Author: மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் 10. வழக்குரை காதை

கண்ணகி வந்ததை வாயிலோன் மன்னனுக்குத் தெரிவித்தல்

வாயிலோன் கூறலானான்:

” எம் கொற்கை அரசே! வாழி!
தெற்கில் பொதிகை மலை கொண்ட தலைவனே வாழி!
செழியனே வாழி! தென்னவனே வாழி!
பழிவரும் காரியங்கள் செய்யாத பஞ்சவனே வாழி!

பொங்கி வழிகின்ற குருதியால் புண்ணாக இருக்கின்ற
மகிடாசுரனின் பிடரொடு கூடிய தலைப் பீடத்தில் நின்று
தன் அகன்ற கைகளில் வெற்றிவேல் ஏந்திய
கொற்றவை போலும் இருக்கிறாள்;
எனினும் அவள் கொற்றவை அல்லள்;

ஏழு கன்னியருள் இளையவள் பிடாரி போல் இருக்கிறாள்
எனினும் அவள் பிடாரி அல்லள்;
சிவனை நடமாடச் செய்து
அந்த ஆடலைக் கண்ட
பத்ரகாளி போல் இருக்கிறாள்;
எனினும் அவள் பத்ரகாளி அல்லள்;

பயமுறுத்தும் காட்டினை விரும்பி
வாழும் காளி போல் இருக்கிறாள்;
எனினும் அவள் காளியும் அல்லள்;
தாருகாசுரனுடைய அகன்ற மார்பினைக் கிழித்த
துர்க்கை போல் இருக்கிறாள்;
எனினும் அவள் துர்க்கையும் அல்லள்;

தன் உள்ளத்தில் பழியுணர்ச்சி கொண்டவள் போல
மிகுந்த சினம் கொண்டவள் போல
மிகவும் அழகிய வேலைப்பாடமைந்த
பொற்சிலம்பினைக் கையில் ஏந்தியவளாய்,
கணவனை இழந்த பெண்ணொருத்தி
நம் வாயிலின் கண் நிற்கிறாள்.”

இங்ஙனம் அச்சம் மேலிட
அரசனிடம் அறிவித்தான் வாயிற்காவலன்.

படத்துக்கு நன்றி:
கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் 10: வழக்குரை காதை

ஒளிவீசும் அழகிய அணிகலன்கள் அணிந்தவர்கள்
கண்ணாடியும் கலன்களும் ஏந்தியவர்கள்
புதிய நூலாடை, பட்டாடை ஏந்தியவர்கள்
கொழுவிய வெள்ளிலைச் செப்புகளை ஏந்தியவர்கள்
வண்ணப்பொடிகள் சுண்ணம்
கத்தூரிக் குழம்பினை ஏந்தியவர்கள் 
மாலைகள் கவரிகள்
அகிற்புகைகள் தாங்கியவர்கள்
கூனர் குறளர் ஊமர்
இங்ஙனம் கூடிய
குற்றவேல் புரியும் மகளிர் புடைசூழ
நரை கலந்த கூந்தலுடைய முதுமகளிர்
இவர்கள் அனைவரும்
உலகம் காக்கும் பாண்டிய மன்னன் தேவி
நீடூழி வாழ்க எனப்
புகழ்மொழிகளால்  வாழ்த்தி நிற்க…

சேவை புரியும் மகளிரும்
காவல் புரியும் மகளிரும்
அடிதோறும் வாழ்த்தி நிற்க…

பாண்டியன் பெருந்தேவி சென்றனள்
தம் தீக்கனாத் திறனை
அரசனிடம் எடுத்துரைக்க…

***

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் 10: வழக்குரை காதை

பாண்டிமாதேவியின் தீக்கனா

கண்ணகி பாண்டியன் அரண்மனைக்குச் சென்ற
அந்தக் காலைநேரத்தில்
பாண்டியன் மனைவி கோப்பெருந்தேவி
தான் கண்ட தீய கனவினைப் பற்றி
தோழியிடம் உரைக்கிறாள்.                              

