Posts Tagged ‘செண்பக ஜெகதீசன்’

Page 1 of 2312345...1020...Last »

குறளின் கதிர்களாய்…(192)

செண்பக ஜெகதீசன்     ஆவிற்கு நீரென் றிரப்பினு நாவிற் கிரவி னிளிவந்த தில். -திருக்குறள் -1066(இரவச்சம்)   புதுக் கவிதையில்...   பசுவின் தாகம் தீர்க்கும் நல்லறம் கருதி நீர்கேட்டு இரந்தாலும், அவ்விதம் இரத்தலைக் காட்டிலும் இழிவான செயலொன்றில்லை, இரக்கும் நாவுக்கு...!   குறும்பாவில்...   பசு பருகிட நீர்கேட்டிரந்தால், அறமிதுவெனிலும் இரக்கும் நாவுக்கு இதற்குமேலோர் இழிவில்லை...!   மரபுக் கவிதையில்...   தாகம் தீர்த்திட பசுவினுக்காய் தண்ணீர் கேட்டே யிரப்பதது, சாகும் உயிரைக் காத்திடும்நல் சாத்திரம் காட்டும் அறமெனிலும், தேக உறுப்பாம் நாவினுக்குத் தண்ணீர் பெறவே யிரந்ததுதான், ஆகக் கூடிய தலைகுனிவாம் அதற்கு மேலும் இழிவிலையே...!   லிமரைக்கூ..   நீரிரப்பர் தீர்த்திட பசுவின் தாகம், அறமிதென்றாலும் ஆகாதிரந்த நாவினுக்கே அதுபெறும் ஈடிலா இழிவாம் சோகம்...!   கிராமிய பாணியில்...   எரக்காத எரக்காத எதுக்காகவும் எரக்காத..   தாகத்தில தவிக்கிற பசுவுக்கு தண்ணிகுடுக்கறது புண்ணியந்தான், அனாலும் அத எரந்துகுடுக்கறது நல்லதில்ல..   எரந்து கேட்ட நாக்குக்கு இதவிடக் கேவலமான கெடுதியில்ல கெடுதியேயில்ல..   எரக்காத எரக்காத எதுக்காகவும் எரக்காத...!     Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(191)

-செண்பக ஜெகதீசன் சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர் கரும்புபோல் கொல்லப் பயன்படுங் கீழ். (திருக்குறள்-1078: கயமை)  புதுக் கவிதையில்...  வறியோர் தம் குறைபாட்டினைச் சொன்னதுமதை நிறைவேற்றிப் பயன்படுவர், நற்குணம் நிறைந்த மேலோர்... கயமைநிறை கீழோரைக் கரும்புபோலப் பிழிந்தால்தான் பயன்படுவர் பிறர்க்கு...!  குறும்பாவில்...  சொன்னதும் செய்துதவுவர் சான்றோர், கரும்புபோல் பிழிந்து ஒறுத்தால்தான் பயன்படுவர் கீழோர்...!       மரபுக் கவிதையில்...  வறியோர் வந்து சொன்னாலே வலிய வந்தே உதவியேதான், அறிவொடு பண்புடை மேலோரெலாம் அகில வாழ்வில் பயன்படுவர், அறிவே யில்லாக் கீழோர்தமை ஆலைக் கரும்பாய்ப் பிழிந்தால்தான் சிறிதே மனது யிரங்கியவர் சீக்கிரம் வருவர் உதவிடவே...!  லிமரைக்கூ...  சான்றோர் உதவிடுவர் சொன்னாலே, ஆலையில் கரும்பெனப் பிழிந்தெடுத்தால்தான் கீழ்மக்கள் பயன்படுவர் பின்னாலே...!  கிராமிய பாணியில்...  தெரிஞ்சிக்கோ தெரிஞ்சிக்கோ மனுசன்கொணம் தெரிஞ்சிக்கோ, பெரியமனுசன் ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(190)

