Category: கிரேசி மொழிகள்

அடியேன் அகத்திற்கு வேளுக்குடி கிருஷ்ணன் இன்று விஜயம் செய்தார்….வேளுக்குடியாரை வரவேற்று வெண்பா எழுதி அவர் ஸெல்லுக்கு மெசேஜாய் அனுப்பினேன்….வெண்பா இதோ…

”தோலுக்(கு) அடிமையாய் , தோற்றம் சதமென்று,
வாலைப் பிடித்திழுத்தேன் வன்புலியை(புலனை): -வேளுக்,
குடியாரே வந்தென் குடிபுகுந்(து)அம் மாலுக்(கு),
அடியாராய் மாற்ற அருள்”….கிரேசி மோகன்….

கிரேசி மோகன்

கிரேசி மோகன்

 
தூணப் பிளந்து அழகிய சிங்கர் பிரகலாதனை அள்ளியணைத்து அருள் பாலிக்கிறார்(நன்றி உபயம்-ரங்கம் பாலாஜி)….முன்பு எப்பவோ ‘’பாகவதத்தை’’ ‘’வெண்பாகவதம்’’ ஆக்க முயன்றபோது(பாற்கடலை குடிக்கப் போன கம்பனின் பூனைதான் நினைவுக்கு வந்தது) என் தம்பி பாலாஜி மனைவி மீரா கொடுத்த ‘நாரயணீயத்தை’ படித்து ஒவ்வொரு ஸ்லோகத்திற்கும் ஒரு வெண்பா என்று எழுதினேன்….கபிலாவதாரத்தோடு நிற்கிறது….பெருமாள் அனுக்கிரகம் இருந்தால் முடித்து விடலாம்….அப்போது எழுதிய ‘நரசிம்மாவதாரம்’ ….கிரேசி மோகன்….

நரசிம்மாவதாரம்….
————————

அல்லில் பகலில் அகத்துள் அதன்வெளியில்
புல்புழு பூச்சி பறவையால் -கொல்லும்
மனிதனால் காட்டு மிருகத்தால் சாகா
தனதுயிர் கேட்டுத் தவம்….(1)

இரணியன் வேள்விக்(கு) இரங்கி அயனும்
வரனெனத் தந்தனன் வாக்கு -தரணிகள்
மூன்றையும் வென்றஅம் மூர்கன் மகனாக
தோன்றினன் நாரணத் தொண்டு….(2)

”நாரா யணஓம் நமஹவை நாள்தோறும்
பாரா யணம்செய் பிரகலாதா” -பூரண
கர்ப வதிகயாது காதுவழி சேய்க்குரைத்தான்
நற்கதியை நாரதன் நன்கு….(3)

அச்சுதன் நாமம் அனவரதம் ஓதுவோனை
அச்சுறுத்தி தன்வழிக்(கு) ஆட்படுத்த -அச்சன்
இரணியன் போட்ட இடர்களைத் தாண்டி
மறையென நின்றான் மகன்….(4)

முட்டவந்த ஆனைககள் எட்டு திசைகளிறும்
முட்டியிட்டுச் சுட்டி மழலையை -வட்டமிட்டு
காட்டியபின் கூறும் கஜேந்திர மோட்ஷத்தைக்
கூட்டியவன் பக்தனுக்கு காப்பு….(5)

பக்தீயில் மூழ்கும் பிரகலாத சாமியை
பத்தி எரியும்தீ பூவாகி -சுத்திவரும்
மீறிய நஞ்சும் மிதமாய் அமிழ்தாகும்
சூரியன்மேல் வைப்பாரோ சூடு !….(6)

விண்முகடு கொண்டுபக்தி வீரத்தை வீசிட
மண்மகள் ஏற்றாள் மலர்மகளாய் -பின்முதுகில்
பாறையைப் பாம்பால் பிணைத்தாழி போட்டிட
பேரலை போலெழுந்தான் பிஞ்சு….(7)