நம் மன்னனின் குடையும்
செங்கோலும் கீழே விழுந்திட
வாயிலில் உள்ள மணி அசைந்து ஒலித்திட
அந்த ஓசையைக் கனவினில் நான் கேட்டேன்.
நான்கு திசையும் அதிர்ந்திடக் கண்டேன்.
கதிர் ஒளியை இருள்விழுங்கக் கண்டேன்.
இவை யாவும் என் கனவில் கண்டேன்.

கோப்பெருந்தேவி தான் கண்ட கனவை அரசவையில் இருந்த மன்னனுக்கு உரைத்தல்

அரசனின் செங்கோலும் வெண்கொற்றக் குடையும்
நிலத்தில் மடங்கி விழும்.
வெற்றிவாயிலில் கட்டிய மணி
என்னுள்ளம் நடுங்கும் வண்ணம் ஒலித்திடும்.
இரவுக்காலம் வானவில்லைத் தோற்றுவிக்கும்.
பகலில் விண்மீன்கள் எரிந்து விழும்.
எட்டுத் திசையும் அதிர்ந்து நிற்கும்.
இதனால் வரக்கூடிய துன்பம் ஒன்று உண்டு.
நான் இதனைப் பற்றி
அரசனிடம் கூற வேண்டும்.

***

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

மதுரைக் காண்டம் – 09. ஊர் சூழ் வரி

கண்ணகியின் சிந்தனை

இங்ஙனம் உரையாடியது
வஞ்சம்தானோ மாயம்தானோ
இல்லை என்னை மயக்கிய
ஒரு தெய்வமோ
இல்லை வேறு எதுவோ…

இனி எங்கே சென்று
என் கணவனை நான் தேடுவேன்..
இது மெய்யுரை அன்று..
என் கணவனுடன் சேர்வது
எனக்கு மிகவும் எளிது
எனினும்
என் கோபம் தீராது
அவனுடன் கூடேன்..

தீய வேந்தனைக் கண்டு
இக்கொலை பாதகத்துக்குரிய
காரணம் யாதெனக் கேட்பேன்.

கண்ணகி சினத்துடன் பாண்டியன் கோவில் முன் செல்லுதல்

இங்ஙனம் கூறியவள்
அவன் அரண்மனைக்குப் போவதற்கு எழுந்தாள்.
தன் துன்பம் தீய கனவுதானோ என்று
எண்ணினாள் நின்றாள்..

கயல் போன்ற கண்களில்
நீர் சொரிய நின்றாள்.
எண்ணினாள்.
கண்களில் வழிந்த நீரைத்
துடைக்காமல் எண்ணினாள்.

பின் எழுந்து சென்று
பாண்டியனின் வளம்மிக்க
கோவிலின் வாசலை அடைந்தாள்.

ஊர்சூழ் வரி முற்றியது. அடுத்து வருவது வழக்குரை காதை

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html–

படத்துக்கு நன்றி:
கூகுள்

–மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 09: ஊர்சூழ் வரி

கண்ணகி கோவலனைத் தழுவுதலும், அவன் உயிர்பெற்று எழுந்து பேசுதலும்

இவ்வாறெல்லாம் அழுது புலம்பினாள் கண்ணகி.
இலக்குமி வசித்துவரும் கோவலனின்
பொன்மார்பு தன் மார்போடு பொருந்துமாறு

அவள் அவனைத் தழுவிக் கொண்டாள்.

அப்போது கோவலன் உயிர்பெற்று எழுந்தான்.
“முழுநிலவு போன்ற உன் முகம் ஒளி குன்றிவிட்டதே”
என்றே அவன் கூறி,
அவளுடைய கண்ணீரைத்
தன் கைகளால் துடைத்தான்.

