Blog

விசாலம்

டிசம்பர் 14 சக்தியைச் சேமிக்கும் நாள் energy conservation day.இந்த நாள் BEE என்ற {“Bereau of energy efficiency } என்ற அமைப்பு மக்களுக்கு விழிப்புணர்வைத் தர முழித்துக்கொள்கிறது. இந்த அமைப்பு 2001லிருந்து செயல்படுகிறது .பள்ளியில் இந்த நாள் வந்தால் ஆசிரியர்களுக்கு இரட்டிப்பு வேலை. மத்திய அரசின் வழியாக சில போட்டிகள் பள்ளி மாணவ மாணவிகளுக்கு வைக்க வேண்டும் அதாவது எப்படி எனர்ஜியை மீத்து வருக்காலத்திற்கு சேமிக்க வேண்டும் என்ற கருத்தில் போட்டிகள் தொடங்கும். இதில் கட்டுரைப்போட்டியும் ,சித்திரப்போட்டியும் நிச்சியம் இருக்கும். இதில் ஜெயிப்பவர்களுக்கு ஒவ்வொரு மாகாணத்திற்கும் ரூ 33000 ஒதுக்கப்பட்டிருக்கும். பரிசுமுடிவுகள் வெளிவந்தவுடன் நேஷனல் எனர்ஜி கன்வெர்ஸேஷன் டே அன்று விழாப்போல் கொண்டாடுவார்கள்.விழாத்தலைவர் பரிசுகளை வழங்குவார்.

இந்த நாளை நாம் மிக முக்கியமான நாளாகக்கொண்டு நம்மால் முடியும் வரை சக்தியைச் சேமிக்க வேண்டும் இந்த பூமியிலேயே நமக்குத் தேவையான சக்திகள் அனைத்தும் உள்ளன நீர்மின்சக்தி அணுமின்சக்தி என அனைத்தையும் உருவாக்கியது மனித ஆற்றல் என்ற சக்திதான், இதைச்சேமிக்க ஒவ்வொருவரும் தங்களால் இயன்றவரை முயல வேண்டும். இல்லத்தரசிகள் கேஸ் அடுப்பை தேவைக்கு அதிகமாக உபயோகிக்காமல் சேமிக்கலாம் சிலர் தண்ணீரைக் கொதிக்க வைத்துவிட்டு டிவி கீழ் அமர்ந்த விடுவார்கள் அது கொதித்து பாதி ஆனவுடன் பின் வந்து அணைப்பார்கள் சிலர் தோசை வார்க்கும் தவாவை பெரிய அளவில் வைத்து அதில் சிறிய தோசை வார்ப்பார்கள், சின்ன தவா வைத்தாலே தேவையான் சூடு பரவும் ,பெரிய குடும்பமானாலும் சிறிய குடும்பமானாலும் சாப்பாட்டிற்கு என்று ஒரு நேரம் ஒதுக்க ஒரே நேரத்தில் எல்லோருக்கும் சுடச்சுட பரிமாறமுடியும் அது இல்லாமல் நினைத்த நேரத்தில் தன் இஷ்டப்படி வந்து சாப்பிடும் பொருளை மறுபடியும் சுட வைக்க எனர்ஜி அங்கு வீணாகும். தவிர அதில் காய்களின் ஊட்டச்சக்தியும் குறையும்.

இல்லறத் தலைவிகள் தன் காரியமே கண்ணாயினார் என்பதுக்கொப்ப வேலை செய்தால் எரி பொருள் வீணாவதைத் த்டுக்கலாம் அடுத்ததாக மொபைலில் பேசிக்கொண்டே இருக்க அடுப்பை அணைத்தோமா இல்லையா என்ற சந்தேகம் வந்து அங்கும் எரி பொருள் வீணாகும். பர்னரின் அளவு இருந்தால் நன்றாக இந்தச் சக்தியைச் சேமிக்கலாம்,இனி ஆண்கள் ராஜ்ஜியத்திற்கு வருவோம். சில ஆண்கள் ஷேவிங் செய்த்துக்கொள்ள குழாயைத் திறந்து விட்டபடி தங்கள் வேலையைத் தொடருவார்கள் ,அத்துடன் செல்லிலும் பேசுவார்கள். ஐயோ பரிதாபம் தண்ணீர் கீழே கொட்டியபடி இருக்கும் .இதே போல் பலதடவைகள் குழாய் திறந்து விட்டபடி வந்து செல்லில் பேச்சு தொடங்கி விடும் . பக்கெட் ரொம்பி வழிந்துக்கொண்டிருக்கும் போது திடீரென்று விழித்துக்கொள்வார்கள். “ஐயோ குழாயை மூடவேல்லையே .நல்ல வேளை இப்பவாவது ஞாபகம் வந்துதே .இல்லாவிட்டால் இந்த முசுடு வீட்டுக்காரன் என்னைப்பின்னி எடுத்துடுவான் “என்று தன் தவறை உணராமல் பேசுவதைக் கண்டிருக்கிறேன் சிலர் மேலே தண்ணீர் ஏற மோட்டார் போட்டு விட்டு பின் அந்த டேங்க் ரொம்பி வழிந்து கீழே கொட்ட பின் முழித்துக்கொள்வார்கள்.

