இனிய வணக்கம் நண்பர்களே!
கொங்கு மண்டல தமிழ் இயக்க அமைப்புக் கூட்டக் கலந்துரையாடல், விஐடி பல்கலைக்கழக வேந்தர் கல்விக்கோ. முனைவர்.கோ.விசுவநாதன் அவர்கள் தலைமையில், கவிஞர் பதுமனார், கவிஞர்.அப்துல் காதர், திரு சுகுமாரன் ஆகியோர் முன்னிலையில் ஈரோடு செங்குந்தர் மேல்நிலைப்பள்ளி அரங்கத்தில் நடைபெற உள்ள நிகழ்வில் கலந்துகொண்டு தங்களுடைய கருத்துகளை பகிர்ந்து கொள்ள தமிழ் ஆர்வலர்களை அன்புடன் அழைக்கிறோம்.
இடம் – செங்குந்தர் மேல்நிலைப்பள்ளி, ஈரோடு.
நாள் : பிப்ரவரி 14, 2018
நேரம் : காலை 10 மணி முதல்
திருப்பூர் மத்திய அரிமா சங்கம்
ஆண்டுதோறும் சிறந்த குறும்பட விருது, மற்றும் பெண் எழுத்தாளர்களுக்கான ”சக்தி விருது” ஆகியவற்றை வழங்கி வருகிறது. கடந்த 3 ஆண்டுகளில் வெளிவந்த குறும்படங்கள், ஆவணப்படங்கள், பெண் எழுத்தாளர்களின் நூல்கள் ( 2 பிரதிகள் ), திரைப்படம், குறும்படம் குறித்த புத்தகங்களை இரு பிரதிகள் அனுப்பலாம்.கடைசி தேதி மார்ச் 15 , 2018.
முகவரி:
94, எம்ஜிபுதூர் 3ம் வீதி , ஓசோ இல்லம், பழைய மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் எதிர் வீதி, காந்திநகர், திருப்பூர் 641 604 .) /0421 2212210
செய்தி: சாமக்கோடாங்கி ரவி * samakkodaonkey ravi@gmail.com
தமிழாக்கம்- சற்குணா பாக்கியராஜ்
மறுநாள் காலை, சைமன் எழுந்த போது, மெட்ரீனா, அயல் வீட்டிலிருந்து ரொட்டி கடன் வாங்கச் சென்று விட்டாள். அந்தப் புதிய மனிதன், பெஞ்சின் ஒரத்தில் அமர்ந்து கைகளைக் கூப்பிக் கூரையை பார்த்த வண்ணமாக உட்கார்ந்திருந்தான். முகம் முந்தைய இரவை விடத் தெளிவாகவும் பிரகாசமாகவும் இருந்தது.
சைமன், அவனைப் பார்த்து அவனுக்கு ஏதாவது தொழில் தெரியுமா என்று கேட்டான்.
“எனக்கு ஒன்றும் தெரியாது”
“உன் பெயரென்ன?
“மைக்கேல்”
“மைக்கேல், மனிதனுக்கு உணவும், உடையும் தேவை. உன்னைப் பற்றி நீ சொல்ல விரும்பாவிட்டால் பரவாயில்லை. ஆனால் ஏதாவது தொழில் செய்ய வேண்டும். செருப்புத் தைக்கும் வேலையை நீ கற்றுக் கொண்டால் என்னுடன் தங்கியிருக்கலாம். உணவும் உறையிடமும் கொடுக்கிறேன்” என்றான். மைக்கேலும் அதற்கு இணங்கினான். சைமன் செருப்புத் தைக்கச் சொல்லிக் கொடுத்த போது மைக்கேல் மிகவும் எளிதாகப் புரிந்து கொண்டான். இரண்டு மூன்று நாட்களில் மிகவும் திறமையுடன் சைமனின் உதவி இல்லாமல் செருப்புகள் தைக்கத் தொடங்கி விட்டான். அவன் தைத்த செருப்புகள் போல் இது வரையிலும் ஒருவரும் தைக்கவில்லையாதலால், அவன் புகழ் எங்கும் பரவியது. பிற ஊர்களிலிருந்து மக்கள் வந்து செருப்புத் தைக்கக் கொடுத்தனர். சைமனின் வாழ்க்கைத் தரமும் உயர்ந்தது.
