Author: முல்லை அமுதன்

  • விரல்கள்

    முல்லைஅமுதன்

     

    காயம்படாமல் பார்த்துக்கொள்

    உன் விரல்களை..

    தேவைப்படலாம்.

    யாரையாவது விழிக்க..

    உன் பிள்ளையை

    அழைக்க..

    கட்டளையிட.

    அடிபணியா வாழ்விது

    என…

    புள்ளடியிடவென

    உன் விரல்களை

    வாடகைக்குக் கேட்கலாம்

    மறுத்தால்

    விரல்களையே

    தறிக்கலாம்.

    காலம்

    ஒருநாள் கட்டளையிடலாம்

    விசைகளை அழுத்த…

    விரல்களை

    காயம்படாமல்

    பார்த்துக்கொள்.

     

     

    Share
  • உங்களில் ஒருவன்

    முல்லைஅமுதன்

     

    ஊர்வலத்தில் கோசமிட்டபடி

    போனவன்

    கையில்

    திணித்துச் சென்ற

    தேசியக்கொடியை

    உயரே பிடித்தபடி

    உங்களுடன்

    கலந்து கொள்ளவேண்டும்தான்..

    முன்னால் போகும்

    உங்களில் ஒருவன்

    உருவிச் சென்ற

    கோவணம்..?

    மறைவிடத்திலிருந்து

    வெளிவரமுடியவில்லை.

    நீ தந்த தேசியக் கொடியை

    என்ன செய்ய?

    இனி இருட்டில் தான்

    வெளியேற வேண்டும்..

     

     

     

    Share
  • விபத்து

    முல்லைஅமுதன்

     

    குடித்துவிட்டு

    ஓட்டிய மகிழூர்திக்கு

    தெரியாது..

    தன் போதையில்

    முட்டி மோதும்

    மனிதர்கள் பற்றி..

    அதன் மொழியில்

    எல்லாமே பிணங்கள் தான்.

    அப்படித்தான்

    நானும்

    இறந்தேன்.

    விபத்தென்றார்கள்.

    பெரியவீட்டு செய்தி

    என சிலர் அகன்றனர்.

    அனைவர் கரங்களும்

    இறந்த என்னையே

    குற்றவாளியாய்

    அல்லது

    பிழை என சுட்டியதாக

    இருக்கக்

    கண்டேன்…

    துண்டிக்கப்பட்ட தலை

    ஒரு கனம்

    நிமிர்ந்து

    பார்த்துவிட்டு மறுபடி சரிந்தது.

    காவலர் இனி வரலாம்..

    அவசரமாக மருத்துவர் வரலாம்..

    இறந்த என் உடலைச் சுமக்க..

    விசாரிக்க…

    இறந்தான் என

    அத்தாட்சிப்படுத்த

    பலரும் வரலாம் போகலாம்.

    எழுத நினைத்த

    வலதுகைப் பேனா முனையிலிருந்து

    சொட்டுச் சொட்டாய்

    தன்

    கனவுக்குருதி

    ஒழுகியபடி இருந்தது

    வெகுநேரமாய்…

     

     

    Share
  • மயிலிறகு!

     

    மேசையில்
    கண்டாடிக் குவளையை
    வைத்தேன்..
    முன்னால் இருந்தவள்
    மௌனங்களை
    நிரப்பிக்கொண்டாள்.
    வெற்றுத்தாளை
    விரித்து வைத்தேன்.
    பூக்களை
    வரைந்து வைத்தாள்.
    வாசிக்கவென
    நூலைத் திறந்தேன்..
    மயிலிறகாய் அவள்
    ஏதோ சொன்னாள்.
    வாழ்வைத் தொடங்கலாம்
    என
    நாளிடம் கேட்டேன்..
    அவளின்
    கோபம் தெரிந்தது..
    முகம் பார்க்க
    முடியாத
    தவிப்பில்
    கீழிறங்கிய கண்கள்
    அவளின்
    தாலியில் வந்து
    குத்திட்டு நின்றது.
    முல்லைஅமுதன்
    27/06/2017

    Share