முனைவர் நா.சியாமளா
உதவிப் பேராசிரியர்
தமிழ்ப் படைப்பாக்கத்துறை குமரகுரு பன்முகக் கலை அறிவியல் கல்லூரி
சரவணம்பட்டி
கோயம்புத்தூர்-49 .
பாரதியின் கவிதைகளை ஒவ்வொரு காலமும் புதிதாக வாசித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. தேசிய விடுதலை, சமூகச் சமத்துவம், பெண்ணுரிமை என்று பல்வேறு கோணங்களில் பாரதி நம்மிடம் அறிமுகமாகியிருக்கிறார். ஆனால் அவரது கவிதைகளில் தொடர்ந்து தோன்றும் கண்ணம்மா போன்ற பெண் உருவங்களை இன்று நாம் எப்படிப் புரிந்துகொள்வது என்ற கேள்வி இன்னும் சுவாரசியமானது. பாரதியின் கண்ணம்மா ஒரு பெயராக மட்டும் நிற்கவில்லை; காதல், கலை, அழகு, தெய்வீகம், பெண்மை எனப் பல்வேறு உணர்வுகளின் சந்திப்பாக அவள் கவிதைகளில் உருவெடுக்கிறாள்.
ஒரு படைப்பாளியின் வாழ்க்கையில் சந்திக்கும் மனிதர்கள் அப்படியே படைப்புகளுக்குள் நுழைவதில்லை. நினைவு, கற்பனை, பண்பாட்டு மரபு, தனிப்பட்ட உணர்வு ஆகியவை ஒன்றோடு ஒன்று கலந்தபின் அவர்கள் புதிய இலக்கிய உருவங்களாக மாறுகிறார்கள். பாரதியின் கண்ணம்மாவையும் இத்தகைய கற்பனை மாற்றத்தின் வழியாகத்தான் அணுக வேண்டும். அவள் ஒரு குறிப்பிட்ட பெண்ணின் நேரடி உருவமா என்பதைவிட, பாரதியின் கவிதை உலகில் பெண் எவ்வாறு கற்பனை செய்யப்பட்டிருக்கிறாள் என்பதே முக்கியமான கேள்வியாகிறது.
கண்ணம்மா என்ற பெயருக்குள்ளேயே ஒரு பண்பாட்டு நினைவு இருக்கிறது. கண்ணன் என்ற பெயரின் பெண்பால் வடிவமாக ஒலிக்கும் கண்ணம்மா, பக்தி மரபின் நினைவையும் காதலின் நெருக்கத்தையும் ஒரே நேரத்தில் தாங்குகிறது. அதனால் பாரதி கண்ணம்மாவை அழைக்கும் இடங்களில் காதலும் பக்தியும் தனித்தனி அறைகளில் இருப்பதில்லை. மனிதக் காதலின் நெருக்கமும் தெய்வீக உணர்வும் ஒரே மொழியில் கலந்துவிடுகின்றன.
கண்ணன் பாட்டுத் தொகுப்பில் கண்ணம்மாவை நேரடியாகக் காதலியாக அழைக்கும் பாடல்கள் இதற்குச் சான்றாக உள்ளன. இங்கு கண்ணம்மா ஒரு தெய்வத்தின் தொலைவான உருவமாக மட்டும் இல்லை; கவிஞனுக்கு மிக அருகில் நிற்கும் காதலியாகவும் தோன்றுகிறாள். காதல் என்பது இங்கு வழிபாட்டிலிருந்து வேறுபட்டதாக இல்லை; வழிபாடே காதலின் மொழியை ஏற்றுக்கொள்கிறது.
இதனோடு வள்ளி என்ற உருவத்தையும் இணைத்துப் பார்க்கலாம். தமிழ் மரபில் வள்ளி என்பது வெறும் புராணப் பாத்திரமல்ல. இயற்கையோடு நெருக்கமானவள்; தன் விருப்பத்தையும் காதலையும் வெளிப்படுத்தும் பெண்; வழக்கமான அரண்மனைப் பெண் உருவத்திலிருந்து மாறுபட்டவள். எனவே வள்ளி என்ற பெயர் பாரதியின் கவிதைக்குள் வரும்போது, அது காதல், இயற்கை, விருப்பம் ஆகியவற்றின் பண்பாட்டு நினைவையும் உடன் கொண்டு வருகிறது.