வீட்டுக்குழந்தைகளோ எல்லா அறையிலும் சுழலும் விசிறியைப் போட்டு விட்டு அதை அணைக்காமல் வெளியே சென்றுவிடுவார்கள் .ஒரு அறையை விட்டு வெளியே வரும்போது லைட் . ஏசி எல்லாம் அணைத்துவிட்டு வரும் வழக்கத்தை பெற்றோர்கள் தவறாமல் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும் .அதே போல் கணினியையும் அணைத்துவிட்டு வர பழக்கப்படுத்த வேண்டும் அரசை சார்ந்தவர்களும் விழிப்புணர்வு இல்லாமல் இருப்பதை நான் கண்டிருக்கிறேன் .சில தெருல் பகலிலும் விளக்கு எரியும் ,,அதை அணைக்க மறந்து இருக்கலாம், இதே போல் ஆபீஸில் மனிதர்கள் இல்லாத அறையிலும் சுழல் காற்றாடி சுழன்றுக்கொண்டிருக்கும் ,கணினியோ கேட்கவே வேண்டாம் அதை சிலர் அணைப்பதே இல்லை. மைக்ரோஅவனில் தேவையான அளவுடன் கண்ணாடி பாத்திரம் வைக்க நிறைய சக்தி சேமிக்கலாம் , வீட்டு வாசலில் மரங்கள் இருந்தால் நல்ல காற்று வருவதால் மினசாரச் சக்தி சேமிக்கலாம்.

தில்லியில் பஹுவாய் மந்திர் கட்டிருக்கும் விதம் மிக வியப்பைத் தருகிறது தாமரை மலர் போன்று அமைப்பு ஒரு இடத்திலும் மின்சாரம் இல்லை சுற்றி வாய்க்கால் போன்று நீரோடடம். உள்ளே தியானம் செய்ய ஏற்ற இடம் உள்ளே மிகவும் சில்லென்று ஏசி போட்டாற் போல் இருக்கிறது இது நல்ல வெயில் காலத்திலும் தான். எங்கும் பச்சைப்பசேர் என்ற புல் வெளி. இந்த வெளி சக்தியைச் சேமிக்கும் போது எனக்கொன்று தோன்றுகிறது .ஏன் நாம் நம்மிடம் இருக்கும் சக்தியையும் சேமிக்கக்கூடாது? படபடவென்று பேசி சக்தியை இழக்கிறோம் கோபத்தில் சக்தியை இழக்கிறோம் .அளவு கடந்த மோகத்திலும் அல்லது காமத்திலும் சக்தி விரயமாகிறது நம் உடலில் இருக்கும் சக்தியை விரயமாக்காமல் தக்க வைத்துக்கொள்ள அங்கு நல்ல விஷயங்களுக்கு வழி உண்டாகிறது, மௌனத்தில் தியானம் சீக்கரம் பலன் தருகிறது “.மௌனகுருவே நடராஜா நீலகண்டனே ” என்று அந்த ஞானகுரு தக்ஷிணாமூர்த்தியைத் தியானிப்போம்

ஜே.வி செர்னே சொல்கிறார்

ஆற்றல் சக்தியை நாம் பயன்படுத்தி வெற்றிபெற வார்த்தைகள்
வாகனங்களாக உள்ளன . “செய்து முடிப்பேன்” என்ற வாகனத்தில்
ஏறிக்கொண்டால் அடக்கமுடியாத ஆர்வத்துடன் கூர்ந்து செயல்
வடிவில் ஒவ்வொரு நாளும் இலட்சியத்தை நோக்கிச் செல்லலாம் வானத்தைத் தொட்டுவிடலாம்

சக்தியைச்சேமிப்போம்!…

மேகலா இராமமூர்த்தி

செல்லாச் செல்வன் 

கருணை மறவனாக விளங்கி அந்தண முதியவர் ஒருவரை மதயானையிடமிருந்து காத்த கோவலன், இன்னொரு சந்தர்ப்பத்தில் ஓர் பார்ப்பனப் பெண்ணுக்கு நேர்ந்த மிகப் பெரிய கொலைப் பாவத்திலிருந்து அவளைக் காத்து, அவளிடம் கோபித்துச் சென்ற  கணவனை அவளோடு சேர்த்துவைத்த பெருந்தகையாளனாகத் திகழ்கின்றான். சுவையான அந்த வரலாற்றை இனிக் காண்போம்.

புகார் நகரில் வசித்துவந்த ஓர் பார்ப்பனத் தம்பதிக்கு நீண்ட நாட்களாகக் குழந்தைப் பேறின்மையால் அவர்கள் (தம்மை அண்டி வந்த) ஓர் கீரிப்பிள்ளையைத் தம் பிள்ளையாகவே எண்ணி வளர்த்துவந்தனர். அந்தக் கீரி வந்த நல்ல நேரமோ என்னவோ..அவர்களின் பிள்ளையில்லாக் குறைக்கும் ஓர் விடிவு ஏற்பட்டது. அந்தப் பெண் அழகான ஆண் மகவு ஒன்றைப் பெற்றெடுத்தாள். அந்தக் கீரியும் அக் குழந்தையிடம் மிகுந்த அன்போடு பழகி வந்தது.

