வல்லமை

Blog

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

     

    KRISHNA FOR TODAY….!(ஹேப்பி கண்ணன் பிறந்தநாள்)….!
    ———————————————
    கடந்த பத்து வருடங்களாக, அடியேன் ’’காலைக் கடன்’’
    கேசவ் அனுப்பும் கண்ணன் ஓவியத்திற்கு வெண்பா வடிக்கும் (திரு)’’மாலைகடன்’’….நன்றி கேசவ்….!தொடரட்டும் நம் பணி….!

    “ஏறுமயில் ஏறிவிளை யாடும்முகம் ஒன்று” மெட்டில் எழுதியது….!

    180903 – Srijayanthi Vishwaroopa 10×14” lr

    கண்ணன் திருப் புகழ்
    ————————–
    “கோலுயர கன்றுகளை காத்தமுகம் ஒன்று
    கோபியர்கள் கூட்டமதில் கொஞ்சுமுகம் ஒன்று
    நீலயமு னாநதியில் நீந்துமுகம் ஒன்று
    நச்சரவம் மீதுநட மாடும்முகம் ஒன்று
    பால்நிலவு ராதைமுகம் பார்க்கும்முகம் ஒன்று
    பாரமுலை பூதகியின் ப்ராணமுகம் ஒன்று
    காலனென மாமனுயிர் கொண்டமுகம் ஒன்று
    ஆலிலையில் பாலனென ஆழ்ந்தபெரு மாளே”….

    இராமன் திருப் புகழ்….!
    “கோசலைகு மாரனென கொஞ்சுமுகம் ஒன்று
    தேசுமுனி வாசிஷ்ட யோகமுகம் ஒன்று
    கோசிகனின் சீடனென கண்டமுகம் ஒன்று
    கோரமகள் தாடகையை கொன்றமுகம் ஒன்று
    ஈசன்சிலை யாகசிலை இற்றமுகம் ஒன்று
    வாசமகள் ஜானகியின் ஆசைமுகம் ஒன்று
    ஆசுகவி மாருதியின் நட்புமுகம் ஒன்று
    ஆதிகவி ஒதுமிதி காசபெரு மாளே”….!

    நிவேதனம் கோகுலாஷ்டமி
    ———————————-
    திருக்கண் ணமுது திரள்கின்ற வெண்ணை
    பருப்புதயிர் சாதம் பழங்கள் -உருக்குலைந்து
    அண்டாவில் சாறு அதிரசம் சீடைமுறுக்கு
    உண்டேனுன் நாமம் உரைத்து….!

    மார்கழி மாதத்தில் மாடுகள் மேய்த்திரவில்
    ஓர்கழி ஊது குழலோடு -ஊர்புகும்
    கார்முகில் வண்ணன்மேல் கோதூளி மின்னிட
    பார்மிசை ராப்பக லாச்சு….!

    திருவிருந்த மார்பன் திருத்துழாய் மார்பன்
    மருவிருந்த மார்பன் மகனாய்ச் -சிறையில்
    கருவிருந்த மார்பன் தெருவிருந்த மண்ணை
    பெருவிருந்தாய் உண்ட புதிர்….!

    காலை எழுந்தவுடன் கண்ணன் பெயர்சொல்லி
    மூளை அடுப்பை மூட்டிடு -மாலை
    மலைவனம் சென்றாயர் மாடுகள் மேய்க்க
    அலைபவன் பேரால் அணை(SWITCH OFF)….!

    பூந்தன மாதோடு சாந்தமும் பூசிய
    காந்தனே கண்துயில்ஏ காந்தனே -நான்தினம்
    நின்புகழ், நின்னெழில், நின்கதை, நின்னருள்
    வெண்பாவில் பாட விரும்பு….!

    டோங்க்ரே மகராஜ் பாகவதத்திலிருந்து….
    —————————————————-

    அங்கை படுக்கையாய் அதரம் தலையணையாய்
    செங்கமலக் கண்ணிமைகள் சாமரமாய் -தொங்குமெழில்
    புல்லாக்கு மேல்குடையாய் வல்லா னுடன்வாழும்
    புல்லாங் குழலுந்தன் பேறு….கிரேசி மோகன்….!

    Share

  • இந்த வார வல்லமையாளர் (277)

    இந்த வார வல்லமையாளராக நாடறிந்த தமிழ்க் கவிஞர் வைரமுத்துவை அறிவிப்பதில் வல்லமை மகிழ்ச்சி அடைகிறது. கவிஞர் கண்ணதாசனுக்குப் பிறகு, தமிழில் முதுகலைப் பட்டம்பெற்ற கவிஞர் வைரமுத்து பல்லாயிரக்கணக்கில் சினிமாவுக்குப் பாடல்கள் எழுதியவர். அவரது புதுக்கவிதைகள், கள்ளிக்காட்டு இதிகாசம் போன்றவை விகடன், குமுதம் போன்ற வெகுஜனப் பத்திரிகைகளில் வெளியாகி பல லட்சம் தமிழர்களால் படிக்கப்படுபவை. கடவுள்மறுப்புக் கொள்கையைக் கவியரசர் வைரமுத்து ஏற்றவர். அதனை வெளிப்படையாகத் தயங்காமல் அறிவிப்பவர். அதனால் தன் புகழும், வணிக நோக்கத்திற்கும் இடைஞ்சல்களைப் பற்றி அஞ்சாத தமிழ்க்கவிஞர் இவர். பாவேந்தர் பாரதிதாசன் பெரியாரின் அடியாராக வாழ்ந்தார். கலைஞர் கருணாநிதியின் பாதையில் கவிஞர் வைரமுத்து வாழ்கிறார். மூதறிஞர் இராஜாஜி 1946-ல் திரிவேணி என்னும் இதழில் ஆண்டாள் கற்பனை என எழுதினார் [1]. அக்கருத்தை அண்மையில் வெளிப்படுத்திய வைரமுத்திற்கு எதிரான கிளர்ச்சிகள் தமிழ்நாட்டில் எழுந்தன. ஆன்மீகம், நாத்திகம் என இருபுறமும் பல வாதங்களை தொலைக்காட்சி, பத்திரிகைகள், சமூக வலைத்தளங்கள் முன்வைத்துப் பரவலான அலசலுக்கு வழிவகுத்தன. தமிழின் நீண்ட, ஆழமான இலக்கிய வரலாறுகளை இன்றைய சமுதாயம் அறிதலுக்கு வைரமுத்து கட்டுரைகள் ஓர் தொடக்கப்புள்ளி. பல தமிழ்ப் புலவர்களைப் பற்றித் தம் கருத்துக்களை தினமணி நாளிதழில் எழுதிவந்த வைரமுத்து இப்பொழுது அத் தொடரை ”தமிழ் இந்து” (The Hindu group) பத்திரிகையில் தொடர்கிறார். இந்த வாரத்தில் வைரமுத்து திருநெல்வேலியில் கால்ட்வெல் பாதிரியாரும் அவரது திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம் என்னும் பாரியநூலின் விரிவான மொழியியல், வரலாறு, அரசியல் தாக்கங்களைப் பற்றி எழுதியுள்ளார். இதுவரை தொல்காப்பியர், திருவள்ளுவர், இளங்கோவடிகள், செயங்கொண்டார், கம்பர், அப்பர், ஆண்டாள், திருமூலர், வள்ளலார், உ.வே.சாமிநாதையர், பாரதியார், பாரதிதாசன், கருணாநிதி, மறைமலையடிகள், புதுமைப்பித்தன், கண்ணதாசன், பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம், ஜெயகாந்தன் பற்றி எழுதிய வைரமுத்து ‘திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம்’ கண்ட கால்டுவெல் பற்றி ஆய்வுக்கட்டுரை இவ்வாரம் தந்துள்ளார்.

    திமுக தலைவர் கருணாநிதியின் சமாதியில் பாலூற்றி அஞ்சலி செலுத்தினார் வைரமுத்து. https://patrikai.com/its-not-religious-ceremony-this-is-tamil-tradition-the-son-of-vairamuthu-explained-in-memory-of-karunanidhi-milk-poured/
    “இது இந்துமுறை சடங்கு. அதை வைரமுத்த செய்தது தவறு” என்று சிலர் சமூகவலைதளங்களில் பதிந்துவருகிறார்கள்.

    இது தவறு. ‘நீத்தார்க்கு பால் வார்த்தல்’ என்று தமிழ் மரபில் உண்டு. இறந்தவர் இடத்தை ஈரமா வைக்கிறது தமிழ் மரபு. இது இந்து மத சடங்கு அல்ல. எப்படி மலர்களை வைத்து அஞ்சலி செலுத்துகிறோமோ அதேமாதிரி பால் தெளித்து வணங்குவதும் நமது மண் சார்ந்த தமிழ் சார்ந்த மரபுதான்.

    இது குறித்து தொல்காப்பியத்திலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. என் தாத்தா இறந்த நேரத்தில் எங்கள் குடும்பத்தில் இருந்த யாரும் மத ரீதியான சடங்குகள் செய்யவில்லை. பால் தெளிப்பது மட்டுமே நடந்தது. என் அப்பாவின் பூர்வீக கிராமத்தில் இந்தப் பழக்கம் இன்றளவும் உண்டு.

    ஆகவே இதை பாலூற்றுவது மத சடங்கு அல்ல.. நம் மண்ணின் மரபு.. இதை அனைவரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்” என்று தெரிவித்திருக்கிறார் கபிலன் கார்க்கி.

    கால்டுவெல்: திராவிட முகவரி – கவிஞர் வைரமுத்து
    https://tamil.thehindu.com/opinion/columns/article24789366.ece
    “சம்ஸ்கிருதம்தான் இந்தியாவின் மொழிகளுக்கெல்லாம் தாய் என்ற கருதுகோள் ஐரோப்பிய வெளியெங்கும் ஆணித்தரமாக நம்பப்பட்டது. மாக்ஸ் முல்லர் போன்றவர்கள் வடமொழி இலக்கியம் – பண்பாடு – கலை என்பதைத் தாண்டித் தெற்கு நோக்கித் திரும்பவே இல்லை. திராவிட மொழிகளை வடநாட்டார் ‘பைசாச பாகதம்’ அதாவது ‘பேய்களின் மொழி’ என்றே பேசிவந்தனர். கோல் புரூக் – காரி வில்கின்ஸ் போன்ற ஐரோப்பிய ஆராய்ச்சியாளர்களும் வடமொழியே திராவிட மொழிக் குடும்பத்தின் மூலம் என்ற மூளைச் சலவைக்கு ஆளாகிக் கிடந்தனர். இதற்குப் பின்னால் ஒரு ‘மொழிஅரசியல்’ இருந்தது. அதை உடைத்து தமிழ்மொழி என்றொன்று உண்டென்றும் ஞானக் கருவூலங்கள் கொட்டிக்கிடக்கும் ஆதிமொழி அதுவென்றும் எழுத்துருவில் ஐரோப்பாவிற்கு அறிவித்தவர்கள் பைந்தமிழ் பயின்ற பாதிரிமார்களே. கால்டுவெல் என்ற யுக சம்பவம் நிகழ்வதற்குக் கால்கோள் செய்தவர்களைக் காலம் மறக்காது.”

    “தமிழர் சமயம், தனித் தமிழ், இந்தி எதிர்ப்பு, சுயமரியாதை இயக்கம், தமிழ்ப் பாதுகாப்பு, தமிழ் அரசு, முதலிய கருத்தோட்டங்களுக்கும், இயக்கங்களுக்கும், எழுச்சிகளுக்கும், கோரிக்கைகளுக்கும் கால்டுவெல் பாதிரியாரது ‘மொழியியல்’ கருத்துரைகள் தோற்றுவாயாக இருந்தன என்பது உண்மைக்குப் புறம்பாகாது. பிற்கால அரசியல், சமூக, சமய இயக்கங்கள் பலவற்றின் ஆன்மீகத் தந்தையாகப் பாதிரியார் விளங்குகிறார். அவ்வாறாயின் பேராசிரியர் சுந்தரம்பிள்ளை பாதிரியாரது ஞானபுத்திரன் ஆவார்: மறைமலையடிகளும் அவர் போன்றாரும் ஞானப் பௌத்திரர் ஆவர்” – பேரா. க. கைலாசபதி, யாழ்ப்பாணம்

    https://www.vikatan.com/news/tamilnadu/135127-vairamuthu-released-article-about-caldwell.html
    ‘கால்டுவெல் இல்லை என்றால் திராவிடம் இல்லை’ கவிஞர் வைரமுத்து பேச்சு
    https://www.dailythanthi.com/News/State/2018/08/26003618/If-not-Caldwell-Dravid-does-not-vairamuthu.vpf
    ”இரண்டு தமிழர்கள் சந்தித்துக்கொண்டால் பல்லவர் காலத்தில் ‘நமஸ்காரம்’ என்றார்கள். விஜயநகர ஆட்சியின்போது ‘தாசானு தாசன்’ என்று தெண்டனிட்டுக்கொண்டார்கள். நவாப்புகளின் ஆட்சியில் ‘சலாம் அலேகும்’ என்றார்கள். பிரிட்டிஷ் ஆட்சியில் ‘குட் மார்னிங்’ என்றார்கள். விடுதலைப் போராட்ட இந்தியாவில் ‘வந்தே மாதரம்’ என்றார்கள். விடுதலைக்குப் பின் ‘ஜெய்ஹிந்த்’ என்றார்கள். திராவிட இயக்கம் வளர்ந்த பிறகுதான் இரண்டு தமிழர்கள் சந்தித்துக்கொண்டால் ‘வணக்கம்’ என்று வாய் மணக்கச் சொன்னார்கள்.

    கால்டுவெல் கண்டறிந்த திராவிடம் என்பது தமிழர்களின் சொல்லை மட்டுமல்ல இனத்தை, நிலத்தை, வரலாற்றை, கலாசாரத்தை மீட்டுக்கொடுத்தது. அயர்லாந்திலே பிறந்து இங்கிலாந்திலே வளர்ந்து தமிழ்நாட்டில் இறங்கி சென்னை முதல் இடையன்குடி வரை கால்நடையாகவே பயணப்பட்டு தமிழுக்கும், தமிழருக்கும் தொண்டு செய்து மறைந்து இடையன்குடி ஆலயத்தில் அடக்கமாகிக்கிடக்கும் கால்டுவெல் ‘திராவிட கொலம்பஸ்’ என்று கொண்டாடத்தக்கவர்.

    கால்டுவெல்லின் பெருமையை இலக்கண உலகம் புரிந்துகொள்வதைவிட அரசியல் உலகம் புரிந்துகொள்வதைவிட இன்றைய இளைய உலகம் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். கால்டுவெல்லை அறிந்துகொண்டால் உங்களுக்குப் பேரறிவின் பெருங்கதவு ஓசையோடு திறக்கும். கால்டுவெல்லின் தமிழ்த்தொண்டைக் காலம் வணங்குகிறது. பைன் மரங்களுக்கிடையே பிறந்து பனை மரங்களுக்கிடையே உறங்கும் மொழியறிஞனை நாங்களும் வணங்குகிறோம்.” – வைரமுத்து, பாளையங்கோட்டைச் சொற்பொழிவு.

    கால்ட்வெல் தெரிந்தெடுத்த “திராவிட” என்னும் ஆரியமொழிச் சொல் இன்று மொழியியல் துறையில் நிலைத்துவிட்டது: https://en.wikipedia.org/wiki/Dravidian_languages   இன்றைய அமெரிக்க ஆங்கிலத்தில் சொல்வதானால், Dravidian = Tamil-like languages எனப் பொருள்படும். பவளம் > ப்ரவாலம், கமுகு > க்ரமுகம், … என்றெல்லாம் ஆதற்போல, சம்ஸ்கிருதத்தில் தமிழ் > தமிட > த்ரமிட/த்ரவிட எனத் திரிந்துள்ளது. பேரா. ஆ. ரா. வெங்கடாசலபதி கால்ட்வெல்லுக்கு முந்தைய பிரான்சிஸ் வைட் எல்லிஸ் என்னும் சென்னை கலெக்டர் திராவிட மொழிக் குடும்பக் கோட்பாட்டை வெளிப்படுத்தியதைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இதற்கான முக்கிய ஆய்வுகள் மிச்சிகன் பல்கலைப் பேரா. தாமஸ் டிரவுட்மன் அவர்களால் செய்யப்பட்டது. பேரா. இராம. சுந்தரம் அழகாக அதனைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார். https://tamil.thehindu.com/opinion/columns/article24798085.ece

    இந்திய பழைய வரலாற்றை அறிந்துகொள்ள, சென்ற இரண்டு நூற்றாண்டுகளில் மூன்று மிக முக்கியமான கண்டுபிடிப்புகள் நிகழ்ந்தன:
    (1) இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக்குடும்பம் – சர் வில்லியம் ஜோன்ஸ் – 1786.
    (2) தமிழ் அதன் திராவிட மொழிக் குடும்பம் – பிரான்சிஸ் வைட் எல்லிஸ் – 1816.
    (3) சிந்து சமவெளி நாகரீகம் கண்டுபிடிப்பு – சர் மார்ட்டைமர் வீலர் – 1924.

    கால்ட்வெல் வாழ்ந்தபோதே வெளியான இரண்டாம்பதிப்பு (1875 CE) பல தகவல்களைக் கொண்டுள்ளது. படித்தருளுக.
    https://archive.org/stream/comparativegramm00caldrich#page/n5
    அறிஞர் கால்ட்வெல் திராவிட மக்களின் சமயம், சமூக அமைப்பை விளக்கினார். அவர் காலத்தில் சங்க இலக்கியங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு அச்சேறவில்லை. தமிழ்ப்பீடம் அமைந்துள்ள  ஹார்வர்ட் என்றால் அறியாத தமிழர் இன்று இல்லை. ஹார்வர்ட் பல்கலையில் 50 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சங்க இலக்கியத்தை ஜார்ஜ் ஹார்ட் ஆராய்ந்தார். அவரது சங்க காலச் சமயம், சமூகம் பற்றிய ஆய்வுகளும் புதிய ஒளி அளிப்பவை. இந்தியாவில் வேதமொழியாளர் சமயம், சங்கத் தமிழர் சமயம் இரண்டுக்குமான வேறுபாடுகளை இவ்வாய்வுகள் காட்டுகின்றன. ஹூஸ்டன் பல்கலையில் தமிழ்ப் பேராசிரியரைப் பதவியில் அமர்த்த முயற்சிகள் மேற்கொண்டுள்ளோம்.

    தமிழ்த் தேசிய வாதங்கள் ஃபேஸ்புக் சமூக தளத்தில் தமிழர்களிடையே பிரபலம். அவ்வியக்கத் தலைவர் பெ. மணியரசன் ஓர் ஆழமான எதிர்வினை வைரமுத்து கட்டுரைக்கு ஆற்றியுள்ளார்.
    http://www.tamizhvalai.com/archives/19353
    ”ஆரியம் வெட்டிய திராவிடப் படுகுழிக்குள் வீழ்ந்தார் கால்டுவெல்” என்கிறார் திரு. பெ. மணியரசன். ஆனால், தொல்திராவிடம் என்னும் முந்துமொழி (Proto-Dravidian) என்று கால்ட்வெல் கருதுகோள் செய்து, அதற்கு பெயர் சூட்டியதில் பிழையேதுமில்லை. மொழியியல் என்னும் விஞ்ஞானத்துறையின் அறிஞர்கள் யாவரும் முந்துதொல்மொழி (Proto-Language) என்ற கருதுகோளை ஏற்பவர்கள் தாம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. திராவிட மூலமொழியில் இருந்து சங்கத்தமிழ் மாறியிருக்கிறது. அவை இரண்டும் ஒன்றல்ல. நேற்றைய ‘இந்தியா டுடே’ பத்திரிகையில் சிந்துவெளி மக்கள் முந்துதிராவிட மொழி பேசியிருக்கலாம் என்று மரபணு ஆராய்ச்சி முடிவுகள் வந்துள்ளன. அதாவது, அங்கே சங்கத் தமிழ் பேசவில்லை; ஆனால் தமிழோடு தொடர்புடைய ஒரு பழைய திராவிட மொழி அந்த நாகரீகத்தைக் கட்டியெழுப்பியோர் தாய்மொழி என்பது கருத்து.

    உலகத் தமிழ் மாநாடு அடுத்த ஆண்டு முதல் தமிழ்ச் சங்கம் அமெரிக்காவில் தோன்றிய சிகாகோ நகரில் நடக்க உள்ளது. இந்தியவியல் (Indology) குழுமங்களிலே பல நூற்றுக்கணக்கான அறிஞர்கள் வடமொழி நூல்கள், ஆய்வுக் கட்டுரைகள் போன்றவற்றை இணையம் வாயிலாகப் பகிர்ந்து வருவதைக் காண்கிறோம். அதேபோல, இன்னும் சில லட்சம் பழைய புத்தகங்கள் (19-ஆம் நூற்றாண்டு, 1970 வரை) இணைய உலாக் காண்பதும், புகழ்பெற்ற, உலகத்தரம் வாய்ந்த ஆய்வேடுகளில் தமிழ், மொழியியல், தொல்லியல் கட்டுரைகளைத் தமிழர்கள் இனிவரும் காலங்களில் செய்வராக! அப்பொழுதுதான் செந்தமிழின் பெருமையும், திராவிட மொழியியலின் வளர்ச்சியும் உலக அறிஞர்களை நம் பக்கம் திரும்பச் செய்யும்.

    நா. கணேசன்

    [1] ஆண்டாள் யார்? – மூதறிஞர் இராஜாஜி, திரிவேணி, சென்னை, செப்டம்பர் 1948.
    ஆங்கிலக் கட்டுரையின் தமிழாக்கம் – முகநூலில் இருந்து.
    http://viduthalai.in/page-1/156763-2018-02-03-10-03-17.html

    [2] திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கண நூல் தந்த கால்டுவெல் பாதிரியாருக்கு இந்தியா வெளியிடும் தபால்தலை!
    http://nganesan.blogspot.com/2010/03/caldwell-indian-stamp.html

    (இந்த வார வல்லமையாளராக தங்கள் கவனத்தைக் கவருபவர் எத்துறையைச் சார்ந்தவராக இருப்பினும் நம் வல்லமை ஆசிரியர் குழுவினரின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவர விரும்பினால், naa.ganesan@gmail.com, vallamaieditor@gmail.com ஆகிய முகவரிகளில் தங்கள் பரிந்துரைகளை அனுப்பி வைக்கலாம். மேலும் வல்லமையாளர் விருது பற்றிய விவரங்களை இப்பக்கத்தில் காணலாம் – http://www.vallamai.com/?p=19391, இதுவரை வல்லமையாளர்களாகத் தேர்வு பெற்றோர் பட்டியலை இங்கே காணலாம் http://www.vallamai.com/?p=43179 )

    Share

  • பூர்வீகப் பிரபஞ்சத்தின் மகத்தான நூறு புதிர்கள், கொந்தளிக்கும் அசுர ஒளிமந்தை ஓடுகாலி விண்மீன் தோன்ற இருக்கை அளிக்கிறது

    சி. ஜெயபாரதன் B.E.(Hons) P.Eng (Nuclear) கனடா

    ++++++++++++++++++

    1. https://youtu.be/CE1Q6Iij4rk
    2. https://youtu.be/w7QKVIIWBKg
    3. https://youtu.be/yqvQBQBiAsw
    4. https://youtu.be/yqvQBQBiAsw

    ++++++++++++

    பால்மய வீதி  ஒளிமந்தை
    பற்பல பரிதி மண்டலக் கோள்கள்
    உருவாக்கிப்
    பந்தாடும் பேரங்கு  !
    சிதையும் அசுரக் காலக்ஸி
    ஓடும் விண்மீன் உண்டாக்கும்.
    கோள்கள் சுற்றிவர
    கோடான கோடி பரிதிகள்
    மையக் கருந்துளை
    வட்டமிடும்.
    சுழி மய மான ஒளி மந்தைகள் !
    பூமி சிறியது !
    பூமி சுற்றும் சூரியன் சிறியது !
    சூரியன்கள் சுற்றி வரும்
    நமது பால்வீதி போல்
    பூதக் காலக்ஸிகள் உள்ளன !
    கோடான கோடி
    ஒளிமந்தைகள் விரைவாய்
    உருவாகிச் செல்லும்
    பிரபஞ்சக் குமிழிதான் பெரியது !
    விரியுது விளிம்புடன் !

