Author: கவிநயா

கவிநயா

நம் தாய் மொழி பற்றி அடிமனசில் கனன்று கொண்டிருந்த கவலையை சமீபத்தில் பார்த்த ஒரு குறும்படம் நன்றாக விசிறி விட்டு விட்டது. எதிர்காலம் கண் முன்னே காட்சிகளாக விரிய விரிய, அதில் உள்ள உண்மையும் நிதர்சனமும் நெஞ்சில் அறைகிறது. நமக்குத் தேவையான விழிப்புணர்வை இந்தப் படம் சரியான சமயத்தில் தந்திருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.

நம் தமிழ் மொழியின் சிறப்பு எத்தகையது? காஞ்சி மஹா சுவாமிகளின் திருவாய் மொழி மூலமாகக் கேட்போம்…

காஞ்சிப் பெரியவர் ஒரு முறை கி.வா.ஜ. விடம், “தமிழ் என்றால் என்ன?” என்று கேட்டார். மேலும், “சமஸ்கிருதம் என்றால், செம்மை செய்யப்பட்ட மொழி என்று அர்த்தம். அப்படி தமிழுக்கு ஏன் அந்தப் பெயர் வந்தது சொல்லுங்கள்!”, என்றார்.

கி.வா.ஜ. அவர்கள் அடக்கமாக, “பெரியவா சொன்னால் தெரிந்து கொள்கிறேன்”, என்றார்.

“எந்த மொழியிலும் இல்லாத சிறப்பான எழுத்து ‘ழ’ என்பது. இந்த எழுத்து வரக் கூடிய எந்தச் சொல்லும் அழகு, இனிமை, இவற்றைக் குறிப்பதாகவே இருக்கும். மழலை, குழல், அழகு, குழந்தை, கழல், நிழல், பழம், யாழ், இப்படி ‘ழ’ வருகிற எல்லாமே நமக்குப் பிடித்தவை.  ஆகவே இனிமையான ‘ழ’வைத் தம்மிடம் உடையது ‘தமிழ்’ (தமி+ழ்) என்று சொல்லலாமா?” என்றார்.

உடனே கி.வா.ஜ. அவர்கள், “இதை விடப் பொருத்தமாகச் சொல்ல முடியுமா? இனி எல்லா மேடைகளிலும் நான் இதைச் சொல்லுவேன்”, என்றாராம். (எஸ். கணேச சர்மா அவர்கள் எழுதிய புத்தகத்திலிருந்து தட்டச்சிய வரகூரான் நாராயணன் அவர்களுக்கு நன்றி)

பலப் பல மொழிகளிலும் வல்லமை பெற்றிருந்த பாரதி, “யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழி போல் இனிதாவது எங்கும் காணோம்” என்றுதான் சொன்னானேயன்றி, “மெல்லத் தமிழ் இனிச் சாகும்” என்று சொல்லவே இல்லை! (அதே தவறான புரிதலில்தான் நானும் இருந்தேன் என்பதை வருத்தத்துடன் ஒப்புக் கொள்கிறேன்). நம் பாரதி, நம் தமிழ் மொழியின் பெருமைகளைத்தான் விண்டு விண்டு வைக்கிறான்! மேலும், யாரோ ஒருவர் தமிழ் இனிச் சாகும் என்று சொன்னதைப் பொறுக்க முடியாமல், அந்த நிலை வராதிருக்க என்ன செய்ய வேண்டுமென்றுதான் இங்கே சொல்கிறான், பாரதி. முழுக் கவிதையும் கீழே இருக்கிறது, கவனமாகப் படித்தால் உங்களுக்கும் புரியும். (நன்றி: http://kiruthikan.blogspot.com/2009/06/blog-post_5671.html)

ஆதிசிவன் பெற்று விட்டான் – என்னை
ஆரிய மைந்தன் அகத்தியன் என்றோர்
வேதியன் கண்டு மகிழ்ந்தே – நிறை
மேவும் இலக்கணஞ் செய்து கொடுத்தான். (1)
 
மூன்று குலத் தமிழ் மன்னர் – என்னை
மூண்டநல் லன்போடு நித்தம் வளர்த்தார்;
ஆன்ற மொழிகளி னுள்ளே – உயர்
ஆரியத் திற்கு நிகரென வாழ்ந்தேன். (2)
 