ஒரு நாள் தண்ணீர் எடுப்பதற்காகக் குடத்தோடு வெளியே சென்றாள் அந்தப் பெண். தண்ணீர் எடுத்துக்கொண்டு திரும்பி வரும் வழியில் அவள் கண்ட காட்சி அவளைத் துணுக்குற வைத்தது. அவள் அன்போடு வளர்த்துவந்த அந்தக் கீரிப்பிள்ளை தன் வாயில் இரத்தம் வழிய அவளை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்தது. அதனைக் கண்டவுடன் மிகவும் பதற்றமடைந்த பார்ப்பனி, சற்றும் சிந்தியாமல், என்ன நடந்தது என்பதனை நேரில் கண்டு தெரிந்துகொள்ளாமல் தன் குழந்தையைத்தான் அந்தக் கீரிப்பிள்ளைக் கொன்றுவிட்டு வாயில் இரத்தத்தோடு வந்துகொண்டிருக்கிறது என்று அவசரப்பட்டு முடிவுகட்டித் தன் கையில் இருந்த குடத்தால் அந்தக் கீரியைக் கொன்றுவிட்டு  அழுதவண்ணமே வீட்டை நோக்கி விரைந்து வந்தாள்.

ஆனால் அங்கே அவள் கண்ட காட்சியோ அவளை வெட்கித் தலைகுனிய வைப்பதாகவும், மிகுந்த மனவேதனையில் ஆழ்த்துவதாகவும் இருந்தது. ஆம்..அங்கே அவளுடைய அருமைக் குழந்தை யாதொரு அபாயமும் இல்லாமல் தொட்டிலிலே தூங்கிக் கொண்டிருந்தது. ஆனால் அத்தொட்டிலின் கீழே ஓர் பாம்பு இறந்து கிடந்தது. அங்கே நடந்தது என்ன என்று இப்போது அவளுக்கு நன்றாகவே விளங்கிவிட்டது. ”தான் தண்ணீர் எடுக்கச் சென்றிருந்த வேளையில் ஒரு பாம்பு தொட்டிலில் தூங்கிக் கொண்டிருந்த குழந்தையைத் தீண்ட வந்திருக்கிறது, அதைக் கண்ட கீரிப்பிள்ளை அப்பாம்பினைக் கொன்றுக் குழந்தையைக் காத்திருக்கின்றது. அடடா! எப்பேர்ப்பட்ட மகத்தான செயலைச் செய்திருக்கின்றது அன்பே உருவான அந்தக் கீரிப்பிள்ளை! தன் குழந்தைக்கு மறுவாழ்வு அல்லவா கொடுத்திருக்கின்றது! இதனை அறியாமல் பூசிக்க வேண்டிய அந்தக் கீரியை ஈவு இரக்கமில்லாமல் கொன்றுவிட்டல்லவா வந்திருக்கிறோம்!” என்று எண்ணி அவள் வருத்தம் மேலிட இருந்த வேளையில் வெளியில் சென்றிருந்த அவளுடைய கணவன் வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்தான்.

மனைவியின் முகவாட்டத்தைக் கண்டவன் அதன் காரணம் என்ன என்று வினவ, பார்ப்பனி நடந்தவற்றைக் கண்ணீரோடு அவனிடம் விவரிக்கின்றாள். அது கேட்டு வெகுண்டெழுந்த பார்ப்பனன், ”மிகப்பெரும் கொலைப் பாதகத்தைச் செய்த உன்னோடு இனி என்னால் வாழ இயலாது. உன் கையால் சமைத்த உணவை நான் இனி உண்ணவும் மாட்டேன்!” என்று கடுங்கோபத்தோடு கூறிவிட்டு வடமொழி வாசகம்¹ எழுதிய ஏடு ஒன்றை அவள் கையில் திணித்துவிட்டு, ”இதன் பொருள் உணர்வாரிடம் இதனைக் கொடு” என்று சொல்லிவிட்டு வடதிசை நோக்கிப் புறப்பட்டுவிட்டான். (அப்பார்ப்பனி வடமொழி அறியாதவள் என்பது இதன் மூலம் தெரியவருகின்றது.)

என்ன செய்வது என்று புரியாது திகைத்த அப்பெண், தன்னை மன்னிக்கும்படிக் கணவனிடம் கெஞ்சியபடியே அவன்பின்னே தொடர்ந்து செல்கின்றாள். ஆனால், அவள் கணவனோ அவள் செய்த பாவத்தை மன்னிக்க விரும்பாதவனாய் அவளைத் திரும்பியும் பாராமல் தனியே விட்டுவிட்டுக் கங்கைக்கு நீராடச் சென்றுவிடுகின்றான்.

இவ்வாறு, கீரிப்பிள்ளை இறந்ததனால் கணவனுக்கும் மனைவிக்குமிடையே பிரிவு ஏற்பட்டுவிடுகின்றது. இச்சம்பவத்தை இளங்கோவடிகள் பின்வரும் அடிகளில் காட்சிப்படுத்துகின்றார்.

”பிள்ளை நகுலம் பெரும்பிறிது ஆக
எள்ளிய மனையோள் இனைந்துபின் செல்ல
வடதிசைப் பெயரும் மாமறை யாளன்
கடவ தன்றுநின் கைத்தூண் வாழ்க்கை
வடமொழி வாசகம் செய்தநல் ஏடு
கடனறி மாந்தர் கைந்நீ கொடுக்கென…” (அடைக்கலக் காதை: 54-59)

இப்பாடலில் ’பிள்ளை நகுலம்’ என்ற அழகான சொற்றொடர் கீரிப்பிள்ளையைக் குறிக்கின்றது.