    +++++++++++

    ‘புனித வேத நூல்களில் நாம் காணும் மேன்மையான நியதிகளை நிலைநாட்டி மெய்ப்பிக்கவே, மனித முயற்சிகள் விஞ்ஞானத்தில் மேற்கொள்ளப் பட்டன என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது ‘

    ஜான் ஹெர்ச்செல் (John F. Herschel) (1792-1871)

    தொலைநோக்கியின் அல்மா  [ALMA] கருவி மூலம் நோக்கினால் வெகுதூரக் காலக்ஸிகளைத் துல்லியமாகக் காண முடிகிறது.  12.4 பில்லியன் ஒளியாண்டு தூரத்தில்  உள்ள  அசுர ஒளிமந்தை [COSMOS-AZTECH-1]  நமது பால்வீதி ஒளிமந்தையை விட 1000 மடங்கு விரைவில் விண்மீன்களை உருவாக்குகிறது.  அல்மா மூலம் நோக்கியதில் தோன்றும் தட்டுகளில் அடர்த்தியான வாயுக் குவிப்பு இருப்பதையும், அந்த திணிவு வாயுக் குவிப்பு களில் தீவிர விண்மீன்கள் எழுச்சி நேர்வது தெரிகிறது.  இந்த வானியல் அறிவிப்பு 2018 ஆகஸ்டு 29 இல் வெளியாகி உள்ளது.

    கென் – இச்சி தடாக்கி   [Ken-ichi Tadaki, Postdoctoral Researcher, National Astronomical Observatory, Japan] 

    21018 ஆகஸ்டு 29 ஆம் தேதி ஜப்பான் வானியல் விஞ்ஞானி கென் – இச்சி தடாக்கி  இயற்கை வெளியீட்டில் அறிவித்திருந்தார்.  அந்த அறிவிப்பு 12.4 பில்லியன் ஒளியாண்டு தூரத்தில் இருந்த ஓர் அசுர ஒளிமந்தை நிகழ்ச்சி பற்றி விளக்கமாகத் தெரிவித்தது. அல்மா கருவி மூலம் [(ALMA) Atacama Large Millimeter Array] ஜப்பான் ஆய்வுக் குழு நோக்கியதில் ஒளிமந்தையில் மூலக்கூறு வாயு முகில்கள் கொந்தளிப்புடன் உள்ளதாகவும், அவையே அண்ட வெளியில் விண்மீன் உருவாக்கத்தைத் தூண்டின என்றும் கூறியுள்ளார்.

    பூர்வீக அசுர காலக்ஸிகளே [ஒளிமந்தைகளே] தற்போதைய பிரபஞ்சத்தின் பேரளவு நீள்வட்ட காலக்ஸிகளின் மூதாதைகள் என்றும் அறிவிப்பு கூறியது.   ஆதலால் ஜப்பானிய ஆய்வுக் குழுவின் வெளியீடே ஒளிமந்தைகள் தோற்ற வளர்ச்சியை அறிய பாதை காட்டியது.

    அசுர காலக்ஸிகளே விண்மீன்கள் தெறிக்கும் காலக்ஸிகள் [Starburst Galaxies] என்ற பெயரில், நமது பால்வீதி ஒளிமந்தையை விட 1000 மடங்கு வேகத்தில் துரிதமாய் விண்மீன்களைத் தோற்றுவிக்கிறது.  ஜப்பான் ஆய்வுக்குழு நோக்கிய அசுர ஒளிமந்தை கொந்தளிக்கும் காஸ்மாஸ் – ஆஸ்டெக்-1 [COSMOS-AZTECH -1].   முதன்முதல் அதைக் கண்டுபிடித்தது ஹவாயித் தீவில் உள்ள ஜேம்ஸ் கிளார்க் மாக்ஸ்வெல் தொலஒநோக்கி.  அதன் பின்னர் மெக்ஸ்கோ எல்லெம்டி [] தொலைநோக்கி அந்த ஒளிமந்தையில் ஏராளமான கொள்ளளவு காரன்மானாக்ஸைடு வாயு இருப்பதைக் கண்டுபிடித்தது.

    ஆய்வாளர் காஸ்மாஸ்-ஆஸ்டெக் அசுர ஒளிமந்தையில் விண்மீன்கள் தோற்றுவிக்கும் மூல உபரிகள் இருப்பதை அறிந்தார்.  அசுரக்  காஸ்மாஸ் ஒளிமந்தையின் உபரி மூல வாயுக்கள் முழுவதும் விண்மீன்களாக 100 மில்லியன் ஆண்டு கள் ஆகும் என்றும், மற்ற ஒளிமந்தைகளை விட 10 மடங்கு வேகத்தில்  தோன்றும் என்றும் அறிய வருகிறது.  காஸ்மாஸ் காலக்ஸி ஏன் கொந்தளிக்கிறது என்று விஞ்ஞானிகள் காரணம் கூற முடியவில்லை.  ஒருவேளை வேறோர் ஒளிமந்தை மோதி இணைந்திருக்கலாம்  என்று கருதுகிறார்.

    ++++++++++++++++++++

     

    வில்லியம் ஹெர்ச்செல்

    Our Milky Way Galaxy

    பால்மய வீதியை முதன்முதலில் நோக்கிய விஞ்ஞானி கலிலியோ

    1600 ஆண்டின் ஆரம்ப காலத்தில் இத்தாலிய வானியல் விஞ்ஞான மேதை கலிலியோதான் முதன்முதல் நமது பால்மய வீதி (Milky Way Galaxy) காலக்ஸியைத் தனது தொலைநோக்கியில் கண்டு உளவு செய்தவர். அந்த ஒளி விண்ணரங்கில் எண்ணற்ற விண்மீன்கள் இருந்ததைக் கண்டு வியந்தார். அதற்குப் பிறகு 1755 இல் ஜெர்மன் வேதாந்தி இம்மானுவல் கென்ட் (Immanuel Kant) பால்மய வீதி குவியாடி போன்ற விண்மீன்களின் மந்தை (Lens-shaped Group of Stars) என்றும், அதனைப் போல் வேறு விண்மீன்களின் மந்தைகள் உள்ளன வென்றும் கூறினார். பிரிட்டனில் பணிபுரிந்த அடுத்தொரு ஜெர்மன் வானியல் நோக்காளர் வில்லியம் ஹெர்ச்செல்தான் (1738-1822) முதன்முதலில் விஞ்ஞான ரீதியாக பால்மய வீதியைத் துருவி ஆராய்ந்து எழுதியவர். அதற்குப் பிறகு அவரது சகோதரி கரோலின் ஹெர்ச்செல்லும் புதல்வர் ஜான் ஹெர்ச்செல்லும் வில்லியத்தைப் பின்பற்ற ஏராளமான காலாக்ஸிகளைத் தொலைநோக்கிகள் மூலம் கண்டுபிடித்துப் பதிவு செய்தார்கள்.

    Carina Nebula

    காலக்ஸியும் அதில் சுற்றிவரும் கோடான கோடி விண்மீன்களும்

    காலக்ஸி என்றால் என்ன ? சூரியனைப் போன்ற கோடான கோடி விண்மீன்கள் மையக்கண் ஒன்றைச் சுற்றிவரும் ஒரு பூத வடிவான விண்ணரங்கமே காலக்ஸியாகக் கருதப்படுகிறது. அந்த காலக்ஸியில் விண்மீன்களுடன், விண்மீனைச் சுற்றும் அண்டக்கோள்களும், ஒளிமய நிபுளாக்களும், வாயுக்களும், தூசிகளும் மண்டிக் கிடக்கின்றன ! மேலும் காலக்ஸிகளில் மாபெரும் திணிவும், மையத்தில் அளவற்ற ஈர்ப்பாற்றலும் கொண்ட கருந்துளை (Black Hole: A Single Point of Infinite Mass & Gravity) ஒன்றும் இருக்கலாம். பிரபஞ்சத்தின் பெரும்பான்மையான திணிவாகக் (Mass) கருதப்படும் 50 பில்லியனுக்கு மேற்பட்ட காலக்ஸிகள் இருப்பதாக விஞ்ஞானிகள் கணிக்கிறார்கள் ! கண்ணுக்குப் புலப்படாத கருமைப் பிண்டம் இல்லாமல், அவையே பிரபஞ்சத்தின் 90% திணிவைக் கொண்டிருப்பதாகவும் கருதப்படுகிறது.

     

    காலக்ஸிகள் சில சுருளாக இருப்பவை. சில நீள்வட்ட வடிவில் இருப்பவை. சில கோணலாக இருப்பவை. பால்மய காலக்ஸியும் அதன் அருகே உள்ள அன்டிரோமேடா காலக்ஸியும் சுருளானவை. காலக்ஸி முழுவதும் ஓர் அச்சில் சுற்றுவதால் விண்மீன்களைக் கவ்விக் கொண்டு சுருள் கரங்கள் தோன்றின. நீள்வட்ட காலக்ஸிகளில் சுருள் கரங்கள் எழாமல் பொதுவாகப் பழைய விண்மீன்களும் மிகச் சிறிதளவு வாயுக்களும், தூசிகளும் உள்ளன.

    குடை ராட்டினம் போல் நமது பரிதி மண்டலம் தனித்து ஒரு மையக்கண்ணைச் சுற்றி வருகிறது பால்மய வீதி காலக்ஸியே ! பால்மய வீதியில் பரிதியைப் போல் நூறு பில்லியன் விண்மீன்களும், ஒருவேளை கருந்துளை ஒன்றும் இருக்கலாம் என்று கருத இடமிருக்கிறது. நமது பால்மய வீதியில் விண்மீன் முந்திரிக் கொத்துகளும் (Star Clusters) அண்டக் கோள்களும், ஒளிமயமான நிபுளாக்களும், வாயு மேகங்களும், தூசிகளும், வெற்றிடமும் சேர்ந்து உள்ளன. பூர்வீக விண்மீன்களும், நெருங்கி அடர்ந்த கொத்துக்களும் (Denser Clusters), காலக்ஸி மையத்துக்கு அருகிலும், இளைய விண்மீன்களும், தளர்ந்த கொத்துக்களும் (Open Clusters) காலக்ஸி தளத்தட்டில் அமைந்துள்ளன !

    பால்மய வீதி காலக்ஸியின் தனித்துவச் சிறப்புகள்

    நமது பரிதி மண்டலம் சுற்றிவரும் பால்மய வீதி என்பது ஒருவிதச் சுருள் காலக்ஸியே (Spiral Galaxy). தீபாவளி சுருளாழி மத்தாப்பு போல் சுழல்வது. பால்மய வீதியின் விட்டம் சுமார் 100 ஆயிரம் ஒளியாண்டு தூரம் (One Light Year : ஓர் ஒளியாண்டு என்பது தூர அளவு : அதாவது விநாடிக்கு 186,000 மைல் வேகத்தில் செல்லும் ஒளி ஓராண்டு செல்லும் தூரம்). மையக்கண்ணின் தடிப்பு ஈராயிரம் ஒளியாண்டு தூரம். மையக்கண்ணில் பழைய விண்மீன்களும் ஒரு கருந்துளையும் இருக்கலாம் என்று கருதப் படுகிறது. பால்மய வீதியைச் சுற்றிலும் ஓர் “ஒளிவட்டம்” (Halo) விண்மீன் கொத்துக்களாலும் (Band of Star Clusters), கண்ணுக்குப் புலப்படாத கருமைப் பிண்ட மேகத்தாலும் (Cloud of Dark Matter) அமைக்கப் பட்டுள்ளது ! அந்த சுருள் ஆழியில் நான்கு கரங்கள் சுற்றி வருகின்றன. ஆயிரக் கணக்கான விண்மீன்கள் தோரணங்களாய்ப் பின்னிய நான்கு கரங்களைத் தாங்கி பால்மய காலக்ஸி தன் மையத்தைக் கொண்டு சுற்றி வருகிறது !

     

    பரிதி மண்டலம் நான்கு கரங்களில் ஒன்றான ஓரியன் கரத்தில் (Orion Arm) மையத்திலிருந்து 30 ஆயிரம் ஒளியாண்டு தூரத்தில் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கிறது ! நமது பூமி சூரியனைச் சுற்றி வருவதுபோல், சூரியனும் பால்மய வீதியின் மையத்தை விநாடிக்கு 137 மைல் வேகத்தில் (220 கி.மீ./விநாடி) சுற்றி வருகிறது. அந்த வேகத்தில் சூரியன் ஒருமுறை முழுவட்டம் சுற்றிவர 200 மில்லியன் ஆண்டுகள் ஆகும் என்று கணக்கிடப் படுகிறது !

    விண்முகில் எனப்படும் நிபுளாக்கள் (Nebulae) என்றால் என்ன ?

    1924 இல் அமெரிக்க வானியல் விஞ்ஞானி எட்வின் ஹப்பிள் முதன்முதல் ஒரு சுருள் வடிவான நிபுளாவைக் கலி·போர்னியா வானோக்ககத் தொலைநோக்கியில் கண்டார். நிபுளா என்றால் முகில் என்பது பொருள். அகிலத் தூசிகள், அண்டவெளி வாயுக்கள் சீர்குலைந்த விண்மீன்களில் சிதறிப்போய்க், காட்சி முறையில் கையாளப்படும் ஒரு சொல் நிபுளா ! சில வாயுக்களாய் எஞ்சிய சிதைவுக் காலக்ஸிகள் ! சில நிபுளாக்கள் பேரொளியுடன் சுருளாக, அண்டங்களாக, கதிர் வீசுபவையாக, பிரதிபலிப்பவையாகவும் (Spiral, Planetary, Emission & Reflection Nebulae) உள்ளன. மற்றவை சூப்பர்நோவா வெடித்துச் சிதறிய துணுக்குகள். அண்ட நிபுளா என்பது (Planetary Nebula) வாயு முகில்களே ! தொலைநோக்கியில் பார்க்கும் போது கோள வடிவில் தெரிவதால் அவை அண்ட நிபுளாக்கள் என்று அழைக்கப்பட்டன. கதிர்வீச்சு நிபுளா (Emission Nebula) என்பதில் ஒளிவீசும் வாயு முகில்கள் உள்ளன. அவற்றின் உள்ளே அல்லது பின்னே சூடாக ஒளிவீசும் விண்மீன் இருக்கிறது. வாயுக்கள் அயனிகளாய்ப் பிரிந்து உயர்சக்தி புறவூதாக் கதிர்களை (High Energy Ultra-Violet Radiation) அவை உமிழ்கின்றன ! உதாரணமாக ஓரியன் நிபுளாவில் (Orion Nebula) ஹைடிரஜன் வாயுள்ள ஒருவிதப் பச்சை நிற முகில் தெரிகிறது.

    பிரபஞ்ச காலக்ஸிகளை ஆராய்ந்த ஹெர்ச்செல் குடும்பத்தார்

    பிரிட்டிஷ் ஜெர்மன் விஞ்ஞானி வில்லியம் ஹெர்ச்செல், அவரது தங்கை கரோலின் ஹெர்ச்செல், தனயன் ஜான் ஹெர்ச்செல் ஆகிய மூவரும் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் விந்தையான பல ஒளிமீன் மந்தைகளை விண்வெளியில் கண்டுபிடித்து, வானியல் வரலாற்றில் புரட்சியை உண்டாக்கினார்கள். வில்லியம் ஹெர்ச்செல் யுரேனஸ் புதுக்கோளையும், அதனிரு துணைகோளையும் கண்டவர். தங்கை கரோலின் சகோதரன் வில்லியத்துடன் துணையாகப் பணியாற்றி அவற்றைத் தொடர்ந்து பதிவு செய்து, சில வால்மீன்களையும் கண்டு பிடித்தவர். வில்லியத்தின் மகன் ஜான் ஹெர்ச்செல் வானியல், கணிதம், பெளதிகம் [Physics], நிழற்பட இரசாயனம் [Photochemistry], விஞ்ஞான வேதாந்தம் [Philosophy of Science] ஆகிய துறைகளில் தனது மேம்பட்ட பங்கை முக்கிய பகுதியில் அளித்திருக்கிறார். சார்லஸ் டார்வின், மைக்கேல் ·பாரடே, மேரி ஸோமர்வில் மற்றும் பல உலக மேதைகள் அவருடன் கொண்டிருந்த 7500 தொடர்புக் கடிதங்கள், அவரது நூற் களஞ்சியத்தில் [Archives] பாதுகாப்பாய் சேமித்து வைக்கப் பட்டுள்ளன.

     

    பால்மய வீதி ஒளிமந்தை

    தந்தையைப் பின்பற்றி 20 அடி, 40 அடி குவிநீளத் தொலை நோக்கிகளில் வானைக் கண்ணளாவித் தனயன் ஜான் ஹெர்ச்செல் புரிந்த பணிகள் அநேகம். தென்னாப்பிக்காவின் தெற்குக் கோடியில் உள்ள நன்நம்பிக்கை முனையில் [Cape of Good Hope] பல்லாண்டுகள் தங்கி தென் மண்டல விண்கூரையைத் [Southern Celestical Hemisphere] தொலைநோக்கியில் உளவு செய்து 3347 இரட்டை விண்மீன்களையும் [Double Stars], 2602 நிபுளாக்களையும் [Nebulae] கண்டு பிடித்தார். அவர் வெளியிட்ட முதல் நிபுளா அட்டவணையில் [First Catalogue of Nebulae] காணும் 5079 பால்மய ஒளிமீன் மந்தைகளில் தந்தையார், வில்லியம் ஹெர்ச்செல் கண்டவை 2477. ஜான் கண்டவை: 2602.

    மேலும் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய நிழற்படத் துறையை [Photographic Works] வளர்ச்சி செய்த முன்னோடிகளில் முக்கிய படைப்பாளியாகக் கருதப்படுவர், ஜான் ஹெர்ச்செல். ‘·போட்டோகிரா·பி ‘ [Photography] என்னும் பெயரைப் படைத்தவ§ அவர்தான். நிழற்படத் துறையில் ‘எதிர்ப்படநிழல் ‘, ‘நேர்ப்படநிழல் ‘ [Negative, Positive Films] என்னும் வார்த்தைகளைப் படைத்தவரும் ஜான் ஹெர்ச்செல்தான்!

    ஜான் ஹெர்ச்செல் புரிந்த மகத்தான விஞ்ஞானப் பணிகள்

    ஜான் ஹெர்ச்செல் 1792 இல் இங்கிலாந்து ஸ்லோவ் [Slough] என்னும் நகரில் பிரிட்டனில் குடிபுகுந்த ஜெர்மன் வில்லியம் ஹெர்ச்செலுக்குப் பிறந்த ஏக புதல்வன். கேம்பிரிட்ஜில் உள்ள புனித ஜான் கல்லூரியில் பயின்று கணிதத் துறையில் 1816 இல் பட்டம் பெற்றார். ஒப்பற்ற வானியல் விஞ்ஞானிகளான தந்தை வில்லியம், அத்தை கரோலின் இருவராலும் ஜான் வளர்க்கப் பட்டார். அவர் இருவது அருகில் வளர்ந்த ஜான் ஹெர்ச்செல் வானியல் துறையில் வல்லமையும், தொலை நோக்கி மூலம் வானோக்கி உளவும் பயிற்சியும் பெற்றார். தந்தையாரைப் பின்பற்றி அவர் கண்டுபிடித்த பால்மய ஒளிமீன்களின் எண்ணிக்கையை மிகையாக்கி ஆயிரக் கணக்கான இரட்டை மீன்கள் [Double Stars], ஒளிமீன் மந்தைகள் [Star Clusters], நிபுளாக்கள் [Nebulae] ஆகியற்றைக் கண்டுபிடித்தார். முதலில் (1864) வெளிவந்த நிபுளா, விண்மீன் திரட்சி பொது அட்டவணையில் [General Catalogue of Nebulae & Clusters] ஜான் ஹெர்ச்செல் மற்றும் தந்தையார் வில்லியம் ஹெர்ச்செல் இருவரும் கண்டவை 3347 இரட்டை விண்மீன்கள்; 2400 நிபுளாக்கள்.

    ஒளிமந்தை -1

    இங்கிலாந்தில் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக் கழகத்தில் படித்த ஜான் ¦†ர்ச்செல் எவ்விதக் கல்வித் துறையிலும் பதவி ஏற்காமல் வாழ்நாள் முழுதும் வான்வெளி ஆராய்ச்சியாளராகப் பணியாற்றினார். அவரது கல்லூரி கணித ஆசிரியர், உட்ஹவுஸ் [Woodhouse] என்பவர். நியூட்டன் ஆக்கிய கால்குலஸ் [Calculus] போலின்றி சற்று எளிதான லெப்னிட்ஸ் [Leibnitz] படைத்த, கால்குலஸ் அணுகுமுறைக் கணிதத்தை ஆங்கிலத்தில் எழுதியவர் உட்ஹவுஸ்! கேம்ப்ரிட்ஜ் கல்லூரிப் பாடத்திட்டத்தில் ஏனோ லெப்னிட்ஸின் கால்குலஸ் அணுகு முறைகள் சேர்க்கப் படவில்லை. ஜான் தனிதாகத் தானாகப் படித்து அவ்வித எளிதான கால்குலஸ் அணுகு முறைகளை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்தார். 1813 இல் கணிதத்தில் முதல்வராகத் தேறி முதல்நிலைப் பட்டம் பெற்றார்.

    ‘கோட்டே தேற்றத்தின் மகத்தான விளைவுப்பயன் ‘ [On a Remarkable Application of Cotes’s Theorem] என்னும் கணித விளக்கவுரையை எழுதி, ராயல் சொஸைட்டியின் ·பெல்லோ [Fellow of Royal Society] ஆனார். 1820 இல் இரண்டு ‘முடிவுறும் வேறுபாடுகளின் பயன்கள் ‘ [Applications of Finite Differences] என்னும் கணிதச் சிறப்பு நூல்களை வெளியிட்டார். 1820 ஆண்டுகளின் முடிவில் கணித ஆய்வுகளிலிருந்து விலகி, ஜான் ஹெர்ச்செல் தன் முழு ஆர்வத்தையும் வானியல் துறையில் [Astronomy] மூழ்க்கினார்.

