Author: கிரேசி மோகன்

’’கோபியர் ,ஞானியர், கும்பிடும் கோபாலர்
பாபியர் நூறழிய பாரதப்போர் -JOBபிவர்:
வந்ததும் வ்ருஷ்ணிசேய், நந்தகோபர் இல்லம்பு
குந்ததுய சோதைக் காய்’’….!கிரேசி மோகன்….

”பூனைக்கண் மூடுது பூலோகக் கங்குலாம்(இருளாம்)
ஆனை பசிக்(கு)அவலா ஆகாரம் : -காணும்
புவிநா டகங்களை பாராது பார்க்கும்
கவிதே சிகர்வாக்கைக் காண்’’….கிரேசி மோகன்….!

”வெண்ணைக்காய் கண்ணனவர் அன்னையிடம் கெஞ்சலாட்டம்
விண்ணின் திருப்பாற்கடல் விஷ்ணுஅவர், -தன்னைத்தான்
சித்திரைப் புத்தாண்டில் ,சித்திறை என்றரியா,
நித்திரைக் காரர் நனவு’’….கிரேசி மோகன்….!
“ஞானியும் சேயும் நிகரா னவர்களே
சோணை ரமணமுனி சொன்னதிது; -ஊனென,
ஆய்ச்சியோ, பேய்ச்சியோ, ஆரளித்தா லும்பாலின்,
வீழ்ச்சிவரை கொள்ளும் விருந்து”….கிரேசி மோகன்….

ஆய்ச்சியைக் கொள்ளும்…..பேய்ச்சியை நின்று கொல்லும்….

பல்லில்லா பாலகன் என்றெண்ணி பூதனை
கொல்லவந்த கண்ணனைக் கண்டதும் -இல்லம்
புகுந்து முலைதிணித்துப் பார்த்திட வாய்க்குள்
முகுந்தனுக்கு முப்பத்தி மூணு’’(நமக்கு 32)….!

 
முலைகனத் தாயை அலைக்கழிய விட்டு
கொலைகுண பூதனை கொங்கை -மலைசுவைத்தோன்
அந்நஞ்சைப் பாம்பின்மேல் ஆடி ஜெரித்தவன்பால்
நன்நெஞ்சே நிற்பாய் நினைந்து….!

 
சூழ்ச்சி யுடன்வந்த பேய்ச்சி முலைபற்றி
மோட்ஷ விருந்தளித்த மோகனனை -மேய்ச்சலில்
கண்ணென கோகுலக் கன்றுகள் காத்திடும்
கண்ணனை நெஞ்சே கருது….கிரேசி மோகன்….!

”வேதப் பரிபுரை வீற்றிருக்க , கோபாலர்
காதைவெண் சங்கால் குடைகிறார்: -வேதாந்த
தேசிகரின் விம்சதி தேவி மகாத்மியத்தை,
கேசவ் வரைந்த கவி’’….கிரேசி மோகன்….!

”காதாகி கோபாலர் வேதாந்த விம்சதியை
ஊதுவது ஞானத்தின் உற்சாகம், -போதமர்(போது -மலர்)
வாணியும் கூடவே வாசிக்கிறாள், சாரங்க
பாணிமடி பாரதிப்(சரஸ்வதியின் இன்னொரு பெயர் பாரதி) பூ’’….கிரேசி மோகன்….!

”காட்சியிதில், ஆனை கஜேந்திரரை காத்தருளும்
மோட்சமது உண்டாம் முதலைக்கும், -ஆட்சி
அரியா சனத்திலே அம்முதலை சாட்சி:
பரிவா சனமவர் பார்’’….!

”அடிசறுக்கி ஆனை துடிதுடித்த போது
நொடிக்கணக்கில் வந்தகால நேமி: -வடிவெடுத்து
ஆவென வாய்பிளந்த பாவத்தின் பற்களுற்றேன்
ஆவன செய்யவா தேவு”….!

 
”துரியோ தனனும் விருகோ தரனும்(பீமன்)
சரியில் தவறில் சமமே, -அரியின்
அரசாட்சி தன்னிலே ஆராய்ச்சி வேண்டாம்,
ஒருசாட்சி யாய்அறி(ரி) வோ(ஓ)ம்”….கிரேசி மோகன்….!

நடுநிசியில் ரோகினி நட்ஷத் திரத்தில்
கொடுஞ்சிறையில் தோன்றிய கண்ணா-முடிமிசையில்
அப்பன் சுமந்திட ஆயர்தம் கோகுல
குப்பம் நுழைந்தவனே காப்பு….

 
காளியன் குட்டையில் மூளியாய் மூழ்கஅவன்
தோளினில் ஆடிய தெய்வமே -காளியின்
அண்ணனே கைமாறி ஆயர் குலம்புகுந்த
கண்ணனே வேண்டினேன் காப்பு….கிரேசி மோகன்….!

கேசவ் , மஹாகவி பாரதியாரின் ‘’குஞ்சென்றும், மூப்பென்றும் உண்டோ’’ வரிகள்தான் ‘’அக்கினிக் குஞ்சை’’ அன்னை தாலாட்டும் படம் பார்த்ததும் ஞாபகம் வந்தது….சூப்பர் கேசவ்….!

‘’காக்கைச் சிறகினை (ஏரார்ந்த) கண்ணி ,மடியிருத்தி
பூக்கச்செய் கின்றனள் பொன்குஞ்சாய்: -யாக்கை
நிறமெது வானாலும் நீலநிறக் கண்ணன்
பரமது பாகவதப் பிஞ்சு’’….!

’’அட்டைக் கரியாய் அவதார பாகவதர்,
பெட்டை யசோதையின் பாதுகாப்புத்-தொட்டிலில்
தன்நினைவு இல்லாது தாலாட்டில் தூங்கிடும்
கண்ணனை நெஞ்சே கருது’’….கிரேசி மோகன்….!

’’அடிதனில் அன்னை, அவள்மடியில் கன்று,
விடியலில் வாசிப்பார் வேணு(குழல்): -படியளக்கும்
மன்னனை மாமதுரை மைந்தனை யாதவக்
கண்ணனை நெஞ்சே கருது’’….!

 
”தூணிருந்த பல்லியின் துண்டித்த வாலாக
வீணகந்தை யால்வீழ்ந்து வாடுகின்றாய் -நீநெகிழ்ந்து
அண்ணனாய் தம்பியாய் ஆன பலராமக்
கண்ணனை நெஞ்சே கருது”….கிரேசி மோகன்….!

”எதுரா எதுராவென எங்கெங்கோ தேடும்
புதிராம் புவிவாழ்வு போதும் – மதுரா
நகரொளிந்த தெய்வம் நவனீதக் கண்ணன்
சுகமளிக்கும் செல்வச் செழிப்பு”….

”இதுநிஜமாய் ஆகும் அது பொய்யாய்ப் போகும்”
விதவிதமாய் எண்ணல் விடுத்து -எதுவரினும்
கண்ணணைந்த போதுதிக்கும் காரிருள் வண்ணத்து
கண்ணனை நெஞ்சே கருது”….கிரேசி மோகன்….!

”பொன்னிற வண்ணப் புழுதி எழுந்துயர்
விண்ணவர் கண்ணில் விழுந்திட -செந்நிற
சாயங்கா லத்தில் சகாக்களுடன் வீடேகும்
காயாம்பூ வண்ணன்கால் கன்று”….கிரேசி மோகன்….