காதல் நாற்பது (16)
முழுமைப்படுத்தும் என்னை !
மூலம் : எலிஸபெத் பிரௌனிங்
தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா
கண்ணியம் மிகும் வேந்தனைப்போல் நீ
என்னை மீட்டுக்கொண்டதால்
எனது அச்சத்தை எதிர்த்து
மேற்பட்டு நிற்கிறாய் !
போர்த்தி விடு
உன் பழுப்புவண்ண அங்கியை
என்மீது,
நெருங்கி என்னிதயம் ஒன்றி
உன்னிதயமுடன்
ஒருங்கே வளரும்வரை !
தனிமையில் நான் தவித்திட
எப்படி என்மனம்
ஆடிப்போனதென்று
அறிவாய் நீ !
வெல்ல முயலும்போது
சீமானாய் நிரூபிக்கும் உன்னை
முழுமைப்படுத்தி என்னை !
மேலெழ ஒருவர்
கீழே அழுத்தித்தணிவது போன்றது.
விழுந்த படைவீரன்
குருதிப் புலத்திலிருந்து
தூக்குவோன் கையில்
விட்டுவிடும் உடைவாள்போல,
முடிந்தன இங்கு இறுதியாய் எனது
முயற்சிகள் !
இனி நீ எனக்கு அழைப்புவிடுத்தால்
உன்சொல்லை மதித்து
என்தாழ்வுணர்வைத் தாண்டித்தான்
நான் மேல்எழலாம்,
என்னினிய காதலனே !
உன்காதல் உணர்வைப் பெரிதாக்கு
என்மதிப்புத் தரம்
உயர்வாக !
+++++++++++
Poem : 16
Sonnets from the Portuguese
By: Elizabeth Barrett Browning (1806-1861)
And yet, because thou overcomest so,
Because thou art more noble and like a king,
Thou canst prevail against my fears and fling
Thy purple round me, till my heart shall grow
Too close against thine heart henceforth to know
How it shook when alone. Why, conquering
May prove as lordly and complete a thing
In lifting upward, as in crushing low!
And as a vanquished soldier yields his sword
To one who lifts him from the bloody earth,–
Even so, Beloved, I at last record,
Here ends my strife. If thou invite me forth,
I rise above abasement at the word.
Make thy love larger to enlarge my worth.
+++++++++
