Category: படக்கவிதைப் போட்டிகள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

வல்லமை வாசகர்கள், படைப்பாளர்கள் அனைவருக்கும் எங்கள் இனிய பொங்கல் வாழ்த்துக்கள்!

பொங்கட்டும் தைப்பொங்கல்!
தங்கட்டும் மகிழ்வெங்கும்!

*****

கிளியேந்திய பெண்கொடியாய்க் காட்சிதரும் இந்தக் கயற்கண்ணாளின் கோலம், காண்போரின் கண்களுக்குக் காட்டிடுதே வர்ணஜாலம். இவ்வழகிய ஒளிப்படத்தின் சொந்தக்காரர் திரு. மாரியப்பன் கோவிந்தன். இப்படத்தை அவரின் ஒளிப்படத் தொகுப்பிலிருந்து தெரிந்தெடுத்து நமக்கு வழங்கியுள்ளார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. ஒளிப்பதிவாளர், தேர்வாளர் இருவர்க்கும் என் நன்றிகள் உரித்தாகுக!

மீனாட்சியின் கோலம் புனைந்த இந்தப் பெண்ணைப் பார்க்கையில் மதுரை அரசாண்ட மீனாட்சியும் அவளைப் பாவில் ஆண்ட பாவலர் குமரகுருபரரும் நினைவுக்கு வருகின்றார்கள். ’மீனாட்சியம்மை பிள்ளைத்தமிழ்’ பாடி அந்த மீனாளிடம் முத்துமாலை பெற்றதல்லவா அவரின் அற்புதத் தமிழ்!

அம்மையின் வருகைப் பருவத்தில் அவளை,

தொடுக்கும் கடவுள் பழம்பாடல்
தொடையின் பயனே நறைபழுத்த
துறைத்தீந் தமிழின் ஒழுகுநறுஞ்
சுவையே அகந்தைக் கிழங்கை அகழ்ந்து
எடுக்கும் தொழும்பர் உளக்கோயிற்கு
ஏற்றும் விளக்கே வளர்சிமய
இமயப் பொருப்பில் விளையாடும்
இளமென் பிடியே எறிதரங்கம்
உடுக்கும் புவனம் கடந்துநின்ற
ஒருவன் திருவுள் ளத்தில்அழகு
ஒழுக எழுதிப் பார்த்திருக்கும்
உயிர் ஓவியமே மதுகரம்வாய்
மடுக்கும் குழற்கா டேந்தும்இள
வஞ்சிக் கொடியே வருகவே
மலயத் துவசன் பெற்றபெரு
வாழ்வே வருக வருகவே! என்றழைக்கின்றார் குமரகுருபரர்.

இப்படித் தமிழ்ச்சுவை நனிசொட்டச் சொட்டப் பாடியழைத்தால் அம்மை வருவதில் அதியமென்ன?

படத்தில் காட்சியளிக்கின்ற ஒப்பனைமிகு மீனாளைக் காணுகின்ற நம் கவிஞர்களின் கற்பனை எப்படியெல்லாம் விரிகின்றது என்று அறிந்துவருவோம்! புறப்படுங்கள்!

*****

”புரமதை எரித்தோன் தேவியான மரகதவல்லி மீனாட்சியைக் கரமது கூப்பி வணங்கிடுவோம்” என்று நமை அழைக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

மரகதவல்லி…

மரகத வல்லி மீனாட்சி
மண்ணுல கதிலே இவளாட்சி,
கரத்தினில் பிடித்த கிளியுடனே
கண்களில் கருணை காட்டிடுவாள்,
புரமதை எரித்தோன் தேவியவள்
பூவுல காள்கிறாள் மதுரையிலே,
கரமது கூப்பி வணங்கிடுவோம்
கண்ணா லருளும் தேவியையே…!

*****

”பச்சைநிறமான மீனாட்சித் தாயே! என் கண்ணுக்கு நீ ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் பாசுரத் தாயாய்க் காட்சியளித்தாயே!” என்று நெகிழ்கின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

பச்சைநிறமானவளே
மதுரை மீனாட்சித் தாயே
கையில் கிளியேந்திய நீ
என் கண்ணில் பாசுரத் தாயே
ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் பாசுரத் தாயே

மதுரையென்ன வில்லிபுத்தூரென்ன
மாதர்குலத் தெய்வங்கள் நீவீர்
மடிநிறையக் கவலையோடு வந்த எம்மை
மகிழ்வெள்ளம் புரளச்செய்து வாழ்த்தியெம்மை அனுப்பிட்டாயே
மொத்தத்தில் நீ எனக்குத் தெரிந்த
மரகதப் பச்சைக்காரி
மதுரை மீனாட்சி தாயே
உலகாளும் உமையே!

*****

”பச்சைக் கொடி என எண்ணிப் பச்சைக்கிளியும் நின் தோளமர்ந்து,
கொஞ்சிப் பேசிட மறந்து விட்டதே வஞ்சிக்கொடி உன் மொழி கேட்டு” என்று வியக்கின்றார் திருமிகு. ராதா.

உலகம் யாதுமாகி நிற்பவளே எங்கும்
உன்னையே காண வேண்டுமெனக்
காட்சிகள் அனைத்தினையும்
சாட்சிகள் கூறவும் வைத்து விட்டாய்…

பச்சைச் செடி கொடி மரம் கண்டாலே
பச்சை வண்ணத்தில் நீயே என
எண்ண ஏதுவாய் எங்கும் உள்ளாய்
எங்கும் நிறை இறைவியே சரணம்!

பச்சைக் கொடி என எண்ணி இப்
பச்சைக்கிளியும் நின் தோளமர்ந்து
கொஞ்சிப் பேசிட மறந்து விட்டது
வஞ்சிக்கொடி உன் மொழி கேட்டு….

செவ்விதழ் உனதினைக் கண்ட கிளி
தலை குனிகிறது வெட்கத்தில்!
உவமைக்கு ஒப்பா உனதழகு -இது
ஐந்தறிவு ஜீவி உணர்ந்த உண்மை

ஐந்தறிவுக் கிளி உணர்ந்த போதம்
ஆறறிவு மக்கள் உணரவில்லை
அவளுக்குள் நாம் அடக்கமே அன்றி
நம்மில் அவள் அடக்கமில்லை என்றும்!