கோவிந்தா என்றுரைக்க குத்தவந்த ஈட்டியின்கண்
நாவின்தன் மென்மையாய் நைந்தது -சாவிந்த
பிள்ளைக்கு இல்லையென போயுரைத்தார் மன்னனிடம்
நொள்ளையான ஆட்கள் நமுத்து….(8)

ஆருனக்குத் தந்தார் அதிசிய சக்தியை
கூறெனக்கு என்று கொதித்தஅப -சாரனுக்கு
நாரண சக்திக்கு பூரண பக்தியே
காரணம் என்றான் கொழுந்து….(9)

காட்டடா அந்தக் கருநீலப் பூதத்தை
போட்டடைப்பேன் இத்தூணில் பூச்சியாய் -வேட்டையை
ஆடத் துவங்கிய அப்பனுக்குக் காட்டினான்
கூடத்து தூணுக்கே கை….(10)

பக்தப் பிரகலாதன் பேச்சை ருஜுப்படுத்த
சக்திக்கு மீறிய சங்கடமாய் -திக்கெட்டை
தேகமாய்க் கொண்டவன் ஏகினான் தூண்வேக
வேகமாய் வைகுண்டம் விட்டு….(11)

கள்ளத் தனம்செய்தென் பிள்ளை பிடித்தவனே
உள்ளத் துணிவிருந்தால் ஊர்ந்துவா -முள்ளிட்ட
பாதுகையால் தூணுதைக்க பாதிநர பாதிசிங்கம்
காதுசிகை கோதி குதிப்பு….(12)
சாயங்கா லம்வரை சண்டை புரிந்தந்த
சீயங்கா லைமடித்து, சோர்ந்தெழுந்து -பாயும்
இரணியனை தூக்கி இடைவாசல் வைத்து
கரநுனியால் கீறிக் கிழிப்பு….(13)

ஆவேச மான அரியை அடக்கிட
பூவாசத் தாயே பயந்திட -சாவாச
மாகவந்த பிள்ளை மடியமர்ந்து சிங்கத்தின்
தேகம் தழுவத் தணிவு….(14)

கொச்சு பிரகலாதன் கொஞ்சு மழலையில்
உச்சரிக்க நாமம் உரத்தப்போ -உச்சி
குளிர்ந்தவன் உச்சியைக் கோதிய சிங்கம்
மெலிந்துகர் ஜிக்க மியாவ்….(15)

ஏந்தி இலக்குமியை யோக நரசிம்மமாய்
சாந்தி தவழ்கின்ற சிங்கத்தை -மாந்தி
திளைப்போர் வினைத்தூண் இளைத்து துரும்பாய்
களைத்தல் கதையின் கருத்து….(16

அன்பு ராம்னாத், வாட்ஸ்-அப்பில் சங்கரரின் ‘’மாத்ரு பஞ்சகம்’’ அனுப்பியமைக்கு நன்றி….கேட்ட குஷியில்….

”அழுதாலும் பிள்ளைக்(கு) அவள்தான் பொறுப்பு
பழுதான பின்பும் பரிவை -விழுதாய்ப்
பொழிவாள் எமது பராசக்தி, நெஞ்சே
தொழுவாய் அவளைத் தொடர்ந்து”….
”கன்னலுன் இன்மொழி மின்னலுன் கண்ணொளி
பின்னலோ பாம்புக்(கு) அடைமொழி -உன்னிலே
தன்னை மறந்து தவம்செய்யும் பக்தர்க்கு
எண்ண உருவம் எதற்கு”….
”அச்சுறுத்தும் பூதமா? அன்றிமாத்ரு பூதமா?
எச்சரிக்கை யோடுன்னை உச்சரிப்பதா? -நச்சரவம்
மாண்டோர் கபாலங்கள் பூண்டோன் இடபாகி
வேண்டாமே வேஷ விருப்பு”….

”நானார் அறிதல் நமக்கெதற்கு அன்னையே
நீயார் உணர்தலே நற்கதி -தாயார்
மகனைத் தொலைப்பாளா மாதா தவிக்கின்றேன்
அகலா(து) இருப்பாய் அணத்து”….

