Category: தலையங்கம்

தலையங்கம்

  • பாலும் இரத்தம்தானே?

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    சென்னையில் மட்டும் தினமும் 28 இலட்சம் லிட்டர் பால் விற்பனை செய்யப்பட்டுவருகிறது. இதில் ஆவின்பால் 11.35 லட்சம் லிட்டரும், தனியார் பால் 15 லட்சத்து 65 ஆயிரம் லிட்டரும் விற்பனையாகின்றன. டோட்லா, ஹெரிட்டேஜ் , திருமலா, ஜெர்சி, போன்ற தனியார் பால் நிறுவனங்கள் பால் விலையை உயர்த்த முடிவு செய்து, ஆகஸ்ட் 15 , 2013 நள்ளிரவு முதல் லிட்டருக்கு ரூ. 2 விலை உயர்த்தப்பட்டது. பால் கொள்முதல் விலையுடன், பிளாஸ்டிக் உள்ளிட்ட மூலப்பொருட்கள், பெட்ரோல், டீசல் விலை உயர்ந்துள்ளதால் பால் விலை லிட்டருக்கு ரூ.2 உயர்த்தப்படுகிறது என்று தனியார் நிறுவனங்கள் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் கூறியிருந்தது. சென்னையை தவிர பிற மாவட்டங்களில் பால் விலை உயர்த்தப்படாமல் பழைய விலையே தொடரும் என அறிக்கையில் கூறப்பட்டிருந்தது. ஆவின் பால் விற்பனையில் , அட்டை தாரர்களுக்கு 7 லட்சத்து 40 ஆயிரம் லிட்டர் வழங்கப்படுகிறது. அட்டைதாரர்களுக்கு, அதிகபட்ச விற்பனை விலையை விட, பால் லிட்டருக்கு இரண்டு ரூபாய் குறைவாக வழங்கப்படுகிறது. ஆவின் பாலை விட தனியார் பால் விலை ஏற்கனவே லிட்டருக்கு ரூ.2 முதல் ரூ.3 வரை அதிகமாக உள்ளது. இந்த நிலையில் மீண்டும் பால் விலை லிட்டருக்கு ரூ.5 அதிகமாகும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது.

    தனியார் பால் விலை உயர்வு குறித்து தமிழ்நாடு பால் முகவர்கள் சங்கத் தலைவர் பொன்னுசாமி , “டீசல், பெட்ரோல் விலை உயர்வை காரணம் காட்டி தனியார் நிறுவனங்கள் பால் விற்பனையை உயர்த்துகின்றனர். ஆனால் பால் முகவர்களுக்கு கமிஷன் தொகையை உயர்த்தவில்லை. எங்களுடன் தனியார் பால் நிறுவனங்கள் பேச்சுவார்த்தைக்கு அழைக்கவில்லை என்றால் உண்ணாவிரத போராட்டத்தில் ஈடுபடுவோம்”, என்று அறிவித்திருந்த சூழ்நிலையில்,

    நேற்று, சேலத்தில் விவசாயிகள் பாலை தெருவில் கொட்டி மண் பானையை உடைத்திருக்கிறார்கள். பாலுக்கு அதிக விலையும், கூடுதல் மானியமும் கேட்டு தமிழ்நாடு பால் உற்பத்தியாளர் சங்கத்தின் நாடு தழுவிய போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக சேலத்தில் நடத்தியிருகிறார்கள். போராடுவது அவர்கள் உரிமை. அதைப்பற்றி கூறவில்லை. ஆனால் போராடும் முறை வன்மையாகக் கண்டிக்கப்பட வேண்டியது. பல நூறு லிட்டர் பாலை தெருவில் கொட்டித்தான் தங்கள் எதிர்ப்பைக் காட்ட வேண்டுமென்பதில்லையே? பால் என்பது மாட்டின் இரத்தம் அல்லவா. தான் பெற்ற குழந்தைக்கு பால் கொடுக்கும் தாயை தெய்வமாகப் போற்றுகிறோம். ஆனால் ஊர் பெற்ற குழந்தைகளுக்குத் தன் பாலைக் கொடுத்து உயிர் வளர்க்கும் உன்னதமான ஒன்றை இப்படித் தெருவில் கொட்டலாமா? இதை அனாதை குழந்தைகளுக்கோ அல்லது ஆதரவற்ற நோயாளிகளுக்கோ இலவசமாகக் கொடுத்திருக்கலாமே.. ஜப்பான் மக்கள் போராடும் முறையை இங்கு நினைவுகூர வேண்டியுள்ளது. சம்பள உயர்வு கேட்டு போராடும்போது, தங்கள் எதிர்ப்பைக்காட்ட பல மணி நேரங்கள் அதிகமாக சம்பளம் வாங்காமல் உழைப்பார்கள். எத்தனை ஆக்கப்பூர்வமான சிந்தனை இது! வாயில்லா அந்த சீவன்களின் இரத்தத்தை எடுத்து இப்படித் தெருவில் வீச நமக்கு யார் உரிமை கொடுத்தது. அந்த சீவன்கள் பேச முடிந்தால் இந்நேரம் கதறி அழுதிருக்கும் அல்லவா.. அவைகள் எதிர்த்து நின்று போரிட ஆரம்பித்தால் நம் கதி என்னாகும்? இந்த போராட்டத்தின் விளைவுகள் எப்படியிருந்தாலும், இதுபோன்று தெருவில் பாலைக் கொட்டி போராடும் முறை வன்மையாகக் கண்டிக்கப்பட வேண்டியது அவசியம். இதற்கு சம்பந்தப்பட்டவர்கள் உடனடியாக நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்பதே மக்களின் வேதனை!

    Share
  • சட்டங்களும், அவசரச் சட்டங்களும்!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    இந்தியா சுதந்திரம் பெற்று குடியரசாக ஆன பின்பு நம் நாட்டின் அரசியலமைப்பு இப்படித்தான் இருக்க வேண்டுமென்ற சில வரையறைக்குட்பட்டு சட்ட அமைப்பை ஏற்படுத்தினார்கள். இந்த சட்ட அமைப்பை ஏற்படுத்தி 60 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் ஆகிவிட்ட காரணத்தினால், இன்றைய சூழலுக்கேற்ப சில திருத்தங்கள், அல்லது புதிய சட்டங்கள் அசாதாரண சூழ்நிலையில் ஏற்படுத்தப்படவேண்டிய அவசரச் சட்டங்கள் அவசரமாக ஏற்படுத்தப்படுகின்றன. பின்பு அவை பாராளுமன்ற அங்கீகாரத்தோடு, குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலோடு சட்டங்களாகின்றன. சென்ற வாரம் மத்திய மந்திரிசபை கூடி அதை அங்கீகாரம் செய்து ஒரு அவசரச் சட்டத்தை குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதலுக்காக அனுப்பப்பட்டது. இந்த அவசரச் சட்டம் இல்லையென்றால் பெரும் பிரச்சனை ஏதும் வந்திருக்கப்போவதில்லை. உச்சநீதிமன்ற உத்தரவிற்கேற்ப நடவடிக்கைகள் இருக்க வேண்டியதுதானே நியாயம்? இதற்கு எதற்கு அவசரச் சட்டம்? குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்தானே? அவர்களைக் காப்பாற்ற எதற்கு அவசரச் சட்டம்? குடியரசுத் தலைவர் திருப்பியனுப்பிய பிறகாவது அந்த அவசர சட்டத்தை நிறுத்தியிருக்கலாம்.

    காங்கிரசு கட்சியின் துணைத் தலைவர் ராகுல் காந்தி அவர்கள் பொறுமையாக வந்து, எனது கட்சியில், எனது அரசாங்கத்திலும் இப்படி நடக்கலாமா என்று பத்திரிக்கையாளர்கள் சந்திப்பின்போது கேட்கிறார். ‘முட்டாள்தனமான அவசரச் சட்டம்’ என்கிறார். உடனடியாக வெளிநாட்டிலிருந்து, நான் திரும்பியவுடன் இதுபற்றி விவாதிக்கலாம் என்கிறார் பிரதமர். இன்று, மாட்டுத் தீவன ஊழல் வழக்கில் குற்றவாளி என்று தீர்ப்பளிக்கப்பட்டுள்ள பிகார் மாநில முன்னாள் முதல்வரும், ராஷ்ட்ரிய ஜனதா தளக் கட்சியின் தலைவருமான லாலு பிரசாத் யாதவ் அவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு ராஞ்சியில் உள்ள பிர்சா முண்டா மத்திய சிறையில் அடைக்கப்பட்டுள்ளார். லாலு பிரசாத் யாதவ் , 7 அரசியல் தலைவர்கள் மற்றும் 4 உயர் அதிகாரிகள் உட்பட 45 பேரை குற்றவாளிகள் என்று மாட்டுத் தீவன ஊழல் வழக்கை விசாரித்து வந்த ராஞ்சி சி.பி.ஐ. நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்துள்ளது.

    இவர்களுக்குரிய தண்டனை 3ம் தேதி அறிவிக்கப்படும் என்று நீதிபதி அறிவித்துள்ளார். நாளை இவர்களுடைய தண்டனை பற்றி விவாதிக்கப்படும் என்று கூறப்படுகிறது. உச்சநீதிமன்றத்தின் அறிவுறுத்தலின்படி லாலு பிரசாத் யாதவ் தன்னுடைய பாராளுமன்ற உறுப்பினர் பதவியை இழக்கிறார். மேலும் 6 ஆண்டுகள் அவர் தேர்தலில் போட்டியிட முடியாது. இதிலிருந்து அவரை தப்புவிப்பதற்காகத்தான் இந்த அவசரச் சட்டம் என்று அறியும்போது கேலிக்கூத்தாகிப்போன சட்ட ஜனநாயகத்தை எண்ணி மக்கள் வெட்கப்படுகிறார்கள். கடந்த ஓராண்டில் மட்டும் இது போன்று எட்டு அவசரச் சட்டங்களை மத்திய அரசு பிறப்பித்துள்ளது என்பதுதான் வேதனையின் உச்சம். மக்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பற்ற உணர்வையல்லவா இது தோற்றுவிக்கிறது. நம்முடைய உச்சநீதிமன்றத்தில் இருக்கக்கூடிய நீதியரசர்கள் மிகச் சிறந்த சட்ட வல்லுநர்கள். அவர்கள் எடுக்கும் மிகச்சரியான முடிவுகளை ஏற்காமல், அவசரச் சட்டங்கள் மூலமாக குற்றவாளிகளை ஏன் தப்புவிக்க வேண்டும். மேலும் இந்த அவசரச் சட்டத்தின் மூலமாக ஏனைய அரசியல் குற்றவாளிகளும், தப்புவிப்பதற்கு ஏதுவாகிவிடுகிறது என்பதுதானே உண்மை நிலை. இப்படிப்பட்ட சட்டங்களை வைத்துக்கொண்டு எப்படி ஊழலற்ற நாணயமான ஆட்சியை வழங்க முடியும் என்று மக்களுக்கு பெரும் அதிர்ச்சியையே இது ஏற்படுத்தியுள்ளது! எல்லாம் காலக்கொடுமை!

