Tag: சிறீசிறீஸ்கந்தராஜா

தமிழிசைப்பண்கள் – உலகின் முதல் இசை தமிழிசையே!!

இசைத்தமிழின் தொன்மை – 79
***********************************************

பழந்தமிழிசையில் பண்கள்
**********************************

புரந்தரதாசர் (1484 – 1564)
********************************

சாஸ்திரிய சங்கீதம் ஏன் சிறுபான்மையினருக்கான பகுதியாக மாறியது என்பது என்னவோ புரியாத புதிராக இருக்கிறது.

இசையானது பக்திமார்க்கமாகவே நம் கலாச்சாரத்தினுள் நுழைந்திருக்கிறது.

சங்கத்தமிழ் இலக்கியங்களை நோக்கினாலும் அவை செய்யுள் அல்லது பாடல்களின் வடிவத்தில் திகழ்கின்றன.

மற்றுமொரு பார்வையில் பழங்குடியினங்களின் அல்லது தொன்மை வாய்ந்த நாட்டுப்புற பாடல்களாக இருந்திருக்கின்றன.

இவற்றிலிருந்து பக்திக்கு இசை மாறும் போது கடவுளின் வழிப்பாட்டிற்கு பாடல் வடிவம் தேவைப்பட்டிருக்கிறது.

இந்த நிலையில் பாடல் என்றாலே அது கடவுளை வழிபடுதல் என்னும் நிலை தமிழகத்தில் நிலவியிருக்கிறது.

அப்போது புரந்தரதாஸர் என்றொருவர் இருந்திருக்கிறார்.

சங்கீதத்தின் வேர்கள் தமிழகத்தில் ஊன்றுவதற்கு மூலக்காரணமாக இருந்தவர் இந்த புரந்தரதாஸர் தான்.

இசை வழிப்பாட்டிற்கு மட்டுமல்ல அது தனியானதொரு அனுபவம் என்பதை உணர்ந்திருக்கிறார்.

சில ராகங்களை உருவாக்கவும் செய்திருக்கிறார்.

ஆனால் அவரது காலத்தில் முன்னெடுப்பாக மட்டுமே
அவை அமைந்திருக்கின்றன.

புரந்தரதாசர் (1484 – 1564) கருநாடக இசையின் தந்தை எனப் போற்றப்படுகிறார்.

இவர் ஆரம்ப இசைப் பயிற்சிக்கான
ஸ்வரவரிசைகள், ஜண்டை வரிசைகள்,
அலங்காரங்கள், கீதங்கள்
முதலியவற்றை இயற்றியுள்ளார்.

மாயாமாளவகௌளை என்னும் இராகம் தான்
ஆரம்பப் பயிற்சி பெறுவதற்கு ஏற்ற ராகம்
எனத் தேர்ந்தெடுத்தவரும் இவரே.

புரந்தரதாசர் 1484 ஆம் ஆண்டு கன்னட மாநிலத்தில் புரந்தடகட எனும் ஊரில் மத்மதோஸ்த பிராமண குலத்தில் பிரபல்யமான செல்வந்தரான வரதப்பநாயக்கருக்கும் கமலாம்பாளுக்கும் மகனாகப் பிறந்தார்.

இவரின் இயற்பெயர், ஸ்ரீனிவாச நாயக் ஆகும்.

இவர் இளமையில் சீனப்பா என்ற பெயராலும் பின்பு திம்மப்பா, திருமலையப்பா என்ற பெயர்களாலும் அழைக்கப்பட்டார்.

பிற்காலத்தில் பண்டரிநாதன் மீது பக்தி ஏற்பட்டதால் புரந்தரவிட்டலர் எனும் பெயரும் வழங்குதலாயிற்று.தனது பெற்றோரை இருபதாம் வயதில் இழந்தார்.

தனது பதினாறாம் வயதில் சரஸ்வதிபாய் என்ற பெண்ணை திருமணம் செய்தார்.

தன் தகப்பனாரின் இரத்தின வியாபாரத்தையே தானும் தொடர்ந்து பெரும் செல்வம் ஈட்டி நவகோடி நாராயணன் என்னும் பெயருடன் விளங்கினார்.

இவர் தொடக்கத்தில் மிகவும் கருமியாகவும் பணமீட்டுவதிலேயே எண்ணமாகவும் இருந்தார்.

இப்படியிருந்த இவரை பக்தி வழிக்கு திருப்பியது ஒரு முக்கிய சம்பவமாகும்.

ஒரு சமயம் இவர் வயிற்று வலியால் அல்லலுற்றார்.
இதைப் போக்க யாராலும் முடியவில்லை.

பண்டரிநாதன் மீது நம்பிக்கை வைத்து மூன்று முறை தீர்த்தயாத்திரை செய்தார்.

வயிற்று வலி நீங்கியது.

தனது முப்பதாவது வயதில் ஞானோதயம் பெற்று பின்பு 1525 ம் ஆண்டு விஜயராச சுவாமிகளினதும்,சத்திய தர்மதீர்த்த சுவாமிகளினதும் அருள் பெற்று புரந்தரதாசர் எனும் பெயர் பெற்றார்.

இவர் சங்கீத பிதாமகர், ஆதி குரு எனவும் அழைக்கப்படுகிறார்.

இவர் 475,000 கிருதிகளை செய்துள்ளதாக வாசுதேவ நாமாவளிய என்னும் உருப்படியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

தற்போது 8000 உருப்படிகள் தான் எஞ்சியுள்ளது.

இவரின் உருப்படிகள் கன்னடத்திலும் வடமொழியிலும் உள்ளன.

இவரின் உருப்படிகளை தாசர்வாள் பதங்கள் என்றும் தேவர் நாமாக்கள் என்றும் குறிப்பிடுவதுண்டு.

இவரது முத்திரை புரந்தரவிட்டல என்பது ஆகும்.

இலகுவான மொழியில் உள்ள இவரின் உருப்படிகளின் நடை மிகவும் எளிது.

இவர் கீர்த்தனைகளில் வேதங்கள், உபநிடதங்கள் முதலியவற்றின் சாரம்சத்தைக் காணலாம்.

மாஞ்சிபைரவி, மாரவி, வசந்தபைரவி, சியாமகல்யாணி போன்ற அபூர்வராகங்களிலும் இவர் உருப்படிகள் செய்துள்ளார்.

இந்துஸ்தானி இசையிலும் சிறந்து விளங்கினார்.

இவரது கடைசிக்காலத்தில் சந்நியாச ஆசிரமத்தை அடைந்து 1564 ம் ஆண்டு தை மாதம் இரண்டாம் திகதி அமாவாசையன்று இப்பூவுலகை நீர்த்தார்.

***********************************************

சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா
28/09/2017

September 29, 2017
தமிழிசைப்பண்கள்

சிறீசிறீஸ்கந்தராஜா

**************************************************

உலகின் முதல் இசை

தமிழிசையே!!

***********************************************

இசைத்தமிழின் தொன்மை – 78

***********************************************

பழந்தமிழிசையில் பண்கள்

**********************************

அமைச்சர் கோவிந்த தீட்சதர்

********************************************

தஞ்சை நாயக்க மன்னர்களின் காலத்தில் அவர்கள் ஆட்சியில் அமைச்சராகவும், ராஜகுருவாகவும் இருந்து வழிகாட்டி, நல்ல பல காரியங்களை மக்கள் நலனுக்காக செய்தவர் கோவிந்த தீட்சதர்.

எழுபத்தைந்து ஆண்டுகள் இவர் அமைச்சராக மூன்று மன்னர்கள் காலத்தில் இருந்து தொண்டாற்றியவர் கோவிந்த தீட்சதர்.

நாயக்கர் காலத்திலும், பின்னர் வந்த மராத்தியர் காலத்திலும் தஞ்சை அரசர்களின் ஆளுமைக்குள் இருந்த கலைஞர்கள், வேத விற்பன்னர்கள், இசைக் கலைஞர்கள் போன்றோர் இங்கிருந்து சிறிது தூரத்தில் காவிரிக் கரையில் அமைந்துள்ள திருவையாற்றில் குடியிருந்திருக்கின்றனர்.

காவிரி ஒரு புனித நதி. கரையெங்கும் காவிரித்துப் புகழ் பரப்பி ஓடும் ஜீவநதி.

அந்த காவிரியின் கரையெங்கும் படித்துறைகள்.

புனிதத் தலங்களில் புஷ்ய மண்டபங்கள், அவை திருவையாறு, திருவிடைமருதூர், மயிலாடுதுறை என்று இன்றும் மக்கள் பயன்பாட்டுக்குக் காணக்கிடைப்பவை.

இசைக் கலைஞர்களை ஊக்குவிப்பதற்காக இவர் சில ஊர்களை முழுவதும் தானமாகக் கொடுத்திருந்தார்.

பல வேத பாடசாலைகளையும் அவர் உருவாக்கிவைத்தார்.

இத்தகைய பாடசாலையில் படித்துப் பின் இசைத் துறையில் பிரபலமடைந்தவருள் ஸ்ரீ முத்துசாமி தீட்சதர் முக்கியமானவர்.

பெருமைக்குரிய கோவிந்த தீட்சதருடைய இளைய மைந்தன் வேங்கடமகி என்பார் பல இலக்கியங்களைப் படைத்திருக்கிறார்.

சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்கள் தவிர இசைத் துறையில் “சதுர்தண்டி பிரகாசிகா” எனும் நூலையும் இயற்றியிருக்கிறார்.

வெங்கடமகி

**********************

72 மேளகர்த்தா ராகங்களின் அட்டவணை,

16-ஆம் நூற்றாண்டில் வெங்கடமகி என்ற இசைமேதையால் தொகுக்கப்பட்டவை.

கர்நாடக இசை வரலாற்றின் ஒரு முக்கியமான நிகழ்வு வேங்கடமகியின் மேளகர்த்தா ராக அட்டவணை ஆகும்.

வேங்கடமகி இப்படி ஒரு அட்டவணையை முன்வைக்கும்வரை, வெறும் 19 ராகங்களே கர்நாடக இசையில் பிரபலமாக இருந்திருக்கின்றன.

