வல்லமை

Category: பொது

  • அர்த்தநாரி

    திருவிளையாடல் திரைப்படத்தில் சிவபெருமான் அர்த்தநாரியாகக் காட்சி கொடுக்கும் கதையை நாம் பார்த்திருப்போம். அந்தக் கதையை, காட்சியை ஒரு நெடுங்கவிதையாக எழுதினேன்.

    துள்ளிவரும் தென்றலுடன் தோன்றுகின்ற கயிலையெனும்
    வெள்ளிப் பனிமலையில் மெல்லவந்த காலையது!
    மூன்று விழிகளையும் மூடி அமர்ந்தபடி
    ஆன்ற மௌனத்தில் ஆதிசிவன் வீற்றிருந்தான்!
    பக்கத்தில் தாட்சா யாணிநின்று கைவிரல்கள்
    தொக்கிப் பிசைந்தபடி தூயவனைப் பார்த்திருந்தாள்…
    தியானம் கலைத்த தலைவனவன் தேவியங்கு
    வியாபித்த கோல விசித்திரங்கள் தாங்கண்டு
    “என்ன வேண்டும்? எதற்கிந்த சந்தேகம்?
    சொன்னால் தெளியும் சொல்”லென்றான்! அம்மையுடன்
    “விருத்திப் பணிதான் விஜயத்தோ டேநடக்கத்
    திருத்திய ஓர்யாகம் தெற்கிலெம் தந்தை
    தட்சன இயற்றுகிறார் தாயழைத்தாள் அவ்விடத்தில்
    கிட்ட இருந்து கிடக்கு முதவிபல
    நானங்கு செய்து நலம்கூட்ட வேண்டித்
    தானுங்கள் அனுமதியை நாடி இருக்கின்றேன்!”
    என்றாள் சிவனுடனே எழுந்தான் “பாரம்மா!
    உன்றன் நினைப்பும் உயர்வுதான் என்றாலும்
    என்னை அழைக்காமல் ஏளனமா யெண்ணியவன்
    முன்னந்த வேள்வியினை மூட்டுகிறான் நீசென்றால்
    சொந்த மகளென்று சொல்லா தெனைக்கவிழ்க்கும்
    சிந்தையோ டுன்னைச் சினந்திடுவான் இன்னுமுனை
    ஏசி உரைமொழிவான் ஏங்கி மனஞ்சுளிப்பாய்
    ஆசை விளைக்குமிந்த ஆபத்து வேண்டா”மென்
    றுரைத்தான் எனினும் உலகம்மை மனத்தில்
    நிறைந்திருந்த ஆசை நிறுத்து மளவில்லை!
    “எந்தை எனையென்றும் ஏளனமாய் எண்ணுகிலார்
    பந்தம் உணர்ந்து பரிவோ டணைத்திடுவார்
    என்மனம் அங்கே இருக்க நினைக்கிறது
    சென்று வருகிறேன் சீக்கிரமே நான்வருவேன்”
    என்றுபல கூறி எடுத்த அடியிரண்டில்
    “சென்றால் திரும்பாதே சேராதே நான்சொல்லித்
    தட்டுகின்றாய் அங்கே தரம்குறைந்த சொல்லிலடி
    பட்டுத் திருந்தெ”ன்று பற்றிவரும் கோவத்தோ
    டீசன் மொழிந்தான் ஈஸ்வரியும் முகம்திருப்பி
    யாக சாலைக்குள் அடிவைத்தாள்! அங்கிருந்தோர்
    வேகும் தணலில் வெறுஞ்சுள்ளி இட்டிருந்தார்…

    (வேறு)

    யாவரும் அங்கிருந்தார் – நல்ல
    யாழிசை பாணர்கள் அங்கிருந்தார்
    தேவரும் அங்கிருந்தார் – பெருந்
       தேவியர் யாவரும் அங்கிருந்தார்
    பூவையர் அங்கிருந்தார் – பெறும்
       புண்ணிய வேத முனியிருந்தார்
    காவலர் அங்கிருந்தார் – உடற்
       கட்டுடை ஆண்களும் அங்கிருந்தார்!

    பிரம்மன் அமர்ந்திருந்தான் – மறை
       பிழையறச் சொல்லும் தவமுனிகள்
    அருகில் அமர்ந்திருந்தார் – அந்த
       அரியவன் திருவொடு நின்றிருந்தான்
    பெருகும் நெருப்பினிலே – அக்னி
       பேழை வயிற்றைத் திறந்திருந்தான்!
    குருக்களும் அங்கிருந்தார் – ஒரு
       குணமிலாத் தட்சனும் அங்கிருந்தான்!

    பார்வதி தேவிவந்தாள் – அந்தப்
       பண்பறி யாதவன் இல்லம்வந்தாள்!
    யார்வர வேற்கவந்தாள்? – தனி
       யாளென வேள்விச் சபைக்குவந்தாள்!
    வார்சடை வேதிகளும் – புவி
       வாழ்த்திடும் தேவரும் தெய்வங்களும்
    சீர்கெட்ட தட்சனுந்தான் – அவள்
       செய்கையைக் கண்டு திகைத்துநின்றார்!

    “எங்ஙனம் வந்தாயடி? – விடை
       ஏறு மொருத்தனைக் காதலினால்
    அங்ஙனம் சேர்ந்தவளே – உனை
       ஆரிங் கழைத்தனர்? எங்குவந்தாய்?
    மங்கல வேள்வியிலே – ஏதும்
       மாசியற் றாதொரு மூலைதனில்
    தங்கி உணவுண்டுபோ” – என
       தட்சன் எழுந்து சினந்துரைத்தான்!

    மேலும் மொழிந்திடுவான் – “ஒரு
       மேன்மையி லாதவன் காட்டுப்புலித்
    தோலை உடுத்தியவன் – உடல்
       தோறுமச் சாம்பலைப் பூசுபவன்
    ஆல மருந்தியவன் – வெறும்
       ஆவிக ளோடுகூத் தாடுபவன்
    சீலமிலாச் சிவனை – யான்
       சீர்பெரும் வேள்விக் கழைக்கவில்லை!

    என்ன சினந்தானா? – உள
       வாளியென் றுன்னை விடுத்தானா?
    என்ன கருதிவந்தாய்? – இன்னும்
       என்மக ளென்ற நினைப்புனக்கோ?
    சென்று தொலைந்துவிடு – இல்லை
       சேர்ந்தொரு மூலையில் நின்றுவிடு”
    என்று நகைபுரிந்தான் – சினம்
       ஏற்றிவிட்டான் உமை சீறிவிட்டாள்!

    (வேறு)

    பார்வதி யாளுஞ் சினந்தாள் – உரை
       பேசிய தந்தையை எண்ணிக் கனன்றாள்
    மார்பு துடிக்க இருந்தாள் – அவள்
       மங்கையென் றானதால் கண்ணீர் சொரிந்தாள்!

    நெஞ்சு திகைத்திட லாச்சு – அந்த
       நெருப்பைக் காட்டிலும் சுட்டிடும் பேச்சு
    கொஞ்சமும் எண்ணிட வில்லை – அவள்
       கொள்கை மழுங்கிய தந்தையின் சொல்லை!

    கண்களில் ஜ்வாலை பறக்க – சினம்
       கால்களைத் தூக்கி விசும்பில் நடிக்கப்
    பெண்ணவள் பேசிட வந்தாள் – ஒரு
       பேரடி தன்னைத்தன் சொல்லிடை தந்தாள்!

    “ஞானமி லாச்சிறு தட்சா! – ஒளி
       ஞாயிறும் திங்களும் கண்ணெனக் கொண்ட
    வானவர் கும்பிடும் தேவை – நீ
       வாழ்த்திடா திங்கொரு யாகமும் வைத்தாய்!

    அவரை வணங்குதல் விட்டு – நீ
       ஆயிர மாயிரம் ஏச்சுகள் இட்டுச்
    சிவனை இழிந்துரைக் கின்றாய் – அவர்
       சீதனம் என்னையும் நீசினக் கின்றாய்!

    உன்றன் அழிவிது கண்டாய் – இவ்
       வுயிரற்ற வேள்வி அழிந்திடு” மென்றே
    சொன்னவள் மேலே நடந்தாள் – தன்
       சோகத்தை ஈசனின் முன்னே மொழிந்தாள்!

    (வேறு)

    “சொல்லிய சொல்லைத் தாண்டி
       சோதனை இருக்கும் பக்கம்
    வல்லியே சென்றாய்! பட்ட
       வலியெலாம் உனதே! நீயென்
    இல்லாளு மில்லை சொன்னேன்
       இனிவர வேண்டா போபோ
    சொல்லினை மதிக்கா துற்றால்
       சோகமே வாய்க்கும்” என்றான்!

    கணவனின் பேச்சைக் கேட்டுக்
       கலங்கினள் தேவி! வாட்டம்
    அணங்கவள் நெஞ்சை வாட்ட
       அடுத்தினி மேலும் சொல்வாள்,
    “மணமுடை மலரில் லாமல்
       மாலையின் நாறும் நாறே!
    துணையென நானில் லாநீர்
       தோன்றுதல் கடினம்” என்றாள்

    “சிவனிலை நானில் லாமல்
       சிந்தனை செய்க” வென்றாள்!
    “சிவமின்றி சக்தி இல்லை
       ஜீவனும் இல்லை” என்றான்!
    அவர்களுக் குள்ளே கர்வம்
       அங்குகூத் தாடி நின்றான்
    தவறுகள் ஏச்செல் லாமும்
       சினமென மாறிற் றங்கே!

    இருவரும் சினந்து கொண்டார்
       இமயமே குலுங்கக் கண்டார்!
    ஒருவரை ஒருவர் தாக்கி
       ஆயுதம் விடுக்க லானார்…
    பெருவரை தோளும்! மின்னல்
       பேரிடி இடையும் ஆடப்
    பொருதினார்! சிவனெ ழுந்து
       பொற்புடை நடனஞ் செய்தான்!

    தாண்டவம் ஆட லானான்
       தரணியை ஆட்டி விட்டான்
    ஆண்டவர் யாரும் அஞ்சி
       அவ்விடம் சூழ்ந்து விட்டார்
    மாண்டவர் கூட அஞ்ச
       மண்ணிலே உயிர்கள் அஞ்ச
    வேண்டுவோர் எல்லாம் அஞ்ச
       விரிகதிர் திங்கள் அஞ்ச

    (வேறு)

    வளியஞ்ச ஒளியஞ்ச வானஞ்ச மீனஞ்ச
       வாரிதியும் நிலமுமஞ்ச
    வரையஞ்ச நதியஞ்ச முகிலஞ்ச மரமஞ்ச
       வளமான மலர்களஞ்ச
    துளியஞ்சத் துறும்பஞ்சச் செடியஞ்சக் கொடியஞ்சத்
       தோன்றிடும் நிழலுமஞ்சத்
    துயரஞ்ச மகிழ்வஞ்ச உயிரஞ்ச உணர்வஞ்சத்
       துண்டாகும் துகள்களஞ்ச
    கிளியஞ்ச மயிலஞ்சக் குயிலஞ்ச நரியஞ்சக்
       கழுகுகள் தாமுமஞ்சக்
    கின்னரமும் அஞ்சிடக் கீழுலகும் மேலுலகும்
       கிடந்தஞ்சச் சிவனாடினான்!
    நெளிந்தாடி வளைந்தாடி நெற்றிவிழி திறந்தாடி
       நெருப்போடு சிவனாடினான்!
    நெஞ்சோடு நின்றிட்ட பார்வதியின் மேல்கொண்ட
       நேர்கோபத் தாலாடினான்!

    சிவனாட்டம் பேயாட்டாம் பூதங்கள் சேர்ந்தாடும்
       சினத்தாட்டம் தீயினாட்டம்
    சிவப்பேறி நின்றிட்ட வானத்தின் கோலத்தில்
       சீறிவரும் காற்றினாட்டம்!
    தவநாட்டம் கொண்டவரும் கலைநாட்டம் கொண்டவரும்
       தடுமாறும் ஊழியாட்டம்
    தாயற்ற சிவனாட்டாம் அழிவுக்குக் களியாட்டம்
       தரணிகளும் ஆடுமாட்டம்
    அவனாட்டம் கண்டவர்கள் எப்புறமும் அசையாமல்
       அவ்வாறே நின்றிருந்தார்!
    ஆதிசிவ காமியவள் சோகத்தில் கோபத்தில்
       ஆச்சர்ய மாகிநின்றாள்
    கவிநாட்டும் பார்வதியைக் கண்ணுதலின் தீக்கொண்டு
       கங்குவர பொசுக்கிவிட்டான்!
    கரையற்ற கோபத்தின் உச்சத்தில் ஆதிசிவன்
       கண்ணுதலில் சுட்டுவிட்டான்!
    யாகத்தைப் பொடியாக்க வீரபத்தி ரன்தம்மை
       எம்பிரான் உருவாக்கினான்!
    யாகமது நாசமுற பத்திரனும் வில்விட்ட
    அம்பாய்வி ரைந்துசென்றான்!

    வேகத்தில் வந்தகணை வென்றதைத் தேவர்கள்
       வேந்தனிடம் சொல்லிவைத்தார்
    வெந்துபொடி நீறான அம்மைக்கும் உயிரூட்ட.
       வேண்டியவர் கேட்டுவைத்தார்!
    சோகத்தில் நின்றசிவன் சினம்தீர்ந்து மனம்பூத்துச்
       சொன்னபடி கேட்டுவிட்டான்!
    சொல்கொண்டும் அருளென்னும் சுடர்கொண்டும் உமையம்மை
       ஜோதியுயிர் பெற்றுவிட்டாள்
    தேகத்தில் அவளுக்கும் இடந்தந்த சிவனங்கு
       தெய்வத்தின் தெய்வமானான்
    தெளிவிலும் உறுதியின் களியிலும் சமமென்று
       தானர்த்த நாரியானான்!!

    -07.03.2018

     

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    150426 Vatsalya lr 5x7in

    குன்றேந்தி கண்ணபிரான் கன்றேந்தித் தண்ணீரில்
    நின்றேந்தல் ’’ஆ’’சமன ஞாபகமோ -நன்றிதை
    நம்முடைய கேசவ்ஜி நன்கு வரைந்தனர்
    அம்(அழகு)மவர் பிரஷ் அமுது….கிரேசி மோகன்….!

    Share

  • அணைக்கட்டும் ஆத்தங்கரை ஓர மக்கள் வாழ்வும்

    முனைவர் வீ. மீனாட்சி  

    வளரும் நாடுகளில் நாட்டின் வளர்ச்சியினைக் கருத்தில் கொண்டு அரசாங்கத்தால் பல ஐந்தாண்டு திட்டங்கள் பிற வளர்ச்சி திட்டங்கள் ஏற்படுத்தப்படுகின்றன. அதனடிப்படையில் பல அணைகள், தொழிற்சாலைகள் கட்டும் திட்டங்கள் உருவாக்கப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டும் வருகின்றன. இத்தகைய வகையில் அணைகள்,          தொழிற்சாலைகள் அமைக்கும் பகுதியானது கிராமப்பகுதியாக இருப்பதால் அப்பகுதியில் வாழும் பாமரமக்களை அரசாங்கம் இழப்பீட்டுத் தொகையும், மாற்று இடமும் கொடுத்து வேறு பகுதிகளுக்கு குடிபெயர்த்துகிறது. இத்தகைய குடியமர்வுகள் இன்றைய சூழலில் தவிர்க்க முடியாத நிகழ்வாக உள்ளது. இதனடிப்படையில் வெ.இறையன்புவின் ஆத்தங்கரை ஓரம் புதினத்தில் அரசின் வளர்ச்சி திட்டமான அணைக்கட்டுவதால் ஏற்படும் மக்கள் குடிபெயர்ப்பு நிகழ்வால் ஏற்படும் விளைவுகள் பற்றி ஆய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகின்றது.

    சிந்தூர் என்ற கிராமப்பகுதியில் அரசாங்கம் அணைகட்டத் திட்டம் இடுவதால் அப்பகுதி மக்களை குடிபெயர்த்த ஆணை பிறப்பிக்கிறது. இயற்கை எழில் சூழ்ந்த அந்தப் பகுதியினை அழித்து அணை கட்டுவதை எதிர்த்து மக்கள் போராடுவதையும், இயற்கை அழிவால் ஏற்படும் பாதிப்புகளையும் கதைக்கருவாகக் கொண்டு இப்புதினம் அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

    கிராமப்பகுதிகளில் கூட்டுச் சமுதாயமாக வாழும் பழங்குடி மக்கள் பல்வேறு இடங்களில் இடம்பெயர்த்தப்படும்பொழுது உளவியல் பாதிப்பு, உறவுகள் சிதைவு, வாழ்க்கைச் சிதைவு, கிராமிய பண்பாடு அழிவு, கிராமியத் தொழில் அழிவு, கிராமியக் கலைகள் அழிவு போன்ற பலவிதமான வாழ்வியல் சிக்கல்களை அவர்கள் எதிர்கொள்ளுகின்றனர். இதனை பின்வரும் பகுதி எடுத்துரைக்கிறது.

    உளவியல் பாதிப்பு

    அணைகட்டுவது தொடர்பாக அரசாங்க அதிகாரிகள் வரும்போது அவர்களை அன்பாக உபசரிக்கும் சிந்தூர் பகுதி மக்கள் அரசாங்கம் தங்களை வேறு இடத்திற்குக் குடியமர்த்தப்போகிறது என்று கேட்டவுடன் அதிர்ச்சியடைகின்றனர் என்பதை ‘வாசித்தறிந்தவர்களுடைய எதிர்ப்பு எப்பொழுதும் கணக்கிடப்பட்டதாய் இருக்கும், ஆனால் பாசாங்குகளை அறிந்திராத அவர்கள் இந்த தகவல் தெரிந்ததும் கூடிக் கூடிப் பேசிக் கொண்டார்கள். புலம்பித் தீர்த்தார்கள் சில பெண்கள் மாரில் அடித்துக் கொண்டார்கள். எங்கே போகப் போகிறோம் எப்படிப் போகப் போகிறோம்’ எல்லோரும் ஒரே இடத்தில் இருக்க முடியாது. அவரவர்களுக்கு ஒதுக்கின இடத்தில்தான் தங்க முடியும், முழு கிராமத்துக்கும் ஒரே இடத்தில் ஒதுக்கமாட்டார்கள் இப்படியாய் அவர்கள் தயக்கங்கள் தாரை தாரையாய் வழிந்து நின்றன’ என்று பழங்குடிமக்கள் அடையும் பாதிப்பு பற்றி ஆசிரியர் பதிவு செய்துள்ளார். மேலும் அரசாங்கத்தால் குடிபெயர்த்தப்பட்டவர்களின் மனநிலையை ‘சில குடிசைகள் காலி செய்யப்பட்டிருந்தன. அவர்கள் எங்க சென்றார்கள் என்ற விவரம் எதுவும் தெரியவில்லை. பலர் அந்தப் புதிய வாழ்க்கையைப் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் நெருங்கவிருக்கின்ற மரணத்திற்காகக் காத்திருந்தனர்’ என்றும் பாதிப்படையும் மக்களிடம் சுதிர் என்ற கதைமாந்தர் பேசும்பொழுது

    ‘நிறைய பேரோடு சுதீர் பேசினார். அவர்கள் யாரும் மகிழ்ச்சியைத் தெரிவிக்கவில்லை. எங்கள் சந்தோஷத்தையெல்லாம் நீங்கள் திருடி விட்டீர்கள் என்று சொல்லுவதைப் போல் அவர்கள் மனநிலை இருந்தது’ என்று இறையன்பு காட்சிப்படுத்துவதன் வழி பழங்குடி மக்கள் உளவியல் அடிப்படையில் பாதிப்படைவதை உணர முடிகிறது. இப்புதினத்தின் முன்னுரையில் ‘நாகரிகம் நடந்து வந்த பாதை எங்கணும் இவ்விதம் நொறுங்கிப் போன மனித இதயங்கள், வராலறு நெடுகிலும் எவ்வளவு எவ்வளவோ?’ எனும் ஜெயகாந்தன் கூறியிருப்பது குறிப்பிடத்தகுந்தது.

