Author: மலர் சபா

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 07: ஆய்ச்சியர் குரவை  

பின்னையின் அணி நிறத்தையும் மாயவன் வடிவழகையும் பாடுதல்

யமுனைத் துறையில்
கண்ணனுடன் விளையாடும் பின்னையின்
அழகையும் நிறத்தையும்
இனி நாம் பாடுவோம். 

மிகவும் மென்மையான இடை                     
ஒடிந்து போகுமோ எனக்
காண்பவர் எண்ணும் வண்ணம்
இடை அசைய நடந்து வருபவளின்
ஆடையை ஒளித்து வைத்த
கண்ணனின் அழகே அழகு எனப் புகழ்வோமா!  

அல்லது… 

அவள் ஆடையை ஒளித்துவைத்து
ஆடையின்றி இருக்கும் அவளைக்
கண்டு மயங்கும் கண்ணனைக் கண்டு
தானும் மயங்கி நிற்கும் அவள் அழகிய
மென்சாயல் முகத்தைக் கொண்ட
பின்னையின் அழகே அழகு எனப் புகழ்வோமா! 

ஆற்றில் விளையாடும்போது
வஞ்சித்துப் பின்னையின் ஆடை கவர்ந்த
கண்ணன் அவன் உள்ளம் கவர்ந்த
பின்னையின் அழகே அழகு எனப் புகழ்வோமா! 

அல்லது… 

அங்ஙனம் தன் உள்ளம் கவர்ந்தவளின்
அழகையும் வளையல்களையும்
ஒன்றாகக் கவர்ந்து நின்ற
கண்ணனின் அழகே அழகு எனப் புகழ்வோமா! 

ஆடையையும் வளையலையும் இழந்து
நாணம் மிகுந்து தன் கையால்
முகத்தை மறைத்துக் கொண்ட
அவள் முகத்தின் அழகே அழகு எனப் புகழ்வோமா! 

அல்லது… 

அவள் கைகளால் முகத்தை மறைத்து நின்ற
அழகில் மயங்கிக் காதலுற்று உழன்ற
கண்ணனின் அழகே அழகு எனப் புகழ்வோமா! 

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:

http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 07: ஆய்ச்சியர் குரவை

பாட்டு

மாயவனது வருகையையும் குழலோசையையும் பாடுதல்

வஞ்சத்தால் வந்து நின்ற கன்றினைக்
குறுந்தடியாகக் கொண்டு
விளாமரத்தின் கனிகளை உதிர்த்த மாயவன்,
இன்றைய பொழுதில்
நம் ஆநிரைப்பக்கம் வருவானாயின்   
அவன் ஊதும் கொன்றைக் குழலின்
இனிய இசையைக் கேட்டு நிற்போம் தோழி! 

பாம்பினைக் கயிறாகக் கொண்டு
கடல் கடைந்த மாதவன்,
இன்றைய பொழுதில்
நம் ஆநிரைப்பக்கம் வருவானாயின்
அவன் ஊதும் ஆம்பற் குழலின்
இனிய இசையைக் கேட்டு நிற்போம் தோழி! 

நமது கொல்லையைச் சார்ந்த இடத்தில்
வஞ்சத்தால் வந்து நின்ற
குருந்தமரத்தினை முறித்தெறிந்த மாயவன்,
நம் வழிபாட்டின் பயனால்
இன்றைய பொழுது
நம் ஆநிரைக்கு வருவானாயின்
அவன் ஊதும் முல்லைக் குழலின்
இனிய ஓசையைக் கேட்டு நிற்போம் தோழி! 

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:

http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 07: ஆய்ச்சியர் குரவை

குரலை முதலாகக் கொண்டு
புனையப்பட்ட பெயர்களுடைய அப்பெண்கள்,
முதலில் சமமாக நின்றும்
பின் வட்டமான வடிவில் நின்றும்
நண்டின் வடிவமாய் நின்று
கைகளைக் கோத்துக் கொண்டு
கூத்தாட்டத்தின் தாள உறுப்புகளை ஆராய்ந்தனர். 

