Category: கேள்வி-பதில்

  • காதலெனும்  சோலை 

     -ரா.பார்த்தசாரதி

    காதலெனும்  சோலையிலே  கண்டடெடுத்த  ரோஜாவே
    காதலனிடம்  காதலை  வெளிப்படுத்திய  ரோஜாவே
    காதலெனும்  போதையிலே  கண் மயங்கும் ராஜாவே
    என் மனதை கவர்ந்திடும்   இனிய  ராஜாவே!

    காதலெனும் சோலையில்  கானக்குயில் பாடுதே
    ஆதியும் அந்தமுமில்லாமல்  அமரகீதம் பாடிடுதே
    வண்ணமலர்கள் மனதை தென்றல் வாரி வீசிடுதே
    கடலாகிய  அலைதன்னில் கவிதை பாடி ஓடிடுதே!

    உள்ளங்கள் ஒன்றாகித் துள்ளும்  போதினிலே
    கொள்ளும் இன்பமே  சொர்க்கம் வாழ்வினிலே
    கொஞ்சும்  சோலைக்குருவி  சொந்தம் பேசுமே
    குறைவில்லாமலே  எல்லா இன்பமும் தருமே!

    இரு இதயங்கள்  இவ்வுலகில்  ஒன்றாகி
    என்றும் அழியாமல்   காதலாகிக்  கசிந்துருகி
    கண் மூடும் வேளையிலே கலை என்ன கலையோ
    கண்ணே உன் பேரழகிற்கு உலகம் தரும் விலையோ !

    உன்னை நினைத்தாலே என் மனம் காதல்கீதம் பாடிடுமே
    உன் மதிமுகம் இரவினிலே நன்கு தெரிந்திடுமே
    உன்னிடத்தில் என் இதயத்தை தந்துவிட்டேனே
    காதலியே
    என் இதயத்தைப் பாவை நீயும் எடுத்துச்
    சென்றுவிட்டாயே!

     

     

     

    Share
  • எதிர்காலம்   

    -ரா. பார்த்தசாரதி

    படிக்கும்  மாணவன்  எதிர்பார்ப்பதோ  நல்ல  மார்க்!
    அறிவை விட மார்க்கை வைத்து எதிர்காலம்
    கணிக்கப்படுகிறதே!

    இளம் பெண்களின் கல்வியே  எதிர்காலத்தைத்
    தீர்மானிக்கிறதே!
    நல்ல ஊதியமும், நற்கணவனும் அமைந்தால்  சிறப்படைகின்றதே!

    மாத  வருமானத்தில்  சேமிக்க வேண்டிய  நிலைமை!
    அதுவே,  பிரச்சனைகளை எதிர்காலத்தில்  சமாளிக்கும்
    திறமை!

    அரசியல்வாதிகளும், அரசு ஊழியரும் எதிர்பார்க்கும்
    பதவி உயர்வு!
    தன் முயற்சியின்றி, பணபலத்தால் அடையும்  இறுமாப்பு!

    நல்ல வேலை கிடைத்தால், நல்ல குடும்பம்
    அமைவதில்லை!
    நல்ல குடும்பம்  அமைந்தால், நல்ல ஊதியம் கிடைப்பதில்லை!

    சோம்பேறியாய்த் திரிபவனுக்கு எதிர்காலம் ஓர்
    இருட்டறைதான்!
    கடின முயற்சியுடன் உழைப்பவனுக்கு எதிர்காலம் ஓர்
    பொற்காலம்!

    எங்கே  சென்றிடும் காலம், அது நம்மையும்  வாழ
    வைக்கும்!
    கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடுபோன்றவை  நம்மை
    உயர வைக்கும்!

    எதிர்காலத்தை  நினைந்து  என்றும்  கனவு  காணாதே!
    வருவது  வரட்டும் என்று எண்ணி உழைக்கத் தவறிடாதே!

    நாட்டின் எதிர்காலம் இளைஞர்  கையில்தான்!
    திறம்படச்  செயலாற்றினால் நன்மை நமக்குத்தான்!

    எதிர்காலத்தை நினைந்து வாழ்க்கையில் சேமிக்கக்
    கற்றுக்கொள்!
    உன் குடும்பத்தைத் தாங்கும் தூண் என  ஓத்துக்கொள்!

     

     

    Share
  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல் . . . (225)

    அன்பினியவர்களே!

    அன்பான வணக்கங்களுடன் 2017ஆம் ஆண்டின் முதலாவது மடலுடன் உங்களிடம் மனம் திறக்கிறேன். பல எதிர்பார்ப்புகளுடன் 2017 எனும் புதிய புத்தகம் திறக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொன்றாக இப்புத்தகத்தில் 12 அத்தியாயங்கள் எழுதப்படப் போகின்றன. ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திலும் எத்தனையோ எதிர்பாராத திருப்பங்கள், ஆச்சரியங்கள் என்பன உள்ளடங்கப் போகின்றன. உலகமெங்கும் ஒரே பரபரப்பான நிலையே தென்படுகின்றன. புதிய அரசியல் தலைமைகள், புதிய அரசியல் திருப்பங்கள் எனப் பல எதிர்பாராத நிகழ்வுகள் கிளப்பிய வினாக்களின் விடையை ஆவலோடு பலரும் எதிர்பார்த்த வண்ணமே இருக்கிறார்கள். மனிதர்களின் நியாயமான ஆசைகள் எனும் இலட்சியம் பேராசை எனும் எல்லைக் கோட்டினை நெருங்கி விட்டது போன்றதோர் உணர்வினுள் நாம் தள்ளப்பட்டிருக்கிறோம்.

    ஐரோப்பிய யூனியனிலிருந்து வெளியேறுவது ஒன்றையே குறியாகக் கொண்டிருந்தோர் தமது ஆவல் எப்போது பூர்த்தியடையும் என்றே எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஐரோப்பிய யூனியனிலிருந்து ஐக்கிய இராச்சியம் வெளியேறுவது தமது பொருளாதாரச் சூழலை எவ்வகையில் பாதிக்கப் போகிறது என்பதைப் பற்றிச் சிறிதளவேனும் சிந்திப்பவர்களாகத் தென்படவில்லை.  மார்ச் மாதம் முடிவடைவதற்குள் வெளியேறுவதற்கான நெறிமுறையினைச் செயல் படுத்துவேன் என்ற பிரித்தானியப் பிரதமரின் வாக்குறுதியை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு அதன் எதிர்பார்ப்பில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். அதே சமயம் ஐக்கிய இராச்சியத்தின் ஜரோப்பிய யூனியன் வெளியேற்றத்தை முற்று முழுதாக எதிர்த்துக் கொண்டிருக்கும் பகுதியினரோ ஜரோப்பிய யூனியனின் “சிங்கிள் மார்க்கெட்” எனும் வியாபாரத் தளத்திலிருந்து ஐக்கிய இராச்சியம் முற்று முழுதாக விலகக் கூடாது எனும் ஏக்க்கத்தோடு ஓர் எதிர்பார்ப்புடன் காத்திருக்கிறார்கள். இந்த ஐரோப்பிய யூனியனிலிருந்து விலகுவதா? இல்லையா? எனும் சர்வஜன வாக்கெடுப்பில் விலகுவது எனும் முடிவுக்கு மக்களைத் தள்ளியது கட்டுப்பாடற்ற வெளிநாட்டவரின் குடியேற்றம் எனும் உண்மையின் யதார்த்தத்தை ஏனோ உள்வாங்கிக் கொண்டதாகத் தெரியவில்லை. எது எப்படி இருப்பினும் இந்த ஆண்டு ஐக்கிய இராச்சியத்தின் பொருளாதரம் ஒரு தேக்க நிலையை அடையப் போகிறது எனும் எதிர்பார்ப்பு அனைத்துத் தரப்பினர் மத்தியிலும் நிலவுகிறதை உணர்ந்து கொள்ளக்கூடியதாக இருக்கிறது.

    ஐக்கிய அமெரிக்கா என்பது ஒரு தனிப்பெரும் நாடு என்பது எந்த அளவிற்கு உண்மையோ , அந்த அளவிற்கு ஐக்கிய அமெரிக்காவின் மாற்றங்கள் உலக நாடுகள் அனைத்திலும் ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்பதுவும் உண்மையே!அத்தகையதோர் மாற்றமாகத்தான் ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஜனாதிபதி மாற்றமும் அமைந்துள்ளது. அமெரிக்கா ஒரு பல்லின மக்கள் வாழும் நாடு. இன, மத வேறுபாடுகளைக் கடந்து பலகாத தூரம் சென்று விட்டது எனும் எண்ணமே பல நாடுகளில் காணப்பட்டது. ஆனால் சமீபத்திய அமெரிக்க ஜனாதிபதித் தேர்தலின் பிரசாரம் மக்களிடையே பல பேத உணர்வுகளை வளர்த்து விட்டது என்பதுவே வருந்தத்தக்க உண்மையாகிறது. ஜனாதிபதியாகத் தெரிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் டொனால்ட் ட்ரம்ப் அவர்கள் தமது பிரசார மேடைகளில் மிகவும் சர்ச்சைக்குரிய கோஷங்களை முன்வைத்தார் என்பது மறுக்கப்பட முடியாத உண்மையாகிறது. அமெரிக்க மக்கள் மனத்தில் இருக்கும் உணர்வுகளையே தான் பிரதிபலித்ததாகவும், தனக்கு எதுவிதமான நிறவேற்றுமைப் பாகுபாடும் கிடையாது என்றும் அவர் கூறினாலும் அவரது கோஷங்களைத் தமது நிறவேற்றுமை மற்றும் இனத்துவேஷ கருத்துக்களுக்குச் சாதகமாக்கப் பல தீவிர வலதுசார அமைப்புகள் முனைந்துள்ளன என்பது உண்மையே. இத்தகைய நிகழ்வுகள் அமெரிக்காவைத் தமது தாயகமாக ஏற்றுக் கொண்டு வாழும் பல ஆசியப் பின்னணி கொண்ட மக்களுக்கு அச்சுறுத்தலாகவே அமைந்துள்ளது. இன்றைய அமெரிக்க அரசியல் வெள்ளை இனத்தவருக்கும் மர்றைய இனத்தவருக்கும் இடையிலான அரசியலாகப் பரிமளிக்கக்கூடிய ஒரு சூழல் தென்படுவது மிகவும் வருந்தத்தக்க விடயமே. இப்படியான பல விடையில்லா வினாக்களைத் தாங்கிக் கொண்டே 2017க்குள் நுழைகிறோம்.

    அடுத்து மற்றைய முன்னணி ஐரோப்பிய நாடுகளான பிரான்சு,ஜேர்மனி, இத்தாலி ஆகியவற்றிலும் அரசியல் நிலைமை ஒரு நிறவேற்றுமைப் பரிணாமத்தினூடாகவே பயணிக்கிறது. பிரான்சு நாட்டில் நடக்கவிருக்கும் ஜனாதிபதித் தேர்தலுக்கு 2017 என்ன முடிவை நல்கப் போகிறது என்பது மிகவும் பெரிய கேள்விக்குறியாகவே இருக்கிறது. பிரான்சு நாட்டில் வாழும் வெளிநாட்டவர் தமது நாட்டின் கலாசாரத்தைப் பின்பற்றாமல் தாம் எங்கிருந்து புலம் பெயர்ந்தார்களோ அந்நாடுகளின் கலாசாரத்தைப் பிரான்சு நாட்டு மக்களின் மீது திணிக்க முயல்கிறார்கள் என்றும் அதனைத் தடுப்பதே தமது அரசியல் என்றும் பிரான்சு நாட்டில் மிகவும் வேகமாக முன்னேறி வரும் தலைவரான லீ பென் எனும் இனவாதக் கட்சியின் தலைவர் பிரசாரம் செய்து வருகிறார். விரும்பியோ, விரும்பாமலோ மற்றைய தலைவர்களும் இவரது பிரசாரத்துக்கு ஈடுகொடுத்துத் தாமும் வெளிநாட்டவர் மீதான பிரசாரங்களை முடுக்கி விட வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளார்கள். ஜேர்மனி நாட்டின் த;லைவரான அஞ்ஞெலா மக்கேல் அவர்களுக்கெதிராகப் போட்டியிட பிரபலமான எவரும் இல்லையெனினும் அந்நாட்டில் இடம்பெறும் தீவிரவாதிகளின் தாக்குதல்களினால் அவர்மீது விமர்சனங்கள் அதிகரித்து வருவதைக் காணக்கூடியதாக உள்ளது. ஒரு மில்லியன் அகதிகளை வரவேற்கிறேன் என்று அவர் விடுத்த அழைப்பினாலேயே மத்திய கிழக்கு, ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் இருந்து வரும் அகதிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது என்பதும் இவர் மீது விழும் குற்றச்சாட்டு. இவைகளுக்கெல்லாம் முடிவாக 2017 எதைக் கொடுக்கப் போகிறது என்பது அனைவரின் மனங்களிலும் ஊசலாடும் கேள்வியாகவே இருக்கிறது.

    தமிழகத்தைப் பொறுத்த மட்டில் 2016இன் முடிவு பல அரசியல் மாற்றங்களை முடுக்கி விட்டிருக்கிறது என்றே கூற வேண்டும்.முன்னாள் முதலமைச்சரான செல்வி ஜெயலலிதாவின் எதிர்பாராத மறைவு அவரது கட்சிக்கு ஒரு புதிய தலைவரையும் அரசியல் வட்டாரங்களில் சில அதிர்வலைகளையும் கிளப்பி விட்டிருக்கிறது என்றே கூற வேண்டும். 2017ஆம் ஆண்டின் வரவோடு தி.மு.க தனக்கு ஒரு புதிய செயல் தலைவராக எதிர்க்கட்சித் தலைவர் ஸ்டாலின் அவர்களைத் தெரிவு செய்ததும் ஒருவகையான அரசியல் மாற்றம் என்றே கூற வேண்டும். இந்த மாற்றம் தி.மு.க வின் செயல்பாட்டில் எத்தகைய மாற்றங்களை ஏற்படுத்தப் போகின்றது என்பதையும் பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.

    பலவகையான மாற்றங்களையும், அவை கொடுத்த பலவகையான எதிர்பார்ப்புகளையும் தன்னுள் சுமந்த வண்ணம் 2017 பிறந்திருக்கிறது. இவ்வாண்டு இவைகளுக்கெல்லாம் விடையளிக்குமா? இல்லை தொடரும் கேள்விக்குறியாக நாம்2018இனுள் நுழையப் போகிறோமா? என்பதற்குக் காலம்தான் பதிலளிக்க வேண்டும்.

    மீண்டும் அடுத்த மடலில்…

    அன்புடன்
    சக்தி சக்திதாசன்

    Share
  • தாத்தா சாமி

    -பழ.செல்வமாணிக்கம்

    மயிலாபுரி என்கின்ற மயிலாப்பூர் வழக்கம் போலப் பரபரப்பாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தது. “மயிலையே கயிலை, கயிலையே மயிலை “ என்ற வரிகளைத் தாங்கிய பதாகை  கோவில் அருகே நடந்து செல்பவர்கள் மனதிற்கு நிறைவை தந்து கொண்டிருந்தது. நடையோரக் காய்கறிக்கடைகளில் வியாபாரம் சுறுசுறுப்பாக நடந்து கொண்டிருந்தது. காய்கறிகளைப் பார்த்தால் புதிதாக திருமணமான மணமக்களைப் போல் புதுப்பொலிவுடன் இருந்தன.

