சென்னையில் 1968ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற இரண்டாவது உலகத் தமிழ் மாநாட்டில், பேரறிஞர் அண்ணா ஆற்றிய தலைமையுரை இங்கே.
இந்தப் பதிவு, 2008ஆம் ஆண்டு, அண்ணாகண்ணன் ஆசிரியராக இருந்து தயாரித்த, தமிழ் சிஃபி அண்ணா நூற்றாண்டுச் சிறப்பிதழில், இணையத்தில் முதன்முதலில் வெளியானது.
நன்றி – வீ.சு.இராமலிங்கம், செம்பியன் இராமலிங்கம், அறிஞர் அண்ணா பேரவை
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
முனைவர் வே. விக்னேசு,
தமிழ் உதவிப்பேராசிரியர்,
பூ. சா. கோ. கலை அறிவியல் கல்லூரி,
கோயம்புத்தூர் – 641014.
9597203214.
“ஓம் காளி! வலிய சாமுண்டீ!
ஓங்காரத் தலைவி! என் இராணி!”
– பாரதியார்
தோற்றுவாய்
பார்க்குமிடமெங்கும் ஒரு நீக்கமற நிறைகின்ற பரிபூரணானந்தமான இறைவன், தம்மை நாடிவரும் அடியார்கட்கும் பக்தர்கட்கும் அருள்புரியும் நிலைகளாக விளங்குபவையே திருக்கோயில்களாம். அவ்வகையில், தம்மை உள்ளன்புடன் வணங்கும் பக்தர்கட்கு அருள் செய்து காக்கும் வண்ணம் ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத பரம்பொருள் தம் அருவநிலையிலிருந்து திரிந்து பல்வேறு உருவத் திருமேனிகளை ஏற்றக்கொண்டு எழுந்தருளி அருள்பாலிக்கும் திருத்தலங்கள் பலவாம். அவற்றுள் எல்லாம் வல்ல சக்தியாக, வேண்டியார்க்கு வேண்டியாங்கு அருள்வழங்கும் அருள்மிகு வனபத்ரகாளியம்மன் பேச்சியம்மன் திருக்கோயிலும் ஒன்றாம். அக்காள் தங்கை வடிவினில் அம்மை அருள்பாலிக்கும் இத்திருக்கோயிலின் வரலாற்றையும் வழிபாடுகளையும் இக்கட்டுரை சுருங்க விளக்குகிறது.
திறவுச் சொற்கள் : வனபத்ரகாளியம்மன், பேச்சியம்மன், காளி, திருக்கோயில், கோயம்புத்தூர்
திருக்கோயில் அமைவிடம்
“யாதுமாகி நின்றாய் காளி! எங்கும் நீ நிறைந்தாய்
தீது நன்மை யெல்லாம் நின்றன் செயல்களன்றில்லை”
என்று மகாகவி பாரதியாரால் போற்றப்பட்ட காளி அன்னை, கொங்கு மண்டலத்தில் கோவையம்பதியில் உக்கடம் பகுதியில் ராஜு செட்டியார் வீதியில், கன்னட நாயக்கர் வாலிபர் சங்கத் திருமண மண்டபத்தின் பின்புறம் கோழிப்பண்ணை என்னுமிடத்தில் “அருள்மிகு வனபத்ரகாளியம்மன் பேச்சியம்மன் திருக்கோயில்” என்னும் தலத்தில் வீற்றிருந்து அருள்வழங்கி வருகின்றனள்.
ஆதிமூலத்தானம்
ஓங்காரத் தலைவியான வனபத்ரகாளியம்மன் பல்லாண்டுகட்கு முன்னர், கோயம்புத்தூரின் மேற்கே வெள்ளியங்கிரி செல்லும் வழியில், கரடிமடை என்னும் ஊரினில், அய்யாசாமி மலை எனப்படும் கருமலையில் கரும்பாறை அருகிலுள்ள கன்னிமார் சுனையின் அருகில் வனக்காளி என்னும் திருப்பெயருடன் சுயம்பு வடிவில் அருள்புரிந்து வந்தனள். 1930-ஆம் ஆண்டளவில் பொன்னம்மாள் என்னும் பெண்மணி அவ்விடத்திற்கு விறகு சேகரிக்கச் சென்றபொழுது, அன்னை வனக்காளி, அந்தப் பெண்மணியின் மேல் இறங்கிவிடுகின்றனள். பின்னர் அந்தப் பெண்மணியின் மேலுற்ற வனக்காளி, கரும்புக்கடை என்னும் பகுதியில் நொய்யலாற்றங்கரையில், சுடுகாட்டின் அருகில் தான் வீற்றிருப்பதை ஊரார்க்கு உணர்த்தினள்.
வனக்காளியின் அருள்வாக்கின்படி நாகப்பச்செட்டியார், மருதாசல செட்டியார், முருகேசன், காரமடைநாயக்கர் என்னும் அன்பர்களின் உறுதுணையுடன் பொன்னம்மாளும், நஞ்சுண்ட நாயக்கர் பூசாரியும் இணைந்து, அம்மன் தான் வீற்றிருப்பதாக உணர்த்திய அவ்விடத்தில் சுயம்பு வடிவில் வனக்காளியையும், பேச்சியம்மன்னையும் பிரதிட்டை செய்தனர். அழகிய எழில் சூழ்ந்த நொய்யலாற்றங்கரையில்; வெற்றிலைக்கொடிக்கால் தோட்டம் அருகில்; கரும்புகள் அடர்ந்த காட்டினில் எளிய மேடையின் மீது வனக்காளியும் பேச்சியம்மனும் வீற்றிருந்து தம்மை நாடிவரும் பக்தர்கட்கு அருள் சுரக்கலாயினர். இங்ஙனம் அருள்வழங்கும் அன்னை வனக்காளி மற்றும் பேச்சியம்மனின் ஆதிமூலத்தானம் கருமலையிலுள்ள கன்னிமார் சுனைப் பகுதியேயாம்.
திருக்கோயில் இடமாற்றம்
வனக்காளியும் பேச்சியம்மனும் அக்காள் தங்கையாக வீற்றிருந்து அருள்புரிந்து வர, அம்மனால் நலன் பெற்றோர் பலரும் ஒன்றிணைந்து அம்மன் வீற்றிருக்கும் தலத்தினை விரிவுபடுத்த எண்ணினர். அதன்படி, மட்டைசாலையின் மீது நாணல் புல் வேயப்பட்டிருந்த அமைப்பினை மாற்றி, ஓடுகளால் வேய்ந்தனர். பின்னர் மக்களின் வரவு அதிகரித்தமையானும், இடப்பற்றாக் குறையினானும் கோயிலை மாற்றி அமைக்க வேறிடம் பார்க்க வேண்டியதாயிற்று.
தற்போது அம்மனின் திருக்கோயில் அமைந்துள்ள இடம் தெரிவு செய்யப்பெற்றது. இவ்விடம் பொன்னம்மாளின் தங்கை ருக்மணி அம்மாளுக்குரியதாம். ஆகலின், அவ்வம்மையாரிடம் இடம் கேட்கப்பட்டது. அவ்வம்மையார் நிலத்தைக் கொடுக்கத் தயங்கினாராம். அன்று இரவே, அவ்வம்மையாரின் கனவில் வனக்காளி நெருப்பின் மீது வீற்றிருப்பதாகக் காட்சியளித்தனள். நடுக்குற்ற அவ்வம்மையார், மறுநாளே அவ்விடத்தினைத் திருக்கோயிலுக்கே வழங்கிவிடுகிறார்.
இங்ஙனம் தெரிவு செய்யப்பெற்ற அவ்விடத்திற்கு வனக்காளி, பேச்சியம்மன் இடமாற்றம் செய்யப்பட்டனர். சுற்றிலும் மண்சுவர் அமைத்து ஓலையால் வேய்ந்து, அதனுள் வனக்காளியையும் பேச்சியம்மனையும் பிரதிட்டை செய்தனர். ஊருக்குள் இடமாற்றம் செய்யப்பெற்றமையின் வனக்காளியை வனபத்ரகாளி என்று அழைக்கலாயினர். பொன்னம்மாள் அம்மையாரும், நஞ்சுண்ட நாயக்கர் பூசாரியும் திருக்கோயில் பூசைகளைச் செய்து வந்தனர். இவ்விருவரின் மறைவுக்குப்பின் பொன்னம்மாளின் வளர்ப்பு மகன் காளப்பன் அவர்களே தலைமைப் பூசாரியானார்.
கற்சிலை வடித்தல்
கருமலையினை மூலத்தானமாகக் கொண்ட அன்னை வனபத்ரகாளிக்கும் பேச்சியம்மனுக்கும் கற்சிலை வடிவமைக்க எண்ணிய பூசாரி காளப்பன் அவர்களும் அன்பர்களும், கோவை அவினாசிக்குச் சென்று பலசிற்பசாலைகளைக் கண்டு, தாங்கள் எண்ணியாங்கு, அஃதாவது எட்டுக்கரங்களுடன், அமர்ந்த கோலத்தில், முகத்தினில் அமைதிதவழும் வண்ணம் உள்ள காளிசிலையைத் தேடினர்.
ஆயினும் எச்சிற்பச் சாலையிலும் அவர்கள் எண்ணியாங்கு சிலை தென்பட்டிலது. ஆகலின், அவினாசியப்பரை வழிபட்டு வேண்டி நின்றனர். அங்ஙனம் வழிபட்டுக் கோயிலை விட்டு வெளியே வரும் பொழுது மயில் ஒன்று அவர்களின் தலையினை ஒட்டிப்பறந்து சென்று, கோயில் எதிர்புறம் உள்ள சிற்ப சாலையின் மேலுள்ள மூங்கில் கம்பின் மீது அமர்ந்து அகவியதாம். இதனைக்கண்ட இவர்கள், இந்நிகழ்வினை அம்மன் அருளாசியாகவே எண்ணி, அந்தச் சிற்பச்சாலையை அடைந்து தாங்கள் எண்ணிவந்த காளியின் சிலை உள்ளதா என வினவினர்.
அச்சிற்பச்சாலையின் உரிமையாளரும் சிறந்த சிற்பியுமான செல்வராஜ் சிற்பி என்பவர் ஒரு சிலையைச்சுட்டி, இச்சிலை கல்கத்தா கொண்டு செல்வதற்காக இரண்டாண்டுகட்கு முன்பு ஒருவரால் முன்பணம் கொடுத்து, சிலை வடிவமைக்கத் தொடங்கப்பட்டது. ஆயின், அவர் வராமையின் சிலைவடிமைக்கும் பணி இடை நிறுத்தப்பட்டது. தங்களுக்கு வேண்டுமாயின், இச்சிலையை முழுமைசெய்து தருவேன். தவிர, தாங்கள் எண்ணி வந்தவாரே இச்சிலையும் எட்டுக்கரங்களுடன் அமைக்கத் தொடங்கப்பட்டது என்று கூறுகிறார். இதனைக்கேட்ட பூசாரி காளப்பன் அவர்களும் அன்பர்களும் அம்மையின் திருவருளை நினைந்து அகமகிழ்ந்து முன்பணமாக ஐந்நூறு ரூபாயைக் கொடுத்து ஒப்புதல் அளித்துவிட்டு மகிழ்வோடு திரும்பினர். அங்ஙனமே, கையில் குழந்தையுடன் பேச்சியம்மன் சிறபம் ஒன்றையும் வடிவமைக்கக் கூறினர்.
சிலை எடுத்து வரும் நிகழ்வு
சிலை வடிவமைக்கக் கூறிய பின்னர் அன்பர்கள் உதவியால் வாராவாரம் ஐந்நூறு ரூபாயைக் கொண்டு சென்று சிற்பியிடம் கொடுத்தனர். மூன்று மாதத்திற்குப் பிறகு நான்காயிரம் ரூபாய் கொடுத்து சிலையை எடுத்துவரத் திட்டமிட்டனர். அதன்படி,ஒரு நன்னாளில் பூசாரி காளப்பன், அவரின் மனைவி நாகலட்சுமி, அன்பர்கள் என முப்பதின்மர் அவினாசி சிற்பச்சாலை சென்றடைந்தனர்.
சிலையை எடுத்து வருவதற்கு முன்னர் செல்வராஜ் சிற்பி சிலைகளுக்குப் பூசை செய்யத் தொடங்கினார். ஆயின், அவரால் பூசை செய்ய இயலவில்லை. ஆகலின், பூசாரி காளப்பன் அவர்களையே பூசை செய்யும் படிக்கூற, அவரும் பூசை செய்தார். பூசை முடிந்த வேளையில், மஞ்சள் பட்டணிந்து, கழுத்தில் அழகிய மாலையுடன் அம்மன் ஆகாயத்திலிருந்து சிலைக்குள் இறங்கியதாக அரிய தெய்வீகக் காட்சி அங்குக் குழுமியிருந்தவர் ஐவரின் கண்களுக்குக் கிட்டியது. இக்காட்சியைக்கண்ட ஐவரும் அம்மையின் அருட்திறத்தை எண்ணி வியந்து தாம்கண்ட அரிய காட்சியைத் தம்முள் பரிமாறிக் கொண்டனர்.
சிற்பியின் கூற்று
பூசை முடிந்தபின் செல்வராஜ் சிற்பி தான் வடிவமைத்த காளி சிற்பத்தின் சாத்திரங்களைக் கூறினார். அதன்படி, இச்சிலையைக் கொண்டு சென்று கோபுரம், விமானம் கொண்ட கோயிலில் நீங்கள் பிரதிட்டை செய்திடினும் ஐந்தாண்டுகட்கு பின்னர் மீண்டும் கோயிலைப் புதுப்பித்து, மறுபிரதிட்டை செய்வீர்கள். தவிர, நூறு ஆண்டுகள் வரை இச்சிற்பத்திற்கு சக்தி இருக்கும். இவ்அம்மனைத் தரிசிக்க வெளியூர் பக்தர்கள் அதிகளவில் வருவர் என்பது இச்சிற்ப சாத்திரப்படித் தெரிகிறது என்பது சிற்பியின் கூற்றாகும்.
சிலைப் பிரதிட்டை
அவினாசியிலிருந்து வடிவமைத்துக் கொண்டு வரப்பெற்ற வனபத்ரகாளியம்மன், பேச்சியம்மன் சிற்பங்களை சுற்றிலும் செங்கல் சுவரும் ஓடுகளால் வேயப்பட்ட கட்டடத்தினுள் அந்தணர்களைக் கொண்டு உரிய பூசைகளைச் செய்து பிரதிட்டை செய்தனர். முன்பிருந்த சுயம்புகளையும் இச்சிலைகளின் கீழே பிரதிட்டை செய்தனர். இங்ஙனம் பிரதிட்டை செய்யப்பெற்ற அம்மைக்கு மூன்று வேளை பூசைகள் சிறப்பாக நடத்தப் பெற்று வரலானது. பக்தர்களும் அதிக அளவில் வந்து அம்மையின் அருள் பெற்றனர். சிற்பியின் கூற்றுப்படி, டெல்லி, பெங்களூர், மைசூர், சென்னை போன்ற இடங்களிலிருந்து அதிகளவில் பக்தர்கள் வருகை புரிந்து அம்மையின் அருள் வேண்டி நன்மைகளடைந்தனர்.