படத்தில் காணும் மீனாட்சியின் எழில் தோற்றத்தில் சிந்தை பறிகொடுத்த நம் கவிஞர்கள், பக்திப் பரவசத்தோடு, அன்னையைப் புகழ்ந்து கவிமழை சிந்தியிருக்கின்றார்கள். அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்துவருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருப்பது…

குத்துவிளக்கு

கடவுள் வேடம் போட்டாலும்
கவலைகள் ஏதும் தீரவில்லை!
கிளிபோல் இன்மொழிச் சொற்கள் அறிந்தும்
பேசிட இங்கே உரிமையில்லை!
மணிமுடியணிகலம் யாவும் இருந்தும்
அடிமைக்கோலம் மறைந்திடவில்லை!
மறுமொழி உரைக்கும் கல்விகள் இன்றித்
தடைகள் எப்போதும் உடைவதில்லை!

பச்சை நிறங்கள் இருந்தாலும்
பாசியில் வளங்கள் ஏதுமில்லை!
இச்சைப்பேச்சு வார்த்தையன்றி
உரிமைகள் ஏதும் கிட்டுவதில்லை!
பச்சைக்காளிகள் அழித்தாலும்
தஞ்சகன் என்றும் மாய்வதில்லை!
பவழக்காளியாய் மாறினாலன்றித்
தீமைகள் எதுவும் அழிவதில்லை!

பெண்ணினம் சரிநிகரெனினும் அவர்
ஆண்டிடும் வழிகள் இங்கில்லை!
கண்ணிமையாகக் காப்பதாய்க் கூறி
அடைத்து வைத்தல் ஞாயமில்லை!
குத்து விளக்கெனக் குடத்தில் மூடினால்
வெளிச்சம் யார்க்கும் தெரிவதில்லை!
கைவிலங்குடைத்து வெளியேறாவிடில்
சுதந்திர வாசம் கிடைப்பதில்லை!

பெண்ணடிமைத் தீர்ந்திடாத வரையில் பெண்கள் எந்த வேடம் புனைந்தாலும் பயனொன்றுமில்லை என விளம்பும் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்,

”குத்து விளக்கெனக் குடத்தில் மூடினால்
வெளிச்சம் யார்க்கும் தெரிவதில்லை!
கைவிலங்குடைத்து வெளியேறாவிடில்
சுதந்திர வாசம் கிடைப்பதில்லை!” என்று பெண்கள் தடைகளை உடைத்து வெளியேற வேண்டியதன் அவசியத்தையும் இக்கவிதையில் நயமுற உரைத்திருக்கின்றார். அவரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

   

-மேகலா இராமமூர்த்தி

புன்னகை பூக்கும் மழலை மலர்களைத் தம் படக்கருவிக்குள் அடைத்து வந்திருப்பவர் திருமிகு. ஆர். கே. லட்சுமி. இப்படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்து அளித்திருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. பெண்மணிகள் இருவர்க்கும் என் நன்றிகள்!

”கள்ளமிலாப் பிள்ளைகள் சிரிப்பில் நம்
உள்ளக் கவலைகள் ஓடி மறையும்
கேடில் கல்வியை இவர்கள் பெற்றால்
நாடும் வீடும் நலமுற் றோங்கும்!” 

கவிஞர்களே, இனி உங்கள் சிந்தனை முத்துக்களைக் கவிதைகளாக்கித் தர வாருங்கள்!

*****

”மின்னல்வெட்டியதுபோல் புன்னகை பூக்கும் இம்மழலைக் கூட்டங்கள் தோல்வியே காணாத தோழமையோடு இருக்கட்டும்” என்று வாழ்த்துகின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

ஐந்து முகங்கள் நூற்றியறுபதோ பற்கள்
புன்னகை வெள்ளமோ புரண்டோடியது
கன்னக்குழியோடு ஓர் புன்னகை
காந்தமதைத் தோற்கடித்த ஓர் புன்னகை
மின்னலை வெட்டியதோ ஓர் புன்னகை
மீண்டு வரமுடியாத ஓர் புன்னகை
மகிழ்ச்சிக் குவியலோடு ஒரு புன்னகை

ஒற்றுமைக்கு ஓர் இலக்கணம்
இம்மழலைக் கூட்டங்கள்
தோளில் போட்ட கைகளோடு
தோரணைப் பார்வை
எதை நோக்கி என்றே தெரியவில்லை
தோல்வியே காணாத
தோழமையோடு இருக்கட்டும்!

*****

”வெள்ளப் பெருக்கின் ஓட்டம்போல் துள்ளித் துள்ளி ஆட்டமிடும் பிள்ளையாய் இருந்துவிடின் இன்பத்துக்குப் பஞ்சமில்லை” என்கிறார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

குழந்தைப் பருவம்

ஆட்டம் பாட்டு விளையாட்டு என்று
வாட்டம் துன்பம் கேடுகள் நீக்கிக்
கூட்டம் குழுவாய்க் கூடி நின்று
காட்டும் இன்பம்போல் ஏதுமில்லை!

பணிச்சுமைகள் ஏதுமில்லை
பிணிப்பிடுங்கல் நோய்களில்லை
கனியமுது மொழிகள் போலத்
தேனமுதுச் சுவைகள் இல்லை

கள்ளங் கபடம் ஏதுமின்றி
வெள்ளப்பெருக்கின் ஓட்டம்போல்
துள்ளித் துள்ளி ஆட்டமிடும்
பிள்ளைப்பருவம் போல் வேறில்லை

அச்சம் நாண வேடங்கள் போட்டு
நெஞ்சில் உள்ளதை மறைப்பதில்லை
வஞ்சம் அறியாக் குழந்தையாய் இருப்பின்
கொஞ்சமும் இன்பம் குறைவதில்லை…

*****

மழலையரின் இன்முகங்களைக் கண்ட நம் கவிஞர்கள் மகிழ்வெய்தி நன்மொழிகளைக் கவிதைகளாக்கித் தந்திருக்கின்றார்கள்; அவர்களுக்கு நம் பாராட்டுக்கள் உரித்தாகின்றன!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது அடுத்து…

மாறிடும் மனிதன்…

சிரிக்கும் சின்னஞ் சிறுமலர்கள்
சிந்தையில் நஞ்சிலா நறுமலர்கள்,
தெரியா சூது வாதுடனே
தெளிந்த நீர்நிலைச் சிரிப்பினிலே,
புரியா வயதின் புனிதங்கள்
பொய்யிலா பிள்ளைச் செல்வங்கள்,
அரிய காட்சி வளர்ந்தபின்னே
அனைத்து வஞ்சமும் சேர்வதாலே…!