    ஜான் ஹெர்ச்செல் வானியல் ஆய்வுத் துறையில் நுழைவு

    78 ஆவது வயதில் [1816] தந்தை வில்லியம் ¦†ச்செல் வானியல் பணியில் தளர்ச்சி யுற்றதும், ஜான் ஹெர்ச்செல் அப்பணியை அவர்சார்ப்பில் தொடர்ந்தார். 1822 இல் வில்லியம் காலமானதும்,அத்தை கரோலின் மீண்டும் ஹானோவர், ஜெர்மனிக்குச் சென்றார். அந்த ஆண்டில்தான் ஜான் ஹெர்ச்செல் சந்திர கிரகணத்தைப் புதிய முறையில் கணிக்கும் [Eclipses of the Moon] சிறியதோர் வானியல் விஞ்ஞான முதல் ஆய்விதழை வெளியிட்டார். ஆனால் அவரது முதற் பெரும் பதிப்பு என்று கருதப்படுவது: லண்டன் ராயல் சொஸைடி வெளியிட்ட ‘இரட்டை விண்மீன்களின் அட்டவணை’ [Catalogue of Double Stars (1824)]. வில்லியம் ஹெர்ச்செல்லைப் போல், ஜானும் ஆழ்வெளியில் அதிதூரத்தில் நகரும் விண்மீன்களின் [Deep Space Distant Stars] போக்கை நோக்கி வந்தார். தொலை விண்மீன் ஒன்றின் ‘இணைத்திரிபு இடஅமைப்பைக் ‘ [Parallax of a Star] கணிக்க முயன்றார். அப்போது இரட்டை விண்மீன்கள் யாவும் ஓர் ஈர்ப்பு மையத்தைச் சுற்றி வரக் கண்டு, அவற்றின் சுற்றுவீதிகளைக் [Orbits] கணிக்க, முதன்முதல் கணித முறைகளை வகுத்தார். 1833 ஆம் ஆண்டில் லண்டன் ராயல் சொஸைடி அப்பணிக்குத் தனது ராயல் தங்கப் பதக்கத்தை அளித்தது.

    பல்வகை ஒளிமந்தைகள்

    1834-1838 ஆண்டுகளில் தென்னாப்பிரிக்காவின் கோடியில் உள்ள நன்னம்பிக்கை முனையில் [Cape of Good Hope] தங்கி தென்னக விண்கூரையை [Southern Hemisphere] நோக்கி உளவு செய்து, பால்மய விண்மீன்கள், நிபுளாக்கள் ஆகியற்றைப் பதிவு செய்தார். அங்கே தான் கொண்டுவந்த 20 அடி குவிநீளத் தொலைநோக்கியைப் பயன்படுத்தி வான்குடையை ஆய்வு செய்தார். தென்னாப்பிரிக்க வானில் அவர் கண்ட விந்தைகள்: 1835 இல் திரும்பி பூமி நோக்கி வந்த ஹாலியின் வால்மீன் [Halley ‘s Comet, Edmund Halley (1656-1742)] அவரது தொலைநோக்கியின் கண்ணில் பட்டது. வால்மீன்களின் விந்தை யான போக்குகளை ஆராய்ந்த போது ஈர்ப்பு விசையைத் தவிர வேறு பலதீவிர விசைகளும் அவற்றின் போக்கைப் பாதிக்கின்றன என்று அறிந்தார். பரிதியிலிருந்து வால்மீனை அப்பால் விரட்டும் விசையை அவரால் கணித முறையில் வகுக்க முடிந்தது. அப்போதுதான் ஜான் ஹெர்ச்செல் முதன் முதல் பரிதிக் காற்றைப் [Solar Wind] பற்றிக் கண்டுபிடிக்க ஏதுவாயிற்று! வால்மீனைத் தள்ளும் விலக்கு விசைக்கு [Repulsive Force], பரிதியின் காற்றே காரணம் என்பதை எடுத்துக் காட்டினார். மேலும் வால்மீனின் அண்டத்தி லிருந்து வாயுக்கள் ஆவியாய் வெளியேறுகின்றன என்று முதலில் கண்டுபிடித்தவரும் ஜான் ஹெர்ச்செல்லே! 1847 இல் தென்னாப்பிரிக்காவில்தான் கண்டுபிடித்த வானியல் விந்தைகளை நூலாக வெளியிட்டு, லண்டன் ராயல் சொஸைடியின் இரண்டாவது கோப்லே தங்கப் பதக்கத்தைப் [Copley Medal] பெற்றார்.

    ஆழ்வெளியில் ஒளிவீசும் பால்மய காலக்ஸி, நிபுளாக்கள்

    ஆதியின் முதல் பிரளயமாய்த் தோன்றிய பெரு வெடிப்பின் [Big Bang] விளைவாய் 10 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்கு முன் பிறந்தவையாக காலக்ஸிகள் கருதப் படுகின்றன! பிரபஞ்ச வெளியில் விண்மீன் மந்தைகள் கொண்ட காலக்ஸிகள் சீரான அமைப்புத் தீவுகளாய் உண்டாக வில்லை! அகிலத்தின் ஆக்கிரமிப்பு விசையான ஈர்ப்பியல் [Gravitation] பண்பு இழுத்து இணைத்துக் கொண்ட தீவுக் கூட்டங்களாய் அவை தென்படுகின்றன! ஒரு பில்லியன் ஒளிமயத் தீவுகள் அல்லது விண்மீன் பூத மந்தைகள் [Giant Clusters of Stars] பிரபஞ்சத்தில் உள்ளதாக ஊகிக்கப் படுகிறது. அந்த ஒளிமயத் தீவுகளே காலக்ஸிகள் [Galaxies] என்று விஞ்ஞானிகளால் அழைக்கப்படுபவை.

    பல்வேறு ஒளிமந்தைகள்

    ஒவ்வொரு காலக்ஸியிலும் 100 பில்லியன் விண்மீன்கள் கூடி யுள்ளன என்று கணிக்கப் பட்டுள்ளது! அத்தகைய ஒரு சுய ஒளிமீனே நமக்குச் சுடர்தரும் பரிதி! நமது சூரிய மண்டலம் நகரும் காலக்ஸியைக் கொண்ட பால்மய வெளியில் [Milky Way] ஏராளமான மற்ற காலக்ஸிகளும் இருக்கின்றன! காலக்ஸிகளின் இடைவெளிகள் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத தொலைவு தூரம்! நமது பால்மய வீதிக்கு நெருங்கிய காலக்ஸி 1.9 மில்லியன் ஒளியாண்டு தூரத்தில் உள்ளது! [Light Years -Distance light covers in a year at the rate of 186000 miles/sec]. காலக்ஸித் தீவுகள் நீள்வட்ட உருவத்திலோ அல்லது சுருள் வடிவத்திலோதான் [Elliptical or Spiral Shape] தோன்றும்! ஒருவித ஒழுங்கு வடிவமும் இல்லாத காலக்ஸிகள், பிரபஞ்சத்தில் மிக மிகக் குறைவு.

    நிபுளாக்கள் என்பவை யாவை ? காலக்ஸிகளை உற்பத்தி செய்யும் மூல ஒளிமய முத்துக்களைக் [Materials that form Galaxies] கொண்ட, அல்லது காலக்ஸி விண்மீன் மந்தைகளைப் பெற்ற ஒளிமுகில் கூட்டம்! அமெரிக்க விஞ்ஞானி எட்வின் ஹப்பிள் [Edwin Hubble (1889-1953)] வெளியிட்ட ‘நிபுளாக்களின் பேரரங்கம் ‘ [The Realm of the Nebulae] என்னும் நூலில் காலக்ஸியானது பில்லியன் கணக்கில் விண்மீ ன்களை கோளத்தில் உள்ளடக்கிக் கொண்டு, பூமியிலிருந்து வெகு வெகு தூரத்தில் இருக்கிறது என்று சொல்கிறார். நமது பால்மய வெளிக் காலக்ஸி பில்லியன் காலக்ஸிகளில் ஒன்றானது! எத்தனை வகையான விண்மீன் ஒளித்தீவுகள் உள்ளன ?’ நிபுளா ‘: நிபுளா [Nebula] என்னும் சொல்லுக்கு ‘முகில் ‘ [Cloud] என்று அர்த்தம். அண்டக் கோள்கள், வால்மீன்கள், விண்கற்கள் [Planets, Comets, Astroids] தவிர ஏனைய வானியல் ஒளித்தீவுகள், ஒளி மந்தைகள் யாவும் முதலில் ஒரு சமயம் நிபுளாக்கள் என்று குறிப்பிடப் பட்டன. அப்பழைய அர்த்தத்தில் இன்னும் சில வானியல் நூல்கள் நிபுளா என்னும் பதத்தைப் பயன்படுத்தி வருவதில் குழப்பம் உண்டாகலாம்!

     

    சில சமயம் காலக்ஸிகள் [Galaxies (M51)], விண்மீன் மந்தைகள் [Star Clusters], அகிலவெளி மீனொளி வாயு/தூசி முகில்கள் [Intersteller Gas/Dust Clouds] ஆகியவற்றை நிபுளாக்கள் என்று குறிப்பிடுகிறோம். துல்லியமாகக் கூறப்போனால் விண்மீன் மந்தைகளைக் குறிப்பிடாது ‘நிபுளா ‘என்னும் சொல் வாயுமயம் அல்லது தூசிமயம் கொண்ட ‘முகிலுக்கு’ மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். பெரும்பான்மை யாக நிபுளாவின் முகிலில் இருப்பது ஹைடிரஜன் வாயு! மில்லியன் விண்மீன்கள் ஈர்ப்பு விசைகளால் கூடிய விண்வெளி மந்தைகள் இவை. பெரும்பாலும் பண்டை விண்மீன்கள் மண்டியவை! அவை சந்தை போன்று அலங்கோலமாய் அங்கு கொஞ்சம் இங்கும் கொஞ்சமாகப் பரவி, காலக்ஸியின் மட்டத்தில் திரண்டு சேராமல் உள்ளன. நமது காலக்ஸியைச் சேர்ந்த அநேக விண்மீன் திரட்சிகள் பொரி உருண்டை போன்றவை! குறிப்பிட்ட ஒரு பொரி உருண்டை ஒருசில ஒளியாண்டுகள் [A few light-years] அகலம் கொண்டது! ‘திறந்த விண்மீன் மந்தைகள் ‘ [Open Clusters (M44)]: சிதறிய முத்துக்களைப் போல் தெரிபவை இவை. நூற்றுக் கணக்கான புதிய விண்மீன்களைக் கொண்டவை. அவை யாவும் ஈர்ப்பு விசைகளால் சேர்க்கப் பட்டு, குறுகிய காலத்தில் பிரிந்து சென்று பிரகாசிப்பவை. காலக்ஸி விண்மீன் Globular Clusters மந்தைகள் [Galactic Clusters] என்றும் அழைக்கப்படுபவை. 50 ஒளியாண்டு தூரத்திற்குக் குறைந்த தொலைவில் இருப்பவை.

     

    பேரளவு உஷ்ண வாயு மண்டிய முகிலே ஒளி உமிழும் நிபுளாக்களாய் மிளிர்கின்றன. அண்டையில் புறவூதா ஒளியை [Ultra-violet Light] வீசும் விண்மீன் ஒன்றால், நிபுளாவின் முகிலில் உள்ள அணுக்கள் சக்தி பெற்றுக் கீழ் நிலைச் சக்திக்குத் தாவும் போது, நியான் மின்விளக்கு [Neon Light] போல வெளிச்சத்தை உமிழ்கின்றன! பெரும்பாலும் ஒளிசிந்தும் நிபுளாக்கள் செந்நிறமாய்க் காட்சி தருகின்றன! அதற்குக் காரணம், ஹைடிரஜன் வாயுவின் ‘ஒளிவீச்சு நாமம் ‘ [Emission Line] சிவப்பு நிறம்! மற்ற நிறங்கள் அருகில் தென்பட்டாலும், ஹைடிரஜன் அணுக்களே மிகுந்திருப்பதால் செந்நிறமே தனித்து மேனி முழுவதிலும் தெரிகிறது! புதிதாய்த் தோன்றிய விண்மீன் அல்லது தோன்றப் போகும் விண்மீன் அண்டவெளித் தளங்களில்தான், பொதுவாக ஒளிசிந்தும் நிபுளாக்களைக் காண முடிகிறது.

    ‘எதிரொளிக்கும் நிபுளாக்கள் ‘ [Reflection Nebulae (NGC 7023)]:

    பொதுவாக நீல நிறத்தில் தோன்றுபவை இந்த வகையான நிபுளாக்கள்! அருகில் பேரொளி வீசும் விண்மீன் ஒன்றின் ஒளியைப் பிரதிபலிக்கும் தூசி முகில்கள் [Clouds of Dust] இவை! பிரதிபலிக்கும் ஒளியில் மிகையாக நீல ஒளியே சிதறப்பட்டுக் கண்ணுக்குத் தென்படுகிறது! பொதுவாகச் செந்நிறத்தில் ஒளிசிந்தும் நிபுளாக்களும், நீல நிறத்தில் எதிரொளிக்கும் நிபுளாக்களும் அண்டவெளியில் இணையாக அருகிலே காட்சி அளிக்கின்றன! ஆதலால் அந்த இரண்டு நிபுளாக்களையும் ‘மலர்ச்சி நிபுளாக்கள் ‘ [Diffuse Nebulae] என்றும் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

     

    ‘கரிய நிபுளாக்கள் ‘ [Dark Nebulae (NGC 2264)]:

    பின்புறம் அடிக்கும் ஒளியைத் தடுத்து வருவதால், இந்த நிபுளாக்கள் கரிய நிபுளாக்கள் போலக் காட்சி அளிக்கின்றன! நிழற்படக் கலையில் [Silhouette Photography] ஒளியைப் பின்புலமாக்கி வடிவத்தைப் படமெடுத்தால் கரிய உருவம் முகப்பில் தென்படுவதுபோல், கரிய நிபுளாக்கள் தோற்றம் அளிக்கும்! அவை எதிரொளிக்கும் நிபுளாக்களை ஒத்தவை. ஆனால் ஒரு வேறுபாடு: ஒளியானது நிபுளாவின் முகத்தில் படாது, அதன் முதுகில் படுகிறது! கரிய நிபுளாக்கள் பொதுவாக மலர்ச்சி நிபுளாக்களின் அருகே காணப்படுகின்றன!

    ‘அண்டக்கோள் நிபுளாக்கள் ‘ [Planetary Nebulae (M57)]:

    விண்மீன் தனது இறுதிக்கால நிலையில் வீசி எறிந்த வாயுக் கோளமே, அண்ட நிபுளா வென்று அழைக்கப் படுகிறது! நமது பரிதியும் 5 பில்லியன் ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அதுபோல் ஓர் அண்டக்கோள் நிபுளாவை வீசி எறியலாம்! அவற்றை அண்டங்கள் என்று விளிப்பது பிழையானது. அண்டக் கோள்களுக்கும் [Planets] அவ்வகை நிபுளாக்களுக்கும் எவ்விதப் பண்பும், ஒற்றுமையும் கிடையாது! தொலைநோக்கியில் பார்க்கும் போது அண்டங்கள் போல் தோன்றலாம். அவ்வளவுதான். சாதாரணமான ஓர் அண்டக்கோள் நிபுளா ஓர் ஒளியாண்டு தூரத்துக்கும் குறைவான அகலத்தில்தான் உள்ளது!

    ‘சூப்பர்நோவா மிச்சங்கள் ‘ [Supernova Remnants (M1)]:

    பூத வடிவான விண்மீன் ஒன்று மரணம் அடையும் போது, பேரளவு ஒளிப்பிழம்புடன் பிரகாசித்துப் பரவிச் சிதறும்! அப்போது, அது ‘சூபர்நோவா ‘ என்று பெயர் பெறுகிறது! சில நாட்கள் சூபர்நோவா வெளியேற்றும் சக்தி, முழு காலக்ஸிக்கு இணையான பேரளவுச் சக்திபோல் தெரிகிறது! அம்மாதிரிப் பிரளய வெடிப்புக்குப் பிறகு, சூபர்நோவாவில் எஞ்சுவது, விண்மீனின் ஒரு பெரும் பகுதி! அம்மிச்சப் பகுதியின் அகலம் ஒரு சில ஒளியாண்டுகளே!

    வானியல் மேதை ஜான் ஹெர்ச்செலின் மறைவு

    ஜான் ஹெர்ச்செல் வெளியிட்ட ‘இயற்பியல் வேதாந்தத் தெளிவுரை ‘ [Discourse on Natural Philosophy] என்னும் நூலைப் படித்து, மைக்கேல் ·பாரடே [Michael Faraday (1791-1867)] அவரது ஞான வல்லமையைப் புகழ்ந்து கூறியது: ‘இயற்பியல் வேதாந்த நூலைப் படித்து இன்புற்ற பலருள் நானும் ஒருவன். அந்நூல் வேதாந்த மாணவருக்கு ஒரு பாடப் பதிப்பாக உதவத் தகுதி பெற்றது. அந்நூல் என்னைச் செம்மையான ஓர் ஆராய்ச்சியாளனாய் ஆக்கியது. என் ஒழுக்கப் பண்பாட்டை உயர்த்தியது. சொல்லப் போனால் என்னைச் சிறந்த சித்தாந்த வேதாந்தி யாக்கியது ‘.

    ஜான் ஹெர்ச்செல் காலத்து விஞ்ஞானிகள் அனைவரிலும் அவர் முன்னணியில் நிற்கும் மேதையாகக் கருதப்படுபவர். 1871 ஆம் ஆண்டில் காலமான ஜான் ஹெர்ச்செல் வெஸ்ட்மின்ஸ்டர் ஆபேயில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். அவரது அடக்கவுரையில் பிரென்ச் கணித நிபுணர் ஷான் பயாட் [Jean Biot (1774-1862)] கூறியது: ‘கணித மேதை லாப்பிளாஸ் [Laplace] 1827 ஆண்டில் மரணம் அடைந்த பின், அவருக்குப் பிறகு இணையாக மதிக்கப் படுபவர், ஜான் ஹெர்ச்செல். பிரிட்டனில் ஸர் ஐஸக் நியூட்டன் மறைவுக்குப் பிறகு, ஜான் ஹெர்ச்செல்லின் மரணமே ஈடு செய்ய முடியாத ஓர் இழப்பாக நான் கருதுகிறேன்!’

    தகவல்:

    1. Results of Astronomical Observations of John Herschel By: London, Smith, Elder Co.

    2. Letters & Papers of Sir John Herschel from the Archives of the Royal Society [1990]

    3. Types of Nebulae http://seds.lpl.arizona.edu/billa/twn/types.html

    4. William Herschel ‘s Catalogue of Deep Sky Objects

    5. Nebulae http://www.seds.org/messier/nebula.html

    6. Nebulae http://www.enchantedlearning/subjects/astronomy/stars/nebulae.html

    7. John Herschel By: J.J. O ‘Connor & E.F. Robertson

    8. http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=40310231&format=html(ஜான் ஹெர்செல் கண்டுபிடித்த பால்மய வீதி, காலக்ஸிகள், நிபுளாக்கள்.

    9. The Handy Space Answer Book (1998)

    10. https://www.astroleague.org/content/bright-nebula-observing-program

    11.  https://en.wikipedia.org/wiki/Orion_Nebula  [June 6, 2016]

    12. https://www.verdensalt.dk/2018/08/space-aug-30-2018-unstable-monster.html [August 30, 2018]

    13.   https://www.space.com/41655-unstable-monster-galaxy-runaway-star-formation.html    [August 29, 2018]

    14.  https://newslikethis.com/2018/08/29/unstable-monster-galaxy-hosts-runaway-star-formation  [August 29, 2018]

    15.  https://newslikethis.com/2018/08/30/science-unstable-monster-galaxy-hosts-runaway-star-formation [August 30, 2018]

    16.  https://alma-telescope.jp/en/news/press/aztecone-201808 [ August 30, 2018]  

    ****************************

    S. Jayabarathan (jayabarathans@gmail.com) September 2, 2018 [R-2]

    Attachments area
    Preview YouTube video Unstable Monster Galaxy Hosts Runaway Star Formation

    Preview YouTube video City at World’s End by Edmond Hamilton

    Preview YouTube video Planet Formation Astronomy: Spinning Stardust into Planets NASA Hubble Space Telescope

    Share

  • மழைத்துளியின் சங்கமம்

    பவள சங்கரி

    மழைத்துளி மழைத்துளி மலரில் சங்கமம்
    தேன்துளி தேன்துளி உயிரினில் சனனம்
    விழித்துளி விழித்துளி கலையினில் மனனம்
    கனித்துளியும் கவித்துளியாய் மலருது!

    Share

  • HAPPY GOKULASHTAMY….!

     

    மழைத்துளி மழைத்துளி மலரில் சங்கமம்
    தேன்துளி தேன்துளி உயிரினில் சனனம்
    விழித்துளி விழித்துளி கலையினில் மனனம்
    கனித்துளி கலந்து கவித்துளியாய் மலருது!

    நள்ளிரவில் தோன்றிய கண்ண பெருமாளை நள்ளிரவில் அழைத்தல் தானே முறை….!
    பெருமாள் திருப் புகழ்….!

    காப்பு
    —————
    பெருமாள் திருப் புகழ்….!
    ———————————————————-

    “சிந்தை மகிழ சிவநேசர்செ விதனில்
    மந்த்ர வடிவ உபதேசம ருளிய
    கந்த முருக கதிர்காமம ருகனின் -முறைமாம
    அந்த ரிவயி ரவிவாமமி றைவனின்
    பங்கு திரும யிலைவாழுமை இளைய
    தங்கை வருகை சினமாமனி டம்உரை -சிறைபால
    முந்தை வினைகள் முளையோடுவி டுபட
    சிந்தை வடிவில் பலநாள்பழ கியவ
    கந்தை விலக ரமணேசர்வ ழிதனில்-நடமாட
    எந்தை வருக ரகுநாயக வருக
    என்று அருண கிரியார்புகழ் தமிழின்
    சந்த நடையில் வரவேணும்நெ டிதுயர் -பெருமாளே”….கிரேசி மோகன்….!

    “மரத்தடி குளக்கரை
    படித்துறை தவத்தினில் -கழியாது
    வலப்புற மனத்திரு
    விரற்கடை புறத்தினில் -நிலையான

    இருப்பினை நெருக்கிட
    மலைப்புற சிவக்கனி -ரமணேசன்
    உரைத்ததை தினப்படி
    உளத்தினில் உறைத்திட -அருள்வாயே

    விரற்கடை பொருப்பினை
    உயர்த்திட இடைக்குடி -மழையாலே
    தவிப்பினை விரட்டிவ
    யிரத்தினை மிரட்டிய -கருநீல

    நிறத்தவ ,விடத்தலை
    நிருத்தியம் நிகழ்த்திய -முலையேறி
    அரக்கியை அழித்தவ
    இடைக்குடி ஜனித்திடும் -பெருமாளே”….கிரேசி மோகன்….!