பின்பு அப்பார்ப்பனி அவ்வாசக ஏட்டைக் கையில் ஏந்தியவளாய் கடைவீதிகளிலும், வணிகர் வாழும் தெருக்களிலும் கண்ணீரோடு சுற்றித் திரிந்து ”இந்த வடமொழி வாசகத்தை யாரேனும் படித்துச் சொல்லுங்கள்; என் பாவத்தினைப் போக்கிப் புண்ணியப் பயனை அடையுங்கள்!” என்று கண்ணில்படுவோரிடமெல்லாம் இரந்து கேட்கின்றாள். ஆனால் அங்கே ஒருவருக்கும் அவள் கையில் உள்ள ஏட்டில் என்ன எழுதியிருக்கின்றது என்பதனை விளங்கிக்கொள்ள இயலவில்லை. இவ்வாறு அப்பார்ப்பனி துயருற்றுத் திரிவதை ஒருநாள் கோவலன் காண்கின்றான். அவளை அருகில் அழைத்து, “அம்மா! உனக்கு என்ன துன்பம் நேர்ந்தது? ஏன் இவ்வாறு வருத்தத்தோடு போவோர் வருவோரிடமெல்லாம் ஏதோ கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறாய்? கையில் வைத்திருக்கும் இந்த ஏடு யாது?” என இரக்கத்தோடு வினவுகின்றான்.

அப்பெண் தன் நிலையைக் கோவலனிடம் மிகுந்த வருத்தத்தோடு விளக்கி, ”இந்த ஏட்டில் குறிப்பிட்டுள்ளதன் பொருளறிந்து என் துயரத்தையும், பாவத்தையும் போக்குங்கள்!” என்று கோவலனிடம் மன்றாடுகின்றாள். அதுகேட்டு அவள்பால் மிகுந்த பரிவு கொண்ட கோவலன், “கவலைப்படாதே அம்மா! தாளாமாட்டாத உன் துயரத்தை நான் போக்குகிறேன்” எனக்கூறி, அந்தணர்களின் வேதநூலில் கூறியுள்ளபடி அந்தப் பார்ப்பனியின் கொலைப் பாவம் நீங்குமாறு தானங்கள் பல செய்கின்றான். அத்தோடு நில்லாமல் அவளைப் பிரிந்து வடக்கே சென்ற அவள் கணவனையும் தேடிக் கண்டுபிடித்து அழைத்துவந்து அவளோடு சேர்த்து வைக்கிறான்.

இவ்வாறு அவர்களை நன்னெறிப்படுத்தியதோடு, அவர்கள் வாழ்க்கை நடத்துவதற்கு வேண்டிய செல்வங்களையும் வரையாது வழங்கிய செல்வந்தனாகக் கோவலன் விளங்குகின்றான். ’அப்பார்ப்பனியின் துயரத்தைக் கோவலன் போக்கினான்’ என்று இளங்கோ குறிப்பிடுவதால் அவ்வேட்டில் எழுதப்பட்டிருந்த வடமொழி வாசகத்தை அவன் படித்து அதன் பொருளை உணர்ந்தே அதில் குறிப்பிட்டிருந்தபடி கொலைப் பாவத்தைப் போக்குதற்குரிய பரிகாரத்தைச் செய்திருத்தல் வேண்டும் என்பதனை நாம் உய்த்துணர முடிகின்றது. கோவலனின் வடமொழிப் புலமையை ஆசிரியர் இந்நிகழ்வின்மூலம் குறிப்பாய் உணர்த்தியுள்ளார் என்று கொள்வதில் தவறில்லை.

கோவலன் பார்ப்பனியின் துயர்தீர்த்த வரலாற்றை விளக்கும் சிலம்பின் வரிகள் இதோ…

”அஞ்சல் உன்றன் அருந்துயர் களைகேன்
நெஞ்சுறு துயரம் நீங்குக என்றாங்கு
ஓத்துடை அந்தணர் உரைநூற் கிடக்கையில்
தீத்திறம் புரிந்தோள் செய்துயர் நீங்கத்
தானஞ் செய்தவள் தன்துயர் நீக்கிக்
கானம் போன கணவனைக் கூட்டி
ஒல்காச் செல்வத் துறுபொருள் கொடுத்து
நல்வழிப் படுத்த செல்லாச் செல்வ!” (அடைக்கலக் காதை: 68-75)

இப்பாடல் வரிகளில் கோவலனைத் ’தொலையாத செல்வமுடையவனே’ என்ற பொருள்தரும் ”செல்லாச் செல்வ!” என்ற சொல்லால் உயர்வுபடுத்துகின்றார் அடிகள். மிகுந்த செல்வம் படைத்திருந்ததோடல்லாமல் அதனை மற்றவருக்கு வாரிக் கொடுக்கும் வள்ளலாகவும் அவன் திகழ்ந்திருக்கின்றான் என்பது உண்மையிலேயே பாராட்டப்பட வேண்டிய உயர்பண்பு தானே?

கோவலனின் பொன் மனத்தை வெளிச்சமிடும் மற்றொரு சம்பவம் அடுத்த பகுதியில்…

(தொடரும்)

*********************************************************************************************************************************

1. வடமொழி வாசகமாகச் சிலப்பதிகார உரையாசிரியர் ‘அடியார்க்கு நல்லார்’ குறிப்பிடுவது “அபரீக்ஷ்ய நகர்த்தவ்யங் கர்த்தவ்யம் ஸுபரீக்ஷிதம், பச் சாத்பவதி ஸந்தாபம்  ப்ராஹ்மணீ நகுலம்யதா“ என்பதாகும். இதன் பொருள்: “எந்த செயலையும் ஆராயாமல் செய்யக்கூடாது; நன்கு ஆராய்ந்த பின்பே செய்யவேண்டும்; இல்லையெனில் கீரிப்பிள்ளையைக் கொன்ற பார்ப்பனியைப் போல் பின்னால் வருந்த நேரிடும் என்பதாகும்.”