கள்ளையும் தீயையும் சேர்த்து- நல்ல
காற்றையும் வான் வெளியையும் சேர்த்துத்
தெள்ளு தமிழ்ப்புல வோர்கள் – பல
தீஞ்சுவைக் காவியம் செய்து கொடுத்தார். (3)
 
சாத்திரங் கள்பல தந்தார் – இந்தத்
தரணி யெங்கும் புகழ்ந்திட வாழ்ந்தேன்
நேத்திரங் கெட்டவன் காலன் – தன்முன்
நேர்ந்த தனைத்தும் துடைத்து முடிப்பான். (4)
 
நன்றென்றுந் தீதென்றும் பாரான் – முன்
நாடும் பொருள்கள் அனைத்தையும் வாரிச்
சென்றிடுங் காட்டுவெள் ளம்போல் – வையச்
சேர்க்கை யனைத்தையும் கொன்று நடப்பான். (5)

 
கன்னிப் பருவத்தில் அந்நாள் – என்றன்  
காதில் விழுந்த திசைமொழி யெல்லாம்  
என்னென்ன வோபெயருண்டு – பின்னர்  
யாவும் அழிவுற் றிருந்தன கண்டீர். (6)  
 
தந்தை அருள்வலி யாலும் – முன்பு  
சான்ற புலவர் தவவலி யாலும்  
இந்தக் கணமட்டும் காலன் – என்னை  
ஏறிட்டுப் பார்க்கவும் அஞ்சியிருந்தான் (7)  
 
இன்றொரு சொல்லினைக் கேட்டேன் – இனி  
ஏது செய்வேன்? என தாருயிர் மக்காள்!  
கொன்றிடல் போலொரு வார்த்தை – இங்கு  
கூறத் தகாதவன் கூறினன் கண்டீர் (8)  
 
‘புத்தம் புதிய கலைகள் – பஞ்ச  
பூதச் செயல்களின் நுட்பங்கள் கூறும்;  
மெத்த வளருது மேற்கே – அந்த  
மேன்மைக் கலைகள் தமிழினில் இல்லை (9)  
 
சொல்லவும் கூடுவதில்லை – அவை  
சொல்லுந் திறமை தமிழ்மொழிக் கில்லை  
மெல்லத் தமிழினிச் சாகும் – அந்த  
மேற்கு மொழிகள் புவிமிசை யோங்கும்’ (10)
 
என்றந்தப் பேதை உரைத்தான் – ஆ!  
இந்த வசையெனக் கெய்திடலாமோ?  
சென்றிடு வீர் எட்டுத் திக்கும் – கலைச்
செல்வங்கள் யாவுங்கொணர்ந்திங்கு சேர்ப்பீர்! (11)  
 
தந்தை அருள் வலியாலும் – இன்று  
சார்ந்த புலவர் தவ வலியாலும்  
இந்தப் பெரும்பழி தீரும் – புகழ்  
ஏறிப் புவிமிசை என்றும் இருப்பேன். (12)

நீங்களும் மணி ராம் என்பவர் இயக்கிய “தமிழ் இனி…” என்ற இந்தப் படத்தைப் பாருங்களேன்… அவரும் கடைசியாக பாரதியின் கவிதையைத் தவறாக mislead பண்ணும் வகையில்தான் சேர்த்திருக்கிறார் என்றாலும், சரியான நேரத்தில் விழிப்புணர்வு தரும் இந்தக் குறும்படத்தைத் தந்தமைக்கு அவருக்கு நன்றி.

இனியேனும் நாமும் தமிழில் பேசி, நம் சந்ததியினரையும் தமிழில் பேச ஊக்குவிப்போமா? பாரதி சொன்னவற்றை மனதில் கொள்வோமா?

 
எல்லோரும் நன்றாக இருக்க வேண்டும். என் அன்னைத் தமிழோடு!

அன்புடன்

கவிநயா

பி.கு: இந்தப் பதிவில் படத்திற்கான சுட்டியையும் இணைத்திருந்தேன்; ஆனால் அது you tube-ல் இருந்து நீக்கப் பட்டு விட்டதாகத் தெரிகிறது. மன்னிக்கவும்.

