வல்லமை

Author: admin

  • சாலு மரதா திம்மக்கா!

    சாலு மரதா திம்மக்கா!

    சாமிநாதன் ராம்பிரகாஷ்

    நாம் உயிர் வாழ மரங்கள் எவ்வளவு இன்றியமையாதவை என்று நாம் இப்போதுதான் உணர்கின்றோம். மரங்கள் இல்லாமல் இயற்கைக் காற்றும் இல்லை, மழையும் இல்லை. இவ்வளவு ஏன் புவியும் அதிக வெப்பமடைந்து சுவாசக் காற்றிலே நஞ்சும் கலந்து விடுகின்றது. இப்படி நம் வாழ்வின் ஓர் அங்கமான மரங்களை நாம் மிகத் தாமதமாகவே புரிந்துகொண்டுள்ளோம்.

    ஆனால் தனக்கு நினைவு தெரிந்தது முதல் இன்று வரை அதாவது நூறு வயதையும் கடந்து, மரம் நடுவதையே தனது உயிர் மூச்சாகக் கொண்டு வாழும், கர்நாடகா மாநிலத்தைச் சேர்ந்த சாதனை நாயகி திம்மக்கா அவர்களைப் பற்றியதே இந்தப் பதிவு.

    1910ஆம் ஆண்டில் கர்நாடகா மாநிலம் குப்பி தாலுகாவில் பிறந்தவர் இவர். தந்தை, வசதியற்ற விவசாயி.

    சிறு வயதிலேயே திருமணம் முடித்து, கூடூர் என்னும் ஊருக்கு குடிபெயர்ந்தார். திருமணம் முடிந்து ஆண்டுகள் பல ஆகியும் குழந்தைப் பேறு ஏற்படவில்லை. கேட்கவும் வேண்டுமா நம் சுற்றத்தைப் பற்றி… ஆளாளுக்கு வாய்க்கு வந்த வசைகளையும், கதைகளையும் கட்ட, மிகவும் மனம் வருந்தித் தவித்தார்.

    இதிலிருந்து மீள, மீண்டும் தனக்குப் பிடித்த மரங்களை வளர்க்கத் தொடங்கினார்… அவரின் கணவரும் அதற்கு மிகவும் உறுதுணையாக இருந்தார். அங்கே தொடங்கியது சப்தமற்ற ஒரு பசுமைப் புரட்சி. ஆம், கிட்டத்தட்ட ஆயிரம் ஆலமரங்கள் …

    நான்கு கிலோ மீட்டர் தொலைவிற்கு! ஹுள்ளிக்கள் கூடூர் தேசிய நெடுஞ்சாலையில் அரங்கேறியது அந்த அதிசயம்.

    1990ஆம் வருடம் அவரின் கணவர் தவறிவிட்டார். பின்னர் மரம் வளர்ப்பதே இவரின் முழு நேரப் பணி! அவர்கள் நட்ட மரங்களை நடந்தே சென்று பராமரித்து வந்தார். அது தவிர பல்வேறு மரங்களையும் நட்டு வளர்க்கத் தொடங்கினார். திக்கெட்டும் திம்மக்காவின் புகழ் பரவத் துவங்கியது. பல்வேறு சேவை அமைப்புகள், பசுமைப் பணியாளர்கள், தொண்டர்கள் ஆகியோரின் நாயகியாக மாறினார் அவர்.

    பசுமை நிகழ்ச்சிகளில் இவரே தலைமையாகவும் சிறப்பு விருந்தினராகவும் கலந்துகொண்டு அனைவரையும் ஊக்கப்படுத்தினார். பல்வேறு அமைப்பினருடன் சேர்ந்து மேலும் பத்து ஆயிரம் மரங்களை நட்டு நீரூற்றி வந்தார்.

    இப்படி இருக்க… கர்நாடகா அரசாங்கமே அவர் நெடுஞ்சாலையில் நட்ட மரங்களைப் பராமரிக்கத் தொடங்கி, அவருக்கு ‘சாலு மரதா திம்மக்கா’ [Saalumarada சாலுமரதா (வரிசையான மரங்களின்) திம்மக்கா] என்னும் பட்டத்தை வழங்கிக் கௌரவித்தது. இந்த ஆண்டு மத்திய அரசு இவருக்கு ‘பத்மஸ்ரீ ‘ விருது வழங்கிக் கௌரவித்தது.

    இன்றும் அவர் அதே பணிகளைச் செய்துகொண்டு வருகிறார். நூறு வயது கடந்துவிட்டது இவருக்கு! ஆனால் இன்னும் அதே ஆர்வம், சுறுசுறுப்பு, விடாமுயற்சி.

    நம்மால் என்ன செய்ய முடியும் என்போருக்கு இவரின் வாழ்வே ஒரு மிகப் பெரிய உதாரணம். எண்ணத்தில் உறுதி இருந்தால் செயலில் தளர்ச்சி வராது. அமேசான் காடுகள் கருகியதைக் கண்டு மனம் உருகிய நாம், அதற்கு மேல் என்ன செய்துவிட்டோம்? என்ன செய்யப் போகிறோம்?

    வாருங்கள் செயலில் இறங்குவோம்… எண்ணற்ற சேவை அமைப்புகள் உள்ளன, அவர்களுடன் இணைந்து நம்மால் ஆனதைச் செய்வோம்.

    Share
  • வாழ்ந்த விக்கிப்பீடியா!

    வாழ்ந்த விக்கிப்பீடியா!

    சாமிநாதன் ராம்பிரகாஷ்  

    எல்லோரும் வரலாறு, காதல், இலக்கியம் என்று எழுதிக்கொண்டிருந்த போது, இயந்திரம், இயற்பியல் என்று அறிவியல் சார்ந்த சிறுகதைகளைப் படைத்தார். அதுவும் எல்லோருக்கும் புரியும் வகையில் எளிமையாய்.

    அவர்தான் எழுத்தாளர் சுஜாதா ரங்கராஜன்.

    நம் முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் ஐயா அப்துல் கலாம் படித்த அதே ஆண்டில்தான் இவரும் சென்னை தொழில்நுட்பக் கல்லூரியில் படித்தார். துறைகள் வெவ்வேறு. அப்போது அதிகம் சந்தித்துக்கொண்டதும் கிடையாதாம்.

    மத்திய அரசாங்க நிறுவனங்களான விமானத் துறையில் பதினான்கு ஆண்டுகள் டில்லியில், பிறகு பெங்களூரு பாரத் எலக்ட்ரானிக்ஸ் எனப் பணியாற்றியவர்.

    வாக்களிக்கும் ஈ.வி.எம். எந்திரத்தை உருவாக்குவதில் தலைமை வகித்துச் சாதனை புரிந்தார்.

    பொறியாளர், எழுத்தாளர், பத்திரிகை ஆசிரியர் எனப் பலப் பரிமாணங்களில் தனது பன்முகத் தன்மையைக் காட்டி அசத்தியவர்.

    இவரது கதைகள் மட்டுமல்ல, அவற்றுக்கு இவர் வைக்கும் தலைப்பும் மிக வித்தியாசமானவை.

    உதாரணமாக “நில்லுங்கள் ராஜாவே”, “ஆ”,  “நைலான் கயிறு”, “திமிலா”, தேஜஸ்வினி எனச் சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

    இன்று நாம் பயன்படுத்தும் ஹாலோகிராம் பிசிக்ஸ், புஷ் நோட்ஸ், தொடு திரை, சிலிகான் ஜாலங்கள் போன்றவற்றை 1978ஆம் ஆண்டே கூற ஆரம்பித்துவிட்டார், அவரின் எழுத்துகளின் மூலமாக.

    அவரின் எழுத்துகள் மிக நேர்த்தியானவை, படிப்பவரை எளிதில் கவரக்கூடியவை.

    அவருடைய ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள் என்னும் சிறுகதைத் தொகுப்பு ஒன்றே அவரின் ஆற்றலுக்குப் பெரும் சாட்சி! காட்சிகளின் விவரிப்பு, கதாபாத்திரங்களின் ஆழம், கற்பனை என நம்மையும் அந்த ஸ்ரீரங்கத்து வீதிகளுக்கே கொண்டு சென்று விடும்.

    ஒரு கட்டத்தில்  இவரது எழுத்துகள் இடம்பெறாத பத்திரிக்கை, தமிழகத்திலே இல்லை என்ற நிலை வந்தது.

