Category: மின்னூல்கள்

  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 20

    சி. ஜெயபாரதன்.

     

    கலில் கிப்ரான்

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    நமது பூமி

    நமது பூமி
    ____________________________

    “நான் நாட்டியம் ஆடவோ, ஊது கொம்பை ஊதவோ, முரசை அடிக்கவோ நீ விரும்பினால், என்னை ஒரு திருமண விருந்துக்கு அழைத்திடு ! இடுகாட்டிலிருந்து என்னை வெளியே இழுத்துக் கொண்டு வந்திடு !”
    கலில் கிப்ரான். (The Narcotics & Dissecting Knives)
    ___________________

    பிரபஞ்சத்தின் மகத்துவம்
    ___________________

    எமது குப்பைக் கழிவுகளை
    எல்லாம்
    உனது நெஞ்சில் திணிக்கிறோம் !
    கதிரடிக்கும் நிலத்தில் கோதுமைப்
    பயிர்கள் சேர்ப்பாய் நீ !
    கொத்துக் கொத்தாய்த் திராட்சைக்
    கொடிகள் வளர்ப்பாய் நீ !
    உலோகத் தனிமங்கள்
    எடுத்து நாங்கள் செய்வோம்
    பல பீரங்கிகள்
    வெடி குண்டுகள் ! ஆனால்
    எமது தனிமங்களில் நீ
    முளைக்கச் செய்வாய்
    முல்லையும் ரோஜாவும் !
    எத்துணைப் பொறுமை உனக்கு
    வையமே !
    எத்தகைப் பரிவு உள்ளது
    உனக்கு !
    கிழக்கு மேற்காய்ப் பிரபஞ் சத்தில்
    பயணம் செய்த போது
    இறைவன்
    பாதத்தால் உண்டான
    நீயோர்
    அணுத்தூசிக் கோளம் !
    ___________

    அல்லது தீப்பொறி ஒன்று
    நித்திய
    உலையி லிருந்து
    எறியப் பட்டதா ?
    விண்ணைத் தொட்டு விடும்
    அண்டக் கிளைகள்
    பரப்பிடும் இறைவனின்
    மரமாய் வளர
    நிலத்தில் போட்ட
    நீ ஒரு விதையா ?
    அல்லது
    பூதங்களின் பூதக் குழல்களில்
    ஓடும் இரத்தத்தின்
    ஒரு துளியா ?
    அல்லது
    அவனது நெற்றியில் துளிர்த்த
    வேர்வையில் உதித்த
    ஓர் முத்தா ?
    ______________

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 19

    சி. ஜெயபாரதன்.

    கலில் கிப்ரான்

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    நமது பூமி

    நமது பூமி
    ____________________________

    “தீவினையை எதிர்த்துப் போராடும் போது ஒருவன் எல்லை மீறுவது நல்லது ! ஏனெனில் மிதவாதியாக இருந்தால் மெய்ப்பாடுகளை அறிவிக்கும் போது பாதி உண்மையைத்தான் அவன் வெளியிடுகிறான் ! அடுத்த பாதியை பொதுமக்கள் சினத்துக்கு அஞ்சி அவன் ஒளித்து வைக்கிறான்.”
    கலில் கிப்ரான். (The Narcotics & Dissecting Knives)
    ____________________________

    புவியின் நியதி
    ____________________________
    கற்றுக் கொண்டேன் :
    மக்களின் விதியே உன் சட்டம் !
    அறிந்து கொண்டேன் :
    மரக் கிளையைத் தன் புயலால்
    ஒடிக்காதவன் களைத்து
    மரணம் அடைவான்
    முடிவிலே !
    புரட்சியைப் பயன்படுத்தி
    உலர்ந்த சருகுகளை
    ஒதுக்காதவன்
    மெதுவாகச் சாவான் !
    ___________

    எத்தகைப் பரிவு உள்ளது
    பூமியே உனக்கு !
    இல்லாமையில் உழன்ற தற்கும்
    எல்லாம் செழித்த தற்கும்
    இடையே
    இழப்புற்ற குழந்தைகள் மேல்
    எத்தகை உறுதி உள்ளது
    உனது பாசம் !
    உறுமுகிறோம் நாமெல்லாம் !
    முறுவல் புரிவாய் நீ !
    நிலையற்றோர் நாமெல்லாம் !
    நீங்காதது நீ !
    தெய்வ நிந்தனை செய்வோம்
    நாமெல்லாம் !
    புனிதப் பணிக்கு நீ !
    அழுக்காக் குவோம் நாமெல்லாம் !
    விழுமப் படுத்துவாய் நீ !
    ____________

    கனவுக ளின்றித் தூங்குவோம்
    நாமெல்லாம் !
    கனவுகள் காண்பாய் நீ
    நித்திய விழிப்பில் ! உன்
    நெஞ்சில் நுழைப்போம்
    ஈட்டியும் வாளும் !
    காயத்தை ஆற்றிக் கொள்வாய்
    ஆயிலை ஊற்றி !
    எலும்பையும்
    எரிந்த மண்டை ஓட்டையும்
    விதைக்கிறோம்
    நின் நிலத்தின் மீது !
    அவற்றிலிருந்து
    சைப்பிரஸ் மரங்களை
    வளர்ப்பது நீ !
    _______________

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 18

    சி. ஜெயபாரதன்.

     

    கலில் கிப்ரான்

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    நமது பூமி

     

    நமது பூமி
    ____________________________

    “பலவீனம், கவலை ஆகியவற்றின் மெய்ப்பாடை விட்டுவிட்டு நமது கிழக்காசியர் வற்புறுத்துவதைக் கண்டு நான் மிகவும் வருந்துகிறேன்.”
    “எனது அன்புக்குரிய நாடு பாடுவது மகிழ்ச்சிக்காக இல்லாது, மக்களிடையே பயக் கொந்தளிப்பை உண்டாக்க என்னும் போது நான் வேதனைப் படுகிறேன்.”
    கலில் கிப்ரான். (The Narcotics & Dissecting Knives)
    ____________________________

    புவியே உனை நாடினேன்
    ____________________________

    ஒருநாள் தெளிவான இரவின்
    அமைதியில்
    உனைக் காண வெளியில் வந்தேன்,
    என் ஆத்மாவின் கதவையும்
    ஜன்னலையும் திறந்து,
    இதயத்தில்
    இச்சையும் மோகமும் மிகுந்து !
    விண்ணை நோக்கி
    புன்னகை புரியும்
    விண்மீன்களைப் பார்த்த
    வண்ணம் நீ
    இருந்தாய் ! என்
    கால்கட்டுச் சங்கிலியை
    கழற்றி எறிந்தேன் !
    ____________________________