தொடரும்
– ஆ. செந்தில் குமார்
பாப்பா நீ படி.. படி.. படி..! அதுதான்
வாழ்கைக்கு ஏணிப்படி!
வெற்றிப்படியை எட்டும்படி
படிப்படியாய் நீ படி!
அன்னை சொல்லும்படி 
தந்தை நினைக்கும்படி
ஆசிரியர் மெச்சும்படி
படிப்படியாய் நீ படி! (பாப்பா…)
ஒழுக்கத்தில் சிறக்கும்படி
இழுக்கென்பது இல்லாதபடி
எழுச்சியாய் இருக்கும்படி
படிப்படியாய் நீ படி! (பாப்பா…)
நல்லோரின் எண்ணப்படி
எல்லோரும் போற்றும்படி
இல்லாமை நீங்கும்படி
படிப்படியாய் நீ படி! (பாப்பா…)
தன் காலால் நிற்கும்படி
தக்கோன் என விளங்கும்படி
தரணிக்கு உதவும்படி
படிப்படியாய் நீ படி! (பாப்பா…)
சான்றோனாய் மாறும்படி
சாகாமல் பெயர் நிலைக்கும்படி
சிறிதும் சலிக்காதபடி
படிப்படியாய் நீ படி! (பாப்பா…)
நாள்தோறும் நல்லபடி
நல்லது மனதில் பதியும்படி
நாடு மேலும் உயரும்படி
படிப்படியாய் நீ படி! (பாப்பா…)
கீதைக் கடமையைக் கண்ணன் மறந்துகாதல்
ராதைப் பலனை எதிர்ப்பார்த்து -போதை
படபடப்பில் பார்க்கின்றான் பாவையோ பாதம்!
அடகடவு ளேயென்ன திது….!
” காலில் கனத்தராதை, தோளிங்க நர்த்தனத்தால்
காளிங்கக் காட்சி கவனத்தில் – மாலிங்கு
மாதைக் கால்சுமந்து காதல்கூத் தாடுகிறான்
கீதை வரிகள் மறந்து”….!
” அவலுக்கு செல்வம், அழகுமயில் ராதை
அவளுக்குக் காதல், விஜயன் -கவலைக்கு
கீதை, ஆவின்தன் கரணா கதிக்கு
தாதை அளித்திடுவார் தாள்”….!
கனிச்சுவை ராதை கமலஇதழ் கவ்வி
துணிச்சலுடன் முத்தம் திணித்து -அனிச்ச
மலராள் அலறும்முன் மன்னிப்பு கேட்பான்
தளரான் எதற்கும் துணிந்து….கிரேசி மோகன்….!
ராதை புலம்பல்….கிருஷ்ண சமாதானம்
’’அம்மியில்லை, அண்ணாந்து அருந்ததி காட்டவில்லை,
நம்முடைய சந்திப்போ நட்டநிசி -விம்மியழும்
ராதைக்குக் கண்ணன் ரகசியமாய்க் கூறினார்,
மாதேநீ ருக்கு மணி’’….கிரேசி மோகன்…..!
ஆ. செந்தில் குமார்.
அனையின் அணைப்பு பிள்ளைக்கு இனிமை!
கனலின் அண்மை பஞ்சிற்கு அன்மை!
ஊன் கலந்த ஊண் தவிர்த்தல் நலம்!
கனி உணவே அதனினும் நலமென கணிப்பாய்!
தண்மதி தண்னென தன்னொளி பாய்ச்சினாலும்
கனல் கணை தைத்தால் கனைக்கும் பரி!
காணத்திற்காக கானம் அழித்தால்
கானலை நாம் காணலாம் என உணர்வாய்!
சேணையும் சேனையும் கொண்டு வென்றாலும்
கோன் இல்லா அரசு கோண் ஆகிப்போகும்!
