Author: editor

பவள சங்கரி

உலகத்தின் மொத்த செல்வத்தின் சரி பாதி எட்டு நபர்களிடம் மட்டுமே உள்ளது. அதுமட்டுமல்ல இந்தியாவின் 58% செல்வம் 1% நபர்களிடம் மட்டுமே உள்ளதாகவும் கணிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்நிலை அரசுகளின் செயல்பாடுகளால் உறுதிபடுத்தப்பட்டு அதிகரிக்கப்படுகிறது. இதனால் 99% மக்களின் சமுதாய நிலைப்பாடு ஏழ்மை நிலையை நோக்கிச் செல்லும் அபாயமும் உள்ளது. அதாவது சனநாயக, சமதர்ம, சோசலிச கோட்பாடுகள் அனைத்தும் காற்றில் பறக்க விடப்படுகின்றன. இப்படியொரு நிலையில் per capita என்கிற தனிமனித வருமானம் எப்படி அதிகரிக்கும்? தனி மனித வருமானம் அதிகரிக்காமல் நாட்டின் பொருளாதாரத்திற்கு எஸ் & பி போன்ற பொருளாதார அமைப்புகளிடம் அதிகப்படியான அங்கீகாரத்தைப் பெறவும் முடியாது. ஆட்சி அமைப்புகளையே இந்த 1 சதவிகிதம் மக்கள் தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்துவிடவும் வாய்ப்பு உள்ளது.

உயர் மதிப்பு நோட்டுகள் செல்லாது என்று அரசு அறிவித்து இத்தனை நாட்கள் ஆன பிறகும் அதனுடைய பலன் மக்களை வந்து அடையவில்லை. இந்த அறிவிப்பால் உரூபாயின் மதிப்பு அதிகரித்திருக்க வேண்டும். விலை வீழ்ச்சி அடைந்திருக்க வேண்டும். ஆனால் இன்று விளை பொருட்களுக்கு உரிய விலை கிடைக்கவில்லை. இதற்கு மாறாக விலையேற்றங்கள் செயற்கையாக ஏற்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. தொழிலாளர்கள் வேலை இழந்து வேலை வாய்ப்பும் கேள்விக்குறியாகவே உள்ளது. உரூபாயின் மதிப்பும் வீழ்ச்சியடைகிறது. பெட்ரோலியப் பொருட்கள் விலை ஏறும் முகத்தில் உள்ளது. மிகச்சிறந்த திட்டங்கள் கூட சரியான ஆளுமை இல்லாவிட்டால் தோல்வி அடையும் என்பதற்கு இது சாட்சியாகிவிடும் போலுள்ளது. 100 கோடி மக்களும் மிகப்பெரிய பின்விளைவுகளை ஏற்றுக் கொண்டதே தங்களுக்கு நல்லதொரு விடியல் பிறக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்போடுதான். அனைத்து ஏடிஎம்களிலும் நாளொன்றிற்கு ₹ 10,000 நடப்புக்கணக்கில், ₹ 1 இலட்சமும், எடுக்கலாம் என்று ரிசர்வ் வங்கி அறிவித்தாலும் ஏடிஎம்களே திறக்காதபோதும், வங்கியில் பணம் இல்லாத நிலையிலும் அதிக தொகை எவ்வாறு எடுக்க முடியும். இவை அனைத்தையும்விட அனைவருக்கும் சரியான வருமானம் இல்லாதபோது வங்கிக் கணக்கு மட்டும் ஏறுவதற்கு அது அட்சயப் பாத்திரம் அல்லவே. உற்பத்திக்கும் தொழில் விற்பனைகளுக்கும், ஏற்றுமதிகளுக்கும், சரியான ஊக்குவிப்பு இல்லாவிட்டால் மிகப்பெரிய பொருளாதார தேக்க நிலை ஏற்படும் என்றே அஞ்ச வேண்டியுள்ளது.