    கதை, கட்டுரை, கேள்வி பதில் பகுதி, இலக்கணம், இலக்கியம், வாழ்வியல் அனுபவங்கள் எனப் பல்வேறு வகையில் மக்களுடன் தொடர்பில் இருந்தார்.

    இயக்குநர் இமயம் கே.பி. அவர்கள் இயக்கிய “நினைத்தாலே இனிக்கும்” என்ற படத்திற்குத் தான் முதலில் வசனம் எழுத ஆரம்பித்தார்.

    பிறகு அவர் எழுதிய விக்ரம், கரையெல்லாம் செண்பகப்பூ, காயத்திரி, பிரியா போன்றவை திரைப்படமாக எடுக்கப்பட்டன.

    ஒரு கட்டத்தில் ஷங்கர், மணிரத்னம் ஆகிய இருவருக்கும் ஆஸ்தான எழுத்தாளர் ஆனார்.

    ஆயுத எழுத்து, அந்நியன், ரோஜா, இந்தியன், சிவாஜி, எந்திரன்  போன்ற படங்களில் இவரது வசனம் மிகப் பிரபலம் அடைந்தது.

    பாய்ஸ் படத்தில் இவரது வசனங்கள் எதிர்ப்பிற்கு உள்ளாயின. அதையும் அவர் மிக லாகவமாகக் கையாண்டார்.

    அவர் அமரர் கல்கியின் பொன்னியின் செல்வன் நாவலைச் சுருக்கமாகத் திரைப்படமாக எடுக்கும் அளவுக்கு மணி சாருக்காகத் தயார் செய்து வந்தார். ஆனால் அது முடிவுறும் தறுவாயில் இறைவன் அடி சேர்ந்துவிட்டார்.

    அவரது நினைவேந்தல் விழாவில்,  இயக்குநர் ஷங்கர் இப்படிப் பேசினார்.

    “கொஞ்சம் கூட அலட்டல் அற்றவர், வேஷம் கிடையாது, மிக எளிமையானவர், முகஸ்துதி விரும்பாதவர். இந்தியன் படத்திற்காக அவரைச் சந்திக்கச் சென்றேன் அப்போது அவர் விகடனில் பொறுப்பு ஆசிரியர்.

    வந்தார், கதையைக் கேட்டார்… ஓகே பண்ணலாம் என்றார் .

    சம்பளம் பற்றிக் கேட்டேன் போன படத்துக்கு என்ன குடுத்தீங்களோ அதே போதும் என்றார்.

    அவருக்குப் புதிய எண்ணங்களே பெரிது , காசு பணம் அல்ல. மேலும் கமலஹாசன் அவர்களுடன் பேசப் பெரிதும் உதவியாக இருந்தார்.

    மேலும்  எனக்காக அவரிடம், ஷங்கர் நல்லா அருமையா ஒரு ஸ்கிரிப்ட் ரெடி பண்ணியிருக்கார், நீங்க வந்து நடிச்சு குடுத்தா மட்டும் போதும் என்று கூறினார்”

    இவ்வாறு இயக்குநர் ஷங்கர் குறிப்பிட்டார்.

    விக்கிப்பீடியாவாக வாழ்ந்த சுஜாதா, நம் நினைவுகளில் இன்றும் வாழ்கிறார்.

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-13

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-13

    தி. இரா. மீனா      

    காட்டகூட்டய்யாவின் மனைவி ரேச்சவ்வே:

    ரேச்சவ்வே என்ற பெண் வசனகாரரான இவரின் கணவர் பெயர் காட்டகூட்டய்யா. “நிஜசாந்தேஸ்வரன் “ இவரது முத்திரையாகும்.

    “மலடான பசு பால் கறக்குமா?
    விரதம் கடைப்பிடிக்காதவரோடு இணையலாமா?
    விரும்பினால் நீ சேர்ந்து கொள் ;நான் சேரேன்
    நிஜசாந்தேஸ்வரனே”

    காடசித்தேஸ்வரா:

    சித்தகிரி மடத்தின் தலைமைப் பொறுப்பு இவரது காயகம். ”காடனொளகாத சங்கரப்பிரிய சென்ன கதம்பலிங்க நிர்மாயப் பிரபு“ இவரது முத்திரையாகும்.

    1. “இன்று கவலையுள்ளோர் பன்றிகள்
    நாளைய கவலையுள்ளோர் நாய்கள்
    தன் கவலையுள்ளோர் துறவிகள்
    உன் கவலையிலிருப்போர் சரணர்கள்
    காடனொளகாத சங்கரப்பிரிய சென்ன கதம்பலிங்க
    நிர்மாயப் பிரபுவே”

    2. “ஜங்கமரைக் கண்டால் கோபிப்பர்
    துறவிகளைக் கண்டால் வணங்குவர்
    இலிங்கம் கண்டால் ஒதுங்குவர்
    சிவவழிபாடெனில் திட்டுவர்
    நரபூசையெனில் மகிழ்வர்
    குரு தந்த இலிங்கம் நம்பமாட்டார்
    அந்தணன் உயர்வு பறையன் தாழ்வென
    நூற்றியோரு  சாதிகள் கூடியிருக்க
    கள்வனொருவன் இலிங்கமென நட்டு வைத்த ஒன்றிற்கு
    நோன்பிருந்து நியமம் காப்பர்
    இது போன்ற பக்தர்களுக்கு  எப்படி அருள்வான்
    காடனொளகாத சங்கரப்பிரிய சென்ன கதம்பலிங்க
    நிர்மாயப் பிரபுவே”

    காலகண்ணிய காமம்மா:

    கயிறு திரிக்கும் காயகம் இவருடையது. “நிர்பீத்த நிஜலிங்கம்” இவரது முத்திரையாகும்.

    “இலிங்கத்தில் என் புலன்களை இணைப்பேன்
    குருலிங்க சரணரின் பாதம் வணங்குவேன்
    இழிவான விரதத்தவரை அழிப்பேன்
    நிர்பீதி நிஜலிங்கத்தில்”

    கின்னரி பிரம்மய்யா:

    ஆந்திர மாநிலத்தைச் சேர்ந்தவர். அங்கிருந்தவரை பொற்கொல்லனாக காயகம். கல்யாண் நகருக்கு வந்தபிறகு கின்னரி என்னும் இசைக்கருவியை வாசிக்கத் தொதங்கி அதையே காயகமாகக் கொண்டதால் கின்னரி பிரம்மய்யா ஆனார்.அக்கமாதேவியின் மீது உயர்ந்த மரியாதையுடையவர். “மகாலிங்கத் திரிபுராந்தகா” இவரது முத்திரையாகும்

    “ஆடை பாலை பொன் பாத்திரத்தில் பருகுவது பெருமையெனில்
    மண் பாத்திரத்தில் பருகுவது பெருமையற்றதா?
    சிவவழிபாடு செய்கிற உடல் புனிதமின்றிப் போகுமோ
    மகாலிங்க திரிபுராந்தலிங்கமே? “

    கீலாரத பீமண்ணா:

    பசுமாடு வளர்க்கும் காயகம் இவருடையது. “ஹரிபுர திரிபுராந்தகாலிங்கா “என்பது இவரது முத்திரையாகும்.

    1. ’கற்பூர விளக்கில் திரி வைத்து எரிக்க முடியுமா?
    புல்லும் தழையும் கொண்டு நெருப்பெரியுமா?
    தன்னுடலில் குத்தி வாளின் கூர்மையை நிரூபிக்கலாமா?
    அந்தந்த குணங்கள் பொருந்தும் அததற்கு
    மெய்லிங்கமறிந்தவனுக்கு வேறுபாடு புரியும்
    திரிபுராந்தகலிங்கமறிந்தவன் செயலிது”

    2. “வேட்டைக்காரன்,மீனவன் ,பொற்கொல்லன் போல
    வெறும் சொல்லில் பிரம்மம் பேசி சம்சார வாழ்வில்
    மூழ்கியும் வெந்தும் போகிறவர் பிரம்மத்தில் எப்படிச் சுகம்
    பெறுவர்?அறிவோடு வேற்றுமைகளைக் களைவோரே
    திரிபுராந்தகலிங்கனை வழிபடுவதற்குரியர்”

    குஷ்டகி கரிபசவேஸ்வரா :

    குஷ்டகி நகரிலுள்ள கல் மடத்தின் தலைமைப் பொறுப்பு இவரது காயகம். ”அகண்ட பரிபூர்ண கனகலிங்க குரு சென்ன பசவேஸ்வரா“ இவரது முத்திரையாகும். இயல்பான நிலையிலான சொற்கள் வசனங்களில் இடம் பெற்றுள்ளன.