  செண்பக ஜெகதீசன்   குணமென்னும் குன்றேறி நின்றார் வெகுளி கணமேயுங் காத்த லரிது. -திருக்குறள் -29(நீத்தார் பெருமை)   புதுக் கவிதையில்...   துறவு முதலாய நற்பண்புகளாம் மலைமீது நிற்கும் பெரியோர் கொள்ளும் சினம், கணப்பொழுதுதானென்றாலும் ஆற்றல் அதிகமென்பதால், அதற்கு ஆளானோரால் தடுக்கமுடியாது அதனை...!   குறும்பாவில்...   நற்பண்பெனும் மலையில் நிற்கும் பெரியோர்தம் கோபம் கணப்பொழுதுதானென்றாலும், தடுக்கமுடியாது அதனை யாராலும்...!   மரபுக் கவிதையில்...   துறவு போன்ற பண்புகளாம் தூய மலையில் நின்றிருக்கும் அறவோர் கொள்ளும் சினமதுதான் அதிக நேரம் நிலைப்பதில்லை, சிறிது கால மென்றாலும் சினமதை யங்கே தடுத்தேதான் நிறுத்தி நலம்பெற யாராலும் நினைத்துப் பார்க்கவும் முடியாதே...!   லிமரைக்கூ..   நற்குணப் பெரியோர்தம் சினம், சிலகணம்தானெனிலும் தடுத்திட முடியாது, தாக்கியழிக்கும் தக்கோர் இனம்...!   கிராமிய பாணியில்...   நெலைக்காது கோவம் நெலைக்காது நல்லகொணம் நெறஞ்ச பெரியவங்க கோவம் நெலைக்காது..   அது கொஞ்சநேரக் கோவமுண்ணாலும் அதத்தடுக்க யாராலயும் முடியாதே..   அதுக்குக் காரணமானவன தாக்காம உட்டுடாதே, அவனாலயும் தடுக்கமுடியாதே..   நெலைக்காது கோவம் நெலைக்காது நல்லகொணம் நெறஞ்ச பெரியவங்க கோவம் ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(189)

செண்பக ஜெகதீசன்     ஈன்ற பொழுதிற் பெரிதுவக்கும் தன்மகனைச் சான்றோ னெனக்கேட்ட தாய். -திருக்குறள் -69(புதல்வரைப் பெறுதல்)   புதுக் கவிதையில்...   அன்னைக்கு ஆனந்தம் தன்னை அம்மாவென அழைக்க மகன் பிறந்தபோது..   அதைவிடப் பேரானந்தம், அவனை அடுத்தவர் சான்றோன் என சொல்வதைக் கேட்கும்போதுதான்...!   குறும்பாவில்...   பெற்ற பொழுதைவிடப் பேரானந்தம் பெற்ற தாய்க்கு, மற்றவரவனைச் சான்றோனென்பதைக் கேட்கையில்தான்...!   மரபுக் கவிதையில்...   அன்னை யென்றே அழைத்திடத்தான் அன்பு மகனைப் பெற்றவுடன் அன்னை யடைவாள் ஆனந்தமே, அகில வாழ்வில் அவளுந்தான் இன்னும் மேலாய் மகிழ்ந்திடுவாள் இந்தப் பிள்ளைக் கற்றுயர்ந்தே மன்றம் மெச்சிடும் சான்றோனென மற்றவர் சொல்லக் கேட்கையிலே...!   லிமரைக்கூ..   தாய்மகிழ்வாள் தன்மகன் பிறப்பில், அதைவிட அதிகமாய் மகிழ்ந்திடுவாள் அம்மகன் சான்றோனெனும் சிறப்பில்...!   கிராமிய பாணியில்...   சந்தோசம் சந்தோசம் சம்சார வாழ்க்கயில புள்ளபொறப்பு சந்தோசம்..   அம்மாண்ணு கூப்புடத்தான் மகன்பொறந்தா பெத்தவளுக்கு சந்தோசம்..   அதுலயும் அவன்வளந்து பெரியவனா நாலெழுத்து படிச்சி நல்லவண்ணு நாலுவரு சொல்லக்கேட்டா பெத்தவளுக்கு அது பெரும்சந்தோசம்..   சந்தோசம் சந்தோசம் சம்சார வாழ்க்கயில புள்ளபொறப்பு சந்தோசம்...!     Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(188)

