Tag: முகம்மட் ஜரூஸ்

  • நிலவுப்பொழுதின் நினைவலைகள்!

    -முகம்மட் ஜரூஸ்

    விழித்திருந்து
                ஏன்
         இரவுதனை
             மெல்ல
       நகர்த்துகிறாய்?                                    kanaka
              என்
        விழியோரம்
               ஏன்
            விழுந்து
      பிம்பமாகிறாய்?

    வட்டம் போட்டு
             எனில்
         திட்டங்கள்
             என்ன
        தீட்டுகிறாய்?
              வரும்
      வழியெல்லாம்
            எனக்கு
               ஏன்
        நிழலாகிறாய்?

    நீலவானில்
              உன்
    முற்றுகை!

    நீர்நிலை
          எல்லாம்
          உன்
    முகத்திரை!

    அகிலத்தினது
            ராணியா
                 நீ?
    நித்திரையில்
              வந்து
                ஏன்
       சித்தரிக்கிறாய்?
            கனவுகள்
               வந்து
      பந்தி விரிக்கின்றதே!

     

    Share
  • அன்பின் இருப்பிடம் அம்மா…!

    -முகம்மட் ஜரூஸ்

    பத்துமாசம்தான்
    கருவிடம்
    தருவாளவள்
    பத்தியங்களும்                                 amma and child
    சுகமென்று
    சுமப்பாளவள்…!

    கருவிலே
    கணுக்காலால்
    நீ
    இடித்தாலும்
    கதறாது
    சிரிப்பாளவள்…!

    உன்னுருவம்
    காணவே
    உறக்கமிழப்பாள்
    உறக்கத்திலும்
    உன்னையே
    நினைப்பாளவள்…!

    இடுப்பு வலியைக்
    கொடுத்துப்
    பிறப்பாய் நீ
    மூச்செடுக்கவே
    உயிரையும்
    கொடுப்பாளவள்…!

    அகலவிழித்து
    அகிலம்
    பார்ப்பதற்கு
    அலாதித்
    துன்பங்களைச்
    சகித்துக்
    கொள்வாளவள்…!

    அசதியும் மறையும்
    அகிலமும்
    தூங்கும்
    அன்னையிவள்
    ஆராரோ
    தாலாட்டுக் கேட்க…!

    இன்னும் ஒரு
    ஜென்மம்
    எடுத்தாலும்
    இவளுக்கு
    ஈடு
    செய்யலாகுமா…?

    எத்தனை சேவை
    புரிந்தாலும்
    இவள் அன்புக்கு
    நிகராகுமா..?
    இவளின்றிதான்
    அந்த
    அன்பும் நிறைவாகுமா…?

     

    Share
  • மறக்க முடியவில்லை!

    -முகம்மட் ஜரூஸ்

    மண்வெட்டியில்
    புல்வெட்டி
    எடுப்பாரு அப்பா..!

    மண்புழுவைக்
    கண்டு
    மண்கட்டி
    நான்
    எறிவேனேப்பா..!

    குப்பை வாரியில்
    வாசலைப்
    பெருக்குவாளம்மா..!

    அகப்பை கொண்டு
    வர்ணம்
    போடுவதைக்
    கண்டு
    அதட்டுவாளம்மா.!

    உதட்டைத்தூக்கி
    நான்
    விம்மலுக்குள்
    உறைந்து
    கம்பீரமாய் நிற்பேன்.!

    உரத்த குரலில்
    எரிந்து
    கொள்வார்
    அம்மாவிடமப்பா..!

    கண்ணிமையில்
    ஈரமிருக்காது
    கண்ணெரிய
    கதறியழுவேன்..!

    நடிப்பென்றாலும்
    அம்மா
    துடிப்பாள்..!

    அரவணைத்தெடுத்து
    பொய்கள்
    நூறு
    சொல்லிச்சிரிப்பாள்..!

    முந்தானையால்
    போர்த்தி
    நெஞ்சணையில்
    பஞ்சணை
    தந்தவளம்மா..!

    கையாந்தாரையில்
    தடவி
    நுலம்படித்துக்
    காயத்தை
    காயவைத்தாரப்பா..!

    மாரடைத்துப் போகுது
    ஊற்றுநீராய்க்
    கண்ணுறைக்கு
    ஏகனவன்
    எடுத்துப்போனதால்..!

    எங்கள் வீட்டுக்குள்
    கரையானுக்கும்
    உறைவிடம்
    நிறைவாகிருந்தது..!

    கூரைவீடு இன்று
    மாடிவீடு…
    ஓடியாட
    இங்கேது இடம்..?

    மூடிமறைத்தாலும்
    மூச்சுக்குள்
    ஆடி அழையும்..!

    வசந்தகாலம்
    தான்
    பசுமைகள்
    நிறைந்த
    இளமைக்காலம்..!

     

    Share