    1. “இடுப்பின் இலிங்கம் மறந்து
    கோயிலின் இலிங்கம் முன்னால் நின்று
    சொற்களை வாரியிறைக்கும்
    திருடர் புலையர் முகம் காணக் கூடாது
    அகண்ட பரிபூரண கனகலிங்க குரு
    சென்ன பசவேஸ்வரன் சாட்சியாக”

    2. “ஒழுக்கம் என்பதென்ன? அது சூலமா?
    பளிங்கு நீரை சட்டியில் எடுத்து வருவது ஒழுக்கமா?
    பரவுகின்ற மனதை கட்டுக்குள் வைப்பதே ஒழுக்கம்
    பெண்ணின் வண்ணம் கண்டு மயங்காததுவே ஒழுக்கம்
    பருவத்தின் கர்மம் வெல்வதே ஒழுக்கம்
    அகண்ட பரிபூரண கனகலிங்க குரு
    சென்ன பசவேஸ்வரன் சாட்சியாக”

    3. “பல்லக்கில் அமர்ந்தால் பன்றி மன்னனாக முடியுமா?
    சேணம் போட்டால் நாய் குதிரையாக முடியுமா?
    சிறு பெண்ணொருத்தி வேசியாவாளோ?
    பொன் இரும்பாக முடியுமா?
    பக்தியில் பிழை செய்கிறவன் பார்ப்பதற்கு உகந்தவனில்லை
    அகண்ட பரிபூரண கனகலிங்க குரு
    சென்ன பசவேஸ்வரன் சாட்சியாக”

    கூகின மாரய்யா:

    கல்யாணில் புரட்சி நடக்கும் காலகட்டத்தில் சரணர்களைப் பாதுகாக்கும் பணியைக் கொண்டவர். பிஜ்ஜளன் படை வரும்போது அதையறியும் மாரய்யா கூவிக் குரல் கொடுத்து மக்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்ததால் எச்சரிக்கை இவரது காயகமாகும். பிஜ்ஜளன்-சரணர் போராட்டத்தில் இறந்தவர்.”மக மகிம மாரேஸ்வரா” இவரது முத்திரையாகும்.

    “போலியான கல்லை மெருகிடுவாரேயன்றி
    அசலான கல்லுக்கு ஒளிதர முயல்வாரோ?
    சம்சாரத்திலிருப்பவனுக்கு ஆசையும் கோபமுமுண்டு
    உயர் குணம் கொண்ட சரணருக்கு இரண்டும் ஒன்றே.
    வேறுபாடற்ற இவ்வியல்பான இலிங்கம் தரித்தவன்
    மகாமகிமா மாரேஸ்வரனின் சரணராம்”

    கொட்டணத சோமம்மா:

    நெல் குத்துவது இவரது காயகமாகும்.சரணர்களின் வீடுகளுக்குச் சென்று நெல் குத்தி அரிசியாக்கித் தருவது. இந்த காயகத்தால் கிடைக்கும் பணத்தைக் கொண்டு குருலிங்க ஜங்கம பணி செய்தவர். ”நிர்லஜ்ஜ சாந்தேஸ்வரா“ இவரது முத்திரையாகும். காயகம் சார்ந்த சொற்களே வசனத்தில் பெரும்பாலும் இடம் பெற்றுள்ளது.

    “பதமறியாமல் குத்தினால் கிடைப்பதுநொய்யேயன்றி அரிசியில்லை
    ஈனரோடு சேர்ந்தால் நரகமல்லாது சுவர்க்கமில்லை
    அறியாமல் பிழை செய்தால் போகட்டும் ,அறிந்தே செய்யின்
    சுடுகத்தியால் செவியறுப்பார் அறிந்தும் தவறேன்
    ஆணை நிர்லஜ்ஜேஸ்வரனே “

                                 [தொடரும்]

    Share
  • சிறுகதைப் பயிற்சிப் பட்டறை

    சிறுகதைப் பயிற்சிப் பட்டறை

    தமிழிலக்கிய மாணவர்களுக்கான சிறுகதைப் பயிற்சிப் பட்டறை, 2/3/2020 திங்கள் அன்று சிக்கண்ணா அரசு கலைக்கலூரி, திருப்பூரில் நடைபெற்றது. தமிழ்த்துறைத் தலைவர் பாலசுப்ரமணீயன் தலைமை தாங்கினார்.

    கல்லூரி முதல்வர் சி.வி. தீபா தொடக்க உரை நிகழ்த்தினார். அவரின் உரையில் :

    தமிழ் உலகத்தின் மூத்த மொழிகளில் ஒன்றாகும். படித்து உணர்ந்து கொள்ள தமிழில் பல்வேறு செவ்விலக்கியங்களும் நவீனப் படைப்புகளும் உள்ளன. நம் நாட்டுப் பிதா காந்தி அவர்கள் தன் தாய் மொழியான குஜராத் மொழியில் எழுதுவதிலேயே ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். அவரின் சுயசரிதையையும் அவரின் தாய்மொழியில்தான் எழுதினார். தாய்மொழியில் கற்பதும் எழுதுவதும் பேரின்பம் தரும். இதயத்தைத் தொடும்.. தமிழில் மாணவர்கள் படைப்பிலக்கியங்களைப் படிப்பதும், படைப்பதும் அவர்களீன் வாழ்க்கையை மேம்படுத்தும்  என்றார்.

    பொருளியல் துறைத்தலைவர் மு.கி. விநாயகமூர்த்தி, வரலாற்றுத்துறைத் தலைவர் சங்கமேஸ்வரன் ஆகியோர் வாழ்த்திப் பேசினர்

    எழுத்தாளர்கள்  எஸ் ஏ காதர், துசோபிரபாகர், சுப்ரபாரதிமணியன், ஆகியோர் சிறுகதைப் பயிற்சிப்  பட்டறையை நடத்தினர். தமிழ்ச்சிறுகதையின் தோற்றமும் வளர்ச்சியும், வடிவங்கள், நவீன சிறுகதை அம்சங்கள் ஆகியவை குறித்து பயிற்சிகள் அளித்தனர்.

    முனைவர் பி. கருணாகரன், தமிழ்த்துறை கவுரவ விரிவுரையாளர் நன்றி கூறினார்.

    Share
  • திருப்பு முனை

    திருப்பு முனை

    சு. திரிவேணி
    கோயம்புத்தூர்

    சுபாஷ் குட்டியோட வீடு ரொம்ப அழகா இருக்கும். வீட்டுக்கு முன்னாடி ரெண்டு பக்கமும் பெரிய வேப்பமரம் நிக்கும். ஒரு குட்டி அணில் தினமும் ஒரு மரத்துல இருந்து இன்னொரு மரத்திற்குத் தாவித் தாவி விளையாடும். கொஞ்ச நேரம் தனியாக விளையாடும்; அப்புறமா அதைவிடப் பெரிய இன்னொரு அணிலைக் கூட்டிட்டு வரும். வேப்ப மரத்தின் கிளை பிரியற இடத்துல வரிசையா மூணு சின்ன ஓட்டை இருக்கும். இந்த ரெண்டு அணிலும் ஒவ்வொரு ஓட்டையா போய் எட்டிப் பார்க்கும்; ஓடிவந்து ஒண்ணா நிற்கும்; திரும்ப தனியா போய் எட்டிப் பார்க்கும்; மறுபடி ஓடி வந்து பக்கத்து பக்கத்துல நின்னுக்கும். சுபாஷிற்கு ரொம்பப் பிடித்த வேடிக்கை இதுதான். தினமும் பார்த்தாலும் சலிக்காது. வேறு எங்கேயும் அதிகமா போகமாட்டான். யாரு கூடயும் அதிகமா பேசவும் மாட்டான்.

    சுபாஷ் குட்டி ஏன் மத்த பசங்க கூட அவ்வளவு விளையாடுவது இல்லைன்னு அவங்க அம்மாவுக்கு ஒரே யோசனையா இருந்துச்சு. அன்னிக்கு அவன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அவங்களும் அணில அவனை மாதிரியே வேடிக்கை பார்த்தாங்க. சுபாஷுக்கு சந்தோஷம் தாங்கலை!