தன் பாதத்தைக் கண்ணகி பற்ற, கோவலன் வானுலகு செல்லுதல்

கண்ணகி ஏக்கம் கொண்டு அழுது, நிலத்தில் வீழ்ந்து,
வணங்கத் தகுந்த தன் கணவனின் திருவடிகளைத்
தன் கையால் பற்றிக் கொன்டாள்.
அந்த நேரம், வெட்டுப்பட்ட கோவலன்
உடல் காயங்கள் எல்லாம் நீங்கப்பெற்று,
உயிரோடு சொர்க்கம் புகுந்திட எழுந்தான்.

“ஓவியத்தில் வரைந்திட்டது போன்ற
அழகிய மைதீட்டிய கண்களை உடையவளே!
நீ இங்கேயே இருப்பாயாக” என்று கூறித்
தேவர்களுள் ஒருவனாகி வானுலகம் சென்றான்.

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:

http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html—

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 09: ஊர்சூழ் வரி

மக்கள் கோவலன் இறந்து கிடந்த இடத்தைக் கண்ணகிக்குக் காட்டுதல்

மக்களில் சிலர்,
கண்ணகிக்குக் கோவலன் இறந்து கிடந்த
இடத்தைக் காட்ட முன்வந்தனர்.

அவனைக் கண்ட செம்பொன்னால்
செய்யப்பட்ட கொடி போன்ற கண்ணகியைக்
காண்பதற்கும் பொறுக்காமல்
கதிரவன் தன் சிவந்த கதிர்களைச்   
சுருக்கிக் கொண்டு
மேற்கில் விரைந்து மறைந்தான்.

அக்காட்சியைக் கண்ட
மாலைப்பொழுதில் பூத்து உதிர்ந்த
பூங்கொடி போன்ற கண்ணகி
தன் கணவன் அருகில்சென்று
அழுது புலம்பினாள்.
அவளுடன் சேர்ந்து மக்களும் அழுததால்
மதுரை முழுதும் அவல ஒலி நிறைந்தது.

கண்ணகி சோகமுற்று அரற்றி அழுதல்

அன்றைய காலையில் ஆயர்குடியில்
தன் கணவனைத் தழுவி
அவன் கரிய முடியில் சூடியிருந்த
பூமாலையைத் தன் நீண்ட கூந்தலில்
சூடிக் கொண்டாள்.

ஆனால் அந்நாளின் மாலைப்பொழுதில்
அவன் உடலில் இருந்து வழிகின்ற குருதி
தன் உடலை நனைக்க
அக்கோவலன் தன்னைக் காண முடியாமல் கிடக்கும்
பெருந்துயர் அடைந்தாள்.

என்னுடைய பெரிய துன்பத்தைக் கண்டும்
இவள் எங்ஙனம் துன்புறுவாள் என்று
நீங்கள் எண்ணாமல் போனீரே…
மணம் மிக்க சந்தனம் முதலிய
வாசனைப் பொருட்கள்
பூசப்பட வேண்டிய உம் மேனி
புழுதியில் விழுந்து கிடப்பது தகுமோ…?

முன்னம் மாபெரும் துன்பம்
இங்ஙனம் செய்ததன் காரணம்
என்ன தீவினை என்றறியாத எனக்கு,
உம் தீவினை காரணமாக
இங்ஙனம் நிகழ்ந்துவிட்டது என்று
ஊரார் ஒருவரேனும் சொல்லாரோ…?

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html— 

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 09: ஊர்சூழ் வரி

மதுரை மக்கள் கண்ணகியின் நிலைக்கு இரங்கிக் கூறுதல்

நீங்காத துன்பத்தை இப்பெண்ணுக்கு உண்டாக்கியதால்
நம் அரசனின் வளையாத செங்கோல் வளைந்துவிட்டது;
இதற்குக் காரணம் என்னவோ!
மன்னவர்க்கெல்லாம் மன்னன்
திங்களை ஒத்த குடையும்
வாளினையும் உடைய வேந்தன்
தென்னவன் பாண்டியன் கொற்றம் சிதைந்தது;
இது எதனால் நிகழ்ந்ததோ!
உயிர்களைக் குளிர்விப்பவன்
வீரம் வாய்ந்த வேலினை உடையவனின்  
குளிர்ந்த வெண்கொற்றக்குடை
வெம்மை பரப்புகிறதே;
இது எதனால் நிகழ்ந்ததோ!