அரிதாக உபயோகப்படுத்தப்பட்ட சில ராகங்களோடு சேர்த்து அதிகபட்சம் நாற்பது ராகங்கள் புழங்கி வந்திருக்கின்றன.

வெங்கடமகி அடிப்படை ஸ்வரங்களைக் கணித வரிசைப்படுத்தி ஆரோஹணம், அவரோஹணத்தில் முழுமையாக ஏழு ஸ்வரங்கள் இருக்கும் 72 ராகங்களை அட்டவணைப்படுத்தினார்.

மனிதக் காதுகளால் 22 ஸ்வரங்களைப் பிரித்தறிய முடியும் என்று அறிவியல் சொல்கிறது.

சீன மரபிசையில் இன்னும் 22 ஸ்வரங்களை உபயோகப்படுத்துகிறார்கள்.

ஆனால் இந்த 22 ஸ்வரங்களிலும் வெகு துல்லியமாகப் பிசிறில்லாமல் நாம் அறிய முடிவது 12 ஸ்வரங்களேயாகும்.

மேற்கிசையிலும் இந்திய இசையிலும் மேலும் இந்த 12 ஸ்வரங்களே உபயோகப்படுத்தப்படுகின்றன.

(ச-ரி-க-ம-ப-த-நி-ஸ என்று ஏழு ஸ்வரங்கள் என்று சொன்னாலும் சின்ன ரி, பெரிய ரி என ரி, க, ம, த, நி இவை இரண்டிரண்டாக இருக்கும்).

வேங்கடமகி இந்த 12 ஸ்வரங்களோடு சேர்த்து மேலும் நான்கு ஸ்வரங்களை இணைத்து 16 ஸ்வரங்களாக்குகிறார்.

(ரி, க, ப, த ஆகியவை மூன்று மூன்றாக இருக்கும்).

16 ஸ்வரங்களிலிருந்து ஏழு ஆரோஹணம், ஏழு அவரோஹணங்கள் இருக்கும் முழுமையான ராகங்களை

இவர் அட்டவணைப்படுத்தியதே ‘வேங்கடமகி மேளகர்த்தா அட்டவணை’.

தில் அவர் இசையினிமையை அளிக்காத ஸ்வரக்கூட்டுகளைத் தவிர்த்தே 72 ராகங்களைத் தந்திருக்கிறார்.

ஆக, கணிதமுறையையும், இசை இனிமையையும் முன்வைத்துக் கிடைக்கும் அதிகபட்ச சம்பூர்ண ராகங்கள் இந்த 72 ராகங்கள்.

“12 அடிப்படை ஸ்வரங்களைக் கொண்டு 72 ராகங்களைத்

தரமுடியும் என ஒரு தென்னிந்திய மேதை நிரூபித்திருக்கிறார்.

இந்த மேளகர்த்தா திட்டம் தர்க்க ஒழுங்குடனும், கணித நேர்த்தியுடனும், இசையினிமையுடனும் இருக்கிறது” என்று சொல்கிறார் பிரபல இசை வல்லுநர் பேரா.சாம்பமூர்த்தி.

(வேங்கடமகி 16 ராகங்களைக் கொண்டு அட்டவணையைத் தந்திருந்தாலும், அவற்றில் நான்கு துணை ஸ்வரங்கள் என்றறியப்படுகின்றன.)

தஞ்சாவூரை ஆண்ட நாயக்க மன்னர்களில் தலைசிறந்த மன்னன் விஜயரகுநாத நாயக்கன் என்பவன்ஆவான்.

சுமார் 1600லிருந்து 1630 வரை ஆண்ட இம்மன்னன் இசைக்கலையிலும், நாட்டியக்கலையிலும் சிறந்திருந்தான்.

பல நூல்களை இயற்றியிருக்கிறான்.

இவனது அவையை அலங்கரித்தவர்களில் வேங்கடமகி

என்பவர் குறிப்பிடத் தகுந்தவர்.

அவர் கர்நாடக இசைக்கு இலக்கண நூல் எழுதியிருக்கிறார்.

72 மேளகர்த்தா இராகங்கள் என்று வகுத்தவர் இவர்தான்.

இன்றைய கர்நாடக சங்கீதத்துக்கு இவரையே தந்தை என்று கூறுவர்.

தியாகராஜ சுவாமிகள், முத்துசாமி தீட்சிதர் போன்ற இசைமேதைகள் எல்லாம் இவரது மரபைத்தான் பின்பற்றினார்கள்.

இந்த வேங்கடமகி என்பவர் 1625ல் சதுர்தண்டி பிரகாசிகை என்ற ஒரு சிறந்த இசை நூல் சமஸ்கிருத மொழியில் இயற்றியிருக்கிறார்.

இவருக்கு முன்னர் திகழ்ந்த மரபுகளைத் திரட்டி இந்நூலில் வகைப்படுத்தியுள்ளார்.

இன்றைய கர்நாடக இசைக்கு அடித்தளமான நூல் இதுவேயாகும்.

இதில் சுருதி ஸ்வரம் ராகம் கீதம் என்றால் என்ன?

அவை எவ்வளவு வகைப்படும்?

என்று தனித்தனி அத்தியாயங்களில் விவரித்துள்ளார்.

இவற்றில் “ஆலாபம்” என்று ஒரு அத்தியாயம் உள்ளது. ஆலாபனை என்பது என்ன?

எப்படி செய்தல் வேண்டும்?

அதன் உட்பிரிவுகள் என்ன?

என விவரிப்பது இப்பகுதி.

அதாவது ராகங்களை ஆலாபனை செய்யும்

விதத்தைக் கூறுவது.

இசைச் சொற்களை இவர் விளக்கும்போது உலகிலே மக்கள் இதை என்ன சொல்லி வருகிறார்கள் என்பதையும் இவர் குறிக்கிறார்.

இது ஒரு பாரிய தொண்டாகும்.

ஆராச்சியாளருக்கு அமுதம் போன்றது.

இவருக்கு முன் இருந்த மரபு இச்சொற்களில்

இடம் பெறுகின்றன.

அவ்வாறு “ஆயத்தம்” என்று ஒரு சொல் உள்ளது.

ராகத்தை ஆலாபனை செய்ய தொடங்குவதற்கு

“ஆயத்தம்” என்று சொல்வது உலக வழக்கு.

ஒரு ராகத்தை ஆலாபனைக்கு எடுத்துக் கொண்டதும் “ஆயத்தம்” செய்து படிப்படியாக அதை “விஸ்தாரம்” செய்து ராகத்தின் இயல்பை உணரும்படி பாடுதல் என்பது ராக ஆயத்தம் தொடங்கிய பிறகு படிப்படியாக வளர்க்க வேண்டும்.

அதற்கு ராகவர்த்தினி என்று பெயர்.

ராகவர்த்தினிக்கு மக்கள் வழக்கில் “எடுப்பு”

என்று வேங்கடமதி கூறுகிறார்.

ஆதலின் “எடுப்பு” என்பது ராக ஆலாபனையின்

நூணுக்கமான இன்றியமையாத அரங்கம் ஆகும்.

எடுப்பு எடுத்தல் என்றால் இசை மரபில் இராக ஆலாபனை செய்தல் என்று பொருள்.

கர்நாடக இசையின் அடிப்படை நூலான இந்த

வேங்கடமகியின் நூலில் “எடுப்பு” என்ற தமிழ்ச் சொல்

அப்படியே எடுத்தாளப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடதக்கது.

வேங்கடமகி தமிழ்நாட்டிலிருந்த இசை மரபை அப்படியே எடுத்துக்கொண்டு அதை தம் நூலில் வகுத்துள்ளார் என்பது

இதனால் தெளிவு பெறுகிறது.

சுருங்கச் சொன்னால் தமிழ் இசையின் மறு வடிவே கர்நாடக இசை என்பதற்கு இது ஒரு அடிப்படை சான்று எனலாம்.

திருஞானசம்பந்தர் “பாடல் எடுத்தல்” என்பதின் நூணுக்கம் இப்பொழுது தெளிவாகிறது.

தாம் பாட எடுத்துக்கொண்ட பாடலின் இராகத்தை விரிவாக ஆலாபனை செய்வதையே எடுத்த பாடல் என்பதால் குறிக்கிறார்.

இதனால் இசை மரபில் “எடுத்தல்”, “எடுப்பு” அல்லது “ராக ஆலாபனை” என்பது 1300 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகவே தமிழகத்தில் சிறந்திருந்தது என்று அறிகிறோம்.

***********************************************

சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா

16/09/2017

September 18, 2017
தமிழிசைப்பண்கள்

சிறீசிறீஸ்கந்தராஜா

**************************************************
உலகின் முதல் இசை
தமிழிசையே!!
***********************************************
இசைத்தமிழின் தொன்மை – 77
***********************************************

பழந்தமிழிசையில் பண்கள்
**********************************

அறிவனார் – “பஞ்சமரபு”
**********************************

பண்ணோர் பதினேழாம் பண்ணியல் பத்தேழாம்
எண்ணுந் திறமிரண்டும் பத்தென்ப – நண்ணிய
நாலாந் திறத்திற மோர் நான்கு முளப்படப்
பாலாய பண் நூற்றுமூன்று.

பஞ்சமரபு நூலின் ஆசிரியர் அறிவனார்
இந்த விளக்கத்தை ஒரு வெண்பாவில் தருகிறார்.

சங்க இலக்கியங்களில் பண்கள் பற்றிய குறிப்புகள்
காணப் பெறுகின்றன.

ஆம்பல் பண், காஞ்சிப் பண், குறிஞ்சிப் பண், நைவளம்
போன்ற பண்களைப் பற்றியகுறிப்புகள் உள்ளன.

நூற்று மூன்று வகைகள் இருந்ததாக
சில குறிப்புகள் சொல்கின்றன.

மிகப் பழைய நூலான பஞ்சமரபு என்ற நூலில்
தமிழ் பண்களின் வகைகள் மிகவும் அற்புதமாக
ஒரு வெண்பா வடிவில் சொல்லப் பட்டிருக்கிறது.