அம்மன் நினைவூட்டுதல்
வனபத்ரகாளியம்மன் பேச்சியம்மன் சிலைகள் பிரதிட்டை செய்யப்பெற்று ஐந்தாண்டுகள் நிறைவடைந்த வேளையில், வனபத்ரகாளியம்மன் பேச்சியம்மன் இருவர் சிலைகளின் கண்களினின்றும் நீர் வரத்தொடங்கிற்று. இக்காட்சியைக் கண்ட பூசாரி காளப்பன் அவர்களும் அன்பர்களும் பக்தர்களும் ஏதோ தீயது நிகழ்ந்து விட்டதோ என அஞ்சி நடுக்குற்று, அம்மனிடம் அருள் வாக்குக்கேட்டு இதற்குத் தீர்வு வேண்டி நின்ற பொழுது, அம்மன் தன் அருள்வாக்கில், “இன்றோடு ஐந்தாண்டுகள் நிறைவடைகின்றன. மறுபிரதிட்டை செய்தாக வேண்டும். பணியைத் தொடங்குங்கள்; மக்களை யான் திரட்டித் தருவேன்” என்று உரைத்தனள். தன் பிள்ளைகள் மறந்தாலும் உரிய நேரத்தில் நினைவூட்டிய அன்னையின் திருவருட் கருணையை நினைந்துருகிய அன்பர்கள் அன்னையின் அருள்வாக்கின்படி திருக்கோயிலைப் புதுப்பிக்கும் பணியைத் தொடங்கினர்.
குடமுழுக்கு
தடுத்தாட்கொண்ட அம்மையின் அருட்செல்வத்தை நினைந்து நினைந்து உருகும் அடியார் பலரும் ஒன்று கூடி, திருக்கோயிலைப் புதுப்பிக்கும் பணியைத் தொடங்கலாயினர். அதன்படி, வாம்டெக்ஸ் வெங்கடாசலம், பெரியசாமி, வக்கீல் அசோகன், இராமசாமி, சங்கர் என்னும் அன்பர்களின் பெருமுயற்சியால் கருவறையும் விமானமும் முன்மண்டபமும் கட்டி நிறைவு செய்யப்பெற்றன. இக்கட்டுமானப் பணியில், திருக்கோயில் பூசாரிகாளப்பன், அவரின் துணைவியார் நாகலட்சுமி, அவர்தம் மக்கள் கனகராஜ், கார்த்திகேயன் ஆகியோர் கல்லும் மண்ணும் சுமந்து அல்லும் பகலும் ஓய்வு ஒழிவின்றி உழைத்தனர். இப்பணியில் அவர்களின் உழைப்பு பெரிது; மிகப்பெரிது.
இங்ஙனம் இவர்களின் உழைப்பாலும் பல அன்பர்களின் முயற்சியாலும் கட்டப்பெற்ற அருள்மிகு வனபத்ரகாளியம்மன் பேச்சியம்மன் திருக்கோயிலின் குடமுழுக்கு ஸ்ரீமுகவருடம் பங்குனிமாதம் 14-ஆம் தேதி (27.03.1974) ஞாயிற்றுக்கிழமை, பௌர்ணமி திதியும், உத்திர நட்சத்திரமும் கூடிய நன்னாளில் குன்றாச் சிறப்புடன் இனிதே நடைபெற்றது. இக்குடமுழுக்கின் பொழுது விநாயகர், பாலமுருகன், ஓங்காரேசுவரர், துர்க்கை, மாரியம்மன், மாகாளியம்மன், கன்னிமார், நவநாயகர் ஆகிய உபதெய்வங்களும் பிரதிட்டை செய்யப்பெற்றன. தவிர, இக்குடமுழுக்குப் பெருவிழா கௌமார மடாலய சுந்தரசுவாமிகளின் தலைமையில், சந்திரசேகர சிவாச்சாரியார் அவர்களால் வேள்விச்சாலை பூசனைகள் செய்யப்பெற்ற சிறப்பினதாம். இத்திருக்கோயில் கட்டுமானத்தில் அஃதாவது, விமானம், கருவறை, மகாமண்டபம், மடப்பள்ளி என்பன கட்டப்பட்டதில் வாம்டெக்ஸ் திரு.யு. வெங்கடாசலம் அவர்களின் சீரிய முயற்சி அறிந்து போற்றத்தக்கதாம்.
இத்திருக்கோயிலின் இரண்டாம் குடமுழுக்குப் பெருவிழா 20.01.2007-ஆம் நாள், கௌமார மடாலய குமரகுருபர சுவாமிகள் மற்றும் ராஜராஜேஸ்வரி மடாலய விஜயராகவ சுவாமிகளின் தலைமையில், ராஜசர்மா அவர்கள் வேள்விச்சாலைப் பூசனைகள் செய்ய இனிதே நடைபெற்றது.
தெய்வ அமைப்பு
வனபத்ரகாளியம்மன் பேச்சியம்மன் திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியுள்ள தெய்வங்களின் அமைப்புகளைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதும் இன்றியமையாததாம்.
வனபத்ரகாளியம்மன்
திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியுள்ள வனபத்ரகாளியம்மனின் சிலை ஆதாரபீடத்துடன் சேர்;ந்து ஆறேமுக்கால் அடி உயரமும், ஆதார பீடமின்றி, சிலை மட்டும் நான்கரை அடி உயரமுடையதாம். சிற்ப சாத்திரத்தின்படி, வனபத்ரகாளியானவள் எட்டுக்கரங்களுடனும் திரிசூலத்தை உயர்த்திப்பிடித்துக் கீழ்நோக்கிப் பிரயோகிக்கும் நிலையிலும், வலக்காலை பீடத்தின் மேல் உயர்த்தி வைத்தும், இடக்காலைத் தொங்க விட்டநிலையிலும் கோரைப் பற்களுடனும் உக்கிர நிலையில் இருப்பள். ஆயின், இத்திருக்கோயில் மக்கள் வசிக்கும் பகுதியில் அமைந்துள்ளமையின் சிலை வடிவமைக்கும் பொழுதே அம்மையின் வடிவம் எட்டுக்கரங்களுடன் இருப்பினும் அமைதியான நிலையில் அமைந்திருக்க வேண்டுமெனக் கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டதற்கிணங்க, வனபத்ரகாளியின் சிலை அமைதி தவழும்படி வடிக்கப்பட்டுள்ளது.
அன்னை வனபத்ரகாளி எட்டுக்கரங்களுடன் வலக்காலைப் பீடத்தின் மேல் மடித்து வைத்தும் இடக்காலைத் தொங்கவிட்ட நிலையிலும் கோரைப்பற்களின்றி அமைதியே உருவாய்க் காட்சி தருகின்றனள். அன்னையின் தலைக்குப்பின் அக்கினிச்சுடரும், காதுகளில் மகரகுண்டலங்களும் அணி செய்கின்றன. எண்கரங்களுள் வலப்பக்கக் கரங்களில் திரிசூலம், உடுக்கை, சிறுகத்தி, அசுரனின் தலை ஆகியனவும், இடப்பக்கக் கரங்களில் அக்கினிச்சட்டி, கேடயம், மணி, கபாலம் என்பனவும் விளங்குகின்றன. எட்டுக்கரங்களிலுமுள்ள ஆயுதங்கள் யாவும் இயல்பாகப் பிடித்த நிலையிலேயே உள்ளன. குறிப்பாக, திரிசூலம் பிரயோகிக்கும் நிலையின்றி, இயல்புநிலையில் பிடித்தவாறே உள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கதாம்.
அன்னை தன்னுடைய இடக்காலை அசுரனின் தலைமீது ஊன்றியுள்ளனள். எட்டுக்கரங்களில் ஆயுதங்கள் ஏந்தியவளாக அன்னை விளங்கிடினும், அவளுடைய கண்கள் அன்பைப் பொழிவனவாய்க் கண்டாரை ஈர்க்க வல்லனவாய் இலங்குகின்றன. அங்ஙனமே, அன்னையின் முகம் அமைதியே உருவாய்; பெண்மையின் பொலிவுகாட்டுவதாய்; மெல்லிய புன்னகையுடன் எழிழுடையதாய் விளங்குகிறது.
அன்னை வனபத்ரகாளியம்மன், பிறவுயிர்க்குத் துன்பம் விளைவிப்பவரை அழிப்பவளாகவும், உள்ளன்போடு நினைந்துருகும் அடியார்க்கு அருளையும் அன்பையும் வாரிவழங்குபவளாகவும் திகழ்கின்றனள் என்பதையே அன்னையின் இத்திருவடிவம் நமக்குணர்த்துகிறது என்பதில் ஐயமில்லை. தவிர, நொய்யலாற்றங்கரையில் கரும்புக்காட்டினில் பிரதிட்டை செய்யப் பெற்றிருந்த சுயம்பும் அன்னை வனபத்ரகாளியின் கீழே பிரதிட்டிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதும் அறியத்தக்கதாம்.
பேச்சியம்மன்
பிள்ளைப்பேறு இல்லாதவருக்கு மக்கட் செல்வத்தை வழங்குபவளான பேச்சியம்மன் சிலை, ஆதாரபீடத்துடன் சேர்ந்து நான்கே முக்கால் அடி உயரம் உடையது. அன்னை பேச்சியம்மன் இடது காலை மடித்து, வலக்காலைத் தொங்கவிட்ட நிலையில் நான்கு திருக்கரங்களுடன் காட்சி தருகின்றனள். அன்னையின் மேல்வலது திருக்கரம் திரிசூலத்தையும் மேல்இடது திருக்கரம் உடுக்கையையும் பிடித்துள்ளது. கீழ்வலது திருக்கரம் எலுமிச்சைப் பழத்தைப் பிடித்த வகையிலும் அமைந்துள்ளது. அன்னை தன்னுடைய இடக்காலின் தொடைப் பகுதியின் மீது சிறிய குழந்தையை அமர்த்தித் தன்னுடைய கீழ் இடது திருக்கரத்தால் அக்குழந்தையைப் பிடித்துள்ளனள்.
அங்ஙனமே, அன்னை தன்னுடைய வலக்காலைத் தாமரை மலரின் மீது ஊன்றியுள்ளனள். அன்னை தன் கூந்தலை முடிந்து வலப்பக்கம் கொண்டையிட்ட அமைப்புடன் அன்பே உருவாய் அமைதி கொஞ்சும் வடிவுடன் திகழ்கிறாள்.
சகஸ்ரலிங்கேசுவரர்
இத்திருக்கோயிலின் குடமுழுக்கின் பொழுது சிவபெருமானை ஓங்காரேசுவரர் என்னும் திருப்பெயரில் இலிங்க வடிவில் பிரதிட்டை செய்தனர். இரண்டாம் குடமுழுக்கின் பொழுது, இந்த இலிங்கத்தை மாற்றி, சகஸ்ரலிங்கேசுவரர் என்னும் இலிங்கத்தைப் பிரதிட்டை செய்தனர். இந்த இலிங்கம் மூன்றடி உயரத்திலும், இலங்கபானத்தில் ஆயிரம் சிறிய இலிங்கங்களும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
இங்ஙனமே, விநாயகர், பாலமுருகன், மாரியம்மன், மாகாளியம்மன், கன்னிமார், விஷ்ணு துர்க்கை, சிவதுர்க்கை, பைரவர், தென்முகக்கடவுள், நவநாயகர் ஆகிய பரிவார மூர்த்தங்களும் சிற்பசாத்திரத்தின் படியே வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன.
உற்சவ மூர்த்திகள்
இத்திருக்கோயிலில் வனபத்ரகாளியம்மன், பேச்சியம்மன், விநாயகர், முருகன், பிரதோசநாயகர், லலிதாம்பிகை, மகிசாசுரமர்த்தினி என்னும் உற்சவ மூர்த்திகள் (பஞ்சலோக சிலைகள்) உள்ளன.
அவற்றுள் வனபத்ரகாளியம்மன் உற்சவர் நின்ற திருக்கோலத்தின் நான்கு திருக்கரங்களுடன், மேலிரு திருக்கரங்களில் உடுக்கை, அக்கினி என்பனவும், கீழிரு திருக்கரங்களில் திரிசூலம், கபாலம் ஆகியவற்றை ஏந்தியபடி அமைந்துள்ளது.
பேச்சிம்மன் உற்சவர் நின்ற நிலையில் பன்னிரு திருக்கரங்களுடன் அமைந்துள்ளது. கரங்களில் முறையே உடுக்கை, அங்குசம், அக்கினி, கதாயுதம், கத்தி, அபயக்கரம், சூலம், பாசக்கயிறு, தண்டம், கேடயம், கபாலம், எலுமிச்சை என்பவை உள்ளன. அன்னையின் திருப்பாதங்களின் முன்பு, குழந்தை ஒன்று நின்ற நிலையில் உள்ளது.
திருவிழாக்கள்
வனபத்ரகாளியம்மன் பேச்சியம்மன் திருக்கோயிலின் ஆண்டுத்திருவிழா மிகச்சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுவதுடன், ஒவ்வொரு மாதமும் சிறப்பான நாட்களில் பல்வேறு விழாக்கள் கொண்டாடப்படுகின்றன. தவிர, அன்றாட பூசை, வாரம், மாதம் எனப் பல்வேறு பூசைகள் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றன. அவற்றையெல்லாம் ஒருங்கே தருவதாயின் இக்கட்டுரை வரைகடந்து செல்லும் என்பதால், இன்றியமையாத சிலவற்றை மட்டும் இங்குக் காண்பது சாலும்.
வருடாந்திரத் திருவிழா
இத்திருக்கோயிலின் வருடாந்திரத்திருவிழா ஒவ்வோராண்டும் ஆனிமாதத்தில் கொண்டாடப்படுகிறது. திருக்கோயில் கரும்புக்காட்டில் அமைந்திருந்த பொழுது வருடத்திருவிழா (நோம்பி) மூன்று நாட்கள் கொண்டாடப்பட்டு வந்தது. அதன்படி, முதல்நாள் திருப்பேரூர் பட்டீசுவரர் திருக்கோயிலின் அருகேயுள்ள நொய்யலாற்றிலிருந்து திருமஞ்சனத்தீர்த்தம் எடுக்கப்பட்டு, அலங்கரிக்கப்பட்ட யானையின் மீது வைத்து ஊர்வலமாக வந்து அம்மனுக்கு அப்புனித நீரால் அபிடேகம் செய்து தீபாராதனை செய்வர். இரண்டாம் நாள் ருத்ரபாராயணம் செய்து அம்மனுக்கு அபிடேக ஆராதனை செய்வர். மூன்றாம் நாள் மூன்று திருக்கரகங்கள் அலங்கரித்து ஊர்வலமாகக் கொண்டுவந்து அபிடேக ஆராதனை செய்வதுடன் விழா நிறைவடையும். இங்ஙனம் இத்திருக்கோயிலின் முதலாண்டுத் திருவிழா 1948-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்றது.