    “பண்ணும் பிரெட்டும் ரொம்ப க்யூட் மா!” காமிச்சு காமிச்சு கைகொட்டி சிரித்தான். இரண்டு அணில்களுக்கும் அவன் அப்படித்தான் பெயர் வைத்திருந்தான்.

    அவங்க அம்மாவுக்கு அவனோட உலகமே அந்த ரெண்டு அணில்தான்னு புரிஞ்சது. ஆனா ஏன்னு புரியல.

    மெதுவா பேசிக்கிட்டே கேட்டாங்க, “சுபாஷ் குட்டிக்கு பண்ணும் பிரெட்டும் தான் பிரெண்ட்ஸா? ஜாம் எல்லாம் இல்லையா?”

    ஜாம் பக்கத்து வீட்டுப் பையன். அவன் பேரு ஜெரோம். ஆனால் எல்லோரும் “ஜாம்” என்று தான் கூப்பிடுவார்கள். அம்மா கேட்டதும் சுபாஷுக்கு முகம் வாடி போச்சு.

    “இல்லமா.. அவங்க எல்லாம் என்னை சேர்த்துக்க மாட்டாங்க. என்னால வேகமா ஓட முடியல. கீழே விழுந்துட்டா என்னைப் பார்த்து சிரிப்பார்கள். ‘நீ வேணாம். போடா ஓரமா’னு திட்டுவாங்க. அதான் நான் யார் கூடயும் விளையாடுவதில்லை. ஆனா என்னோட பண்ணும் பிரடும் என்னோட நல்ல விளையாடும் தெரியுமா. என்ன எதுவுமே சொல்லாது”.

    சுபாஷ் அம்மாவுக்கு மனசுக்கு கஷ்டமா இருந்துச்சு. சுபாஷுக்கு காலில் பலம் குறைவு. அவன் ஓடி ஆடி விளையாட, விளையாட அது தானாகவே சரியாகி விடும். ஆனால் சுபாஷ் விளையாடவே போகமாட்டேன் என்று இருப்பது வருத்தமா இருந்துச்சு அவங்களுக்கு. அவன் மனசுல எவ்வளவு வருத்தம் இருக்கு. அதை முதல்ல சரி பண்ணனும்னு முடிவு பண்ணாங்க.

    “சுபாஷ்! நாளைக்கு ஸ்கூல் இருக்கா” ன்னு கேட்டாங்க.

    “இல்ல மா. காந்தி ஜெயந்தி. லீவு”

    அம்மாவுக்கு சந்தோஷமா இருந்தது. நம்ம பையனை சரிப்படுத்த ஒரு ஆள் கிடைச்சுட்டாங்க என்று தோணுச்சு.

    “காந்தி யாருன்னு தெரியுமா தம்பி?” ன்னு கேட்டாங்க.

    “காந்தித் தாத்தா”

    “அவரோட கதை தெரியுமா?”

    கதை கேட்க ஆசைப்படாத குழந்தை இருக்குமா?

    “அம்மா! அம்மா! ப்ளீஸ் சொல்லுங்க”

    “காந்தித் தாத்தா சின்ன வயசுல ரொம்பப் பயந்தாங்கொள்ளியா இருந்தாரு. அவங்க கிட்ட ஒரு அம்மா, உனக்கு எப்பல்லாம் பயமாயிருக்கோ அப்பல்லாம் உன்கூட சாமி இருக்கிறதா நினைச்சுக்கோனு சொல்லி ‘ராமா ராமா’ என்று சொல்ல கத்துக் கொடுத்தாங்க. அவரும், நாம தனியா இல்ல, நம்ம கூட சாமி இருக்குன்னு நினைச்சு நினைச்சு தைரியம் ஆயிட்டாரு.

    சரி, தைரியமா இருக்காரேன்னு அவங்க அப்பா தன்னை மாதிரியே வக்கீல் ஆகட்டும்னு படிக்க வச்சாரு”

    “அப்புறம்?”

    “வக்கீலுக்குப் படித்து முதன்முதலாகக் கோர்ட்டுக்கு வாதாடப் போன காந்திக்குப் பயத்துல கைகாலெல்லாம் நடுங்க ஆரம்பிச்சுருச்சு. ரொம்பப் பயந்து போய் பேச ஆரம்பிக்காமலேயே ஓடி வந்துவிட்டார். இனிமே கோர்ட் பக்கமே போக கூடாதுன்னு முடிவு பண்ணிட்டாரு”.

    “அச்சச்சோ! அவ்வளவு பெரிய பயந்தாங்கொள்ளியா காந்தித்தாத்தா? அப்புறம் அவரை ஏம்மா தேசத்தந்தை என்று சொல்றாங்க? ஆனா அவர் தானே ஆங்கிலேயரை எதிர்த்து சண்டை போட்டு ஜெயிச்சது? அது வேற காந்தியா? அப்போ இந்த காந்தி அதுக்கப்புறம் வேலைக்குப் போகலையா? அப்புறம் சாப்பாட்டுக்கு என்ன பண்ணினார்?” என்று கேள்விகளை அடுக்கத் தொடங்கினான்.

    “பொறு! பொறு! சொல்றேன்… எல்லார் முன்னாடியும் பேச பயந்துக்கிட்டு ஓடி வந்தார் இல்ல, அது இங்கே இல்லை; தென்னாபிரிக்கா!

    கொஞ்ச நாள் கழிச்சு தென்னாப்பிரிக்காவில் ட்ரெயின்ல போயிட்டு இருந்த அவரைக் கீழே தள்ளி விட்டார்கள்…”

    “ஏன்மா டிக்கெட் வாங்கலையா?”

    “இல்ல, டிக்கெட் வச்சிருந்தாரு. இவரு கருப்பா இருக்காருன்னு சொல்லிக் கீழே தள்ளி விட்டுட்டாங்க.”

    “கருப்பா இருக்கிறதுக்கும் கீழே தள்ளறதுக்கும் என்னம்மா சம்பந்தம்?”

    “இருக்குப்பா. அங்க எல்லாம் வெள்ளையா இருக்கிறவங்க சொகுசாய் இருப்பாங்க. கருப்பாய் இருக்கிறவங்களை ரொம்ப மோசமா நடத்துவாங்க. அதான் காந்தியையும் கீழே தள்ளி விட்டுட்டாங்க. அப்புறம் கீழே விழுந்த காந்தி திரும்ப எந்திரிச்சு நான் ஏன் கீழே இறங்கனும்?னு எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்டாரு அவரை அடித்து வெளியே தள்ளிவிட்டார்கள். மூஞ்சியெல்லாம் காயம்! குப்பை மாதிரி அவரோட திங் செய்யலாம் தூக்கி வீசி இருந்தாங்க.

    அங்க ஸ்டேஷன்ல நின்னுகிட்டு இருந்த இந்தியர்கள் எல்லாம் ஓடி வந்து தூக்கி விட்டு மருந்து போட்டுவிட்டாங்க. காந்தியைக் கூட்டிட்டுப் போக வந்தவர் சொன்னாரு, ‘இங்கெல்லாம் இது ரொம்ப சாதாரணம். எங்களுக்குப் பழகிடுச்சு. நீங்க பேசாம இந்தியாவுக்கே போயிடுங்க. கஷ்டப் படாதீங்க’ அப்படின்னாரு”.

    “அப்படித்தானே பண்ணனும். இவர்தான் ஏற்கனவே பயந்தாங்கொள்ளி ஆச்சு!”

    “இல்லப்பா! இல்ல! காந்தி அன்னைக்கு அப்படிப் பண்ணியிருந்தா யாரோ ஒருத்தர இருந்திருப்பார். நமக்கெல்லாம் அவர் யாரென்று கூட தெரிந்து இருக்காது. நம்ம நாட்டுக்கே தேசத்தந்தையாக ஆக இருக்க மாட்டார்.”

    “அப்ப அவர் என்னம்மா பண்ணினாரு?”

    “அவர் எந்திரிச்சு முகத்தைத் துடைத்துகிட்டார். என்னை அவன் அடித்து கீழே தள்ளினதுக்கு காரணம் என் பெயரோ, நாடோ, என் குணமோ இல்லை, வெறும் நிறம்!

    இப்படி அர்த்தமில்லாத காரணத்தை வைத்துக் கொண்டு எத்தனை பேரை கஷ்டப்படுத்துகிறார்கள்! என்ன ஆனாலும் சரி, எந்தத் தப்பும் செய்யாத அப்பாவிகள் என்னை மாதிரி கஷ்டப்பட விடமாட்டேன்! இவங்களோட இந்த எண்ணத்தை மாற்றியே தீருவேன்.

