வல்லமை

Blog

  • செம்பதிப்பு வரிசையில் ஐங்குறுநூறு

    கல்பனா சேக்கிழார்

    உதவிப்பேராசிரியர்

    அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம்

    காலத்தை வென்று நிற்பவை சங்கப் பனுவல்கள். அவை தமிழ் மொழியின் அடையாளமாய், பண்பாட்டுக் கருவூலமாய்த் திகழ்வதால் காலம் தோறும் வெவ்வேறு வாசிப்புக்கு உட்பட்டுள்ளன. சுவடியில் இருந்தவை, அச்சு ஊடக வருகைக்குப் பிறகு மூலமாகவும், உரையோடு இணைத்தும் பல்வேறு பதிப்புகள் வெளிவந்துள்ளன. இருப்பினும்  செம்பதிப்பு (மூலப்பாடத் திறனாய்வு) அடிப்படையில் பதிப்பிக்கும் நோக்கில் செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனம் திட்டத்தினை வகுத்து, தமிழ் அறிஞர் பெருமக்களிடம் அப்பணியை ஒப்படைத்தது. அந்த வரிசையில் சங்கத் தொகை நூல்களுள் ஒன்றான ஐங்குறுநூறு, பேராசிரியர் கு.வெ. பாலசுப்பிரமணியம் அவர்களைப் பதிப்பாசியராகக் கொண்டு வெளிவந்துள்ளது.

    இப் பதிப்பு தொகுத்தோர், தொகுப்பித்தோன், ஐங்குறுநூறு – பதிப்பும் உரையும், மூலம், பாடத் தேர்வு, சுவடி விளக்கம், பதிப்பு விளக்கம், பாடல் – சிதைவும் முறிவும், கூற்றுகள் – சிதைவும் முறிவும், பாடல்கள் – சுவடித் திறப்பு, கூற்றுகள் – சுவடித் திறப்பு, பாடல்கள் – பிழைப்பாடப் பட்டியல், கூற்றுகள் – பிழைப்பாடப் பட்டியல், சங்க இலக்கியம் தொடரொப்புமை, பிற பதிப்புகள் – ஒப்பீடு, சொல்லடைவு, தொடரடைவு, கலைச் சொற்கள், கூற்றுகள் – பாடல் தொகை, பழைய உரை இடம் பெறாத பாடல்கள், மெய்ப்பாடுகளும் பயன்களும், தொல்காப்பிய இயைபுகள், மன்னர்களும் நாடுகளும் என்னும் தலைப்புகளாகப் பகுக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு பகுப்பிலும் அதற்கான தரவுகள் தொகுத்து தரப்பட்டுள்ளன.

    இவற்றுள் பாடத்தேர்வு என்னும் பகுதி அரிதின் முயன்று பல்வேறு சுவடிகளுடனும், கையெழுத்துப் பிரதிகளுடனும் ஒப்பிட்டு, பாடவேறுபாட்டில் எப்பாடம் சரியானது எனத் தேர்ந்து சான்றுகளுடன் விளக்கப்பட்டுள்ளது. சான்றாக ஐங்குறுநூற்றின் பதினோராவது பாடலின் முதலடியில் ‘மனைநடு’ ‘மனைநெடு’ என இரு வேறுபட்ட பாடம் உள்ளது. இப்படத்தினை எடுத்துக்காட்டி, மனைநடு வயல் என்பது மனைக்கண் நடப்பெற்ற வயலைக் கொடி என்னும் பொருளுடையது. சங்க இலக்கியங்களில் பதினோரு இடங்களில் வயலை இடம்பெறுகிறது. இஃது இல்லத்தில் நட்டு வளர்க்கப்படும் கொடியாகும். வேலியிலும் பந்தரிலும் படர்வது. மேற்கண்ட நூல்களில் இல்லெழு வயலை, மனைநெடு வயலை, மனைநடு வயலை என்றே பாடங்கள் உள்ளன. தழையாடையகச் சுற்றிக் கொள்ளுவதற்குரிய இக்கொடி தலைவியால் இல்லத்தில் நடப்பெற்று வளர்க்கப்பெறுவது. இங்கு நெடுமைப் பொருளினும், நடு வயலை என்னும் வினைப் பொருண்மையே, செய்யுளில் உள்ளுறை அமையப் பொருந்தும். மனையின்கண் நட்ட வயலை புறத்தே சென்று வேழக் கரும்பைச் சுற்றினாற் போல மனைக்கு உரியனாகிய தலைவன் பரத்தையரைச் சார்ந்தான் என்ற உள்ளுறையை, நடு வயலை என்னும் பாடமே அளித்தலின் இதுவே ஏற்புடையது எனத் தரவுகளின் வழியாகவும் இலக்கண குறிப்பு அடிப்படையிலும், வாழ்வியலோடு இயைத்துப் பார்த்தும் இது சரியானப் பாடம் என நிறுவப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு திணைக்கும் நூறு நூறு பாடல்களைக் கொண்டுள்ள ஐங்குறுநூற்றிணை, திணைவாரியாக ஐந்து பகுதிகளாகப் பிரித்து ஐந்து நூலாகப்  பதிப்பிக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு நூலும் 700 பக்க அளவில் அமைந்துள்ளன. ஆய்வு நிலையில் இப்பதிப்பு ஆகச் சிறந்த பல்வேறு  பதிப்பு நுட்பங்களை உள்வாங்கியப் பதிப்பாக அமைந்துள்ளது.

    ஐந்து தொகுதிகள்

    செம்மொழித் தமிழாய்வு மத்திய நிறுவனம்

    எண் 40, நூறடிச் சாலை, தரமணி

    சென்னை – 600113

    2017

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    180902 -Radha Mala – watercolour-charcoal 10×14” raw -lr

    மாலை(திருமாலை) இராதைப்பொன் மாலையில்(சாயங்காலம்) சந்தித்து
    மாலையாய்(பூ மாலை) சங்கை(சங்குக் கழுத்தை) மருவிடும்(தழுவிட) -வேளையில்,
    அக்காள்(இராதை -ஆவின் சக்களத்தி) வருகையில் அக்காரக்(தித்திப்பு) கண்ணபிரான்
    அக்கால் கிடையாதம் ‘மே’(பொறாமைக் கனைப்பு)…..கிரேசி மோகன்

    Share

  • ரமணாயனம்-சுபம்,முடிவு,மங்களம்….!

     

    முக்தி காண்டம்
    ——————

    திருச்சுழி தோன்றி திருக்கூடல் காய்த்து
    திருவருணை நின்ற தருவாம் -குருச்சுவை
    ஞானப் பழத்தை நுகர நினைப்பது
    வானத்தை வில்லாய் வளைப்பு….(351)

    அருந்தி, உறங்கி, அளவளாவும் அன்பு
    நெருங்கி இருப்போர்க்கே ஞானம் -பெருந்தீ
    அருணை ரமணர் அணைப்பில் குளிர
    அருகதை அன்பே அரன்….(352)

    மேடிட்ட நெற்றியில் மேதமை இட்டவர்
    தோடுற்ற காதோன் திருவுரு -சாடுவிக்கின்
    ‘’கைகளால் பேசுவார் செய்கையால் சிந்திப்பார்’’
    பொய்கையாம் வர்ணிப்பைப் பார்….(353)

    சாது சிரிப்பிற்கிங்(கு) ஏது உவமானம்
    பாதுகாப் பேயதன் பாவமாம் -வேத
    மறைபொருளாய் வார்த்தை மனயிருளைப் போக்கும்
    கரைபுரளும் ஞானக் கடல்….(354)

    காந்த விழியிரண்டும் காணும் அடியார்க்கே
    காந்தம் பொழிந்தவரின் காமத்தால் -காந்தும்
    மனக்கருமை நீங்க குணச்சலவை செய்து
    வினைக்கதவை மூடும் விரல்….(355)

    நரேனை பரமஹம்ஸர் நிர்விகல்பம் தன்னில்
    சரேலென சேர்த்தாற்போல் சேர்ப்பீர் -பிரானென
    ‘’இந்த வினாவுக்(கு) இளைஞனே நீவிவேகா
    நந்தனாசொல் என்றார் நகைத்து….(356)

    தொட்டால் துலங்கிட, சுட்டால் பொரிந்திட
    பட்டால் பலித்திட பக்குவம் -கட்டாயம்
    வேண்டும் அதனோடு யாண்டும் குருவடியைத்
    தீண்டும் சரணா கதி….(357)

    ஒரா யிரமாசை தேறா மனதுக்குள்
    பாரா முகமேன் பகவானே -சீராக
    சாதகம் செய்ய சமர்த்தில்லை தேவராஜன்
    தீதாம் தன்னைத் திருத்து….(358)

    எல்லாம் எனதென்றே என்னிடம் விட்டுவிட்டு
    செல்லாத காசாய் சரணடை -கொள்ளலிது
    சக்திக்(கு) உகந்த சகாயமான சாதகம்
    முக்திக்கு முன்னுதிர்த்த முத்து….(359)

    நாணுர்வு நிஷ்டையில் நிற்க சவிகல்பம்
    நானொடுங்க நீடித்தால் நிர்விகல்பம் -வானுயர்ந்து
    வாயு பலூன் வெடித்துள்ளே வான்புக
    சாயும் நிலைசகஜம் சேர்….(360)

    இயல்பாக தன்னில் இருத்தலிங்கு முக்தி
    கயல்போல நீரில் கலந்து -செயலும்
    உடலில் உறுத்தும் உபாதிகள் எல்லாம்
    கடலில் அலையாகக் காண்….(361)

    புற்றில் தவமாய் புராணத்தோன் வான்மீகி
    புற்றே தவமாய் பகவானைப் -பற்றியது
    சார்கோமா தன்னை சுயம்புலிங்கம் என்பாராம்
    யார்கைக்கோ வந்தாற்போல் பார்த்து….(362)

    ரமணனே சத்குரு ராயனென்று பாடும்
    அமளியில் சேர்ந்தநம் அய்யன் -சுமுகமாய்
    ‘’ஏனென்னை இச்சிறிய மேனிக்குள் பார்க்கின்றீர்
    நானும்தான் நம்மெல்லோர் நான்….(363)

    அண்ணலை விட்டு அமெரிக்கா செல்கின்ற
    எண்ணத்தால்பெண் பக்தை எலினார் -கன்னத்தில்
    தங்கும்கண் ணீரை துடைத்துத் தகப்பன்நான்
    எங்குநீ சென்றாலும் அங்கு….(364)

    அன்பெனும் கட்டில் அகப்படும் பர்வதம்
    நண்பனாய் அன்பனாய் ஞானியாய் -வன்பகையால்
    கூடார் தமக்கும் குளிரடி வாரத்தில்
    கூடார மாகும் குரு….(365)

    ஆசுபர்ன் ஆர்தரின் பாசமிகு பெண்கிட்டி
    தேசம் திரும்பிடத் தேம்பினாள் -பாசமாய்
    என்னை மறவாதே என்றும் நினைவில்கொள்
    உன்னைநான் கொள்வேன் உளம்….(366)-

    எண்ணா(து) இருந்திடல் எவ்வளவு கஷ்டமோ
    எண்ணலவர்(கு) அவ்வளவு ஏதமாம் -அண்ணளுலம்
    தாம்புக் கயிறென்ற தோற்றப் பிழையாமே
    சாம்பல் அதற்கில்லை சத்து….(or)
    சாம்பலதால் ஆகாது சுற்று….(367)

    பற்றிலாத பற்றும் பழகப் பெருநெருப்பாய்
    பற்றிடும் ஆகவே முற்றுவை -வெற்றிலை
    சாப்பிட்டுப் போடுவதை சாக்கிட்டு விட்டாராம்
    கூப்பிட்ட ஆள்வராக் கண்டு….(368)

    பேஷ்கூறி பண்டிதர் சாஷ்டாங் கமாய்க்கேட்டார்
    காஷ்மீரி யாரிடம் கற்றதென்று -ஹாஸ்யமாய்
    ‘’ஆசையாய் கேட்டவும் ஆசாமி கேள்விக்கு
    பேசாமல் சொன்னேன் பதில்’’….(369)

    சன்யாஸி ஆகலாம் சம்சாரி வீட்டுக்குள்
    தன்யோ சனையால் தடம்புரண்டு -சன்யாஸி
    காட்டில் க்ரகஸ்த்தனாய் மாட்டித் தவிக்கலாம்
    ஆட்டுக்கு வாலிங்(கு) அளந்து….(370)

    மெய்யாம் துறவு மனதைத் துலக்குதல்
    பொய்யாம் துறவென்ற பாத்திரம் -உய்யாய்
    குடும்பஸ்த்தன் சன்யாசி கொள்கை அளவில்
    கடும்பித்தம் நானைக் களை….(371)

    தன்னைப் பராமரிக்கும் தாகம் துறந்திட
    உன்னைப் பராமரிக்கும் உன்னான்மா -கண்ணை
    மறைக்கின்ற மோகங்கள் மாயப் பிசாசு
    குறைக்கின்ற நாய்கடிக் காது….(372)

    உக்ராண உள்ளிலே ஒன்றுமில் லாதலால்
    அக்ரா சனர்சொன்னார் ஆட்குறைப்பு -அக்குரவர்
    வற்றாக் கருணையால் வந்ததாம் பண்டங்கள்
    பற்றாக் குறைதீர்க்கும் பற்று….(373)

    இதயம் வலது இடத்தில் விளங்கும்
    புதிய விளக்கம் புகன்றார் -உதயம்
    உலகெனும் கோலம் ஒடுங்கிடும் புள்ளி
    கலகநான் காரியின் கை….(374)

    சக்தி சிவனிடப் பக்கம் இருந்தாலும்
    முக்திவலம் செய்தல் வலப்புறமே -பக்தி
    இறையுணர்வு போதும் இடவல மையம்
    திரையவிழும் நாள்வரை தான்….(375)

    நெருப்புக்கு பஞ்சாக நிஷ்டைக்கு நெஞ்சு
    விருப்பிருந்தால் பற்றும் விரைவாய் -கிறுக்குத்
    தனமாய் இதயமிடம் தேடி அலைந்தால்
    மனமாய் மயக்கிடு மது….(376)

