Category: கேள்வி-பதில்

Seshadri Baskar

I never had an idea that I would be having an interesting evening today (3rd September) near the sands of Marina overlooking the beautiful beach. It was a meeting arranged by the Golden Connect to discuss and share the memories of madras of seventies and before.

In fact this should have been arranged a fortnight back when Madras day was on but it was scheduled only today. It was a mixture of gathering of old and young where those who have memories of those days shared their life in Madras.

Many oldies like me shared the experiences of the old madras. From the rich culture to religion and from Cinema to clothing everything that was connected to old madras were shared by a group of people numbering around thirty.

Though it was a small gathering the exchanges that were made by many was extremely great.

One Lady shared her experience of having travelled in a small boat near Thannithurai Market and someone spoke in detail about the cycle rickshaw Journey to school. The most important Hire Cycle (Hour Cycle for us) was also a topical interest. From my end I shared an emotional connect of the sudden termination of the Tram Services. Luz, where there used to be a connecting point was in grim mood and when People realsied that the services were stopped they broke.

Later children used the track to play the magnet game on kutchery road on the tracks. Years after when urban managers went to remove the tracks children cried for Hours and none of them could be convinced.

It was a emotional attachment which any money can’t buy.

In a meeting that lasted for two hours almost everyone had something to share. It was quite interesting to see youngies in the gathering.

The organizers had planned for a regular meeting of this sort at-least once in three months.

The meeting was held in Museum of possibilities building on the beach road opposite Avvaiyar Statue. The building is so cute and well furnished with air – conditioned comfort.

Many people are interested to document the old madras with inputs from Octogenarian. A young girl was all on move to do a big story on Pelathope.

It was my first visit to meet these people and i do not know anyone or their names. But the little group has the best potent to show case Madras in a Magnificent way in the coming days.

What then? We all wound up for the day with coffee and some settled for ice cream and Bread of “Winners” who had put up a stall. Sipping a cup of coffee looking at the sea is a bonanza.

Am glad that I did not take a nap this evening or did not choose for arguments in Facebook. Thanks to Golden connect for the Invite. Waiting for more.

பாஸ்கர்

எனது தெருவில் தினசரி கிரிக்கெட் ஆடும் ஒரு குழு உண்டு. குழு என்றால் அது சிறுவர்கள் குழு அல்ல. எல்லோரும் கிட்டதட்ட  கல்லூரிப் படிப்பை முடித்தவர்கள். சிலர் வேலைக்கும் செல்கின்றனர்.

தினசரி மாலை சுமார் ஆறு பேர் அல்லது இன்னும் அதிகமாகவும் சில சமயம் விளையாட வருவார்கள். ஆக்ரோஷமான இளமை பொங்கும் விளையாட்டுப் பிரியர்கள் அவர்கள். வெறித்தனமான ஆட்டம் ஆடும்போது தெருவே அதிரும். இதை நான் தள்ளி நின்று ரசிப்பேன். பந்து பட்டு விடும் என்ற பயம் மற்றும் நின்று கொண்டே பார்க்க வலுவான கால்கள் இல்லை.

சில சமயம் அவர்களை தள்ளி நின்று ஆடச் சொல்லி உபதேசம் செய்வேன். அப்போதைக்குக் கேட்பார்கள். அடுத்த நாள் பழைய இடத்தில் தான் விளையாடுவார்கள். அவ்வளவு தான் எனக்கு மரியாதை என்று நான் ஏதும் சொல்ல மாட்டேன்.

நான் வீட்டை விட்டு வெளியே வரும்போதும் போகும்போதும் எனக்கு அடுக்ககத்தின் கதவுகளைத் திறந்து விடுவார்கள். வயசுக்கு மரியாதை எனப் பெருமைப்பட்டுக் கொள்வேன்.

சில சமயம் நான் இரவு நேரம் திரும்பும்போது பெரிய கற்களை சாலையில் பார்ப்பேன். இவர்கள் நினைவு வரும். முடிந்த வரை அவற்றை ஓரமாகப் போட்டுவிடுவேன். அவர்களைக் கோபிக்க மாட்டேன். முதலில் எனக்கு உரிமை இல்லை. அடுத்து என்னை நான் இதற்காக வருத்தப்படுத்தி கொள்வது என்னைப் பாதிக்கிறது.

சில சமயம் எல்லாவற்றிலும் விலகி இருப்பது பெரிய நன்மை. தள்ளி நிற்கும்போது போது தான் புத்தி கொஞ்சம் தெளிவாகிறது. சென்ற வாரம் இரவு  திரும்பும்போது பாதாள சாக்கடைக்கு ஏற்படுத்தி இருந்த சிறு சிறு ஓட்டைகள் கற்களை கொண்டு மூடப்பட்டு இருந்தன. மழை பெய்தால் நீர் உள்ளே இறங்காதே என எண்ணி எல்லாக் கற்களையும் எடுத்தேன்.