பண்ணோர் பதினேழாம் (17)
பண்ணியல் பத்தேழாம்(70)
எண்ணுந் திறமிரண்டும் பத்தென்ப (12) – நண்ணிய
நாலாந் திறத்திற மோர் நான்கு (4)
முளப்படப்
பாலாய பண் நூற்று மூன்று (103)

சம்பூர்ண இராகங்கள் – 17
ஷாடவ இராகங்கள் – 70
திறங்கள் – 12
திறத்திறங்கள் – 4
சேர்ந்து 103 ஆக இருந்தன.

பஞ்சமரபு என்னும் இந்த நூல் வெண்பாக்களால்
அமைந்த ஓர் இசைத்தமிழ் நூலாகும்.

இவ்வெண்பாக்களை சேறை அறிவனார் என்னும் புலவர் இயற்றினார்.

இந்நூல் அடியார்க்கு நல்லார் உரையில் கூறப்பட்டிருந்த
ஒரு இசை மற்றும் நாட்டிய இலக்கண நூல் எனலாம்.

இவரது காலம் பற்றியும், ஊர் பற்றியும் அறிஞர்களிடையே கருத்துவேறுபாடுகள் உண்டு.

சேறை அறிவனார் இந்நூலுக்கு இட்டபெயர் “ஐந்தொகை” என்பதாகும்.

சேறையறிவனார் செய்தமைத்த ஐந்தொகை எனும்
பாயிர வரி இதனை மெய்ப்பிக்கும்.

இந்நூலின் காலப்பழைமையினால் பல இடைச்செருகல்
பாடல்கள் உள்ளதாகவும் அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.

நூலின் அமைப்பு

1. இசை மரபு
2. வாக்கிய மரபு
3. தாள மரபு
4. நிருத்த மரபு
5. அவிநய மரபு
என ஐந்து மரபுகளைக் கூறுவதால்,
இது பஞ்ச மரபு எனப் பெயர் பெற்றது.

இந்நூல் 241 வெண்பாக்களால் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.

நூற்சிறப்புகள்
மரபு என்ற சொல்லின் மூலம், இதில் கூறப்பட்டவை
மிகத் தொன்று தொட்டு வழக்கில் இருக்கும்
நடைமுறைகள் எனவும் அறிய முடிகிறது.

தமிழில் தோன்றிய முத்தமிழ்க் காப்பியமாகிய சிலப்பதிகாரம் தமிழர்களின் கலைக்கருவூலமாக விளங்குகிறது.

இந்நூலில் பொதிந்துள்ள இசை, நாடகச் செய்திகளின்
நுட்பங்களை அறிய அரும்பதவுரை, அடியார்க்கு நல்லாரின்
உரை பெரிதும் துணைசெய்கின்றன.

இவ்விரு சான்றோர் பெருமக்களின் உரையின்வழி
அக்காலத்தில் வழக்கில் இருந்த பல நூல்களைப் பற்றி அறியமுடிகின்றது.

அவர்கள் மேற்கோளாகக் காட்டும் நூல்களுள்
பஞ்சமரபு என்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

பஞ்சமரபு நூலின் வெண்பாக்கள் சிலப்பதிகார நூலின்
விளக்கத்திற்குப் பெரிதும் உதவியுள்ளன.

பஞ்சமரபு வெண்பாக்களின் செய்தியும்,
சிலப்பதிகாரச் செய்தியும் மிகுதியும் ஒத்துள்ளன.

பஞ்சமரபு நூல் தமிழகம் முழுவதும் வழக்கில் இருந்துள்ளது.
பகுதி, பகுதியாக மக்கள் இதனைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர்.

தெய்வசிகாமணி கவுண்டர் என்பவர் முதன்முதல் பஞ்சமரபு நூலின் ஒரு பகுதியை (1973) வெளியிட்டார்.

பின்பு குடந்தை ப. சுந்தரேசனாருடன் இணைந்து (1975) உரையுடன் வெளியிட்டார்.

1991 இல் இசைமேதை வீ. ப. கா. சுந்தரம் அவர்களின் ஆய்வுரையுடனும் விளக்கத்துடனும் பஞ்சமரபு வெளிவந்தது.

கிடைக்காத நூல்களின் பட்டியலில் இருந்து வந்த பஞ்சமரபு நூலாக்கம் பெற்றதும் சிலப்பதிகார உரைகள் தெளிவுபெற்றன.

இசை உண்மைகள், குன்றின் மேலிட்ட விளக்காகத் தெரிந்தன. சிலப்பதிகார இசையாய்வு புதுப் பாதையைக் கண்டது.

சிலப்பதிகாரத்தை வெளியிட்ட உ. வே. சாமிநாதையர்
பஞ்சமரபைப் பெயராளவில் மட்டும்அறிந்திருந்தார்.

சிலம்பின் ஒன்பதாம் பதிப்பில் பேராசிரியர் மு. அருணாசலம் அவர்கள் 24 பஞ்சமரபு வெண்பாக்களைத் தொகுத்துப் பின்னிணைப்பாக வழங்கினார்.

பேராசிரியர் வீ.ப.கா. சுந்தரம் 30ற்கும் மேற்பட்ட பஞ்சமரபு வெண்பாக்கள் சிலப்பதிகார உரையில் உள்ளதைக் குறிப்பிடுகிறார்.

நுட்பமாக ஆராயும் பொழுது இந்த எண்ணிக்கை மிக வாய்ப்புள்ளது.

சிலம்பில் இடம்பெறும்
பஞ்சமரபு வெண்பாக்கள்

சிலப்பதிகார உரையாசிரியர் அரும்பதவுரைகாரர்
பஞ்சமரபு வெண்பாக்களை முழுமையாகக் கையாளாமல்
முதலும், முடிவும் காட்டும் போக்கினராக உள்ளார்.

அடியார்க்கு நல்லார் முழுமையாகக் காட்டுகிறார்.
ஆனால் இப்பாடல் எந்தநூல் என்பதை உய்த்துணர்ந்தே
அறிஞர்கள் வந்தனர்.

பஞ்சமரபு நூல் வெளிப்பட்ட பிறகே உலகிற்கு
உண்மைதெரியவந்தது.

சிலப்பதிகாரக் காலத்திற்கும், உரையாசிரியர் அடியார்க்கு நல்லார் காலத்திற்கும் இடைவெளி ஏறத்தாழ ஆயிரம் ஆண்டுகளாகும்.

எனவே அடியார்க்கு நல்லார் சிலம்பின் இசையுண்மைகளை
அறியப் பஞ்சமரபே துணை செய்துள்ளது.

அடியார்க்கு நல்லார் உரை சிலம்பின் சில பகுதிகளுக்குக் கிடைக்காமல் போய்விட்டது.

குறிப்பாக இசையுண்மைகள் மண்டிக்கிடக்கும்
கானல்வரிக்குக் கிடைக்காமல் போனதால்
பஞ்சமரபினை அடியார்க்கு நல்லார் எந்த அளவிற்குப் பயன்படுத்தியுள்ளார் என்பதைத் துல்லியமாகக் கணிக்க முடியவில்லை.

அரங்கேற்று காதை உரையிலும் ஆய்ச்சியர் குரவை உரையிலும் அடியார்க்கு நல்லார் மிகுதியான பஞ்சமரபு வெண்பாக்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளார்.

இவ்வெண்பாக்கள்தான் சிலப்பதிகார இசையுண்மைகளை
விளக்கிக் காட்டுகின்றன.

புரிந்துகொள்ளத் துணை செய்கின்றன.

இவற்றுள் அரங்கேற்று காதையில் 23 வெண்பாக்களையும்,
ஆய்ச்சியர் குரவையில் ஏறத்தாழ 11 வெண்பாக்களையும்
பயன் படுத்திக்கொண்டுள்ளார்.

அடியார்க்கு நல்லார் சிலப்பதிகார உரையில்
பஞ்சமரபின் ஒரே வெண்பாவை வேறுவேறு இடங்களிலும் பயன்படுத்துகிறார்.

1. ஓங்கிய மூங்கில் ……(3 : 26 , 17 : .20)
2. சொல்லுமதிற்களவு…(3 : 26, 27 : 20)
3. இருவிரல்கள் நீக்கி….(3 : 26, 17 : 20)
4. வளைவாயரு………..(3 : 26, 17 : 20)
ஆகிய வெண்பாக்கள் இதற்குச் சான்றாகும்.

வெண்பாக்கள் உணர்த்தும் செய்திகள்
யாழ்
***********
யாழ் நான்கு வகைப்படும்.

பேரியாழ்
மகரயாழ்
சகோடயாழ்
செங்கோட்டுயாழ்

நால்வகை யாழுக்குரிய நரம்புகளின் எண்ணிக்கை

பேரியாழ் 21 நரம்புகள்
மகரயாழ் 19 நரம்புகள்
சகோடயாழ் 14 நரம்புகள்
செங்கோட்டியாழ் 7 நரம்புகள்

துளைக்கருவி
*********************************

வங்கியம் (துளைக்கருவி) செய்வதற்குரிய மரங்கள்
மூங்கில்
சந்தனம்
செங்காலி
கருங்காலி
உலோகம் (வெண்கலம்)

துளைக்கருவி (புல்லாங்குழல்) செய்யும் மரம்
தேர்ந்தெடுத்தல்.

துளைக்கருவியின் அளவு (புல்லாங்குழல்)

குழலின் முழுநீளம் 4+5=20 விரலம்.
குழல்வாயின் சுற்றளவு 4-1/2 விரலம்.
துளைவாயின் துளையளவு-நெல்லரிசியளவு
மூடிதுளையிலிருந்து வாய்த்துளை-2 விரலம்
முதலிய செய்திகள் விளக்கப்பட்டுள்ளன.

துளைக்கருவியின் பகுப்பு

தும்பு முகப்பக்கம், வளைவாய்ப் பகுதியிலிருந்து
முறையே 2,2 அங்குலம் (மொத்தம் 4- அங்குலம்) நீக்கி
எஞ்சியுள்ள 16-விரல் நீளத்தில் துளையிடுக.