    என்ணெய்க் குளியல் எடுத்தாமைப் பாறைக்கு
    அண்ணல் வரமீண்டும் அந்திமத்தை -முன்னம்
    மதுரையில் பார்த்த புதிராகப் பார்த்தார்
    அதையவர் வாக்கில் அடுத்து….(377)

    வெள்ளம் புகுந்தாற்போல் வெள்ளைப் பிழம்பொன்று
    மெள்ளப் படர்ந்தியற்கை மேய்ந்தது -தெள்ளத்
    தெளிவாய் வளியாய் ஒளியாய் வெளியாய்
    களியாய் மரணக் கலப்பு….(378)
    கலப்புத் திருமரணம் கொண்டமுகூர்த் தத்தில்
    களைப்பாக சாய்ந்தேனோர் கல்லில் -வலப்பக்க
    மார்பி னிலிருந்தோர் மின்னல் புறப்பட்டு
    சார்ந்த திடப்பக்கம் சேர்ந்து….(379)

    சேர்ந்தென் னுடன்வந்த சாஸ்திரியார் ஓலமிட்டார்
    நேர்ந்தயென் சாவால் நடுநடுங்கி -தேர்ந்தேன்
    அதிதியாம் கூற்றை அழையா விருந்தை
    கதிகலங்க வைக்கும் கலை….(380)

    கலையாத அல்லி மலரதன் மொக்காய்
    வலமார் பிலிருவிரல் விட்டு -இலகும்
    இதயத் துளையில் இருளும் ஒளியும்
    உதயமாம் உண்மை உணர்….(381)

    உணரும் ஒளியை உலகியல் நாட்டம்
    புணர இருளாம் பிறப்பு -திணரும்
    திருட்டுமனக் கையில் திணித்திடு ‘’நானார்’’
    திறக்குமது ஆன்மாவின் தாழ்….(382)

    தாழுடைத்த கள்ளன் திரைகடல் ஆன்மாவில்
    மூழ்கடித்துப் போதல் மனோநாசம் -பாழுடல்
    பற்றின்றி வெற்றியாய் பேரின்ப சாம்ராஜ்ய
    கொற்றவனாய் இவ்வுலகில் சுற்று….(383)

    பெருநகர தம்பதியர் பேரார்வம் கொண்டு
    பெருமகன் ஏசு பிரானின் -மறுபிறப்பாய்
    எண்ணி வணங்கிட அண்ணலும் அற்புதமாய்
    சொன்னது கேட்டு சிலிர்ப்பு….(384)

    உங்கள் பெருநகர உப்புநீர் முற்புறத்தில்
    திங்கல் சலவைத் திடலுண்டு -அங்கங்கு
    தென்னை மரங்களும் திண்ணைகளும் உண்டைந்தாம்
    எண்ணில் அமர்வீர் என்று….(385)

    காலதேச வர்த்தமானக் கோலங்கள் தாண்டிய
    மூலமாம் ஆன்ம முனைப்புடையோன் -ஞாலத்தை
    கண்டிடுவான் கையளவில், எண்டிசையும் அண்டமும்
    உண்டில்லை ஆவதவன் உள்….(386)

    கொண்டுசென்ற வாழையில் விண்டு வினாயகர்க்கு
    துண்டுகூட வைக்காது தந்தவரை -கண்டித்தார்
    செம்மலை நீங்காது சுற்றுப் புறமறியும்
    செம்மலை யாரறிவார் சொல்….(387)

    சந்யாசம் வேண்டி சலித்துவந்த அன்பர்க்கு
    உன்ந்யாயம் உத்தமமா உன்னிப்பார் -அந்யாயம்
    தைக்க அரும்பாடு தையலிலை போல்வாழ்வு
    துய்க்கும்முன் தள்ளல் திமிர்….(388)

    எம்பிரான் கேட்டார் எழுதிட நோட்புக்கை
    நம்பியார் சொப்பனத்தில் நைச்சியமாய் -அன்பரதை
    மாதவம் முன்வைக்க ‘’ மாதவா நீமறந்த
    போதிலும் வந்ததுபார் புக்….(389)

    ராஜகோபால் பேரனை நாகராஜன் தீண்டிட
    மேஜைமேல் வைத்திறைஞ்சி வேண்டினார் -ராஜ
    சிகிச்சையாய் சேயைத்தன் சொர்ணக்கை யால்வருட
    மகிழ்ச்சியாய் பாலன் முழிப்பு….(390)

    அற்புதம் கண்டோர் அதிசியக்க அண்ணலோ
    அற்பமாய் சொல்வாராம் ‘’அப்படியா !’’ -நற்கதி
    நானாக செய்ததில்லை தானாக நேர்ந்திடும்
    சோணேசன் கையில்நாம் சொப்பு….(391)

    தொண்டர் மயக்கத்தால் உண்டு களைத்தவர்
    விண்டார் இனிவுப வாசமென்று -அண்டும்
    அடியார்கள் அன்புப் பிடிவாதம் தப்ப
    வடிவான வெற்பை வலம்….(392)

    வலம்வரும் வேளை வனிதையர் ஏழ்வர்
    பலமாய் படையல் படைக்க -சிலையாய்
    சமைந்தவர் அன்பாய் சமைத்ததை உண்டு
    சுமந்தார் உபவாசச் சோறு….(393)

    சோறன்று போட்டது யாரென்று கேட்டதற்கு
    ஊரொன்றி வாழ்ந்திடும் சப்தகன்னி -மாரென்று
    சோதித்தவர் சொன்னார் சமையலுக்கு வேண்டிய
    ஏதுமின்றி வந்தனரவ் வேழு….(394)

    இந்து கிருத்துவம் இஸ்லாம் இவைமூன்றும்
    அந்த பரத்திற்(கு) அணுகுமுறை -சொந்த
    முயற்சியே மெய்யுணர்வில் மொய்த்திட சாதனம்
    பயிற்சியாய்த் தேடல் பழகு….(395)

    எந்தவழி போனாலும் ஏகம்தான் மிஞ்சிடும்
    உந்துகின்ற உத்தமரை உன்மார்க -பந்துவாய்
    ஏற்கத் தடையில்லை, என்பதனால் இங்குபல
    தீர்க தரிசிகள் பார்….(396)

    அந்தணப் பண்டிதர் அக்பர் சபையிருந்து
    தந்தநூல் அல்லா உபநிஷத் -இந்தநற்
    சேதியை அண்ணலும் சையது டாக்டரும்
    ஓதிக் களித்தனரோர் நாள்….(397)

    ஏதுமே பேசாத சாதுவின் மேனிக்குள்
    வாதம் புகுந்தெதிர் வாதமிட -பாதமாயூர்
    வேதம் புகன்றிடும் வேப்பெண்ணை சாறுண்டால்
    சேதம் குறையுமாம் சற்று….(398)

    சற்றெண்ணை பூசிடும் சாக்கில் பதத்தினைப்
    பற்றிடப் போட்டியாம் பக்தர்க்குள் -முற்றும்
    துறந்தவர் கேட்பார் துளிக்கால் அளிப்பீர்
    கறந்துகொள்வேன் புண்ணியம்கால் பங்கு….(399)

    காலன் புறமுதுகு கண்டமுக் காலர்க்கு
    தோளின் எலும்புகள் தேய்ந்திட -மேலும்
    அணிலுக்காய் நாயை அடிக்கப்போய் தோளில்
    பிணியுற்றார் பட்டை பிளந்து….(400)

    வாம முழங்கை வழியாய் புகுந்தன்று
    ஆமையாம் கான்ஸர்நோய் அண்ணலிடம் -சாமியே
    காலடியின் கூட்டத்தால் கையடியில் வந்தநானும்
    போலடியார் தானென்றான் புற்று….(401)

    ஆடா(து) அசங்கா(து) அமர்ந்திருந்த உங்களை
    மேடையென் றெண்ணிமேல் ஏறிவிட்டேன் -ஆடிடுவோன்
    வாய்க்கெட்டும் ஆலம்நான் கைக்கேட்டும் மூலமும்
    நோய்க்கட்டி ஆனதென்நன் நாள்….(402)

    மாதுமையாள் கண்டத்தில் மாலையாய் சாய்கின்ற
    போதெம்மை பூஜைக் கரடியென்றாள் -ஆதலால்
    உய்ய வழியின்றி உம்மில் புகுந்தேன்நான்
    அய்ய அடைக்கலமுன் கை….(403)

    சிற்றின்பம் ஓடியது பேரின்பம் நாடியது
    உற்றன்பு கொண்டூ டுறுவுமிப் -புற்றின்பம்
    ஏற்றுப் பொறுத்து எமக்களிப்பீர் முக்தியை
    தூற்றுமூர் மூக்கை உடைத்து….(404)

    கொல்லும் கணைக்கூட்டம் காகுத்தன் தோளிருப்பு
    சொல்லும் வசவும் சரஸ்வதிதான் -அல்லும்
    பகலுமிங்கு சேர்ந்திருக்க புண்ணியத்துள் இப்புண்
    புகுதலென்ன பாவம் புகல்….(405)

    கர்கடக ராசிநான் கைராசி ஆனேனே
    சற்குரு உந்தன்கை சேர்ந்ததனால் -தற்பரமே
    கையடித்து சொன்னாலுன் கைவலிக்கும் வாக்களித்தேன்
    மெய்யடியார் மெய்யுண்ணேன் மெய்….(406)

    கொப்பளநோய் தன்னை குணமாக்க நீர்மனம்
    ஒப்பிடத் தூளாகும் அப்பளமாய் -சுப்பரா
    மய்யாவாள் வேண்ட மகானுரைத்தார் மெய்யாமை
    பொய்யாம் மனமுயல் போக்கு….(407)

    நேரிசை வெண்பாவில் சீரசைவு போனதற்கு
    நேரிசை வானநோய் மேனியின் -வாரிசே
    நானசம் பாவிதத்தை நன்குணர்ந்த ஞானிக்கு
    மானச சஞ்சார மேது….(408)

    அஸ்திரத்தை நோவானேன் அர்ஜுனன் எய்ததற்கு
    சஸ்திர வைத்தியம் செய்வதேன் -வஸ்திர
    மேனிக்கு வந்ததே ஹானி எனக்கல்ல
    ஞானிக்(கு) ஏதுடல் நெஞ்சு….(409)

    நோய்சிரமம் ஏற்று நொடிந்த ரமணரிடம்
    ஆசிரமம் அண்டி அறுவைக்காய் -பேச
    மயக்க மருந்தின்றி மாசை அகற்ற
    தயக்கமில்லை என்றார் தவர்….(410)

    தொண்டையில் ஹம்ஸரும் தோளில் கிருத்துவும்
    கொண்டனர் தொண்டர்தம் கர்மத்தை -பண்டை
    வினைப்பயன் ஏது விதிவசம்தான் ஏது
    தனிப்பெரும் வாஞ்சை தனக்கு….(or)
    கணித்திடும் தெய்வங் களுக்கு….(411)

    பாவியென்று வந்தவரின் பூர்வஜென்ம கர்மமேற்று
    கோவிலாய் மாற்றினார் கோட்டானை -தாவிய
    அப்பாவம் புற்றாக அண்ணலிடம் சேர்ந்திட
    அப்பிரா ரப்தம் அழிவு….(412)

    வண்டி அமர்ந்தவன் கொண்டுவந்த மூட்டையை
    மண்டை சுமத்தல் மதியீனம் -அண்டியோர்
    தேசிகன் தாளிடை தஞ்சம் புகுந்துவிடு
    நீசுக துக்க நினைப்பு….(413)

    வாமனனாய் வந்தகட்டி விக்கிரம னாய்வளர்ந்து
    கோமணத்தர் கையில்கை கூப்பியது -சாவினை
    போவென சொன்னவர்மேல் போயின்று நாளைவந்த
    ராவணனாய் நின்றான் ரணம்….(414)
    கள்ளுண்டோன் ஆடைமேல் கொண்ட உணர்வேயாம்
    உள்ளுண்ட சித்தன் உடலுணர்வு -புல்லுண்டு
    மண்ணுண்டு பூச்சி புழுவுண்டு போகுமிதை
    புண்ணுண்ட போதேன் பதைப்பு….(415)

    பலியுண்ட ஆட்டுக்கு பீடம் நெருங்கியும்
    கிலியின்றி போகும் கதையாய் -வலியுண்டு
    கூறுவார் வாய்தவறிக் கூட வலிக்கிறது
    கூறாராம் ஊராருக் காய்….(416)

    வேள்வியாய் மூலிகை வைத்தியர் பார்த்தது
    தோல்வியாய்ப் போக துவண்டாராம் -கேள்வியாய்
    கூனியவர்(கு) ஆறுதலாய் கூறினார் ‘’அன்பரே
    நானிருப்பேன் உம்மால் நிலைத்து’’….(417)

    ஜனவரியில் அண்ணல் ஜனித்த தினத்தில்
    ஜனவரிசை கூட்டத்தில் சேர்ந்து -அனைவரையும்
    போல்யானை நட்புடன் தாள்வணங்கிச் சென்றதாம்
    பால்யத்து தோழனைப் பார்த்து….(418)

    தேவை நமக்கு தயவு அனைத்திற்கும்
    சாவை நமக்காக சுமப்பாரோ -பாவை
    உடலிதை நால்வர் திடல்வரை சேர்ப்பர்
    இடைவெளியில் நானேன் இதற்கு….(419)

    பண்டங்கள் நூறு பறிமாறி நாலுமிலை
    உண்டபின் ஓரம் ஒதுக்கத்தான் -பிண்டமாம்
    வாழுமிலை மேனியிது வாழ்விலை ஆனபின்
    வாழையிலை போலெறியும் வீடு….(420)

    இல்லாத துன்பம் இருப்பதாய்த் தோன்றவைக்கும்
    பொல்லாத மாயையை போக்கிவிட்டு -எல்லாமும்
    சாட்சியாய்ப் பார்க்கின்ற சாஸ்வத மெய்யுணர்வே
    மோட்சமாம் நீயதில் மூழ்கு….(421)

    மணியென்ன கேட்ட மகானுடனே சொன்னார்
    இனியென்ன காலக் கணக்கு( இழுப்பு) -பணியாக
    அன்பர்க்(கு) அளித்தார் அமைதியாய் த்யானத்தை
    நண்பகல் வேளைஅந் நாள்….(422)

    ஆதவன் சாய்கின்ற அந்திப் பொழுதினில்
    மாதவம் சாய்ந்தது மஞ்சத்தில் -ஓதும்
    அருணா சலசிவத்தை அண்மையில் காண
    மரணாவஸ் தைக்கு முடிவு….(423)

    எட்டுநாப் பத்தேழு ஏப்ரல் பதினாலில்
    விட்டுடல் ஜோதி விரைவாக -முட்டக்
    கறுத்தவிரி வானை எரித்துவிண் மீனாய்
    பரத்திடம் முக்தி பறப்பு….(424)

    சுபம்(சத்யம்)
    முடிவு(சிவம்)
    மங்களம்(சங்கரம்)
    ——————————————————-

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    180901 Penance of Devaki and Yashoda 14×20” arches 300 gsm wcol lr

    ஒருத்தி கருத்தரிக்க வேறொருத்தி காத்த
    கருத்த நிறக்கண்ணன் நின்போல் -பிறப்பில்
    அனாதை ஆனாலும் ஆய்ச்சியர் அன்பால்
    அனாதி அவன்கதை ஆச்சு….!

