Blog

  • இனி என்னைப் புதிய உயிராக்கி – 16

    –மீனாட்சி பாலகணேஷ்

    உடம்பினை முன்னம் இழுக்கென்று இருந்தேன்
    உடம்பினுக்கு உள்ளே உறுபொருள் கண்டேன்
    உடம்புளே உத்தமன் கோயில்கொண் டானென்று
    உடம்பினை யான் இருந்து ஓம்புகின்றேனே
    – திருமூலர்

    * * * * *

    சிவப்பழமான ஒரு முதியவர், திறந்த மார்பு, நெற்றி எங்கும் பட்டை பட்டையாகத் திருநீறு அணிந்தவர், அதிக மனித சந்தடி இல்லாத அந்த வேளையில் சுவாமிசந்நிதியின் பிராகாரத்திலமர்ந்து திருமுறைகளிலிருந்து பாடல்களை கணீரென்ற உரத்த குரலில், ஆனால் உள்ளம் நெகிழும் வண்ணம் பாடிக் கொண்டிருந்தார்.

    புடவைத் தலைப்பால் நன்கு போர்த்தி மூடியவாறு தலைகுனிந்து, தளர்ந்த நடையுடன் பிராகாரத்தை வலம் வந்து கொண்டிருந்த சைலஜா மேற்கூறிய இந்தத் திருமந்திரப் பாடலைக் கேட்டதும் துணுக்குற்று நின்றாள். ‘எனக்குப் புரிய வைப்பதற்காகவே இங்கு இம்முதியவர் பாடிக் கோண்டிருப்பது தற்செயலாக நிகழ்ந்ததா அல்லது தெய்வச் செயலா?’ உடல் புல்லரித்தது.

    ‘சைலஜா, உன் மனதை உறுத்திக் கொண்டிருந்த கேள்விக்கு விடை கிடைத்து விட்டது. நீயே, உன் மனதில் உருவாக்கிக்கொண்ட மனநோய்க்கு அடிமைப்பட்டு, உள்ளத்தையும் உடலையும் பாழடித்துக் கொண்டு ஒரு வெற்று வாழ்க்கை வாழ்ந்துவந்தாய். இத்தனை ஆண்டுகள் எதைத்தேடுகிறோம் என்று அறியாமல் தேடி அலைந்தாய். ‘நான்’ என்ற நினைவு மனத்தில் நிரம்பி வழிய, உன்னை மிகவும் நேசிக்கும் கணவனையும் குழந்தையையும் கூடப் புறக்கணித்தாய். தேடியது கிடைக்காத போது அன்பு, சுயநலமற்ற அன்பு, ஆடலரசு, அமுதா, ஜிம், கீதா வடிவில் திரும்ப உனக்குக் கிட்டியுள்ளது.

    ‘ஏற்றுக்கொள்ள உன் சுயகௌரவம் தடுக்கிறது. பாழாக்கிக் கொண்ட உடலையும் உள்ளத்தையும் திரும்பவும் ஜிம்மின் அன்புக்கு அர்ப்பணிக்க நீ தயங்குகிறாய். முடிவு எடுக்க முடியாமல் மயங்குகிறாய்.

    ‘உன் கனவுகளைப் புரிந்துகொண்டு மதித்தவன் ஜிம். உன்னை, உன் இதயத்தைப் பூஜிப்பவன், ‘நான்’ என்ற எண்ணத்தைத் துறந்து, அவனுடைய மனைவி, கீதாவின் தாய், அவர்களுடைய நல்வாழ்வு என்றெண்ணி, உன்னை அதற்குக் காரணமாக்கிக்கொள். விளங்கும், நீ தேடியலைந்தது என்னவென்று…”

    உடலின் வலுவெல்லாம் இழந்தவள்போல் அப்படியே அந்தச் சன்னிதியில் அமர்ந்து கண்ணை மூடிக்கொண்டு தூணில் சாய்ந்திருந்தாள். எவ்வளவு நேரமாயிற்றோ?

    “அம்மா, அம்மா, உங்களைத்தானே. இப்போ கதவைச் சார்த்தப்போறோம். இனிமே சாயரட்சை பூஜைக்குத்தான்- கொஞ்சம் எழுந்திருக்கிறேளா?” ஒரு இளைய அர்ச்சகர் வேண்டினார். எழுந்து வெளியே வந்தாள். உச்சி வெய்யிலின் உக்கிரத்தில் கால்சுட்டது. அது உறைக்காமலே கோவிலின் நுழைவாயிலருகே நின்றவள் திரும்பிப் பார்த்து அந்த ராஜகோபுரத்தை நோக்கிக் கைகூப்பிக் கண்மூடினாள்.
    _________________________%_______________________

    கடந்த இரு நாட்களாகத் தனிமையில் சிந்திக்க வேண்டி, திருவண்ணாமலைக்கு வந்து விட்டாள் சைலஜா. ‘இனி என் பாதை எது?’ என்ற கேள்விக்கு பதிலைத் தேடி கோவிலிலும் தங்கியிருந்த ஆச்ரமத்திலும் மாற்றி மாற்றி அமர்ந்து சிந்தனை செய்து நேரத்தை செலவிட்டு, உள்ளத்தை வருத்தியபடி மயங்கினாள்.

    அன்றொரு நாள், ஆடலரசுடன் நடந்த ஒரு பெரிய ‘டிஸ்கஷனு’க்குப் பின் தான் இவ்வாறு வந்திருந்தாள் சைலஜா.

    ‘ஆஸ்பத்திரி மீட்டிங்கில் இருக்கிறார்,’ என்று அவன் செக்ரெடரி கூறியபோது பொறுமை இன்றிக் கிளம்பிவந்து, ரிஸப்ஷனில் காத்துக் கொண்டிருந்தாள். கிட்டத்தட்ட ஐம்பது நிமிடங்களுக்குப் பின் வெளியே வந்தவன் அவளைப்பார்த்து வியப்படைந்து, இது ஏதோ முக்கியமான விஷயம் எனப் புரிந்துகொண்டான்.
    “சைலா, என் வேலை ஆயிற்று. நான் இன்னும் ‘லஞ்ச்’ சாப்பிடவில்லை. கொஞ்சம் வெளியே போகலாமா? சாப்பிட்டபடி பேசலாமே,” இவளது அவசரங்களை அவனால் எப்படி உணர முடிகிறது?

    அந்த நட்சத்திர ஹோட்டலின் மிக அமைதியான மூலையில் நாற்காலியின் ‘மெத்’தில் அழுந்தியவர்கள் ‘லிம்கா’ ஆர்டர் செய்தார்கள். மாலை மூன்று மணியை நெருங்கி விட்டதால் கூட்டம் இல்லை.

    “இரண்டு ரொட்டி, வெஜிடபிள் கறி,” என ஆர்டர் செய்தவன் சைலா ஒன்றுமே வேண்டாம் என மறுத்ததால், “ஓகே. சொல்லம்மா, உன் மனதிலுள்ளதை,” எனக் கரிசனத்துடன் வினவினான்.

    “அரசு, நான் ரொம்பக் குழம்பிப் போயிருக்கிறேன்.”
    “பார்த்தாலே தெரிகிறதே…”

    “என் குழப்பத்தை எப்படி விவரிப்பது என்று புரியவில்லை. ஜிம் நான் திரும்ப அவனுடன் வரவேண்டும் என்று கேட்கிறான், கீதாவும் கூடத்தான் மிகவும் மகிழ்ந்து போவாள். ஆனால்…” வார்த்தைகளைத் தேடினாள்.

    “ஆனால் என்ன? எதை யோசித்து மலைக்கிறாய்?”
    “எப்படி உங்களுக்குப் புரிய வைப்பது அரசு? என் கடந்த காலம் என ஒன்றிருக்கிறதே. ஊர் சிரிக்க, முறையற்று, தான்தோன்றித்தனமாக நான் வாழ்ந்த வாழ்வு. எதன் மீதோ நான் கொண்ட வெறுப்பில், ‘எதுவும் என்னால் முடியும். யார் என்னைத் தட்டிக்கேட்பது’ என்ற இறுமாப்பில் அல்லவா என் வாழ்வை என் விருப்பப்படி வாழ்ந்தேன். என்னுடைய பிஸினஸில் நான் உயர்ந்து வெற்றிக்கொடி பறக்க விட்டபோது உண்டான திமிரில் நானாகத் தேடிக் கொண்ட வம்பு அது. ‘ஜிம்மிற்கு இது தெரியும்’ என்பதனால் நான் கவலைப் படவில்லை. அவன் தவறி அமெரிக்காவில் பிறந்து விட்ட ஒரு இந்தியன். மிக உயர்ந்த ஆத்மா. நம் பண்பாட்டை மிக உயர்வாக மதிப்பவன். என் அழுக்கான கடந்த காலத்தைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டால் கூட, என்மீது உள்ள அன்பினால், என்னை ஏற்றுக் கொள்வான்,” திடீரெனப் பேசுவதை நிறுத்தித் தன்னுள் ஆழ்ந்து போனாள் சைலஜா.

    சர்வர் வந்து உணவைத் தட்டில் பரிமாறி விட்டுப் போனதும், “நிதானமாக யோசித்துப்பாருங்கள். என்ன பிரச்சினை என்று சொல்லுங்கள்,” என்றபடி ரொட்டியைப் பிய்த்துச்சாப்பிடலானான் ஆடலரசு.