திருக்கோயில் கோவை உக்கடம் தொறையர் வீதியில் தற்போது அமைந்துள்ள இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டவுடன், அன்பர்களின் வருகை அதிகரிப்பினாலும், பக்தர்களின் உறுதுணையாலும் மூன்றுநாள் திருவிழா எட்டுநாள் விழாவாக விரிவுபடுத்தப்பட்டது. அதன்படி, முதல்நாள் கணபதி ஹோமம் செய்து, அன்றுமாலை பேரூர் நொய்யலாற்றிலிருந்து திருமஞ்சனத்தீர்த்தம் கொண்டு வந்து இரவு திருக்கொடியேற்றுதல். இரண்டாம் நாள் வனபத்ரகாளியம்மனுக்கு சுத்தஹோமம் செய்து விசேட அபிடேகமும் அன்னாபிடேகமும் செய்தல். மூன்றாம் நாள் இரவு அம்மனுக்கு சக்திக்கரகம் (சக்தி விஞ்ஜை) அழைத்து வருதல், நான்காம் நாள் திருவிளக்கு வழிபாடும், ஐந்தாம் நாள் இரட்டைக்கரகம் பூவோடு (அக்கினிச்சட்டி) எடுத்து ஊர்வலமாக வந்துத் திருக்கோயிலை அடைதல், ஆறாம் நாள் மஞ்சள் நீராடி திருக்கொடியிறக்குதல். ஏழாம் நாள் அம்மன் திருவீதியுலாவும், இறுதிநாள் பேச்சிம்மனுக்கு அபிடேக ஆராதனை செய்து மறுபூஜை செய்து அன்னதானம் வழங்குவதுடன் விழா நிறைவடைகிறது. இங்ஙனம் இத்திருக்கோயிலின் வருடத்திருவிழா ஊரார்போற்றும் விதத்தில் ஆண்டுதோறும் நடத்தப்பட்டு வருகிறது.
பல்வேறு சடங்குகள்
வருடாந்திரத்திருவிழா சிறப்பான முறையில் நடத்தப்பெறுவதுடன் ஒவ்வொரு மாதமும் வரும் அமாவாசை, பௌர்ணமி தினங்களில் சிறப்பு வேள்வி செய்து அம்மன் அருள் வாக்குக் கூறப்படுகிறது. இவ்வேளையில் எலுமிச்சை, நெய்த்தேங்காய் ஆகியவற்றைச் சுற்றி இட்டால் கண்ணேறு கழியும் என்கின்றனர்.
இவைதவிர, வாரந்தோறும் வரும் செவ்வாய், வெள்ளி தினங்களில் மதியம் உச்சிக்காலப் பூசை சிறப்பு வாய்ந்ததாக உள்ளது. பூசை முடிந்தபின் அம்மன் அருள்வாக்கும் உண்டு. அங்ஙனமே பிரதோச காலத்தில் சகஸ்ரலிங்கேசுவரருக்கும் நந்திதேவருக்கும் அபிடேக ஆராதனை நடைபெறுகிறது. தவிர, விநாயகப் பெருமானுக்கு சங்கடஹர சதுர்த்தி, முருகப்பெருமானுக்கு சஷ்டி, கிருத்திகை விரதங்களிலும் அபிடேக திபாராதனை நடைபெறுகிறது. இவ்வாறே, விஷ்ணு துர்க்கைக்கு ராகுகாலத்தில் வழிபாடும் நடைபெறுகிறது.
ஆடல்வல்லானான நடராசப் பெருமானுக்கு வருடத்தில் மூன்று திருமஞ்சனங்கள் சிறப்பாக நடத்தப்படுகின்றன. மேலும் சுவர்ண ஆகர்சன பைரவருக்குத் தேய்பிறை அட்டமி நாளில் சிறப்பு அபிடேக ஆராதனை செய்யப்படுகிறது. இங்ஙனமே, ஒவ்வொரு நாளும் மூன்று வேளை பூசைகள் தவறாது நடைபெறுகின்றன.
இவ்வாறு இத்திருக்கோயிலில் ஆண்டு முழுவதும் விழாக்களும் சடங்குகளும் உரியமுறையில் நடைபெற்று வருகின்றன என்பது குறிக்கத்தகுந்த சிறப்பினதாம்.
நம்பிக்கைகள்; வழிபாடுகள்
வனபத்ரகாளியம்மன் பேச்சியம்மன் திருக்கோயிலில் நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் பல்வேறு வழிபாடுகள் நடைபெறுகின்றன. அவற்றுள் சிலவற்றைக் காண்போம்.
பிள்ளைப்பேறு; மருத்துவச்சிக் கூலி
மக்கட்பேறு இல்லாதோர், வனபத்ரகாளியம்மனையும் பேச்சியம்மனையும் வேண்டி வழிபடுகின்றனர். ஒன்பது வாரம் அம்மனுக்குச் செவ்வரளி மாலை சூட்டி நம்பிக்கையுடன் வழிபட்டவர் உறுதியாக நன்மக்கட் பேறு பெறுவர். இங்ஙனம் பிள்ளைப்பேறு பெற்றவர்கள் இன்றும் பலருண்டு. அங்ஙனம் பிறந்த குழந்தைகள் காளியின் வரத்தில் பிறந்த குழந்தைகள் என அழைக்கப்படுகின்றனர். அக்குழந்தைகட்கு அருள்வாக்கின் பொழுது அம்மனே பெயர் சூட்டுகிறாள்.
கருவுற்றிருக்கும் பெண்டிர் தங்களுக்கு நன்முறையில் சுகப்பிரசவம் ஆக வேண்டுமென்பதற்காக அம்மையை உளமுருக வேண்டிக்கொள்கின்றனர். அதன்படி சுகப்பிரசவம் ஆன பெண்டிர், தங்கள் வேண்டுதலை நிறைவேற்றும் விதத்தில், பேச்சியம்மனுக்கு ஐந்துபடி அரிசி, ஐந்து அச்சு கருப்பட்டி, உப்பு, மிளகு இன்னோரன்ன பொருட்களைக் காணிக்கையாகச் செலுத்துகின்றனர். இப்பொருட் தொகுதிக்கு மருத்துவச்சிக் கூலி எனப்பெயர் வழங்கப்படுகிறது.
திருமணத்தடை நீக்கம்
திருமணத்தடையுள்ளவர்கள் இருபத்தியொரு வாரம் இத்திருக்கோயிலுக்கு வந்து வழிபடின் அத்தடை நீங்கி நல்ல வாழ்க்கைத்துணை பெறுவர்.
பேயோட்டுதல்
காற்று, கருப்பு என்பவற்றால் பாதிக்கப்பட்டோர் பதினொரு வெள்ளிக்கிழமை இத்திருக்கோயில் வந்து அம்மனை வழிபடின் தீயசக்திகள் நீங்கப் பெறுவர். அங்ஙனம் நீங்க நற்பலன் அடைந்தோர் இன்றும் பலருளர்.
அடியவர்கள்
இவற்றுக்கெல்லாம் மேலாக இத்திருக்கோயிலையே; அன்னை வனபத்ரகாளியம்மன், பேச்சியம்மன்னையே தன் விருப்ப தெய்வங்களாகப் போற்றிவரும் அன்பர்; அடியவர் பலராவர். அவர்கள் யாவரும் அன்னையின் அருள்வாக்கின்படியே தன் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொண்டுள்ளனர்; அன்னையின் ஆணைப்படியே அனைத்தையும் செய்து வருகின்றனரென்பதும் சிறப்பாகச் சுட்டத்தக்கதாம்.
அம்மனின் திருப்பெயர்
வனபத்ரகாளியம்மன் மலையடிவாரத்தில் சுனையருகில் வீற்றிருந்தமையின் வனக்காளி என்றே அழைக்கப்பட்டனள். பின்னர் திருக்கோயில் ஊருக்குள் மாற்றி அமைக்கப்பட்டமையின் வனக்காளி என்னும் திருப்பெயரை வனபத்ரகாளி என்று மாற்றினர். ஆயினும், பக்தர்கள் அனைவரும் அன்;னையைக் ‘காளி’ என்றே உளமுருக அழைத்து மகிழ்கின்றனர். இங்ஙனமே, பேச்சியம்மனைப் ‘பேச்சி’ என்றே அன்புடன் அழைக்கின்றனர்.
இறுவாய்
கொங்குமண்டலமாம் கோவையம்பதியில் உக்கடம் ராஜுசெட்டியார் வீதியில் வீற்றிருந்து அருள்புரியும் அருள்மிகு வனபத்ரகாளியம்மனும் பேச்சியம்மனும் தம்மை உள்ளன்போடு நினைந்து வேண்டுபவர்க்கு வேண்டிய வரங்களைத் தந்தருள் செய்யும் தெய்வங்களாகவும் தம்மை, நேயமோடு காளி என்றும் பேச்சி என்றும் வாயினிக்க அழைத்துக் கசிந்துருகும் அன்பர்கட்கு ஒரு தீங்கும் நேராது காக்கும் ஒப்பற்ற சக்திகளாகவுந் திகழ்கின்றனரென்பதை, இத்திருக்கோயிலுக்கு வந்து வழிபடுவோர் நன்குணர்வர் என்பதில் எட்டுணையும் ஐயமில்லை.
முனைவர் க. மங்கையர்க்கரசி
உதவிப்பேராசிரியர்
அகர்சந்த் மான்மல் ஜெயின் கல்லூரி
மீனம்பாக்கம், சென்னை – 600 114.
முன்னுரை:
கணவனை இழந்த மகளிர் நிலை மிகவும் இரங்கத்தக்கதாகவே இருந்தது. கணவனின் இறப்பு மனைவிக்கு நிரந்தரமான பிரிவு. ‘இறந்த கணவன் இறந்த வேலினால் தன்னையும் மாய்த்துக்கொண்ட ஆஞ்சிக்காஞ்சியும், இறந்த கணவன் தலையொடு தன் முகத்தையும் மார்பையும் சேர்த்துக் கொண்டோளும் மாய்ந்த முதுகாஞ்சியும், கணவனை இழந்த தாபதநிலைக்காஞ்சியும், மனைவி இறந்த கணவனோடு ஈமம் ஏறிப் பெருந்தீயில் புகும்போது இடைப்பட்டோருக்குக் கூறும் பாலைக்காஞ்சியும் என்று தொல்காப்பியர் கூறியுள்ளார். பிரிவாற்றாமையினால் கணவனுடன் உயிர்த்துறத்தல், உடன்கட்டை ஏறுதல், கைம்மைநோன்பு நோற்று தம் இறுதிக் காலத்தைக் கடத்தியுள்ளனர். ‘தலைக்கற்பு’ ‘இடைக்கற்பு’, கடைக்கற்பு’ என்ற மூவகைக் கற்பு நிலைகளும் கம்பராமாயணத்தில் அமைந்துள்ளதைக் காண்போம்.
கணவனுடன் உயிர்விடுதல்:
கணவனுடன் உயிர்விடும் நிலை தொல்காப்பியர் காலத்திலேயே வழக்கில் இருந்தது. தொல்காப்பியர் கணவர் இறந்த பின்னர் மனைவியின் நிலையினை இரு பிரிவுகளாகப் பிரித்துள்ளார். அவை
இது ‘தாபதநிலை’ என்ற பெயரில் சுட்டப்படுகிறது.
கணவனுடன் உயிர்விடும் மனைவியர் நிலைக் குறித்துத் தொல்காப்பியர்
“நீத்த கணவன் தீர்த்த வேலின்
பேஎத்த மனைவி ஆஞ்சியானும்” (தொல்காப்பியம்- புறத்திணையியல் நூ22)
என்று இறந்த கணவன் விட்ட வேலினாலே தன் உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளும் மனைவி தலையோடு, மார்பையும், முகத்தையும் சேர்த்து இறக்கும் மனைவி ‘ மூதானந்தம்’ என்று சிறப்பித்துக் கூறுவர்.(உயிரைமாய்த்துக் கொள்வது,) போரில் அன்றி வேறு காரணத்தினாலோ தன் கணவன் இறந்தபோது, ‘அவனின்றி பிறர் தனக்குத் துணையாகார்’ என்று கணவனின் மார்பைப் பொருந்தியோ, இணையடி தொழுதோ உயிர் துறப்பவர் புகழப்படுவர்.
உடன்கட்டை ஏறி தீயில் உயிர்விடுதல் (சதி)
கணவனது சிதைத்தீயில் மனைவி வீழ்ந்து தற்கொலை செய்து கொள்ளுதலை ‘உடன்கட்டை ஏறுதல்’ (சதி) என்ற சொல்லாட்சி குறிப்பிடுகிறது. தொல்காப்பியர் இதனை
“நல்லோள் கணவனோடு நனியழல் புகீஇச்
சொல்லிடை இட்ட பாலைநிலையும்” (தொல்காப்பியம்பொருளதிகாரம்- புறத்திணையியல்-நூ22)
என்று தொல்காப்பியர் குறிப்பிட்டுள்ளார், .இந்நூற்பா உடன்கட்டை ஏறுதலை ‘அழல் புகுதல்’ என்ற சொல்லால் குறிப்பிடுகிறது.
புறப்பொருள்வெண்பாமாலையில் ஐயனாரிதனார், தொல்காப்பியர் கூறிய கருத்தையே உடன் கொண்டு உடன்கட்டை ஏறுதலைக் குறிப்பிடுவார் என்பதை,
“காதற்கணவனொடு கனையெரி மூழ்கும்
மாதற் மெல்லியல் மலிபுரைத்தன்று” (புறப்பொருள்வெண்பாமாலை காஞ்சி 22)
என்ற பாடலடி மூலம் அறியமுடிகிறது.
“பெருங்கோட்டுப் பண்ணிய கருங்கோட்டு ஈமம்.
நுமக் கரி தாடுகதில்ல வெடிக்கெம்
பெருஞ் தோட்கணவன் மாய்ந்தென வரும்பற
வள்ளி தழுவித்த தாமரை
நள்ளிரும் பொய்கையுந் தீயுமோரற்றே” (புறநானூறு 246)
என்று கூறுவதன் மூலம் தீஉண்டாக்குதல், தீப்பாயும் இடம், தீப்பாயும் பெண்களின் நிலை, தீப்பாயும் தன்மைப் போன்ற செய்திகளால் தெரிகின்றன.
உடன்கட்டை ஏறுதலை வடமொழியில் ‘ஸதி’ (சதி) என்ற சொல்லால் குறித்தனர். இவ் வடமொழி சொல்லிற்கு ‘நற்குணமுடைய மனைவி’ என்பது பொருளாகும். என்றாலும் இச்சொல் கைம்பெண் கணவனோடு மரித்ததற்குத் ‘தற்கொலை செய்து கோடல்’ என்று மருவி பொருள்படுவதாயிற்று.