செம்மையான பொன்னால் ஆகிய சிலம்பைத்
தன் கையில் ஏந்தி
நமக்குத் தீமை விளைவிக்கும் பொருட்டு வந்துள்ளது;
இது எதனால் நிகழ்ந்ததோ!
அழகிய செவ்வரி ஓடிய மைதீட்டப்பட்ட
கண்களையுடைய இந்தப்பெண்
ஏங்கி அழுவதையும் அரற்றுவதையும் பார்த்தால்
தெய்வம் வந்து தன் மீது ஏறியது போலக் காணப்படுகிறாள்;
இதனால் என்ன விளையப்போகிறதோ!

இங்ஙனம் தமக்குத் தோன்றியதையெல்லாம் கூறி
மதுரை நகர் மக்கள் வருந்தினர்;
அரசனின் மீது உண்டான பழியை,
குடிமக்கள் துணிந்து குற்றம் கூறும்
நிலைமை கொண்டதாயிற்று
அந்த நாளில் அந்த மதுரை மாநகர்.

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html—

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 09: ஊர்சூழ் வரி

“கதிரவனது சொல்லைக் கேட்ட கண்ணகி, எஞ்சிய ஒற்றைச் சிலம்பை ஏந்தி நகரினுள் புக்கு, நகர மாந்தரை நோக்கி முறையிட்டு அழுதல்“

கதிரவன் இங்ஙனம் மறுமொழி தந்தான்.
அதைக் கேட்டதும்,
சங்குகள் அறுக்கப்பட்டுச் செய்த
வளையல்களைக் கையில் அணிந்த கண்ணகி,
அங்கே கணமும் நில்லாமல்,
தன்னிடமிருந்த ஒற்றைச் சிலம்பைக்   
கையில் ஏந்தி
நகருக்குள் சென்றாள்.

“முறைதவறி நடக்கும் அரசனின்
ஊரில் வசிக்கின்ற
பத்தினிப் பெண்டிரே!
ஒரு செய்தி கேட்பீர்களாக!
என்னிடம் இருக்கும் இச்சிலம்பு
என் கணவன் இங்கு கொண்டுவந்த
சிலம்பினைப் போன்ற வேறு ஒன்று;
அதைக் காண்பீராக!

யாரும் படாத துன்பம் பெற்றேன்;
இந்த மாலை வேளையில் இங்ஙனம்
எவரும் அறிந்திராத
துயரம் நான் அடைய வேண்டியதுதானா?
இதுதான் என் வினைப்பயன் போலும்;

என் கணவன் கள்வன் அல்லன்;
எனது காற்சிலம்பை
விலை கொடுத்து வாங்க இயலாமல்
என் கணவன் கள்வன் எனப்
பழி சுமத்திவிட்டார்கள்.

இது மிகவும் அநியாயமான ஒன்று;
கற்புடைப்பெண்கள் உங்கள்
கண்கள் முன்னே
நான் என் கணவனைக் காண்பேன்;
அங்ஙனம் நான் என் கணவனைக் கண்டால்
அவன் வாயிலிருந்து வரும்
நல்மொழிகள் கேட்பேன்;
இது என் சபதமாகும்;

அவ்வாறு அவன் கூறும்
நல்மொழிகளை நான் கேட்காமல் போனால்,
கொலையாவதற்குச் சமமான
தீவினைகள் செய்தவள் இவள் என்று
என்னை இகழ்ந்து பேசுவீராக!