    “இத்தனை நாள் தாயாகவும் தந்தையாகவும் இருந்து எங்கள் குழந்தையை வளர்த்துவிட்டான் ஜிம். இது எத்தனை பெரிய சாதனை! இப்போது இந்த நிலையில் நான் எதற்காகத் திரும்பிப்போவது? என்னிடம் எதை எதிர்பார்த்து என்னை அழைக்கிறான் ஜிம்? அவனிடம் எப்படி இதைக்கேட்பேன் அரசு? என்னால், இந்த வெறுக்கத்தக்க பெண்ணால் அவனுக்கு ஆக வேண்டியதென்ன?” குரல் கம்மக் கேட்டாள் சைலஜா.

    மௌனமாகச் சில நிமிடங்கள் கழிந்தன. யோசித்தபடி உணவை உண்டான் ஆடலரசு. ஒரு ரொட்டியை சாப்பிட்டு முடித்தவன், ஆழமாக ஒரு பார்வை பார்த்தபடி சைலஜாவிடம், “உங்களுடைய ஜேம்ஸ் ராபர்ட்ஸைப் போல நான் தத்துவம் படித்தவனல்ல. ஆனால் மனித உணர்வுகளை எடை போடுவதில் கொஞ்சம் சமர்த்து எனக்கு உண்டு.

    “சைலா, ஒன்று கேட்கிறேன். யோசித்துப் பாரம்மா. நான், நான் என்று எப்போதும் உன்னைப் பற்றிய நினைப்புத்தானே உனக்கு? ‘என்’ வாழ்வு அவலமானது; ‘என்னைப்’ பற்றி என்ன நினைப்பார்கள்? என்னால் ஜிம்மிற்கு என்ன பிரயோஜனம்? என்று நினைவு முழுவதும் அந்த ‘என்னைப்’ பற்றியே சுழன்று கொண்டிருக்கிறதே உனக்கு, கவனித்தாயா? கொஞ்சநாள் முன்பு வரை ‘என்’னால் முடியாதது ஒன்றுமில்லை, ‘என்’னைத் தட்டிக் கேட்பவர் யார்? நான் ‘என்’ மனம் போனபடி நடப்பேன் என்று அந்த ‘என்’னைத் தான் சுற்றிச் செயல்கள் மையம் கொண்டிருந்தன. இப்போதைக்கும் அப்போதைக்கும் ஒரே வித்தியாசம், இப்போது இது பச்சாதாபத்தில் உழல்கிறது. அப்போது மமதையில் உழன்றது. சூழ்நிலை தான் வேறே தவிர, ‘தீம்’, அதாவது ‘உட்கரு’ ஒன்றே தான். அது ‘நான்’ என்பது.”

    “அரசு, நீங்கள் என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள்? நான் என்ன, சுயநலக்காரியா?” தொண்டை தழதழத்தது. கண்களில் பிரவாகம் பொங்கத் தயாராகியது.

    “இல்லையம்மா, இல்லை. உன்னுடைய எண்ணத்தை ‘நான்’ என்ற வரம்பைத் தாண்டி மற்றவர்களை நோக்கி விரிவு படுத்திப் பார். ஜிம்மை சந்தோஷமாக வைப்பது, கீதாவுக்கு அன்பான தாயாக விளங்குவது, எங்களுக்கும் நல்ல நண்பராக இருப்பது- இவை ‘என்னால் முடியும்’ என்பதை விட ‘அவர்களுக்காகச் செய்கிறேன்’ என்று வேறு விதமாக எண்ணிப் பார்.

    “முதலில் உன்னிடம் அன்பு செலுத்தும், உன் மீது உயிரையே வைத்திருக்கும் குடும்பத்தினரிடம் உனது தன்னலமற்ற அன்பையும் கடமையையும் காட்டிப்பார். ‘நம் மீது அன்பு கொண்டவர்கள்,’ ‘நம் குடும்பம்,’ என்ற எல்லைகளைச் சிறிதுசிறிதாக விரிவாக்கிப் பின்பு இத்தகைய உயர்ந்த அன்பும் சேவையும் எல்லாருக்குமே பொதுவாகும்படி ஏதாவது சமூக சேவையில் கூட ஈடுபடலாம்…”

    பேசியபடியே அவள் முகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன், அது கிரகணம் விலகிய சந்திரன் போலத் தெளிவு பெறுவதைக் கண்டு வியந்தான். தன்னுடைய இந்த அறிவுரை எத்தகைய செயலைச்செய்ய அவளைத்தூண்டும் என்று அவன் அறிந்தானா என்ன!

    ___________________________________________________________

    முண்டாசு அணிந்த ஒரு கவிஞன் காளியை நோக்கி வரம் கேட்டபடி பாடி வந்தான். இப்போது அக்கவிஞன் நின்ற இடத்தில் ஒரு சிறுபெண் நின்று அவன் பாடிய பாட்டைத் திரும்பத் தன் இனிய குரலில், உயிரை உருக்கும் சாருகேசி ராகத்தில் பாடலானாள்.

    ‘நின்னைச் சிலவரங்கள் கேட்பேன்……..
    …………………………………….இனி
    என்னைப் புதிய உயிராக்கி –எனக்
    கேதும் கவலையறச் செய்து- மதி
    தன்னை மிகத் தெளிவு செய்து -என்றும்
    சந்தோஷம் கொண்டிருக்கச் செய்வாய்’-

    எல்லா மாணவிகளும் ஏன் ஆசிரியர்களும்கூடக் கைதட்டி ஆரவாரிக்கின்றனர். முதல் பரிசு அந்த சிறுமிக்குத்தான். பரிசு கிடைத்த புத்தகக்கட்டை மார்போடணைத்தபடி சந்தோஷத்தில் மிதந்தபடி நடக்கிறாள் சிறுமி சைலஜா.
    ‘குக்கூ’ கடிகாரம் கூவி மணி ஐந்து என அறிவித்தது. ‘டக்’கென்று விழித்துக் கொண்ட ஷீலா தன்னருகே விரிந்து கிடந்த ‘பாரதியார் கவிதைகளை’க் கண்டவள், தன் கனவின் இனிமையையும், பொருளையும் உணர்ந்து மகிழ்ந்தபடி எழுந்தாள். மனம் ஒன்றையே விடாமல் எண்ணிக் கொண்டிருந்தால் கனவுகளும்கூட அதைச் சார்ந்தேதான் வருமோ? தெளிவான உள்ளத்துடன் உறங்கச்சென்றதால், நல்ல நிம்மதியான உறக்கத்தின் பின் வரும் புத்துணர்ச்சி மிகுந்திருந்தது.

    திரையை விலக்கி, அந்தப் புலர்ந்தும் புலராத காலைப் பொழுதில் ஜன்னல் வழியாகத் தோட்டத்தைப் பார்த்தாள். பறவைகளின் இன்னொலி நிரம்பியிருந்தது. விரிந்து சிதறியிருந்த பவழ மல்லிகை, இன்னும் என்னென்னவோ மலர்களின் நறுமணங்களை அள்ளியபடி வந்தது இளங்காற்று. நெஞ்சு நிறைய அந்த ஆரோக்கியமான காற்றை நிரப்பிக் கொண்டு சிலமுறை ஆழ்ந்து சுவாசித்தாள் ஷீலா.

    ஆதித்தனின் தேர் கிளம்பி விட்ட செய்தி அடிவானத்தில் சிறு வெள்ளிக் கீற்றுகளாக வெளியிடப் பட்டு விட்டது. தான் செயல்படுத்த வேண்டிய காரியங்களை நினைவு படுத்திக் கொண்டவள் அந்த நாளை எதிர்கொள்ளத் தயாரானாள். நேரம் குறைவு- செய்ய வேண்டியவை மிக அதிகம்!

    அரைமணி நேரத்தில் இரவே ‘பாக்’ செய்து வைத்திருந்த தன் சிறிய பெட்டி சகிதம் மாடிப்படிகளில் இறங்கினாள். அந்தக் காலைப்பொழுதில் தோட்டத்தில் சிறிது உலவ வேண்டும் எனத்தோன்றவே, ‘பத்து நிமிடம் தாமதமாகக் கிளம்பினால் தான் என்ன? காரில்தானே போகிறேன்?’ என்று பெட்டியை வைத்து விட்டுத் தோட்டத்தில் புகுந்தாள்.

    தன் ரசனைக்காக வளர்ககப்பட்டுத் தன்னால் ரசிக்கவே படாத ரோஜாக்கள் அழகாகத் தலையசைத்து வரவேற்றபோது உள்ளம் துள்ளியது. அவைகளை வருடியும், முகர்ந்து பார்த்த படியும் நடந்தாள்.

    சைலஜாவுக்கு உயிரான ஏழடுக்கு மல்லிகைப் புதர் விண்மீன்களைப் போல் சுடர்விடும் வெள்ளிய பெரிய மலர்களுடன் சிரித்தது.

    உள்ளமெனும் பாத்திரத்தில் அள்ள அள்ளக் குறையாத இனிய எண்ண ஊற்றுகளுடன் சைலஜா மெல்ல உலாவினாள்.

    பவழமல்லிகை மரத்திலிருந்து மலர்கள் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக மெல்ல விழுந்து கொண்டிருந்தன. தெய்வானுபவமான ஒரு சுகந்தம் கமழ்ந்தது. மெல்ல, விழுந்திருந்த மலர்களை மிதிக்காமல் நடந்து மரத்தடியில் இருந்த சிறிய கல்பெஞ்சில் அமர்ந்தாள். குனிந்து, கை நிறைய மலர்களை அள்ளி எடுத்து முகத்தை அதில் லேசாகப் புதைத்துக் கொண்டாள்.