    நிறத்துக்கும் உருவத்துக்கும் மனுஷன் அறிவுக்கும் சம்பந்தமில்லை என்று புரிய வைப்பேன்னு தெளிவா முடிவெடுத்தார். நிறைய போராட்டம் நடத்தினார். பேச பயந்து ஓடி வந்த அவர், பேசிப் பேசி பெரிய தலைவரானார்”.

    “எப்படிமா? அவர்தான் பயப்படுவாரே… அப்புறம் எப்படி?”

    “ஆமாப்பா. அவர் பயப்படுவார் தான். ஆனால் எதற்கும் ஒரு முடிவு இருக்குமில்லையா? ஒரு மொட்டு பூவாகிற மாதிரி, பூ காயா ஆகற மாதிரி அவருக்குள்ள இருந்த அறிவு அவருக்கு நம்பிக்கை கொடுத்து தைரியம் ஆகிடுச்சு”

    “சூப்பர்மா” கைதட்டினான் சுபாஷ்.

    “அவர் மட்டும் இல்ல, என்னோட செல்லக்குட்டியும் மனசு நெனச்ச எதையும் சாதிக்கலாம். நீ நினைச்சா பெரிய ஸ்போர்ட்ஸ்மேனா கூட வரலாம் தெரியுமா?”

    சுபாஷ் சிரித்தான்.

    “கண்டிப்பா தம்பி. முடியாததுன்னு இந்த உலகத்துல எதுவுமே கிடையாது. நீ மட்டும் மனசுல என்ன பண்ணனும்னு யோசி. தினம் பிராக்டிஸ் பண்ணு. உன்னால கண்டிப்பா முடியும். பேசவே முடியாது என்று நினைத்துக் கொண்டே இருந்த காந்தித்தாத்தா ஒரு நாள் பெரிய தலைவரான மாதிரி நீயும் ஒருநாள் கண்டிப்பா பெரிய ஆளா வருவ! எனக்கு உன் மேல நம்பிக்கை இருக்குப்பா.”

    யோசனையில் ஆழ்ந்து போனான் சுபாஷ்.

    ஐந்து வருடங்கள் கழித்து நேஷனல் கவுன்சில் ஓட்டப்பந்தயத்தில் முதல் பரிசுப் பதக்கத்தை கழுத்தில் வாங்கி சிரிச்சிகிட்டே போட்டோவுக்கு போஸ் கொடுத்த சுபாஷைப் பார்க்க முடியாமல் அவங்க அம்மாவோட கண் ஆனந்தக் கண்ணீரால் நிறைந்திருந்தது.

    Share
  • இலக்கியத்தேடல் அழைப்பிதழ்

    இலக்கியத்தேடல் அழைப்பிதழ்

    Share
  • எஸ். சங்கரநாராயணனின் உலகெனும் வகுப்பறை – நூலாய்வு அரங்கம்

    எஸ். சங்கரநாராயணனின் உலகெனும் வகுப்பறை – நூலாய்வு அரங்கம்

    Share
  • ஒடாங்குட்டான் பாடல் – வைரமுத்து

    ஒடாங்குட்டான் பாடல் – வைரமுத்து

    ஒரு புதுப்படம்; எல்லோரும் இளைஞர்கள். பெரியவர் சிறியவர் பார்த்துத் தமிழ் வினைப்படுவதில்லை. எந்தச் சிப்பியில் எந்த முத்தோ? பெரும்படம் போலவே இந்தச் சிறுபடத்திற்கும் ஒரு காதல் பாடல்.  இசை – மாரிசக்தி, இயக்கம் – மகிமைதாஸ், பாடகர்கள் – யது – ஜாஹ்நவி , படம் – ஒராங்குட்டான்.

    பாடல்

    நண்பா!
    எப்போது காதல் வாய்த்தது?
    அப்போது என்ன நேர்ந்தது?

    ஒரு சூறாவளி
    இதயச் சிறுகூட்டில் சுழன்றதா?
    ஒரு கோதாவிரி
    முதுகின் நடுக்கோட்டில் நகர்ந்ததா?

    இலவம்பஞ்சு போலே
    உடல் மிதந்து போகாதோ
    உன்னை நினைத்தால்

    வார்த்தை மொழியிழந்து போகும்
    சொல் தீர்ந்து போனாலும்
    உரையாடல் தீராது

    கண்ணா! வினோத வேதனை
    கண்தூங்கும் போதும்
    காதல் சிந்தனை

    Share
  • இலக்கியச் சிந்தனை 595 மற்றும் குவிகம் இலக்கிய வாசல் 59 நிகழ்வுகள்

    இலக்கியச் சிந்தனை 595 மற்றும் குவிகம் இலக்கிய வாசல் 59 நிகழ்வுகள்

    Share
  • கதைசொல்லும் மரபை மீட்டெடுக்க வேண்டும்

    கதைசொல்லும் மரபை மீட்டெடுக்க வேண்டும்

    சுப்ரபாரதிமணியன்

    ‘கனவு இலக்கிய வட்டம்’ சார்பில் ஆண்டுதோறும் குழந்தைகளுக்கான கதை எழுதும் “கதைசொல்லி..“ போட்டியை நடத்தி வருகிறது. இவ்வாண்டில் அப்போட்டிக்கு தமிழகம் முழுவதுமிருந்து131 கதைகள் வந்திருந்தன. அதில் 20 கதைகள் தேர்வு செய்யப்பட்டு ரூ5000 பரிசு பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டு. தபாலில் பரிசுகள் அனுப்பபட்டன.

    திருப்பூர் பகுதிப் பள்ளிகளில் பரிசு பெற்றவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு  26/2/2020 காலை. முருகு மெட்ரிக்குலேசன் பள்ளி, கூத்தம்பாளையம், அண்ணாநகர் விரிவு, பி.என். சாலை, திருப்பூரில் நடைபெற்றது. எழுத்தாளர் நாமக்கல் நாதன் பரிசுகள் வழங்கினார். அவர், பாண்டியன் நகர், கூத்தம்பாளையம் பிரிவு, பெருமாநல்லூர் பகுதிகளைச் சார்ந்த குழந்தைகளுக்குப் பரிசுகளை வழங்கினார். எழுத்தாளர் சுப்ரபாரதிமணியன், பள்ளி நிர்வாகி பசுபதி உட்பட்டோர் கலந்துகொண்டனர். கதைகளைத் தேர்வு செய்தவர்கள்கவுரவிக்கப்பட்டனர்.

    “கதை சொல்லும் பயிற்சியைப் போல் கதை எழுதும் முறைகளைக் குழந்தைகள் கடைப்பிடிக்க வேண்டியது பற்றி எழுத்தாளர் நாமக்கல் நாதன் பரிசுகள் பேசினார். கதைகள், இலக்கியம்- வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிப்பவை. வழிகாட்டுபவை. இலக்கியத்தை நிராகரிப்பவன் பகுத்தறிவு இல்லாத மிருகமாகவே  வளர்வான்“ என்றார், எழுத்தாளர் நாமக்கல் நாதன்.

    ”கனவு இலக்கிய வட்டம்“ சார்பில் எழுத்தாளர் சுப்ரபாரதிமணியன் பேசியது:

    “பாட்டிகள் மடியில் உட்கார்ந்து கதை கேட்ட தலைமுறை இன்றில்லை. பாட்டிகளும்முதியோர் இல்லத்தில். குழந்தைகளும் டிவி முன்னால் உட்கார்ந்து கதைகளைக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். முன்னர் பத்திரிகைகள் கதைகள் சொல்லின. இப்போது  அதில் பெரும் பகுதி டிவிதான். கதை சொல்லும் மரபைக் கடைப்பிடிக்கவும், குழந்தைகளிடம் வாசிப்புப் பழக்கத்தை ஏற்படுத்தவும், பேச்சில் கூச்சம் இல்லாமல் இருக்கவும், சிந்தனையை வளர்க்கவும் இக் கதை சொல்லும் நிகழ்ச்சி உதவுகிறது.