    மாதவன், அவன் மற்றும் ஒன்றரை வயதுப் பெயர்த்தி தங்க நாச்சியார்  அனைவரும் கபாலீசுவரர் கோவில் பங்குனித் திருவிழா பார்ப்பதற்குச் சென்று கொண்டிருந்தனர். மாட வீதி முழுவதும் திருவிழாக் கடைகள், விளையாட்டுச்சாமான்கள், பொம்மைகள், அழகு சாதனப் பொருட்கள், பனை ஓலைக் கூடைகள், பலூன்கள் அப்பப்பா… குழந்தைகளுக்கு மட்டுமல்ல, பெரியவர்களுக்கும் அந்தக்கடைகளைப் பார்த்துகொண்டே இருக்கவேண்டும் என்று தான் தோன்றும்!

    கபாலி கோவில் பங்குனிப்பெருவிழா பார்ப்பதற்கே மீண்டும், மீண்டும் பிறந்து வரலாம். மயிலைவாசிகளிடம், மயிலாப்பூரை விட்டு வந்தால், சொர்க்கத்தைப் பதிலாகத் தருவதாகச் சொன்னால் கூட, சொர்க்கம் வேண்டாம்! மயிலாப்பூர் தான் வேண்டும் என்று தான் சொல்லுவார்கள்!

    “அதிகார நந்தி“ என்ன ஒரு அற்புதக்காட்சி தெரியுமா? நந்தி எம்பெருமான் தன் முன்னங்கால்கள் இரண்டையும் தூக்கிய வண்ணம், கற்பகாம்பாள், கபாலீசுவரரை சுமந்து வரும் கம்பீரம்! அப்படியே கயிலாயத்தில் இருந்து இறங்கி வானத்திற்கும், பூமிக்குமாய்ச் சுமந்து வருவது போல் தோன்றும்!

    ஆண்டவனை வணங்கிவிட்டு  மன நிறைவுடன் மாதவன் குடும்பம் வீடு திரும்பிக்கொண்டிருந்தது. சாமி பார்க்கப்போகும் போதே , மாதவனின் பெயர்த்தி, பலூனைக்காட்டி வேண்டும் என்று கேட்டது. மாதவனும் “தங்கம், சாமி பாத்துட்டு திரும்பிப்போகும்போது வாங்கித்தாறேன்  “என்று சொல்லியிருந்தான். அதுவும் ஏதோ புரிந்தது போல சிரித்துக்கொண்டே தலையாட்டியது. வழக்கம் போல மாதவனின் மகள் யாழினி “அப்பா எங்கேயாவது சாப்பிட்டு விட்டுப்போகலாம் “ என்றாள். மாதவனுக்குத்தெரியும், வேண்டாம் என்று சொன்னால் என்ன நடக்கும் என்று! திருப்பதியில் ஏழுமலையான் , குபேரனிடம் தன் திருமணத்திற்காக வாங்கிய கடனைக் கட்டிக்கொண்டிருப்பதாக ஐதீகம்.அது போல மாதவன் ஏதோ ஒரு பிறவியில் வாங்கிய கடனை , உணவு விடுதி, உணவு விடுதியாகச்சென்று தீர்த்து வருகிறான்!

    மாதவன் குடும்பத்தினர் உணவு விடுதியில், கேட்டிருந்த பலகாரங்கள் வருவதற்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தனர். பக்கத்து மேசையில் இன்னொரு குடும்பம் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தது. அந்தக் குடும்பத்தில் 4 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு சிறுவன் பலூன் ஒன்றை வைத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். தங்க நாச்சியார் அந்த பலூனை ஏக்கத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது. அதை பார்த்துக் கொண்டிருந்த அந்தச் சிறுவனின் அம்மா , அவனைப் பார்த்து “செல்லக்குட்டி, தங்கச்சி பாப்பாவுக்கு உன் பலூனைக் கொடுக்கிறியா? “ என்று கேட்டாள். அரை மனதோடு அந்தச்சிறுவன் பலூனை மாதவனின் பேத்தியிடம் கொடுத்தான். அதை வைத்துக்கொண்டு தங்க நாச்சியார், மகிழ்ச்சியோடு விளையாடிக்கொண்டிருந்தாள். பக்கத்து மேசைக்குடும்பம், சாப்பிட்டு விட்டுக் கிளம்பத் தயார் ஆனார்கள். பலூனைக் கொடுத்த அந்தச் சிறுவன், ஏக்கத்தோடு அந்த பலூனைத் திரும்பித் திரும்பி பார்த்துக்கொண்டே சென்று கொண்டிருந்தான்.

    மாதவன் தன் பேத்தியிடம் “தங்கம் அந்த அண்ணன் பாவம் இல்லையா?  பலூனைத் திருப்பிக்கொடுத்திடுறியா? உனக்கு வேற பலூன் வாங்கித்தாறேன் “ என்றான். ஒரு நொடி கூட யோசிக்காமல், தத்தித்தத்தி தளிர் நடை நடந்து, பலூனை அந்தச்சிறுவனிடம் கொடுத்துவிட்டு, மாதவனிடம் போய் ஒட்டிக்கொண்டாள். மாதவன் மனதில் நினைத்துக்கொண்டான். “பெரும்பாலான பெரியவர்களுக்குக்கூட இல்லாத மனமுதிர்ச்சி, நம்பிக்கை, இந்தப்பிஞ்சு உள்ளத்தில் எப்படி ஏற்பட்டது “என்று. திரும்பிப்போகும்போது, கட்டாயம் பேத்திக்குப் பலூன் வாங்கிக் கொடுக்க வேண்டும் என்று முடிவு செய்து கொண்டான். உணவை முடித்துக்கொண்டு திரும்பும் போது இரவு மணி 11 ஆகி விட்டது. பலூன் விற்பவர் ஒருவரைக்கூட பார்க்க முடியவில்லை. அனைவரும், விற்பனையை முடித்துக் கொண்டு வீடு திரும்பி விட்டனர். குற்ற உணர்வு மாதவனை ஆட் கொண்டது. மறுபடியும் பேத்தியைப்பார்த்து , “தங்கம் உனக்கு, நாளைக்கு நிச்சயம் பலூன் வாங்கித் தாறேன் “ என்றான். மறுபடியும்,தங்கநாச்சியார், அவனைப் பார்த்துச் சிரித்தது. உடனே மாதவன் பெருமையாகத் தன் மனைவியைப் பார்த்து “என்னோட பேத்திக்கு எம்மேல எவ்வளவு நம்பிக்கை பாத்தியா? ஏன் தெரியுமா?  நான் சொன்னா, சொன்னபடி நடப்பேன்னு அவளுக்குக்கூட தெரிஞ்சிருக்கு “ என்று சொன்னவனின் முகத்தில் , திடீரென ஒரு இறுக்கம் தோன்றியது. கூட வந்த அனைவருக்கும் ஒன்றுமே புரியவில்லை. மைதிலிக்கு மட்டும் ஏதோ புரிந்தது போல இருந்தது.

    மாதவனின் நண்பர் சந்திரன் ஒரு மாதத்திற்குமுன் மாதவனின் வீட்டிற்கு வந்திருந்தார். அவர், மாதவனிடம் ஒரு பையைக் கொடுத்து “இதில் ஐந்து லட்சம் ரூபாய் இருக்கிறது. இப்போதைக்கு இது உன்னிடம் இருக்கட்டும். வீட்டில் எனக்கும், என் பிள்ளைகளுக்கும் மனக்கசப்பு. எனக்கு வந்த ஓய்வூதியப்பணத்தில் இருவருக்கும் ஆளுக்கு 2 லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து விட்டேன். எனக்கும், என் மனைவிக்கும் இருக்கும் செலவுக்காக இந்தப் பணத்தை வைத்திருக்கிறேன். ஆனால், என் பிள்ளைகள், என்னிடம் இன்னும் கொஞ்சம் பணம் இருக்கிறது என்று தெரிந்து கொண்டு, பணத்தைத் தரச்சொல்லி, நச்சரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். எனக்கு, உன்னை  விட நம்பிக்கையான நண்பன் யாரும் கிடையாது. வயதான காலத்தில் எங்களுக்கு இந்தப்பணம் மிகத் தேவையான ஒன்று. வீட்டு நிலைமை சரியான பின் நானே வந்து  வாங்கிக் கொள்கிறேன்  “ என்று சொல்லிவிட்டுச்சென்றிருந்தார்.

    சந்திரனின் பிள்ளைகள் இருவருமே இப்போது நல்ல வசதியோடு தான் இருக்கிறார்கள். அவர்களை இந்த நிலைக்கு கொண்டு வரச் சந்திரன் வாழ்க்கையில் தொலைத்தது ஏராளம்.

    சந்திரன் வந்துவிட்டுச் சென்ற இரண்டு நாட்களுக்குப்பிறகு, சந்திரன் காலமான தகவல்தான் மாதவனுக்கு வந்தது. உடனே பதறி அடித்துக்கொண்டு சந்திரன் வீட்டிற்குச் சென்றான். சந்திரன் மனைவி கதறி அழுதது, மனதை என்னவோ செய்தது. எல்லோரும் ஒரு நாள் இறக்கப்போவது நிச்சயம் என்றாலும், நம் மனது அதை ஒத்துக்கொள்ள மறுக்கிறது. “செத்த பிணத்தைச் சுற்றி இனிச் சாம் பிணங்கள் கத்தும் கணக்கென்ன? கச்சி ஏகம்பனே “ என்னும் பட்டினத்தார் பாடல் சொல்வதற்கு, நன்றாகத்தான் இருக்கிறது. ஆனால் இதுவே நம் வீட்டில் நடக்கும் போது மனம் அழுது புலம்புகின்றது. சந்திரன்  இறந்து 15 நாட்களுக்குப் பிறகு, மாதவன் சந்திரன் கொடுத்த ஐந்து லட்சம் ரூபாயை, சந்திரன் மனைவியிடம் கொடுத்து விட்டு வரலாம் எனப் புறப்பட்டான்.

    மைதிலி அவனைப்பார்த்து  “என்னங்க, நான் ஒண்ணு சொன்னாக் கோச்சுக்க மாட்டீங்களே?  சந்திரண்ணன் பணத்தை அவர் மனைவி கிட்ட கொடுக்கிறது தான் நியாயம்! ஆனா, அந்தப்பணத்தை, அவுங்க புள்ளைங்க எடுத்துக்கிட்டு, அந்த அம்மாவை, தெருவில விட மாட்டங்கன்னு என்ன நிச்சயம் “ என்றாள். ”அதுக்கு என்ன பண்ணலாமுன்னு சொல்ற?“ என்றபடி கோபத்தோடு மைதிலியைப் பார்த்தான் மாதவன். ”இல்லங்க, நீங்களும் உங்க வியாபாரத்துக்குப் பணம் தேவைப்படுதுன்னு தவிச்சுக்கிட்டு இருக்கீங்க! இந்தப்பணத்தை உங்க தொழில்ல போடுங்க. கொஞ்ச நாள் கழிச்சு, அவுங்க வீட்டில நிலமை சரியானதுக்கு அப்பறம்,  வட்டியோட சேத்து, பணத்தை, சந்திரண்ணன் சம்சாரத்துக்கிட்ட கொடுத்துருவோம்  “ என்று மைதிலி நீட்டி முழக்கினாள்.

    மனிதன் சபலம் உள்ள ஒரு கடவுளின் படைப்புத் தானே! மனைவி சொல்லும் நல்ல  யோசனைகளை எடுத்துக்கொள்கிறோமோ இல்லையோ! நமக்கு லாபம் கிடைக்கும் விசயம் என்றால் சரி என்று தான் நினைப்போம்.”சரி யோசிப்போம் “ என்றவாறு , மாதவன் பணத்தைத் திருப்பிக் கொடுக்கும் யோசனையைத் தள்ளி வைத்தான்.

    சாமி கும்பிட்டு வீட்டுக்கு வந்த மாதவனுக்கு ஒன்று நன்றாகப் புரிந்தது. சிறுபிள்ளைகளுக்கு இருக்கும் உறுதி, மற்றும் நம்பிக்கை, நாணயம், மனிதன் வளர வளரக் குறைந்து, முடிவில் இல்லாமலே போய்விடுகிறது. அடுத்த நாள் காலை  மூன்று பேருக்கு நன்றாகவே விடிந்தது. கிடைத்தது தங்க நாச்சியாருக்கு பலூன், சந்திரன் மனைவிக்கு வயதான காலத்திற்குத் தேவையான வாழ்வாதாரம், மாதவனுக்கு மன நிம்மதி.

    Share
  • கனவு காணும் உலகம்!

    -கே.எஸ்.சுதாகர்

    பன்நெடுங்காலமாக இலங்கையில் வாழ்ந்துவரும் எமது மக்கள்—மூதாதையர்கள்—ஆவணங்களைக் பாதுகாத்து வைப்பதிலும், பதிவு செய்வதிலும் தவறிவிட்டார்கள். யாழ் நூலகம் எரிந்து போனதும், போர் காரணமாகப் பல ஆவணங்கள் அழிந்து போனமையும் துர்ப்பாக்கியமாகும்.

    pic1அவுஸ்திரேலியா கண்டம் 200 வருடங்கள் பழமை வாய்ந்தது. ஆனால் அதற்கு முன்னரே அங்கு ஆதிவாசிகள் வசித்து வருகின்றார்கள். அவர்களுக்குப் பல இன்னல்கள் நேர்ந்த போதிலும், ஓரளவிற்கு அவர்கள் தமது ஆவணங்களை பாதுகாத்து வைத்திருக்கின்றார்கள் என்றே சொல்லவேண்டும். சமீபத்தில்கூட அவர்களிடமிருந்து பறிக்கப்பட்ட நிலப்பரப்புகளில் சிலவற்றை அவுஸ்திரேலிய அரசு மேற்கு அவுஸ்திரேலியாவில் மீளக் கொடுத்திருக்கின்றது. அவுஸ்திரேலிய முன்னைநாள் பிரதமர் ஹெவின் ரட் 2008ஆம் ஆண்டு, ஆதிகுடிகளுக்கு இழைக்கப்பட்ட இன்னல்களை ஒரு மனித உரிமை மீறல் என அறிவித்து அவர்களிடம் மன்னிப்புக் கோரியிருந்தார்.

    இந்தக் கட்டுரை மெல்பேர்ணில், டண்டினோங் pic2மலைச்சாரலில் இருக்கும் ஆதிவாசிகள் பற்றிய சிற்பங்கள் ஓவியங்களைப் பற்றிச் சொல்கின்றது. ஆனால் இந்தப் படைப்புகளுக்குச் சொந்தக்காரர் ஆதிவாசி அல்லர். வில்லியம் பில் றிக்கெற்ஸ் (William Bill Ricketts) எனப்படும் வெள்ளையினத்தவர் ஆவார்.