”மனிதன் பொறக்கும்போது பொறந்த குணம் போகப் போக மாறுது” என்பார் பட்டுக்கோட்டையார். அதுபோல், ”சிந்தையில் நஞ்சிலா நறுமலர்களின்  புரியாவயதுப் புனிதங்கள் வளர்ந்தபின் காண்பதற்கு அரிய காட்சி” என்கிறார் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. செண்பக ஜெகதீசன் நயம்பட. அவரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

    

-மேகலா இராமமூர்த்தி

வல்லமை வாசகர்கள், படைப்பாளர்கள் அனைவருக்கும் இனிய ஆங்கிலப் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்!

நமைப் பீடித்திருக்கும்…
இன்னல்கள் மறைக!
இன்பங்கள் நிறைக!

*****

கம்பிகளுக்குப் பின்னே நிற்கும் இந்தத் தம்பியைப் படமெடுத்து வந்திருப்பவர் திரு. ஐயப்பன் கிருஷ்ணன். இந்த ஒளிப்படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிவுசெய்து நமக்கு வழங்கியிருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. ஒளிப்பதிவாளருக்கும் தேர்வாளருக்கும் நம் நன்றிகள்!

”இரும்புக் கம்பிகள் உன்முகத்தைச் சற்றே மறைத்திடினும்
அரும்பே உன்றன் பார்வையின் கூர்மை எமை ஈர்க்கிறதே!” என்று சொல்லத் தோன்றுகின்றது இச்சிறுவனைக் காண்கையில்!

கரும்புக் கவிதைகளை இந்த அரும்புக்குப் பரிசாய்த் தரக் காத்திருக்கும் கவிஞர்களைக் கனிவோடு வரவேற்கின்றேன்!

*****

வெட்டவெளியில் விளையாடிய பிள்ளை வீட்டுக்குள் அடைந்ததன் காரணங்களைத் தம் கவிதையில் ஆராய்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

எதனால்…

வெட்ட வெளியில்
கட்டுப்பாடின்றி
ஓடி விளையாடிய பிள்ளை,
வீட்டுக்குள் அடைந்துகிடந்து
வெளியே பார்க்கிறது
பரிதாபமாய்…

நோய்த் தொற்றால்
வந்த உள்ளிருப்பு
காரணமா,
கைப்பேசி நோண்டும்
பெரியவர்கள்
கண்டுகொள்ளாமல் விட்டதாலா…

பல வீட்டுச்
சன்னல்களில்
பார்க்கிறோமே இப்படி…!

*****
”தடுப்பின் பின்னிருக்கும் சுட்டிப் பயலே! கட்டிக் கரும்பே! உன் மனவோட்டத்தைச் சொல்லடா” என்று  சிறுவனிடம் உரிமையோடு கேட்கின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

அழகிய முகமதில் கூரிய பார்வை
ஆழப்பதியும் எண்ணக் கோவை
வடிவழகிய உதட்டில் தடுப்புப் பாதை
வெண்பற்களின் அழகும் தெரியாவண்ணம்
மஞ்சள் வெயில் முகத்தில் விழ
கன்னமது பளப்பளக்க
உன் மனவோட்டம் யாமறியோம்
சுட்டிப் பயலே கட்டிக் கரும்பே
சொல்லடா கனிமொழியில் சொல்லடா!

”ஒளிபடைத்த கண்ணினாய்…விழிமொழியால் உலகாளலாம்;
வெளி பெரிது வெளியே வா; வழி விரியும் வாழ்வு புரியும்” என்று சின்னக் கண்ணனுக்கு நம்பிக்கை மொழி நவில்கின்றார் திரு. யாழ். பாஸ்கரன்

பட்டு விழிப் பாவைகள் வண்ணப்
பட்டாம்பூச்சியாய்ப் படபடக்க – பார்வை
பட்ட இடமெல்லாம் பட்டொளி பூக்கப்
பட்டென்று தொட்டுவிட்டாய் நெஞ்சை!

சின்ன சாளரம் வழியே விழி பாய்ச்சும்
சின்னக் கண்ணா என்ன எண்ணமடா- உன்
சிந்தை அதனுள்ளே பொங்கி எழுந்து
சிந்தனைக் கதிர்களை சீறிப்பாய்ச்சுகிறது?

ஒளிபடைத்த கண்ணினாய்
விழி மொழியால் உலகாளலாம்
வெளி பெரிது வெளியே வா
வழி விரியும் வாழ்வு புரியும்!

தலைமகனே தளையறு
தடை உனக்கு யார் இட்டாலும்
தலை வணங்கும் தரணி
தலை எடு தலைவனாக!

சிறுவனை வைத்துப் பெரிய கருத்துக்களைப் பாங்காய் உரைத்திருக்கும் கவிஞர்பெருமக்களுக்குப் பாராட்டுக்கள் பல!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது…

புதுப்பாதை!

துள்ளிக் குதித்து
புத்தகப் பையைத் தூக்கிப்
பள்ளிக்குச் செல்ல முடியவில்லை!
அள்ளித் தெளித்துப்
போட்டுவைத்தக் கோலம் அழித்து ஓடி
விஷமம் செய்ய முடியவில்லை!
வெயிலில் புழுதியில்
உடைகள் அழுக்காக்கி
ஆட்டம் போட முடியவில்லை!
கையில் காலில் சிறுகாயம் கொள்ளத்
தாய்தந்தை தேற்றும்
விளையாடல் இருக்கவில்லை!