    மனித உறவுகள் சிதைவு

    பழங்குடியினர் கூட்டம் கூட்டமாக வாழ்பவர்கள். அவர்கள் குடியமர்த்தப்படும் போது ஒரே இடத்தில் முழு கிராமத்துக்கும் இடம் ஒதுக்கப்படுவதில்லை. இதனை, ‘அந்த நாநூறு குடும்பங்களும் இருபது கிராமங்களில் தங்கியிருக்கிற மாதிரி நிலத்தை ஒதுக்கீடு செஞ்சிருக்கோம் சார்’ என்று கதைமாந்தர் படேலின் கூற்றாக நில ஒதுக்கீட்டு முறைபற்றிக் குறிப்பிடுகிறார் ஆசிரியர். இதன் மூலம்  ஒரு கூட்டுச் சமுதாயமாக வாழும் மக்கள் வௌ;வேறு இடங்களுக்குக் குடிபெயர்த்தப்படும் போது அவர்களது உறவுமுறை சிதைவடைவதை அறிய இயலுகிறது.

    வாழ்க்கை முறை சிதைதல்

    விவசாய தொழில் மட்டுமே தெரிந்த பழங்குடிமக்கள் வேறு இடங்களுக்குப் போகும் போது அவர்களது வாழ்க்கை முறை சிதைவு அடைகிறது. அதைப்பற்றி ஆசிரியர் குறிப்பிடும்போது

    ‘இந்தப் பகுதியை விட்டுக் காலடி வெளியே எடுத்து வச்ச நொடியிலேயே நம்ப சந்தோஷம் மறைஞ்சி போயிடும். நம்ப ஒண்ணுமேயில்லாம ஆயிடுவோம். நகரத்துல இருக்கிறவங்க கிட்ட நம் மக்கள் ஏமாந்து எல்லாத்தையும் இழந்திருவாங்க கடைசியில கையில் ஒண்ணுமில்லாம கூலிக்காரங்களாக் குறைஞ்சிடுவோம்’ என கதைமாந்தர் சிமனின் கூற்றாக எடுத்துரைத்துள்ளார். இதன்வழி சொந்த கிராமங்களில் சிறிதளவு நிலங்களில் சுயமாக தொழில் செய்து வாழ்ந்த மக்கள் அணைகட்டுவதின் காரணமாக நகரங்களை நோக்கி செல்லும்போது கூலியாட்களாக நிலைதாழ்வடையும் சூழலை ஆசிரியர் இனம் காட்டுகிறார்.

    கிராமியத் தொழில்கள் அழிதல்

    பழங்குடி மக்களை அரசு இழப்பீட்டுத் தொகை கொடுத்து குடிபெயர்த்தாலும் அவர்களுக்காக ஒதுக்கப்படும் பகுதி விவசாயம் செய்வதற்கு ஏற்றதாக அமைவது இல்லை. எதற்கும் பயன்படாத தரிசு நிலங்களையே அரசாங்கம் ஒதுக்குகிறது. இதனால் கிராமிய தொழிலான விவசாயத் தொழில் அழிகிறது. இதனை,

    ‘அந்தப் பகுதியில் கண்டங்கத்திரி என்ற களை மட்டும்தான் அபரிமிதமாக வளர்ந்திருந்தது. வெட்டி எடுத்தாலும் எஞ்சியிருக்கிற வேர் துளிர்த்துப் படரும் பயங்கரமான விஷக்களையாய் விரிந்திருந்த அதனுடன் போராடி அரசு தங்களுக்கு அளித்திருந்த பணத்தை இழந்திருந்தனர். பாசன வசதி எதுவுமில்லை. அவர்களுக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்டிருந்தபடி பள்ளிக் கட்டிடமோ, குடிநீர் குழாய்களோ தரப்படவில்லை. குடிபெயர்ந்த ஆறு மாதங்களுக்குள்ளேயே நிர்கதியாய் அவர்களை நிறுத்தியிருந்த நிலைமை கொடூரமானதாய் இருந்தது’ என்று சுதிர் எனும் கதைமாந்தரின் மனவோட்டமாக ஆசிரியர் பதிவு செய்துள்ளார்.

    கிராமிய பண்பாடு அழிவு

    நகர்மயமாதலால் கிராம மக்கள் குடிபெயர்த்தப்படும்போது அவர்களுக்கு வாழ்வில் மாற்றங்கள் ஏற்படுத்துவதாக சொல்லி அரசாங்கம் அதனை ஏற்படுத்தி தராத நிலையில் அவர்களது பண்பாட்டுக் கூறுகள் அழியும் நிலையினை

    ‘இங்கு மட்டுமல்ல, அணை கட்டுகிறபொழுது, தொழிற்சாலைகள் உருவாகிற பொழுது, எண்ணை கிணறுகள் தோண்டப்படுகிற பொழுது என எந்த முன்னேற்றம் (உங்கள் பாஷையில்) நிகழ்ந்தாலும் பாதிக்கப்படுகிறவர்கள் எல்லோரும் பழங்குடியினராகவும், தாழ்த்தப்பட்டவர்களாகவுமே இருக்கிறார்கள். பழங்குடியினர்களுக்கு அளிக்கப்படுகிற நிவாரணங்கள் எதுவுமே சரியாக நிர்வகிக்கப்படுவதுமில்லை. பழங்குடியினரது பண்பாட்டை ஒட்டுமொத்தமாகச் சிதைப்பது தவிர வேறெந்தப் பெரிய மாற்றமும் அவர்களது வாழ்வில் நிகழ்வது இல்லை’ என்று சுதிரின் கூற்றாக ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார். மேலும் அவர்களது பாரம்பரிய விளையாட்டு, சடங்கு முறைகள், பழக்க வழக்கங்கள் அனைத்தும் அழிவுறுகின்றன என்பதை கதைப்போக்கில் பல்வேறு இடங்களில் இனம் காட்டப்பட்டுள்ளது.

    இயற்கை பாதிப்பு

    சிந்தூர் பகுதியினை அழித்து அணைகட்டுவதால் ஏற்படும் இயற்கை சீரழிவு குறித்து ஆழ்ந்த நோக்குடன் ராதாபடங்கர் எனும் கதைமாந்தரின் கூற்றாக      ‘இந்த நாட்டின் சுற்றுப்புறச் சூழல் மொத்தமாகப் பாதிக்கப்படக்கூடாது என்பதும் நாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நம்முடைய பாரம்பரிய சொத்துக்களையும் பண்பாட்டையும் தாரை வார்த்து விடக்கூடாது’ என்று இயற்கை நிலப்பரப்பை அழிப்பதால் சுற்றுப்புறச் சூழல் பாதிப்படைவது பற்றிக் குறிப்பிடுகிறார்.

    முன்னேற்றம் என்ற பெயரில் நாம் இயற்கையை அழிப்பது பற்றி கூறுகையில், வளர்ந்த நாடுகள் வளரும் நாடுகளின் சுற்றுப்புற சூழலை சீரழித்து அவற்றை வளர்ந்த நாடாகவே மாற முடியாத நிலைக்கு தள்ளி விடுகின்றன என்கிறார். மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு கட்டில்களும் மரச்சாமான்களும் செய்வதற்கு நம் நாட்டின் தேக்கு மரங்கள் தேவைப்படுவதால் உலக வங்கிகள் நாம் இயற்கையை அழித்து அணை கட்ட எவ்வளவு கடன் வேண்டமானாலும் தர தயாராக இருக்கின்றன எனக் குறிப்பிடுகிறார். இது ஆசிரியரின் சமூக நல அக்கறை நோக்கினையும் நுண் அறிவையும் புலப்படுத்துவதாக அமைகிறது.

    இதனை ‘இதெல்லாம் வளர்ச்சி என்கிற பெயரில் நாம் காவு கொடுக்கிற சீதனங்கள்’ என்று குறிப்பிடுகிறார். அணைகட்டுகிற பொழுது இழப்பு ஏற்படுகிற வனத்துக்கு பதிலா புதிய வனத்தை ஏற்படுத்துவதாக அரசாங்கம் அறிவிப்பது செயற்கை தனம் அது இயற்கை தருகிற வனத்திற்கு ஒப்பாகாது என்கிறார்.

    ‘இந்தியாவில் இருக்கிற வனம் கொறச்சல். கார்பன்-டை-ஆக்ஸைடு வாயு மண்டலத்துல அதிகரிச்சா Green house effect நடக்கும் பல கடலோரக் கிராமங்கள் தண்ணில ழூழ்க வேண்டியதாயிருக்கும்’             என்று குறிப்பிடும் இடத்தில் ஆசிரியர் விஞ்ஞான பூர்வமான பாதிப்பினை எடுத்துக்காட்டுகிறார்.

    ‘மூழ்கப்போற பரப்பளவுக்கு ஏத்த மாதிரி 1 லட்சம் ஹெக்டேர் வனம் அமைப்பதற்கு நிலமே கிடையாதுன்னு சொல்லறாங்க. மஹாராஷ்டிராவில் அழிஞ்சி போற காட்டுக்கு மாற்றா ராஜஸ்தானில் காடுகளை உண்டாக்கறது முட்டாள் தனம். உனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா? ஆந்தைகளோட எண்ணிக்கை குறைஞ்சதனால தான் எலிகளோட எண்ணிக்கையை கட்டுப்படுத்த முடியல. இயற்கையை அழிச்சா யாராலேயும் சமத்தன்மையைச் சமன் செய்ய முடியாது புரிஞ்சிக்க’ என்ற இயற்கையை மனித முயற்சியால் சமன் செய்ய முடியாது என்பதை சுதரின் கூற்றின் மூலம் ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்.

    சிந்தூர் பகுதியில் அணை கட்டப்படுவதால் மூழ்கவிருக்கிற கிராமங்கள், அழிக்கப்பட விருக்கிற வனங்கள், உயிரினங்கள், தாவர இனங்கள், தண்ணீர் தேங்கி உலர் நிலமாகப் போக இருக்கிற விவசாய நிலப் பரப்பு பற்றிய குறிப்புகளை ஆசிரியர் திறம்பட குறிப்பிட்டுள்ளார்.

    இவ்வாறு கிராமங்களை அழித்து அணைக்கட்டுதல் என்பது அப்பகுதியில் பாதிப்பினை ஏற்படுத்தினாலும் ‘அணை என்பது தேசீய கொள்கைகளின் அடிப்படையில் கட்டப்படுவது. இதைக் குறுகிய கண்ணோட்டத்துடன் பார்க்கக் கூடாது’ என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பினைக் கூறுவதாக பதிவு செய்யும் ஆசிரியர் ‘அணை கட்டுவது என்பது உற்பத்தியைப் பெருக்கக் கூடியது என்பதில் நாங்கள் முரண்படவில்லை. ஒரு அணை எவ்வளவு பெரிதாக இருக்க வேண்டும் என்பதும், பெரிய அணைகள் நம் நாட்டு நலனுக்கு எந்த அளவிற்கு உகந்தன என்பதும் தான் என்னுடைய கேள்விகளாக இருக்கின்றன. நம் நாட்டில் கட்டப்பட்ட பல பெரிய அணைகள் முக்கால்வாசிக்கு தூர்ந்துபோய் இருக்கின்றன. சீனத்தில் சின்ன சின்ன அணைகளாக கட்டப்பட்டு நீர்த்தேக்கங்கள் பராமரிக்கப்பட்டு வருகின்றன. அப்படி சின்ன அணைகளாகக் கட்டப்படும்பொழுது நீர்த்தேங்குதல்   உலர்நிலமாதல்   போன்ற பிரச்சனைகள் ஏற்பட வாய்ப்புகள் இல்லை. ஒவ்வொரு அணை கட்டப்படும்போது எத்தனை ஆயிரக்கணக்கான ஹெக்டேர்களில் உள்ள இயற்கை வனங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன? நம் அறிவிற்கே அகப்படாத எத்தனையோ தாவரங்களும், உயிரினங்களும் தண்ணீரில் மூழ்கி மறைந்துபோகின்றன தெரியுமா? ஒரு அணை பெரிய அளவிலே கட்டப்படும்பொழுது எந்த அளவிற்கு சுற்றுப்புறச்சூழல் பாதிப்படைகிறது தெரியுமா? நம் நாட்டில் ஏற்கனவே போதிய அளவில் வனங்கள் இல்லை. நம்மால் செயற்கையாக இந்த இயற்கைச் செல்வங்களையெல்லாம் எப்படி ஈடு செய்ய முடியும்?’ என்று ராதா படங்கரின் கூற்றாக இறையன்பு நம்முன் வைக்கும் கேள்விகள் சிந்தனைக்குரியதாக உள்ளது.

    நாட்டின் வளர்ச்சி இலக்கினை நோக்கி உருவாக்கப்படும் இதுபோன்ற அணைக்கட்டும் திட்டத்தினால் வேறு இடங்களுக்கு குடியமர்த்தப்படும் மக்களுக்கும் தகுந்த இழப்பீட்டுத் தொகையினையும், அவர்கள் சுயமாக தொழில்செய்து பிழைக்கும் வகையில் நல்ல நிலங்களையும் அமைத்துக்கொடுப்பது அரசாங்கத்தின் கடமை என்பதையும் இப்புதினம் அறிவுறுத்துகிறது.

    மேலும் ஒருபுறம் பெருகிவரும் மக்கள்தொகைக்கேற்ப அரசாங்கத்தால் வளர்ச்சித் திட்டங்கள் உருவாக்கப்பட்டாலும் மறுபுறம் இயற்கை வளங்களை பாதுகாப்பதும் இன்றியமையாதது என்பதையும் இப்புதினத்தின் வழி ஆசிரியர் வலுவாக எடுத்துரைப்பதை உணர முடிகிறது.

    துணைநூற்பட்டியல்

    1.ஆத்தங்கரை ஓரம் – வெ.இறையன்பு – தாகம் சென்னை – 1997

    2.தமிழில் வட்டார நாவல்கள் – சு.சண்முகசுந்தரம் – காவ்யா பெங்களுர் 1991

    3.நாவலும் வாழ்க்கையும் – க.சிவதம்பி – தமிழ் புத்தகாலயம் – சென்னை 1978

    கட்டுரையாளர்
    முனைவர் வீ. மீனாட்சி,  உதவிப் பேராசிரியர், முதுகலைத் தமிழாய்வுத்துறை, பிஷப் ஹீபர் கல்லூரி, திருச்சிராப்பள்ளி – 620 017.

     

    Share

  • நயமான நான்கு மணிகள்!

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    நான்மணிக்கடிகை எனும் தமிழ் நீதிநூல் ஒன்றிருக்கின்றது. பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்றாக வைத்தெண்ணப்படும் இது இரத்தினத் துண்டுகள் போல் நான்கு அருமையான நீதிகளைச் சொல்லிச்செல்கிறது. அதனால் பெற்ற காரணப்பெயரே நான்மணிக்கடிகை என்பது.

    அதிலிருந்து ஓர் அழகிய பாடல்!

    கொடுப்பின் அசனங் கொடுக்க – விடுப்பின்
    உயிரிடை யீட்டை விடுக்க வெடுப்பிற்
    கிளையுட் கழிந்தார் எடுக்க கெடுப்பின்
    வெகுளி கெடுத்து விடல். 

    ஒருவருக்கு நாம் ஒன்றைக்கொடுக்க விரும்பினால் அவர்கள் வயிறுநிறைய உணவைக் கொடுக்க வேண்டுமாம். ஏன்? போதும் எனும் நிறைவு ஒருவனுக்கு உணவில் மட்டுந்தான் ஏற்படும். மற்ற எதிலும் ஏற்படுவதில்லை!

    ஒன்றை விட்டுவிட வேண்டுமென்றால் உயிர்மீதுள்ள பற்றை விற்றுவிட வேண்டுமாம். நல்ல கருத்துதான்! ஆனால் அஃது அவ்வளவு சுலபமான காரியமில்லை என்றே தோன்றுகிறது. பின்னே…நூறுவயது வாழ்ந்தாலும் மனிதர்க்கு வாழ்ந்தது போதும் எனும் எண்ணமும் நிறைவும் வரக்காணோமே! 

    மனிதனுக்கு உயிர்மீதிருக்கும் பற்றினை வள்ளுவப் பெருந்தகை அழகான உவமை ஒன்றின் வாயிலாக விளக்குவார். சூதாடுகின்ற ஒருவன் அதில் எத்தனை முறை தோற்றாலும் அதனைப் பொருட்படுத்தாது மீண்டும் மீண்டும் விருப்பதோடு சூதாடுவதைப் போல, (தருமபுத்திரனைவிடவா இதற்குச் சான்று வேண்டும்?), எத்தனை துன்பம் உயிருக்கு வந்தாலும் உயிர்மீதிருக்கும் பற்றும் காதலும் மனிதர்க்குப் போவதில்லை என்கிறார். 

    இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதேபோல் துன்பம்
    உழத்தொறூஉம் காதற் றுயிர். 

    அடுத்து, நாம் ஒருவருக்கு உதவவேண்டும் என்று விரும்பினால் நம் சுற்றத்தாரிலேயே ஏழ்மை நிலையில் இருப்பவர்க்கு உதவ வேண்டும் என்கிறது நான்மணிக்கடிகை. ஆனால் நடைமுறை என்ன? சுற்றத்தாரில் யார் நம் ’ஸ்டேட்டஸுக்கு’ ஏற்றாற்போல் இருக்கிறார்களோ அவர்களோடு மட்டும் நெருங்கியிருப்பதும், உடன்பிறந்தாரே ஆயினும் ஏழைகளாக இருந்தால் அவர்களைக் கழற்றிவிடுவதுமே இந்நாளில் அதிகம் காணக்கூடியதாய் இருக்கின்றது.

    அவ்வளவு ஏன்…இல்லானை இல்லாளுக்கும் பிடிப்பதில்லை; ஈன்றெடுத்த தாய்க்கும் பிடிப்பதில்லை. அப்புறம் மற்றவருக்கு எப்படிப் பிடிக்கும்?

    ஆனால், அறவழியில் நடக்கவிரும்புவோர் வறுமையில் உழல்வோர்க்கு உதவிசெய்து அவர்களைக் கைதூக்கி விடுவதையே விரும்புவர் என்ற அடிப்படையில்தான் இந்தப்பாடலை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

    சரி…ஏதாவது ஒன்றை நாம் ஒழிக்க வேண்டுமென்றால் எதை ஒழிப்பது?

    இதற்கும் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு பதிலைச் சொல்லக்கூடும். சிலர் கடனை ஒழிக்க வேண்டும் என்பார்கள்; வேறுசிலர் தமக்குத் தொல்லைதரும் எதிரிகள் கூட்டத்தை ஒழிக்கவேண்டும் என்பார்கள். ஆனால் நான்மணிக்கடிகை சொல்வது, நம்மிடம் இருக்கும் சினத்தை நாம் ஒழிக்கவேண்டும் என்பதே.  இந்தச் சினம்தானே எல்லாத் தீச்செயல்களுக்கும் ஆதிமூலமாய் அமைகின்றது?

    ”சினமென்னும் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி” என்று அதன் இயல்பைக் கூறும் வள்ளுவர்,

    தன்னைத்தான் காக்கின் சினங்காக்க காவாக்கால்
    தன்னையே கொல்லும் சினம் என்று எச்சரித்திருப்பதையும் இங்கே நாம் எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும்.

    எனவே நம்மை நாடிவரும் இரவலர்க்கு உணவுதந்து, நிலையில்லா மனித உயிர்மீது நாம் கொண்டிருக்கும் பற்றைச் சற்றே குறைத்து, வறுமையில் வாடும் சுற்றத்தார்க்கு நம்மால் இயன்றஅளவில் உதவி, நண்பரையும் பகைவராக்கும் சினத்தை ஒழித்து நன்முறையில் வாழ்ந்தால் வீடும் நாடும்  நலம்பெறும் என்பதே நான்மணிக்கடிகை நமக்குச் சொல்லும் நன்னெறி!

     

     

     

    Share

  • என்றும் என் இதயத்தில்

     

     

    என்னருகில் நீ இருந்தால் இயற்கை எல்லாம் சுழலதே

    உன்னருகில் நான் இருந்தால் உன் இதயம் சிறகடுக்குதே

    காதல் இதுதானோ உன் கண் விழிப் பார்வையிலே

    என் இதயம் துடிக்காதோ உன் மோகன புன்னகையிலே !

    காதலுக்கு தேவை கனிவான பார்வையே

    இருவிழிகள் சந்திப்பின் காந்த பார்வையே

    இரு இதயங்கள் சேர்ந்து இணையம் சுகமே

    இரு மனங்கள் ஒரு மனமாய் திகழ்ந்திடுமே !

    காதலியே, நீ என் இதயவானில் ஓர் வெண்ணிலா

    உன் அழகை எண்ணி பாடுவேன் கவிதை உலா

    உள்ளங்கள் ஒன்றாகி துள்ளும் போதினிலே

    இன்பம் எனும் சுவர்க்கம் தோன்றிடும் வாசலிலே !

    நான் சந்திரன் என்றால் நீ மலர்ந்திடும் அல்லிப் பூ

    நான் இமை என்றால் நீ என் கண்

    நான் உடல் என்றால் நீ என் உயிர்.