    Share
  • தாது மணலும் சுத்தீகரிக்கப்பட்ட நீரும்!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    செப்டம்பர் 15, அண்ணா பிறந்த நாளில் சுத்தீகரிக்கப்பட்ட நீர் தமிழக விரைவுப் பேருந்துகளிலும், பேருந்து நிலையங்களிலும் கிடைக்கும் என்பது மகிழ்ச்சியான செய்தி. தாது மணல், இயற்கை வளங்கள் அனைத்தும் மக்களுக்கு உரிமையானது என்பதில் மாநில, மத்திய அரசுகளும் உறுதியாக இருக்கின்றது. தூத்துக்குடி மாவட்டங்களில் கிடைக்கக்கூடிய தாது மணல்களை பல லட்சம் டன் கொள்ளையடித்து வெளிநாடுகளுக்கு விற்பனை செய்யப்பட்ட பிறகு இப்பொழுதாவது விழித்துள்ளோம். இரும்பு தாதுப் பொருட்களும், நிலக்கரிச் சுரங்களும் கொள்ளையடிப்பதைப் பார்த்து மனம் வெதும்பி போராடக்கூடிய சூழலில் இருக்கிறோம். இது போலவே இந்த சுத்தீகரிக்கப்பட்ட நீரும், இயற்கை வளங்கள்தான். இவைகளுக்கு உரிமையுடையவர்கள் மக்களும், மத்திய மாநில அரசுகளும்தானே. முதலில் ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது லிட்டர் 10 ரூபாய், 2 லிட்டர் 16 ரூபாய்க்கும் விற்கப்பட்டது. இப்போது ஒரு லிட்டர் சுத்தீகரிக்கப்பட்ட நீர் 15 முதல் 20 ரூபாய்க்கு விற்கப்படுகிறது. இதன் விலையை நிர்ணயிப்பவர்கள் யார். இதனையும் அரசாங்கம் ஒழுங்கு முறைப்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது. 25 லிட்டர் கொள்ளளவு கொண்ட ஒரு கேன் 25 முதல் 30ரூபாய்க்கு விற்கப்படுகிறது. அப்படியென்றால் சுத்தீகரிக்கப்பட்ட ஒரு லிட்டர் தன்ணீர் அவர்களுடைய லாபத்துடன் சேர்த்து ஒரு ரூபாய்தான் ஆகிறது. அப்படியிருக்க எதற்கு இவ்வளவு விலை. செலவினங்களைச் சேர்த்துக் கொண்டாலும் அதிக பட்சமாக லிட்டர் 5 ரூபாய்க்கு கொடுக்க முடியும் என்னும்போது எதற்கு மக்களை கொள்ளையடிப்பதற்கு அனுமதிக்க வேண்டும். நிலத்தினடியிலிருந்து கிடைக்கும் அனைத்தும் அரசிற்கும், பொது மக்களுக்கும் சொந்தமானது. சுத்தீகரிப்பிற்கான செலவும், அதற்குண்டான லாபமும் வழங்க வேண்டியது மட்டுமே நியாயமல்லவா.. ஒன்றுக்கு 1000 சதவிகிதம் லாபம் வாழ்வாதாரமான குடி நீருக்கு விதிப்பது அநியாயம் அல்லவா.. மாதத்திற்கு 20 கிலோ அரிசி இலவசமாக வழங்குவது போல ஏழை பணக்காரன் என்ற வித்தியாசம் இன்றி அனைவருக்கும் மாதத்திற்கு குறைந்த பட்சமாக 100 லிட்டர் சுத்தீகரிக்கப்பட்ட தண்ணீர் வழங்க வேண்டும் என்று மக்கள் ஆவலோடு எதிர்பார்க்கிறார்கள். தாது மணல் கொள்ளையை தடுத்தது போல அரசு இதிலும் கவனம் செலுத்துமா? தாது மணலிலிருந்து என்னென்ன பொருட்கள் தயார் செய்ய முடியும் என்பதற்கான ஆய்வரங்கத்தை ஏற்படுத்த வேண்டும். அல்லது புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் மூலமாக வெளிநாடுகளில் அவர்கள் இதனை மூலப் பொருளாகக்கொண்டு என்னென்ன பொருட்கள் தயார் செய்கிறார்களோ அதை நாமும் நம் நாட்டில் தயார் செய்யும்பட்சத்தில் வேலைவாய்ப்பும், நாட்டின் வளமும் பெருகும் இல்லையா?

    Share
  • சரிந்து கொண்டிருக்கும் இந்தியப் பொருளாதாரம்!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    ‘நான்கு குருடர்களும், ஒரு யானையும்’ என்ற கதையை பள்ளியில் படித்தது நினைவிருக்கும் இல்லையா? ஒரு ஊரில் நான்கு குருடர்கள் இருந்தார்கள். பிறவிக் குருடர்களான அவர்களுக்கு யானையைப் பார்க்க ஆசை. எதிர்பாராத விதமாக ஒரு யானை அங்கேயே வந்து பிளிருகிறது.. சத்தம் கேட்டு நான்கு பேரும், ‘அட யானை வந்துடிச்சின்னு’ சந்தோசப்படுகிறார்கள். சத்தம் கேட்டாச்சு. தொட்டுப் பார்த்து எப்படி இருக்கிறதென்று தெரிஞ்சுக்கலாம் என்ற ஆவலில் ஒரு குருடன், காலைத் தொட்டுப்பார்த்து, ‘தூணாட்டம் இருக்கு’ என்கிறான்.. வாலைத் தொட்டுவிட்டு, ‘யானை கயிறு போல இருக்கு’ என்கிறான் மற்றொருவன். தும்பிக்கையைத் தொட்டவன், ‘யானை நீட்டமா உலக்கையாட்டம் இருக்குது’ என்கிறான்.. நான்காவதாக வந்தவன் வயிறைத் தொட்டுப்பார்த்து ‘யானை மலையாட்டம் இருக்கு’ என்கிறான்.. நான்கு பேரும் சொன்னது ஒவ்வொரு விதத்தில் சரிதான் என்றாலும், மொத்தமாகப் பார்த்தால் யானையின் உருவத்திற்கான இந்த விளக்கம் சரிதானா?

    இன்று நம் இந்திய நாட்டின் பொருளாதாரம்தான் யானை.. நம்மோட ரிசர்வ் வங்கி கவர்னர், நிதியமைச்சர், பாரதப் பிரதமர், (பொருளாதார வல்லுநர்) மத்தியில் உள்ள பொருளாதாரச் செயலாளர் என இவர்கள் ஒவ்வொருவரும், ஒவ்வொரு விதமான கருத்துக்களையல்லவா சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்கள் திட்டமிட்டு செய்த செயல்களால்தான் ஆகஸ்ட் மாதத்தில் மட்டும் ஏற்றுமதி அதிகரித்து, இறக்குமதி குறைந்து, ரூபாயின் மதிப்பு அதிகரித்து, தங்கத்தின் இறக்குமதியும் குறைந்ததா? தெளிவற்ற அணுகு முறைகளும், திறமையற்ற நிர்வாகமும் ரூபாயின் மதிப்பு சரிந்ததற்கும், அதன் தொடர்பாக நடந்த மற்ற நிகழ்வுகளுக்கும் காரணம் இல்லையா? இப்போது எடுக்கப்பட்டுள்ள முடிவுகள் சரியாகத்தான் திட்டமிடப்பட்டது என்றால் இதை ஏன் முன்னமேயே செயல்படுத்தவில்லை? இப்படிப்பட்ட கேள்வி சாமான்யனுக்கும் தோன்றக்கூடிய ஒன்றுதானே? துக்ளக் தர்பார் போன்றல்லவா இருக்கிறது இது. 2 மாதம் முன்னால் பஞ்சை எந்தவித கட்டுப்பாடும் இல்லாமல் ஏற்றுமதி செய்து கொள்ளலாம் என்று அனுமதி அளித்தார்கள். மீண்டும் திடீரென்று டன்னுக்கு 10,000 ரூபாய் வரி விதித்தார்கள். இது யாரை திருப்திபடுத்துவதற்காக செய்யப்படுகிறது என்று புரியவில்லை. நம்முடைய ரூபாய் மதிப்பு குறைந்ததற்கான மூல காரணம் பெட்ரோலியப் பொருட்களின் இறக்குமதியால்தான் அல்லவா, நம்முடைய அன்னியச் செலாவணி பெருமளவில் கரைகிறது? இதற்காக என்ன திட்டங்களைத் தீட்டி, செயல்பாட்டிற்கு கொண்டுவந்திருக்கிறோம்? நேற்று மாலை தெருவில் போக்குவரத்து நெரிசலில் சிக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, படிப்பறிவில்லாத இருவர் சர்வ சாதாரணமாக பேசிக்கொண்டு போவதைக் கேட்க முடிந்தது. “சிங்கப்பூர்ல இருக்கற மாதிரி நகருக்குள் எந்த வாகனமும் ஓட்டக்கூடாது என்று சட்டம் போட்டால் இவ்வளவு நெரிசல் இருகாதில்லையா, முக்கியமான இடங்களுக்குச் செல்ல வேண்டுமானால் அரசு போக்குவரத்தை மட்டுமே பயன்படுத்தலாமே. இப்படியே போனால், சாதாரண நகரங்களில் கூட நாளடைவில் வாகனங்கள் ஒன்றை ஒன்று முட்டிக்கொண்டு செல்லும் நிலை அல்லவா ஏற்படக்கூடும்? ” என்று அவர்கள் பேசிக்கொண்டது என் காதில் விழுந்தது. உண்மைதானே இது. இப்படிச் செய்வதால் அன்னிய செலாவணியும் பாதிக்குப் பாதியாகக் குறையக்கூடிய வாய்ப்பும் இருக்கிறதே. இதையெல்லாம் விட்டுவிட்டு, பஞ்சை ஏற்றுமதி செய்து , உள் நாட்டில் தட்டுப்பாட்டை ஏற்படுத்தி பிரச்சனையை அதிகப்படுத்திக் கொண்டல்லவா இருக்கிறோம்?

    தங்கத்தை இறக்குமதி செய்யத் தடை விதித்தது நல்ல திட்டம் என்றாலும்.. ஏற்றுமதி செய்ய என்ன திட்டம் தீட்டப்பட்டிருக்கிறது? தங்க நகை ஏற்றுமதிக்கு எந்த விதமான ஊக்குவிப்பும் செய்யப்பட்டதாகத் தெரியவில்லையே. யானை போன்ற பொருளாதாரத்தை சரியான நோக்கில் கண்டறிந்து தீர்வு காண வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறோம் இன்று. நாளுக்கு நாள் குறைந்து கொண்டுவரும், நம்முடைய ரூபாயின் மதிப்பை உயர்த்துவதற்குத் தேவையான நடவடிக்கையை உடனடியாக எடுக்க வேண்டும். ஜப்பானிலிருந்து இறக்குமதி செய்வதற்கும் மற்றும் இரஷ்யாவில் குறிப்பிட்ட சில பொருட்களுக்கு மட்டும், இந்திய ரூபாயை பரிவர்த்தனைக்காக புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் செய்துள்ளது போல, மற்ற இறக்குமதி பொருட்களுக்கும் பரிவர்த்தனைப் பொருளாக நம்முடைய பணத்தையேக் கொடுப்பதாக இருந்தால் மட்டுமே ரூபாயின் மதிப்பு உயரக் கூடிய வாய்ப்பு இருக்கும் அல்லவா? நெஞ்சு பொறுக்குதில்லையே!

    Share
  • நினைவான பாரதியின் கனவு!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    மத்திய அரசின் உணவு பாதுகாப்புச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டதில் அரசாங்கத்திற்கு பொது மக்களின் மனப்பூர்வமான வாழ்த்துகள்! இதற்கு உறுதுணையாக நின்ற மத்திய மாநில அரசு மற்றும் அரசியலாளர்களுக்கும் நன்றி தெரிவித்துக்கொள்வோம். பொருளாதாரத்தில் தன்னிறைவு அடைந்தோம் என்று காட்டக்கூடிய முதல் நடவடிக்கையாக இதைக் கருதலாம். 1960 மற்றும், 1940களிலும் ஏற்பட்ட பஞ்சங்கள் பற்றிய செய்திகளை இன்று நினைத்தாலும் கண்ணீர் மழையாகப் பொழிவதை மாற்றியமைத்து நாட்டின் 67 சதவிகித மக்கள் பயனடையும் வகையில் இந்த வளமானச் சட்டத்தை நிறைவேற்றி வயிற்று உணவிற்கு வழி செய்து மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கு வழி வகுத்த ஆட்சியாளர்களுக்கு நன்றி தெரிவிப்போம். இந்தத் திட்டத்திற்காக அரசு ரூ.1.25 லட்சம் கோடியை செலவிடவுள்ளது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. குச்சிக் கிழங்கைச் சாப்பிட்டும், விவசாயிகள் வறண்டு போன வயல்களில் எலியைப்பிடித்து சுட்டுத் தின்று பசியாறிய கொடுமைகளெல்லாம் இனி நடக்காது என்று உறுதியாக நம்புவோம். தமிழ்நாடு போன்ற சில மாநிலங்கள் குடும்பத்திற்கு 20 கிலோ அரிசி அல்லது கோதுமை போன்றவைகளை இலவசமாக வழங்கியும் வழிகாட்டியுள்ளனர் என்பதையும் இந்த நேரத்தில் நினைவு கூறலாம். இந்தச் சட்டத்தின் நடைமுறை இடர்பாடுகளைக் களைந்து முழுமையாக இத்திட்டம் மக்களைச் சென்று அடைவதற்கு உண்டான வழிவகைகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும் . எந்த நாட்டிலும் இல்லாத வகையிலான ஒரு அற்புதமான திட்டம் இது என்பதில் ஐயமில்லை.