இந்தியாவின் பொருளாதாரம் மீண்டும் சீனாவைக்காட்டிலும் பின்னடைந்து விட்டது என்று சர்வதேச நாணய நிதியம் கூறியுள்ளது. சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் உலகப் பொருளாதார மையத்தின் ( IMF) கருத்தின்படி, சீனாவின் 6.7% வளர்ச்சியுடன் ஒப்பிடும்போது 2016 இல் இந்தியா 6.6% வளர்ந்துள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தற்போதைய நிதி ஆண்டில் 1 சதவிகிதப் புள்ளி குறைவிற்கான காரணமாக இரண்டு மாதம் முன்பு உயர் மதிப்பு நோட்டு தடை செய்யப்பட்டதையேக் குறிப்பிடுகிறது.

நவம்பர் 8-ம் தேதி பிரதமர் நரேந்திர மோடி அவர்கள் ஊழல், வரி ஏய்ப்பு போன்றவற்றிற்காக அதிரடியாக அறிவித்த இத்திட்டம் பெரும்பாலானவர்களின் மனம் கவர்ந்தது என்றாலும், 86% பணம் மட்டுமே சார்ந்த பொருளாதாரம் உள்ள நம் நாட்டில் உற்பத்தியையும், பல தொழில்களையும் பாதித்துள்ளதும் நிதர்சனம்.

அரசாங்கத்தின் புள்ளி விபரங்களின் படி,செப்டம்பர் மாதம் முடிவுக்கு வந்த காலாண்டில், உயர் மதிப்பு நோட்டு தடைக்கு முன்பாக இந்தியா 7.3% வளர்ந்திருந்தது. இப்போதைய நிதியாண்டிற்கான வளர்ச்சி குறையப்போவதாகக் கணித்துள்ளதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

ஆய்வாளர்கள் இந்த மந்த நிலை அதிகமாகவும் வாய்ப்பிருப்பதாகக் கூறுகின்றனர். சர்வதேச நாணய நிதியமும் இதை ஒப்புக்கொள்வதாகவேத் தெரிகிறது. ஆயினும் 2017இல் 7.2% மற்றும் 2018 இல் 7.7% வளர்ச்சிப்பெறும் என்றும் கணித்துள்ளதுள்ளதும் ஆறுதலான விசயம் என்றாலும் மத்திய அரசும் ரிசர்வ் வங்கியும் என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்போகிறது என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும்.

பவள சங்கரி

தலையங்கம்

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழகத்தை வறட்சி பீடித்து இதுபோன்று பல்வேறு விவசாயிகள் மாண்ட நிகழ்வு 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நடந்தது. கொத்துக் கொத்தாக மக்கள் மடியும் நிலை சமீப காலங்களில் வட மாநிலங்களில் மட்டுமே நடந்த நிகழ்வாக இருந்தது. ஆனால் இன்று தமிழகத்திலும் இந்த நிலை தொடர்கிறது. அனைவருக்கும் உண்டி கொடுத்தோர் உயிர்விடும் காட்சிகள் தொடரும் நிகழ்வாக அனைவரையும் இரத்தக் கண்ணீர் சொரியச்செய்வதாக இருக்கின்றன. அமைச்சர்களின் பொறுப்பற்ற பதில்களோ வெந்தப் புண்ணில் வேல் பாய்ச்சுவதாக உள்ளன. உச்சநீதி மன்றம் ஆணை பிறப்பித்தும் அதைச் செயல்படுத்த முடியாத நிலையில் தமிழக அரசு உள்ளது. நொடிக்கு 2000 கனஅடி தண்ணீர் திறந்துவிட உச்சநீதி மன்றம் ஆணையிட்டும் அந்நீரைப் பெற்றுத்தர இயலாத நிலையிலேயே தமிழக அரசு உள்ளது வேதனைக்குரிய விசயம். பாளம் பாளமாக வெடித்துக்கிடக்கும் விளை நிலங்கள், கருகி அழியும் பயிர்கள் ஆகியவற்றைக்கண்டு வேதனையுறும் விவசாயிகள் மாளுகின்ற நிலை தொடர் நிகழ்வுகளாக உள்ளன. வரும் முன் காப்போம் என்று கோசமிடும் அரசு வந்த பிறகும் செயலிழந்து இருப்பது ஏன்? விவாசாயப் பொருட்கள், விதை, உரங்கள் வாங்குவதற்கும் தனியார்களிடம் கடன் வாங்கியவர்கள், கருகியப் பயிரைக்கண்டு தங்கள் உயிரை விடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. தனியார் வட்டிக் கடைக்காரர்களின் கொடுஞ் சொற்களுக்கு அஞ்சியே இந்நிலை தொடர்கிறது. ஓர் உயிர் இழந்தாலே ஓலமிடுகிற நாம் பலரின் கண்ணீர் கண்டு பதைக்காமல் இருக்கமுடியுமா?

