Posts Tagged ‘செண்பக ஜெகதீசன்’

Page 1 of 2312345...1020...Last »

குறளின் கதிர்களாய்…(199)

செண்பக ஜெகதீசன்   தெய்வத்தா னாகா தெனினு முயற்சிதன்                                                                மெய்வருத்தக் கூலி தரும்.        -திருக்குறள் -619(ஆள்வினையுடைமை)   புதுக் கவிதையில்...   இறையருளால் இயலாது போனாலும், மனிதனின் இடையறாத முயற்சி அதனளவில்... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(198)

-செண்பக ஜெகதீசன் இடுக்கண் வருங்கால் நகுக அதனை அடுத்தூர்வது அஃதொப்பது இல். (திருக்குறள் -621: இடுக்கண் அழியாமை) புதுக் கவிதையில்... துன்பம் வருகையில் துவண்டிடாது உவந்திடுக உள்ளத்துள்... துன்பமதை ஏதிர்த்து அழிக்கவல்லது உவகையிதுபோல் வேறொன்றுமில்லை...! குறும்பாவில்... மகிழ்க துன்பத்தில், மகிழ்ச்சியிதுபோல் துன்பத்தை அழிக்கவல்லது வேறொன்றுமில்லை...! மரபுக் கவிதையில்... வாழ்வில் துன்பம் வருகையிலே -வருத்தம் ஏதும் கொள்ளாமல் ஆழ்ந்த மனத்தில் உவகையுடன் -அமைதி யுடனே ஏற்றிடுவாய், தாழ்வு யெதுவும் இதிலில்லை -துன்ப மிதனை அழித்தொழித்தே வாழ்வில் இன்பம் தரவல்லது -உவகை யிதுபோல் வேறிலையே...! லிமரைக்கூ... துன்பத்திலே மகிழ்ச்சிமுகம் காட்டு, மகிழ்ச்சி இதுபோல் வேறெதுவுமில்லை துன்பமதை அழிக்கவல்ல வேட்டு...! கிராமிய பாணியில்... சிரிச்சுக்கோ சிரிச்சிக்கோ செரமம் வந்தாலும் சிரிச்சிக்கோ, தும்பத்தப் பாத்து தொவண்டு போவமலே சிரிச்சுக்கோ சிரிச்சிக்கோ... புரிஞ்சிக்கோ புரிஞ்சிக்கோ தும்பமித அழிச்சிடவே தகுந்த ஆயுதம் இந்த சிரிப்பப்போல வேறயில்ல... அதால சிரிச்சுக்கோ சிரிச்சிக்கோ செரமம் வந்தாலும் சிரிச்சிக்கோ...!     Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(196)

-செண்பக ஜெகதீசன்  வினைபகை யென்றிரண்டி னெச்சம் நினையுங்கால் தீயெச்சம் போலத் தெறும்.  (திருக்குறள் -674:வினைசெயல்வகை)  புதுக் கவிதையில்...  செய்யும் செயல், ஒழிக்கும் பகை இவற்றில் முடிக்காது மிச்சம் வைத்தல் என்பது, அணைக்காது மிச்சம்வைத்த நெருப்புபோல் கெடுதலே தரும்...!  குறும்பாவில்...  செயல் பகை இரண்டையும் முடிக்காது மிச்சம்வைப்பது, அணைக்காமல் மிச்சம்வைத்த தீபோல் கெடுதல்தரும்...!       மரபுக் கவிதையில்...  செயலைச் செய்யத் தொடங்கிவிட்டால் -செய்து முடித்திடு மிச்சமின்றி, தயவு யேதும் காட்டாமல் தொடரும் பகையை முடித்துவிடு, அயர்வு கொண்டே யிவையிரண்டில் அணுவள வேனும் மீதிவைத்தால், உயரும் தீயை அணைக்காமல் விட்ட மீதியாய்க் கெடுதிதானே...!  லிமரைக்கூ...  செயல்பகையில் வைக்கவேண்டாம் மிச்சம், முற்றிலும் அணைக்காமல் விட்டதீபோல் இதுதருமே அழித்துவிடும் அச்சம்...!  கிராமிய பாணியில்...  வேண்டாம் வேண்டாம் மிச்சம்வேண்டாம் வேலசெய்யிறதுல மிச்சம்வேண்டாம்... முழுதும் வேலய செய்யாமலே மிச்சம் வச்சாலும், மோதவாற பகய முழுசா அழிக்காம மிச்சம் வச்சாலும் ஒண்ணுதான்... இந்த ரெண்டுமே முழுசா அணைக்காம மிச்சம்சவச்ச தீபோல முழுசாத்தருமே கெடுதியையே... அதால, வேண்டாம் வேண்டாம் ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(195)