அவர்களுள் குரல் என்ற பெயர் உடைய
பூங்கொடி போன்றவள்,
தமது கிளையாகிய துத்த நரம்பின்
பெயர் கொண்டவளைப் பார்த்து
“அகன்ற கொல்லைப் புனத்தில்
நின்ற குருத்த மரத்தினை
வஞ்சத்தால் முறித்த மாயவனைப்பற்றி
முல்லைப் பண் இசைத்துப் பாடுவோம்” என்றாள்.

பின் முல்லைப்பண்ணைப் பாடத் தொடங்கினர்.
குரல் எனும் பெயர் கொண்டவளின் ராகம்
மந்தமாக இருக்க,
இளி எனும் பெயர் கொண்டவளின் ராகம்
சமமாக இருக்க
துத்தம் எனும் பெயர் கொண்டவளின் ராகம்
சற்றே வலிமையாக
முறைப்படி ஒலித்தன.
விளரி எனும் பெயர் கொண்டவள்
வலிமையில்லாத மந்தமான ராகமாய்த்
துத்தம் என்பவளுக்குச் சுருதி பாடத் தொடங்கினாள்.

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

படத்துக்கு நன்றி: கூகுள்

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 07. ஆய்ச்சியர் குரவை

படைத்துக்கோள் பெயர்

குரல் நரம்பை
மாயவன் என்று அழைத்தாள்;
இளி நரம்பினை வீரம் மிக்க
பலராமன் என்று அழைத்தாள்;
துத்த நரம்பினை
நப்பின்னை என்று அழைத்தாள்;
மற்றைய நரம்புகள்
முன்னர் இருந்த மரபுப்படியே
ஏற்ற பெயர்களைப் பெறும் என்றாள்.

மாயவன் என்றழைக்கப்பட்ட
நரம்புக்கு அடுத்து,
பின்னை என்றழைக்கப்படும்
துத்தமும் தாரமும் நின்றன.

பலதேவன் என்றழைக்கப்பட்ட
இளி நரம்பினைச் சேர
உளரியும் விழையும் நின்றன.

கைக்கிளை நரம்பு பின்னைக்கு
இடப்பக்கம் நின்றது.

விளரி நரம்பு தாரத்துக்கு
வலப்பக்கம் நின்றது.

வளம்பொருந்திய துளப மாலையை
மாயவன் எனும் கண்ணன் தோளில் சார்த்தி,
கூத்து நூல் பகரும் இயல்பில் இருந்து நீங்காது
குரவைக் கூத்தாடத் தொடங்கினாள்.

உலகினை அளந்த திருமால் தன் மார்பில் இருக்கும்
இலக்குமியை நோக்காததற்குக் காரணமான
வளையணிந்த கைகளையுடைய
நப்பின்னைதானே யாம் என்று மாதரி வியந்தாள்.

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 07: ஆய்ச்சியர் குரவை

நுண்ணிய புள்ளிகளையுடைய
இந்த ஏற்றின் வலிமை அடக்கியவனுக்கே
இக்கொடி போன்ற பெண்ணின்
காதல் தோள்கள் உரியனவாகும்.

அழகிய இந்த ஏற்றினை அடக்கியவனுக்கே
இந்த அழகிய கொடி போன்ற பெண்ணின்
மென்மார்புகள் உரியனவாகும்.

வெற்றி பெறும் திறமையுடைய
அழகிய இந்த ஏற்றினை
அடக்கி நின்றவனுக்கே
கொன்றைப்பழம் போல் மின்னும்
கூந்தலையுடைய இவள் உரியவள். 

தூய வெள்ளை நிறமுடைய
இந்த ஏற்றின் சீற்றத்தை அழித்தவனுக்குக்
காயாம்பூ நிறத்தவள் இவள் உரியவள். 

எடுத்துக்காட்டு 

தொழுவில் உள்ள ஏழு வகை ஏறுகளை
ஏழு கன்னிப்பெண்கள்
திருமணத்துக்கென்று வளர்த்தனர்.
இவ்வாறு தன் மகள் ஐயையிடம்
கூறினாள் மாதரி. 

இம்மகளிரை
பழைய நரம்புகள் நிற்கும்
முறைமைகளிலே நிறுத்தி
இடையர்குலப் பிறப்பாகிய மாதரி
இம்மகளிருக்கு
எடுத்துக்காட்டாய்க் கூறிப்பெயரிட்டாள். 