    “கதை சொல்லும் மரபு விடுபட்டுவிட்டது. அதை மீட்டெடுக்க வேண்டும். பாட்டிகளும் முதியோர்களும் முதியோர் இல்லங்களில் தஞ்சமடைகிறார்கள். தொலைக்காட்சிகள் அந்த இடத்தை  எடுத்துக்கொள்ள முடியாது. கதைசொல்லலில் கற்பனைத் திறன் வளரும். பேச்சில் கூச்சம் இல்லாமல் போகும். தன்னம்பிக்கைவளரும். கதை கேட்காத, கதை சொல்லாத தலைமுறைகளால் மொழித் திறன் வளராமல் போகும். மேலை நாடுகளில் கதை சொல்லல், பாடத்திட்டத்தில் ஒரு பகுதியாக உள்ளது. பாடப் பகுதிகளை கதைகளாகச் சொல்வதும் மாணவர்களுக்குப் பாடங்களை எளிதில் புரிய வைக்க உதவும். இலக்கியப் பகுதிகளைக் கதைகளாக்கி, பாடங்களை மனப்பாடம் செய்வதைத் தவிர்க்கலாம் என்றார்.

    தாளாளர் பசுபதி வாழ்த்திப் பேசினார்.

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-12

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-12

    தி. இரா. மீனா      

    கதிரெம்மவே

    கதிரரெம்மய்யனின் மனைவியான இவருக்கு ரெப்பவ்வ என்ற பெயருமுண்டு. இராட்டையில் நூல் நூற்பது இவரது காயகமாகும். ”கதிரரெம்மி ஒடைய கும்மேஸ்வரா” இவரது முத்திரையாகும். சரணபதி, லிங்கபதி பாவனை, தொழிலின் உயர்வு, சரணரைப் போற்றுதல் ஆகியவை இவரது வசனங்களில் வெளிப்படுகின்றன. காயகத்தின் வழக்குகள் வசனங்களில் இடம் பெறுகின்றன.

    1. “என் இராட்டையின் குலம்சாதி என்னவெனக் கேட்பவரே,
    கீழ்ப்பலகை பிரம்மன்; நாராயணன் தோரணம்
    நின்றிருக்கும் பொம்மை சிவன்
    சிவனின் பின்புறம் சூத்திரமிரண்டு
    அறிவென்கிற நூற்புக் கயிற்றை பக்தியெனும் கையால் சுழற்ற
    சுற்றி நூல் நிறைந்தது நூல்கதிர்
    இராட்டையைச் சுழற்ற மாட்டேன் என் கணவன் கோபிப்பான்
    இனி என்செய்வேன் கதிரரெம்மியொடய கும்மேஸ்வரனே ”

    கன்னடி காயகதா அம்மி தேவய்யா

    இவருடைய  காயகம் சவரம் செய்வதாகும். ”கமலேஸ்வரலிங்க” இவரது முத்திரையாகும். காயகம் பற்றி எழுதுவதும், எந்தச் சாதி, குலத்திலிருந்து வந்திருந்தாலும் அவரவர் காயகத்திற்கும், பக்திக்கும் இழிவு வராதபடி பார்த்துக் கொள்ளவேண்டுமென்பது இவரது வசனங்களின் சாராம்சமாகும்.

     1. “எந்தக் குலம் சாதியில் பிறந்திருப்பினும்
    தம் காயகத்திற்கு பக்திக்கேற்ப
    களங்கமில்லாமலிருக்க வேண்டும்
    முக்குணத் தூய்மையோடிருக்க வேண்டும்
    அறம் பொருளின்பத்திற்கு மூக்கறுபடலாமா?
    அறிஞர் சொன்னாரென பொருத்தமற்றவை செய்யலாமா?
    எண்ணத்தில் தூய்மையாகி சென்ன பசவனின் சாட்சியாகி
    கமலேஸ்வரலிங்கம் போற்றவேண்டும்”

     2. “தீப்பந்தம் ஏந்தியவனுக்கு ஐயமிருக்கலாம்
    தீபத்திற்கு ஐயமுண்டோ?
    சம்சாரத் துன்பத்தில் காமனின் தகிப்பில்
    தவிப்பவனுக்கு கொந்தளிப்பு!
    அதிசயலிங்கமணிந்தவனுக்கு கொந்தளிப்பா?
    சென்னபசவன் சாட்சியாக இக்குணமுடையவனை
    கமலேஸ்வரலிங்கமென்பேன்”

    கன்னடி காயகத ரெம்மம்மா

    ரேமம்மா, ரெம்மவ்வா என்ற பெயர்களுடையவர். நாவிதம் இவருடைய காயகம். ”சத்குரு சங்க நிரங்கலிங்கா“ என்பது இவரது முத்திரையாகும்.

    1. “கையில் கண்ணாடியிருக்க தன்னைத்தான் பாரக்கக் கூடாதா?
    ஜங்கமரின் பிரசாதம் ஏற்கவில்லையெனில்கொல்லக் கூடாதா?
    கொன்றால் முக்தியில்லையென்போரின் வாயில்
    காவலனின் காலணியை வைப்பேன்
    விடுகதைக்கு விடைகொடுங்கள்
    உம்மிடம் விடை இல்லையெனில் அழியுங்கள்
    இறந்த நாயின் வால்போல
    சத்குருசங்க நிரங்க இலிங்கத்தில்”

    கன்னத மாரிதந்தே

    திருடனாக வாழ்ந்த இவர் இறையருளால் சரணராக மாறி நல்ல வாழ்க்கை  நடத்துகிறார். ”மாரன வைரிமாரேஸ்வரா’ இவரது முத்திரையாகும். களவுத் தொழில் பின்னணி என்பதால் அது தொடர்பான சொற்களே வசனங்களில் இடம் பெறுகின்றன.

    “இருட்டில் கன்னம் வைத்தால் என் கர்த்தனுக்கு அவமானம்
    தூங்குகின்றவர் வீட்டில் புகுந்தால் தொழிலுக்கு அவமானம்
    தூங்கியவனை எழுப்பி எடுத்த பொருளை அவனுக்குக் காட்டி
    எனக்குரியதை எடுத்துவந்தேன் மாறன வைரி மாரேஸ்வரனே”

    கம்பத மாரிதந்தே

    காயகம் மீன் பிடிப்பதாகும். ’கதம்பலிங்க’ இவரது முத்திரையாகும்.

    “பிறவிகள் பலவெடுப்பினும் உத்திகள் பல பேசினாலும்
    சாட்சிகள் பல இருந்தாலும்
    இடமறியவேண்டும்
    பேச்சறிவோமெனப் பேசாமல்
    சான்றோன் என மௌனம் காட்டாமல்
    அவ்வக்காலத்தின் நீதியறிந்து
    அறம் சார்ந்து இருப்பதே உயர்வாகும்
    கதம்பலிங்கனே”

    கரஸ்தலதா மல்லிகார்ச்சுனதேவா

    “பரமகுரு சாந்தமல்லிகார்ச்சுன “ என்பது இவரது முத்திரையாகும். இஷ்டலிங்க வழிபாடு, சிவன் பெருமை பேசுவதாக இவர் வசனங்கள் அமைகின்றன.

    1.“அகத்தில் தெளிவின்றி புறத்தில் செயலிருப்பின் என்னபயன்?
    அது பார்வையற்றவனின் வாழ்வு போன்றது
    புறத்தில் செயலின்றி அகத்தெளிவால் என்ன பயன்?

    அது சூன்யத்திலுள்ள விளக்கு போன்றது
    அகம், புறமிரண்டும் இணைய வேண்டும்
    “அகந்தர்ஞான பஹிம்கிரியா ஏகியாவோ விசேஸத”
    என்பது போல அகத் தெளிவு,புறச்செயல் உடையவன்
    பக்தன்,பிரசாதி, அடியவனாவான்
    நம் பரமகுரு சாந்தமல்லிகார்ச்சுனனுக்கு ”

    2.“கடலின் ஆலங்கட்டியைச் செதுக்கி தூணாக்கி
    வீடுகட்டி வாழ்வு நடத்த முடியுமா?
    அக்னிக்குள்ளிருக்கும் கற்பூர குடுவைக்குள்
    மணம் சேர்த்து பசையாக்க முடியுமா?
    காற்றின் மணம் பிடித்து மாலையாக்கி சூடமுடியுமா?
    கானல்நீரை எடுத்து வந்து சமைத்துண்ண முடியுமா?
    உன்னை அறிந்து தன்னை மறந்த சிவயோகிக்கு
    இன்னொரு பிறவியுண்டோ
    பரமகுரு மல்லிகார்ச்சுனனே?  “

    கருளகேதய்யா

    “சங்கேஸ்வரா” இவரது முத்திரையாகும். நோன்புக் கட்டுப்பாட்டைத் தீவிரமாகப் பின்பற்றியவர். வீரசைவரல்லாதவரோடு சேருதல், அர்ப்பணம் செய்யாததை உண்ணுதல் ஆகியன கூடாது என்ற கருத்துக்களைத் தன் வசனங்களில் வெளிப்படுத்தியவர்.

