Category: படக்கவிதைப் போட்டிகள்

பவள சங்கரி

அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

அருண் வீரப்பன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பு ஆசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (18.07.2015) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர் குழு உறுப்பினர், தமிழ் இலக்கிய ஆராய்ச்சியாளர் திருமதி மேகலா தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பல முறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். இது, கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்கு பெற அழைக்கிறோம்.

புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்த மேகலா இராமமூர்த்தி கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்றவர். அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009 ம் ஆண்டுகளில் (ஆர்லாண்டோ & அட்லாண்டா) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்று பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். புறநானூறு, குறுந்தொகைப் பாடல்களில் அதிக நாட்டமும், இலக்கியக் கூட்டங்களில் சுவைபட பேசுவதிலும் வல்லமை பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

இந்த அழகிய புகைப்படத்தை எடுத்துத்தந்துள்ள திரு. கோகுல்நாத், இதனைப் போட்டிக்கான படமாகத் தெரிவுசெய்துதந்த வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமிகு. சாந்தி மாரியப்பன் இருவருக்கும் வல்லமை மின்னிதழின் நன்றி.

அலையாடும் கடற்கரையில் அலைபேசியோடு உரையாடிக்கொண்டிருக்கும் இந்த ஆடவனுக்காக அருகிருக்கும் ஆரணங்கு ஆசையாய்க் கட்டியிருக்கும் இந்த மணற்கோட்டையைப் பார்க்கும்போது இவள் மனக்கோட்டையின் சாமி இவன் தான்போலும் என்ற எண்ணம் நம்முள்ளும் எழுகின்றது.

நிலத்தினும் பெரிதே வானினும் உயர்ந்தன்று
நீரினும் ஆரள வின்றே சாரற்
கருங்கோற் குறிஞ்சிப் பூக்கொண்டு
பெருந்தேன் இழைக்கும் நாடனொடு நட்பே. (குறுந்: 3)

என்று தலைவனோடு தான்கொண்ட நட்பின் அகலத்தை, ஆழத்தை, உயரத்தை உரைத்தாள் அன்றைய குறுந்தொகைக் காதலி. இன்றைய குறுஞ்செய்தி(கால)க் காதலியோ தன் எண்ணங்களைக் கடலோரத்தில் அழகுற மணற்கவிதையாய்ப் படைத்திருக்கின்றாள்.

எந்தப் படத்தைத் தந்தாலும் துள்ளிக்கொண்டு கவிதை எழுதும் வல்லமை பெற்ற நம் கவிஞர்குழாம் ஓர் அருமையான காதற்களத்தை விட்டுவிடுவரா என்ன? புகுந்துவிளையாடியிருக்கிறார்கள் இம்முறையும்!

என்னைக் கவர்ந்த கவிதைவரிகள் முதலில்…

இருவேறு சிற்பங்களாய் மாறிய பெற்றோரின் கதையுரைக்கும் திரு. கவிஜியின் வரிகள்…

…குழந்தையின் 
கனவில் வந்து கொண்டிருப்பது
நேற்று மாலை -அது 
தெரியாமல் 
அழித்து விட்ட 
மண் சிற்பத்தின் அழுகையாகக் கூட 
இருக்கலாம்…
எதுவும் பிடிபடாத 
யோசனையில் 
நாங்கள் சிற்பமாகவும்
முடியாமல்… 
சிணுங்கிடவும் முடியாமல் 
இரண்டு பக்கமும்
அமர்ந்து கிடக்கிறோம்
ஒரே  மாதிரியான 
இரு வேறு
சிற்பமாக…

*****

கண்மணியின் கவலை போக்க இணையத்தில் வழிதேடும் காதலனைக் கவினுறக்காட்டும் திருமிகு. கீதா மதிவாணனின் வரிகள்…

அலையாடிய அழகுப்பாதங்கள்
அலுத்தோய்ந்து கிடக்க…
மணலளைந்த மலர்க்கரங்கள்
கன்றிச் சிவந்திருக்க… 
கனவு இல்லமொன்றை கடற்கரையில் 
கட்டுகிறாள் என் காதல் கண்மணி!
[…]
கவலை வேண்டாமடி கண்மணி!
உன் கனவை நனவாக்கும் வழிகளைத்தான்
இணையத்தில் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன் இப்போது!