    வில்லியம் பில் றிக்கெற்ஸ்…

    மெல்பேர்ணில் சனத்தொகை மிகவும் குறைவாக இருந்த காலப்பகுதியில், தங்கவேட்டை காரணமாகப் பலர் புலம்பெயர்ந்து வரத் தொடங்கியிருந்தார்கள்.

    pic3இவரது தாத்தா வில்லியம் றிக்கெற்ஸ் 1857ஆம் ஆண்டளவில் தனது மனைவி மேரி ஆன் சகிதம் பிரித்தானியாவில் இருந்து மூன்று நான்கு மாதக் கடல் பிரயாணத்தின் பின்னர் மெல்பேர்ண் வந்து சேர்ந்தார். இவர்களுக்கு 12 பிள்ளைகள் பிறந்தார்கள். அவர்களில் அல்பிரட் என்பவர் சுசான் என்னும் பெண்மணியைத் திருமணம் செய்தார். இவர்களுக்கு 5 பிள்ளைகள் பிறந்தார்கள். கடைசிப் பிள்ளையாக பில் 1898ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். இவர்கள் றிச்மண்ட்  என்னும் பகுதியில் குடியிருந்தார்கள்.

    பில் தனது ஆரம்பக்கல்வியில் பெரிதும் நாட்டம் கொள்ளவில்லை. பாடசாலையை விடுவது என்று தீர்மானித்ததும் தமது உறவினரின் நகை செய்யும் தொழிற்சாலை ஒன்றில் பயிலுனராகச் சேர்ந்தார்.  அப்போது அவருக்கு வயது பதினான்கு. இசையில் ஆர்வம் கொண்ட இவர் வயலின் வாசிப்பதில் கெட்டிக்காரர்.

    வில்லியம் பில் றிக்கெற்ஸ், 1935ஆம் ஆண்டளவில்pic4 மவுன்ற் டண்டினோங்  பகுதியில் நாலரை ஏக்கர் நிலப்பரப்பை வாங்கினார். அது முதற்கொண்டு அங்கேயே வசிக்கலானார். இயற்கை எழில் கொஞ்சும் சரிவுப்பாங்கான அந்தப்பகுதியின் பாதை மருங்கிலும் குகைகளிலும் களிமண்ணினால் ஆன உருவங்களைச் செய்து வைத்தார்.

    ஆதிவாசிகளின் நம்பிக்கை வாழ்க்கை முறைகளினால் ஈர்க்கப்பட்ட மிகச்சில வெள்ளை இனத்தவர்களில் இவரும் ஒருவர். விலங்கு தாவரம் மனிதன் இயற்கை – இந்தப்பின்னணியில் இவரது படைப்புகளின் தொனி அமைந்திருக்கும். இவரது கற்பனையில் உருவாகும் படைப்புகளிற்குப் பூர்வீகக்குடிகளின் சின்னங்களைக் குறியீடாகப் பாவித்துள்ளார். இவரது காப்பகத்தின் முக்கியமான படைப்புகள் ஆதிவாசிகளின் உருவங்களாகும். அவை ஆதிவாசிகளினதும், அவர்களுக்கும் பூமிக்குமிடையேயான பரிசுத்தமான தொடர்புகள் பற்றியனவுமாகும்.

    காடு இவருடைய விருப்பத்திற்குரியது. அதுபோல பச்சை இவருக்குப் பிடித்த நிறம். இவருடைய பெரும்பாலான ஆடைகள் பச்சை நிறத்தையே கொண்டிருந்தன. அதேபோல இவரது படுக்கை ஜன்னல் விரிப்புகள் எல்லாமே பச்சை நிறத்தைக்  கொண்டிருந்தன.

    உயிரினங்கள்மீது இவர் வைத்திருக்கும் மதிப்பு அளப்பரியது.

    இவர் வசித்த பகுதிகளில் நுளம்பு, எலித் தொல்லைகள் அதிகம். இவர் நுளம்புகளை விரட்டுவதற்கு ஒருபோதும் நுளம்புத்திரி பாவித்தது கிடையாது. அவற்றைக் கொல்லக்கூடாது என்பதில் கவனமெடுப்பார். எலிகளைப் பிடித்து வேறு காட்டுப் பகுதிகளில் கொண்டுபோய் விட்டுவிடுவார்.

    இவர் 60 வருடங்களுக்கும் மேலாகத் தனது படைப்புருவாக்கங்களைச் செய்து வந்தபோதிலும், தன்னை ஒரு ஓவியனாகவோ சிற்பியாகவோ முத்திரை குத்துவதை விரும்பவில்லை. இவர் தனது படைப்புகள் தன்னூடாக வருகின்றனவேயொழிய தன்னுடயவை அல்ல என்கின்றார்.

    இவர் திருமணம் செய்துகொள்ளவில்லை.

    இவரது படைப்புகளில் ‘Dromana’—Seawinds Garden, Arthurs Seat, Victoria— மற்றும் “GunBrute’—William Ricketts Sanctuary, Mount Dandenong, Victoria குறிப்பிடத்தகுந்தவை ஆகும்.

    1949 – 1960 இடைப்பட்ட காலப்பகுதியில் அடிக்கடி மத்திய அவுஸ்திரேலியாவிற்குப் பயணம் மேற்கொண்டு, அங்கு வாழும் Pitjantijatjara, Arrente ஆதி இனமக்களுடன் வாழ்ந்தார். அவர்களின் பழக்கவழக்கங்கள் வாழ்க்கை முறைகளினால் பெரிதும் கவரப்பட்டார். தன்னை அந்த இனமக்களுக்காகத் தத்துக் கொடுத்தார். இவரது பெரும்பாலான படைப்புகள் மத்திய அவுஸ்திரேலியா பகுதியில் உள்ள Alice Springs பகுதியில் உள்ள pitchi Ritchi பூங்காவில் உள்ளன.

    1960களில் அவர் அங்கு இல்லாத காலப்பகுதியில் அவரது படைப்புகள் அழிக்கப்பட்டும் களவாளப்பட்டும் போயின. இதனால் அவற்றை அரசு பொறுப்பேற்று, பாதுகாப்புக் கருதி மேலும் நிலப்பகுதியை வழங்கியது. தற்போது மொத்தம் 14 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் இந்தக் காப்பகம் இருக்கின்றது, வருடந்தோறும் பல்லாயிரக்கணக்கான பார்வையாளர்கள் வந்துபோகும் இடமாக உள்ளது. காட்டிற்குள் அமைந்திருந்த சரணாலயத்தில், விக்டோரியா அரசினால் இவருக்கெனக் கட்டிக் கொடுக்கப்பட ஒரு அறை கொண்ட வீட்டில் 1962 முதல் பில் வசிக்கலானார். இவரின் அந்த அறை அவரின் படுக்கை, குசினி, ஸ்ரூடியோ, விருந்தினர் அறை எனப் பல வடிவங்கள் எடுத்தன.

    1970ஆம் ஆண்டு காலப்பகுதியில் புதுச்சேரி (இந்தியா) சென்று, ஸ்ரீ அரவிந்தர் ஆச்சிரமத்தில் இரண்டு வருடங்கள் தங்கியிருந்தார்.

    இவரை நான் பார்ப்பதற்குக் கொடுத்து வைக்கவில்லை. அவுஸ்திரேலியாவிற்கு நான் வருவதற்கு முன்பதாக 1993இல் அவர் இறந்து போனார். இறக்கும் வரை மவுன்ற் டண்டினோங் சரணாலயத்தில் ஆதிவாசிகள் பற்றிய செயற்திட்டங்களை முன்னெடுத்தார். இவரை ஒரு தடவை, மறைந்த எழுத்தாளர் அருண். விஜயராணி அவரது சரணாலயத்தில் சந்தித்ததாக என்னிடம் சொல்லியிருந்தார்.

    ***

    References:

    Whitefella Dreaming, The authorized biography of WILLIAM RICKETTS, by Peter Brady, 1994.

     

     

     

    Share
  • இன்னம்பூரான் பக்கம் 5: 30

    கனம் கோர்ட்டார் அவர்களே!   – 30

    அவிழும் முடிச்சு

    இன்னம்பூரான்
    18 11 2016

     

    innam

    நீதிதேவதை இதையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டு இருக்கும்போது சென்னை உச்சநீதிமன்றத்தின் கிளை மதுரையில் ஜூலை 24, 2005 அன்று துவக்கப்பட்டது. அந்த விழாவுக்குத் தலைமை வகித்த சென்னை உச்ச நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதி ஆற்றிய உரையில், ஒரு தென்றல் வீசியது என்கிறார், ஒரு பிரபல மூத்த வழக்கறிஞர். அவருடைய மைந்தன் உச்சநீதி மன்றத்தில் நீதிபதி என்றால்,பார்த்துக்கொள்ளுங்கள், பெரியவரின் பெருமையை.

    தென்றல்: மக்களின் மேலாண்மைதான் குடியரசின் இலக்கணம். நீதிபதிகள், பிரதிநிதிகள், அமைச்சர்கள், அரசு அதிகாரிகள் எல்லாருமே மக்களின் ஊழியர்கள்; அதற்கு அவர்கள் பெருமிதம் கொள்ளவேண்டும். அத்துடன் நிற்காமல் வீசிய தென்றல், அந்த ஆளுமை படைத்த மக்கள் ஊழியர்கள்மீது, அவர்களின் பணியின் குறைவுகளின்மீது குற்றம் காணலாம். நமது அதிகாரமே மக்களின் நம்பிக்கையின்மீது தான் செழிக்கிறது; அவதூறு வழக்குத் தொடரும் சக்தியின்மீது அல்ல.

    பேச்சுரிமையும், கருத்துரிமையும் நமது அரசியல் சாஸனம் அளித்த வரன்கள். அதற்கு விலக்காக அமையும் இந்த கோர்ட்டாரின் அவதூறு சட்டம் ஏற்புடையது அல்ல. ஒரு ஜட்ஜ் லஞ்சம் வாங்கி விட்டாரென்று கற்பனை செய்து கொள்வோம். அந்த உண்மையை எடுத்துரைப்பது அவதூறு என்று கோர்ட்டார் அந்த உண்மை விளம்பியைத் தண்டிப்பது அபத்தம் இல்லையோ! மேலும் ஒரு அபத்தம். நமது அரசியல் சாஸனத்தின் ஷரத்து 124 (4) நிரூபிக்கப்பட்ட தவறான நடத்தை செய்த ஜட்ஜை நீக்க வழிசெய்கிறது. அதைச் செயல்படுத்த விரும்புபவர் முதலில் அதே ஜட்ஜால் ஜெயிலுக்கு அனுப்பப்படலாம்! இந்த அபத்தத்தைத் தவிர்க்க வழி இல்லையா? உளது. நீதித்துறையே இந்தக் குறையை நீக்கவேண்டும். அவர்கள் சுணங்கினால், வேறு வழியின்றி நாடாளுமன்றமே அதை நீக்கவேண்டும். அவையில் ஊசி விழும் சத்தம்கூட கேட்காத மெளனம். எத்தனை முகங்கள் இறுகியவையோ? சொன்னால் பொல்லாப்பு. பத்துவருடம் கழிந்த நிலையிலும் நான் மாட்டிக்கொள்ளலாம். ஜெயிலுக்குப் போற வயதா? திகார்லெ பிஸ்கெட் ராஜன் பிள்ளையை சாவடிக்கல்லை?

    [Pillai’s widow, Nina Pillai, alleged that a conspiracy was behind the death of her husband in the jail. She urged the court to direct a CBI probe on the conspiracy angle as she feared foul play in the death of her husband. The Chief Metropolitan Magistrate (CMM) had ordered a CBI inquiry based on the petition.[9] The medical officer who conducted the autopsy, deposed before the CMM, and said that Pillai had died of asphyxia caused by blocking of blood in the respiratory system.The Justice Leila Seth Commission under Leila Seth was constituted to enquire into the conspiracy angle of his custodial death, but did not find any conclusive evidence. The Commission had issued advertisements in the newspapers seeking public help in the matter. Nina Pillai said she would provide evidence about the conspiracy angle, but later she refused to name the conspirator. The Commission concluded that ‘ways and means must be found to ensure that competent doctors were posted in the jail’. The Commission also suggested that the UN standard minimum rules be followed, and a prisoner should be allowed to be treated by his own doctor. Following the submission of its report, there were systemic changes at the Tihar jail, with a 24-hour attendance by doctors. There were 75 doctors on call compared to the previous 16, and initial medical check up was made imperative~ Wikipaedia] எனினும்?!

    அந்தப் பிரபல வழக்கறிஞர், ‘என்னுடைய 55 வருட சட்டம் சார்ந்த துறையில் பெற்ற அனுபவத்தில், இம்மாதிரி ஒரு நீதிபதியே தன் மனத்துள் புகுந்தாரய்ந்து பொருத்தமான வழிமுறையை முன்னுரைப்பதை முதலில் காண்கிறேன் என்று புளகாங்கிதம் கொள்கிறார்.

    அந்தத் தலைமை நீதிபதி திரு. மார்க்கண்டேய கட்ஜு அவர்கள்.

    அந்தப் பிரபல வழக்கறிஞர்: ஃபாலி. எஸ்.நாரிமன் அவர்கள்.

    காலத்தின் கோலமடா! இன்று இந்தியாவின் உச்சமன்றத்தில் ஒரு தாவா.

    கோர்ட்டாரை அவமதித்தாகக் குற்றம் சுட்டப்பட்டவர்: அந்த மாஜி தலைமை நீதிபதி திரு. மார்க்கண்டேய கட்ஜு அவர்கள்.

    அவருக்காக வாதாடப்போகும் வழக்கறிஞர்:அந்த பிரபல வழக்கறிஞர்: ஃபாலி.எஸ்.நாரிமன்.

    [தொடரும்]

    *****

    சித்திரத்துக்கு நன்றி:

    http://ai-i1.infcdn.net/icons_siandroid/png/200/8466/8466765.png

     

     

    Share
  • சிந்தையில் நிற்கும் சிட்னி திருவிழா! 

    -எம். ஜெயராமசர்மா, மெல்பேண், அவுஸ்திரேலியா 
                        
    sarmaஆங்கில நாட்டினிலே அழகுதமிழ் சபையேறி அனைவரையும் அணைத்துநின்ற அதிசயத்தைச் சொல்லுகிறேன். வெள்ளையர்கள் தாமும் விருப்புடனே சேலையுடன் துள்ளுதமிழ் விழாக்காண துடிப்புடனே வந்துநின்றார். நல்லதமிழ் பேசிநின்ற நம்முடைய பிள்ளைகளை நாலுபேர் அறிவதற்கு நற்சபையாய் அமைந்ததுவே!

    கவிகம்பன் விழாவினையே கருத்துடனே நடத்திநின்ற காளையரைக்கன்னியரைக் கனம்பண்ணல் முறையன்றோ. ஜெயராமின் துணிவாலும் பணிவான குணத்தாலும் ஜெயமான விழாவாக அமைந்தமையை அறிந்திடுவோம். யாழ்மண்ணில் நடக்கின்ற விழாவாக நான்கண்டேன். ராஜ கதிரைகளும் ராஜசபை அலங்காரமும் ஜோராக இருந்ததை யாவருமே ரசித்தார்கள். ஜெயராஜின் கற்பனைகள் சிந்தாமல்,சிதறாமல் அவரின் மனத்தைப் பிரதிபலிப்பதாக மண்டப ஒழுங்கமைப்பு, அலங்காரம், வரவேற்று உபசரித்தல், அத்தனையும் அமைந்தமையைக் கட்டாயம் குறிப்பிடவே வேண்டும்.