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    180902 -Radha Mala – watercolour-charcoal 10×14” raw -lr

    ஊதா நிறத்தவர் ஊதிக் களைத்தனர்
    ராதை கழுத்தென்னும் சங்கை – போதை
    தலைக்கேற கண்ணனவர் தோளைத் தழுவி
    வளைக்கரத்தால் போரென்றாள் மாது…. !

    ஆலிங் கனித்தராதை தோளிங்க நர்த்தனத்தால்
    காளிங்கக் காட்சி கவனத்தில் – மாலிங்கு
    ராதையித் தோள்சுமந்து காதல்கூத் தாடுகிறார்
    கீதை வரிகள் மறந்து….கிரேசி மோகன்….!

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி – 177

    பவள சங்கரி

     

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

     

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    கீதா மதிவாணன் எடுத்த இந்தப்படத்தை திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார்கள். இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (08.09.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share

  • குறளின் கதிர்களாய்…(224)

    செண்பக ஜெகதீசன்

     

    பகையகத்துச் சாவா ரெளிய ரரிய      

    ரவையகத் தஞ்சா தவர்.                                                

           -திருக்குறள் -723(அவை அஞ்சாமை)

     

    புதுக் கவிதையில்…

     

    பகைவர் அஞ்சும்வகையில்

    களம் புகுந்து போரிட்டுச்

    சாவதற்கும் அஞ்சாத

    வீரராய்

    உள்ளனர் பலர்..

     

    கற்றோர்

    அவையில் சென்று பேச

    அஞ்சாதவர்

    ஒரு சிலரே…!

     

    குறும்பாவில்…

     

    பலருளர் போர்க்களம் சென்று             

    போரிட்டுச் சாக அஞ்சாதவர், சிலர்தானுளர்    

    கற்றோரவையில் கலங்காது செல்ல…!

     

    மரபுக் கவிதையில்…

     

    பகைவர் நிறைந்த போர்க்களத்தில்

         பயமது நெஞ்சில் ஏதுமின்றி

    பகைவர் வியக்கப் போரிட்டும்

         பலனாய்ச் சாகவும் அஞ்சிடாத

    வகையில் வீரர் பலரிருந்தும்,

         வழுவிலாக் கல்வி கற்றோரவை 

    புகவே அஞ்சிடார் சிலரேதான்

         புவியி லுண்டென அறிவீரே…!

     

    லிமரைக்கூ..

     

    அஞ்சிடா வீரர்களுண்டு பலர்,    

    சாவுவரினும் போரிடுவர், கற்றோரவையில்                 

    அஞ்சிடாமல் செல்பவரோ சிலர்…!

     

    கிராமிய பாணியில்…

     

    பயப்படாதே பயப்படாதே

    சபயேறப் பயப்படாதே..

     

    சண்டயில சாவுவந்தாலும்

    பயப்படாம சண்டபோடும்

    வீராதிவீரரெல்லாம் கொஞ்சமில்ல,

    நெறயநெறய உண்டு..

     

    ஆனா

    படிச்சவங்க சபயில

    பயப்படாம போறவங்க

    அதிகமில்ல,

    ரெம்பக் கொறவாத்தான் உண்டு..

     

    அதால

    பயப்படாதே பயப்படாதே

    சபயேறப் பயப்படாதே…!

     

    செண்பக ஜெகதீசன்…

     

     

    Share

  • நலம் .. நலமறிய ஆவல் – 123

    நிர்மலா ராகவன்

     

    பணம்தானா எல்லாம்?

    “ஏண்டா வேலைக்கு வருகிறோம் என்றிருக்கிறது,” என்று தினமும் சலித்துக்கொள்வாள் ஆசிரியையான சுசீல் கௌர். “வீட்டில் குழந்தைகளை அழ விட்டு, அப்படியாவது என்ன வேலை!”

    “பின் ஏன் வருகிறாய்?” என்று நான் கேட்டபோது, “பணத்திற்காகத்தான். வேறென்ன!” என்ற பதில் வந்தது அவளிடமிருந்து.

    வெவ்வேறு துறையில் இருப்பவர்களை இதே கேள்வி கேட்கப்பட்டிருக்கிறது.

    `நீங்கள் ஏன் நடிக்க வந்தீர்கள்?’

    `புகழ், பணம்!’ என்ற அந்தப் பிரபல நடிகை புகழும், பண வரவும் நிலைத்திருக்க கடுமையாக உழைக்கவேண்டும் என்றும் புரிந்து வைத்திருந்தார். அதனால் நினைத்தது கிடைத்தன. மகிழ்ச்சியும் உடன் வந்ததோ? தெரியவில்லை.

    `ஏன் இந்தத் துறையைத் தேர்ந்தெடுத்தீர்கள் மேற்கல்விக்கு?’

    `இந்த உத்தியோகத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கக் காரணம்?’

    எல்லா கேள்விகளுக்கும் ஒரே பதில்தான்: பணம்!

    மன நிறைவுக்குப் பணம் மட்டும் போதுமா?

    போதுமான ஊதியம் கிடைத்தாலும், தலைமை அதிகாரியின் அசிரத்தையான, அல்லது கொடுமையான போக்கால் சலிப்பு எழக்கூடும். எவ்வளவு திறம்பட உழைத்தாலும் பதவி உயர்வு கிட்டாது என்ற நிலை ஏற்படும்போது இயந்திரகதியில் வேலை பார்க்கத் தோன்றுமே! பணத்தால் அந்த வெறுமையை ஈடுசெய்ய முடியுமா?

    பணத்தை மட்டுமே இலக்காக வைத்துக்கொண்டு செயல்படுபவர்களுக்கு எதிலும் பூரண திருப்தி கிடைப்பதில்லை.

    `தந்தை பார்த்த பரம்பரை உத்தியோகம். அதனால் நானும் அதையே செய்ய வந்துவிட்டேன்!’ என்பவர்களுக்கு அத்துறையில் திறமை இருக்கலாம். ஆனால், ஆர்வமும் சேர்ந்திருக்க வேண்டாமா?

    வேறு வழியில்லாது கிடைத்த வேலையில் நிலைத்திருக்க வேண்டியபோது, விரக்தி ஏற்பட்டுவிடுகிறது. என்ன கிடைக்கும் என்று எதிர்பார்த்துதான் நாம் ஒவ்வொன்றையும் செய்கிறோம். இலக்கை மனதில் உறுதியாக வைத்துக்கொண்டால், எந்த இடர்பாடும் பெரிதாகத் தோன்றாது. பொழுதுபோக்குகளும் அவசியம்.

    கோடீஸ்வரர்கள் கூறுகிறார்கள், “பணத்தைச் சம்பாதிக்கும்போது விளையாடுவதுபோல் சுவாரசியமாக இருக்கிறது! பணம் பெரிதாகத் தோன்றவில்லை”.

    பல எழுத்தாளர்கள் நம் பெயர் நான்கு பேருக்குத் தெரியவரும், புகழ் கிடைக்கும், பணமும் கிடைக்கும் என்றுதான் எழுத வருகிறார்கள். இப்படி யோசனை போனால், எழுத்தில் முழுமனதாக ஈடுபட முடியுமா? `எழுதும்போதே ரம்மியமாக இருக்கிறது!” என்று புரிந்தவர்கள்தாம் நிலைத்து நிற்கிறார்கள். இவர்களது குறிக்கோள் பணமில்லை. ஆத்ம திருப்தி.

    எதை நோக்கிப் போகிறோம்?

    எவருக்கும் குறிப்பிட்ட ஒன்றை அடையவேண்டும் என்ற ஆசை முதலில் எழும். அது மட்டும் போதுமா? வெற்றி அடைந்தே தீரவேண்டும் என்ற உந்துதல் அவசியம். திறமைகூட இரண்டாம்பட்சம்தான்.

    `பள்ளிக்கூடத்திற்குப் போகமாட்டேன்! ஏன் போகணும்?’ என்று அடம்பிடிக்கும் குழந்தைகளே கிடையாது எனலாம்.

    `படிச்சாதான் பணக்காரனா ஆகலாம்! வேணும்கிற சாமானை எல்லாம் வாங்கிக்கலாம்!’ இப்படி எவ்வளவுதான் விளக்கினாலும், என்றோ நடக்கலாம் என்பது அந்த வயதில் புரியாது.

    `சனி, ஞாயிறில் பீச்சுக்குப் போகலாம், சினிமா பார்க்கலாம்,’ என்று குழந்தைக்குப் புரியும்படி ஏதாவது ஆசை காட்டினால் அதையே இலக்காகக்கொண்டு படிக்க இசைவான்.

    இலக்கற்றவர்கள்

    வசதி குறைந்த சிறுவர்களுக்கு உணவு, உடை, ஆகாரம் எல்லாமே போதிய அளவு கிடைக்காது. சில சமயம், இவர்களுக்கென நேரம் ஒதுக்காத, அல்லது புரிந்துகொள்ளாத பெற்றோரும் வாய்ப்பார்கள். அதனால் உடல், மனம் இரண்டிலும் சோர்வு எழும். எந்தக் காரியத்தையும் முழுமனதுடன் செய்யும் ஆர்வத்தை இவர்களிடம் எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்?

    படிப்புதான் ஏறாவிட்டாலும், இசை, நாட்டியத்தில் நாட்டம் உள்ளவர்களாக இருக்கிறார்கள் பலர். ஆனந்தி இவர்களுள் ஒருத்தி. ஆனால், அடிப்படைத் தேவைகளுக்கே பணமில்லாதபோது, கலைகளுக்காக எப்படிச் செலவழிக்க முடியும்?

    இதெல்லாம் புரியாத ஆசிரியர்கள் இருப்பதால், பள்ளிக்கூடத்திலும் அனேகமாக வசவுதான். சிறுவர்கள் மேலும் தளர்ந்துபோய்விடுவார்கள்.

    ஒரு சிலரே இவர்கள் எதிர்நோக்கும் சிரமங்களைப் புரிந்துவைத்து, தம் சக்திக்கு மீறி உதவவும் முன்வருகிறார்கள்.

    சிறுவர்களுக்கு உதவும் கரங்கள்

    மலேசியா, சிங்கப்பூர், இந்தோனீசியா, ஜப்பான், ஹாங்காங், பிலிப்பீன்ஸ் ஆகிய நாடுகளில் ஆசிரியர்கள் சிலர், `படிப்பில் மனம் போகாவிட்டால் என்ன! இந்த ஏழைச்சிறுவர்களிடம் கலைத்திறன் இருக்கிறது,’ என்று உணர்ந்து, அத்திறமையை வெளிக்கொணர்கிறார்கள்.

    முதலில் சிறிது உணவைப் படைத்து வரவழைப்பார்கள். அதுதானே அடிப்படைத் தேவை! கலையைக் கற்க ஆரம்பித்த சில மாதங்களிலேயே, `நம்மாலும் உருப்படியாக எதையோ செய்ய முடிகிறது!’ என்று ஆச்சரியத்துடன் உணர்வார்கள் சிறுவர்கள். அப்போது ஏற்படும் மகிழ்ச்சியில் அவர்களது தன்னம்பிக்கை வளர்கிறது.

    இத்தகைய மாணவர்களிடம் கூடுதலான கவனம் அவசியம். கண்டிப்பாக இருந்தாலே போதும். கட்டொழுங்கு வரும் – மெல்ல மெல்ல.

    இப்படிப்பட்டவர்கள் தோல்வியால் துவளமாட்டார்கள். அவர்கள் படாத துயரமா?

    கலை விருந்து

    மேற்குறிப்பிட்ட நாடுகளிலுள்ள இளம் கலைஞர்கள் ஒன்று சேர்ந்து, ஒவ்வொரு ஆண்டும் வெவ்வேறு ஆசிய நாட்டில் கலை விருந்தினைப் படைக்கிறார்கள்.

    அண்மையில் கோலாலம்பூரில் நடந்த நிகழ்ச்சியில், உள்நாட்டு பரதநாட்டியக் கலைஞர்களுடன் சிங்கப்பூரைச் சேர்ந்தவர்கள் இணைந்து ஆடினார்கள், மேற்கத்திய பாணியில்! ஒரே இசை. இரு பாணிகள்! சமையலில் வெவ்வேறு சுவை கலந்திருப்பதுபோல்தான். பார்வையாளர்களின் ஒருமித்த பாராட்டைப் பெற்றது அந்த ஆட்டம்.

    போதனையாளர்கள் ஒரே வாரத்தில் நாள் முழுவதும் உழைத்துக் கற்பித்துவிட்டு, ஒதுங்கிவிட்டார்கள்.

    சிறுவர்களுக்காக சிறுவர்களே இணைந்து படைக்கும் இம்மாதிரியான நிகழ்ச்சியில் கிடைக்கும் சன்மானத்தை ஏதாவது ஒரு நாட்டில் தம்மைவிட ஏழ்மையில் உழலும் சிறுவர்களுக்குக் கொடுத்து நிறைவு காண்கிறார்கள் இள வயதினர்.

    `இவர்களையெல்லாம் முன்னுக்குக் கொண்டுவரவே முடியாது!’ என்று பல ஆசிரியைகள் தன்னை ஒத்தவர்களைப் பாதியிலேயே கைவிட்டதாகக் கசப்புடன் கூறுகிறாள் ஆனந்தி. ஒரே ஒரு ஆசிரியை மனந்தளராமல் போதிக்க, பதினேழு ஆண்டுகள் பரதநாட்டியம் பயின்று சிறந்திருக்கிறாள்.

    தன்னிடம் இயற்கையாக அமைந்த கலைத்திறனை இன்னும் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற உந்துதல் ஏற்பட, பன்னிரண்டு வயதிலிருந்து நான்கு மணி நேரம் இடைவிடாது பயிற்சி செய்திருக்கிறாள். விடாமுயற்சியால் கலை மட்டுமின்றி, பிற துறைகளிலும் பிரகாசிக்கிறாள். அவளுடைய நாட்டியத் திறமையால் கல்லூரியில் உபகாரச் சம்பளம் கிடைத்திருக்கிறது.

    ஆரோக்கியத்தின் அவசியத்தையும் புரிந்து வைத்திருக்கிறார்கள் இவர்களைப் போன்றவர்கள். வசதி இருந்தும், `காணாததைக் கண்டதுபோல்’ அளவுக்குமீறி சாப்பிடுவதில்லை. உடல் ஒத்துழைத்தால்தானே ஆட முடியும், பார்ப்பவர்களும் ரசிப்பார்கள்?

    பிறர் தமக்களித்ததைப் பகிர்வது

    ஆனந்தியை ஒத்தவர்கள் தாம் எப்படி முன்னுக்கு வந்தோம் என்பதை மறக்கவில்லை. கல்வியும், உத்தியோகமும் ஒருபுறமிருக்க, தம்மைப்போன்ற ஏழைக் குழந்தைகளை தேடிப்போய், தாம் கற்றதைக் கற்றவிதத்திலேயே, இலவசமாக, பொறுமையுடன், அவர்களுக்குப் போதிக்கிறார்கள்.

    `எல்லாரும் திட்டினா, பாவம், அதுங்க எங்கே போகும்?’ என்கிறாள் ஆனந்தி.

    வேறு சிலர், முதியோர் இல்லத்திற்குச் சென்று தம் வாத்திய இசையை வழங்கி, அவர்களை மகிழ்விக்கிறார்கள்.

    இவர்கள் யாருக்கும் தாம் நீண்ட காலம் சிரத்தையாகக் கற்ற வித்தையால் பொருளீட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணம் எழுவதில்லை.

    நம்மாலும் பிறருக்கு உதவ முடிகிறது, நாம் செய்யும் காரியத்தால் பிறர் வாழ்க்கையில் சிறிது மகிழ்ச்சி கூடியிருக்கிறது என்ற நிதரிசனமே செய்யும் நற்காரியத்தில் அவர்களைத் தொடர்ந்து ஈடுபட வைக்கிறது.

    ஒரு ஆனந்தி தன்னைப்போன்ற பத்து ஆனந்திகளை உருவாக்குவாள்.

    தொடருவோம்

    Share

  • புறநானூற்றுப் பாடலில் தொழிற்சார் குடிகள் மானிடவியல் பார்வை  

    -த. ஷெர்ளின் எமிலெட்

    முன்னுரை 

    சங்க காலத்தில் மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வெவ்வேறு இடத்தில் தங்கி வாழ்ந்து வந்தனர். இவர்களிடம் சாதிப் பிரிவினைகள், குலப்பாகுபாடு உள்ளிட்டவை காணப்படவில்லை. இவர்கள் தங்களுக்கான உணவு தேடுவதையே முக்கியப் பணியாகக் கொண்டிருந்தனர். நிலவுடைமைச் சமுதாயம் தோன்றிய பின்னர் ஏற்பட்ட உழைப்புக் கருவிகளின் வளர்ச்சியால் தொழில் பிரிவினைகள் தவிர்க்க முடியாதவை ஆயின. அந்த தொழில் பிரிவினைகளே காலப்போக்கில் தொழில்சார் குடிகளாகவும் சாதிகளாகவும் உருவாகக் காரணமாயின எனலாம். இவை மானுடவியல் நோக்கில் புறநானூற்றுப் பாடல்களில் எங்ஙனம் இடம்பெற்றுள்ளன என்பதை ஆராய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.

    தொழிற்சார் குடிகள்

    தொழில் அடிப்படையில் பிரிந்துசென்ற மக்கள் நாகரிகம் வளர வளரத் தத்தம் இனத்திற்கென்று வாழிடங்களையும் அகப்புற வாழ்வியல் கூறுகளையும் வரையறைச் செய்துகொண்டு தங்களை அடையாளப் படுத்திக்கொண்டனர். “சங்க காலத்தில் மக்களின் தொழில் அடிப்படையில் குலங்கள் அமைந்திருந்தன. அந்தணர், ஆயர், உழவர், எயினர், கம்மியர், குயவர், குறவர், கூத்தர், கொல்லர், தச்சர், துடியர், பரதவர், பறையர், பாணர், புலையர், பொருநர், வண்ணார், வள்ளுவர், வாணிகர், வேடர், வேளாளர் என்பவர் சங்ககாலக் குலமக்களுள் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்” (இராமகிருஷ்ணன், தமிழக வரலாறும் தமிழர் பண்பாடும், சர்வோதய இலக்கிய பண்ணை, 2012.) என்று ஆ. இராமகிருஷ்ணன் குறிப்பிட்டுள்ளார். சமூகப்படி மலர்ச்சியின் வழியாக நிலம், மக்கள்,தொழில் என்பதன் பேரில் விரிந்து சூழல் சார்ந்த தேவை சார்ந்த வெவ்வேறான தோற்ற முகத்தினைக் கொண்டதாகக் காணப்படுகிறது.

    குயவர்

    பண்டைய மக்களின் வாழ்வியலோடு இருந்தது மண்பாண்டமாகும். பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை மக்கள் வாழ்வில் மண்பாண்டம் தேவைப்பட்டது. மண்பாண்டம் செய்வோர் குயவர் என்னும் பெயரில் அழைக்கப்பட்டனர். அன்றாடப் பயன்பாட்டிலான வட்டில், குழிசி, அடுகலம், பானை, குடம், தானியக் கலன்களாகக் குதிர், மஞ்சிகை, இறந்தவர்களை உள்ளிட்டுப் புதைக்கும் ஈமத்தாழி என மனித வாழ்வில் நீட்சியாகக் குயவனின் உற்பத்தி நீள்கிறது. மண்ணை உருவாக்கும் மனித வாழ்வியல் நோக்கிலான பரந்த பண்பாட்டு அறிவு நுட்பத்தினைப் பெற்றவர் குயவர். பசிய மண்ணைத் திகிரியிலிட்டு கலன்களை வனைவதிலும், வனைந்த கலன்களைச் சூழையிட்டுத் திடப்படுத்துவதிலும் கைதேர்ந்தவராகக் குயவர்கள் இருந்தனர் என்பதைப் புறப்பாடல் வழியாக அறிய முடிகிறது.

    “கலம்செய் கோவே! கலம்செய் கோவே!
    இருள்திணிந் தன்ன குரூஉத்திரள் பரூஉப்புகை
    அகல்இரு விசும்பின் ஊன்றும் சூளை
    நனந்தலை மூதூர்க் கலம்செய் கோவே!”  (புறம் : 228:1-4)

    இவர்கள் பிணமிட்டுப் புதைக்கும் ஈமத்தாழிகள் செய்யப் பணிக்கப்பட்டிருக்கின்றனர் தாழிகளுக்கான அளவு, வடிவம் தேவையின் அறிவு என்பது குயவரைச் சார்ந்து அமைகிறது. பெரிய கலன்களைச் செய்யும் குயவர்கள் ஊர்களிலிருந்து பல்வேறு தேவைகளை நிவர்த்திச் செய்தனர் என்பதை அறிய முடிகிறது. இன்றும் குயவர்கள் மண்பாண்டத்தொழிலை மேற்கொண்டு வருகின்றனர் ஆனால் மண்பாண்டத் தொழில் நலிவடைந்த நிலையிலையே உள்ளது. அலுமினியம், சில்வர் போன்ற பாத்திரங்கள் நீடித்து உழைக்கும் என்ற காரணத்தால் தற்போது மண்பாண்டப் பொருள்கள் மக்கள் வாழ்வில் தேவை இழந்து வருவதைக் காணலாம். மக்கள் பயன்பாட்டில் தேவை உள்ளவரை மட்டுமே நிலைப்பெற்றிருக்கும் பொருட்கள் தேவையில்லாதபோது வழக்கிழந்து விடுகிறது என்பதையும் மானுடப் பண்பாட்டின் மூலம் நாம் உணரமுடிகிறது. தற்காலத்தில் விஞ்ஞான வளர்ச்சியினால் குயவர்களின் தொழில் நலிவடைவது ஒருபுறம் இருக்கக் கொடிய வியாதியினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு ஊர்புறங்களில் மண்பாண்டங்களினால் செய்த பாத்திரங்களிலேயே உணவு சமைத்துக் கொடுப்பதையும் காணமுடிகிறது. 

    கொல்லர்

    உலோகப் பொருட்களிலான கருவிகளைச் செய்பவர்கள் கொல்லர் என்று அழைக்கப்பட்டனர். பொன்னாலான அணிகலன்கள் மற்றும் உபயோகப் பொருட்களைச் செய்வோர் ‘பொற்கொல்லர்’ என்றும், இரும்புக் கருவிகளைச் செய்வோர் கருங்கைக் கொல்லர் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். உற்பத்தியைத் தரும் எண்ணத்தோடு தீயில் உழலும் “கருங்கைக் கொல்லரை” வன்மையானவராகப் பாடப்பட்ட பல பாடல்களின் வழி கொல்லர்களின் அனுபவம் சார்ந்த வாழ்வியலை உணரமுடிகிறது.

    “வில்உழுது உண்மார் நாப்பண், ஒல்லென
    இழிபிறப் பாளன் கருங்கை சிவப்ப”  (புறம் 170:4-5) தீயின் உக்கிரத்துடனான வன்தொழில்தனைக் கருங்கைக் கொல்லர் வாழ்வியல் தொழிலாக மேற்கொண்டனர். இன்று பொன்னை உருக்கி ஆபரணம் செய்வோர் தட்டார் என்ற பெயரில் அழைக்கப்படுகின்றனர். பொன்னை உருக்கி ஆபரணம் செய்யும் தொழில் பரவலாக காணப்படுகின்றது. இரும்பை உருக்கிக் கருவிகள் செய்பவர்களை கருமான் என்றழைக்கின்றனர். இயந்திரத்தின் உதவியுடன் கருவிகள் செய்வதின் மூலம் கருமான் தொழில் அழிந்து வருவதை தற்போது காணமுடிகிறது. 