-செண்பக ஜெகதீசன்  புணர்ச்சி பழகுதல் வேண்டா வுணர்ச்சிதா னட்பாங் கிழமை தரும்.  (திருக்குறள் -785: நட்பு)  புதுக் கவிதையில்...  பேசிப் பழகித்தான் வருவதல்ல நட்பு என்பது, ஒத்த உணர்வே நட்பெனும் உரிமையைக் கொடுக்கும்...!  குறும்பாவில்...  நட்பைப் பெற்றிட பேசிப் பழகிட வேண்டாம், ஒத்த உணர்வேயந்த உரிமைதரும்...!       மரபுக் கவிதையில்...  ஒருவருக் கொருவர் கலந்துபேசி -ஒன்றாய்ச் சேர்ந்து பழகவேண்டாம், அருமை மிகுந்த நட்பதுதான் -அரும்பி யென்றும் நிலைத்திடவே, கருத்தில் கொண்டிடு உண்மையிதைக் -காணும் மாந்தர் தமக்குள்ளே இருக்கும் ஒத்த உணர்வதுதான் -ஈந்திடும் நட்பெனும் உரிமையையே...!  லிமரைக்கூ...  வேண்டியதில்லை கலந்துபேசிப் பழக்கம், மாந்தர் தமக்குளுள்ள ஒத்த உணர்வதுவே நட்பென்னும் உரிமையதை அழைக்கும்...!  கிராமிய பாணியில்...  நட்பாயிரு நட்பாயிரு நாலுவரோட நட்பாயிரு... நல்லாப் பேசிப்பழகியிருந்தாத்தான் நட்பு வருமுண்ணு நெனைக்கவேண்டாம், ஒருத்தருக்கொருத்த ஒத்த மனசு இருந்தாப்போதும், ஓடிவரும் நட்பு ஒன்னத்தேடி... அதால நட்பாயிரு நட்பாயிரு நாலுவரோட நட்பாயிரு...!     Full story

உதவிக் கரம்…

  செண்பக ஜெகதீசன்     சிறகாய் இருந்தது இறகு- பறவை பறந்திட..   உதிர்ந்தது ஒரு நாள், விழுந்தது ஓடும் நீரில்..   உதவியது அப்போதும்- எறும்புக்குப் படகாய்...!     Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(194)

செண்பக ஜெகதீசன்     சீருடைச் செல்வர் சிறுதுனி மாரி வறங்கூர்ந் தனைய துடைத்து. -திருக்குறள் -1010(நன்றியில் செல்வம்)   புதுக் கவிதையில்...   பிறர்க்குதவும் சிறப்புமிகு செல்வர் பெற்ற சிறிய வறுமை, மழை கொடுத்து மண்ணை வாழ்விக்கும் வான்மேகம் வறுமையுற்றது போன்றதே...!   குறும்பாவில்...   பண்புமிகு செல்வரின் சிறுவறுமை, உலகைக் காக்கும் மழைமேகம் வறுமையுற்றதற்கு ஒப்பாகும்...!   மரபுக் கவிதையில்...   செல்வப் பயனே ஈதலெனும் சிறப்ப றிந்த செல்வரவர், இல்லை யென்றே சொலுமளவில் இடராய் வந்த சிறுவறுமை, எல்லை யில்லாக் கருணையாலே எங்கும் பாரை வளமாக்கும் வல்லமை மிக்க வான்மேகம் வறுமை யுற்றது போலாமே...!   லிமரைக்கூ..   சிறப்புமிகு செல்வரின்சிறு வறுமை யதற்கு ஒப்பானதே, உலகை வாழவைக்கும் வான்மேகத்தின் மழையிலா வெறுமை...!   கிராமிய பாணியில்...   செல்வம் செல்வம் நல்ல செல்வம், அடுத்தவுருக்குக் குடுத்துவாழ்ந்தா அதுதான் செல்வம் நல்ல செல்வம்..   அப்படிக் குடுக்கற நல்லவனுக்கு வறும வந்தாலும் சின்னதுதான், அது ஒலகத்த வாழவைக்கிற வானத்து மேகம் மழபெய்யாம வறுமயானது போலத்தான்..   அதால செல்வம் செல்வம் நல்ல ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(193)

