Category: home-lit

பவள சங்கரி

ஒரு குயவன் பானையை உருவாக்குவதற்கும், தச்சன் மர அலமாரி செய்வதற்கும், சிற்பி சிலை வடிப்பதற்கும் சில நெறி முறைகளையும், சட்ட திட்டங்களையும் கடைபிடிக்க வேண்டியது அவசியம். இல்லாவிட்டால் அனைவரும் பாராட்டும்படியான கலைகளாக அவைகள் பரிமளிக்க வாய்ப்பே இல்லாமல் போகலாம். இதே போலத்தான் சிறுவர் இலக்கியம் என்ற அற்புத கலையின் உருவாக்கமும்.

கதையின் உருவாக்கம்

நல்ல எழுத்தாளர்கள் பல நேரங்களில் தெரிந்தே, எந்தவிதமான கட்டுத் திட்டங்களையும் மீறுவதற்குத் தயங்குவதில்லை.

குழந்தைகளுக்கான சுவையான கதைகள், நல்ல கருப்பொருள்கள், சரியான திட்டமிடல், பொருத்தமான கட்டமைப்பு, நினைவில் நிற்கும் கதாப்பாத்திரங்கள், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமைப்புகள், கவர்ச்சிகரமான பாணி, எளிய நடை, எதிர்பாராத திருப்பம் / முடிவு போன்ற அனைத்து பகுதிகளிலும் அதீத கவனம் கொண்டு உருவாக்கவேண்டியவை.

கருப்பொருள் :

ஒரு கதை நமக்கு என்ன சொல்ல வருகிறது என்பதை அறிய கருப்பொருள் முக்கியமாகிறது. அதாவது நம் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான எதையாவது சொல்ல வருவதே அந்த கருப்பொருள். எல்லா கதைகளும் கருப்பொருள் கொண்டதாக இருப்பதில்லை என்றாலும் அப்படி இருப்பது சிறப்பு.

அதிகமான அறிவுரைகள் அவசியமற்றது. கதையிலிருந்து பூத்து வருகிற கருப்பொருளே வாசகர்களுக்கு தன்னிச்சையாக எதையோ கற்றுக்கொண்ட நிறைவை ஏற்படுத்துகிறது. கதைக்கான நீதியை தனியாகச் சொல்லவேண்டிய அவசியம் இல்லை.

காட்சி :

பெரும்பாலும் கதையின் முக்கியமான கதாப்பாத்திரத்தின் மோதல் அல்லது போராட்டமே கதைக்கான காட்சி. அந்த மோதல் மற்றொரு கதாபாத்திரத்துடனோ அல்லது அது சம்பந்தப்பட்ட விசயங்கள் அல்லது அந்த கதாபாத்திரத்தின் உள்ளுணர்வுகள் அல்லது தேவைகள் பற்றியதாக இருக்கலாம்.

முக்கியமான கதாபாத்திரமான  ‘கதாநாயகன் / கதாநாயகி’ என்றால் அது வெற்றியோ அல்லது தோல்வியோ சந்திக்க வேண்டும். அல்லது குறைந்தபட்சமாக ஓரளவிற்காவது, அடுத்தவரால் காப்பாற்றப்படாமல், தன்னையே காப்பாற்றிக் கொள்ளும் அளவிற்கு தனித்து இயங்கக்கூடியதாக இருக்கவேண்டும். பெரும்பாலும் கதாநாயக கதாபாத்திரம் முன்னுதாரணமாக இருக்கக்கூடியதும் பாடம்  கற்பிக்க வல்லதாகவும், தம் பிரச்சனைகளுக்கான தீர்வைக் கண்டடையக்கூடியதாகவும் இருக்கும். அந்த பாத்திரம் என்ன கற்றுக்கொள்கிறதோ, அதற்கான சூழல் எதுவோ அதுதான் அந்தக் கதைக்கான களம் என்கிறோம்.

கதையில் மோதல் என்று வரும்போது அது அதிகமான அழுத்தமும் உற்சாகமும் ஏற்படுத்தவேண்டும். அந்த அழுத்தம் உச்சத்தைத் தொடவேண்டும். அதேபோன்று கதையின் உச்சக்கட்டத்தில் அந்த அழுத்தங்கள் படிப்படியாகக் குறைந்து இயல்பாகிவிட வேண்டும்.