நாயகனுடன் மரணமடைந்த கற்புடையாள் தங்கள் தேகத்தில் உரோமவரிசைகள் எவ்வளவு உண்டோ அவ்வளவு காலம் சொர்க்கத்து உறைவர் என்கிறது ‘அபிதான சிந்தாமணி’ என்று ‘சங்க இலக்கியம் கருத்தியல் வளம்’ என்ற நூலில் கூறப்பட்டுள்ளது.
இறப்பிற்குப் பின்னால் ஒரு வாழ்க்கை உண்டென என்னும் பெண்களுக்கு மேலுலக வாழ்க்கை சொர்க்கமாக அமையும் என்று ஆசையூட்டி, உடன்கட்டை ஏறுவதில் தவறில்லை என்ற எண்ணத்தை உருவாக்கிவிட்டனர். கல்வியறிவற்ற, கணவர்மீது அன்பும், அக்கறையும் கொண்ட பெண்கள், கணவனுக்காக என்று கூறினால், எந்தக் கட்டுக்கதைளையும் நம்பிவிடுவர் என்றே எண்ணினர். இறந்த கணவனோடு சொர்க்கம் உறைவதும், உடன்கட்டை ஏறினால் சாத்தியமாகும் என்று வலியுறித்தினர். பெண்களும் அதை அப்படியே நம்பினர்.
கைம்மைநிலை:
கைம்மைநோன்பு மிக்க கடுமையான விதிகளைக் கொண்டதாக இருந்தது. கைம்பெண்கள் அணிகளைக் களைந்து, கூந்தலை நீக்கி, தம்மை அழகற்றவர்களாக ஆக்கிக் கொண்டனர். காம உணர்வுகளை தூண்டும் உணவு வகைகளை நீக்கிவிட்டு, உயிர் வாழ்வதற்குத் தேவையான உணவுகளைமட்டுமே உண்ணவேண்டும் என்ற நிலை ஏற்பட்டது. இவற்றுக்கு மேலாக இளம்பெண்கள் இயற்கை உணர்வுகளைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டி யிருந்தது. கணவன் இறந்த நிலையில் காமுறுதல், காமுறப்படல் ஆகியவற்றிற்கான உணர்வுகள் தம்பால் தோன்றாமைக்கு உதவும் வகையில் மனைவியர் மேற்கொண்ட செயல்களே கைம்மைநோன்பின் நிகழ்ச்சிகள் ஆயின.
கணவனை இழந்த பெண்கள் கணவனின் நினைவாக நோன்பு நோற்று வாழ்வதனை ‘கைம்மைநோன்பு’ என்று குறிப்பிடுவர். இலக்கியங்களில் நோன்பு நிற்கும் பெண்களை ‘உயவற்பெண்டிர், கழிகலமகளிர்’ என்று குறிப்பிடுகிறது.
கைம்மைமுறைகளை
1. கூந்தல் களைதல்
2. அணிகலன்கள் களைதல்
3. தரையில் பாயின்றி படுத்துறங்குதல்
4. உணவில் கட்டுப்பாடு
5. கணவனுக்குப் பிண்டமளித்தல்
6. குளிர்ந்த நீரில் மூழ்குதல்
என்று 6 வகைகள் கூறப்படுகின்றன..
தலைக்கற்பு:
தலைவன் இறந்த செய்தியைக் கேட்ட அளவில் தலைவியும் உடன் உயிர்த்துறத்தல் ‘தலைக்கற்பு’ எனப்பட்டது.
இடைக்கற்பு:
தலைவன் இறந்தபின் அவன் பிரிவுத்துன்பம் தாழாமல் அவனை எரிக்கும் சிதையிலேயே வீழ்ந்து உயிர் விடுதல் ‘இடைக்கற்பு’ எனப்பட்டது. கடைக்கற்பு:
கணவனை இழந்த பெண்கள் கணவனின் நினைவாக நோன்பு நோற்று வாழ்தல் ‘கடைக்கற்பு’ எனப்பட்டது.
கம்பராமாயணத்தில் தலைக்கற்பு:
இராவணன் இறந்துகிடக்க அவன் மனைவி மண்டோதரி “கொடியவளான எனக்கு நேர்ந்திருப்பது பெருந்துயரம். நான் அரக்கர் தலைவனான என்னுடைய கணவன் இறந்த பின்பா இறப்பது? அவருக்கு முன்னால் இறக்க வேண்டும் என்ற கருத்தையும் பெற்றவள் ஆகவில்லை” என்று பலப்பல புலம்பி அழைத்தவளாய் ஏக்கம் கொண்டு எழுந்து பொன் அணிகலன்களால் பொருந்தியிருக்கும் அந்த இராவணனின் ஒப்பில்லாத மார்பினைத் தன்னுடைய தளிர் போன்ற கைகளால் தழுவி தனித்தன்மையுடன் நின்று உரத்தக் குரலினால் அழைத்துப் பெருமூச்சுவிட்டாள் உயிர் நீங்கினாள் என்பதை
“என்று அழைத்தனள் அங்கு எழுந்து அவன்
பொன் தழைத்த பொரு அரு மார்பினைத்
தன் தழைக் கைகளால் தழுவித் தனி
நின்று அழைத்து உயிர்த்தாள் உயிர்நீங்கினாள்” (யுத்தகாண்டம்-இராவணன் வதைபடலம் 3885)
என்ற பாடலடி மூலம் அறியமுடிகிறது.
மழையைப் போல நீரைப் பெருக்கும் விழிகளை உடையவரான அரக்க மகளிர், தம் கணவருடைய வயிரம் போல வலிமையான உடல்களைத்தேடிப் போர்க்களத்தில் புகுந்தனர். அம்மகளிர் பிணங்களாகிய பெரிய மலைகளில் தம் கணவன் உடலிலிருந்து பிறந்த ரத்த ஆற்றினில் மூழ்கியவராய் இனிய உயிரை விட்டனர் என்பதை
“மாரி ஆக்கிய கண்ணியர் கணவர்தம்வயிரப்
போர் யாக்கைகள் நாடி அப்பொருகளம் புகுந்தார்” (யுத்தகாண்டம் – படைத்தலைவர் வதைப்படலம் 2310)
மூலம் அறியமுடிகிறது.
போரில் இழந்த தம் கணவருடைய உருவத்தைத் தெரிந்து கொள்ள முடியாத அரக்கமகளிர் அவ்வுடல்களை நெருங்கி, தம் வசம் இழந்தவராகி பிறகு அவ்வுடலில் கவசத்தை நீக்கிவிட்டு, தோள்களின் மேலே கொடிகள் போன்ற தம் கூர்மையான நகத்தால் செய்த பெருங்குறி இருப்பதைப் பார்த்துத் தங்கள் அரிய உயிரை நீக்கினர் என்பதை,
“துவசம் அன்ன தம்கூர் உகிர்ப் பெருங்குறி தோள்மேல்
கவசம் நீக்கினர் கண்டு கண்டு ஆர் உயிர் கழிந்தார்” (யுத்தகாண்டம் – படைத்தலைவர் வதைப்படலம் 2309)
மூலம் அறியமுடிகிறது.
கம்பராமாயணத்தில் இடை க்கற்பு:
அயோத்தியாகாண்டம் தைலமாட்டுப் படலத்தில் , தசரதன் இறந்தவுடன் அவனது அறுபதினாயிரம் மனைவியரும், இறந்துவிட்டவனான தம் உயிர் போன்ற கணவனைக் கண்டு கலங்கினர். தசரதனை வானுலகத்திலும் பின் தொடர மன உறுதி மேற்கொண்டனர். சத்ருக்கணன் ஈமச்சடங்குகளைச் செய்தபோது தசரதன் மனைவியர் அறுபதினாயிரம் பேரும் தாம்அணிந்த மாலைகளும், மற்றுள்ள அணிகலன்களும் தம்முடைய இடைகளும் விளங்கித் தோன்ற இலையில்லாத தாமரை மலர்கள் நிறைந்த பூக்காட்டிலே மலைக் குகையில் வாழும் மயில்கள் போல ஈமத்தீயில் இறங்கிமூழ்கினர். தாம் கணவனுடன் உயிர் விடுவதால் கற்புடை மகளிர் செல்லும் சொர்க்கலோகத்தை தீக்குளித்த தேவியர் அனைவரும் அடைந்தனர் என்பதை
“இழையும் ஆரமும் இடையில் மின்னிட
குழையும் மா மலர் க் கொம்பு அனார்கள் தாம்
தழை இல் முண்டகம் தழுவு கானிடை
மொழியில் மஞ்ஞைபோல் எரியில் மூழ்கினர்” (அயோத்தியாகாண்டம் – பள்ளியடைப்படலம் 926)
மூலம் அறியமுடிகிறது.
கம்பராமாயணத்தில் கடைக்கற்பு: (கைம்மைநிலை)
அணிகலன்கள் களைதல் மற்றும் திலகம் இழத்தல் தன்னுடைய அழகுத்தன்மையைக் குறைத்தல் என்பது கம்பராமாயணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது. கூந்தலில் மலர்கள் சூடுவதில்லை.
வாலியின் மனைவியான தாரை, வாலி இறந்துவிட்டதால் கைம்மைநிலை வாழ்வை வாழ்ந்தாள். கார்காலம் முடிந்தபிறகு சீதையைத் தேடலாம் அதுவரை அரண்மணையில் இரு என்று இராமன் கூறினான். மாதங்கள் முடிந்தும் சுக்ரீவன் வராததால் கோபம் கொண்ட இராமன் இலட்சுமணனை அனுப்பினார். கோபத்துடன் சென்ற இலட்சுமணனை அனுமன் ஆலோசனைபடி தாரை எதிரில் வந்து பேசினாள். அவளுடைய சொல்லைக்கேட்ட அளவில் பேசியவர் யார் என்பதை அறிய இலட்சுமணன் விளங்கும் வெண்மையான முழுமதி பகற்பொழுதிலேயே பூமியில் வந்த தோற்றத்தைப் போன்ற ஒளி விளங்கும் குன்றிய அழகு விளங்கும் முகத்தையுடையவளான, தாரையின் முகத்தைப் பார்த்தான். திருமாங்கல்யத்தை ஒழித்து மணிகள் பதித்துச் செய்யப்பெற்ற மற்ற அணிகலன்களையும், அணியாமல் நீக்கி, நறுமணம் உள்ளதும், மலர் மாலையையும் அணியாது விலக்கிக் குங்குமப்பூவின் குழம்பையும், சந்தனக்குழம்பையும் பூசிக் கொள்ளாத பருத்தக்கொங்கைகள், பாக்குமரம் போன்ற கழுத்துடன் மறையும்படி மேலாடையில் நன்கு போர்த்துள்ள மகளிரில் சிறந்தவளான இந்தத் தாரைப் பார்த்த இலக்குமணன் இரங்கத்தக்க அத்தோற்றத்தைக் கண்டதாலும் தன் தாயரை நினைத்ததாலும் கண்களில் நீர் வர வருத்தம் அடைந்தான். என்னைப் பெற்ற தாயர் இருவரும் இத்தகைய கைம்மைக் கோலம் கொண்டுதானே இருப்பர் என்று உள்ளம் கொதிந்தான் என்பதை,
“மங்கல அணியை நீக்கி மணி அணி்துறந்து வாசக்
கொங்கலர் கோதைமாற்றி க் குங்குமம் சாநரதம் கேட்டுப்
பொங்கு வில் முலைகள் பூசக் கழுத்தொடு மறையப் போர்த்த
நங்கையைக் கண்ட வள்ளல் நயனங்கள் பனிப்ப நைந்தீன்”
(கிட்கிந்தா காண்டம்- கிட்கிந்தைப் படலம் 612) பாடலடி மூலம் அறியமுடிகிறது. கணவனை இழந்த தாரை கைம்மையாக அணிகலன்களை நீக்கி, பூ அணியாமல் கழுத்துமறையும்படியான ஆடையை உடுத்தியிருந்தாள் என்பதும், அவளைக் கண்டபோது இலட்சுமணன் தன்னுடைய தாயரும் இப்படித்தானே இருப்பர் என்று நினைக்கிறான் என்பதும் புலப்படுகிறது.
முடிவுரை:
கணவன் இறந்தவுடன் மனைவியும் இறந்த தலைக்கற்பும், கணவனுடைய சிதைத் தீயில் மனைவியும் விழுந்து இறத்தல் இடைக்கற்பாகவும், கணவன் இறந்தபின் கைம்மைநோன்பு நோற்று வாழும் கடைக்கற்பு என்ற மூவகைக் கற்பு நிலைகளும் கம்பராமாயணத்தில் கூறப்பட்டுள்ளதை அறியமுடிகிறது.
துணை நூற்பட்டியல்
1. இராமசுப்பிரமணியன், வ.த. புறப்பொருள் வெண்பா மாலை, மீனாட்சி புத்தக நிலையம், மதுரை, 2009.
2. இளம்பூரணர் உரை, தொல்காப்பியம்-பொருளதிகாரம், திருநெல்வேலி தென்னிந்திய சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம் லிமிடெட் சென்னை, 1953.
3. பாலசுப்பிரமணியன்.கு.வை (உரை.ஆ) புறநானூறு மூலமும் உரையும், நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ் (பிரைவேட்) லிமிடேட் சென்னை, 2004
4. பூவண்ணன், கம்பராமாயணம் மூலமும் தெளிவுரையும் தொகுதி 1,2,3,4,5,6,7,8 வர்த்தமானன் வெளியீடு, சென்னை, 2011
2002இல் சிங்கப்பூர்
படப்பதிவு – ஹேமமாலினி
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
நவீன சக்கராயுதம்
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
வணக்கம்.
‘காலங்களில் அவன் வசந்தம்’ தொடர் நிகழ்ச்சியின் 69 ஆவது நிகழ்ச்சி..
இன்று, செப்டம்பர் 14, 2021, மாலை 6.30 மணிக்கு..
சிறப்பு விருந்தினர்:
செய்தி வாசிப்பாளர், கிரி டிரேடர்ஸ் இயக்குனர், அருமையான ஒலிப்பதிவுக் கூடமான சுரங் ஸ்டூடியோ அதிபர், இனிமையான பாடகர், எங்கள் “பாரதி யார்?” நாடகத்தில் செல்லம்மாவின் அண்ணன் அப்பாத்துரையாக வந்து கலக்குபவர்…
இன்முகம் கொண்ட என் நண்பர், புன்னகையாலும், இனிய குரலாலும் நம்மைக் குளிர்விக்க வருகிறார்!
வாருங்கள்! கண்ணதாசனைக் கொண்டாடுவோம்!