சட்டென இதனை யார் செய்து இருப்பார்கள்  என யோசிக்கையில் இவர்கள் நினைவு வந்தது. பந்து உள்ளே செல்ல கூடாது என்ற முன்னேற்பாட்டில் செய்யப்பட்ட ஒன்று இது. அவர்களின் புத்திசாலித்தனம் இப்போது தெரிந்தது. அவர்களை இப்போது தான் புரிந்து கொண்டு இருக்கிறேன். ஒரு ரைடிஸ்ட்  சிந்தனையில் பார்வை பழுதாக வாய்ப்புண்டு என்பதற்கு இந்தச் சம்பவமே சாட்சி.

எளிமையாக ஒரு விஷயத்தை அணுக வேண்டும் என்பதற்கு இவர்கள் எனக்கு மறைமுகமாக உதவி இருக்கிறார்கள். இதை எழுதும்போது அவுட் என சப்தம் கேட்கிறது. எனக்குள்ளே நான் சிரித்துக்கொண்டேன். அது பேரானந்தம்.

வறண்ட பூமி காரணமாக விளை நிலங்கள் “விலை” நிலங்களாக மாற்றுவது ஒரு புறம் என்றாலும் பல இடங்களில் நில உரிமையாளர்களின் சரியான பராமரிப்பு இல்லாமலேயே..! இன்னும் மனம் திறந்து சொன்னால் விவசாயிகளின் வாரிசுகள் பணி நிமித்தமாக வெளி மாநிலங்கள், வெளிநாடுகளுக்குச் சென்றுவிடுவதால் விவசாயத்தையும் தங்கள் குடும்பத்தையும் கவனிக்க யாரும் இல்லாத காரணத்தால் விளைநிலங்களை “விலை” நிலங்களாக மாற்றிக்கொண்டிருக்கின்றனர்.

நாட்டின் பாதுகாப்பு கருதி ராணுவத்திற்கு இளைஞர்களை அரசாங்கம் திரட்டுகிறது. விவசாயிகளின் நலன் காக்க விளைநிலங்களின் நலன் காக்க, ஒவ்வொரு விவசாயக் குடும்பத்தில் இருந்தும் ஒருவர் கண்டிப்பாக விவசாயப் பயிற்சி பெற வேண்டும் என்ற அறிவிப்பை மத்திய அரசு சட்டமாக இயற்ற வேண்டும். மேலும் நாட்டில் விவசாயக் கல்விமுறையை ஊக்குவிக்கச் சிறப்புச் சலுகைகளை வழங்க அரசு முன் வர வேண்டும்.

இத்தகு மாற்றங்களுக்கு உதவிட, விவசாயிகள் தங்கள் குடும்பங்களைச் சார்ந்த வாரிசுகள் அல்லது குடும்ப உறுப்பினர்களில் ஒருவரைக் கண்டிப்பாக விவசாயம் சார்ந்த  நடைமுறைகளைக் கற்றுக்கொள்ள விவசாய நிகழ்வுகளை அறிந்துகொள்ள முன் நிறுத்துதல் முக்கியம்.

நாட்டின் பாதுகாப்புக்கு விவசாய நிலங்கள் “விலை நிலங்களாக” மாறாமல் இருப்பதும் முக்கியம்.

பாஸ்கர்

அது சுமார் எழுபதுகளின் தொடக்கம். எங்கள் குடும்பத்தில் வறுமை நர்த்தனம் ஆடிய நேரம். என் தந்தைக்குச் சின்ன அரசாங்க வருமானம். முழி பிதுங்கி நின்ற நேரம். ஐந்து பேரைக் கொண்ட குடும்பம். சின்ன வாடகை வீடு. கடைசி வரை பரிதாபம் காட்டாத வீட்டுக்காரர். காலையில் என்ன உண்டு பள்ளிக்குச் சென்றேன் என்றே நினைவில்லை. ஆனால்  எனக்கு மதியச் சாப்பாடு பள்ளியில் தான். கொஞ்சநாள் மனம் கூசி உண்டேன். சின்ன வயது வேறு. அவமானம் பெரிதாகத் தெரியவில்லை.

அறிவு வளரத் தன்மானம் முறுக்கேறும் போல். என்னை யாரும் இந்தச் சூழல்களுக்காக ஒதுக்கவில்லை. நல்ல மனிதர்கள் நடமாடிய அந்த மயிலாப்பூர் ஆபிரகாம் தெரு  குந்துமணி பங்களா எங்கள் எல்லோரையும் அரவணைத்துக் கொண்டது. மாலையில் எங்கள் உணவகம் சங்கர மடம். அங்குக் கிடைக்கும் சோற்றுக்கு நான் பலமுறை நின்றதுண்டு. வீடு சொன்னது . நான் செய்தேன்.