    அக்கால மன்னர்கள் தமிழுக்கு உழைத்தோர்களைக் கெளரவித்து அவர்களுக்குக் குடை, கொடி, ஆலவட்டம் சகிதம் சபைக்கழைத்து பரிசில்கள் வழங்கினார்கள் என்று இலக்கியங்கள் வாயிலாகப் படித்திருக்கின்றோம்.

    இக்காலத்தில் மன்னர்களுக்குப் பதிலாக அரசாட்சியாளர்கள் தங்கள் மனம் போனபடிப் பாராட்டிப் பரிசளிப்பதையும் காண்கின்றோம். ஆனால் கம்பன்கழகம் போன்ற ஒரு அமைப்பு செய்வதைப்போல வேறு எந்தத் தமிழ் அமைப்புகளும் இப்படி ஒரு கெளரவிப்பு விழாவினைச் செய்யவில்லை என்றே கூறலாம்.

    பொருத்தமானவர்களைத் தேர்வுசெய்து அவர்களுக்கு உரிய கெளரவம் கொடுத்து மனத்திலே இருத்திவைக்கும்படியான பெறுமதி மிக்க பரிசினையும் வழங்கும் நயத்தகு நாகரிகத்தினால் ஏனைய அமைப்புக்களைவிடக்கம்பன்கழகம் உயர்ந்தோங்கியே நிற்கிறது என்பதை எவருமே மறுக்க மாட்டார்கள்.   

    சிட்னி மாநகரில் அண்மையில் நடந்தேறிய கம்பன் விழாவில் நடந்த கெளரவிப்பைச் சோழ அரசபையில் நடந்த கெளரவிப்பாகக் கற்பனை செய்து நான் பார்க்கிறேன். அத்தனை நேர்த்தியும், சிறப்புமாக அந்த வைபவம் அமைந்திருந்தது. இதனைத் தனது மனத்தில் திட்டமிட்டுத் தனது சீடர்களுடன் இணைந்து அரங்கேற்றிய அன்புத்தம்பி ஜெயராம் அவர்களை அகமார வாழ்த்துகின்றேன்.

    21 அக்டோபர் ஆரம்பமான இத்திருவிழா, அறிஞர்பலர் சிறப்பிக்க 23அக்டோபர் வரை ஆனந்தமாக நடைபெற்றது.   21, 22 அக்டோபர் திகதிகளில் நடைபெற்ற விழாவில் பங்குகொள்ளும் பாக்கியத்தை இறைவன் எனக்குக் கொடுத்திருந்தார்.இரண்டு தினங்களும் “தன்னை மறந்தாள் தன்நாமம் கொட்டாள் தலைப்பட்டாள் நங்கை தலைவன் தாளே” என்னும் நிலையில்தான் நானிருந்தேன் என்று சொல்லுவதில் பெருமகிழ்வு அடைகின்றேன்.

    உண்ணும் சோறும், பருகும் நீரும், கம்பனும் கன்னித்தமிழுமே என்றிருக்கும் தம்பி ஜெயராமையும் அவரது மாணாக்கர் பரம்பரையும் பார்க்கும்பொழுது தமிழ் இனி ஒருபோது வீழாது. அதற்கு என்றுமே உயர்ச்சிதான் 
    என்னும் எண்ணமே எனக்குத் தோன்றியது.

    சிட்னியில் நடந்த கம்பன் திருவிழாவில் வயது வேறுபாடின்றி மிகச் சிறியவரும் இடைத்தரமானவரும், நடுத்தரமானவரும், முதிர்வானவர்களும் நிகழ்ச்சிகளை அலங்கரித்தமை மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது.

    அதிகமான விழாக்களில் சற்று முதிர்ந்தவர்களே முன்னிலை வகிப்பார்கள். ஆனால் பத்தாவது ஆண்டு கம்பனது திருவிழா வயதினைத்தூக்கி ஒருமூலையில் வைத்துவிட்டு வளரிளம் குருத்துக்களுக்கு வாய்ப்பளித்து ஊக்கப்படுத்தியமை மிகவும் முக்கிய விடயமாக அமைந்ததைக் கட்டாயம் சொல்லியே ஆகவேண்டும்.

    முதல் நாள் கவியரங்கம் கலாநிதி ஶ்ரீ பிரசாந்தன் நடுவராயிருக்க நடந்தது. இதில் கலந்தவர்கள் இளைஞரும் அல்லர் முதியவர்களும் அல்லர். ” எண்ணங்களும் வண்ணங்களும்” என்பதே கவியரங்கத் தலைப்பு. இதில் பங்கு கொண்டவர்கள் வெளிப்படுத்திய விதங்களைப் பார்த்து உண்மையில் வியந்தேவிட்டேன். சாதாரண வண்ணங்களுக்குள் இவ்வளவு விஷயங்களா என்று எண்ணத்தோன்றியது. இதில் பங்கு கொண்டவர்களில் தமிழ்முரசு ஆசிரியர் திரு. பாஸ்கரன் அவர்களை மட்டுமே எனக்குத் தெரியும். ஏனையவர்களை அன்றுதான் மேடையில் கண்டேன். பாஸ்கரன் அவர்கள் ‘முடிவுறா முகாரி’ என்னும் கவிதைநூலினை வெளியிட்டிருந்தார். நானும் அதனை வாசித்து விமர்சனமும் எழுதுயிருக்கிறேன். பாஸ்கரன் புதுக்கவிதை தானே பாடுவார். அவர் எப்படி இதற்குள் வந்தார் என்று நான் யோசித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே கறுப்பு வண்ணம் பற்றிக் கவிபாட வந்துவிட்டார்.    கொம்யூனிசமாகக் கொட்டப்போகிறாரே என்று எண்ணிய எனக்கு ஏமாற்றமே காத்திருந்தது. பாஸ்கரனின் மரபுக்கவிதை பக்தியுடன் பின்னிப்பிணைந்து எதுகை மோனையுடன் சந்தத்தமிழாய் கொட்டியது கண்டதும் உண்மையிலே பிரமித்தே விட்டேன். கறுப்பென்றால் வெறுக்கவேண்டாம் என்னும் கருவை மிகவும் நயமாக பாஸ்கரன் தந்தது எனக்குள் உறைந்துவிட்டது என்பதை மகிழ்வுடன் பகிர்ந்து கொள்கின்றேன்.

    வண்ணங்களைப் பற்றி உலகு பார்க்கும் பார்வை, உலக மக்கள் பார்க்கும் பார்வை, சாதாரணமாக மக்கள் பார்க்கும் பார்வை, இலக்கியங்கள் பார்க்கும் பார்வை எனப் பல பார்வைகளை பலவண்ணமாய் இக்கவியரங்கம் விருந்தாக அளித்தது. கவியரங்க நடுவரின் புன்சிரிப்பும், சுவையான, கலகலப்பான தமிழ்க் கவிதையும் கவியரங்கின் அழகுக்கு அழகூட்டியது என்பது எனது அவிப்பிராயமாகும்.

    இரண்டாம் நாள் திருவிழா இளைஞரையும் சிறுவர்களையும்முன்னிறுத்தி ஆரம்பமாகியது. தமிழ்நாட்டிலிருந்து வருகை தந்திருந்த தமிழ்ப்பேராசிரியர் வி. அசோக்குமார் அவர்களது தலைமையில்,  “திட்டம் போட்டு எழுதினானே” என்னும் மகுடத்தில் காதல், தியாகம், வீரம், தாய்மை, நட்பு, வஞ்சகம் என்னும் பார்வையில் இளையர் பட்டாளம் இனிய தமிழைப் பொழிந்துநின்றார்கள்.

    அவுஸ்த்திரேலிய மண்ணில் உள்ள இளைஞர்கள் இங்கிலீசு மட்டும்தான் பேசுவார்கள். தமிழென்றால் எட்டவே நிற்பார்கள் என்னும் எண்ணத்தைத் தவிடு பொடியாக்கும் விதத்தில் இந்த நிகழ்ச்சி அமைந்திருந்தது. அவர்கள் அனைவரையும் அகமாரப் பாராட்டி வாழ்த்துகிறேன். இவர்களால் இனிய தமிழ்இன்ப உலா வரும் என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகமே இல்லை.

    இளைஞரைத் தொடர்ந்து வயதிலே மூத்தோர்கள் பலர் பங்கு கொள்ள, கம்பனது கண்பார்வையில் இருக்கும் கம்பவாரிதி ஜெயராஜின் தலைமையில் சிந்தனை அரங்கம் இடம்பெற்றது. இப்படியும் சிந்திக்க முடியுமா என்று சபையினரையே அதிரவைத்தது  இவ்வரங்கம்.    கம்பவாரிதியின் சொல்லாற்றலால் வாதிட்டவர்கள் மயங்கியே விட்டார்கள். சபையைக் கேட்கவா வேண்டும்? ஆடாமல் அசையாமல் யாவருமே கம்பவாரிதியையே கண்கொட்டாமல் பார்த்தபடி அவர் பேசுவதைக் கேட்டபடி இருந்தார்கள். யாவரையும் இனிய தமிழ் இறுக அணைத்தபடியால் நிகழ்ச்சி முடிந்துவிட்டதா என்பதே தெரியாமல் யாவரும் இருந்தார்கள் என்பதே உண்மை. அதற்கு நானும் விலக்கல்ல!

    சிறுவர்களைக் கொண்டு கம்பனது தெரிந்தெடுத்த பாத்திரங்களைக்கண்முன்னே நிறுத்திய நிகழ்ச்சியாக இது இருந்தது. பாத்திரப் பொருத்தமாகச் சிறுவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து அவர்களுக்கு உரிய ஆடை ஆபரணங்களுடன் மேடையில் உலாவர விட்டமையை யாவருமே மனதார சித்தார்கள். அந்தக்குழந்தைகளையும் அன்புடன் நேசித்தார்கள். மனத்தில் பதியும் நிகழ்ச்சி என்று சொல்லவே வேண்டும். அவர்களை ஒழுங்கு படுத்தியவர்கள் பாராட்டுக்கு உரியவர்களே.

     கம்பன் கழகத்தால் சிறுவர்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும் அவர்களின் திறலுக்காகப் பலநிலைகளில் பரிசுகள் வழங்கப்பட்டன. அதைத்தொடர்ந்து சான்றோர் விருதும் மாருதி விருதும் வழங்கும் நிகழ்சி இடம்பெற்றது.

    ஆங்கில மந்திரிகள் அரங்கினில் அமர்ந்து இருக்கச் சான்றோர் விருதுகள் வழங்கப்பட்டன. அதைத்தொடர்ந்து மாருதி விருது விழா மிகவும் கோலாகலமாகத் தொடங்கியது. நிறைவில் கம்பவாரிதியின் தலைமையில் மிகச் சிறப்பான பட்டிமண்டபம் இடம்பெற்றது. மீண்டும் தமிழ் மாரிப் பொழிந்தது, சபையிலே ஆனந்தம் பெருகியது.

    அக்டோபர் மாதத்தில் ஆனந்தம், அகநிறைவு அத்தனையும் தந்தவிழாவாக சிட்னி மாநகரில் நடைபெற்ற கம்பனது திருவிழாவைக் காணுகிறேன். இதுதமிழ்த் திருவிழா. தமிழைத் தழைக்கச் செய்யும் பெருவிழா. எங்குச் சென்றாலும் தமிழ் தமிழ்தான் என எடுத்தியம்பும் விழா என்பதே எனது மனத்தில் எழுந்த எண்ணமாகும். இப்படி விழாக்கள் நடந்தால் எல்லோரும் மகிழ்வடைவார். எங்கள் தமிழ் பெருமையுறும்.

     “கம்பனைப் படிப்போம்; கன்னித்தமிழ் காப்போம்!”

     

     

    Share
  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல் . . . (215)

    அன்பினியவர்களே!

    அன்பான வணக்கங்கள். அடுத்தொரு வாரம் ஓடியதும் அடுத்தொரு மடலுடன் நான் உங்களைத் தேடுவதும் காலவேகத்தின் சுழற்சிதானோ! இந்த வாரம் ஒரு முக்கிய நிகழ்வைத் தன்னுள் அடக்கிய ஒரு வாரமாக மிளிர்கிறது.ஆமாம் சனிக்கிழமை 29ஆம் திகதி தீபவளித் திருநாள். அனைத்து இல்லங்களிலும் கோலாகலமாகக் கொண்டாடப்படும் ஒரு நாள்.

    diwa1அப்போது எனக்கு வயது ஆறு அல்லது ஏழு இருக்கும். ஈழத்தில் எனது தாய், தந்தையருடன் நான் வாழ்ந்திருந்த காலம். வழமை போல வெளியூரில் பணி நிமித்தம் இருக்கும் எனது தந்தை தீபாவளி விடுமுறையில் ஊருக்கு வந்திருந்தார். ஒரே கொண்டாட்டமும் , குதூகலமும்தான். தீபாவளிக்கு முந்தைய சாயந்தரம் என்று எண்ணுகிறேன். எனது தந்தையிடம் தீபாவளிக்கு விளக்கம் கேட்டேன். முதலில் அனைவரும் அளிக்கும் இந்துமத இதிகாச நரகாசுரனின் வதை பற்றிக் கூறினார். என் முகத்தில் தோன்றிய குழப்பரேகைகளை அவதானித்திருப்பார் போலும். மெதுவாக என்னை அணைத்துக் கொண்டு இருளைக் கண்டால் பயப்படாது விளக்கை ஏற்றுவதே அறிவான செயல் என எமது முன்னோர் எமக்கு உணர்த்துவதற்கான ஒரு திருநாள் என்றார்.

    அவரது அந்த விளக்கத்தின் சரியான தாத்பரியத்தை நான் பலகாலம் புரிந்து கொள்ளவில்லை என்பதை விட புரிந்து கொள்ள முயலவில்லை என்பதே உண்மை. வாலிபப் பருவத்தின் பருவக்கோளாறுகளின் உணர்வுகளுக்கு முதலிடம் கொடுத்ததால் வாழ்வில் எமக்குத் தேவையான முக்கியமான விளக்கங்களின் புரிதல்களை ஒதுக்கி விட்டுத் திமிராக நடந்தவேளை. தந்தை சொல்மிக்க மந்திரமில்லை என்பதன் அர்த்தத்தைச் சரியான வகையில் உள்வாங்காமல் வெறும் பாடப்புத்தகத்தின் வரிகளாகப் பார்த்த ஒரு காலம்.

    இன்று நான் அறுபது மைல்கல்லைத் தொட்டு நிற்கும் வேளை.ஒரு மகனுக்குத் தந்தையாக மட்டுமல்லாது ஒரு பேரக்குழந்தைக்குத் தாத்தாவான ஒரு நிலை. அன்று எனக்கு விளக்கம் சொன்ன என் தந்தையிடம் தந்தையே நீங்கள் சொல்லிய விளக்கத்தின் பொருளை விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும் எனும் தேடல் எழுந்திருக்கும் காலம் என்று சொல்ல விரும்பிய போதும், அதைக் கேட்பதற்கு அவர் புவியினில் இல்லை.