கீரிப் பிள்ளையைக் கொன்ற பெண்ணின் கதை, குப்த அரசன் 2-ஆம் சந்திரகுப்தன் (also known as விக்கிரமாதித்தன்) காலத்தில் வாழ்ந்த ’விஷ்ணு சர்மா’ என்பவர் எழுதிய பஞ்சதந்திரக் கதைகளில் (a collection of fables) ஒன்றாகவும் பின்னாளில் சொல்லப்பட்டுப் பிரபலமடைந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

தஞ்சை வெ.கோபாலன்

பெண்கள் சிலர் திருமணமான பிறகு கணவனுடன் சுமுக உறவு இன்றி, பிணக்கு ஏற்பட்டு பிரிந்து விடுகிறார்கள். அப்படிச் செய்பவர்கள் நம் நாட்டில் மிகக் குறைவாக இருந்தாலும், இப்போதைய நாகரிக சமுதாயத்தில் இங்கும் அந்த மேற்கத்தியக் கலாச்சாரம் பரவி வருகிறது. ஒரு அமெரிக்க தகவல் அங்குள்ள பெண்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு பெண்களுக்கு இது போன்ற பிரச்சினைகளால் அவர்கள் தனித்திருக்க நேருகிறது என்கிறது. ஆனால் இந்தியாவில் என்ன நிலைமை, இங்கும் அதுபோன்றதொரு நிலைமை ஏற்படுவது இங்கு நிலவி வந்த சுமுகமான குடும்பச் சூழ்நிலையைச் சீரழித்துவிடும். இது போன்ற கணவன் மனைவி பிரிவுகளுக்கு என்ன காரணம்? உளவியல் ரீதியாக இது பற்றிய ஆய்வுகள் மேலை நாடுகளில் அதிகம் செய்யப்படுகின்றன. அப்படிப்பட்ட ஆய்வுகளில் கண்ட சில விடைகள் நம் சூழ்நிலைக்கும் ஏற்றதாக இருக்கும். அப்படியானால் அப்படிப்பட்ட இக்கட்டான நிலைமையை எப்படி சமாளிக்கலாம்?

பெரும்பாலும் பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள் மன ரீதியாக பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். அவர்கள் சொல்லும் பல்வேறு காரணங்களில் சில:-

“நான் மனத்தளவில் அதிகம் புண்படுத்தப்படுகிறேன். அதன் விளைவாக என்னால் சுமுகமாக நடந்து கொள்ள முடியவில்லை, மற்றவர்கள் மனத்தை நோகடிக்கும்படி பேசியும் நடந்தும் கொள்ள நேர்கிறது.”

“என் கணவன் என்னிடம் இப்போதெல்லாம் அன்னியோன்யமாக, நட்புறவோடு நடந்து கொள்வதில்லை”

“இரவில் படுக்கையறையில் மட்டும்தான் என் நினைவு அவருக்கு இருக்கிறது, மற்ற நேரங்களில் என் மனநிலை உணர்வுகள், ஆசா பாசாங்கள் இவை பற்றி அவருக்கு அக்கறை இல்லை.”

“தாய் தந்தையர்களோடு வாழ்ந்துவிட்டு புதுவீடு வந்த பின்னர் உறுதுணையாக இருக்க வேண்டிய கணவன் எப்போதெல்லாம் உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல வந்து பாதுகாத்து உதவ வேண்டுமோ அப்போது அப்படியெதையும் செய்வதில்லை. ஏனோதானோவென்ற நடவடிக்கை மனவேதனையை ஏற்படுத்துகிறது.”

“நாம் தவறு எதுவும் செய்துவிட்டால், மன்னிக்கவும் என்று சொல்வதைப் போல, அவர் செய்யும் தவறுகளுக்கு மனைவியிடம் வருத்தம் தெரிவிப்பதில்லை. தவறு செய்வது தன் உரிமை போலவும், பொறுத்துக் கொள்வது மனைவியின் கடமை போலவும் நடந்து கொள்வது.”

“திருமணத்துக்கு முன்பு எப்படி இருந்தாரோ, அப்படியே திருமணத்துக்குப் பின்னரும் இருப்பது, மனைவியாக வந்திருப்பவரின் உணர்ச்சிகளுக்கு மதிப்பில்லாமல் போய் அலட்சியத்துக்கு ஆளாக நேர்ந்து விடுகிறது.”

“இருவருக்கும் சிந்தனை ஒற்றுமை இல்லை. கணவன் ஒரு திசையிலும், மனைவி எதிர்த்திசையிலும் அவரவர் மன நிலைமைக்கேற்ப பயணம் செய்வதால், மன ஒற்றுமையோ, சுமுக நிலைமையோ ஏற்பட வழியில்லாமல் போய்விடுகிறது.”