நாம் இன்று 20ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் உள்ளோம். விஞ்ஞானத்தில் மிகவும் முன்னேறியுள்ள நாம், மிகச்சிறந்த வானிலை ஆய்வு மையங்களைக் கொண்டுள்ள நாம் பருவ நிலை தவறும் என்பதை முன்கூட்டியே அறியத்தவற வாய்ப்பில்லை. உடனடியாக விவசாய செயல் அலுவலரும், மேலாண் அதிகாரிகளும், இச்செய்தியை விவசாயப் பெருங்குடி மக்களுக்குக் கொண்டுசென்று விவசாய தொடர்பான செயல்களை ஏன் நிறுத்தி வைக்கவில்லை. மழை பொய்த்துவிடும் என்று அறிந்தே அரசு மௌனம் காத்ததா போன்ற பல கேள்விகள் எழுந்துள்ளன. இந்த மழைக் காலம் வரை விவசாயிகளுக்கு மீன் இனப்பெருக்கக் காலங்களில் மீன் பிடிப்பதற்கு தடை செய்து மீனவர்களுக்கு அந்த மூன்று மாதங்களுக்கும் உதவித் தொகை வழங்குவதுபோல விவசாயிகளுக்கும் வழங்கவேண்டியதும் அவசியம். மழை பொய்த்தாலும் நிலத்தடி நீரை உபயோகப்படுத்துவதைப்போல ஆழ்துளை கிணரை அமைத்து சொட்டு நீர்ப்பாசனம் விவசாயம் செய்வதற்கு ஊக்கப்படுத்தும் வகையில் மானியம் அளித்து உதவலாம். இதுபோன்ற ஆக்கப்பூர்வமான செயல்பாடுகள் ஏதும் இல்லை என்பதே நிதர்சனமாக உள்ளது. விவசாயிகள் உயிர் துறந்த பிறகு வருந்துவதைவிட மேலும் இதுபோன்ற துர்பாக்கிய நிலை தொடராமல் காக்கும் வகையில் அரசு உடனடியாக போர்க்கால நடவடிக்கையில் செயல்பட வேண்டியது அவசியம். விவசாய அலுவலகங்களில் உள்ள அரசு அதிகாரிகளை இந்த மீட்புப் பணிகளுக்குப் பயன்படுத்துவது பயனளிக்கும்.

ஒரே ராக்கெட்டில் இத்தனை செயற்கை கோள்களை அனுப்புகிறோம் என்று கூறும் இஸ்ரோ விவசாயத்திற்காகவும் ஒரு செயற்கைக்கோளை ஏன் அனுப்பக்கூடாது. இதில் கிடைக்கக்கூடிய தகவல்கள் மூலமாக அரசும் உடனடி நடவடிக்கை எடுக்க உதவக்கூடுமே.இஸ்ரோ இதனை கவனம் கொண்டு ஆவன செய்யவேண்டும் என்று சமூக ஆர்வலர்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