முகமறியா நபர்களிடம் பழகத்
தடை விதித்தார்கள்; இப்போது
முகம் மூடா நபர்களைக் காணமுடிவதில்லை!

வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து
ஆட்டம் போடமுடியவில்லை!
கூட்டில் அடைபட்ட மழலைப் பறவைகள்
சிறகை விரித்து உலகம் காணவில்லை!

ஜன்னல் காட்சியே உலகம் ஆனது!
பின்னல் பிணைப்பெலாம் காணாமல் போனது!
எத்தனை காலம் சும்மா இருப்பது
புத்தாண்டே புதுப்பாதை வகுக்க வா!!

”கூட்டில் அடைபட்ட மழலைப் பறவைகளான நாங்கள் சிறகை விரித்து உலகைக் காண இயலவில்லை; ஜன்னல் காட்சியே எங்கள் உலகம் ஆனது; பின்னல் பிணைப்பெலாம் காணாமல் போனது; புத்தாண்டே வா! புதுப்பாதை தா!” என்று ஏக்கமொழிகள் பகரும் சிறுவனை நம் கண்முன் நிறுத்தியிருக்கும் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

தையல் இயந்திரத்தில் கண்ணும் கருத்துமாய்த் துணி தைக்கும் பெரியவரைப் படமெடுத்து வந்திருப்பவர் திரு. ஐயப்பன் கிருஷ்ணன். இந்தப் படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிவுசெய்து படக்கவிதைப் போட்டி 289க்கு அளித்திருப்பவர் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. படப்பதிவாளர், தெரிவாளர் இருவருக்கும் என் நன்றிகளை உரித்தாக்குகின்றேன்!

”செய்யும் தொழிலதனைத் தெய்வமென் றெண்ணியே
தையல் இயந்திரத்தில் மையலொடு பணிசெய்ய
ஐயம் இன்றியே வாழ்க்கையது உயர்ந்திடும்
வையம் போற்றுகின்ற நன்னிலையும் வாய்த்திடும்” எனும் நம்பிக்கை மொழிகளை இத்தொழிலாளர்க்கு நல்கிவிட்டுப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வந்திருக்கும் கவிதைகளைப் படித்துச் சுவைக்கப் புறப்படுவோம் வாரீர்!

*****

”தையல் எந்திரம் மிதித்துப் பாடுபட்டு வளர்த்த பிள்ளைகள் மதிக்காமல் சென்றதனால் வாடும் வயிற்றுக்கு உணவிட உழைக்கிறார் தனியாக!” என்றுரைத்து நம்மை நெகிழ்த்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

தனிமையில் தையல்…

பாடு பட்டுப் பகலிரவாய்ப்
பழைய எந்திரம் மிதித்தேதான்
நாடு போற்றப் பிள்ளைகளை
நன்றாய்ப் படிக்க வைத்தவர்தான்,
ஓடி விட்ட பிள்ளைகளால்
ஒருத்த ராக உழைக்கின்றார்
வாடும் வயிற்றுக் குணவிட்டு
வாழும் காலம் ஓட்டிடவே…!

*****

”சாதி மத நல்லிணக்கத்தை அனைத்து மத ஆடை அமைப்பில் நயமுடனே காட்டிடுவர் தையல் வேலை செய்வோர்” என உண்மை உரைக்கின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

தையலுடையால் தையலை,
தையல் இமையால் காதலைப்
பரிமாற்றம் செய்து கொள்ள
இடையிடையே தையல் போட்டு
மிடுக்கு உடை தைப்பவரோ?

ஆண் உடையில் கம்பீரமோ
அழகு ஈதென மனக்கர்வமோ?
மிடுக்கு உடையில் நீ நேர்த்தியோ?
இல்லை மிதமான உன் நடையழகோ?

உம் பிழைப்போ கால் சக்கரம் ஓட்டி
உடையதனை நீ உருவாக்கிடும்
விந்தைதான் என் சொல்வேன்
வீதியோரத் தையல் மன்னவனே!

சாதிமத நல்லிணக்கம்
சாதிப்பதன் காரணத்தை
நம் தையல் இன மக்கள்
நயமுடனே கடைப்பிடிப்பர்
அனைத்து மத ஆடை அமைப்பில்

வகைவகையாய் ஆடைகளை
வடிவமைத்துக் கொடுக்கின்ற
விந்தைதான் என் சொல்வேன்
வியந்து நின்று ரசிக்கின்றேன்

ஆடை பாதி ஆள் பாதி
எழில் தோற்றமதைக் கொண்டுவர
விதவிதமாய் வடிவமைப்பீர்
வியத்தகு சாதனையாய் வாழ்வையே வெல்வீர்!!

*****

”துரித உணவைப் போல் கேட்டதும் கிட்டும் துரித ஆடைகளால் வசதியற்றோரின் வாழ்வாதாரம் கிழிந்துப்போனது நிறுவனப்படுத்தலால்!” என்று வேதனையோடு விளம்புகின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

பிடிகொம்பு

வெட்டி ஒட்டிக் கச்சிதமாய் இணைத்துத்
தட்டிச் செதுக்கும் சிற்பியைப் போல்
கட்டி அழகு பார்க்க வைக்கும்
ஆடைகள் தைத்துக்கொள்ள யாருமில்லை…

பல்பொருள் அங்காடிகளால் படுத்துவிட்ட
பக்கத்து மளிகைக்கடை…
இணையவழி வணிகத்தால் அழிந்துவரும்
சிறுவணிகக் கூட்டம்…
துரித உணவைப் போல் கேட்டதும்
துரிதமாய்க் கிட்டும் தைத்த ஆடைகள்…
வசதியற்றோரின் வாழ்வாதாரம்
கிழிந்துபோனது நிறுவனப்படுத்தலால்…

சுகத்தைக் கெடுக்கும் நுண்ணுயிரி
முகத்தை மூடும் கவசம் தைத்துப்
பசியைத் தீர்க்க வழிசெய்த நிலைமை என
அடித்துச் செல்லும் காலச்சுழற்சி வெள்ளத்தில்
பிடிகொம்புகள் சில கிட்டும் அவ்வப்போது!!!