அப்படி ஒரு நாள் நான் மிகவும் பயந்த இரவு. ஏழு மணிதான் இருக்கும்.  இந்தியா  பாகிஸ்தான்  போர்  மூண்ட நேரம். ஊரடங்கு அமலில் இருந்த சமயம். செய்திகளில் சொன்னது போல், எல்லா விளக்குளும் அணைக்கப்பட்டு ஊரே இருள். அப்போது கலங்கரை விளக்கம் நீதிமன்றம் உள்ளே. அதுவும் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது. மிக வேகமாக ஒரு விமானம் மேலே செல்ல, நான் வாழ்வில் பயந்த நேரம் அது. நான் பயந்த அந்த இடம் சங்கர மடம். சித்திரைக் குளம் பக்கம்.

இப்போதும் அந்த வழியாகச் செல்லும்போதெல்லாம் எனக்கு அந்த  வறுமை நாட்கள் உள்ளே புகும். உண்மையான வறியவன் எந்த உயர்விலும் தனது ஏழ்மையை மனசளவில்  விடமாட்டான் என்றே நினைக்கிறேன். வறுமை கொடியது என்பது ஒன்று. வளர்ந்த நிலையில்  ஒருவர் அதனை மறக்க முயல்வது அதனை விடக் கொடியது. மனத்தில் கர்வமும் திமிரும் ஓடும் போது அந்தச் சோற்றுக்காக வரிசையில் நின்ற நாட்கள் வந்து போகும்.

இதைப் பதிவிட அவமானம், அசிங்கம் இல்லை. ஒரு வேளை, கஷ்டப்படும் மக்களுக்குச் சின்ன உபகாரமாவது செய்ய வேண்டும் என்ற எனது எண்ணம் இங்கு தான் விதைந்து எழும்பி இருக்க கூடும். இந்த ஊரடங்கு இருட்டில் சில சமயம் இரவில் பயணிக்கும்போது அண்மையில் பல சமயம் இந்த விஷயம் நினைவுக்கு வந்தது.

என் உடம்பில் ஓடும் உதிரம், கொஞ்சம் கொடுத்தது சங்கர மடம். அன்றைக்குச் சங்கராலயம்.

சென்ற வாரம் நண்பர் ரமேஷ் என் இல்லம் வந்து என்னிடம், இது சங்கர மடம் பொங்கல், சாப்பிடுங்கோங்கோண்ணா என்று சொன்னார்.

அவரின் அன்பு, நெகிழ்ச்சி எல்லாம் சேர்ந்து நினைவுகளில் தள்ள, இப்போது மனம் விம்முகிறது. வாழ்க்கையில் அழுகை பெரிய வரம். அதுவும் தனிமையில் அழும்போது மனம் சுத்தமாகிறது. என் வெப்பம் என்னை மேம்படுத்தட்டும்.

Baskar Seshadri

When I was working in a Private company in Nungambakkam our accountant came to me and expressed a news which was shocking and I was not too sure whether it was correct.

It was in 1984 October and I had joined that company only in September. My work was to fetch coffee and go to bank and come to do sundry works for a meagre pay of Rs 275/pm. The matter is not about the Money or employment.

This news is different and to confirm the news of the accountant I came out from the office Near josier Street in Nungambakkam and pedaled towards Gemini.

The situation was chaotic and there were unrest here and there. There were fearful places allover and the news was confirmed that Indira Gandhi fell to the Bullets by her own security Guards on the fateful day of October 31. Had a strong opposition towards opposition since I was a serious reader of Thuglak and it remained for long the way till the death of Indira. She had done lots of Blunders from the days of Emergency and had done favoritism to many known people a typical approach any Powerful Politician could always do.

The Allahabad Judgement came as a jolt and ended her Big Political aspiration and the Emergency was to scuttle the opposition. All had come to an end on that morning of October 30th When she was about to start her day in the palatial House of Prime Minister.

Beant Singh with his accomplice shot her at the Point blank range and even before she could be rushed to AIIMS She was pronounced dead. The death was more of a shock since it was at PB Range. Finally she won all her opposition and enemies in and out with her death.

It was a cowardice act, the world can never forget. She was a tall leader with grit quicky and Energetic throughout. But other attitudes took her to a fathom. The Blue star operation was all the basic fact for this end to come at an age of 67 . The trigger at Golden temple ended in a Trigger at her own residence.

Her Bold decision to curb the violence ended in a tragedy when she lost her life. In fact she exercised her best powers after winning in 1980.  Violence is not in the weapon but in the of People who hold it

Baskar Seshadri

Please avoid long hours of shopping

Make Purchases Locally and avoid travel

Spend not more than one Hour or so

Go well with Mask and hold sanitizer on Hand

Avoid Group shopping

Avoid Joints if possible and Cool Drinks

Make a quicky buy and rush back

Avoid Public Transport

Don’t stay long out.

If Not vaccinated avoid outing

Wear Gloves if you can

Filter Visitors of all Kinds in Premises

—————————————–

Let’s Drive Covid Out soon