    தச்சர்

    உழைப்பு, ஓய்வு எனும் வாழ்க்கை முறைமையினின்று விலகி ஓய்வற்ற நிலையில் மரத்தாலான சமுதாயத் தேவைகளை நிறைவேற்றும் நோக்கத்தோடு உழைக்கும் ஒரு சமூக அச்சாகத் தச்சரைக் கொள்ளலாம். “தச்சர்கள் மக்கட்கு வேண்டிய தட்டுமுட்டுச் சாமான்களையும், வண்டிகளையும், தேர்களையும் செய்து கொடுத்தனர். தேர் செய்வது அன்றைய தச்சர்களின் தலைமையான கடமையாயிருந்தது” என்று அ.தட்சிணாமூர்த்தி கூறுகின்றார். அரசின் படைகளுக்கு வேண்டிய பொருட்கள், உழவுக்கு வேண்டிய பொருட்களைச் செய்தனர். மாதம் ஒன்றில் தேர்கள் எட்டு செய்ய வல்ல தச்சன் ஒருவன் ஒருமாதம் முயன்று வலிமையாகச் செய்த ஒரு தேர்க்காலை போல என்று தச்சரின் பெருமையை பின்வரும் புறநானூற்றுப்பாடல் கூறுகிறது.

    “…………வைகல்
    எண்தேர் செய்யும் தச்சன்
    திங்கள் வலித்த கால்அன் னோனே”  (புறம் : 87: 3- 5) இன்றும் தச்சர்கள் ஆசாரி என்ற பெயரில் அழைக்கப்படுகின்றனர். மக்களுக்கு வேண்டிய மரச்சாமான்களைச் செய்வதில் வல்லவர்களாகத் திகழ்கின்றனர். தச்சர்கள் தங்களது வேலையைக் குலத்தொழிலாகச் செய்து வருகின்றனர். தற்காலச் சமூகத்தில் பல்சாதிப் பிரிவினரும் தச்சு வேலை செய்கின்றனர்.

    நெசவர்

    பண்டைத் தமிழர்களின் முக்கியத் தொழில்கள் வேளாண்மையும், துணி நெய்தலுமாகும். கலிங்கம், அறுவை என்ற சொற்களால் சுட்டப்பெறும் ஆடை உற்பத்தியை மேற்கொள்பவர்கள் காருகர், நெசவர், துன்னர் என்றழைக்கப்பட்டனர். “ஆதிகாலத்தில் வாழ்ந்த மனிதன் இயற்கையில் கிடைத்த இலைகளையும், தழைகளையும் ஆடையாகப் பயன்படுத்தியுள்ளான். காலம் மாற மாற மக்களின் நுண்மையான அறிவினால் பருத்தியிலிருந்து பஞ்சை எடுத்து நூற்று ஆடையாக நெய்யும் முறையைக் கற்றுக் கொண்டான். ஆடைதான் மனிதனின் அடையாளமாகவும், பண்பாட்டு நாகரிகச் சின்னமாகவும் விளங்குகின்றது. நெசவுத் தொழில் வீட்டுத் தொழில்களில் முக்கியமானது. பண்டையத் தொழில்களுள் விவசாயத்துக்கு அடுத்து மக்கள் நாகரிகம் அடையத் தொடங்கியதும் கையாண்ட முதற் கைத்தொழில்” என்று கலைக்களஞ்சியம் கூறுகின்றது. அயராது இரவிலும், பகலிலும், நூல் நூற்கும் பணியில் நெசவர் குடிப்பெண்கள் இருந்தனர். இவர்களைப் புலவர்கள் “பருத்திப் பெண்டீர்” என்றழைத்தனர் என்பதை

    “பருத்திப் பெண்டின் சிறுதீ விளக்கத்து” (புறம்: 326-5)

    “பருத்திப் பெண்டின் பனுவல் அன்ன” (புறம்;: 125 -1) எனும் புறநானூற்றுப் பாடலடிகள் வாயிலாக அறியலாம். ‘மரவுரி’ ஆடை தொடங்கி அரவுரியன்ன ஆடை என்ற மரபு வளர்ச்சியின் தொடர்ச்சியாகப் பருத்தி, பட்டு, எலிமயிர் முதலியவற்றால் ஆடை நெய்தனர். மேலும் கைம்பெண்களும் நெசவுத் தொழிலில் ஈடுபட்டு இருந்தனர் என்பதைக் கீழ்வரும் நற்றிணைப் பாடல்வாயிலாக அறியலாம்.

    “ஆள்இல் பெண்டிர் தாளின் செய்த
    நுணங்குநுண் பனுவல் போல” (நற் 353: 1-2) தற்காலத்தில் நாகரிக வளர்ச்சியின் காரணமாகத் தொழிற்கூடங்களில் இத்தொழில் நடைபெறுவதால் நூல் நூற்கும் பணியை வீடுகளில் மேற்கொண்டு வந்தவர்கள் வறுமைகோட்டுக்கு உள்ளாகியுள்ள நிலைமையைக் காணமுடிகிறது.

    சங்குத் தொழில்

    சங்கு வேலைச் செய்தவர்கள் நெய்தல் நிலப்பகுதியில் வாழ்ந்தனர். யாகம் புரிதல் முதலிய தமக்குரிய கடமைகளை நிறைவேற்றாத அந்தணர்கள் சிலர் இத்தொழிலில் ஈடுபட்டனர். சங்குகளை வளையாக அறுத்து தொழில் செய்பவர்க்கு வேளாப் பார்ப்பான் என்று பெயர் கொடுத்து அழைத்துள்ளனர் என்பதைப் பின்வரும் பாடல் சுட்டிநிற்கின்றது.

    “வேளாப் பார்ப்பான் வாள்அரம் துமித்து
    வளைகளைத் தொழித்த கொழுந்து”  (அகம் : 24:1-2)

    “வேளாப்பார்ப்பான் என்பதன் பொருள் வேள்விச் செய்யாத பார்ப்பான் என்பதாகும். அதாவது விசுவ பிராமணர். சங்கு வளைகளை அணிவதை அக்காலத்து மகளிர் நாகரிகமாகக் கருதினார்கள். அன்றியும் அது மங்கலாமாகவும் கருதப்பட்டது. கைம்பெண்கள் தவிர ஏனைச் சுமங்கலிப் பெண்கள் எல்லோரும் சங்கு வளை அணிந்தார்கள்” என்று மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி கூறியுள்ளார். அரண்மனையில் வாழ்ந்த அரசகுமாரிகள் முதல் குடிசையில் வாழ்ந்த ஏழைமக்கள் வரை அனைவரும் சங்குவளை அணிந்தனர். கண்ணன் ருக்மணியை மணந்து கொள்ள விரும்பினான் ஆனால் ருக்மணியின் குடும்பத்தினர் அவளைச் சிசுபாலனுக்கு மணம்செய்து தருவதில் பிடிவாதம் காட்டினர். அத்திருமணம் நடைபெற இருக்கும் சமயத்தில் கண்ணன் ருக்மணியைத் தூக்கிச் சென்று அவள் கரத்தில் சங்கினாலான வளையல் ஒன்றினை அணிவித்தாதாகவும் செய்திகள் உள்ளன. தற்காலத்தும் இத்தொழில் விஞ்ஞான வளர்ச்சியின் அடிப்படையில் நடைபெற்று வருகிறது.

    வண்ணார்

    வண்ணார் என்றழைக்கப்பட்ட சலவைத் தொழிலாளர்கள் ஆறுகளின் கரைகளிலிருந்த வண்ணார்த்துறை என்றும் பகுதிகளில் பணிபுரிந்தனர். “வண்ணாருக்குக் ‘காழியர்’ என்னும் பெயரும் வழக்கத்தில் உள்ளது. வண்ணாரப் பெண் ‘புலைத்தி’ எனச் சுட்டப்படுகிறார். இதனால் அன்று இவர்கள் புலையர்களோடு ஒத்தவர்களாக் கருதப்பட்டமை தெளிவாகும்” என்று அ. தட்சிணாமூர்த்தி சுட்டிக்காட்டுகின்றார். இவர்கள் சமுதாயத்தில் கீழ்நிலையிலுள்ள குடிகளாகக் காணப்பட்டனர். இவர்கள் சலவைச் செய்த துணிகளை கஞ்சியில் நனைத்துக் காய்ச்சி விறைப்புடன் காய வைத்தமையை அகநானூற்றுப் பாடல் வாயிலாக அறியலாம்.

    “பசைவிரல் புலைத்தி நெடிதுபிசைந்து ஊட்டிய
    பூந்துகில் இமைக்கும்” (அகம் 387.5-6).

    வண்ணார்கள் மிகவும் வறுமையில் வாடினார்கள். அவர்கள் களர் நிலத்தில் ஊற்றுக் கிணறுகளைத் தோண்டித் துணி வெளுக்கும் தொழிலில் ஈடுபட்டனர் என்பதை,

    “வளன் புலைத்தி எல்லித் தோய்த்தப்
     புகார்ப்புகர் கொண்ட புன்பூங் கலிங்கமொடு” (நற்: 90: 3-4) எனும் பாடலடிகள் புலப்படுத்தி நிற்கிறது. ஆடைகளைத் துவைக்கும் செயலில் இருந்து ஓய்வுப் பெறாத வறுமையுற்ற புலத்தி என்று அவர்களின் வறுமை நிலையையும் இப்பாடல் எடுத்துக் கூறுகிறது. இன்றைய சமுதாயத்திலும் வறுமைக்கோட்டின் கீழ் இச்சாதி மக்கள் உள்ளனர். 

    புலைத்தி

    தொழில்முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டு கீழ்நிலை மக்களாக்கப்பட்ட புலைத்தியர் உடை, ஆடை, துகில், கலிங்கம் எனப் பல்வேறு வகையான ஆடைகளை வெளுக்கும் தொழிலினை மேற்கொண்டிருந்தனர். இத்தொழிலுடன் இவர்கள் ஆடைகளுக்கு வண்ணமிடும் தொழிலையும் செய்து வந்தனர். அரசர், வணிகர், அந்தணர் ஆகியோர் செல்வ நிலையில் காணப்பட்டனர். தங்களுயை துணிகளை வேலையாட்கள் மூலமாகச் சலவை செய்து அணிந்து கொள்ளும் வசதி அவர்களிடமே காணப்பட்டது. சங்க காலத்தில் ஒரு பிரிவினர் மாளிகையிலும், ஒரு பிரிவினர் மழையில் நனைந்த சுவரைக் கொண்ட பழங்கூரைகளிலும் வாழ்ந்தனர். புலைத்தியர் அனைத்து நாட்களிலும் சலவை செய்யப் பணிக்கப்பட்டனர். ஆடையை வெளுத்தவுடன் சாயமிட்டுச் சுருக்கங்கள் நீக்குமாறு ஆடையினை உதறிக் காயவைத்தனர் என்பதை,

    “நலந்தகைப் புலைத்தி பசைதோய்த்து எடுத்துத்
    தலைப்புடைப் போக்கித் தன்கயத் திட்ட”  (குறு: 330:1-2) என்ற குறுந்தொகைப் பாடல்வாயிலாக அறியலாம். புலைத்தியர் செய்த தொழிலுக்கு எவ்வாறான ஊதியம் பெற்றனர் என்பது இலக்கியங்களில் சொல்லப்படவில்லை. இழிந்த குடியினர் என்ற பொருளிலேயே அவர்கள் வழங்கப்பட்டனர். முல்லை, மருதம், பாலை ஆகிய நிலப்பகுதியில் வாழ்ந்தனர். புலைத்தியர் சமூகத்தில் இழிந்தவராக கருதப்பட்டனர் என்பதை திவாகர நிகண்டு முன்வைக்கிறது.

    “குணுக்கர் வங்கர்  கவுண்டர் கனகதர்
    இழிஞர் கொலைஞர் புலைஞர் கன்றாங்கு
    இசையும் பெயர் சண்டாளர்க்கும் எய்தும்” (திவாகரம்: 212)

    தொடக்க காலத்தில் துணிவெளுக்கும் தொழிலினை மட்டுமே செய்துவந்த இவர்கள் பின்னர் இழவு வீடுகளில் இறுதிச்சடங்கு செய்பவர்களாகவும், திருமணச் சடங்குகளில் மனைவிரித்தல் முதலான பணியிலும் பிறப்பு, மற்றும் சடங்குவீடுகளில் தீட்டுக்கழிப்பவர்களாகவும் காணப்படுகின்றனர்.

    புலையன்

    சங்க இலக்கிய இனக்குழு சமுதாயத்தில் புலையன் என்ற இனம் காணப்படுகின்றது. புலையர்கள் பிணஞ்சுடும் தொழிலைச் செய்து வந்துள்ளனர். பிணஞ்சுடு களத்தின்கண் பாடையை நிறுத்திய பின்பு பரப்பிய புல்லின்மேல் கள்ளுடன் படைக்கப்பட்ட உணவைப் புலையன் பிணத்திற்கு படைப்பான் என்ற செய்தியைப் புறநானுற்றுப்பாடல் வாயிலாக அறியலாம்.

    “கள்ளி போகிய களரி மருங்கின்,
     வெள்ளில் நிறுத்த பின்றை கள்ளோடு
     புல்லகத்து இட்ட சில்அவிழ் வல்சி
    புலையன் ஏவ புல்மேல் அமர்ந்து உண்டு” (புறம்: 360:16-19)

    இன்று சுடுகாடுகளில் பிணத்தைச் சுட நவீன இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்தி வருவதால் இச்சாதிமக்களுக்கு வேலை வாய்ப்புகள் அதிகமாக இல்லை. இதனால் தங்கள் வாழ்வியலுக்கான வசதியைத் தேடி பிற வேலைகளுக்குச் செல்கின்றனர். இந்நிகழ்வு மானிடவியலின் வளர்ச்சிப் படிநிலையைக் காட்டுகிறது.

    முடிவுரை

    சங்ககாலத் தொழில்முறைகள் இயற்கையைச் சார்ந்ததாகவே அமைந்திருந்தன. தொழிற் கருவிகளின் வருகை அதனைக் கையாளுதலின் அடிப்படையில் மனிதனுக்கு மனிதன் தொழிற்சார் பிரிவினைகள் ஏற்பட்டுள்ளதை எட்டுத் தொகைப் பாடல்களில் ஒன்றான புறநானூற்றின் மூலம் அறியமுடிகிறது. இதனை மானுடவியல் ஆய்வாளர்களான பக்தவத்சல பாரதி போன்றோர்கள் உறுதிசெய்கின்றனர்.

    பார்வை நூல்கள்

    • இராமகிருஷ்ணன் – தமிழக வரலாறும் தமிழர் பண்பாடும், சர்வோதய இலக்கியப் பண்ணை, மதுரை, 2012.
    • தட்சிணாமூர்த்தி – தமிழர் நாகரீகமும் பண்பாடும், யாழ் வெளீயீடு, சென்னை – 600041, 1999.
    • கலைக்களஞ்சியம் தொகுதி – 12, தமிழ்வளர்ச்சிக் கழகம், சென்னை, 1968.
    • மயிலை சீனி. வேங்கடசாமி – சங்ககாலத் தமிழக வரலாற்றில் சில செய்திகள், பாவை பப்ளிகேஷன்ஸ், சென்னை : 600014, 2005.
    • எட்கர் தர்சன் – தென்னிந்திய குலங்களும் குடிகளும் தொகுதி – II, தமிழ் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர், 1987.

    *****

    கட்டுரையாளர் – முனைவர்பட்ட ஆய்வாளர்,
    ஸ்காட் கிறிஸ்தவக் கல்லூரி (தன்னாட்சி),
    மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகம்.

     

  • கொங்கு வேளாளர்களின் சடங்குகளில் பெண்களுக்கான  உரிமைகள்

    -த.ஜோதிமணி

    முன்னுரை

    பண்டைய காலத்தில் மனிதன் தன் வாழ்வில் நடைபெறும் அனைத்து முக்கிய நிகழ்வுகளையும் மகிழ்ச்சியாகக் கொண்டாடத் தொடங்கினான். அவற்றில் கண்ணேறு கழித்தல், புனிதமாக்குதல், பெரியவர்களிடம் ஆசி பெறுதல், உற்றார் உறவினர்களுக்கு மதிப்பளித்தல் போன்ற காரணகாரியத்துடன் கூடிய பல்வேறு செயல்களைச் செய்தான். அதுவே காலப்போக்கில் சடங்குகளாக மாறியது.

    “பரம்பரை வழக்கமாகச் செய்துவரும் செயல்களே சடங்குகளாம். இவை நூல் முறையானும் சான்றோர் நெறியாலும் வழிவழி வருவன. இவற்றை அறிந்த முதியோர் ஏனையோற்கு வழிகாட்ட இவை பின்பற்றப்படுபவை.”1 என்று சங்கத்தமிழரின் வழிபாடும் சடங்குகளும் என்னும் நூலில் மு.சண்முகம் பிள்ளை குறிப்பிடுகிறார்.

    சடங்குகள் நம் முன்னோர்களிடமிருந்து பரம்பரை பரம்பரையாக  தொடர்ந்து பின்பற்றப்பட்டு வருவது. அதில் ஒவொருவருக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட பங்கு உண்டு. சில சடங்குகளில் பெண்களின் பங்கும் இன்றியமையாததாக உள்ளது. சடங்குகளில் பெண்களுக்கு என்னென்ன உரிமைகள் கொடுக்கப்படுகிறது  என்பதை ஆராய்வதன் மூலம், அவர்களுக்கான   உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டு, அடிமையாக நடத்திய காலத்தில் அவர்களின் நிலை எவ்வாறு இருந்தது என்பதை அறியமுடியும். எனவே சடங்குகளின் மூலம் கொங்கு வேளாளர் இனப்  பெண்களின் முந்தைய நிலையை வெளிப்படுத்துவது இக்கட்டுரையின் நோக்கம் ஆகும்.

    சடங்குகளில் பெண்கள் பங்கேற்கும் உரிமை

    கொங்கு வேளாளர்கள் தங்கள் வாழ்வில் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரையில் நடைபெறும் அனைத்து முக்கிய நிகழ்வுகளுக்கும் குறிப்பிட்ட சடங்குகளை வகுத்து வைத்துள்ளனர். பிறப்புச் சடங்கு, பூப்புச் சடங்கு, திருமணச் சடங்கு, வளைகாப்புச் சடங்கு, எழுதிங்கள் சீர், இறப்புச் சடங்கு போன்ற அனைத்துச் சடங்குகளும் கொங்கு வேளாளர்களால் இன்றுவரை பின்பற்றப்பட்டு வருகின்றன. அவைகளுள் சில தனித்தன்மை வாய்ந்ததாக உள்ளது. இச்சடங்குகள் அனைத்திலும் பெண்களும் பங்கு பெறுகின்றனர்.

    இவர்களின் சடங்குகள் அனைத்திலும் ‘எழுதிங்கள் சீர்’ எனப்படும் மங்கலச் சடங்கினைச் செய்துகொண்ட பெண்களே முன்னுரிமை வகிக்கின்றனர். இப்பெண்கள் ‘எழுதிங்கள் காரி’ அல்லது ‘சீர்க்காரி’ என்று அழைக்கப்படுகின்றனர். திருமணம் செய்துகொண்டு குழந்தைகளுடன் இருக்கும் சுமங்கலிப் பெண்களே இச்சீரினை செய்துகொள்ளமுடியும். அதன் பின்னரே இப்பெண்கள் அனைத்துச் சடங்குகளிலும் முன்னின்று செய்யும் உரிமையைப் பெறுகின்றனர்.

    பிறப்புச் சடங்குகளில் பெண் பெண்களுக்கான உரிமை

    குழந்தை பிறந்ததும் முதல் சடங்காக ‘சேனை ஊட்டுதல்’ மேற்கொள்ளப்படுகிறது. சேய் + நெய் + ஊட்டுதல் =  சேனை ஊட்டுதல் என வழங்கப்படுகிறது. சர்க்கரைத் தண்ணீர், தேன், தாய்ப்பால் போன்றவற்றில் ஏதேனும் ஒன்றைக் குழந்தையின் நாக்கில் தடவுதல் சேனை ஊட்டுதல் அல்லது சேனை தொடுதல் எனப்படுகிறது. சில இடங்களில் இதனை ‘செவ்வெண்ணை வைத்தல்’ என்றும் கூறுவர். சேனை ஊட்டுபவரின் குணநலன்கள் குழந்தைக்கு வரும் என்ற நம்பிக்கை உள்ளதால், நற்குணங்கள் நிறைந்த சுமங்கலிப் பெண்களே இதற்குத் தகுதி உடையவர்களாகக் கருதப்படுகின்றனர்.

    பூப்புச் சடங்குகளில் பெண் பெண்களுக்கான உரிமை

    பூப்புச் சடங்குகளை, பூப்பெய்திய உடன்செய்யும் சடங்குகள், ஏழு அல்லது ஒன்பதாம் நாள் சடங்குகள் என இரண்டு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம். பூப்புச் சடங்கில் தாய்மாமன் முன்னுரிமை பெற்றாலும் அது பெண்ணுக்கான சடங்கு என்பதால் பெண்களின் பங்களிப்பு அதிகமாக உள்ளது. இச்சடங்கு முழுவதும் எழுதிங்கள் செய்துகொண்ட சுமங்கலிப் பெண்களே செய்கின்றனர். தாய் மாமன் மனைவி மட்டும் எழுதிங்கள் செய்துகொள்ளாமல் இருந்தாலும் பங்கேற்கலாம்.

    பூப்பெய்திய உடன் செய்யும் சடங்கு 

    பூப்பெய்திய பெண்ணை மூன்று அல்லது ஐந்து அத்தை முறையுடைய சீர்காரப் பெண்கள் மஞ்சள் கலந்த நீரினைக் கொண்டு நீராட்டுவர். பின்னர் தாய்மாமன் வீட்டினர் எடுத்து வந்த புத்தாடையை அணிவித்து, கையில் சிறிய இரும்புத் துண்டு, வேப்பிலை, மைகோதி போன்றவற்றைக் கொடுத்து தாய்மாமன் கட்டிய குடிசையில் விடுவர். அப்போது வாழைப்பழம், நெய், சர்க்கரை, பால் போன்றவற்றை தாய்மாமன் கொண்டுவந்த புதிய வட்டிலில் போட்டுப் பிசைந்து உண்ணக் கொடுப்பர். தேன், தினைமாவு அல்லது பொட்டுக்கடலையுடன் வெல்லம் சேர்த்த உருண்டை ஆகியவற்றை பூப்பெய்திய பெண்ணுக்கும் விருந்தினருக்கும் கொடுக்கின்றனர்.