*****

”சக்கரம் சுழற்றுவதில் சக்கரவர்த்தி நீ தான்! சக்தி கொண்ட கால்கள்
சத்தியமாய் உனை வாழ்விக்கும்!” என்று நம்பிக்கை மொழி நவில்கின்றார் திரு. யாழ். பாஸ்கரன்.

துண்டு துணிகளைத் துல்லியமாய்த் தைத்து
தொண்டு செய்யும் தோழா – நீ உழைத்துக் கூலி
கொண்டு சென்றால் தான் உன் வீட்டினர்
உண்டு வாழ உலை கொதிக்கும்!

கால் வலிக்கக் கவனமாய்
கால் மிதியை நீ மீதித்தால் தான்
காலாடை மேலாடை எல்லாம்
கலை ஆடையாக உருமாறும்!

மூக்குக் கண்ணாடி வழி
நோக்கும் விழிப் பார்வையால் நீ
கோக்கும் நூல் இழைகளின்
சேர்க்கையால் பலர் மானம் காத்தாய்!

சக்கரம் சுழற்றுவதில்
சக்கரவர்த்தி நீ தான்
சக்தி கொண்ட கால்கள்
சத்தியமாய் உனை வாழ்விக்கும்!

கத்திமேல் நடக்கும் வாழ்க்கைப் பயணத்தில்
கத்தரிக்கோலும் காது ஊசியுமே உனை
கத்தரி வெய்யிலாய்த் தாக்கும் வறுமையிலிருந்து
காத்தருளும் கடவுளின் தூதுவர்கள்!

வண்ணப் பொடிகளின் குவியல் போல்
எண்ணம் பொங்கட்டும் – சின்னச் சின்ன உழைப்பால்
விண்ணையும் தொடலாம் – உழைப்பே உயர்வின் வழி என
எண்ணித் துணிக கருமம் இனி எல்லாம் இன்பமே!

*****

அருமையான வாழ்வியல் தத்துவங்களை இந்தத் தையற்காரரை மையமாய் வைத்துத் திறம்பட உரைத்திருக்கின்றனர் நம் கவிஞர் பெருமக்கள். அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வாகியிருப்பது…

வண்ண வண்ணத் துணிகள்
வகை வகையான வடிவத்தில்
வருட முழுக்கத் தைத்தாலும்
ஒட்டுப் போட்ட சட்டைதான் இவனுக்கு!

ஓயாமல் உருளும்
தையல் இயந்திரம் போல
உருளுகிறது இவனது வாழ்வும்
இயந்திரமாய்….

ஊரார் உடுப்பைத் தைத்தால் தான்
உலை பொங்கும் இவன் வீட்டில்
தைத்து முடித்த கவுனில்
தெரியும் சின்ன மகளின் முகம்!

தீபாவளி கிறிஸ்துமஸ் பொங்கல்
குறைவில்லை பண்டிகைகளுக்கு
ஊருக்கு வரும் பண்டிகை
இவன் வீட்டுக்கு வருவது எப்போதோ?

தைத்து விட்டான் மனதின் வாயை
அடக்கி விட்டான் ஆசாபாசத்தை!
இவனைப் போல எத்தனை பேரோ
கண்ணன் வழி நிற்கும் கர்மயோகிகள்!

”ஊரார் உடுப்பைத் தைத்தால்தான் இந்தத் தையற் தொழிலாளி வீட்டில் உலைபொங்கும்; ஊருக்கு வரும் பண்டிகைகள் இவர் வீட்டுக்கு வருவது எப்போதோ? ஆசாபாசத்தை அடக்கிய இவரும் கண்ணன் வழிநிற்கும் கர்மயோகியே!” என்று ஏழைத் தொழிலாளியின் வாழ்க்கைநிலையை உள்ளபடி உரைத்திருக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திருமிகு. ராதாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

நடன நங்கையர் நயத்தொடு பிடிக்கும் அபிநயத்தை அழகாகப் படம்பிடித்திருக்கிறார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. இந்தப் படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்து படக்கவிதைப் போட்டிக்கு வழங்கியிருக்கியிருக்கிறார்கள். ஒளிப்பதிவாளருக்கு என் நன்றி!

ஆடற்கலையின் நுட்பங்களையும் அபிநய வகைகளையும் சிலப்பதிகாரத்தில் மாதவி நடன அரங்கேற்றத்தினைக் காட்சிப்படுத்தும் ‘அரங்கேற்று காதை’யில் விரிவாகவும் விளக்கமாகவும் உரைக்கின்றார் இளங்கோவடிகள்!

”காண்போரைத் தான்மயக்கிக் கவனத்தைக் கவர்கின்ற
மாண்பமை ஆடலுக்கு ஈடுண்டோ இவ்வுலகில்?” என்றே சொல்லத் தோன்றுகின்றது இந்நளின நங்கையரின் நடனத்தை நோக்குகையில்.

கவிசொல்லக் காத்திருக்கும் கவிஞர் பெருமக்களைக் கனிவோடு வரவேற்போம் இனி!

*****

”அணங்குகள் தம் முகமதில் காட்டும் நவரசங்கள் நம் அகமது குளிர வைத்திடும்; சங்கரன் தொடங்கிய இக்கலையை வளர்த்திடுவோம் வகையாக!” என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

கலை வளர்ப்போம்…

முகமதில் காட்டும் நவரசங்கள்
முத்திரை பதிக்கும் உடலசைவு,
அகமது குளிர நடனமிடும்
அணங்குகள் ஆட்டம் அழகேதான்,
சகலரும் ரசிக்கும் ஆட்டமிது
சங்கரன் தொடங்கி வைத்ததுதான்,
வகைவகை யாக வந்தாலும்
வளர்ந்திட வைப்போம் இதுதனியே…!