பொருள் :-
அனை – அன்னை
அணை – தழுவுதல்
கனல் – நெருப்பு
அண்மை – அருகில்
அன்மை – தீமை
ஊன் – மாமிசம்
ஊண் – உணவு
கனி – பழம்
கணி – கணிப்பு
தண் – குளிர்ந்த
தன் – தன்னுடைய
கணை – அம்பு
கனை – கனைத்தல்
பரி – குதிரை.
காணம் – பொன்
கானம் – காடு
கானல் – பாலை நிலம்
காணல் – பார்த்தல்
சேணை – அறிவு
சேனை – படை
கோன் – அரசன்
கோண் – கோணல்
குறிப்பு :-
°°°°°°°°°°
மயங்கொலிச் சொற்கள் என்பன தமிழில்கிட்டத்தட்ட ஒரே வடிவிலான எழுத்துருக்களை கொண்டவைகளாகவும், முற்றிலும் வேறுபட்ட பொருள் கொண்டவைகளாகவும் காணப்படும். இவ்வகையான சொற்கள் ஒலிப்பின் போது நுண்ணிய வேறுபாடுகளை மட்டுமே கொண்டிருப்பதால் எது சரி, எது தவறு என மயங்க வைப்பவைகளாக இருக்கும். அதனாலேயே இவற்றை மயங்கொலிச் சொற்கள் என்றழைக்கப்படுகின்றன.
நன்றி : விக்கிபீடியா.
எம் . ஜெயராமசர்மா …. மெல்பேண் … அவுஸ்திரேலியா
ஆடைதனைக் குறைத்தார்
ஆணவத்தைக் களைந்தெறிந்தார்
நாடிநின்றார் நம்ரமணர்
நல்வழியைக் காண்பதற்கு
ஓடிவந்தார் அண்ணாமலை
ஒடுக்கிநின்றார் மனமதனை
வாடிவிடா அவரிருந்தார்
வழங்கிநின்றார் அருளையெலாம் !
தன்னையே அறிவதற்குத்
தவமிருந்தார் ரமணரிஷி
தனிமைதனை இனிமையாய்
தவமுனிவர் ஏற்றுநின்றார்
பொய்மையாம் உடலுக்குள்
மெய்மையைத் தேடிநின்றார்
மெய்மையை உணர்ந்தவவர்
மேதினியில் ரிஷியானார் !
அத்வைத தத்துவத்தை
அனைவருக்கும் காட்டிநின்றார்
ஆடம்பரம் அனைத்தும்
அவர்க்கு வெறுப்பாச்சு
ஆசைதனைக் குறைத்த
ஆன்மீகப் பொக்கிஷமாய்
அகிலமே போற்றும்வண்ணம்
ஆகிவிட்டார் ரமணரிஷி !
சொத்துக்கள் சேர்க்கவில்லை
சுகதுக்கம் நோக்கவில்லை
சத்தான உணவேதும்
தானவரும் உண்ணவில்லை
மாடிமனை ஆடம்பரம்
மனமதிலும் இருக்கவில்லை
மாசில்லா வழிதேடி
மாமுனிவர் தவமிருந்தார் !
#மங்களத்துச்செவ்வாய்
கங்கணத்தில் தோசமாய்
சங்கடம் தருவதாய்
இங்கொரு செய்தியுண்டு!!
#மண்ணாளும் யோகமும்
பொன் பொருள் தாகமும்
விண்ணோர்கள் வழிவந்து
இன்நாளில் வாழ இவராசியுண்டு!
#காதலைக் காமத்தை
கற்பிப்பதிவரே….
கல்யாணம் காண்போர்க்கு
நல்ஞானம் போதிப்பவரிவரே!!
#செல்வாக்கு..சேமங்கள்..
சொல் வாக்கு தருகின்ற
சுபரான செவ்வாய்
சுகமான நாள்!!வணக்கம்!!
ஏ.ஆர்.முருகன்மயிலம்பாடி
One is seated before a closed door, a heavy door of BRONZE, and one remainsthere with the Will that it open, to pass through the other side, filled with white light. All the Aspiration gathers in to single beam, pushing harder, until suddenly the BRONZE door gives way. And one enters , as if precipitated into the light-MOTHER….Then one is truly born….!