பவள சங்கரி

தலையங்கம்

உயர் மதிப்பு நோட்டுகள் 500, 1000 தடை செய்யப்பட்டு 60 நாட்கள் ஆகிவிட்டன. புதிய ₹2000, 500 தாள்கள் புழக்கத்தில் வந்துவிட்ட சூழலில் சுமாராக 15,000 கோடி உரூபாய் செலவழிக்கப்பட்டுள்ளன. இதனுடைய தாக்கங்கள் குறித்த ஆய்வு செய்யவேண்டிய நிலையில் உள்ளோம். நாட்டின்மீது பற்றுகொண்டுள்ள மக்கள் இத்திட்டத்தினால் ஏற்பட்டுள்ள பல இன்னல்களுக்குப் பிறகும் வரவேற்றுள்ளார்கள் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. வங்கிகளிலிருந்து பண அட்டைகள் மூலம் பெறப்படும் பணத்தின் தொகை அதிகரிக்க வேண்டிய அவசியமோ, காசோலைகள் மூலம் பெறப்படும் தொகைகள் அதிகரிக்க வேண்டிய தேவையக்காட்டிலும் இத்திட்டம் வெற்றி பெற அனைத்து ஏடிஎம் களிலும் பணத்தாள்கள் நிரப்பப்பட வேண்டியதே உடனடித் தேவையாக உள்ளது. தங்கு தடையற்ற முறையில் தங்கள் பணத்தை எளிமையாகப் பெற முடிந்தால் மட்டுமே இத்திட்டம் மேலும் வெற்றியடையும் என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனால் இன்று நூற்றுக்கு தொன்னூறு சதவிகிதம் ஏடிஎம்கள் மூடப்பட்டே உள்ளன என்பது வருத்தத்திற்குரிய செய்தி. ஆரம்ப நாளிலிருந்தே அனைத்து ஏடிஎம்களும் சரி செய்யப்பட்டு பணம் நிரப்பப்பட்டிருந்தால் பொது மக்களுக்கு இத்தனை இன்னல்கள் வந்திருக்காது. 60 நாட்கள் ஆகியும் இப்பிரச்சனை இன்னும் சரி செய்யப்படாதது வேதனைக்குரியதுதான். ரிசர்வ் வங்கியின் அறிவிப்பின்படி பணம் கையிருப்பில் இருந்தும் அந்தந்த வங்கிகளின் ஏடிஎம் நிரப்பப்படாமல் இருக்கின்றன. வங்கி நிர்வாகத்தில் உள்ளவர்கள் முற்றும் துறந்தவர்களோ, சந்தேகத்திற்கு அப்பாற்பட்டவர்களோ அல்ல என்பதையும் இது உணர்த்துகிறது. அவர்களும் கவனிப்பு வளையத்திற்குள் கொண்டுவரப்பட வேண்டியது இத்திட்டத்தின் வெற்றிக்கு அவசியமானதாக உள்ளது.

எத்தனை பெரிய சிறந்த திட்டமாக இருப்பினும் அதனுடைய வெற்றி என்பது அடித்தள மக்களைச் சென்றடைய வேண்டும். இல்லாவிட்டால் அது தோல்வி அடைந்ததாகவே கருதப்படும் என்பதில் ஐயமில்லை. கருப்புப் பணம் மட்டுமன்றி கள்ளப்பணமும் ஒழிக்கப்பட்டிருக்கலாம். தீவிரவாதிகளுக்கு கிடைக்கப் பெறாமலிருந்த எல்லைப் புறங்களிலும் தீவிரவாதம் நடைபெறும் இடங்களிலும் நிகழ்வுகள் குறைந்திருக்கின்றன. ஆனாலும் இதைப்பற்றியெல்லாம் கீழ் மட்டத்தில் இருப்பவர்களுக்கு புரிந்துகொள்ளவோ அறிந்து கொள்ளவோ சாத்தியங்கள் குறைவு. அவர்தம் அன்றாட பிரச்சனைகள் குறையும் விதமாக, செலவினங்களின்போது இது தெரியவேண்டும். அப்பொழுதுமட்டுமே தாம் பட்ட இன்னல்களுக்கு பலன் கிடைத்ததாக நிறைவளிக்கக்கூடும்.