*****

”கலைகளின் தேவியென்று பெண்ணைக் கொண்டாடி வணங்கவும் வேண்டாம்; சதிராடும் தாசியென்று சாக்கடையில் எறியவும் வேண்டாம்!” என்று சினந்துரைக்கின்றார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

கொத்தடிமைக் கடவுள்கள்!

பொதுவெளியில்….
பெண் சக்தி தெய்வமென்று
கற்சிலைக் கடவுளாக்கிப்
பூசனைகள் பல செய்து
கருவறையில் தொழுதிருப்போம்!

வீட்டினிலோ….
படுக்கையைறைத் தாசியாக்கிப்
பணிவிடைகள் செய்ய வைத்துக்
காரிகையைக் கொத்தடிமையாக்கி
அடுக்களையில் அடைத்து வைப்போம்!

கலைகளின் தேவியென்று
கொண்டாடி வணங்கவும் வேண்டாம்!
சதிராடும் தாசியென்று
சாக்கடையில் எறியவும் வேண்டாம்!

அன்னையடி நீயென்று
அன்புச் சங்கிலி போட்டு
அடிமையாக்கி வைத்திருக்கும்
அவலநிலை இனி வேண்டாம்!

சக மனிதப் பெண்ணுக்கு
சம உரிமை கிட்டி – அவள்
சாதனைகள் சபையேறும்
சமச்சீர்மை நிலை போதும்!!!

*****

சிந்தனையைத் தூண்டும் சிறப்பான கவிதைகளைத் தந்தமைக்குக் கவிஞர்களைப் பாராட்டுகின்றேன்!

அடுத்து, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது…

சந்திர ஒளியையொத்த முகம்
கண்களில் கனலை வீசுவது ஏன்?
குளிர்காற்றைப் போல் வருடும் விரலதுவோ
சினத்தை வாரி இறைப்பது ஏன்?
செம்மொழி சிந்தும் மலரிதழ்கள்
நகைமொழி மறந்த நாட்டியம் ஏன்?
உடைதனின் நிறத்தைக் கொண்டுள்ள
குருதியின் குவலயமாய் அதுதான் ஏன்?
கால்களின் சலங்கை ஜதி போடத்
தாவிப் படையெடுக்கப் பறப்பது ஏன்?

அறிந்தேன் புரிந்தேன் தெரிந்தேன்
ஒன்றிவிட்டீர் நாட்டியக் கருத்தோடு
ஒன்றிவிட்டீர்!
பார் புகழ் பாரதம்
பாரதம் புகழ் பரதம்
வாழ்க நம் கலைகள்
வளர்க மங்கா புகழ்!!

”கலையோடு ஒன்றி இக்கலையரசிகள் காட்டும் முகபாவத்தில்தான் எத்தனை வகைகள்! பரதக்கலை பாரதத்தின் புகழைப் பாரெங்கும் பரப்பும் கலையன்றோ? என்று கவின்கலையாம் பரதத்தை நயந்துரைக்கும் இக்கவிதையைத் தீட்டியிருக்கும் திருமிகு. சுதா மாதவனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

பறவை, புழுவைச் சரியாகக் கவ்வியிருக்கும் செவ்வி பார்த்து அதனைத் தம் படப்பெட்டியில் கச்சிதமாய் அடக்கி வந்திருக்கின்றார் திருமிகு. கீதாமதி. இவ்வரிய படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தெரிவுசெய்து படக்கவிதைப் போட்டிக்கு அளித்திருக்கின்றார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. பெண்மணிகள் இருவருக்கும் என் நன்றி மலர்களை உரித்தாக்குகின்றேன்.

ஓருயிர் மற்றோர் உயிர்க்கு உணவாவது இயற்கையே எனினும் சிற்றுயிரொன்று படும் வாதையும் அருள்நெஞ்சினோருக்கு வேதனையளிக்கவே செய்கின்றது.

இப்படத்தைக் காணும் நம் கவிஞர்களின் எண்ணவோட்டம் என்ன சொல்கின்றது என்பதை அறிவதுதானே நம் அடுத்த வேலை! புறப்படுங்கள் என்னோடு கவிதைகளைச் சுவைக்க!

*****

”உணவுத் தேடல் ஒருபுறம்; உயிரின் வாடல் மறுபுறம்;
உற்றுநோக்கினால் வலியது பிழைக்கும் என்ற உலகின் இயக்க விதி உதிக்கிறது” என்றுரைத்துத் தக்கன பிழைக்குமெனும் இயற்கை விதியை தக்கவகையில் தம் கவிதையில் கோத்திருக்கின்றார் திரு. யாழ் பாஸ்கரன்.

புலர் காலை வனப்பில்
புல் வெளிப் பரப்பில் ஒரு படுகொலை!
புள் அலகினில் அகப்பட்ட
புழு துடிக்கிறது மனதும் கூட வலிக்கிறது!

உயிர்ப் போராட்டம் இரண்டுக்கும்
உருவாக்கிவிட்டது யாரோ?
உருவாக்கியவனாலா? இல்லை
உருவானவையாலா?

உணவுத் தேடல் ஒருபுறம்
உயிரின் வாடல் மறுபுறம்
உற்றுநோக்கினால் வலியது பிழைக்கும் என்ற
உலகின் இயக்க விதி உதிக்கிறது!

வாழ்வியல் உண்மைகளை
வழமையாகச் சொல்லிச் செல்கிறது
வாழ வாய்ப்பளித்த இயற்கை வெளி
வழக்கமான தடுமாற்றங்களுடனே நாம்!

கல்லாய்க் கரடாய்க் கிடந்த மண்ணில்
புல்லாய்ப் பூண்டாய் பூத்த செடிகளும் கொடிகளும்
புள்ளினமும் புழுவினமும் இன்ன பிறவும்
புதிர்களைப் போட்டு அவிழ்க்கின்றன புரிதலுடனே!

புரியாத மானுடம் மட்டும்
புதிது புதிதாய்ப் பேராசை கொள்கிறது
புவியின் புணர்ச்சி விதி தெரியாமல்
புலம்பித் தவித்து பழியைப் பலர்மீதும் போட்டு!