    ஆயினும், எதற்கெடுத்தாலும் அமெரிக்காவை உதாரணம் காட்டும் நாம், அங்கு இருப்பது போல பணிரண்டாம் வகுப்பு வரையிலான கட்டாய இலவசக் கல்வியைக் கொண்டுவர வேண்டுமென்ற பொது மக்களின் ஆதங்கத்தையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். கல்விக்கூடங்கள் அறச்சாலைகளாக இருப்பதைவிட்டு ஒரு வணிகத்தளமாக, தொழிலகமாக மாறிவிட்டது வேதனைக்குரிய விசயம். இப்போது இருக்கும் கட்டணங்களே அதிகமாக இருக்கும் நிலையில் மேலும் அதை அதிகப்படுத்திக்கொண்டே போவதும் அதற்கு மாநில அரசு நீதியரசர் தலைமையில் ஒருவரை நியமித்து ஆய்வுக்கு உட்படுத்தவும், அவரும் ஒரு மிகப்பெரிய தொகையைக் கட்டணமாக பெற்றோரின் மீது சுமத்துவதும், அதுவும் பத்தாது என்று பள்ளி நிர்வாகங்கள் கூறிக்கொண்டு சிலர் வழக்கு மன்றம் செல்வதும், சிலர் ஏற்றுக்கொள்வதும் வேடிக்கையான காட்சியாக உள்ளது. இதில் சில நிர்வாகங்கள் தன்னிச்சையாகவே கட்டணங்களை அதிகப்படுத்திக்கொள்வதும். குழந்தைகளின் பெற்றோர்கள் தெருவில் இறங்கி போராடுவதும் வாடிக்கையாகிக் கொண்டிருக்கிறது. இலவசப் பொருட்கள் நமக்குத் தேவையில்லை. தொலைக்காட்சிப் பெட்டியோ, காற்றாடி, மாவரைக்கும் இயந்திரம் என எந்த இலவசமும் வேண்டியதில்லை. கட்டாய இலவசக் கல்வித்திட்டங்களை கொண்டுவர வேண்டும் என்பதே மக்களின் விருப்பமாக இருக்கிறது. மாற்று திட்டங்கள் மூலமாகவாவது பெற்றோரிடம் பணம் வசூலிப்பதையும் தடுக்க வேண்டுமென்றால் பணிரெண்டாம் வகுப்புவரை இருக்கும் அனைத்து கல்விக்கூடங்களையும் அரசுடமையாக்க வேண்டுவது மட்டுமே முழுமையான தீர்வாக இருக்க முடியும். இலவசப் பொருட்கள் வேண்டாம், இலவசக் கல்வியைக் கொடுத்து கண்ணைத் திறவுங்கள். மன்னர் மானியம் ஒழிக்கப்படவில்லையா?, வங்கிகள் தேசிய உடமையாக்கப்படவில்லையா?, பேருந்துகள் நாட்டுடமையாக்கப்படவில்லையா?. அதே போன்று மக்கள் நலவாழ்விற்காக, குழந்தைகளின் நல்ல எதிர்காலத்திற்காக, அனைத்து கல்வி நிலையங்களும் தேசிய உடமையாக்கப்பட வேண்டும் என்பதே மக்களின் பேராவலாக இருக்கிறது என்பதையும் அரசு உணர வேண்டும்.

    Share
  • யாருடைய கவனக் குறைவு இது?

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    வறுமைக் கோட்டில் தவிக்கும் மக்களின் குழந்தைகள் கல்வி பயிலும் வாய்ப்பை இழக்கக் கூடாது, அந்த ஒரு வேளை உணவாவது அவர்களை பள்ளிக்கு அழைத்து வர வேண்டும் என்ற சேவை உள்ளத்துடன் காமராசர் கொண்டு வந்தது மதிய உணவுத் திட்டம். பின் அது வாரத்திற்கு ஒரு முட்டையுடன் சத்துணவுத் திட்டமாக அனைத்திந்திய அளவில் கொண்டுவரப்பட்டது. குழந்தைச் செல்வங்களுக்கு உணவு வழங்கப்படும்போது இரட்டிப்பு கவனம் செலுத்த வேண்டியது அவசியம். சுகாதாரமான மற்றும் பாதுகாப்பான இடத்தில் சுத்தமான குடிநீரும், சத்தான உணவும் கொடுக்க வேண்டியது அவசியம். பணியாட்களும் உண்மையான அக்கறையுடன், கடமையுணர்வுடன், தங்கள் குழந்தைகளைப்போல எண்ணுபவர்களாக அமைதல் அவசியம். அப்படி இல்லாதபட்சத்தில் பால்மணம் மாறாத அந்தக் குழந்தைகளின் உயிருக்கு பெரும் ஆபத்தை விளைவித்துவிடுகிறது. இதற்கு உதாரணம்தான் சமீபத்தில் நடந்த பெருங் கொடுமை. ஆம் 23 குழந்தைகளை ஒரே நேரத்தில் உயிரிழக்கச் செய்த நெஞ்சம் பதறும் சோகம்.

    பீகார் மாநிலத்தின் சாப்ரா அருகில் உள்ள தரம்சதி எனும் கிராமத்தில் உள்ள அரசு தொடக்கப் பள்ளியில், மதிய உணவு சாப்பிட்ட குழந்தைகள் ஒருவர் பின் ஒருவராக வாந்தி எடுத்து மயங்கி விழுந்திருக்கின்றனர். இதனையடுத்து அருகில் உள்ள மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்டவர்களில் 23 குழந்தைகள் உயிரிழந்துள்ளனர். உணவில் ‘மோனோக்ரோடபஸ்’ என்ற இரசாயனப் பூச்சிக்கொல்லி மருந்தின் படிமங்கள் இருந்தது தடயவியல் பரிசோதனையில் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இந்த துயர சம்பவத்தின் பின்னணியில் அரசியல் சதி இருக்கலாம் என்று முதலமைச்சர் நிதிஷ் குமார் கூறியிருப்பது வெந்த புண்ணில் வேல் பாய்ச்சுவதாக உள்ளது. அரசியல் காழ்ப்புணர்ச்சி குழந்தைகளின் உயிரைப் பலி வாங்குவது கொடுமையான செயல், மன்னிக்க முடியாத குற்றமும்கூட. இந்த விசயத்தில் உடனடியாக செயல்படாமல் உளவுத்துறை மெத்தனம் காட்டுவது வருத்தமளிக்கிறது. சமீபத்தில் நம் முதலமைச்சரால் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ள நல்லதொரு திட்டமான ‘அம்மா உணவகத்திட்டம்’ இது போன்று எந்த பிரச்சனைகளும் வராமல் கவனமாகச் செயல்படக்கூடிய வகையில் சரியான தலைமை அமைவதும் அவசியம். பல நல்லத் திட்டங்கள் ஒரு சில அலுவலர்கள் அல்லது அதிகாரிகளின் கவனக் குறைவால் சிதைந்து போக அனுமதிக்கக் கூடாது.

    இந்த விசயத்தில் பள்ளி நிர்வாகத்தை மட்டும் குறை கூறுவதைவிட, குழந்தைகளின் பெற்றோர்களாவது கவனம் செலுத்தியிருக்கக் கூடாதா என்று எண்ண வேண்டியதாகிறது. பல பெற்றோர்கள் குழந்தைகளை பள்ளியில் சேர்ப்பதோடு தங்கள் கடமை முடிந்துவிட்டது என்று விட்டுவிடுகிறார்கள். மற்றபடி பெற்றோர், ஆசிரியர் சந்திப்பிற்கு அழைத்தாலும் வருவதில்லை. தங்கள் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு கருதியாவது பெற்றோர்கள் அவ்வப்போது பள்ளியில் நடக்கும் சந்திப்புக் கூட்டங்களில் கலந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியம். சில பெரிய தனியார் பள்ளிகளில் கட்டாயப்படுத்துவதால் எப்படியோ பெற்றோர் கலந்து கொள்கிறார்கள். ஆனால் அரசு பள்ளிகளில் இது போன்ற கட்டுப்பாடு இல்லாமல் இருப்பதால் அதற்கு அவசியம் இல்லாமல் போகிறது. இதையெல்லாம் கவனத்தில் கொண்டு அரசு பள்ளிகளிலும் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பை கருத்தில் கொண்டு அதற்கான சரியான செயல் திட்டத்தை உருவாக்கி அதை கடைப்பிடிக்க வேண்டியது இப்போதைய உடனடித் தேவை. இதற்கான நடவடிக்கைகள் போர்க்கால அடிப்படையில் நிறைவேற்ற வேண்டியதாகும். காரணம், இத்தனை கலவரம் நடந்து கொண்டிருக்கும் இதே வேளையில் உத்திர பிரதேசத்தில் ஒரு அரசு பள்ளியில் ஒரு குழந்தையின் தட்டில் போட்ட சாப்பாட்டில் ஒரு தவளை செத்துக் கிடந்திருக்கிறது என்று கேள்விப்படும்போது உள்ளக் கொந்தளிப்பே ஏற்படுகிறது. சமீபத்தில் ஒரு பிரபல பள்ளியில் ரஞ்சன் என்ற சிறுவன் நீச்சல் குளத்தில் இறந்ததும் இது போன்றே கவனக் குறைவான செயலால்தான்.

    பீகாரில் மிகவும் ஏழ்மை நிலையில் இருக்கும் கிட்டத்தட்ட 1.5 கோடி சிறார்கள், இந்த சத்துணவை நம்பியே பள்ளிக்கு வருகிறார்கள். கிட்டத்தட்ட 70,000 பள்ளிகளில் மதிய உணவு போடுகிறார்கள். தமிழ்நாட்டில் 53.5 இலட்சம் சிறார்கள் இதனால் பயன் பெறுகிறார்கள். இனி இது போன்றதொரு அவல நிலை எக்காரணம் கொண்டும் வரக்கூடாது என்பதே பொது மக்களின் வேண்டுதல்களாக உள்ளது. தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களும் பாதுகாப்புப் பொறுப்பு ஏற்றுக்கொண்டு அவ்வப்போது சத்துணவுக் கூடங்களை கண்காணித்து வருவதும் அவசியமாகிறது.

    2014 தேர்தல் திருவிழாவிற்குக் கட்டியங்கூறி தேர்தல் பணிகளை ஆரம்பிக்கின்றனர் தேர்தல் அதிகாரிகள். பத்திரிக்கைகளும் தங்கள் பங்கிற்கான பணிகளைத் துவக்கிவிட்டன. ஆளும் கட்சியும், எதிர் கட்சியும் ஒருவர் மீது ஒருவர் புகார் சொல்வதையே முக்கியப்பணியாகக் கொண்டு அதற்காகவே கடுமையாக உழைத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். இந்த நேரத்தில் குழந்தைகள் நலனையோ அல்லது பொது மக்கள் நலனையோப் பற்றி கவனம் செலுத்த ஒருவருக்கும் நேரம் இல்லை என்பதே உண்மை நிலையாக உள்ளது. தங்களின் வெற்றியை மட்டுமே இலக்காகக் கொண்டு செயல்படும் அரசியல்வா(வியா)திகளை என்ன சொல்ல முடியும்?

    Share
  • கல்வி என்பது வியாபாரமா அன்றி வளர்ச்சியா?

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    இன்று காலை வெளியிடப்பட்ட 10ம் வகுப்பு தேர்வு முடிவுகளின்படி 89% மாணவர்கள் தேர்ச்சி பெற்றுள்ளனர். இதில் 9 பேர் முதலிடம் பெற்றனர். அவர்கள் எடுத்த மதிப்பெண்கள் 500க்கு 498. ஒன்பது பேரும் மாணவிகள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. வழக்கம் போல இந்த ஆண்டும் மாணவிகளே அதிக அளவில் தேறியிருக்கிறார்கள்.

    மனதை நெகிழ வைத்த மற்றொரு விசயம், ராஜாராம் என்ற மாணவர் 10ம் வகுப்பு தேர்வில் 500க்கு 481 மதிப்பெண்கள் பெற்று சாதனை படைத்ததுதான். ஆம், பிறவியிலேயே மாற்றுத் திறனாளியான ராஜாராமனால் நிற்கவோ, நடக்கவோ முடியாது. இயற்கையாகவே எலும்பு அடிக்கடி உடையும் தன்மையுடைய. 16 வயதாகும் ராஜாராமனுக்கு இதுவரை 150 முறை எலும்பு உடைந்திருக்கிறதாம். சிகிச்சை பெற்று வரும் இந்த நிலையிலும், விடாது முயன்று படித்து 500க்கு 481 மதிப்பெண்கள் பெற்று சாதனை படைத்துள்ள இவரின் தன்னம்பிக்கையை பாராட்டாமல் இருக்க முடியவில்லை.