    திரும்ப சிறையில் பிறந்து சிரித்து
    விரும்பி வ்ரஜமண் விரைந்து -கறந்த
    பசுக்கள் பால்மடி பச்சிளங் கன்று
    ருசிக்கும்முன் உண்ணகண்ணா ரா….!

    வேண்டுதல் வெண்பா….!
    ———————————————————————

    ஒருத்தி கருத்தரிக்க வேறொருத்தி காத்த
    கருத்தநிறக் கண்ணனனே, கோட்டை – திருச்சியில்
    மாது பிளஸ்டூவில் சாக்லேட் கிருஷ்ணாவில்
    தாதவிழ் பூவாய் மலர்….!

    எங்குநாம் சென்றாலும் அங்கவன் முன்னம்போய்
    தங்கு தடைகள் தவிர்த்திடுவான் -செங்கண்மால்
    தாளிரெண்டைப் பற்றித் துதிப்போர்தம் தீவினை
    தாளிரெண் டாகும் தெறித்து….!

    கண்ணிநுண் தாம்பினால் கட்டுண்ட காரணம்
    அன்னையின் அன்பினாலா அல்லது -கண்ணனே
    ஓயாத லீலையின் மாயா வசப்பட்டு
    ஆயாசம் ஆனதா லா….!

    திரும்ப சிறையில் பிறந்து சிரித்து
    விரும்பி வ்ரஜமண் விரைந்து -கறந்த
    பசுக்கள் பால்மடி பச்சிளங் கன்று
    ருசிக்கும்முன் உண்ணகண்ணா ரா….!

    பள்ளிதனைக் கொண்டதால் பிள்ளை பெறுவதால்
    வெள்ளலைப் பாற்கடல் உள்ளமால் -புள்ளேறும்
    கார்மேக வண்ணனும் ஓர்மகன் அன்னையும்
    நேர்நிகர் ஆவார் நமக்கு….கிரேசி மோகன்….!

    Share

  • நல்வாழ்வுக்கு வழிகாட்டும் நாலடி – 16

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    மனித மாண்புகளில் தலையாய ஒன்று மானம். ’தன்னிலையில் தாழாமையும் தாழ்ந்தபின் உயிர் வாழாமையும் மானம் எனப்படும்’ என்று அதற்கு இலக்கணம் வகுத்தனர் தமிழர். மானத்தின் சிறப்பை,

    “இளிவரின் வாழாத மானம் உடையார்
    ஒளிதொழுது ஏத்தும் உலகு” என்று போற்றுகின்றார் வள்ளுவர். அஃதொப்ப, நூல்களில் சிறந்த நாலடியும் மானத்தின் மாண்பைப் பரக்கப் பேசுகின்றது. 

    மறுமைக்குத் தீவினையையும் இம்மைக்குப் பெரும்பழியையும் உருவாக்கும் செயல்களைச் சான்றோர் ஒருநாளும் செய்யார்; ஏனெனில், இறத்தல் என்பது ஒருநாள் துன்பந்தான்; ஆனால் பழியும் பாவமும் ஒருவனிடம் சேர்ந்தாலோ  வாழ்நாள் முழுவதுமே அவை மாற்றுதற்கு அரியவை என்பது கருதியே.

    பாவமும் ஏனைப் பழியும் படவருவ
    சாயினும் சான்றவர் செய்கலார் – சாதல்
    ஒருநாள் ஒருபொழுதைத் துன்பம் அவைபோல்
    அருநவை ஆற்றுதல் இன்று.  (நாலடி – 295)     

    குன்றின் அனையாரும் குன்றிப்போவதற்குக் குன்றி (குன்றிமணி) அளவிலான தரந்தாழ்ந்த செயல்களே போதுமானவை. எனவே அவற்றைத் தவிர்த்தல் அவசியம்.

    நற்குடியில் பிறந்த மக்கள் தம் வாழ்வில் இன்மைவந்து அதன் காரணமாய் இன்னல் வந்துற்றபோதும் தம் குணம் மாறுபடாது வாழவே விரும்புவர். அப்படிப்பட்டவர்கள் வறுமை காரணமாக, வேறுவழியின்றி, செல்வர்களிடம் பொருள்வேண்டி நிற்கும் நிலையில், அச்செல்வர்கள், “இவர்கள் மிகவும் நல்லவர்கள், கனிவுடையவர்கள், ஆயினும் வறுமையுற்றிருக்கிறார்கள்” என்று இந்நன்மக்களின் உயர்பண்புகளை இகழ்ச்சிக்குள்ளாக்கி ஏளனப் பார்வை பார்க்கும்போது, கொல்லனின் உலையில் ஊதும் தீயைப் போல இச்சான்றோர் மனம் உள்ளுக்குள் வேதனையில் கனலும் என்கிறது நாலடியார்.

    நல்லர் பெரிதளியர் நல்கூர்ந்தார் என்றெள்ளிச்
    செல்வர் சிறுநோக்கு நோக்குங்கால் – கொல்லன்
    உலையூதுந் தீயேபோல் உள்கனலுங் கொல்லோ
    தலையாய சான்றோர் மனம்.  (நாலடி – 298)     

    எனவே பணம் படைத்தவர்கள், தம்மிடம் பொருள்வேண்டி வரும் நன்மக்களிடம் அவர்கள் மனம் வருந்தும்படியான புன்மொழிகளைப் பேசாதிருப்பது நன்று. செருக்கின்றி அடக்கத்தோடு நடந்துகொள்ளுதல் எல்லார்க்குமே நன்மை பயக்கும்; எனினும் அது செல்வரிடம் அமைந்தால் அவர்க்கு மேலும் ஒரு செல்வமாய்ச் சிறப்புறும் என்றாரே நாயனார் அதனை அவர்கள் ஓர்ந்துபார்க்க வேண்டும். 

    ”எல்லார்க்கும் நன்றாம் பணிதல் அவருள்ளும்
    செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து.”

    இனி, புலியின் குணத்தோடு பெரியோரின் குணத்தை ஒப்பிட்டுப் பேசும் நாலடியார்ப் பாடலொன்றைப் பார்ப்போம்.

    மதம் பொருந்திய யானையை அதன் வலிமை ஒழித்து வீழ்த்திய காட்டிலுறையும் புலியானது, தனக்கு இடப்பக்கம் வீழ்ந்த அந்த யானையை, தான் பசி மிகுதியால் உயிர்துறக்குந் தறுவாயிலிருப்பினும் உண்ணாது உயிரைவிடும். அதுபோல், தன்மானமும் நற்குணமும் நிரம்பிய பெரியோர் செல்வந்திகழ் சொர்க்கமே கையகம் வருவதாயினும் அது தமது மானம்கெட வருவதாயின் அதனை ஒருசிறிதும் விரும்பார்.

    கடமா தொலைச்சிய கானுறை வேங்கை
    இடம்வீழ்ந்த துண்ணா திறக்கும் – இடமுடைய
    வானகம் கையுறினும் வேண்டார் விழுமியோர்
    மானம் மழுங்க வரின்.  (நாலடி – 300)     

    வறுமையிலும் புரவலரிடம் இரந்துநிற்கும் சிறுமைக்குக் கூசும் மேன்மக்களின் சால்பை வள்ளுவரும், 

    ”இடமெல்லாம் கொள்ளாத் தகைத்தே இடமில்லாக்
    காலும் இரவொல்லாச் சால்பு” எனப் பகர்வதை நாம் மேற்கண்ட நாலடியோடு ஒப்பவைத்து எண்ணலாம்.

    புலி குறித்த செய்திகள் சில நம் சிந்தனைக்கு… 

    காட்டுவிலங்குகளில் புலியின் வீரத்தைப் பற்றியும் அதன் உணவுப்பழக்கத்தைப் பற்றியும் நம் தமிழ் இலக்கியங்கள் பலவிடங்களில் பேசுகின்றன. அவற்றில், ”புலி பசித்தாலும் புல்லைத் தின்னாது” என்பதும், ”புலியானது தான் வீழ்த்திய இரை தனக்கு இடப்பக்கம் வீழ்ந்தால் அதனை உண்ணாது” என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கவை. புலி மாமிசங்களையே விரும்பி உண்ணும் ’மாமிசபட்சிணி’ (Carnivore) என்பதால் அது புல்லைத் தின்னாது என்பது ஏற்புடைத்தே. ஆயினும் அடுத்ததாகச் சொல்லப்படும் இடப்பக்கம் வீழ் இரையை அஃது உண்ணாது என்பதை மெய்ப்பிப்பதற்கு அறிவியல்பூர்வமான ஆதாரங்கள் ஏதும் இதுவரை நமக்குக் கிட்டவில்லை. ஆகவே, இது புலியைச் சிறப்பிப்பதற்காகச் சுட்டப்படும் உயர்வுநவிற்சி மொழியாகக்கூட இருக்கலாம். அல்லது ”இடம் வீழ்ந்த/ இடம்பட வீழ்ந்த” என்ற தொடர்களுக்கு இடப்பக்கம் அல்லாத வேறுபொருள் இருக்கிறதா என்று ஆராய்தலும் புதிய உண்மைகளைக் கண்டறிய உதவலாம். 

    புலி இடம்பட வீழ்ந்த இரையை உண்ணாது என்றியம்பும் சங்கப் பாடல்கள் சில: 

    …இடம் படின்
    வீழ்களிறு மிசையாப் புலியினும் சிறந்த
    தாழ்வு இல் உள்ளம்…. (அகம் – 29) 

    …கடுங்கட் கேழல் இடம்பட வீழ்ந்தென
    அன்றவண் உண்ணா தாகி வழிநாள்
    பெருமலை விடரகம் புலம்ப வேட்டெழுந்
    திருங்களிற் றொருத்தல் நல்வலம் படுக்கும் புலி…  (புறம் – 190)     

    ’கொடிது கொடிது வறுமை கொடிது’ என்பது மூத்தோர்மொழி. வறுமையால் வாழ்க்கை வெறுமையாகி, பிறரிடம் இரந்துநிற்கும் அவலம் வார்த்தைகளில் வடிக்கவொண்ணாதது. எனினும் வறுமையைச் சாக்காக வைத்து முறையற்ற வழிகளில் முயன்று வயிற்றை நிரப்புவதும் சரியாகாது. இக்கருத்தைப் பேசுகின்றது ஓர் நாலடியார்ப் பாடல். 

    இழித்தக்க செய்தொருவன் ஆர உணலின்
    பழித்தக்க செய்யான் பசித்தல் தவறோ?
    விழித்திமைக்கு மாத்திரை யன்றோ ஒருவன்
    அழித்துப் பிறக்கும் பிறப்பு. (நாலடி – 302)

    இழிக்கத்தக்க மானக்குறைவான செயல்களைச் செய்து ஒருவன் வயிறார உண்ணுவதைவிட, உலகம் பழிக்கத்தக்க அச்செயல்களைச் செய்யாமல் வறுமையாற் பசியோடிருத்தல் தவறாகுமோ? ஆகாது!ஏனென்றால், அழிக்கப்பட்டு ஒருவன் பிறக்கும் இப்பிறப்பு, இமைத்துப் பின் கண்திறக்கும் நொடிப்பொழுதே அன்றோ?

    இதே கருத்தையே நம் குறளாசானும் வேறு சொற்களில்,

    ”ஈன்றாள் பசிகாண்பான் ஆயினும் செய்யற்க
    சான்றோர் பழிக்கும் வினை” என்று எச்சரித்திருப்பதை எண்ணுக.

    உலகில் எல்லாருமே தீயவர்கள் அல்லர். இரவலரிடம் இன்சொல் இயம்பி, ஈதல் செய்யும் நல்லவர்களுக்கும் நானிலத்தில் பஞ்சமில்லை. அவ்வாறு தமக்கென்று ஒளியாத உறுதியான மெய்யன்பினையுடைய கண்போன்ற அன்பர்களிடத்தும்கூட இரவாது வாழ்வதே நல்வாழ்க்கையாகும். இரத்தலாகிய செயலை நினைக்கும்பொழுதே உள்ளம் கரைந்து அழிகின்றதே… அப்படியாயின், பிறரிடம் ஒன்று ஏற்குங்காலத்தில் அங்ஙனம் ஏற்பவரது மனந்தான் எப்படி நைந்துபோகும் என்று கவல்கின்றது பின்வரும் பாடல்.

    கரவாத திண்ணன்பின் கண்ணன்னார் கண்ணும்
    இரவாது வாழ்வதாம் வாழ்க்கை – இரவினை
    உள்ளுங்கால் உள்ளம் உருகுமால் என்கொலோ
    கொள்ளுங்கால் கொள்வார் குறிப்பு.  (நாலடி – 305)     

    அன்போடு ஈவோரிடமும் இரப்பது துன்பமானது என்பதே இதன்வாயிலாய் நாம் உணரும் உண்மை. 