*****

”கலைமகளிவள் கட்டிய மணற்கோட்டை இவள் மனக்கோட்டைதானோ? என்ற காதலனின் வினாவைக் கவிதையாக்கியிருக்கும் திரு. ரா. பார்த்தசாரதியின் வரிகள்…

கல்லிலே கலைவண்ணம் கண்டவனின் மகள்
மணலிலே கோட்டை கட்டி பெருமிதம் அடைந்தாள் 
அவள் காதலனோ வாழ்வில் கோட்டை கட்ட நினைக்கின்றான் 
[…]
முனைப்போடு நீ கட்டிய மணற்கோட்டை 
என்னை நினைத்து கட்டிய மனகோட்டையா ! மணற்கோட்டையா !

 *****

கதிரொளி தெளிக்க, மெல்லிய தென்றல் தீண்டக் காதலியிவள் தன்னன்புக் காதலனுக்காய்க் கட்டிய மண்மாளிகையை நமக்கும் காட்டுகின்ற திருமிகு. ரேவதிஸ்ரேயாவின் வரிகள்…

ஒரு பெண் தன் காதலனுக்காக கட்டிய ஓவியம் !
கார்மேகம் சூழ !சூரியஒளி தெளிக்க !மெல்லிய தென்றல் தீண்ட !அலை கடல் ஓசை இசைக்க !உனக்கென ஆசையோடு இந்த மண்மாளிகை உனக்கு பரிசாக தர கட்டியுள்ளேன் கொஞ்சம் திரும்பிப் பாரடா !

*****

சின்னச் சின்னக் கோட்டைகட்டிச் சிங்காரமாய் வாழ வழிசொல்லும் பெண்ணைக் கண்முன் நிறுத்தும் திருமிகு. லட்சுமியின் வரிகள்…

சின்னச் சின்ன கோட்டை கட்டி
சிங்காரமாய் வாழ்ந்திடுவோம்!
சிறிய செல்லிடப்பேசியிலே
சின்னதாகப் படம் பிடிப்பாய்!
சின்னப் பெட்டி அல்ல உன் உறவு!
[…]
வண்ண வண்ண வானவில்லாய்
வானம் எட்டும் ஆசைகளால்
இல்லறம் கசந்திட வழிவகுக்கும்
ஈந்து மகிழ்ந்து சிறப்புடனே
இருப்பதைக் கொண்டு வாழ்ந்திட்டால்
ஈசனும் நமக்குத் துணையாவான்

*****

”கணினித் தொழில்நுட்பத்தில் தன்னைத் தொலைத்த காதலன், காதல் தொழில்நுட்பத்தை முற்றும் மறந்தானோ…?” என்று குமுறும் கோதையின் வேதனையை வெளிப்படுத்தும் திருமிகு. ஜெயஸ்ரீஷங்கரின் வரிகள்…

…இன்றோ பௌர்ணமி…இருந்தும் ஏனோ
அமாவாசையாய் நீ முகம் கவிழ்த்து
‘அன்ராயிட்’டுக்குள் உன்னை அடமானம்
வைத்துக் கொண்டாய்…!
உன்னோடு வாய் ஓயாமல் பேசுபவள்
உனது ‘ஸ்மார்ட்’ கைபேசி..!
உன்னையே நேசித்து தோற்றுப் போனேனா
இந்த வாய்பேசி..?
உனதழகு ‘வொய்ஃபை’ ஓரந்தள்ளி
அழ வைப்பவள் அந்த ‘ஆப்பிள்’ அழகி…
அவளே எனக்கு ‘வைஃபை’ அரக்கி..!
நீ ‘வாட்ஸ் அப்’பில் உறைந்து கிடக்கும்
வேளையில் நானும் ‘வாட்ஸ் நெக்ஸ்ட்’
என்று கேட்காமல் உறங்கிக் கிடப்பேன்…!