    நான் பேச்சு என்றால் நீ என் மூச்சு .

    காதல் எனும் மொழி பேச வருவேன் உன் வாசலுக்கே

    விழி நிறைய நீர் சுமந்து வழி நனைய உன்னை காண்பதற்கே

    உன்னை நான் பார்க்கும்போது நான் ஊமையாகின்றேன்

    உன்னை சிறை வைப்பேன் என்றும் என் இதயத்தில் !

    ரா.பார்த்தசாரதி

    Share

  • ‘முஸ்தபாவைச் சுட்டுக் கொன்ற ஓரிரவு ‘ சிறுகதைத் தொகுப்பு – ஒரு வாசகர் பார்வை

    -ஆரூர் பாஸ்கர்

    டிஸ்கவரி புக்பேலசின் வெளியீடான அகரமுதல்வனின் “முஸ்தபாவைச் சுட்டுக் கொன்ற ஓரிரவு”  வழியாக ஈழத்து இலக்கியத்துக்குள் நுழைந்திருக்கிறேன்.

    தொகுப்பில் மொத்தமாகப் பத்து சிறுகதைகள்.  இலங்கைப் போருக்குப்பின்னால் எழுதப்பட்டு வெளிவந்திருக்கும் இந்தத் தொகுப்பு முழுவதுமாக ஒரே மூச்சில் வாசித்து முடித்துவிடக்கூடும் ரகமில்லை. நின்று நிதானித்துவாசிக்க வேண்டியது.

    ஈழப் போர் கதைகளின் மைய நாதம்.  ஒரு தலைமுறை தாண்டிநடந்த போர். அதைஒட்டி ஒவ்வோரு கதையும் மனிதத்தை, மனித வாழ்வின் இருப்பை, அரசியலை வெவ்வேறு அம்சங்களில் பேசும் கனமானதொரு படைப்பு. தொகுப்பு அகத்தையும் புறத்தையும் சேர்ந்து பேசினாலும், அகம் நெகிழச்செய்கிறது.

    ஒவ்வொரு கதையிலும் போரின் கொடுமையை, வலியை ஆர்ப்பாட்டமில்லாமல்  எழுத்தின் வழியே வாசகனுக்குக் கடத்திக்கொண்டே இருக்கிறார்.

    “…

    நான் இதை எழுதிக் கொண்டிருக்கும் நேரத்தில் முஸ்தாபாவின் சிறிய கண்கள் மூடித்திறக்கின்றன. நினைவுக்கு துன்பம் பற்றிய கவலையில்லை. அது இறந்த காலங்களையும் , நிகழ்காலங்களையும் கண்ணீரால் தொடர்புபடுத்துகிறது. … (பக்கம்-65)”

    எனும் வரிகளை வாசிக்கையில் மனதுக்குள் பல உணர்வலைகள் மேலெழும்பி மீண்டும் மீண்டும் வாசிக்கத் தூண்டுகிறது.  வாசிப்புதேர்ந்த கவிஞனுடன் கதைசொல்லியும் ஒரே ஒத்திசைவில் கைகோத்து எழுதிய உணர்வைத் தருகிறது.

    “திருவாளர் ஞானசம்பந்தன்” கதையில் ஒரு மறக்கமுடியாத ஒரு உரையாடல்…

    ‘ஜீவிதா, நாம் தமிழ்மொழி பேசக்கூடிய அகதி இனமா?

    இல்லை நந்திதா, நாம் தமிழ்மொழி பேசுவதால் அகதி இனம்‘ என்பதில் இருக்கும் உண்மை சுடத்தான் செய்கிறது.

    அதுபோலப் போர்வலியை, வாதையை, காதலை எனச் சகலமானதையும் கவித்துவமாகச் சொல்லவேண்டும் எனும் உணர்வு எதுவுமின்றி  ஏதோ ஓர் உணர்வு ஆட்கொண்டு எழுதியிருப்பதாகத் தோன்றுகிறது.

    “…

    நிலத்தின் வெளி முழுவதும் மின்மினிப்பூச்சுகளாய்க் குண்டுகள் வெளிச்சத்தோடு பறந்துதிரிந்தன. நம்மைக் காப்பாற்றிய மரங்கள் முறிந்து விழுந்தபடியிருந்தன. துவக்குகளைப் போல நள்ளிரவுகளும் யுத்ததிற்கானதே. ( பக்-57)

    …

    “எனும் வரிகள் வழியாக யுத்தத்தை நம் கண்முன் நிகழ்த்திக்காட்டுகிறார். அமுதைப் பொழியும் நிலவே என இரவை  காதலியுடன் சேர்ந்திருக்க வேண்டிய இளைஞன் போர்முனையில் அவளைப் பிரிந்து துவக்குகளைப் போல நள்ளிரவுகளும் யுத்தத்திற்கானதே என்பது சங்ககாலத்தை நினைவு படுத்துகிறது.

    “…

    எனது கையினைப் பற்றியிருந்த அவள் விரல்களில் கசிந்த அன்பின் சங்கதிகள் விரியன்பாம்பைப் போல என்னைக் கொத்துகின்றன.

    நான் சாவுக்கு ஆயத்தம் பண்ணப்பட்ட உயிரைச் சுமக்கும் உடலைக் கொண்டவன். அவள் உயிரும் என்னிடமே இருக்கிறது. நிலமதி–பக்கம்-57″

    “இதையெல்லாம் வாசிக்கும் போது ஒரு மனிதனுக்குள் இத்தனை உணர்வுகளா? என மலைக்க வைக்கிறார். தொகுப்பில் அனுபவங்கள் எழுதப்படுவதால் அதில்  வழமையான சுவாரசியங்களை எதிர்பார்ப்பது நியாயமில்லை என என்னை நானே தேற்றிக்கொள்கிறேன். அதுபோலப் பல சொற்கள் தமிழாக இருந்தாலும்  ஈழத்து வழக்குச் சொற்களை புரிந்து கொள்வதில் தமிழ்நாட்டு வாசகர்களுக்குச் சிரமங்கள் இருப்பதால்,  அதற்கு  இணையான சொற்களை அந்தந்தப் பக்கங்களில் அல்லது பின்னுரையில் தந்திருந்தால் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். ஐரோப்பாவில் வசிக்கும் ஈழத்து நண்பர்களின் உதவியால் நான் அறிந்துகொண்ட சில ஈழத்துச் சொற்களை உங்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறேன்.

    சப்பாத்துக்கால்களால் அடித்தான்  – சூ (கால் பாதணி) அணிந்த கால்களால் அடித்தான்.
    துவக்கு என்பது துப்பாக்கி
    சன்னங்கள் எனில் ஷெல், துப்பாக்கியிலிருந்து வெளிவரும் குண்டுகள்
    பெடியன் எனில்  ஆண் பிள்ளைப்பசங்க.
    குசினி எனில்  சமையலறை (கிச்சன்)
    அதுமட்டுமில்லாமல் அகரமுதல்வனின் எழுத்து  மேலோட்டமாக இல்லாமல்வாசிக்கையில் வாசகனின் கவனத்தை முழுமையாகக் கோரும் எழுத்து.

    எனக்கு ஈழத்து எழுத்தின் முதல் பரிச்சயம் என்பதால் கூட அப்படித் தோன்றி இருக்கலாம். ஆர்வமுள்ளவர்கள் தவறவிடாமல் கண்டிப்பாக வாசிக்கவேண்டிய தொகுப்பு.

    முதல் பதிப்பு என்பதாலோ என்னவோ எனக்குப்  பல எழுத்துப்பிழைகள் கண்களில் பட்டன. அட்டையில்  “முஸ்தபாவைச் சுட்டுக் கொன்ற ஓரிரவு” எனச் சரியாக இருக்கும் ஒற்று நூலின் உள்ளே ஓவ்வோரு பக்கத்திலும் விடுபட்டு போனதே ஒரு பதமாக இருக்கும்.

    *****

    தலைப்பு: முஸ்தபாவைச் சுட்டுக் கொன்ற ஓரிரவு
    நூலாசிரியர்: அகரமுதல்வன்
    பதிப்பகம்: டிஸ்கவரி புக் பேலஸ்
    விலை: 100
    பக்கங்கள்:111
    ISBN:978-93-8430-210-8

     

     

    Share

  • திருவாலங்காடு – இரத்தினசபை

    -சேசாத்திரி சிறீதரன்

    வேலூர் மாவட்டமும் திருவள்ளூர் மாவட்டமும் இணைகின்ற பகுதியில் இரயிலடியில் இருந்து 5 கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்திருப்பது தான் திருவாலங்காடு என்னும் சைவத் திருத்தலம்.  ஐந்து சபைகளுள் ஒன்றான இரத்தின சபை இதுவே. இருபுறம் காவல் கொண்ட  இரத்தின சபை வாயில்.

    இது ஒரு பாடல்பெற்ற தலம். இக்கோயில் மிகப் பழமையானது என்றாலும் கூட கடந்த நூற்றாண்டில்  சைவத் திருப்பணி என்ற பெயரில் நகரத்தார் கற்சுவர்களைத் தேய்த்து மெருகேற்றி (polish)  அதன் பழமையை மறைத்து உள்ளார்கள் என்பது எவராலும் உணரமுடியும். இந்த நிகழ்வில் எத்தனை கல்வெட்டுகள் தேய்த்து அழிக்கப்பட்டன என்று தெரியவில்லை. மயிலாடுதுறை மயூரநாதர் கோயிலில் இப்படித்தான் தேய்த்து அழித்துள்ளனர், திருநின்றவூர் இருதயாலீசுவரர் கோயிலிலும் இப்படி மெருகேற்றும் ஒரு பகுதியாகக் கல்வெட்டுகளைத் தேய்த்துக்கரைத்து அழித்துவிட்டனர்.  இரத்தினசபை வாயிலைத் தேய்க்காமல் விட்டுவிட்டதால் அங்கு கல்வெட்டுகள் பார்வைக்குத் தெரிகின்றன. அதேநேரம் அந்த இரத்தினசபை சுவருக்கு நேர் எதிர்ப்புறத்தே அமைந்த வடக்குச் சுவரிலும்  கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன. மற்றபடி கோயில் வாயிலின் உட்பகுதியில் இருபுறத்திலும் கல்வெட்டுகள் காணப்படுகின்றன.   (படம் 1)

    கோபுர வாயிலில் மக்களை வரவேற்கும் ஆரணங்குகள். (படம் 2&3)

    கோயில்தூண்களில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படிப் புடைப்புச் சிற்பங்கள் ஏதும்  இல்லை. இலை, மரம், பூ, தெய்வ வடிவுகள்தாம் உள்ளன. இக்கோயிலிலும் விசயநகர ஆட்சியில் குதிரை மண்டபம் கட்டப்பட்டுள்ளது. அதில் ஒரேயொரு சிற்பம் மட்டும் புராண நிகழ்வைக் குறிக்கிறது. அரக்கர் மதிமயங்கி அமிர்தம் உண்பதை மறந்து மோகினிக்காக ஏங்கித்தவிக்கத் திருமால் மோகினியாக உருவெடுத்து தேவர்களை மட்டும் அமிர்தத்தை உண்ண  அனுமதித்தபோது அவர்களுக்கு மட்டும் ஏன் மதி கிறுகிறுக்கவில்லை? அவர்கள் உணர்வு அற்றவர்களா? என்ற கேள்வி என்னில் பலகாலம் ஒலித்தபடியே உள்ளது. சிலை வடித்த சிற்பியே கிறுகிறுத்துப் போய்தான் சிற்பம் வடித்துள்ளான் என்றால் நேரில் மோகினியைக் கண்ட அரக்கர்கள் மட்டும் அமைதியாகவா இருக்கமுடியும்? நீங்களும் அந்த மோகினியைக் காணுங்களேன் ஒருகணம். அடுத்து மோகினிச் சிற்பம் உள்ள குதிரை மண்டபம்.

         

    தலைக்கோபுரம்

    இரயிலடி 5 கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருப்பதால், அதிலும் அடிக்கடி super fast local விடுவதால் சாதாரணக் கட்டணத்தில் இங்கு வரமுடிகிறது. காலை 5.30 மணிக்கு சென்ட்ரலில் தொடங்கி 6.45மணிக்கே இரயில் திருவாலங்காடு வந்துவிடுவதால் மக்கள் அதிக எண்ணிக்கையில் இக்கோயிலுக்கு சென்னையிலிருந்து வருகிறார்கள். வேலூரில் இருந்தும் வருகிறார்கள்.

    சிவன்கோயில்கள் தோற்றத்திலும், அளவிலும் மாலியக்கோவில்களை விடவும் கம்பீரமாகவுள்ளன. அதிகக் கல்வெட்டுகளையும் பெற்றுள்ளன. பொதுவாகப் பண்டு அரசர்கள், வேந்தர்கள் கோயில்களை ஆறுபாயும் இடங்களில்தான் ஊரமைத்து கோயில் கட்டினார்கள். அந்தவகையில் பார்த்தால் இக்கோவில் உள்ள ஊரில் ஏதேனும் ஓர் ஆறு பாயவேண்டும் ஆனால் என்னவோ கொசத்தலையாறுதான்  சில கிலோ  மீட்டர் தள்ளித்  கிழக்கில் பூண்டி அணைநோக்கி ஓடுகிறது. பண்டு கொசத்தலை இவ்வூர் அருகே ஓடியிருக்க வேண்டும் என்று மட்டும் ஊகிக்க முடிகிறது. ஏனென்றால் எளிய மக்களிடம் காசுப் புழக்கம் இல்லாத பண்டைக் காலத்தில் கோவிலின் தடையற்ற இயக்கத்திற்கும், கோயில் பணியாளர்க்கும்  கூலியாக விளைநிலங்களை ஒதுக்கி அதில் பயிர்செய்து  பிழைத்துக்கொள்ள அனுமதிக்கப்பட்டனர். அவற்றுக்கு நீர்ப்பாசனம் தேவை என்பதால்தான் ஆற்றின் அருகே ஊர் அமைப்பும், கோவில் கட்டுமானமும் மேற்கொள்ளக் காரணம்.  கொசத்தலை ஆறு பாயுமிடங்களில் 12க்கு மேற்பட்ட சிவன் கோயில்கள் அமைந்துள்ளன என்கின்றனர்.

    https://www.google.co.in/maps/place/Kosasthalaiyar+River/@13.2995634,80.1086905,11z/data=!3m1!4b1!4m5!3m4!1s0x3a527956dec6497b:0xb572296a37c13b17!8m2!3d13.2996017!4d80.2487789

    திருவாலங்காட்டில் கோவிலுக்கு அருகில் அரசு கரும்பாலை அமைந்துள்ளது. மற்றபடி இவ்வூரின் முதன்மைத் தொழில் வேளாண்மைதான். சென்னைக்  கோயம்பேடு, வில்லிவாக்கம் சந்தைகளுக்கு இங்கிருந்துதான் அதிக காய்கறிகள் அன்றாடம் செல்கின்றன.

    இவ்வூரில் தமிழரில் வன்னிய ரெட்டியார்களும், முதலியார்களும், தெலுங்கரில் ரெட்டிமார்களும், நாயுடுகளும் மிக அதிகமாக வாழ்கின்றனர். இவர்களுக்குத்தான் இங்கத்து விளைநிலங்களும் சொந்தம். அவ்வளவு ஏன்? வடதமிழ்நாட்டின் இலட்சக்கணக்கான ஏக்கர் விளை நிலங்களில் 90% இந்த நான்கு சாதியருக்கு  மட்டுமே சொந்தமாகவுள்ளன. தமிழ்நாட்டின் பிற பகுதிகளிலும் இதே நிலைதான் என்றாலும் முதலியாருக்குப் பதிலாக வேறு பிற தமிழ்ச் சாதிகள் இடம்பிடிக்கின்றனர். தெலுங்கு சாதிகள் மட்டும் அங்கேயும் இதே சாதிகள்தான்.  தமிழ்நாட்டில் எந்த மன்னர் ஆட்சி போனாலும் எந்தப் புதிய மன்னராட்சி வந்தாலும் அவர்களைத் தமக்கு ஆதரவாக்கிப் பலநூற்றாண்டுகளாக இவ்விளைநிலங்களை இவர்கள் தமக்கு மட்டுமே உரிமையாக வைத்துள்ளனர். மற்ற தமிழ்சாதிகள், ஒடுக்கப்பட்ட  தலித்துகளுக்கு விளைநிலங்களில் உரிமை கிடையாது. இதுதான் இன்று வரை தொடரும் சமூக அநீதி நிலைமை (social  injustice) என்பதை யாவரும் உணரமுடியும். ஆனால் பாருங்கள் வெள்ளையர் ஆட்சியில் ஆங்கிலேயருக்குக் கைகட்டி செய்யும் வேலைகளை அதிகமாக பிராமணர்கள் ஆக்கிரமித்து கொண்டு உள்ளனர் என்று கூக்குரல் கொடுத்த சமூக நீதிப் போராளிகள் என்னவோ இந்தச் சாதிகளில் இருந்துதான் அதிகம் வந்தார்கள். ஆனால் ஏனோ அவர்கள் கருத்திற்கு தம்முன்னோர் விளைநிலங்களைத் தம்  சாதிகளுக்கு மட்டுமே உரிமையாக்கி வைத்திருப்பது ஆக்கிரமிப்பாக, சமூக அநீதியாக  தோன்றவில்லை. இது தமக்கு ஒரு நியாயம் பிறர்க்கு ஒரு நியாயம் என்பதன் பாற்படும்.

    சமூக அநீதி நிலக்கிழமையால் தான் பேரளவில் நிகழ்ந்தது, நிகழ்கிறது. தமிழக மக்கள்தாம் வரலாற்றில் இந்தச் சமூக அநீதி குறித்த விழிப்பை  அறிந்துகொள்ள வேண்டும். இப்போது சிலர் விகிதாசார அடிப்படையில் அந்த அந்தச்சாதி மக்களுக்கு தேர்தலில், தொகுதி ஒதுக்கீட்டில் பிரதிநிதித்துவம் இருக்கவேண்டும் என்று பேசிவருகிறார்கள். ஆனால் விளைநிலம் என்று வரும்போது மட்டும் இந்தச் சாதி விகிதாசார அடிப்படையை அவர்கள் பொருத்திப்பார்க்க மறுக்கிறார்கள். ஏனென்றால் இந்த விகிதாசார அடிப்படை பற்றிப் பேசுபவர்கள் பெரும்பாலும் இந்த நிலக்கிழமை சாதிகளை சேர்ந்தவர்களாகவே இருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மைக்கு உண்மையாகும்.  விளைநிலங்கள் அனைத்தும் தனியார் உரிமையிலிருந்து நீங்கிக் கூட்டுறவின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டு வேளாண்மை ஒரு தொழிலாக செய்யப்பட்டு  அதில்  ஒதுக்கீட்டு முறையில் எல்லாச் சாதியாருக்கும் இந்த விளைநிலம் கிட்ட  ஏற்பாடு ஆகின்றவரை இது சமூக அநீதியாகவே தொடர்ந்துகொண்டு இருக்கும்.

    திருவாலங்காடு கல்வெட்டுகளின் படங்கள் 17 முதல் 23 முடிய
    உள்ளவையுடன் 11-ஆம் படத்தையும் படித்ததில் கிடைத்தவை;

    படம்-17

    யுடைய (முழான்)….ராயன்
    ……….ட்டை (ஸ்ரீ) ..க்கோ …… காச்யபன்
    …..திருவாலங்காடு……….(சாவா) மூவாப்

    படம்-18

    …ராயன்   வடுகநாதன் ….நத
    காச்யபன் திருச்சிற்றம்பல பட்ட(னும்)
    சாவா மூவாப்பெரும் பசு (4?)  இ

    படம்-19   – படிக்க இயலவில்லை

    படம்-20

    வரங்கில் அண்டமுற் ந…
    பட்டனும் ஆத்ரேயன்  ச

    படம்-21

    ……கோட்டத்து …
    ண்டமுற்  ந… மாந்த..
    ஆத்ரேயன் சந்த்ரசேகர (பட்டனும்)

    படம்-22

    …பழையனூர் நாட்டு…
    ளிய  நாயநார் திருமு(ன்)
    (ப0ட்டனும் காச்யபன் கா..