    எஸ்.எஸ்.எல்.சி. என்ற பத்தாம் வகுப்பு பொதுத் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றுள்ள அனைத்து மாணவர்களுக்கும் வல்லமையின் மனம் நிறைந்த வாழ்த்துக்கள். காலை எழுந்தவுடன் வானொலியைத் திருப்பினாலோ, தொலைக்காட்சிப் பெட்டியைத் திறந்தாலோ கல்வி எனும் வியாபாரம் கொடிகட்டிப் பறக்கிற காலமாக இருக்கிறது. அறிவுக் கண்களை திறக்கக்கூடிய கல்வியை வியாபாரமாக ஆக்கிக் கொண்டிருக்கிற சம்பந்தப்பட்ட கல்வி நிறுவனங்களின் நிர்வாகத்தினர்களைப் பார்த்து வேதனைப்படுவதா அல்லது இதற்கு துணை போகின்ற ஆட்சியாளர்களைப் பார்த்து வெட்கப்படுவதா என்று தெரியவில்லை. வியாபாரத் தளங்களில் தங்கள் பொருட்களை போட்டி போட்டுக்கொண்டு கூவிக்கூவி விற்பனை செய்வதைப்போல கல்வித் தளங்களை நடத்தக்கூடிய வியாபாரிகள், மாணவர்கள் தங்களின் தனிப்பட்ட உழைப்பினால் எட்டிப்பறித்த வெற்றிக் கனியைக்கூட தங்கள் வியாபாரத்திற்கு சாதகமாக்கிக் கொள்ளும் காட்சியைக் காணமுடிகிறது. முதல் மூன்று இடங்கள் பிடித்த மாணவர்கள் எங்கள் பள்ளியைச் சேர்ந்தவர்கள். அதனால் எங்கள் பள்ளியில் உங்கள் குழந்தைகளை சேர்த்துங்கள் என்று விளம்பரப்படுத்தி ஒரு மாணவருக்கு இத்தனை ஆயிரம் ரூபாய் என்று நன்கொடை வசூலிப்பது சர்வ சாதாரணமாகியுள்ளது. இவ்வாறு விளம்பரப்படுத்தக்கூடிய நிர்வாகத்தினர், புதிதாகச் சேரும் மாணவர்கள் அனைவருக்கும் அதே வெற்றியைத் தேடித்தர முடியும் என்பதற்கு உத்திரவாதம் தர முடியுமா. கற்பிக்கும் முறையாலும், சில ஆசிரியர்களின் நேர்மையான கடுமையான உழைப்பினாலும் ஒரு சில பள்ளிகளில், ஒரு சில மாணவர்கள் அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்று வெற்றி பெறக்கூடும். அனைத்து மாணவர்களும் இதே போல உயர்வான மதிப்பெண்கள் பெற்று வெற்றி பெற முடிவது சாத்தியமாகுமா? தேவையற்ற இது போன்ற விளம்பரங்களைத் தவிர்த்து கல்வியாளர்களும் ஆட்சியாளர்களும் கல்வி முறையில் மாற்றங்கள் கொண்டுவர வேண்டும் என்பதே பெற்றோர்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது . அரசு பள்ளிகள் அனைத்தும் இந்த ஜூன் மாதம் 10 ம்தேதி திறக்கிறது. ஆனால் பல தனியார் பள்ளிகளில் அந்த 10ம் தேதிக்குள்ளாகவே, அந்த ஆண்டின் பாடத்திட்டத்தில் பெரும் பகுதியை நடத்தி முடித்து விடுகின்றனர். சிறுவர்களுக்கு பொறுமையாக கற்பிக்க வேண்டிய காலங்களில் மனப்பாடம் செய்து ஒப்புவிக்கும் நிலையை ஏற்படுத்துகிறார்கள். இந்த நிலை தொடர்ந்தால் இளம் மாணவர்களின் மனநிலை பாதிக்கப்படுவது உறுதி. முந்தைய கல்வியாளர்கள் காலாண்டு, அரையாண்டு, முழு ஆண்டு விடுமுறை என்று வைத்ததன் காரணம் பற்றியும் யோசிக்க வேண்டும். மாணவர்கள் அந்த விடுமுறை காலங்களில் ஓய்வெடுத்து, புத்துணர்வுடன் திரும்பி வந்து மனத் தெளிவுடன் படிப்பதற்காகத்தானே. ஆனால் அதை விட்டுவிட்டு துரித உணவுகளையும், உணவகங்களையும் நாடுவது போல இந்த துரித கல்விச்சாலைகளையும் மட்டுமே நம்பி இருக்க வேண்டுமா. ஆக்கப்பூர்வமான அறிவு வளர்ச்சியை சிந்திப்பவர்களால் இதை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது துரித உணவைப்போலவே இந்த துரிதக் கல்வி அமைப்பும் உள்ளத்திற்கு ஊறு விளைவிக்கக்கூடியது என்பதில் ஐயமில்லை

    தற்போதைய கல்வி அமைப்பானது அறிவு வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பதைக்காட்டிலும் மனப்பாடம் செய்து எழுதுவதற்கேற்றவாரு இருப்பது, மாணவர்களின் சுயசிந்தனை மற்றும் சுய அறிவு வளர்ச்சியை தடை செய்யக்கூடியதாகவே உள்ளது. அந்த வகையில் மாணவர்கள் தன்னம்பிக்கையுடன் தேர்வுகளை எதிர்கொள்ள வழிவகுத்தால் மட்டுமே அவர்களால் தங்களுக்கும், நாட்டிற்கும் பயன்படும் வகையில் புதிய கண்டுபிடிப்புகளிலும் ஈடுபடமுடியும். வியாபாரத்திற்கான தளங்கள் எத்தனையோ ஆயிரங்கள் இருக்கும் போது , மழலைச் செல்வங்கள் மற்றும் வருங்கால இந்தியத் தூண்களின் அடிப்படை ஆதாரத்தை வியாபாரத் தளமாக்க வேண்டாமே .. மனிதம் காப்போம்!

    Share
  • எரிதழல் கொண்டு வா.. கையினை சுட்டிடுவோம்!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    இன்றைய காலகட்டங்களில் ஊடகம் என்றாலே அது பெரும்பாலும் நடிகர்கள் சம்பந்தப்பட்ட விசயமாகவே இருக்கிறது. தேசியத் தலைவர்கள் பிறந்த நாளோ, தேசிய விழாக்களோ அல்லது பாரம்பரிய விழாக்களோ எதுவாக இருந்தாலும் திரைப்படங்களையோ அல்லது திரைப்பட நடிகர்களையோ முன்னிலைப்படுத்தி நிகழ்ச்சி நடத்துவதே வழமையாக உள்ளது. நாட்டிற்காக உழைத்த விஞ்ஞானிகளையோ அல்லது பெருந்தலைவர்களையோ உற்சாகப்படுத்தி நன்றி பாராட்டுவதை விட்டு, தங்கள் வருமானத்தை மட்டும் குறியாகக் கொண்டு, ‘செல்லுலாய்ட் உலகம்’ என்று சொல்லக்கூடிய திரைப்படத்துறையினரை மட்டும் முன்னிலைப்படுத்தி வியாபாரத்தைப் பெருக்கக்கூடிய சூழலே உள்ளது. சுதந்திரப் போராட்டங்களில் நேரடியாக பங்கு பெற்றவர்களை மறைத்து அந்த கதாப்பாத்திரமாக நடித்தவர்களை விளம்பரப்படுத்துகிற உலகத்தில், விளையாட்டுத் துறை சிறிதளவேனும் ஈர்க்கப்படுகிறது என்பது பாராட்டுதலுக்குரியது. ஆனாலும் 130 கோடி மக்கள் வாழும் நம் இந்திய நாட்டில் ஒலிம்பிக்கில் எத்தனை தங்கம் மற்றும் வெள்ளிப் பதக்கங்கள் பெற்றுவிட்டோம் நாம். மிகக் குறைந்த மக்கள் தொகை உள்ள அமெரிக்கா, உருசியா, இங்கிலாந்து, ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளிலிருந்து வந்து கலந்து கொண்டவர்கள் கூட பல தங்க மெடல்களைத் தட்டிச் செல்வதைப் பார்க்க முடிகிறது. இங்கிலாந்திற்குப் பிறகு தென் கொரியா, சப்பான் போன்ற நாடுகளோடு போட்டிப் போட்டு வியாபாரத் துறையில் முன்னேறி வருகிறது இந்தியா என்பது மகிழ்ச்சியான செய்தி என்றாலும், இன்று விளையாட்டின் ஒரு பிரிவான கிரிக்கெட்டையும், அதை நிர்வகிக்கக் கூடியவர்கள் தன்னுடைய வியாபாரத்தன்மையைப் புகுத்தி பல ஆயிரம் கோடி சம்பாதிக்கின்றனர் என்பது அதிர்ச்சியான விசயம். திரை மறைவாக நடைபெறக்கூடிய இது போன்ற நிகழ்வுகள் பெரும் அதிர்ச்சியளிக்கின்றன. இந்தியாவில் நடக்கக்கூடிய இந்த கிரிக்கெட் திருவிழாவை மையமாக்கி, மற்ற நாடுகளின் பின்னணியில் இருந்தும் சூதாட்ட நிகழ்வுகள் நடைபெறுவதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதுமிகவும் கவலைக்குரிய விசயம். கிரிக்கெட்டிற்கு தனிப்பட்ட மதிப்பை அளிப்பதைத் தவிர்த்து கால்பந்து, ஹாக்கி, துப்பாக்கி சுடுதல், போன்ற அனைத்து விளையாட்டுகளுக்கும், அனைத்து வீரர்களுக்கும் சமமான முக்கியத்துவம் அளித்தால் தனிப்பட்ட இது போன்ற சூதாட்டம் குறைந்து அனைத்து விளையாட்டுகளும் முக்கியத்துவம் பெற்று சமமாக வளர்ந்து தங்க பதக்கங்கள் நோக்கி முன்னேற முடியும். இன்று சூதாட்டத்தில் மட்டுமே தங்கப் பதக்கம் வாங்குவதை எண்ணி வேதனை மட்டுமே மேலோங்குகிறது. இளைய சமுதாயம் தடுமாறக்கூடாது. மன உறுதியுடன், தெளிவான சிந்தையுடன், புத்தி பேதலிக்காமல் நாட்டின் பேரும் புகழும் மட்டும் கருத்தில் கொண்டு செயல்பட வேண்டும் என்று நம் பாரதத் தாய் கண்ணீரோடு காத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அன்னையின் கண்ணீரைத் துடைப்பதற்காக மட்டுமே கையை நீட்ட வேண்டுமே தவிர மாற்றானிடம் கை நீட்டும் அவலத்தை விட்டு நேர்மையாக வெற்றியை நாடி நெஞ்சு நிமிர்ந்து செல்ல வேண்டும். அரசாங்கம் கடுமையாக நடவடிக்கை எடுக்கும்போது பெற்ற தாயும், உற்ற சொந்தங்களும் கூட வெறுத்து ஒதுக்கும் நிலைமைக்கு ஆளாக வேண்டிவரும். நாட்டிற்காக நேர்மையாக உழைத்த தலைவர்கள், இன்னுயிர் ஈந்த தியாகிகள், நாட்டின் மேன்மைக்காக உழைக்கும் விஞ்ஞானிகள், உயிர் காக்கும் சிறந்த மருத்துவர்கள் இப்படி எத்தனையோ பேர் பாராட்டப்பட வேண்டியவர்கள் இருக்க, கதாநாயகர்கள், கதாநாயகிகள் மற்றும் விளையாட்டு வீரர்கள் என தனிமனித துதி பாடுவதினாலேயே இது போன்ற சூதாட்டங்கள் பெருகுகின்றன. விளையாட்டை முன்னிலைப்படுத்துவதை விட்டு விளையாட்டு வீரர்களுக்குத் துதி பாடுவதால்தான் இத்தகைய ஜனநாயகக் கொலை நடக்கிறதோ என்ற எண்ணம் வருகிறது. நாட்டின் எதிர்காலத்தையே பாதிக்கக்கூடிய இத்தகையத் தவறுகள் முற்றிலும் களையப்பட வேண்டும் என்பதே மக்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது.

    Share
  • துள்ளி வருகுது வேல்!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    2014ல் தேர்தல் வரப்போகிறது.. யாருக்கு வாக்களிப்பது என்ற குழப்பத்தில் மக்கள் வெதும்பியிருக்கிறார்கள். கிராமத்தில் சொல்லும் ஒரு சிறுகதை நினைவிற்கு வருகிறது. ஒரு வீட்டிற்கு வரும் விருந்தாளி ஒருவர், உங்கள் குடும்பத்தில் மிக நல்லவர் என்று யாரைச் சொல்லுவீர்கள் என்று குடும்பத் தலைவனிடம் கேட்டபோது அவர், அதோ அங்கு கூரையில் ஏறி கொள்ளி வைப்பவன்தான் மிகச் சிறந்தவன் என்றாராம்.. வந்திருந்தவருக்கு தெளிவாகப் புரிந்ததாம், மற்றவர்களெல்லாம் எப்படிப்பட்டவர்கள் என்று. . இப்பொழுது சமுதாயச் சிந்தனையிலும், சமுதாய வளர்ச்சியிலும் துளியும் நாட்டம் இல்லாதவர்களின் கையிலேயே அரசியல் இருக்கிறது. இதற்கு எந்த அரசியல் கட்சியும் விதிவிலக்கு அல்ல என்பது அன்றாடம் வரும் செய்திகள் மூலமாக அனைவருக்கும் வெட்டவெளிச்சமாகத் தெரிகிறது. அன்றைய சுதந்திரக் காலப் போராட்டங்களைத் திரும்பிப் பார்க்கும்போது, கோயிலுக்கு நேர்ந்துவிட்டதுபோல் வரிசை வரிசையாகச் சென்று அன்றைய காவல் துறையினரிடம் அடியும் உதையும் பெற்று இரத்தம் சிந்தி பெற்ற சுதந்திரம அல்லவா இது. தாயகக்கொடி மண்ணில் வீழ்வதைத் தடுத்து நிறுத்தி காப்பதற்காக தம் உயிரை விட்டவர் வாழ்ந்த பூமியல்லவா இது. அப்படி காப்பாற்றிய கொடியை மென்மேலும் வானில் பட்டொளி வீசிப்பறக்கச் செய்ய வேண்டாமா?  இதற்கு நாம் என்ன செய்யப்போகிறோம். இன்று தனி மனிதர்களும், பொது மக்களும் நாடு வளம் காண வேண்டுமென்று தனியாத ஆவல் கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் நம்மிடையே வழிநடத்த சிறந்த தலைவர்கள் இல்லையே? இன்று இவர்கள் தவறு செய்துவிட்டார்கள் அவருக்கு வாக்களிக்கலாம் என்றால் அதுவும் முடியாத சூழ்நிலையாக உள்ளது. நம்மை ஆளச் சிறந்த தலைவர்களாக யார் இருக்கிறார்கள்.. முப்பது கோடி முகமுடையாள் என்று சொன்ன அந்தக் காலத்தில் நம்மை வழிநடத்த ஒரு மாபெரும் தலைவர் இருந்தார். இன்று 130 கோடியைத் தாண்டிவிட்ட நிலையிலும் நமககு வழிகாட்ட நல்லதொரு தலைவரில்லை என்பதுதான் வேதனை. நல்லதொரு பாதை காட்டினால் அனைவரும் செல்வதற்குத் தயாராக இருப்பினும் அந்தப் பாதையைக் காட்ட நல்ல தலைவரில்லையே.. இன்னும் ஓராண்டே தேர்தலுக்கு இருக்கக் கூடிய சூழலில், தேர்தல் வான வேடிக்கைகள் ஆரம்பமாகிவிட்டது. .இதைக் கண்டு மயங்கி நாம் வாக்களிக்கப் போகிறோமா.. அல்லது வளமான வாழ்க்கை அமையும் என்று நம்பி வாக்களிக்கப் போகிறோமா என்று கனவில் பிதற்றும் நிலையில் இன்று மக்களின் மனம் இருக்கிறது. .