நிகழ்ச்சி நேரலை: https://youtu.be/WdiqyKWn5jg
அன்புடன்,
ரமணன்
வங்கிகள், மின்னங்காடிகள், சந்தைகள், நிறுவனங்கள் எனப் பலவற்றிலும் ஜீரோ வட்டி (Zero cost EMI / No cost EMI) எனப் பார்க்கிறோம். உண்மையிலேயே இந்தக் கடன்களுக்கு வட்டி இல்லையா? அங்கீகரிக்கப்பட்ட நிதி ஆலோசகர் ராமகிருஷ்ணன் நாயக் விளக்குகிறார். உங்களுக்கு ஏதும் ஐயம் இருந்தால் கேளுங்கள்.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
தாம்பரம் வீதிகளில் குதிரைகளைக் காண முடிகிறது. நம் வீட்டருகே திரிந்த குதிரைக் குட்டியையும் அதன் குடும்பத்தையும் இங்கே காணலாம். இந்தக் குதிரைக் குட்டி, தலையைச் சிலுப்புவதையும் கனைப்பதையும் தாயிடம் பால் குடிப்பதையும் ஓடி விளையாடுவதையும் இந்தப் பதிவில் காணலாம்.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
https://earthquake.usgs.gov/earthquakes/eventpage/us7000f93v/map
https://earthquake.usgs.gov/earthquakes/eventpage/us7000f93v/executive
During the past 7 days, Mexico was shaken by 1 quake of magnitude 7.1, 3 quakes between 5.0 and 6.0, 44 quakes between 4.0 and 5.0, 172 quakes between 3.0 and 4.0, and 47 quakes between 2.0 and 3.0. There were also 50 quakes below magnitude 2.0 which people don’t normally feel.
Damages in Acapulco, Mexico September 7, 2021
Biggest quake: 7.1 quake North Pacific Ocean, 8 km south of Acapulco de Juarez, Guerrero, Mexico, Sep 7, 2021 8:47 pm (GMT -5) 4 days ago
Biggest quake today: 4.4 quake North Pacific Ocean, 156 km southwest of Mapastepec, Chiapas, Mexico, Sep 12, 2021 3:32 am (GMT -6) 2 hours 22 minutes ago
சி. ஜெயபாரதன் B.E.(Hons) P.Eng (Nuclear), கனடா
+++++++++++++++++
பூமகள் சற்று தோளசைத்தாள் !
தாமாக வீழ்ந்தன
மாளிகைகள் !
மாந்தர் மரித்தார்
சிதைவு களில்
சிக்கினர் ! செத்தனர் ! புதைந்தனர் !
கடற்தட்டு
தடம்மாறிக் கால் உதைத்தால்
உடனே சுனாமி எழும் !
பூகம்ப நர்த்தனம் நகர்த்திடும்
பூகோள அச்சை !
காலம் மாறும் ! பருவம் மாறும் !
நாளின் நீட்சி குன்றும் !
கனல் திரவம் அழுத்தமாகிக்
குப்பெனப் பொங்கும் எரிமலைகள் !
சூழ்வெளி
பாழாய்ப் போக
ஆழ்ந்த பூமிக் குள்ளும்
ஊழல் தட்டுகள்
சூழ்ந்துள்ள தப்பா !
எங்கெங்கு வாழினும்
இன்ன லப்பா !
ஏழு பிறப்பிலும் மானிடர்க்கு
தொல்லை யப்பா !
ஊழிக் கூத்தின்
பிரளய அழிவு அடுத்தடுத்து
அரங்கே றுதப்பா !
முடுக்கி விட்ட பூகோளம்
நடுக்கம் தரும் !
ஊழியின் மேளம் !
+++++++++++++++++++
2021 செப்டம்பர் 7 இல் மெக்சிக்கோ நாட்டின் தென்மேற்குப் பகுதியில் உள்ள அகபுல்கோவில் நேர்ந்த M 7.1 ஆற்றல் பூகம்பம் பேரளவு கோரச் சிதைவுகளை உண்டாக்க வில்லை. அது நடுமைத் தர விளைவுகள் தரும் ஒரு பூகம்பமாய்க் கருதப்படுகிறது. அந்த நில நடுக்கம் அமெரிக்கத் தட்டுகளும், கோகாஸ் தட்டுகளும், [American and Cocos Tectonic Plates] ஆண்டுக்கு 65 மில்லி மீடர் நகர்ச்சி வீதத்தில் மோதியதால் உண்டானது.
கடந்த நூறாண்டில் மெக்சிக்கோ தென்மேற்குப் பகுதியில் பல்வேறு ஆற்றல் பூகம்பங்கள் நேர்ந்துள்ளன. அவற்றில் 17 எண்ணிக்கை M 7 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட ஆற்றல் உள்ளவை.
2017 Central Mexico earthquake in México City.webm
https://youtu.be/Z8JF2PthRkg
2021 செப்டம்பர் 7
https://www.msn.com/en-ca/news/other/dogs-used-in-quake-search-in-mexico-city/vp-AAsmEfJ
2017 செப்டம்பர் மாதத்தில் மெக்சிக்கோ நாட்டில் அடுத்தடுத்து இருபெரும் பூகம்பங்கள் நேர்ந்து, மெக்சிக்கோ நகரிலும், சுற்றியுள்ள மற்ற நகரங்களில் உயிர்ச் சேதங்களும், பொருட் சேதங்களும் பேரளவில் விளைந்துள்ளன. முதலில் செப்டம்பர் 7 ஆம் தேதியில் 8.1 M அளவு அசுரப் பூகம்பம் சியாபாஸ் கடற் பகுதியைத் தாக்கியுள்ளது. 100 பேர் மாண்டனர். பன்மாடி அடுக்கு மாளிகைகள், வீடுகள் பற்பல நொறுங்கித் துண்டாக்கப் பட்டன. அது நேர்ந்து இரண்டு வாரத்திற்குள் [செப்டம்பர் 19 இல்] 400 மைல் தூரத்தில் [650 கி.மீ.] 7.1 M அளவில் அடுத்த பூகம்பம் தாக்கி 342 பேர் மாண்டனர். 6000 பேர் காயமுற்றனர்.
1985 ஆண்டில் மெக்சிக்கோவில் முன்பு நேர்ந்த பூதப்பெரும் பூகம்பத்தில் 10,000 பேர் உயிரிழந்தார். அது முதல் மெக்சிக்கோ அரசாங்கம் பூகம்ப எச்சரிக்கைப் பயிற்சி பொது மக்களுக்கு அளித்து வருகிறது. 2017 செப்டம்பர் 19 தேதிப் பூகம்ப எழுச்சிக்கு 2 மணிநேரத்துக்கு முன்னர்தான் விந்தையாக எச்சரிக்கைப் பயிற்சி அளிக்கப் பட்டிருக்கிறது.
தீக்கனல் வளையத்தில் [Ring of Fire] சிக்கியுள்ள உலக நாடுகளில், ஜப்பான், பெரு, மெக்சிக்கோ, இந்தோனேஷியா ஆகிய நான்கு நாடுகளிலே அடிக்கடி பூகம்ப நடுக்கங்கள் நேர்ந்து, உயிர்ச் சேதமும், பொருட் சேதங்களும் பேரளவு விளைந்து வருகின்றன. இவற்றில் மெக்சிக்கோ நாடு மட்டும் குறுக்கிடும் மிகவும் சிக்கலான பல்வேறு பிறழ்ச்சித் தட்டுகள் [Tectonic Plates] மீது அடிக்கடி நடுங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.
பசிபிக் தட்டு, கோகோஸ் தட்டு, ரிவேரா தட்டு, கரீபியன் தட்டு, வட அமெரிக்கன் தட்டு ஆகிய ஐந்து பிறழ்ச்சித் தட்டுகள் அடிக்கடித் தாலாட்டும் மிதப்புப் பகுதியாக மெக்சிக்கோ நாடு பள்ளி கொண்டுள்ளது. இந்த ஐந்து கரத் தட்டுகள், வெவ்வேறு திசைகளில் இயங்கி, நில நடுக்கம் உண்டாக்கி நாள் ஒன்றுக்குச் சராசரி 40 பூகம்பங்கள் நேர்கின்றன !
மெக்சிக்கோ நகரம் மெதுமணல் [Soft Soil with Sand] கொண்ட காய்ந்த ஏரிப்படுகை மீது வீடுகள் நிறுவப்பட்டுள்ளது. ஆதலால் நில நடுக்க சமயங்களில் சேதாரம் பேரளவு உண்டாகிறது. பூகம்பம் ஏற்பட்டு ஒன்பது நாட்களுக்குப் பிறகு [செப்டம்பர் 28 இல்] குறைந்தது 333 பேர் உயிர் இழந்ததாகத் தெரிகிறது. சுமார் 5400 பேர் காயப் பட்டனர். ஆயினும் 38 நபர் இன்னும் காணப்பட வில்லை.
புலவர் முனைவர் கோ. சுந்தராம்பாள்
உதவிப்பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை
பான் செக்கர்ஸ் மகளிர் கல்லூரி,
விளார் புறவழிச்சாலை,
தஞ்சை மாவட்டம் – 613006.
மின்னஞ்சல் முகவரி – egowrisss@gmail.com
முன்னுரை
‘முகத்தைப் பாரு! இஞ்சித் தின்ன கொரங்காட்டும்!’, ‘முழிக்கிறத பாரு! திருடன தேள் கொட்டுன மாதிரி!’, ‘அசைஞ்சு வர்றதப் பாரு எருமை மாடு மாதிரி’, ‘எப்படிப் பேசறா பாரு? தேன் ஒழுகிற மாதிரி’ என்னுமாறு அமைந்த பேச்சுக்களைக் கேட்காதவர்கள் இதுவரைப் பிறக்காதவர்களே!. ‘முகம் குரங்கு மாதிரி இருக்கிறது’ என்றால் முகம் என்ன கவிதையா? ‘திருடன தேள்கொட்டுன மாதிரி’ என்றால் தவறு செய்தவன் கீர்த்தனையா? ‘எருமை மாதிரி அசைந்து வருகிறான்’ என்றால் வருகிறவன் செய்யுளா? ‘தேன் மாதிரி பேசுகிறாள்’ என்றால் அவள் என்ன பாடலா? அவர்களெல்லாம் மனிதர்கள். இந்தப் பேச்செல்லாம், இந்த உவமங்கள் எல்லாம் வாழ்வியலில் நாளும் காண்பன. நாளும் கேட்பன. ‘வாழ்க்கையின் எதிரொளியே இலக்கியம்’ என்பது உண்மையாயின் உவமங்கள் வாழ்வியல் விளக்கங்களாகவே இருக்க முடியுமேயன்றிக் கவிதைக்கு அழகு சேர்க்கிற ஒன்றாகவோ செய்யுளுக்கு அணியாகவோ ஆகவே முடியாது. இது தமிழ் மரபு. தமிழ்க்கவிதை மரபு. தமிழ்க்கவிதைகளின் உவமக்கோட்பாட்டின் தலையாய கொள்கை.
மரபுநிலை திரியின் பிறிது பிறிதாகும்
தமிழ்க்கவிதைகளில் உவமக்கோட்பாடுகள் என்பது தொல்காப்பியம் சார்ந்ததும் அதனையொட்டிய காலமுறை வளர்ச்சியுமாகும். இதிலிருந்து ஓர் ஆய்வுண்மையை நம்மால் பெற முடியும். அதாவது ‘தொல்காப்பியத்தில் இவ்வாறு இருந்து வந்த இவ்வுவமநெறி பிற்காலத்தில் இன்னின்னவாறு மாறியிருக்கின்றன’ என்று கண்டறிவதுதான் அந்த உண்மை. அதாவது ஆய்வு என்பது மேலிருந்து கீழாக வரவேண்டுமேயன்றிக் கீழிருந்து மேலாகச் செல்லுதல் அல்நெறி. அதுதான் ஆய்வு நெறி.
அண்மையில் ‘சங்க இலக்கியத்தில் உவமைகள்’ என்னும் பெயருடைய ஒரு நூலினைக் கற்கும் வாய்ப்பு கிட்டியது, அந்த ஆய்வு நூல் உவமம் பற்றியது. அந்த ஆய்வறிஞர் என்ன சொல்லுகிறார்? சங்க இலக்கியத்தில் நிரல் நிரை அணி இருந்தது என்கிறார். தொல்காப்பிய உவமக் கோட்பாடுகள் அனைத்தும் அகத்திணை மரபினைச் சார்ந்தவை என்பது இக்கட்டுரைத் தொடரின் தொடக்கப் பதிவுகளில் வலிமையான சான்றுகளுடன் நிறுவப்பட்டுள்ளன. அந்த அறிஞர் சொல்லுவதில் உள்ள முரண்களைப் பின்வரும் பகுதியில் காணலாம்.
தொல்காப்பிய உவமக் கொள்கையும் அணிகளும்
மெத்த படித்த மேதைகள் எல்லா அணிகளையும் உள்ளடக்கித்தான் தொல்காப்பியம் உவம அணியைச் சொல்கிறது என்கின்றனர். எனவே “உவமை ஏனைய அணிகளுக்குத் தாய்” எவ்வளவு பொருத்தமில்லாத கருத்தியல் இது? திருமணம் ஆகிய பெண்ணொருத்திக்குத் தனக்கு நாற்பத்து மூன்று பிள்ளைகள் பிறக்கும் என்று அவ்வளவு துல்லியமாகத் தெரியுமா என்ன? தொல்காப்பியர் அணியிலக்கண கருத்துடையார் அல்லர். உரையாசிரியர்கள் சிலர் அந்தக் கருத்தினை உடையவர் என்பது அவர்தம் உரைகளால் பெறப்படும். காரணம் மூலத்திற்கும் உரைகளுக்குமான காலம் 1500 ஆண்டுகள் இடைவெளி என்பதை மறக்கக் கூடாது. இந்த இடைவெளியில் அணியிலக்கணக் கொள்கை தோன்றி வளர்ந்திருக்கிறது என்று வைத்துக் கொண்டாலும் அதனைத் தனியாகச் சொல்லி விளக்கும் தனித்தமிழ் இலக்கண நூல் தமிழில் இல்லை. பிறமொழிக் கலப்பின் காரணமாக அமைந்தது தண்டியலங்காரம். அது வடமொழியின் ‘காவ்ய தரிசனம்’ என்பதன் தழுவல். இலக்கியத் திறனாய்வில் மேல்நாட்டுத் திறனாய்வுக் கொள்கையை வைத்துக் கொண்டு பழந்தமிழ் இலக்கியங்களை ஆராய்ந்ததும் மதிப்பீடு செய்ததும் எவ்வாறு அல்நெறியோ அதுபோன்றதுதான் இதுவும்.
தமிழில் துறை பகுப்பு
தொல்காப்பியத்திற்குப் பின்னால் வந்தவை சங்கத் தமிழ் இலக்கியங்கள் என்றால் தொல்காப்பிய நெறிப்படித்தான் துறை வகுத்திருக்க வேண்டும். அகநூல்களுக்குத் தொல்காப்பியத்தையும் புறப்பாடல்களுக்குப் புறப்பொருள் வெண்பாமாலையும் கொண்டு துறைவகுத்தது அடிமுரண். பிந்தைய இலக்கியப் பாடல்களுக்குத் துறை பொருத்தமில்லை என்றால் ‘துறை கண்டிலது’ என்று விட்டுவிடுவதுதான் செந்நெறி. எதனையும் எதிலும் திணிக்க எத்தனிப்பதும் தடுமாறுவதும் தமிழ் இலக்கிய உலகம் கண்டுவரும் அவலநிலையே. பல இலக்கண நூற்பாக்களுக்கு உரையாசிரியப் பெருமக்கள் எடுத்துக்காட்டுக்கள் கிட்டாது ‘வந்துழி கண்டு கொள்க’ என்று கூறியிருப்பதுதான் சரியான நெறி.