    படம்-23

    திருமுன்பு வைத்த சந்(தியா தீபம்)
    கா…பட்டனும்

    விளக்கம்:   கோயிலில் நந்தா தீபம் எரிக்கப் பசுக்கொடை அளித்தது பற்றிய கல்வெட்டு.  கோயிலில் எழுந்தருளிய நாயநார் (இறைவர்) திருமுன்பு (கருவறையில்) நந்தா விளக்கு எரிப்பதற்காக (நான்கு?) பசுக்கள் கொடையளிக்கப்படுகிறது. இப்பசுக்கள் சாவா மூவாப்பெரும்பசுக்கள் என்று குறிக்கப்படுகின்றன. கல்வெட்டுகளில் கொடையாகக் குறிக்கபெறும் ஆடு, பசு ஆகியவற்றைச் ”சாவா மூவா’” என்னும் அடைமொழி கொண்டு குறிப்பது வழக்கம். இந்தக் கால்நடைகள்  இடையர்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டு வளர்வதால் இறப்புகள் நேர்ந்தபின்னும் புதிய கால்நடைகளின் பிறப்பால், அவற்றின் எண்ணிக்கை குறையாதிருக்கும் என்பதால், “சாவா மூவா”  என்னும் குறிப்பு. கொடையாளி,  உயர் அதிகாரிகளில் ஒருவனாக இருக்கவேண்டும். அவனுடைய முழுப்பெயர் கல்வெட்டில் புலப்படவில்லை எனினும், “யுடைய முழான்…. ராயன் வடுகநாதன்    என்னும் துண்டுச் சொற்கள் கொடையாளி ஒரு பெரிய அதிகாரி என்று உணர்த்துகின்றன.

    கொடைப்பொருள்கள், கோயிலின் பூசை உரிமை பெற்ற சிவப் பிராமணர் பொறுப்பில் கொடுக்கப்படுகின்றன. அச் சிவப்பிராமணர்கள், காச்யப கோத்திரத்துத் திருச்சிற்றம்பல பட்டன், ஆத்ரேய கோத்திரத்து சந்திரசேகர பட்டன் முதலியோர் ஆவர்.

    இன்னொருவர் பெயர் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. ஆனால், அவனும் காச்யப கோத்திரத்தான் எனத் தெரிகிறது. திருவாலங்காட்டின் இருப்பிடம் பழையனூர் நாட்டுப்பிரிவு எனத்தெரிகிறது.  (அடுத்த கல்வெட்டுப்படம்-11-இல் இப்பழையனூர் நாட்டுப்பிரிவு, மேல்மலைப் பழையனூர் எனவும், மணவில் கோட்டத்தைச்சேர்ந்தது எனவும் குறிப்பிடப்படுகிறது.

    படம்-11

    1 (மண்ட)லத்து மணவிற்கோட்டத்து மேன்மலைப் பழைய..
    2 (ச)ண்டேசுரப் பெருவிலை ஆகத் திருநாமத்துக்காணி
    3 …கோலாலளந்து கண்ட குழி இருநூற்றுக்கும்
    4 ர  சோழர(ச)…க்கு விற்றுக்குடுத்துக் கைக்கொ(ண்ட)

    விளக்கம்:  மேலே கூறியவாறு, திருவாலங்காடு, மணவில் கோட்டம்,மேல்மலைப் பழையனூர் நாட்டுப்பிரிவில் இருந்த குறிப்பு இக்கல்வெட்டின்முதல் வரியில் காணப்படுகிறது.  கோயிலுக்கு நிலங்களைக் கொடையாக அளிக்கும்போது (சில கல்வெட்டுக் குறிப்புகளில் உள்ளவாறு)  இறைவன் பெயரில் உரிமை பதிவு செய்யப்படும். இவ்வகை நிலங்கள், திருநாமக்காணி என்று வழங்கும். அதாவது, இறைவன் நாமம்; காணி = உரிமை.

    இவ்வாறு, திருநாமத்துக்காணியாக இருந்த கோயில் நிலம் ஒன்று, ஏலத்தில் விற்பனை செய்யப்படுகிறது. இந்த ஏல விற்பனை, சண்டேசுரப்பெருவிலை

    என்று வழங்கப்படும். ஏலத்தின்  மூலம் கிடைக்கப்பெறும் உயர்வான ஒரு விலைப்பணம் கோயிலுக்கு அமுதுபடி, திருப்பணி, திருவிழா ஆகிய செலவினங்களுக்குப் பயன்படும். கல்வெட்டு, இவ்வாறான ஒரு நிலத்தைப்பற்றிக் குறிப்பிடுகிறது. நிலத்தின் அளவு, இருநூறு குழி. நிலம், இருநூறு குழி என்று ஓர் அளவீட்டுக் கோல் மூலம் அளக்கப்படுகிறது. இவ்வகையான அளவீட்டுக் கோல்கள், 12 அடிக்கோல், 16 அடிக்கோல், 18 அடிக்கோல் எனப் பலவகை இருந்தன. இக்கோல்களுக்குப்பெயர்கள் சூட்டப்பட்டன என்றும் அறிகிறோம். சில கோயில்களில், கல்வெட்டுகளுக்கிடையில், கோலின் உருவம் செதுக்கப்பட்டிருப்பதைக் காணலாம். – திரு. சுந்தரம், கோவை. கல்வெட்டை வாசித்துப் பொருள் கூறியவர்.

    பி.கு.: மணவில் இன்று மணவூர் என்ற பெயரில் வழங்குகிறது. https://en.wikipedia.org/wiki/Manavur  இங்குள்ள கோவிலிலும் கல்வெட்டுகள் நிரம்ப உண்டு என்று தெரிகிறது. . https://soki.in/manavoor-tiruvelangadu-thiruvallur.அன்று மணவூரில் திருஆலங்காடு இருந்தது. இன்று திருவாலங்காட்டில் மணவூர் அடங்கிவிட்டது.

    படம் 11 கீழே

     

     

     

     

    Share

  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல். . . (266)

    அன்பினியவர்களே!
    அன்பான வணக்கங்கள் இதோ அடுத்த மடலில் உங்களைச் சந்திக்க ஆவலாய் விரைந்துள்ளேன். கல்வி என்பது ஒரு மனிதனுக்கு மேம்பட்ட அறிவையளிப்பது. வாழ்வின் பொதுவான சிக்கல்களை எவ்வாறு இலகுவாகச் சமாளிப்பது என்பது மட்டுமின்றி உலகின் பல அத்தியாவசியத் தேவைகளை நிறைவேற்றும் அறிவைக் கல்வி அளிக்கிறது என்பதுவே நிதர்சனமான உண்மை. மனித வாழ்வின் வாழ்க்கை நிலைகள் காலங்களுக்கூடாக மாறி வந்திருக்கிறது. அம்மாற்றங்களின் விளைவாக அவ்வப்போது அவர்களது தேவைகளும் தமது வடிவத்தில் மாற்றமடைந்து வந்திருக்கிறது. இம்மாற்றங்களைச் சமாளிப்பதற்காக, அதற்கான அடித்தளத்தை உள்வாங்கி அம்மாற்றங்களுக்குத் தேவையான அளவு அறிவையளிக்கக் கூடிய வகையில் கல்வியின் வடிவங்களும் மாற்றமடைந்தே வந்திருக்கிறது. இவைகள் நிச்சயமாக சமுதாயத்துக்கு இன்றியமையாத தேவை எனலாம்.

    மனித சமுதாயம் உலகளாவிய ரீதியில் தொடர்ந்து கண்டு வந்த மாற்றங்கள் அனைத்து நாடுகளிலும், அனைத்து சமுதாயங்களிலும் ஏறத்தாழ ஒரே மாதிரியான மாற்றங்களாகவே காணப்படுகின்றன. ஆனால் இம் மாற்றங்களை அவைகள் அடைந்த காலகட்டங்கள் அந்தந்த நாடுகளின் பொருளாதாரச் சூழலுக்கு ஏற்ப வேறுபட்டே இருக்கின்றன. மனிதனுடைய வாழக்கையின் மாறுதலில் மிக முக்கியமான மாறுதல்கள் அவன் வாழும் சூழலின், மாற்றங்களும் அவைகளின் வேகத்துக்கு ஈடு கொடுக்கும் தன்மையில் தேவைப்பட்ட போக்குவரத்து வசதிகளுமேயாகும். கால்நடையாகப் பயணித்த மனிதனின் வாழ்வின் மாற்றங்கள் அவனைக் கைவண்டி, மாட்டு வண்டி, குதிரை வண்டி, கார், பஸ்,  சைக்கிள், மோட்டார் சைக்கிள், ரெயில், விமானம், ராக்கெட் என பல்வேறு பரிமாணங்களுக்கூடாகப் பயணிக்க வைத்திருக்கிறது.

    இவைகளின் மாற்றங்களுக்குப் பின்னணியில் கண்டுபிடிப்புகளும், அவற்றைக் கையாண்ட விஞ்ஞானிகளும் இருந்திருக்கிறார்கள். இவர்களுக்கெல்லாம் இக்கண்டுபிடிப்புகளைக் கையாளும் திறமையைக் கல்வியே ஈந்திருக்கிறது என்றால் மிகையாகாது. சமுதாயத் தேவைகளுக்கேற்ப கல்விமுறையை விஞ்ஞானம், கலை, சட்டம், மருத்துவம், பொறியியல்,வணிகம் எனப் பல்வேறு கட்டமைப்புகளுக்கூடாகச் சீராக்கினார்கள். எந்தெந்தத் துறையை எவரெவர் தேர்ந்தெடுத்தாலும் அதற்குரிய அடிப்படைக் கல்வியறிவு அவர்களுக்கு இருக்கிறதா என்று சோதித்தே அவர்களை அத்துறைக்கு அனுமதித்தார்கள். இன்றைய காலகட்டத்தில் எந்தத்துறை தமது வாழ்வின் வசதியைப் பெருக்கிக் கொள்ளக்கூடிய வகையில் பொருளீட்ட உதவுகிறதோ அந்தத்துறையயே பெரும்பான்மையோர் தேர்ந்தெடுப்பதை அவதானிக்கலாம். அத்தகைய சூழலில்தான் சமுதாய மாற்றங்களின் தேவைகளின் முன்னிலையாக சிவில் பொறியியல் துறை நிர்வகிக்கப்பட்டது.

    19ஆம் நூற்றாண்டில் இங்கிலாந்தில் பல கண்டுபிடிப்புகளை, பல திறமைகளை கொண்டுவரக்கூடிய அளவில் அவர்களுடைய அறிவுத்திறனை வளர்க்கக்கூடிய அளவுக்கு முன்னேற்றங்கள் நிகழ்ந்திருந்தன. அகிலத்தின் பல பாகங்களையும் தமது கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருந்து பெரிய பெரித்தானியா எனும் நிலையை அடைந்திருந்த காலகட்டமது. அபோதுதான் 1806ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 9ஆம் திகதி, இங்கிலாந்தின் ஹாம்ஷையர் பகுதியில் உள்ள போட்ஸ்மவுத் எனும் இடத்தில் பிரெஞ்சு சிவில் பொறியியலாளரான மார்க் இசம்பாட் புரூனெல் என்பவருக்கும் சோபியா கிங்டொம் எனும் ஆங்கிலப் பெண்மணிக்கும் அவதரித்தார் “இசம்பாட் கிங்டொம் புரூனெல்.” இவருக்கு இரண்டு மூத்த சகோதரிகள் இருந்தார்கள். வல்லமை வாய்ந்த பொறியியலாளரான இவரது தந்தை நான்கு வயதிலேயே இவருக்கு வரைதல், மற்றும் கூர்மையான அவதானம் என்பனவற்றுக்கான பயிற்சிகளை அளித்தார் என்பதும், எட்டு வயதில் கட்டிட வரைதல் பயிற்சியும், கட்டிட வரைபடங்களிலுள்ள பிழைகளைக் கண்டறியும் திறமைகளையும் கொண்டிருந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

    14 வயதாயிருக்கும்போதே இளம் புரூனெல் பிரெஞ்சுப் பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்க்கப்பட்டார். இவருக்குப் பதினைந்து வயதாக இருக்கும் போது அப்போது 5000பவுண்ட்ஸ் கடனில் மூழ்கிய அவரது தந்தை சிறைக்கு அனுப்பப்பட்டார். சிறையிலிருந்து விடுதலையாகும் வழி தெரியாது இருந்த அவருக்கு அன்றைய ரஸ்யா அடைக்கலம் கொடுக்க முன்வந்தது. தம்முடைய நாட்டு வல்லமை மிக்க சிவில் பொறியியலாளர் ஒருவரை இழக்க விரும்பாத அன்றைய இங்கிலாந்து அரசு தாமே அவரது கடனை அடைத்து அவரை விடுவித்தது.

    இங்கிலாந்தில் அமைக்கப்பட்ட முதலாவது ஆற்றுக்குக் கீழான சுரங்கப்பாதையை அமைக்கும் பணியில் முக்கிய பொறியியலாளராகவிருந்த இவரது தந்தையுடன் உதவியாளாராக இவர் பணிபுரிந்தார். இப்பணியின்போது ஏற்பட்ட இரண்டு பெரிய விபத்துக்கள் ஒன்றில் புரூனெல் காயமடைந்தார். இவரின் திறமைகளின் சான்றாக இன்றும் நாம் காண்பது “Clifton suspension bridge-கிளிப்டன் தொங்குபாலம்.”  இங்கிலாந்தின் பிறிஸ்டல் நகரில் இது அமைந்துள்ளது. இங்கிலாந்தின் பொற்காலம் என்று சொல்லப்பட்ட “தொழிற்சாலைப் புரட்சி” யில் முக்கிய பாகத்தை வகித்தவர் இவர் என்பதே உண்மை. இங்கிலாந்தின் ரெயில் பாதை அமைப்புக்களில் அவற்றை மிகவும் சிறப்பான முறையில் திட்டங்களைத் தீட்டி நிர்மாணிக்கும் பணியில் இவரே முதலிடம் வகித்திருக்கிறார்.

    இங்கிலாந்தின் முதலாவதாக அமைக்கப்பட்ட மிக நீண்ட ரெயில் பாதையில் ஓடும் “த கிரேட் வெஸ்டேன் ரெயில்வே (The great Western Railway) வரைபடத் திட்டமிடல் தொடங்கி நிர்மாணிப்புக்குக் கொண்டு வந்தவர் இவரே. இந்த ரெயில் சேவையின் ஆரம்பம் 1833ஆம் ஆண்டு பிறிஸ்டல் நகரில் நிகழ்ந்தது. இதன் முதன்மைப் பொறுயியலாளரான புரூனெலின் திட்டம் லண்டனில் டிக்கட் வாங்கும் பயணி அந்தப் பயணச்சீட்டுடன் நியூயோர்க் நகரை சென்றடைய வேண்டும் என்பதே! எப்படி என்கிறீர்களா ? லண்டனில் ” த கிரேட் வெஸ்டேன் ” ரெயில் சேவையில் ஏறும் பயணி பிறிஸ்டலைச் சென்றடைந்து அங்குத் துறைமுகத்தில் ” த கிரேட் வெஸ்டேன் ஸ்டீம்போட் ” எனும் கப்பற்சேவையில் தமது பயணத்தைத் தொடர்ந்து நியூயோர்க் நகரைச் சென்றடைய வேண்டும். அதுவரையும் சாதாரண “கேஜ்”எனும் அளவிலான தண்டவாளத்தைக் கொண்டிருந்த ரெயில் சேவை புரோட் கேஜ் (Broad gauge) எனும் தண்டவாள அமைப்புக்கு மாற்றியவர் எனும் பெருமை இவரையே சாரும்.

    இங்கிலாந்தின் அதிசிறந்த பொறியியலாளர் எனும் பெருமை பெற்ற இவர் அமைத்த பல ரெயில்வே பாலங்கள், சுரங்கப்பாதைகள் இன்றும் இவரது பெருமையைப் பறைசாற்றிக் கொண்டிருக்கின்றன. 19ஆம் நூற்றாண்டின் பொறியியல் சிங்கம் எனப்பெயர் பெற்ற இவர் 2002ம் ஆண்டு பிபிஸி நடத்திய பிரித்தானியாவின் பிரபல்யமான 100 பேர்கள் எனும் பொதுமக்கள் கருத்துக்கணிப்பில் புரூனெல் அவர்கள் இரண்டாவதாகத் தெரிவு செய்யப்பட்டார்.

    இவருடைய பெயரால் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் புரூனெல் பல்கலைகழகம் இவரைப் போன்ற திறமையாளர்கள் காலத்தால் அழிக்கப்படாதவர்கள் என்பது யதார்த்தம்.

    தனது 53வது வயதில் காலன் இவரைத் தன்னோடு அழைத்துக் கொண்டு விட்டான். 1859ஆம் ஆண்டு செப்டெம்பர் மாதம் 15ஆம் திகதி இருதய நோய்க்கு இரையாகினார் புரூனெல். ஏப்பிரல் மாதம் பிறந்த இணையற்ற ஆங்கிலப் பொறியியலாளரான இவரைப் பற்றிய நினைவுகளை உங்களுடன் மீட்டியதில் ஆனந்தமடைகிறேன்.

    மீண்டும் அடுத்த மடலில்…

    அன்புடன்
    சக்தி சக்திதாசன்

     

     

    Share

  • இராணுவ வீரர்களின் தற்கொலை?

    பவள சங்கரி

     

    எல்லைப் புறங்களில் பணியாற்றும் பாதுகாப்புப் படையினர்கள், பணியில் இறப்பதைவிட தற்கொலை செய்து இறப்பது அதிகமாக உள்ளதாம். இந்தப்போக்கு 2011இல் 100 பேர் பணியில் இறந்தால், தற்கொலை செய்து இறந்தவர் எண்ணிக்கை 110 ஆக இருந்தது. ஆனால் 2016/17 களில் இந்த நிலை பன்மடங்கு அதிகரித்து பணியில் இறப்பவர்கள் எண்ணிக்கை 700 ஆகவும் தற்கொலை செய்து இறப்பவர்கள் எண்ணிக்கை மிக அதிகமாக சுமாராக 950 ஆக உள்ளது. இந்த தற்கொலைக்கான காரணங்கள், குடும்பத்தை விட்டு வெகு நாட்கள் பிரிந்திருப்பதால் ஏற்படும் மன உளைச்சல் என்று கூறப்படுவது கருத்தில் கொள்ளவேண்டியது. அரசு இந்தப் பிரச்சனையில் உடனடியாகத் தலையிட்டு இதற்கான சரியான தீர்வைக் காண்பதுதான் நாட்டின் பாதுகாப்பிற்கு உகந்தது என்பதை உணர வேண்டும்!

    இராணுவத்திலிருந்து சமீபத்தில் சுமாராக 5000 வீரர்கள் ஓய்வு பெற்றுள்ள நிலையில் புதிதாக வீரர்கள் சேரவில்லை என்று தலைமைத் தளபதி கூறியுள்ளது வேதனை அளிக்கக்கூடியது. அரசுப் பணிகளில் சேர விரும்புபவர்கள், குறிப்பிட்ட காலங்கள் நம் இராணுவத்தில் பணியாற்ற வேண்டும் என்பதை சட்டமாக்குவதுதான் இதற்கான சரியான தீர்வாக இருக்க முடியும். மேற்கத்திய நாடுகளில் இராணுவத்தில் பணியாற்ற வேண்டும் என்பது கட்டாயமாக்கப்பட்டு உள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

    மேற்கத்திய நாடுகளில் பொது மக்கள் அனைவரும் இரண்டு ஆண்டுகளாவது இராணுவத்தில் பணியாற்ற வேண்டும் என்பது கட்டாயமாக்கப்பட்டுள்ளது.
     
    இலண்டன் மாநகரின் பட்டத்து இளவரசர் என்றாலும், அமெரிக்காவின் குடியரசுத் தலைவரின் மகன்களாக இருந்தாலும் அவர்கள் கட்டாயம் இராணுவத்தில் பணியாற்ற வேண்டும் என்பதும் நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டிய செய்தி!
     
    இந்தியக் குடிமக்களும் இது போன்று இராணுவத்தில் பணியாற்ற கட்டாயமாக்கப்பட வேண்டியது அவசியம்.
    Share

  • 4,500 ஆண்டுகள் பழமையான தமிழ் மொழி!