    காற்று சிறிது பலமாக வீசியதில் ‘கலகல’வெனப் பவழமல்லி மலர்கள் அவள்மீது சொரிந்தன.

    மனமென்ற சிமிழின் மூடியைத் திறந்து, சுகானுபவமான எண்ணங்களை வெளியே உலவவிட்டுத் திளைத்தாள் சைலா.

    ஜிம்மின் மனதை மிகவும் கவர்ந்த மலர் பவழ மல்லிகை!

    “எவ்வளவு சிறிய, எளிய, இனிமையான மலர் இது. மல்லிகையைப் போல் இல்லாமல், தன் வாசனையைக் கூட, கிட்டே போய் மென்மையாக முகர்ந்து பார்த்தால் தான் தெரிவிக்கின்றது. மண்ணில் விழுந்து கிடந்தாலும்கூட, எடுத்துப் பூஜையில் சேர்க்கின்றீர்கள். சிம்பிள் பட் டிவைன் அண்டு பியூட்டிபுல்,” அவனை எவ்வளவு தூரம் அது கவர்ந்துவிட்டது என்பது பிற்பாடு தானே தெரிந்தது!

    திருமணத்துக்குப் புடைவை வாங்க வெங்கடேசன் இருவரையும் காஞ்சிபுரம் அழைத்துச்சென்றார். சைலஜா எடுத்த ஐந்தாறு புடைவைகளை ரசித்தவன், மேலும் பலவற்றை அவற்றின் அழகை ரசிப்பதற்காகப் பிரித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்,  நடுவில் ஒரு புடைவை – வெண்மை நிற காஞ்சிப் பட்டில், சுடர் போன்ற ஆரஞ்சு வர்ண பார்டர் ஜரிகையும் நூல்வேலையுமாக ஒரு கவிதைபோல் இருந்தது. “ஷீலா, இதோ பவழமல்லிகை போன்ற ஒரு புடைவை. ப்ளீஸ், நான் உனக்கு இதை வாங்கித்தரட்டுமா? நம் திருமணத்தில் நீ இதை உடுத்துக் கொள்வாயா?”
    அவன் கேட்ட தொனியும், குரலில் தென்பட்ட உற்சாகமும், உவகையுடன் ஷீலாவை அந்த வேண்டுகோளை ஏற்றுக்கொள்ள வைத்தன.

    ________________________________________

    நினைவுகளைக் கடிவாளம் போட்டு ஒரு நிலையில் நிறுத்தியவள் திரும்ப வந்து ரமணி அம்மாளின் அறைக் கதவைத் தட்டி, “நான் வருகிறேன். திரும்பி வர மூன்று நான்கு தினங்கள் ஆகலாம்,” என விடை பெற்றுக் கொண்டாள்.

    அவளுடைய பிரத்தியேக உபயோகத்திற்கு என்றிருந்த பென்ஸ் வண்டியை டிரைவர் மாத்யூ கொண்டு வந்து போர்டிகோவில் நிறுத்தியிருந்தார். “மாத்யூ, கவலைப்படாதீங்க. நான் பத்திரமா ஓட்டறேன். மெதுவாவே போறேன் என்ன? திருவண்ணாமலை தானே- நாலுமணி நேர டிரைவ் தானே!” என்றபடி சூட்கேஸை பின் சீட்டில் வைத்து விட்டுத் தெளிந்த மனத்துடன் வண்டியை ஸ்டார்ட் செய்து நகர்த்தினாள்.

    வண்டி புள்ளியாக மறையும்வரை பார்த்தபடி நின்ற மாத்யூ, தன் எஜமானி ஷீலாவை, இத்தனை வருடங்கள் வேலைபார்த்த பின்னும் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் போனதற்காக வருந்தி ஏங்கினார். “கடவுள் உங்களுடன் இருக்கட்டும் மேடம்,” என்றபடி சிலுவைக்குறி இட்டுக் கொண்டார்.

    ஆசிரமத்தில் தங்கியதும், மணிக்கணக்காக அமைதியாக அமர்ந்து மனதை ஒருமைப்படுத்தி அடக்க முயன்றதும்தான் அவளுக்கு அடுத்த இரு தினங்களுக்கு வாழ்வின் பொருளாக இருந்தது. சிந்தனைகள் பெருகி வந்துவந்து ஓய்ந்தன. எண்ண அலைகள் வீசிவீசி ஆர்ப்பரித்தன. மெல்லச் சிறிது சிறிதாக அவற்றைக் கட்டுப்படுத்தினாள்.

    தன்னைப் பரிவுடனும், கனிவுடனும், கருணையுடனும், ஆசிர்வதித்த தந்தை எனும் தெய்வத்தைச் சிந்தையில் பதித்துக் கொண்டாள். அருவமான ஒன்றின் அன்பில் (தன் மீது ஜிம்மும் கீதாவும், ப்ரியா, ஆடலரசு, அமுதா இவர்கள் பொழியும் அன்பு தான் அது) தான் கரையத்தயார் என்ற உணர்வு மூன்றாம்நாள் வந்தது. மனம் ஆனந்தத்தில் லயித்தது.

    ஒற்றைப்பாயில், தரையில் உறங்கியபோது கனவுக்கும் நினைவுக்கும் இடைப்பட்ட ஒருநிலையில், விடை உருக்கொள்ள ஆரம்பித்தது. மனம் தெளிந்து விட்டது.
    ஷீலா போன்ற வெகு புத்திசாலியான ஒரு பெண்ணுக்குத் தன் சிந்தனைகளையும் வாழ்க்கை முறைகளையும் ஒழுங்கு படுத்திக் கொள்வது ஒன்றும் கடினமானதாக இருக்கப் போவதில்லை!

    இருட்டான பாதையில் வெளிச்சம் தெரிந்ததும் ஷீலா பயணத்தைத் தொடரத் தயாரானாள். கோவில் சன்னிதியில் புகுந்து வழிபட்டு விட்டுத் திரும்பத் தன் வீட்டை நோக்கி, ஜிம்- கீதாவை எதிர் கொள்ளத் தயாராகக் கிளம்பி விட்டாள்.

    (தொடரும்)

    மறு பகிர்வு: தாரகை இணைய இதழ்

    Share
  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    unnamed

    ”பினாமிகா மாலர்க்கு, பூபாரம் போக்க
    அனாமிகா அச்சுதன், ஆயர்க்(கு) -இனாமிகாவாய்(FREEயாய்)
    வந்த இளவல், விரஜகுல சொத்தவர்,
    நந்தன் யசோதைக்கண் ணன்’’….கிரேசி மோகன்….!

    Share
  • சிறுவர் இலக்கியம் படைப்பது எப்படி? (5)

    பவள சங்கரி

    சிறுவர் இலக்கியம்

    சம்பந்தமில்லாத வார்த்தைகள் அல்லது கூறுகளை இணைத்து கட்டமைக்கப்பட்ட களம் என்றாலும் புரட்சிகரமானதாகவோ, நவீனமானதோ அல்லது புதுமையானதொரு கருத்தைக் கொண்டிருக்கும்பட்சத்தில் அதனை முழுமையாக வரவேற்று வடிவமைப்பதில் பாதகமில்லை. கற்பனைக்களம் அமையுமிடம் ஆறோ, குளமோ, நடைமேடையோ, கானகமோ என எதுவாயினும் கனவுலகில் தோன்றும் கற்பனையை துளியும் சிதறாமல் அப்படியே மேலெடுத்துச் செல்லவேண்டியது அவசியம். உங்கள் கதை ஆரம்பமாகும் இந்த இடம்தான் சாத்தியமற்ற ஒன்றாகக் கருத்தப்படும் கற்பனைகளும் நினைவில் நிற்கும் அற்புதமான படைப்புகளாக உருவாகும் இடம் எனலாம்.

    இலக்கியம் படைக்க எண்ணி அமரும்போது உள்ளம் வெற்றிடமாக கண்ணைக்கட்டி காட்டில் விட்டதுபோன்று இருண்ட காட்சியாக நிற்பது சாத்தியம். இந்த நேரத்தில் என்ன செய்யலாம்? மெல்ல நினைவுகளை பின்னோக்கி நகர்த்துங்கள்..

    இளமைக்காலத்தில் விரும்பி வாசித்த நூல்கள், வாசிக்கப் பிடிக்காத நூல்கள், பெற்றோரின் கட்டாயத்திற்காக வாசித்த நூல்கள், பதின்மத்தில் மனம் கவர்ந்த நூல்கள், சில பாத்திரங்கள் ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள் போன்றவற்றையும்,

    இளமைக்கால அச்சங்கள், சாகசங்கள், மறக்க முடியாத மகிழ்ச்சித் தருணங்கள், பயமுறுத்திய கனவுகள், இனிய பயணங்கள், பிடித்த நிகழ்வுகள், நண்பர்கள், சம்பந்தப்பட்ட முக்கிய நிகழ்வுகள், நண்பர்களால் கிடைத்த உதவிகள், நம் முன்னேற்றத்தில் அவர்தம் பங்களிப்புகள், பள்ளியில் பெற்ற அனுபவங்கள், பத்தாம்பசலித்தனங்கள், மாற்றம் ஏற்படுத்திய முக்கிய நிகழ்வுகள், நட்பின் பிரிவு, இடமாற்றம், இப்படி பழைய நினைவுகளை ஒவ்வொன்றாக அசை போட ஆரம்பிக்கும்போது, ஓரிடத்தில் நினைவுகள் மேற்கொண்டு நகராமல் நின்று ஆழ்ந்து பயணிக்கும். அந்த இடத்தில் ஊன்றி கவனித்து கற்பனையையும் செலுத்தி காவியம் படைக்க வேண்டியதுதான்!