    இதே கொள்கையுடைய நம் தெய்வப்புலவரும், 

    ”கரவாது உவந்தீயும் கண்ணன்னார் கண்ணும்
    இரவாமை கோடி உறும்” என்று இரத்தலின் இ(ளி)ழிவை எடுத்தோதுகின்றார்.     

    பிறரிடம் சென்று ஒன்றை ஈயென இரந்துபெறும் இழிநிலை எத்துணை வருந்தத்தக்கது என்று கண்டோம். அவ்வாறு இரப்போர்க்கு ஈயாதிருப்பதும், அவர்கள் உளம் புண்படும்படி ஏளனச்சொல் உதிர்ப்பதும் அதினும் வருந்தத்தக்கதாகும். ஆகலின், செல்வமுடையோர் நல்மனமுடையோராயும் இருந்து ஈகை செய்தால் நிலைத்த புகழை இந்நிலவுலகில் பெறலாம்.

    [தொடரும்]

    *****

    துணைநூல்கள்

    1. நாலடியார் மூலமும் உரையும் – திரு. தி. சு. பாலசுந்தரம் பிள்ளை
    2. திருக்குறள் தெளிவுரை – மு. வரதராசனார்

    Share

  • பேரூர் சுவாமிகளின் ஆன்மா இறையடி நிழலில் …

    சைவமும் தமிழும் இரு கண்களென போற்றி தொண்டாற்றிய பெருந்தகை தவத்திரு பேரூர் சாந்தலிங்க இராமசாமி அடிகளார் ஐயா அவர்களுக்கு நம் இதய அஞ்சலியை பணிவன்புடன் தெரிவித்துக்கொள்கிறோம். ஆகச்சிறந்த சொற்பொழிவாளரும், ஆன்மீகவாதியும், பெரிய புராணத்தில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்ட அடியாரின் ஆன்மா இறையடி நிழலில் சாந்தி பெற உளமாரப் பிரார்த்திக்கிறோம்.

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    180831Asatoma Sadgamaya-DWA mixed media 100dpi lr

    அஸத்தே எழுந்திரு,ஆதிஸத்நான் சொன்ன
    உஸத்தியான கீதையால் உள்ளம் -அஸங்கலையா:!
    வேண்டும் சமத்துவம், வீரன் அவனழியான்
    காண்டீபம் தானுன் களிப்பு”….!

    ”பேடித்தனம் காண வேடிக்கை யாயிருக்கு
    வாடிய அக்கினியே(அஸதோமா) வீரியம்கொள்(ஸத்கமய) -சூடிய
    உள்ளத் தளர்ச்சி ஒழிக, எழுந்திரு
    கொல்லத் துணிவதே கடன்”….

    ‘’சாத்திரங்கள் எல்லாமே சாதா ரணர்க்காகும்,
    தோத்திரம் போதும் துரீயமாம் -பாத்திரம்
    ரொம்பி வழிய ரங்கன் உபதேசம்
    நம்பினோர்க்கு நீராம் நெருப்பு’’.

    “ஆச்சரியம் கொண்டதால் பேச்சிழந்து போய்விடல்,
    மூச்சிரைக்க கர்மத்தில் மூழ்குதல், -கூர்ச்செரிந்து,
    பார்க்கையில் ஆனந்த பாஷ்பம் பெருகுதல்,
    நீர்க்குமிழி ! நீயோ நதி !”….!

    .
    ”இல்லாத தென்றும்மெய் இல்லை, இருப்பது
    இல்லா ததாகாது, இவ்வுண்மை -அல்லாது
    வேறொன்று மில்லையென, கூறுவோர் ஞானியர்:
    நூறொன்று மில்லாது செய்”….!….கிரேசி மோகன்….!

    .

    Share

  • ரமணாயனம்…..தொடர்ச்சி….அமுத சுரபியில் வெளிவந்தது…..!

     

    தவரச காண்டம்
    —————-

    சீதைக்(கு) இருப்பிடம் ஸ்ரீராமன் தங்குமிடம்
    கீதைக்(கு) இருப்பிடம் கண்ணனே -தாதையும்
    கூடியிருந்து அன்பருடன் காகுத்தன் ராமனாய்
    தேடிவந்தோர்(கு) ஊட்டினார்கீ தை….(299)

    பனியோ, குளிர்மழையோ பல்துலக்கும் நேரம்
    தனியேவோர் பாறையில் தாவி -கனிவாய்
    செளபாக்கியம்மா கீழிருந்து சாமியைக் காண
    தவபாக் கியத்தார் தயவு….(300)

    கண்கெட்ட பின்னுமேன் காணவந்தாய் என்னையென
    பண்பட்ட சாமி பரிந்திட -உன்பட்டு
    பார்வை முதலியார் பாட்டியிவள் மேல்பட்டால்
    தீர்வைத் தருமென்றாள் தாய்….(301)

    இந்தநேரம் பார்த்திந்த ஏழையிடம் ஏதுமில்லை
    வந்தய்யர் நொந்தவண்ணம் வாடிட -‘’இந்தரோஷம்
    சுந்தரேசா ஏனுனக்கு உந்தனையே நீயெனக்கு
    தந்தபின்னும்’’ என்றார் தவர்….(302)

    தேசூரைச் சேர்ந்த துலுக்கப்பெண் தித்திப்பை
    ஆசான்தன் அன்னைக்(கு) அளித்திட -ஆசாரம்
    போய்விடும் என்றுரைக்க ‘’ பாரபட்சம் உண்டெனில்
    போய்விடு’’ என்றார்ஊர் பார்த்து….(303)

    அரிசனமோ அன்றி அரசனோ அங்கு
    தரிசனம் தந்தோர்க்குத் தன்னை -சரிசமமாய்
    காட்டுவார் ஆன்மீக காந்தியாம் கண்களால்
    நீட்டுவார்நால் வர்ண நிழல்….
    நீட்டுவார்நால் வர்ணக் கொடி….(304)

    நேரெதிர் நிற்பவர் நினைவின்றி நெக்குருக
    பாரதியார் பாடலைப் பாடிட -நாரதர்கள்
    கோளுரைக்க கோபித்துக், கூப்பிட்(டு) அருட்ப்ரகாசம்
    பாலுரைத்தார் பாடப் பரிந்து….(305)

    ஆணென்ன பெண்னென்ன ஆன்மீகப் பாற்கடலில்
    ஜாணென்ன மைலென்ன சாந்தியாம் -ஆன்மாவில்
    பேதமற்று போனபின்பு ஏதுபால் ஆதலால்
    ஓதலாம் பெண்களும் ஓம்….(306)

    வாட்டியொரு வெள்ளைமூ தாட்டியிரு கால்களை
    நீட்டிட கோபித்தார் நிர்வாகி -காட்டினார்
    சம்மணம் இட்டமர்ந்து, சட்டம் பொதுவென்று
    தம்மடக்கு வாதத்தாள் தொட்டு….(307)

    வந்தராஜ வாரிசு வந்தனித்தோர் சாதுவிடம்
    தந்தகாசு கண்டு துடித்தவர் -எந்தடா
    பேறுபாயப் பிச்சை பெறவந்தோன் போட்டயிந்த
    நூறுரூபாய் நோட்டு நகைப்பு….(308)

    அகப்பட்ட(து) ஆடு அபாயப் பாறை
    முகப்புற்ற மாபிளவில் மாட்டி -சுகப்ரும்மம்
    அன்றந்த ஆடுபிடித்(து) ஆயுள் அதற்க்களந்தார்
    நின்றழும் பெண்ணுக்காய் நேர்ந்து….(309)

    விதுரர் குடில்சென்ற விஷ்ணுகண்ணன் கூழை
    சிதறாது நாலுகை சேர்த்து -அதரத்தால்
    உண்டாற்போல், ஆட்டிடையன் அன்போ(டு) அளித்ததை
    மண்டியிட்டு உண்டார் மகான்….(310)

    தீண்டாமை காலத்தில் தாயன்புக் கேணியர்
    தோண்டியில் தண்ணீர் தளும்பிட -வேண்டிடும்
    புல்லறுக்கும் பெண்கள் புறமுதுகில் பெய்வாராம்
    கொள்ளிரக்கம் கீழோர்பால் கொண்டு….(311)

    தானிருக்க முன்போர் திண்ணையும் கூரையும்
    ஊணியப் பாட்டி உகந்ததோசைத் -தீனியின்முன்
    தேவா மிருதமும் தலைகுனியும் என்றாராம்
    மூவா அவளன்பு மொக்கு….(312)

    பட்ஷணம் மேலல்ல பாட்டியிவள் பக்தியின்
    லட்ஷணமே அன்பின் லஹரியென்றார் -அஷ்ஷணமே
    தின்றாராம் வேகாத தோசையை விண்டுவிண்டு
    அன்றாயர் கண்ணனிவர் அன்பு….(313)

    அம்பதாம் ஆண்டு அவரருணை வந்தநாள்
    ரொம்பதான் பாரபட்சம் அன்பர்கள் -உண்பதில்
    சாப்பாடு கொள்வேன் சமபந்தி போஜனமாய்
    சாப்பாடு வென்றவரின் சொல்….(314)

    போளூர் நடேசன் பவுர்ணமி பட்ஷத்தில்
    மாளூர் ஜெயித்தோர் முடியிறக்கும் -நாளில்வெண்
    கோவணம் மண்ணமர நாவிதர்நாற் காலியுற
    ஓவியம் தீட்டவர்மா ஓடு….(315)

    தமையந்தி நேரத்தில் தேடிவரு வோர்க்கும்
    சமையல் செய்தன்னம் தூதாய் -அமைய
    நளபாகர், சிந்தைசூழ் ‘நான்’சனி ஓட்டி
    உளபாகம் தேற்றும் உணவு….(316)

    அதிகாலை வேளை அடுப்படியில் வேலை
    கொதிசாம்பார் கூட்டு கறிகாய் -புதினாவில்
    சட்டினி என்று சமையல் படிதாண்டா
    பத்தினி யாம்பகவான் பார்….(317)

    தொப்பலாய் வேர்த்த தவத்திற்(கு) இதமாக
    சுப்பரா மய்யா விசிறிவிட -செப்பினார்
    ‘’காற்றுள்ள போதேநீ தூற்றிக்கொள் ஆன்மாவை
    மாற்றமில்லா மாற்றதுவே மெய்’’….(318)

    இங்கிலாந்து கேரட்டும் இந்தியக் கத்திரியும்
    எங்கு விளைந்தாலும் எந்தோட்டம் -பொங்கலை
    ஆழிசூழ் பூமியே ஆசிரமத் தோட்டம்தான்
    வாழிய ஏக உணர்வு….(or)
    வாழிய ஏக வழுத்து….(319)

    ஆக்கிய சாம்பாரில் தூக்கல் புளிப்பிருக்க
    நாக்கில் ருசிபார்த்த நாயன்மார் -வாக்குரைத்தார்
    ‘’எத்தைநாம் தின்றால்நம் பித்தம் தெளியுமென்று
    ஒத்தைக்கால் நிற்போர்க்கு ஊத்து….(320)
    மீதமான மோர்நீரை மூடிடாத சாக்கிட்டு
    போதுமென்றார் சமையலுள் பொல்லாப்பு -ஏதுமிதில்
    கோபமில்லை சாதுக்கு, கொள்ளுவதும் தள்ளுவதும்
    ஆபரண மாட்டல் அவிழ்ப்பு….(321)

    கிஷ்கிந்தா காண்டம்
    ——————–

    நோக்கும் இடமெல்லாம் நாமின்றி வேறில்லை
    பார்க்கும் எவற்றிலும் பேதமில்லை -காக்கை
    கருநாகம், மந்தி, கொடுஞ்சிறுத்தைக் கூட்டம்
    குருரமண சீடர் குழு….(322)

    முதுகில் குரங்கு ,முழந்தாளில் ஆடு
    எதிரில் அணிலெனக்(கு) என்று -புதிராகப்
    பார்த்திருக்க ஒவ்வொன்றாய் வேர்க்கடலை ஊட்டியதைப்
    பார்த்திருந்தால் பாரதியார் பாட்டு….(323)

    மேனியில் நாகம் மெதுவாக ஊர்ந்திடும்
    ஞானிமுன் சித்திரமாய் நின்றிடும் -கானின்
    புலிவந்து திண்ணையில் பொய்யுறக்கப் பூனையாய்
    மெலிதாக சொல்லும் மியாவ்….(324)

    அமெரிக்க அன்பர் அகாஸ்டோ கேட்டார்
    சமரசம் சாத்தியமா சொல்வீர் -அமரிக்கை
    மேவ அமர்ந்த மனிதரே உம்மைப்போல்
    தாவும் குரங்குமொன்று தான்….(325)

    நாமொழிக்க நாமிங்கு ஞானிதான் என்கிறீர் ?
    ஏனுமக்கு சந்தேகம் என்றவர் -நானிருந்தும்
    நீரிருந்தும் ஆங்கே நமதுபணி யாளிருந்தும்
    ஓரிருப்பு தானிங்(கு) உணர்வு….(326)

    விலங்கு, மனித, விருட்ச விதங்கள்
    விளங்கும் பலவான வீம்பு -விலங்காய்
    ஒருமை உணர்வை ஒதுக்கிடப் பூட்டும்
    வெறுமை விடுதலைசா வி….(or)
    வெறுமை விடுதலை வீடு….(327)

    வாடும் பயிர்கண்டு வாடிய வள்ளலார்
    பாடுமப் பண்பே பவித்திரம் -ஓடும்
    உயிரடையும் ஓர்நாள் ஒருமைக் கடலை
    தயிர்கடைய வெண்ணெய்த் திரள்….(328)

    மந்திமொட்டைப் பையனை மற்ற குரங்குகள்
    தொந்திரவு செய்ய தவம்செய்து -வந்தவனைக்
    கண்டால் மிரண்டு கவிகள் நடுங்கியதாம்
    உண்டாம் அதற்க்கும் உணர்வு….(329)

    பட்சணம் தன்னை பறிகொடுத்த வர்க்குமந்தி
    லட்சணம் சொன்னார் லயித்துமகான் -லட்சிய
    நோக்கிது போலவே நோக்குமிருந் தால்ஞானம்
    பார்க்கலாம் தாவிப் பறித்து….(330)