இதில் வாய்த்துளையிலிருந்து ஒரு விரல்நீக்கி,
மீதியுள்ள ஒன்பது விரல் நீளத்தில் 8-துளைகள் இடவேண்டும்.

ஒருவிரலம் என்பது 3/4 அங்குலம்)

ஏழு துளைகளுக்கு உரிய ஏழு விரல்கள்.

இடக்கையின் ஆள்காட்டி விரல் (ம1) மெல்லுழைக்கு
இடநடுவிரல் வன்துத்தத்திற்கு(ரி2)
இட மோதிர விரல் குரலுக்கு (ச)
வலக்கையின் ஆள்காட்டி விரல் மென்துரத்திற்கு(நி1)
வலக்கையின் நடுவிரல் வன் விளரிக்கு (த2)
வலக்கையின் மோதிரவிரல் இளிக்கு (ப)

இசை பற்றிய மேலும் பல செய்திகள்
***************************************************************

ஒலியின் தோற்றம் பற்றியும் வெண்பாவில் செய்திகள் உள்ளன.

இசைக்கு ஐம்பூதங்களின் இன்றியமையாமை.

காற்றின் வகைகள்
பத்து நாடிகள்
பூதங்களின் பரிணாமம்.

ஆளத்தி பற்றிய செய்திகள் (ஆலாபணை).
பண் என்பதற்கான காரணங்களின் விளக்கம்.
வட்டப்பாலைக்கு மண்டிலம் அமைத்தல்.
பன்னிரண்டு இராசி வீடு பற்றிய செய்திகள் உள்ளன.

செம்பாலைக்கு நேர்பாலையான கோடிப்பாலை
(கரகரப்பிரியா) பற்றிய செய்திகள் உள்ளன.

செம்பாலையின் நரம்புகளுக்கு மாத்திரை கூறல்.

தொல்காப்பியர் குறிப்பிடும் நான்கு நிலத்திற்கும் உரிய பெரும்பண்களுக்கு உரிய இன்றைய இராகங்களைக் கூறுகிறது.

வலமுறையில் அலகு பிரித்தலைச் சில வெண்பா உணர்த்துகின்றது.

இவ்வாறாகச் சிலப்பதிகாரத்தை மிகவும் நுட்பமாக
அறிந்துகொள்ள உரையாசிரியர்களின் பங்களிப்பும்,
பஞ்சமரபு வெண்பாக்களின் பங்களிப்பும் பெரிதும்
துணை நிற்கின்றன எனலாம்.

சிலம்பின் பலஅடிப்படை இசையுண்மைகளைப்
பஞ்சமரபு வெண்பாக்கள் தாங்கியுள்ளன.

பல செய்திகளை இவ்வெண்பாக்கள் தன்பால்
கொண்டுள்ளன எனலாம்.

***********************************************

நன்றி:
முனைவர் மு இளங்கோவன்
இணையம்
***********************************************
சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா
30/08/2017

August 30, 2017
“வேர்களும் விழுதுகளும்”

**********************************************

“ஈழத்து இலக்கியப் பரப்பு”
**********************************************
வைத்திய கலாநிதி
தியாகராஜ ஐயர் ஞானசேகரன்
(தி. ஞானசேகரன் – பகுதி-III)
*********************************

2015 ஞானம் 175 ஈழத்துப் புலம்பெயர் இலக்கியம்

06.06.2000 அன்று தனது முதலாவது இதழை வெளியிட்டுவைத்த ஞானம் கலை இலக்கியச் சஞ்சிகையின் 175ஆவது இதழ் ஈழத்துப் புலம்பெயர் இலக்கியச் சிறப்பிதழாக 976 பக்கங்களில் வெளிவந்துள்ளது.

தாயகத்திலும் புகலிடத்திலும் வாழும் படைப்பாளிகளை எவ்வித வேறுபாடுகளுமின்றி அரவணைத்துப் பயணிக்கும் இச்சஞ்சிகையின் 175ஆவது இதழில், ஈழத்தமிழரின் புலம்பெயர் வாழ்வியலைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும்,
50 கட்டுரைகள்,
127 கவிதைகள்,
85 சிறுகதைகள்,
22 ஓவியங்கள்
என்பன இடம்பெற்றுள்ளன.

2005 இந்துமதம் என்ன சொல்கிறது (1ம் பாகம்)

சமயக் கருத்தரங்குகள் செயலமர்வுகள் பலவற்றில் ஆசிரியர் அவ்வப்போது முன்வைத்த கருத்துக்கள் இந்நூலாக்கத்துக்கு வழிகோலியுள்ளன.

இந்துமதம் ஓர் அறிமுகம்,
திருக்கோயில்,
திருக்கோயில் வழிபாடு,
திருவுருவ வழிபாடு,
பரிவாரத் தெய்வங்கள்,
திருக்கோயிற் பூசைகள்,
அபிஷேகம் பூசைக்குரிய சாதனங்கள்,
இறைவழிபாட்டிற்குரிய ஏனைய முறைகள்,
ஆன்மார்த்த கிரியைகள்,
அபரக்கிரியைகள்,
விரதம், பண்டிகைகள்,
புண்ணிய காலங்கள்,
சமய நடைமுறை விளக்கங்கள்,
தல விசேடங்கள்,
ஆகியவற்றை எளிதாக விளங்கவைக்கும் நூல்.

இந்து கலாசார அமைச்சின் பரிசினைப்பெற்றது.

2005 இந்துமதம்என்ன சொல்கிறது (2ம் பாகம்)

மங்கலப் பொருட்களின் மகத்துவம்.
இந்து சமயிகளின் வாழ்க்கையானது
கிரியைகள், சடங்குகள், அனுட்டானங்கள், சம்பிரதாயங்கள், ஆகியவற்றுடன் பின்னிப் பிணைந்துள்ளது.

இவற்றைக் கடைப்பிடிக்குமிடத்து பயன்படுத்தப்படும் பொருட்கள் மங்கலப் பொருட்களாகும்.

இத்தகைய மங்கலப் பொருட்கள் யாவை?
அவற்றின் தாற்பரியம் எத்தகையது?
அவற்றை எவ்வாறு பயன்படுத்த வேண்டும்?
அவற்றிற்குரிய சமய தத்துவப் பின்னணி யாது?
போன்ற விடயங்கள் இந்த நூலில் விபரிக்கப்பட்டுள்ளன.

2014 ஸ்ரீ ராமகானசபா பவளவிழா மலர் நவம்பர் 2014.

சிற்றிதழ் உலகத்தின் சிகரம் இது!!
சிற்றிதழ் ஒன்றை ஆயிரம் பக்கங்களில்
அச்சில் இட்டு நிகழ்த்திக் காட்டிய சாதனை இது!!

இதுவரை யாரும் சாதித்ததுமில்லை!!
இனிமேலும் எவரும் சாதிக்கப் போவதுமில்லை!!!

ஈழத்து இலக்கியப் பரப்பினை ஆளுகின்ற
இந்த ஆளுமைகளின் சாதனைகளை எடுத்துச் சொல்வதன்
ஞானம் சிற்றிதழ் தன்னை ஏனைய சிற்றிதழ் தரத்திலிருந்து நிமிர்ந்து நிற்கிறது.

இதன் ஆழமும் அகலமும் கண்டு
நாமும் வியந்து நிற்கின்றோம்!

2000ஆம் ஆண்டு தொடக்கம் 2017 தைமாதம் வரை 200வது இதழ் என்ற மாபெரும் சாதனையை நிறுவிக்காட்டிய பின்னும்
சளைக்காது தொடர்ந்து வீறுநடைபோடுகிறது.

இந்த இதழின் அசுர வளர்ச்ச்சிக்கு அதன் ஆசிரியரின் கடின உழைப்பே பெரிய மூலதனம் ஆகின்றது.

இலங்கையில் டொமினிக்ஜீவாவின் மல்லிகை தொடர்ச்சியாக வெளியாகி 50 ஆண்டுகளை நெருங்குவதற்கு முன்பே ஆசிரியராலேயே    நிறுத்தப்பட்டுவிட்டது.

யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து கலாமணி பரணீதரன் நடத்தும்
ஜீவநதி 100வது இதழை பெண்கள் சிறப்பிதழாக வெளியிட்டிருக்கிறது.

கிழக்கிலிருந்து மகுடம்,
அநுராதபுரத்திலிருந்து படிகள்,
யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து புதியசொல்
என்பன வெளியாகின்றன.
மேலும் சில இதழ்கள் அங்கு வெளிவரக்கூடும்.

ஞானம் இதழின் 200 ஆவது இதழைப்பார்த்தால்,
அதன் பரிணாம வளர்ச்சியை கட்டம் கட்டமாக
நாம் அவதானிக்க முடிகிறது.

” ஜூன் 2000 ஆம் ஆண்டில் ‘ஞானம்’ சஞ்சிகையைத்தொடங்கிய நாம், அன்றிலிருந்து நிதானமாகப்பயணித்து
50 ஆம் இதழை ‘பொன்மலரா’கத் தந்தோம்.

100 ஆவது இதழை ‘ஈழத்து நவீன இலக்கியச்சிறப்பிதழா’க வெளிக்கொணர்ந்ததன் வாயிலாக தமிழிலக்கியப்பரப்பில் எம்மை அடையாளப்படுத்திக்கொண்டோம்.

150 ஆவது இதழை ‘ ஈழத்து போர் இலக்கியச்சிறப்பிதழா’கவும்
175 ஆவது இதழை ‘ஈழத்து புலம்பெயர் இலக்கியச்சிறப்பிதழா’கவும் தொகுத்தளித்து உலகத்தமிழிலக்கியத்தில் எமக்கான வகிபாகத்தை வகுத்துக்கொண்டோம்.

பூமிப்பந்தெங்கும் பரந்து திணைகள் கடந்துநிற்கும் தமிழிலக்கிய வெளிக்குள், ‘ஈழத்துத்தமிழ் நவீன இலக்கிய வெளி – நேர்காணல்’ எனும் இப்பெருந்தொகுப்பை இணைத்து எம்மை மேலும் விரிவுபடுத்திக்கொள்கின்றோம்.