    எது குழந்தைகள் / சிறார்கள் இலக்கியம்?

    இலக்கியங்கள் பொதுவாக படைப்பாளர்களின் நடை, திறம், சுவை எனும் பல்வேறு கோணங்களில் வேறுபடத்தான் செய்கின்றன. ஆயினும் படைப்புகள் யாருக்காகப் படைக்கப்படுகிறதோ அதற்குண்டான பொதுவான சில அடிப்படை கட்டமைப்புகளை உணர்ந்து அதற்கேற்றவாரு தமது ஆக்கங்களை படைப்பவர்களே ஆகச்சிறந்த எழுத்தாளர்களாக மிளிர்கிறார்கள்.

    மழலையரின் மகிழ்ச்சிக்காவியங்கள்:

    பாடல்கள் குழந்தைகளுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகின்றன. குழந்தையின் வயதிற்கேற்ப ஒரு நூல் இருக்கிறதா என்பதை யோசித்து அதற்கேற்ற நூல்களை வாங்க வேண்டும் என்று நினைக்கிற பெற்றோரின் புரிதல் நிலையில் நின்று படைப்பாளர்கள் சிந்திக்கவேண்டியது அவசியமாகிறது. எத்தகைய படைப்பாக இருந்தாலும் குழந்தை எழுத்தாளர் குழந்தையின் மன நிலையிலிருந்து தான் எழுத வேண்டும்.

    குழந்தை தொட்டிலில் இருக்கும்போதே தாலாட்டுப்பாடல் பாடி படிப்பின் துவக்கத்தை ஆரம்பித்து வைக்கும் முதல் ஆசிரியை அன்னை. அறிவு, துணிவு, நற்பண்பு போன்றனைத்தையும் தொட்டிலிலேயே ஊட்டி வளர்ப்பவள் அந்த படைப்பாளி. பின் மழலை பேசத் தொடங்கும் பருவத்தில் ‘நிலா நிலா ஓடி வா’ ‘கைவீசம்மா கைவீசு, கடைக்குப் போகலாம் கைவீசு’, ‘சாய்ந்தாடம்மா சாய்ந்தாடு, சாயக்கிளியே சாய்ந்தாடு’ போன்ற பாடல்களை பாடுவதற்குப் பழக்குகிறாள். இங்குதான் ஆயத்தப் பாடல்கள் (motivation) கற்பித்தலின் முதல் படியாக முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. துவக்க நிலையில் குழந்தைகள் நிறைய பாடல்களைக் கேட்பதும் தம் மழலை மொழியில் அதனை அழகாகப் பாடுவதும் அவர்களின் மொழித் திறன்களை வளர்க்க உதவுகிறது. மழலைப் பாடல்கள் குழந்தைகளைப் பரவசப்படுத்துகிறது என்பதே நிதர்சனம். குழந்தைகளின் மனதில் கதை சொல்லியாக, பாடகராக, நடிகராக, நடனக்காரராக இடம் பிடித்து விட்டால் அதுவே அந்த படைப்பாளரின் நிரந்தர வெற்றி என்றாகிவிடும்.

    மழலையருக்காக வாசிக்கப்படும் பொம்மைப் புத்தகங்கள்

    Children's Corner

    “இன்றுள்ள ஜனநாயக அமைப்பிலே, ஒரு குக்கிராமத்தில் ஒரு சின்னஞ்சிறு குடிசையிலே பிறந்த குழந்தையும், நாளைய குடியரசுத் தலைவராகலாம்; பிரதமராகலாம்; முதலமைச்சராகலாம்; உலகம் புகழும் விஞ்ஞானியாகலாம்; தொழில் நிபுணராகலாம்; மருத்துவராகலாம்; கவிஞராகலாம்; எழுத்தாளராகலாம்; கல்வியாளராகலாம்; இசை மேதையாகலாம்; கலைஞராகலாம். அவர்கள் அப்படி ஆவதற்கான அடித்தளத்தை அமைத்துத் தருபவை வாழ்க்கை வரலாறுகளே” என்று கூறுகிறார் குழந்தைக் கவிஞர் அழ. வள்ளியப்பா.

    சிறுவர் இலக்கிய வரலாறு:

    பாட்டி வடை சுட்ட கதை, காக்கையும் நரியும், சிங்கமும் எலியும் போன்ற பல நூறு கதைகள் நம் முன்னோர்கள் கதை சொல்லிகளாக சிறார்களை மகிழ்வித்தவைகள் தொன்றுதொட்டு பரம்பரையாக இன்றுவரை வந்துகொண்டிருக்கின்றன.

    பதினொன்றாம் நூற்றாண்டில் ஒளைவையார், ஆத்திச்சூடி எனும் நீதிபோதனையை குழந்தைகளுக்காக உருவாக்கினார். இதுவே இன்றைய பல புதிய குழந்தைகள் இலக்கியப் படைப்பாளர்களுக்கு முன்னோடியாக உள்ளது. அதன்பின் அதிவீரராம பாண்டியர் எழுதிய ‘வெற்றிவேற்கை’ சிறந்த படைப்பாக இருந்தது. உலகநாதர் எழுதிய உலகநீதி என்பதும் நீதி நூல்.

    17ஆம் நூற்றாண்டில் வீரமாமுனிவர் எழுதிய பரமார்த்தகுரு கதைகள் அச்சில் வந்தது. 19ஆம் நூற்றாண்டில் கதா மஞ்சரி வெளியானது. 1853இல் ஈசாப் கதைகள், 1889இல் பன்ருட்டி சி.கோவிந்தசாமி, அதனைத்தொடர்ந்து 1917இல் அ.மாதவய்யா பால விநோதக் கதைகளை இயற்றி வெளியிட்டார். விக்ரமாதித்தன் கதைகள், தெனாலிராமன், மரியாதை ராமன், பீர்பால், முல்லா, ஈசாப் கதைகள், அரேபிய இரவுக் கதைகள் போன்று தொடர்ந்து வந்தன. பழங்கால பஞ்ச தந்திரக் கதைகளை அறியாதவர் இலர்.

    சிறுவர் இலக்கியத்தில் பதிவு செய்யப்பட்ட முதல் பாடல் என்றால் அது HA கிருஷ்ணப் பிள்ளை (1827-1900) இயற்றிய ‘இரட்சன்ய மனோகரம்’, அடுத்து 1886 ஆம் ஆண்டில் இலங்கை யாழ்பாணத்தின், தம்பி முத்துப்பிள்ளை இயற்றிய ‘பாலியக்கும்பி’ போன்றவை. 1900களின் தொடக்கத்தில் அய்யாசாமி என்பவர், ராமரின் பால்ய பருவத்தை மட்டும் பாடல் வடிவில் கொடுத்த நூலான பால இராமாயணம் இயற்றினார்.

    பாரதியார், கவிமணி, பாரதிதாசன், சுத்தானந்த பாரதி, வாணிதாசன், தமிழ் ஒளி ஆகியோர் சிறுவர் பாடல்களை இயற்றியதில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்.

    18ஆம் நூற்றாண்டுகளின் ஆரம்பக்காலங்களில் குழந்தைப்பாடல், விடுகதைகள் தவிர, நீதிபோதனைக் கதைகளோ, ஆன்மீகக் கதைகளோ இருக்கவில்லை. 1730 காலகட்டங்களில் குழந்தைகளை மகிழ்விக்கும் வகையில் நூற்றுக்கணக்கான மிருகங்கள் குறித்த விளக்கங்கள் அளிக்கப்பட்ட நூல்கள் வந்திருந்தன. 1740 ஆண்டுகளில் லண்டன் மாநகரில் குழந்தைகளுக்காக வெளியிடப்பட்ட நூல்கள் பெரும் திருப்பு முனையாக அமைந்திருந்தது. 1740 – 43களில் தாமஸ் போர்மன் என்ற எழுத்தாளர், முந்நூறு மிருகங்களின் வாழ்வியல் முறைமைகளைச் சுவையாக விளக்கும் வரலாற்றுத் தொடர்களை இயற்றியிருந்தார்.

    குழந்தைகள் பள்ளியில் படிக்கும் குழந்தைகளுக்கு மட்டுமைன்றி அவர்தம் பெற்றோர், உற்றோருக்கும் உளம் நிறைக்கும் இனிய ஆங்கில குழந்தைப் பாடல்களில் இன்றளவிலும் முன்னிலை வகிக்கும் “பா,பா பிளாக் ஷீப்”, (‘Bah, bah, a black sheep’,) “ஹிக்கரி டிக்கரி டாக்” (‘Hickory dickory dock’), லண்டன் பிரிட்ஜ் ஈஸ் ஃபாலிங் டவுன் ( ‘London Bridge is falling down’ ) சிங் எ சாங் ஆஃப் சிக்ஸ்பென்ஸ் ( ‘Sing a song of sixpence’) போன்ற பிரபலமான பாடல்கள் உருவான ஆண்டு 1744, உருவாக்கியவர் மேரி கூப்பர் . மெல்ல மெல்ல தொழில்நுட்ப உதவிகளுடன், பல மாற்றங்களைச் சந்திக்கத் துவங்கிய பாடல்கள் பெரிய பதிப்பகங்களையும் உருவாக்கியதன் காரணமாக 18 ஆம் நூற்றாண்டுகளின் பிற்பகுதியில் குழந்தைகள் புத்தக விற்பனை சூடு பிடிக்க ஆரம்பித்துவிட்டன. மத்தியதர வகுப்பினர் மத்தியில் நீதி போதனைப் பாடல்கள், கதைகள் போன்றவைகள் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றன. இதன் தொடர்ச்சியாக 1800களில் குழந்தைகள் நூல் விற்பனை சிறப்பானதொரு நிலையை எட்டியதால், குழந்தைகள் படைப்பாளர்கள் இதனை தம் குடும்பத்தைக் காக்கும் தொழிலாகவே நடத்தும் அளவிற்கு வருமானமும் பெற்றனர்.