 -செண்பக ஜெகதீசன்...     யாகாவா ராயினும் நாகாக்க காவாக்காற் சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப் பட்டு. -திருக்குறள் -127(அடக்கமுடைமை)   புதுக் கவிதையில்...   ஐம்பொறி யதனில் மனிதன் எதைக் கட்டுப்படுத்தவில்லையெனிலும், எதையும் பேசும் நாக்கைக் கட்டுப்படுத்தவேண்டும்..   இல்லையெனில், சொற்குற்றம் ஏற்பட்டு துன்பம்தான் தொடர்ந்து வரும்...!   குறும்பாவில்...   எதைக் கட்டுப்படுத்தவில்லையெனிலும், ஐம்பொறிகளில் நாவை மட்டுமாவது கட்டுப்படுத்தவில்லையெனில், துன்பம்தான் வரும் சொற்குற்றத்தினால்...!   மரபுக் கவிதையில்...   மனிதன் தனது புலன்களிலே மற்றதைக் காட்டிலும் நாவைமட்டும் தனியே அடக்கி வாழ்ந்தால்தான் தரணி வாழ்வில் நிலைபெறலாம், இனிதாய் இதனைக் கொள்ளாதே எதையும் பேசிட நாவைவிட்டால், கனிவது வாழ்வில் இடரேதான் காண்நீ சொல்லின் தவறாலே...!   லிமரைக்கூ..   ஐம்புலன்களில் அடக்கிவாழ் நாவை, அடக்கிடாமல் அதன்போக்கில் பேசவிட்டால் அதுகொணரும் வாழ்வினில் நோவை...!   கிராமிய பாணியில்...   அடக்கிவாழு அடக்கிவாழு நாக்கத்தான் அடக்கிவாழு, எதயடக்க முடியல்லண்ணாலும் நாக்கமட்டும் அடக்கிவாழு..   நாக்கயடக்கி வாழல்லண்ணா நட்டந்தான் வாழ்க்கயில, சொல்லுஞ்சொல்லு பழுதாலே சேந்துவரும் தும்பமெல்லாம்..   அதால, அடக்கிவாழு அடக்கிவாழு நாக்கத்தான் அடக்கிவாழு, எதயடக்க முடியல்லண்ணாலும் நாக்கமட்டும் அடக்கிவாழு...!     Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(187)

-செண்பக ஜெகதீசன்  உண்ணாது நோற்பார் பெரியர் பிறர்சொல்லும் இன்னாச்சொல் நோற்பாரின் பின். (திருக்குறள் -160: பொறையுடைமை)  புதுக் கவிதையில்...  உடலை வருத்தி உண்ணா நோன்பிருப்போர் உயர்ந்தோரே... அவரிலும் பெரியோர் அடுத்தவர் சொல்லும் கொடுஞ்சொல் கேட்டும், பொங்கிடாது பொறுமை கொள்வோரே...!  குறும்பாவில்...  பிறர் சொல்லும் இன்னாச்சொல் கேட்டும் பொறுமை மேற்கொள்வோர், உண்ணா நோன்பிருப்போரைவிடப் பெரியோரே...!       மரபுக் கவிதையில்...  உரிய நேரம் உண்ணாமல் -உடலை வருத்தி நோன்பிருப்போர், பெரியோ ரென்றே புவனமிதில் -பெருமை வந்து சேர்ந்திடுமே, தெரிந்தே கொடுஞ்சொல் பேசிவரும் -தீயோர் முன்னும் பொறுமைகாக்கும் அரிய மாந்தர் இவர்கள்தான் -அவரிலும் மேலாம் பெரியோரே...!  லிமரைக்கூ...  பெரியோராவர் நோன்பிருப்போர் உண்ணாமல், இவரினும் பெரியோரே பொறுமைகாப்போர் பிறரின் கொடுஞ்சொல்லை எண்ணாமல்...!  கிராமிய பாணியில்...  பொறும காக்கணும் பொறும காக்கணும் பெரும தரும் பொறும காக்கணும்... வாயக்கெட்டி வயித்தக்கெட்டி பட்டினிகெடந்து நோம்பிருந்தா பெரியவருண்ணு பேருவரும்... அடுத்தவஞ் சொல்லும் கொடுஞ்சொல்லக் கேட்டபின்னும் கோவப்படாம பொறும காக்கிறவங்கதான் அவரமிஞ்சுன பெரியவங்க... அதால, பொறும காக்கணும் பொறும காக்கணும் பெரும ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(186)