     

    பவள சங்கரி

     

    செருமனியில் உள்ள மாஃக்சு பிளான்க் என்ற அறிவியல் – மானுடவியல் வரலாற்று கல்வி நிறுவனமும், உத்தரகண்டின் டேராடூனில் அமைந்துள்ள இந்திய வன உயிர்க்கல்வி நிறுவனமும் இணைந்து நடத்திய மொழி சார்ந்த ஆய்வின் முடிவில், தமிழ் உள்ளிட்ட 82 மொழிகளைக் கொண்ட திராவிட மொழிக்குடும்பம் 4,500 ஆண்டுகள் பழமையானது என்றும் குறிப்பாக தமிழ் மொழி மிகப்பழமையான மொழி என்றும், செழுமையோடு இன்றளவிலும் பயன்பாட்டில் உள்ள மொழி என்றும் கண்டறியப்பட்டுள்ளதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. சமசுகிருத மொழியும் உலகின் மூத்த மொழிகளில் ஒன்றாகக் கருதப்பட்டாலும் தமிழ் மொழியின் இலக்கியங்கள், காப்பியங்கள், கல்வெட்டுகள் போன்றவைகள் சிதையாமல் உள்ளது போன்று சமசுகிருத்தத்தில் இல்லையென்பதும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆக கி.மு. முதலாம் நூற்றாண்டில் கொரிய நாட்டிற்குச் சென்று அந்நாட்டையே உருவாக்கியவள் தமிழ் நாட்டுப் பெண்ணாக இருக்கலாம் என்பதற்கும் இந்த ஆய்வு ஆதாரமாக இருக்கின்றது!

    Share

  • குறியீட்டு முறைகளில் உள்ள நடைமுறைச் சிக்கல்கள் – பகுதி 1

    -பேரா. முனைவர். வெ.இராமன்

    தமிழில் இதுவரை உருவாக்கியுள்ள அனைத்துக் குறியீட்டு முறைகளையும் இதுவரை அலசியிருந்த போதும்  அனைத்துக் குறியீட்டு முறைகளும் பயன்பாட்டில் இருந்த விதம் விளக்கப்படவில்லையாதலால், அவை பயன்பாட்டில் இடம் பெற்றது குறித்தும், நடைமுறையில் உள்ள சிக்கல்களும் அவற்றிற்கான காரணங்களையும் இனி விரிவாகக் காணலாம்.

    இஸ்கி (ISCII) குறியீட்டு முறை[i] இந்திய அரசால் கொண்டுவரப்பட்ட முறையாகும். இது பெரும்பாலும் தேவநாகரி முறையினைச் சார்ந்து அமைக்கப்பட்டிருந்தது. அதுதவிர இந்திய அரசு மாநில மொழிகளின் வளர்ச்சிக்கென பெரிய திட்டங்கள் எதனையும் கொண்டிருக்கவில்லை என்பது வல்லுநர்களின் கருத்து. எனவே இஸ்கி முறையானது தமிழ் மொழியின் மீது எந்தவொரு தாக்கத்தையும் கொண்டிருக்கவில்லை எனலாம். எனவே இஸ்கி குறியீட்டு முறையானது தமிழர்களிடையே பரவவில்லை என்பதே கண்கூடு. அதுதவிர இந்தியாவிற்கு வெளியே தமிழர்கள் அதிகம் வசிக்கும் இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூர், கனடா, இந்தோனேசியா போன்ற நாடுகளில் இஸ்கியின் ஆக்கம் குறித்து அந்த நாட்டில் வசித்த+ நன்பல ஆசினி தமிழ் மக்கள் அறிந்திருக்கவில்லை என்பது தொழில்நுட்ப வல்லுனர்களின் கருத்தாகும்.

    திஸ்கி (TSCII) குறியீட்டு முறை[ii] உலகம் சார்ந்த தமிழ் வல்லுநர்களின் கூட்டுறவு முயற்சியால் உருவான குறியீட்டு முறையாகும். இது உலகம் முழுவதுமுள்ள கணினி உபயோகிப்பாளர்களிடம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றதுடன் தமிழ் உபயோகத்தில் புழக்கத்தில் இருந்த குறியீட்டு முறையாகும். வலைத்தளங்கள், மின்னஞ்சல் போன்ற கணினி உபயோகத்தில் மிகவும் பயன் உடைய குறியீட்டு முறையாகத் திகழ்ந்தது. பல்வேறு இலக்கிய நூல்கள் இக்குறியீடு முறையில் உருவாக்கப்பட்டு வலைத்தளங்களில் வெளியிடப்பட்டது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. உதராணமாக நூற்றுக்கணக்கான தமிழ் இலக்கிய நூல்கள் இக்குறியீட்டு முறையில் புதுப்பிக்கப்பட்டு ’மதுரைத் திட்டம்’ வலைத்தளத்தில் வெளியிட்டதை இங்கு சுட்டிக்காட்டலாம். ஆயினும் உலகெங்கும் பரவிய ஒருங்குறி குறியீட்டு முறையானது கால வெள்ள நீரோட்டத்தில் திஸ்கி முறையினை அடித்துக் கொண்டு சென்றுவிட்டது எனலாம்.

    வ்ட்ட்தனிப்பட்டவர்கள் உண்டாக்கிய குறியீட்டு முறைகள் என்பது ஆரம்பத்திலிருந்தே தனித்தீவுகளாகவே இருந்து வந்தன. இம்முறையினைப் பயன்படுத்தி இருவர் தொடர்பு கொள்ள வேண்டுமெனில் இருவரிடமும் அக்குறியீட்டு முறைகான மென்பொருள் இருப்பது அவசியமாகிறது. மற்றவர் வேறு மென்பொருள் வைத்திருப்பினும் அல்லது மென்பொருட்கள் இல்லாதிருந்தாலும்  தமிழ் எழுத்துருக்களானது படிக்க இயலாத குறியீடுகளாகவே தோன்றும். இக்குறியீட்டு முறையில் நூற்றுக்கணக்கான மென்பொருட்கள் உலகெமெங்குமிருந்து தோன்றியிருந்தன. அவை அனைத்தையும் பற்றி அறிந்திருக்கவோ, வாங்கிப் பயன்படுத்தவோ இயலாது. இக்குறியீட்டு முறைகள் தன்னிச்சையாக உருவாக்கப்பட்டிருந்தால் தரப்படுத்தலுக்கும் வழியின்றி முறைப்படுத்த வழியில்லாத முறைகளாகவே திகழ்ந்தன. எனவே கணினி உபயோகிப்பாளர்களிடம் இக்குறியீட்டு முறைகள் வரவேற்பைப் பெறாமல் பயன்பாட்டிற்கு வராமலே போயின.

    டேம், டேப் (TAM, TAB) குறியீட்டு முறைகள்[iii] ஏற்கனவே குறிப்பிட்டது போல் விசைப்பலகை பயன்படுத்த வழிகாட்டுதல் இல்லாமை, தமிழகத்திற்கு வெளியே வசிக்கும் தமிழர்களிடையே கொண்டு சேர்க்கும் காரணிகள் இல்லாமை ஆகியவை இக்குறியீட்டு முறைகள் பரவாமல் போனதற்கு முக்கிய காரணங்களாகும்.

    அதுதவிர அரசியல் காரணங்களாலும் இக்குறியீட்டு முறை பெரிதும் பாதிப்படைந்தது. இதை அறிமுகப்படுத்தி அரசாணை பிறப்பித்த அரசு ஆட்சிக்குப்பின்னர் வந்த அரசு இதனை கண்டுகொள்ளவில்லை எனலாம். அதுதவிர இம்முறையில் அரசு வழங்கிய எழுத்துருக்கள் அரசியல் தலைவர்களின் பெயர்களைக் கொண்டிருந்ததை பின்னர் வந்த அரசு விரும்பவில்லை. எனவே அவை பயன்படுத்தப்படாமலேயே ஒதுக்கப்பட்டன.

    இவற்றை எல்லாம் தாண்டி ஒருங்குறி செயலாக்கத்திற்காக 2010 ஜூன் மாதம் 23ஆம் தேதி அன்று தமிழக அரசு அரசாணை[iv] எம்.எஸ் எண் 29, தகவல் தொழில்நுட்பத்துறை மூலம் ஓர் அரசாணையை வெளியிட்டது. அதன்படி அரசு முன் வெளியிட்ட டேப், டேம் (TAB, TAM) உட்பட அனைத்து 8பிட் குறியீட்டு முறைகளையும் நிறுத்துவதுடன் 16 பிட் குறியீட்டிற்கு மாறுவதாக அறிவித்தது. அத்துடன் தமிழ் கணினியில் உபயோகப்படுத்தப்படும் இடங்களிலெல்லாம் 16 பிட் ஒருங்குறி முறைதான் முக்கிய குறியீட்டு முறையாகும் எனவும் அரசாணை பிறப்பித்தது. இத்துடன் டேப், டேம் (TAB, TAM) குறியீட்டு முறையானது முடிவுக்கு வந்தது எனலாம்.

    ஒருங்குறி குறியீட்டு முறை[v] தற்போது நடைமுறைப் படுத்தப்பட்டுள்ள குறியீட்டு முறையாகும். ஒருங்குறிக்கு முக்கியத்துவம் இருந்தபோதிலும் தமிழின் கணினிப் பயன்பாட்டை தரப்படுத்துவதற்காக தமிழக அரசு ஒரு அரசாணை (அரசாணை எம்.எஸ் எண் 653 தேதி 08.10.1998) மூலம் பேராசிரியர் முனைவர் எம். அனந்தகிருஷ்ணன் அவர்களைத் தலைவராகக் கொண்டு, தமிழக முதலமைச்சர் தலைமையின்கீழ் செயல்படும் தகவல் தொழில்நுட்ப மாநில செயற்குழுவின் கீழ் தமிழ் தொழில்நுட்பத்திற்காக ஒரு துணைக்குழுவை அமைத்தது. இக்குழுவானது 1999ம் பிப்ரவரி 7 மற்றும் 8 தேதிகளில் சென்னையில் ’தமிழ்நெட்99’[vi] எனும் மாநாட்டை நடத்தியது. டேம், டேப் (TAM, TAB) எனும் குறியீட்டு முறைகளை இம்மாநாடு அறிமுகப்படுத்தியது. இருப்பினும் ஒருங்குறி வளர்ந்து வருவதைக் கண்டு ஒருங்குறி கூட்டமைப்பில் தமிழக அரசு இணை உறுப்பினராகவும் இம்மாநாடு வலியுறுத்தியது. தமிழ் இணையப் பல்கலைக்கழகத்துடன் இத்துணைக்குழுவானது இணைந்து ஒருங்குறையைப் பற்றி ஆராயத்துவங்கியது. இவ்வாரய்ச்சியின் விளைவாக கீழ்காணும் கருத்துகள் வெளிப்பட்டன.

    1999-இல் வெளியிடப்பட்ட இந்த ஒருங்குறியின் தரமானது தமிழ்க் கணினி உபயோகத்திற்கு திறமையாகச் செயல்பட போதுமானது இல்லை எனக் கருதப்பட்டது. அதற்கான காரணங்களாவன[vii]:

    1. ஒருங்குறியில் தமிழ் குறியீடானது 247 எழுத்துக்களுக்குப் பதிலாக 31 எழுத்துக்களை மட்டுமே உள்ளீடு செய்திருந்தது. இந்த 31 எழுத்துக்களாவன 12 உயிரெழுத்துக்கள், 18 அகரமேறிய உயிர்மெய் எழுத்துக்கள் மற்றும் ஒரு ஆயுத எழுத்து. இதுதவிர 5 கிரந்த அகரமேறிய உயிர்மெய் எழுத்துக்களையும் ஒருங்குறி உள்ளீடு செய்திருந்தது. எனவே தமிழ் எழுத்துக்களில் 10% மட்டுமே தமிழ் எழுத்துக்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டு இருந்தது.
    2. ஒதுக்கப்பட்ட உயிர்மெய் எழுத்துக்கள் ஒவ்வொன்றும் தனி எழுத்துக்களே. அவை எழுத்துக்களின் துணை வடிவங்களோ அல்லது இணை எழுத்துக்களோ அல்ல.
    3. பொதுவாக தமிழ் எழுத்துவடிவக்கட்டுரைகளில் உயிர்மெய் எழுத்துக்களானது 64% முதல் 70% வரையிலும், உயிர் எழுத்துக்களானது 5% முதல் 6% வரையிலும், மற்றும் மெய் எழுத்துக்களானது 25% முதல் 30% வரையிலும் இருக்கும் என ஆய்வுகள் சுட்டுகின்றன. எனவே உயிர்மெய் எழுத்துக்களை இணை எழுத்துக்களாக உடைப்பது திறமையான கணினி உபயோகத்திற்கு வழிவகுக்காது.
    4. கணினியில் எழுத்துக்கள் ஒழுங்கமைவுக்கு (rendering) இந்த குறியீட்டு முறையானது சரியான வழியாக அமையாது. தமிழின் இயற்கை மொழி செயல்முறைக்கும் (Natural Language Process), எழுத்துக்களை வரிசைப்படுத்துவதற்கும் இம்முறை ஒத்துழைக்காது. மேலும் அதிக நேரம், இடம் ஆகியவற்றைக் கணினியில் எடுத்துக் கொள்வதுடன் திறமையான செயல்பாட்டிற்கு எதிராக அமையும்.
    5. இக்குறியீட்டு முறையானது இஸ்கி – 1988 (ISCII – 1988) குறியீட்டு முறையின் அடிப்படையிலானது. இதனால் எழுத்துக்கள் இயற்கையான வரிசையில் அமைந்திருக்காது. இதனை இயற்கை வரிசைக்குக் கொண்டு வருவதற்கு சிக்கலான தொகுப்பு வழிமுறை நிரல் தேவைப்படும்.
    6. தனி ஒரு எழுத்து அமைப்பதற்கு பல கூட்டுக் குறிகள் தேவைப்படும். இந்த பல கூட்டுக் குறிகள் பாதுகாப்புக் குறைபாடு, குழப்பமான கூட்டு ஆகியவற்றிற்கு வழி வகுப்பதுடன் இயல்பு நிலைப்படுத்துதல் செயல்பாட்டையும் செய்ய வேண்டியிருக்கும்.
    7. சாதாரண எண்ணுதல், வரிசைப்படுத்துதல், தேடுதல் போன்றவை திறமையற்று இருக்கும்.
    8. சட்டவிரோத கூட்டு எழுத்துக்களைத் தவிர்ப்பதற்காக தனி விதிவிலக்கு அட்டவணை தேவைப்படும்.
    9. தேவநாகரியின் அடிப்படையில் இது அமைக்கபட்டுள்ளதால் அதே எழுத்தை எழுதும் போது குழப்பமேற்படுத்தும்.
    10. இது 23 உயிர் மெய் எழுத்துக்களை கொண்டு அதை மெய் எழுத்து என வழங்குவது தமிழ் இலக்கணத்துக்கு எதிரானது.
    11. பேச்சிலிருந்து எழுத்திற்கும், எழுத்திலிருந்து பேச்சிற்கும் மாற்றுவது இயற்கைக்கு மாறாக அமைந்துள்ளது.
    12. சேமிப்பதற்கும், மாற்றுவதற்கும் மற்றும் திரும்பப் பெறுவதற்கும் திறனற்ற வகையில் அமைந்துள்ளது.
    13. தமிழ் எழுத்துக்களை இது கூட்டெழுத்தாகக் சுட்டுகிறது. உதாரணமாக ச + ெ◌ + ◌ா =சொ என்கிறது. சொ என்பது இங்கு கூட்டெழுத்து ச, ெ◌, ◌ா என்பவை எழுத்துக்கள். இது தமிழ் இலக்கணத்துக்கு எதிரானது.
    14. எழுத்துக்களை எண்ணுவதற்கும் இம்முறை பயன்படாது. உதாரணமாக மணிவண்ணன் என்ற பெயர் ஆறெழுத்துக் கொண்டது. ஆனால் இங்கு அது ’ம ண ◌ி வ ண ◌் ண ன ◌்’ என்ற ஒன்பது எழுத்தாகக் காட்டப்படும்.
    15. இக்குறியீட்டு முறை சட்ட பிரச்சனைகளையும் ஏற்படுத்தக்கூடும். உதராணமாக ஒரு பத்திரத்தின் வாசகமானது ’வீட்டின் முழு உரிமையையும் திருமதி ரோஜாவுக்குக் கொடுத்து விடுகிறேன்”. ஆனால் சில மென்பொருட்களில் கிரந்த எழுத்துக்களான ஜ, ஷ, ஹ போன்ற எழுத்துக்கள் பிழைபட்டு விடுகின்றன. இவை “’வீட்டின் முழு உரிமையையும் திருமதி ரோf◌ாவுக்குக் கொடுத்து விடுகிறேன்” என்று தோன்றக்கூடும். இது ’திருமதி ரோஜா’ அல்லது ’திருமதி ரோஷா’ என்று குழப்பம் ஏற்படுத்தக்கூடும்.

    இதுபோன்ற குழப்பங்களைக் களைவதற்காக 2006ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம் 11ம் தேதி அன்று தமிழக அரசானது ஒரு அரசாணை[viii] வழியாக (அரசாணை எம்.எஸ். எண் 13, தகவல் தொழில்நுட்பத்துறை, தமிழ்நாடு) பேராசிரியர் எம்.அனந்தகிருஷ்ணன் அவர்களைத் தலைவராகவும், முனைவர் எம்.பொன்னவைக்கோ அவர்களைத் துணைத்தலைவராகவும், முனைவர் பி.ஆர்.நக்கீரன் அவர்களை கூட்டுநராகவும் மற்றும் 10 வல்லுனர்களை உறுப்பினர்களாகவும் கொண்ட செயல் குழு ஒன்றை அமைத்தது. இக்குழுவானது புதிய தமிழ் 16 – பிட் குறியீட்டு முறைக்கான வழிவகைகளை ஆராய ஆரம்பித்தது. இக்குறியீட்டு முறை டேஸ் 16 (TACE 16 – Tamil All Character Encoding – 16 Bit)[ix] வழங்கப்பட்டது. அதாவது 16 பிட் குறியீட்டு முறையில் அனைத்து தமிழ் எழுத்துக்கள் மற்றும் கிரந்த எழுத்துக்களை அமைக்கும் முறையாகும்.

    இரு ஆண்டுகள் சோதனைகளுக்குப் பிறகு இக்குழுவானது தனது அறிக்கையினைச் சமர்ப்பித்தது.

    1. டேஸ் 16 ஆனது ஒருங்குறியைவிட தரவு சேமிப்பு உபயோகத்தின்போது 46% முதல் 11.94% வரை திறன் பெற்று விளங்குகிறது.
    2. டேஸ் 16 ஆனது ஒருங்குறியைவிட தரவு தலைப்புகள் வரிசைப்படுத்தலின்போது 69% முதல் 22.99% வரை திறன் பெற்று விளங்குகிறது.
    3. டேஸ் 16 ஆனது ஒருங்குறியைவிட அனைத்துத் தரவுகளும் தமிழில் உள்ளபோது 39% அதிகத் திறன் பெற்று விளங்குகிறது.
    4. டேஸ் 16 ஆனது ஒருங்குறியைவிட வரிசைப்படுத்தலின்போது 31% முதல் 16.96% வரை வேகமாக செயல்படுகிறது.
    5. டேஸ் 16 ஆனது ஒருங்குறியைவிட தலைப்புகள் உருவாக்கத்தின் போது 7% வேகமாகச் செயல்படுகிறது.

    இதுபோன்ற பல்வேறு சோதனை முடிவுகளையும் காரணங்களையும் சுட்டிக்காட்டி ஒருங்குறியில் தமிழின் அனைத்து எழுத்துக்களையும் டேஸ்-16 அடிப்படையில் அமைக்கக் கோரியது.

    இது குறித்த முழு விவர அறிக்கையினை L2/08-101 என்ற எண்ணின்[x] கீழ் ஒருங்குறி கூட்டமைப்பிடம் சமர்ப்பித்தது. ஆயினும் ஒருங்குறி கூட்டமைப்பானது வரிசைப்படுத்துதல், இயற்கை மொழி செயல்முறை ஆகிய காரணங்களை நிராகரித்ததுடன் அனைத்து எழுத்துக்கள் முறை கோரிக்கையையும் நிராகரித்தது. இது ஒருங்குறி கூட்டமைப்பின் தத்துவத்திற்கு எதிராக அமைந்துள்ளதால் நிராகரிக்கப்படுவதாகக் காரணமும் கூறியுள்ளது. எனவே தற்போதுள்ள ஒருங்குறி முறையே நடைமுறையில் தொடரும் என்றும் கூறிவிட்டது.

    இருப்பினும் தமிழக அரசானது டேஸ்-16 குறியீட்டு முறையை அங்கீகரித்துடன் அதற்கான எழுத்துருக்களையும் தமிழ் இணையப்பல்கலைக்கழக வலைத்தளத்தில் வழங்கி வருகிறது. அச்சுத்துறை, சில மென்பொருட்கள் ஆகியவற்றின் பயன்பாட்டில் ஒருங்குறி பயன்பாடு போதுமானதாக இல்லை எனவே அவ்விடங்களில் டேஸ்-16 குறியீட்டு முறையை உபயோகப்படுத்திக் கொள்ளவும் அனுமதித்துள்ளது. 