“ஃப்ரான்ஸ்(FRANCE ) மதர்சொன்னார் பேஜ்(PAGE)தொண்ணூற் ஆறிலே-
ப்ரான்ஸ் (BRONCE) கதவுதிறக்க பேரொளி::- டான்ஸாடும் –
கான்ஷியஸ்னஸ் கொண்டோரே கற்பனை அல்லநிஜம் –
வான்ஷீயெஸ்(வான்-she -yes ) ஸாய்வந்த வள்”…..கிரேசி மோகன் ….!
க. பாலசுப்பிரமணியன்
இறைவன் என்றும் மனத்துணையே வழித்துணையே
சிந்தையிலே பராசக்தியை நிறுத்தி அவள் திருவருளை முழுநிலவாய் தன் அகக்கண்ணில் கண்ட அபிராமி பட்டர் பக்தியின் பரவச நிலைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாக இருக்கின்றார். எப்படி நம்மால் இவ்வாறு இறையோடு ஒன்றிய நிலையை அடைய முடியும்? இதற்காக என்னென்ன முயற்சிகள் செய்ய வேண்டும் ? இந்த நிலையை அடைவதற்கு முன்னால் நாம் இந்த உலகின் பற்று பாசங்களிலிருந்து விடுதலை பெற வேண்டாமா? மனமோ மரம் விட்டு மரம் தாவும் ஒரு குரங்கினைப் போல் ஒரு எண்ணத்திலிருந்து இன்னொன்றுக்கு ஓடுகின்றதே ! என் செய்ய?
அடியார்கள் பலரும் “இறைவா! இந்தத் துயர வலையிலிருந்து உன்னால் தான் என்னைக் காக்க முடியும்” என்று கூறி எப்படியெல்லாம் இறைவனால் நம்மைக் காக்க முடியும் என்று கற்பனை செய்து பார்க்கின்றனர் ‘
பட்டினத்தார் பாடுகின்றார்:
மந்திக் குருளையொத் தேனில் நாயேன் வழக்கறிந்துஞ்
சிந்திக்குஞ் சிந்தையை யானென்செய் வேனெனைத் தீதகற்றிப்
புத்திப் பரிவிற் குருளையை யேந்திய பூசையைப்போல்
எந்தை கூறியவன் காணத்த னேகையி லாயத்தனே.
இறைவன் என்றும் நமக்குத் துணையாக உள்ளான். அவன் துணையில்லையெனில் நாம் தனியாக நின்று வினைகளில் விழுந்து நம்மைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளுவது மிகக் கடினம் என்று உணர்ந்த மாணிக்கவாசகரோ இவ்வாறு கூறுகின்றார்:
தனித் துணை நீ நிற்க யான் தருக்கித்
தலையால் நடந்த
வினைத் துணையேனை விடுதி கண்டாய்
வினையேனுடைய
மனத் துணையே என்தன் வாழ்முதலே
எனக்கு எய்ப்பில் வைப்பே
தினைத் துணையேனும் பொறேன்
துயர் ஆக்கையின் திண் வலையே
மனத்துணையே என்று அழைத்து இறைவனிடம் தான் கொண்டுள்ள நம்பிக்கையை உறுதிசெய்கின்றார். “வழிமுதலே” என்று அழைக்கும் பொழுது பிறப்பிலிருந்து இறைவனுடன் தான் கொண்டுள்ள உறவுக்கும் வாழ்வின் வழியெல்லாம் அவன் துணையைப் போற்றி வளர்ப்பதற்கும் உள்ள அவர் சிந்தனை வெளிப்படுகின்றது
அப்பர் பெருமானோ இதற்கும் மேலான ஒரு நிலைக்குச் சென்று தன்னுள் இருந்து தன்னை ஆட்டிவைப்பதே அந்த இறைவன் என்று இரண்டறக்கலந்த நிலையை விளக்குகின்றார்.
எம்பிரான் என்றதே கொண்டு என்னுள்ளே புகுந்து நின்றிங்கு
எம்பிரான் ஆட்ட ஆடி என்னுள்ளே உழிதர் வேளை
எம்பிரான் என்னைப்பின்னைத் தன்னுள்ளே சுரக்கும்
எம்பிரான் என்னில் அல்லால் என்செய்கேன் ஏழையேனே.