  செண்பக ஜெகதீசன்     உழவினார் கைம்மடங்கி னில்லை விழைவதூஉம் விட்டேமென் பார்க்கு நிலை. -திருக்குறள் -1031(உழவு)   புதுக் கவிதையில்...   உழவுத் தொழிலைச் செய்யாது உழவர் கைகட்டி அமர்ந்துவிட்டால், ஆசை விட்டு முற்றும் துறந்தோம் என்பவர்க்கும் வாழ்க்கையில்லை வையத்திலே...!   குறும்பாவில்...   உழவர் உழைக்காது போனால், வையத்தில் வாழ்வில்லை உலகாசை விட்டோம் என்பார்க்கும்...!   மரபுக் கவிதையில்...   வயலில் உழைத்திடும் உழவரவர் வேலை யேதும் செய்யாமல் பயனே யின்றி கைகட்டிப் படுத்துக் கிடந்தால் பாரினிலே, உயர்ந்த நிலையைப் பெற்றிடவே உலகின் ஆசை விட்டோமெனும் உயரிய துறவைக் கொண்டோரும் உய்ய வழியே இருக்காதே...!   லிமரைக்கூ..   உழைக்காதே உழவரிருந்தால் வீட்டில், உலகாசை விட்டோமெனும் துறவியர்க்கும் கூட வாழ்வென்பது ஏதுமில்லை நாட்டில்...!   கிராமிய பாணியில்...   ஒசந்தது ஒசந்தது ஒலகத்தில ஒசந்தது ஒழவுவேல ஒசந்தது..   வயலுல எறங்கி வேலசெய்யாம உழுறவன் ஊட்டுல ஒறங்கிக்கெடந்தா ஒண்ணுமே நடக்காது ஒலகத்துல..   ஒலக ஆசய உட்டோமுங்கிற சாமியாருங்க கூட ஒலகத்தில வாழ வழியிருக்காதே..   அதால, ஒசந்தது ஒசந்தது ஒலகத்தில ஒசந்தது ஒழவுவேலயே ஒசந்தது...!     Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(192)

செண்பக ஜெகதீசன்     ஆவிற்கு நீரென் றிரப்பினு நாவிற் கிரவி னிளிவந்த தில். -திருக்குறள் -1066(இரவச்சம்)   புதுக் கவிதையில்...   பசுவின் தாகம் தீர்க்கும் நல்லறம் கருதி நீர்கேட்டு இரந்தாலும், அவ்விதம் இரத்தலைக் காட்டிலும் இழிவான செயலொன்றில்லை, இரக்கும் நாவுக்கு...!   குறும்பாவில்...   பசு பருகிட நீர்கேட்டிரந்தால், அறமிதுவெனிலும் இரக்கும் நாவுக்கு இதற்குமேலோர் இழிவில்லை...!   மரபுக் கவிதையில்...   தாகம் தீர்த்திட பசுவினுக்காய் தண்ணீர் கேட்டே யிரப்பதது, சாகும் உயிரைக் காத்திடும்நல் சாத்திரம் காட்டும் அறமெனிலும், தேக உறுப்பாம் நாவினுக்குத் தண்ணீர் பெறவே யிரந்ததுதான், ஆகக் கூடிய தலைகுனிவாம் அதற்கு மேலும் இழிவிலையே...!   லிமரைக்கூ..   நீரிரப்பர் தீர்த்திட பசுவின் தாகம், அறமிதென்றாலும் ஆகாதிரந்த நாவினுக்கே அதுபெறும் ஈடிலா இழிவாம் சோகம்...!   கிராமிய பாணியில்...   எரக்காத எரக்காத எதுக்காகவும் எரக்காத..   தாகத்தில தவிக்கிற பசுவுக்கு தண்ணிகுடுக்கறது புண்ணியந்தான், அனாலும் அத எரந்துகுடுக்கறது நல்லதில்ல..   எரந்து கேட்ட நாக்குக்கு இதவிடக் கேவலமான கெடுதியில்ல கெடுதியேயில்ல..   எரக்காத எரக்காத எதுக்காகவும் எரக்காத...!     Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(191)