இதனை இன்னும் தெளிவாகச் சொல்லும் வகையில் பாரதி பாடுகிறார்:
“வேடத்திசிறுவள்ளி வித்தையென் கண்ணம்மா
பீடத்தில் ஏறிக்கொண்டாள் — மனப்
பீடத்தில் ஏறிக்கொண்டாள்.”
இந்த வரிகளில் வள்ளியும் கண்ணம்மாவும் ஒரே உணர்வுப் பரப்புக்குள் வந்து நிற்கின்றனர். வெளிப்புற உலகில் அவள் யார் என்பது முக்கியமல்ல; கவிஞனின் மனத்தில் அவள் எங்கே அமர்ந்திருக்கிறாள் என்பதே முக்கியமாகிறது. “மனப் பீடம்” என்பது இங்கு வெறும் காதல் உணர்வின் இடமல்ல. ஒருவரை நம் உள்ளத்தின் மிக உயர்ந்த இடத்தில் வைத்திருக்கும் நினைவின் அடையாளம்.
வள்ளி என்ற புராணப் பெயரும் கண்ணம்மா என்ற காதல் அழைப்பும் ஒன்றாக இணைவது இதனால் பொருள் பெறுகிறது. ஒரு புறம் மரபின் வள்ளி; இன்னொரு புறம் கவிஞனின் மனத்தில் வாழும் கண்ணம்மா. இருவரும் சேரும்போது, பாரதியின் கற்பனையில் பெண் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்தையும் இடத்தையும் கடந்து நிற்கும் உருவமாக மாறுகிறாள்.
இன்றைய காலத்தில் இந்த “மனப் பீடம்” என்ற உருவகத்தை நாம் வேறு விதமாகவும் வாசிக்கலாம். ஒருவரை நேசிப்பது என்பது அவரை நமது விருப்பத்தின் வடிவமாக்குவது அல்ல; அவருடைய தனித்தன்மையை ஏற்றுக்கொள்வது. ஒருவரை மனதில் உயர்த்திப் போற்றுவது அழகானது. ஆனால் அந்தப் பீடம் அவருடைய குரலை அடக்கக்கூடாது. அவர் நம் கற்பனையில் மட்டுமே வாழ வேண்டியதில்லை; தன் வாழ்க்கையிலும் தன் குரலோடு வாழ வேண்டும்.
இதுதான் பாரதியின் கண்ணம்மாவை நவீன பெண்ணியப் பார்வையோடு இணைக்கும் முக்கியமான இடம்.
பாரதியின் கவிதைகளில் பெண் உயர்த்திப் பேசப்படுகிறாள். அவள் காதலியாகவும், தெய்வமாகவும், சக்தியாகவும், அழகின் வடிவமாகவும் தோன்றுகிறாள். ஆனால் இன்றைய வாசிப்பை அங்கேயே நிறுத்திவிட முடியாது. பெண்ணை உயர்த்திப் போற்றுவதும், பெண்ணை ஒரு முழுமையான மனிதராக ஏற்றுக்கொள்வதும் ஒன்றல்ல. அவளுக்கு விருப்பம் இருக்கலாம்; மறுப்பு இருக்கலாம்; தனிப்பட்ட முடிவு இருக்கலாம்; தன் வாழ்க்கையைத் தானே தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையும் இருக்கலாம்.
பெண்ணைத் தெய்வமாக்குவதற்கு அப்பால், அவளை மனிதராக மதிப்பதே நவீன காலத்தின் அடுத்த படி.
பாரதியின் மற்றொரு பாடல் இந்தக் காதல் உணர்வின் இன்னொரு பரிமாணத்தை வெளிப்படுத்துகிறது:
“பிள்ளைப் பிராயத்திலே — அவள்
பெண்மையைக் கண்டு மயங்கி விட்டேனங்கு;
பள்ளிப் படிப்பினிலே மதி —
பற்றிடவில்லை.”