    என் ஆத்மா குடியிருக்கும் இடம்
    உன் சூழ்வெளி ! அதன்
    காரணம் நான் அறிந்தேன் !
    என் ஆத்மாவின் ஆசைகள்
    ஒன்றி யுள்ளன
    உன் ஆசைகளில் !
    என் ஆத்மாவின் அமைதி
    ஓய்வெடுக்கும்
    உன் அமைதியில் !
    விண்மீன்கள்
    உன் உடலில் தெளித்திடும்
    பொன் தூசிகளில்
    புதைந்திருக்கும் ஆத்மாவின்
    பூரிப்பு !
    ____________________________

    ஒருநாள் இரவு வானம்
    சாம்பல் நிறத்தில்
    இருந்த போது
    களைத்துப் போனது
    என் ஆத்மா !
    கவலை யுற்றது
    என் ஆத்மா !
    உன்னை நாடி வந்தேன்
    வெளியில் !
    பூத வடிவில் தோற்றினாய்
    நீயே !
    புயல்களை ஆயுதமாய்ப்
    போர்த்திக் கொண்டி ருந்தாய் !
    கடந்த காலத்தோடு
    நிகழ் காலம்
    சண்டை இட்டது !
    பழையவை இடத்தைப்
    புதியவை
    பற்றிக் கொண்டது !
    பலவீனரைத் துரத்திக் கொண்டு
    வாழ்ந்து வந்தார்
    வலுத்தவர் !
    ____________________________

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 17

    சி. ஜெயபாரதன்.

     

    கலில் கிப்ரான்

     

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    நமது பூமி

     

    நமது பூமி
    ____________________________

    மதக்குருவை ஒரு வாலிபன் புராதனச் சடங்கு ஒன்றைப் பற்றி விளக்கும்படி வினாவும் போது உபதேசி “மதத்தை நம்பிக்கையோடு நோக்காதவன் கண்கள் வெறும் மூடுபனி மூட்டத்தைத்தான் காணும்” என்று அவனைக் கடிந்துரைப்பார்.
    கலில் கிப்ரான். (The Narcotics & Dissecting Knives)
    ____________________________

    புவியே என்னே உன் நறுமணம் !
    ____________________________

    புவியே ! நீ பலவீன மானவள் !
    பலம் உடையவள் ! பணிவு உள்ளவள் !
    நிமிர்ந்து நிற்பவள் !
    நீ வளைந்து கொடுப்பவள்
    நீ அடம் பிடிப்பவள்
    மனத் தெளிவும்
    இனத்தின் ரகசியம் அறிந்தவள்.
    ஆறுகளைத் தேடிச் சென்றேன்
    சிற்றோ டைகளின் பின்சென்றேன்
    நிலத்தின் ஏற்றத்தில்
    நகர்ச்சியில்
    நித்திய நிலைப்பகம்
    நெறி கூறக் கேட்டேன் !
    குன்றுகளில்
    நின் பாடல்கள் எதிரொலித்தன
    யுக யுகமாய் !
    மலைச் சரிவுகளில் கேட்கும்
    குடிவாசி மற்றோர் குடிவாசியை
    விளிக்கும் குரல் !
    ____________________________

    நீயே நித்தியத்தின்
    வாயும் அதன் இதழ்களும் !
    நீயே காலத்தின்
    விரல்களும் நூல்களும் !
    நீயே வாழ்வின்
    புதிரும் தீர்ப்பும் ஆகும்!
    நின் வசந்த காலம்
    எழுப்பி விட்ட தென்னை !
    ஊதுபத்தி போல் நறுமணம்
    ஊர்ந்திடும்
    நில வெளியில்
    இழுத்துச் சென்றாய் என்னை !
    ____________________________

    வேனிற் காலப் பருவத்தில்
    வேர்வை சிந்தும்
    உழைப்பின் பலனைக் கண்டேன் !
    இலையுதிர் காலத்தில்
    திராட்சைக் கொடிப் பந்தல்களில்
    ஒயின் மதுவாக
    உன் குருதி ஓடுவதைக்
    கண்டேன் !
    உன் குளிர் காலம்
    என்னைத் தூக்கிச் செல்லும்
    உன் படுக்கைக்கு !
    பனித்தளம்
    உனது தூய்மையைக் காட்டும் !
    மீண்டும் வசந்த காலத்தில்
    தோன்றும் நறுமணம் !
    கோடையில் அளவற்ற
    கொடை உள்ளம் உனக்கு !
    அதைப் போல்
    இலையுதிர் காலத்திலும் நீயொரு
    பெருங் களஞ்சியம் !
    ____________________________

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 16

    சி. ஜெயபாரதன்.

     

    கலில் கிப்ரான்

     

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    நமது பூமி

    நமது பூமி
    ____________________________

    மகள் ஒருத்தி தாயின் பழக்க வழக்கங்களைப் பின்பற்ற மறுத்தால், அந்தத் தாய் சொல்வாள் : “தாயை விடத் தாழ்ந்து போனவள் மகள். தாயின் தடத்தில் நடக்க வேண்டும் புதல்வி.”
    கலில் கிப்ரான். (The Narcotics & Dissecting Knives)
    ____________________________

    புவியே என்னே உன் எழில் !
    ____________________________

    எத்தகை எழிலுடன் உள்ளாய்
    புவியே நீ !
    எத்தகைப் பெருமிதம் உனக்கு !
    எத்தகை பூரணப்
    பணிவு மனம் உனக்கு
    பரவும் ஒளி மீது !
    எத்தகை நேர்மைத் தணிவு
    இரவி மீது உனக்கு !
    எத்தகை வனப்போடு உள்ளாய்
    நிழலில் மூடி !
    எத்தகைக் கவர்ச்சி உள்ளது முகத்தில்
    மர்மத்தைக்
    கவசமாய்க் கொண்டு !
    ____________________________

    எத்தகை மன அமைதி அளிக்கும்
    புலரும் காலைப் பொழுது
    புனையும் கீதம் !
    எத்தகைக் கடூர மானவை
    உனது புகழ்ச்சிகள் !
    எத்தகை பூரணம் உனக்குப்
    புவியே !
    எத்தகைக் கம்பீரம் உனக்கு !
    உனது சமவெளி களின் மேல்
    உலவி வந்துளேன் !
    உனது மலைச் சிகரங்களில் ஏறி
    ஊர்ந்தி ருக்கிறேன் !
    உன் பள்ளத் தாக்குகளில்
    இறங்கி வந்துளேன் !
    உனது குகைகளின்
    ஊடே நுழைந் திருக்கிறேன் !
    ____________________________

    உனது கனவுகளைக் கண்டேன்
    நினது சமவெளிகளில் !
    உனது பெருமிதம் கண்டேன்
    நினது மலைகளில் !
    உனது பேரமைதிக்குச் சான்றானேன்
    நினது பள்ளத் தாக்குகளில் !
    உனது தீர்மானம் நிறைவேறும்
    நினது குன்றுகளில் !
    உனது மர்மங்கள் ஒளிந்திருக்கும்
    நினது குகைகளில் !
    ____________________________

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 15

    சி. ஜெயபாரதன்.