    நொண்டிக் குரங்குவெகு நட்பாம் ரமணருக்கு
    சண்டித் தனம்செய்ய சாப்பிட -கண்டித்த
    வர்கரத்தைப் பாய்ந்து வாயால் கடித்திட
    தற்பரம் தண்டனை தீர்ப்பு….(331)
    தீர்ப்பாக ஓரிருநாள் பார்க்கா திருந்திட
    ஆர்பாட் டமடங்கி அம்மந்தி -பார்ப்போர்
    வியக்கக் குழைந்தவர் வீராப் படங்க
    புயத்தில் அமர்ந்தது போய்….(332)

    பணியாய் மனிதர்க்கு போன குரங்கு
    இனிவனம் சென்றால் எதிர்ப்பு -எனினும்
    ஆரண்யம் சென்றரசன் ஆனவன் வந்தனன்
    காருண்யர் விஸ்வாசம் கொண்டு….(333)

    கொண்ட மனையாள்கள் குட்டிகள் சூழ்ந்திட
    நொண்டி ரமண தரிசனம் -கொண்டதைக்
    கண்டவர்கள், ராமனை கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில்
    கண்டபலன் கொண்டார் களித்து….(334)

    கல்லெறிந்தோர் அன்பர் குரங்கொன்றைக் கொன்றிட
    சொல்லறியா சோகத்தில் சூழ்ந்தயினம் -சொல்லியதாம்
    போன சிதையை பகவானின் முன்வைத்து
    ஆன கதையை அழுது….(335)

    அழுத குரங்குகள் ஆறுதல் பெற்று
    தொழுது வணங்கித் திரும்ப -பழுது
    விளைவித்த அன்பர் விழுந்தாராம் நோயில்
    கிளைசுற்றம் கேட்டது காப்பு….(336)

    காப்புத் திருநீறாய் பாப்பார சாமியிவர்
    சாப்பாட் டடுப்படி சாம்பலிட -ஆ!பார்
    அசலான அற்புதம் முசல்மான் அன்பரெழுந்(து)
    அசலாமா லேகும் அழைப்பு….(337)

    தாகம் தவமாக ,தண்ணீர் ரமணராக
    காகம் கிணற்றங்கால் கொம்பில் -யாகமாய்
    மூன்றுநாள் மூச்சடக்க மோட்சம் அளித்தெடுத்தார்
    சான்றாய் சமாதியும் செய்து….(338)

    செய்யுமோ மெய்த்தவம் சிந்தை அதற்குண்டோ
    உய்யுமோ மோட்ச உலகுக்கு -அய்யமாய்
    சொன்னவர்க்கு சொன்னார் சிறகுடைய காக்கைக்கும்
    தன்னான்மா பொன்னான்மா தான்….(339)

    அன்பர் குளிக்கும் அடவிக்கு நீரருந்த
    வன்புலி வந்திட வாஞ்சையாய் -நண்பரே
    இன்றுபோய் நாளைவா என்றதும் அச்சிறுத்தை
    கன்றுபோல் சென்றதாம் கான்….(340)

    வாதுமைக் கண்களால் வாத்சல்ய மாய்ரமண
    சாதுவைப் பார்க்குமாம் சாப்பிடும் -போதினில்
    கோவிந்த லஷ்மி கடாட்சத்தால் ஆசிரமம்
    ஓவென்(று) உயர்ந்ததென்பார் தேவு….(341)

    ஆவென்று வாய்பிளந்து ஆசிரமம் பார்த்திருக்க
    ஆவன்று தேவன் அனுக்ரகத்தால் -சாவென்ற
    சூட்சுமம் தாண்டி சுயநினை வோடுமுக்தி
    மோட்சம் புகுந்ததுடல் மாய்த்து….(342)

    ஆயி சமாதிக்(கு) அருகே பசுவுக்கு
    கோயில் எழுப்பினார் குருநாதர் -ஆயினும்
    ஏனைய பேருக்காய் ஆனை கஜேந்திரன்
    வானை அடைந்ததாய் வாக்கு….(343)

    உருவுனார் துண்டை உருண்டதாம் முட்டை
    குருகுருவிக் குஞ்சின் கதிக்காய் -பரிவுடன்
    ஈரத்துணியில் முட்டையிட்டு ஈன்றவள் போல்காத்து
    வாரம் முழுக்கஅதை வேவு….(344))

    வேவுக்கு காரணம் வேதனையும், தாய்க்குருவி
    கோவிக்கும் என்ற கிலியுமாம் -சாவிற்கே
    அஞ்சாத அஞ்சலவர் அஞ்சினார், அஞ்சாம்நாள்
    குஞ்சான போது குதிப்பு….(345)

    குதித்தன்பர் மாதவனைக் கூப்பிட்டுக் குஞ்சை
    இதைப்பார் உயிரோ(டு) இருக்கு -பதித்தார்பின்
    அக்குஞ்சை ஆன்ம அருணைசேய் நெஞ்சத்தில்
    அக்கினிக்குஞ் சான தது….(346)

    வேட்டுவப் பையன் வறுமை களைந்தவனால்
    காட்டுப் புறாகொண்ட குற்றுயிரை -நீட்டுவித்தார்
    பச்சை திராட்சை பிழிந்ததன்மேல் பத்திட்டு
    இச்செய்கை யாறரிவார் இங்கு….(347)

    மரமண்டை தொண்டர்கள் மாமரத்தை தாக்கி
    கரம்கொண்ட கொம்பினால் கொய்ய -பரம்பார்த்து
    ‘’போதும் நிறுத்தும் பழத்துக்கு நன்றியாய்
    தீதிழைத்தல் பாவம் திருந்து’’….(348)

    எச்சம்மா நேர்ந்தாளாம் லட்சம் இலைபறித்து
    அர்ச்சனை சாமிக்(கு) அளிப்பதாய் -அச்சச்சோ
    சொல்லி விளித்தாராம் சாமிக்(கு) உனதுடலை
    கிள்ளிக் கொடுப்பாயோ கூறு….(349)

    கூறியது கேட்ட கிழவி முழித்தாளாம்
    மீறியதைச் சொன்னார் மகரிஷி -பாரினில்
    புல்லிலை காய்கனி பூச்சி புழுவினில்
    உள்ளவனே உள்ளானுன் னுள்….(350)

    ஆசிரம காண்டம்
    —————–

    வெப்பம் குடிதண்ணீர் சொற்பம், விருபாட்ஷி
    அப்பனைக் காண்போர்க்(கு) அவஸ்தையாம் -தப்பிட
    மாசிரமப் பட்டு மகானுக்காய் கந்தனென்போன்
    ஆசிரமம் கட்டினான் அங்கு….(219)

    கண்ணை மறைக்கின்ற கள்ளிப் புதரகற்றி
    தென்னை மரம்வைத்து தோட்டமிட்டான் -மண்ணிலவன்
    ராமன் குகனாய் ரமணருக்கு வந்தகந்தன்
    நாமம் நினைவில் நிலைப்பு….(220)

    கந்தன் குடிலுக்கு வந்தாறாம் ஆண்டினில்
    தன்தாய் தளர்ந்திடத் தாயுமானார் -தந்தார்
    நடுபுகுந்த கூற்றை நகர்ந்திடக் கூறி
    மடிசுமந்து மோட்ச மகிழ்வு….(221)

    கொப்பளமாய்த் தோன்றும்நான் சொப்பனமே ஆராய
    அப்புளுகன் ஆட்டம் அடங்குமாம் -அப்பளப்
    பாட்டினால் அன்னைக்கு ஊட்டினார் ஞானச்சாப்
    பாட்டினை சூடாய்ப் பொரித்து….(222)

    விலாநோக தன்னை வயிற்றில் சுமந்தோள்
    உலாவந்த தேகம் உதிர்ந்திட -பலாக்கொத்தில்
    மூர்த்தியாய் மாபலி தீர்த்தக் கரைதனில்
    சேர்த்தார் சமாதி சமைத்து….(223)

    உன்னை வெறுக்கலாம் தன்னை மறக்கலாம்
    அன்னை துறத்தல் அவமன்றோ -கண்ணை
    இமைகள் அணைக்க நமையாள் உறக்கம்
    சுமையா சுவர்கமா சொல்….(224)

    அராப்பள்ளி மாலன் சிராப்பள்ளி ஈசன்
    இராப்பகல் நூற்போன் இணைந்த -இராப்பள்ளி
    நாதன்தன் தாய்க்களித்தான் பாதுகாவ லாய்மாத்ரு
    பூதனை லிங்கம் பிடித்து….(225)

    தாயார் சமாதி தரிசிக்க வந்தவர்க்கு
    ஆயாச மாலும் அடியார்ள் -பாயாசம்
    நோக்கி எறும்புகள் போக்காய்ப் படையெடுக்க
    ஆக்கினார் ஆசிரமம் அங்கு….(226)

    எந்தசக்தி என்னை எமனெதிர்க்க வைத்ததோ
    அந்தசக்தி தானிங்(கு) அழைத்தது -வந்தபின்
    அங்கிங்(கு) ஆசிரமம் ஆனாற்போல் ஆனதென்றார்
    தங்குமிடம் தாயார் தயவு….(227)

    ஓலை சமாதியின் ஓரமாய்க் கட்டிய
    சூளையில் வேகாத செங்கல்லால் -ஆலயச்
    சுற்றுச் சுவரெழுப்பக் கற்றுக் கொடுத்தாராம்
    முற்றும் துறந்த முனி….(or)
    அற்றைக்கு ஞானச்சித் தாள்….(228)

    ஆகமச் சொற்படி அடிக்கல் , புனிதநீர்
    சாகர கங்கை அபிஷேகம் -ஸ்ரீகரர்
    நேராய் நுழைந்து நிறுவிஸ்ரீ சக்கிரத்தை
    ஆராதித் தாரங்(கு) அமர்ந்து….(229)

    ஆயிரம் ஆலயம் ஆயினும் அண்ணலின்
    தாயிற் சிறந்ததோர் கோயில்லிலை -தூயயிச்
    சேதியைச் சாதகர் சாட்விக் எனப்பட்ட
    சாதரு ணாசலா சொல்….(230)

    ஆசான் அனுமதிக்க ஆசிரம அன்பர்கள்
    காசோலை தந்திட கட்டுமானம் -கோசாலை
    சான்றோர்க்கு நூற்சாலை சாதக சாதுக்கள்
    போன்றோர் புகலிடம் பின்பு….(231)
    விருந்து சமைக்க விருந்தினர் தங்க
    விரிந்திட ஆசிரமம் விண்ணாய் -நிரஞ்சனா
    நந்தர் பொறுப்பேற்று நிர்வாகம் செய்யநிச்
    சிந்தையாய் நாதர் சதம்….(232)

    முகவையார் கண்ண முருகனார் பிள்ளை
    அகவையில் ஆசு கவியாய் -பகவனை
    தேனிக்(கு) இணையாய் திருவாச கித்தானார்
    மாணிக்க வாசக மாய்….(233)

    மணமாலை தந்த க்ஷரமண மாலை
    மனமாயை கொண்டுழலும் மாந்தர் -குணம்மாய்க்கும்
    நானாரை தன்மருக நானார்க்(கு) அளித்தமாம
    னானாரால் மாற்றம் நிகழ்வு….(234)

    எதானாலும் என்றும் யதார்த்தத்தில் நீந்தும்
    சதாசர்வ சாந்த சிவனை -கதாநாத
    காந்தனைக் கண்ட கனிமம் முருகனார்
    நான்தனைத் வென்றதன் நாள்….(235)

    கையிலென்ன காயிதம் கேட்ட ரமணரிடம்
    அய்யநின் பேரில் அடியேனின் -செய்யுளென்ற
    ஆசுகவி வாக்கினை அங்கீ கரித்தவரை
    ஆசிகவி ஆக்கினார் அன்று….(236)

    மாசிகரம் மாதுமையாள் பூசிக்கும் ஆசுரரை
    வாசகர்தம் பாசுரத்தால் விட்டன்று -ஈசன்
    பெருந்துறை வந்தாற்போல் பேதையிவன் பாக்காய்
    இருந்தயிறை யேரமணா இன்று….(237)

    திருவெம்பா வையைப்போல் தீந்தமிழில் ஞான
    குருவெம்பா வையை முருகாநீ -தரவுன்பால்
    மாணிக்க வாசகரின் மேதமை உள்ளதென்றார்
    சீனிக்(கு) எறும்பால் சிறப்பு….(238)

    சாதுவாய் வந்த சிவனை அறியாது
    வேதியர் அன்றானை வன்புலியை -மோதவிட
    தோலுரித்த ஈசன் திருவாய் உபதேசம்
    மாலறுக்கும் உந்தியார் நூல்….(239)

    பகவான் திருவாய் புலர்ந்த அமுதை
    அகவாய் மலர்ந்து அருந்தி -முகவை
    முருகனார் செய்யுள் முகமாய்க் கொடுத்தார்
    குருவா சகக்கோவை காண்….(240)

    ‘’அய்யே அதிசுலபம் ஆன்மவித்தை’’ பல்லவியை
    மெய்யன் முருகனார் முன்மொழிய -அய்யன்
    சரணமைந்து சொன்னார் சரளமாய் அன்று
    வருணன் ரமணகவி வாக்கு….(242)

    அன்பர்கள் கேள்விக்கு அய்யன் பதில்களை
    மண்பெற கோர்த்த முருகனார் -தன்பதிவில்
    எள்ளதில் எண்ணையாய் ஏற்றிக் கொடுத்ததே
    ‘’உள்ளது நாற்பதின்’’ உரு….(243)

    உள்ளதை உள்ளபடி உள்ளது நாற்பதை
    உள்ளம் அறிதற்க்(கு) உவமானம் -சுள்ளிக்
    கழியால் கடலைக் கடத்தல், ரமண
    வழிநாற் பதுஅவ் வகை….(244)

    ரமண வழி நாற்பது வெண்பாக்கள்….245 to 284….!
    ——————————————————___________________