“பெற்றோர் வீட்டில் வளர்ந்தபோது சகோதரர்கள், சகோதரிகள் மற்ற உறவுகள் அவர்களோடு பழகிய முறை, இவை அனைத்தும் இங்கு காணப்படவில்லை. அவரவர் வருவதும், உண்பதும், உறங்குவதும் ஒரு சத்திரம் போல் இருக்கிறதே தவிர, ஒற்றுமையான ஒரு கூட்டுக் குடும்பமாக இல்லை.”

“வெளியே வேலைக்குப் போய்விட்டு வரும் கணவன், மனைவி என்ன செய்தாள், இன்றைய பொழுதை எப்படிக் கழித்தாள், அவளுக்கு ஏதேனும் பிரச்சினைகள் இருந்ததா, உடல் நலம் எப்படி, பொழுது போக்குகள் என்ன என்பது எதையும் பற்றி கவலைப்படாமல், தானுண்டு தன் சுகங்கள் உண்டு என்று இருப்பது.”

ஆண்களிடம் கேட்டால் அவர்களும் இதுபோல பல நூறு காரணங்களைச் சொல்லி மனைவியைத் தனிமைப்படுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் சொல்லும் சில காரணங்கள்:-

“திருமணத்துக்கு முன்பு அவள் வேறொரு ஆணிடம் நெருக்கமாகப் பழகி வந்தது இப்போதுதான் தெரியவந்தது”

“கணவன் மீதும், கணவனுடைய பெற்றோர்கள் மீதும் ஒரு சிறிதும் அக்கறையோ, அன்போ கிடையாது. தன் பெற்றோர், தன் சகோதரர்கள் என்று தன் குடும்பத்தை மட்டுமே நினைத்துக் கொண்டிருந்து ஒட்டுதல் இல்லாமல் இருக்கிறாள்.”

“அவளுடைய விருப்பங்கள், எதிர்பார்ப்புகள் என்னுடையதோடு ஒத்துவரவில்லை. ஒரே அலைவரிசையில் எங்கள் மனவோட்டம் இல்லையென்பதால் பல பிரச்சினைகள் ஏற்படுகின்றன.”

இப்படி எத்தனையோ காரணங்கள் பெண்களுக்கும் ஏன் ஆண்களுக்கும்கூட திருமணமத்துக்குப் பிறகு ஏற்பட்டு விடுகிறது. இதுபோன்ற எண்ணங்கள் பொதுவாக வேலைக்குப் போகாமல் வீட்டிலிருக்கும் பெண்களுக்கே அதிகம் பாதிப்புகள் ஏற்படுகிறது. வேலைக்குப் போகும் பெண்களுக்கு வேறுவிதமான பிரச்சினைகள். ஆபீசில் அவனுடன் அதிகம் பேசுவாயாமே? உன்னுடன் சேர்ந்து பயணம் செய்தானே அவன் யார்? என்பது போன்ற சந்தேகக் கண்கொண்ட கேள்விகள் இவர்களை அதிகம் பாதிக்கச் செய்கின்றன.

ஒரு இளைஞன், இளைஞிக்குத் திருமணம் நிச்சயம் ஆகின்றபோது, திருமண வாழ்க்கையைப் பற்றி அதிகம் சிந்தித்து அந்த வாழ்க்கை எப்படி இருக்க வேண்டும், எப்படி இருக்கும், தான் எப்படியெல்லாம் நடந்து கொள்ள வேண்டும், தன்னிடம் கணவனும் கணவன் வீட்டாரும் எப்படியெல்லாம் நடந்து கொள்ள வேண்டுமென்றெல்லாம் பெண்கள்தான் அதிகம் கவலை கொள்கிறார்கள். அதற்காகப் பலரிடம் விசாரித்து நிலைமைகளைப் புரிந்து கொள்கிறார்கள். ஆனால் ஆண்களோ அதைப் பற்றி அதிகம் சிந்திப்பதில்லை. அழகிய மனைவி வருவதும், அவளோடு ஊர் சுற்றுவது, அவள் வேலைக்குப் போனால் அவள் வருமானம் தங்களுடைய அதிகப்படி செலவுக்களுக்குப் பயன்படும் என்பது போன்ற சுயநல அடிப்படை எண்ணங்கள் மட்டுமே நிலவுமே தவிர, தான் பிறந்து வளர்ந்து உறவாடிய தங்கள் பெற்றோர்களை விட்டுவிட்டு நாமே கதி என்று வரப்போகிற ஒரு வயது வந்த, விவரங்கள் புரிந்த ஒரு பெண்ணைப் பற்றிய சிந்தனை சிறிதும் இல்லாதவர்களாக இருப்பார்கள்.

பெண் வீட்டில் பெண்ணின் தாய் தந்தையர் தன் மகளின் திருமண வாழ்க்கை எப்படியெல்லாம் இருக்க வேண்டுமென்பதில் அதிகக் கவலையும், பயமும் கொள்வது போல ஆணின் பெற்றோர் சிந்திப்பதில்லை. வருகின்ற பெண் தங்கள் குடும்பத்தைப் பிரித்துவிடாமல் இருக்க வேண்டும், பெரியவர்களிடம் மரியாதை வைத்திருக்க வேண்டும், நம் குடும்பத்தில் பிறருடன் அனுசரித்து இருக்க வேண்டும், இவை தவிர அவள் என்னென்ன கொண்டு வருவாள் என்பதில் அதிக நாட்டம் கொண்டிருப்பார்களே தவிர, பெண்ணின் பெற்றோர் போல கவலை கொள்ள வழியில்லை.