-செண்பக ஜெகதீசன்  கொடுப்பது அழுக்கறுப்பான் சுற்றம் உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் இன்றிக் கெடும். (திருக்குறள் -166: அழுக்காறாமை) புதுக் கவிதையில்... பொருள் கொடுத்துப் பிறருக்குதவுதல் பெருங்குணம்... கொடுப்பவனைப் பார்த்து பொறாமைப்படுபவனின் குடும்பம் உண்ணவும் உடுக்கவும் ஏதுமின்றிக் கெட்டழியும்...!  குறும்பாவில்... அடுத்தவர்க்குக் கொடுத்துதவுவோன் மீது அழுக்காறு கொள்வோன் குடும்பம் கெட்டழியும், உண்ண உடுக்க ஏதுமின்றி...!  மரபுக் கவிதையில்... தன்னிட முள்ள பொருளதனைத்      -தானே ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(185)

-செண்பக ஜெகதீசன் பகச்சொல்லிக் கேளிர்ப் பிரிப்பர் நகச்சொல்லி நட்பாடல் தேற்றா தவர். (திருக்குறள் -187: புறங்கூறாமை)  புதுக் கவிதையில்... நகைச்சுவையுடன் இன்சொல் பேசி நட்புகொள்ளத் தெரியாதவர், புறஞ்சொல்லி நண்பரையும் நமைவிட்டுப் பிரிந்துபோகச்செய்வர்...!  குறும்பாவில்... நகைமுகத்தொடு பேசிப் பிறரை நண்பராக்கத் தெரியாதவர்தான், புறம்பேசிப் பிரித்திடுவார் நண்பரையும்...!  மரபுக் கவிதையில்... இனிய சொற்கள் பேசியேதான் -இன்முகத் தோடே பழகிவந்தால், கனியும் நல்ல நட்பதுவும் -காலம் காலம் நிலைத்திருக்கும், மனிதர் இதனை அறியாமல் -மற்றவர் வெறுக்கப் புறம்பேச, புனித மான நட்பழியும் -போவர் நண்பரைத் தான்பிரிந்தே...!  லிமரைக்கூ... நட்பாக்க இன்சொல்லைப் பேசு, இதறியாதே புறங்கூறல் நட்பழித்து நண்பர்களைப் பிரித்திடும் மாசு!  கிராமிய பாணியில்... பேசாத பேசாத பொறம்பேசாத பொழப்பக்கெடுக்கும் பெறம்பேசாத... சிரிச்சமொகத்தோட நல்லதாப்பேசி நண்பனச் சேக்கத்தெரியணும்...  அது தெரியாதவந்தான் பொறம்பேசி போக்கடிசிருவான் ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(184)

செண்பக ஜெகதீசன்   அற்றா ரழிபசி தீர்த்த லஃதொருவன் பெற்றான் பொருள்வைப் புழி.        -திருக்குறள் -226(ஈகை)   புதுக் கவிதையில்...   வறியவர் பசியைப் போக்கவேண்டும், பொருள் இருப்பவன்..   அதுவே அவனுக்குப் பிற்காலத்தில் உதவிடத்தக்க சேமிப்பாகும்...!   குறும்பாவில்...   வைத்திருக்கும் செல்வத்தினால் வறியேர் பசிப்பிணி போக்குபவனுக்கு,    பிற்கால சேமிப்பாகும் அது...!   மரபுக் கவிதையில்...   அதிகப் பசியில் வாடுவோர்க்கே அன்ன மளித்துக் காப்பாற்ற அதிகப் பொருளைச் செலவிட்டே அவர்தம் பசிப்பிணி போக்கிட்டால், அதில்வரும் செலவது இழப்பல்ல அறப்பணி செய்த செல்வருக்கே, எதிர்வரும் காலத் தேவைக்கது ஏற்ற நல்ல சேமிப்பே...!   லிமரைக்கூ..   வறியவரின் பசிப்பிணியைப் போக்கு,  செல்வமது இதிலே செலவிட்டதை வருங்கால சேமிப்பாய் ஆக்கு...!   கிராமிய பாணியில்...   குடுத்துவாழணும் குடுத்துவாழணும் கைப்பொருளக் குடுத்துவாழணும், காசில்லாத ஏழபசிபோக்க கைப்பொருளக் குடுத்துவாழணும்..   பெரும்பசியில வாடுறவன் பசிபோக்கச் செலவளிச்சா பணக்காரனுக்கு அது போக்கில்ல, எதிர்காலத்தில அவன் தேவைக்கு இப்பவே சேமிச்ச சேமிப்புதான்..   அதால, குடுத்துவாழணும் குடுத்துவாழணும் கைப்பொருளக் குடுத்துவாழணும், காசில்லாத ஏழபசிபோக்க கைப்பொருளக் குடுத்துவாழணும்...!     Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(183)