-செண்பக ஜெகதீசன் சொல்லப் பயன்படுவர் சான்றோர் கரும்புபோல் கொல்லப் பயன்படுங் கீழ். (திருக்குறள்-1078: கயமை)  புதுக் கவிதையில்...  வறியோர் தம் குறைபாட்டினைச் சொன்னதுமதை நிறைவேற்றிப் பயன்படுவர், நற்குணம் நிறைந்த மேலோர்... கயமைநிறை கீழோரைக் கரும்புபோலப் பிழிந்தால்தான் பயன்படுவர் பிறர்க்கு...!  குறும்பாவில்...  சொன்னதும் செய்துதவுவர் சான்றோர், கரும்புபோல் பிழிந்து ஒறுத்தால்தான் பயன்படுவர் கீழோர்...!       மரபுக் கவிதையில்...  வறியோர் வந்து சொன்னாலே வலிய வந்தே உதவியேதான், அறிவொடு பண்புடை மேலோரெலாம் அகில வாழ்வில் பயன்படுவர், அறிவே யில்லாக் கீழோர்தமை ஆலைக் கரும்பாய்ப் பிழிந்தால்தான் சிறிதே மனது யிரங்கியவர் சீக்கிரம் வருவர் உதவிடவே...!  லிமரைக்கூ...  சான்றோர் உதவிடுவர் சொன்னாலே, ஆலையில் கரும்பெனப் பிழிந்தெடுத்தால்தான் கீழ்மக்கள் பயன்படுவர் பின்னாலே...!  கிராமிய பாணியில்...  தெரிஞ்சிக்கோ தெரிஞ்சிக்கோ மனுசன்கொணம் தெரிஞ்சிக்கோ, பெரியமனுசன் ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(190)

  செண்பக ஜெகதீசன்   குணமென்னும் குன்றேறி நின்றார் வெகுளி கணமேயுங் காத்த லரிது. -திருக்குறள் -29(நீத்தார் பெருமை)   புதுக் கவிதையில்...   துறவு முதலாய நற்பண்புகளாம் மலைமீது நிற்கும் பெரியோர் கொள்ளும் சினம், கணப்பொழுதுதானென்றாலும் ஆற்றல் அதிகமென்பதால், அதற்கு ஆளானோரால் தடுக்கமுடியாது அதனை...!   குறும்பாவில்...   நற்பண்பெனும் மலையில் நிற்கும் பெரியோர்தம் கோபம் கணப்பொழுதுதானென்றாலும், தடுக்கமுடியாது அதனை யாராலும்...!   மரபுக் கவிதையில்...   துறவு போன்ற பண்புகளாம் தூய மலையில் நின்றிருக்கும் அறவோர் கொள்ளும் சினமதுதான் அதிக நேரம் நிலைப்பதில்லை, சிறிது கால மென்றாலும் சினமதை யங்கே தடுத்தேதான் நிறுத்தி நலம்பெற யாராலும் நினைத்துப் பார்க்கவும் முடியாதே...!   லிமரைக்கூ..   நற்குணப் பெரியோர்தம் சினம், சிலகணம்தானெனிலும் தடுத்திட முடியாது, தாக்கியழிக்கும் தக்கோர் இனம்...!   கிராமிய பாணியில்...   நெலைக்காது கோவம் நெலைக்காது நல்லகொணம் நெறஞ்ச பெரியவங்க கோவம் நெலைக்காது..   அது கொஞ்சநேரக் கோவமுண்ணாலும் அதத்தடுக்க யாராலயும் முடியாதே..   அதுக்குக் காரணமானவன தாக்காம உட்டுடாதே, அவனாலயும் தடுக்கமுடியாதே..   நெலைக்காது கோவம் நெலைக்காது நல்லகொணம் நெறஞ்ச பெரியவங்க கோவம் ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(189)