     

    கலில் கிப்ரான்

     

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    உன்னைப் போன்றவன் நான்

     

    உன்னைப் போன்றவன் நான்
    ____________________________

    என் இருண்ட உள்ளத்தில்
    விண்மீன்கள் உணர்ச்சி வசத்தால்
    சிதறிக் கிடக்கின்றன
    மின்னிய வண்ணம் !
    என் இதயத்தில்
    சந்திரன் வெளிச்சம் அளிக்கும்
    என் கனவுகட்கு
    வழி காட்டிக் கொண்டு !
    உறக்க மில்லாத
    என் ஆத்மாவில்
    ஓர் மௌனம் வெளியாக்கும்
    காதலர் மர்மங்களை !
    எதிரொலி செய்யும்
    முணுமுணுப்போர் வழிபாடுகளை !
    முகமூடி அணிந்து கொள்ளும்
    என் முகம்,
    மரணத்தின் கோரத்தால்
    கிழிந்து போய்,
    இளைஞர் கீதங்களால்
    செப்பணிடப் பட்டு !
    இரவே !
    ஒருவரை ஒத்தவர் நாம்
    இருவரும்
    ஒவ்வொரு போக்கிலும் !
    ____________________________

    உனைப் போல் நானிருக்க
    நினைத்தால்
    மனிதன் பெருமைக் காரன்
    நானென
    நினைப் பானோ ?
    பகல் பொழுதைத்
    தன்னைப் போல்
    எண்ண மாட்டானோ
    இந்த மனிதன் ?
    இரவே !
    உன்னைப் போன்றவன்
    நானும் !
    இருவரும் இகழப் படுவோம்
    இல்லாத வற்றுக்கு !
    தங்க முகில் மகுடம்
    அணிய வில்லை
    அந்தி வேளை மங்கிய வெளிச்சம்
    எந்தன் சிரத்தில் !
    ____________________________

    உன்னைப் போன்றவன்
    நானும் !
    உதயப் பொழுது
    தன்னொளிக் கதிர்களால்
    ஒப்பனை செய்வ தில்லை
    என் அங்கியின்
    பின்னலை !
    உன்னைப் போன்றவன்
    நானும்
    பால் வீதி ஒளிமந்தை
    என்னைச் சுற்றி
    வட்ட மிடா விட்டாலும் !
    கரையற்ற இரவாய்
    மௌனத்தில் உள்ளேன்
    துவக்க மில்லை
    என் இருட்டுக்கு !
    முடிவில்லை
    என் ஆழ் மனதுக்கு !
    ____________________________

    மகிழ்ச்சியின் ஒளியில்
    மூழ்கிக் கொண்டு
    ஆத்மாக்கள் மேற் செல்லும் போது
    கீழிறங்கும் என் ஆத்மா
    துக்க இருளின்
    துதி பாடி !
    உன்னைப் போன்றவன்
    நானும் இரவே !
    காலை
    விடியும் வேளை
    முடியும்
    எனது காலம் !
    ____________________________

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 14

    சி. ஜெயபாரதன்.

    கலில் கிப்ரான்

     

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    குழந்தைக்குக் கற்பித்தாய் நீ

     

    குழந்தைக்குக் கற்பித்தாய் நீ
    __________________________

    அச்சங்கள் என்னை விட்டு
    அகன்றன !
    அமைதி நிலையை மிகையாய்
    அடைந்து விட்டேன்
    பறவைகளைக் காட்டிலும் !
    கரங்களில்
    என்னைத் தூக்கி அணைத்து
    என் கண்கள் நோக்கவும்,
    என் காதுகள் கேட்கவும்,
    உதடுகள் பேசவும்,
    பிறர் வெறுப்பதை
    என் இதயம் நேசிக்கவும்,
    பிறர் விரும்புவதை நான்
    வெறுக்கவும்
    எனக்குக் கற்பித்தாய் நீ !

    __________________________

    உன் மெல்லிய விரல்களால்
    என் சிந்தனையைத் தொடுகிறாய் !
    ஆழ்ந்த என் வழிபாடு
    பாய்ந்தோடும்
    ஆற்று வெள்ளம் போல் !
    உன் அக்கினி உதடுகளால்
    முத்தம் ஒன்றைத்
    என் ஆத்மாவின் இதழ்களில்
    அளித்து விட்டு
    ஒளி விளக்காய் நீ அதை
    உன்னத மாக்குவாய் !
    உனக்கு இணையாய்
    உன் பின்னே சென்றேன்
    இருவர் நாம்
    ஒருவர் ஆகும் வரை !
    உன்னை நான் நேசித்தேன்
    உன்னுருவத்தில்
    என்னுருவம்
    குட்டை யாய்ப் போய்க்
    குறுகும் வரை !

    __________________________

    “ஒரு மதக் குருவின் புனிதத்தை நாட்டுப்புறத்தான் ஒருவன் சந்தேகப்பட்டால், அவனுக்குக் கிடைக்கும் பதில் : “அவரது உபதேசத்தை மட்டும் கேட்டுக் கொள். அவரது தவறுகளைக் குறைபாடுகளைப் புறக்கணித்து விடு.”
    கலில் கிப்ரான். (The Narcotics & Dissecting Knives)
    __________________________

     

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 13

    சி. ஜெயபாரதன்.

    கலில் கிப்ரான்

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     ஓ இரவே !

     

    ஓ இரவே

    __________________________

    உன் சினத்தைக் காண்கிறேன்
    வெல்வெட் மெத்தையில் உறங்கும்
    வேந்தர் மீது !
    கள்வரைக் காண்கிறேன் !
    தூங்கும் சிசுக்களைக் காத்து
    விழித்திருக்கும்
    உன் கண்முன்னே
    மெய்க் காதலர்
    கண்ணீர்த் துளிகள் மீது
    பொதுவின் மகளிர் பொழியும்
    போலிப் புன்னகை
    நோக்கி நீ
    ஓலமிடுவதைக் காண்கிறேன் !
    தீயவரை மிதிக்கும்
    உந்தன் பாதமும்
    நல்லவர்க் குதவ ஓடும்
    உனது வலக் கரமும்
    எனக்குத் தெரிகிறது !

    __________________________

    இரவே ! அங்கே
    உன்னைக் காண்பேன்
    என்னைக் காண்பாய் நீயும் !
    பயங்கர மாயினும் நீ
    தந்தை போல் தெரியுது எனக்கு !
    என்னை
    உனது மகவாய்க் கற்பனித்துக்
    கனவு காண்பேன் !
    நம்பிக்கைத் திரை
    நம்மிடையே நீக்கப் பட்டது !
    உன் ரகசியங்கள் –
    படைப்புகளை என்ன வென்று
    உரைத்திடு !
    என் இச்சைகள் –
    எதிர்பார்ப்புகளை
    என்ன வென்று
    எடுத்துச் சொல்வேன் நானுனக்கு !
    உன் கோரச் செயல்கள்
    மாறிடும் இன்சுவைக் கானமாய் !
    ஆறுதல் அளித்து நெஞ்சை
    பேரமைதி யாக்கும்
    பூக்களின் மெல்லிய
    முணு முணுப்புக்கு மேலாய் !