இங்கு காதல் என்பது வெறும் வெளிப்புற அழகைக் காண்பதல்ல. ஒரு பெண்ணின் பெண்மையைக் கண்டு மனம் மயங்கும் தருணம், கல்வி உட்பட மற்ற உலகங்களின் மீதான கவனத்தையே திசைதிருப்பும் அளவுக்கு ஆழமான உணர்வாகக் கவிஞனால் பதிவு செய்யப்படுகிறது. ஒரு காலத்தில் தன்னை ஆட்கொண்ட உணர்வை, காலம் கடந்தபின் கவிஞன் திரும்பிப் பார்க்கிறான். அந்தப் பார்வையே அதை கவிதையாக்குகிறது.
இந்த வரிகளை இன்று வாசிக்கும்போது, அவற்றை வெறும் காதல் வெளிப்பாடாக மட்டும் பார்க்க வேண்டியதில்லை. ஓர் உணர்வு மனித மனத்தை எவ்வளவு வலிமையாக ஆட்கொள்ள முடியும் என்பதன் கவித்துவமான பதிவு இது. அதே நேரத்தில், அந்தக் காலத்தின் உணர்வுகளை இன்றைய குழந்தைப் பருவத்திற்கான வாழ்க்கை முறையாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய அவசியமும் இல்லை. காலம் மாறும்போது ஓர் உணர்வை அணுகும் சமூகப் பார்வையும் மாறுகிறது.
இதில்தான் இலக்கியத்தின் நவீன வாசிப்பு தொடங்குகிறது. பாரதி தன் காலத்தில் ஓர் உணர்வைக் கவிதையாக்கினார். நாம் நமது காலத்தில் அந்த உணர்வை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது என்று கேட்கிறோம். பழைய கவிதைக்குப் புதிய பொருள் கொடுப்பது கவிஞனை மறுப்பதல்ல; அந்தக் கவிதையுடன் தொடர்ந்து உரையாடுவதாகும்.
பாரதியின் பெண் உருவங்களில் கலைக்கும் முக்கியமான இடம் உண்டு. குயில் பாட்டு போன்ற படைப்புகளில் இசை, பெண்மை, காதல், அழகு ஆகியவை ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப் பிணைகின்றன. அழகை ரசிப்பதற்கும் அதை வெறும் உடலாகப் பார்ப்பதற்கும் இடையில் உள்ள வேறுபாட்டை உணர்த்தும் நுண்ணுணர்வு அங்கு உள்ளது. கலை உணர்வு இல்லாத பார்வை ஒரு பெண்ணின் திறமையைக்கூட அவளுடைய உடலுக்குள் சுருக்கிவிடக்கூடும்.
இந்தக் கருத்து இன்றைய சமூக ஊடக உலகில் மிகவும் பொருத்தமானதாகிறது.
ஒரு பெண் பாடுகிறாள் என்றால் அவளுடைய குரலைக் கேட்பதற்குப் பதிலாக அவளுடைய தோற்றத்தைப் பற்றிப் பேசும் பார்வை இன்னும் இருக்கிறது. அவள் நடனமாடினால் அவளுடைய கலைத்திறனை ரசிப்பதற்குப் பதிலாக அவளுடைய உடலை மதிப்பிடும் பார்வை இருக்கிறது. அவள் ஒரு கருத்தை முன்வைத்தால் அந்தக் கருத்தோடு உரையாடுவதற்குப் பதிலாக அவளுடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை ஆராயும் பழக்கமும் உள்ளது.
ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்பு கலைக்கும் பெண்மைக்கும் பண்பட்ட ரசனை தேவை என்பதை உணர்த்திய பாரதியின் சிந்தனை, இன்று டிஜிட்டல் உலகில் புதிய கேள்வியாக நம்முன் நிற்கிறது.
நாம் பெண்ணைப் பார்க்கும் கண்ணோட்டம் மாறியிருக்கிறதா? அல்லது திரை மட்டும் மாறியிருக்கிறதா?
இந்தக் கேள்வி பாரதியின் பெண் உருவங்களை நவீனமாக வாசிக்க உதவுகிறது.