 கவிநயா

இப்பல்லாம் எல்லாப் பொருளும் கூடவே ஒரு கைந்நூலோடதானே (அதாங்க, நம்ம கூட சுத்தத் தமிழ்ல manual-ன்னு சொல்வோமே) வருது… மின் ஆட்டுக்கல்லோ (கிரைண்டர்), மின் அம்மியோ (மிக்ஸி) வாகனமோ, தொ(ல்)லைக்காட்சியோ, எது வாங்கினாலும், கூடவே ஒரு புத்தகமும் குடுத்துருவாங்க. (அதை நாம படிக்கிறோமா இல்லையாங்கிறது வேற விஷயம்!) அதே போல இந்த உலகத்தில் எப்படி வாழறதுங்கிறதுக்கு “Life For Dummies” மாதிரி ஒரு புத்தகம் இருந்தா நல்லாருக்கும்தானே!

எந்தெந்த மாதிரி சந்தர்ப்பங்களில் எப்படியெப்படி நடந்துக்கணும், எந்தெந்த இடத்தில் எப்படியெப்படி பேசணும், எந்தெந்த மாதிரி பிரச்சனைகளை எப்படியெப்படி தீர்க்கலாம், இதெல்லாம் சொல்லித் தர்ற மாதிரி ஒரு புத்தகம் இருந்தா? முக்கியமா, அவசர ஆபத்துக்கு யாரைக் கூப்பிடலாம் அப்படிங்கிறதுக்கு ஒரு தொலைபேசி எண்ணோ, இல்லை ஒரு மின்னஞ்சல் முகவரியோ இருந்தா? (பக்க விளைவுகள் தெரிஞ்சுதான் இறைவன் மின்னஞ்சலெல்லாம் வெச்சுக்கலை போல!)

இப்படியெல்லாம் வேடிக்கையா சொன்னாலும், நிஜமாவே ‘எப்படி வாழணும்’ அப்படின்னு பெரியவங்கல்லாம் ஏற்கனவே எழுதி வெச்சுட்டுதான் போயிருக்காங்க. ஆனா நாமதான் manual –ஐப் படிக்காமலேயே பொருட்களைப் பயன்படுத்தற ஆளுங்களாச்சே. அதே மாதிரி இங்கேயும், பெரியவங்க சொல்லி வெச்சுட்டுப் போனதையெல்லாம் கண்டுக்கிறதும் இல்ல, படிக்கிறதும் இல்ல, பயன்படுத்தறதும் இல்ல.

கண்ணன் சொன்ன கீதை அப்படிப்பட்ட புத்தகம்தான். நிறைய பெரியோர்கள் சொல்வதும் இதுதான். நாமதான் அதெல்லாம் ‘ஆன்மீகம்’ அப்படின்னும், வயசான பிறகு, ஓய்வெடுத்த பிறகு, தெரிஞ்சிக்கிட்டா போதும்னும், தள்ளி வெச்சிட்டோம்.

கொஞ்சம் பக்கத்தில் போய் பார்த்தாதான் தெரியுது… இதெல்லாம் முக்தி அடையறதுக்கான வழியோ இல்லையோ, ஆனா இதையெல்லாம் கடைப்பிடிச்சா நிச்சயமா மன அமைதியோட வாழலாம் அப்படின்னு.

எந்த மதத்தை எடுத்துக்கிட்டாலும், அதனோட போதனைகள் கிட்டத்தட்ட ஒண்ணாதான் இருக்கும். குறிப்பா நற்குணங்களை வளர்த்துக்கறது, தீய குணங்களை விட்டுத் தள்றது. புறம் பேசாம இருக்கறது. சக உயிர்களிடம் அன்பாக இருக்கறது. அறத்தின் படி நடக்கறது. இந்த மாதிரி. யோசிச்சுப் பாருங்க,  இப்படியெல்லாம் இருந்துட்டாலே மன அமைதி தன்னால வந்துடும்.