    __________________________

    பலவீனமான ஒருவன் வலுத்தவனின் கொடுமைகளைப் பற்றிப் புகார் செய்யும் போது அண்டை வீட்டுக்காரன் இப்படிச் சொல்லி அவனை அமைதிப்படுத்துவான்: “மெதுவாய்ப் பேசு இதனைக் கேட்கும் மன அழுத்தக்காரரின் இதயம், வேகமாய் ஈட்டி தாக்குவதைத் தாங்கிக் கொள்ளாது.”
    கலில் கிப்ரான். (The Narcotics & Dissecting Knives)

    __________________________

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 12

    சி. ஜெயபாரதன்.

    கலில் கிப்ரான்

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     ஓ இரவே !

     

    ஓ இரவே

    __________________________

    காதலர் துணைவன் நீதான் !
    சோர்வு அடைவோர்க் கெல்லாம்
    ஆறுதல் தருவது நீ !
    புறக்கணிக்கப் பட்டோர்க்கு
    இருப்பிடம் நீ !
    ஏகாந்த மாந்தர்க்கு
    இடம் அளிப்பது நீ !
    உனது நிழலில் கவிஞன் உள்ளம்
    ஓய்வெடுக்கும் !
    தீர்க்க தரிசிகளின் நெஞ்சம்
    விழித்துக் கொள்ளும்
    உந்தன் நிழலில் !
    சிந்தனை யாளர் மூளை
    செவ்விய நிலை அடையும் !
    கவிஞர்க்கு
    உள்ளீர்ப்பு அளிப்பாய் !
    தூதர்க்கு
    ஒளிக்காட்சி ஊட்டுவாய் !
    வேதாந்த முனிவர்க்குப்
    போதனை வழங்குவாய் !

    ___________

    மனித இனத்துடன்
    எனது ஆத்மா களைப்புறும் போது,
    பகற் பொழுதின் முகம் தாக்கி
    எனது விழிகள் கடுத்துச்
    சலிப்படையும் போது,
    அலைந்து திரிவேன் நான்
    மலைத்துப் போய்
    பழைய பேய் உருக்கள் கண்மூடி
    ஒளியும் இடங்களில்,
    ஆயிரங் காலுடன் அவனிமேல்
    அடி யெடுத்து வைத்து
    நடுங்கிடும்
    மங்கலான பீடத்தின் முன்பு
    தங்கி நிற்பேன் !
    நிழலின் விழிக்குள் காண்பேன்
    தெரியா இறக்கைகள்,
    அசையும் சலசலப்பு கேட்டேன் !
    மௌனத்தின் மாய
    ஆடைக்குள்
    மென்மைத் தொடுதல் உணர்ந்தேன் !
    கரிய இருட்டின்
    கடுமை தாங்குவேன் !

    ____________

    இரவே ! அந்த அமைதியில்,
    உன்னைக் கண்டேன்
    எழிலாய்,
    அலங் கோலமாய்,
    வானுக்கும் பூமிக்கும் இடையே
    மோன நிலையில் மூழ்கி,
    மூடு பனியில்
    முகத்திரை யிட்டு,
    முகில் அங்கி போர்த்தி,
    பரிதியை நகையாடிய வாறு
    பகலையும் கேலி செய்து,
    உறங்காது
    வடிவ வழிபாடு செய்யும்
    அடிமை மாந்தரைக்
    கோபித்துக் கொண்டு !

    ____________

    “தமது மதத் தலைவரின் தகாத செயல்களைத் தவறெனத் தாக்கி எதிர்க்கும் இனப் புரட்சியாளர் மனித நேயமுள்ள, மூடப் பழக்கம் இல்லாத வேறொரு மதத்துக்கு மாறப் போவதாய்ப் பயமுறுத்துவார். ஆனால் அடுத்து நம் காதில் விழுவதென்ன ? சமூக மயக்க மருந்தளிப்பு மூலம் தேசத்தின் மதவாதிகள் இடையனையும் ஆட்டு மந்தை ஆடுகளையும் சமாதானப் படுத்தினர் என்பதுதான்.”
    கலில் கிப்ரான். (The Narcotics & Dissecting Knives)

    ____________

     

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 11

    சி. ஜெயபாரதன்.

     

    கலில் கிப்ரான்

     

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     ஓ இரவே !

     

    ஓ இரவே

    __________________________

    நீயே பரிபூரண அமைதி !
    சொர்க் கத்தில்
    புத்துயிர் பெற்ற ஆன்மாக்கள்
    மர்மங்களை வெளியாக்கும் !
    பயனுக்கும் வியப்புக்கும் இடையே
    பகற் பொழு தானது
    ஆத்மாக் களை
    ஆட்டு விக்கும் ஒரு கொந்தளிப்பு !
    நீயே நீதிக் களம் ! அது
    இழுத்துச் செல்லும்
    பலவீனர் கனவுகள்
    உறங்கும் குகைப் பொந்துக்கு !
    வலுவானவர் நம்பிக்கை யாவும்
    ஐக்கியம் அடைவதற்கு !

    ____________

    நீயே கருணை வேந்தன் !
    ஏழைகள் இதயத்தைக் கவர்ந்து
    நேச ஆட்சிக்குள்
    நெஞ்சங் களைப் புகுத்துவோன் நீ !
    காதலர் உள்ளத்தின் இச்சைகள்
    அடைக்கலம் அடையும் உனது
    உடைக்குள் !
    அப்பாவி மக்கள்
    உதிர்க்கும் கண்ணீர்த் துளிகள்
    உனது பாதங்களை மூழ்க்கி விடும்
    பனித்துளிகளாய் !
    பசும்புல் வனாந்திர
    நறுமணம் கமழும்
    உந்தன் உள்ளங்கையில்
    அந்நியர் தமது
    தாகத்தைத் தீர்க்க எளிதாய்ப்
    பாதை காண்பார் !