பாரதி பெண்களின் கல்வி, சுதந்திரம், சமத்துவம் ஆகியவற்றைப் பற்றி தன் காலத்தைக் கடந்து சிந்தித்தவர். அந்தச் சிந்தனையை இன்று இன்னும் முன்னோக்கி எடுத்துச் செல்ல வேண்டிய சூழல் இருக்கிறது. பெண் கல்வி கற்றுவிட்டாள் என்பதாலோ, தொழிலில் முன்னேறிவிட்டாள் என்பதாலோ அவளுடைய விடுதலை முழுமை பெற்றுவிட்டது என்று சொல்ல முடியாது. இணையத் தொல்லை, உடலை மையப்படுத்தும் பார்வை, தனிப்பட்ட வாழ்க்கையின் மீதான சமூகக் கண்காணிப்பு போன்ற புதிய சிக்கல்கள் அவளுடைய சுதந்திரத்திற்கு புதிய சவால்களாக மாறியிருக்கின்றன.
எனவே பெண் விடுதலை என்பது முடிந்துபோன ஒரு போராட்டமல்ல. ஒவ்வொரு காலத்திலும் அது புதிய வடிவம் பெறுகிறது.
பாரதியின் காலத்தில் பெண் கவிதையின் பொருளாக இருந்தாள். இன்று பெண்ணே கவிதையை எழுதுகிறாள். ஒரு காலத்தில் கவிஞன் அவளுக்கு பெயர் சூட்டினான். இன்று அவள் தன் பெயரையும் தன் அடையாளத்தையும் தானே உருவாக்குகிறாள். இந்த மாற்றம்தான் பாரதியின் கண்ணம்மாவை நவீன காலத்தில் மீண்டும் வாசிக்க வேண்டிய அவசியத்தை ஏற்படுத்துகிறது.
கண்ணம்மா பாரதியின் கவிதையில் ஒரு பெயராக இருக்கலாம். ஆனால் இன்று அவள் ஒரு கேள்வியாகவும் இருக்கிறாள்.
ஒரு பெண்ணை நாம் எப்படிப் பார்க்கிறோம்?அவளைப் பற்றி பேசுகிறோமா? அல்லது அவள் பேசுவதையும் கேட்கிறோமா?
அவளுடைய அழகைக் காண்கிறோமா? அல்லது அவளுடைய அறிவையும் திறமையையும் கேட்கிறோமா?
அவளை நம் கற்பனையின் பீடத்தில் வைக்கிறோமா? அல்லது அவள் தன் வாழ்க்கையின் பீடத்தில் தானே நிற்க இடமளிக்கிறோமா? இந்தக் கேள்விகளுக்குள் தான் பாரதியின் கண்ணம்மா இன்றும் உயிருடன் இருக்கிறாள். அவள் கவிஞனின் மனப் பீடத்தில் ஏறிக்கொண்ட கண்ணம்மாவாகத் தொடங்கியிருக்கலாம். ஆனால் காலம் அவளுக்குப் புதிய இடத்தைக் கொடுத்திருக்கிறது. அந்த இடம் இப்போது ஒரு கவிஞனின் மனம் மட்டும் அல்ல; அவளுடைய சொந்த வாழ்க்கை. இதுதான் பாரதியின் பெண் உருவங்களை நவீனமாக வாசிப்பதன் மிக முக்கியமான பொருள். கண்ணம்மாவுக்கு இனி பெயர் சூட்ட வேண்டியதில்லை. அவளுடைய வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் சொல்ல வேண்டியதில்லை. அவள் தன் குரலில் பேசட்டும். அவள் தன் பெயரில் எழுதட்டும். அவள் தன் விருப்பத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கட்டும். அவள் தன் வாழ்க்கையின் அர்த்தத்தைத் தானே உருவாக்கட்டும்.
கவிதையில் பிறந்த கண்ணம்மா, காலத்தில் தன் குரலைக் கேட்கட்டும்!
ஆசிரியர் பற்றிய அறிமுகம்.