    ஆமாம் சமயம், கலாசாரம் என்று எமக்குப் போதிக்கப்பட்டவைகள் அதனை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் எமக்கு இல்லாவிட்டாலும் கூட தெய்வத்துடன் சம்பந்தப்பட்ட, எமக்கு அப்பாற்பட்ட சக்தியின் பெயரால் புகட்டினால் எதிர்ப்பின்றி ஏற்றுக்கொள்வோம் என்பதற்காகத்தான் அதனை இதிகாசமாக்கித் தந்தார்களோ என்னவோ! எம்மை நாமே நாத்திகவாதிகள் என்று காட்டிக் கொள்வதற்காக எமக்கு முன்னோரால் அளிக்கப்பட்ட இதிகாச,புராணக் கதைகளை ஒருபுறம் தள்ளி வைப்பது மிகவும் இலகுவான காரியமே! ஆனால் அவ்விதிகாசங்களின் உள்ளார்த்தங்களை நாம் சரியாக உணர்ந்து கொண்டால் அக்கதைகளில் வரும் சம்பவங்களைப் பார்த்து நம்பாமல் இருப்பதை விடுத்து அதன் உட்கருத்தின் உண்மையை உள்வாங்கிக் கொள்வது சுலபம்.

    நாமனைவரும் ஒரேமாதிரியான மனோபாவம் உடையவர்கள் அல்லர். அனைவருடைய மனங்களிலும் தெய்வத் தன்மையும் (நற்பண்புகள் ),  அசுரத்தன்மையும் (தீய பண்புகள்) கலந்துதான் இருக்கின்றன. தெய்வப் பண்புகளுக்கும், தீயபண்புகளுக்கும் இடையில் தினமும் யுத்தம் நிகழ்ந்தவண்ணம் தான் உள்ளது. எம் மனங்களிலுள்ள தீய பண்புகளுடன் போரிட்டு நற்பண்புகள் ஜெயிக்குமானால் உள்ளம் நற்காரியச் செயல்களையே நாடுகிறது. இதையே நம் முன்னோர்கள் தேவர்களுக்கும் அன்றி தெய்வங்களுக்கும் அசுரர்களுக்குமான யுத்தம் என்று கதையாக்கம் செய்திருப்பார்கள் போலும்.

    அத்தகைய ஒரு தீயபண்பினை அளித்து நற்பண்பினை ஓங்க வைக்கும், நிகழ்வே தீபாவளி எனக் கொள்ளலாம். நற்பண்புகளின் வெற்றியைக் குறிப்பிடும் முகமாக இருளை விரட்டும் வகையில் தீபங்களின் மூலம் இல்லமெங்கும் ஒளியேற்றி எமது மனதிலுள்ள இருளினை விலக்குவதன் முக்கியத்துவத்தை நாம் எமக்கு உணர்த்துகிறோம். அறியாமை என்பது இருளே! அறிவு என்பது ஒளி! அறிவு எனும் தீபத்தின் ஒளி கொண்டு அறியாமை எனும் இருளை விரட்டியடிப்பதைக் கொண்டாடுவதே இத்தீபாவளித் திருநாளின் முக்கியத்துவமாகக் கொண்டால் இங்கே ஆத்திக, நாத்திக வாதத்திற்கு இடமேயில்லை.

    என்ன எதனால் இந்த திடீர் ஞானோபதேசம் என்று நீங்கள் எண்ணலாம். இளம்பிராயத்திலிருந்தே ஒரு நம்பிக்கையின் வழி வளர்ந்துவிட்டுப் புலம்பெயர் வாழ்க்கையில் புகுந்து கொண்டேன். இப்புலம்பெயர் வாழ்க்கையிலும் எனது அடிப்படை நம்பிக்கைகளை அசைத்து வாழ்வதை விரும்புவனல்ல நான்.ஆனால் புலம் பெயர்ந்ததும் தமது நம்பிக்கைகளை அசைத்துப் பார்க்க முற்படுபவர்கள் பலரின் மத்தியில் வாழவேண்டிய சூழ்நிலை இருக்கிறது. என் நம்பிக்கை சிதையாமலும், அதேநேரம் தமது கலாசாரப் போதனைகளை அலசிப்பார்க்க முனைவதற்கு நாத்திகம் எனப் பெயர் சூட்டிக் கொண்டு வாழும் நண்பர்களின் தனிமனித சுதந்திரத்தை மதிக்கக்கூடிய மனோநிலையை வளர்த்துக் கொள்வதற்கும், தேவையான விளக்கங்களைத் தேடும்பொழுது அன்று என் தந்தை கூறிய வார்த்தைகள் இன்று எனக்கு ஒரு புது அர்த்தத்தைக் கொடுக்கிறது.

    என் இனிய வாசக நெஞ்சங்களே! தீபங்களை ஏற்றுங்கள். அறியாமையை அகற்றுங்கள். அறிவே எமது தெய்வம் என்று போற்றுங்கள்.

    அனைவருக்கும் எனது அன்புகனிந்த தீபாவளி வாழ்த்துக்கள்.

    இனியதோர் தினமிது
    அறிவெனும் தீபம் கொண்டு
    இதயமெங்கும் ஒளியேற்றி
    இன்பம் பொங்க வாழ்ந்திடுவோம்
    எண்ணெய் தோய்ந்த திரியொன்று
    எரிகின்ற நிலைகண்டு உள்ளமதில்
    அடுத்தவர் வாழ்வில் ஒளியேற்ற
    தனை அழைக்கும் தியாகம் கண்டோம்
    இருக்கின்றோர் உலகில் சிலரே
    இருக்கின்ற வாழ்க்கையிது!
    இல்லாதோர் வாழ்வினில் பலரே
    சிறக்கின்ற வழிதேட வாரீர்

    மனம் சூழும் இருளகற்றி இங்கே
    மனிதர் வாழ்வில் ஒளியேற்ற
    இல்லங்கள் தோறும் தீபங்களேற்றி
    இசைத்திடுவோம் மானுட கீதங்கள்

    அன்பெனும் விதையை உள்ளத்தில்
    ஆழமாய் நாட்டி வளர்த்திடுவோம்
    அறிவெனும் ஆண்டவனைப் போற்றி
    ஆலயமைப்போம் இதயங்கள் தோறும்

    அரக்ககுணத்தை அடியோடழித்து
    ஆண்டவன் பண்பினைக் காத்திடுவோம்
    இனியதிந்த தீபாவளித் திருநாளில்
    இன்பம்சொரியும் வாழ்த்துக்கள்!

    மீண்டும் அடுத்த மடலில்…

    அன்புடன்
    சக்தி சக்திதாசன்

      

     

    Share
  • எதற்காக எழுதுகிறேன்?

    -உமாஸ்ரீ

     

    writer-mr-sundaramதிரு. எஸ்.ஆர்.ஜி. சுந்தரம் குழந்தைகளுக்கு ஏராளமான புத்தகங்களையும் கலை நிகழ்ச்சிகளையும் படைத்திருக்கிறார். இன்னும் எழுதிக்கொண்டே இருக்கிறார். அவர் அலைபேசி எண்: 99529 13872. சென்னை மூவரசன் பேட்டையில் வசிக்கும் அவருடன் ஒரு நேர்காணல்.

    1. தங்களுக்குக் கதை எழுத வேண்டும் – குறிப்பாக சிறுவர்களுக்கு நூல்கள் எழுத வேண்டும் என்னும் ஆர்வம் எப்படி வந்தது?

    நான் 21.8.1940 அன்று பிறந்தேன். . சென்னைத் துறைமுகத்தில் 37 ஆண்டுகள் பணிபுரிந்து ஓய்வுபெற்றேன். மாணவர் பருவம்தொட்டே எனக்குப் பேச்சுக் குறைவு. சிந்தனை அதிகம். கூடவே தமிழ்ப்பற்றும் அதிகம். எனவே இதழ்களைப் படிக்கும் பழக்கம் உண்டு. பள்ளியில் ‘மாணவர் மன்ற‘ அமைப்பு நடத்திய பொது சிறப்புத்தமிழ்ப் போட்டிகளில் முதல் வகுப்புத் தேர்ச்சியும் பெற்றேன். இதனால் தமிழ்ப்பற்று மேலும் தொடர்ந்தது. ’ கல்கண்டு’ துப்பறியும் கதை இதழ்களை மிக்க ஆர்வமுடன் படித்து வந்தேன். துப்புறியும் நிபுணராகிக் குற்றவாளிகளைக் கண்டுபிடிக்கவேண்டும் என்ற உள்ளுணர்வு இருந்தது. என்வே துப்பறியும் கதைகளை எழுதும் ஆர்வமே முதலில்  துளிர் விட்டது. இதே உணர்வுடன் ’கண்ணன்’ இதழில் நான் எழுதிய கதை பிரசுரமானது.

    என் எழுத்தார்வம் பற்றிக் கஸ்தூரிபா சிறுவர் சங்கம் மூலம் அறிந்த அன்றைய வானொலி அண்ணா, என் வீட்டிற்குக் கடிதம் எழுதி, வானொலி நாடகங்களை எழுதத் தூண்டினார். அப்போது என் வயது இருபது. வாய்ப்பை ஆர்வத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டு செயல்பட்டேன். தொடர்ந்து பல சிறுவர் நாடகங்கள் ஒலிபரப்பாகின. தானாக வந்த வாய்ப்பைத் தூணாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டேன்..தொடர்ந்து சிறுவர் சங்கம் ஒன்று அமைக்கவும் தூண்டப்பட்டேன். அமைத்துப் பல பல்சுவை நிகழ்ச்சிகளையும் அளிக்கத் துவங்கினேன்.

    உரைச்சித்திர நாடகம், நகர்வலம், கால், அரை, ஒரு மணி நேர நாடகங்கள் எனப் பல பிரிவுகளிலும் என் படைப்புகள் இடம்பெறத் துவங்கின. தொலைக்காட்சியிலும் சிறியவர் பெரியவர்களுக்கான் நாடகங்கள் இடம் பெற்றன. பலப் பல இதழ்களிலும் என் படைப்புகள் இடம்பெறத் துவங்கின.

    book-photoஇவ்வாறு என் நாடகப் படைப்புகளுக்குக் கிடைக்கப்பெற்ற தொடர் அங்கீகாரமும், வளர்ச்சியும் கதைகள் எழுத்த தூண்டின. இதுவே என் சிறுகதைப் படைப்புகளுக்கும், நூல்களின் ஆக்கத்திற்கும் காரணமாகத் திகழ்ந்து, இன்றும் என் படைப்பிலக்கியப் பயணத்தை நிகழ்த்தி வருகின்றன.

    2. தங்கள் இலக்கியப் பணி எப்போது எப்படி வளர்ச்சி பாதையில் பயணிக்கத் தொடங்கியது?

    1957இல் துவங்கிய எழுத்தார்வத்துடன் இருந்த நான் 1958இல் சென்னைத் துறைமுகப் பணியில் சேர்ந்தேன். அங்கே இலக்கிய ஆர்வம் கொண்ட நண்பர்களின் அன்பையும், தொடர்பையும்பெற்று இலக்கிய உணர்வுடன் பழகி வந்தேன். சில ஆண்டுகளில் இலக்கிய மன்றம் ஒன்றும் துவங்கப்பட்டது. அதன்மூலம், பல தமிழறிஞர்களின் அறிமுகமும், அவர்களது சொற்பொழிவும் என் இலக்கிய ஆர்வத்தை ஆழப்படுத்தின. பல இலக்கியப் போட்டிகளில் பங்கேற்று, வெற்றியும் பெற்றேன். யாப்பிலக்கணமும் கற்றேன். துறைமுகத்தில் இயல் இசை நாடகமன்றம் நிறுவி, பல கலைநிகழ்ச்சிகளை அளித்தேன்.

    இன்றும் ‘அகில உலக எழுத்தாளர்கள் சங்கம், கவிதை உறவு, பாரதி கலைக்கழகம் தமிழ்ப் படைப்பாளர்கள் குரல், பாரதி வள்ளுவர் மிஷன், கம்பர் கழகம் இவற்றின் நிகழ்ச்சிகளில் அவ்வப்பொழுது கவிதைகள் படிக்கின்றேன். உரைகள் நிகழ்த்துகிறேன். மீண்டும் கவிக்கொண்டல் இதழில் பல ஆண்டுகளாக வெண்பாக்கள் எழுதி வருகிறேன்.

    இலக்கிய ஆர்வம் காரணமாக தமிழ் முதுகலைப் பட்டமும் பெற்றுள்ளேன்.

    பல தனியார் அமைப்புகள் நடத்தும்  பலவிதப் போட்டிகளுக்கு நடுவராகவும், விழாவிற்கான சிறப்பு விருந்தினராகவும் அவ்வப்போது பங்கேற்று வருகிறேன்.

    3. தாங்கள் ஏன் எழுதுகிறீர்கள்?

    ஆம்! எழுதுகிறேன்… இன்னும் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன்…ஊக்கம் குறையாமல்! அதுவும் 1957ஆம் ஆண்டு முதல்! எனது பதினேழு வயதிலிருந்து (தற்போது என் வயது எழுபத்தி ஏழு) இதற்கான உந்து சக்தி எது?

    பெறுகின்ற காசுக்காகவா? வருகின்ற புகழிற்காகவா? தருகின்ற விளம்பரத்திற்காகவா ? தன்னுணர்ச்சி வெளிப்பாட்டிற்கா ? எதற்கு? ஏன்? என்னை நானே இப்படி ஆய்வுகுட்படுத்திப் பார்ப்பதில் மகிழ்வெய்துகிறேன்.

    பள்ளியில் படிக்கும் காலத்தில் தமிழ்மீது தனிதாகம் ஏற்பட்டது. அதுவே இன்றும் தணியாத தாகமாகத் தொடர்ந்து வருகிறது.

    தமிழ்வாணன் படைத்த சங்கர்லால்போல் துப்பறியும் நிபுணராக வேண்டும் என்ற உள்ளத்துடிப்பு!. இத்துடிப்பும், சமுதாய நலக் கண்ணோட்டமும், தமிழார்வமும் இணைந்து படைப்பார்வத்தை என் உள்ளத்தில் விதைத்தன. இவ்விதையின் வெளிப்பாட்டில் துளிர்விட்டன இரு துப்பறியும் கதைகள். ஒன்று சிறுவர் சிறுகதைப் போட்டிக்காக எழுதப்பட்டு வெற்றியும் பெற்ற சிறுகதை; மற்றொன்று உலகத் தமிழ் எழுத்தாளர் சங்கத் தலைவர் வாசவன் அவர்கள் ஆசிரியராக இருந்து நடத்திவந்த ’துப்பறியும் கதை’ எனும் மாத இதழில் வெளிவந்த ‘காட்டிக் கொடுத்த கடிதங்கள்’ எனும் சிறுகதை. இவை முறையே 1. 01. 1957லும் டிசம்பர் 1957லும் – எனது பதினேழு வயதில் வெற்றிபெற்ற படைப்புகள். தொடர்ந்து ஜனவரி, 1958 ’துப்பறியும் கதை’  இதழிலும் ஒரு தொடர்கதையை முடித்தெழுதும் போட்டியில் எனது கதை முடிவு வெற்றிபெற்றது. இவையே என்னிடம் சிறுவர்களுக்கும்,  பெரியவர்களுக்குமான  இலக்கியங்களைப் படைக்குமாற்றல் இருந்ததை வெளிப்படுத்தி, எழுத்துலகில் என்னைத் தன்னம்பிகையுடன் தடம்பதிக்கச் செய்தது.