    படித்தவர்களும் அறிஞர்களும் மக்களின் நலனில் அக்கறையுள்ள சிந்தனாவாதிகளும்  அரசியலுக்கு வருவதற்கு தயங்கக்கூடிய இன்றைய நிலை மாற வேண்டும். சுதந்திரப் போராட்டத்தின் போது மகாத்மா காந்தி அறைகூவல் விட்டதுபோல மாணவர்கள் அரசியலை சுத்தப்படுத்துவதற்கு வர வேண்டும். நாட்டு நலனைப் பேணும் மகக்ள் உங்களுக்கு ஆதரவளிக்கக் காத்திருக்கிறார்கள். அசாமில் இது போன்றதொரு சூழலில்தான் மாணவர்கள் மாற்றங்களை ஏற்படுத்திக் காட்டினர். ’துள்ளி வருகுது வேல்’ என்பதுபோல இளைய சமுதாயம், மாணவ சமுதாயம் அரசியலுக்கு வர வேண்டும்.. இளைஞர்களை நாடு  எதிர்பார்க்கிறது இன்று. பொறுப்பை உணர்ந்து தயங்காமல் ஏற்றுக்கொள்ள முன்வர வேண்டும்.. ஜனநாயக முறையில் மாற்றங்கள் ஏற்படுத்துவோம்.. நம் இந்தியா வல்லரசு ஆவதும், வளமான வாழ்க்கையை இழப்பதும் இளைஞர்கள் கையில்தான் இருக்கிறது என்பதுதான் சத்தியம்.  ஜெய்ஹிந்த்..

    Share
  • பெண் எனும் சக்தி!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    சர்வதேச மகளிர் தின நல்வாழ்த்துக்கள் தோழிகளே! பெண் என்றாலே முதலில் தோன்றுவது, இறைவன் பெண்களுக்கென்றே தனிப்பட்ட முறையில் வழங்கியுள்ள தாய்மை வரம். இதனை அவரவர்கள் தத்தம் சூழலுக்கேற்ப, வயதிற்கேற்ப, மன  ஓட்டத்திற்கேற்ப, ஒரு பெண்ணை தாயாகவோ, சகோதரியாகவோ, தோழியாகவோ, காதலியாகவோ, பணிப்பெண்ணாகவோ, மனைவியாகவோ ஏதோ ஒரு கோணத்தில் நேசிக்கத் தொடங்குகிறார்கள். ஒவ்வொரு பாத்திரத்தையும் அவள் தம் வாழ்நாளில் கடந்து கொண்டுதானிருந்தாலும், தாய்மை என்ற அந்த உணர்வு மட்டும் ஒரு பெண்ணின் அனைத்துச் செயல்களின் அடிநாதமாக ஒரு மெல்லிய இழையாக ஓடிக்கொண்டுதான் இருக்கும். அதன் வழி நடப்போரின் வாழ்க்கை அமைதியாகச் செல்லும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது. அந்த இயற்கை குணத்தை மீறும்போது அதற்கான சில எதிர் விளைவுகளைச் சந்திக்கவும் நேருகிறது. நேற்று ஈரோட்டின் அருகில் ஒரு பெண் பிறந்த தன் ஆண் குழந்தையை துணியில் சுற்றி தெருவில் எறிந்து விட்டுச் சென்றிருக்கிறாள். அங்கு அருகில் தோட்டத்தில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தவர்கள் பார்த்துவிட்டு, எறும்பு கடித்துக் கொண்டிருந்த அந்தக் குழந்தையை மருத்துவ மனையில் சேர்த்திருக்கிறார்கள்.   குழந்தைக்கு இப்போது மருத்துவம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.  இப்படியும் ஒரு தாய்.  நினைக்கவே மனம் பதறுகிறது.

    தாய்மை என்றால் தாலாட்டு என்பதுதான் நினைவிற்கு வரும். குழந்தை தாயின் வயிற்றில் கருவாக உருவாகி மெல்ல மெல்ல உயிரோட்டம் பெறும்போதே அன்னையின் உணர்வுகளை பிரதிபலிக்க ஆரம்பித்துவிடுகிறது. அந்த வகையில் ஒரு குழந்தையின் வளர்ச்சியில் அந்தத் தாய்க்கான பொறுப்பு ஆரம்பிக்கும் தருணமாகிவிடுகிறது. தொப்புள் கொடி உறவு பிரிந்து, தனி மனிதனாக அக்குழந்தை உருவாகும் நேரமும் சிலகாலங்கள் பெற்றோரின் பாதுகாப்பில் முழுமையாக இருக்கையில் நல்ல உணர்வுகளை விதைக்கக்கூடிய வாய்ப்பாக அமைகிறது. தாய்ப்பாலின் முக்கியத்துவம் போன்றே, இந்தப்பருவத்தில் நல்ல உணர்வுகளை குழந்தைக்கு ஊட்டி வளர்க்க வேண்டியது பெற்றோரின் கடமையாகிறது. இப்பருவத்தில் மனதில் பதியும் நல்ல எண்ணங்கள், வாழ்நாள் முழுவதும் உடன் வருவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம் உள்ளது. அந்த வகையில் முழுமையாக பெற்றோரின் கண்காணிப்பில் இருக்கக்கூடிய அந்தப் பருவம் அக்குழந்தையின் எதிர்காலத்தை பெரும்பாலும் நிர்ணயிக்க வல்லது என்பதும் கண்கூடு. இந்தப் பொறுப்பை பெற்றோர் உணர்ந்து நடந்து கொண்டாலே குழந்தை ஆணோ அல்லது பெண்ணோ அதனை சரியான பாதையில் வழி நடத்த முடியும்.

    பெண் குழந்தையாய் பிறந்து விட்டதே என்று வெதும்பிய காலம் மாறிவிட்டது இன்று. பெண்ணிற்கு வரதட்சணை கொடுத்த காலம் போய் இன்று வரதட்சணை வாங்கும் காலம் வந்திருக்கிறது. பெண்களின் பல்துறை சாதனைகள் அதற்கு அச்சாரம் போட்டுள்ளது. மாபெரும் சக்தியாக இன்று மகளிர் சக்தி உருவாகிக் கொண்டிருப்பதை எவரும் மறுக்க இயலாது. அந்தச் சக்தி்யை ஆக்கப்பூர்வமாகப் பயன்படுத்த வேண்டியது ஒவ்வொரு பெண்ணின் கடமையாகவும் உள்ளது. பருவத்தில் நல்ல விதைகளைப் பயிர் செய்யப் பழக வேண்டும். பழம்பெரும் நாடான நம் பாரத நாடு, கலாச்சாரம், பண்பாடு, ஆன்மீக நெறி, என அனைத்திலும் மிகச் சிறந்து விளங்கி இன்று உலகளவில் அனைத்து நாட்டவரையும் தலை நிமிர்ந்து பார்க்கச் செய்துள்ளது.

    இந்த நவீன யுகத்தில் பெண்களுக்கான பல வாயில்கள் திறக்கப்பட்டுள்ளனவாயினும், எந்தவொரு விழிப்புணர்வும் இல்லாத அன்றைய காலகட்டங்களிலும் சாதித்த பெண்மணிகளையும் அவர்தம் ஆர்வமும், ஈடுபாடும், கடின உழைப்பும் கண்டு உள்ளம் பூரிக்கத்தான் செய்கிறது.  நம் வருங்காலச் சந்ததியினர், இளம் பிராயத்தினர் இதனை உணர வேண்டும். இன்றைய மகளிர் வந்துள்ள இந்த உன்னத நிலைக்கு அன்றைய மங்கையர் எத்துனை போராட்டங்களையும், எதிர்ப்புகளையும் சந்தித்திருக்கிறார்கள் என்பதை உணர வேண்டும். பல்வகையில் ஆண்களுடன் இணைந்து தோள் கொடுத்து அவர்தம் சாதனைகளுக்குத் துணை நின்றோர் பலர். இன்று மகளிர்தம் உரிமையை நிலைநாட்ட எத்துனையோ சட்டங்களும், திட்டங்களும் இருந்தாலும், அதற்கான விழிப்புணர்வும் வேண்டும். சமூக ஆர்வலர்கள் இதற்கான பெரு முயற்சியும் மேற்கொள்ளுதல் வேண்டும். அந்த வகையில் இன்றைய நம் முதல்வர் செல்வி.ஜெயலலிதா அவர்களும் பெண்கள் முன்னேற்றத்தைக் கருத்தில் கொண்டு பல்வேறு நலத்திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளதும் வரவேற்கத்தக்கது. அவைகள் அனைத்தும் நல்ல வகையில் மக்களைச் சென்று அடைய வேண்டும் என்பதே நம் அனைவரின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது..

    பெண் குழந்தைகளுக்கு கல்வி தேவையில்லை என்ற பெரும்பாவச் செயலை செய்து கொண்டிருக்கும் பாகிஸ்தானில் ஒரு மலாலா தம் உயிரைப் பணயம் வைத்துப் போராடி பல ஆயிரம் மலாலாக்களை உருவாக்கிவிட்டாள். அவருக்கும் நம் வீர வணக்கத்தை இன்று தெரிவிப்போம்.

    இன்று மகளிர் இல்லாத துறைகளே இல்லை எனலாம். ஆணுக்கு நிகராக ஆட்டோ முதல் விமானம் வரை  ஓட்டுவதிலிருந்து, அணு விஞ்ஞானியாகவும் மின்னிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று பெருமை கொள்ளும் அதே வேளையில் பெண்கள் சுய கட்டுப்பாடும், நம் பாரதக் கலாச்சாரமும், பண்பாடும் காக்கும் தீவிர எண்ணமும் கொண்டவர்களாக விளங்க வேண்டும் என்பதே இன்று சமூக ஆர்வலர்களின் கருத்தாக உள்ளது.

    Share
  • சக்தியா.. சாபமா?

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    வழமையாக வரும் மகளிர் தினம் இந்த ஆண்டும் வந்துவிட்டது. சென்ற ஆண்டைக் காட்டிலும் வன்கொடுமைகள் மலிந்து போய் உள்ளன. சாதனைப் பட்டியலைக் காட்டிலும் சோதனைப் பட்டியலே நீண்டு கிடக்கிறது! திரும்பிய புறமெல்லாம், பாலியல் வன்கொடுமை, அமில வீச்சு, என்று நாராசமாக ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது. பெண் குழந்தைகள் கூட இதற்கு விதிவிலக்கு அல்ல. அண்ணல் காந்தியடிகள்  சொன்ன அந்த சுதந்திரம் என்றுதான் வரப்போகிறது என்ற புலம்பல் தீரும் காலம்தான் எப்போது என்று தெரியவில்லை. முட்டி, மோதி  மேன்மையடைய போராடிக் கொண்டிருக்கும் இளம் பெண்களின் நிலை வேதனைக்குரியதாக இருக்கிறது. வக்கிரம் தலை விரித்து ஆடுகிறது.

    ஊடகங்கள் பெண்களை போகப்பொருளாக வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுவதும், பெண்ணே இன்னொரு பெண்ணிற்கு பெருங்கொடுமை செய்வதையும், அன்றாட தொடர்க் காட்சிகளாக வீட்டின் வரவேற்பறையிலேயே கொண்டுவந்து காட்டி, பண்பாடு, கலாச்சாரத்தைக் குட்டிச் சுவராக்கும் செயல்களைத் தட்டிக்கேட்போரும் இல்லை. விவாகரத்துகள் சர்வ சாதாரணமாகிப் போனதற்கு முக்கியக் காரணமாக  இந்த ஊடகங்களைக் கூறலாம். பணம் சம்பாதிப்பது மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்டு செயல்படும் ஊடகங்களை தணிக்கைத் துறைகள் கண்டு கொள்ளாதது ஏன் என்றும் தெரியவில்லை.