    தொடருவோம்.

    Share
  • கவிஞன்

     

    unnamed (4)

    அன்பின் பாலம்
    ஆற்றலின் உறைவிடம்
    இளமைத் துள்ளல்
    ஈசல் குழுமம்
    உழைப்பில் தேனீ
    ஊறு நீக்கும் காட்டாறு
    எழுச்சி விடியல்
    ஏறு நடையோன்
    ஐயம் தெளிபவன்
    ஒப்பற்ற படைப்பாளி
    ஒய்வின் பின்னும் உழைப்பாளி
    இஃதே இவனை
    இனம் காணும் முகவரி!

    – சித்ரப்ரியங்கா ராஜா,
    திருவண்ணாமலை.

    Share
  • புள்ளிகளும் கோலங்களும் !

     

     

    எம் . ஜெயராமசர்மா … மெல்பேண் … அவுஸ்திரேலியா 

     
    வெள்ளை மனத்தினிலே கறுத்தப்புள்ளி வந்துவிட்டால்
    வினையாவும் குடிபுகுந்து விட்டதென நாம்நினைப்போம்
    புள்ளியினால் கோலங்கள் மாறுவதைக் கண்டுவிட்டால்
    நல்லபுள்ளி வருவதற்கு நாம்முயற்சி செய்துநிற்போம் !

    புள்ளியினால் கோலங்கள் புறப்பட்டு வந்துநிற்கும்
    புள்ளியது பிழைத்துவிடின் அலங்கோலம் ஆகிவிடும்
    புள்ளியினை நாமென்றும் எள்ளிநகை யாடிவிடின்
    நல்லகோல மெல்லாமே நரகலோக மாகிவிடும் !

    நல்லவராய் இருப்போரை நல்லபுள்ளி எனவழைப்போம்
    வல்லவராய் இருப்போரும் நல்லபுள்ளி ஆகிடுவார்
    சொல்லவல்ல விஷயமெல்லாம் நல்லபுள்ளி பெற்றுவிடும்
    நல்லபுள்ளி நிறைந்துவிடின் நன்மையங்கே குவிந்துவிடும் !

    எழுத்துக்குப் புள்ளிவைத்தால் மெய்யெழுத்தாய் மிளிர்ந்துவிடும்
    இழுக்குடைய செயல்செய்தால் மெய்மையங்கே அழிந்துவிடும்
    புள்ளிவைத்த மானைத்தான் யாவருமே விரும்பிடுவார்
    கள்ளநிறை நரியதனை காதலிப்பார் யாருமுண்டோ !

    புள்ளியது இடம்மாறின் கோலமெல்லாம் மாறிவிடும்
    கரும்புள்ளி செம்புள்ளி காறியே உமிழவைக்கும்
    நெற்றியிலே வைக்கும்புள்ளி வெற்றியினைக் காட்டிநிற்கும்
    நற்றமிழில் புள்ளியது நவின்றுவிடும் இலக்கணமே !

    ஏட்டினிலே புள்ளிவைத்தால் எல்லாமே கிழிந்துவிடும்
    புள்ளியில்லா எழுத்தினிலே தெள்ளுதமிழ் வளர்ந்ததுவே
    பிற்காலப் பெரும்புலவோர் புள்ளியினைத் தான்புகுத்தி
    இக்காலத் தமிழெழுத்தை எமக்களித்தார் ஏற்றமுடன் !

    பொட்டென்னும் பேரினிலே புள்ளிவைப்பார் தமிழ்மக்கள்
    கட்டழைக் காட்டியது களிப்பினையே நல்கிநிற்கும்
    மங்கலத்தைக் காட்டுதற்கு குங்குமத்தைப் பொட்டுவைத்து
    சந்தனமும் சேர்த்திடுவார் சந்தோஷம் கூடிவரும் !

    பெரும்பணத்தைக் கொண்டாரை பெரும்புள்ளி எனவழைப்போம்
    அரசியலில் பெரும்புள்ளி அனைத்தையுமே அள்ளிவிடும்
    பெரும்புள்ளி பலபேரும் பேயாட்டம் ஆடிடுவார்
    புள்ளியது பெயராலே புரட்சியே வெடித்தும்விடும் !

    வாசலிலே கோலமிட்டு மங்கலத்தைக் காட்டிடுவோம்
    மாக்கோலம் பூக்கோலம் வகைவகையாய் போட்டிடுவோம்
    புள்ளிவைத்துக் கோலமிடும் புள்ளிமானைக் குறிபார்க்கும்
    நல்லபுள்ளி கெட்டபுள்ளி நாமறிந்தால் நல்லதன்றோ !

    நல்லபுள்ளி நல்லகோலம் நலம்பயங்கும் யாவருக்கும்
    அல்லல்தரும் புள்ளியினால் அவதூறே வந்துநிற்கும்
    புள்ளியினைத் தேர்ந்தெடுத்து புதுக்கோலம் அமைத்திடுவோம்
    நல்லதெல்லாம் எம்வாழ்வில் அமைந்துவிடும் புள்ளியினால் !

    Share
  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல் . . . . . ( 238 )

    சக்தி சக்திதாசன்

    அன்பினியவர்களே !

    அன்பான வணக்கங்கள். இங்கிலாந்து வாழ் மக்கள் மனங்களில் மீண்டும் ஒரு பேரிடி. இரண்டு வாரங்களுக்கு முன்னர் துயரத்துடன் வரைந்த மடலின் துயர் ஆறுமுன்னே மீண்டும் ஒரு துயர் மடலை வரைவேன் என்று நான் சற்றும் எதிர்பார்த்திருக்கவில்லை.

    சிறிய காயம் பெரிய துன்பம் !
    ஆறுமுன்னே அடுத்த காயம்
    உடலில் என்றால் மருந்து போதும்
    உள்ளம் பாவம் என்ன செய்யும் !

    எனும் கவியரசர் கண்ணதாசனின் வரிகள் இன்றைய இங்கிலாந்து பெரும்பான்மை மக்களின் (நானும் உட்பட) நிலையை அழகாக எடுத்தியம்புகிறது. இங்கிலாந்தின் சமர் எனப்படும் வசந்தகாலம் பகல் மிக நீண்டதாக இருக்கும். விண்டர் எனப்படும் குளிர்கால அசெளகரியங்களைத் தாக்குப்பிடித்து சமர் எனப்படும் வசந்த காலத்தை நோக்கி ஆவலுடன் காத்திருப்பார்கள். அத்தகையதோர் அழகிய மாலைப் பொழுதினை மகிழ்ச்சியுடன் கழித்து கொண்டிருந்த ஒரு சனிக்கிழமை முன்னிரவு வேளை. இங்கிலாந்தைப் பார்த்து மகிழ வேண்டும் என்று வந்திருந்த பல சுற்றுலாப் பயணிகள் பலரும் களிப்புடன் வலம் வரும் வேளை உலகின் தலைசிறந்த நகரங்களில் ஒன்றான லண்டன் மாநகரம் ஜே ஜே என்று குதூகலித்துக் கொண்டிருந்த வேளை. சுமார் 10 மணியளவில் ஒரு வெண்ணிற வான் லண்டன் பிரிட்ஜ் எனும் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற லண்டன் மேம்பாலத்திலிருந்து தேம்ஸ் நதியின் அழகை ரசித்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் மீது மிலேச்சத்தனமாக நடைபாதையில் ஏறித் தாக்கியது. ஆம் இனவெறி, ,மதவெறி கொண்ட மூளையற்ற மூன்று பயங்கரவாதிகளின் செயல் லண்டன் நகரையே பதை பதைக்க வைத்துள்ளது. அது மட்டுமா ! அந்த வெண்ணிற வானை பாலத்தோடு மோத விட்டு விட்டு குதித்து ஓடிய அந்த மூன்று மனித மிருகங்களும் அருகிலுள்ள பரோ ஹை ஸ்ட்ரீட் எனும் பெருவீதியினுள் நுழைந்து அங்கே முன்னிரவு வேளையை மகிழ்வுடன் கழித்துக் கொண்டிருந்த ஏதுமறியா அப்பாவி மக்களின் மீது சாராமாரியாக வேறுபாடு இல்லாமல் கத்திக்குத்து நடத்தியுள்ளன.