    எனது சிறுவர் சிறுகதை ஒன்றைப் படித்த அப்போதைய வானொலி அண்ணா ரா. அய்யாசாமி அவர்களிடமிருந்து ஒரு நாள் அலுவலகக் கடிதமாக எனக்கு ஓர் அழைப்பு வந்தது; சந்தித்தேன். சிறுவர்களுக்கான நல்ல வானொலி நாடகங்களைப் படைத்துத் தரும்படி கூறி அதற்கான வழிகாட்டுதல் உத்திகளையும் கூறி, என்னைச் சிறுவர் இலக்கியத் திசையில் ஆழமாக வேரூன்ற வைத்தார். இது நடந்தது 1960-இல்! நல்ல வாய்ப்பு!

    சிறுவர், சிறுமியர் உலகம் சீர்பட்ட திசையில் நடந்தால் எதிர்காலச் சமுதாயம் சிறந்துவிடும் என்ற சிந்தனை உந்த, இளம் மாணவமணிகளுக்குப் பழக வேண்டியவற்றை எடுத்துக் காட்டியும் பல வானொலி  நாடகங்களை வழங்கினேன். பாற்கடல் சிறுவர் சங்கம் என்ற ஒன்றையும் நிறுவி, நல்ல பல கருத்துகள் கொண்ட நகைச்சுவையுடன் கூடிய நாடகங்களை,  பாடல்களை, உரைச்சித்திரங்களைச் சங்கச் சிறுவர் சிறுமியர் மூலம் வானொலி, தொலைக்காட்சிகளில் அளித்தேன்.

    இத்தைகைய ஆரோக்கியமான பின்னணியில் என் இலக்கியதாகத்தை வளர்த்துக் கொண்டதால் கட்டுரை, கவிதை, நாடகம், வெண்பா, சிறுகதை, மேடை நாடகம் – முதலிய பன் முகப்படைப்புகளில் இன்றளவும் தொடர்ந்து ஈடுபட்டு வருகிறேன்.

    எனவே “குழந்தைகள் சிறந்தால் குவலயம் சிறக்கும்”, “ இலக்கியத்தால் வாழ்க்கைக்கு ஒளிகூட்ட இயலும்” எனும் எனது உறுதியான கொள்கையாலும் மேனாட்டறிஞர் உட்சன்  சுட்டிக்காட்டியுள்ளபடி

    அ) தன் அனுபவத்தைத் தானே வெளியிட வேண்டுமென்ற மனிதனின் விருப்பம்.

    ஆ) ஏனைய மக்களிடத்தும் அவர்தம் செயல்களிடத்தும் மனிதன் கொண்டிருக்கும் ஈடுபாடு.

    இ) மனிதன் தான்வாழும் உண்மையுலகிலும், கற்பனை உலகிலும் அவன் கொண்டிருக்கும் ஈடுபாடு.

    உ) தன் அனுபவத்திற்குக் கலைவடிவம் கொடுக்கவேண்டும் என்ற மனிதனின் ஆர்வம்.

    முதலிய படைப்பதற்குரிய காரணிகளாலும் நான் எழுதுகிறேன். ஐம்பதாண்டுகளுக்கும் மேலாக எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன். எழுதுவேன்.

    4. தாங்கள் எப்பொழுது எழுதுவீர்கள்?

    படைப்பிற்குத் தேவை, மனோநிலை. இவற்றிற்கேற்ப நேரம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் எழுதுவேன். ஒரு நாளைக்குச் சுமார் ஆறு மணி நேரம் எழுதுவேன்.

    5. படைப்புகளாக மாறிய சில அனுபவங்கள்

    (அ) சென்னை லிங்குச்செட்டித் தெரு நடுவில் ஒரு பெரிய பாறாங்கல். அவ்வழியே இருமுறை சைக்கிளில் செல்ல நேரிட்டது . நானும் மற்றவர்களைப் போல் ஒதுங்கி சென்று விடுகிறேன். மீண்டும் மாலை வீடு திரும்பும்போது அக்கல்லை நகர்த்தி அப்புறப்படுத்த வேண்டும் என்ற உந்துதல் ஏற்பட, மிகச் சிரமப்பட்டு அக்கல்லை அப்புறப்படுத்தி விடுகிறேன். மனதில் மகிழ்ச்சி! உள்ளத்தில் பதிந்த அந்த அனுபவம் ஒரு சிறுவர் நாடகமாக உருவாகிவிட ’வழிகாட்டி’ எனும் அந்தச் சிறுவர் நாடகம் வானொலியிலும் ஒலிபரப்பாகியது.

    (ஆ) நடைபாதை புத்தகக் கடை . ஒரு நல்ல புத்தகத்தைப் புரட்ட, எட்டாம் வகுப்புச் சிறுவனுக்கு  பரிசாக கிடைத்த லேபிள் அதன் மீது ஒட்டப்பட்டுள்ளதைக் கவனித்தேன். பரிசுப்பொருள் கடைவீதிக்கு வந்ததைக் கண்ட நான் அதை வாங்கிவந்து விடுகிறேன். சிறுவர்கள் தங்கள் பரிசுப் பொருள்களை இப்படி அலட்சியப்படுத்தக் கூடாது என்ற செய்தியைச் சொல்ல, ’பரிசின் பெருமை’ என்ற நாடகம் பிறக்க, அது வானொலியிலும் ஒலிபரப்பப்பட்டது.

    (இ) பல வருடங்கள் முன் வீதியிலே சில சிறு சீட்டுக் கம்பெனிகள் தோன்றின. சிறுவர்களே அவர்களது இலக்கு. பல சிறுவர்களும் பெரியவர்களும் இது போன்ற சீட்டுக்கடையில் பணம்கட்டி ஏமாந்த செய்தி செய்தித்தாள்களில் வருகிறது. இதன் எதிரொலியாக எழுதப்பட்டு, ஒலிபரப்பாகிய வானொலி நாடகமே ’விழித்திரு!’

    (ஈ).சிறுவர்கள் பிறரைப் பார்த்து எழுதும் தவறான பழக்கம் அன்றும் இருந்தது. இன்றும் இருக்கிறது. இப்படிக் ’காப்பி’ அடித்தே பாஸ் செய்யும் மாணவர்கள் சோதனையான சூழ்நிலைகளில் என்ன செய்வார்கள், என்று எண்ணிய போதுதான் ’செல்லாத ரூபாய்’ என்ற நகைச்சுவை நாடகம் பிறந்தது. மேடையில் பல முறை நடிக்கப்பட்டுப் பாராட்டப்பட்ட நாடகம்.

    (உ).சமீபத்தில் எனது வீட்டுத் தோட்டத்தில் உள்ள சிறு பூச்செடிக்குள் ஒரு தேன்கூடு. தண்ணீர் விட்டால் தேனீக்கள் கிளம்பும், தண்ணீர் விடாமலும் இருக்க முடியாது . இதைக் கருவாகக் கொண்டு ’பூச்செடித் தேனடை’ என்ற நாடகத்தை எழுதினேன். ’சிறுவர் மணி 14.5.2016’ இதழில் பிரசுரம் ஆகியுள்ளது.

    (ஊ). வீட்டில் ஒரு விருட்சி மரம், வெள்ளை கொத்துப் பூக்களுடன் காட்சியளிக்கும். ஓர் அமாவாசை இருட்டில் இப்பூக்கள்  மரம் தெரியாமல் மறைத்திருந்தன. இப்பூக்களின் காட்சியைக் கவிதையாக்கினேன். கவிதை உறவில் பிரசுரிக்கப்பட்டது.        ( அக்டோபர் 2008 – காரிருள் நேரத்தில்)

    எ. “எது சுதந்திரம் ? “ – இது பற்றிய குழந்தைக் கவிஞரின் பாட்டு ஒன்றைப் படித்தேன். அதை விளக்கும் வகையில் சிறுவர்கான நாடகமாக்கினேன். 13.8.2016 சிறுவர் மணியில் வெளிவந்துள்ளது. ”வாழ்த்து” என்ற நாடகமும் 22.10.16 சிறுவர் மணியில் வெளிவந்துள்ளது.

    6.  படைப்புகளின் விவரங்கள்:

    சிறியவர்களுக்கானவை:

    உரைச்சித்திரங்கள்     :  13

    குறு நாடகங்கள்       :  92

    சிறுகதைகள்          :  68

    கவிதைகள்/ பாடல்கள் : 77

    கட்டுரைகள்           :  77

    நடத்திய நிகழ்ச்சிகள்  : 72

    சிறுவர் சங்க வகுப்புகள்     : 500 –க்கும் மேல்

    நூல்கள்                 : 13

    பெரியவர்களுக்கான படைப்புகள் பற்றிய விவரங்கள் :

    வானொலியில்

    35 நாடகங்கள் 50 நகர்வலச் செய்திகள்.

    3 சிறுகதைகள், 3 பாடல்கள், 2 கவிதைகள்.

    தொலைக்காட்சியில்

    2 நாடகங்கள், 3 கவியரங்கள்.

    இதழ்களில்

    82 வெண்பாக்கள், 195 கவிதைகள், 27 கட்டுரைகள், 8 சிறுகதைகள்,            33 ஹைகூக்கள், ஓர் ஆங்கிலச் சிறுகதை.

    கவியரங்களில்

    48 நெடுங்கவிதைகள்

    நடத்திய கலை நிகழ்ச்சிகள் 85

    நூல்கள்

    1. புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் 2. நவபாரதச் சிற்பி ஜவஹர்லால் நேரு ஆகியோர் பற்றிய இரு வரலாற்று நூல்களின் தயாரிப்பில் ஆசிரியர் குழுவில் பங்கேற்று அவர்களைப் பற்றிய எழுத்தோவியங்களைத் தீட்டியுள்ளேன்.
    2. நக்கீர பூமி 4. தாய் தந்த தீபம் 5. திருவடிமாலை ( 108 வைணவத்தல வெண்பாக்கள்) 6. குணப்படுத்தலாம் ( மொழிமாற்று நூல்)

    ஆராய்ச்சி நூல்

    சமயம் சார்ந்த தமிழ் நூல்களும் தமிழ்நாட்டுக் கோவில்களும்.

    7. எழுத்தாளனாக வாசிப்பை எப்படிப் பார்க்கிறீர்கள்?

    வெவ்வேறு வகையான படைப்புகளுக்குண்டான தனிப்பட்ட நடைகளை உணர்ந்து கொள்ளமுடியும் . வாசிப்பினால் விளைந்த மொழியறிவு, நடை, சிந்தனை ஓட்டம், கருக்கள் – பற்றிய உள்வாங்கலினால், ஓர் எழுத்தாளன் ஆளுகின்ற மொழி, நடை முதலியவற்றிலும் ஆக்கபூர்வமாகப் பிரதிபலிக்கும் வண்ணம் அமையக்கூடும். ஆனால் அவற்றை அப்படியே கையாளுவதிலிருந்து படைப்பாளன் தன்னைக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும். .

    8. நீங்கள் எழுதியதில் மிகவும் பிடித்தப் புத்தகம் எது?

    எல்லா நூல்களையுமே எனக்கு நன்கு பிடித்த பின்புதான், பிறர் படிக்க எழுதுகிறேன். எனினும், ”புத்தகப் பூமாலை” எனும் நூல் இன்றைய  சிறுவர்களுக்கான விழிப்புணர்ச்சிச் சிறுகதைகள் என்பதால் கொஞ்சம் அதிகமாகப் பிடிக்கும்.

    9. உங்களுக்குக் கிடைத்த விருதுகள்

    குழந்தை இலக்கியத்தில் வள்ளியப்பர் இலக்கிய விருது, வானொலிப் பேரவையின் குழந்தை இலக்கிய ரத்னா விருது, என்சிஇஆர்டியின் விருது எனப் பலவும், பெரியவர் இலக்கியத்தில் பாரதி பணிச் செல்வர் விருது, தமிழ் இலக்கிய மாமணி விருது எனப் பலவுமாக இருபது விருதுகளுக்குமேல் பெற்றுள்ளேன். ஈரோடு தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையால் அண்மையில் (23.10.2016 அன்று) ’சாதனைச் செம்மல்’ என்னும் விருதும் பெற்றுள்ளேன்.

    10. சிறுவர்களுக்குக் கதை எழுத நினைப்பவர்களுக்கு நீங்கள் தரும் அறிவுரை?

     ”முதலில் இன்றைய சிறுவர்களே நாளைய  இந்தியா” என்ற எண்ணத்தை மனதில் ஆழப்பதியுங்கள்! சரியான திசையில் வழிகாட்டப்பட்டால், அவர்கள் வாழ்வில் சாதனைபடைத்து, நாட்டிற்கும் வீட்டிற்கும் நல்ல மூலதனமாவார்கள் என நம்புங்கள்! இத்தகைய உண்ர்வோடு அவர்களைப் பாருங்கள், அணுகுங்கள்; பழகுங்கள்!  அப்போது அவர்களின் மனநிலை இயக்கத்தைப் புரிந்து கொள்வீர்கள். அதற்கேற்ப அவர்களை உற்சாகப் படுத்தவோ, வேறு ஆக்கத் திசைகளில் வழிநடத்தவோ தகுந்த கருக்களைத் தோற்றுவித்துக் கொள்ளுங்கள். இக்கருக்களை எளிய தமிழில், தாயன்போடு படையுங்கள்! பலன் உண்டு.

     

     

    Share
  • கைகோத்துக் காத்துநிற்போம்!

    -எம் .ஜெயராமசர்மா – மெல்பேண், அவுஸ்திரேலியா

     

    mahatma-gandhi

     

    பசித்திருந்தார் தனித்திருந்தார்
    விழித்திருந்து செயற்பட்டார்
    பழிபாவம் தனைவெறுத்துப்
    பக்குவமாய் வாழ்ந்திருந்தார்!

    தனக்கெனவே பலகொள்கை
    இறுக்கமாய்க் கடைப்பிடித்தார்
    தளர்ந்துவிடும் வகையிலவர்
    தனைமாற்ற விரும்பவில்லை!

    பொறுப்புகளைப் பொறுமையுடன்
    பொறுப்பேற்றே ஆற்றிநின்றார்
    வெறுத்தாலும் பலவற்றை
    விருப்பமுடன் அவர்செய்தார்!

    மற்றவரை மனம்நோக
    வைக்காமல் இருந்துவிட
    மனத்தளவில் வேதனையை
    வைத்துவிட்டார் மாமனிதர்!

    தன்வீட்டை நினையாமல்
    தாய்நாட்டை நினைத்துநின்றார்
    தாய்சொல்லைத் தட்டாத
    தனயனாம் காந்திமகான்!

    தாய்சொல்லே வேதமாய்
    தான்மனத்தில் கொண்டதனால்
    தாய்நாட்டின் விடுதலைக்காய்
    தனையிழக்கத் துணிந்துநின்றார்!

    உடையை மாற்றினார் உணவை மாற்றினார்
    படையை மாற்றினார் பாதைகூட மாற்றினார்
    ஆயுதத்தை மாற்றினார் அஹிம்சைதனை ஏற்றினார்
    அகிலம்பார்த்து வியந்துநிற்க அரக்கத்தையும் ஓட்டினார்!