    விரிவாக்கப்பட்ட தமிழ் – ஆதரிப்பும், எதிர்ப்பும்

    தமிழ் ஒருங்குறி எழுத்துருவின் பயன்பாட்டை இன்னும் விரிவாக்கும் முகமாக இன்னும் சில எழுத்துக் குறியீடுகளை சேர்த்து “விரிவாக்கப்பட்ட தமிழ்” (extended Tamil) என்ற எழுத்துருவையும் புழக்கத்தில் கொண்டுவர வேண்டும் என்று தமிழ் மென்பொருள் ஆர்வலர்கள் சிலர் ஒருங்குறி நிர்வாகத்திற்கு யோசனை தெரிவித்துள்ளனர். ஒருங்குறி நிர்வாகக் குழுவினருக்கு அனுப்பப்பட்ட “விரிவாக்கப்பட்ட தமிழ்” குறியீட்டு முறை தொடர்பாகப் பல குழப்பங்கள் நிகழ்ந்துவரும் காரணத்தினால், அது குறித்துச் சில அடிப்படையை விளக்கங்கள் தரப்பட வேண்டிஉள்ளது என்கிறார் ஆய்வாளர் வினோத் ராஜன்[xi].

    தற்சமயத்தில் இணையம் எங்கும் தமிழ் ஒருங்குறி கோடு சார்ட்டில் (Unicode Code Chart) தமிழில் கூடுதலாக 26 கிரந்த எழுத்துக்கள் சேர்க்கப்படுவதற்கான முயற்சிகள் நடைபெறுவதாக சில தேவையற்ற குழப்பங்கள் நிலவி வருகின்றன. “விரிவாக்கப்பட்ட தமிழ்” என்பது ஒரு தனி விஷயம் இதற்கும் கிரந்தத்துக்கும் சம்பந்தமே இல்லை. இது போன்ற குழப்பங்களுக்கு, “விரிவாக்கப்பட்ட தமிழுக்கான” ஒருங்குறி முன்மொழிவை திறந்து கூட பார்க்காதது தான் காரணம் என்று தெள்ளத்தெளிவாக தெரிகிறது. அதில் மிகத்தெளிவாகவே, முன்மொழியப்பட்ட “விரிவாக்கப்பட்ட தமிழ்” அட்டவணையில் துணை எண்களுடன் கூடிய தமிழ் எழுத்துக்கள் தான் உள்ளன.

    கிரந்த எழுத்துமுறையானது பாரம்பரியமாக சமஸ்கிருதத்தை எழுத பெருமளவு பழங்காலத்தில் பயன்பாட்டில் இருந்தது, பழங்கால தமிழர்கள் கிரந்த லிபி கொண்டே சமஸ்கிருதத்தைக் கற்றனர். நம்முடைய பழைய கல்வெட்டுகளில் பலவற்றிலும் கிரந்த லிபி உள்ளது. கிரந்த லிபியானது இப்போதும் கூட சிறு அளவில் இன்னும் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகிறது. தமிழிலிருந்து தனிப்பட்ட எழுத்துமுறை அது. அதை தனியாகத்தான் ஒருங்குறியில் ஏற்ற முடிவு செய்யப்பட்டு, அதற்கான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. நம்முடைய பாரம்பரிய கிரந்த லிபியானது இன்னும் ஏறக்குறைய ஓராண்டில் ஒருங்குறியில் ஏறிவிடும். கிரந்த லிபியானது தமிழ் ஒருங்குறிக்குச் சம்பந்தமற்றதாக தனியாக ஒருங்குறியில் ஏறவிருக்கிறது. இத்தோடு கிரந்த சம்பந்தம் முற்றிற்று.

    கிரந்த எழுத்துமுறைக்கான முன்மொழிவை ஒருங்குறி நிறுவனத்திடம், சென்ற ஆண்டு அளித்த போது, மேற்கத்தியர் ஒருவர், ஏன் கிரந்தத்தையும் தமிழையும் ஒன்றிணைக்கக்கூடாது, தமிழ் ஒருங்குறியில் நிறைய காலி இடங்கள் உள்ளனவே, ஏன் தேவை இல்லாமல் கிரந்தத்தை தனியாக ஒருங்குறியில் ஏற்றப்பட வேண்டும் என்ற பரிந்துரையை ஒருங்குறி நிறுவனத்திடம் சமர்பித்தார். அப்போதே, அதை மறுத்து, சில எழுத்துக்கள் இரண்டுக்கும் பொதுவாக இருந்தாலும், தமிழ் லிபியும், கிரந்த லிபியும் ஒன்றல்ல. இரண்டும் வெவ்வேறான பாரம்பரிய லிபிகள். எனவே தமிழில் இருந்து தனியாகத்தான் கிரந்தம் ஒருங்குறியில் இணைக்கப்பட வேண்டும் என்று உடனே மறுமொழி, இதே விரிவாக்கப்பட்ட தமிழை முன்மொழிந்த தரப்பினால், ஒருங்குறி அமைப்பிடம் கொடுக்கப்பட்டது, தனியாகவே கிரந்தம் இப்போது ஒருங்குறியில் சேர்க்கப்படவிருக்கிறது.

    இந்த நிகழ்வை ஒருங்குறி நிறுவனத்தில் உறுப்பினராக உள்ளவர்களும், கிரந்த லிபியை ஒருங்குறியில் சேர்க்க முயன்றவர்களும் நன்றாக அறிவர். இந்த “விரிவாக்கப்பட்ட தமிழ்” முன்மொழிவானது அனுப்பப்பட்டு, ஒருங்குறி தொழில்நுட்ப குழுவினரின் பரிசீலனைக்கும் சென்றது. இதுவும் ஒருங்குறி உறுப்பினர்களாக உள்ளவர்களுக்கு நிச்சயம் தெரிந்த விஷயம். அப்போதே கூட தொழில்நுட்ப ரீதியான ஆட்சேபணைகள் தெரிவிக்கப்படவில்லை. மற்ற இந்திய எழுத்துமுறைகளை போல் அல்லாது தமிழில் kha, gha, jha, dha, ba போன்ற எழுத்துக்களுக்கு வடிவமில்லை. ஆகவே, தமிழில் சமஸ்கிருதம் உட்பட்ட பிற இந்திய மொழிகளை மூல உச்சரிப்பு மாறாமல் அச்சிட விரும்பியவர்கள், தமிழ் எழுத்துக்களுடன் 2,3,4 முதலிய எழுத்துக்களை சேர்த்து க² க⁴ ஜ² த⁴ ப³ என்றவாறு தமிழில் இல்லாத வர்க்க எழுத்துக்களை குறிக்க பயன்படுத்தினர். பல ஆண்டுகளாக இது வழக்கில் உள்ள ஒரு முறை. இது இலத்தீன் எழுத்துக்களை grave, accent, caret போன்ற துணைக்குறியீடுகளை இணைத்து புதிய ஒலிகளை குறிப்பிடுவது போலத்தான். உதாரணமாக, e என்ற எழுத்து è é ê ë xஎன்றவாறாக பல்வேறு துணைகுறியீடுகளை ஏற்றுக்கொண்டு பல்வேறு ஒலிகளை வெளியிடுவது போல. இதே போல், தமிழிலும் துணைஎண்களுடன் கூடிய இது போன்ற எழுத்துக்களையே, தமிழ் அட்டவணையில், ஒரு “விரிவாக்கப்பட்ட தள”த்தை உருவாக்கி, அதில் இவ்வெழுத்துக்களைச் சேர்க்க வேண்டுகோள் விடுக்கப்பட்டது.

    இலத்தீன் எழுத்துமுறை ஆங்கிலம் உட்பட உலகின் பல்வேறு மொழிகளை குறிக்க பயன்படுத்தப்படுகிறது. ஆகவே, ஒவ்வொரு மொழிக்கும் ஏற்றவாறு, துணைக்குறிகளுடன் கூடிய எழுத்துக்களையும் இன்னபிற புது எழுத்துக்களையும் சேர்த்துக்கொண்டது. அடிப்படை எழுத்துக்களை மீறிய இதுபோன்ற துணைக்குறிகள் கொண்ட கூடுதல் எழுத்துக்கள் பல்வேறு விரிவாக்கப்பட்ட ஒருங்குறி பகுதிகளில் சேர்க்கப்பட்டது. இலத்தீன் எழுத்துமுறைக்கு, LATIN-1 SUPPLEMENT, LATIN EXTENDED-A, LATIN EXTENDED-B , LATIN EXTENDED-C, LATIN EXTENDED-D, LATIN EXTENDED ADDITIONAL என்றவாறும், ரஷ்ய சிரில்லிக் எழுத்துமுறையில் CYRILLIC SUPPLEMENT , CYRILLIC EXTENDED-A CYRILLIC EXTENDED-B என்றவாறும், ஜப்பானிய மொழியை எழுதுவதையே பிரதானமாக கொண்ட ஜப்பானிய எழுத்துக்களுக்கு கூட சிறுபான்மை மொழியான ஐனு மொழியை எழுத, Katakana Phonetic Extensions என தனியே கூடுதல் எழுத்துக்கள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.

    ஒருங்குறியின் தேவநாகரி அடிப்படை அட்டவணையில் கூட சமஸ்கிருத ஒலிகளை மட்டும் அல்லாது, எ, ஒ, ற, ழ, ள, ன போன்ற திராவிட மொழி ஒலிகளுக்கான எழுத்துக்களும், சிந்தி, காஷ்மீரி மொழிகளை எழுதுவதற்காக பயன்படுத்துப்படும் எழுத்துக்களும் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. இதனால் சமஸ்கிருதம், ஹிந்தி முதலான வடமொழி கணினி முயற்சிகளோ, அல்லது மென்பொருள் செயல்பாடுகளோ செயலற்று போய்விடவில்லை. சமஸ்கிருதம் மற்றும் பிற வட மொழிகளை எழுதுவோர் அவ்வெழுத்துக்களைப் பயன்படுத்தப்போவதில்லை.

    காஷ்மீரி மொழியை எழுத முனைவோர் தங்களுக்கு தேவையான எழுத்துக்களை பயன்படுத்தப்போகின்றனர். 19ஆம் நூற்றாண்டு மேற்கத்திய மொழியியலாளர்கள் சிருஷ்டித்த புதிய தேவநாகரி வடிவங்கள் மற்றும் அவெஸ்தன் மொழியை எழுதுவதற்கு தேவையான எழுத்துக்கள் கூட தேவநாகரி ஒருங்குறியில் சேர்க்க முன்மொழியப்பட்டுள்ளது.

    [தொடரும்]

    *****

    குறிப்புகள்

    [1] http://tdil.mit.gov.in/Standards/ISCII.aspx

    [2] http://www.tscii.org/

    [3] http://www.tamilvu.org/Tamilnet99/index.htm

    [4] Tamilnadu Government, Information Technology Department, GO (Ms) No.29, dated 23.06.2010

    [5] http://unicode.org/

    [6] http://www.tamilvu.org/Tamilnet99/order.htm

    *****

    கட்டுரையாளர்
    முதன்மையர், இரத்தினம் கலை அறிவியல் கல்லூரி, கோயம்புத்தூர் – 641021
    மின்னஞ்சல்: raman600@gmail.com

     

     

    Share

  • வேலியையே மேயும் பயிர்கள்?

     

    பவள சங்கரி

     

    நீரவ் மோடியின் பஞ்சாப் தேசிய வங்கியின் மோசடி அலையில் விஜய் மல்லய்யாவின் 9,000 கோடி மறக்கப்பட்டது. இந்தியாவிற்கு மல்லய்யாவை கொண்டு வருவதற்காக தொடுக்கப்பட்ட வழக்கில் நீதிமன்ற நடுவர் சொன்ன கருத்துகள் வேதனைக்குரியது .. கடன் அளித்த வங்கித் துறையினரே பல தவறுகள் செய்திருக்கும்போது விஜய் மல்லய்யாவை எப்படி குற்றவாளி என்று அறிவிக்க முடியும் என்று கேள்வி எழுப்பியுள்ளார். வழக்கு தொடர்ந்த இந்திய அரசு வங்கி நடவடிக்கைகளை ஆய்வு செய்த பின்னர்தான் இந்த வழக்கை தொடுத்தனரா என்ற ஐயம் எழுகிறது. வங்கித் துறையின் செயல்பாடுகள் இந்திய பொருளாதாரத்தையே பாதிக்கக்கூடியதாக உள்ளது.

    Share

  • போதிதர்மரும் தங்கமீன்களும்

    என்னுடைய எட்டு வயது மகன் மாதம்தோறும் ஒன்றிரண்டு புத்தகங்கள் தவறாமல் வாசிக்கிறான். எந்த நேரமும் கதைகள், கட்டுரைகள், நாட்குறிப்பு, பாடல்கள், சொந்தக் கருத்தாக்கங்கள் என்று எந்நேரமும் எழுதிக்கொண்டு அவனொரு கற்பனை உலகத்தில் வாழ்ந்துகொண்டிருக்கிறான். செய்யும் கலையில் லயித்திருக்கும் அஃதொரு ஆழ்ந்த தியானநிலை என்பதை ஒரு படைப்பாளியாக அறிவேன். ஒரு மாதத்துக்கு முன்பு திடீரென்று என்னிடம் வந்து அவனுடைய கதைகளைப் புத்தகமாக்குவது பற்றிக் கேட்டான். அகநாழிகை பொன்.வாசுதேவன் அவர்களுடைய மின்னஞ்சல் முகவரியைக் கொடுத்து, “நீயே அவருக்குக் கடிதம் எழுது..” என்று கூறினேன். அவனாகவே அவருக்குக் கடிதமும் எழுதிவிட்டான். அவரும் பெருந்தன்மையோடு அந்தக் கடிதத்தை  நண்பர்களிடம் பகிர்ந்திருக்கிறார். அதை வாசித்து விட்டு பேராசிரியை லோகமாதேவி அவர்களிடமிருந்து என் மகனுக்கு ஒரு பாராட்டுக் கடிதம் வந்தது. அதில் இரண்டு, மூன்று இடங்களில் கடிதம் எழுதியதற்கு என்னிடம் மன்னிப்புக் கேட்டிருந்தார். அதற்குக் காரணம் 2016-ஆம் ஆண்டு இறுதியில் சமூக வலைத்தளங்களில் இருந்து விலகி இருக்கலாம் என்று நான் முடிவெடுத்து ஒதுங்கியது. அவருக்கு எழுதிய பதில் கடிதத்தில், “சமூக வலைத்தளங்களில் இருந்து விலகினேனே தவிர, நண்பர்களிடமிருந்து விலகி இருக்கவேண்டும் என்பது என்னுடைய நோக்கமல்ல.” என்று தெரிவித்திருந்தேன். இந்தப் பதிவை எழுதுவதற்கும் அது ஒரு தூண்டுதலாக அமைந்தது. மேலும் சில நண்பர்களும் இதுகுறித்து என்னைக் கேட்டார்கள்.

    முகநூல் மட்டுமல்ல, குடும்பப் புலனக் குழுக்களில் [WhatsApp] இருந்துகூட வெளியேறினேன். அதற்குப் பல காரணங்கள். காணி நிலம் வேண்டுமென்பதில்லை என் ஆசை. விதைகள் வேண்டுமெனக்கு. ஆமாம், நான் ஒரு விவசாயியைப் போன்றவன். நேரமே என்னுடைய விதை. எனக்கு மட்டுமல்ல எல்லோருக்கும் அப்படியே என அறிவேன். சரியான நிலத்தில் உழுது, பயிரிட்டு அதில் விளைச்சலைக் காண விரும்புகிறேன். இணைய உலகம் 24 x 7 விழித்துக்கொண்டே இருக்கிறது. உலகமெங்கும் நண்பர்களிருக்கிறார்கள். காலையில் எழுந்தவுடன் கிழக்கிலிருந்து வந்திருக்கும் செய்திகளைப் பார்த்து ஒவ்வொன்றுக்கும் பொறுப்புடன் பதிலளிப்பது; முடிந்தால் ஓரிருவருடன் உரையாடல்கள். பிறகு அடித்துப் பிடித்துக்கொண்டு நாளைத் துவக்க வேண்டியது. அத்தோடு முடிந்ததா என்றா அதுவும் இல்லை. நாள் முழுவதும் ஒரு மணிநேரத்துக்கு ஒன்பது முறை புலனம் பார்த்துக்கொண்டு, எதைப் பற்றியாவது எவருடனாவது விவாதித்துக்கொண்டிருப்பது. இதனால் செய்யும் எந்தப் பணியிலும் கவனம் கூடவில்லை. என்னுடைய “கவன நீட்டம்” [Attention Span] வெகுவாகக் குறைந்து விட்டிருந்ததை என்னால் உணரமுடிந்தது. ஒரு காலத்தில் புத்தகத்தை எடுத்துக் கையில் வைத்தால் உலகையே மறந்து வாசித்துக் கொண்டிருப்பேன். ஆனால் முகநூல் மற்றும் புலன உலகுக்குள் புகுந்ததிலிருந்து நாற்பது பக்கங்கள் வாசிப்பதற்குள் நான்கு முறை கைப்பேசியை எடுத்துப் பார்க்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டு விட்டேன்.

    மாலை வீடு வந்து சேர்ந்ததும் மீண்டும் முகநூல், புலனம் வழி  உரையாடல்கள் துவங்கிவிடும். தரமான புத்தகங்களைத் தேடிப்  பிடித்து வாசிப்பது, எழுதுவது, பியானோ வாசிப்பது, நண்பர்களிடம்   உரையாடல் (blood & flesh நண்பர்கள்,  சமூக வலைதள நண்பர்களல்ல), குடும்பம், தோட்டம், தொழில், யோகா என்று பல திறக்குகளில் இயங்கிக்கொண்டிருந்தவன், புலனத்தில் வரும் ஒன்றுக்கும் உபயோகமற்ற செய்திகளையெல்லாம் அதிதீவிரமாக வாசித்து அவற்றுக்கு என்னுடைய கருத்துக்களை மிகுந்த பொறுப்புணர்வுடன் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் நிலைக்கு என்னை அறியாமலேயே நகர்த்திச் செல்லப்பட்டுவிட்டேன். இரவு தூங்கப் போகலாம் என்று நினைக்கும் பொழுது, அமெரிக்கா விழித்துக்கொண்டு விடுகிறது. அவ்வளவுதான். முடிந்து போயிருந்த விவாதம் ஒன்று மீண்டும் தொடங்கும். நான் டின்னிட்டஸால் அவதியுற்றிருந்த காலங்களில் இந்த உரையாடல்கள் என் இரவைக் கடப்பதற்குப் பேருதவி புரிந்தது என்பது உண்மையென்றாலும், பேய்க்கு பயந்து சாத்தானிடம் மாட்டிக்கொண்ட கதையாகிவிட்டிருந்தது என் நிலை. ஒரு முறை ப்ரசல்ஸ் மாநகரத்தில் கார் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும்போது, சிவப்பு சமிக்ஞை விழாதா என்று ஏங்கி, விழுந்தவுடன் குதூகலத்துடன் கைபேசியை எடுத்துச் செய்தி வந்திருக்கிறதா என்று பார்க்குமளவு அடிமையாகி விட்டிருந்தேன். இன்னொரு முறை நண்பர் கார்த்திக்கின் வீட்டுக்குச் சென்றபோது, அங்கிருக்கும் நண்பர்களுடன் பேசாமல் புலனம் வழி யாருடனோ உரையாடிக்கொண்டிருந்தேன். எரிச்சலடைந்த என்னுடைய தோழி திவ்யா, “மாதவன், போனை சற்று நேரம் தூரமாக வைக்கிறாயா?” என்று திட்டினாள்.