ரியல் எஸ்டேட் துறையில் விற்பனைகள் மிகவும் குறைந்துவிட்டாலும் விற்பனைத் தொகை குறைந்தபாடில்லை. மத்திய அரசு வட்டி விகிதத்தைக் குறைத்துள்ளது. ஆனால் அனைத்து வங்கிகளும் அதைத் தங்களுடைய வாடிக்கையாளர்களுக்கு அளிக்கவில்லை என்பதே வருத்தத்திற்குரிய உண்மையாகும். மத்திய ரிசர்வ் வங்கி தன்னுடைய ஆணைகள் மூலமாக இதைக்கட்டாயப்படுத்தலாம் என்பது மக்களின் எதிர்ப்பார்ப்பாக உள்ளது.

நுகர் பொருட்கள் விலைகள் குறைய வேண்டும். அதாவது நம்முடைய உரூபாய் மதிப்பு அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். பெட்ரோலியப் பொருட்களின் விலை தாறுமாறாக ஏறி, பெட்ரோல் லிட்டருக்கு ₹ 70 ஆக மாறிவிட்டது. சாதாரண காலங்களில் அதாவது பழைய ₹ 500, 1000 நோட்டுகள் தடை செய்யப்படுவதற்கு முன்பிருந்ததைவிட மிகவும் அதிகரித்துள்ளது. அந்நிய பணப்புழக்கத்தில் நம் உரூபாய் நோட்டுகளின் மதிப்பு வீழ்ச்சியடைந்துள்ளதையே இது காட்டுகிறது. உரூபாயின் மதிப்பைக் குறைக்கும் நடவடிக்கைகள் போல நமது உரூபாயின் மதிப்புகளை அதிகரிக்க நடவடிக்கை எடுக்கவேண்டியது அவசியம். நம் உரூபாயின் மதிப்பை மற்றவர்கள் நிர்ணயிப்பதைவிட நாம் நிர்ணயிக்க வேண்டிய காலம் இது. குறைந்தபட்சம் டாலருக்கு நிகரான உரூபாயின் மதிப்பு 50 ற்கும் குறைவாக வரவேண்டும். இதனுடைய தாக்கம் அனைத்துத் துறைகளிலும் பாதிப்பை ஏற்படுத்த வேண்டும். உதாரணத்திற்கு ஒரு சதுர அடியின் விலை ₹ 3000 லிருந்து ₹1000 ற்கு வரவேண்டும். முத்திரைத் தாள் கட்டணங்களும், அரசு நிர்ணயிக்கும் மதிப்பீடுகளும் குறைக்கப்படவேண்டும். இதுபோன்று அனைத்து மக்கள் உபயோகப்படுத்தும் பொருட்கள் உணவுப் பண்டங்களிலிருந்து காய்கறி வரை இதனுடைய பாதிப்பு இருக்க வேண்டும்.

அரசினால் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள் மட்டுமே செயல் வடிவில் இருப்பதைத் தவிர்த்து அரசின் நற்சொற்களும் செயல் வடிவில் இருக்க வேண்டும். ஆனால் அரசு அறிவித்த பணப்பரிமாற்றக் கட்டணங்கள் இன்னும் வங்கிகளில் நீக்கப்படவில்லை. (RTGS, NEFT) போன்ற கட்டணங்கள் விதிக்கப்படுகின்றன. ஜிஎஸ்டியில், அதாவது வரி விகிதங்கள் குறைக்கப்படும் பட்சத்தில் பொருளாதார நிலை சிறப்பான நிலையை அடையும் என்பதில் ஐயமில்லை.

பவள சங்கரி

தலையங்கம்

உலகளவிலான அனைத்து மதங்களின் அடிப்படையில் கல்வி கற்றோரின் எண்ணிக்கையை பியூ ஆய்வு நிறுவனம் வெளியிட்டுள்ளது. இதில் அதிர்ச்சிகரமான தகவலாக, உலகளவில் நம் இந்து மதமே அடிப்படைக் கல்வியில் மிகவும் பின் தங்கிய நிலையில் உள்ளது. யூதர்களே கல்வியில் முதலாம் இடத்தில் உள்ளனர்.