    நீதிபார்த்து நின்றுநின்று நிமிர்ந்து செயலாற்றினார்
    சாதிபேதம் தனையுடைத்துச் சமத்துவத்தைப் போற்றினார்
    பாதியாடை தானுடுத்திப் பார்வியக்கச் செய்திட்டார்
    பாரதத்தை மீட்டெடுத்த பாரதத்தின் பொக்கிஷம்!

    பண்புகாத்து பலரும்போற்ற பாரதத்தை உருவாக்க
    பட்டபாடு கொஞ்சமல்ல காந்திமகான் வாழ்வினிலே
    காந்திபட்ட பாடெல்லாம் கடுகளவு நினையாமல்
    காற்றிலே பறக்கவிட்டுக் கவலையின்றித் திரிகின்றார்!

    நீதியொரு பக்கம் நிட்டூரம் மறுபக்கம்
    சாதியொரு பக்கம் சதிகாரர் நாற்பக்கம்
    கள்ளமின்றிச் சிரிக்கின்ற காந்திபடம் காசுதனில்
    கள்ளப்பண முதலைகளோ நல்லவராய் உலவுகிறார்!

    காசுபற்றி நினையாத காந்திமகான் இப்போது
    காசுதனில் இருந்தாலும் கவலையுடன் தானிருப்பார்
    காந்திதனைக் காசில்வைத்துக் கலப்படங்கள் செய்வாரைக்
    காந்தி ஜயந்திதனில் கல்லெறிந்து கொல்லல் வேண்டும்!

    மதுவெறுத்த காந்திமகான் மனம்மகிழ வைப்பதற்கு
    மதுக்கடையை ஒழித்துவிட மனத்திலெண்ணம் வருமாயின்
    புதிதான பாரதத்தைப் பூமியிலே கண்டிடலாம்
    அதுதானே காந்திமகான் ஜயந்திக்கே அர்த்தமாகும்!

    கொடியேற்றம் மலர்வளையம் கொண்டாட்டம் பேச்சரங்கம்
    வெளிவேஷம் எல்லாமே காந்திக்குப் பொருத்தமல்ல
    பழிபாவம் தருகின்ற பாதகங்கள் தனையொழித்துப்
    பாரதத்தை மீட்டுவிட்டால் காந்திக்குப் பெருமைவரும்!

    காந்தி ஜயந்திதனைக் கருத்துடனே மனத்திருத்திக்
    காந்தி மனம்விரும்பும் காரியங்கள் செய்துநிற்போம்
    காந்தி மகான் கண்டெடுத்த கண்ணான சுதந்திரத்தைக்
    காந்தி மகான் வாழ்த்திநிற்கக் கைகோத்துக் காத்துநிற்போம்!

     

    Share
  • அசோகச் சக்கரம்

    இன்னம்பூரான்
    16 08 2016

     

    innamburan

    எல்லாரும் ஓரினம் என்றாலும் ராணுவ வீரர்களுக்கு ஒரு தனி முத்திரை இருக்கத்தான் இருக்கிறது. ஏனெனில் அவர்களுக்கு உயிர் வெல்லமல்ல. சற்று மாற்றி எழுதவேண்டும். அவர்களுக்கு உயிர் வெல்லம் தான், மற்றவர்களின் உயிர்! இந்தியாவின் பெரிய ராணுவப்பள்ளியின் தாரகமந்திரமே, “உனது நாடு முதலில்; அடுத்து முக்கியமானது உனது படை வீரர்கள்; உனது இடம் கடைசியில்; என்றுமே.’ அன்றொரு நாள் தொகுப்பில் லெஃப்டினண்ட் அருண் க்ஷேத்ரபால் பற்றி எழுதியிருந்தேன். இன்று அசோகச் சக்கரம் விருது அளிக்கப்பட்ட அமரர் ஹவில்தார் ஹங்பன் தாதா; இவர் அஸ்ஸாம் ராணுவப்படையை சேர்ந்தவர். மே 26 அன்று இமாலயத்தின் 13 ஆயிரம் அடி உயரமான பனிக்கட்டி பிராந்தியத்தில் நான்கு பயங்கரவாதிகளைக் கொன்று குவித்த அவர், ஒளிந்திருந்த பயங்கரவாதி சுட்டதால், அவனைப் படுகாயப்படுத்தின பின்னர், வீரமரணம் அடைந்தார்.

    அவரை பற்றிச் சில சுவையான செய்திகள்: மாதாகோவிலில் முன்னின்று சம்பிரதாயங்களை நடத்தும் அவர், போர் புரிவதிலும் தலைமை ஏற்கத் தயக்கம் காட்டியவர் இல்லை. எப்போதும் சிரித்த முகம். அவருடைய ஜன்மதினம் காந்திஜியின் ஜன்மதினம்: 1979. கிராமத்தான். துணிச்சல் பிரமாதம். நியாயத்துக்கு அவர் அடிமை. சமர் புரிவதிலும் எல்லாரும் சமானமானவர்கள் கிடையாது. அபாயம் அதிகரித்த காலகட்டங்களில் தனித்துச் சென்று வேவு பார்த்துவரும் தன்மை உடையவர், மற்றவர்களின் உயிர் வெல்லமல்லவா! மாதாகோவிலில் இவருடைய பிரசங்கங்களை யாரும் மறக்கவில்லை. இறைநம்பிக்கை மிகுந்தவர். மனிதநேயத்தின் மறு உருவாக, அவர் செய்த பணிகள் அவரை உணர்த்துகின்றன.

    அவருடைய ஆத்மா சாந்தியடைக; அவரைக் கெளரவித்த அரசு தனக்குக் கெளரவம் பெற்றது!

    ***

    சித்திரத்துக்கு நன்றி:http://images.newsworldindia.in/2016/08/Havildar-Hangpang-Dada-750×500.jpg

    படித்தது:

    http://indianexpress.com/article/india/india-news-india/havildar-hangpan-dada-awarded-ashok-chakra-posthumously-2975209/

    ***

    இன்னம்பூரான்
    http://innamburan.blogspot.co.uk
    http://innamburan.blogspot.de/view/magazine
    www.olitamizh.com

     

     

    Share
  • வாழ்வதற்கு வழிசமைப்போம்!

    –எம். ஜெயராமசர்மா – மெல்பேண், அவுஸ்திரேலியா

     

    jayarama sarma 

    காந்திமகான் எனும்பெயரில் வந்துநின்ற பெருவெளிச்சம்
    கருமைநிறை அடிமைத்தனம் கழன்றோடச் செய்ததுவே
    வெள்ளையரை விரட்டிவிட்டு விடிவுவந்த பாரதத்தில்
    கொள்ளையரை விரட்டிவிட வருவாரா காந்திமகான்?

    உண்ணாத நோன்பிருந்து உயிருடனே வதைப்பட்டும்
    கண்ணான சுதந்திரத்தைக் கண்டுவிடப் பாடுபட்டார்
    மண்மீது மனிதர்க்கு மானமுடன் சுதந்திரமும்
    என்றுமே தேவையென எண்ணிநின்றார் காந்திமகான்!

    காந்தியது சாத்வீகம் கண்டுநின்ற வெற்றியினால்
    கணக்கற்றோர் காந்திய வழிநடக்கப் புறப்பட்டார்
    தேசமதைச் சிந்தைவைத்துச் சிறைசென்றார் பலபேரும்
    தேசப்பிதா காந்திமகான் தெய்வமென உயர்ந்துநின்றார்!

    காந்திமகான் எழுச்சியினால் கதிகலங்கி நின்றார்கள்
    சாந்தி சமாதானம்பற்றிச் சற்றுமவர் சிந்தித்தார்
    அன்னியமாய் இருந்தாலும் அவர்சற்று யோசித்தார்
    ஆதலால் காந்திவழி அவர்மனதை மாற்றியதே !

    வெள்ளையனை வெளியேற்றி வெற்றிக்கொடி பறக்கவிட்டு
    விரும்பிநின்ற சுதந்திரத்தை விருப்புடனே மனமேந்தி
    நல்லதொரு பாரதத்தை நாம்வளர்ப்போம் எனவெழுந்து
    நாளுமே பாரதத்தின் நலங்கெடுத்தல் முறையாமோ?

    பாரதத்தில் பலரிஷிகள் பலசமயப் பெரியோர்கள்
    வேறிடத்தில் இல்லாத அளவினிலே வெளிப்பட்டார்
    ஆனாலும் பாரதத்தில் அரக்ககுணம் மிகுந்தோரால்
    நாளாந்தம் சுதந்திரத்தை நாமிழத்தல் நடக்கிறதே !

    விஞ்ஞானம் மெய்ஞ்ஞானம் மேலோங்கி வளர்கிறது
    அஞ்ஞானம் மிக்கோரும் அதைத்தாண்டி வருகின்றார்
    அருமைமிகு சுதந்திரத்தை அநுபவிக்க வாய்ப்பின்றி
    அமைந்துவரும் சூழலினை ஆர்வந்து தடுத்திடுவார்?

    ஊழலும் மதுவும்சேர்ந்து உழைப்பவர் நிலையை மாற்றி
    நாளுமே நொடிந்துவாழ நாட்டிலே நிலமையாச்சு
    ஆழமாய் எண்ணிப்பார்க்கின் அனைவரும் இணைந்தேநின்று
    ஊழலும் மதுவும்போக உழைத்திடுவோமே வாரீர்!

    பஞ்சமொடு பசியும் பலநோயும் ஒழியவேண்டும்
    அஞ்சிகின்ற மனநிலையை அகற்றியே விடவேண்டும்
    நஞ்சுநிலை நினைப்பையெலாம் நார்நாராய்க் கிழித்தெறியின்
    நல்லதொரு சுதந்திரத்தை நாமென்றும் சுவாசிப்போம்!

    அணிவகுப்பு, கொடியேற்றம் அதுவல்ல சுதந்திரமாம்
    அறம்சார்ந்த அத்தனையும் நிலம்காணல் சுதந்திரமே
    வளம்காண வேண்டுமெனின் வணங்கிடுவோம் சுதந்திரத்தை
    வாழ்வினிலே சுதந்திரமாய் வாழ்வதற்கு வழி சமைப்போம்!

     

     

    Share
  •  சும்மா கிடைக்கவில்லை சுதந்திரம்!

    –ரா. பார்த்தசாரதி

    எழுபது  ஆண்டுகள் சுதந்திரக்  காற்றைச் சுவாசித்தோமா?
    இன்றைய நாட்டின் நிலைமை அறிந்து  செயல்படுகின்றோமா?
    எதிலே முன்னேற்றம் கண்டோம் என அறிந்தோமா?
    சும்மா கிடைக்கவில்லை சுதந்திரம் என உணர்ந்தோமா?!

    ஒரு பக்கம் மனித மேம்பாடு, தொழில் மற்றும் விஞ்ஞான  வளர்ச்சி
    மறுபக்கம்  காட்டையும்,  விளை நிலங்களையும் அழிக்கும் முயற்சி
    நிலங்களைக் கூறு போட்டு விற்கும் அவலத்தைத் தடுப்பாருண்டோ?
    அரசாங்கமே  இதற்குத் துணைபோனால் நீதி நிலைப்பதுண்டோ? 

    நடுநிசியில் பெண் பயமின்றி வருவதே உண்மைச் சுதந்திரம்
    பட்டப் பகலில் பெண் தனிமையில் வருவதே இன்று மிகக் கடினம்
    கொலையும், கொள்ளையும் பட்டப் பகலிலே நடக்கின்றதே
    சுதந்திரத்தின் பெயரில் நாடகம் நடத்தப்படுகின்றதே!

    பல தியாகிகளின் உயிர்  அர்ப்பணிப்பில்  சுதந்திரம் பெற்றோம்
    அந்தமான்,  மற்ற சிறைகளில் தியாகிகள்  பட்ட துன்பத்தை அறியோம்
    இதனை அறிந்தால் எல்லோர்க்கும் சுதந்திரத்தின் அருமை புரியும்
    சுதந்திரம் சும்மா கிடைக்கவில்லை என உணர்ந்தாலே போதும்!

    சுதந்திரம் என்பது தந்திரமாகச் செயல்படுவது அல்ல
    பேச்சுரிமை, எழுத்துரிமை என்பது காகிதத்தில் மட்டும் அல்ல
    நாட்டின் உரிமைச் சாசனம் எழுதிவிட்டால் பெருமை அல்ல
    தனிமனிதனின் உரிமையும், மேம்பாட்டையும் கொண்டதாகும் அது!

    வேற்றுமையில் ஒற்றுமை மாநிலங்களிலே நிலவுகிறதா?
    ஜாதி, இனம் காட்டிச்  சலுகைகளைப்  பெற நினைப்பதா?
    நாட்டின் பொருளாதாரமும், நாணயத்தின் மதிப்பும் உயர்ந்ததா?
    நாட்டில் நதிநீர்ப் பிரச்சனையும், குடிநீர்ப் பிரச்சனையும் தீர்ந்ததா? 

    இளைஞர்களே!  உங்கள் கையில்தான் சுதந்திரத்தின் வளர்ச்சி
    கொடுமைகளையும், அநீதிகளையும் கண்டு  எழுகின்ற எழுச்சி
    தியாகிகளின் தியாகத்தை என்றும் நினைவு கூருங்கள்!
    நாட்டினை நல்வழிப்பாதையில்  அழைத்துச் செல்லுங்கள்!

     

     

    Share
  • என்னைக் கைவிடு! 

    -நிர்மலா ராகவன்

    “நல்லா யோசிச்சுப் பாத்தியா, சியாமளா?” தந்தையின் குரலில் கவலை மிகுந்திருந்தது. மூன்று வருடங்களோ, இல்லை ஐந்து வருடங்களோ
    சேர்ந்து வாழ்வதற்கா கல்யாணம்?

    ஆயிரங்காலத்துப் பயிர் என்பார்களே!பெற்ற ஒரே பெண்ணுக்குத் தன் முயற்சியால்
    ஒரு கணவனைத் தேடித்தர டியவில்லையே என்ற அவருடைய நீண்டகால வேதனை இன்னும் மிகுந்தது.

    “சதீஷ் காண்ட்ராக்டிலே வந்தவன்! அது முடிஞ்சதும் வந்தஊருக்கே திரும்பிப்போயிடணுமேம்மா!”கட்டிடவேலை செய்துகொண்டிருந்தபோது, ஒரு விபத்தால் முதுகில் பலத்த அடிபட,சில ஆயிரம் நஷ்ட ஈடு பெற்று வீட்டிலேயே நிரந்தரமாக இருக்க வேண்டியநிலை தனக்கு ஏன் வந்தது என்று மீண்டும் மீண்டும் குமைவதைத் தவிர, உருப்படியாக என்னசெய்ய முடிந்தது தன்னால்?

    எட்டு வகுப்புடன் படிப்பை நிறுத்திக்கொண்ட சியாமளா தொழிற்சாலையில் வேலை செய்வதால்தான் குடும்பமே ஓடுகிறது. இந்த நிலையில் பேச தனக்கு என்ன அருகதை?

    “சதீஷ்தானேதான், நாம்ப ரெண்டுபேரும்
    கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா என்ன?’ன்னு கேட்டாருப்பா,”

    அவருடைய அனுமதியை வேண்டி நின்ற மகளைப் பார்த்து மெல்லச்சிரித்தார் சுப்பையா. “ஒனக்குச் சரின்னு பட்டா, சரிதான்!” சதீஷ் அவர்கள் வீட்டுக்கு வந்தபோதே இப்படி ஓர் எண்ணம் அவனுக்குள் இருக்கும் என்று அவர் பயந்திருந்தது நிஜமாகப் போயிற்றே!