காட்சியமைப்பின் அடிப்படை கட்டமைப்புகள் – மோதலின் ஆரம்பம், சரியாகவோ, தவறாகவோ செல்லலாம். இறுதியில் வெற்றி அல்லது தோல்வி அல்லது அடிபணிதல் என்பதை சார்ந்திருக்கும். மீண்டும் சரி – தவறு காட்சிகள் தொடரும்.

ஒரு புதினத்தில் அதிக மோதல் காட்சிகள் இருக்கலாம் ஆனால் சிறுகதை என்று வரும்போது அங்கு  ஒரேயொரு மோதல் காட்சி மட்டுமே இருக்கவேண்டும்.

கதை அமைப்பு :

ஆரம்பத்திலேயே நேரடியாக செயல்பாட்டிற்குள் (ஆக்‌ஷனில்) இறங்கிவிடவேண்டும். இறுதிப் பகுதியை நீட்டி முழக்காமல் சுருக்கமாக விரைவாக முடித்துவிடவேண்டும்.

முதலில் கதையை தன்னிலையில் எழுதப்போகிறீர்களா அல்லது படர்க்கையிலா என்பதில் தெளிவாக இருக்கவேண்டும். படர்க்கையில் எழுதப்போவதானால், அவர், அவள், அது என்ற வகையில் இருக்கும் என்பதால் அடுத்தவரைப் பற்றிய கதையாக அது இருக்கும். நான், எனது, எனக்கு என்று அமையும் தன்னிலையில் எழுதுவதாக இருந்தால் அது உங்களுக்கு நேர்ந்த நிகழ்வாக இருக்கும். அதனால் ஆரம்பத்திலேயே தெளிவாக இதை முடிவு செய்துகொள்வது அவசியம்.

படர்க்கை நிலையில் சொல்வதாக இருந்தாலும், இயன்றவரை கதை முழுவதையும் ஒரு முக்கியமான கதாபாத்திரத்தின் வாயிலாக கூறுவதாக இருக்கட்டும். அந்த கதாபாத்திரத்திற்கு தெரியாத எந்த ஒன்றையும் சொல்லிவிடாதீர்கள். இதைத்தான் ‘கண்ணோட்டம்’ என்று சொல்கிறோம். நீங்கள் வேறு ஏதாவது சொல்ல நினைத்தால் முற்றிலும் தனியானதொரு வேறு பாத்திரத்தை உருவாக்கி அதன் கண்ணோட்டத்தில் சொல்லவேண்டும்.

அடுத்து காலத்தை நிர்ணயிக்க வேண்டும். இறந்த காலமா அல்லது நிகழ்காலத்தில் எழுதப்போகிறீர்களா என்பதை முடிவு செய்யவேண்டும். இறந்த காலம் என்றால் அந்த கதை ஏற்கனவே நடந்து முடிந்ததாக இருக்கும். பல கதைகள் பெரும்பாலும் இறந்த காலத்திலேயே எழுதப்படுகிறது. நிகழ்காலத்தில் எழுதுவதென்றால் அந்தக் கதை அப்போதைய நேரத்தில் எழுதக்கூடியதாக இருக்கும். ஏதாவது ஒரு காலத்தை தேர்ந்தெடுத்து கதை முழுவதையும் அதே காலத்தில் கொண்டு செலுத்தவேண்டும்.

கதாபாத்திரங்கள்:

எழுத ஆரம்பிக்கும் முன்னர் உங்கள் கதாபாத்திரங்கள் குறித்து நன்கு அறிந்து வைத்திருங்கள்.

முக்கியமான கதாபாத்திரம் என்றால் அது வாசகர்களுக்கு, தங்களுள் ஒருவராகவோ அல்லது தாங்கள் அக்கறை கொள்ளத்தக்க ஒருவராகவோ இருப்பது அவசியம். அந்த பாத்திரத்தைப்பற்றிய முழுமையான விவரிப்பு தேவையில்லை. அந்தப் பாத்திரத்தின் தோற்றம், நடவடிக்கை பற்றி ஓரிரு செய்திகள் கூறினாலே போதுமானது.

முக்கியமான கதாபாத்திரத்திற்கு ஏதேனும் ஒரு குறைபாடோ அல்லது பலவீனமோ இருந்தால்தான் அது வாசகர்களுக்கு ஆர்வம் கூட்டுவதாக அமையும். ஒழுக்கமான கதாபாத்திரங்கள் பெரும் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்துவதில்லை. அது பொதுவான குணாதிசயமாகவோ அல்லது பரிதாபம் ஏற்படுத்துகிற படைப்பாகவோ இருக்காது. அதில் பாடம் பெறவும் ஏதும் இல்லாமல் போகலாம். இதுமட்டுமன்றி, அது எவ்வளவுதான் மோசமான பாத்திரப்படைப்பாக இருப்பினும், ஏதாவது ஒரு நல்ல விசயமாவது அதனிடம் இருக்கவேண்டும்!