41% இந்துக்கள் அடிப்படை கல்வியே இல்லாமல் இருக்கின்றனர்.
53% இந்துப்பெண்கள் / 29% இந்து ஆண்கள் சுத்தமாக கல்வி வாடையே இல்லாதவர்களாக உள்ளனர்!
6.4 ஆண்டுகள் அடிப்படைக்கல்வி பெற்ற இந்து மதத்தின் ஆண்கள் மத்தியில் 4.2 ஆண்டுகள் மட்டுமே பெண்கள் அடிப்படைக் கல்வி பெறுகின்றனர்.
இசுலாமியப்பெண்கள் 4.9 ஆண்டுகள் அடிப்படைக்கல்வி பெறுகின்றனர்.

இதில் மேலும் அதிர்ச்சியான தகவல் என்னவென்றால் சில பத்தாண்டுகளாக இந்துக்களின் அடிப்படைக் கல்வியில், 3.4 ஆண்டுகள் என்ற நல்ல முன்னேற்றம் கண்டிருப்பதினாலேயே இந்த முடிவாம். அப்படியானால் சில பத்தாண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்துக்களின் கல்வி நிலை எப்படியிருந்திருக்கும் என்று நினைத்தும் பார்க்க முடியவில்லை. இன்றும் இந்துக்களின் அடிப்படைக்கல்வியில் ஆண்/பெண் பாலியல் இடைவெளியால் பெண்களின் கல்வி நிலை மிகவும் பின் தங்கியே உள்ளதாகவே இந்த ஆய்வு தெரிவிக்கிறது .. 🙁

நம் இந்தியர்களின் நிலைப்பாடு இன்று இரு வேறுபட்ட எல்லைகளைக் கடந்துகொண்டிருக்கிறது என்பதே நிதர்சனமாகிறது. வெளிநாடுகளில் உயர் பதவிகளில் நம் இந்தியர்கள் அதிகமாக சாதனை புரிந்துகொண்டிருப்பதைப் பார்க்கிறோம். ஒரு புறம் பெரும்பாலான இந்தியர்கள் அடிப்படைக் கல்வியே இல்லாமல் இருக்கின்றனர். கிராமங்களாலான நம் இந்திய நாட்டில் இன்றும் வடகிழக்கு மாநிலங்கள், பீகார், மத்தியப்பிரதேசம், உத்திரப்பிரதேசத்தின் பெரும் பகுதிகள், ஆந்திர, தெலுங்கானாவின் உட்பகுதிகள், கர்நாடகத்தின் வட பகுதிகள், தமிழ் நாட்டின், தென் மாவட்டங்கள், மத்திய மாவட்டங்களின் உட்பகுதிகள், கொங்கு நாட்டின் தர்மபுரி, கிருட்டிணகிரி, அரூர், ஊத்தங்கரை, திருவண்ணாமலை போன்ற பகுதிகளும் மிகவும் பின் தங்கிய நிலையில், அடிப்படைக் கல்வி என்பதே கேள்விக்குறியாக உள்ளன. எல்லை மாநிலங்களான பஞ்சாப், ராஜஸ்தான், ஜம்மு, காஷ்மீர் போன்ற மாநிலங்களின் அடிப்படைக் கல்வித் தகுதியை உயர்த்த வேண்டியதும் காலத்தின் கட்டாயம். பஞ்சாபிலும், ஜம்மு காஷ்மீரிலும் கல்வித்தரம் உயர உயர வன்முறையாளர்களின் எண்ணிக்கையும் கட்டுக்குள் வந்துவிடும் வாய்ப்புகளும் கூடும்.