    ரமண வழி வெண்பாக்கள்
    ——————————-

    உடலுயிர் நானா ? உணர்ச்சிகள் நானா ?
    நடைமுறை வாழ்க்கையில் நானார் ? -திடமாய்க்
    குடைந்த மனமாம் குகைதனில் ஆன்மா
    கடைந்த நவநீதம் காண்….(1)….3-12-2008

    மருந்துண்ணும் வேளை குரங்கெண்ணம் கொள்ளும்
    விருந்துண்ணச் சொன்னால் விலகிப் -புறம்சென்று
    இஷ்டமில்லா தோரிடம் ஏந்திப் பிழைத்திடும்
    துஷ்டநெஞ்சை தூர விரட்டு….(2)….3-12-2008

    ஆழ்ந்த உறக்க மதிலே அமைதியாய்
    வாழ்ந்து களிப்பவன் யாரென்று -தாழ்ந்து
    அகங்காரம் விட்டந்த ஆன்மனைத் தேடி
    சுகம்காணும் நாள்வரை சுற்று….(3)….3-12-2008

    எமனை எதிர்த்து மரணம் அளித்த
    ரமண ரகசியம் கற்றோர் -அமண
    உலகிலே ஆன்ம உடையணிந்து வாழ்வர்
    அலகிலா இன்பம் அடைந்து….(4)….3-12-2008

    நோய்நாட வேண்டாம் அதன்முதல் நாடவேண்டாம்
    ஆய்வாம் ரமண வழி ஆன்மீகம் -ஓய்வாம்
    மருந்தால் உடலின் மயக்கம் விலக்கும்
    விருந்தாம் உணர்வை வடித்து….(5)….3-12-2008

    சொப்பனத்தில் கண்ட சொகுசான தூக்கமது
    அப்படியே போச்சு அடரமணா ! -அப்புறம்
    எப்படியோ என்னை எவனோ எழுப்பினான்
    இப்படித் தானா இறப்பு….? (6)….3-12-2008

    காட்சிபல கண்டேன் கண்டதெல்லாம் இல்லையென்று
    சாட்சி சிரிக்கின்றான் சொல்ரமணா ! -ஆட்சி
    அவனிடமா என்னிடமா ஆராயும் சக்தி
    எவனிடம் உண்டென்(று) இயம்பு….(7)….3-12-2008

    ஈரம் தெரிகிறது ஏதோ இருக்கின்ற
    சாரம் அறிந்தேன் சரிரமணா -தீரம்
    அளித்திடு ஆழத்தில் ஆன்மாவில் மூழ்கி
    குளித்திட நானும் களித்து….(8)….3-12-2008

    சர்க்கரை தேடிச் சுவைக்கும் எறும்பதின்
    அக்கறை பொங்க அடரமணா !- அக்கரை
    சேர்ந்திட வேண்டும் சுமையாம் மனக்கழுதை
    தேய்ந்திடச் செய்கட் டெறும்பு….(9)….4-12-2008

    தானே கழுத்தில் தரித்தப்பொன் மாலையை
    காணோமென் றாளாம் கதைரமணா !-வீணே
    புதையலைத் தேடிடும் பூதமே மாயை
    அதையழித்தல் ஆன்ம அடைவு….(10)….4-12-2008

    வினையால் அணையும் பெயரும் புகழும்
    எனையாள லாமோ ரமணா ! -தனியாய்
    அணையாத ஆன்ம அகலாய் ஜொலிக்க
    நினைவாகும் நீயே நெருப்பு….(11)….4-12-2008

    நால்வர் பொறுப்பேற்று நாமே தலைமுதல்
    கால்வரை தூக்கி கனக்கின்றோம் -மால்வினை
    தேடல் விசாரத்தில் கூடிக் களிக்கும்முன்
    ஊடல் உணர்வே உடல்….(12)….5-12-2008

    எடுப்பார்கைப் பிள்ளை எதிர்ப்போர்க்குத் தொல்லை
    எடுத்துரைக்கப் போனால் இல்லை -கொடுப்பாய்
    திருடன் மனக்கையில் தேடலாம் சாவி
    திருடன் புருடனாய்த் தேர்வு (OR) தீர்வு….(13)….5-12-2008

    உச்சரிக்கும் மந்திரம் உற்பத்தி ஆகுமிடம்
    எச்சரிக்கை யோடுபார்க்க ஏகாந்தம் -நச்சரிப்பாய்
    நானில்லை என்ன நமதில்லை என்னபின்
    ஜாண்பிள்ளை ஆன்மா ஜனிப்பு….(14)….6-12-2008

    பார்ப்பான் அகத்தில் புலித்தோல் பசுவாக
    ஆர்ப்பரிக்கும் ஆணவத்துள் ஆன்மனாய் -தோற்பான்
    அவனே ஜெயிப்பான் அவனே சமர்த்த
    சிவனே அருணா சலத்து….(15)….5-12-2008

    கயமை அகந்தை கடமை பலனை
    நயமுறக் கூறி மயக்கும் -சுயமாய்
    இருந்த இடத்தில் பொருந்தி இருந்து
    அருந்து அருணா சலம் (OR) ஜலம்….(16)….5-12-2008

    முப்பதில் வாழ்க்கையில் மூப்பதில் மூழ்கையில்
    அப்பவும் இப்பவும் ஆசைதான் -தப்பிட
    மேனி நமதென்ற மாய மனப்படி
    ஏணியில் ஏறா(து) இறங்கு (OR) இரு….(17)….6-12-2008

    உட்புகும் உள்ளம் உணரும் உவகையை
    கட்புலனை கைகோர்க்கும் காயமாம் -மட்பாண்டம்
    நோயில் ஒடுங்கிபின் பாயில் முடங்கிடும்
    தாயில்லா சேயாய்த் தவித்து….(18)….6-12-2008

    சயனத்தில் தோன்றுகின்ற சொப்பனத்தை மூடும்
    நயனத்தால் காண்கின்ற நானார் -அயனொத்து
    தூக்கம் கனவு விழிப்பைப் படைத்திடும்
    போக்கே மனதின் பழுது….(19)….6-12-2008

    ஆவிற்(கு) ஒருகோயில் ஆயிக்(கு) ஒருகோயில்
    காவிக்குள் வாழ்ந்த கிரஹஸ்த்தா -சாவிற்கே
    சஞ்சலம் தந்த சமர்த்த ரமணரே
    தஞ்சமுன் பாதம் தயவு….(20)….7-12-2008

    வானகம் வீழ்ந்தாலும் வையகம் ஓய்ந்தாலும்
    நானகம் தோயநவ நீதமாம் -கானகம்
    போகாதே கண்மூடி சாகா வரம்காண
    வாகா னதாம்ரமண வழி….(21)….9-12-2008

    நந்த வனம்மாயை நாலாறு மாதம்பொய்
    வந்ததோர் ஆண்டி வெறும்புளுகு -விந்தையை
    வீணே ரசிக்கும் விளையாட்டு ஓயமனம்
    காணோம் எனஓடும் காண்….(22)….9-12-2008

    கண்டது காயாம் கவர்ந்தற்று , கைகூப்பி
    கண்டதை விண்ட கனிரமணர் -உண்டதில்
    சோறுண்டு மெல்ல சுகப்பானை விட்டான்ம
    ஊரொன்றில் உய்யும் உயிர்….(23)….22-12-2008

    வினையளவு கர்மம் திணையளவு தேடல்
    பனையளவு ஆனந்த பானம் -முனையளவு
    ஊசி நிலத்திலும் உல்லாச வாசியாம்
    வாசி ரமண வழி….(24)….23-12-2008

    கள்ளதில் போதையாய் கண்ணனில் ராதையாய்
    உள்ளதே ஆன்மா உணர்ந்திடு -உள்ளது
    நாற்பது சொன்ன நமது ரமணனை
    ஏற்பவர்(கு) இல்லை இறப்பு….(25)….2-1-2009

    உடலுறவு கொண்டு உணர்வை மறைக்கும்
    மடமனதின் மாயா வினோதம் -அடஅதை
    அப்படியே ஏற்று அருணா சலரமணன்
    சொற்படி செல்ல சுகம்….(26)….2-1-2009

    காண்போன் அழிய ககனம் ஒழிந்திடும்
    நான்போய் உதிக்கும் நமச்சிவாயம் -ஆண்பெண்
    அபேதம் அதையுணர்ந்து ஆன்ம வெளியில்
    உபாதிகள் அற்று உலவு….(27)….2-1-2009

    எதிராக வந்த எமனை எதிர்த்து
    பதினாறில் வென்ற பகவான் -பதிலாக
    ”நானார்” வினாவை நமக்களித்தார் நாமுய்ய
    தேனாறான் மாவில் திளைத்து….(28)….3-1-2009

    அய்யே அதிசுலப ஆன்ம விசாரணையை
    கையில் கனியாய் கவர்ந்தவராம் -அய்யன்
    ரமண வழியில் ரகசியங்கள் இல்லை
    நமனே துணையாம் நமக்கு….(29)….5-1-2009

    உடலதற்(கு) இல்லை உபாதிகள் ,ஆன்ம
    கடலதற்(கு) இல்லை கரைகள் -வடிவெடுத்து
    வந்துவந்து போகும் வினையுரு வானவன்
    தொந்தரவு நெஞ்சைத் துரத்து….(30)….6-1-2009

    மானாபி மானம் மதிநுட்பம் மாட்சிமைகள்
    நானாகி வந்த நயவஞ்சம் -தானாகி
    தன்னந் தனியாய் தவத்தில் திளைப்பவர்கு
    எண்ணம் எதிலே எதற்கு….(31)….7-1-2009

    மனோமயம் ஆளும் மமதை அரசன்
    கனாநனா காணும் குடிகள் -வினாவிட
    பூஜ்ஜியம் தோன்றிடும் ராஜ்ஜியம் ஆகிடும்
    ”நான்”ஜெயம் ஆன்மா நிகழ்வு….(32)….7-1-2009

    குப்பன்தன் சொப்பனத்தில் சுப்பனாய் மாறுகிறான்
    குப்பென வேர்த்து விழிக்கின்றான் -தப்பிதில்
    குப்பனாய் சுப்பனாய் கோலங்கொள் நானைநீ
    துப்புர வாக்கத் தெளிவு….(33)….9-1-2009

    தீதாளும் நெஞ்சு திரையிட்டு மூடிடும்
    பாதாள லிங்க பரவசத்தை -வேதாந்தம்
    செப்பரிய ஆன்மாவை சோதித்(து) அளித்தனன்
    அப்பளப் பாட்டில் அடைத்து….(34)….10-1-2009

    ரமண ஜயந்தி அன்று எழுதியது
    —————————————

    அருணா சலமமர்ந்த ஆதிரைக்குப் பின்னே
    மறுநாள் பிறந்த முனியே -திருநாள்
    ஜயந்தியில் மீண்டும் ஜகத்தின் மரண
    பயந்தீ அணைக்கப் பிற….(35)….11-1-2009

    முற்றும் உணர முழுதும் துறயிதில்
    சற்று குறைந்தாலும் சம்சாரம் -பற்றில்
    ஒருகாலும், சத்தில் ஒருகாலும் வைப்போர்
    ஒருகாலும் காணார் ஒளி….(36)….17-1-2009

    வெள்ளித் திரைக்கு வரலாமோ வெட்கம்தான்
    கள்ளத் தனமான காட்சிகளால் -உள்ளத்
    திரையதில் தோன்றி மறைகின்ற(து) எல்லாம்
    கரைவந்து மாயும் திரை….(37)….17-1-2009

    தானாய்ப் படர்க்கையாம் தன்மையின் முன்நிலை
    நானாய் ஒளிந்திடும் நம்மகந்தை -தூணாம்
    அதனை உதைக்க அரியுரு வான
    முதலாய் உதிக்கும் முடிவு….(38)….21-1-2009

    ஊணறியா, ஓடும் உயிரறியா, உள்ளுறையும்
    கோனறியா வண்ணமுன் கண்மூடும் -நானறிய
    வெள்ளமாய் வெண்பா வடித்த ரமணரின்
    உள்ளது நாற்ப(து) உரைத்து….(39)….21-1-2009

    முகமது தேடும் மலைபோல ஆன்ம
    அகமதில் வாழும் அருணை -புகலாய்
    இருந்த இடத்தில் இறைவனைக் காண
    விரைந்து வருமாம் விழிப்பு….(40)….21-1-2009

    Share

  • நமது நம்பிக்கை

     

    – முனைவர் கி.இராம்கணேஷ்,

    உதவிப்பேராசிரியர்,தமிழ்த்துறை, ஸ்ரீ சரஸ்வதி தியாகராஜா கல்லூரி,

    பொள்ளாச்சி.-642 107

     

    துவண்டு கிடக்கும் சட்டையும்

    உன் தோள்பட்டால் மிடுக்குப் பெறும்…

    வாசலில் கிடக்கும் செருப்பும்

    உன் பாதம்பட்டால் பீடுநடை போடும்…

    வெளுத்து வாங்கும் வெயிலும்

    உன் வேகம்கண்டால் வியர்த்துப்போகும்…

    சுருண்டு கிடக்கும் பாயும்

    உன் உடல்கண்டால் விரிந்து கொள்ளும்…

    தோல்வி உன்னைக் கண்டால்

    தோள்வலிமை கண்டு ஓடிப்போகும்…

    வீசும் தென்றலும் வீறுடன் நடந்தால்

    உனக்குக் கவரி வீசும்…

    வாசிப்பை உன் வசிப்பிடமாக்கி

    வசந்தத் தேரில் உலாப்போ…

    வெற்றிடமான வாழ்க்கையை

    வெற்றியின் இடமாக மாற்று…

    சோம்பல் என்னும் துரோகியை

    சாம்பலாக்கிச் சாகசம் செய்…

    முயற்சி கொண்டு பயிற்சிபெறு

    முடிவில்லா சுகம்பெறு…

     

    Share

  • ஐங்குறுநூற்றில் விளையாட்டுக்கள்

    -பி.சந்தனமாரி

    முன்னுரை:

    பண்டைக் காலத் தமிழ் வாழ்க்கை நிலையைப் பிரதிபலித்துக் காட்டுவது சங்க இலக்கியங்கள் ஆகும். இவ்விலக்கியங்கள் தமிழ் மக்களின் உணர்வையும் பாரம்பரிய வாழ்வையும் உணர்த்துவதாக அமைகின்றன. சங்ககால மக்கள் இயற்கையோடு இயைந்து வாழ்க்கை நடத்தினர். வாழ்க்கையைச் செம்மையாக வாழவிரும்பிய பழந்தமிழர் ஓய்வு நேரங்களைக் கழிக்கத் தேவையான பொழுதுபோக்குகளையும், விளையாட்டுக்களையும் உருவாக்கிக் கொண்டனர் அவ்வகையில் ஐங்குறுநூற்றில் இடம்பெற்றுள்ள விளையாட்டுக்களைப் பற்றி ஆய்வதாக இக்கட்டுரை அமைகின்றது.