”நின்றிட பூமா நகர்ந்திட ஸ்ரீதேவி
ஒன்றிக் கலந்திட நீளாவாம் -மன்றில்
நடமாட காளி நலம்பாட வாணி
அடநமக்கு ஆயிரம்மா யி”….

”குடைபோல் விரிந்த புடவைக் கொசுவம்
இடையில் சொருகி இளையப் -பிடியாய்
கபாலீசன் கோவிலில் கற்பகத்தைக் கண்டு
உபாசித் தடைவீர் உயர்வு”….கிரேசி மோகன்….

எனது தோழனும் எங்கள் கிரேசி கிரியேஷன்ஸ் இயக்குநருமான திரு.S.B.KHANTHAN அவர்களின் தந்தையார் பிரும்மஸ்ரீ பாலகிருஷ்ண சாஸ்திரிகளும், தாயாரும்…. காந்தனின் தகப்பனாரும் தாயாரும் எனது தாய், தந்தைக்கு சமமானவர்கள்….என்னைப் பெற்ற தாயாரின் ஓவியம் – அடியேன் வெகு நாட்களுக்கு முன்பு வரைந்தது. அவர் 42வயதிலேயே காலமாகிவிட்டார். இதோ நான் வரைந்த என் அன்னையின் ஓவியம்!

லலிதாம் பிகையின் லயிப்புக்(கு) உதவும்
எலிதாங்கி சேயாய்(பிள்ளையாராய்) இருப்பாய்: -வலிதாங்கி
ஈரைந்து மாதங்கள் ஈன்றவளை தெய்வமாய்
பாரந்த சங்கரனே பார்ப்பு’’…..(அத்வைதம் சொன்ன சங்கரரே அன்னையைக் காண வந்தார்)….

”ஓமாய் உனக்குள்ளே,ஆமாம் அஜபாவாய்,
MOMமாய் ஒலித்திடும் மந்திரத்தை, -CALMமாக,
உச்சரிக்க ஓயா(து), உறக்கம்போய் மெய்யுணர்வு,
நச்சரிக்க, ஆன்ம நிலைப்பு’’….கிரேசி மோகன்…

OUR Mother – Smt Nagalakshmi Balakrishna Sastrigal, a vivid administrator of the family affairs leaving my illustrious father free in his mind to concentrate on His discourses and SBI office. Not a day passed in her life without rendering Vishnu and Lalitha Sahasranamam for 80+ Years in the morning and evening. She is 91 today…listening to Vishnu & Lalitha Sahasranamam from her bed even this day, courtesy my daughter Dvijavanthi’s idea of putting the headphone in her ears.

Happy Mothers day.

Appa/Amma photo courtesy: My dear friend A V Bhaskar – The Legendary photographer.
​

கிரேசி மோகன்

கிரேசி மோகன்

கிரேசி மோகன்

குருவாரம் ஆச்சார்யாள் ஜெயந்தி….
————————————————————-

”காலடி மைந்தனாய் கோவிந்த FATHERரின்
காலடியில் கற்க, கயிலையின் -ஆலடி
சங்கரனே அத்வைதம் ஸ்தாபிக்கத் தோன்றினன்:
இங்கரனே வந்தநாள் இன்று’’

ஹஸ்தாமலக கீதம்….
——————————————————————————–
நொச்சூர் ஸ்ரீவெங்கடராம ஸ்வாமிகளின் ஆங்கில உரையைப்
படித்த பாதிப்பில், தமிழில் வெண்பாக்களாகச் செய்துள்ளேன்….
நொச்சூர் அவர்களின் ஆங்கில முன்னுரையையும் இணைத்துள்ளேன்….
முன்கதையாக….மொழிபெயர்ப்பில் மூலமும் என்மூலம் வந்த கற்பனையும்
இணைந்துள்ளது(ஸ்ரீ பகவான் ரமண உபயம்)….
————————————————————————————-