-செண்பக ஜெகதீசன் நெஞ்சிற் றுறவார் துறந்தார்போல் வஞ்சித்து வாழ்வாரின் வன்கணா ரில். (திருக்குறள் -276: கூடாவொழுக்கம்)  புதுக் கவிதையில்... துறவி என்பவன் தூயவனாயிருத்தல் வேண்டும்... நெஞ்சினில் பற்றுவைத்து நேரில் பற்றற்றவனாய் நடிக்கும் துறவியைவிடக் கொடியவர் வேறில்லை...!  குறும்பாவில்... பற்றினை நெஞ்சில்வைத்து பற்றற்றவனாய்ப் பாசாங்கு செய்யும் துறவியைவிடக் கொடியோர் வேறெவருமிலர்...!  மரபுக் கவிதையில்... முற்றுந் துறந்த முனிவரென்றே      -முழுதும் பொய்யாய் நடித்துவிட்டு, பற்று மிகுந்த நெஞ்சினராய்    -பெரிதும் ஆசை கொண்டவராய் புற்றில் வாழும் அரவெனவே -புரட்டில் திரியும் துறவியைப்போல் குற்றம் நிறைந்த கொடியோர்கள் -குவலய மீதில் வேறிலையே...!  லிமரைக்கூ... துறவிக்கு இருக்கக்கூடாது ஆசை, பற்றற்றவனாய் நடிப்பது கொண்டுவரும் துறவிக்கு கொடியோர்க்கெலாம் கொடியோனெனும் மாசை...!  கிராமிய பாணியில்... ஒழுக்கம் வேணும் ஒழுக்கம் ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(182)

      புக்கி லமைந்தின்று கொல்லோ வுடம்பினுள்                                                   துச்சி லிருந்த வுயிர்க்கு.        -திருக்குறள் -340(நிலையாமை)   புதுக் கவிதையில்...   நோய் நொடிகளால் நிறைந்திருக்கும் வீடு, மனித உடல்..   அதில் மறைந்து குடியிருந்து வெளியேறிய உயிர், நிரந்தரமாய்க் குடியிருக்க இதுவரை கிடைக்கவில்லை வீடொன்று...!   குறும்பாவில்...   உடலெனும் வீட்டில் நெருக்கிக் குடியிருந்த            உயிரதற்குக் கிடைக்கவில்லை வீடு,  நிரந்தரமாய்க் குடியேற...!... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(181)

-செண்பக ஜெகதீசன் உடையார்முன் இல்லார்போல் ஏக்கற்றுங் கற்றார் கடையரே கல்லா தவர்.   (திருக்குறள் -395: கல்வி)  புதுக் கவிதையில்... செல்வரிடம் பொருள்பெற, வணங்கி நிற்பர் வறியோர்... கற்றோரிடம் கல்விபெற இதுபோல் பணிவுகொண்டோர் உயர்ந்தோர்... பணிவிது இல்லாதோர் பயனிலாக் கீழோரே...!  குறும்பாவில்... பொருள்பெறச் செல்வரிடம் பணிவோர்போல் கல்விபெறப் பணிவோர் உயர்ந்தோர், பணிந்து கல்விபெறார் தாழ்ந்தோரே...!  மரபுக் கவிதையில்... வறுமையில் பொருள்பெறச் செல்வரிடம் -வணங்கிப் பணிந்து பெறுவோர்போல், பொறுமையாய்க் கேட்டே கல்வியினைப் -பெறுவோர் தரத்தில் உயர்வாரே, சிறிதும் பணிவது இல்லாமல் -சேர்ந்த கற்றோர் தம்மிடத்தில் பெறுவோம் கல்வி எனுங்கல்லார்,   -பெறுவர் நிலையில் கீழோரே...!  லிமரைக்கூ... பொருள்பெறுவர் செல்வரிடம் பணிந்து, பணிவுடன் கற்போர் உயர்ந்தோர், பணிவிலார் கீழோரெனக் கல்லாரைச்சொல் துணிந்து...!  கிராமிய ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(180)