இவையனைத்தும் தமிழன்னையின் பாதங்களுக்கு சமர்ப்பணம்!”

என்று தமது இலக்கியத் தொடர்பயணத்தில் தாம் வெளியிட்டுவரும் ஞானம் இதழின் அழுத்தமான அடையாளத்தை ஞானம் ஆசிரியர் ஞானசேகரன் இச்சிறப்பிதழின் தொடக்கத்தில் சொல்கிறார்.

அவர் இதன்மூலம் தம்மை மாத்திரம் விரிவுபடுத்திக்கொள்ளவில்லை. வாசகர்களையும் படைப்பிலக்கியவாதிகளையும் விரிவுபடுத்தியுள்ளார்
என்பதே எமது கருத்தாகும்.

ஈழத்தின் மூத்த – இளம் தலைமுறையினரின் கருத்துக்களின் சங்கமமாகவே இந்த நேர்காணல் தொகுப்பு அமைந்திருக்கிறது.

இதற்கு ஞானம் ஆசிரியர் இட்டிருக்கும் ” புரிதலும் பகிர்தலும்” என்ற தலைப்பு மிகவும் பொருத்தமானதே.

தனிப்பட்ட விருப்பு வெறுப்புகளுடன் இயங்கும் எம்மவர்களிடத்தில் வாழும் படைப்பாளிகளும், இலக்கியப்பேராசிரியர்களும், ஊடகவியலாளர்களும் இந்த விருப்பு – வெறுப்புகளுக்கு ஆளானவர்கள்தான்.

அல்லது பலியானவர்கள்தான்.
அவர்கள் அனைவரையும் கருத்தியலில் ஒன்றிணைப்பது
சாத்தியமல்ல.

கருத்தியல் முரண்பாடுகள்,
சித்தாந்த கோட்பாட்டுச்சிந்தனைகள்,
இலக்கியத்தில் இஸம் தேடும் போக்கு,
மரபுக்கும் நவீனத்துவத்திற்கும் இடையே நடக்கும்
மோதல்கள்,
முதலான இன்னபல காரணங்களினால் வரக்கூடிய
மன அழுத்தங்களையும் தாங்கிக்கொண்டு இந்தப்பெரிய
அரிய தொகுப்பை வெளிக்கொணர்வது சாதனைதான்.

இந்த தொகுப்பிலுள்ள ஆளுமைகளை வரிசைப்படுத்துமிடத்து:

எஸ்.பொ, டொமினிக்ஜீவா, நுஃமான், செ. யோகநாதன்,
வ. அ. இராசரத்தினம், அருண். விஜயராணி, கே.எஸ். சிவகுமாரன், பொன். பூலோகசிங்கம், கவிஞர் அம்பி, கலாமணி, முருகபூபதி,
சி. தில்லைநாதன், வரதர், கே. கணேஷ், சிற்பி சரவணபவன், சிவத்தம்பி, நா. சோமகாந்தன், சித்திரலேகா மௌனகுரு, புதுவை இரத்தினதுரை, வீ. அரசு, பஞ்சாட்சர சர்மா, பாலசிங்கம் பிரபாகரன்,
செங்கை ஆழியான், அனந்தராசன், தெளிவத்தை ஜோசப்,
துவாரகன், உமா ஶ்ரீதரன், சபா. ஜெயராசா, வீ. தனபாலசிங்கம்,
மு.பொன்னம்பலம், தெ. மதுசூதனன், ஷோபா சக்தி,
குழந்தை ம. சண்முகலிங்கம், கார்த்திகா கணேசர்,
முல்லை அமுதன், செ. கணேசலிங்கன், சோ. பத்மநாதன், செ.யோகராசா, தெணியான், அ.முத்துலிங்கம்,
ஜின்னாஹ் ஷரிபுத்தீன், ராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியம்,
அகளங்கன், நூலகர் என். செல்வராஜா, அன்னலட்சுமி இராஜதுரை,
இளைய அப்துல்லா, கே.ஆர். டேவிட், வீ. ஜீவகுமாரன்,
அ. சண்முகதாஸ், இரா. உதயணன், துரை மனோகரன்,
ஆசி. கந்தராஜா, நா. சுப்பிரமணியம், சோ. சந்திரசேகரம்.

இவர்களில் சிலர் இலங்கையில், சிலர் வெளிநாடுகளில்,
சிலர் இன்று எம்மத்தியில் இல்லை.

சிலர் பேராசிரியர்கள். சிலர் ஊடகவியலாளர்கள்.
சிலர் கலைஞர்கள், சிலர் கவிஞர்கள்,
சிலர் ஆக்க இலக்கிய கர்த்தாக்கள்.

இவர்கள் அனைவரையும் நேரிலும் சந்தித்து, தொலைபேசி மற்றும் மின்னஞ்சல் தொடர்பிலும் பெற்றுக்கொண்டு பதிவுசெய்யப்பட்ட நேர்காணல்கள்.
சில சந்திப்புகளை ஞானம் ஆசிரியரே சந்தித்தும் தொடர்புகொண்டும் எழுதயிருக்கிறார்.

” குறிப்பிட்டவருடன் தொடர்புகொண்டு நேர்காணலை எடுத்து அனுப்புமாறு ” சிலரைப் பணித்ததன் அடிப்படையில் பெறப்பட்டவையும் இத்தொகுப்பில் இடம்பெறுகின்றன.

சுருக்கமாகச்சொல்வதாயின் ஞானம் ஆசிரியர் தனிப்பட்ட விருப்புவெறுப்புக்களைக் கடந்தே இந்த அரிய இலக்கியச்சேவையைச் செய்திருக்கிறார் எனக்கருதமுடிகிறது.
இந்தச்சேவை இதர இதழாசிரியர்களுக்கும் பத்திரிகையாளர்களுக்கும் ஒரு சிறந்த முன்னுதாரணம்.

ஞானம் புரிதலும் பகிர்தலும், வாசகர்களை கலை,
இலக்கியத்தின் பலதரப்பட்ட திசைநோக்கி நகரச்செய்திருக்கிறது.

தீவிர இலக்கிய வாசகர்களுக்கு   மாத்திரமல்ல,
படைப்பிலக்கியவாதிகளுக்கும் தெரியாத   பல தகவல்களின்
சுரங்கமாகவும் இந்தத் தொகுப்பு மிளிர்கிறது.

நேர்காணல்களை பெற்றவர்கள் யார்,
ஞானத்தில் பதிவுசெய்யப்பட்ட   ஆண்டு ,
முதலான விபரங்களுடன் உடனுக்குடன் வந்த எதிர்வினைகளும் தரப்பட்டுள்ளன.

” புலம்பெயர்ந்த ஒரு காலகட்ட எழுத்தாளர்கள் சாதனை புரிகிறார்கள்.

ஷோபா சக்தி, கருணாகரமூர்த்தி, அ.முத்துலிங்கம், கலாமோகன் போன்றோர் மிகவும் ஆழமாகவும் சிறப்பாகவும் இலக்கியம் படைக்கிறார்கள்.

ஆசிரியர் ஞானசேகரனின் நீண்ட கால உழைப்பு வீண்போகாது.
அவர் சொல்வதுபோல், நாமும் பூமிப்பந்தெங்கும் பரந்து
திணைகள் கடந்துநிற்கும் தமிழிலக்கிய வெளிக்குள்,
இணைத்து எம்மை மேலும் விரிவுபடுத்திக்கொள்கின்றோம்.”

இனிவரும் தொடர்களில் ஒவ்வொரு ஆளுமைகளின் நேர்காணல்கள், மற்றும் அவர்களின் இலக்கியக் கருத்துக்கள் பற்றியும் அறிந்துகொள்வோம்.

வேர்களும் விழுதுகளும் இன்னும் வளரும்….

****************************************************
சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா
25/08/2017

August 28, 2017
தமிழிசையின் தொன்மை

தமிழிசைப்பண்கள்
**************************************************
உலகின் முதல் இசை
தமிழிசையே!!
***********************************************
இசைத்தமிழின் தொன்மை – 76
***********************************************

பழந்தமிழிசையில் பண்கள்
**********************************

கர்நாடக இசையும் தமிழிசையும்
**************************************************

சாரங்கதேவர்-2

கி.பி. 13 ஆம் நூற்றாண்டில் சாரங்கதேவர் என்பவர் கஸ்மீர நாட்டிலிருந்து தென்னாடு வந்தார்.

தமிழிசையை ஆராய்ந்தார். ‘சங்கீதரத்னாகரம்’ என்ற நூலை எழுதினார்.

வடமொழிப் பெயர்கள் இராகங்களுக்கு இடப்பட்டு, முதல்முதல் வெளிவந்த கர்நாடக இசைநூல், கர்நாடக இசைக்கு முதல்நூல் அதுதான் என்று அறியப்படுகின்றது.

தேவாரங்களின் பண்களைப் பற்றியும் அந்நூலில் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அந்தச் சாரங்கதேவர் தமிழில் இருந்த ஒலிக்குறியீடுகளுக்கு வடமொழிப் பெயர்களைப் புகுத்தியதோடல்லாமல், அவை வடமொழியிலிருந்தே தமிழுக்கு வந்தன என்ற தவறான கருத்தையும் பொய்யாக விதைத்தார்.

அக்காலத்தில் அரசியல் மாற்றங்களால் வடமொழியின் செல்வாக்கு தென்னாடெங்கும் வளரத் தொடங்கியது அதனால் இசை நூல்களில் வடமொழிப்பெயர்கள் இடம்பெறத் தொடங்கின.

வடமொழிப் பெயர்களோடு தமிழிசை கர்நாடக இசையாகத் தமிழ் நாட்டிலும் வழங்கத் தொடங்கியது.