திருமூலரோ அவனை ஒரு முறை நினைத்தாலே போதும். நினைத்த மாத்திரத்தில் நம்முள் வந்து அமர்ந்து நம்மோடு ஒன்றாகி நமக்கு அருள்புரிபவனாக இறைவன் ஆகிவிடுகின்றார் என்பதை உணர்த்தும் வகையில் கூறுகின்றார் :
நினைக்கின் நினைக்க நினைப்பவர் தம்மைச்
சுனைக்குள் விலைமலர் சோதியி னானைத்
தினைப் பிளந்து அன்னசிறுமைய ரேனும்
கனத்த மனத்து அடைந்தால் உயர்ந்தவரே
சிந்தையிலே எப்படி சிவனை நிறுத்த முடியும்? அவ்வளவு சக்தி வாய்ந்த அவனை ஒரு கோயிலில் தானே வைக்க முடியும் ? கோவிலில் அவனை வைத்தல் நம் சிந்தையிலே அவன் எப்படி வருவான் என்றெல்லாம் எண்ணத் தோன்றுகின்றது. அதற்கு பதிலளிக்கும் வகையில் அமைந்துள்ளது திருமூலரின் கீழ்கண்ட பாடல் “
உள்ளம் பெருங்கோவில் ஊனுடம்பு ஆலயம்
வள்ளல் பிரானார்க்கு வாய் கோபுர வாசல்
தெள்ளத் தெளிந்தார்க்கு சீவன் சிவலிங்கம்
கள்ளப் புலனைந்து கால மணிவிளக்கே.
உள்ளத்தில் அவனை நிறுத்தி உடலையே கோயிலாக்கி அவனை ஆராதித்து வந்தால் நமக்குத் துயர் எவ்வாறு வரும்? நெஞ்சில் அமைதிக்கு அதை விடச் சிறந்த வழி ஏது?
இந்த அமைதியைத் தன் அறிவாலும் தவப்பயனாலும் கண்டறிந்த திருமூலர் நமக்கு என்ன அறிவுரை அளிக்கின்றார் ?
இல்லனு மல்லன் உளனல்லன் எம்பிறை
கள்ளது நெஞ்சம் பிளந்திடுங் காட்சியன்
தொல்லையன் தூயன் துளக்கிலன் தூய்மணி
சொல்லாருஞ் சோதி தொடர்ந்துநின் றானே.
(தொடரும்)
மாதவன் இளங்கோ
ஞாநியின் மறைவு தனிப்பட்ட முறையில் எனக்கொரு பேரிழப்பு. இதை ஒரு க்ளீஷாவாக சொல்லவில்லை. உண்மையிலேயே.
நான் இந்தியா வந்திருந்த போது ஞாநியின் அழைப்பை ஏற்று அவர் இயக்கிய ‘விசாரணை’ திரைப்பட வெளியீட்டு விழாவுக்கு சென்றிருந்தேன். விழா முடிந்ததும் படம் திரையிடப்பட்டது. அதன் பிறகு, ஞாநி அவர்கள் எனக்கு மிகவும் பிடித்த இயக்குநரான மகேந்திரனுக்கு என்னை அறிமுகப்படுத்தி வைத்தார். “இவர் பெல்ஜியத்தில் இருக்கும் என்னுடைய நண்பர். இவரது சிறுகதைத் தொகுப்பு வெளிவந்துள்ளது. அத்தனையும் அருமை.” என்று கூறிய போது நெகிழ்ச்சியாக இருந்தது. அவரது முகத்தில் இருக்கும் மகிழ்ச்சியைப் பாருங்கள். தன் மகன் மனுஷ் நந்தனை அறிமுகப்படுத்தி வைத்துப் பேசுவது போல் இருக்கிறது அவருடைய உடல்மொழி.