    “உன் நேரத்தை எப்படி நிர்வகிக்கிறாய்” என்று நண்பர்கள் வியப்புடன் கேட்குமளவிற்கு பல செயல்களில் என்னை உட்படுத்திக்கொண்டிருந்தவன் இப்படியொரு பரிதாபகரமான நிலைக்கு எப்படி வந்து சேர்ந்தேன் என்று தீவிரமாக ஆய்ந்து பார்த்தேன். மேலும், எங்கள் வீட்டில் அடிக்கடி ஆய்வுக் கூட்டம் [Retrospective] நடத்துவோம். அதைப் பற்றி ஏற்கனவே எழுதியிருக்கிறேன். அனைவரும் பச்சை நிறத் தாள்களில் வீட்டில் “நன்றாகப்  போய்க்கொண்டிருக்கும் விஷயங்களை” எழுத வேண்டும். சிவப்பு நிறத் தாள்களில் “மோசமாகப் போய்க்கொண்டிருக்கும் விஷயங்களை” எழுதவேண்டும். இறுதியாக நீல நிறத் தாள்களில்  “பிரச்சினைகளைக் களைவதற்கான யோசனைகளை” எழுத வேண்டும். ஒவ்வொரு முறையும் அதிகமான ரெட் கார்டுகளை வாங்குவது அடியேனே. என் மனைவியும், மகனும் ஒரு மூன்று மாத காலம் என்னை கிழித்து எடுத்துவிட்டார்கள். அவர்களுக்கான நேரமே ஒதுக்குவதில்லை. எந்த நேரமும் கைப்பேசியிலேயே கிடக்கிறேன் என்பது அவர்கள் வாதம். அது முற்றிலும் சரியே! என் நூலகத்திலிருக்கும் புத்தகங்களும், என் வீட்டுச் செடிகளும், மரங்களும்கூட இதையே என்னிடம் எப்படித் தெரிவிப்பது என்று எண்ணி ஏங்கிக் கொண்டிருப்பதாக எனக்குத் தோன்றியது. இல்லத்தில் “Sunday – no device day!” என்கிற முறையை அமல்படுத்தினோம். ஆனால் அதன் மூலம் நாங்கள் நினைத்த அளவுக்கு எந்த மாற்றமும் உண்டாகவில்லை. எனவேதான் முகநூல், புலனக் குழுக்கள் அனைத்திலிருந்தும் என்னை விடுவித்துக்கொண்டேன். விலகுவதற்கான காரணங்களை விளக்கமாக எழுதி அத்தனை குழுக்களுக்கும் அனுப்பினேன். எல்லோரும் ஆதரவு தெரிவித்தார்கள். குழுக்களில் இருந்து மட்டுமே விடைபெறுகிறேன். ஆனால் எனக்குத் தனியாகச் செய்தியோ அல்லது மின்னஞ்சலோ அனுப்பலாம் என்று தெரிவித்தேன். அன்று வரை ரத்தமும் சதையுமாகப் பழகி, அவர்களுடனான உரையாடல்களுக்காக என் உடல், பொருள், ஆவி அத்தனையும் கொடுத்து வந்திருந்தேன். 😉 ஆனால் பாருங்கள், அன்றிலிருந்து இன்று வரை எனக்குத் தனியாக வந்த செய்திகளைக் “கைவிட்டு எண்ணிவிடலாம்”. என் இல்லாமையை பெரும்பாலானவர்கள் உணரவில்லை என்பது எனக்குத் தெளிவானது. ஆனால், என் தனிப்பட்ட நேரத்தின் பெரும் பகுதியை அவர்களுக்குத்தான் செலவழித்தேன். எனவே, சமூக வலைதளம் என்பது என்னளவில் ஒருவித மாயையே; போதையே. அஃதொரு மாயவலை.

    சிறுவயதில் அப்பா அடிக்கடி சென்னை மாநகருக்குச் செல்லும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார். அவரை வழியனுப்பிவிட்டால், அதை முற்றிலும் மறந்து நண்பர்களுடன் விளையாட்டுகளில் மூழ்கிவிடுவோம். அவரும் அவருடைய பணிகளையெல்லாம் முடித்து விட்டு, ஓரிரு நாட்கள் கழித்து இரவு நேரத்தில் வீட்டிற்குத் திரும்புவார். காலையில் எழுந்தவுடன் அப்பா உறங்கிக்கொண்டிருப்பதைப் பார்க்கும்போது கொண்டாட்டமாக இருக்கும். ஓடிச் சென்று அவருடைய பெட்டியைத் திறந்து என்ன வாங்கி வந்திருக்கிறார் என்று துழாவுவோம். அதில் ஒரு சுவாரசியம் இருக்கும். இப்போதெல்லாம் வீட்டிலிருந்து கிளம்பியதிலிருந்து நிமிடத்திற்கு நிமிடம் தகவல் பரிமாற்றம் நடக்கிறது. இதை எங்கள் வீட்டு ஆய்வுக் கூட்டத்தில் ஒருமுறை பேசி அலசியிருக்கிறோம். அன்றிலிருந்து, நான் நண்பர்களைச் சந்திக்கச் சென்றாலோ, வெளியூர் அல்லது வெளிநாடு சென்றாலோ என் மனைவியிடமிருந்து எந்தச் செய்தியும் வராது. நானாகத் தொடர்புகொண்டால்தான் உண்டு.

    எவ்வளவு பிரச்சினைகளைத்தான் ஒரு மனிதன் தீர்த்துவைக்க முடியும் என்கிற அளவுக்கு பிரச்சனைகளின் குவியலாக இருக்கிறது சமூக வலைத்தளம். அங்கு தொடர்ச்சியாக நடந்து வரும் புரட்சிகளின் ஜ்வாலை என்னைச் சுட்டெரிக்கின்றது. எல்லாமே அவசர புரட்சிகள். இந்த வாரம் புதிதாக உதயமாகும் புரட்சி, முந்தைய வாரம் உதித்த புரட்சியை அஸ்தமிக்கவைக்கிறது. இரண்டு வாரங்களுக்கு மேல் எதுவுமே நீடிப்பதில்லை. ஏனெனில் அடித்தளத்தை மாற்றும் நோக்கத்துடன் நாம் செயல்படுவதில்லை. அப்படியே செயல்பட்டாலும் அதில் நீடித்த முயற்சிகள் இருப்பதில்லை. பல புரட்சிகள் வெறும் திசைதிருப்பல்களாகவே வருகிறது. புரட்சிக் கருத்து கூறுபவர்களிடம் தீர்க்கமாக எதையேனும் பரிந்துரைத்தால் மௌனமாகக் காணாமல் போய்விடுகிறார்கள். எனவே, அவற்றை வெறும் உணர்ச்சிகர எதிர்வினைகளாகவே பார்க்கவேண்டியிருக்கிறது. இந்தியர்கள், குறிப்பாக தமிழர்கள் உணர்ச்சிப்பூர்வமானவர்கள். அதுதான் நம்முடைய படைப்பாற்றலுக்கு [Creativity] முழுமுதற்காரணம். ஆனால், நம்முடைய ஆகப்பெரும் குறைபாடும் இந்த “உணர்ச்சிவசப்படுதலே”. அதனாலேயே பலமுறை சமநிலையை இழக்கிறோம். அதுசார்ந்த விழிப்புணர்வும் நமக்கு இல்லை. உணர்ச்சிகளின் மீது கொஞ்சம் கண் வையுங்கள் என்று பேசினால் அதற்கும் கொந்தளிக்கிறார்கள். இதையெல்லாம் விமர்சிக்கும் அதே சமயம், புதிய மாற்றங்களை வரவேற்பவனாகவும், ஒரு தொழில்நுட்ப வல்லுநராகவும், சமூக வலைத்தளங்களை முற்றிலும் வேண்டாம் என்றும் கூறமாட்டேன். அவற்றை உபயோகிக்கும் விதம், செய்திகளை எதிர்கொள்ளும் விதம் மற்றும் உபயோகிக்கும் காலஅளவு போன்றவை  பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்படவேண்டும் என்றே கூறுகிறேன்.

    இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு நானேகூட முகநூலைப் பயன்படுத்தி வெள்ள நிவாரண நிதி திரட்டி சென்னைக்குக் கொண்டுவந்தேன். ஆனால், எனக்கு நெருங்கிய வட்டத்திலேயே என்னுடைய சாரதி, பணியாளர்கள், உற்றார், சுற்றார், என்று அடிப்படைத் தேவைகளுக்காக அன்றாடம் அல்லல்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் மனிதர்கள் ஏராளமானவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு உதவுதற்கான வல்லமையையே முழுவதும் பெற்றுவிடாத நிலையில், பெயர் தெரியாதவர்களுக்கு உதவி புரிவது எனக்குள் குற்றவுணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. அதையும் அவர்களை அருகில் வைத்துக்கொண்டே செய்யும்போது அவர்களுடைய மனநிலை எப்படி இருக்கும் என்றும் சிந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது. பெயர் தெரியாதவர்களுக்கு உதவி செய்யவேண்டாமென்பது என்னுடைய கருத்தல்ல. சுற்றி இருப்பவனின் கண்ணீருக்கு நெஞ்சைக்  கல்லாக்கிக்கொண்டு, எங்கோ இருப்பவனுக்கு அழுவதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது என்பதே என் மனசாட்சி என்னிடம் கேட்கும் கேள்வி. அதுபோன்று கன்னத்தில் அறையும் விதமாக சில நிகழ்வுகள் வெள்ள நிவாரணம் வழங்குவதற்கு அலைந்தபோதே நடந்திருக்கிறது. அதைத்தான் நான் மாயை என்பது. மேலும், சமூக வலைத்தளங்களில் நடக்கும் பல போராட்டங்களுக்கு வெறும் தார்மீக ஆதரவை மட்டும் தந்துப் புரட்சி செய்துகொண்டிருப்பதும் என்னுடைய குற்றவுணர்வை அதிகப்படுத்துகிறது.

    இன்னொன்று – எல்லாவற்றுக்கும் கருத்து கூறவேண்டிய சமூக அழுத்தமும் அங்கு அதிகமாக இருக்கிறது. கருத்து கூறாதவனை உணர்ச்சியற்றவனாக பாவிக்கும் மனநிலையும் எனக்கு சுத்தமாகப் பிடிக்கவில்லை. கருத்துக்கூறாதவன் செய்துகொண்டிருக்கும் அரிய பல சமூகப் பணிகள் குறித்து இமியளவும் அப்படி விமர்சிப்பவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்காது. இவையனைத்துக்கும் மேலாக நான் ஏற்கனவே சொன்னதுபோல் எனக்கு என் நேரம் வேண்டும். இணைய உலகில் நடந்துகொண்டிருக்கும் எல்லாவற்றையும் சிறிது நேரம் மறந்து, கண்களை மூடி, மனதைச் சற்று அமைதிப்படுத்தி, சுற்றி நடப்பதைக் கூர்ந்து கவனித்தீர்களேயானால் நான் கூற வருவதில் இருக்கும் உண்மை புலப்படலாம்; நியாயம் புரியலாம்.

    தற்போதெல்லாம் நான் செய்தித்தாள்களைக்கூட அவ்வளவாக வாசிப்பதில்லை. செய்திகளுக்கா பஞ்சம் நம்மிடம். அன்றாடம் ஏதாவது ஒரு செய்தி; ஏதாவது ஒரு பிரச்சினை. வரலாற்றைக் கூர்ந்து கவனித்தால் முன்னெப்போதைவிடவும் தற்போது உலகம் அமைதியாகத்தான் இருக்கிறது என்கிற நேர்மறைச் சிந்தனை கொண்டவன் நான். முன்பெல்லாம் செய்திகள் வரலாறுகளான பிறகே நமக்குத் தெரிய வரும், அதனால், Ignorance was bliss. ஆனால் இப்போதெல்லாம் ஆயிரம் செய்திகள் அடுத்தடுத்த நிமிடங்களிலேயே அதிரடியாக அடுப்பங்கரைக்கும், படுக்கையறைக்கும், அவ்வளவு ஏன் கழிப்பறை வரை நம்மைத் தேடி வந்து தாக்குகிறது.  நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் “முக்கியமான விஷயங்களை”, “அவசியமாகத் தீர்க்கப்பட வேண்டிய பிரச்சனைகளைப்” பற்றிய விழிப்புணர்வைக் கொன்றழித்து விட்டு, ஒரு மாய உலகில் நம்மைக் கொண்டுபோய்ச் சேர்க்கின்றன பெரும்பாலான செய்திகள். நாமறியாமலேயே நாமெல்லோரும் மனநோயாளிகளாக மாறிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்பதுதான் வலி மிகுந்த உண்மை.

    செய்திகள் வேண்டாம் என்று கூறவில்லை. தேவையான செய்தி, தேவையற்ற செய்தி எவை என்பதை இனங்காண முயல வேண்டும்; முன்னுரிமைப்படுத்தவேண்டும். ஆனால், இன்றைக்கு முக்கால்வாசி செய்திகள் சந்தேகமில்லாமல் Toxic-ஆக இருக்கிறது. குறிப்பாக சமூக ஊடகங்களில் வலம் வரும் மதம், அரசியல் சார்ந்த நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த செய்திகளும், அது சார்ந்த சண்டைகளும், சச்சுரவுகளும் பெரும் அச்சுறுத்தலைத் தருகின்றன. நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்தவர்கள்கூட வெறும் முகநூல் சண்டையில் பிரிந்துபோனதைப் கண்ணுற்றிருக்கிறேன். இதுபோன்ற நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த செய்திகளுக்கு ஏன் மனிதர்கள் இரையாகிறார்கள்? ஒரு நாளைக்கு 4 செய்திகள் வாசிக்கிறோம் என்று வைத்துக்கொள்வோம். ஒரு வருடத்திற்கு ஆயிரத்து ஐநூறு செய்திகள். இதில் எத்தனைச் செய்திகள் நம்முடைய வாழ்க்கையில் முக்கியமான முடிவுகள் எடுக்கப் பயன்பட்டிற்கும், எத்தனை பேர் வாழ்க்கையில் மாற்றங்கள் ஏற்படுத்த உதவியிருக்கும் என்று யோசித்துப் பார்த்தால் ஒன்றுகூட இல்லை.

    ஒரு சில தேர்ந்தெடுத்தத் தளங்களை மட்டும் தொடர்ந்து வாசிக்கிறேன். இது தவிர தேவையான செய்திகள் நம்மை எவ்வழியிலேனும் வந்தடையும் என்கிற நம்பிக்கை எனக்கிருக்கிறது. மற்றபடி புத்தகங்கள் போதுமெனக்கு. கடந்த ஐந்து வருடங்களில், நான் அதிகமான புத்தகங்கள் வாசித்த வருடம் கடந்த வருடமாகத்தான் இருக்கும். எண்ணற்ற புத்தகங்கள். அதில் ஒரு முக்கியமான புத்தகமாக கால் நியூபோர்ட்டினுடைய “DEEP WORK”  புத்தகத்தைச் சுட்டுவேன். என்னுடைய அலுவலக நூலகத்தில்தான் முதன்முறையாக இந்தப் புத்தகத்தைப் பார்த்தேன். “DEEP WORK” என்கிற தலைப்பு என்னை மிகவும் கவர்ந்ததால், அதை எடுத்துப் பக்கங்களைப் புரட்டிப் பார்த்தேன். அப்போதைய என்னுடைய சிந்தனைகளுக்கு இந்தக் கருத்தாக்கம் ஒத்துப்போனதால், அன்று மாலையே அந்தப் புத்தகத்தை வாங்கினேன். கவனச்சிதைவு நிறைந்த இந்த உலகில் நாம் அனைவருமே நுனிப்புல் மேய்பவர்களே. செய்யும் தொழிலில், செயலில், கலையில் “தேர்ச்சித்திறத்தை” [Mastery] அடையவேண்டுமென்றால், சித்தி கிட்டவேண்டுமென்றால் இந்த “DEEP WORK” மிகவும் அவசியம். நுனிப்புல் மேய்வதன் மூலம் எதிலும் MASTERY அடையமுடியாது. இயந்திரம் போன்று மாறுதல் இல்லாத, சுவையற்ற பணிகளை பெரும் சலிப்புடன் வாழ்க்கை முழுமைக்கும் செய்துகொண்டிருக்கவேண்டியதுதான். கால் நியூபோர்ட், கவனச்சிதைவுகளுக்கு மத்தியில் எதிலும் ஆழ்ந்து செயல்படுவதன் அவசியத்தை எடுத்துரைத்து, அதை அடைவதற்கு சில விதிகளை முன்வைக்கிறார். அதில் மூன்றாவது விதி என்ன தெரியுமா? “சமூக வலைத்தளங்களை விட்டு வெளியேறுங்கள்!” [Quit Social Media] என்பது.

    கடந்த ஜனவரி மாதம் என்னுடைய பத்தாம் வகுப்புத் தோழர்கள் அவர்கள் உருவாக்கியிருக்கும் புலனக் குழுவில் என்னை இணைத்தார்கள். என்னை அந்தக் குழுவில் அவர்கள் இணைப்பது இது இரண்டாவது முறை. மறுப்பதற்கும் வருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது. அடுத்த வருடத்தோடு நான் பத்தாம் வகுப்பு படிப்பு முடிந்து இருபத்தைந்து வருடங்கள் ஆகிறது என்று நண்பனொருவன் நினைவுபடுத்தினான். ஒன்றிரண்டு குழுக்களில் இருப்பதில் பிரச்சினையில் இல்லை. பல குழுக்களில் இருந்தால் அது நம் நேரத்தைத் தின்றுவிடும். ஆனால், அதற்கென்று குறிப்பிட்ட அளவு நேரம் ஒதுக்கிவிடவேண்டும். அதிக நேரம் செலவழிக்கக்கூடாது. நான் பகிரும் தகவல்களின் மூலம் அவர்களுக்கு ஏதெனும் பயனிருக்கிறதா என்று கணக்கெடுப்புகூட நடத்தினேன். பெரும்பாலான புலனக் குழுக்களில் யாரும் அவர்களைப் பற்றி பேசிக்கொள்வதில்லை. மீம்ஸ்களிலும், பயனற்ற துணுக்குகளிலும் நேரத்தை வீணாக்குகிறார்களே என்று மனதுக்கு வருத்தமாக இருக்கிறது. ஒவ்வொரு மணித்துளியும் ஒரு விதையன்றோ? அத்திப் பூத்தாற்போல சில சமயங்களில் யாரேனும் மலரும் நினைவுகளைக் கொண்டுவருவார்கள். ஆனால், நான் ஏற்கனவே கூறியது போல் என்னுடைய நிலம் பெரியது; விதைகள் குறைவு. என் பட்டியலில் இருக்கும் விஷயங்களைச் செய்து முடிப்பதற்கு நேரமே போதவில்லை. இப்போது இந்தக் குழுவில் என்னுடைய இயக்கம் சற்று அதிகரித்திருப்பதை உணர முடிகிறது. நான் ஒரு extrovert! மற்றவர்களிடம் பேசுவதன் மூலமாகவே என்னுடைய உற்சாகத்தையும் ஆற்றலையும் பெறுகிறேன். ஆனால், அவர்கள் எல்லோருமே நேரில் வந்து உரையாடினால் அதைவிட மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். அடுத்த முறை இந்தியாவுக்கு செல்லும்போது அவர்களில் பெரும்பாலானவர்களைச் சந்திக்க இருக்கிறேன். அதன் பிறகு விலகலாம் என்றிருக்கிறேன். தற்போதைக்கு நட்புகளின் சிந்தனைக்கு முக்கியமான சில விஷயங்களை அவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வதற்காகக் குழுவில் தொடர்ந்துகொண்டிருக்கிறேன்.

    சில நாட்களுக்கு முன்பு என்னுடைய மனைவியிடம் “லூவன் நகரில் இருக்கும்போது நிறைய எழுதினேன். ஆனால் இப்போது இங்கே தீனன் நகரம் வந்த பிறகு அந்த அளவுக்கு எழுத முடிவதில்லை.” என்று கூறினேன். அதற்கு அவள், “அப்போதெல்லாம் நீ அடிக்கடி பேருந்திலும், இரயிலும் பயணிப்பாய். சுற்றி நடப்பதை அவதானித்து, மாலை வீட்டுக்கு வந்ததும் சொல்வதற்கு விஷயங்கள் உன்னிடம் ஏராளம் இருக்கும். இப்போதெல்லாம் தனியாகக் காரில் செல்கிறாய். காரணம் அதுவாகக்கூட இருக்கலாம்.” என்றாள். அவள் கூறியதில் உண்மை இருப்பதாகவே தோன்றுகிறது. என்னுடைய சக பயணிகளை நான் அவதானித்ததை வைத்து நான் எழுதிய சிறுகதைகளே நான்கைந்து தேறும். மாறாக காரில் செல்லும்போது நிஜ உலகத்திடமிருந்து தொடர்பு அறுந்துவிட்டதைப்போல உணர்ந்திருக்கிறேன். நெடுஞ்சாலைகளில் பலவித வாகனங்களையும் சிவப்பு விளக்குகளையும் தவிர வேறெதையும் பார்க்கமுடிவதில்லை. அதிலென்ன சுவாரசியம் இருக்கிறது.  இரத்தமும் சதையுமாக நம்மைச் சுற்றி வலம் வந்துகொண்டிருக்கும் நிஜ மனிதர்களின் தொடர்பைத் துண்டித்துவிட்டு வேறு உலகில் சஞ்சாரம் செய்து அங்கு வாழ்ந்துகொண்டிருப்பதும் அதைப் போன்றதே. எப்படி இணையத்தில் வாசிப்பது ஒரு  சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்து புத்தகம் வாசிப்பதற்கு ஈடாகாதோ, அதுபோலவே, சமூக வலைத்தளங்களில் லைக் இட்டுவிட்டு உரையாடிக்கொண்டிருப்பது என்பது, ஒரு நண்பனுடன் காலாற நடந்துச் சென்று தெருமுனையில் தேநீர் பருகிக்கொண்டே உரையாடுவது போலாகாது.