    திரும்பிய புறமெல்லாம் மதுபானக்கடைகள். வருமானம் குறைந்துவிட்டது என்று வருத்தப்படும் அரசாங்கம் இளம் பிராயத்தினரும் மதுவிற்கு அடிமையாக ஆரம்பிப்பதைக் கண்டு கவலை கொண்டதாகத் தெரியவில்லையே. பெண்களின் வன்கொடுமைகளுக்கு எதிரான கடுமையான தண்டனை வழங்கப்படும் என்று சட்டத் திருத்தம் பெரிய தீர்வாக அமைந்ததாகத் தெரியவில்லை. மேலும், மேலும் குற்றங்கள் பெருகிக் கொண்டுதானிருக்கிறது. இந்த நேரத்தில் மகளிரே முழுதும் நடத்தும் வங்கிகளுக்காக பெரும் நிதி ஒதுக்குவதாக நம் மத்திய நிதியமைச்சர் ப.சிதம்பரம் அவர்கள்  அறிவித்திருப்பது எந்த அளவில் நன்மை பயக்கும் என்றும் சிந்திக்கத் தோன்றுகிறது.

    நாகரீகம் என்ற பெயரில் நம் இந்தியக் கலாச்சாரமும் பண்பாடும் சீர்குலைந்து கொண்டிருப்பதும் வேதனையான விசயம். குழந்தைகள் சுய கட்டுப்பாடு இன்றி தான்தோன்றித்தனமாக நடக்கும் போக்கை பெற்றோர் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். காதலுக்குச் சம்மதிக்கவில்லை என்றும், விவாகரத்திற்கு சம்மதிக்கவில்லையென்றும் அமிலத்தை எடுத்து வீசும் அளவிற்கு ஒருவனுக்கு துணிச்சல் வருகிறதென்றால் இளம் வயதிலிருந்தே உள்ளத்தில் ஊறிப்போன நஞ்சாகவல்லவா விளைந்திருக்க வேண்டும் அது

    சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஆந்திராவில் இருசக்கர வாகனத்தில் கல்லூரிக்குச் சென்று கொண்டிருந்த மாணவிகளின் மீது பைக்கில் வந்த மூன்று  மாணவர்கள் அமிலத்தை வீசிச் சென்றார்கள்.  காவல் துறை அதிகாரிகளால் என்கவுண்டரில் அவர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டபோது சக மாணவிகள் அச்செயலை மலர்கொத்து கொடுத்து அந்த அதிகாரிகளைப் பாராட்டியது நினைவில் இருக்கலாம். இன்று வர்மா கமிஷன்  5 ஆண்டுகள் முதல் 10 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனையை பரிந்துரைத்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.  சதையையும், எலும்பையும்கூட சிதைக்கச் செய்யும் இந்த அமிலம் வெகு எளிதாக கிடைப்பதுதான் கொடுமை.  இதன் விற்பனைக்கு கட்டுப்பாடு விதிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டிருந்தும் அரசாங்கம் இன்னும் தயங்கிக் கொண்டிருப்பது சரியல்ல. உடனடியாக அமிலம் விற்பதற்கான கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டுவர வேண்டியது அவசியமாகிறது.

    தங்களுக்கு ஏற்படும் பாலியல் வன்கொடுமைகளை வெளியில் சொல்லத் தயங்கிய காலம் மாறி இன்று பெரும்பாலான் பெண்கள் அதனை எதிர்த்துப் போராடும் பொருட்டு துணிந்து நீதிமன்றங்களுக்குச் செல்லத் தயங்குவதில்லை. இதனால் ஏற்படுகிற விழிப்புணர்வு இந்தப்பிரச்சனைகளை கட்டுக்குள் கொண்டுவர உதவலாம். குடும்பத்திலேயே நெருங்கிய உறவுகளால் பாலியல் வன்கொடுமைகளுக்கு ஆளாகி அதனை வெளியில் சொல்லக்கூட முடியாமல் தவிக்கும் சிறுமிகள் பிற்காலங்களில் மனநலம் பாதிக்கப்படும் நிலையும் ஏற்படலாம். மேலை நாடுகளைப் பார்த்து இப்போது நம் நாடுகளிலும் முறையற்ற திருமணங்களும், விவாகரத்துகளும் சர்வ சாதாரணமாகிவிட்டது இதற்கெல்லாம் தீர்வு என்றால் முதன்மையாக நிற்பது பெற்றோரின் கண்காணிப்புதான். இன்றைய இயந்திர வாழ்க்கையில் குழந்தைகளுடன் அன்பையும், பாசத்தையும் முழுமையாகப் பகிர்ந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு குறைந்து கொண்டு வருகிறது. குழந்தைகளின் நடவடிக்கைகள் பற்றி எதுவுமே அறியாதவர்களாகக் கூட பெரும்பாலான பெற்றோர்கள் இருக்கிறார்கள். பணிக்குச் செல்லும் தாய்மார்களுக்கு அதன் சுமையோடு சேர்த்து குடும்பப பொறுப்பையும் முழுமையான கவனம் செலுத்த முடியாமல் போகிறது. ஒன்றை இழந்தால்தான் ஒன்றைப் பெற முடியும் என்ற வியாக்கியானமெல்லாம் குழந்தை வளர்ப்பில் பரிசீலிப்பது முதலுக்கே மோசம் என்ற நிலையில்தான் போய்சேரும். குழந்தைகள் நலனில் முழுமையான அக்கறை செலுத்த வேண்டிய அவசரத் தேவையில் உள்ளோம் என்பதற்கான பல சான்றுகள் கண் முன்னே தெரிகிறது., இன்று இரண்டில் ஒரு குழந்தைக்கு ஊட்டச்சத்து குறைபாடு இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். 12 வயதிலேயே இளம் பாலகர்கள் மற்றும் பெண்களும் கூட மதுப்பழக்கம் கொள்வதாகக் கருத்துக் கணிப்புகள் பேரதிர்ச்சியைக் கிளப்புகின்றன. இதையெல்லாம் கருத்தில் கொண்டு பெற்றோரும், சமூக நல அமைப்புகளும், அரசாங்கமும் அதற்கான விழிப்புணர்வையும், தீர்வையும் உடனடியாகக் காண வேண்டிய தேவையில் இருக்கிறோம் என்பதே நிதர்சனம்.

    மதுவிலக்கைக்கோரி 32-வது நாளாக உண்ணாவிரதம் இருந்து வரும் காந்தியவாதி திரு சசி பெருமாள் . அவர்களின் உடல் நிலை மோசமடைந்துள்ளது என்றும் அடுத்தடுத்து அவர் ரத்த வாந்தி எடுத்து வருகிறார் என்றும் அறியும் போது நெஞ்சு பொறுக்கவில்லை. சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருக்கப் போவதாக அறிவித்திருக்கும் இவருடைய  சாத்வீகப் போராட்டம் வெற்றிபெறவும் அவர் நல்லபடியாக உயிர் பிழைத்து வரவும் நம்முடைய பிரார்த்தனையையும், வாழ்த்துக்களையும் தெரிவித்துக் கொள்வோம். கண்ணை விற்று ஓவியம் வாங்குவது போல டாஸ்மாக கடைகளைத் திறந்துவிட்டு இலவசங்களை வழங்குவது தர்மமா? இலவசங்கள் வேண்டும் என்பதைவிட, நம் வருங்காலச் சந்ததியினர் நலமாக வாழ வேண்டும் என்பதுதான் அவசியத்தேவை இன்று. அதை உணர்ந்து அரசாங்கம் நியாயமான முடிவு எடுக்க வேண்டியது அவசியம்.

    Share
  • வாழ்க பாரதம்!

    திரும்பிப் பார்க்கிறோம்

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    இந்தியாவின் 64வது  குடியரசு தினம் கொண்டாடும் இந்த வேளையில் நம் நாட்டைச் சுற்றி வளைத்திருக்கும் சிக்கல்களை எப்படி, எப்போது விடுவித்து நம் பாரத மாதாவை மகிழ்ச்சியுறச் செய்யப்போகிறோம்?

    பருவ மழை பொய்த்ததால் விவசாயம் பாதிப்பு, மின்வெட்டு பிரச்சனையால் தொழில்கள் பாதிப்பு, அன்னிய முதலீட்டை அனுமதிப்பதால் சிறுதொழில் பாதிப்பு, ஊட்டச் சத்து குறைபாட்டினால் இரண்டில் ஒரு குழந்தை பாதிக்கப்பட்டுள்ள அபாயம், கடுமையான விலைவாசி ஏற்றம், இவையனைத்திற்கும் மேலாக பெண்களின் மீது பாலியல் வன்கொடுமை. வேலியே பயிரை மேய்வது போல பள்ளி மாணவிகளுக்கு ஆசியர்களால் தொல்லை, அனைத்திற்கும் மேலாக பெண்கள் வெளியே தலையே காட்ட முடியாதவாறு பாலியல் வன்கொடுமைகள், கொலை, கொள்ளை என அமைதியற்ற சூழலே நிலவுகிறது.

    டாஸ்மாக் உபயத்தினால் இன்று தமிழ்நாட்டில் 16 சதவீதம் பேர் மதுவுக்கு அடிமையாகியிருப்பதாக, ‘குளோபல் சர்வே’ என்ற ஆய்வு நிறுவனம் கண்டறிந்து கூறியுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. மதுவிற்கு அடிமையான இவர்களாலேயே பாலியல் வன்கொடுமை, போக்குவரத்து விபத்து, கொலை, கொள்ளை போன்ற பலவிதமான பிரச்சனைகளின் அதிகரிப்பு.  இதைவிட மேலும் அதிர்ச்சியூட்டும் தகவலாக,  தற்போது தமிழ்நாட்டில் சராசரியாக 13 வயதிலேயே  மது குடிக்க ஆரம்பித்துள்ளார்கள் என்பதுதான்.  இந்தியாவில் மக்கள் தொகை அதிகம் கொண்ட உத்திரப்பிரதேசத்தில் அதிகமானோர் மதுவிற்கு அடிமையாகியுள்ளனர் என்கிறது அந்த ஆய்வறிக்கை. தமிழ்நாட்டில் கிட்டத்தட்ட 6900 டாஸ்மாக் மதுபானக் கடைகள் இயங்கிவரும் சூழலில் சிறுவர்களும் அதற்கு அடிமையாவதில் எந்த ஆச்சரியமும் இல்லை. பாலியல் வன்கொடுமைகள் நடைபெறுவதற்கு இதுவும் ஒரு முக்கிய காரணமாகிறது.

    இந்தியாவில் முதல் மாநிலமாக தமிழ்நாட்டில் ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும் பாலியல் கொடுமை வழக்குகள் குறித்து விசாரிக்க விரைவு நீதிமன்றம் அமைக்கப்படும் என்று தமிழக முதல்வர் அறிவித்து, அதற்கான 13 உத்தரவுகளையும் பிறப்பித்தது பாராட்டிற்குரியது.

    நீதிபதி ஜே.எஸ். வர்மா தலைமையில் பாலியல் வன்கொடுமைகளுக்கு எதிராக உள்ள சட்டங்களைக் கடுமையாக்க ஒரு குழு அமைக்கப்பட்டு, பரிந்துரைகள், வரவேற்கப்பட்ட நிலையில் கிட்டத்தட்ட 60,000 பரிந்துரைகள், நம் நாட்டிலிருந்து மட்டுமல்லாமல், உலகின் பல்வேறு நாடுகளிலிருந்தும் வந்துள்ளதும் அதனை அரசு கவனத்தில் கொள்வதும், பாலியல் வழக்குகளை பெண் வழக்கறிஞர்களும், பெண் நீதிபதிகளுமே விசாரணை செய்ய வேண்டும் என்ற ஆணை பிறப்பித்திருப்பதும் வரவேற்பிற்குரியது. மகளிர் காவல் நிலையங்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கும் திட்டமும் பயனுள்ள வகையில் அமையலாம். பாலியல் வன்முறைகள் புரியும் குற்றவாளிக்கு 20 ஆண்டுகள் வரை சிறை தண்டனை அறிவிக்கப்பட்டுள்ளதும் ஆறுதலான விசயம். மருததுவச் செலவையும் அரசே ஏற்பதும் பேருதவியாக இருக்கும். வணிக வளாகம், கல்லூரி, போன்ற பொது இடங்களில் இரகசியக் கண்காணிப்பு புகைப்படக்கருவி பொருத்துவதால் பிரச்சனை முழுவதுமாக தீரப்போவதில்லை என்றாலும் அத்து மீறல்களைத் தடுக்க ஓரளவிற்குப் பயனுள்ளதாகலாம்.