திருமணமான பின்னர் கணவன் மனைவிக்குள் ஏதேனும் மனவேற்றுமை உருவாகுமானால், பெண் தனக்கு நெருங்கிய தோழிகளிடமோ, தன் பெற்றோர்களிடமோதான் இதைப்பற்றி பேசுவாளே தவிர அக்கம் பக்கத்தாரிடமோ, தெரிந்த மற்ற உறவினர்களிடமோ பேசமாட்டார்கள். ஆனால் ஆண் பக்கத்தில் அந்தப் பெண் மீது குற்றம் சொல்வதில் முழுக் குடும்பமும் ஒன்றாகச் செயல்படும்.

பிரச்சினை முற்றி விவாகரத்து என்று வருகின்ற நிலையில் மேலை நாடுகளில் பெண்களை விட ஆண்களே அதிகமாக விவாக ரத்துக்குப் போகிறார்கள். இங்கு நிலைமை சமநிலையில் இருப்பதாகத்தான் தெரியவருகிறது. விவாகரத்து வரை போகும் தம்பதியரில் ஆண்களிடம் பேசும்போது அவர்கள் சொல்லுகின்ற காரணங்கள் பொதுவாக, பெண்கள் சொல்லும் காரணங்களிலிருந்து மாறுபட்டு காணப்படுகிறது. திருமணமாவதற்கு முன்பு தானும் தன் பெற்றோரும் தங்கள் நிதி நிலைமை, மற்ற வசதிகள் இவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு மிகவும் எச்சரிக்கையுடன் குடும்பம் நடத்தி வந்திருப்பார்கள். திருமணம் ஆன பின்பு மனைவி தன் கணவனது வருமானம், செலவு செய்யக்கூடிய வசதி போன்றவற்றைப் பற்றி அதிகம் கவலைப்படுவதில்லை. மனைவியின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றவும், மனைவியின் சுற்றத்தார் அடிக்கடி விருந்தினராக வந்து இருக்கும்போது அவர்களை நல்ல முறையில் கவனிப்பதற்காக அதிகமாகச் செலவு செய்ய நேர்வதையும் சொல்லித் தாங்கள் கடன்காரர்களாக ஆக்கப்படுவதைச் சொல்லி வருத்தப்படுகிறார்கள். ஒரு ஆண் தன் சம்பளம் முழுவதும் மாமியார் வீட்டுக்காரர்களுக்கு காப்பிக்கே செலவழிக்க நேர்ந்ததைச் சொல்லி வருத்தப்பட்டிருக்கிறார்.

திருமணமான புதிதில் மனைவி தன் கணவனின் வருமானம் என்ன, அதற்குத் தகுந்தபடி எப்படி குடித்தனம் செய்ய வேண்டுமென்பதைப் பற்றியெல்லாம் சிந்திக்காமல் அவளும் அவள் குடும்பத்தாரும் கணவன் தலையில் ஏறி உட்கார்ந்து கொண்டு இஷ்டம் போல் செலவுகளைச் செய்து கணவனைக் கடன்காரனாக ஆக்கி விடுகிறார்கள். அது மட்டுமல்ல விரலுக்கேற்ப வீங்க வேண்டும் என்பதற்கு எதிராகத் தனக்குத் தெரிந்த தோழிகளைப் போல தானும் ஆடம்பர வாழ்க்கைக்கு விரும்பினால் நிச்சயம் கணவன் கடன்காரனாகத்தான் ஆவான்.

மனைவியின் விருப்பம் போல நடந்து கொள்ளவில்லையானால் தாம்பத்ய உறவில் விரிசல், கோப தாபங்கள், பிரிவு என்று விரும்பத்தகாத விளைவுகளைச் சந்திக்க நேர்கிறது. சில இடங்களில் ஈகோ பிரச்சினை. கணவனை விட சந்தர்ப்ப வசத்தால் மனைவிக்கு அதிக சம்பளமோ, பதவியோ கிடைத்துவிட்டால் போயிற்று, அப்படிப்பட்ட மனைவிகள் தங்கள் கணவன்மார்களை துச்சமாக, ஏளனமாக நடத்தத் தொடங்குகிறார்கள். வார்த்தைகளால் கொட்டுகிறார்கள். இது எல்லோருக்கும் பொதுவானது அல்ல, கூடியவரையில் இப்படி நடந்து கொள்வோர் அதிகம்.

மனைவி இப்படியெல்லாம் நடந்து கொள்வதால் கணவன் மனவேதனை அடைந்து மனச்சோர்வினால் கிட்டத்தட்ட பைத்தியக்காரனைப் போல அலையத் தொடங்குகிறான். மனைவிகளைப் பொறுத்த வரை அவர்கள் பொறுத்துக் கொண்டு பார்த்துவிட்டு, முடியாத நிலையில் வெடித்துச் சிதறி பிரிவினை நாடுகிறார்கள்.