*****

நிஜவுலகின் நிலைதன்னை யதார்த்தமாய் எடுத்தியம்பும் திரு. ஜெயபாரதனின் வரிகள்…

ஒருபுறம்
ஆக்கவினை புரிந்து
கலைத்துவ
ஆலயம் கட்டுவாள்
கன்னி ஒருத்தி !
எதிர்ப்புறம் 
எதற்கு அதுவென வெறுத்து
எதிர்ப்பான்
காளை ஒருவன் !
இருவர்
போராட்டத்திற்கும்
இடையே
அழிக்கப் பயமுறுத்தும்
அடுத்தடுத்து
ஆழிப்
பேரலைகள் ! 

*****

குறும்பாக்களில், மனிதர்களின் உள்ளக் குறிப்புகளைக் குறும்பாக உலகுக்குணர்த்தும் திரு. ருத்ரா. இ. பரமசிவனின் வரிகள்…

கனவுகளை பிசைந்தனர்.
கையில் வந்ததோ
கடலின் சதை.
…
அகங்களில் அணைத்திருக்க‌
முகங்களில் பட்டிமன்றம்.
மண முறிவா? மண மகிழ்வா?
…
பிரம்மன் தோற்றான்.
மனிதன் வென்றான்.
உளி இங்கே உள்ளம் அல்லவா.

*****

”தன்னுடைய பிறந்தநாள், ஊடலின் பிறந்தநாளாய் மாறிப்போனதில் மங்கைக்கு வருத்தம்தான்! காதலன் ஊடல்தீர்க்கக் கோட்டை கட்டுகிறாள் மணலில்!” என அழகிய கதைசொல்லும் திரு. பழனிச்சாமியின் வரிகள்…

அலைகடலின் ஓரத்தில்
அந்திசாயும் நேரத்தில் 
சந்திக்க வந்தவனோ
சற்றேதான் தூரத்தில்
மற்றொரு நாளென்றால்
மன்னிப்புத் தந்திடுவாள்
இன்றைக்குப் பிறந்தநாள்
இயற்கையின் பேரழகில்
மயங்கியே  ரசித்திடஓர்
மந்திரம் சொன்னவளை
சந்தித்த வேளையிலா
சச்சரவு எழவேண்டும் 
[…]
தவிக்கின்ற பெண்ணைவிட்டு
தனியேதான் இருக்கின்றான்
இனிமையான பொழுதுதான்
இம்சையைத் தருகிறது

*****

”மழைவருமுன்னே இம்மண்சிற்பத்தைப் படமெடுத்துவிடு மன்னவா! அசலழிந்தாலும் நகலிருக்கும் அலைபேசியில் என்றும்!” எனும் காதலியின் கோரிக்கையைக் கூறும் திருமிகு. சியாமளா ராஜசேகரின் வரிகள்…

அடிவானம் கருத்திருச்சு
அடைமழைக்கும் வாய்ப்பிருக்கு 
அலைகளெல்லாம் ஆர்ப்பரித்து 
அருகினிலே வருகிறது
அச்சமென்னுள்  தோன்றிடுது 
அழிந்திடுமோ சிற்பமென ….!
அதற்குள்நீ சீக்கிரமாய்  
அலைபேசிக் காமராவில் 
அடுக்கடுக்காய்ப் படம்பிடிப்பாய்  
அசலழிந்து போனாலும் 
அற்புதமாய்ப்  பதிந்தநகல் 
அழியாது ஆயுளுக்கும் …!!

*****

காதல் தலைவனின் புறக்கணிப்பைத் தாளமாட்டாத தலைவியின் மனப்போராட்டத்தை விளக்கியிருக்கும் திரு. செல்வக்குமார் சங்கரநாராயணனின் வரிகள்…

விளையாட்டாய் நினைத்து நீ 
வேடிக்கை பார்ப்பதற்குமோ 
தகுதியை இழந்திருக்கிறது 
உனக்கான என் கனவு மாளிகை
அலையது கூட இதைக் காக்க
முன்னேற்றவில்லை அன்பே! 
[…]
எவ்வளவு விசித்திரம் அன்பே இந்தக் காதல் 
எனக்கான நீ உனக்கான யாரையோ 
தேடுவதை 
என் கண் முன்னே காட்டிக் கரைய வைக்கிறதே!