    பங்களா தேஷிகளுக்கே உரிய கவர்ச்சியான கண்களும், நீண்ட மூக்கும் எவரையும் கவர்ந்துவிடும்.

    அத்துடன், அவனுடைய கடுமையான உழைப்பும், சேமிக்கும்திறனும்!  இதைவிட அருமையான துணை சியாமளாவுக்குக் கிடைக்க முடியாது என்பதென்னவோ உண்மை என்று ஒரு சிறுகசப்புடன் ஒத்துக்கொண்டார் சுப்பையா.

    ஆனால், இருவருக்குமிடைய ஒரு பெரிய வித்தியாசம் இருந்ததே! இருபத்தெட்டுவயது இளைஞன் சதீஷ். சியாமளாவோ இருபத்தெட்டு வயதாகியும், பல வரன்கள்பெண்பார்க்க வந்துவிட்டு, `பெண் கறுப்பு!’ என்று தட்டிக்கழிக்கப் பார்த்து, பின் சற்றுஇறங்கிவந்து, எவ்வளவு பவுன் நகை போடுவீங்க?’ என்று பெரிய மனது பண்ணிப் பேரம்பேசிவிட்டு, வியாபாரம்’ படியாததால் ஒதுங்கிப் போனதன் பலனாக,உள்ளுக்குள்ளேயே மறுகிக்கொண்டிருப்பவள். பிறர் அவளை நிராகரித்துவிட்டுப் போகும் ஒவ்வொரு
    முறையும், தன் ஏமாற்றத்தைமறைத்துக்கொண்டு, `வயசான காலத்திலே ஒங்களுக்குத் துணையாதான் இருந்துட்டுப் போறேனேப்பா!’ என்று சமாதானப்படுத்துவாள் சியாமளா.

     `இவ்வளவுபேசிட்டு, கட்டிக்கிட்டதும், குடிப்பான். அடிப்பான். நான் சம்பாதிக்கிறதையும்பிடுங்கிப்பான். அதான் அன்னாடம் பாக்கறேனே அந்தக் கண்ராவியை! மூஞ்சியெல்லாம் ரத்தக்காயமா வர்றாளுங்க ஒவ்வொருத்தியும்! நான் சுதந்தரமாஇருந்துட்டுப்போறேனே!’

    வெளியில் வீறாப்பாகப் பேசினாலும், பழைய தோழிகளைஅவர்கள்பிள்ளைகுட்டிகளுடன் பார்க்கும்போது, அவள் மனம் பொருமத்தான் செய்தது. இப்போது அவளையும் ஒருவன் மணக்க விரும்பி, வேண்டுகிறான்! பெருமையாக உணர்ந்தாள்.

    “அப்பா! கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் அவரும் நம்பகூட இங்கதான் வந்துதங்கப்போறாரு. ஒங்களைவிட்டு எங்கேயும் வரமாட்டேன்னு கண்டிசனாசொல்லிட்டேன்ல!”

    தன் நன்றியை ஒரு புன்முறுவல் மூலம் வெளிப்படுத்தினார் சுப்பையா.

    “சாயந்திரம் ஸ்டூடியோவுக்குப் போய், நான் ஒரு போட்டோ எடுத்துக்கணும். அவரோட அம்மாவுக்கு அனுப்ப!”

    சுப்பையாவின் முகத்தில்படர்ந்த கலவரத்தைப் பார்த்துச் சியாமளாசிரித்தாள். நம்ம தமிழாளுங்க மாதிரி நினைச்சுட்டீங்களா இவரையும்? அழகு, கலர், அந்தஸ்து- இப்படிஎதிலேயாவது குறை கண்டுபிடிச்சு, மத்தவங்களைக் கேவலமா பேசறதாலேயேஅவங்க என்னமோ ஒரு படி ஒசந்து இருக்கிறதா நினைக்கிற  சின்னப் புத் சதீஷூக்குக்கிடையாது!”

    சுப்பையாவின் சந்தேகம் முழுவதாக மாறவில்லை என்பதை அவருடைய கவலைதோய்ந்த முகமே காட்டிக்கொடுக்க, சியாமளா மேலும் சொன்னாள்: “நான் ஏன்இன்னும் கல்யாணம் ஆகாம இருக்கேன்னு எல்லாத்தையும் அவர்கிட்டேசொல்லிட்டேன். அவர் சொல்றாரு, ஒன்னோட நிஜ அழகு புரியாம ஒதுக்கிட்டுப்போனவங்க அடிமுட்டாளுங்க!’ அப்படின்னு சொல்றாருப்பா சதீஷ்!”

    வார்த்தைக்குவார்த்தை அவன் பெயரை உச்சரிப்பதிலேயே ஆனந்தம் காணும் மகளின் உற்சாகத்திற்கு முட்டுக்கட்டையாக இருக்க விரும்ப
    வில்லை சுப்பையா. `அவன் நிரந்தரமாக இந்த மலேசிய மண்ணில் கால் பதித்து இருக்கமுடியுமோ?’என்றுஆரம்பத்தில் எழுந்த உறுத்தல்கூட, `இந்த ஒலகத்திலே எதுதான் நிரந்தரம்!’ என்ற வேதாந்தத்தில் மறைந்தது.

    மாலையும் கழுத்துமாக சதீஷின் பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த சியாமளா மகிழ்ச்சியின் எல்லையிலிருந்தாள். ’இவனுங்களை எல்லாம் நம்பவே கூடாது. கையிலே பிள்ளையைக் குடுத்துட்டுஓடிடுவான்!’ என்று தோழிகள் எச்சரிக்கை செய்ததைப் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்ளாதது எத்தனை நல்லதாகப் போயிற்று!

    அவன் மனத்துள் இருக்கும் அன்பு பிறர் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை. ஏழை, அயல்நாட்டுக்காரன், அதிலும் அழகன் என்பதில்
    விளைந்த அலட்சியம், பொறாமை!

    தன்னைப்பற்றி தரக்குறைவாகப் பேசியவர்களைப் பொய்யர்களாக்கிவிட்டு, இப்போது தாலிகட்டி, மனைவியாக ஏற்றுக்கொண்டிருக்கிறான்!

    மாதங்கள் நிமிடங்களாகிப் பறக்க, தன்னைவிட பாக்கியசாலி எவருமில்லை

    என்றுஎண்ணி எண்ணி சியாமளா இறுமாந்துபோனாள். மேலே போனால், கீழே விழவும்கூடும் என்று அவள் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை.

    `வேலைக்கு வந்த மலேசிய நாட்டில், இந்நாட்டுப் பெண்களைத்  திருமணம்புரிந்துகொள்ளக் கூடாது என்ற விதியை மீறிய அந்நிய நாட்டுத் தொழிலாளிகள் நாடுகடத்தப்படுவார்கள்!’ புதிய சட்டமொன்று அமுலுக்கு வர, சதீஷின்

    குறும்புப்பேச்சும், பெரிய கண்களின் மின்னல் வெட்டும் போன இடம் தெரியவில்லை. சியாமளாவுக்கோ, `இனி என்ன?’ என்ற கேள்வி மட்டும் விஸ்வரூபம் எடுத்து பயங்கரமாகத் தெரிந்தது. இப்படி அகாலமாக முடிவதற்காஅவ்வளவு இன்பம் நிறைந்த மணவாழ்வு கிட்டியது?

    அடுத்த பத்து நாட்கள் நகர முடியாது நகர்ந்தன. வீட்டில்
    அசாதாரண மௌனம் நிலவியது. அடுத்த அறிக்கை, `உள்நாட்டுப் பெண்களை மணந்தவர்கள் அவ்வப்போது குறுகியவருகை மேற்கொண்டு, தம் மனைவி மக்களை பார்த்துப் போகலாம்!’ என்று சிறிதுகருணையுடன் வெளிவந்தது.

    “சதீஷ்! நீங்க திரும்பிப்போக விடமாட்டேன்!“ கணவனைக் கட்டிக்கொண்டு கதறினாள்சியாமளா. தன்னை மணந்த செயல் ஒரு குற்றமா? அதற்குத் தண்டனைபோல் மீண்டும் பிறந்த நாட்டில் ஏழ்மையிலேயே உழல, திருப்பி அனுப்பி வைக்கப்படுவார் என்ற நினைவே அவளை வாட்டியது.

    தன் உடலைச் சுற்றியிருந்த அவளுடைய கரங்களை மெல்ல விலக்கினான் சதீஷ். “நான் திரும்பிப் போனா, அங்கே என்ன இருக்கு?

    எவ்வளவு படிச்சிருந்தாதான் என்ன! பசி, பட்டினிதான்! அங்கே நல்ல வேலை கிடைச்சிருந்தா, இங்கே எதுக்கு வந்துதொலைச்சிருக்கப் போறேன்!”

    சியாமளா அவன் முகத்தையே பார்த்தாள். என்ன சொல்ல வருகிறான்?

    “நல்லவேளை, நம்ப கல்யாணம் கோயில்ல நடந்திச்சு.
    இன்னும் பதிவு செய்யலே!”

    அவள் திடுக்கிட்டாள். கல்யாணமே நடக்கவில்லை என்றுசாதிக்கப்போகிறானா?அதற்காகத்தான் அவள் எவ்வளவோ வற்புறுத்தியும்,
    அவளுடன் சேர்ந்து புகைப்படம் எடுத்துக்கொள்ளவில்லையோ?

    சியாமளாவின் முகம்போன போக்கைக் கவனிக்கும் மனநிலையில் இருக்கவில்லை அவன். அது தன்னுடைய வாழ்க்கைப்பிரச்னை மட்டுமே
    என்ற நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தான்.

    “நாங்க ஏழைதான்! அதுக்காக, `வந்த இடத்திலே சன்னியாசிமாதிரி இருங்க!’அப்படின்னா முடியுமா? ஒன்னைப் பிடிச்சுத்தான் கல்யாணம் செய்துக்கிட்டேன்,சியாமளா. ஆனா, என் சுயநலத்துக்காக மத்தவங்க கஷ்டப்படணுமா?” “என்னசொல்றீங்க?” ஈனஸ்வரத்தில் கேட்டாள் சியாமளா

    “நான் சம்பாதிச்சு அனுப்பற பணத்தாலேதான் எங்கப்பா,
    அம்மா, தங்கச்சிங்க எல்லாரும் நல்லாச் சாப்பிடறாங்க. தம்பிங்களும் பள்ளிக்கூடத்துக்குப் போக முடியுது.

    நான் திரும்பிப்போறதா இல்லே!”சியாமளாவுக்குச் சற்றுத்தெம்பு பிறந்தது. வந்த வேகத்திலேயே அதுதொலைந்தது, அடுத்து அவன் கூறியதைக் கேட்டு.“நாம்ப ஒண்ணா
    இருந்தா, ஏதாவது தகறாறு வரும். அதனால வேற
    வேலைதேடிக்கிட்டேன். வேற ஊரிலே!”அவன் தன்னை விட்டுப் போகப்போகிறான்!

    அந்த அதிர்ச்சியைத் தாங்கமுடியாது, அவளுடைய வாய் பிளந்தது. மூச்சுக் கன வேகமாக, இரைப்பதுபோல் வெளிவந்தது.

    முகத்தை வேறு பக்கம் திருப்பிக்கொண்டான். “நான் என்ன செய்யறது! எனக்கு வேறவழி தெரியலே!”
    மன்னிப்பு வேண்டும் தொனி.

    சதீஷ் சற்றும் எதிர்பாராத ஒரு காரியத்தைச் செய்தாள்
    சியாமளா. அவனைக் கையெடுத்துக் கும்பிட்டாள்.“என்னையும் ஒரு பொண்ணா மதிச்சு ஏத்துக்கிட்டீங்களே, அதுவே போதும்  நன்றின்னு வாய்வார்த்தையா சொன்னா நல்லாயிருக்காது.

    அப்பா மொதல்லேயே சந்தேகப்பட்டாரு, இந்த ஒறவு நிலைக்க முடியுமான்னு.

    ஆனா, கல்யாணம், கணவன்,குடும்பம் எல்லாம் வேணும்கிற வெறிதான் அப்போ இருந்திச்சு எனக்கு. இப்போ..!”மேலே பேசத் தெரியாது விக்கினாள்.

    குற்ற உணர்வும், வேதனையும் உலுக்க, “சியாமா!” என்று அவளை நெருங்கினான் சதீஷ்.

    சரேலென விலகிக்கொண்டாள். “சொல்ல இன்னும் என்ன இருக்கு! என் வேதனையை அதிகப்படுத்தாதீங்க. ப்ளீஸ்! இப்பவே இந்த வீட்டைவிட்டு போயிடுங்க! இனிமே வராதீங்க!” பெரிதாக அழ ஆரம்பித்தாள் சியாமளா.

    அவள் கெஞ்சுவாள், இல்லை ஆத்திரப்படுவாள் என்றெல்லாம் எதிர்பார்த்து எல்லாவற்றிற்கும் விடை தேடி வைத்திருந்தவனுக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது. தலைகுனிந்த
    நிலையில், தனது சொற்ப உடைமைகளைத் திரட்ட ஆரம்பித்தான்.

     

     

    Share
  • ஆனந்த யாழுக்கு  அஞ்சலி!

    -எம் . ஜெயராமசர்மா – மெல்பேண், அவுஸ்த்திரேலியா

     

    na-muthukumar

    காஞ்சியில் பிறந்து கவிதையில் நுழைந்து ஆண்டுகள் குறுகி அமரராய் விட்டாய். பாரதிவழியில், பட்டுக்கோட்டையார் வழியில் பாவலனாய் மிளிர்ந்து பாதிவழியில் போய்விட்டாய். குறுகிய காலத்தில் அறிவுடன் எழுதி அடையாளமாகி நின்றாய். ஆனந்தயாழும், அழகு அழகும் உன்னைத் தேசியக் கவிஞனாக்கிப் பரிசினைப் பெற்றுத்தந்தது. ஆயிரம் பாடலுக்கு மேலெழுதி அனைவரின் அகத்திலே அமர்ந்துவிட்டாய்.

    மரணம் பற்றிய வதந்தி பாடிய நீயோ இன்று அதற்குள் அகப்பட்டுக்கொண்டாய். முத்துக்குமார் என்னும் உடம்புதான் அழிகிறதே அன்றி முத்துக்குமாரின் உணர்வுகள் சாகாவரம் பெற்று நிற்கின்றன. கவிஞனுக்கு மரணமே இல்லை. என்றாலும் உனது கவிமுகத்தைக் காணமுடியாதே…என்னும் கவலையால் யாவரும் கண்கலங்கி உனது பிரிவுக்கு இரங்கல் கூறி ஏக்கமாய் நிற்கின்றோம்!

    ***

    மரணம் பற்றிய வதந்தி!               

    திருஷ்டி கழிந்தது என்றார்கள்
    தீர்க்காயுசு என்றார்கள்
    படபடத்தோம் என்றார்கள்
    எப்போதோ எழுதிய
    என் கவிதையைச் சொன்னேன்
    இறந்து போனதை
    அறிந்த பிறகுதான்
    இறக்க வேண்டும் நான்.

    [நா. முத்துக்குமாரின் கவிதை]

     

    Share