1991இல் அறிவொளி இயக்கம் என்ற ஒரு இயக்கம் தொடங்கப்பட்டபோது ஏழை, எளிய மாணவர்களை கல்வி நிலையம் கொண்டு சேர்ப்பதற்கு பெரும் முயற்சிகள் எடுக்கப்பட்டன. தொடர்ச்சியாக தொடர்கல்வி இயக்கம், வளர்கல்வி இயக்கம், ஆரோக்கிய இயக்கம், அனைவருக்கும் கல்வி இயக்கம், சிட்டுக்கள் மையம், துளிர் இல்லம் என இதன் செயல்பாடுகள் விரிவடைந்தன. இந்த அறிவொளி இயக்கம் சமீபத்தில் வெள்ளிவிழா ஆண்டும் (ஆகஸ்ட், 2016) கொண்டாடிவிட்டது. ஆனாலும் இது போன்ற இயக்கங்களின் செயல்பாடுகள் பரவலாக மக்களைச் சென்று அடையவில்லை. அறிவொளி இயக்கம், எழுத்தறிவு இயக்கம் போன்று பல இயக்கங்கள் உருவாக வேண்டும். இதுபோன்ற இயக்கங்களுக்கு பாரபட்சமின்றி மத்திய மாநில அரசுகளும், தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனங்களும், சமூக நல ஆர்வலர்களும் பெருமளவில் பங்கு கொண்டு நம் இந்திய மக்கள் அனைவரும் அடிப்படைக் கல்வியும், தரமான கல்வியும் பெறும் வகையில் செயல்பட வேண்டும்.

பவள சங்கரி

தலையங்கம்

ஒன்றரை இலட்சம் கோடி வங்கிகளில் பணப்பரிமாற்றக் கட்டணங்களாக வசூலித்துவிட்டு, இந்தப் பணப்பரிமாற்றத்தை ஊக்குவிக்க கோடிக்கணக்காக பணம் பரிசளிப்பதாக அறிவிப்பதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது? இன்று அரசு மின்னஞ்சல் பணப்பரிமாற்றம் அதிக முறைகளில் பயன்படுத்துவோருக்கு கோடிக்கணக்கில் பணம் பரிசாக அளிப்பதாக அறிவித்துள்ளனர். மின்னஞ்சல் பயன்படுத்துவோரை உற்சாகப்படுத்துவது நல்ல விசயம்தான் என்றாலும், வங்கிகளின் தேவையற்ற கட்டணங்களை விதிப்பது மூலம் பெரும்பாலானவர்களுக்கும் இது சுமைதான். பரிசு கிடைப்பதோ சிலருக்கு மட்டுமே..

₹3,300 பணப்பரிமாற்றம் செய்யும் ஒருவர் தன் வங்கிக்கு (இது ஸ்டேட் வங்கி கட்டண விகிதம் என்றாலும் ஏனைய அரசுடமை வங்கிகளின் கட்டணங்களிலும் பெரும் வேறுபாடு கிடையாது) ₹11.74 கட்டணமாகக் கட்டுகிறார். அந்தப் பணத்தைப் பெறக்கூடிய நபரும் தன் வங்கியில் அதே கட்டணமான ₹11.74 செலுத்தித்தான் அந்தப் பணத்தை பெறுகிறார். ஆக இருபுறமும் கட்டணங்கள் செலுத்த வேண்டியுள்ளது. இது குறைவான தொகை என்றாலும் வருட இறுதியில் இலாப, நட்டக் கணக்குகளைப் பார்க்கும்போது மக்களுக்கு இது ஒரு பெருஞ்சுமையாகவே உணரப்படும். வங்கிகளுக்கோ மொத்தக்கணக்கில் பார்க்கும் பொழுது ஒவ்வொரு ஊரிலுள்ள ஒவ்வொரு தனிப்பட்ட வங்கிக்கும் தினசரி இலட்சக்கணக்கான உரூபாய்கள் வருமானமாகக் கிடைக்கின்றன. தனியார் வங்கிகள் மற்றும் தனியார் நிதிநிறுவனங்களும் இதில் அடங்கும். இப்படிப்பட்ட சூழலில் மக்கள் மின்னஞ்சல் பணப் பரிமாற்றத்தை எவ்வாறு வரவேற்க இயலும்?