(காப்பு)
———
‘’அருணா சலர்க்குப்பின், ஆதிசங் கரர்பின்
கருணா கரர்காம கோடி -உருவாய்
அரனா கவந்து அரணா கநின்றோய்
வரனாய்யென் வெண்பாவில் வா’’….கிரேசி மோகன்….
—————————————————————————————–
‘’ஆத்திலொரு கால்வைத்து ஆன்மப்போ ராட்டமாய்
சேத்திலொரு கால்வைத்த ஜீவனவன் -காத்திருக்கான்
காணா(து) ஒளிந்திடும், காணும் அனைத்திலும்
நானார் உணர்வை நினைத்து’’….கிரேசி மோகன்….
—————————————————————————————
முன்கதை சுருக்கம்
————————–

“பித்தான, பேசாத பிள்ளைமுன் அத்வைத
சொத்தான சங்கரர்வி சாரிக்க , -அத்தா
மலகனவன் வாக்கில் மலர்ந்தது கீதம்;
உலககுரு கொண்டார் உவப்பு”

ஆதிசங்கரர் கேள்வி….
————————–

“யார்நீ!, உனக்கிங்(கு) எவர்சொந்தம்!, போவதெங்கே!
பேரென்ன பிள்ளாய் பதிலெனக்கு, -கூறென்று
வித்தை வினவ , விருட்ஷமாய் எழுந்தது
அத்தா மலக அமுது”…..(1)

அத்தாமலகர் பதில்…..
—————————-
“பால்வடியும் பிள்ளை பதிலாதி புங்கவர்க்கு,
“நால்வர்ணம், யக்ஷசுர மேல்வர்ணம், -போல்எவரும்
நானல்ல, இல்லறமோ நைஷ்டிகமோ ஞானியோ
நானல்ல, நானுணர்வே நான்”….(2)….

“காரியமாய் பூமியைக் காத்திடும் காரண
சூரியன்போல், ஐம்பொறிக்கு சுத்தாத்ம-வீரியமே,
அன்னவரே நானதற்கு ஆகாயம் தானுவமை,
எண்ணவரு வோர்க்கு இருப்பு (OR ) எழுத்து”….
(OR)
எண்ணவரு வோர்க்கது ஏய்ப்பு”….
எண்ணவரும் ஏகாந்த மே”….(3)….

“கனலும் கொதிப்புமாய் கட்டிக் கலந்தாற்போல்,
உணர்வுடன் ஆத்துமா ஒன்றி;-புணர்ந்திடும்,
சேதஅ சேதனங்கள் சார்ந்திருக்கும் அவ்வான்ம
நாதனே, என்றுமுள நான்”….(4)….

“ஆடியில் பிம்பமது ஆளுள்ள மட்டுமே
ஜோடியாய் சேர்ந்தாலும் ஜீவனவன், -நாடிக்
கிடப்ப(து) உணர்வின் கிளரொளியை நம்பி,
தொடர்ந்தொளிர்அவ் வான்மாநான் தான்”….(5)….

“முன்னாடி பார்த்த முகம்மட் டுமிருக்கும் –
கண்ணாடி பிம்பங்கள் காட்சிப்பொய் -உன்னாடை –
மேனி ,தனித்தன்மை ,மாயை அதுபோல –
ஞானி உணர்வான்மன் ஞான் “….(6)….

“எண்ணும் மனதை இயக்கும் மனம்யார் ! –
கண்ணுக்குப் பின்னிருந்து காண்கின்ற -கண்ணன்யார் !-
கண்மனம் காணாத கம்பீ ரவுணர்வாம்,
நன்மையா னந்தமே நான்’’ ….(7)….

“கணக்கற்ற பிம்பம் குடநீரில், ஆனால்,
உனக்குற்ற சூரியனோ ஒன்று; -மனக்குற்றம்,
ஒன்றைப் பலவாய் உடைத்தல், உணர்விலே,
நின்றென்றும் நீங்காதோன் நான்”….(8)….

’’அருக்கன் இருக்க அனைத்தும் தெரியும்,
கருக்கல் வருங்கால் காணா(து) -இருக்கும்காண்,
சூரியர்க்கும், கண்ணுக்கும் ஜோதி கொடுக்கும்நான்,
பேரியக்க ஆன்மவொளி பார்’’….(9)….