    பல ஆண்டுகள் கழித்து தீர்ப்பு கிடைத்தும் மேல்முறையீடு நடந்துகொண்டிருக்கும், வாச்சாத்தி சம்பவம் மறந்திருக்க முடியாது.  பாலியல் அத்துமீறலுக்கு ஆளாகும் பெண்களில் வெகு சிலரே அதுபற்றிப் பேச முன்வருகிறார்கள். மற்றவர்கள் அதைப்பற்றி தூண்டித்துருவிக் கேட்டு மேலும் அசிங்கப்படுத்தும் சில காவல் நிலையங்கள் மற்றும் காவலர்களைக் கண்டு வெட்கித் தலைகுனிந்து, அவமானத்தால் தற்கொலை செய்து கொள்ளவும் செய்கிறார்கள். அவர்கள் குடும்பத்தாரும் அதை வெளியில் சொல்லத் தயங்கி மறைக்கவே முற்படுவதும், குற்றவாளிகளுக்கு சாதகமாக அமைந்து விடுகிறது.
    பஞ்சாப் மாநிலம் பாட்டியாலாவில், இது போன்று ஒரு சம்பவத்தில், பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளான ஒரு பெண், புகார் கொடுக்கப்போன இடத்தில் காவல்துறையினர் மேலும் கொடுத்த தொந்தரவுகளால் மனம் நொந்து தற்கொலை செய்து கொண்டுள்ளார்.

    பாலியல் பலாத்காரத்திற்கு ஆளாகி, வல்லுறவுக்கு ஆட்படுத்தப்பட்டப் பெண், சம்பவம் நடந்தவுடன், தன் உடலில் தங்கிய தடயங்கள் அழியும் முன்பாக, ஒரு மாவட்ட ஆட்சியரோ அல்லது மாவட்ட நீதிபதி போன்ற முக்கிய பதவி வகிப்பவர் முன்பாகவோ புகார் கொடுத்து, மருத்துவப் பரிசோதனை, தடய அறிவியல் ஆய்வு, போன்றவற்றை உடனடியாக செயல்படச் செய்வதன் மூலம்  சமபந்தப்பட்ட பெண்களுக்கு நியாயம் கிடைக்க வழிவ்குக்கலாம். ஆனால் பெரும் அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளமுடியாத சூழலில் அப்பெண்களுக்கு உதவிட மகளிர் அமைப்புகளும், சேவை மையங்களும், தொண்டு நிறுவனங்களும் தயங்காமல் உதவி செய்ய வேண்டும். 18 வயதிற்குக் குறைந்தவர்களும் கூட இது போன்று குற்றங்களை இழைப்பதால் அதையும் கவனத்தில் கொண்டு, அதற்கான ஆய்வுகளும் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டியது அவசியம்.

    சமீபத்தில் தில்லியில் பிசியோதெரபி மருத்துவ மாணவி பாலியல் வன்கொடுமைக்கு பலியான சம்பவத்தின் கொந்தளிப்பு அடங்காத நிலையிலும் மேலும் பல சம்பவங்கள் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கிறது. வல்லுறவில் ஈடுபடுவோர் மட்டுமே அல்லாமல், அலுவலகங்களில் பணிபுரியும் பெண்களிடம் தகாத் முறையில் நடந்து கொள்ளும் உயரதிகாரிகள், உடன் பணிபுரியும் சகாக்கள், ஆகியவர்களும் கண்காணிக்கப்படவேண்டும். பேச்சிலோ, செயலிலோ பெண்களை  பாலியல் ரீதியாக மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகச் செய்பவர்கள் குறித்த விழிப்புணர்வும், அதற்கான சட்டங்கள், பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகள் குறித்தும் காவல் நிலையங்கள் மற்றும் பொது இடங்களிலும் அறிவிப்புப் பலகைகள் வைக்கப்பட வேண்டும். பாதுகாப்பான, போக்குவரத்து வசதி, இரவு நேரத்தில் சாலைகளில் உருப்படியாக எரியும் விளக்குகள்,  இரவு நேர போலீஸ் ரோந்துப்பணி. இவையெல்லாம் தடங்கலில்லாமல் இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் உள்ளுக்குள்ளேயே குமுறி, குமைந்துப் போகும் பெண்களுக்கு தங்கள் உரிமையும், அதனைப் பெறும் துணிச்சலும் குறித்த விழிப்புணர்வும் ஏற்படும்.

    இப்பொழுதெல்லாம் கணினித் துறையில் பணிபுரியும் பெண்கள் அதிகமாக இரவு நேரப் பணிக்குச் செல்ல வேண்டிய தேவையும் ஏற்படுகிறது. அந்த நேரங்களில்,அலுவலகத்தினுள்ளும், செல்லும் வழியிலும் பிரச்சனை ஏற்படாத வகையில் பாதுகாப்பு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியது காவல் துறையின் தலையாய கடமையாகும்.

    ஊடகங்களும் விளம்பரங்கள் செய்வதில் ஒரு வரையறை நிர்ணயிக்க வேண்டும். ஆண்கள் பயன்படுத்தும் சில வாசனை திரவியங்களுக்கான விளம்பரங்கள் படு மோசமாக இளைஞர்களின் பாலுணர்வைத் தூண்டும் வகையில் இருப்பது எப்படி தணிக்கைத் துறையின் கண்களில் படாமல் போகிறது என்பதும் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. இது போன்ற விளம்பர நிறுவனத்தாருக்கும் ஒரு கட்டுப்பாடு வேண்டும். பணம் சம்பாதிப்பது மட்டுமே குறியாக இராமல் சமுதாய நல்லுணர்வும் கொள்ள வேண்டும். கொலை,கொள்ளைகளை தூண்டக்கூடிய வகையில் பல விளம்பரங்கள் அமைந்துள்ளதும் நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. இதற்கு உடனடியான தீர்வு காண வேண்டியது அவசியம்.

    அனைத்திற்கும் மேலாக பெண்கள் தங்களுக்கென்று ஒரு எல்லைக்கோட்டை நிர்ணயம் செய்து கொள்ள வேண்டும். உடை உடுத்துவதில் ஆகட்டும், சக மாணவர்களிடமோ, உடன் பணியாற்றுபவர்களிடமோ ஒரு எல்லைக்குள் பழகும் வழமை வேண்டும். ஒரு பெண் தனக்குத்தானே அமைத்துக் கொள்ளும் பாதுகாப்பு வளையம் மற்றனைத்தையும்விட மிக உறுதியானது என்பதில் ஐயமில்லை. அதற்கான தற்காப்புக கலைகளைக் கற்றுக் கொள்வதிலும் முக்கியத்துவம் அளிக்க வேண்டும். பள்ளிகள், கல்லூரிகள் அனைத்திலும் ஏதோவொரு தற்காப்புக்கலை கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டும். பெற்றோர் தம் குழந்தைகளின் மீது முழுமையான கவனம் செலுத்த வேண்டியது முக்கியம். தங்கள் குழந்தைகளின் மனமாற்றங்களோ, செயல் மாற்றங்களோ குறித்த ஆழ்ந்த கவனம் கொண்டிருத்தல் இந்த காலகட்டத்தில் மிக அவசியமாகிறது. நம் கடமைகளை உணர்ந்து நாம் அனைவரும் செயல்பட்டாலே நம் நாடு முழுமையான குடியரசு நாடாக இருக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

    Share
  • வல்லமையின் பார்வையில் 2012

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    2012ல் நம் அகண்ட பாரதத்திற்கு  பிரச்சனைகளும் அகண்டு ஆழ்ந்து இருப்பதுதான் வேதனைக்குரிய விசயம்.  சாண் ஏறினால் முழம் சறுக்குகிறது என்பது போலத்தான் நம்முடைய வளர்ச்சிப்பாதையும்  உள்ளது நம் இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை பெரும்பான்மையான மக்கள் கடுமையான உழைப்பாளிகளாகவும், உயர்ந்த இலட்சியங்களுடன் வாழ்பவர்களாகவே இருக்கின்றனர். தனி மனித முயற்சிக்கு விதவிதமான முட்டுக்கட்டைகள் போடாமல் அரசாங்கம் தகுந்த ஒத்துழைப்பை அளித்து வந்தாலே நம்முடைய இந்தியத் திருநாடு வல்லரசாகிவிடும் என்பதில் ஐயமில்லை. நம்முடைய கட்டமைப்பைப் பொறுத்தவரை சிறு தொழில்களைச் சார்ந்தே, பெருந்தொழில்கள். என்றிருப்பதால், பெருந்தொழில்கள் தானாகவே வளர்ச்சியடைய முடியாது. சிறு தொழில்களும் வளர்ந்தால்தான் பெருந்தொழில்களும் வளர முடியும். அமெரிக்கா போன்ற வல்லரசு நாடுகளில் பெருந்தொழில்கள் கட்டமைப்பினுள்ளே சிறுதொழில்களும் அடங்கிவிடும். ஆனால் இந்தியாவில் சிறு தொழிலைச் சார்ந்துதான்  பெருந்தொழில் இருப்பதால் நம்முடைய வளர்ச்சி எல்லா வகையான மக்களைச் சார்ந்த வளர்ச்சியாக இருக்கிறது. இன்று சிறு தொழில்கள் நசிந்து விடும் நிலையில் சூழ்நிலைகள் உருவாகிவிட்டன. தினமும் 4 அல்லது 8 மணிநேரம் மின்சாரம் வழங்கப்பட்டால் 24 மணி நேரமும் செயல்படும் தொழிற்கூடங்கள் எவ்வாறு செயல்பட முடியும்?. இதன் விளைவாக உழைப்பதற்குத் தயாராக இருந்தும், சிறந்த திட்டங்கள் கைவசம் இருந்தும் தொழிலாளர்களுக்குரிய சம்பளத்தை வழங்க முடியாத நிலையில் சிறு முதலீட்டாளர்களும்,தொழிலாளர்களும் வாழ வழியின்றி திண்டாடும் சூழலில் 2012ம் ஆண்டு கடந்து போய் உள்ளது. விவசாயத் துறையை எடுத்துக் கொண்டால் அதன் நிலைமை இதைவிட மோசமாக உள்ளது. வானி்லை மாற்றங்களால் வறட்சியும், நிலத்தடி நீரை பயன்படுத்துவதற்குரிய மின்சாரமும் இல்லாததால் பல விவசாயிகள் தங்களுடைய உயிரை மாய்த்துக்கொள்ள வேண்டிய நிலை எற்பட்டுள்ளது, மின்சாரம் இல்லாத காரணத்தினால் விலை பொருட்களை பயன்படுத்தக்கூடிய ஆலைகள் பெருமளவில் கொள்முதல் செய்யாத காரணத்தினால் விளை பொருட்களுக்கு உரிய விலை கிடைப்பதில்லை என்பதால், பெரும் நட்டத்திற்குள்ளாகி செய்வதறியாது,  தொடர்கின்ற மரண ஓலங்கள்தான் விவசாயிகள் வீட்டில் கேட்க முடிகிறது. நமது அரசாங்கம் 2013 ல் இதற்கு சரியான தீர்வு சொல்லுமா என்பதே மக்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது. இந்த நிலை தொடருமானால் படித்த இளைஞர்கள் நாளுக்குநாள் பெருகி வருகிற சூழலில், வேலை வாய்ப்பை உருவாக்குகின்ற ஆலைகள் சரிவர இயங்காததால் படித்த இளைஞர்கள் மத்தியில்  மன அமைதியின்றி வாழும் நிலை உருவாகக் கூடுமாதலால் பல பிரச்சனைகள் முளைக்கலாம். மன விகாரங்கள் அடைவதால் பாலியல் பலாத்காரங்களும், கொலை, கொள்ளை போன்ற செயல்கள் நடப்பதற்கும் வழி வகுக்கின்றன. பெண்களுக்கான பாதுகாப்பு பலப்படுத்தப்பட வேண்டிய அதே நேரத்தில், பெண்களுக்கான தற்காப்புக் கலைகள் கட்டாயப்படுத்தப்பட வேண்டும். பெண்களும் கால்ச் சூழல்கள் குறித்த விழிப்புணர்வுடன் சிந்தித்து செயல்படவேண்டும்.

    இந்த 2013ல், 2012ல் நடந்த துயரமான நிகழ்வுகளைத் தவிர்த்து வளமான வாழ்க்கை வாழ்வதற்குரிய நல்ல சூழ்நிலை உருவாகுவதோடு, இந்த 2013 நமது வளர்ச்சிக்கு ஒரு மைல்கல்லாக அமைய வேண்டும் என்பதே மக்களின் விருப்பமாக இருக்கிறது.

    ப்டத்திற்கு நன்றி:

    http://2013-wallpapers.blogspot.in/2012/07/happy-new-year-wallpapers-2013.html

    Share
  • தாய்மை ஒரு வரமா அன்றி சாபமா?