அப்படிப் பேச
இது உங்களுக்கு
ஒரு வாய்ப்பாக இருக்கட்டும்.” என்றாள்.

இவ்வாறு பேரிடர் உற்று அழும்
கண்ணகியைக் கண்டு வருந்திய
வளமான மதுரை மக்கள்
உண்மை என்ன என்று அறியாமல் குழம்பினர்.

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 08: துன்ப மாலை

ஆய்ச்சியர் முன்னிலையில் கதிரவனை விளித்து ‘என் கணவன் கள்வனோ‘ என வினவுதல்

காண்பீர்களாக!
தானே வாய்த்த
தீயின் காரணமாய் நிகழ்ந்த
குரவைக் கூத்தினைக் கண்ட
இடையர்குல இளமகளிரே!
நீங்கள் அனைவரும் கேட்பீர்களாக!
இடையர்குல இளமகளிரே!                      
நீங்கள் கேளுங்கள்!

காயும் கதிர்களையுடைய
சிவந்த சூரியனே!
பாய்ந்து வரும் அலைகள் உடைய
கடலை வேலியாகக் கொண்ட
இவ்வுலகில்
நிகழ்கின்ற அனைத்தும்
நீ கண்டு அறிவாயே!
‘கள்வனோ என் கணவன்?” என
வானத்தை நோக்கிக் கேட்டாள்.

அசரீரி வாக்கு

அப்போது விண்ணில் இருந்து
ஓர் அசரீரிக் குரல் எழுந்தது.
‘கரிய கயல் போன்ற
கண்கள் கொண்ட மாதே!
உன் கணவன் கள்வன் அல்லன்;
அவனைக் கள்வன் எனப்
பழிசாற்றிய இந்த
மதுரை எனும் ஊரை
ஒளிபொருந்திய தீ உண்ணும்.’

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:

http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 08. துன்ப மாலை

ஆய்மகள் உண்மை உரைத்தல்

முதுமகள் கூறியது:

அரசன் வாசம் செய்யும்
அரண்மனையில் இருந்த
அழகான சிலம்பினைக்
கவர்ந்த கள்வன்  இவனே என்று,
சத்தமாய் ஒலிக்கின்ற வீரக்கழல் அணிந்த காவலர்
கோவலனைக் கொலை செய்ய எண்ணினர்.

கண்ணகியின் துயர நிலை

முதுமகளின் மொழிகேட்ட கண்ணகி
சீறிப் பொங்கி எழுந்தாள்; விழுந்தாள்;
கதிர்கள் பொழியும் திங்கள்,
கரிய பெரிய மேகங்களுடன்
தரையில் வீழ்வது போல வீழ்ந்தாள்.
சிவந்த கண்கள் மேலும் சிவக்கும்படி அழுதாள்;
தன் காதலன்  எங்கே எங்கே எனக்கேட்டு
ஏக்கமுற்று புலம்பி வருந்தி மயங்கி விழுந்தாள்.

தம்மோடு கூடி இன்பமுற்ற கணவன்மார்
மடிந்து தீயில் மூழ்க,
அவர்களோடு தீயில் மூழ்காது
கைம்மை நோன்பு நோற்றுத்
துயரப்படும் பெண்கள் போல,
உலகத்து மக்கள் அனைவரும்
தூற்றிப் பழிகூறும் வண்ணம்
பாண்டிய மன்னன் செய்த தவற்றினால்,
காதல் கணவனை இழந்த நானும்
துயரம் கொண்டு மடிவேனோ?
இங்ஙனம் புலம்பினாள். 