அராகம் என்ற தமிழ்ச் சொல் – இராகமாயிற்று.
செம்பாலையை – அரிகாம்போதி என்றார்கள்.
படுமலைப்பாலையை – நடனபைரவி என்றார்கள்.
கோடிப்பாலையைக் – கரகரப்பிரியா என்றார்கள்.
விளரிப்பாலைக்குத் – தோடி என்றார்கள்.
செவ்வழிப்பாலை – இருமத்திமத் தோடியானது.
முல்லைத் தீம்பாணி – மோகனம் ஆனது.
செந்துருத்திக்கு – மத்தியமாவதி என்று பெயரிட்டார்கள்.
இந்தளம் – மாயாமாளவ கௌளை என்று மாற்றினார்கள்.
கொன்றையந் தீங்குழலை – சுத்தசாவேரி ஆக்கினார்கள்.
ஆம்பலந் தீங்குழலை – சுத்த தன்யாசி ஆக்கினார்கள்.
அரும்பாலைக்குச் – சங்கராபரணம் என்றார்கள்.
மேற்செம் பாலையைக் – கல்யாணி என்றார்கள்.
செவ்வழியை – யதுகுலகாம்போதி என்று மாற்றினார்கள்.
புறநீர்மைக்குப் – பூபாளம் என்றார்கள்.
தக்கேசிக்குக் – காம்போதி என்றார்கள்.

இவ்வாறு தமிழ் இசையின் பெயர்களையெல்லாம் மாற்றியமைத்துவிட்டு, அதிலிருந்தே இது வந்ததென்று ஆராய்ச்சிக் குறிப்பும் எழுதி வைத்திருக்கிறார்கள்.

திகட்டாத அந்தத் தீஞ்சுவைப் பாடல்களைக் கேட்டின்புற்று, அப்பரும், சுந்தரரும், ஆளுடைய பிள்ளையும் எப்படிப் பாடியிருக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்த்து அப்படியே பின்பற்றி, கன்னட நாட்டுப் புரந்தர தாசரும், தெலுங்கு தேசத்து அன்னமாச்சாரியாரும் கீர்த்தனைகளை அமைத்தார்கள்.

அந்தக் கீர்த்தனைகளை தலையிலே தூக்கி வைத்துக்கொண்டு எமது தமிழ் வித்துவான்கள் என்று சொல்லப்படுவோர் ஆடுகின்றபோது வேடிக்கையாக இருக்கின்றது.

பதினாறாம் நூற்றாண்டு முதல் தெலுங்குமொழி பேசும் விஜயநகரத்து வேந்தர்கள் தமிழ் நாட்டைக் கைப்பற்றி ஆட்சி செய்தார்கள்.

தெலுங்குமொழிக்கும் தமிழர்கள் அடிமையாக வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது.

தியாகையரின் காலத்தில் அருணாசலக்கவிராயரின் தமிழிசைப் பாடல்கள் புகழ்பெற்று விளங்கின.

அந்தப் பாடல்களை நன்கு அறிந்திருந்த தியாகையர் அவற்றின் அடிப்படையிலே கீர்த்தனைகளைத் தெலுங்கில் எழுதினார் என்பதுதான் அறிஞர் கருத்து.

தியாகையரும், சியாமா சாஸ்திரிகள், முத்துசாமி தீட்சிதர் என் போரும் தெலுங்கு மொழியிலே கீர்த்தனைகளை எழுதினார்கள். பாடகர்கள் அவற்றை மேடைகளில் பாடினார்கள்.

தமிழ்ப் பாடல்கள் புறக்கணிக்கப்பட்டன.

தமிழ் இசை கர்நாடக இசை என்றபெயரில் வடமொழிச் சுரங்களோடு வளர்ந்து கொண்டிருந்தது.

தமிழ்ப் பாடல்களே பாடப்படாமையால் அந்த இசை தமிழ் இசைக்கு அந்நியமானது என்று மக்கள் எண்ணத் தொடங்கினர்.

இசையறிஞர்களே மக்களிடம் அந்தக்கருத்தை விதைத்தனர். செந்தமிழ் இசைக்குக் குந்தகம் செய்தனர்.

இன்றுவரை அந்தநிலை தொடர்கிறது.

வேற்று மொழிகளிலே பாடுவதில் நமக்கு வெறுப்பு இல்லை. பாடக்கூடாது என்பது நமது கொள்கையுமில்லை.

தமிழ்மொழிப் பாடல்களைப் புறக்கணிப்பது தகுமா என்பதுதான் நமது கேள்வி.

தமிழில் பாடுவதைத் தமிழர்களே தவிர்க்கிறார்களே என்பதுதான் நமது கவலை.

தமிழ்நாட்டிலே உள்ள திருவையாறு என்னுமிடத்தில் ஓருமுறை தியாகராசர் விழா நடைபெற்றிருக்கிறது.

அந்த விழாவிலே தண்டபாணி தேசிகர் அவர்கள்
‘தாமரை பூத்த தடாகத்திலே’ என்ற தமிழ்ப் பாடலைப் பாடியிருக்கிறார்கள்.

உடனேயே விழாவுக்கு வந்திருந்த வித்துவான்களும், பாகவதர்களும் வெகுண்டு எழுந்திருக்கிறார்கள்.

தமிழ்ப் பாடல்களைப் பாடியதால் தியாகராசர் வளாகமே தீட்டுப்பட்டுவிட்டதென்று சீறிப்பாய்ந்திருக்கிறார்கள்.

தீட்டுக் கழிக்கப்பட்டாலன்றி இனிமேல் அந்த மேடையில் பாடமாட்டோம் என்று வெளிநடப்புச் செய்திருக்கிறார்கள்.

தண்டபாணிதேசிகர் தெலுங்கிலோ, கன்னடத்திலோ பாடியிருந்தால் இந்தக்கண்டனம் எழுந்திருக்காது.

இது நடந்தது எங்கே? தெலுங்கு தேசத்திலா?
கர்நாடக மாநிலத்திலா? இல்லை.

தமிழ் நாட்டில்! எவ்வளவு கொடுமை இது! அந்த அளவுக்கு அந்நியர்களுக்கு தமிழர்கள் அடிமையாகிக் கிடக்கிறார்கள்.

தாங்களும் அடிமையாகித் தமிழ் மொழியையும் அடிமையாக்குகிறார்கள்.

தமிழ் இசையின் பெருமை
**************************************

இசையை ஏழுவகையாக பகுத்தவர்கள் தமிழர்களே.
குரல், துத்தம், கைக்கிளை, உழை, இளி, விளரி, தாரம்
என்பனவே அந்த ஏழுவகைகளாகும்.

இத்தகைய ஏழு சுரங்களும் பண்டைத் தமிழகத்தில் ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஐ, ஓ, ஒள என்ற ஏழுகுறியீடுகளாலேயே வழங்கப்பட்டிருந்தன.

‘ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஐ, ஓ, ஒள என்றேழும்
ஏழிசைக் கெய்தும் அக்கரங்கள்’ என்று பிங்கல நிகண்டு நூலில் குறிப்பிடப்படுவதிலிருந்து அதை நாம் அறிய முடிகிறது.

காலத்தினால் ஏற்பட்ட வளர்ச்சி காரணமாக இசைக் குறியீடுகள் சரிகமபதநி என்று மாற்றப்பட்டன.

சூழலை அடிப்படையாகக் கொண்டு இசையின் ஒலிக்குறிப்புக்கள் தமிழில் சரிகமபதநி என்னும் எழுத்துக்களால் குறிக்கப்பட்டன என்பதை,

சரிகம பதநி யென்றேலெழுத் தாற்றானம்
வரிபந்த கண்ணினாய் வைத்துத் – தெரிவரிய
ஏழிசையுந் தோன்று மிவற்றுள்ளே பண்பிறக்கும்
சூழ்முதலாஞ் சுத்தத் துளை

சிகண்டி முனிவரின் பாடலின் மூலம் அறிய முடிகிறது.

;குரல்;’ என்பது வண்டின் ஓசை அதுவே ‘ச’
‘துத்தம்’ என்பது கிளியின் கொஞ்சல் ஓசை அதுவே ‘ரி’
‘கைக்கிளை’ என்பது குதிரையின் கனைத்தல் ஓசை அதுவே ‘க’
‘உழை’ என்பது யானையின் பிளிறல் ஓசை அதுவே ‘ம’
‘இளி’ என்பது தவளையின் கத்தல் ஓசை அதுவே ‘ப’
‘விளரி’ என்பது பசுவின் கதறல் ஓசை அதுவே ‘த’
‘தாரம்’ என்பது ஆட்டின் கத்தல் ஓசை அதுவே ‘நி’
(சூடாமணி 10-37)

ஒவ்வொரு வகை இசையும் அவை உடலின் எந்ததெந்தப் பாகத்திலே பிறக்கின்றன என்பதையும் நுணுகி ஆராய்ந்து சொல்லிவைத்திருக்கிறார்கள்.

மிடற்றிலே பிறப்பது குரல்,
நாவிலே பிறப்பது துத்தம்,
அண்ணத்திலே கைக்கிளை,
சிரசிலே உழை,
நெற்றியிலே இளி,
நெஞ்சிலே விளறி,
மூக்கிலே தாரம்
என்றிப்படிப் பிறக்கும் இசையைத்தான்
ஏழுசுரங்களுக்குள் அடக்கிவைத்தார்கள்.

‘குரலடு மிடற்றில் துத்தம் நாவில்
கைக்கிளை அண்ணத்தில் சிரத்தில் உழையே
இளி நெற்றியினில் விளரி நெஞ்சினில்
தாரம் நாசியில் தம்பிறப்பென்ப’

என்று பிங்கல நிகண்டு என்ற நூலில் கூறப்பட்டுள்ளது.

ஏழுவகைத் தமிழ் இசையினை ஒவ்வோர் இசையின் தகுதிக்கேற்பவும் நான்காகப் பாகுபாடு செய்துள்ளார்கள் நமது பண்டைத் தமிழறிஞர்கள்.

இடம், செய்யுள், குணம், காலம் என்பனவே அந்த நான்கு தகுதிகளாகும்.