    பழந்தமிழரின் விளையாட்டுக்கள்:

    ஐவகை நிலங்களில் வாழ்ந்த மக்களின் வாழ்க்கைச் சூழலுக்கு ஏற்ப அவர்தம் விளையாட்டுக்கள் அமைந்திருந்தன. முல்லைநில மக்கள் புனலாடுதல்,பொழிலாடுதல் போன்ற விளையாட்டுக்களையும். நெய்தல் நில மக்கள் கடல், பொய்தல் விளையாட்டுக்களையும்.மருதநில மக்கள் அலவனாட்டல் என்ற விளையாட்டையும்,பாலைநில மக்கள் பைஞ்சாய் விளையாட்டையும் விளையாடியதாக ஐங்குறுநூற்றுப் பாடல்கள் சுட்டுகின்றன.

    விளையாட்டு சொற்பொருள் விளக்கம்:

    தமிழில் ஆடல், ஆட்டு, ஆட்டம், விளையாட்டு போன்ற சொற்கள் விளையாட்டைக் குறிக்கின்றன. விளை என்று கூறி விளையாட்டு என்ற சொல் ஒலிமாற்றம் அடைந்த பின்னர் விளையாட்டு என மாறியிருக்கலாம் என்று விளக்குகிறார் மு.வை. அரவிந்தன்.

    விளையாட்டுப் பொருள்கள்:

    ஐங்குறுநூற்றில் மகளிர் விளையாடிய விளையாட்டுக்களே பெருபான்மையாகச் சுட்டப்படுகின்றது. இளம் பெண்கள் பந்தாடுல், பாவையை வைத்து விளையாடுதல், கழங்காடுதல் முதலிய பொழுது போக்குகளில் பெரிதும் இன்பம் கணடனர் என்பதை,

    நீர் நசைக்கு ஊக்கிய உயவல் யானை
    இயம் புணர் தூம்பின் உயிர்க்கும் அத்தம்
    சென்றனள் மனற்,என் மகளே
    பந்தும் பாவையும் கழங்கும் எமக்கு ஒழித்தே.       (ஐங்.377)

    என்ற பாடல் மூலம் அறியலாகிறது. இங்கு பந்தாடல் என்பது பந்தை நூல்களால் வரிந்து காட்டப்படுவதாகும். கழங்கு என்பது கழற்சிக்காய் அல்லது சிறு கற்றுண்டுகளாகும். பாவை என்பது மரப்பாச்சி போன்ற பொம்மை வகைகளில் ஒன்றாகும். இளமகளிர் விளையாட்டுப் பொருள்களை வைத்துத் திண்ணையில் உட்கார்ந்து விளையாடுவதாக ஐங்குறுநூறு சுட்டுகின்றது.

    புனலாடல்:

    கார்காலம் தொடங்கியதும் தலைவனும் தலைவியும் புதுப்புனலில் ஆடி வருவதே புனலாடுதல் எனப்படும். இதனை நீர் விளையாட்டு என்றும் கூறுவர். தலைவன் தலைவியோடு புனலாடுவது மட்டுமல்லாமல் பரத்தையரோடும் புனல் விளையாட்டினை விளையாடி வருகின்றான். கார்காலத்தில் முதன்முதலாகப் பொழியும் மழையின் காரணமாக வரும் வெள்ளத்தில் நீராடி வருவது சிறப்பானதாகும். அவ்வெள்ளத்தில் தலைவன் தலைவியோடு ஆடாமல் பரத்தையரோடு நீராடி வருவதை,

    தலைப் பெயற் செம்புனல் ஆடித்
    தவநனி சிவந்தன முகிழ்ந! நின் கண்ணே.   (ஐங்.80) என்ற பாடல் மூலம் காணமுடிகின்றது. இங்கு தலைவன் பல பெண்களோடு நீராடி மகிழ்கின்றான். என்ற செய்தியை ஐங்குறுநூறு சுட்டகின்றது.

    கடல் விளையாட்டு:

    கடல் விளையாட்டு என்பது இளமகளிர் அவர்தம் தோழியாரோடு இணைந்து கடலில் இன்பத்தோடு விளையாடக் கூடியதாகும். இவ்விளையாட்டினை விளையாடும் மகளிர் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து மணலில் பாவை செய்து, அப்பாவைக்கு மலர்களால்ஆன மாலைகளாகக் கோத்துச் சூடி மகிழ்ந்தனர். இப்பெண்கள் தம் விளையாட்டுப் பொம்மைக்கு பிறர் கொடுக்கும் மாலைகளைச் சூட மாட்டார் என்பதை,

    நொதுமலாளர் கொள்ளார் இவையே
    எம்மொடு வந்துகடல் ஆடு மகளிர்
    நெய்தல் அம்பகைத் தழைப் பாவை புனையார்.       (ஐங். 187)

    என்ற பாடல் வரிகள் மூலம் அறியமுடிகின்றது. இவ்விளையாட்டு மகளிர் அனைவரும் ஒன்றுகூடி விளையாடும் விளையாட்டாகும்.

    பொழிலாடுதல்:

    தலைவன் தலைவி இருவரும் களவு, கற்பு என்ற இருவகைக் காலங்களிலும் புனலாடதலும். பொழிலாடுதலும் என்பது இயல்பான ஒன்றாகும். பொழிலாடுதல் என்பது பல வகையான மலர்கள் மலர்ந்துள்ள சோலையில் தலைவனும் தலைவியும் மலர்களைப் பறித்து விளையாடுதலாகும்.  காயா, கொன்றை, நெய்தல், செம்முல்லை, பிடவம் போன்ற மலர்கள் மலர்ந்நு அழகுபெற்று விளங்குகின்றன. இதனை,

    காயா கொன்றை நெய்தல் முல்லை
    போதவிழ் தளவமொடு பிடவு அலர்ந்து கவனிப்
    பூ அணி கொண்டன்றால் புறவே
    பேர் அமர்க்கண்ணி ஆடுகம் விரைந்தே.       (ஐங். 412)

    என்ற பாடல் மூலம் காணலாகிறது. இங்கு ‘ஆடுகம் விரைந்தே’ என்று கூறுவது தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் பொழிலாடுதலில் மிகுதியான ஆர்வத்தை ஏற்படத்துகின்றன. என்பதைக் கூறலாம்.

    அலவனாட்டம்:

    பண்டைய மகளிர் நண்டுகளை அவை வாழும் வளையினின்றும் வெளிப்படச் செய்து அவற்றை அலைத்து விளையாடுவது மரபாகும். இதனை அலவனாட்டல் என்பர்.

    முள்ளிவேர் அளைக் களவன் ஆட்டி
    பூக்குற்றி எய்திய புனல்அணி ஊரன்.        (ஐங்.23)

    என்ற பாடலின் வழி அறியலாம். பண்டைய கால இளமகளிர் அனைவரும் ஒன்றுகூடி முட்செடியின் வேர்களுக்குகிடையே இருக்கும் வளைகளில் வாழும் நண்டுகளைப் பிடித்தும், பூக்களைப் பறித்தும் விளையாடி மகிழ்ந்தனர்.

    இலக்கு வளை தெளிர்ப்ப அலவ னாட்டி
    மகளிர் கடற்கரைக்குச் சென்று நண்டுகளைப் பிடித்து விளையாடிச் சென்றனர்.

    பைஞ்சாய் விளையாட்டு:

    பைஞ்சாய் என்பது கோரை வகையில் ஒன்றாகும். இக்கோரையாய் பாவை செய்து அதற்கு மலர்அணிந்து அழகு பார்ப்பதும். பாலுட்டுவதும் உண்டு. இது பேதைப் பருவ மகளிர் விளையாட்டுற்குரிய செயல்களாகும். மகப்பேறு அடைவதற்குகாக, தலைவி தலைவனோடு சேர்ந்துவாழ வேண்டும் என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள். தலைவி அதனை மறுத்து ‘மகப்பேறு’ என்பது நான் இனிமேல் தான் அடைய வேண்டுமோ! நான் களவுக்காலத்திலேயே தலைவனுக்கும் பைஞ்சாய்க் கோரைப் பிள்ளையைப் பெற்றுதுண்டு என்று கூறினாள். இதனை

    ஓதமொடு பெயரும் துறைவற்கும்
    பைஞ்சாய்ப் பாவை ஈன்றனென் யானே.   (ஐங்.155)

    என்ற பாடல்வழி அறியமுடிகின்றது. பைஞ்சாய்ப் பாவைக்கு மாலைகள் அணிவதற்காக தலைவி தனித்தனியே மலர்களைக் கட்டுகின்றாள் என்று இதில் சுட்டப்படுகின்றது.

    பொய்தல் விளையாட்டு.

    பொய்தல் விளையாட்டு என்பதை காமக் குறிப்பில்லாத விளையாட்டு என்று கூறுவர். காமக்குறிப்பில்லாத போதை மகளிர் பலர் கூடி இவள் கணவன். மனைவி என்று தம்முள் கூறிக் கொண்டு சிறு வீடு கட்டிச் சோறாக்கியும்.உண்டு அடுகின்ற ஆட்டம் என்று கூறுவதும் உண்டு. இவ்விளையாட்டை ஆடும் மகளிர் ஆட்டம் சலிப்படைந்தால் குரவையும் ஆடுவர் என்பதை,

    நெய்தல் உண்கண் நேர்இறைப் பணைத் தோள்
    பொய்தல் ஆடிய பொய்யா மகளிர்.         (ஐங்.181)

    என்ற பாடல் மூலம் அறியமுடிகிறது. தாம் கண்டதை, கேட்டதை சிறிதும் மறைக்காமல் வெளிப்படையாகக் கூறும் பருவத்தர் ஆதலின் பொய்தலாடிய மகளிர் பொய்யா மகளிர் எனப்பட்டனர்.

    விளையாட்டு முறை:

    புழந்தமிழ் மக்கள் எப்பொருளினை வைத்து விளையாடினர் என்பதனை ஐங்குறுநூறு உணர்த்துகிறது. தலைவி விளையாடிய பொருள்களைப் பார்த்து நற்றாய் வருந்தவதாய்ப் பல இடங்களில் வருகின்றன.

    நீர்நசைக் கூக்கிய உயவல் யானை
    இயம்புணர் தும்பினு யிர்க்கு மதிதம்
    சென்றனள் மன்ற வென்மகளே
    பந்தும் பாவையுங் கழங்குமெமக் கொழித்தே.

    என்ற பாடல் வழி அறியலாம். பந்து, கழங்கு, வைத்து விளையாடி மகிழ்வது அவர்களுடைய பழக்கமாக உள்ளது. இதே போன்று தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் பிறக்கும் மகன் சிறுதேர்இனை உருட்டி விளையாடுகிறான் எனக் கூறப்படுகிறது.

    முடிவுரை:

    விளையாட்டு என்பது மகிழ்விற்கான செயல்பாடேயாகும். அவ்விளையாட்டு பொழுதுபோக்கிற்காக மட்டுமின்றி, உடல்நலம், மனநலம்,    பேணுபவையாகவும் அமைகின்றது. இதில் விளையாட்டுப் பொருள்கள், விளையாட்டு முறை, விளையாட்டின் வகைகள் போன்றவற்றை எடுத்துக் காட்டப்படுகின்றது. இவ்விளையாட்டுக்களை மக்கள் ஓய்வு நேரங்களைக் கழிப்பதற்கு விளையாடி மகிழ்கின்றனர்.

    பார்வை நூல்

    1. ச.வே. சுப்பிரமணியன் – ஐங்குறுநூறு
    2. புலியூர்க் கேசிகன் – சங்க இலக்கியம் எட்டுத்தொகை

    *****

    கட்டுரையாளர் – தமிழ் முனைவர்பட்ட ஆய்வாளர்
    அய்யநாடார் ஜானகி அம்மாள் கல்லூரி
    சிவகாசி

     

    Share

  • ஜெயமோகன் சிறுகதைகளில் புலப்படும் நிலைக்கலன்கள்           

    -போ.சக்திஜோதி

    முன்னுரை

    இன்று வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் சிறுகதைப் படைப்பாளர்களுள் குறிப்பிடத்தக்கவர் ஜெயமோகன். இவர் நாகர்கோயில் வட்டார மக்களின் வாழ்க்கை முறைகளையும், மொழிநடை, பழக்கவழக்கங்களையும் தனது சிறுகதையில் கையாண்டுள்ளார். மேலும் இவரது படைப்புகள் யதார்த்தச் சித்திரிப்பு, மிகையான புனைவு, புராணச்செய்திகளின் புனைவு, கட்டுரை அமைப்புக்கொண்ட கதைகள், படிமங்கள் முதலியவற்றை நிலைக்கலன்களாகக் கொண்டுள்ளமையை இக்கட்டுரை விளக்க இருக்கின்றது.