குடதிசையில் குரல் நரம்பு முதல்
இடமுறையாக
குரல் துத்தம் கைக்கிளை உழை
இளி விளரி தாரம் என்ற பெயர்களே
அந்தப் பூங்குழல் பெண்களுக்கு
மாதரி விரும்பிய பெயர்களாம்.

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 

http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 07: ஆய்ச்சியர் குரவை

தீங்கு நேரும் என மாதரி கூறக்கேட்டு
மயங்கி நின்றாள் ஐயை;
அவளிடம் மாதரி, “மகளே! மயங்காதே;
இச்சகுனங்களுக்கு வருந்தாமல்
அமைதி காணும் தீர்வும் உள்ளது;

இவ்வுலகில் பிறந்த பெண்களுக்கெல்லாம்
அணியாக விளங்குகின்ற
கண்ணகி கண்டு மகிழும்படி
யாம் இடைக்குலப் பெண்டிர்
அனைவரும் ஒன்றுகூடி
முன்னொருநாள் ஆயற்பாடியில்
தன் தமையன் பலதேவனோடு
கண்ணன் நிகழ்த்திய
இளம்பருவத்தின் செயல்களைப் பற்றிய
நாடகங்கள் பலவற்றுள்
நப்பின்னையோடு அவர்கள் நிகழ்த்திய
நாடகத்தை இப்போது ஆடுவோமாக;
இத்தீய சகுனங்கள் காரணமாக
நம் ஆநிரைகளுக்குத்
துன்பம் நேராமல் காத்திடுக” என்று
அத்தெய்வங்களிடம் வேண்டுவோமாக!

கொளு

கரிய நிறமுடைய ஆண் ஏற்றின்
சினத்துக்கு அஞ்சாமல்
அதன்மீது பாய்ந்து அடக்குகின்ற ஆயனை,
தேன்நிறைந்த இந்த மலர்மாலையை
ஏந்தியவள் விரும்புவாள்.

சுட்டு

நெற்றியின்கண் சிவந்த சுட்டியினை உடைய
ஆண்ஏற்றை அடக்கிய அந்தத் தலைவனுக்கு,
இப்பொன் வளையல்களை அணிந்த ஆயமகளின்
தோள்கள் உரியனவாம்.

வீரமும் இளமையும் உடைய இந்த ஏற்றினை அடக்கி
அதன் முதுகின்மேல் ஏறி
அதனைச் செலுத்திய ஆயனுக்கு
முல்லைப்பூக்கள் சூடிய கூந்தலை உடைய
இந்த ஆய்ச்சி வாழ்க்கைத் துணைவியாவாள்.

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 07:  ஆய்ச்சியர் குரவை 

கயிறும் மத்தும் கொண்டு மாதரி தயிர் கடைய முற்படுதல் 

இமயத்தின் உச்சியில் எழுதிய
கயல்மீன் அருகே எழுதப்பட்ட
வில்லும் புலியும் உடைய
சேரனும் சோழனும்,
நாவலந்தீவிலுள்ள பிற அரசர்களும்,      
தம் ஏவல்கேட்டு அதன்படி நடக்க
நிலவுலகம் முழுவதையும் ஆட்சிபுரிந்த
முத்துமாலை பொருந்திய
வெண்கொற்றக் குடையினை உடைய
பாண்டிய மன்னனின் அரண்மனையில்
காலை ஒலிக்கும் பள்ளியெழுச்சி முரசம்
மிகவும் சத்தமாக முழங்கியது. 

எனவே, தமக்கு இன்று கோயிலுக்கு
நெய்யளக்கும் பணி என்று கருதிய
இடையர்குல முதுமகளாம் மாதரி
ஐயை எனப்படும் தன் மகளை அழைத்து,
கடையும் கயிற்றினையும் மத்தினையும்
எடுத்துக்கொண்டு வந்து
தயிர்ப்பானைமுன் நின்றாள். 