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:

http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 08: துன்ப மாலை 

ஆய மகளிருடன் மாதரி நீராடப் போவதும், கோவலன் கொலையுண்ட செய்தியை அறிந்து விரைந்து வருவதும் 

குரவைக் கூத்து முடிந்தவுடன்
ஆயர் குலத்தவள் முதுமகள் மாதரி
தளர்ந்த நடையுடன்
மலரும் புகையும் புனையும் சாந்தும் பூமாலையும்
எடுத்துக் கொண்டு
இடையறாது ஒழுகும் நீரையுடைய                            
வைகை ஆற்றின் கரையில் எழுந்தருளியுள்ள
திருமாலை வழிபடுவதற்காக
வைகைத் துறைக்குச் சென்றாள்.

அப்போது பெண்ணொருத்தி
மதுரையில் நடந்த
ஓர் அவலச் செய்தி கேட்டு
அதை உரைக்க வந்தாள்.

கொலைச்செய்தி அறிந்து வந்த ஆயமகள் பேசாது நிற்க, கண்ணகி அவளை நோக்கி ஐயமுற்றுப் பேசுதல் 

அங்ஙனம் ஓடிவந்த அவள்,
கண்ணகியைக் கண்டதும்
சொல்ல வந்ததைச் சொல்ல வார்த்தையின்றிப்
பேசாமல் நின்றாள்.

அதைக் கண்ட கண்ணகி
அவளிடம் கூறலானாள்.
ஓ தோழி!
நகருக்குள் சென்ற என் கணவனை
இன்னும் காண முடியாமல் இருக்கிறேன்;|
எனவே என் உள்ளம் பெரிதும் கலங்குகிறது.

கொல்லன் உலையில் ஊதுகின்ற தீயைவிடத்
தகிக்கின்றது என் நெஞ்சம்;
இத்தகைய துன்பத்தில் நான் வருந்துவதால்
உனக்குப் பிறர் கூறிய செய்தி என்னவென்று
உடனே கூறுவாயாக!

ஓ தோழி!
நல்ல பகல்பொழுதுதான் என்றாலும்
என் காதலனைக் காணாமல்
என் நெஞ்சம் நடுங்குகிறது.
உள்ளம் கலங்குகிறது.
உடலும் நடுங்குகிறது.
இத்தகைய துன்பத்தில் நான் வருந்துவதால்
உனக்குப் பிறர் கூறிய செய்தி என்னவென்று
உடனே கூறுவாயாக!

ஓ தோழி!
என் தலைவன் வரக் காண்கிலேன்;
எனவே அடைக்கலமின்றி நிற்கிறேன்;
நீங்கள் அனைவரும் உள்ளே ஏதோவைத்து
உண்மையை மறைத்து வஞ்சகமாகப் பேசுவதால்
என் நெஞ்சம் கலங்குகிறது.

இங்ஙனம் என் மனம் கலங்குவதால்
விளைவு எங்ஙனம் இருக்குமோ!
இத்தகைய துன்பத்தில் நான் வருந்துவதால்
உனக்குப் பிறர் கூறிய செய்தி என்னவென்று
உடனே கூறுவாயாக!

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 07: ஆய்ச்சியர் குரவை

படர்க்கைப் பரவல் 

மூன்று உலகங்களையும்
தன் இரண்டு அடிகளுக்குள் அடக்கி அளந்ததால்
சிவந்த பாதங்கள் மேலும் சிவக்கும் வண்ணம்,
தன் தம்பியாகிய இலக்குவனோடு
காட்டிற்குச் சென்றவன்;
‘சோ’ என்னும் அரணும்
அதனுள்ளே இருந்த அரக்கர்களும்            
அழிந்து போகச் செய்தவன்;
பழமையான இலங்கை நகரின்
காவலையும் அழித்தவன்;
இத்தகைய சிறப்புடைய
திருமாலின் புகழையும் சிறப்பையும்
கேட்காத செவியும் ஒரு செவியா?! 

தேவர்கள் எல்லார்க்கும் பெரியவன்;
மாயங்களில் வல்லவன்;
உலகங்கள் யாவையும் படைக்கின்ற
உந்திக் கமலத்தை உடையவன்;
கண்களும் திருவடிகளும் கைகளும்
அழகிய வாயும்
சிவந்து விளங்கும் கரிய நிறமுடையவன்;
இவனைக் காணாத கண்களும்
என்ன கண்களோ?!
கண்டது இமைத்திடும் கண்களும்
என்ன கண்களோ?! 