    1.“சாவு விட்டுவிடாது என்பதறிந்தும்
    ஒழுக்கம் விட்டு நாளும் மடிவதேன்?
    இலிங்கத்திற்கு மனம் அர்ப்பணித்து
    மனதிற்கினிமையான சங்கேஸ்வரனோடு இணைவீர் ”

    2.“உடல் தனக்குத் தேவையற்றதை விரும்பினால் வெட்டுவேன்
    கைகள்  தனக்கற்றதைத் தீண்டினால் சீவிவிடுவேன் உடனே
    காதுகள் தனக்கற்றதைக் கேட்டால் அறுப்பேன்
    நாசி தனக்கற்றதை முகர்ந்தால் கூராணி செலுத்துவேன்
    பார்வை தவறினால் களைந்தெறிவேன்
    மனம் மற்றது நினைத்தால் ஆன்மாவை எறிந்துவிடுவேன்
    மனதிற்கு இனிமை சங்கேஸ்வரலிங்கமே”

    கலகேதய்யா

    இவர் கிராமியக் கலைஞர். “மேகலேஸ்வரலிங்கா “ இவரது முத்திரையாகும். ”அரிஹர’, “பீமகவி”, ஆகிய காவியங்களில் இவரைப் பற்றிய குறிப்புகள் இடம் பெற்றுள்ளன.

    “வேலை செய்வதைச் சொல்லி இரப்பதேன்?
    கிடைக்காத போது வைவதேன்?
    கடவுள் தருவாரெனச் சொல்லி கோயிலில்
    கூட்டத்தில் காத்திருப்பதேன்?இது பெருமையோ?
    வயிற்றை நிரப்புபவரின் வாழ்வியல் நிலை இது
    மேகலேஸ்வரலிங்கனை இவரடைய முடியாது “

    [தொடரும்]

    Share
  • திருப்பூர் சக்தி விருது 2020

    திருப்பூர் சக்தி விருது 2020

    (செய்திக் குறிப்பு)
     
    வணக்கம், வாழ்த்துகள்.
     
    திருப்பூர் சக்தி விருதுகளை ஆண்டுதோறும் சிறந்த பெண் படைப்பாளிகளுக்கு   வழங்கி வருகிறோம். கலை இலக்கிய முயற்சிகளுக்காகவும், சமூக மேம்பாட்டுப் பணிக்காகவும் பல்வேறு துறைகளிலும் இவ்வாண்டும் இவ்விருது வழங்கப்பட உள்ளது.
     
    பெண் படைப்பாளிகள் கடந்த இரு ஆண்டுகளில் வந்த நூல்களின் இரு பிரதிகளை (எல்லாப் பிரிவுப் படைப்பாக்க நூல்களையும்)  அனுப்பலாம். பிற துறை சார்ந்தவர்கள் பற்றிய விபரக் குறிப்புகளையும் அனுப்பலாம்.
     
    31 மார்ச், 2020க்குள் அனுப்பித் தர வேண்டுகிறோம்.
     
    திருப்பூர் சக்தி  விருது  2020  குழுவினர், திருப்பூர்
     
    (ஓசோ இல்லம்,  94, எம்ஜிபுதூர் 3ஆம் வீதி, பழைய மாவட்ட ஆட்சியர் அலுவலகம் எதிர் வீதி, திருப்பூர்  641 604 / 99940 79600)
     
     
    Share
  • குருவே சரணம்

    குருவே சரணம்

    ராதா விஸ்வநாதன்

    விண்ணி லிருந்து  ஞானப்பொறி வீழ்ந்து
    மண்ணில்  நடமாடும் தெய்வமாகி வாழ்ந்து
    உண்ணா நோன்பு  நமக்காக நோற்றதும்
    எண்ணில டங்குமோ இத் தரணியில்!

    குற்றம் நிறை  மாந்தர் கூட்டத்தின்
    குறை தீர்த்து குணக்குன்றாய் நின்று
    எரிக்கவே நம் பாவத்தை  தன் தவத்தால்
    கரைந்தது நம் கர்மவினையும் கற்பூரமாய்

    அகிலமே  அவரடியில் தஞ்சமடைந்து
    அன்னை பிதா குரு நீரே என்றது
    கண்டதும் அவரது திருமுகம் அன்றே
    கருமமும் நமதாவும் தொலைந்தது

    பண்டய   வினை போக்கும்  குருவே
    கண்கொண்டு உமைக் கண்ட எமக்கு
    கண்டங்கள் இனி உண்டோ இங்கே
    தண்டங்கள்  எமது ஏற்கும் தருணமிதே

    உமைப் புகழ சொல்லுக்கும் பஞ்சம்
    உயிர் எழுத்தும் மெய்யெழுத்தும் கூடி
    தவமாய் தவம் கிடந்து தந்தது ஒன்றை
    ‘தவயோகி’ என்ற  தமிழ்ச் சொல்லை

    இனியும் ஒரு தெய்வம் நடமாடுமோ
    இனிய  சொல்லையும் இனி உதிர்க்குமோ
    இமை பொழுதும் எம்மை அகலாது
    இடர் சூழ் உலகில் சுடரென வருமோ

    Share
  • ‘கம்பன் – புதிய பரிமாணங்கள்’ பன்னாட்டு ஆய்வுக் கருத்தரங்க அறிவிப்பு மடல்

    ‘கம்பன் – புதிய பரிமாணங்கள்’ பன்னாட்டு ஆய்வுக் கருத்தரங்க அறிவிப்பு மடல்

    காரைக்குடி கம்பன் கழகம் நடத்தும் ‘கம்பன் – புதிய பரிமாணங்கள்’ பன்னாட்டு ஆய்வுக் கருத்தரங்க அறிவிப்பு மடல்

    Share
  • வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-11

    வசனக்காரர்கள் – சிவனைப் பேசியவர்கள்; சிவனோடு பேசியவர்கள்-11

    தி. இரா. மீனா

    உரிலிங்க பெத்தி

    களவுத் தொழில் செய்து கொண்டிருந்த இவர் உரிலிங்க தேவனின் மாணவனாகி கல்வியும் அனுபவமும் பெற்று பல வசனங்களை இயற்றியவர். உரிலிங்கதேவனுக்குப் பிறகு தலைமைப் பொறுப்பையேற்றுச் செயல்பட்டவர். தாழ்ந்த சாதியைச் சேர்ந்தவராயினும் தலைமைப் பொறுப்பில் செயல்பட்டது பசவரின் அனுபவ மண்டபம் அனைவரையும் சமமாகப் போற்றும் தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. ”உரிலிங்க பெத்திப்பிரியா விஸ்வேஸ்வரா“ என்பது இவர் முத்திரையாகும். குருவின் உயர்வு, இலிங்க—ஜங்கமக் கோட்பாடுகள் ,குலம்—சாதி வேறுபாட்டு ஐயங்களை விளக்குவதாக இவர் வசனங்கள் அமைகின்றன. பலவிடங்களில் வசனங்கள் சமஸ்கிருதச் சொற்களைக் கொண்டுள்ளன. அது இவரது புலமையைக் காட்டுவதாக அமைகிறது.