“உரைப்பாட்டு மடை மாதரி கண்ட உற்பாதங்கள்” 

நாம் உறையிட்ட தாழிகளில்
பால் உறையவில்லை;
திரண்ட முரிப்பு உடைய
ஆண் ஏற்றின் கண்களில் இருந்து
கண்ணீர் வழிகின்றது;
எனவே நமக்கு ஒரு
தீங்குவரும் வாய்ப்புள்ளது. 

உறியில் முதல்நாள் உருகுவதற்காக வைத்த
வெண்ணெய் உருகவில்லை;
ஆட்டுக் கிடாக்களும் துள்ளி விளையாடாமல்
சோர்ந்து நிற்கின்றன;
எனவே நமக்கு ஒரு
தீங்குவரும் வாய்ப்புள்ளது. 

நான்கு முலைகளையுடைய
பசுக்கூட்டம் மெய்நடுங்க
அரற்றி நிற்கின்றன;
அப்பசுக்களின் கழுத்தில் கட்டிய மணிகள்
அறுந்து நிலத்தில் வீழ்கின்றன.
எனவே நமக்கு ஒரு
தீங்குவரும் வாய்ப்புள்ளது. 

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:

http://ilakkiyam.com/sangailakkiyam/23-tamil/iyal/sangailakkiyam/pathinenmerkanaku/ettuthogai/pura-nanooru/1133-kolaikalakathai 

கொலைக்களக் காதை முற்றியது. அடுத்து வருவது ஆய்ச்சியர் குரவை

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 06: கொலைக்களக்  காதை 

கல்லாக் களிமகன் ஒருவன் வாளால் எறிய, கோவலன் குருதி சோர மண்ணின் மேல் மாண்டு விழுதல்

அதனைக் கேட்ட கல்வியறிவில்லாத
கொலைபாதகத்துக்கு அஞ்சாத
மூடன் ஒருவன்
தன் கையில் உள்ள வெள்ளிய வாளால்
கோவலனை வெட்டினான்.

அவ்வெட்டானது கோவலன் உடலில்
குறுக்கே பாய்ந்து அறுத்தது.
வெட்டுப்பட்ட புண்ணிலிருந்து
குருதி கொப்பளித்து சுற்றிலும் பரவியது.

நிலமங்கை மிக்க துயரம் அடைய,
மன்னனுடைய செங்கோல் வளைந்து நிற்க,
முன்செய்த ஊழ்வினை முதிர்ந்து நிற்கக்
கோவலன் வெட்டுண்டு வீழ்ந்தான்.

வெண்பா 

பாண்டிய மன்னன் முன்செய்த தீவினையால்
எப்போதுமே வளைந்திடாத
அவன் செங்கோல்
கண்ணகியின் கணவன்
கோவலன் கொலை காரணமாய் வளைந்தது.

உலக மக்களே!
இதன் மூலம் நீவிர் செய்த
நல்வினை தீவினை
இவ்விருவினைகளின் பயனும்
அவற்றைச் செய்தவரைத்
தப்பாது வந்து சேரும்,
இதை உணர்ந்து
நல்லதையே செய்வீர்களாக!

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 212  – 218

கொலைக்களக் காதை முற்றியது. அடுத்து வருவது ஆய்ச்சியர் குரவை

http://ilakkiyam.com/sangailakkiyam/23-tamil/iyal/sangailakkiyam/pathinenmerkanaku/ettuthogai/pura-nanooru/1133-kolaikalakathai

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 06: கொலைக்களக்  காதை 

கள்வன் ஒருவனின் செய்தி

முன்னொரு நாளில் கள்வன் ஒருவன்
பகல்பொழுதில் தூதுவன் வேடம் தரித்து
அரண்மனையில் தங்கியிருந்து,
இரவு நேரத்தில் பெண்வேடம் பூண்டு
விளக்கின் இருளிலே பள்ளியறை புகுந்தான்.

தூங்கிக் கொண்டிருந்த இளவரசன் மார்பில் அணிந்த

வெயில்போல ஒளிவீசிக் கொண்டிருந்த வைரமாலையை
அதனின்று வீசிய ஒளியின் வெளிச்சத்தின் துணை கொண்டு,
மின்னலெனச் செயல்பட்டுக் களவாடிச் சென்றான்.