’’காட்சியொரே காலத்தில் காண்போர் அனைவர்க்கும்,
தீட்ஷண்ய மாக்கும் திவாகரனின் -மாட்சிமைபோல்,
பட்டுப் பலர்புத்தி பேரொளி வீசிடும்
நிட்டைப் பரபிருமம் நான்’’….(10)….

”ஏகபிம்ப பானு எழுச்சியிலாத் தண்ணீரில்,
ஏகமாய் பிம்பங்கள் ஏற்றிடும் -வேகநீர்,
ஆசையின் வேகத்தில் அவ்வான்மா ஜீவன்கள்,
வாசனை நீங்கவொளி வீச்சு’’….(11)….

”மார்த்தாண்டன் சூரியனை மேக அறியாமை
போர்த்தாண்டு கொள்ளும் படுபாவி, -தீர்த்தாண்ட
வர்க்கு ஒளியாய் வெளிவரும் ஆன்மனாய்
நிற்கும் நிரந்தரம் நான்’’….(12)….

’’யாதுமாய் நின்றாலும், ஏதும் அதைத்தொடாது,
ஆதவனே ஒட்டாத ஆகாசமாய், -ஈதுணர்ந்து,
எப்போதும் ஆன்மனாய் எங்கும் நிலைத்தபடி
நிற்போனே நிர்மல நான்’’….(13)….

“செய்யும் முறையால் ஸ்படிக நிறம்மாறும்,
அய்யவுன் புத்தியும் அஃதேபோல், -பெய்யும்,
மதிபிம்பம் ஆடும் நதிநீரில், ஆன்மப்
ப்ரதிம்பம் உன்னாட்டம் போல்”….(14)….

கீழ் திருப்பதி திருச்சானூர் அலமேலுமங்காத் தாயார் சன்னிதியில் எழுதியது….

”கல்விக் கடனால்* குசேலனுக்கு செல்வமன்று,
செல்வத்தைக்(லஷ்மியை) கட்டியின்று சேர்க்கின்றாய்: -அல்லுபகல்,
உண்டியலில் காசு உனதடியார் போட்டுஜர
கண்டியில் தீர்த்தார் கடன்’’….கிரேசி மோகன்….

*கல்விக் கடன் -குசேலனுடன் கண்ணன் பால்யத்தில் சேர்ந்து கல்வி பயின்று…

Crazy Mohan

கிரேசி மோகன்

கிரேசி மோகன்
உக்ரம் வீரம் மஹாவிஷ்ணும் ஜ்வலந்தம் ஸர்வதோமுகம் |
ந்ருஸிம்ஹம் பீஷணம் பத்ரம் ம்ருத்யும்ருத்யும் நமாம்யஹம் ||

வெண்பாவாக்கம் தமிழில்
————————————————

’’வீரியன் வீரன் வியாபகன் சைதன்ய
சூரியன் சூக்கும காரியன் -கூறிய
சிங்கன் எதிரிக்கு சொப்பனம் காலகாலன்
மங்களம் சேர்த்திடும் மால்’’….(1)
’’எமக்கே எமக்கென்று இவ்வுடம்பைப் பேணி
எமர்க்கே அளிப்பீர் எரித்து -நமக்கே
நமக்குண்டு நாரண நாமமதை நெஞ்சில்
சுமப்பீர் அதுதான் சுகம்’’….(2)

’’மெய்யே அகலாக மேவுமுயிர் நெய்யாக
உய்யும் ஒரேஆன்மன் ஒளியாக -அய்யநின்
ஆரா தனையல்லால் வேறே துமெண்ணாத
சீரான வாழ்வில் செலுத்து’’….(3)

’’பார்த்தோர் பசுமையாய் பாராதோர் பூதமாய்
சேர்த்தணைக்கும் பெட்டைக்கு சேவலாய் -ஆர்த்தொலிக்கும்
சங்கில் மவுனமாய் சக்கரத்தில் சீற்றமாய்
எங்கும் திகழ்வோனை ஏத்து’’….(4)