    “குருதி ஆறுகள் ஆகிவிடும்
    ஒருநாள்
    ஒயின் மது ஓடும் நதிகளாய் !
    பனித்துளி களாய்ப்
    புவித்தளம் மீது பொழிந்த
    கண்ணீர்த் துளிகள் விளைவிக்கும்
    ஒருநாள்
    நறுமணப் பூக்களை !
    இருக்கை விட்டுப் பிரிந்த
    ஆத்மாக்கள்
    ஒருங்கு கூடிப்
    புதுத் தொடு வானாய் அமையும்
    பொழுது புலர்ச்சியில் !
    நியாயத்தையும்,
    நீதியின் காரணத்தையும்
    அடிமைச் சந்தையில்
    விலை கொடுத்து
    வாங்கியதாய் உணர்வான்
    மனிதன் !
    தனக்குள்ள உரிமைக்காக
    ஊழியம் செய்து செலவழிப்பவன்
    ஒருபோதும் தான்
    இழப்ப தில்லை யெனப்
    புரிந்து கொள்வான்.”
    கலில் கிப்ரான். (The Giants)

    __________________________

    “எதேட்சை அதிகாரத்தை எதிர்த்து ஒரு குழுவினர் ஏழைகளுக்கு விடுதலை அளிக்க அரசியல் சீர்திருத்தங்களைப் புகுத்த வருகிறார். தீப் பறக்கும் சொற்பொழிவுகள் நிகழ்த்தி, அவர் ஊசிபோல் குத்தும் பதிப்புகளை வெளியிட்டுப் புரட்சிக் கருத்துகளை முரசடிக்கிறார். ஆனால் ஒரு மாதம் கழித்து நம் காதில் விழுவதென்ன ? அரசாங்கம் அக்குழுத் தலைவரைச் சிறையில் போட்டிருப்பது அல்லது அவருக்கு அரசாங்கப் பெரிய பதவியை அளித்து அவரது வாயை மூடியிருப்பது. அதற்குப் பிறகு மூச்சுப் பேச்சில்லை !”
    கலில் கிப்ரான். (The Narcotics & Dissecting Knives)

    __________________________

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 10

    சி. ஜெயபாரதன்.

    கலில் கிப்ரான்

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     

     ஓ இரவே !

     

    ஓ இரவே

    __________________________

    இரவுக் காதலரே ! நீவீர்
    இளங் கவிஞர், பாடகரின்
    இதய உணர்வை உசிப்பி விடுவீர் !
    ஆன்மாக்கள், மர்மத்தின்
    போலித் தோற்றத்தின் இரவே !
    புனித நம்பிக்கை, நினைவுகளின்
    மோக இரவே ! நீ ஓர்
    பூத வடிவில் தோன்றி
    மாயமாய்க் குள்ள மாக்குவாய்
    மாலை முகில்களை !
    காலையில்
    ஆலயக் கோபுர மாக்குவாய்
    அச்ச மென்னும் ஆயுதம் ஏந்தி
    ஒளிநிலவைத்
    தலைக் கிரீடமாய் அணிந்து
    மௌனத்தை
    முகத் திரை யாக்கி !
    __________________________

    ஆயிரம் விழிகளோடு
    ஆழமாய் ஊடுருவி வாழ்வினை
    ஆய்வு செய்கிறாய் !
    ஆயிரம் செவிகளோடு
    வாழ்வு அறுந்து
    மரணத்தின் முணுமுணுப்பு
    அரவத்தைக் கேட்கிறாய் !
    சொர்க் கத்தின் விளக்கு
    சுடரொளி பாய்ச்சு கிறது
    உனது இருட்டறைக்கு !
    பகற் பொழுதில் ஒளி வெள்ளம்
    மூழ்க்கி விடும் நம்மை
    பூமியின்
    புரிவற்ற நிலையால் !
    நித்திய வாழ்வின் நினைவச்சம்
    விழிகளைத் திறந்து
    நம்பிக்கை அளிக்கும் முன்பு
    நாள் என்பது
    நம்மைக் குருடாக்கி ஏமாற்றும்
    அளக்கும் கோலோடும்
    பருமப்
    பரிமாணத் தோடும் !

    __________________________

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 9

    சி. ஜெயபாரதன்.

     

    கலில் கிப்ரான்

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     

    புவியை விட்டு வெளியே

    “மானிட வாழ்க்கையின் இதயத்திலோ, பிரபஞ்சத்தின் ஆழத்திலிருந்தோ எங்கே படைப்பின் மர்மங்கள் சேமித்து வைக்கப் பட்டுள்ளனவோ ஆங்கே மாமேதைகள் காற்றைப் போல் மேலேறுகிறார். முகிலைப் போல் மிதக்கிறார். குன்றைப் போல் உயர்கிறார். அவரது போராட்டங்களில் பழம் பெரும் பிரச்சனைகள் தீர்வாகக் கொண்டுவரப் படுகின்றன.”

    “மனிதனுக்கு அறிவும், திறமையும் இருந்த போதிலும், விருப்பையும், வெறுப்பையும் அவன் இதயம் ஏற்காமல் துயர்ப்பாடுகளைப் பொறுத்துக் கொள்கிறது. மாமேதைகள் தமது குறிக்கோள்களில் வெற்றி அடைவதும் மனிதரது கைகளில்தான் உள்ளது.
    கலில் கிப்ரான். (The Giants)

    புவியை விட்டு வெளியே

    _________________________________

    சினத்தோடு, தீவிரமாய்ப்
    புவியை விட்டு வெளியே
    புவிமண் நீங்குகிறது !
    நளின மோடு உன்னத மாய்
    நடந்து வருகிறது
    புவி மீது புவிமண் !
    ஆலயங்கள்,
    மாட மாளிகைகள்,
    கூட கோபுரங்கள் கட்டப் படும்
    புவிலிருந்து
    புவி மண்ணை எடுத்து !
    வையக மனிதர்
    வையகத்தில் பின்னிக் கொள்வார்
    தமது
    விதிகள், சட்ட திட்டங்கள்
    கோட்பாடு
    மரபுக் கதைக ளோடு !
    புவி களைத்துத்
    தவியாய்த் தவிக்கும் கனவுகள்
    அவிழ்ந்து போய் !
    _________________________________

    புவியின் கூரிய விழிகள்
    உறக்கத்தில் மூடி
    நேரிய முறை தவறி
    ஓய்வெடுக்கும் !
    அப்போது
    புவிமண் உரைக்கும் புவியிடம் :
    “நான்தான் கருப்பப்பை
    நான்தான் புதையல் சமாதி
    நான் கருப்பப் பையாகவும்
    நான் சமாதி நிலையிலும்
    நீடிப்பேன்
    அண்டக் கோள்கள்
    அழியும் வரை
    பரிதி
    எரிந்து போய்
    சாம்பலாகும் வரை !
    _________________________________

    “குருதி ஆறுகள் ஒருநாள் ஒயின் மது ஓடும் நதிகளாய் ஆகிவிடும் ! பனித்துளிகளாய் ப் பூமி மீது பொழிந்த கண்ணீர்த் துளிகள் ஒருநாள் நறுமணப் பூக்களை விளைவிக்கும் ! இருக்கை விட்டுப் பிரிந்த ஆத்மாக்கள் ஒன்று கூடிப் பொழுது புலர்ச்சியின் புதுத் தொடு வானாய் அமையும். அப்போது மனிதன் நியாயத்தையும், நீதியின் காரணத்தையும் அடிமைச் சந்தையில் விலை கொடுத்து வாங்கி விட்டதாக உணர்வான். தனக்குள்ள உரிமைக்காக ஊழியம் செய்து செலவழிப்பவன் ஒருபோதும் தான் இழப்ப தில்லை என்று புரிந்து கொள்வான்.”
    கலில் கிப்ரான். (The Giants)