உறக்கத்திலிருந்து விழித்த இளவரசன்,
தன் மாலையைக் காணாது
உடனே தன் வாளை உருவினான்.
கள்வன் இளவரசனின் வாளின் உறையைத்
தன் கையில் பற்றிக் கொண்டு,
வாள்வீச்சு வரும் போதெல்லாம்
உறையை வாளினுள் திணித்துத்
தன்மீது குத்து வராதபடி
கவனமாகப் பார்த்துக் கொண்டான்.

அதனால் கோபமுற்ற இளவரசன்
மற்போர் மூலம் அவனைத் தாக்க முயன்றான்.
அங்கே இருந்த மணித்தூண் ஒன்றைத்
தன்னைப் போலக் காட்டிக் கொண்டு
தான் கற்ற களவுநூலின் பயிற்சியால்
அங்கே இருந்து மறைந்து தப்பித்தான்.
அங்ஙனம் மறைந்த அவனை
இன்றுவரை யாராலும் காண முடியவில்லை.
அப்படிக் கண்டவர் உளராயின்
நீங்கள் எனக்குக் காட்டுங்கள்.
இத்தகைய கள்வருக்கு ஒப்பானவர்
உலகில் யாரும் இல்லை..
இங்ஙனம் பொற்கொல்லன் கூறினான்.

காவல் இளைஞன் ஒருவன் கள்வனைப் பற்றிக் கூறிய செய்தி

அப்போது திருத்தமான வேலைத்
தன் பெரிய கையில் ஏந்திய
காவல் இளைஞன் ஒருவன்
இங்ஙனம் கூறலானான்.

“முன்னொரு நாள் கள்வன் ஒருவன்
அணிகலன்களைத் திருடும் வேட்கையால்
இருள் அடர்ந்த நள்ளிரவு யாமத்தில்
உணவினைத் தேடிப் பசியால் அலையும் புலிபோல்
என் முன்னால் தோன்றினான்.
நிலம் தோண்டும் உளியைக் கையில் கொண்டு
நீல நிற ஆடை உடுத்தியிருந்தான்.

அவனைக் கொல்ல என் கைவாளை உருவிய போது,
உடனே அவ்வாளைப் பறித்துக் கொண்டு மறைந்து விட்டான்.
அதன் பின் அவனை யான் எவ்விடத்தும் காணவில்லை.
இது போன்ற களவரின் செயல் யாராலும் அறிய முடியாதது.

இவனைக் கொல்லாமல் நாம் விட்டுவிட்டால்
அரசனின் தண்டனைக்கு ஆளாக நேரிடும்.
எனவே, கொல்லும் கருவிகளைக் கையில் ஏந்தியவர்களே!
நாம் இப்போது என்ன செய்யலாம்என்று
சிந்தித்துச் சொல்லுங்கள்”என்று
பிற காவலரிடம் கூறினான்.

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 190 – 211

http://ilakkiyam.com/sangailakkiyam/23-tamil/iyal/sangailakkiyam/pathinenmerkanaku/ettuthogai/pura-nanooru/1133-kolaikalakathai–
 

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 06: கொலைக்களக்  காதை 

‘கோவலன் கொலைப்படுமகன் அல்லன்‘ என்ற காவலாளருக்குப் பொற்கொல்லன் கள்வரின் இயல்பினை எடுத்துரைத்தல்

“இங்கு இருக்கும் இவன் இலக்கண முறையால்
மேன்மக்களைப் போலத் தோன்றுவதால்
இவன் கொலைபாதகக் கள்வன் அல்லன்” எனக்
காவலர் கூறினர்.

அவர்களைப் பார்த்து எள்ளி நகைத்த பொற்கொல்லன்
“நீங்கள் கள்வரின் இயல்புகள் 
அறியாதவராய் இருக்கிறீர்கள்;” என்று கூறிக்  
கள்வரின் இலக்கணங்களை
அவர்தமக்கு விரிவாக எடுத்துக் கூறலானான்.

மந்திரம் தெய்வம் மருந்து நிமித்தம்
தந்திரம் இடம் காலம் கருவி ஆகிய
எட்டுச் சூழல்களையும்
தமக்குச் சாதகமாக்கிக் கொண்டு
எப்போதும் திரிவர் கள்வர்.
இவர்களின் மருந்தில் நீங்கள்
அகப்பட்டுக் கொண்டீர்கள் என்றால்
புகழ்மிக்க மன்னனின் 
தண்டனைக்கு ஆளாவீர்கள். 