     1. “அமுதென்பது எல்லோருக்கும் அமுதே
    அது சிலருக்கு அமுதும் சிலருக்கு விடமுமாகாது
    நல்ல குரு அனைவருக்கும் குருவாவார்
    உரிலிங்கப் பெத்திப் பிரிய விஸ்வேஸ்வரனே”

    2. “ஐயனே! உன் சரணர் பாதபக்தி எனக்குச் சிவமுக்தி
    உன் சரணரை வணங்குவது எனக்குச் சிவமுக்தி
    உன் கணங்களின் தியானம் எனக்குச் சிவமுக்தி
    உன் மூதாதையரின் ஞான அனுபவம் எனக்குச் சிவமுக்தி
    நான்குவகை முக்தியன்றி வேறொன்றறியேன்
    உரிலிங்கப் பெத்திப் பிரிய விஸ்வேஸ்வரனே”

    3. “காமம் பேராசை சினம் மோகம் செருக்கு பொறாமை
    நட்பு பகை என உடலிருக்கிறது
    நட்பும் பகையும் வந்து வந்து போகிறது.
    இதில் நானே பிரம்மமெனும் வீண் பேச்செதற்கு?
    இன்பம் அறிக,நம்புக
    உரிலிங்கப் பெத்திப் பிரிய விஸ்வேஸ்வரனே”

    4. “தீயில் புடமிட்டுச் சோதித்த
    சாம்பல் போலானேன் உம்மை வணங்கி
    ஞானாக்னிஸ்சர்வகர்மாணி பஸ்ம சாத்கருத்தே” என
    காய்ச்சிய இரும்பின் மீது நீர் தெளித்தது போலானேன்
    உரிலிங்கப் பெத்திப் பிரிய விஸ்வேஸ்வரனே”

    5. “இலிங்கத்தில் உள்ளமிணைந்து
    ஜங்கமத்துள் பணமிணைந்து
    சத்குருவில் அங்கமிணைந்தால்
    பக்தன் இலிங்கத்துக்குள் ; இலிங்கம் பக்தனுக்குள்.
    கபடமற்ற தாஸோகம் பரமாத்ம மோட்சம்
    சத்தியமிது, நித்தமும் அறிவான் சிவன்
    உரிலிங்கப் பெத்திப் பிரிய விஸ்வேஸ்வரனே”

    உரிலிங்கப் பெத்தியின் புண்ணியஸ்திரி காளவ்வே

    உரிலிங்கப் பெத்தியின் மனைவி காளவ்வே. ”உரிலிங்கப் பெத்திகள் அரசா” என்பது இவரது முத்திரையாகும். விரத உயர்வு, காயக இன்றியமையாமை, சாதி—குலம் பற்றிய தீவிரமான எதிர்ப்பு ஆகியவை இவரது வசனங்களின் சிறப்பாகும்.

    “கடமை காயகமற்றவர் பக்தரில்லை
    காயகமென்பது உண்மையற்றதும் தூய்மையற்றதுமல்ல
    ஆசையென்பது இவ்வுலகின் விதை
    ஆசையற்றிருப்பது முக்தி தருவதெனினும் சுலபமானதல்ல
    உரிலிங்கப்பெத்திகள் அரசா”

    எலேகார ராமண்ணா

    இலை விற்கும் தொழில் இவருடையது. ”ஆதுரேஸ்வரலிங்கா” இவரது முத்திரையாகும். விரத மேன்மை பற்றியதாக இவர் வசனங்கள் அமைகின்றன.

    “வெற்றிலை முற்றுவதற்கு ஆறு திங்கள்
    கணமொன்றில் நோன்பு கெட்டால் நீசனென்று சேரமாட்டார்
    வெற்றிலை முற்றினால் சிவனுக்கு அர்ப்பணம்
    நோன்பு  கெட்டால் அக்கணமே மரணம்
    ஆதுரேஸ்வரலிங்கமே”

    ஏகாந்த ராமிதந்தே

    கல்புர்கி மாவட்டம் ஆளந்தா என்னும் பகுதியைச் சேர்ந்தவர். புலிகெரே சோமேஸ்வரன் இவர் கனவில் தோன்றி வேற்று சமயத்தைச் சேர்ந்தவர்களை வெற்றி கொள்ள வேண்டுமென்று கட்டளையிடுகிறார். அதையேற்று அந்த நோக்கத்தோடு அப்பலூர் வருகிறார். சமணர்களோடு வாதம் செய்து பிரமேஸ்வரர் கோயிலில் தலையெடுக்கும் போட்டியில் வெற்றி பெற்று பசதி சோமேஸ்வரர் ஆலயத்தை அமைக்கிறார். இந்த நிகழ்ச்சி அப்பலூர்க் கல்வெட்டில் இடம் பெற்றுள்ளது. இது சோமேஸ்வர ஆலயத்தின் சுவர்களிலும் செதுக்கப்பட்டுள்ளது. ”என்னய்யா சென்னராமா” என்பது இவரது முத்திரையாகும். ஆத்மா-உடல் வேறுபாடு, ஆசையற்ற தன்மை, ஆடம்பரத்தை வெறுக்கும் தன்மை ஆகியவை வசனங்களில் வெளிப்படுகின்றன.

    “உணவு உடை பிற தேவைகளுக்குப் பொய் சொல்லி
    கருமித்தன இயல்பால் துன்பமடைந்து
    சேவை செய்ய வைப்பது குருவின் இயல்புக்குப் பொருளற்றது.
    எண்ணெய் –நீருக்குமான வேறுபாட்டை அறிந்திருக்க வேண்டும்
    மாலைக்குள் மறைந்திருக்கும் நூல் போல
    தன்தோலைக் களையும் பாம்பு போன்றது குருஸ்தலம்
    சென்னராமேஸ்வரலிங்கா அறிந்தவர் இப்பண்பானவர்”

    ஏலேஸ்வர கேதய்யா

    கல்புரிகி மாவட்டம் ஏலேஸ்வரத்தைச் சேர்ந்தவர். விவசாயம் இவரது தொழிலாகும். ”உடலுக்குப் பாதுகாப்பு ஒழுக்கம்; உள்ளத்துக்குப் பாதுகாப்பு அறிவு ”என்பது இவரது கொள்கையாகும். ”ஏலேஸ்வரலிங்கா” என்பது இவரது முத்திரையாகும். நோன்பு—விதிமுறிகள்—இயல்பு, ஒழுக்கம் பற்றிப் பேசுகின்றன இவரது வசனங்கள்.

    1. “ஒழுங்கு விரதம் என எதைப் பின்பற்றினாலும்
    அது தூய்மையானதாக இருக்கவேண்டும்
    சண்டை, வேளாண்மை, இரத்தல், தொழில் என்று எதுவாக
    இருப்பினும் தூய்மை வேண்டும். அந்த பக்தனின் உடல்
    ஏலேஸ்வரலிங்கத்தின் உடலாம்”

    2. “தகப்பன் மகனை அழைப்பது;மகன் தந்தையை அழைப்பது
    மாமன் மைத்துனனை அழைப்பது மைத்துனன் மாமனை
    அழைப்பது—இப்படித் தங்களுக்குள்ளே உணவிட்டுக் கொண்டு
    தங்களை ஜங்கமர்களென்று அழைத்துக் கொள்பவர்கள்
    ஏலேஸ்வரலிங்கத்தோடு ஐக்கியமானவர்களில்லை”

    3. “நோன்பு உள்ளத்திற்குரியது செயல்கள் உடலிற்குரியது
    புலன்களடக்கி ஐயம் நீங்கிச் செயல்பட வேண்டும்
    மனம் போனபடி திரிந்து வாயில் வந்தது பேசுபவரை
    ஏலேஸ்வரலிங்கன் இலகுவில் விடுவானோ?”

    4. “சம்சாரியுடன் கூடி விவசாயம் வாணிகம் படைத்தொழில்
    செய்யாத நியமம் பின்பற்றுவேன்
    காயகத்தில் கிடைத்த பொருளைப் படைத்து
    உடனிருந்து உண்பவனின்  பிரசாதத்தை
    ஏகேஸ்வரலிங்கத்திற்குப் படைப்பேன்”

    ஒக்கலிக முத்தண்ணா

    இவரது தொழில் உழவு. ஜங்கமருக்கு உணவு படைப்பது இவரது நோன்பு. மன்னன் கூடுதலாக வரி விதித்தபோது அதைக் கொடுக்காமல் அந்தப் பணத்தை தாசோகத்திற்குத் தந்தவர்.” காமபீட ஜீவதன ஓடேயன்” என்பது இவரது முத்திரையாகும்.

    1.  “உடல் பூமியாகி இலிங்கம் செடியாகி
    நம்பிக்கை வளர்ந்த பயிராக
    உண்டு இன்பமடைய வேண்டுமென்றான்
    காமபீட ஜீவதன ஓடேயன்”

    2. “வேதம் மந்திரம் சொல்வதால் அந்தணனில்லை
    போரிடுவதால் சத்திரியனில்லை
    வாணிகம் செய்வதால் வைசியனில்லை
    விவசாயியின் மகன் நான்
    என் பிழை பாராமல் ஏற்பாய்
    காமபீட ஜீவதன ஓடேயனே”

    [தொடரும்]

    Share