“நிரல் நிறை உவமை “உவமைகள் ஒன்றன்பின் ஒன்று அடுக்கிக் கூறப்படுகின்றன. அவற்றை அடுத்து அதே முறைவைப்பில் பொருள்களும் அடுக்கிக் கூறப்படுகின்றன. இதனை நிரல் நிறை உவமை என்று தொல்காப்பியம் கூறும்.
நிரல் நிறுத்தமைத்தல் நிரல் நிறை –(தொல். சூ.309) ஒழுங்காக முறை பிறழாமல் அமையும் உவமை அடுக்கினை நிரல் நிறை எனவும், மாறி மயங்கி வருவனவற்றை மயக்க நிரல் நிறை எனவும் கூறுவர்.’ சங்க இலக்கியத்தில் முன்னதே வந்துள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.’
இந்தப் பகுதியில் நிரல் நிறை அணி என்று தொல்காப்பியம் கூறும் என்பது தொல்காப்பியத்தில் எங்கும் காணாதது. ஒரு கருத்தினை நிரல் நிறையாகக் கூறுவது வேறு. அதனை அணியாக்கி அழகு பார்ப்பது வேறு. முன்னது தானாக அமைவது. பின்னது திட்டமிட்டுக் கட்டமைப்பது. அது மட்டுமன்று ‘மயக்க நிரல் நிறை என்றும் கூறுவர்’ என்று யாரோ ஒருவர் மேல் பழிபோடுவதையும் காணமுடிகிறது. ‘நிரல் நிறுத்து அமைத்தல்’ என்பது தனி நூற்பாவன்று. ஒரு நூற்பாவின் பகுதி. உவமங்களை அடுக்கிக் கூறுவது ஏற்புடையது அன்று எனக் கூறும் தொல்காப்பியர் மூன்றனுக்கு விதிவிலக்கு தருகிறார். அடுக்கிக் கூறுவது என்றால் ஒரு பொருளை மற்றொரு பொருளோடு உவமித்து உவமித்த அதனையே மீளவும் இன்னொன்றோடு உவமிப்பது ‘காக்கை குயில் போல இருக்கும்., குயில் கரிபோல் இருக்கும்., கரி கரடிபோல் இருக்கும் என்று அடுக்கிக் கொண்டே போவது உவமத்தின் பொருளுணர்த்தும் ஆற்றலை சிதைத்துவிடுமாதலின் இவ்வாறு கூறுவது ஏற்புடைத்தன்று என்பதுதான் தொல்காப்பியம் கூறவரும் கருத்து.
“வெண்திங்கள் போன்றுளது வெண்சங்கம், வெண்சங்கின் வண்டிலங்கு தாழை வளர்கோடு”
என்னும் பேராசிரியர் தரும் எடுத்துக்காட்டும் இதனை விளக்கும். எனினும் இதற்கான விதிவிலக்கைத் தொல்காப்பியம் அனுமதிக்கிறது. நிரல்நிறுத்து அமைத்தல், நிரல்நிறை, சுண்ணம் ஆகிய மூன்றும் அல்லாதவிடத்து அடுக்கிவருதல் ஏற்புடைத்தன்று (இம்மூன்றில் மட்டும் அடுக்கி வரலாம்) என்பது தான் நூற்பாவின் கருத்து. இனி இந்த நூற்பாவை இரண்டு நூற்பாக்களாகக் கொண்டும் உரை வகுத்திருக்கின்றனர். இந்த நூற்பாவிற்குச் சிறப்புரை எழுதிய பேராசிரியர்,
“இனி அவற்றைப் பொருளுறுப்பென்பதல்லது, அணியென்ப வாயிற் சாத்தனையும் சாத்தனால் அணியப்பட்ட முடியும் தொடியும் வேறுகண்டாற்போல அவ்வணியும் செய்யுளின் வேறாகல் வேண்டும் என்பது”.
என்னும் விளக்கம் உவமத்தைச் செய்யுளுறுப்பாகக் கொள்ளுதல் ஆகாது என்பதை மிகத் தெளிவாக விளக்குகிறது. மேலே சில பத்திகளில் செய்யப்பட்ட ஆய்வு, பொதுவாக உவமங்களைச் சுவைக்கும் நெறியையும் குறிப்பாகச் சங்க இலக்கிய உவமங்களைச் சுவைக்கும் நெறியையும் வரன்முறை செய்வதற்கே. உவமம் என்பது செய்யுளுக்கானது அன்று. அது எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை, பா, இனம் போலச் செய்யுள் உறுப்புக்களுள் ஒன்று அன்று. கவிதை படர்க்கையில் அமைந்தால் கவிஞனுக்கானது. கவிதை பாத்திரங்களினால் அமைந்தால் தொடர்புடைய பாத்திரத்திற்கானது. அதனால்தான்,
“கிழவி சொல்லின் அவளறி கிளவி
தோழிக்காயின் நிலம் பெயர்ந்து உறையாது” (தொல். உவம. 26)
“கிழவோட் காயின் ஈரிடத்து உரித்தே” (தொல். உவம. 29)
எனத் தொல்காப்பியம், உவமத்திற்கான மாந்தர்களை அடையாளப்படுகிறது. இனி ஆய்வு என்பது மேலிருந்து கீழாக வருதலன்றிக் கீழிருந்து மேலாகச் செல்வதன்று. பல நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின் பல காரணங்களால் தோன்றியதொரு பிறமொழி சார்ந்த அணியிலக்கண நூலில் பன்னெடுங்காலத்திற்கு முற்பட்ட இலக்கியத்தைச் சுவைப்பதற்கான வழிமுறைகளைத் தேடுவது ஆய்வு நெறியன்று.
வேறுபாடு தெரியாத வேழம்
வரலாறுக்கு முந்தையது தொன்மம். ஆனால் வரலாற்றுக் காலத்தில் கண்டறியப்பட்டது. வாழ்வோடும் வாழ்வின் நம்பிக்கையோடும் கலந்தது. இரவுக்குறிக்கு அல்லற்படும் தலைவனை வரைவு கடாவி, அவன் ஒப்புதலைத் தலைவிக்குத் தோழி சொல்லுகிறாள். தலைவனுடைய நாட்டைப் பற்றிய வண்ணனையை உவமத்தால் கூறும் தோழி, கையிலாய மலை எடுக்கலாற்றாது உழன்ற இராவணனைப்போல மரவேங்கையை மறவேங்கையெனக் கருதிக் குத்திய தன்னிரு தந்தங்களை எடுக்கலாற்றாது மலையதிரும் வண்ணம் உழற்றிய யானைகள் நிரம்பிய நாட்டுக்குத் தலைவன் என்கிறாள்.
“இமையவில் வாங்கிய ஈர்ஞ்சடை அந்தணன்
உமை அமர்ந்து உயர் மலை இருந்தன்ன ஆக
ஐயிரு தலையின் அரக்கர் கோமான்
தொடிப் புலி தடக்கையின் கீழ்புகுந்து அம்மலை
உழக்கல் செல்லாது உழப்பவன் போல
உறுபுலி ஏய்ப்பப் பூத்த வேங்கையைக்
கறுவு கொண்டு அதன் முதல் குத்திய மதயானை
நீடு இரு விடர் அகல் சிலம்பக் கூய் தன்
கோடு புக்கல்லது உழக்கும் நாட!” (குறி. கலி. 2)
இராமகாதை கம்பனால் பாடப்பெற்றிருந்தாலும் அவருக்கு முன்பே உலகம் தழுவிய அளவில் இராமகாதை புழக்கத்தில் இருந்ததும் சங்க இலக்கியங்கள் உட்பட்ட தமிழிலக்கியங்கள் பலவற்றிலும் அது பற்றிய குறிப்புக்கள் பரவலாகக் காணக்கிடக்கிறது என்பதும் இலக்கிய வரலாறு எடுத்துக்காட்டும் உண்மை. இந்த உண்மையைத்தான் கபிலர் படைத்த தோழி தலைவிக்குக் கூறுகிறாள். அதாவது தானறிந்த உலக வழக்கை உவமமாக்குகிறாள்.
“ஆர் இடை என்னாய் நீ அரவஞ்சாய் வந்தக்கால்
நீர் அற்ற புலமே போல் புல்லென்றாள் வைகறை
கார் பெற்ற புலமே போல் கவின் பெறும்
இருள் இடை என்னாய் நீ இரவு அஞ்சாய் வந்தக்கால்
பொருளில்லான் இளமைபோல் புல்லென்றாள் வைகறை
அருள் வல்லான் ஆக்கம் போல் அணிபெறும்
மறம் திருந்தார் என்னாய் நீ மலையிடை வந்தக்கால்
அறம் சாரான் மூப்பே போல் அழிதக்காள் வைகறை
திறம் சேர்ந்தான் ஆக்கம் போல் திருத்தகும்” (குறி.கலி. 2)
என்னும் தாழிசைகளில் தலா இரண்டு வீதம் ஆறு உவமங்களைக் கூறுகிறாள். எதிர்மறையில் மூன்று உடன்பாட்டில் மூன்று என்று. பல்வகையான இடர்ப்பாடுகளுக்கிடையே தலைவன் வந்து தலைவியைக் காண்பதை நிரல்படுத்திய தோழி, அவன் வருகையால் தலைவியிடம் ஏற்படும் மாற்றங்களை உவம அளவையால் விளக்கிக்காட்டுகிறாள். தலைவன் வராவிடின் அவள் படும் வேதனைக்கும், வந்தால் அவள் அடையும் மகிழ்ச்சிக்கும் தனித்தனியாக மூன்று உவமங்களைக் கூறுகிறாள். தலைவன் வராவிடின்,
இதற்கு மறுதலையாக அவன் வருகையினால்,
தலைவி தலைவனால் புரக்கப்பட வேண்டியவள். அன்றி இல்லறம் கடைபோகாது. தலைவன் இல்வழி நீரற்ற புலமானவள் அவன் உள்வழிக் கார் பெற்ற புலமாகிறாள். ‘கொடிது கொடிது வறுமை கொடிது அதனினும் கொடிது இளமையில் வறுமை’. இளமைப் பருவத்தை விதந்தோதியதற்குக் காரணம், அதன் காலம் மிகக் குறைவு என்பதே. தலைவனால் ஆளப்படவேண்டிய தலைவியின் இளமை நலம் அவன் இல்வழி வறுமையில் சிக்கிய இளமையாக வீணாகக் கழிய, அவன் உள்வழி ஒப்புரவு அறிந்தவன் செல்வம் போல் வளர்கிறது என்பதாம். ‘செல்வத்துப் பயனே ஈதலாதலின்’ தலைவன் இல்வழி மனம் மொழிய காயங்களால் அறம் செய்யாதவன் அடையும் மூப்பைப் போலப் பயனற்று வீணாகிய அவள் வாழ்வு தலைவன் உள்வழி, அறம் செய்தான் செல்வம் போல் பொலிவு பெற்று வளர்ந்ததாம். இந்த வரிகளில் வாழ்வியலில் செய்யக் கூடாத நெறிகளும் செய்ய வேண்டிய அறங்களும் உவமங்களாக அமைந்துத் தலைவனின் காதல் சார்ந்த கடமையுணர்வினைக் குறிப்பாக உணர்த்தினமை காண்க.
வண்ணனையில் காட்டும் வாழ்வியல் உவமங்கள்
தலைவன் தலைவியோடு உடன்போக்கு மேற்கொள்கிறான். அவர் சென்றதை அறியாத செவிலி நடுக்குற்று நடந்த உண்மைகளை நற்றாயிடம் கூறுகிறாள். சுரம்போகிய செவிலி வழிச்செல்வாரிடம் தலைவன் தலைவி பற்றி வினவ, அவர்கள் தலைமக்களைக் கண்டதாகக் கூறும் பகுதி. தலைமக்கள் சென்ற பாலை நிலம் இப்படி இருக்கிறதாம்,
“வறியவன் இளமைபோல் வாடிய சினையவாய்
சிறியவன் செல்வம் போல் சேர்ந்தார்க்கு நிழல் இன்றி
யார்கண்ணும் இகந்து செய்து இசைகெட்டான் இறுதிபோல்
வேரோடு மரம் வெம்ப, விரிகதிர் தெறுதலின்
அலவுற்றுக் குடி கூவ ஆறு இன்றிப் பொருள் வெஃகி
கொலை அஞ்சா வினைவரால் கோல் கோடியவன் நிழல்
உலகுபோல் உலறிய உரம் வெஞ்சுரம்” ( பாலை. கலி. 9)
முந்தைய பாட்டில் கபிலர் குறிஞ்சியிலிருந்து பாலையைச் சிந்தித்தார். இந்தப் பாட்டில் கடுங்கோ பாலையிலிருந்தே பாலையைச் சிந்திக்கிறார். அவர்கள் இருவர் மனத்திலும் பாலையின் கொடுமையைவிட வறுமையில் இளமைதான் முன்னிற்கிறது. இளமையிலேயே வறுமையுற்றவன் போலத் தளிர்கள் வாடிய கொம்புகளை உடையனவாக மரங்கள் நின்றன. கொடுத்தற்கு மனம் இல்லாதவனுடைய (சிறுமனம் கொண்ட கருமி) செல்வம், தன்னைச் சேர்ந்தார்க்குப் பயன்படாதவாறு போலத் தன்னைச் சேர்ந்தவர்களுக்கு நிழலின்றி இருந்தன. யாவரிடத்தும் ஒழுக்கத்தைக் கடந்துத் தீங்கு செய்பவனின் புகழ்கெட்டு, இறுதிக் காலத்தே அவன் சுற்றத்தார் மட்டுமன்றி அவனும் கெடுவான். அதுபோல் கதிரவனின் கதிர்கள் சுடுதலினால் கிளைகள் மட்டுமன்றி, மரங்கள் வேரொடு வெம்பி நின்றன. இவையெல்லாம் புறக்காட்சிகள். நெறிமுறை இன்றி வரி தண்ட, அது கொடுக்க வழியில்லாத அரற்றிய மக்களைக் கொலையால் தண்டிக்கும் கொடியவர்களைக் கொண்டு ஆட்சி நடத்தும் கொடுங்கோலன் காலத்தில் அருள் நிழல் அறியா நாடு போல உலர்ந்து போன பாலையாம்.
வைரமுத்து பாடலும் வழிவழி மரபும்
இத்தகைய பாலைவழிச் சென்று விட்ட மகளை எண்ணி மருகும் செவிலிக்குக் கண்டோர் ஆறுதல் கூறுகின்றனர். அந்த ஆறுதலில் ஆறுதல் இருக்கிறது. தேறுதலும் இருக்கிறது. நடப்பியல் உண்மையும் இருக்கிறது. அவை உவமங்களாகவும் இருக்கின்றன. பொதுமக்கள் கவனத்திற்கு ஆளான வைரமுத்தின் திரையிசைப் பாடல்களில் ஒன்றின் சரணம் இப்படி அமைந்திருப்பதைக் கண்டிருக்கலாம்.