     

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    ஒரு உயிரை அழிப்பது என்பது பாபமான செயல்தான் என்றால், அழிந்து கொண்டிருக்கும் அந்த உயிரினால் பெரிய உயிர் போவதைத் தடுக்காமல் இருப்பதும் பாவம்தானே. இதற்கு சட்ட திட்டங்கள் என்ற பெயரில் எந்த விதத்தில் நியாயப்படுத்த முடியும்? சமீபத்தில்  கர்நாடகாவைச் சேர்ந்த, சவீதா என்ற 31 வயதான பல் மருத்துவர், கொடூரமாக உயிரிழந்தது நெஞ்சை உருக்குவதாக உள்ளது. அயர்லாந்து

    நாட்டில் கால்வே எனும் நகரில் பொறியாளராகப் பணிபுரியும் பிரவீன் என்பவரின் மனைவியான இவருக்கு வயிற்றில் உண்டான கரு இயல்பான நிலையில் இல்லையென்பதை,  வயிற்று வலி ஏற்பட்டபோது,  மருத்துவர்களால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு சொல்லப்பட்டுள்ளது. 17 வார கருவே என்பதனால் கோளாறு உள்ள கருவை  கலைத்து விடும்படி வேண்டியும், தங்களுடைய கத்தோலிக்க கிறித்துவ நாட்டின் சட்டப்படி கருவைக் கலைக்க முடியாது என்று மருத்துவர்கள் மறுத்துவிட்ட நிலையில் அக்கரு வயிற்றிலேயே இறந்துள்ளது. அதன் விடம் தொப்புள் கொடி வழியாக தாயின் இரத்தத்தில் பரவி, அவர் உயிரையேக் குடித்துள்ளது. அந்நாட்டு நாடாளுமன்றத்தில் விவாதிக்கும் அளவிற்கு இப்பிரச்சனை பெரிதாகி, இந்தச் சட்டத்தின் விதிகளைத் தளர்த்த வேண்டும் என்று 2000 மக்கள் தலைநகர் டப்ளினில் நாடாளுமன்றத்திற்கு வெளியே பேரணி நடத்தினர். ச‌விதாவின் மரணம் குறித்து விசாரணைக்கு அந்நாட்டு சுகாதாரத்துறை ஜேம்ஸ் ரெய்லி உத்தரவிட்டுள்ள நிலையில் இது குறித்து அயர்லாந்து பிரதமர் எண்ட கென்னி கருக்கலைப்பு செய்யாததால் இந்தியப் பெண் மரணமடைந்துள்ளது. துர்பாக்கியமாதென்றாலும், இது இந்த நாட்டு மக்களின் பன்னெடுங்கால நம்பிக்கை என்பதால் கருக்கலைப்பு சட்டத்தில் தீடீர் என்று எந்த மாற்றமும் செய்ய முடியாது என்று கூறியிருக்கிறார். சட்டங்கள் என்பது மக்களின் வாழ்வைக் காப்பாற்றுவதற்காக என்பது போய், அச்சட்டத்தின் காரண்மாகவே இது போன்று இன்னும் எத்தனை உயிர்கள் போயிருக்கிறதோ என்று யோசிக்க வைக்கிறது. வளர்ந்த நாடுகளில் அங்கொன்றும், இங்கொன்றுமாக நடக்கும் சில சம்பவங்கள்கூட அம்பலமாகி பலத்த எதிர்ப்பும் கிளம்புவது, இனி இதுபோன்ற பிரச்சனைகள் எழாமல் இருப்பதற்கான ஆரோக்கியமான சூழலாகவே இருப்பதோடு இது. மனதிற்கு ஆறுதல்ளிக்கக்கூடிய விசயமாகவும் இருக்கிறது.

    இது ஒரு புறமிருக்க இதே துர்பாக்கிய நிலை நம் நாட்டின் பல பிற்பட்ட கிராமங்களிலும், கல்வியறிவற்ற மக்களின் மத்தியிலும் விழிப்புணர்வற்ற நிலையில் எத்தனையோ சவிதாக்கள் மடிந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதே நிதர்சனம். சமீபத்திய உலக சுகாதார மைய கணக்கெடுப்பின்படி, தென் மற்றும் மத்திய ஆசிய நாடுகளில் இந்தியாவிலேயே அதிகப்படியான பாதுகாப்பற்ற கருக்கலைப்பு நடைபெறுவதாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பல பின் தங்கிய கிராமங்களில் சுகாதாரமற்ற முறையில் கருக்கலைப்பு செய்யும் முறை இன்றளவிலும் புழக்கத்தில் உள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது. முரட்டுத்தனமான மற்றும் சுகாதாரமற்ற பல வழிமுறைகளில் கருக்கலைப்பு செய்வதால் ஏற்படும் தொற்று மற்றும் இரத்த இழப்பினால் சில காலங்களிலேயே நோய்வாய்ப்பட்டு காரணம் அறியாமலேயே இறந்து போகும் அபாயமும் கூட ஏற்படுகிறது.

    நம் நாட்டில் கருக்கலைப்பு சட்டப்படி தவறானதொன்றில்லையென்றாலும் பல காரணங்களுக்காக கிராம மக்கள் மருத்துவமனைகளில் சென்று கருக்கலைப்பு செய்வதை தவிர்த்துவிடுகிறார்கள். சுகாதாரமற்ற  முறையில் சில பழக்கங்களைத் தொடர்வதால் பல பிரச்சனைகளை எதிர்கொள்ள வேண்டிவருகிறது. நம் இந்தியாவில் மத்திய பிரதேசம், தமிழ்நாடு, உ.பி.போன்ற பல மாநிலங்களின் பிற்பட்ட கிராமங்களிலும் இது போன்ற கருக்கலைப்புகள் பல உயிர்களை பலி வாங்குவது வெளியில் தெரியாமலே போய்விடுவதும் உண்டு. இதன்அபாயம் எந்த அளவிலானது என்ற விழிப்புணர்வும் கூட இல்லாமலே மக்கள், குறிப்பாக பெண்கள் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் துர்பாக்கிய நிலையே காணமுடிகிறது.

    மருத்துவக் காப்பீட்டுத் திட்டங்களின் பயன்பாடு குறித்த விழிப்புணர்வே சுத்தமாக இல்லாத நிலையும் இதற்கொரு முக்கியமான காரணம். நுகர்வோர் உரிமைச் சட்டம் குறித்து அறிந்துள்ள அளவிற்குக்கூட இலவச மருத்துவ காப்பீடு திட்டம் பற்றி அறியாதவர்கள் உள்ளனர். “அட இப்படி ஒரு திட்டம் இருக்கிறதா, அதனால் என்ன பயன்?” என்று கேட்பவர்களே இன்று கனிசமாக இருக்கிறார்கள். இது போன்ற திட்டங்கள் பெண்களைச் சென்று அடைந்தால்தான் கருக்கலைப்பினாலோ அல்லது பிரசவத்தினாலோ, குழந்தைகளுக்கோ ஏற்படும் பிரச்சனைகளுக்காக மருத்துவமனையின் உதவியை நாடுவார்கள். இல்லையென்றால் அரசாங்க மருத்துமனைகளில் பல மணி நேரங்கள் காத்திருப்பதற்கு அஞ்சியும், தனியார் மருத்துவமனைகளின் அதிகமான கட்டணங்களுக்கு அஞ்சியும் தம் உயிரைப் பற்றியும் கவலைப் படாமல் முறையான பயிற்சி இல்லாதவர்களிடம் கருக்கலைப்பும், பிரசவமும் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறார்கள். மருத்துவமனைகள் எல்லாம் சேவை மையங்கள் என்ற நிலை மாறி இன்று வியாபார மையங்களாக மாறியுள்ளதால் ஏழை எளிய மக்களுக்கு தாய்மை என்பது ஒரு சாபமாக ஆகும் நிலையே ஏற்படுகிறது.  ஏட்டளவிலேயே பிரகாசித்துக் கொண்டிருக்கும் சில திட்டங்கள் குறித்த முழுமையான விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தப்படவில்லையெனில்  அதற்குரிய பயன்கள் தேவையானவர்களுக்குச் சென்று சேராமல் உயிரிழப்புகளும் ஏற்பட்டுக் கொண்டுதானிருக்கும். சவிதாவின் மரணம் இந்த அவல நிலைகளுக்கு ஒரு அபாய மணியாக ஒலிக்க வேண்டும் என்பதே சமூக ஆர்வலர்களின் விருப்பமாக உள்ளது.

     

     

    Share
  • இருளில் ஒளிரும் தீப ஒளி!

    பவள சங்கரி

    தலையங்கம்

    புத்தாடை, பலகாரங்கள், பட்டாசு, வானவேடிக்கை என்று தீபாவளியை கோலாகலமாகக் கொண்டாடிய காலமொன்று இருந்தது. வருடம் முழுவதும் உழைத்து, அதில் பெற்ற ஊக்கத் தொகையை வைத்து ஆயிரம் கற்பனைகளுடன் காத்திருக்கும் குழந்தை குட்டிகளுக்கு ஓரளவிற்காவது திருப்திபடுத்தி இன்பமாக கொண்டாடிக் கொண்டிருந்ததற்கும் இன்று வேட்டு வைத்தாகிவிட்டது. “என்னங்க …. தீபாவளி, வயித்துப்பாட்டுக்கே இங்கே திண்டாட்டமா இருக்கு, இதுல எங்க, பண்டிகைக் கொண்டாட்டமெல்லாம்” இதுதான் இன்றைய ஜவுளி நகரமான கோவை மற்றும் அதன் சுற்று வட்டாரத்தின் மத்தியதர மற்றும் கீழ்தட்டு மக்களின் புலம்பலாக இருக்கிறது. மத்தியதர குடும்பங்களும் இன்று கீழ்தர பொருளாதார நிலைக்கு இறங்கியுள்ளதுதான் வேதனையின் உச்சம். உழைக்கத் தயாராக இருக்கும் மக்களுக்கே இந்த நிலை என்றால் ஏனையோருக்கு கேட்கவே வேண்டியதில்லை. மின்வெட்டு, வேலை இல்லை என்று சுருண்டு கிடக்கப் பழகிவிட்டார்கள். ஆம் நாளொன்றுக்கு மூன்று மணி நேரம் மட்டுமே தொழிற்கூடங்கள் இயங்க முடிகிற இன்றைய நிலையில் தொழிலாளர்களுக்கு, சிறு முதலீட்டாளர்கள் எந்த அளவிற்கு ஊக்கத்தொகை கொடுக்க முடியும்? எட்டு மணி நேரம் செய்யும் வேலைக்கு வாங்கும் கூலியே வாய்க்கும், வயிற்றுக்கும் போதவில்லை, குழந்தைகளை படிக்க வைக்க முடியவில்லை என்று புலம்பும் தொழிலாளர்கள் இன்று மூன்று மணி நேர வேலை மட்டுமே செய்ய முடிந்து அதற்கான கூலியை மட்டுமே பெறும் சூழலில் புலம்பவும் சத்தில்லாமல் நொந்து போய்க் கிடக்கிறார்கள் என்பதுதான் உணமை.. 50 தறி போட்டு ஓட்டிக் கொண்டிருக்கும் ஒரு சிறு முதலீட்டாளர், மூன்று மணி நேர மின்சாரம் மட்டுமே இருக்கும் சூழலில் , கொள்முதல் செய்யும் சரக்கின் அளவும் குறைந்து, அந்த வியாபாரிக்கும் சரக்கு தேங்கிப் போகும் சூழலோடு, தொழிலாளர்களுக்கு மூன்று மணி நேரத்திற்குரிய கூலி மட்டுமே கொடுக்க முடிகிறது.  அவர்களுக்கான ஊக்கத் தொகையும் கனிசமாகக் குறைத்து விட்டது.. சமத்துவம் என்று வாயளவில் பேசுபவர்களின் பாரபட்சம் விளங்கவில்லை. கடுமையாக தொழில்நிலை பாதிக்கப்பட்டு, மொத்த தமிழ்நாட்டின் பொருளாதாரத்தையே ஆட்டம் காணச் செய்யக்கூடிய ஜவுளி மற்றும் அதைச் சார்ந்த பிற தொழில்கள் நலிவடையும் படியாக கடுமையான மின்வெட்டு இருக்கும் போது சென்னை போன்ற பெரு நகரங்களுக்கு மட்டும் 2 மணி நேரமே மின்வெட்டு என்று நிர்ணயிப்பதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது. இதற்கான எதிர்ப்புகளும் கிளம்பிய சூட்டோடு அணைக்கப்பட்ட மர்மமும் புரியவில்லை. இந்த இலட்சணத்தில் பண்டிகை கொண்டாட்டங்களுக்காகச் சில பெரிய கடைகளில் சீரியல் விளக்குகளைப் போட்டு மின்சாரத்தை வீணாக்கும் கொடுமையைக் கேட்க எவரும் இல்லை, சம்பந்தப்பட்டவர்களுக்கும் அதற்கான பொறுப்பும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஆக வாழ்வாதாரத்தையே பாதிக்கக்கூடியச் சூழலில் நோம்பிய்ம், நொடியும் தேவையா என்று நொந்து போயிருக்கும் மக்களுக்கு ஆதரவாக எந்த அறிக்கையும் இன்றுவரை வெளிவரவில்லை என்பதே நிதர்சனம்.  இருளில் ஒளிரும் தீபத்திருநாளுக்கு வாழ்த்துக்கள்.

    Share