’’சிந்தையில் சிக்காத சச்சிதா னந்தமே
எந்தையே ஏகப் பரம்பொருளே -விந்தையே
தீராத ஆட்டத்தை மாறாத தோட்டத்தில்
சீராக ஆடிடும் சேய்”….(5)

’’திருப்பாற்க் கடலில் திருவனந்தப் பாய்மேல்
விருப்பாய்க் கிடப்பாய் வெகுண்டால் -உரத்தால்
இரணியனைக் கொல்ல இரும்பைப் பிளந்து
நரசிங்கம் ஆவோய் நம:’’….(6)

’’காயாம்பூ வண்ணத்தை கற்றோர்தம் எண்ணத்தை
ஆயர்தம் சின்னத்தை மண்ணையுன் -ஓயாத
மாயத்தை ஒப்பில்லா சீயத்தை நேயத்தில்
தாயொத்த தாயத்தைத் தேடு’’….(7)

’’எங்கரி என்றே இரணியன் கேளும்முன்
அங்கொரு தூணில் அதிர்ந்தவன் -சங்கரி
அண்ணனை ஆகாய வண்ணனை ஆனந்தக்
கண்ணனை நெஞ்சே கருது….(8)

’’தந்தைசொல் மந்திரம் தப்பென்ற பிள்ளைக்காய்
அந்தவோர் தூணில் அலமலங்க -வந்திருந்து
மன்னன் இரணியன் மார்பைப் பிளந்தவனைக்
கண்ணனை நெஞ்சே கருது’’….(9)

’’எந்தையே எவ்வுயிர்க்கும் முந்தையே ஏகாந்த
சிந்தையே சிக்காத விந்தையே -கந்தையே
ஆனாலு(ம்) என்நெஞ்சைக் கட்டிக் கசக்கிடு
தூணாளும் சிங்கா தயவு’’….(10)

’’தூணுண்டு வீட்டில் துரும்புமுண்டு, வாஞ்சையாய்
நானுண்டு வாராய் நரசிம்மா -பூநின்ற
சாந்த இலக்குமியை ஏந்திக் களிக்கின்ற
காந்த வடிவில் கனிந்து….(11)

’’முரணெனப் பட்டாலும் மூலமே நின்னை
வரவழைக்கக் கண்டேன் வழியை -இரணியன்போல்
இல்லை இறையென்று சொல்லி இரையாக
மல்லுக்(கு) அழைப்பேன் முனைந்து’’….(12)
நரசிம்மாவதாரம்….
———————————-

பாகவதம் ஸ்ரீமத் நாராயணீயம் வாசித்து வெண்பாக்களாக்கிக் கொண்டிருக்கிறேன்….நரசிம்ம ஜெயந்தியை முன்னிட்டு
நரசிம்மாவதாரத்தை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்….
இரணியன் பெற்ற வரம்
——————————————-
’’அல்லில், பகலில், அகத்துள், அதன்வெளியில்,
புல்புழு, பூச்சி, பறவையால், -கொல்லும்
மனிதனால், காட்டு மிருகத்தால், சாகா
தனதுயிர் கேட்டுத் தவம்….(1)
பிரகலாதன் ஜனனம்
————————————-
இரணியன் வேள்விக்(கு) இரங்கி அயனும்
வரனெனத் தந்தனன் வாக்கு -தரணிகள்
மூன்றையும் வென்றஅம் மூர்கன் மகனாக
தோன்றினன் நாரணத் தொண்டு….(2)

”நாரா யணஓம் நமஹவை நாள்தோறும்
பாரா யணம்செய் பிரகலாதா” -பூரண
கர்ப வதிகயாது காதுவழி சேய்க்குரைத்தான்
நற்கதியை நாரதன் நன்கு….(3)
*கயாது-பிரகலாதன் தாயார்
பிரகலாதனை தன் வழிக்கு கொண்டு வர இரணியன் வழிகள்
——————————————————————————————————–
அச்சுதன் நாமம் அனவரதம் ஓதுவோனை
அச்சுறுத்தி தன்வழிக்(கு) ஆட்படுத்த -அச்சன்
இரணியன் போட்ட இடர்களைத் தாண்டி
மறையென நின்றான் மகன்….(4)