‘சிப்பிக்குள் முத்து வந்தாலும் சிப்பிக்குச் சொந்தம் ஆகாது!’
வைரமுத்து நகலெடுத்தார் என்பதல்ல கருத்து. இந்தச் சிந்தனையின் மூலம் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்டது என்பது உண்மை. வைரமுத்து கையாண்டிருக்கும் இந்த உவமத்திற்கும் திரைக்கதையில் பாடல் இடம்பெறும் சூழலுக்கும் என்ன பொருத்தம் என்பது தனி விவாதத்திற்கு உரியது. ஆனால் தோன்றிய இடம் என்பதாலேயே தோன்றிய பொருள் அவ்விடத்திற்கு உரிமையானதன்று என்பது ஒரு நடப்பியல் உண்மை. இந்தக் கருத்தியல் மரபுவழிச் சார்ந்தது.
‘பலவுறு நறுங்சாந்தம் படுப்பவர்க்கு அல்லதை
மலையுளே பிறப்பினும் மலைக்கவைதான் என் செய்யும்?
சீர் கெழு வெண்முத்தம் அணிபவர்க்கல்லதை
நீருளே பிறப்பினும் நீர்க்கவைதான் என் செய்யும்?
ஏழ்புணர் இன்னிசை முரல்பவர்க்கு அல்லதை
யாழுளே பிறப்பினும் யாழ்க்கவைதான் என்செய்யும்” (பாலை.கலி. 8)
மகளைப் பறிகொடுத்துத் தவிக்கும் செவிலிக்குக் கண்டோர் கூறும் ஆறுதல் மொழியில் மலையில் தோன்றியும் மலைக்குப் பயன்படாத சந்தனம், நீருள் தோன்றி நீருக்குப் பயன்படாத முத்து, யாழுள் தோன்றி யாழுக்குப் பயன்படாத யாழிசை என்னும் நடப்பியல் சார்ந்த வாழ்வியல் உண்மைகளை உவமங்களாகக் கூறுகின்றனர். பெண்ணுக்குப் பிறந்த வீடு நிலையானதன்று. அது அவள் வந்து போகும் நந்தவனம். புகுந்த வீடே நிலையானது. ஒரு மரபினின்றும் மற்றொரு மரபிற்கு வேராகும் விந்தையை வித்தையாகச் செய்து காட்டுபவள் பெண். அந்த உண்மையை விளக்க, கண்டோர் கூறும் மூன்று உவமங்களும் தலைவியின் உடன்போக்கை நியாயப்படுத்துவது மட்டுமன்று, செவிலியின் மனச் சங்கடத்தையும் போக்கும் மருந்தாக அமைந்துவிடுவதைக் காணலாம்.
நிறைவுரை
இதுகாறும் செய்யப்பட்ட இவ்வாய்வுச் சுருக்கம் உவமம் பற்றிய சில உண்மைகளை முன்னெடுக்கிறது. முன்பே கூறிய வண்ணம் இலக்கியம் என்பது வாழ்வின் எதிரொளியாக இருந்தால் வாழ்வியலின் அத்தனைக் கூறுகளும் அதனுள் இடம்பெற்றிருக்க வேண்டும். உவமம் செய்யுளுறுப்பு அல்ல. தமிழ் மக்களின் இந்த மண்ணின் வாழ்வியல் கூறு. எனவே தமிழ்க்கவிதைகளின் பெரும்பாலான உவமங்கள் இந்த அடிப்படையில்தான் அமைந்திருக்கின்றன. இனி, எல்லாப் படைப்புக்களுக்கும் படைப்பாளர்களுக்கும் இக்கோட்பாடு பொருந்துமா எனின் நிச்சயம் பொருந்தாது. சுரதா உள்ளிட்ட மரபுக்கவிஞர்களும் அப்துல் ரகுமான் உள்ளிட்ட புதுக்கவிதை எழுதுவோரும் அழகியலுக்காகவே சில இடங்களில் உவமங்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். இது தனி ஆய்வுக்கு உரியது.
(தொடரும்)
செண்பக ஜெகதீசன்
குறளின் கதிர்களாய்…(367)
உள்ளத்தா லுள்ளலுந் தீதே பிறன்பொருளைக்
கள்ளத்தாற் கள்வே மெனல்.
– திருக்குறள் – 282(கள்ளாமை)
புதுக் கவிதையில்…
குற்றங்களைத் தம்
நெஞ்சால் நினைத்தல் கூடத்
துறந்தோர்க்குத்
தீராத பாவமாகும்..
அதனால்
அடுத்தவன் பொருளை
அவன் அறியாமல்
கள்ளமாய்க்
கவர்ந்திடலாம் என்று
கருதற்க…!
குறும்பாவில்…
துறவியர் குற்றங்களை நெஞ்சில்
நினைப்பது கூடப் பாவச்செயல் என்பதால்,
பிறர்பொருளைக் கவர்ந்திடக் கருதவேண்டாம்…!
மரபுக் கவிதையில்…
முற்றும் துறந்த முனிவோரும்
முறையைத் தவறிச் செயல்படாதே
குற்ற மதனை நெஞ்சினிலே
கொண்டே நினைத்தல் பாவமாமே,
மற்றோ ரறியா வகையினிலே
மறைந்தே யவர்தம் பொருட்களையே
முற்றாய்க் கவர்ந்து கொண்டிடவே
முயற்சி கொள்ள வேண்டாமே…!
லிமரைக்கூ…
குற்றமதை நினைக்கும் உள்ளம்
கூடாது துறந்தோர் கென்பதால் வேண்டாமே
பிறர்பொருள் அபகரிக்கும் கள்ளம்…!
கிராமிய பாணியில்…
வேண்டாம் வேண்டாம் கள்ளத்தனம்
வாழ்க்கயில வேண்டாம் கள்ளத்தனம்,
அடுத்தவன் பொருள
அபகரிக்கிற கள்ளத்தனம்
வேண்டவே வேண்டாம்..
தவறியும் தவறுகள
மனசால நெனச்சாலே
பெரும்பாவம் தொறவிகளுக்கே..
அதுனால
அடுத்துவன் பொருள
அவனுக்குத் தெரியாமக்
களவாடுற வேலயே வேண்டாம்..
தெரிஞ்சிக்கோ,
வேண்டாம் வேண்டாம் கள்ளத்தனம்
வாழ்க்கயில வேண்டாம் கள்ளத்தனம்,
அடுத்தவன் பொருள
அபகரிக்கிற கள்ளத்தனம்
வேண்டவே வேண்டாம்…!
மகாதேவ ஐயர் ஜெயராமசர்மா
மேனாள் தமிழ்மொழிக் கல்வி இயக்குநர்
மெல்பேண், ஆஸ்திரேலியா.
புதுமைக்கவிஞர், புதுயுகக்கவிஞர், புரட்சிக்கவிஞர், என்றெல்லாம் போற்றப்படும் நிலையில் உயர்ந்து நிற்வர்தான் பாரதியார். இவர் எட்டயபுரத்தில் பிறந்து எல்லோரையும் பார்க்கவைத்தார். வறுமையில் வாடினாலும் பெறுமதியாய் பாடிநின்றார். பொறுக்கும் இடத்தில் பொறுத்தார். பொங்கும் இடங்களில் பொங்கிப் பிரவாகித்தார். தலைகுனிந்து வாழுவதை தரக்குறைவாய் நினைத்தார். தலை நிமிர்ந்துவாழ தான் எழுதி நின்றார். காலத்தின் குரலாக அவரின் கருத்துகள் எழுந்தன. வீரமும், மானமும், ரோஷமும், உணர்ச்சியும், அவரின் சொத்துக்களாய் அமைந்தன. சிறுமை கண்டு சீறினார். வறுமைகண்டு பொங்கினார். அடிமையென்னும் சொல்லை வாழ்வில் அகற்றிவிட எண்ணினார். சுதந்திரமாய் மூச்சுவிட துணிந்து பல கூறினார். பக்தியைப் பேசினார். பண்பினைப் பேசினார். புத்தியைத் தீட்டிட புகட்டினார் பலவற்றை. வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழுவதை விரும்பினார். தெய்வத்தை நம்பினார். நல்ல நம்பிக்கைகளுக்கு வரவேற்பளித்த பாரதி மூட நம்பிக்கைகளுக்கு சாவுமணியடிக்கவும் தவறவில்லை. திருந்திய வாழ்வும் சிறப்பான சமூகமும் அமைய வேண்டும் என்னும் பேரவா பாரதியின் உள்ளத்தில் உறைந்த காரணத்தால் அதை நோக்கிய அவரின் செயற் பாடுகளும் அவரின் சிந்தனையால் வந்த பல படைப்புகளும் அமைந்தன என்பது மனங்கொள்ளத் தக்கதாகும்.
எந்த நாடென்றாலும் எந்த மொழியென்றாலும் காலத்தின் போக்குக்கு இணங்கவே இலக்கியம் அமைகிறது எனலாம். 19-ம் நூற்றாண்டில் காணப்பட்ட இலக்கியத்துக்கும் 20-ம் நூற்றாண்டில் காணப்பட்ட இலக்கியக்கியத்துக்கும் பல நிலைகளில் வேறுபாடுகளைக் கண்டுகொள்ள முடிகிறது எனலாம். முந்தைய நூற்றாண்டு இலக்கியம் வரட்சியைக் காட்ட பின்னர்வந்த நூற்றாண்டு இலக்கியப் போக்கு வளமுள்ளதாக அமைந்ததற்கு காலமே காரணமெனலாம். இலக்கியம் என்பது காலத்தின் கருத்தாகாவே மலர்கிறது என்பது கருத்திருத்த வேண்டிய முக்கிய அமிசம் ஆகும்.
அரசர்களும், பிரபுக்களும் பெற்றிருந்த செல்வாக்கை பொதுமக்கள் பெறும் நிலை இந்தநூற்றாண்டில் ஏற்பட்ட காரணத்தால் இலக்கியமும் அதன் படைப்புகளும் பொதுமக்களை மையப்படுத்தியே அமைவதைக் கண்டு கொள்ளுகிறோம். பொதுமக்களின் வாழ்க்கை, குறிக்கோள், இன்ப துன்பங்கள், அவர்களது முன்னேற்றத்துக்கு குறுக்காக நிற்கும் சாதிக் கொடுமை, சமுதாயக் கட்டுப்பாடு, என்பவற்றை வெளிப்படுத்துவதாகவே அமைந்திருப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது. இவ்வாறு புதுப்பாதையில் பயணிக்கும் இலக்கியம் பழைய இலக்கிய மரபுகளைவிட்டு விடுதலை பெறவேண்டியதாயிற்று.அந்த விடுதலையை இக்கால இலக்கியத்துக்கு அளித்தவராக பாரதியார் விளங்குகிறார் எனலாம். பழைய இலக்கிய மரபுகளை விடுதலை அடையச் செய்த பாரதி பழமையின் சிறப்பினை விட்டுக் கொடுத்தாரில்லை என்பது முக்கியமாகும். பழமையின் சிறப்பினை பாரதியார் எடுத்துப்பாடிய அளவு வேறு எந்தத் தமிழ்ப்புலவரும் – இந்தியரின் – பழைமைச் சிறப்பை எடுத்துப்பாடவில்லை என்பது மனமிருத்த வேண்டிய கருத்தெனலாம்.
பாரதநாட்டு பழைய நாகரிகமும் மேனாட்டு புதிய நாகரிகமும் இந்தியாவில் சங்கமித்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில் பிறந்தவர்தான் பாரதியார். இதனால் மேல்நாட்டு நாகரிகத்தில் காணப்பட்ட நல்ல அம்சங்களை தமிழ் மக்களும் ஏற்பது நல்லது என்னும் கருத்து பாராதியார் உள்ளத்தில் ஏற்படலாயிற்று. அதேவேளை மொழி, தமிழ் இனம், பாரதநாடு, பெண்ணுரிமை, சாதிபற்றிய ஏற்றத்தாழ்வு, முரண்பாடுகள், வறுமையின் நிலை, இவை பற்றிய கருத்துக்கள் அவரின் உள்ளத்தில் உரம்பெற்றும் இருந்தன எனலாம். இந்த நிலையில் பாரதியாரிடம் இருந்து வெளிவந்த படைப்புகளும் பன்முக நோக்குடையன வாகவே அமைந்திருந்தன என்பதும் நோக்கத்தக்கதே.
பாரதியார் ஒருபக்கம் பார்த்தவர் அல்ல. அவரின் நோக்கு பரந்து விரிந்தது. அவரின் படைப்புகளும் பலதிறப்பட்டன.தெய்வத்தைப் பாடுவார். தேயத்தைப் பாடுவார். சாதியைப் பாடுவார். சன்மார்க்கத்தைப் பாடுவார்.பெண்மையைப் பாடுவார். மனிதர்க்குத் தேவையான உண்மையை பாடுவார்.முடைநாற்றம் வீசுகின்ற மூடத்தனத்தைப் பாடுவார்.பாப்பாவுக்கும் பாடினார். படித்தவர்க்கும் பாடினார். பாமரர்க்கும் பாடினார். கவிபாடி ஓயாத பாரதியார் கதைகளும் எழுதினார். கட்டுரைகளும் எழுதினார். புதுக்கவிதை என்னும் வழியிலும் பயணம் செய்தார்.அத்தோடு நிற்காமல் பத்திரிகைத் துறையிலும் முத்திரை பதித்தார்.இப்படிப் பார்க்கையில் பாரதியையும் அவரின் படைப்புக்களையும் பன்முக நோக்கில்த்தான் பார்க்கவேண்டிய தேவை இருக்கிறது எனலாம்.
தேசிய கீதங்கள், பக்திப் பாடல்கள், ஞானப்பாடல்கள், பல்வகைப் பாடல்கள், தனிப் பாடல்கள், சுயசரிதை, கண்ணன் பாட்டு, பாஞ்சாலிசபதம், குயில்ப் பாட்டு, வசன கவிதை , புதிய பாடல்கள், யாவும் பாரதியார் எமக்களித்த சொத்துக்கள் எனலாம். இவைகள் ஒவ்வொன்றுமே பாரதியாரை யாரென்று அடையாளப் படுத்தி நிற்கும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை எனலாம். பாரதியார் பழமையைப் போற்றினார். முன்னோர்களை மதித்தார். கம்பனை , வள்ளுவனை , இளங்கோவை , உயரிடத்தில் வைத்துப் பார்க்கிறார். வள்ளுவன் தன்னை உலகினிக்கே தந்து வான்புகழ் கொண்ட தமிழ்நாடு என்றும் நெஞ்சையள்ளும் சிலப்பதிகாரம் தந்த இளங்கோவை போற்றுகிறார். கம்பனைப் போற்றுகிறார். ஆனால் அவர்கள் போல் பாடாமல் அவர்கள் போல் நில்லாமல் அதேவேளை அவர்களை மனமிருத்தி அவர்களை வழிகாட்டி என எண்ணி தன்னிலையை வகுத்துக்கொண்டு காலத்துக்கு ஏற்ப தனது படைப்புக்களை அளித்திருப்பதால் பாரதியார் பெரும்புலவராய் மதிக்கப் படுகிறார் எனலாம். பாடுவதில் புதுமை. கையாளும் சொற்களில் புதுமை. எடுத்தாளும் உவமைகளில் புதுமை. சொல்லும் பாவடிவங்களில் புதுமை.இவைகள் பாரதியின் படைப்புகளின் சிறப்புகள் எனலாம்.