*****

அற்ப ஆசைகளை விடுத்து அன்பினில் ஒன்றாய் இணைய ஆசைக்காதலனை அழைக்கும் ஆயிழையை அறியத்தரும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் வரிகள்…

சிற்பம் அழகாய் மணலினிலே
     செய்தவள் உள்ளம் பாராமல்,
கற்பனை உலகில் சஞ்சரிக்கும்
     கணவன் மனமும் மாறாதோ…
அற்பமாம் ஆசைகள் புறந்தள்ளி
     அன்பிலே ஒன்றாய் இணைந்தாலே,
கற்பனை மிஞ்சிய நல்வாழ்வு
     கனிந்திடும் இனிய இல்லறத்திலே…!

*****

அலைபேசியில் மூழ்கி, ஆசையாய் மனைவி வடித்த கலைவண்ணத்தைக் காணமறந்த கணவனின் நிலைக்காகக் கவலும் திருமிகு. தமிழ்முகிலின் வரிகள்…

நீண்ட நெடிய தொலைபேசி உரையாடல் முடிந்து
மெல்ல தலை திருப்பி பார்க்கும் கணவனுக்கு
மனைவியின் கைவண்ணத்தில் மண் கோட்டை
காதல் கோட்டையாய் காட்சி தருமா ? – அல்லது
கவனக் குறைவாய் கைபட்டு – எழிலாய் எழுந்திருக்கும்
ஆசைக் கோட்டையும் சரிந்து விட – அதை
அறியக்கூட முடியாத அளவுக்கு
பணிகளும் சுமைகளும் அவனையே
ஆக்கிரமித்து விடுமா ?

 *****

”கணவனின் துணையோடு தான் வாழவிருக்கும் இல்லத்திற்கான மாதிரி வடிவமே இது!” எனும் முன்னுரையோடு மங்கையொருத்தி தன் ஆசைகளைப் பட்டியலிடுவதைப் பகரும் திரு. அமீரின் வரிகள்…

மணல்கொண்டு
மனக்கோட்டை கட்டவில்லை சுந்தரா
உன் துணைகொண்டுவாழ
மாதிரி கோட்டை கட்டுகிறேன் நமக்காக!
[…]
வடக்கு பார்த்த வாசல்
மேற்கில்  பரந்த தோட்டம்!
வடக்கு பக்கம் நீர்நிலை
தெற்கு பக்கம் பெட்டக அறை!
[…]
ஐந்தடியில் தலைவாசல்
பூவேலை கதவினில்!
பொன்வண்ண வெளிப்பூச்சு
இளவண்ண உட்பூச்சு!
திரைசீலை தொங்கவிட்டு
அழகாய் அதை மடித்துகட்டி!
என்னிரண்டு அறைகளோடு
மிளிரவேண்டும் நவீனகலை!

*****

”வாரநாட்கள் முழுவதும் அலுவலகத்திலேயே உழலும் இவர்களுக்கான ஒரே பொழுதுபோக்கு இந்தக்கடற்கரையும், மணல் விளையாட்டும்தான்! இவர்களைத் தொந்தரவு செய்யாதீர்கள்!” என்று அன்புக் கட்டளையிடும் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரனின் வரிகள்…

சின்ன வயசு சந்தோஷத்தை
சிறைபடுத்தி மண்ணிலே
கலையுணர்வு  காண
[…]
தங்களை தாங்களே
புதுப்பித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்
அடுத்த  நாள்  விடியலுக்காக
பாவம் அவர்கள்
வேலைப்பளுவில்
இந்த சின்ன சந்தோஷத்திற்காக
கடற்கரை  மணலில்  ஹாயாக!
யாரும் டிஸ்டர்ப் செய்யாதீர்கள்

*****

”புவியிலே நான் மணல்மாளிகை கட்டுகிறேன், நீ அப்புறம் திரும்பி (அலைபேசியில்) ஓர் கவிமாளிகை கட்டேன்!” என்று காதலனுக்கு யோசனை சொல்லும் காதலியைக் காண்பிக்கும் திருமிகு. வேதா. இலங்காதிலகத்தின் வரிகள்…

வார்த்து முடியும் வரை
பார்க்காது இந்தப் புறம்
சேர்த்திடு காதல் வரிகள்.
காதல் பித்தம் ஏறியும்
கலைப் பித்து முற்றிட
காவற்காரனாய் நீ மாற
ஆவல் தீர்க்கிறேன் நான்.