கதையமைப்பு:

கதையின் காலம் அல்லது முக்கியமான சம்பவம் நடக்கும் இடம் வாசகர்களுக்கு பழக்கப்பட்ட ஒன்றாகவோ, ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியதாகவோ இருக்கும்படி பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

நடையும், பாவனையும்:

உங்கள் கதைக்கு ஏற்ற நடையை தெரிவு செய்யுங்கள். இயன்றவரை என்ன நடக்கிறது என்பதை நேரடியாகச் சொல்லாமல், செயல்பாட்டின் மூலமாகவோ, காட்சியமைப்பின் மூலமாகவோ உணரும்படி செய்யுங்கள்.

வசனங்கள் நேரடியாக இருக்கவேண்டும். உதாரணமாக, “வெளியேபோ” என்று நேரடியாகச் சொல்ல வேண்டிய இடத்தில், “அவன் அவளை வெளியே போகச்சொன்னான்” என்று சுற்றி வளைத்துச் சொல்லாதீர்கள்.

நல்ல எழுத்திற்கு அலங்கார வார்த்தைகள் அவசியமில்லை. எளிமையான வார்த்தைகளும், எளிமையான நடையும் வாசகர்களுக்குத் தொல்லையில்லாத வாசிப்பைக் கொடுப்பதால் படிப்பதற்கு ஆர்வமும் கூட்டுவதாக அமையும்.

உற்றார் உறவினருடன் உல்லாசப் பயணம் செல்லும் சிறுவர்கள் அடிக்கும் லூட்டி சுவையானது. குழந்தைகளுடன் செல்ல நேரும்போது நல்ல கதைக்களமும், வசனங்களும் அமையும் வாய்ப்புகள் அதிகம். 12/13 வயது சிறுவன் நீண்ட பயணக் களைப்பில் எப்படியொரு வசனம் சொல்வான்?  குழந்தைத்தனத்திற்கேயுரிய குறும்பும் குசும்பும் கலந்த அந்த பேச்சு, “யப்பா.. டிக்கி ஃபயரிங்..” இதன் யதார்த்தம் இவனுடைய சம வயது சிறார்களை எப்படி கவர்ந்துவிடாமல் போகும்?

மிகச்சிறந்த வார்த்தைகளை – தெளிவாக விளங்கச்செய்யும் சரியான வார்த்தையை, காட்சியின் பிம்பத்தை சரியாகக் காட்டும் அந்த வார்த்தையைத் தேடிப்பிடித்துப் போடுங்கள். அப்படிப்பட்ட வார்த்தைகள் கிடைக்காவிட்டால் நிகண்டுகளின் உதவியை நாடலாம். ஒவ்வொரு வார்த்தை, சொற்றொடர்கள், வரிகள், பத்திகள் என அனைத்திலும் முழு கவனம் செலுத்தி சரிபார்க்க வேண்டியது அவசியம். உங்களுடைய ஆகச்சிறந்த படைப்புதானா இது என்பதை உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். ‘ஆம்’ என்ற பதில் கிடைத்தால் மட்டும் வெளியிடுங்கள். இல்லையென்றால் மீண்டும் திருத்தி எழுத முயலுங்கள்.

அகத்தூண்டுதல் :

“அந்த காலத்தில் ‘நீதி போதனை’ என்று ஒரு வகுப்பு வாரந்தோறும் வைப்பார்கள். அப்போது நல்ல கதைகளை மாணவர்களுக்குச் சொல்வார்கள். நாங்கல்லாம் வாரம் பூரா அதுக்காகக் காத்திருப்போம். இப்போல்லாம் நல்லதெல்லாம் போயே போயிடிச்சே..” என்று பெரியவர்கள் அடிக்கடி அங்கலாய்ப்பதைக் கேட்கும்போது தற்காலக் குழந்தைகளின் தேவைகளும், எதிர்பார்ப்புகளும் எந்த அளவிற்கு முன்னேறியிருக்கிறது என்பதை இவர்கள் அறியாதவர்களாகவே இருக்கிறார்களே என்றுதான் எண்ணத் தோன்றுகிறது. வெறும் நீதிக்கதைகளைச் சொல்லி அவர்களை நிறைவடையச் செய்யமுடிவதில்லை என்பதே நிதர்சனம். தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி, அறிவியல் வளர்ச்சி, சமுதாய பொதுஅறிவு வளர்ச்சி போன்ற அனைத்தின் முன்னேற்றங்கள் ஏற்படுத்தியுள்ள தாக்கங்கள் சிறார்களின் பொழுதுபோக்குகள் எதிர்பார்ப்பிலும் பிரதிபலிக்கத்தான் செய்கிறது. அந்த வகையில் இன்றைய சிறுவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேற்ற வேண்டிய கடமைகளும் படைப்பாளர்களுக்கு உண்டு.