    காவற்துறையினருக்கு செய்தி கிடைத்து சரியாக எட்டு நிமிடத்துக்குள் இங்கிலாந்து காவற்துறையினரால் அம்மூவரும் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டுள்ளார்கள். இம்மிலேச்சத்தனமான தாக்குதல்களின் விளைவு ! சுமார் ஏழு பேர் உயிரிழந்ததுடன் 48 பேர் காயங்களுடன் மருத்துவ மனையில் அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். உயிரிழந்தவர்கள் இங்கிலாந்து தேசத்தவர்கள் மட்டுமல்ல பன்னாட்டைச் சேர்ந்தவர்களும் இதிலடங்குவர். காதலனின் கண்முன்னே ஒரு இளம்பெண் பத்துத் தடவைகள் கத்தியால் குத்தப்பட்டு உயிரிழந்துள்ளார். இங்கிலாந்து போக்குவரத்துப் போலிஸ் உத்தியோகத்தவர் ஓய்விலிருந்தவேளையில் உதவிக்கு ஓடியபோது கத்திக்குத்துக்கு இலக்காகி உயிரிழந்துள்ளார்.

    ஏன் இந்த மிலேச்சத்தனம், ? இது யார் பெயரால் நடத்தப்படுகிறது ? இதனால் இவர்கள் காணப்போகும் விளைவுதான் என்ன ? எனும் பல கேள்விகள் இங்கிலாந்து மக்களின் மனங்களில் பெரும் அலைகளாக அடித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஏற்கனவே வேற்றினத்து மக்கள் , வேற்றுக் கலாச்சாரப் பின்னனி கொண்டவர்கள் இங்கிலாந்தில் இருப்பதை ஏற்றுக் கொள்ளாத இனத்துவேஷம், இனவாதம் முதலியவற்றைக் கொள்கைகளாகக் கொண்டவர்களின் கரங்களை வலுப்படுத்தும் செயல்களாகவே இவை அமைகின்றன. பல்லினக் கலாச்சாரம் எனும் வாழ்க்கை முறைக்கு இங்கிலாந்து ஒரு எடுத்துக்காட்டாக அமைந்திருக்கிறது என்று பெரும்பான்மை இங்கிலாந்து மக்கள் மகிழ்வதுவே இந்ந்நாட்டின் நடைமுறை. ஆனால் அதே சமயம் தேசியவாதிகள் எனத் தம்மைக் காட்டிக் கொள்வோர் சிலர் இப்பல்லினக் கலாச்சாரம் இங்கிலாந்தின் வாழ்க்கை முறைக்கு ஒரு சவாலாகவே அமையும் என்று கூப்பாடு போட்டார்கள். அவர்கள் இத்தகைய பயங்கரவாதத் தாக்குதல்களை தமது வாதத்துக்குச் சார்பாக எடுத்துக் கொள்கிறார்கள்.

    இங்கிலாந்தில் வாழும் பெரும்பான்மையான இஸ்லாமியர்கள் சமாதன மனமுடையவர்கள் . இந்நாட்டைத் தமது நாடாக எண்ணி வாழ்கிறார்கள். இத்தகைய தாக்குதல்கள் , மற்றும் தீவிரவாதக் கருத்துக்களை முற்றாக எதிர்ப்பவர்கள். ஆனால் இத்தகைய மூடர்களின் செயல்கள் ஒட்டுமொத்தமாக அனைத்து இஸ்லாமிய சமூகத்தின் மீதும் சேற்றை வாரி இறைக்கும் செயலாகவே இருக்கிறது. இஸ்லாமியர்கள் மட்டுமல்ல அனைத்து வேற்றுநாட்டிலிருந்து வந்து குடியேறியவர்கள் மீதும், அவர்களின் சந்ததியின் மீதும் இங்கிலாந்து மக்களுக்கு ஒருவிதமான பயத்தையும், சந்தேகத்தையுமே தோற்றுவிக்கும். அதுவும் குறிப்பாக ஆசிய இனத்தவர் மீது ,. இது எதிர்பார்க்கப் படவேண்டிய ஒன்றே !

    தத்தம்நாடுகளின் சர்வாதிகாரப் போக்குக்கு முகம் கொடுக்க முடியாமல் தனிமனித சுதந்திரத்தை இழந்து இங்லிலாந்துக்கு தஞ்சம் கேட்டு வருபவர்கள், உண்ணக் கொடுக்கும் கைகளையே கடிப்பது போல தமக்கு வாழ்வளித்த நாட்டையே சீரழிக்கும் செயலில் இறங்குவது மனதை மிகவும் வேதனைப் படுத்துகிறது.

    என்னை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள் சுமார் 42 வருடங்களுக்கு முன்னால் இங்கிலாந்துக்குள் மாணவனாக நுழைந்தேன். நான் பிறந்த நாட்டில் பதினெட்டே ஆண்டுகள் தான் வாழ்ந்துள்ளேன். நான் இங்கிலாந்துக்குப் புலம் பெயர்ந்தததுக்கு எவ்விதமான அரசியல் காரணகளும் இல்லை. வெறும் உயர்கல்விக்காகவும் என் வாழ்வை மேம்படுத்திக் கொள்வதற்காகவுமே நான் புலம் பெயர்ந்தேன். எனக்கு உயர் கல்வியளித்து,, பட்டமளித்து, எனக்கு இங்கே நிரந்தர வசிப்பிடம் கொடுத்து, என்னத் தனது நாட்டின் பிரஜையாக்கி, பணிபுரியும் வாய்ப்பளித்து வாழ்வாதாரத்தை ஏற்படுத்திக் கொடுத்து வாழவைத்தது இங்கிலாந்து என்றால் மிகையாகாது. எனது இந்த 42 வருட காலத்தில் நான் வேறுநாட்டிலிருந்து இங்கு வந்தவன் எனும் உணர்வைக் கல்வியிலோ, அன்று உத்தியோக வாய்ப்புக்களிலோ என்றுமே உணரப்பண்ணியதில்லை. இத்தகைய ஒரு சகிப்புத் தன்மை கொண்ட சமூகத்தை கண்பதென்பது அரிய பாக்கியமே !

    ஆனால் இன்றோ சிலர் தமக்கு அரசியல் தஞ்சமளித்த அன்றி வாறுமையிலிருந்து பாதுகாப்பளித்த இந்நாட்டிற்குத் தீங்கு விளைவிக்க எண்ணுவது, இந்நாட்டின் ஏதுமறியா மக்களின் உயிரைப் பறிக்கும் பாதகச் செயல்களைப் புரிவதை அவர்கள் எவ்வகையிலும் நியாயப்படுத்தி விட முடியாது. உலகின் எந்த ஒரு மதமும் அன்பையன்றி, அழிவை விதைப்பதற்காக ஆரம்பிக்கப்பட்டதில்லை. ஆனால் அம்மதத்தின் பெயரால் தமது வெறியைத் தணித்துக் கொள்வதினால் பல்லின மக்களும் இணைந்து வாழும் இம்மேற்கத்திஒய நாடுகளில் இனங்களிடையே கலாச்சாரப் பிரிவுகளைப் பெரிதாக்குவதையும், பிரிவினையைத் தோற்றுவிப்பதையும் தான் அவர்கள் சாதிக்கிறார்கள். அப்படி ஒரு சூழலை உருவாக்குவதே அவர்களின் நோக்கமாகத் தென்படுகிறது. தமது பின்புல நாடுகளில் பேச்சுரிமை, எழுத்துரிமை, தனிமனிதச் சுதந்திரம், ஊடகச் சுதந்திரம் ஆகியவற்றை இழந்தவர்கள் இங்கிலாந்து போன்ற நாடுகளில் வாழ்வோரின் அத்தகைய உரிமைகளுக்கு குந்தகம் விளைவிப்பதற்காலவே இப்பயங்கரவாதச் செயல்களைப் புரிவது போலவே தென்படுகிறது .

    இங்கிலாந்தின் பொதுத்தேர்தல் நடைபெறும் காலத்தில் அடுத்தடுத்து இரண்டு வார இடைவெளிகளில் இத்தகைய நிகழ்வுகளை நடத்தியது இங்கிலாந்தின் ஜனநாயகத் தேர்தலுக்கு இடையூறு விளைப்பதற்காகத்தான் இருக்கும் என்பது பலரது அபிப்பிராயம். ஆனால் இங்கிலாந்தின் ஜனநாயக நீரோட்டத்தில் இணைந்திருக்கும் அரசியல் கட்சிகள் அனைத்தும் ஒருமித்த குரலில் தேர்தல் குறிப்பிட்ட தேதியில் நடந்தே தீரும் நாமனைவரும் ஒன்று பட்டு எவ்வித சமூகப் பிரிவுகளிக்கும் உட்படாது இப்பயங்கரவாதிகளின் நோக்கத்தைத் தோற்கடிப்போம் என்று சங்கற்பம் பூண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால் இச்ச்செயல்கள் தேர்தல் பிரச்சார இறுதிக் கட்டத்தில் பிரச்சாரத்தின் போக்கை தேசியப் பாதுகாப்பென்னும் கொள்கையை நோக்கி அதிதீவிரமாக திசை திருப்பி விட்டிருக்கிறது.

    இக்கட்டுரை வெளியிடப்படும் யூன் 9ம் திகதி இங்கிலாந்தின் புதிய அரசை யார் அமைக்கப் போகிறார்கள் என்று தெரிந்துவிடும். அதைத் தொடர்ந்து இம்மூர்க்கத்தனமான பயங்கரவாதச் செயல்களின் விளைவாக இங்கிலாந்தின் சட்டங்களில் எத்தகைய மாற்றங்கள் கொண்டுவரப்படப் போகிறது என்பது தெரிந்துவிடும். அதைப் பற்றி அடுத்தடுத்த மடல்களில் கலந்துரையாடுவோம்.