    அதெல்லாம் சரி, இந்தப் பதிவுக்கும் “போதிதர்மரும் தங்கமீன்களும்” என்கிற தலைப்புக்கும் என்ன தொடர்பு என்ற கேள்வி உங்களுக்கு எழுகிறதுதானே? விஷயத்துக்கு வருகிறேன். ஒரு வருடத்துக்கு முன்பு டாக்டர் எரிக் தோபோலுடைய “The Creative Destruction of MEDICINE” என்கிற புத்தகத்தை வாசித்தேன். அதில் எரிக், தொன்னூறுகளில் 12 நொடிகளாக இருந்த  மனிதனுடைய “கவன நீட்டம்” தற்போது 8 நொடிகளுக்கு வீழ்ச்சியடைந்துள்ளதாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார். இது தங்கமீன்களின் கவன நீட்டமான 9 நொடிகளைவிடவும் குறைவு என்கிறது ஒரு ஆராய்ச்சி முடிவு. இந்த ஆராய்ச்சியே தவறு என்றுகூட ஒரு சாரார் கூறுகிறார்கள். ஆராய்ச்சி நமக்கு முக்கியமில்லை. ஆனால் இதை வாசிக்கும்போது எனக்கு பௌத்தத் துறவியான போதிதர்மர் நினைவுக்கு வந்தார். மீன்தொட்டியில் இருக்கும் தங்கமீன்களைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா? உயிரோடு இருக்கிறதா, இல்லையா என்று சந்தேகம் தோன்றுமளவுக்கு, தியானநிலையில் இருக்கும் போதிதர்மரைப் போன்று முண்டைக்கண்கள் எதையோ உற்று நோக்கிக்கொண்டு அசைவற்றுக் கிடக்குமவை. மீன்தொட்டியைச் சற்று லேசாகத் தட்டினால் போதும், அந்தக் கணமே திடுக்கிட்டு, வெடுக்கென்று திரும்பி சடுதியில் ஓடி ஒளிந்துகொள்ளும். அதற்கு மாறாக, குகைச்சுவரை உற்று நோக்கிக்கொண்டு அமர்ந்திருந்த போதிதர்மரைக் கயிற்றால் கட்டி இழுத்தாலும் மனிதர் அசரவில்லையாம். அது ஒரு “DEEP WORK” நிலை. சமூக வலைத்தளம் ஒரு மீன்தொட்டி போன்றதே. அதில் முண்டைக்கண் துருத்திக்கொண்டு உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கின்றன நம்முடைய மனங்கள். தொட்டியை டொக்கென்றும், டக்கென்றும் தட்டி கவனத்தைத் திசைதிருப்புவதற்கென்று ஒரு கூட்டமே அலைந்துகொண்டிருக்கிறது. அவர்களின் தட்டல்களுக்காகவே காத்துக்கொண்டிருந்தது போன்று, எதிர்ச்செயலாய் திடுக்கென்றும், வெடுக்கென்றும், நடுக்கத்துடன் இங்குமங்கும் அலைபாய்ந்துகொண்டிருக்கின்றன தங்கமீன்களாய் நம் மனங்கள்.

    Share

  • காச நோய் …

    பவள சங்கரி 

     

     

    காச நோயை முற்றிலுமாக குணப்படுத்தக்கூடிய விலை அதிகமான வெளிநாட்டு மருந்துகள் நமது அரசிடம் 1000 பேருக்கு மட்டுமே உள்ள நிலையில் இந்நோயினால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளவர்கள் 1,30,000 பேர் (நோய் முற்றிய நிலையில் உள்ளவர்கள்) இந்த மருந்துகளை இந்தியாவிலேயே தயாரிப்பதற்கு அந்த நிறுவனங்கள் அனுமதி தர மறுக்கின்றனவாம். இந்தியாவில் இந்த மருந்தை தயாரிப்பது மட்டுமே விலை குறைவாகக் கிடைப்பதற்குரிய தீர்வாக அமையும். மத்திய அரசு பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் மற்ற தயாரிப்புகளின் மீது கட்டுப்பாடு விதித்தாவது அல்லது உலக சுகாதார மையம் மூலமாகவாவது தக்க நடவடிக்கை எடுத்து பாதிக்கப்பட்ட நோயாளிகளைக் காப்பாற்ற வேண்டும்…. 🙁

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி 149-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    அண்ணாந்து எதையோ ஆர்வத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் வண்ணக்கிளியைத் தன் சின்ன படப்பெட்டிக்குள் அடைத்துவந்திருக்கிறார் திரு. சாய். இப்படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இருவருக்கும் என் நன்றி!

    ”மண்ணில் வந்த நிலவோ
    மணம் பரப்பும் மலரோ
    கண்ணில் வழியும் அழகோ
    எண்ண இனிக்கும் தமிழோ”     என்று இந்த மழலையைப் புகழ்ந்து பிள்ளைத்தமிழ் பாடத் தோன்றுகின்றது.

    கொள்ளையோடு அழகோடு நெஞ்சையள்ளும் இந்தக் குழவியைப் பாடக் கவிஞர்கள் குழாம் அடுத்து வருகின்றது.

    *****

    ”ஆகாயம் நோக்கும் அழகுச் செல்லமே! சந்திர மண்டலமும், செவ்வாய் மண்டலமும் தொட்டுவிடும் தூரமாகிவிட்ட இக்காலத்தில், நீ துணிவைத் துணையாக்கினால் உலகுக்குத் தூணாவாய்” என்று குழந்தைக்கு வீரமூட்டுகின்றார் திரு. ஏ.ஆர். முருகன், மயிலம்பாடி.

    ஆனந்த வாசல்

    ஆகாயத்த அண்ணாந்து பாத்து
    அதிசயிக்கும் செல்லமே!!!
    அது தொட்டுவிடுந்தூரந்தான்!
    ஆழ்ந்த சிந்தனையில்
    அமிழ்ந்திருக்கும் ஆரணங்கே!!
    கள்ளிப்பாலு..வரதட்சணை
    கட்டையில போயாச்சு!!!
    பொண்ணோ..ஆணோ…
    போதும் ஒண்ணுன்னு..
    புரிஞ்சுக்கிறகாலம்வந்தாச்சு!
    சந்திராயன் ஏறி நிலவுக்கு
    சுற்றுலா போகலாமா??
    மங்கள்யானில் பயணித்து
    செவ்வாய்தோசம் கழிக்கலாமா?
    மங்கையரின் பேராண்மை
    கங்கையைப்போல் பிரவாகித்து
    எங்கும் பிரகாசிக்கும்
    இந்த நூற்றாண்டில் உதித்து
    மந்தகாசப் புன்னகையில்
    எதிர்கால யோசனையோ??
    துணிவையே துணையாக்கி
    துயரங்களை உரமாக்கி
    துவளாமல் நீ வளர்ந்து
    தூணாவாய் உலகத்துக்கு!!

    *****

    ”மின்னிடும் விண்மீனும், தண்ணிலவும், தணற் சூரியனும் அந்தரக் கோள்களும் காட்டும் சுந்தர வித்தைகளின் காரணத்தைக் கற்றுத்தெளிவாய் கண்மணியே” என்று குழந்தையிடம் வேண்டுகின்றார் திரு. ஆ.  செந்தில் குமார். 

    சிந்தித்துத் தெளிவாய் பாப்பா…!

    அண்ணார்ந்துப் பார்த்து அதிசயிக்க
    ஆயிரம் உண்டிங்கு பாப்பா…

    ஒளியை உமிழும் கதிரவன்
    உலகுக்கே ஆதாரம் பாப்பா…

    முகிலில் உறைந்து மறைந்த
    மழைத்துளி அதிசயம் பாப்பா…

    வெள்ளொளிச் சிதறல் வானவில்
    வானின் அதிசயம் பாப்பா…

    எல்லையேயின்றி நீளும் பெருவெளி
    எத்தனை அதிசயம் பாப்பா…

    அங்கு அந்தரத்திலிருக்கும் கோள்கள்
    அனைத்தும் அதிசயம் பாப்பா…

    மனதின் சிறகுகள் விரிந்தால்
    மலையும் மடுவாகும் பாப்பா…

    மின்னிடும் விண்மீன் கூட்டம்!
    தண்ணொளி வழங்கிடும் நிலவு!
    தனலாய்க் கொதிக்கும் ஆதவன்!
    பளிச்சென வெட்டும் மின்னல்!
    பொழிந்திடும் தூய மழைத்துளி! இன்னும் 
    எத்தனை! எத்தனை! எத்தனை!
    எத்தனை அதிசயம் இயற்கையில்!
    இவையனைத்துக்கும் காரணம் யாதென 
    சிந்தித்து தெளிவாய் பாப்பா…!

    *****

    ”குழந்தையிவள் நடைகண்டு கோலமயில் வெட்கும்; கூனல்பிறை நெற்றிகண்டு நிலவுகூடச் சொக்கும்” என்று வண்ணமகளின் வடிவழகை எண்ணத் தூரிகையால் எழிலாய் வரைந்துகாட்டியிருக்கின்றார் திரு. கொ. வை. அரங்கநாதன்.

    வண்ணமகள் வடிவுகண்டு வானவில்லும் நிமிரும்
    வானம்கூட கீழிறங்கி வணக்கம்சொல்லி சிரிக்கும்
    கூனல்பிறை நெற்றிகண்டு நிலவுகூட சிலிர்க்கும்
    குழந்தையிவள் நடைகண்டு கோலமயில் வெட்கும்!

    கன்னங்குழி சிரிப்பினிலே கவிதைகளும் விளையும்
    காலையிளங் கதிர்போல கண்கள்கூட ஒளிரும்
    பிஞ்சுமகள் ஸ்பரிசத்தில் பிரளயங்கள் அடங்கும்
    பஞ்சுநிகர் மெல்லடியில் பாவங்கள் கரையும்!

    குழலோடு யாழொலியும் கூடி நின்று ஒலிக்கும்
    குழந்தையிவள் மழலையிலே இசையரங்கு நடக்கும்
    குட்டிமகள் அணைப்பினிலே கோடைகூட குளிரும்
    குற்றால சாரலென கொஞ்சும் மொழி பேசும்!

    எழுந்திவள் நடக்கையிலே என்நாடு உயரும்
    எட்டெட்டுத் திசையெங்கும் என்தமிழும் மிளிரும்
    அழகியிவள் கைகளாலேஅற்புதங்கள் நிகழும்
    அனைவரையும் ஒன்றாக்கி அகிலத்தை வெல்லும்!

    *****

    ”சின்ன நிலாவின் எண்ணத்தில் உலா வருவதென்ன? காசுக்கு விலைபோகும் கல்வியா? தாய்வழிக் கல்வியின் புறக்கணிப்பா? முதியோரின் அவல வாழ்வா?” என வினாத் தொடுக்கின்றார் திரு. பழ.செல்வமாணிக்கம். 

    பெண் தெய்வம்

    வானத்து நிலவை ரசிக்கின்றதோ!
    இந்த அழகுச் சின்ன நிலா!
    அழகுக் கண்ணம்மா உன்னை நிலா என நினைத்து!
    நட்சத்திரக் கூட்டம் பூமிக்கு வந்து விடப் போகிறது!
    ஆசைக் கண்ணம்மா! வானத்து நிலா, உன் அழகில் நாணி!
    ஓடி ஒளிந்து கொள்ளப் போகிறது!
    சின்னக் கண்ணம்மா! உன் முகத்தை மலரென நினைத்து!
    வண்டுகள் தேனெடுக்க வந்து விடப் போகிறது!
    அது சரி! நீ என்ன யோசித்துக் கொண்டிருக்கிறாய்!
    காசுக்கு கல்வியை விற்கும் நிலையை நினைத்தாயோ!
    தமிழ் வழிக் கல்வியை புறக்கணிப்பதை நினைத்தாயோ!
    ஓடி விளையாட மறந்த பிள்ளைகளை நினைத்தாயோ!
    ஆண், பெண் அனைவரும் அலை பேசிக்கு அடிமையானதை
    நினைத்தாயோ!
    தாத்தா, பாட்டிக்கு, முதியோர் இல்லம், நிரந்தரமானதை
    நினைத்தாயோ!
    அனைத்தும் மாறும் மயங்காதே!
    நல்லதே நடக்கும் கலங்காதே!
    நாளைய உலகம் உங்கள் கையில்!
    ஆண் உயர்வு பெறுவது பெண்ணாலே!
    நல்லது நடப்பது பெண்ணாலே!
    கருவில் சுமப்பது பெண் தானே!
    பெற்றுக் கொடுப்பது பெண் தானே!
    தாயாய்,தமக்கையாய், தங்கையாய்!
    மனைவியாய், தோழியாய், மகளாய்!
    பல உருவெடுத்து, உலகைக் காக்கும்!
    தெய்வமும் பெண் தானே!

    *****

    கள்ளிப்பாலுக்குத் தப்பிய பெண் குழந்தைகள், வளர்ந்தபின் காமுகரின் கைகளிலிருந்து தப்ப வேண்டும்; மணவாழ்வில் மாமியார்க் கொடுமையிலிருந்து தப்ப வேண்டும் என்று எதிர்காலத்தை எண்ணிக் கலங்கும் பெண் மகவைக் காண்கிறோம் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் கவிதையில்.

    குழந்தையின் கேள்வி…

    கள்ளிப் பாலுக்கும்
    கழனி நெல்லுக்கும்,
    கடை மாத்திரைக்கும்
    தப்பிப் பிறந்துவிட்டோம்..

    பிஞ்சென்றும் பாராத
    வஞ்சகரின்
    காமக் கண்களில் படாமல்
    கவனமாய் வளரவேண்டும்..

    பாகுபாட்டுடனே
    கிடைக்கும் கல்வியிலும்,
    பணியினிலும்
    கிடைப்பதில்லை பாதுகாப்பு..

    தடைகள் மிக்கக்
    காதல் வாழ்வைக் கடந்து,
    காலடி வைக்கும்
    மணவாழ்விலும்
    மலைபோல் தடைகள்-
    மாமியார்,
    மண்ணெண்ணெயென்று பல..

    பெரும்பாடுபட்டு
    பிள்ளைகளை வளர்த்துவிட்டு,
    பின்னாளில்
    போவோமோ முதியோர் இல்லம்..

    இப்படி இருக்குது
    பல கேள்வி எம்போலப்
    பெண்கள் வாழ்வினிலே..

    இதற்கென்ன பதில்,
    இறைவா நீசொல்
    இப்போதே…!

    *****

    மங்குலை யொத்த குழலோடும், முகையவிழ் மலர் சிரிப்போடும், செங்கனிவாய் சிந்தும் முறுவலோடும் சிந்தைகவரும் பெண்மகவுக்கு சுந்தரத் தமிழில் தாலாட்டுப் பாடியுள்ளார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    தாலாட்டு!

    மங்கல வேளையில்நீ வந்து பிறந்தாய்
    ………..மாங்கல் யத்துக்குக் கிடைத்த பரிசாக
    மங்காத செல்வத்தையும் கொடுப் பாய்
    ………..மண்ணை யாள வந்தாயோ தாலேலோ.!

    மங்குலை யொத்த கருங் குழலொடும்
    ……….. முகையவிழ் மலர் போல் சிரிப்பொடும்
    செங்கனி வாய்ச் சிவந்த இதழொடும்
    ………..சிரிக்கு மென் செல்லமே கண்ணுறங்கு.!

    ஐயமில் வளர்ந்து நாளைநீ வீட்டையும்
    ………..ஆளப் போகும் முத்தே முத்தாரமே
    வையகமே மாதரால் சுகம் பெறுமாம்
    ………..பொய்யிலா நிலை யுறுவாய் தாலேலே.!

    பாராய் எனை…உனைநான் புகழ்வேன்
    ………..பாங்குடன் உனைத் தாலாட் டுவேன்.!
    ஆராயென் மனதை வளைய வருவாய்
    ……….ஆர் கண்ணும்படு முன்நீ கண்ணுறங்கு.!

    விரும் பியே நானுனைப் பாடுவேன்
    ……….விரலால் தூளி யசைத்து அயர்ந்தேன்
    துரும்பாவேன் நீயும் தூங்கவிலை யெனின்
    ……….சோதியே சுகமாய் நீ கண்ணுறங்கு.!

    அம்மா வெனும் மழலைச் சொல்லால்
    ……….அனைத் தையும் நானுடன் மறப்பேன்
    சும்மா நானினி இருப்பேனோ என்
    ……….சுகமானது சூரியன் போலுதய மாகும்.!

    *****

    ”பிணையேர் மடநோக்கை விட்டு, நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையொடு பாரதியின் புதுமைப்பெண்ணாய்ப் பாரில் வாழ்ந்து, வரலாற்றில் தடம் பதிப்பாய்!” என்று அண்ணாந்துபார்க்கும் எழில்நிலவுக்கு நன்மொழி புகட்டுகின்றார் திரு. எஸ். கருணானந்தராஜா.

    அண்ணாந்து பார்க்கும் அழகுப் பெண்ணே!

    நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்
    திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும் கொண்டு
    பாரதி காட்டிய புதுமைப் பெண்ணாய்
    பாரினில் வாழ பழகு இப்போதே.

    பிணைநேர் மடநோக்கும் நாணும் உனக்கு
    அணியல்ல அவை பிணிகள்
    ‘நாணும் அச்சமும் நாய்கட்கு வேண்டுமாம்‘
    என்றுரைத்த பாரதியின் இலட்சியப் பெண் நீயன்றோ!

    புலி விரட்ட முறமெடுத்தாள் அக்காலத் தமிழச்சி
    பகை விரட்டப் புலியானாள் தற்காலத் தமிழச்சி.
    அந்த வரலாற்றின் அடிச்சுவட்டில் பூத்தவள் நீ –உன்
    சொந்த வரலாற்றைப் பொன்னெழுத்திற் பொறி.

    காற்றிலேறு விண்ணைச்சாடு ககனமெங்கும் தாவித்திரிந்து
    ஆற்றல் மிக்குற அண்டமளந்து
    அறிவின் திருவாய் அவனியில் மிளிர்

    ஆழக்கடலின் அடிவரை சென்று வா
    அகிலத்திருக்கும் மலைமுடிகளிலே
    ஏறிச் சென்று இயற்கையை அளந்திடு
    இருக்கும் அனைத்திலும் உன்தடம் பதித்திடு

    புதிய கலைகள் பூத நுட்ப
    விதிகள் கூறும் வேதியல், இயற்பியல்
    எதிலும் சளையாதுன்றன் திறனை
    எடுத்துக்காட்டி எங்கும் வியாபி.

    *****

    குழந்தையின் எழிற்தோற்றத்தில் ஈடுபட்டு, அற்புதக் கவிதைகளைப் படைத்துத் தந்திருக்கின்றார்கள் கவிஞர்கள். அவர்கட்கு என் பாராட்டு!

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வானது இனி…

    ஆற்றலென்றனை பால சக்தி!

    காந்தப் பார்வையில் ஆகாச கோசமோ
    காந்தள் பிடியில் பிரிந்த வஞ்சுருளோ
    மோந்தா மூச்சில் எதிர்விசைச் சாடலோ
    ஏந்தாப் புதிர் விடுக்கும் செந்தாள் ஊசலோ
    அந்தாரத்திலெழும் மந்தார மாயத்தால்
    சாந்தாச் சிமிழியில் புலவாத பேச்சோ
    சேந்தாவடுக்கில் வெளிநிலை விளக்கமோ
    சிந்தாச்சிந்தையே ஆற்றலென்றனை பால சக்தி!

    சின்னஞ்சிறு மழலையின் காந்தப் பார்வையையும் அதன் காந்தள் பிடியினின்று பிரிந்துநிற்கும் காகிதச் சுருளையும் கவினோடு காட்சிப்படுத்தியிருக்கின்றது இக்கவிதை.

    கவிதைக்கு அழகு சொற்சிக்கனமும்; கருத்துச் செறிவும். அவ்வகையில் சிறிய சொற்களில் விரிந்த பொருளை நுட்பமாய் அடக்கித் தந்திருக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திருமிகு. அவ்வைமகளை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

     

     

    Share