*****

”பறவைக் குஞ்சுகளுக்குப் புழு இரையாகக் கிடைத்தவேளையில், புழுக்கள் தம் தாயை இழந்த அவலம் நேர்ந்ததே! இயற்கையின் இந்தச் சட்டத்திலிருந்து பறவையும் தப்பமுடியாது!” என்று இயற்கை விதியை எடுத்தியம்புகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.    

இயற்கைச் சட்டம்…

குஞ்சுகளின் பசிதீர்க்கக்
கிடைத்தது பறவைக்கு
புழு ஒன்று,
அது
தன் குஞ்சுகளுக்கு இரை
தேடிவந்தபோது…

பறவைக் குஞ்சுகளுக்கு
இரை கிடைக்கும்போது
இல்லாமல் போனதே
புழுவின் குஞ்சுகளுக்குத் தாய்…

இதுதான்
இயற்கைச் சட்டமோ…?

இதோ இங்கே,
காத்திருக்கிறான் மனிதன்-
பறவைக்காக…!

*****

”புழு பூச்சி அனைத்தையும் உண்டு வானில் பறந்து திரியும் பறவையினமே! உமைப் போலவே பறந்து திரிய ஏங்குகின்றதே எம் மனமே!” என்கிறார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

வாயில் உன் உணவு
வானத்தில் என்னப் பார்க்கிறாய்?
நிலத்தில் நிரம்ப உணவுண்டு
நீர்நிலைகளில் மிதக்கிறாய்

பசுமைச் செடிகொடி இலைகளிலே
பாய்ந்து பறந்து பிடிக்கின்றாய்
புழு பூச்சி புல்பூண்டு
என்றே சொன்னால் மிகையாகா
அனைத்தும் உங்களின் உணவன்றோ!
அதிசயப் பிறவி நீங்களன்றோ!

பறவையினமே உங்களைப் போல்
பறந்து திரிய நினைக்கிறோமே!
பாடியாட மனம் தவிக்கிறதே
உனைப் பார்ப்பதால் மனம் களிக்கிறதே!

*****

பறவையும் அதன் வாயில் சிக்கிய புழுவும் நம் கவிஞர்களின் சிந்தனைகளைக் கிளறி சீரிய கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தியிருக்கக் காண்கின்றேன். அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தெரிவாகியிருப்பது…

இரையாகத் துடிக்கும் புழுக்கள்!

கருமுட்டைதனிலிருந்து
உயிர் கொண்டு,
மேல்புழுவாய் வளர்ந்து
சிறகு வளர்த்து
சீர்வண்ணப் பூச்சியாகி
உலகளந்து ஊர் மெச்ச வலம்வந்து
மலரமர்ந்து
மதுரத்தேன் தான் குடித்து
முழுவாழ்க்கை வாழ்ந்திடாமல்
சிறுதொகைக்கும்
சிற்றின்ப போதைக்கும்
சாதிமதச் சார்பு கொண்டும்
மதுக்கோப்பைக் குப்பிக்கும்,
ஆள்பவரை அமர்த்தவைக்கும்
வாய்ப்பதனைத் தவறவிட்டு
ஆண்டுகள் ஐந்தும் அழுதுநின்று
அரசியல் வல்லூறுகளின் அலகினிலே
இரையாகத் துடிக்கும் புழுக்களெனப்
புரியாமல் தவிக்கின்றோம்…

புதுத்தேர்தல் வரும் நேரம்!
புதுப்பாதை வகுப்போமா? – அன்றிப்
புதைசேற்றில் வெளியேற வழியின்றி
புலம்பல்களை மொழியாக்கித்
தலைவிதியை நொந்திருந்து
தவிப்பதையே தொடர்வோமா?

அரசியல் வல்லூறுகளின் அலகுகளில் இரையாகும் புழுக்களைப்போல், நல்லாரை விட்டு அல்லாரைச் சாதி மத சார்புக்கும் மதுக் கோப்பைக்கும் அடிமையாகி அமர்த்திவிட்டு அல்லற்படும் நம் அவலநிலை புதுத் தேர்தல் வரும் நேரம் மாறுமா? என்று ஏக்கத்தோடு வினா எழுப்பியிருக்கும் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. ஐயப்பன் கிருஷ்ணன் எடுத்திருக்கும் இந்தப் படத்தை வல்லமை பிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்வுசெய்து படக்கவிதைப் போட்டி 286க்கு வழங்கியிருக்கின்றார் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மி. ஒளிப்பதிவாளருக்கும் தேர்வாளருக்கும் என் நன்றிகள்!

கட்டுக்களை விட்டு விடுதலையாகி ஒரு சிட்டுக்குருவியைப் போல் பறப்பதற்குப் பயிற்சி எடுக்கிறாரோ எந்த இளைஞர்?

கவிஞர்களைக் கேட்போம்!

*****

”காசு பணத்தின் ஆசையிலே காற்றாய்ப் பறந்து அழிகின்றானே மனிதன்!” என்று மனிதனின் பேராசையால் நேரும் விபரீதத்தைச் சுட்டிக்காட்டி வருந்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

பறக்காதே…

ஆசை மனிதனுக் கதிகம்தான்
அளவோ டிருந்தால் வெற்றியேதான்,
ஆசைப் பட்டே வான்பறக்க
அழகாய்ப் பறக்கிறான் விமானத்தில்,
மோசம் வந்திடும் மனிதனவன்
முகிலுடன் பறக்கத் தான்சென்றால்,
காசு பணத்தின் ஆசையிலே
காற்றாய்ப் பறந்தே அழிகிறானே…!

*****

”ஏன் இந்தக் குதியாட்டம் இளைஞனே? தூரத்து வானைத் தொடும் முயற்சியில் கிட்டிய ஆரம்ப வெற்றியாலா? ஒதுக்கீட்டில் இலட்சங்கள் செலவின்றி இலட்சியம் நிறைவேறியதலா? காரணம் எதுவாக இருப்பினும் வழுக்குப் பாறையருகே இந்தச் சாகசம் ஆபத்தானது!” என்று எச்சரிக்கின்றார் மண்ணிவாக்கம் திரு. கோ. சிவகுமார்.