    ஏழு அல்லது ஒன்பதாம் நாள் சடங்கு

    ஏழு அல்லது ஒன்பதாம் நாள், பூப்பெய்திய பெண்ணை புனித நீராட்டி வீட்டிற்கு அழைக்கும் சடங்கு நடைபெறும். நீராட்டுவதற்காக நிறைகுடம் நீரை அத்தை முறையுடைய சுமங்கலிப் பெண்கள் கொண்டுவருவர். பின்னர் பூப்பெய்திய பெண்ணைக் கிழக்குப் பார்த்தவாறு முக்காலியின் மீது அமரச்செய்து, எள் சலிக்கப் பயன்படும் இரும்புச் சல்லடையை தலைக்கு மேல் மூன்று பெண்கள் பிடிக்க ஒரு பெண் இரும்புப் படியில் நீரை எடுத்துக்  கொடுக்க மற்றொரு பெண் அதனை வாங்கி மூன்று முறை ஊற்றியபின்  மஞ்சள் மற்றும் சுண்ணாம்பு கலந்த செஞ்சோற்று உருண்டைகளை இடம் வலமாகச் சுற்றி மூன்று திசைகளில் போடுவர்.

    ‘சருவச்சட்டி’ எனப்படும் வாயகன்ற பாத்திரத்தில் மஞ்சள் கலந்த நீரையெடுத்து அதனை தலைக்குமேல் இடம் வலமாக மூன்று முறை சுற்றியபின் ஊற்றுவர். அப்போது வண்ணார் பந்தம் பிடிப்பார். நாவிதர் உடனிருந்து சடங்குகளில் பங்கேற்பார். இதனைச் ‘சோறு சுற்றிப்போட்டு தண்ணீர் ஊற்றுதல்’ என்று கூறுகின்றனர். மஞ்சளும், சுண்ணாம்பும் கிருமி நாசினி  என்பதால் நச்சுக் கிருமிகளை அகற்றும் பொருட்டும் கண்ணேறு  கழிக்கும் பொருட்டும் மங்கலப் பெண்களால் இச்சடங்கு செய்யப்படுகிறது.

    தாய்மனைக் கூடை சுற்றுதல் 

    தாய்மாமன் வீட்டிலிருந்து நிறைய சீர்கள் வந்தாலும் தன் வீட்டுச்சீர் ஒன்றாவது இருக்க வேண்டும் என்னும் அடிப்படையில் பூப்பெய்திய பெண்ணுக்குத்  தாய்மனைக் கூடை சுற்றப்படுகிறது. இதில் அரிசி, வாழைப்பழம், தேங்காய், அச்சு வெல்லம், வெற்றிலை பாக்கு, பூ போன்றவை இருக்கும். தாய் வீட்டுச் சீராக இருந்தாலும் அதனையும் அத்தை முறையுடைய எழுதிங்கள் செய்துகொண்ட பெண்களே சுற்றுகின்றனர். இக்கூடையை மூன்று அல்லது ஐந்து பெண்கள் சேர்ந்து பெண்ணின் தலைமீது இடம் வலமாகச் சுற்றி ஆசீர்வதிக்கின்றனர்.  பின்னர் வீட்டிற்கு அழைத்துவந்து வாழைப்பழம், நெய், சர்க்கரை, பால் போன்றவற்றை தாய்மாமன் கொண்டுவந்த வட்டிலில் போட்டுப் பிசைந்து உண்ணக் கொடுப்பர்.

    இதே போன்று மங்கலப் பெண்கள் தாய்மாமன் வீட்டுச்சீர்களையும் பூப்பெய்திய பெண்ணைச் சுற்றியபின் பூ, பொட்டு வைத்து ஆசீர்வதிக்கின்றனர். இவ்வாறு பூப்புச் சடங்குகள் முழுவதிலும் பெண்களே முன்னுரிமை பெறுகின்றனர்.

    திருமணச் சடங்குகளில் பெண்களுக்கான உரிமை

    மனிதனின் வாழ்வில் முக்கிய இடத்தைப் பெறுவது திருமணம் ஆகும். திருமணத்தின்போது ஆண், பெண், இருவருக்கும் சடங்குகள் செய்யப்படுகின்றது. சில சடங்குகள் இருவருக்கும் பொதுவானதாகவும் சில மாறுபட்டதாகவும் இருக்கும்.

    நிச்சயதார்த்தம்

    நிச்சயதார்த்தம் அல்லது நிச்சய தாம்பூலம் என்று அழைக்கப்படும் இந்நிகழ்வில் எழுதிங்கள் செய்துகொண்ட மணமகனின் பங்காளி வீட்டுப் பெண்கள் முன்னிலை வகிக்கின்றனர். நிச்சயதார்த்த நிகழ்வின்போது   வண்ணார் தரையில் விரிக்கும் மாற்றுத் துணியின்மீது மணமகன் வீட்டில் இருந்து கொண்டுவந்த பட்டுப்புடவை, பழ வகைகள், மிட்டாய்கள், வெற்றிலைப் பாக்கு உள்ளிட்ட மங்கலப் பொருட்கள் அடங்கிய தாம்பூலத் தட்டுகள் ஏழு அல்லது ஒன்பது என்னும் ஒற்றைப் படை எண்ணிக்கையில் வைக்கப்படுகிறது. அதன் முன்னர் மணப்பெண்ணை கிழக்குப் பார்த்தவாறு அமரச்செய்து, பூசை செய்த பின்னர்க் கொண்டுவந்த பட்டுப்புடைவையை மணமகளை உடுத்தச்செய்வர். பின்னர் மணப்பெண்ணின் கன்னத்திலும் கைகளிலும் சந்தனம் பூசி, குங்குமம், பூ போன்ற மங்கலப் பொருட்களை வைத்து சீர்காரப் பெண்கள் ஆசீர்வதிப்பர். மணமகன் வீட்டில் இருந்து கொண்டுவந்த தாம்பூலத் தட்டுக்களை மணப்பெண்ணின் தலையை இடம் வலமாகச் சுற்றியபின் இப்பெண்ணை உறுதியாக திருமணம் செய்துகொள்கிறோம் என்பதற்கு அடையாளமாக ‘உறுதி நகை’ எனப்படும் பொன் நகையை மாப்பிள்ளையின் சகோதரி  அணிவிப்பார். பின்னர்த் தேங்காய், வாழைப்பழம், வெற்றிலை பாக்கு போன்றவற்றைப்  பெண்ணின் மடியில் கட்டி வயதில் மூத்த சுமங்கலிப் பெண்களிடம் கும்பிடு வாங்குவர். இச்சடங்குகள் அனைத்தும் எழுதிங்கள் செய்துகொண்ட பெண்களால் செய்யப்படுபவையாகும்.

    சீர் அரிசி

    திருமணச் சீருக்குத் தேவையான அரிசியை மணமகன் வீட்டு மங்கல மகளிர் தயார் செய்வர். பழங்காலத்தில் நெல்லை வேகவைத்து, உலர்த்தி, குற்றி அரிசியாக்குவதை ஒரு சடங்காகவே செய்தனர். இன்றளவும் இச்சடங்கு செய்தாலும் காலம் மாறிவருவதற்கேற்பத் தற்போது வீட்டில் பயன்படுத்தும் அரிசியே சீருக்காக சீர்காரப் பெண்களால் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.

    முகூர்த்தக்கால் நடுதல்

    திருமணத்திற்கு இருநாட்களுக்கு முன்பு நடைபெறும் இந்நிகழ்வினை மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக கொங்குவேளாளர்கள்  கருதுகின்றனர். அருமைக்காரர் மற்றும் பிற ஆண்களால் கொண்டு வரப்பட்ட அரசு அல்லது வெப்பாலை போன்ற பால் உள்ள மரங்களில் இருந்து கொண்டு வரப்பட்ட சிறு கிளையை எழுதிங்கள்சீர் செய்துகொண்ட மங்கல மகளிர் மூன்று அல்லது ஐந்து பேர் பிடித்துக்கொள்ள அருமைக்காரர் அதில் நவதானியங்களை மஞ்சள் துணியில் முடிந்து மணப்பந்தலின் ஈசானிய(வட கிழக்கு) மூலையில் உள்ள பந்தல்காலில் கட்டுவார்.

    சீர் தண்ணீர் கொண்டு வருதல் 

    கொங்கு வேளாளர்களின் திருமணம் பெண் வீட்டில்தான் நடைபெறும். எனவே மணமகன் வீட்டில் இருந்து வந்த பெண்கள் திருமணச் சீருக்குத் தேவையான தண்ணீரைக் கொண்டுவருவது ஒரு சடங்காகவே செய்யப்படுகிறது. “மணமகன் வீட்டு எழுதிங்கள்சீர் செய்துகொண்ட மங்கல மகளிர் ஐந்து அல்லது ஏழு பேர் பெண் வீட்டின் அருகில் உள்ள நீர் நிலையில் இருந்து தண்ணீர் கொண்டுவந்து மேளதாளத்துடன் ஊர் எல்லையில் உள்ள பிள்ளையார் கோயிலில் வைத்துப் பூசைசெய்த பின்னரே மணப்பந்தலுக்குக் கொண்டுவருவர். இந்த நீரைக் கொண்டு மணமகன் வீட்டில் இருந்து கொண்டுவந்த சீர் அரிசியைச் சமைத்து மணமக்களுக்குக் கொடுப்பர். மீதம் உள்ள தண்ணீரைச் சீருக்குப் பயன்படுத்துவர்.”2

    இன்று திருமணங்கள் மண்டபத்தில் நடைபெறுவதால் அதனைப் பெண் வீடாகக் கருதி, மண்டபத்திற்கு அருகில் சென்று சீர் தண்ணீர் கொண்டு வருகின்றனர். தற்போது சில இடங்களில் இச்சடங்கு இல்லாமல் போய்விட்டது.

    நீராட்டுதல்

    அனைத்து இன மக்களின் திருமணங்களிலும் மணமக்களுக்கு நீராட்டுதல் ஒரு சடங்காகவே மேற்கொள்ளப்படுகிறது. கொங்கு வேளாளர்களின் திருமணத்தின்போது நடைபெறும் இச்சடங்கினை ‘செஞ்சோறு அஞ்சடை கழித்தல்’ என்கின்றனர். இது மணமகன், மணமகள் இருவருக்கும் தனித்தனியாக செய்யப்படும் ஒத்த சடங்கு ஆகும். எழுதிங்கள் சீர் செய்துகொண்ட சீர்காரப் பெண்களே நீராட்டும் சடங்கினைச் செய்கின்றனர்.

    நாட்டுக் கல்லிற்கு கங்கணத்துடன் வெற்றிலையும் சேர்த்துக் கட்டி அதன் முன்னர்  நெல் நிரப்பி தார்க்கருது செருகப்பட்ட நிறைநாழியை வைத்துப் பூசை செய்வர்.  பின்னர் மணமகனை கிழக்குப் பார்த்தவாறு முக்காலியின் மீது அமரச் செய்வர். அதன் பின்னர் நாவிதர் கொடுக்கும் சுண்ணாம்பும் மஞ்சளும் கலந்த செஞ்சோற்று அடைகளை மணமகனின் இரு கால்கள், கைகள், தலை போன்றவற்றின் மீது வைத்து பூசை செய்த பின்னர் அதனை இடம் வலமாகச் சுற்றி ஒவ்வொன்றையும் ஒவ்வொரு திசையில் போடுவர். பின்னர் தண்ணீர் ஊற்றிக் குளிப்பாட்டி வண்ணார் தரும் மாற்று உடையைக் கொடுப்பர். இந்நிகழ்வின்போது வண்ணார் பந்தம் பிடிப்பார். மணமகளுக்கும் இவ்வாறே செய்யப்படுகிறது. இவ்வாறு சீர்காரப் பெண்கள் மணமக்கள் இருவருக்கும் புனித நீராட்டும் உரிமையைப் பெறுகின்றனர்.   

    இணைச்சீர்

    இணைச்சீர் என்பது மணமகனுக்கு இணையான உரிமையை அவனின் சகோதரிக்கும் கொடுப்பதற்காகச் செய்யப்படும் சடங்கு ஆகும். அரசாணி, பேய்க்கரும்பு போன்றவை வைக்கப்பட்டு மணவறை போன்றே அலங்கரிக்கப்பட்ட இடத்தில் மணமகனை கிழக்குப் பார்த்து அமரச் செய்வர். அதன் வலது புறத்தில் பேழையில் மணமகனின் சகோதரியை நிறுத்தி அருமைக்காரர் பூசை செய்ய, அடுத்ததாக சீர்காரப் பெண்கள் பூசை செய்வர். மணமகளின் கூரைப்புடவையை கொசுவம் போல் மடித்து அதன் ஒருபுரத்தை சகோதரியின் கையிலும் மறுபுரத்தை மணமகனின் இக்கத்தில் கொடுத்து பூசை செய்வது இச்சடங்கின் சிறப்பு ஆகும். இச்சீரில் மணமகனின் சகோதரி மட்டுமின்றிப் பிற சீர்காரப் பெண்களின் பங்களிப்பும் இருக்கும். “மணமகன் – சகோதரி தொடர்பு திருமணத்தால் குறையாது; சீர் வரிசையில்  சமபங்கு அளிப்பேன் என்பதைக் குறிக்கவே இணைச்சீர் செய்யப்படுகிறது. பெண்ணுக்குச் சம உரிமை இல்லாத அந்தக் காலத்திலேயே கொங்கு வேளாளர்கள் பெண்களுக்குச் சம உரிமை கொடுத்தனர். ஆணிற்கு இணையாகப் பெண்ணிற்கும் உரிமையுண்டு என்பதை உணர்த்தும் சடங்கே – சட்ட விதியே இணைச்சீர் எனலாம்.”3   

    தாய்க்கான உரிமை

    கொங்கு வேளாளர் திருமணங்களில் மணமகனின் தாய்க்கும் முன்னுரிமை வழங்கப்படுகிறது. பெண்ணை மணம் முடிக்கச் செல்லும் மணமகன் தாயுடன் சேர்ந்து ஒரே தட்டில் பால் சோறு உண்பார். இனிமேல் மனைவியின் கையால் சாப்பிடப்போகும் மணமகனுக்கு இது தாயின் கையால் போடப்படும் கடைசி உணவாகக் கருதப்படுகிறது. மணப்பெண்ணை மணம் முடிப்பதற்காக மணமகன் தாயிடம் ஆசிபெற அவளும், பூங்கொடிக்கு மாலையிடப் போய் வா மகனே என வாழ்த்தி வழியனுப்பி வைப்பாள்.

    “மாதாவுடனே மகனாரும் வந்திருந்து
    போதவே பால்வார்த்துப் போசனமும் தான் அருந்தி”4                                          

    சட்டுவச் சாதம்

    திருமணத்திற்கு முன் தாயின் கையால் பால் சோறு உண்ட மணமகனுக்குத் திருமணம் முடிந்ததும் மணமகள் போடும் முதல் சாதம் சட்டுவச் சாதம் ஆகும். தன் வாழ்வில் புதிதாக வந்த மணப்பெண்ணுக்கும் முன்னுரிமை அளிக்கும் பொருட்டு இச்சடங்கு செய்யப்படுகிறது.

    வளைகாப்பு சடங்குகளில் பெண்களுக்கான உரிமை 

    வளை + காப்பு = வளைகாப்பு`, கருவுற்ற பெண்களுக்கு ஏழு அல்லது ஒன்பதாவது மாதத்தில் கண்ணாடி வளையலும் வேம்பு காப்பும் அணிவிக்கும் சடங்கே வளைகாப்புச் சடங்கு ஆகும். இதில் வயதில் மூத்த சுமங்கலிப் பெண்கள் சந்தனம், குங்குமம், பூ போன்ற மங்கலப் பொருட்களைக் கொண்டு கருவுற்ற பெண்ணை ஆசீர்வதித்து கண்ணாடி வளையல்களை அணிவிப்பர். பின்னர் ஐந்து அல்லது ஏழு உணவு வகைகளை கருவுற்ற பெண்ணுக்கு உண்ணக் கொடுத்த பின்னர் உற்றார் உறவினர்களுக்கும் விருந்தளிக்கப்படுகிறது. இச்சடங்கு பெண்ணுக்கான சடங்கு என்பதால் பெண்களே அனைத்துச் சடங்குகளையும் செய்கின்றனர்.

    எழுதிங்கள் சீரில் பெண்களுக்கான உரிமை

    எழுதிங்கள் சீர் என்பது கொங்கு வேளாளர் இனப் பெண்களுக்கு அவர்களின் தாய் வீட்டுச் செலவில் நடைபெறும் சடங்கு ஆகும். திருமணம் செய்துகொடுத்த பெண் கணவன் மற்றும் குழந்தைகளுடன் வாழும்போது, அவள் குடும்பத்தில் முதல் சுபகாரியம் நடக்கும் முன்பு இச்சடங்கினைச் செய்வர்.

    “கொங்கு வேளாளர் இனத்தில் மிக உயர்வான ஒழுக்கமாகப் போற்றப்படும், பெண்ணின் கற்பு நெறிக்கு சான்றாக விளங்கும் சாமி செய்தல் என்ற சீரினைப் போன்றே எழுதிங்கள் என்ற சீரும் சிறப்புத் தன்மை வாய்ந்ததாகத் திகழ்கின்றது. பெண்ணின் பிறந்த வீட்டாரால் செய்யப்படும் இச்சீரானது கொங்கு வேளாள பெண்களின் கற்பு நிலையை மெய்ப்பிக்கின்றது.”5  திருமணம் போன்றே நல்ல நாள் பார்த்தல், பந்தல் போடுதல், முகூர்த்தக்கால் நடுதல், அருமைக்காரர், வண்ணார், நாவிதர் போன்றோரை அழைத்தல், ஊர் அழைத்தல் போன்ற அனைத்தையும் உள்ளடக்கியது இச்சடங்கு ஆகும்.

    எழுதிங்கள் சீரானது பெண்ணுக்கான சடங்காக இருந்தாலும் இதனை அருமைக்காரர், வண்ணார், நாவிதர் போன்றோர் முன்னிருந்து நடத்துவர். அவர்களுடன் முன்பே எழுதிங்கள் செய்துகொண்ட பெண்கள் இருவர், தற்போது எழுதிங்கள் செய்துகொள்ளும் பெண்ணின் கணவனுடைய சகோதரி ஒருவர் ஆகிய மூன்று பெண்களும் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றனர்.

    நீராட்டுதல்

    திருமணத்தின்போது மணப்பெண்ணை நீராட்டிப் புனிதமாக்குவது போன்றே எழுதிங்கள் சீரின் போதும் பெண்ணை நீராட்டுகின்றனர். இதனை ‘ஆக்கை போட்டுத் தண்ணீர் ஊற்றுதல்’ என்பர். “சீர் செய்துகொள்ளும் பெண்ணைக் கிழக்குப் பார்த்து முக்காலியின் மீது அமரச்செய்து மூன்று செம்பு தண்ணீர் ஊற்றி நெய்யுடன் சேர்த்து பிசைந்த சோற்றை நெற்றியில் மூன்று முறை தேய்த்து, தண்ணீரை இடம் வலமாக மூன்று முறை சுற்றிப் போடுவர். பின்னர்  மூன்று செம்பு தண்ணீர்  ஊற்றிச் சுண்ணாம்பும் மஞ்சளும் கலந்த செஞ்சோற்று உருண்டைகளை இடம் வலமாக மூன்று முறை சுற்றி மூன்று திசைகளில் போடுவர். அருமைக்காரர் மற்றும் முன்பே எழுதிங்கள் செய்துகொண்ட பெண்கள் இருவர் ஆகிய மூவரும் இச்சடங்கைச் செய்கின்றனர்.”6 செஞ்சோறு சுற்றிப்போட்டவுடன் புளியமரத்தின் இளங்குச்சியாகிய விளாரை இரண்டாகப் பிளந்து அதனை அருமைக்காரர், சீர்ப்பெண்கள் இருவர் ஆகிய மூவரும் எழுதிங்கள் செய்துகொள்ளும் பெண்ணின் தலையை இடம் வலமாக மூன்று முறை சுற்றியபின் ஒவ்வொன்றாகத் தலையில் இருந்து பாதம் வரை இறக்கி அதனை தாண்டச் செய்வர். பின்னர் மஞ்சள்பூசிக் குளிக்கச் செய்து சருவச் சட்டியில் பழம், சர்க்கரை, சாதம் போன்றவற்றை அருமைக்காரர், நாவிதர், சீர்காரப் பெண் ஆகிய மூவரும் பெண்ணின் தலையை சுற்றுவர். பின்னர் வண்ணார் கொடுக்கும் மாற்றுத் துணியை அணியச் செய்வர். அதன் பின்னர் பெண்ணைப் பேழையில் நிறுத்தி பூசை செய்தல், குழவி எடுத்தல், தினை மாவில் அச்சு வெல்லம் வைத்து ஒரே வகையான விறகினால் அடுப்பெரித்து வேகவைக்கப்பட்ட கோதை மாவினைக் கோடரியால்  பிளத்தல், நெற்றியில் சிகப்பிடல்,  போன்ற அனைத்து சடங்குகளிலும் எழுதிங்கள் செய்துகொண்ட சுமங்கலிப் பெண்களுக்குத் தனி உரிமை உண்டு.

    இறப்புச் சடங்குகளில் பெண்களுக்கான உரிமை

    கொங்கு வேளாளர்களின் அனைத்துச் சடங்குகளிலும் பெண்கள் முன்னிலை படுத்தப்படுவது போன்றே சில இறப்புச் சடங்குகளிலும் பெண்கள் பங்குபெறும் உரிமையைப் பெற்றுள்ளனர். இறந்தவருக்குப் பூசை செய்தல், எண்ணெய் அரப்பு தேய்த்துக் குளிப்பாட்டுதல், கூறை மீது சோறு போடுதல் போன்ற பொதுவான சடங்குகளை அங்குள்ள ஆண்களுடன் பெண்களும் செய்கின்றனர்.

    கோடி அழைத்தல்

    இறந்தவருக்கு இறுதியாகப் போடப்படும் புத்தாடையைக்  கோடி என்பர். இவ்வாறு கோடி கொண்டு வருபவர்களை ஊர் எல்லையில் நிறுத்தி ஒவ்வொரு கோடியாக மேளத்துடன் அழைத்து வருவர். அப்போது கோடி எடுத்து வருபவரை கிழக்குத் திசை பார்த்தவாறு நிறுத்தி மாலை போட்டு நெற்றியில் திருநீறு பூசி, சந்தனம் வைத்துப் பேழையில் கோடியை வைப்பர். அப்பேழையைக் கோடி கொண்டு வருபவரின் தலையில் வைத்து கையில் நிறை செம்பு நீர் கொடுத்து அழைத்துச் செல்வர். இவ்வாறு கோடி கொண்டு வந்தவர்கள் அனைவரையும் அழைத்துச் செல்வர். இச்சடங்கு ஆண்களுக்கான சடங்கு என்றாலும் எழுதிங்கள் செய்துகொண்ட பெண்களே செய்கின்றனர். 