    _________________________________

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 8

    சி. ஜெயபாரதன்.

    kahlil-gibran

     

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     

     

    மகா மேதைகள்

    என் தேசத்தின் ஊழ்விதி
    _____________________________________

    “உன் தேசத்தின் ஊழ்விதியும்
    என் தேசத்தின் ஊழ்விதியும்
    இனி எவ்விதம் இருக்கும் ?
    எந்தப் பூத வேந்தன் பரிதிக்கு
    முன்னால்
    நாம் பிறந்து வளர்ந்து
    நம்மை ஆடவர் மாதராய்
    ஆளாக்கிய குன்றுகளையும்,
    சமவெளிகளையும் ஆக்கிரமிப்பான் ?
    புதிய யுகம் ஒன்று காலையில்
    புலர்ந்து
    லெபனான் சிகரத்தின் மீது தோன்றுமா ?
    ஏகாந்தனாய் உள்ள
    ஒவ்வொரு சமயத்திலும் நான்
    இந்த வினாக்களை
    என் ஆத்மாவிடம் கேட்கிறேன்.
    ஆனால்
    ஊழ்விதி அதிபனைப் போல்
    என் ஆத்மா
    ஊமையாக இருக்கிறது.”

    – கலில் கிப்ரான் (The Giants)

    என் தேசத்தின் ஊழ்விதி
    _____________________________________

    இராப் பகலாகச் சிந்திக் காதவர்
    எவர் உங்களில் இருக்கிறார்
    போதை ஏறிய
    பூத மன்னர் ஆட்சியில்
    விதவைகள் கண்ணீரும்
    அனாதைகள் அழுதிடும் நீரும்
    விழுந்திடும்
    உலகத்து ஊழ் விதியை
    ஒரு பொழு தேனும் எண்ணாமல் ?
    பரிணாம விதியை நம்புவோரில்
    ஒருவன் நானும் !
    பூரண விடுதலைப் புரட்சிகள்
    கோர மாந்தரால்
    உதித்தெழும் என்று
    நம்புவோன் நான் !
    மதங்களும் அரசாங் கமும்
    உன்னத பீடத்துக் குயரும் என்று
    நம்புவோன் நான் !

    எனைச் சுற்றி இருப்பவர்
    அனைவரும்
    பூதங்கள் உதிப்பதைக் காணும்
    குள்ளர்கள் !
    தவளைகள் போல்
    கத்துவார் இந்தக் குள்ளர் !
    இவ்வுலகம் காட்டு மிராண்டிகள்
    இருப்பிட மாய்த்
    திருப்பி வந்துள்ளது !
    விஞ்ஞானக் கல்வி படைத்தவை
    இந்தப் புது ஆதி வாசிகளால்
    அந்த மாகி அழிந்தன !
    கற்காலத்துக் குகை வாசிகளாய்
    தற்போது மாறி விட்டோம் !
    நாம் படைத்த
    நாச எந்திரங்களும்
    நுணுக்கத் தொழிற் துறைக்
    கொலைக் கருவிகளும்
    மினுப்பதைத் தவிர
    நம்மை வேறெதுவும்
    தனித்துக் காட்டு வதில்லை !
    ___________________________

    தகவல் :

    1. The Prophet By : Kahlil Gibran, Published By : Senate (2003)

    2. The Prophet By : Kahlil Gibran Published, By Wordsworth Editions Ltd. (1996)

    3. Tears & Lauhgter By : Kahlil Gibran, Published, By : Castle Books (1993)

    4. Thoughts & Meditations By : Kahlil Gibran Translated from Arabic By : Anthony Ferris [1968]

    5. The Voice of The Master By : Kahlil Gibran Translated from Arabic By : Anthony Ferris (1967)

    For further reading:

    This Man from Lebanon by B. Young (1945);

    This Man from Lebanon by B. Young (1945);

    Kahlil Gibran: A Biography by M. Naimy (1959);

    The Parables of Kahlil Gibran by A.S. Otto (1963);

    Kahlil Gibran by K.S. Hawi (1963);

    An Introduction to Kahlil Gibran by S.B. Bushrui (1970);

    Kahlil Gibran: The Nature of Love by A.D. Sherfan (1971);

    Kahlil Gibran by J. Gibran and K. Gibran (1975);

    Gibran of Lebanon, ed. by S.B. Bushrui and P. Gotch (1975);

    The Meaning of Kahlil Gibran by M.S. Daoudi (1982);

    The Lebanese Prophets of New York by N. Naimy (1985);

    Kahlil Gibran of Lebanon by S.B. Bushrui (1987);

    Modern Arabic Poetry, ed. by Salma Khadra Jayyusi (1987);

    Kahlil Gibran: A Prophet in the Making by W. Shehadi (1991);

    Kahlil Gibran: His Life and World by Jean Gibran [1998]

    For further information:

    The Prophet By Kahlil Gibran

    A Multi media Tribute – Suom.: Gibranin keskeinen tuotanto on julkaistu suomeksi nimellயூ Idn ja lnnen profeetta, teos Ajan virta sislt Gibranin mietelauseita. Teokseen Mestarin sanoja (1993) on koottu Gibranin kaksitoista kirjaa.

    Selected works:

    • AL-MUSIQA, 1905

    • ARA’IS AL MURUDJ, 1906 – Nymphs of the Valley

    • STONEFOLDS, 1907

    • ON THE TRESHOLD, 1907

    • AL-ARWAH AL-MUTAMARRIDA, 1908 – Spirits Rebellious – Kapinalliset henget

    • DAILY BREAD, 1910

    • FIRES, 1912

    • AL-AGNIHA AL-MUTAKASSIRA, 1912 – The Broken Wings – Srkyneet siivet

    • DAM’AH WA-IBTISAMAH, 1914 – A Tear and a Smile

    • THE MADMAN, 1918 – Jumalan tuli

    • TWENTY DRAWINGS, 1919

    • AL-MAWAKIB, 1919 – The Procession

    • AL-’AWASIF, 1920

    • THE FORERUNNER, 1920 – Edellkvij

    • THE PROPHET, 1923 – Profeetta

    • AL-BADA’I’ WA-AL-TARA’IF, 1923

    • SAND AND FOAM, 1926 – Merta ja hiekka

    • JESUS, THE SON OF MAN, 1928 – Jeesus, ihmisen poika, suom. Helmi Krohn

    • THE EARTH GODS, 1931 – Maan jumalat

    • THE WANDERER, 1932 – Vaeltaja

    • GARDEN OF THE PROPHET, 1933 – Profeetan puutarha

    • PROSE POEMS, 1934 – Temppelin portilla

    • TEARS AND LAUGHTER, 1946

    • THE SECRETS OF THE HEART, 1947

    • SPIRIT REBELLIOUS, 1948

    • NYMPHS OF THE VALLEY, 1948

    • A TREASURY OF KAHLIL GIBRAN, 1951

    • THE BROKEN WINGS, 1957

    • THE PROCESSION, 1958

    • A SELF PORTRAIT, 1959

    • THOUGHTS AND MEDITATIONS, 1960

    • A SECOND TREASURY OF KAHLIL GIBRAN, 1962

    • SPIRITUAL SAYINGS, 1962

    • THE VOICE OF THE MASTER, 1963 – Mestarinni

    • MIRRORS OF THE SOUL, 1965

    • THE WISDON OF GIBRAN, 1966

    • SPIRITUAL SAYINGS, 1970

    • PROPHESIES OF LOVE, 1971

    • BELOVED PROPHET, 1972

    • LAZARUS AND HIS BELOVED, 1973

    • THE DEATH OF THE PROPHET, 1979 (as remembered by Almitra, channeled through Jason M. Leen)