இடம் என்பது நிலத்தைக் குறிப்பது.
குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை என்னும் ஜவகை நிலங்களுக்கும் உரிய பண்களாக முறையே குறிஞ்சிப்பண், சாதாரி, செவ்வழி, மருதம், பாலை என்னும் ஜந்து பண்களும் இடத்துக்குரிய பண்கள் (இராகங்கள்) என்று வகுக்கப்பட்டுள்ளன.

செய்யுள் என்பது பாடல்பற்றிய இசையைக்குறிக்கிறது.
எந்தெந்த வகைப் பாடலுக்கு எந்தெந்த இசை பொருத்தமானது என்பதை ஆராய்ந்து அதற்கேற்ற வகையில் அமைத்துள்ளார்கள்.

வெண்பாவிற்கு சங்கராபரணம், அகவப்பாவிற்கும், தாழிசைக்கும் தோடி, கலிப்பாவிற்கு பந்துவராளி, கலித்துறைக்குப் பைரவி, விருத்தப்பாவிற்கு கல்யாணி, காம்போதி, மத்தியமாவதி என்பன,

உலாப் பாடலுக்கு சௌட்டிரம், பிள்ளைத்தமிழுக்கு கேதாரகௌளம், பரணிக்குக் கண்டாரவம் என்று பல்வகைச் செய்யுள்களுக்கும் இசைவகுத்துள்ளனர்.

இவ்வாறே குணம் பற்றிய இசையும் வகுக்கப்பட்டுள்ளது.

உதாரணமாக துன்பம் அல்லது தக்கத்திற்கு ஆகரீ, நீலாம்பரி, பியாகடம், வராளி, புன்னாகவராளி என்னும் பண்கள் உரியவையாகின்றன.

இன்பம் அல்லது மகிழ்ச்சிக்கு உரிய பண்கள் காம்போதி, சாவேரி, தன்னியாசி என்பவையாகும்.

நாட்டை என்பது போருக்குரிய பண்ணாகும்.

அடுத்ததாகக் காலம் பற்றிய இசை என்பது பல்வேறு காலங்களுக்கும் வேளைகளுக்கும் உரியதான பண்களைவகுக்கின்றது.

வசந்தகாலத்திற்கு காம்போதி, தன்னியாசி மாலைநேரத்திற்கு கல்யாணி, காபி, காம்போதி, நள்ளிரவுக்கு ஆகரி, அதிகாலையில் இந்தோளம், இராமகலி, நாட்டை, பூபாளம், நண்பகலுக்கு சாரங்கயம், தேசாட்சரி என்று வகுக்கப்பட்டுள்ளன.

இவ்வாறு முத்தமிழுக்கும் இனிமைசேர்க்கும் இசைத்தமிழுக்கு இலக்கணம் வகுத்து, முறைப்படி பகுத்து, சிறப்புறத் தொகுத்து நம்முன்னோர் நமக்கு விட்டுச் சென்றிருக் கிறார்கள்.

பண்டைத் தமிழகத்தில் அவ்வாறு வகுத்தபொழுது தமிழ் இசைப் பெயர்களே ஒவ்வொரு பண்ணுக்கும் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது.

தமிழிசையைத் தத்தெடுத்த வடவர்களால்
தமிழ்ப் பெயர்கள் மாற்றப்பட்டன.

மாற்றப்பட்ட பெயர்களையே தென்னிந்திய மொழிகளெல்லாம் வழக்கப்படுத்திக்கொண்டன.

அரசியல் செல்வாக்கினாலும், வடமொழி மோகங்கொண்ட தமிழர்களாலும் அந்தப் பெயர்களே தமிழ்மொழியிலும் இடம்பிடித்தன.

தமிழ் இசைப் பெயர்கள் வழக்கொழிந்தன.
அவற்றை நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டும்.

தமிழ்மொழியிலேயிருந்து தத்து எடுத்துக்கொண்ட இசை நுணுக்கங்களை வைத்துக்கொண்டு வேற்று மொழியினர் இன்று வித்தை காட்டிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள்.

அறிந்தவர்களும் அறியாதவர்களுமாக சில தமிழ் இசை வல்லுனர்களும், கலைஞர்களும் அவையெல்லாம் வடமொழியிலிருந்தும், தெலுங்கிலிருந்தும்
இறக்குமதியானவை என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஆலாபனை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள்.
தமிழிசையில் தமிழ்ப்பாடல்களைப் பாடத் தயங்குகின்றார்கள்.
இந்த நிலை மாறவேண்டும்.

தமிழ் இசையின் மகத்துவத்தைத் தரணியெங்கும் பரப்பிடத் தமிழர்களாகிய நாம் முயற்சிசெய்யவேண்டும்.

***********************************************
சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா
22/08/2017

August 24, 2017
தமிழிசைப்பண்கள் (1)
சிறீசிறீஸ்கந்தராஜா

**************************************************

உலகின் முதல் இசை

தமிழிசையே!!

***********************************************

இசைத்தமிழின் தொன்மை – 74

***********************************************

பழந்தமிழிசையில் பண்கள்

**********************************

**************************************************

தமிழ்க்கீர்த்தனைக் காலம் : கி.பி.1550 – 1800

*******************************************

கீர்த்தனை என்பது இசைப்பாடல் வகைகளுள் ஒன்றாகும்.

பெரும்பாலும் இறை புகழ் பாடும் இசைப்பாடல்களாக உள்ளன.

பல்லவி, அனுபல்லவி, சரணம் ஆகிய நிலையில்

எடுப்பு, தொடுப்பு, முடிப்பு எனும் நிலையில்

இவை அமைந்துள.

கலித்தொகைப்பாடலில் உள்ள தரவு, தாழிசை, சுரிதகம்

இவ்வகை முன்னோடிகளாக உள்ளன.

இவ்வகையில் தமிழில் கீர்த்தனைப் பாடல்கள்

சீகாழி முத்துத்தாண்டவர் கி.பி.1525 – 1605 காலம் முதல் தொடங்கிற்று.

முத்துத்தாண்டவர் திருஞான சம்பந்தரைப் போல்

சீகாழியில் பிறந்தவர்.

இவர் பாடிய 60 கீர்த்தனைகள் இன்று கிடைத்துள.

இவர் தமிழ்க் கீர்த்தனையின் தந்தையாக விளங்குகிறார்.

நாட்டியத்திற்குரிய பதம் என்கிற இலக்கிய வகையையும்

இவர் படைத்துள்ளார்.

தமிழ்நாட்டியப் பதத்தின் தந்தையாகவும்

இவர் போற்றப்படுகிறார்.

இவர் பாடிய நாட்டியப் பதங்கள் 25 கிடைத்துள.

இவர் தமிழ்க் கீர்த்தனை பாடிய காலம் கீர்த்தனைக்

காலமாகக் கணக்கிடப் பெற்றுள்ளது.

முத்துத் தாண்டவரைத் தொடர்ந்து

பாபநாச முதலியார் (கி.பி.1640-1740)

மிகச் சிறந்த இயலிசைப் புலவராக உள்ளார்.

இவர் படைத்த கும்பேசாக் குறவஞ்சி எனும் நூலைப் பாடியுள்ளார்.

குறவஞ்சி நூலின் முதல் நூலாக இந்நூல் திகழ்கிறது.

இவரைத் தொடர்ந்து இராமநாடகக் கீர்த்னை பாடிய

சீகாழி அருணாசலக் கவிராயர் உள்ளார்.

கம்பராமாணயத்தை இசை நாடகக் கீர்த்தனையாக

இவர் இயற்றியுள்ளார்.

இவர் இசை நாடகக் கீர்த்தனை பாடிய முதன்மையராக

உள்ளார்.

இவரைத் தொடர்ந்து தில்லைவிடங்கன்

மாரிமுத்தாப்பிள்ளை (1712 – 1787) உள்ளார்.

பழிப்பதுபோல் புகழ்ந்து பாடும் நிந்தாஸ்துதியில் அமைந்த தமிழ்க் கீர்த்தனை பாடிய முன்னோடியாக இவர் உள்ளார்.

இவர் பாடிய 25 கீர்த்தனைகள் இன்று கிடைத்துள.

முத்துத்தாண்டவர்,

அருணாசலக் கவிராயர்,

மாரிமுத்தாப்பிள்ளை

மூவரையும் சீர்காழி மூவர் என்றும்

தமிழ்க் கீர்த்தனை பாடிய மூவர்

என்றும் அழைப்பர்.

இவர்கள் பெயரால் சீர்காழியில் மணிமண்டபம் அமைக்கப்பெற்றுள்ளது.

தமிழக அரசு சீர்காழி மூவர் விழாவையும்

ஆண்டுதோறும் கொண்டாடி வருகின்றது.

இம்மூவர்களையும் தொடர்ந்து “தாயே யசோதா” என்று தொடங்கும் தோடி இராகக் கீர்த்தனை பாடிய

ஊத்துக்காடு வேங்கட சுப்பையர் (1715 – 1775) உள்ளார்.

இவர் பாடிய 11 க்கும் மேற்பட்ட கீர்த்தனைகள்

இன்று வழக்கில் உள்ளன.

இவரைத் தொடர்ந்து திருவண்ணாமலை இறைவன் மீது அருணாசலக் கீர்த்தனை பாடிய வீரணப் புலவர் (1720 – 1810) உள்ளார்.

இவர் பாடிய 398 இசைப்பாடல்கள் உள.

இக்காலத்தில் பள்ளு நாடகம், நொண்டி நாடகம், குறவஞ்சி என்கிற இசை நாடக இலக்கியங்கள் தோற்றம் பெற்றன.

குறவஞ்சியில் மட்டும் சுமார் 130 நூற்கள் உள.

கும்பேசர் குறவஞ்சி, குற்றாலக் குறவஞ்சி,

சரபேந்திர பூபாலக் குறவஞ்சி, விராலிமலைக்குறவஞ்சி, தியாகேசர்குறவஞ்சி என்கிற நாட்டிய நாடகங்கள் தோற்றம் பெற்றன.