செண்பக ஜெகதீசன்     ஈன்ற பொழுதிற் பெரிதுவக்கும் தன்மகனைச் சான்றோ னெனக்கேட்ட தாய். -திருக்குறள் -69(புதல்வரைப் பெறுதல்)   புதுக் கவிதையில்...   அன்னைக்கு ஆனந்தம் தன்னை அம்மாவென அழைக்க மகன் பிறந்தபோது..   அதைவிடப் பேரானந்தம், அவனை அடுத்தவர் சான்றோன் என சொல்வதைக் கேட்கும்போதுதான்...!   குறும்பாவில்...   பெற்ற பொழுதைவிடப் பேரானந்தம் பெற்ற தாய்க்கு, மற்றவரவனைச் சான்றோனென்பதைக் கேட்கையில்தான்...!   மரபுக் கவிதையில்...   அன்னை யென்றே அழைத்திடத்தான் அன்பு மகனைப் பெற்றவுடன் அன்னை யடைவாள் ஆனந்தமே, அகில வாழ்வில் அவளுந்தான் இன்னும் மேலாய் மகிழ்ந்திடுவாள் இந்தப் பிள்ளைக் கற்றுயர்ந்தே மன்றம் மெச்சிடும் சான்றோனென மற்றவர் சொல்லக் கேட்கையிலே...!   லிமரைக்கூ..   தாய்மகிழ்வாள் தன்மகன் பிறப்பில், அதைவிட அதிகமாய் மகிழ்ந்திடுவாள் அம்மகன் சான்றோனெனும் சிறப்பில்...!   கிராமிய பாணியில்...   சந்தோசம் சந்தோசம் சம்சார வாழ்க்கயில புள்ளபொறப்பு சந்தோசம்..   அம்மாண்ணு கூப்புடத்தான் மகன்பொறந்தா பெத்தவளுக்கு சந்தோசம்..   அதுலயும் அவன்வளந்து பெரியவனா நாலெழுத்து படிச்சி நல்லவண்ணு நாலுவரு சொல்லக்கேட்டா பெத்தவளுக்கு அது பெரும்சந்தோசம்..   சந்தோசம் சந்தோசம் சம்சார வாழ்க்கயில புள்ளபொறப்பு சந்தோசம்...!     Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(188)

 -செண்பக ஜெகதீசன்...     யாகாவா ராயினும் நாகாக்க காவாக்காற் சோகாப்பர் சொல்லிழுக்குப் பட்டு. -திருக்குறள் -127(அடக்கமுடைமை)   புதுக் கவிதையில்...   ஐம்பொறி யதனில் மனிதன் எதைக் கட்டுப்படுத்தவில்லையெனிலும், எதையும் பேசும் நாக்கைக் கட்டுப்படுத்தவேண்டும்..   இல்லையெனில், சொற்குற்றம் ஏற்பட்டு துன்பம்தான் தொடர்ந்து வரும்...!   குறும்பாவில்...   எதைக் கட்டுப்படுத்தவில்லையெனிலும், ஐம்பொறிகளில் நாவை மட்டுமாவது கட்டுப்படுத்தவில்லையெனில், துன்பம்தான் வரும் சொற்குற்றத்தினால்...!   மரபுக் கவிதையில்...   மனிதன் தனது புலன்களிலே மற்றதைக் காட்டிலும் நாவைமட்டும் தனியே அடக்கி வாழ்ந்தால்தான் தரணி வாழ்வில் நிலைபெறலாம், இனிதாய் இதனைக் கொள்ளாதே எதையும் பேசிட நாவைவிட்டால், கனிவது வாழ்வில் இடரேதான் காண்நீ சொல்லின் தவறாலே...!   லிமரைக்கூ..   ஐம்புலன்களில் அடக்கிவாழ் நாவை, அடக்கிடாமல் அதன்போக்கில் பேசவிட்டால் அதுகொணரும் வாழ்வினில் நோவை...!   கிராமிய பாணியில்...   அடக்கிவாழு அடக்கிவாழு நாக்கத்தான் அடக்கிவாழு, எதயடக்க முடியல்லண்ணாலும் நாக்கமட்டும் அடக்கிவாழு..   நாக்கயடக்கி வாழல்லண்ணா நட்டந்தான் வாழ்க்கயில, சொல்லுஞ்சொல்லு பழுதாலே சேந்துவரும் தும்பமெல்லாம்..   அதால, அடக்கிவாழு அடக்கிவாழு நாக்கத்தான் அடக்கிவாழு, எதயடக்க முடியல்லண்ணாலும் நாக்கமட்டும் அடக்கிவாழு...!     Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(187)