    • DRAMAS OF LIFE, 1982

    • BLUE FLAME, 1983

    • KAHLIL GIBRAN: PAINTINGS AND DRAWINGS 1905-1930, 1989

     

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 7

    சி. ஜெயபாரதன்.

    kahlil-gibran

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     

    “கலைத்துவம் என்பது புதிராகவும், மறைந்தும் இருப்பவற்றுள் நமக்கு வெளிப்படையாய்த் தெரிவதை விட ஒரு படி உயர்ந்தது !

    “எழில் (Beauty) என்பது கண்ணாடியில் தன்னையே நோக்கிக் கொள்ளும் முடிவில்லாமை (Eternity).”
    – கலில் கிப்ரான்

    “நான் உலகத்தை விட்டு ஏகாந்தத்தைத் தேடியதற்குக் காரணம் : பணிவு என்பது பலவீனம் என்றும், பரிவு என்பது கோழைத்தனம் என்றும், செல்வப் பகட்டு ஒருவித வலுவென்றும் நம்பிடும் பல்வேறு மாந்தருக்கு மதிப்பளிப்பதில் நான் களைப்படைந்து போவதே !”
    – கலில் கிப்ரான் (From A Treasury of Kahlil Gibran 1951)

    நான் ஏகாந்தத்தைத் தேடினேன், போலி அறிவைத் (Spectre of Knowledge) தமது கனவுகளில் கண்டு கொண்டு அவரது குறிக்கோளை அடைந்து விட்டதாக நம்பிடும் சுயநல வாதிகளிடமிருந்து என்னை மறைத்துக் கொள்ள !”
    – கலில் கிப்ரான் (From A Treasury of Kahlil Gibran 1951)

    வாழ்க்கையின் விளையாட்டுக் களம்

    ஒரு மணி நேரமே
    ஒதுக்கப் பட்டது
    அழகைத் தேடும் முயற்சிக்கு !
    மெலியோர் அஞ்சி
    வலியோர்க்கு அளித்திடும்
    பூரண நூற்றாண்டுக்
    கீர்த்திக்குக்
    காதல் தகுதி பெறும் !

    அந்த நேரத்தில் தான்
    வெளிப்படும்
    மனிதனின் இயற்கைத் தன்மை !
    அந்த நூற்றாண்டில் தான்
    உறங்கிடும் மெய்ப்பாடு
    தடுமாற்றக் கனவுகளின்
    நடுங்கும் கைகளுக்கு
    இடையே !

    அந்த நேரத்தில் தான்
    ஆத்மா நோக்கிக் கொள்ளும்
    தனக்காக
    இயற்கையின் நியதியை !
    அந்த நூற்றாண்டுக் காக
    தன்னைத் தானே
    ஆத்மா
    சிறையிட்டுக் கொள்ளும்
    மனித விதியின் பின்னே !
    அடக்கு முறை
    இரும்பு
    விலங்கு மாட்டப்படும்
    ஆத்மாவுக்கு !

    அந்த நேரம் தான்
    உள்ளுணர்ச்சி எழுந்திடும்
    சாலமனின்
    இசைப் பாக்களால் !
    அந்த நூற்றாண்டில் தான்
    குருட்டுத்தன அதிகாரம்
    பால்பெக்* கோயிலைப் (1)
    பாழாக்கியது !

    அந்த நேரம் தான்
    (ஏசு கிறித்துவின்)
    “மலைப் பேருரை” உதித்தது !
    அந்த நூற்றாண்டில் தான்
    தகர்க்கப் பட்டன
    பல்மைராக்* கோட்டைகளும் (2)
    பாபிலோன் கோபுரமும் !

    அந்த நேரம் தான்
    முகமது நபி மெக்காவுக்குப்
    பயணம் இருந்தது !
    அந்த நூற்றாண்டு தான்
    மறந்தது
    அல்லாவை !
    கொல்கொதாவை* (3) !
    சினாய் மலையை !
    _______________________________________________________________

    1. பால்பெக்* கோயில் (Baalbek Ruined Temple in Lebanon)
    2. Palmyra is an ancient city of central Syria,
    3. கொல்கொதா (Golgotha)
    (ஏசு கிறிஸ்துவைச் சிலுவையில் அறைந்த இடம்)
    _______________________________________________________________

    வாழ்க்கையின் விளையாட்டுக் களம்

    ஒரு மணி நேரமே
    ஒதுக்கப் பட்டது
    பலவீனரின்
    களவு போன சமத்துவத்தைப்
    பற்றி நாம்
    கவலைப் படுவதற்கும்
    மனம் நோவ தற்கும் !
    பேராசையும்
    பெரும் பதவி மோகமும்
    நிரம்பிய
    நூறாண்டை விட அது
    பாராட்டத் தக்கது !

    அந்த மணி நேரத்தில்தான்
    எந்தன் இதயம்
    சுத்த மானது
    துக்கத்தைச் சூடாக்கி
    காதல் விளக்கேற்றி
    கதிரொளி வீசிக் கொண்டு !
    அந்த நூற்றாண்டில் தான்
    மெய்ப்பாடைத் தேடும்
    வேட்கை
    மேதினியின் நெஞ்சுக்குள்
    மேவியது !

    அந்த மணி நேரத்தில்
    வேரிட்டன
    ஓங்கி உயர்வ தெல்லாம் !
    அந்தத் தருணம் தான்
    மௌன தியானத்தின்
    மணிக் கணக் கானது
    தியான வேளை,
    பிரார்த்தனை வேளை
    புதிய யுகத்தின்
    நன்னெறி வேளை !

    அந்த நூற்றாண்டு தான்
    நீரோ மன்னன் வாழ்க்கை
    மண் பொருள்
    மூலமாய்த் தன்னையே
    அர்ப்பணிக்கும் !