எச்சரிக்கை

உள்ளம் களிப்பு
கொள்ள
உடல் உயரே
துள்ள
எள்ளளவும் பயம் இன்றி
ஏனிந்தக் குதியாட்டம் வாலிபனே?

தூரத்து நீலவானைத்
தொட்டு விடும் முயற்சியில்
ஆரம்பத்து வெற்றி கண்ட
ஆனந்தக் கொண்டாட்டமோ!

7.5% இட ஒதுக்கீட்டில்
இலட்சங்கள் செலவில்லாமல்
இடம் கிடைத்த மகிழ்ச்சியோ!

ஈராண்டாய்க் காதலித்துப்
போராடிப் ‌பலனின்றி
இதயம் மிகக் கனத்த வேளை
இருவீட்டார் சம்மதத்தால்
எழுந்தது இந்தக் களிப்பாமோ!

வருத்திடும் கொரானா நோயினை
எதிர்த்திடும் தடுப்பூசிக்கு
மருத்துவ அங்கீகாரத்திற்கான
மகிழ்ச்சியின் வெளிப்பாடோ!

எல்லையில்லா மகிழ்ச்சியில்
இதயம் திளைத்தாலும்
எச்சரிக்கை இல்லாது
எழும்பி உயர குதித்து
வழுக்கும் பாறையில் அடிபட்டு
வாழ்க்கையை
நரகமாக்கிடாதே வாலிபனே!

*****

”உயர உயரப் பறந்து போ! பட்சியாய் மாறு; பரவச வானம் உன்வசம் தான்!” என விண்ணை நோக்கித் தாவும் மனிதனுக்கு ஊக்கமூட்டுகின்றார் திருமிகு. சுதா மாதவன்.

வானத்தைத் தொடப் பறக்கிறாயா?
இல்லை உன்னுடனே அழைத்து வரத் துடிக்கிறாயா?
வானமே எல்லைதான்
வானவில் அதன் அங்கம்தான்
நட்சத்திரக் கூட்டமும் அதிலுண்டு
சந்திர சூரியரும் அதில் உலா வருவர்
அவர்களையும் பிடித்து வா!
மேகங்கள் உனை மூழ்கடிக்கும்
உலகமே உன் கையிலெனத் தோன்றும்
உயரஉயரப் பறந்து போ!
பட்சிகளாய் மாறு
பரவச வானம் உனது தான்!

*****

”இந்திர உலகம் எட்டிடவே மந்திரம் ஏதும் கிடையாது; பெரியோர் உரைத்த நல்வழி சென்றால் வெற்றிக்கு இங்குத் தடையேது! என்கிறார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

துள்ளிக் குதித்து வானம் தொட்டு
உள்ளம் உவந்து களித்திருக்க
நித்தமும் ஏங்கித் தவித்திருந்தால்
இன்பம் கிட்டிட வாய்ப்பு இல்லை!

வெள்ளத்தளவே மலர் நீட்டம் என்று
வள்ளுவம் கூறும் கூற்றைப் போல்
தெள்ளிய சிந்தையின் வழிவந்த
தன் திறம் இன்றித் தந்திரம் இல்லை!

வெள்ளை மனமும் கருணைக் குணமும்
உள்ளவர் இன்பம் அழிவதில்லை
கள்ளும் கயமையும் தந்திடும் களிப்பு
காலம் முழுவதும் தொடர்வதில்லை!

தொல்லிய பெரியோர் உரைத்தது போல்
நல்லறம் செய்து உய்தலன்றி
இந்திரன் உலகம் எட்டிடவே
மந்திரம் ஏதும் இங்கு இல்லை!

*****

உயரத் தாவும் இந்த இளைஞனை மையமாக வைத்து உயர்வான கருத்துக்களைக் கவிதைகளில் பொதிந்து தந்திருக்கும் நம் கவிஞர்களுக்கு என் நெஞ்சார்ந்த பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வாகியிருப்பது அடுத்து…

தூங்கிய விழிகள் துடித்து விழித்தன
ஏங்கிய மனது எட்டித் தாவியது
ஓங்கிய வானம் விட்டு விலகி விரிந்தது
எங்கும் இல்லை எனக்கு எல்லை!

சிறகில்லை ஆயினும் என்ன?
சிறகானது கரம் இரண்டும் – விரியட்டும்
சிறு முயற்சி தானே? சிக்கினால் சிகரம்!
சிக்காது சறுக்கினால் பயிற்சி!

வெளியே வழியாய் ஒளியே துணையாய்
வளியோடு வளியாய் ஒலியல்லா மொழியில்
விழியின் வழியே விழுங்கி அழகினால்
களிகொண்டு துள்ளித் திரியத் துணிந்தேன்!

எட்டாதன எல்லாம் கிட்டும்!
கிட்டாதன எல்லாம் எட்டும்!
விடாத முயற்சியின் வினையால்
விடை பெறட்டும் அயர்ச்சி!

விண்ணளக்கும் நம்பிக்கையோடு
விசையுடைய நரம்புகள் இணையட்டும்!
விதைபிளந்த விளைபயிர் முனை போல எழு!
விரிவானும் விளையாட்டுக் களமாகட்டும்!

நீல வானும் நீட்டும் நீண்ட கரம்
நிலவும் கூட நீ வா என விழி சிமிட்டும்
நிலமகளோ எனை ஏற்றிவிடுவாள்
நீ சாதிக்கப் பிறந்தவன் என்றே!

”உயரத் தாவும் இந்தச் சிறு முயற்சியில் எட்டினால் சிகரம்; சறுக்கினால் அதுவும் பயிற்சியே! விண்ணளக்கும் நம்பிக்கையோடு விசையுடைய நரம்புகள் இணையட்டும்; விரிவானும் விளையாட்டுக் களமாகட்டும்!” என்று தேர்ந்த சொற்களைப் பெய்து தம் கவிதையைச் சிறப்பாய் நெய்திருக்கும் திரு. யாழ். பாஸ்கரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.