கள்வரின் எட்டுத் துணைகள்

கள்வர் தம் நாவால் மந்திரத்தை உச்சரித்தால்
தேவகுமாரர்களைப் போல
நாம் காண முடியாமல் மறைந்து விடுவர். 

தாம் வழிபடும் தெய்வத்தின் உருவை
மனத்தில் நினைப்பாராயின்
களவாடிய பொருளை நமக்குக் காட்டியபடியே
தப்பி ஓடி விடுவர். 

அவர்கள் மருந்தினாலே
நம்மை மயக்கினால்
நம்மால் இருக்கும் இடம்விட்டு
அசையவே முடியாது. 

கிடைப்பதற்கு அரிய பொருள்
தானாகவே கையில் கிடைத்தாலும்
நல்ல நிமித்தம் வாய்க்கவில்லையெனில்
அதைத் தொட மாட்டார்கள். 

களவு நூலில் கூறப்பட்ட வழியில்
களவாடச் செல்வாராயின்
இந்திரனின் மார்பணியைக்கூட
எளிதில் களவாடி விடுவர். 

இப்பொருளைக் களவாட
இந்த இடமே சிறந்தது என்று
அவர் எண்ணுவாராயின்
அதன் பின் அவர்களை
யாராலும் காண முடியாது. 

களவு செய்வதற்கு 
இதுதான் ஏற்ற காலம் என்று 
அவர்கள் முடிவு செய்துவிட்டால்
தேவர்களால் கூட
அவர்களைத் தடுக்க முடியாது. 

அவர்தம் கருவிகள் கொண்டு
அரிய பொருட்களைக் களவாடினால்
இந்தப் பெரிய உலகில்
அவரைக் கண்டுபிடிக்க வல்லவர்
ஒருவரும் இல்லை. 

அவர்கள் களவுபுரிய
இரவு பகல் நேர வேறுபாடு கிடையாது.
அவர்கள் களவு புரியும் இடத்தை ஆராய்ந்தால்
நாம் ஓடி ஒளிய  ஓர் இடமும் கிடைக்காது. 

எனவே எல்லாக் காலங்களும்
எல்லா இடங்களும்
அவர்கள் களவாட ஏற்புடையவை
என்று கூறினான். 

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 162 – 189

http://ilakkiyam.com/sangailakkiyam/23-tamil/iyal/sangailakkiyam/pathinenmerkanaku/ettuthogai/pura-nanooru/1133-kolaikalakathai–

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 06: கொலைக்களக்  காதை

மன்னனைக் கண்டு பொற்கொல்லன் செய்தி தெரிவித்தல் 

மன்னனைக் கண்ட பொற்கொல்லன்
அவன் காலடியில் விழுந்து
அவனைப் பலவாறு புகழ்ந்து போற்றினான்.
“கன்னக் கோலும், கவைக்கோலும் இன்றி
வாயில் காத்து நின்றோரையும் மயக்கி
அவர்களை உறங்கச் செய்து,                                  
அரண்மனை புகுந்து,
அரசியின் சிலம்பைத்
திருடச் சென்ற கள்வன்,
காவலர் கண்களையும் மறைத்து
ஒளிந்து கொண்டு இருந்தவன்,
என்னுடைய சிறுமை பொருந்திய
குடிலில் வந்து தங்கியிருக்கிறான்”
என்று அரசனிடம் உரைத்தான். 

மன்னவன் வினைவசத்தால் மயங்கிக் காவலர்க்கு இட்ட கட்டளை 

வினையின் பயன் தோன்றிய
காலம் வந்து விட்டது;
ஆதலால், கொம்புகளுடன் கூடிய
வேம்பு மாலை அணிந்த
பாண்டிய மன்னன்
சற்றும் ஆராய்ந்து சிந்திக்க இயலாதவனாய்க்
காவலர்களை அழைத்து,
“தாழ்ந்த பூங்கோதைகளையுடைய
என் தேவியின் காற்சிலம்பு
இவன் காட்டிக் கொடுக்கும்
அந்தக் கள்வனது கையில் இருக்குமாயின்,
அக்கள்வனைக் கொன்று அச்சிலம்பை
இங்கு கொண்டு வருவீர்களாக” என்றான்.