    யுக யுகமாய்
    நாடக அரங்கில்
    காட்சி தரும்
    வாழ்க்கை இதுதான் !
    ஏட்டில் பதிக்கப் பட்டது
    நூறாண் டுகளாய் !
    புதிராய்ப் பல்லாண்டுகள்
    நீடித்தது !
    பாக்களாய் அதனைப் பாடியது
    பல நாட்களாய் !
    ஒரு மணி நேரத்தில்
    உன்னத மானது !
    ஆனால் அத்தருணம்
    முடிவில்லாத
    மாணிக்கக் கல்போல்
    நிலை பெற்றது
    மதிப்புடன் !

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 6

    சி. ஜெயபாரதன்.

    kahlil-gibran

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     

    காதல் சேயிடம் என் இதயம் கேட்டது : “அன்பே ! எங்கே நான் மனநிறைவைக் காண்பேன் ? உன்னுடன் சேர இங்கு அது வரப் போவதாய்க் கேள்விப்பட்டேன்.”

    காதல் சேய் அதற்குப் பதில் உரைத்தாள் : “பேராசையும், லஞ்சமும் முதன்மையான நகருக்கு மன நிறைவு ஏற்கனவே உபதேசம் செய்யப் போய் விட்டாள். நமக்கு அவள் தேவை யில்லை.”
    – கலில் கிப்ரான் (The House of Fortune) (Tears & Laughter)

    “உனக்கு வலி உண்டாகும், நீ புரிந்து கொண்ட அறிவுக் கோட்டை தகர்க்கப்படும் போது.”
    – கலில் கிப்ரான்

    “நான் ஏகாந்தத்தைத் தேடியதற்குக் காரணம் : தம்மையே விற்று அதே பணத்திற்குத் தம்மை விடத் தாழ்வான ஆன்மீக அல்லது உலோகாயுதப் பொருட்களை வாங்கும் மனிதரின் முகத்தைக் காணாமல் இருப்பதற்கு !”
    – கலில் கிப்ரான் (From A Treasury of Kahlil Gibran 1951)

     

    மரணமே கவிஞன் வாழ்வு

    வருவாய் அழகிய மரணமே !

    வாஞ்சை யோடு
    ஏங்கிடும் உன்னைத்தான்
    என் ஆத்மா !
    வா என்னை நெருங்கி !
    வந்தென் வாழ்க்கையின்
    இரும்புத்
    தளைகளை அவிழ்த்திடு !
    களைத்துப் போனேன்
    அவற்றின்
    கனத்தைச் சுமந்து !
    வருவாய் இனிய மரணமே !
    வந்தென்னை விடுவிப்பாய்
    வழிப் போக்கனாய்
    என்னை நோக்கிடும்
    பக்கத்துச் சொந்த
    பந்தங்களிருந்து !
    என்னெனில் நான் அவருக்கு
    விளக்கிச் சொல்வேன்
    தேவதை களின் வாசகத்தை !

    வருவாய் மௌன மரணமே !
    இருட்டு மூலை
    மறதியில்
    விட்டுச் சென்ற என்னை கடத்திச் செல்
    இந்தக் கும்பலிட மிருந்து !
    எனெனில்
    எளியவர் குருதியை நான்
    அவரைப் போல்
    பிழிந்திட மாட்டேன் !

    வருவாய் சாந்த மரணமே !
    இழுத்துக் கொள்
    என்னை
    உந்தன் வெள்ளை
    இறக்கைக் குள்ளே !
    ஏனெனில்
    என்னாட்டு மாந்தருக்கு
    இனி நான்
    தேவை யில்லாதவன் !

    தழுவிடு என்னை மரணமே !
    முழுப் பரிவோடு அன்பு
    கொண்டு !
    உன் உதடுகள் தொடட்டும்
    என் உதடுகளை !
    அன்னையின் முத்தங்கள்
    சுவைக் காதவை !
    தங்கையின் கன்னத்தைத்
    தடவா தவை !
    அருமைக் காதலியின்
    விரல் நுனிகளை
    வருடா தவை !
    வா வந்தென்னை
    ஏற்றுக் கொள்
    என்னினிய மரணக் காதலி !

    (From : “A Poet’s Death is His Life” By Kahlil Gibran)

     

    உன்னிதயம் ஓர் எரிமலையாக இருக்குமேயானால் அதிலிருந்து பூக்கள் மலரும் என்று எப்படி நீ எதிர்பார்க்கலாம் ?”

    “அழ முடியாத அறிவு, புன்னகை சிந்தாத வேதாந்தம், குழந்தைகள் முன் பணியாத உன்னதம் ஆகியவற்றிலிருந்து நீ விலகி நில்.”

    “விடுதலை இல்லாத வாழ்வு ஆன்மா இல்லாத உடம்பை ஒத்தது.”

    “ஆன்மா ஆழ்ந்து செழிப்புறுவதைத் தவிர நட்பில் வேறெந்தக் குறிக்கோளும் இருக்கக் கூடாது.”
    – கலில் கிப்ரான்

    கவிஞன் யார் ?

    இந்த உலகிற்கும் எதிர்கால உலகிற்கும்
    இணைப்புப் பாலம் அவன்.
    தாகமுற்ற ஆத்மாக்கள்
    தண்ணீர் குடிக்க வந்திடும்
    தடாகத் தூய நீர் ஊற்று அவன்.
    எழில் நதி நீர் பாய்ச்சிப்
    பசித்தோர் பசி அடக்கும்
    பழங்கனி காய்க்கும் மரம் அவன்.

    இன்னிசைக் கானம் பாடி
    மனத்தாழ்வை ஒழிக்கும் வானம் பாடி !
    விண்வெளி முகம்
    முழுதும் நிரம்பும் வரை
    அடிவான் மீது
    மேலும் கீழும்
    தோன்றும் வெண்முகில் அவன்.
    பின்பு ஒளியை அனுமதிக்க
    வாழ்வுத் தள மலர்கள் மேல் படிந்து
    இதழ்களை விரிப்பான் !

    தெய்வம் அனுப்பிய தேவன் அவன்
    மெய்யான உபதேசம்
    செய்திட வந்தவன்.
    இருள் வெல்லாத
    ஒளிச்சுடர் விளக்கு !
    புயல் அணைக்காத ஒளி விளக்கு.
    காதல் தேவதை
    எண்ணை ஊற்றி
    இசைக் கீதம் ஏற்றிய தீபம் !

    ஏகாந்த வாதி அவன் !
    பரிவோடு
    எளிய உடை
    உடுப்பவன் அவன் !
    உள்ளெழுச்சி தனைத்
    தூண்டி விட
    இயற்கை மடி மீது
    அமர்பவன் அவன் !
    ஆத்மீகம் வரவேற்கக்
    காத்திருந்து
    இரவு மௌனத்தில்
    தியானிப் பவன் !

    தனது இதயத்தில்
    விதைகளை நட்டு வைத்து
    வன வயல்களில் பரிவு விதை
    விதைப்பவன்.
    மனித இனம் அவற்றை
    அறுவடை செய்யும்
    தமக்குணவாய் ஊட்டித்
    தான் வளர்வதற்கு !

     

     

    Share