ஒரு அறைக்குள்ள நிறைய்ய தட்டுமுட்டுச் சாமான்கள் இருக்குன்னு வைங்க. ஒரு குட்டி இடம் கூட விடாம அவ்வளவு சாமான்கள் கிடக்கு. ஒண்ணு மேல ஒண்ணா கிடக்கு. அடுத்தடுத்து கிடக்கு. கதவைத் திறக்கக் கூட இடம் இல்லாம கிடக்கு. இப்படிப் பட்ட அறைக்குள்ள எப்படிப் போவீங்க? சூரிய ஒளியோ காற்றோ கூட இங்கே போக முடியாது. தூசியும் தும்பும்தான் சேர்ந்துக்கிட்டே வரும்.

நம்ம மனசுக்குள்ளயும் இப்படி நிறைய தட்டு முட்டுச் சாமான்கள் கிடக்கு. ஆசை, பாசம், எதிர்பார்ப்பு, கோபம், தாபம், வருத்தம், பொறாமை, கவலை, கண்ணீர், இப்படி எக்கச்சக்கமா கிடக்கு. இப்படி அடைச்சுக் கிடக்கிற மனசுக்குள்ள அமைதியும் ஆனந்தமும் எப்படிப் புக முடியும்?

இந்த மாதிரி அடைசல் சேரச் சேர, சுத்தம் பண்ற வேலை கஷ்டமாயிடும். தேங்கிக் கிடக்கிற தண்ணீர் சாக்கடையா மாற ரொம்ப நாளாகாது. பூட்டிக் கிடக்கிற அறைக்கும், தேங்கிக் கிடக்கிற தண்ணிக்குமே இந்த கதின்னா, நம்ம மனசு என்ன ஆகும். அதனால மனசை அப்பப்ப சுத்தம் பண்றது ரொம்ப அவசியம். அப்பதான் அமைதியும் சந்தோஷமும் மனசுக்குள்ள வர்றதுக்கு வழி ஏற்படும். இப்படிப்பட்ட கசடுகளைச் சேர்த்துக்காம இருக்கறதுக்கான வழிகளைத்தான் ஆன்மீகம் சொல்லுது.

எண்ணம், வாக்கு, செயல் மூன்றும் ஒன்றாக இருந்தாலே மனசு தானாக சுத்தமாயிடுமாம்,  சரியாயிடுமாம்.  சொல்றதுக்கு எவ்வளவு சுலபமா இருக்கு! செய்து பார்த்தாதான் தெரியும், இந்த மூன்றும் ஒன்றாக இருக்கும்படி நடந்துக்கிறது எவ்வளவு கஷ்டம்னு.

எல்லாத்துக்கும் அடிப்படை எண்ணங்கள் தான். எண்ணங்கள் ரொம்ப வலிமை வாய்ந்ததாம். நம்முடைய போன பிறவியில் நமக்கு ஏற்பட்ட எண்ணங்களாலும், அவற்றால் ஏற்பட்ட ஆசாபாசங்களின் படியும் தான் நம்மோட இந்தப் பிறவியும்,  வாழ்க்கையும் அமையுது அப்படின்னு சொல்றார், ஸ்ரீயோகானந்தர். அந்த அளவுக்கு அடுத்த பிறவியையே நிர்ணயிக்கும் சக்தி எண்ணங்களுக்கு இருக்குன்னா, நம் இப்போதைய வாழ்க்கையில், அடுத்த நாட்களில், நிமிடங்களில் நடக்கிறதும் நம் எண்ணங்களைப் பொறுத்துதானே இருக்கு!

அதனால, நம்ம மனசுக்குள்ள அப்படி என்னதான் ஓடிக்கிட்டிருக்குன்னு அப்பப்ப திறந்து பார்க்கணும். கவனிக்கணும். ஒரு சாதாரண இயந்திரத்தில் தொடங்கி, எல்லாத்துக்குமே பராமரிப்புங்கிறது (maintenance) ரொம்ப முக்கியம். அப்பதான் அது ரொம்ப நாளைக்கு சிறப்பா உழைக்கும். அப்படி இருக்கும் போது மனசை மட்டும் கண்டுக்காம விடலாமா?

மனசு இருக்கே, அது குரங்கு மாதிரின்னு எல்லாருக்கும் தெரியும். ஆனா குரங்கா இருக்கறதைக் குழந்தையா மாத்தறது நம்ம கையில்தான் இருக்கு.

சரிதானே நான் சொல்றது J

எல்லாரும் நல்லாருக்கணும்.

 http://tlc.howstuffworks.com/family/how-to-draw-a-monkey.htm