உண்மையில் நம் அனைவருக்குள்ளும் ஒரு படைப்பாளி இருந்துகொண்டுதான் இருக்கிறான்.

எழுத்தாளர்கள் எங்கிருந்து படைப்பாற்றல் பெறுகிறார்கள்? கதைக்கான கரு எப்படி கிடைக்கிறது? அந்த கருவைக்கொண்டு ஒரு காட்சியை எப்படி கட்டமைக்கிறார்கள் அவர்கள்?

தொடருவோம்

பவள சங்கரி

கிரீச்சென்ற ஒலியுடன் சர்ரென்று இழுத்துக்கொண்டு சடாரென வண்டி நின்ற இடம் அடர்ந்த வனம் இருக்கும் பாதை. இருண்ட பின்னிரவு நேரம். கோடை விடுமுறை சுற்றுலாவாக இரண்டு குழந்தைகளும் அப்பா, அம்மாவுடன் குதூகலமாக கிளம்பிய பயணம். காரின் வலது புற பின் டயர் பஞ்சர் ஆகிவிட்டது என்பது முன் இருக்கையில் அப்பாவுடன் இருக்கும் அம்மாவிற்கும் தெரிந்தது. வனப்பகுதியில் இரவு வேளையில் வெட்டவெளியில் வெகு நேரம் இருப்பது ஆபத்தானது என்று உணர்ந்தபோது குழந்தைகளும் அச்சத்தில் நடுங்க ஆரம்பித்துவிட்டனர். ஒரே வழி அப்பா இறங்கி ஸ்டெப்னியை எடுத்து மாற்றி அங்கிருந்து விரைவில் அகன்றுவிட வேண்டியதுதான். மனதை திடப்படுத்திக்கொண்டு அப்பா இறங்க முடிவெடுக்க, அம்மாவும் உதவ முன்வர, அந்த நேரம் பார்த்து வெகு அருகில் நெஞ்சம் உறையச்செய்யும் உறுமல் சத்தம். தன்னிச்சையாக கைகள் கார் கதவின் பூட்டுகளை சரிபார்த்துக்கொண்டன. சற்று தூரத்தில் எதிர் புறத்தில் மங்கிய ஒளியில் தீப்பொறியென மின்னும் இரு கண்கள் மட்டும் நெருங்கி வருவது தெரிந்தது. வண்டியின் மொத்த விளக்குகளையும் அணைத்துவிட்டு மூச்சையும் இழுத்துப்பிடித்து, குழந்தைகளை பின்னிருக்கையின் காலடியில் சுருண்டுவிடச் செய்துவிட்டு முன்னிருக்கையில் காலடியில் சுருண்டுகொள்ள வழியின்றி அப்படியே மூச்சைப்பிடித்து பக்கவாட்டில் கியரின் இருபுறமும் இருவரும் இருக்கையோடு அழுந்திக்கொண்டனர். ஓரக்கண்ணால் உயர்த்திப் பார்த்தபோது பிரம்மாண்டமாக நிற்கும் சிறுத்தைப் புலியின் காட்சி! அவ்வளவுதான் .. அடுத்த நொடி