    கருமாதி

    கருமாதி செய்யப்படும் நாளன்று கொள்ளி வைத்த மகனுக்குச் செஞ்சோறு சுற்றிப் போட்டுத் தண்ணீர் ஊற்றித் திருநீறு பூசுதல், இறந்தவரின் மனைவிக்கு தண்ணீர் சுற்றிப் போட்டு, குளிப்பாட்டி தாய் வீட்டார் எடுத்து வந்த புத்தாடையை உடுத்தி, கஞ்சிப் புடவை எனப்படும் வெண்மை நிற ஆடையை  தலையின் மீது முக்காடு போடுதல், போன்ற சடங்குகளை எழுதிங்கள் சீர் செய்துகொண்ட பெண்கள்  செய்கின்றனர். இதன் மூலம் மங்கலச் சடங்குகளில் மட்டுமின்றி அமங்கலச் சடங்குகளிலும் பெண்களின் பங்களிப்பு உள்ளதை அறியமுடிகிறது.

    முடிவுரை

    கொங்கு வேளாளர்கள் ஏராளமான சடங்குகளைச் செய்து வருகின்றனர். அவைகள் இன்று காலமாற்றத்திற்கு ஏற்ப மாறியும் சில மறைந்தும் போனாலும் முக்கியமான சடங்குகள் இன்றும் பின்பற்றப்பட்டு வருகின்றன. அச்சடங்குகள் அனைத்திலும் பெண்கள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றனர். பெண்களுக்கான சடங்குகளில் பெண்கள் முன்நின்று செய்வது மட்டுமின்றி பிற பொதுவான சடங்குகளிலும் முன்நின்று செய்வதிலிருந்து  பண்டைக் காலத்தில் இருந்தே கொங்கு வேளாளர்கள், பெண்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுத்து வந்தனர் என்பதை அறிந்து கொள்ள முடிகிறது.

    திருமணத்தின்போது தாயிடம் ஆசி பெற்றுச் செல்வது, சகோதரியை தனக்கு இணையாக மதிக்கும் பொருட்டு இணைச் சீரினைச் செய்வது, மனைவிக்கும் உரிமை கொடுக்கும் பொருட்டு சட்டுவச் சாதம் உண்பது போன்றவற்றை ஒரு சடங்காகவே செய்துவருவது ஆண்மகன் தன் வீட்டுப் பெண்களை உயர்வாகக் கருதியதைக் காட்டுகிறது.

    மங்கலச் சடங்குகள் மட்டுமின்றி அமங்கலச் சடங்குகளிலும் பெண்கள் பங்கு கொள்வதிலிருந்து கொங்கு வேளாளர்கள் தங்களின் வாழ்வில் பெண்களுக்கும் உரிய மதிப்பளித்துள்ளனர் என்பதை அறியலாம்.

    அடிக்குறிப்புகள்

    1. 1. சங்கத்தமிழரின் வழிபாடும் சடங்குகளும், மு.சண்முகம் பிள்ளை (ப.232)
    2. 2. தகவலாளர்: பழனிவேலு, சங்ககிரி
    3. 3. கொங்கு வேளாளர் சீர்களும் இலக்கியங்களும், செ. இராசு, ப.24, 25
    4. மங்கல வாழ்த்து, வரிகள் 127, 128
    5. 5. கொங்கு வேளாளர் வரலாறு, நல்.நடராசன், ப.463
    6. தகவலாளர் பாப்பாத்தி, சிங்காரப்பேட்டை

    துணை நின்ற நூல்கள்

    1. கொங்கு வேளாளர் சீர்களும் இலக்கியங்களும், செ. இராசு
    2. கொங்கு வேளாளர் வரலாறு, நல்.நடராசன்
    3. 3. கொங்கு நாட்டு மகளிர், செ. இராசு
    4. சங்கத்தமிழரின் வழிபாடும் சடங்குகளும், மு.சண்முகம் பிள்ளை
    5. கொங்கு நாட்டுப்புறச் சடங்குகளில் கண்ணேறு கழித்தல், தா. க. அனுராதா

    *****

    கட்டுரையாளர் – முனைவர்பட்ட ஆய்வாளர்
    தமிழ்த்துறை
    பெரியார் பல்கலைக்கழகம்
    சேலம் – 636 011

     

    Share

  • அருங்காட்சியகம் ஓர் அறிவுக் கருவூலம் – 112

    ஃப்ராம் அருங்காட்சியகம், ஓஸ்லோ, நோர்வே

    முனைவர். க.சுபாஷிணி

    மிக அண்மையில் நான் பயணம் மேற்கொண்ட நாடு நோர்வே. நோர்வே நாட்டின் தலைநகரான ஓஸ்ல்லோவில் 106 அருங்காட்சியகங்கள் பதிவு செய்யப்பட்ட அருங்காட்சியகங்கள் பட்டியலில் இடம்பெறுகின்றன. அதில் ஒரு அருங்காட்சியகத்தைப் பற்றிய செய்திகளை இந்தப் பதிவில் வழங்குகின்றேன்.

    ஃப்ராம் அருங்காட்சியகம் (Fram Museum) பொதுவான அருங்காட்சியகங்களிலிருந்து மாறுபட்டதொரு அமைப்பைக் கொண்டது. 1936ம் ஆண்டு மே மாதம் 20ம் தேதி இந்த அருங்காட்சியகம் திறந்து வைக்கப்பட்டது. இந்த அருங்காட்சியகம் உலகின் வடக்கு-தெற்கு துருவங்களுக்குப் பயணம் மேற்கொண்டு சாதனை படைத்த மூவரைச் சிறப்பிப்பதற்காகவும் உலகின் வடக்கு தெற்கு துருவங்களுக்குப் பயணம் செல்லப் பயன்படுத்திய ஃப்ராம் என்ற பெயர்கொண்ட மரக்கலத்தைச் சிறப்பிப்பதற்காகவும் அமைக்கப்பட்டது.

    இந்த அருங்காட்சியகத்தின் அமைப்பை முதலில் காண்போம். அருங்காட்சியகத்தின் மையப்பகுதியில் ஃப்ராம் மரக்கலம் நிறுத்தப்பட்டுள்ளது. கப்பலைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் மூன்று தளங்களில் கண்காட்சி சுவர்ப்பகுதியை ஒட்டியவாறு அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றது. ஃப்ராம் கப்பலின் மேல் தளத்திற்குச் சென்று அதனை முழுமையாகப் பார்த்த பின்னர் படிகளில் இறங்கி கப்பலின் இரண்டாம் தளத்திற்கு வரலாம். அங்கு மாலுமிகள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், பணியாளர்கள் ஆகியோர் தங்குவதற்கான அறைகள் உள்ளன. அங்கேயே சமையலறை, உணவருந்தும் பகுதி, ஓய்வெடுக்கும் பகுதி, நூலகப் பகுதி ஆகியன அமைந்திருக்கின்றன. இதற்கு அடுத்த கீழ்த்தளத்தில் கப்பலின் இயந்திரம் உள்ளது. இங்கு சமையல் பொருட்கள், பயணத்தில் தேவைப்படும் கருவிகள், போன்றவை வைக்கும் பகுதி உள்ளது.

    உலகின் வடதுருவத்திற்குப் பயணம் சென்று அறிந்து வரவேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் 1891ம் ஆண்டு நோர்வே அரசும் தனியாரும் சேர்ந்து இவ்வாய்வுப் பயணத்திற்கானப் பொருளாதாரத்தைச் சேகரித்துக் கொடுக்க, திரு.நான்சன் ( Fridtjof Nansen ), கோலின் ஆர்ச்சர் (Colin Archer) என்ற கப்பல் கட்டும் பொறியியலாளரை அமர்த்தி இக்கப்பலை உருவாக்கச் செய்தார். இந்தப் பிரத்தியேகக் கப்பலே உலகின் துருவங்களுக்குச் சென்ற ஆய்வுப்பயணங்களில் முதன் முதலில் பயன்படுத்தப்பட்ட கப்பல் என்ற பெருமையைப் பெறுகின்றது.

    உலகின் துருவங்களுக்குப் பயணித்தோர் என்று குறிப்பிடும் போது இதில் முதன்மையாகப் பட்டியலில் இடம் பெறுவோர் நோர்வே நாட்டினர் மூவர். அவர்கள் திரு. பிரிட்ஜோவ் நான்சன் ( Fridtjof Nansen ), திரு.ஓட்டோ சுவேதுருப் (Otto Sverdrup) மற்றும் திரு. ரோல்ட் அமுண்ட்சன் ( Roald Amundsen) ஆகியோர்.

    திரு. பிரிட்ஜோவ் நான்சன் (10 அக்டோபர் 1861 – 13 மே 1930) நோர்வே நாட்டைச் சேர்ந்தவர். ஒரு ஆய்வாளர், சமூக நல செயற்பாட்டாளர், அரசப்பிரதிநிதி, விஞ்ஞானி என்ற பன்முக ஆளுமையாக அறியப்படுபவர். இவரது சாதனைகளுக்காக அமைதிக்கான நோபல் பரிசினை 1922ம் ஆண்டு இவர் பெற்றார் என்பதை நினைவு கூர்வது தகும்.

    திரு.நான்சன் இன்று உலக வரைபடத்தில் நாம் அறியும் க்ரீன்லாந்து எனும் நாட்டின் உட்பகுதியை ஸ்கீ பயணம் மேற்கொண்டு ஆய்வு செய்யச் சென்ற குழுவிற்குத் தலைமை தாங்கியவர். ஆயினும் 1893லிருந்து 1896 வரையிலான ஆய்வுப்பயனத்தில் வடதுருவத்தின் 86°14′ அடைந்து செய்த சாதனை இவருக்கு உலகப்புகழைச் சேர்த்தது. இந்தப் பயணத்திற்குப் பின்னர் பயணங்களிலிருந்து ஓய்வெடுத்துக் கொண்டு தனது ஆய்வுகளிலும் தனது சமூக நலப்பணிகளிலும் நோர்வே நாட்டின் அரசியல் அமைப்புப் பணிகளிலும் தம்மை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார்.

    திரு. ஓட்டோ சுவேதுருப் (31 அக்டோபர்1854 – 26 நவம்பர் 1930) வடதுருவத்திற்கான திரு.நான்சனின் முதல் பயணத்தில் அவரோடு இணைந்து ஆய்வில் ஈடுபட்டவர்களுள் ஒருவர். அப்பயணத்தின் முக்கிய அதிகாரிகளுள் ஒருவராக அமர்த்தப்பட்டு பின் திரு.நான்சன் கப்பலை விட்டு ஸ்கீ செய்து வடதுருவத்திற்குச் சென்ற போது ஃப்ராம் கப்பலை வழிநடத்தும் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றிருந்தார். 1898ம் ஆண்டு திரு. ஓட்டோ சுவேதுருப் வடதுருவத்திற்கான இரண்டாவது பயணத்தை நிகழ்த்தினார். ஃப்ராம் கப்பலிலேயே இந்த இரண்டாவது பயணமும் நிகழ்ந்தது. இப்பயணம் 1902ம் ஆண்டு வரை நீடித்தது. க்ரீண்லாந்து நாட்டைக் கடந்து மேலும் பல தீவுகளைக் கண்டுபிடித்து அவற்றை வரைபடத்தில் இணைக்கும் பணியைச் செய்தார். இவற்றுள் பல சிறு தீவுகள் கண்டறியப்பட்டன, பெயரிடப்பட்டன, வரைபடத்தில் இணைக்கப்பட்டன. இந்தத் தீவுத் தொகுதிகளுக்கு இவரது பெயரிலேயே சுவேதுரூப் தீவுகள் (Sverdrup Islands) என்ற பெயரும் வழங்கப்பட்டது. இவருக்கு அந்நாளைய ஜெர்மனியின் பெரூசியன் அரசின் விருது 1917ம் ஆண்டு வழங்கப்பட்டது. ஆனால் 2ம் உலகப்போரில் ஜெர்மானியப் படை நோர்வேயின் மீது தாக்குதல் நடத்தி கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவந்தமையை எதிர்த்து இந்த விருதை திரு. ஓட்டோ சுவேதுருப் ஜெர்மனிக்கே திருப்பிக் கொடுத்து விட்டார். பல தனியார் அமைப்புக்களினாலும் பல்கலைக்கழகங்களினாலும் இவர் கவுரவிக்கப்பட்டார். இவரது பிறந்த ஊரான சாண்ட்விகா நகரில் இவருக்கு ஒரு சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

    திரு. ரோல்ட் அமுண்ட்சன் (16 ஜூலை1872 -18 ஜூன் 1928) வரலாற்றில் தனக்கெனத் தனியிடத்தைப் பெறுபவர். இவரே உலக வரைபடத்தில் தென்துருவத்தை முதலில் அடைந்து ஆராய்ந்து அதனைப் பதிவு செய்தவர் என்ற பெருமையைப் பெறுகின்றார். இவரது தென் துருவத்திற்கானப் பயணத்திலும் ஃப்ராம் மரக்கலமே பயன்படுத்தப்பட்டது. இவர் 1911ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம் 14ம் நாள் தென்துருவத்தை அடைந்து சாதனை நிகழ்த்தினார். கடல் மார்க்கமாகவும் நில மார்க்கமாகவும் வடதுருவத்தை இவருக்கு முன்னரே திரு.நான்சன் சென்றடைந்து சாதனைப் படைத்திருந்தார். இவர் விமானம் வழிப்பயணித்து வடதுருவத்தை 1926ம் ஆண்டு சென்றடைந்தவர் என்ற சிறப்பும் பெறுகின்றார். முதலில் ஆர்க்டிக் பகுதியில் அதாவது வடமேற்குப் பகுதிப் பயணத்தை (1903-1906) நிகழ்த்தியவர் என்ற சிறப்பும் இவருக்குச் சேர்கின்றது. இத்தகைய ஒரு பயணத்தில் 1928ம் ஆண்டு ஈடுபட்டிருக்கும் போது காணாமல் போன தமது குழுவின் சிலரை கண்டுபிடிக்கச் சென்றபோது இவர் சென்ற அவசரக்கால பாதுகாப்பு விமானம் தொலைந்து போனதில் இவரும் காணாமல் போய்விட்டதாக ஆவணங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

    வட துருவம் என்பது உலக உருண்டையின் வடக்கின் கடைக்கோடியில் உள்ள புள்ளி. அதே போல தென்துருவம் என்பது உலக உருண்டையின் தெற்கே கடைக்கோடியில் உள்ள புள்ளி. இப்பகுதிகள் பனிக்கட்டிகளாலும் பனித்துகள்களாலும் சூழப்பட்டு கடுங்குளிருடன் ஆண்டு முழுக்க இருக்கும் நிலப்பகுதிகளாக அறியப்படுபவை. இவற்றிற்குப் பயணம் மேற்கொள்வது என்பது ஒரு அசாதாரணக் காரியமே. கடலில் பயணிக்கலாம் என்றால் நீர்மட்டம் பனிக்கட்டிகளால் இறுக்கமாகச் சூழப்பட்டு கப்பல் பயணத்தைத் தடுத்துவிடும் சூழல் உண்டு. ஆக இப்பகுதிகளில் ஆய்வு செய்யச் சொல்வோர் ஓரளவிற்குக் கடலில் கப்பல் வழி பயணித்து பின்னர் பனியில் சருக்கிச் செல்லும் ஸ்கீ வகை கருவிகளைப் பயன்படுத்திச் சென்றே ஆய்வுகளை மேற்கொள்ள முடியும். இதே போன்று பிரத்தியேக விமானங்களின் வழி பயணம் மேற்கொள்வதும் இவ்வகைப் பயணங்களைச் சாத்தியப்படுத்துகின்றன.

    வடதுருவங்களிலும் தென் துருவங்களிலும் மக்கள் வாழ்ந்தமைக்கான சான்றுகள் கிடைத்துள்ளன. இன்று நமக்குக் கிடைக்கின்ற சான்றுகளின் அடிப்படையில் வடதுருவத்தில் இன்றைக்கு ஏறக்குறைய 4500 ஆண்டுகள் வாக்கிலேயே மனித இனம் இங்கு வாழ்ந்துள்ளது என்ற தகவல்கள் ஆராய்ச்சிகளின் வழி கிடைத்துள்ளன. குளிரான தட்பவெட்ப நிலையினால் இங்கு மக்கள் குடியேற்றம் என்பது மிகக் குறைவாகவே அமைந்திருக்கின்றது என்பதையும் நோக்கவேண்டியுள்ளது. இக்குளிரான தட்பவெட்ப சூழலிலும் இங்குள்ள சூழலுக்கேற்ற வகையில் தாவரங்களும் விலங்குகளும் இங்கு உயிர்வாழ்கின்றன. இவற்றைப்பற்றிய தொடர் ஆய்வுகள் தொடர்ந்து நடந்து கொண்டுள்ளன. இவ்வகை ஆய்வுகளில் குறிப்பாக ஸ்கேண்டினேவியன் நாடுகள் என நாம் குறிப்பிடும் நோர்வே, டென்மார்க், சுவீடன், பின்லாந்து ஆகியவற்றோடு கனடா, வட அமெரிக்கா, ரஷ்யா, பிரித்தானியா ஆகிய நாடுகளும் ஈடுபட்டு வருகின்றன.

    மனிதனின் தேடுதல் எல்லைகள் அற்றது. அத்தகைய ஒரு செயலே மனிதன் உலக உருண்டையின் வட துருவத்திற்கும் தென் துருவத்திற்கும் பயணம் மேற்கொண்டு நிகழ்த்திய சாதனை. உலகின் அறியப்படாத விடயங்கள் பல இன்னமும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன. அவற்றை அறிவதில் அறிவியல் முயற்சிகள் ஒவ்வொரு நாளும் முன்நோக்கிச் சென்று கொண்டே இருக்கின்றது. அத்தகைய அறிவியல் சாதனைகளில் பங்கு எடுத்துக் கொண்ட ஃப்ராம் கப்பல் பாதுகாக்கப்படும் ஃப்ராம் அருங்காட்சியகம் உலகப் பிரசித்தி பெற்ற அருங்காட்சியகங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கின்றது!

    °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
    Dr.K.Subashini
    http://www.subaonline.net – எனது பக்கங்கள்
    http://www.tamilheritage.org/- Tamil Heritage Foundation
    http://www.heritagewiki.org/- மரபு விக்கி

    Share

  • மேலாண்மை பொன்னுச்சாமியின் மனப்பூ சிறுகதைத் தொகுப்பில் வாழ்வியல்

    -முனைவர் ச.கோபிநாத் 

    முன்னுரை

    சமுதாயம் என்பது மக்கள் தொகுதிகளின் இணைப்பு ஆகும். அதாவது, மக்கள் கூடி வாழ்வதாகும். அவ்வாறு கூடிவாழும் மக்கள் தங்களுக்குள் உறவினை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். அப்படி வளர்த்துக்கொள்ளும் சமுதாயம் உயிருள்ள சமுதாயமாகும். மக்கள் கூட்டம் ஒன்றுசேர்ந்து வாழ்வதற்கு ஏற்படுத்திக் கொள்ளும் அமைப்பே சமூகமாகும். இச்சொல்லிற்குச் சொல்லகராதி ‘மக்கள் திரள்’ என்று பொருள் தருகின்றது.

    “சமுதாயம் பொதுநல ஸ்தாபனம், சங்கம், கழகம்”1 என்று ஆங்கில அகராதி கூறுகின்றது. இத்தகைய சமுதாயத்தில் மனிதன் எவ்வாறான சிக்கல்களையும் விளைவுகளையும் எதிர்கொண்டு வாழ்கிறான் என்பதையும் அதிலிருந்து எவ்வாறு வெளியேறுகிறான் என்பதையும் ‘மனப்பூ’ என்ற சிறுகதைத் தொகுப்பின் வாயிலாக வெளிக்கொணர்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.

    வறுமை

    மனிதனின் வாழ்க்கையில் மிகவும் கொடுமையானது வறுமையாகும். மனிதனுக்கு வறுமை வந்துவிட்டால் அவனின் எண்ணம், செயல்கள் மாற்றம் பெறுகிறது.

    “வறுமையே பாவங்களில் பொல்லாதது என்றும், வறிய நிலையில் வாழ்வதே கொடிய பாவ வாழ்க்கை என்றும் அந்தப் பாவத்தைப் போக்கிக் கொள்வதே முதல் கடமையாகக் கொள்ளவேண்டும்”2 என்பர். இதனால் வறுமையினை ஒழித்தல் அவசியம். ஆனால், இன்றைய அளவிலும் வறுமை என்பது ஒழிக்கப்படவில்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும்.

    ”தனியொருவனுக்கு உணவில்லையெனில்
    ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்”3

    “பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் நூலோர்
    தொகுத்தவற்றுள் எல்லம் தலை”4

    அதாவது, தனியொருவனுக்கு உணவு இல்லையெனில் இந்த உலகத்தை அழிக்க வேண்டும் என பாரதியும், அவ்வுணவைப் பகுத்து உண்ணுதல் வேண்டும் என்பதை வள்ளுவனும் நமக்கு எடுத்துக்கூறுகின்றனர். ‘மானத்தீ’ என்ற சிறுகதையில் ஆவுடைச்சி என்பவள் தன் மகனுக்கு ஒரு முறுக்குக்கூட வாங்கிக்கொடுக்க முடியாத அளவிற்கு வறுமை அவளைச் சூழ்ந்துள்ளது. வறுமையினைப் பயன்படுத்தி அவளைத் தன் வழிக்குக் கொண்டுவந்து விடலாம் என்று ஒருவன் நினைக்கிறான். ஆனால் ஆவுடைச்சி அவனை, “ச்சீ நாயே…. ஓடிப் போயிரு. இல்லேனா ஒரே போடுதான். அருவா ஒன்னை வகுந்துடும்”5 என்று அடித்துவிரட்டித் தன் மானத்தினைக் காத்துக்கொள்கிறாள்.

    சாதி

    சாதி, சமூகத்தின் கேடு எனலாம். அந்த அளவிற்கு நம் நாட்டில் சாதியின் உச்சம் உள்ளது. சட்டமேதை டாக்டர் அம்பேத்கர் “தன்னை உயர்ந்த சாதியாகவும் இன்னொரு மனிதனைத் தாழ்ந்த சாதியாகவும் கருதுபவன் மனநோயாளி”6 என்கிறார். இப்படித்தான் மனிதர்கள் மனிதர்களுக்குள் சாதியம் பார்க்கின்றனர். இந்த சாதிய முரணைத் ‘தீண்டாதே’ என்ற சிறுகதையில் ரெங்கலட்சுமி என்பவள், ஒரு வெள்ளத்தில் சிக்கிக்கொள்கிறாள். கீழ்ச்சாதியினைச் சேர்ந்த மாடத்தியின் மகன் ராக்கப்பன் காப்பாற்றப் போகிறான், அப்போது அவள்,

    “கையை மட்டும்தான் நீ தொடணும் அதுவும் முனிக்கையைத் (நுனிக்கையை) தீண்டணும்.

    ’அதெப்படிமா….. முடியும்?’
    ‘அது அப்படித்தான். என்னோட ஒடம்பைத் தீண்டாதே’

    வெள்ளத்திற்குள் நீந்துகிற அவனுக்குள் பற்றி எரிகிற நெருப்பு அவமான நெருப்பு, சாவின் விளிம்பிலுமா…. சாதி?7 என்ற நினைப்புடன் அவளை நெருங்கிச்செல்கிறான். ஆனால் ரெங்கலட்சுமி பிடித்திருந்த விளாரை நழுவவிட்டு உயிரினை விட்டுவிடுகிறாள்.