அறியாமை கொண்ட மனத்தினை உடைய
மாமன் கம்சன் புரிந்த
வஞ்சகச் செயல்களில் இருந்து தப்பி,
அவனை வென்றவன்;
நான்கு திசைகளிலும் உள்ளவர் போற்ற,
பின்தொடர்ந்து வந்த வேதங்கள் முழங்க,
பாண்டவர்களுக்காகத் துரியோதனனிடம்
தூது சென்ற ஆயக் கண்ணனைப்
போற்றாத நாவும் என்ன நாவோ?!
‘நாராயணா’ என்று கூறாத
நாவும் என்ன நாவோ?! 

வாழ்த்து 

நாம் குரவைக் கூத்தில் போற்றிய கடவுள்
நமது ஆநிரைகளுக்கு நேரக்கூடிய
துன்பத்தைப் போக்கிடுக!
வெற்றி தரும் இடியைப் படையாகக் கொண்ட,
இந்திரனின் தலையில் உள்ள
முடியணியை அணிந்ததால்
கொண்ட வெற்றியையும்,
தொடி அணிந்த தோளினையும் உடைய
பாண்டியனின் குறுந்தடியால் அறையப்படும்
வெற்றி முரசானது
வேற்றரசர்கள் நடுங்கும்படி
நாள்தோறும் பகைவர்களைக் கொன்று
வெற்றியைக் குவித்து விளங்குவதாக…
என்றே வாழ்த்தினர். 

ஆய்ச்சியர் குரவை முற்றியது; அடுத்து வருவது ‘துன்ப மாலை‘ 

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 07: ஆய்ச்சியர் குரவை 

முன்னிலைப் பரவல் 

மந்தர மலையை மத்தாக நிறுத்தி,
வாசுகிப் பாம்பினைக் கடையும் கயிறாக்கி,
கடலின் நிறம்கொண்ட கண்ணனே!
நீ முன்பொருநாள்
பாற்கடலைக் கடைந்தாய்!                                           
இவ்வாறு கடைந்த உன் வலிமையான கைகள்தான்
யசோதைத் தாயின் கடை கயிற்றில் கட்டுண்ட
அந்தக் கைகளோ?
இது என்ன மாயம்?
நான்முகனை ஈன்ற மலர் போன்ற
உந்தியை உடையவனே!
எமக்கு மிகவும் வியப்பாகிறதே!

அரும்பொருள் முதற்பொருள் இவனே என்று
தேவர்கள் வணங்கிப் போற்றும் வண்ணம்
நீ மிக்க பசி ஏதுமில்லாமலேயே
உலகம் முழுவதையும் உண்டாய்!
வளமான துளசி மாலை அணிந்தவனே!
இவ்வாறு உலகை உண்ட இந்த வாய்தான்
அன்று ஆய்ச்சியர் உறியில் சேமித்த
வெண்ணெயை உண்ட திருவாயோ?
இது என்ன மாயமோ?
எமக்கு மிகவும் வியப்பாகிறதே!

அனைவரும் போற்றி வணங்கும் திருமாலே!
தாமரை போன்ற உன் பாதத்தின் இரு அடிகளால்
மூவுலகையும் அளந்தாயே!
இருள் நீங்கும் வண்ணம் நடந்தாயே!
இவ்வாறு நடந்த அடிகள்தான்
பின்னர்ப் பாண்டவர்க்குத் தூதாக
நடந்துசென்ற அடிகளோ?
நரசிம்ம அவதாரமாய்ப் பகைவனை அழித்தவனே!
இது என்ன மாயமோ?
எமக்கு மிகவும் வியப்பாகிறதே!

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html