காக்க .. காக்க கனகவேல் காக்க
நோக்க .. நோக்க நொடியினில் நோக்க

என்று இதயம் சத்தமில்லாமல் கூக்குரலிட ஆரம்பித்துவிட்டது. தன் வழித்தடத்தை மறைத்தவாறு ஏதோ கிடப்பதை மோப்பம் பிடித்தவாறு சிறுத்தையொன்று சுற்றிச்சுற்றி வருவது தெரிகிறது. அவ்வப்போது இலேசான உறுமலுடன் முன்னங்காலைத் தூக்கி வண்டியின் மீது தாக்குகிறது. ஒருவேளை கண்ணாடியில் அதன் பலமான மோதல் நடந்துவிட்டால் அத்தோடு என்ன நடக்கும் என்று கடவுளுக்கே வெளிச்சம் என்ற நிலை. படபடக்கும் இதயம் துள்ளி வாய் வழியே வெளியே வந்துவிடுமோ என்ற நிலை. ஆனாலும் குழந்தைகளும் அந்தச் சூழலை வெகு நேர்த்தியாகக் கையாண்டனர். ஒரு மணி நேரமாக தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. திடீரென்று காரின் வலது பக்கவாட்டில் பலமான யானைப்பிளிரல் ஒலி காதைப்பிளந்தது. அதுவும் ஒற்றை யானை என்றால் துவம்சம்தான் என்று நினைத்தபோதும் ஒன்றும் பேச வழியில்லை. இந்தப் பிளிரல் அந்த சிறுத்தையையும் கலங்கச் செய்திருக்கும் போல. காரின் முன்பகுதியின் பானட் மீது முட்டும் அளவிற்கு ஒரே தாவலாக எதிர்புறமாகப் பாய்ந்து வனத்தினுள் சென்று மறைந்துவிட்டது. அடுத்து யானை நெருங்கி வருமோ, குட்டி ஜென் காரைத் தூக்கி சுழட்டி பந்தாடிவிடுமோ என்ற பேரச்சத்தில் நா வறண்டு கிடக்க, என்ன நடந்ததோ, எங்கு சென்றதோ அந்த யானையின் சுவடு ஏதும் இல்லை. இந்த களேபரத்தில் பொழுது மெல்ல புலர ஆரம்பித்தது பறவைகளின் மெல்லிய கீச்சுகளினால் உயிர் மீண்டது.

சுள்ளி பொறுக்க வந்தவர்கள், வேலைக்குச் செல்பவர்கள் என ஒரு சிறு கூட்டம் கூடிவிட நடந்தது அனைத்தையும் மூச்சுவிடாமல் விளக்கும் அம்மாவை கண்கொட்டாமல் குழந்தைகள் பார்த்தவாறு இருக்கிறார்கள். சுற்றி இருந்தவர்கள் அதை அப்படியே உணர்ந்து மெய் சிலிர்க்கின்றனர். உடல் நடுங்கியவாறு, தாங்கள் அதிசயமாக உயிர் தப்பிய நிகழ்வை அப்படியே ஒன்றுவிடாமல் அம்மா சொன்னபோது குழந்தைகளுக்கே நம்ப முடியாதவாறு வைத்த கண் வாங்காமல் வெறித்துக்கிடந்தனர். ஆதிகாலத்தில் நடந்த பல அதிசயங்களும், ஆச்சரியங்களும் இப்படித்தான் கதை சொல்லிகள் மூலமாக வழிவழியாகத் தொடர்கின்றன.

2,500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆன பஞ்ச தந்திர கதைகள், பாட்டி சொன்ன கதைகள், ஹோமர் உருவாகிய ‘ஒடிசி’ என்ற கிரேக்க நாட்டு டிரோஜான் கதைகள், அரேபிய இரவுகள், ஹேம்லட் & சிண்ட்ரெல்லா போன்றவைகள் இந்த 21ஆம் நூற்றாண்டிலும் பல்வேறு வடிவங்களில், மொழிகளில், சூழல்களில் பரம்பரையாகத் தொடர்ந்து கடத்தப்பட்டுக் கொண்டுதான் உள்ளன.

காகிதங்கள் கண்டுபிடிக்கப்படாத ஆதிகாலங்களிலும், நம் முன்னோர்கள் களிமண் திட்டைகள், பானை ஓடுகள், சுவர் ஓவியங்கள், குகைச்சிற்பங்கள் என்று பலவகையில் கதைகளை வடிவமைத்து நல்ல கதைசொல்லிகளாக உணர்த்திவிட்டனர்.