நன்கு படித்த, நாகரிகம் தெரிந்த மனைவியர் கூட கணவன் மனைவிக்கிடையே கருத்து வேற்றுமை இருந்தால் அதனைத் தங்கள் மனத்துக்குள் வைத்துக் கொள்வதோ, நம்பிக்கைக்குரிய தங்கள் பெற்றோர் அல்லது மிகவும் நெருங்கிய தோழிகளிடம் மட்டுமோ சொல்லாமல் பார்ப்பவர்கள் முன்னிலையில் எல்லாம் கணவனையோ, அல்லது கணவன் தன் மனைவியைப் பற்றி குறை கூறியோ அறையில் நடக்கவேண்டியவைகளை அம்பலத்துக்குக் கொண்டு வந்து விடுகிறார்கள். பொதுவாகவே எந்தப் பெண்ணாக இருந்தாலும் அவர்கள் கணவன் சாமர்த்தியமில்லாதவன் என்று மிக அதிகமான பெண்கள் எடுத்துக் கொண்டு அப்படியே பிறரிடம் சொல்லவும் செய்கிறார்கள். அவருக்கு என்ன தெரியும், நான் பார்த்து இந்தக் காரியங்களைச் செய்தேன் என்று சுய பெருமை பாராட்டுவதில் சிலருக்கு ஆர்வம். அதுபோன்ற இடங்களில் அந்த ஆண் நல்ல திறமைசாலியாகத்தான் இருப்பான். அவர்கள் வீடு சிதம்பரமாக இருக்கும். வேறு சில பெண்கள், என் வீட்டில் அவர் வைத்ததுதான் சட்டம், அவர் வார்த்தையை நாங்கள் யாருமே மீற மாட்டோம் என்று தன்னை அப்பாவியாக சித்தரிப்பாள். அங்கு கணவன் மதுரையாகத்தான் இருப்பான்.

பொதுவாக பெண்கள் பிரிவுக்குச் சொல்லும் காரணம் கணவனுடனான திருமணம் மகிழ்ச்சி தருவதாக இல்லை. அவன் வேறு பெண்ணுடன் உறவு கொண்டிருக்கிறான். தன்னையும் குடும்பத்தையும் கவனிப்பதில்லை. அடித்துத் தொல்லை கொடுத்துத் துன்புறுத்துகிறான், மனத்தளவில் தன்னைத் துன்புறுத்தி கொடுமைப் படுத்துகிறான் இதுபோன்ற பல காரணங்கள்.

பொதுவாக ஆண்களுக்குத் தன் மனைவிக்குப் பிள்ளை பேறு இல்லையென்றால், அவன் நினைக்காவிட்டாலும், அவன் பெற்றோர் தொல்லை செய்து வேறு திருமணம் செய்து கொள்ள முதல் மனைவியை ரத்து செய்ய விரும்புகிறான். பெற்றோர் சொல்லாவிட்டாலும் மற்ற உறவினர், அக்கம்பக்கத்தார் தூண்டி விடுவார்கள். அவளுக்கும் பிள்ளை இல்லாமல் போனால் என்ன செய்வது என்ற எண்ணம் இருப்பதில்லை. இப்போதெல்லாம் இதற்கு மருத்துவர்களைக் கண்டு தேவையான சிகிச்சைகளோ அப்படியும் இல்லையென்றால் தத்து எடுத்துக் கொள்வதோ அதிகமாக ஆகிவருகிறது. பொதுவாக மனைவியை கவனித்து பேணி வராமையே பொதுவான பிரிவுக்குக் காரணமாக ஆகிவிடுகிறது.

இதுபோன்ற தடைகளையெல்லாம் மீறி கணவன் மனைவி ஒற்றுமையுடன் இருக்க முயற்சி செய்வது ஒன்றே வழி. முணுக்கென்றால் ஏதாவது ஒரு குற்றச்சாட்டைக் காட்டி பிரிவது ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. திருமண பந்தத்தில் மட்டும்தான் கணவனை மனைவியும், மனைவியைக் கணவனும் விவரம் புரிந்து, பருவம் வந்த பின் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். மற்ற உறவுகள் அவன் அல்லது அவள் பிறக்கும்போதே கிடைத்துவிடுகிறது. இதுபோன்ற ஏதாவதொரு காரணத்தைக் காட்டி பெற்றோர்களையோ, உடன் பிறந்தவர்களையோ ரத்து செய்யும் உரிமை இருந்தால் என்னென்ன விளைவுகள் இருக்குமோ. இந்திய நாட்டின் பண்பாட்டில் கணவன் மனைவி பிரிவு என்பது சர்வசாதாரணமாகப் போய்விடக் கூடாது. சட்டங்கள் இருக்கிறது என்பதற்காக அந்தச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்தித்தான் ஆகவேண்டுமென்கிற சட்டம் எதுவும் இல்லை. எத்தனையோ குற்றங்களுக்கு சட்டங்கள் இருக்கின்றன. அதற்காக தண்டனைக் கொடுப்பது என்று ஆரம்பித்தால் மக்கள் தொகையில் கிட்டத்தட்ட அனைவருமே ஏதாவதொரு குற்றத்துக்காக தண்டனை அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கும்.

நாம் வாழும் காலம் மிகக் குறைவு. அந்த குறைந்த காலத்தில் நமக்குக் கிடைத்த உறவுகளைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளல் வேண்டும். அதிலும் கணவன் மனைவி உறவு என்பது இறைவன் படைப்பில் உன்னதமான படைப்பு. வேறு எந்த உறவோடும் பகிர்ந்து கொள்ள முடியாதவற்றையும் கணவன் மனைவி மட்டும்தான் பகிர்ந்து கொள்ள முடியும். ஆகையால் இறைவன் போட்ட முடிச்சை அவிழ்க்கவோ, அறுக்கவோ முயற்சிக்காமல் பிரச்சினைகளை சமாளித்துத் தீர்ப்பதற்கு வழிபார்த்தலே மனித சமுதாயத்துக்கு நல்லது.