-செண்பக ஜெகதீசன் அச்ச முடையார்க்கு அரணில்லை ஆங்கில்லைப் பொச்சாப் புடையார்க்கு நன்கு. (திருக்குறள் -534: பொச்சாவாமை)  புதுக் கவிதையில்... கோட்டை கொத்தளத்தால் பயனேதுமில்லை, பயம்கொண்டிருந்தால் நெஞ்சிலே...  அதுபோல மறதியுடையோர் பெற்றிருக்கும் பெருஞ்செல்லவத்தினாலும் பயனேதுமில்லை...!  குறும்பாவில்... பயமுடையோர் கொண்ட கோட்டைகளாலும், மறதியுடையோர் பெற்ற பெருஞ்செல்வத்தாலும் பயனேதுமில்லை...!  மரபுக் கவிதையில்... நெஞ்சில் ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(179)

-செண்பக ஜெகதீசன் மடியுளாள் மாமுகடி யென்ப மடியிலான் தாளுளாள் தாமரையி னாள். (திருக்குறள் -617:  ஆள்வினையுடைமை)  புதுக் கவிதையில்... முயற்சியற்ற சோம்பேறியிடம் வறுமைதான் வந்துசேரும், வடிவிலே மூதேவியாய்... முயற்சியுடையவனிடம் திருமகள் வந்து குடியேறுவாள் சேரும் செல்வமாய்...!  குறும்பாவில்... முயற்சியின்மை கொண்டுவரும் மூதேவியாம் வறுமையை, முயற்சி சேர்க்கும் செல்வத்தை, திருமகளாய்...!  மரபுக் கவிதையில்... செயலில் முயற்சி யில்லாமல்... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(178)

-செண்பக ஜெகதீசன் பொருளென்னும் பொய்யா விளக்கம் இருளறுக்கும் எண்ணிய தேயத்துச் சென்று. (திருக்குறள் -753: பொருள் செயல்வகை)  புதுக் கவிதையில்... சேரும் செல்வமோர் அணையா விளக்கு... அது சேர்ந்தவர்க்கு, எண்ணிய தேசமெலாம் சென்று இருளெனும் பகையழிக்கும்...!  குறும்பாவில்... செல்வமெனும் அணையா விளக்கு, சேர்ந்தவர் விரும்பும் தேசமெலாம் சென்று இருளாம் பகையை இல்லாமலாக்கும்...!  மரபுக் கவிதையில்... இருளை யகற்றி ஒளிகொடுக்கும்      -என்றும் அணையா விளக்காகி, பொருளது அதனைச் சேர்ப்பவர்க்குப்     -பெரிதும் துணையாய் வந்திடுமே, விரும்பும் தேசம் எங்கேயும் -விரைந்தே உடனே சென்றாங்கே பொருந்தா இருளாம் பகையழித்துப்    -போகுமே பொருளாம் விளக்கதுவே...!  லிமரைக்கூ... அணையா விளக்காகும் பொருளே, அதுவே விரும்பும் தேசமெலாம் சென்றாங்கே போக்கிடும் பகையெனும் இருளே...! ... Full story
Page 1 of 2312345...1020...Last »
Copyright © 2015 Vallamai Media Services . All rights reserved.
வல்லமை மின்னிதழில் வெளியாகும் ஆக்கங்கள், ஆக்கியவரின் தனிப்பட்ட கருத்துகளே; வல்லமையின் கருத்துகளாகக் கொள்ள வேண்டாம்.