வரலாறு முழுவதும் கதைகள் வாயிலாகவே இறந்த காலங்களை பெருமைகொள்ளவும், நிகழ் காலங்களை ஒளியூட்டவும், எதிர்காலங்களை ஊடுறுவவும் வகை செய்கிறது. நம் முன்னோர்கள் இதுபோன்ற மாய வார்த்தைஜாலங்கள் மூலமாகவே அறிவைப் புகட்டவும், அகண்டமாக்கவும், அனுபவங்களைப் பாடமாக்கவும் முனைந்தனர். அவர்கள் கட்டுக்கதைகளைப் புனைந்து அதன் மூலம் குழந்தைகளுக்கு பாடம் கற்பித்தனர். குழந்தைகள் மட்டுமன்றி பெரியோர்கள் என்ற பெருங்கூட்டத்தையுமே உற்சாகப்படுத்தியிருந்தனர். போர் ஏற்படுத்தவும், சமாதானம் பேசவும், தற்காப்பு செய்யவும், பாதுகாப்பு நடவடிக்கை எடுக்கவும் அனைத்து முக்கியமான செயல்பாடுகளையும் கதைகள் மூலமாகவே பாடமாக்கினர். ஆபத்துகளை எச்சரிக்கை பெறவும், எதிரிகளை இனம் காணவும், நாயகர்களைக் கொண்டாடவும் கதைகள் பயிற்றுவிக்கின்றன. கதைகள் மனிதாபிமான நடவடிக்கைகள் குறித்த விழிப்புணர்வையும் ஏற்படுத்துகின்றன.

கற்காலம் கடந்த 20,000 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் பெரிதான மாற்றங்கள் ஏதும் நிகழ்ந்துவிடவில்லை. இன்றும் பொழுதுபோக்கிற்காகவும், அறிவு வளர்ச்சி, சுகமான அனுபவங்களுக்காகவும் கதைகளையே நாடியிருக்கிறோம் என்பதே நிதர்சனம். நம் பழங்கதைகள், அந்த எழுத்துகளையும் கடந்து, நம் முன்னோர்களின் உணர்வுகளுடன் பின்னிப் பிணைந்திருக்கச் செய்கின்றன. இந்த உன்னத உணர்வுகளே நாம் யார், நாம் வந்த பாதை எது, நாம் செல்லப்போவது எங்கே போன்ற வினாக்களுக்கு விடையளிப்பதோடு மதிக்கவும் செய்கின்றன.

மகாகவி காளிதாசன் பற்றி அறியாதவர் இலர். கல்வி ஞானம் துளியும் இல்லாத தற்குறியாக இருந்த காளிதாசனை, அகிலமே புகழும் மாகவியாக்கி, கலைவாணி நிகழ்த்திய அற்புதங்களை அனைவரும் அறிவர். ஏடும் எழுத்தும் அறியாக் காளிதாசன் நாவில் நாமகள் அருள்மழை பொழிந்ததன் பயனாக அவர் சம்பு இராமாயணம் இயற்றி புகழ் பெற்று விளங்கினார். ஊமையாக இருந்த குமரகுருபரருக்கு ஞானப்பால் புகட்டி பேச வைத்ததுமல்லாமல் பன்மொழிப்புலமை பெறச் செய்திருக்கின்றாள். நாமகள் அருள் பெற்று இவர் பாடிய சகலகலாவல்லி மாலை சரசுவதி தேவியைத் துதித்துப் பாடியவை. இது மட்டுமன்றி காசிக்குச் சென்று மன்னனிடம் வடமொழியில் பேசி மனதைக் குளிரச்செய்து சைவமடம் நிறுவ இடமும் பொருளும் பெற்ற அதிசயம் இலக்கியத்தில் நீங்கா இடம் பிடித்துள்ளது. கல்விக்கடவுள் என்பதற்கு அடையாளமாகக் கையில் ஏடு தரித்திருக்கின்றாள் கலைமகள்! இவள் அருளில்லாமல் போயிருப்பின் காளிதாசனும், குமரகுருபரனும் இருண்ட உலகில் சிறைபட்டிருந்திருப்பர்.

எழுத்து என்பது கலைவாணியின் ஒரு வரம். அதுவும் குழந்தைகளுக்காக இலக்கியம் படைப்பதென்பது மாபெரும் வரம் எனலாம். குழந்தை இலக்கியம் படைப்பதை என்றுமே குறைத்து மதிப்பிடல் உகந்ததன்று. குழந்தைகளுக்காக இலக்கியம் படைக்கும்பொழுது மொழியற்ற அந்த பிஞ்சுகளின் மொழியாகிவிடுவதை உணரமுடியும். அவர்களுக்கான புதிய உலகம் படைக்கப்படுவதோடு, அவர்தம் சிந்திக்கும் ஆற்றலைப் பெருக்கி, அவர்களை அறிவொளியின் எல்லைக்கே இட்டுச்செல்ல முடிகிறது. இதுவே கதையின் வல்லமை மற்றும் தேவையுமாக உள்ளது. ஒரு நல்ல கதைசொல்லியால் மட்டுமே இத்தகைய வெகுமதியை குழந்தைகளுக்கு அளிக்கமுடியும்.