    உயிரைவிடச் சாதிதான் முக்கியம். அதிலும் கீழ்ச்சாதிக்காரன் நம்மைத் தொடக்கூடது என்பதை மனதில் நினைத்துக்கொண்டு உயிரை விட்டுவிடுகிறாள். இந்தச் சமூகத்தில் பெண்களைக்கூட சாதி வெறியராக மாற்றிவைத்து இருப்பதுதான் மிகப் பெரிய கொடுமையான நிகழ்வாகும். ஆனால் பெண் என்பவளை இந்தச் ‘சாதி, மதம்’ இரண்டும் காப்பாற்றாது என்பதுகூடத் தெரியாமல் பெண்கள் இவ்வாறு இருப்பது அறியாமையின் வெளிப்பாடாகவே தெரிகிறது.

    குழந்தைத் தொழிலாளர்கள்

    குழந்தைத் தொழிலாளர்களுக்கு எதிராகப் பல வகையான சட்டங்களைக்கொண்டு வந்தாலும் அதனை முழுமையாக ஒழிக்க முடியவில்லை. நம்நாட்டில் உள்ள மக்கள் தொகையில் 75% பேர் வறுமைக்கோட்டிற்கும் கீழ் இருப்பதாகப் புள்ளி விவரம் கூறுகிறது. இந்த வறுமைதான் குழந்தைத் தொழிலாளர்களை உருவாக்குகின்றது. குழந்தைத் தொழிலாளர்கள் எப்படி உருவாகின்றனர் என்பதை ’ஏழாப்பு’ என்ற சிறுகதையில் ஆசிரியர் நேர்த்தியாகக் கூறியுள்ளார். ராசாத்தி என்பவர் ஏழாவது படிக்கும் போது தந்தையை இழந்துவிடுகிறாள். இதனால் தன் படிப்பினை இடையிலேயே நிறுத்திவிட்டு தீப்பெட்டி தொழிற்சாலையில் வேலைக்குச் செல்கிறாள்.

    “வாய் நிறைய சோறு. கன்னம் புடைத்திருக்கிறது. பதற்றமாய்க் கைகழுவினாள் ராசாத்தி. பாவாடையில் ஈரக்கையைத் துடைக்கிறாள். சுண்டெலியாய் ‘குடு குடு’ வென்று ஓடுகிறாள். மஞ்சள் பிளாஸ்டிக் டப்பாவையும், சிட்டையும் எடுக்கின்றாள்”8 அவள் தன்னை அறிந்துகொள்ளும் முன்னரே தொழிலாளியாக மாறிவிட்டாள் என்று தோன்றுகிறது.

    போதைப்பொருள்

    நம் சமூதாயத்தில் பல மனிதர்கள் உணவு இல்லாமல் கூட இருந்துவிடுவார்கள். ஆனால் போதை இல்லாமல் வாழ முடியாத அளவிற்கு மனிதர்கள் உருவாகியுள்ளனர். ‘போதை இல்லையெனில் வாழ்க்கை இல்லை’ என்ற நிலைதான் இங்கு உள்ளது. ஒருவன் போதைப் பொருளுக்கு அடிமையாகிவிட்டால் அவனின் எண்ணங்கள் மாற்றம் பெறுகின்றன.

    போதைக்கு அடிமையானவர்கள் குற்றங்களைச் செய்பவர்களாகவும் தன்னால் எதையும் செய்ய முடியும் என்ற நம்பிக்கை உடையவர்களாகவும் மாறிவரும் போக்கினை நம்மால் பார்க்க முடிகின்றது. போதைக்கு அடிமையான ஒருவன் என்னமாதிரியான செயல்களைச் செய்கிறான் என்பதை ‘குறுக்கு’ என்ற சிறுகதையில் கணேஷ் புகையிலைக்கு அடிமையாக, பூபாண்டி என்பவன் இருக்கிறான். சாதிக் கலவரம் அவ்வூரில் ஏற்படுகிறது. அதனால் கடைகள் அடைக்கப்படுகின்றன. புகையிலை வாங்க முடியாமல் கிறுக்கு பிடித்தவன் போல் திரிகிறான். எப்படியோ தேடிப்பிடித்து புகையிலை தின்று போதையினை ஏற்றிக்கொள்கிறான். பூபாண்டியன் சாதியினர் மாற்றுச் சாதியினர் வீட்டில் ஒரு கொலையாவது விலுக வேண்டும் என்று பேசிக்கொள்கின்றனர். இதனைக் கேட்ட பூபாண்டி,

    “ஓடிப்போய்….. பின்பக்கமாய்த் தழுவி, இடதுகையில் கழுத்தைச் சுற்றி, ஒரு கவ்வு கவ்வு கவ்வி…. இறுக்கிய வேகத்தில் வலதுகைச் சூரிக்கத்தியால் ஓங்கி… ஒரு சொருகு…. உருவிக்கொண்டு, ‘ச்சதக்,சதக்’ கென்று ரெண்டு குத்தி”9 கொலை செய்துவிடுகிறான்.

    போதைக்கு அடிமையான ஒருவன் எவ்வாறு நடந்துகொள்வான் என்பது இக்கதை மூலம் தெரியவருகிறது. சுய சிந்தனை, தன்னை இழத்தல், கையேந்தல் போன்றவை இவர்களைத் தொற்றிக்கொள்ளும் என்பது அறியமுடிகிறது.

    முடிவு

    நம் நாடு வளர்ச்சிப் பாதையில் சென்றுகொண்டிருக்கிறது என்றெல்லாம் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால், வறுமை, சாதி, குழந்தைத் தொழிலாளர், போதை பொருட்கள் இவற்றினை ஒழிக்க எந்த மாதிரியான நடவடிக்கையினை எடுத்துவருகின்றன எனக் கேள்விக்கு உட்படுத்தினால் மிஞ்சுவது கேள்வி மட்டுமே. அந்த அளவிற்கு இதனைப் பற்றிய விழிப்புணர்வை நாம் சரியாகச் செய்யவில்லை எனலாம். ஒரு நாடு வளர்ச்சி நாடாக வரவேண்டுமென்றால் இந்த நான்கில் முக்கிய கவனம் செலுத்த வேண்டும். இது மட்டுமின்றி பெண் முன்னேற்றமும் முக்கியமான ஒன்றாகும். ஏனெனில் இந்த நான்கிலும் பெண் என்பவள் அவளுக்குத் தெரியாமலும், தெரிந்தும் இதில் அகப்பட்டுக்கொள்கிறாள். பெண் சிக்கலையும் சேர்த்துப் பார்த்தால் மட்டுமே சமுதாயத்தில் மனிதனின் வாழ்க்கை சிறப்பாக அமையும். அதன் மூலம் அந்நாடும் நல்ல வளர்ச்சிப் பாதையை நோக்கும் என்பதில் எந்த ஒரு ஐயப்பாடுமில்லை.

    குறிப்புகள்:

    1. இரா.மோகன், (ப.ஆ) இந்தியப் பல்கலைக்கழகத் தமிழாசிரியர் ஆய்வு மன்றம், ஆய்வுக்கோவை. ப.1956
    2. மு. வரதராசன், அறிஞர் பெர்னாட்ஷா. ப.80
    3. பாரதியார் கவிதைகள். ப.150
    4. திருக்குறள்.332
    5. மேலாண்மை பொன்னுச்சாமி, மனப்பூ. ப.138
    6. quotes.mowval.in
    7. மேலாண்மை பொன்னுச்சாமி, மனப்பூ. ப.62
    8. மேலது, ப.82
    9. மேலாண்மை பொன்னுச்சாமி, மனப்பூ. ப.43

    *****

    கட்டுரையாசிரியர் – உதவிப்பேராசிரியர், தமிழ்த்துறை,
    செய்யது அம்மாள் கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி,இராமநாதபுரம்.

     

     

    Share

  • தாவரங்களை சித்திரப்படுத்தும் – தமிழன்பன் கவிதைகள்

                                   ஆ. பிந்து,

                                   முனைவர்பட்டஆய்வாளர்,

                                       தமிழ்த்துறை,

                                   ஸ்காட் கிறிஸ்தவக் கல்லூரி,

                                    மனோன்மணியம் சுந்தரனார் பல்கலைக்கழகம்.

                                             

    முன்னுரை

        கவிஞர் தமிழன்பன் 1933-ம் ஆண்டு சென்னிமலையில் பிறந்தவர்.  ‘ஈரோடு’ என்பதை தனது குறியீட்டு பெயராகக் கொண்ட தமிழன்பன் தொடக்க காலத்தில் மரபுக்கவிதையையும் பின்பு புதுக்கவிதைகளையும் எழுதி தமிழ்கவிதை உலகில் தனக்கென ஒரு இடத்தை தக்க வைத்துக்கொண்டவர். இவர் தனது கவிதைகளில் தாவரங்கள் குறித்து நிரம்ப பதிவு செய்துள்ளார். அவை குறித்து விவாதிப்பதாக இக்கட்டுரை அமைகிறது.

       சிறிய புல் பூண்டுகள் முதல் மரங்கள் வரை தாவர வகையில் அடங்குகின்றன. தாவரங்கள் சூரிய ஒளி, நீர், காற்று ஆகிய மூன்றையும்  தங்கள் வளர்ச்சிக்கு வேண்டிய அளவில் பெற்று தம்மை வளர்த்துக் கொள்கின்றன. தாவரங்களின் உலகம் என்பது ஒரு தனி உலகம் என்றே கூறலாம். புல், பூண்டு, செடி, கொடி, மரம் எனும் பசுமையான இவ்உயிரினத்தை ஆங்கிலத்தில் “Plant’ என்ற சொல் குறிக்கும்” என்பார் வேங்கடசாமி. (செடிகளின் செயலியல் பண்புகள், ப.1.)

    மரங்கள்

       மரங்களைத் ‘தரு’ என்றும் ‘விருட்சம்’ என்றும் கூறுவர். இவை பூ, காய், கனி, இலை, நிழல், பசுமை, என மரங்கள் தங்களுடைய ஒவ்வொரு அவயங்களையும் மக்களுடைய பயன்பாட்டிற்கு அளிக்கின்றன. இத்தகைய மரத்தின் மீது கவிஞர் அன்பு வைத்துக் கவிதைகளைப் படைத்துள்ளார். மரத்தை கடவுளை விட மேலானது என்று தமிழன்பன் தமது கவிதையில் குறிப்பிடுகின்றார்.

                “கேட்காமலே

                நிழல் தருகிற மரத்தை விடக்

                கடவுள் எப்படி மேலானவன்”

                                          (தமிழன்பன் ஆயிரம், ப.875).

          மரம் என்றாலே ஞாபகத்திற்கு வருவது கனிகள் தான். மரங்களை மனிதர்கள் அழிக்கின்றனர். எனினும் மக்களுக்கு நிழலையும், உணவுகளையும் அளித்து உதவுகின்றதென்பதை,

                “கொம்பனும் கம்பிகள்மேல்

                 குளிரிலைத் துணியைப் போர்த்தே

                 எம்மிடம் வருக வென்றாய்

                 எழிற்குடை மரமே ! எய்தி

                 உம்முடல் வெட்டி னோர்க்கும்

                 உதவினை நிழலே!”  

                                         (தமிழன்பன் கவிதைகள் தொகுதி-2, ப-99)

    என்று எடுத்துரைத்துள்ளார்.

          கவிஞர் மரத்தின் மீது பாசம் கொண்டவராக காணப்படுகின்றார். தனது கவிதையில் வேப்பமரம், தென்னை மரம், அசோக மரம், கருங்காலி, ஆலமரம் என்று பல மரங்களை சுட்டிக்காட்டுகின்றார். காடுகள் மற்றும் மலைப்பகுதிகளில் வளரக்கூடிய கருங்காலி மரத்திலிருந்து குழல் கருவிகள் செய்து பாட்டு இசைப்பர். இதனை,

                “கருங்காலி குழல் செய்து பாட்டிசைக்கக்

                காடுதெரு நல்லமரம் !

                                   (தமிழன்பன் கவிதைகள் தொகுதி -1, ப.104)

    என்றும் தம் கவிதையில் தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார்.

    செடி கொடிகள்

          செடிகள் சிறிய அளவில் மட்டும் வளரக்கூடியவை. கொடிகள் என்பவை வேறு மரங்களைப் பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு படர்ந்து வளருபவை. கவிஞர் செடி கொடிகள் நன்கு செழிப்பாக வளர்ந்து காற்றில் ஆடுவதை,

                “பருவச் செழிப்பும் உருவக் கொழிப்பும்

                 மருவிய தங்க மணிச்சிலை மங்கையர்

                 நூற்றுக் கணக்காய் நுண்ணிடை ஒசியக்

                 காற்று வெளியில் களிநட மாடினர் !

                 ஆடிய மங்கையர் அங்குள கொடிகள் !”

                                     (தமிழன்பன் கவிதைகள் தொகுதி -1, ப.171)

     என்று அழகுறச் சித்திரப்படுத்துகிறார்.

          மேலும் தனதுக் கவிதையில் எருக்கஞ் செடியைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றார். அச்செடி வீடுகளில் வளர்ப்பதில்லை என்றும் வீதிகள் மற்றும் சுடுகாடு போன்ற இடங்களில் தானாக வளர்ந்து நிற்பதை,

                “தாவரக் குற்றவாளியா

                 காடு கடத்தப்பட்டு அடுக்கு வீடுகளுக்கிடையே

                 என் வீட்டெதிரில் இருக்கும்

                 இந்த எருக்கஞ் செடி ?

                 எல்லாச் செடிகளுக்குப் பாய்ச்சியபின்

                 மிஞ்சிய பச்சையை

                 இயற்கை

                 தண்ணீர் விட்டு விளாவியிருக்கிறது

                 இந்த எருக்கில்”

                               (தமிழன்பன் கவிதைகள் தொகுதி -1, பக்.623- 624)

    என்று விளக்கியிருக்கிறார். அந்தச் செடியிலுள்ள இலையின் பச்சை நிறம் மற்றச் செடிகளின் இலைகளில் காணப்படுவதை விட குறைவாகவே இருப்பதையும் பதிவு செய்கின்றார்.

    புல்

          தரையில் தானாகவே முளைத்து வளரும் செடி வகைகளில் ஒன்று.  “பச்சைப்பசேல்” என்று பார்ப்பதற்கு அழகாக இருக்கும். ஸ்ரீநிவாசன் என்பவர், “புல் என்றால் ஏதோ ஒரு சாதாரண தாவரம் என்று தான் அனைவரும் கருதுகிறார்கள். ஆனால் உண்மை அப்படி இல்லை. தாவர வகைகளில் புல் மிக முக்கியமான ஒன்று. தாவரவியலில் புல் இனத் தாவரங்கள் ஒன்றாக்கப்பட்டுப் புல் குடும்பம் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. இந்தக் குடும்பத்தில் 4500 இனங்கள் உண்டு” (தாவரஉலகில்! 100, ப.43) என்கிறார். தமிழன்பன் புல்லின் அழகை மக்கள் ரசித்துப் பார்ப்பதை,

                 “தான்

                 பூப்பதில்லை புல் …

                 தன்னைப்

                 பார்ப்பவரைப் பூத்துவிடச் செய்கிறதே

                 போதாதா?

                                     (தமிழன்பன் கவிதைகள் தொகுதி -4, ப.170)

    என்று கூறியுள்ளார்.

    தாவரங்களின் உறுப்புகள்

          மரம், செடி, கொடிகளில் வேர் தண்டு, இலை,பூ, காய், கனி போன்ற உறுப்புகள் காணப்படுகின்றன. இவற்றுள் வேரும் தண்டும் இலையும் தாவரங்களின் வளர்ச்சியில் முக்கிய அங்கமாகத் திகழ்கின்றன. தாவரங்களின் இனப்பெருக்கத்திற்குக் காரணமாக அமைவது பூக்கள், ஏனென்றால் தாவரங்கள் விதையின் மூலம் தான் இன்னொரு தாவரத்தை உண்டாக்குகின்றன.

          ஒரு செடி முளைத்து வளருவதற்கு அவசியமானது விதை. ஸ்ரீனிவாசன் என்பவர். “செடியின் ஆதி மூலம் விதை. செடியே விதைக்குள் இருக்கிறது என்றாலும் குற்றமில்லை தாவரத்தின் சிசுவிதையில் இருக்கிறது” (தாவரங்களின் இல்லறம், ப.35) என்று தெளிவுபடுத்தியிருக்கிறார். இலக்கியத்தில் விதையானது ‘காழ்’ மற்றும் ‘அரிசி’ எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தமிழன்பன் பூமியில் புதைந்த விதை அழிந்து தாவரமாக வளரும் என்றுக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.இதனை,

          “விதையின் இறப்பே செடியின் பிறப்பு!

                                  (தமிழன்பன் கவிதைகள் தொகுதி -4,ப.453).

    என்று தனது கவிதையில் பதிவு செய்துள்ளார்.

          தாவரங்கள் வளர்வதற்கு மிகவும் முக்கியமானவை வேர்கள். வேர்கள் பூமிக்கு அடியில் ஆழமாக சென்றால் தான் தாவரங்கள் பலமாக இருக்கும். இதனைத் தமிழன்பன்,

                      “விண்முட்டும் மரங்களுக்கும்

                       வேர்களில்தான் பலமெல்லாம்”

                                       (தமிழன்பன் கவிதைகள் தொகுதி -2,ப.327).

    என்று கூறியுள்ளார்.

          பூக்களின் அழகுக்கும் வாசனைகளுக்கும் பெரியவர் முதல் சிறியவர் வரை மயங்கி நிற்பவர். இதன் வாழ்நாட்கள் என்பது மிகவும் குறைவு. அந்த நாட்களிலே அவற்றின் மணம், அழகு, நிறம் போன்றவை மக்களைக் கவர்ந்து விடுகின்றன. இதனை வர்ணிக்கும் தமிழன்பன்,

                “கொடியின் வீட்டில் பிறந்தது !

                 குறைந்த நாட்கள் வாழ்ந்தது !

                 மடிந்து வீழும் முன்னரே

                 மதிப்பு பெற்றுக்கொண்டது!”

                                       (தமிழன்பன் கவிதைகள் தொகுதி -2,ப.572).

    என்று கூறி, மலரை போல மனிதனும் மதிப்புடன் வாழ வேண்டும் என அறிவுறுத்துகின்றார்.

    முடிவுரை

          இயற்கை என்பது மனிதனுக்கு கிடைத்த வரம் இந்த இயற்கையினுள் இருக்கின்ற தாவரங்கள் என்பது மனிதனுக்கு கிடைத்த வரப்பிரசாதம். அதனால் தான் தமிழன்பன் தனது கவிதையில் இவைகளின் அழகினை, பயனை திறம்பட பதிவு செய்கின்றார். அவை இக்கட்டுரையில்ஆராயப்பட்டுள்ளது.

    துணைநூற்பட்டியல்

    1. அமிர்தகணேசன். தி., (தொ.ஆ) –       ஈரோடு தமிழன்பன் ஆயிரம்

                                              விழிகள் பதிப்பகம்

                                              8/எம் 139, 7 ஆம் குறுக்குத்

                                              சென்னை- 41. மு.பதிப்பு – 2016.

    1. சக்கரவர்த்தி ராஜகோபால் ஆச்சாரியார் – தாவரங்களின் இல்லறம்

                                               அல்லயன்ஸ் பிரஸ்

                                              எம்.எஸ் 109, பிராடீஸ்ரோட்

                                              மயிலாப்பூர். மு.பதிப்பு -1947

    1. வேங்கடசாமி – செடிகளின் செயலியல் பண்புகள்                                            நியூசெஞ்சுரி புக்ஹவுஸ் (பி)லிட்.

                                          41-B சிட்கோ இண்டஸ்டிரியல் எஸ்டேட்,                                        அம்பத்தூர், சென்னை – 98.

                                                மு.பதிப்பு – 2012.

    1. ஜெயதேவன். வ.(தொ.ஆ)        –     ஈரோடு தமிழன்பன் கவிதைகள்                                            பூம்புகார் பதிப்பகம்,                                                       127 ப. எண்: 63,                                                          சென்னை- 108. மு.பதிப்பு – 2012.
    1. ஸ்ரீநிவாசன். N – தாவர உலகில்! 100

                                              70-தி. ஜெனரல் சப்ளைஸ் கம்பெனி

                                              மந்தை வெளி, சென்னை- 600 028.

    Share

  • அப்பா

    சேசாத்திரி பாஸ்கர்

    பள்ளி நாட்கள் எப்படிப்பட்டவர்க்கும் ஒரு இனிமையான் விஷயம். படிப்பவன், படிக்காதவன், ஏழை, பணக்காரன் , ஆளுமை எல்லாம் தாண்டி பள்ளிநாட்கள் ஒரு கூட்டு வாழ்க்கை. அதுவும் இரண்டு மாத விடுமுறை முடிந்து அடுத்த வகுப்பில் எல்லோரும், புதுஇடத்தில கூடும்போது ஏற்படும் சந்தோஷம் எந்த சினிமாவும், பணமும் , கொடுக்க முடியாதது.சின்ன சட்டை , அதில் பிய்ந்த பொத்தானை தைய்க்க வேண்டாம். அதனை அப்பாவோ , அம்மாவோ உள் வழியாக பின்னை வைத்து குத்தி ( தலையை குனியாதடா) ஊக்கு மாட்டி அனுப்பும் போதே தெரியும். ஒரு விளையாட்டில் அது படக்..

    இருந்தாலும் அவர்களின் அன்பு இன்றும் என் கண்ணில் நீர் வரவழைக்கும்.எந்த எதிர்ப்பார்ப்பும் இல்லாத செயல்

    .இங்கு மாதாவும் பிதாவுமே குருவும் தெய்வமும். அறுபதுகளில் மயிலாப்பூரில் அம்பிகா ஸ்டோர்ஸ் புத்தக கடை மிக பிரசித்தம். அங்கு லேபில் வாங்கி அதனை கட்டு கட்டாய் வைத்து கொண்டு வகுப்பில் பீத்திகொள்ள அவ்வளவு ஆசை.என் தந்தை புத்தககங்களுக்கு நேர்த்தியாய் அட்டைபோட்டு நாலு பக்கமும் அதனை சோற்று பருக்கை வைத்து ஒட்டி அதனை வெயிலில் காய வைத்து அடுத்த நாள் அந்த அட்டையில் பெயரை கூர்ப்பான பௌண்டைன் பேனாவில் எழுதி துணிப்பையில் போட்டு கொடுப்பார் எனக்கு எந்த பக்கம் கிழிந்தாலும் கவலை இல்லை . அப்பா ஒட்டின லேபிளும் அவர் கையெழுத்தும் ஒன்றும் ஆக கூடாது. இன்று என் அலுவல் பணி சம்பந்தமாய் ஒரு புத்தக கடைக்கு சென்ற போது அந்த கடை வாசம் என் நினைவுகளை பள்ளிக்கு அனுப்பியது ஒரு புது புத்தகம் எடுத்து அதனை அழகாய் மடித்து சீட்டுகட்டு போல பக்கங்கள் புரட்டி வாசக்காற்று முகர்ந்தேன்.என் தந்தை வாசம் காற்றில் மலர்ந்தது.

    Share