காவலாளருடன் திரும்பி வந்த பொற்கொல்லன் கோவலனிடம், “இவர் சிலம்பு காண வந்துள்ளனர்” என்று சிலம்பைப் பற்றிக் கூறுதல் 

அங்ஙனம் அரசன் காவலரை ஏவியதால்
தீயதொழில் புரியும் பொற்கொல்லன்
‘கோவலன் திருட்டுப்பழி ஏற்க வேண்டும்’
என்ற தன்எண்ணம்
ஈடேறப்போகிறது என்று நினைத்து
அகம் மகிழ்ந்தான்.
ஊழ்வினையின் வலையில் விழுந்து கிடந்த
கோவலனை அணுகினான்.

“வெற்றி பொருந்திய படைகளையுடைய
மன்னனின் ஏவுதலினால்
உம்மிடம் உள்ள சிலம்பைக் காண
இங்கு வந்துள்ளனர்.
அதனைக் காட்டுவாயாக”
என்று கூறினான்.

கோவலனும் தன் கையில் உள்ள சிலம்பை
அவர்களிடம் காட்டினான்.
அதன் அருமை பெருமைகளை
விளக்கிச் சொல்பவன் போல
அக்காவலர்களைத்
தனியே அழைத்துச்சென்ற
அக்கயவன் பொற்கொல்லன்,
அரசியின் சிலம்பை அது எவ்வாறு
ஒத்திருக்கிறது என்பதை
விளக்கிச் சொன்னான்.

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 142 – 161

http://ilakkiyam.com/sangailakkiyam/23-tamil/iyal/sangailakkiyam/pathinenmerkanaku/ettuthogai/pura-nanooru/1133-kolaikalakathai–

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 06: கொலைக்களக்  காதை

பொற்கொல்லன் தீய எண்ணத்துடன் செல்லுதல்

‘நான் வஞ்சகம் செய்து கவர்ந்த சிலம்பு
என்னிடம்தான் உள்ளது என்று
பிறர் அனைவரும் அறியும் முன்னே
வேறு ஊரிலிருந்து இங்கு வந்த
இவன் மூலம் என் கள்ளத்தனத்தை          
நான் மறைப்பேன்’ என்று எண்ணி,
சிறிதும் கவலைப்படாது
பொற்கொல்லன்  சென்றான்.

கோப்பெருந்தேவியின் கோவிலை நோக்கி மன்னவன் செல்லுதல்

 கூடல் மகளிர் ஆடும்போது
தோன்றும் தோற்றமும்,
அந்த ஆட்டத்துக்கேற்ற பாட்டு இசைக்கும்போது
எழும் வேறுபாடும்,
யாழிசையின் பயன்களும்,
அரசனின் உள்ளத்தைக் கவர்ந்தது என்று எண்ணி,
தன் ஊடலை உள்ளே வைத்துக் கொண்டு
தலைநோயாகிய வருத்தத்தைத் தன் மீது படரவிட்டு,
உயர்குடிப்பிறப்பையுடைய பெருந்தேவி
தன்னுடன் மேவாது
அந்தப்புரம் சென்றுவிட்டதால்…
காமம் மிகுந்த அரசன்
மந்திரிகளின் கூட்டத்தை விட்டு நீங்கி,
அரி சிதறிய நீண்ட கண்களையுடைய பணிப்பெண்களுடன்
கோப்பெருந்தேவியின் கோவிலை நோக்கிச் சென்றான்.
காவலையுடைய வாயிலின்கண் செல்லும் முன்னே
அவனைப் பலவாகப் புகழ்ந்து ஏத்தி
அவன் கால்களில் விழுந்தான் பொற்கொல்லன்.

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே: 127 – 141

http://ilakkiyam.com/sangailakkiyam/23-tamil/iyal/sangailakkiyam/pathinenmerkanaku/ettuthogai/pura-nanooru/1133-kolaikalakathai–