முட்டவந்த ஆனைககள் எட்டு திசைகளிறும்
முட்டியிட்டுச் சுட்டி மழலையை -வட்டமிட்டு
காட்டியபின் கூறும் கஜேந்திர மோட்ஷத்தைக்
கூட்டியவன் பக்தனுக்கு காப்பு….(5)

பக்தீயில் மூழ்கும் பிரகலாத சாமியை
பத்தி எரியும்தீ பூவாகி -சுத்திவரும்
மீறிய நஞ்சும் மிதமாய் அமிழ்தாகும்
சூரியன்மேல் வைப்பாரோ சூடு !….(6)

விண்முகடு கொண்டுபக்தி வீரத்தை வீசிட
மண்மகள் ஏற்றாள் மலர்மகளாய் -பின்முதுகில்
பாறையைப் பாம்பால் பிணைத்தாழி போட்டிட
பேரலை போலெழுந்தான் பிஞ்சு….(7)

கோவிந்தா என்றுரைக்க குத்தவந்த ஈட்டியின்கண்
நாவின்தன் மென்மை நலிந்தது, -சாவிந்த
பிள்ளைக்கு இல்லையென போயுரைத்தார் மன்னனிடம்
நொள்ளையான ஆட்கள் நமுத்து….(8)
இரணியன் -பிரகலாத சம்வாதம்
—————————————————————————
ஆருனக்குத் தந்தார் அதிசிய சக்தியை
கூறெனக்கு என்று கொதித்தஅப -சாரனுக்கு
நாரண சக்திக்கு பூரண பக்தியே
காரணம் என்றான் கொழுந்து….(9)

காட்டடா அந்தக் கருநீலப் பூதத்தை
போட்டடைப்பேன் இத்தூணில் பூச்சியாய் -வேட்டையை
ஆடத் துவங்கிய அப்பனுக்குக் காட்டினான்
கூடத்து தூணுக்கே கை….(10)
நரசிம்மர் தூணில்
——————————-
பக்தப் பிரகலாதன் பேச்சை ருஜுப்படுத்த
சக்திக்கு மீறிய சங்கடமாய் -திக்கெட்டை
தேகமாய்க் கொண்டவன் ஏகினான் தூண்வேக
வேகமாய் வைகுண்டம் விட்டு….(11)
இரணிய வதம்
—————————–
கள்ளத் தனம்செய்தென் பிள்ளை பிடித்தவனே
உள்ளத் துணிவிருந்தால் ஊர்ந்துவா -முள்ளிட்ட
பாதுகையால் தூணுதைக்க பாதிநர பாதிசிங்கம்
காதுசிகை கோதி குதிப்பு….(12)
சாயங்கா லம்வரை சண்டை புரிந்தந்த
சீயங்கா லைமடித்து, சோர்ந்தெழுந்து -பாயும்
இரணியனை தூக்கி இடைவாசல் வைத்து
கரநுனியால் கீறிக் கிழிப்பு….(13)….
பிரகலாதன் நரசிம்மர் உக்ரம் தணித்தல்
————————————————————————
ஆவேச மான அரியை அடக்கிட
பூவாசத் தாயே பயந்திட -சாவாச
மாகவந்த பிள்ளை மடியமர்ந்து சிங்கத்தின்
தேகம் தழுவத் தணிவு….(14)

கொச்சு பிரகலாதன் கொஞ்சு மழலையில்
உச்சரிக்க நாமம் உரத்(து)அப்போ -உச்சி
குளிர்ந்தவன் உச்சியைக் கோதிய சிங்கம்
மெலிந்துகர் ஜிக்க மியாவ்….(15)
லக்‌ஷ்மியுடன் சாந்த நரசிம்மர்
———————————————————
ஏந்தி இலக்குமியை யோக நரசிம்மமாய்
சாந்தி தவழ்கின்ற சிங்கத்தை -மாந்தி
திளைப்போர் வினைத்தூண் இளைத்து துரும்பாய்
களைத்தல் கதையின் கருத்து….(16)
—————————————————————————————————————-

கிரேசி மோகன்