    அன்பும், சமாதனமும், மத, மொழியிணக்கமும், எதுவிதமான பேதங்களுமற்ற சகோதரத்துவமுமே உலகின் அமைதிக்கு வழிகோலும். நாமனைவரும் நாம் வாழும் நாடுகளின் சட்டதிட்டங்களை மதித்து, எமக்கு வாழ்வளித்த நாட்டுக்கு உண்மையான பிரஜைகளாக வாழ்வதே நாம் பிறந்த எமது தாய்மண்ணுக்கு பெருமையளிக்கும் என்பதுவே உண்மையாகும்.

    மீண்டும் அடுத்த மடலில்
    அன்புடன்
    சக்தி சக்திதாசன்

    Share
  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    kesav
    ”பாதம் வருடும் பசுவைப் பதிஆசிர்
    வாதம் புரிதல் வெகுநேர்த்தி: -ஆதலால்
    அன்னையென்(று) எண்ணி அணுகினால் காத்தருள்வார்,
    தன்னையே கன்னையன் தந்து….!கிரேசி மோகன்….!

    Share
  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    unnamed (3)

    ”மாடவர், மாதவர், மாதாகே சவ்விரல்
    கோடவர், கோகுல கோபாலர், -வீடவர்,
    ராதை கரம்விலக்கிக், கீதை உரைநிறுத்தி,
    ஆதரவுக்(கு) ஓடும் அரி’’….கிரேசி மோகன்….!

    Share
  • இரண்டாம் உலகத்தமிழ் எழுத்தாளர்கள் மாநாடு!

    பவள சங்கரி

    1

    இதோ.. இதோ வந்துவிட்டது உலகத்தமிழ் எழுத்தாளர்கள் மாநாட்டுத் திருவிழா! என்னுடைய அமர்வு 11-06-17 – ஞாயிற்றுக்கிழமை ஔவையார் அரங்கில் திருமிகு என்.கண்ணன் (செயலர், முத்தமிழ்ப்பேரவை, புதுதில்லி) முன்னிலை, திருமிகு முனைவர் காவ்யா சண்முகசுந்தரம் தலைமையில், கடல்சார் வணிகமும் பண்டைத்தமிழகமும் பண்பாடும் என்ற பொருண்மையில் அமைகிறது. மிக மகிழ்ச்சியான தருணம். அற்புதமான இந்த வாய்ப்பளித்த நல்லுள்ளங்களுக்கு மனமார்ந்த நன்றி.

    New Doc 2017-06-06_2

    2

    3

    unnamed (1)

    unnamed (2)

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (115)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    DSC_0884
    69940943@N05_rபவள சங்கரி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (10.06.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையுமபெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

    Share
  • திருமந்திரத்தில் சில சிந்தனைத் துளிகள் (12)

    க. பாலசுப்பிரமணியன்

    பொன்னான நெஞ்சம் வேண்டுமே !

    திருமூலர்-1

    சிறிய வயதில் பள்ளியில் படித்த ஒரு கதை. மிடாஸ் என்ற ஒரு அரசன். அவனுக்கு உலகமே வியக்கும் வண்ணம் சொத்து இருந்தது. அவன் வீட்டு அறைகளெல்லாம் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தன. அவன் கருவூலத்தில் அளவிட முடியாத பொன் நகைகளும் முத்துக்களும் வைரங்களும் நவரத்தினங்களும்  தங்க நாணயங்களும் இருந்தன. ஆனாலும் அவனுக்கு திருப்தி இல்லை. இன்னும் கொஞ்சம் பொன் நம்மிடம் இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்ற பேராசைக்கடலில் மூழ்கிவிட்டான்.

    அந்த நேரத்தில் ஒரு தேவதை அங்கே வந்தது. “மிடாஸ், உலகிலேயே நீதான் அதிகமான பொன்னுக்குச் சொந்தக்காரனாக இருக்கிறாய். சந்தோஷம்தானே?” என்றது.  அவன் முகத்தில் இருந்த அதிருப்தியைக் கண்ட தேவதை “மிடாஸ் உனக்கு ஒரு வரம் தரலாம் என்று எண்ணுகிறேன். என்ன வேண்டும் என்று கேள்” என்றது.

    உடனே மிடாஸ் “நான் தொட்டதெல்லாம் பொன்னாக வேண்டும்.” எனக் கேட்டான். “அப்படியா? உன் விருப்பபடி நாளைக் காலை முதல் நீ தொட்டதெல்லாம் பொன்னாகும்: என்று வரமளித்து அந்த தேவதை மறைந்தது.

    மறுநாள் காலை எழுந்த மிடாஸ் தன் கட்டிலைத் தொட்டான். அது தங்கமானது. ஒவ்வொரு பொருளாக தொட்டுக்கொண்டே வந்தான். அனைத்தும் தங்கமாக மாறின. அளவில்லாத ஆனந்தத்தில்  குடிப்பதற்காக நீரை எடுத்தான் . அந்தத் தண்ணீரும் தங்கமாக மாறியது. அவனால் குடிக்க முடியவில்லை. சிற்றுண்டிக்காக அமர்ந்த மிடாஸ் ஒவ்வொரு உணவையும் தொட அது தங்கமாக மாறியது.

    பயந்து போன மிடாஸ் ஓடி வந்த தன் மகளைக் கட்டி அணைத்தான். மகளும் பொற்சிலையாக மாறினாள். துயரத்தில் மிதந்த  மிடாஸ் தேவதையிடம் தன்  தவறை உணர்ந்து மன்னிப்புக் கேட்டான். “எனக்குப் பொன்னே வேண்டாம். நல்ல   வாழ்க்கை மட்டும் போதும்”  என்று வேண்டினான்.

    இந்தக் கதை ஒரு மனிதனின் பொன்னாசைக்கு என்ன விளைவுகள் ஏற்படும் என்று உணர்த்துகின்றது.  புன்னகையைத்  தொலைத்து விட்டு  பொன்னகையைத் தேடும் உலகம் இதைப் புரிந்து கொள்ளவேண்டும் !!

    திருமூலர் கூறுகின்றார்

    கற்குழி தூரக் கனகுமுன்னத் தேடுவர்

    அக்குழி தூர்க்கை யாவருக்கும் அரியது

    அக்குழித் தூர்க்கும் அறிவை அறிந்தபின்

    அக்குழி தூறும் அழுக்கற்றவாறே.  

    “பிறப்பு என்ற குழியை பொன்னால் நிரப்ப முடியாது. உண்மை அறிவை நாடுங்கள். அதனால் தான் பிறப்பு என்னும் குழியை நிரப்ப முடியும்.”

    நல்ல சிந்தனைக்கு ஈடு இணை ஏதுமில்லை என்று வலியுறுத்திய கலீல் கிப்ரான் என்ற ஒரு தத்துவ அறிஞர் கூறிகின்றார் :” ஓர் டன் தங்கத்திற்கு ஈடாக ஒரு நல்ல சிந்தனையை யார் எனக்கு கொடுப்பார்?: என்று. “Who would sell me one beautiful thought for a ton of gold?”

    ஆகவே பொன்னில் நாம் வைத்திருக்கின்ற மாயையை நீக்கி பொன்னார்  மேனியனான இறைவனிடம் உள்ளத்தைச் செலுத்துதலே நமக்கு முக்திக்கு வழி காட்டும்  என்பதை நாம் உணர வேண்டும்.

    இப்படிப்பட்ட பேராசை நமக்கும் பிற்காலத்தில் சிறிதும் உதவாது என்ற கருத்தை முன்னிறுத்தி பட்டினத்தாரோ கீழ்கண்டவாறு அங்கலாய்க்கிறார்.

    மாணிக்க முத்து வயிரப் பணிபூண்டு

    ஆணிப்பொன் சிங்கா தனத்தி லிருந்தாலும்

    காணித்  திடலைநமன் கட்டியே  கைப்பிடித்தால்

    காணிப்பொன் கூடவராக காண்கிலமே நெஞ்சமே

    இதே கருத்தை வலியுறுத்தும் பத்ரகிரியாரும் இவ்வாறு உரைக்கின்றார்.

    மனதை ஒரு  வில்லாக்கி வான்பொறியை நாணாக்கி

    எனதறிவை அம்பாக்கி எய்வதினியெக்காலம்?

    ஆகவே ஆசைகளை அடக்கி நெஞ்சத்தில் இறைவனை நிறுத்தி அவனோடு ஒன்றிட முயன்றால் அவன் அருள் நிச்சயம் கிட்டிடும். ஆசைகள் உந்திவிடும் துயரங்களிலிருந்து நாம் நம்மை விடுவித்துக்கொள்ளலாம் .

    ஆனால் நமக்கு அடிக்கடி ஏற்படும் சந்தேகம் “இப்படியெல்லாம் நடக்குமா? இறைவன் அருள் நமக்கு கிட்டுமா?” என்பதே. இந்த சந்தேகங்களுக்கெல்லாம் முற்றுப்புள்ளி வைக்கும்  வகையில் மாணிக்க வாசகர் திருவாசகத்தில் அந்த விந்தையைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றார்

    மாடுஞ் சுற்றமும் மற்றுள போகமும்

    மங்கையும் தம்மோடுங்

    கூடி அங்குள குணங்களால் ஏறுண்டு

    குலாவியே திரிவேனை

    வீடுதந் தென்றன் வெந்தொழில் வீட்டிட

    பொன்மலர் கழல் காட்டி

    ஆடு வித்தென தகம்புகுந் தாண்டதோர்

    அற்புதம் அறியேனே.