இப்படி எங்கு சென்றாலும், எதைப் பார்த்தாலும் அவற்றைப் பற்றியெல்லாம் விரிவாகப் பேசுவதற்கான விஷய ஞானம் கொட்டிக்கிடந்தது ஞாநியிடம். அப்படிப்பட்ட மனிதரை இழந்துவிட்டது என்பது ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய விஷயமாகப் படவில்லை எனக்கு. அவரைப் போன்றவர்களுக்கு இப்பொழுதுதான் தேவை அதிகம் இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றுகிறது. இதற்காகவே எழுத்தாளர்களுடன் தொடர்பு வைத்துக்கொள்வதில் நான் அதிக நாட்டம் கொண்டிருக்கிறேன். ஒரு மாதத்துக்கு குறைந்தபட்சம் ஒரு புத்தகமாவது வாசிக்கவேண்டும். அல்லது மாதத்துக்கு ஒரு மணிநேரமாவது ஒரு எழுத்தாளனை சந்திக்கவேண்டும். அறிவைப் பெருக்கிக்கொள்வதற்கு இது ஒரு குறுக்கு வழி. ஆனால் யதார்த்தம் என்னவென்றால் ஒவ்வொரு முறையும் எழுத்தாளர்களுடன் நான் எடுத்துக்கொண்ட புகைப்படங்களை என் நண்பர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளும் பொழுதும், அவர்களைப் பற்றி ஒரு சிறு குறிப்பு எழுதிய பிறகே பகிர்ந்துகொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. ஹங்கேரி நாட்டு இசையறிஞர் பிரான்ட்ஸ் லிஸ்ட்டினுடைய வாசகம் ஒன்று நினைவுக்கு வருகிறது – “விசனம் தோய்ந்தது ஆயினும் வீறார்ந்தது கலைஞனின் விதி” (“Mournful and yet grand is the destiny of the Artist”).
ஞாநியுடன் இறுதியாக கடந்த வருடம் கே.கே நகர் சரவணபவன் உணவகத்தில் மாலை உணவு அருந்தியது நினைவுக்கு வருகிறது. ஆனால் அதுதான் கடைசி சந்திப்பாக இருக்கும் என்று நினைத்துக்கூட பார்க்கவில்லை.
அவரைப் பற்றி சொல்வதற்கு பல விஷயங்கள் இருக்கிறது. அவருடைய ‘அறிந்தும் அறியாமலும்’ புத்தகத்தை நிச்சயம் பெற்றோர்கள் வாசிக்கவேண்டும். என் மனைவிக்கு மிகவும் பிடித்த புத்தகம் அது. அதை அவரிடமே அவள் கூறியிருக்கிறாள். ஒரு மாதத்துக்கு முன்புகூட என் எட்டு வயது மகன் கேட்ட கேள்வியொன்றுக்கு எப்படி பதிலளிப்பது என்று தெரியாமல் அந்த புத்தகத்தை மீண்டும் எடுத்து வாசித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
// பேசும்போது நம்மை தொட்டுக்கொண்டே இருப்பதும், நட்பார்ந்த சிரிப்புடன் முகத்தை நம் முகம் அருகே கொண்டுவந்து அடித்தொண்டையில் உரக்கப்பேசுவதும் அவருடைய பாணி. பேச்சில் அடிக்கடி ‘என்ன? என்ன?’ என்பார்//
’’மாலை துவாரகா மத்தியில் மாலர்கோன்
நீல மணிவண்ணர் நிற்கின்றார்: -கோலமலர்
கண்ணனைக் கண்டவர் காதலி ருக்மணி
கண்களால் வண்டாய்க் கலப்பு’’….கிரேசி மோகன்….!
”கண்ணன் உதவியுடன் கம்ஸ மதுராவை
உன்ன தமாயாண்டார் உக்கிரர் :- மென்மையாம்
அன்னத்தின் சாமரம், ’ஆ’க்கரசு அந்தஸ்து,
விண்ணப்பர்(கருடர்) உச்சி வரைந்தார்(கிரீடம்)-முன்னைப்புல்-
லாங்குழல்வெண் சங்காய் லபித்திட, நாபியின்,
தாங்கு குடைகுமு தம்’’….கிரேசி மோகன்….!