சிலருக்கு இந்த கதை சொல்லும் ஞானம் பிறவியிலேயே வாய்த்திருக்கும். ஊர் வம்பு பேசி அடுத்தவரின் கவனத்தை எளிதாக ஈர்த்துவிடும் வல்லமை பெற்றவர் பலர். எந்த இடத்தில் நிறுத்தவேண்டும், எந்த இடத்தில் அழுத்தம் கொடுக்கவேண்டும், எந்த இடத்தில் விரிவான விளக்கம் கொடுக்கவேண்டும் போன்ற அனைத்தையும் தெரிந்து வைத்திருப்பர். வெகு இயல்பாக கதை சொல்லும் ஆற்றல் பெற்றிருப்பர். அனைவருமே இதுபோன்ற ஆசிர்வாதம் பெற்றவர்களாக இல்லாவிட்டாலும், கதைகளை வாசித்தும், கேட்டும் ஞானம் பெற்றவர்களும் உள்ளனர்.

கதை சொல்வதென்பது ஒரு வரம் மட்டுமன்று. அது ஒரு கலை.

கலை என்பது உள்ளுணர்வு, பாராட்டுகளின் அடிப்படையில் உருவாகக்கூடியது. நம்மில் பெரும்பாலானவர்களுக்கு அந்த உள்ளுணர்வு இருக்கத்தான் செய்கிறது. அப்படி இல்லாவிட்டாலும் அதை விதைத்துக்கொள்ள முடியும். எப்படி?

தொடருவோம்.

பவள சங்கரி

நல்ல நூல்கள் நம் நினைவலைகளை உயிர்ப்புடன் செயல்பட வைப்பதில் பெரும்பங்கு வகிக்கிறது. சிறுவர் இலக்கியம் என்பதை எப்படி விளக்கலாம்? என்னென்ன மாற்றங்கள் கடந்த காலங்களினூடே ஏற்பட்டுள்ளன? சிறுவர் இலக்கியத்தின் உன்னத படைப்புகள் எவ்வாறு அமைக்கப்பட்டன? குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்களில் மின்னனு ஊடகங்கள், உலகமயமாக்கல் போன்றவைகளின் பாதிப்பு என்ன?

“சிறார்களின் இலக்கியம் என்பது பொழுதுபோக்கு என்ற சாராம்சம் மட்டுமல்லாமல், தன்னம்பிக்கை, துணிச்சல், கருணை, அறம், அறச்சீற்றம் போன்ற குணாதிசயங்களை உணர்த்தவல்லதாக இருக்கவேண்டும். தரமான குழந்தைகளின் இலக்கியம் என்பது குழந்தைகளுக்கு இவைகளை எப்படி இதமாக கற்பிக்க வேண்டும் என்று கற்றுக்கொடுக்கிறது.

குழந்தைகள் மட்டுமன்றி பெரியவர்களின் சமூக வாழ்க்கையிலும் குழந்தைகளின் இலக்கியம் எவ்வாறு அடங்கியுள்ளது என்பதை வலியுறுத்துவதன் மூலம் நல்லதொரு சந்ததியை உருவாக்கமுடியும் என்பதும் திண்ணம்.

குழந்தை இலக்கியம் என்பது கவிதை, பாடல், நாடகம், படப் புத்தகங்கள் போன்ற பலவற்றை உள்ளடக்கியது.

குழந்தைகள் இலக்கியம் அவர்களைத் தங்கள் உலகத்துடன் இணைக்கிறது. பிள்ளைகள் படிக்கிற நல்ல புத்தகங்கள் அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கைப் பாதையில் செம்மையாக அடியெடுத்துவைக்க வழியமைக்கின்றன. அவர்தம் எதிர்கால உலகத்தை வடிவமைக்கும் பேராற்றல் கொண்டது அது.

பெரும்பாலான குழந்தைகள் மற்றும் பெற்றோரின் கனவுலகமான டிஸ்னியின் பூங்காக்களில் கடந்த ஒரு ஆண்டு மட்டும் நூற்று இருபது லட்சம் பேர் சென்று கண்டு களித்துள்ளனர், பிரான்சு. ஸ்பெயின் போன்ற நாடுகளில் உள்ள மொத்த மக்கள் தொகையைவிட இது அதிகம்.