சொற்களால் சமூகத்தைத் தொட்டுச் செல்லும் படைப்பாளி.
தமிழ் இலக்கியத்தின் மீது ஆழ்ந்த ஈடுபாடும், கல்விப் பணியின் மீது அர்ப்பணிப்பும் கொண்டவர் முனைவர் நா. சியாமளா.
ஆசிரியர், கவிஞர், ஆய்வாளர், பேச்சாளர், நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளர், நூலாசிரியர் எனப் பல்வேறு முகங்களுடன் தமிழ் உலகில் தனித்த அடையாளம் பதித்திருக்கும் ஆளுமை.
மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ் இலக்கியத்தில் முதுகலைப் பட்டமும், ஆய்வியல் நிறைஞர் பட்டமும் பெற்ற இவர், பாரதியார் பல்கலைக்கழகத்தில் கவிஞர் மகுடேசுவரன் கவிதைகள் குறித்த ஆய்வின் மூலம் முனைவர் பட்டம் பெற்றுள்ளார்.
இவரது ஆய்வேடு பல்கலைக்கழக வல்லுநர்களால் “மீயுயர்தகுதி” பெற்ற சிறப்பைப் பெற்றது.
இருபதுக்கும் மேற்பட்ட ஆண்டுகளாக கல்வித் துறையில் பணியாற்றி வரும் இவர், தற்போது கோயம்புத்தூரிலுள்ள குமரகுரு பன்முகக் கலை அறிவியல் கல்லூரியில் உதவிப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றி வருகிறார்.
வகுப்பறையில் மாணவர்களை உருவாக்கும் ஆசிரியராக மட்டுமல்லாமல், அவர்களின் படைப்பாற்றலைத் தூண்டும் வழிகாட்டியாகவும் திகழ்கிறார்.
இலக்கிய உலகில் இவரது பங்களிப்பு குறிப்பிடத்தக்கது.
வாசல்தோறும் வெற்றி, வெண்பா வனம்,
சிறகு முளைத்த கவிதைகள்,
சொற்கள் மீட்டிய மெல்லிசை
உள்ளிட்ட நூல்கள் வாசகர்களின் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளன.
கவிதை, ஆய்வு, சுயமுன்னேற்றம், மொழிபெயர்ப்பு, ஆன்மிகம் எனப் பல துறைகளில் இவரது எழுத்துப் பயணம் விரிகிறது.
இதழ்கள், ஆய்விதழ்கள், பன்னாட்டுக் கருத்தரங்குகள், இலக்கிய மேடைகள் என எங்கும் இவரது குரல் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கிறது.
தமிழ் மொழியின் இனிமையையும், மரபுக் கவிதையின் செழுமையையும் அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்பதே இவரது பெரும் கனவு.
கவிதை எழுதுதல், இலக்கிய ஆய்வு, ஆன்மிகச் சொற்பொழிவுகள், மேடைப் பேச்சு, மாணவர்களைப் படைப்புலகிற்கு வழிநடத்துதல் ஆகியவை இவரது முக்கிய ஆர்வங்களாகும்.
“நம்பிக்கை நாயகி விருது”,
“மகாகவி பாரதி விருது”, “குறிஞ்சித் தமிழ் நல்லாசிரியர் விருது”, “பைந்தமிழ்ச் செல்வர் விருது”
உள்ளிட்ட பல்வேறு விருதுகள் இவரது இலக்கிய மற்றும் கல்விப் பணிக்குக் கிடைத்த அங்கீகாரங்களாகும்.
சொற்களை வெறும் வரிகளாக அல்லாமல், மனித மனங்களைத் தொடும் மெல்லிசையாக மாற்றும் திறன் கொண்டவர் முனைவர் நா. சியாமளா.
வகுப்பறையிலும், கவியரங்கத்திலும், ஆய்வரங்கத்திலும், சமூக ஊடகங்களிலும் தொடர்ந்து இயங்கி வரும் இவர், தமிழ் மொழியின் அழகையும், வாழ்வின் நம்பிக்கையையும் தலைமுறைகளுக்கு விதைத்து வரும் படைப்பாளி
Leave a Reply