-செண்பக ஜெகதீசன்  உண்ணாது நோற்பார் பெரியர் பிறர்சொல்லும் இன்னாச்சொல் நோற்பாரின் பின். (திருக்குறள் -160: பொறையுடைமை)  புதுக் கவிதையில்...  உடலை வருத்தி உண்ணா நோன்பிருப்போர் உயர்ந்தோரே... அவரிலும் பெரியோர் அடுத்தவர் சொல்லும் கொடுஞ்சொல் கேட்டும், பொங்கிடாது பொறுமை கொள்வோரே...!  குறும்பாவில்...  பிறர் சொல்லும் இன்னாச்சொல் கேட்டும் பொறுமை மேற்கொள்வோர், உண்ணா நோன்பிருப்போரைவிடப் பெரியோரே...!       மரபுக் கவிதையில்...  உரிய நேரம் உண்ணாமல் -உடலை வருத்தி நோன்பிருப்போர், பெரியோ ரென்றே புவனமிதில் -பெருமை வந்து சேர்ந்திடுமே, தெரிந்தே கொடுஞ்சொல் பேசிவரும் -தீயோர் முன்னும் பொறுமைகாக்கும் அரிய மாந்தர் இவர்கள்தான் -அவரிலும் மேலாம் பெரியோரே...!  லிமரைக்கூ...  பெரியோராவர் நோன்பிருப்போர் உண்ணாமல், இவரினும் பெரியோரே பொறுமைகாப்போர் பிறரின் கொடுஞ்சொல்லை எண்ணாமல்...!  கிராமிய பாணியில்...  பொறும காக்கணும் பொறும காக்கணும் பெரும தரும் பொறும காக்கணும்... வாயக்கெட்டி வயித்தக்கெட்டி பட்டினிகெடந்து நோம்பிருந்தா பெரியவருண்ணு பேருவரும்... அடுத்தவஞ் சொல்லும் கொடுஞ்சொல்லக் கேட்டபின்னும் கோவப்படாம பொறும காக்கிறவங்கதான் அவரமிஞ்சுன பெரியவங்க... அதால, பொறும காக்கணும் பொறும காக்கணும் பெரும ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(186)

-செண்பக ஜெகதீசன்  கொடுப்பது அழுக்கறுப்பான் சுற்றம் உடுப்பதூஉம் உண்பதூஉம் இன்றிக் கெடும். (திருக்குறள் -166: அழுக்காறாமை) புதுக் கவிதையில்... பொருள் கொடுத்துப் பிறருக்குதவுதல் பெருங்குணம்... கொடுப்பவனைப் பார்த்து பொறாமைப்படுபவனின் குடும்பம் உண்ணவும் உடுக்கவும் ஏதுமின்றிக் கெட்டழியும்...!  குறும்பாவில்... அடுத்தவர்க்குக் கொடுத்துதவுவோன் மீது அழுக்காறு கொள்வோன் குடும்பம் கெட்டழியும், உண்ண உடுக்க ஏதுமின்றி...!  மரபுக் கவிதையில்... தன்னிட முள்ள பொருளதனைத்      -தானே ... Full story

குறளின் கதிர்களாய்…(185)

-செண்பக ஜெகதீசன் பகச்சொல்லிக் கேளிர்ப் பிரிப்பர் நகச்சொல்லி நட்பாடல் தேற்றா தவர். (திருக்குறள் -187: புறங்கூறாமை)  புதுக் கவிதையில்... நகைச்சுவையுடன் இன்சொல் பேசி நட்புகொள்ளத் தெரியாதவர், புறஞ்சொல்லி நண்பரையும் நமைவிட்டுப் பிரிந்துபோகச்செய்வர்...!  குறும்பாவில்... நகைமுகத்தொடு பேசிப் பிறரை நண்பராக்கத் தெரியாதவர்தான், புறம்பேசிப் பிரித்திடுவார் நண்பரையும்...!  மரபுக் கவிதையில்... இனிய சொற்கள் பேசியேதான் -இன்முகத் தோடே பழகிவந்தால், கனியும் நல்ல நட்பதுவும் -காலம் காலம் நிலைத்திருக்கும், மனிதர் இதனை அறியாமல் -மற்றவர் வெறுக்கப் புறம்பேச, புனித மான நட்பழியும் -போவர் நண்பரைத் தான்பிரிந்தே...!  லிமரைக்கூ... நட்பாக்க இன்சொல்லைப் பேசு, இதறியாதே புறங்கூறல் நட்பழித்து நண்பர்களைப் பிரித்திடும் மாசு!  கிராமிய பாணியில்... பேசாத பேசாத பொறம்பேசாத பொழப்பக்கெடுக்கும் பெறம்பேசாத... சிரிச்சமொகத்தோட நல்லதாப்பேசி நண்பனச் சேக்கத்தெரியணும்...  அது தெரியாதவந்தான் பொறம்பேசி போக்கடிசிருவான் ... Full story
Page 1 of 2312345...1020...Last »
Copyright © 2015 Vallamai Media Services . All rights reserved.
வல்லமை மின்னிதழில் வெளியாகும் ஆக்கங்கள், ஆக்கியவரின் தனிப்பட்ட கருத்துகளே; வல்லமையின் கருத்துகளாகக் கொள்ள வேண்டாம்.