பாரதியின் படைப்புகள் பலதிறப்பட்டனவாக இருக்கின்றன. அவை ஒவ்வொன்றுமே ஒவ்வொருவகையில் சிறப்பினை உள்ளடக்கி காட்டுகின்றன.ஒவ்வொரு படைப்பினையும் பன்முக நோக்கில் நோக்கினால் இக்கட்டுரை பெருநூலாகி விடும் என்பதனால் எடுத்துக் கூறக்கூடிய விடயங்களை மட்டும் பார்ப்பது பொருத்தமாக இருக்கும்.பாரதியின் படைப்புகளை நோக்குவதற்கு முன்னர் அவருக்கு முன்னிருந்த தமிழ்க் கவிதைகளை படைப்புக்களை நோக்குதல் வேண்டும். பாரதியின் படைப்புக்களை நோக்கும்வேளை பாரதிக்குமுன் பாரதிக்குப் பின் என்று வகுத்தல் சிறப்பாகும்.பாரதிக்கு முன் ஆசிரியப்பாக்கள், வெண்பாக்கள், செல்வாக்குற்று இருந்தன.பின் விருத்தம் வந்து நின்றது.இவை பாரதியின் முன் இருந்த நிலை. பாரதிகாலத்தில் கண்ணிவகைகள் கரைபுரண்டோடிய காலம் எனலாம். சிந்தும் பாரதியின் சொந்தமாகிக்கிடந்தது.பாரதியின் பின் பல கவிஞர்கள் பாரதியைப் பின்பற்றி பாரதிவழி சென்றார்கள். பாரதி தொடக்கிய புதுக்கவிதை , வசன கவிதை , இன்று பலராலும் பின்பற்றப் படுகிறது என்பதும் பாரதியின் படைப்புத் திறனின் விளைவு எனலாம்.
பாரதியாரின் ஆளுமையால் பலபடைப்புகள் வெளிவந்தாலும் பாஞ்சாலி சபதம், கண்ணன் பாட்டு , குயில்ப்பாட்டு , பாரதி அறுபத்தாறு , விநாயகர் நான்மணிமாலை , வேதாந்தப் பாடல்கள் , தோத்திரப்பாடல்கள் , ஆத்திசூடி , முரசு , பாப்பாப்பாட்டு , சமூகம் , வசனகவிதை யாவராலும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும் வகையில் அமைந்த படைப்புகளாகி நிற்கின்றன. இப்படைப்புகள் வழியே இதுவரை தமிழில் இல்லாத வடிவிலும் பொருளிலும் பல புதிய இலக்கிய வகைகளைப் பாரதி பெற்றெடுத்து வழங்குகிறார் எனலாம்.பாஞ்சாலி சபதத்தில் பாரதியாரின் ஏக்கம், கோபம், ஆக்ரோஷம்,கேலி , கிண்டல், அறிவுரை ஆவேசம் அனைத்தையும் காணுகிறோம். ” என்று தணியும் எங்கள் சுதந்திர தாகம் – என்றெம தன்னைகை விலங்குகள் போகும் ” என்று ஏங்கிய ஏக்கம் தீர அடிமைத் தளையிலே வீழ்ந்து கிடக்கின்ற பாரதத்தாயினை விடுவிக்க மக்களிடம் எழுச்சியை ஏற்படுத்தவேண்டும் என்ற ஏக்கமே பாஞ்சாலி சபதமாய் பாரதியாரால் படைக்கப்பட்டது.பாரதியின் உணர்ச்சியின் வடிவமாய் அமைந்த படைப்பே பாஞ்சாலி சபதமாகும். “எளிய பதங்கள், எளிய நடை, எளிதில் அறிந்து கொள்ளக் கூடிய சந்தம், பொதுசனங்கள் விரும்பக் கூடிய மெட்டு இவற்றினை உடைய காவியம் ஒன்று தற்காலத்தில் செய்து தருபவர் நம் தாய்மொழிக்குப் புதிய உயிர் தருவபவர் ஆகின்றார். ஓரிரண்டு வருஷம் நூல் பழக்கம் உடைய தமிழ் மக்கள் எல்லாருக்கும் நன்கு பொருள் விளங்கும்படி எழுதுவதுடன் காப்பியத்துக்குள்ள நயங்கள் குறைவு படாமல் எழுதுதல் வேண்டும்.தமிழ் சாதிக்குப் புதிய வாழ்வு தரவேண்டும் என்று கங்கணம் கட்டி நிற்கும் பராசக்தியே இத்தொழிலில் என்னைத் தூண்டினாள்” என்று பாரதியாரே கூறுவதிலிருந்து அவரின் பாஞ்சாலி சபதம் என்னும் படைப்பின் உன்னதம் புலப்பட்டு நிற்கிறதல்லவா?
தமிழரின் அரசியல்- பொருளியல்- நோக்கிலும் இந்த நூற்றாண்டின் வரலாற்று நோக்கிலும் சிறப்பான இடம்பெறும் கவிதைகள் பாரதியின் தேசீய கீதத்தினுள்ளும் சுயசரிதையுள்ளும் இடம்பெறுவது குறிப்பிடத்தக்கதாகும். கவிதாதேவி அருள் வேண்டல், காலனுக்குரைத்தல், க தற்பாட்டுக்கள், அந்திப்பொழுது, வேய்ங்குழல், வள்ளிப்பாட்டு, அம்மாக்கண்ணு பாட்டு, வண்டிக்காரன் பாட்டு, என்று பல படைப்புகள் பல்சுவைதரும் வகையில் பாரதியின் சிந்தனையாக வந்தமைகின்றன.
பாரதியின் படைப்புகளை நோக்கும்பொழுது புரட்சிவழிப் பொதுமையை வரவேற்றமையும், வடிவத்தில் புதுக்கவிதை என்னும் இலக்கிய வகைக்கு வித்திட்டமையையும் காணமுடிகிறது.பாரதியார் படைப்புகளில் சமதர்மவாதக் கருத்துகளும் கம்யூனிஸ வாதிகளும் வரவேற்கப்படும் அதே வேளை கடவுள் பற்றியும் பாடுகிறார். தெய்வத்தை முழுசாகவே நம்புகின்றார். இவை இரண்டும் முரண்பட்டு இருந்தாலும் இப்படிப் பாரதியாரின் படைப்புகள் பல நோக்கில் அமைந்தமைக்கு அக்கால சூழலும் அக்கால அரசியல் தலைவர் களுமே பாரதியாரின் இந்த முரண்பாட்டுக்குக் காரணம் எனலாம். விடுதலை இயக்கத்துக்குத் தலைமை தாங்கியவர்கள் தெய்வபக்தியில் திளைத்தவர் களாக விளங்கியதால் பாரதியாரின் சிந்தனையின் அவரின் நோக்காய் படைப்புகள் மூலமாய் வெளிப்பட்டது எனலாம்.
பாரதியால் படைக்கப்பட்ட உரைநடைப் படைப்புகளை நோக்கும் பொழுது தருக்க முறை, திறனாய்வு முறை, வருணனை முறை, விளக்கமுறை, எடுத்துரை முறை, சொற்பொழுவு முறை, தத்துவ முறை, எள்ளல் முறை, என்னும் பன்னோக்கினைக் கண்டு தெளியலாம். பாரதி என்னும் கவிஞன் முரண்பாடுகள் உள்ளவனாய் படைப்புகள் மூலம் பார்க்க முடிகிறது. ஆங்கிலக் கல்வியை வெறுக்கிறான். ஆங்கில ஆதிக்கத்தை எதிர்க்கிறான். ஆனால் ஆங்கிலக்கவி ஷெல்லியை மனமிருத்தி “ஷெல்லிதாசன்” என்ன்னும் புனை பெயரில் பாப்புனைகிறான்.
தெய்வத்தை நம்புகிறார். பராசக்தியிடம் வேண்டுகிறார். சரஸ்வதியிடம் வேண்டுகிறார். ஆனால் சாத்திரங்கள் எனக்கூறி சமூகநீதிக்கு எதிராய் வருவதை மூர்க்கமாய் எதிர்க்கிறார். “சாத்திரங்கள் ஒன்றுங்காணார் – பொய்ச் சாத்திரப் பேய்கள் சொல்லும் வார்த்தை நம்பியே” என்றும், “உங்கள் சூனியப்பொய்ச் சாத்திரங்கள் கண்டு நகைப்பான்” “பேயரசு செய்தால் பிணந் தின்னும் சாத்திரங்கள்” என்றும் “சூத்திரனுக்கொரு நீதி – தெண்டச் சோறுண்ணும் பார்ப்புக்கு வேறொரு நீதி சாத்திரம் சொல்லுமாயின் – அது சாத்திரம் மன்று சதியென்று கண்டோம்” என்று பாரதியார் நிற்கும் நிலை அவரின் படைப்புகளின் பன்முகமாய் தெரிகிறது அல்லவா?
பாரதியாரின் படைப்புகளை ஒவ்வொன்றாக எடுத்து நோக்கினால் அங்கு பன்முகங்கள் தென்படுவதைக் கண்டுதெளியலாம். அவரின் படைப்புகள் பன்முக நோக்கினையே பறைசாற்றி நிற்கின்றன என்பதை நுணுகிப் பார்க்கும் வேளை கண்டு கொள்ளலாம். கடவுளரைப் பாடுகிறார். பராசக்தியின் உபாசனா தெய்வமாகவே தெரிகிறது. பாரதியாருக்கு முன்னர்வந்த பக்திப்பாடல்கள் சிவலோகம் பற்றியும் வைகுந்தம் பற்றியும் காட்டி நிற்க பாரதியார் படைப்பின் நோக்கு வேறுவிதமாய் அமைகிறது. தானும் நலமுற வாழவேண்டும் நாட்டு மக்களும் நலமுற வாழவேண்டும். அதற்காகவே தெய்வத்திடம் முறையிடும் புதுமை நோக்கு இப்படைப்பின் பால் வெளிப்பட்டு நிற்கிறது. “எண்ணில்லாத பொருட்குவைதானும் ஏற்றமும் புவியாட்சியும் தருவன் இன்றென தன்னையென் காளி மண்ணில் யார்க்குந் துயரின்றிச் செய்வேன், வறுமை யென்பதை மண்மிசை மாய்ப்பேன்” என்று பாரதியாரின் வேண்டுகோளைக் காட்டி நிற்கும் இப்படைப்பின் நோக்கு பரந்து பட்டதாய் சுயநலம் அற்றதாய் விளங்குவது புலப்பட்டு நிற்கிறதல்லவா?
மண்ணில் நல்லவண்ணம் வாழலாம் என்னும் நம்பிக்கை பாரதியாரின் படைப்புகள் வாயிலாக வெளிப்பட்டு நிற்பதைக் கண்டு பெருமிதம் கொள்ள வேண்டும். “உச்சிமீது வானிடிந்து வீழுகின்ற போதிலும் அச்சமில்லை அச்சம் இல்லை” இது நம்பிக்கையின் உச்சம்! “ஓடி விளையாடு பாப்பா நீ ஓய்ந்திருக்க லாகாது பாப்பா – தெய்வம் நமக்குத்துணை பாப்பா ஒரு தீங்கும் வரமாட்டாது பாப்பா” உற்சாகமூட்டும் உரம்! “ரெளத்திரம் பழகு” , “தையலை உயர்வு செய்”, “தொன்மைக்கு அஞ்சேல் , “போர்த்தொழில் பழகு”, நேர்படப்பேசு” , “வெடிப்புறப்புறப் பேசு”, இவை ஊக்க மருந்தாகும். “எத்தனை கோடி இன்பம் வைத்தாய் எங்கள் இறைவா இறைவா” இவ்வாழ்வினை அனுபவித்துவிடு என்று காட்டும் பெருவெளிச்சம்.
பாட்டுப்பாடியதும் கட்டுரை கதை எழுதியதும் ஊடகத்துறையில் இருந்ததும் என்றெல்லாம் பாரதியின் படைப்பின் பன்முகம் வெளிப்பட்டாலும் அத்துடன் அச்சிந்தனை நின்றுவிடவில்லை. தமிழ் அறிவியலுடன் இணைதல் வேண்டும் என்னும் பன்முக நோக்கும் புலப்பட்டு நிற்கிறது. “புத்தம் புதிய கலைகள் பஞ்சப் பூதச்செயல்களின் நுட்பங்கள் கூறும் – மெத்த வளருது மேற்கே அந்த மேன்மைக் கலைகள் தமிழினில் இல்லை”, “சென்றிடுவீர் எட்டுத்திக்கும் கலைச்செல்வங்கள் யாவுங் கொணர்ந்திங்கு சேர்ப்பீர்”, “பிறநாட்டு நல்லறிஞர் சாத்திரங்கள் தமிழ்மொழியிற் பெயர்த்தல் வேண்டும், இறவாத புகழுடைய புது நூல்கள் தமிழ் மொழியில் இயற்றல் வேண்டும்”, இங்கு பாரதியின் படைப்பின் வாயிலாக தெரிகின்ற பன்முகங்கள்தான் பாரதியாரையும் அவரது படைப்புகளையும் இன்றுவரை உயர்வுடன் பார்க்க வைக்கிறது எனலாம்.
‘வேல்பிடித்த கையிலே கோல்பிடித்து நின்றவா, தென்பழனி ஆண்டவா’ எனத் தண்டாயுதபாணியை, திருக்குமரனை மனமுருகப் பாடுகிறார், பிரேமா நாராயணஸ்வாமி. 77 வயதிலும் தானே இயற்றி, இசையமைத்து, கணீரெனப் பாடும் இவரது கானத்தைக் கேளுங்கள்.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
பாதை இல்லாவிட்டால் என்ன, உங்கள் பாதையை நீங்களே அமைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)
விநாயகர் சதுர்த்தி சிறப்பு வெளியீடு – 4
பாபநாசம் சிவன் இயற்றிய ‘ஸ்ரீ கணேஷா சரணம்’ என்ற பாடலை, ‘கான பிரம்மம்’ கிருஷ்ணகுமார் குரலில் கேளுங்கள். நான்மறை போற்றும் பிரணவ ரூபனை வணங்கி, அருள்பெற வாருங்கள்.
(அண்ணாகண்ணன் யூடியூப் அலைவரிசையில் இணைய, இங்கே சொடுக்குங்கள் : http://www.youtube.com/subscription_center?add_user=Annakannan)