*****

தன் காதல் பொய்யாய்ப் பழங்கதையாய்ப் போய்விடுமோ? என்று அஞ்சிக் கண்ணீர்சிந்தும் காரிகையின் அவலத்தை, எண்ணத் தூரிகைகொண்டு தீட்டியிருக்கும் திரு. கொ. வை. அரங்கநாதனின் வரிகள்…

அன்று
கடலோரம் நீ
காதலால் கட்டிய கோட்டை
மணல் கோட்டையாகுமென
மனதாலும் நினைக்கவில்லை
உச்சி சிலை
உயிர் காக்கும்
சாமி என்றாய்
மீசை இரண்டும்
நம் ஆசை காக்க
ஆண்டவன் இட்ட
வேலி என்றாய்
[…]
உன் சிரித்த முகத்தையும்
சிந்திய சொற்களையும்
கைபேசியில் அடைத்து வைத்து
கண்ணீரில் வார்த்தெடுத்து
தினமும்
கனவுகளில் கரைகிறேன்

*****

”கடற்கரைக் காதற்படகிற்கு எவரோ துடுப்பு?” என்று வினாத்தொடுக்கும் திரு. மெய்யன் நடராஜின் வரிகள்…

வெளிச்சத்தில் நின்று இருளுக்குள் செல்ல 
உளியற்ற எண்ணம் செதுக்கும் –களிப்பற்ற 
பாதை கடக்கும்  பயணமன்றோ காதலெனும்  
போதை சரிக்கும் புயல்.

அணிந்த சிவப்பு அறிவிப்பை ஏற்றுத் 
துணிந்து துடியாய் துடிக்க – கணித்த 
கடவுளின் நீதி கடற்கரை காதல் 
படகிற் கெவரோ  துடுப்பு?

*****

வாழ்வின் சூட்சுமத்தை, வாழ்வியல் நெறிதன்னை வகையாய் உரைத்திடும் திரு. சுரேஜமீயின் வரிகள்…

வாழ்வில் இருபக்கம்
வசந்தம் ஒருபக்கம்
வாடும் மறுபக்கம்
வளைத்துப் பழகிக்கொள்!
வாழ்வே சுகமாகும்
வளர்தமிழ் தினம்படித்து
வள்ளுவம் ஏகிடுவாய்
வாழ்வின் நெறிவிளங்கும்!
[…]
மணலினின் தேடாதே
மானுடம் தேடிஎடு
காற்றினில் கலந்துவந்து
கடவுளாய் வாழ்த்திடுவேன்!!

வீடுகட்ட வேண்டும் எனும் தன் ஆசைக்கனவின் வெளிப்பாடாய் மணல்வீடுகட்டி மகிழ்ந்திருக்கும் மங்கையின் மனநிலையை விவரிக்கும் திருமிகு. ராதா மரியரத்தினத்தின் வரிகள்…

நேற்றுக் கடற்கரைக்குச் 
சென்று மண் அளைகையிலே
வீட்டுக் கனவு வந்து 
கையது தன்னாலே
கட்டியது மணல் வீடு
கனவினில் கண்டது
நிஜத்தினில் வந்து நிற்க​
பனித்தது எந்தன் கண்கள்
என் கனவு வீட்டைப் பாரீர்

*****

மேட்டு நிலத்தினிலே மணற்கோட்டை கட்டும் குமரியின் குதூகலத்தைக் காட்டும் திரு. சிவராமனின் வரிகள்…

ஆட்டமும் பாட்டமும் அன்போ டியைந்திட்டு
வாட்டமாய் நாம்வாழ வாசல் பலவைத்து
மேட்டு நிலத்தினில் மாளிகை போன்றதோர்
கோட்டையைக் கட்டு கிறேன்

*****

அழகிய சொற்களால் கவிதைக்கோட்டைகள் எழுப்பிய உங்களனைவருக்கும் பாராட்டுக்கள் கவிஞர்களே!