குமரகுருபரர் (1615 – 1688),

பரஞ்சோதி முனிவர் (1675 – 1725),

அவிநாசி நாதர் (1725 – 1785),

தொட்டியக்கலை சுப்பிரமணிய முனிவர் (கி.பி.1740-1810) போன்றோர் தோன்றி நூற்களைப் படைத்துள்ளனர்.

இந்நூற்களில் இசைபற்றிய செய்திகள் உள.

நந்தனார் சரித்திரக் கீர்த்தனையும்

இதர கீர்த்தனைகளையும்

பாடிய கோபால கிருஷ்ணபாரதியார் (1790-1885)

இசைத்தமிழ் உலகிற்குப் பெரிதும்

சேவை புரிந்தவராக உள்ளார்.

இவரின் நந்தன் சரித்திரக் கீர்த்தனை மிகச் சிறந்த

இசை நாடக நூலாகும்.

இவரின் ஏனைய கீர்த்தனைகள் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் மூலம் பதிப்பிக்கப் பெற்றுள்ளன.

இவரையும் சேர்த்து தமிழ்க் கீர்த்தனை நால்வர் என்று கூறும் வழக்காறும் நிலவுகிறது.

18, 19 நூற்றாண்டுகளில் இசைத்தமிழுக்கு வளம் சேர்க்கும் படைப்புகளைத் பலர் தந்துள்ளனர்.

இராமகவி (1750-1810) என்பார் தஞ்சையிலிருந்து

சென்னைக்குச் சென்றவர்.

இவர் பாடிய 9 பதங்கள் அச்சில் வந்துள.

பாலகவி செண்பக மன்னார் (1789 – 1840)

பார்வதி திருக்கல்யாண நாடகம்,

சிவராத்திரி நாடகங்களை எழுதியுள்ளார்.

ஆனைஐயா (1798 – 1824) தஞ்சை இரண்டாம் சரபோஜி

அவையில் இருந்தார்.

இவரும் இவரின் சகோதரர் ஐயாவையர் சிறந்த இசைவிற்பன்னர்களாக இருந்தனர்.

தெலுங்கு, தமிழ் மொழிகளில் இசைப் பாடல்களைப்

பாடியுள்ளனர்.

26 தமிழ்க் கீர்த்தனங்கள் வழக்கில் உள.

வைத்தீசுவரன் கோயில் சுப்பராமையர் (1800-1850)

வைத்தீசுவரன் கோயில் முத்துக்குமாரசாமி மீது

76 பதங்கள் பாடியுள்ளார்.

இவை குஜ்லி பதிப்பில் வெளிவந்துள்ளன.

கனம் கிருஷ்ணய்யர் (1825-1880) கன இராகங்களில்

பாடுவதில் வல்லவர்.

இவர் கவித்தலம் இராமபத்திர மூப்பனார் மீது குறவஞ்சி பாடியுள்ளார்.

இவர் பாடிய 57 கீர்த்தனைகளை உ.வே.சாமிநாதய்யர் பதிப்பித்துள்ளார்.

இசைத்தமிழ் அறிஞர்களுள்

நீலகண்ட சிவனும் (1839-1900) ஒருவராவார்.

இவர் பாடிய இசைப் பாடல்கள் திருநீலகண்ட போதம்

என்கிற பெயரால் 1895 இல் அச்சில் வந்துள.

தேவாரம், திருவாசகம், தாயுமானவர் பாடல்கள் போல்

இவை உள.

இவர்4446 பாடல்கள் வெளிவந்துள்ளன.

தஞ்சை கரந்தையைச் சார்ந்த ஆறுமுக உபாத்தியாயர் (1820-1890) பாடிய கீர்த்தனங்கள் சிவ சுப்பிரமணிய சுவாமி கீர்த்தனம்

என்கிற பெயரில் அச்சில் வந்துள.

மரக்கத்தூர் ஆறுமுக சுவாமிகள் (1827-1888)

போலீஸ்காரராக இருந்தவர்.

கிளிக் கண்ணி பாடியுள்ளார்.

தஞ்சை வாசுதேவ கவிபாடிய 76 பதங்கள்

தஞ்சை சரசுவதி மகால் நூல்நிலையம் மூலம்

வெளிவந்துள்ளன.

இவர்களைப் போல் பலர் இசைத்தமிழ்ப் பாடல்களைப் படைத்துள்ளனர்.

அருட்பிரகாச இராமலிங்க அடிகளார்,

வேதநாயகம் பிள்ளை,

கிளிக்கண்ணி சுப்பராய சுவாமிகள்,

மாம்பழக் கவி,

காவடிச்சிந்து அண்ணாமலை ரெட்டியார்,

குணங்குடி மசுதான் சாகிப்

போன்றோர் இசைத்தமிழ் வளர்த்த

சான்றோர்களாக உள்ளனர்.

இராமலிங்க அடிகளார் (1823 – 1874) படைத்த

திருவருட்பா பாடல்கள் ஆறு திருமுறைகளாக வகுக்கப் பெற்றுள்ளன.

இவை 5818 பாடல்களைக் கொண்டுள.

இவைகளில் 1011 பாடல்கள் இசைப் பாடல்களாக உள்ளன.

இவை இன்றைய இசை அரங்குகளில்

பாடப் பெற்று வருகின்றன.

மாயூரம் வேத நாயகம் பிள்ளை (1826 – 1889) பாடிய

சர்வ சமய சமரசக் கீர்த்தனை என்கிற இசைப்பாடல்கள்

இன்றைய இசை அரங்குகளில் பாடப்பெற்று வருகின்றன.

192 இசை உருப்படிகள் உள.

கிளிக்கண்ணி என்கிற இசை வகை உருப்படிகளைப் பாடிய கிளிக்கண்ணி சுப்பராய சுவாமிகள் (1820 – 1890) காவல்துறையில் தலைமைக் காவலராக இருந்தவர்.

இவர் பாடிய 102 கிளிக்கண்ணிப் பாடல்கள் உள.

இவரைப் பின்பற்றி பாரதியார் கிளிக் கண்ணிப் பாடல்களைப் பாடியுள்ளார் பலரும் பாடி வருகின்றனர்.

மாம்பழச் சிங்க நாவலர் (1836 – 1884) பழனியில் பிறந்தவர் மூன்றாவது வயதில் ஏற்பட்ட அம்மை நோயால் கண்பார்வையை இழந்தார்.

இவர் பாடிய பாடல்கள் கீதாமிர்தசாரம் என்கிற பெயரில் வெளிவந்துள்ளது. இந்நூலில் 56 கீர்த்தனைகள் உள.

காவடிச்சிந்து அண்ணாமலை ரெட்டியார் (1865 – 1891) பாடிய காவடிச்சிந்துப் பாடல்கள் கிளிக் கண்ணியைப் போல்

இசைத்தமிழ் உலகில் பெரும் புரட்சியை ஏற்படுத்தி உளது.

இப்பாடல்களில் அமைந்துள்ள இசையமைதி அப்துல்காதர்

என்கிற இசுலாமியரையும் பாரதியாரையும் ஈர்த்தது.

இவர்களைப் போல் பலரும் காவடிச் சிந்துப் பாடல்களைப் பாடியுள்ளனர்.

குணங்குடி மஸ்தான் சாகிபு (1825 – 1875) பாடிய பாடல்கள் இசைத்தமிழுக்கு வளம் சேர்த்துள்ளன.

இவைகளைத் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்று ஆசிரியர்கள்

கண்டு கொள்வதில்லை என்பதும் மிகவும் வருந்துதற்குரிய ஒன்றாகும்.

இசைத்தமிழ் வளர்ச்சிக்கு தொண்டாற்றியோர்:
1. திருவாரூர் இராமசாமி பிள்ளை
2. பெரிய திருக்குன்றம் சுப்பராமையர்
3. இராமகவி
4. ஆனை ஐயா
5. பட்டாபிராமய்யர்
6. கனம் கிருஷ்ண ஐயர்
7. பராங்குசதாசர்
8. நீலகண்ட சிவம்
9. பட்டணம் சுப்ரமணிய ஐயர்
10. செவற்குளம் கந்தசாமிப் புலவர்
11. மகாவித்துவான் மீனாட்சிசுந்தரம் பிள்ளை
12. சுந்தர முதலியார்
13. ஆறுமுக உபாத்தியாயர்
14. முருகேச கவிராயர்
15. சுப்பிரமணிய பண்டிதர்
16. செய்யூர் செங்கல்வராய சாஸ்திரி
17. அகத்தியலிங்க கவிராயர்
18. இராசப்ப முதலியார்
19. சின்னசாமி நாயுடு
20. சரவணபவ தாசர்
21. வ. த. சுப்ரமணிய பிள்ளை
22. நமச்சிவாய நாவலர்
23. குப்புசாமி கிராமணி
24. காஞ்சி சபாபதி முதலியார்
25. கிருஷ்ணசாமி ஐயா
26. வேலாயுதக் கவிராயர்
27. கோவிந்தராச தேசிகர்
28. சண்முக முதலியார்
29. சாமிநாத தாசர்
30. பாலசுப்ரமணிய முதலியார்
31. காமியப்பக் கவிராயர்
32. முத்துசாமிக் கவிராயர்
33. வடலூர் வள்ளலார் இராமலிங்கர் (கீர்த்தனைகள்)
34. சென்னிகுளம் அண்ணாமலை ரெட்டியார் (காவடிச் சிந்து)
35. குணங்குடி மஸ்தான் சாகிபு
36. கோட்டையூர்ச் சிவக்கொழுந்து தேசிகர்
37. கவி குஞ்சரபாரதி
38. முத்துத் தாண்டவர்
39. பாபநாசம் சிவன்
40. மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை
41. பாரதியார்
42. தேசிக விநாயகம் பிள்ளைபல கீர்த்தனைகளை இயற்றினார்.
43. பாரதிதாசன்
44. சுத்தானந்த பாரதியார்
45. பெரியசாமித்தூரன்தமிழிசைப் பாடல்களை மிகுதியாக இயற்றினர்.
***********************************************

சிறீ சிறீஸ்கந்தராஜா

08/08/2017

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
August 9, 2017