சிறுவர் இலக்கியம் படைப்பதென்பது ஏனைய மற்ற படைப்புகளைக்காட்டிலும் மிக எளிதானது என்பதே பல எழுத்தாளர்களின் கணிப்பாக உள்ளது. ஒரு நல்ல கதையை எடுத்துக்கொண்டு அதன் கருவையும், எழுத்து நடையையும் எளிமையாக்கி, கூரிய நிகழ்வுகளையும், வசனங்களையும் மழுங்கச்செய்து, இறுதியாக ஒரு நீதிபோதனையும் வழங்கினால் அது சிறுவர் கதையாக மாறிவிடும் என்றே எண்ணுகின்றனர். பல எழுத்தாளர்கள் கையெடுக்கும் இந்த முறை சிறுவர் மத்தியில் எடுபடுவதில்லை. குழந்தைகள் உண்மையிலேயே மிகுந்த ஆர்வமும், ஆழ்ந்து நோக்கும் தன்மையும் கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். நீட்டி முழக்கும் வளவளவென்ற வசனங்களையும், அருளுரைகளையும், முரட்டுத்தனமான அணுகுமுறைகளையும் துளியும் வரவேற்பதில்லை அவர்கள்.

குழந்தைகளுக்கு கதை சொல்வதென்பது ஒரு கலை. மற்றெந்தக் கலைகளையும்போன்று சிறுவர் இலக்கியம் படைப்புக் கலையையும் நல்ல பயிற்சியின் ஊடாகவே படைப்பது முழுமையான பலனளிக்கும். பல்வேறு துறைசார்ந்த படைப்பாளர்களும் பையப்பைய பயிற்சி எடுத்த பின்பே தங்கள் கலையை அரங்கேற்றுகிறார்கள். அந்த வகையில் சிறுவர் இலக்கியக்கலையும் சீரிய பயிற்சியின் ஊடாகவே உருவாக்குவது மூலமாகவே நல்ல வாசகர்களைச் சென்றடைய முடியும்.

ஒரு அழகிய ஓவியத்தை உருவாக்குவதற்கு முன், அதன் பிம்பத்தை முழுமையாக உள்ளத்தில் வரைந்துவிட்டு, அங்கேயே அழகிய வண்ணங்களும் தீட்டி அழகு பார்த்த பின்பு அதைப் படமாக வரைவது போன்றே குழந்தைகளுக்காக கதை வடிப்பதையும் முறையான திட்டமிடல் மூலமே படைப்பது சிறப்பாக அமையும். பாட்டி சொன்ன பாரம்பரியக் கதைகளோ, நவீன அறிவியல் கதையோ அல்லது சமூகக் கதைகளோ எதுவாயினும் அனைத்திற்கும் இந்த முறை பொருந்தும். ஒரு நல்ல கதைக்கு, தெளிவான சிந்தனையில் உருவான கருவும், உறுதியான கதாபாத்திரங்களும், நறுக்கென்ற வசனங்களும் அடிப்படைத் தேவைகளாகும். இந்த அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்படும் கதைகள் குழந்தைகளிடம் கட்டாயம் நல்ல வரவேற்பைப் பெறும் என்பதில் ஐயமில்லை.

இனிவரும் பகுதிகளில் ஒரு கதையை படைப்பதற்கான திட்டமிடல், அதன் போக்கு, வடிவமைப்பு போன்றவைகள் குறித்து பார்க்கலாம். வாசிக்க ஆரம்பித்தவுடன் மூச்சுவிடாமல் வாசித்து முடிக்கத் தூண்டுவதும், மனதில் பதியக்கூடிய கதாபாத்திரங்களை உருவாக்கும் யுக்தியையும் குறித்து சிந்திப்போம். ஒரு கதையின் ஆரம்பம், நடுப்பகுதி, இறுதிப்பகுதி என்பதோடு, கதைக்கரு மற்றும் கிளைக்கரு போன்றவை குறித்தும் அலசி ஆராய்வோம். கதையை உயிரோட்டமாக வைக்க உதவும் முக்கிய பாத்திரப்படைப்புகள், சிறார்களின் ஐம்புலன்களையும் தட்டி எழுப்புகின்ற மெல்லிய உணர்வுப்பூர்வமான வசனங்கள் போன்றவை குறித்தும் உரையாடலாம். ஒரு நல்ல நூலை வெளியிட்ட மன நிறைவில் பதிப்பாளரும், படைப்பாளரும், வாசகர்களும் மகிழ்ந்திருக்க சில நல்ல உத்திகளைக் கையாள்வது மிகமுக்கியம்!

தொடருவோம்