    அந்த அருள் நமக்கு கிடைத்துவிட்டால் இந்தத் துயரமும் துன்பமும்தான் தொடருமோ? உறுதியாக அது தொடராது என்ற உண்மையை நமக்கு வள்ளுவர் பெருமான் எடுத்துரைக்கின்றார் :

    அருள்சேர்ந்த நெஞ்சினார்க் கில்லை இருள்சேர்ந்த

    இன்னா உலகம் புகல்.

    தொடரும் ..

    Share
  • “மேகம் போடும் தாளம்”

     

    பெருவை பார்த்தசாரதி
    ===================

    unnamed (3)

    கண்ணில் காணும் காட்சிகள் தோறும்
    எண்ணம் தரும் எழுத்துகளொவ் ஒன்றையும்
    வண்ணம் கலையாத இயற்கை எழிலையும்
    திண்ண முடன் திளைத்து நோக்கினால்..

    காட்டா றாயெழுமுன் எண்ணங்கள்!..அவை
    கனிந்து காதலாய்க் கசிந்துருகிப் படிந்திடுமே.
    கன்னலெனும் தமிழி லருங் கவிதையாக..அக்
    கவிதைக்குகந்த கருவுக்குப் பஞ்சமில்லை மகனே..!

    பாயில் படுத்துக் கொண்டே கவியெழுத
    பரந்து விரிந்த வானத்தைப் பாரதிலுன்
    பட்டுப் போன்ற எண்ணச்சிறகு விரியும்
    படபட வெனச் சிறகடிக்குமுன் சிந்தனைகள்..!

    மின்னலின் ஒலியுன் மூளையில் புகும்
    பின்னலாய் மேகம் போடும் தாளம்
    சன்னமாயுன் காதில் விழும் இனிமையாய்
    பின்னதி லெழும் பிரியமான பாவொன்று..!

    மண்மீதில் மலை பார்க்கின் பனிமூட்டமாம்
    வண்ணப் பூப்போலதில் விண்மீன் கூட்டமாம்
    விண்ணிலெழும் மேகம் போடும் தாளமதை
    பண்ணிசையாய்த் தொடுக்குமாம் விரிந்தவானம்..!

    என் எண்ணமுழுதும் விண்ணை நோக்க
    விண்ணிலிருந்து வந்ததுவோர் இசை நாதமந்த
    இசைக்குழுவில் இடம் பெற்றவர் எத்துணைபேர்.?
    ஆசையுடன் வினவுகிறேன் வெண்ணிலவே..!

    வானத்தினழகு மேடையில் சூரியனின் சுடர்விளக்கும்
    மின்னலின் மேளத்தோடு மேகம்போட்ட தாளமும்
    ஜதிஸ்வரம் பாடும் மழையின் ராகமுமிணைந்து
    ஸ்வரங்கள் ஏழில்பல சுகங்களைத் தரும்..!

    வான்மேடையில் நிகழும் அழகிப் போட்டியில்
    பூனைநடை பயிலும் வெண்ணிலவு…கார்
    வண்ணமேகம் போடும் தாளமுடன் சேர்ந்தால்
    உன்னழகு கூடிகவி உவமைக்குப் புகழ்சேர்க்கும்..!
    ==================================================================

    தினமணி கவிதைமணி தந்த தலைப்பு::“மேகம் போடும் தாளம்”

    நன்றி கவிதைமணி வெளியீடு::06-05-17

    Share
  • உமர் கயாம் ஈரடிப் பாக்கள்

     

    பாரசீக மூலம் : உமர் கயாம் ரூபையாத்

    ஆங்கில மூலம் : எட்வேர்டு ஃபிட்ஜெரால்டு

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா.

    [52]

    சுல்தான் மரணத் தளம் வெற்றுக் கூடாரம்,

    சொந்தமான பூமியாய் அவர்க் கெழுதப் பட்டது;

    எழுந்தார் சுல்தான்; அவரது கறுப்புத் தொண்டர்

    தாக்கி அடுத்தவரைப் புதைக்கத் தயாரிப்பார்.

    [52]
    But that is but a Tent wherein may rest
    A Sultan to the realm of Death addrest;
    The Sultan rises, and the dark Ferrash
    Strikes, and prepares it for another guest.

    [53]

    என் ஆத்மாவை அனுப்பினேன் இறப்புக்குப்

    பின்னே புலம்பெயரும் மாய உலகுக்கு;

    பலநாள் கடந்து திரும்பிய ஆத்மா பகரும்:

    “பார், சொர்க்கம், நரகம் கண்ட என்னை.”

    [53]
    I sent my Soul through the Invisible,
    Some letter of that After-life to spell:
    And after many days my Soul return’d
    And said, ‘Behold, Myself am Heav’n and Hell.’

    [54]

    சொர்க்க ஒளிக்காட்சி நிறைவேற்றும் இச்சை,

    நரக நெருப்பில் எரிந்த ஆத்மாவின் நிழல்,

    இருள்வெளியே வார்த் தெடுத்த நம்முடல்,

    தாமதமாய் வந்தாலும் விரைவில் அழியும்.

    [54].
    Heav’n but the Vision of fulfill’d Desire,
    And Hell the Shadow of a Soul on fire,
    Cast on the Darkness into which Ourselves,
    So late emerg’d from, shall so soon expire.
    +++++++++++++++++++

    Share
  • இழுத்துண்டு ஓடு

    தமிழ்த்தேனீ

    சபேசனுக்கு  இன்னும் கொஞ்சம் வெண்டைக்காய் போடு அவனுக்கு சின்ன வயசிலேருந்தே வெண்டைக்காய் பிடிக்கும் என்றார்  கண்ணன்
    கன்ணனின் மனைவி ஆனந்தி நிறைய இருக்கு சபேசன் அண்ணா கேட்டு சாப்பிடுங்க என்றாள்  
    
    சரி ஆனந்திம்மா  போடும்மா  சாப்படறேன் என்றபடி சாப்பிட்டுக்கொன்டே
    டேய் கண்ணா  இந்த  வாழ்க்கையிலே  நம்மைச் சுத்தி மனுஷ வடிவிலே இருக்கற  நரி பூனை சிங்கம் கரடி காட்டுநாய்,ஓநாய் மாதிரி இருக்கற மனுஷாகிட்டேருந்து நம்மளைக் காப்பாத்திண்டு ஓடறது இருக்கே
    
    அதுதாண்டா  பெரிய திறமையான காரியம்
    அப்பிடி ஓடி ஓடியே நாம ரெண்டு  பேரும் ஏதோ  நம்மாலான நம்மோட பொறுப்புக்களையெல்லாம் நிறைவேத்தி பிள்ளங்களையெல்லாம் படிக்கவும் வெச்சு  கல்யாணமும் செஞ்சு வெச்சு நிமிந்துட்டோம் , அதுனாலே  நிம்மதியா இருக்கு  என்றார்  கண்ணன்
    
    ஆமாம் கண்ணா நாம எங்கேயாவது  தவறும் போது உன் பொண்டாட்டி உன்னையும்  என் பொண்டாட்டி என்னையும் , அதே மாதிரி அவங்க  தவறும் போது நாமளும் அவங்களுக்கு  சொல்லிக் குடுத்து  இழுத்துண்டு ஓடித்தானே  இப்பிடி வளந்திருக்கோம்  என்றார் சபேசன்
    
    சபேசா  இப்போ  நினைச்சுப் பாக்கறேன்  நீ இதோ இருக்காளே கனகா இவளை நீயும் இவ உன்னையும் இழுத்துண்டு ஓடிட்டீங்கன்னு ஊரே  உங்களை  கரிச்சுக் கொட்டித்தே என்றார்  கண்ணன்
    
    கண்ணா   நீ ஆனந்தியைக் கல்யாணம் செஞ்சிண்டு இழுத்துண்டு  இவ்ளோ தூரம் வாழ்க்கையிலே ஓடி வந்திருக்கே
    நான்  இந்தக் கனகாவை இழுத்துண்டு ஓடிப் போயி கல்யாணம் செஞ்சுண்டிருக்கேன். 
    
    ஆனா  நாம ரெண்டு பேரும்  இன்னமும் 60 வயசாகியும் இன்னமும்  இழுத்துண்டு  ஓடிண்டேதானா  இருக்கோம் . பாதியிலே  விட்டுட்டு ஓடிடலையே  அதுதான்  விசேஷம்  என்றார்  சிரித்துக்கொண்டே
    
    ஆமா  சபேசா ஆனா இப்போ  இழுத்துண்டு ஓடிப்போய் பாதியிலேயே  விட்டுட்டு போயிடறாங்களே  அதுதான் ப்ரச்சனையா இருக்கு என்றார் கண்ணன்
    
    போறும்  வழியாதீங்க  என்று ஆனந்தியும் கனகாவும் ஏகோபித்த குரலில் சொன்னார்கள் , இழுக்கறதாம் ஓடறதாம்  வாழ்க்கையிலே  ரெண்டு பேருமே சேர்ந்து ஒத்துமையா இழுத்துண்டு ஓடினாத்தானே  வண்டி நல்லா  ஓடும்   என்றாள் ஆனந்தி
    அதானே  என்றாள் கனகா
    
    
                   சுபம்
    
    Share