அடுத்த கேள்வி…இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் யார் என்பதே!

ஆடவனின் முரட்டுப் பிடிவாதத்தையும் அவனிடம் யாசிப்பதே பெண்மையின் இலக்கணம் என்றாகிப் போகும் உள்ளம் சுடும் நிதர்சனத்தையும்  உருக்கமாய் வடித்திருக்கும் ”மணல் வீடு…’எனும் கவிதை என் மனவீட்டைக் கொள்ளைகொண்டது.

அக்கவிதை…

ஒவ்வொரு முறையும் 
காத்துக் கிடக்கின்றேன்
முகம் காட்ட மறுக்கும் 
முரட்டுப் பிடிவாதத்துக்குப்
பின்னான முரண்படுதல்களில் எல்லாம் 
யாசிப்பவளாக மட்டுமே…

பூங்கொத்துக்கள் பரிசளிக்கவே
விரும்புகின்றவள் 
என்றான போதும்…கீறிடும்
முட்களைப் பற்றிய 
முன்னெச்சரிக்கையில்
மெல்லக் கூம்பி இதழ் 
உதிர்க்கிறது என் தனிமை…

கடந்து போன ஒன்றுக்குள் இருந்து
என்னைத் தொலைப்பவனும்
தொலைந்து போகும் ஒன்றுக்குள் இருந்து
என்னை மீட்டெடுத்துக் காப்பவனும்
என்றாகிப் போன உனக்கு….
இம்முறையும் பரிசளிக்கிறேன்
மணலால் செய்த மாளிகை ஒன்றை
உனக்கான காயங்கள் ஏதுமின்றி 
வழமை போல கலைத்து விட்டுப் போ….
எனக்கான நேசத்தில் 
குறைவற்றுப் போகும் வரை
உனக்கான முகத் திருப்பலுக்காய்
முயற்சிக்க வைத்தலில்
குறை ஒன்றும் இல்லை…

இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. சாயாசுந்தரத்தை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்ந்தெடுக்கின்றேன்.

அடுத்து, கண்ணீரோடு மங்கையெழுப்பும் மணற்கோட்டையில் கொட்டிக்கிடக்கும் அவளன்பை அழகான சொற்களால் கவிதையாய்த் தொடுத்திருக்கும் திருமிகு. புனிதா கணேசனின் வரிகளும் மனத்தை நிறைத்தன. அவரைப் பாராட்டுக்குரியவராய்க் குறிப்பிட விரும்புகின்றேன்.

அக்கவிதை…

கண்ணீர் துகள்களின் சேர்க்கையாய்
மணல்துகள்கள் அவள் கைகளுள்!
கைகள் பிசைந்ததில் பிரசவித்துக்
கொண்டிருந்தன மணல் கோட்டைகள்
மனக் கோட்டைகளின் பிரதிபலிப்பாய் !
கண்ணீரின் உப்பும் மணல் துகளில்
கடல் நீரின் உப்புடன் சேர்ந்தே இருந்தது !
தொலைத்து விட்ட பிள்ளைப் பிராயத்தைத்
தேடிக் கொண்டிருந்தன அவள் கைகள்
சிலையாகும் ஒரு மணல் மாளிகையில்!
கரை தழுவும் கடல் அலைகள் -அதைக்
கரைத்தும் செல்லும் யதார்த்தங்கள்
அவள் ஆழ் மனதின் ஏக்கங்கள் போல
அழிந்து பொசுங்கித் துகள்கள் ஆக்கலாம்…
சில பொழுதாவது சிதைந்து போகாத
அழகியல் நிலையை ரசித்துக் கொண்டே
நிர்மாணித்துக் கொண்டிருந்தாள் – தன்
உள்ளக் கிடக்கையைப் பகிரங்கமாக!
மணல் மாளிகை நிறைத்த அறைகள் யாவும்
தன் அன்பை நிறைத்திருந்தாள்…அவனோ
புறமுதுகிட்டே புறக்கணிப்பு நிகழ்த்துகிறான்…!

கவிஞர்கள் அனைவருக்கும் என் வாழ்த்துக்களும் பாராட்டுக்களும்!