    மொழிநடை:

    உள்ளத்து உணர்வுகளையும், எண்ணங்களையும் வெளிப்படுத்த மொழி இன்றியமையாததாகிறது. இதனை மெய்ப்பிக்கும் வகையில் “சிறுகதையில் இடம்பெறும் மொழியானது, கருத்து வெளியீட்டையும் உணர்ச்சிப் புலப்பாட்டையுமே நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. சிறுகதையினை ஆராயுங்கால் ஆசிரியரது படைப்பு நோக்கு வெற்றி காண அவர்    தேர்ந்தெடுத்த மொழிநடை உறுதுணையாக ஆக்கம் தருகிறதா அல்லவா என்பதனை ஆராய வேண்டும்”1  என்ற மேற்கோளுக்கு இணங்க ஜெயமோகன் தன் சிறுகதைகளில் கையாளப்பட்டுள்ள மொழிநடையின் அவசியத்தை அறியமுடிகின்றது. சான்றாக,                                                                                                                                                      ‘பெயல எழுப்பி தெக்குக் கண்டத்தில போயி மட்டையோ தேங்காயோ விழுந்து கெடக்கா என்னு பாக்கச்சொல்லு; சின்வள எழுப்பாண்ட…’
    ‘காலம்பற  என்ன திண்ணிய? மரச்சீனி உப்புக்கண்டம் போட்டு கடுங்காப்பி எடுக்கட்டா? என்றாள்.                                                  இவ்வரிகளின் மூலம் ஆசிரியர் அப்பகுதி மக்களின்  மொழியை அப்படியே பயன்படுத்தும் வட்டாரப்போக்கு புலப்படுகிறது. வேறு வட்டாரத்தைச் சார்ந்தவர்களாக  இருப்பினும் இம்மொழிநடையை விரும்பி வாசிப்பவர்களாகவே இருந்தனர்.

    யதார்த்தச் சித்திரிப்பு:

    தேவகிச்சித்தியின் டைரி’ என்ற சிறுகதையில் இரண்டு தம்பதியர் இருக்கின்றனர். இளையவனின் மணைவியான தேவகிக்கு டைரி எழுதும் பழக்கம் உள்ளது. அதை யாரும் அறியாதவாறு எழுதி வருகின்றாள். ஒரு நாள் அந்நிகழ்வு தெரிந்தவுடன் அந்த டைரியை யாரிடமும் காண்பிக்கும் முன்பு எரித்து விடுகிறாள். அதில் மறைக்கப்பட  வேண்டியவை எவையும் இல்லை என்று கூறுகிறாள். இருப்பினும் அவளை விவாகரத்து செய்யுமளவிற்குச் சென்றுவிட்டது. இந்நிகழ்வினை ஆராயும்பொழுது, ஒரு பெண் தனக்கென்று ரகசியமான கருத்துக்கள் என்று எதையும் மறைத்து வைப்பதற்கென்று இச்சமூகத்தில் உரிமைகள் மறுக்கப்படுகின்றன என்ற கருத்தைப் புலப்படுத்துவதை உணரமுடிகின்றது.

    வழிகாட்டி:

    பார்வையற்ற ஒருவர் தன்னுடைய கடுமையான பயிற்சியினாலும் முயற்சியினாலும் சிறந்தவராகத் திகழ முடியும் என்பதனை ஜெயமோகன் தன் சிறுகதை வழியே விவரித்துள்ளார். ‘மன்மதன்’ என்ற தலைப்பின் கீழுள்ள சிறுகதையில் பார்வையற்ற ஒருவர் கோயில் சிற்பங்களைப்பற்றி எடுத்துக்கூறும் வழிகாட்டியாக உள்ளார். அவரைக் கண்டவர்கள், இவரால் எவ்வாறு ஒரு வழிகாட்டியாக இருக்க முடியும் என்று எண்ணுபவர்களை வியப்பில் ஆழ்த்தும் வண்ணம், கோயில் சிற்பங்களின் வறலாறுகளை தெளிவாக எடுத்துக்கூறுகின்றர். இதன் மூலம் திறமைக்குத் தடைகள் கிடையாது என்ற கருத்தை பார்வையற்றோர்  வழி  மெய்ப்பித்துக்காட்டியுள்ளார்.

    புனை கதைகள்:

    ஜெயமோகன் பன்முகத்தன்மை கொண்ட சிறுகதைகளை ஒரே காலகட்டத்தில் எழுதியுள்ளமை சிறப்பிற்குரியது. இதன் காரணம் வாசகர்களின் ஆர்வத்தைத் தூண்டுவதற்காக அல்ல என்றும், அப்பொழுது என்ன தோன்றியதோ அதைப் படைப்பாகப் படைத்துக் காட்டியுள்ளதாகவும் அவரே குறிப்பிட்டுள்ளமையை அறிய முடிகின்றது. ஆசிரியர். புனைகதைகளில் மிகையான கற்பனைப்புனைவைப் பயன்படுத்தியுள்ளார் என்பதற்கு ‘நாகம்’ சிறுகதை சான்றாக அமைந்துள்ளது. நாகத்திற்கும்  ஒரு பெண்ணின்மீது காமம் ஏற்பட்டு அவளைத்தேடி வருகிறது. அப்பெண்ணும் அதை ஒரு நாகம் எனக் கருதி அச்சம் கொள்ளவில்லை. அவள் அந்நாகத்தை ஒரு விஷமுள்ள மண்புழு என்றே நினைக்கின்றாள். எனவே ஒரு நாகத்திற்கும் மானிடப் பெண்ணுக்குமான காம உணர்வுகளை வெளிப்படுத்துவதன் மூலம் ஜெயமோகனின் புனைவுத்திறன் மிகையை நம்மால் உணர முடிகின்றது.                                                                                                                        பேச்சிப்பாறையின் வளங்களைப் பற்றிச் சிங்கனும் சிங்கியும் குறிப்பிடுகையில், சங்க இலக்கியங்களில் காணப்படுகின்ற இயற்கை வளங்களோடு ஒப்பிடக்கூடியதாக உள்ளது. ‘படுகை’ என்ற தலைப்பிலமைந்த சிறுகதையில் மழை வளங்களினால் மக்கள் அனுபவிக்கும் செல்வச் செழிப்பினையும், மழை பொய்த்துப்போன காலத்தில் அம்மக்கள் படும் இன்னல்களையும் ஆசிரியர் படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளமையை அறியமுடிகின்றது.

    சமுதாயச் சூழல்:                                                                   ஒரு சிறிய நிலப்பரப்பில் வாழக்கூடிய மக்களின் வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றி வாழும் மக்கள் தொகுதி சமுதாயம் எனப்படும். படைப்பாளி தன் சமூக வளர்ச்சிக்கான இலக்கியங்களையும் படைத்துள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது. தன்னலம் கருதாமல் தொண்டு செய்யும் மனம் படைத்தவராகவும் திகழ்கிறார். சமுதாய வாழ்க்கை என்பது தன்னைச் சுற்றியுள்ள மக்களின் நிலையை பெரும்பான்மை குறிப்பிட்டிருந்தாலும், பிற வட்டார மக்களின் நிலையையும் எடுத்துக் கூறுவதாக இருத்தல் வேண்டும். அவ்வகையில் ஜெயமோகன் சிறந்து விளங்குவதை அவரது படைப்புக்களின் வழி நம்மால் உணரமுடிகின்றது. படைப்பாளி என்பவன் சாதாரண மக்களிடமிருந்து தனித்துவம்பெற்றுத் திகழ்வதால்  வாழ்க்கையின் அனைத்து நிலைகளிலும் சமுதாயம் தரும் பட்டறிவுகளை அப்படியே தம் படைப்புகளில் பதிவு செய்கிறார். இவ்வடிப்படையில் நோக்கும்பொழுது  படைப்பிலக்கியம் என்பது பலருடைய கூட்டு உற்பத்தியாகும். “நினைவானது மனத்தின் ஆசைகள், அபிலாசைகள், விருப்பு வெறுப்புகள் எப்படி தன் மனத்தில் தாங்கிப் பின் கனவு வழி வெளிப்படுமோ அப்படியே முத்திரை குத்தப்பெற வேண்டும்”2 என்ற கூற்று சமதாயத்திற்கும் படைப்புக்கும் உற்ற உறவை விளக்குகின்றது. சமுதாயத்தை நீக்கிவிட்டுப் படைப்பாளியை மட்டும் தனித்துப் பார்க்க இயலாது. சமுதாயம் கொடுக்கும் பட்டறிவு, மற்றும்அனுபவ அறிவு, அவனுக்குச் சமுதாயத்தின் மீதான வெளிப்பாடுகள், இவையே படைப்பாக உருவெடுக்கின்றன. ஜெயமோகன் தன்னுடைய பிறப்பிடமான நாஞ்சில் வட்டாரச்சமூகத்தின் தாக்கங்களையே பெரும்பான்மை படைத்திருப்பினும் மற்ற பகுதி மக்களின் வாழ்க்கை நிலையையும் படைத்துக் காட்டியுள்ளமையை மறுக்க இயலாது.

    ‘ஓலைச்சிலுவை’ என்னும் சிறுகதையில் நாகர்கோயில் பகுதியிலுள்ள பனையேறி நாடார்களின் வாழ்க்கை முறையைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். அச்சமுதாயத்தில், ஒரு குடும்பத்தலைவன் தன்னுடைய தொழிலான பனையேறும் தெழிலில் ஈடுபடும்பொழுது,  பனைமரம் வழுக்கிக் கீழே விழுந்து இறந்துவிடுகின்றான். அவ்விழைவு அவனுடைய குடும்பத்தைப் பெரிதும் பாதிக்கின்றது. அவனுடைய குழந்தைகளின் வாழ்க்கையானது  செம்மைபெறாமல் திசைமாறிச் செல்வதினை வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அவர்களின் குழந்தைகள் ஒரு வேளை உணவுக்குக்கூட வழியில்லாமல் தவிக்கும் நிலையினையும், ஆரம்பக் கல்வியினைக்கூடப் பெறமுடியாமல் படும்  இன்னல்களையும் படைப்பாளி பதிவு செய்துள்ளார்.

    ‘சேறு’ என்ற சிறுகதையில் பிள்ளைமார் சமுதாயத்தில் வசதியாக வாழ்ந்த குடும்பம், சிறிது காலகட்டத்தில் மிகுந்த வறுமையில் வாடுகின்றது.  ஒரு வீட்டில் கணவன் இறந்துவிட்டான், அவனுக்கு இரண்டு ஆண்குழந்தைகள். வீட்டுத்தலைவியானவள்  வேலைக்குச் சென்றும் பழக்கம் கிடையாது. சிறு பொருட்கள் வாங்கக்கூட கடைக்குச்சென்று பழக்கப்படாதவள். சூழ்நிலை காரணமாக வயல்வேலைக்குச் செல்கின்றாள். அந்த வேலையைச் சரியாகச் செய்யாத காரணத்தால், அவளுடன் வேலை பார்ப்பவர்களின் எள்ளலுக்கு ஆளாகின்றாள். இதனால் மனமுடைந்து வேலைக்குச் செல்லமுடியமால், தன் குழந்தைகளுக்குத் தேவையான பொருட்களை வாங்க முடியாத நிலைக்குத் தள்ளப்படுவதினை நம்மால் உணரமுடிகின்றது.

    முடிவுரை:                                                                                           ஜெயமோகன் மார்க்சியச் சிந்தனைவாதியாகவும், சமூகச் சிந்தனைகளையும் கொண்டு  இலக்கியத்தில் தனக்கென ஒரு தனித்த இடத்தினைப் பிடித்தவர்.  இவருடைய சிறுகதைகளின் நிலைக்கலன்களாகப்  பொதுவுடைமைச் சிந்தனையும், யதார்த்தமும்,  புனைவும் வெளிப்பட்டுள்ளமையை  இக்கட்டுரையின் வழி  விளங்கிக்கொள்ள முடிகின்றது.

    அடிக்குறிப்பு:

    1.மீனாட்சி முருகரத்தினம், கல்வியின் சிறுகதைக்கலை,

    2.தமிழவன்,மு.நூ.,ப.61

    *****

     கட்டுரையாளர் –  தமிழ்  முனைவர்பட்ட ஆய்வாளர் ,
    அய்யநாடார் ஜானகி அம்மாள் கல்லூரி
    சிவகாசி.

    Share

  • திருக்குறளில் ஆளுமை மேம்பாடு

    -இரா.சத்தியலட்சுமி

    முன்னுரை

    மக்களுடைய வாழக்கையை அகம் புறம் என்று பாகுபாடு செய்து அதன் பல்வேறு இயல்புகளை நுட்பமாக ஆராய்ந்த சங்க காலத்தையொட்டிப் புறப்பொருளின் ஒரு பகுதியாகிய அறத்தின் சிறப்பினை எடுத்துரைக்கும் அறநூல்கள் பல இயற்றப்பட்டன. அவை அமைப்பு முறையாலும்  அறிவுறுத்தும் கருத்துக்களாலும் தனிப்பட்டதோர் இலக்கிய வகைமையாகச் சிறப்புற்று விளங்குகின்றன. அவற்றைப் பிற்காலச் சான்றோர்கள் நீதி நூல்கள் என்னும் பெயரால் அழைக்கலாயினர். அவற்றுள் திருக்குறளும் ஒன்று.

    ஆளுமை

    ஆளுமை உணர்வு அனைத்து உயிர்களிடமும் காணப்படுகின்றது. அது அறிவு  உள்ள மனிதனிடம் மேலோங்கி நிற்கிறது. ”யுங்” முழுமையான ஆளுமையைத் தற்பவம் (self) என்று புலப்படுத்துகிறார்.

    ஃப்ராய்டு ஆளுமை குறித்து உணர்த்துகையில் நடத்தையியலும் (behaviourism) ஆளுமையியலும் இயைபுத்துறைகள் (associates) ஆகும் என்கிறார். நடத்தைகளுக்கான காரணிகளைக் கண்டறியும் போக்கில் ஆளுமை உளவியல் தோன்றிற்று என்பர். நனவிலியே மனித ஆளுமையைத் தீர்மானிக்கிறது என்று ஃப்ராய்டு குறிப்பிடுகிறார். குழந்தைப்பருவ அனுபவங்கள் மனித ஆளுமையின் பெரும்பங்கு வகிப்பதாகக் குறிப்பிடுவார்.

    மேலும் ஆளுமை மனிதனிடம் காணப்படும் ஒட்டுமொத்த குணங்களின் தொகுப்பாக அமைவது. இத்தகைய ஆளுமையைக் கொண்டு ஒருவரை அடையாளப்படுத்திட முடியும். இதனை ஒரு மனிதன் மனிதனாக வாழவும் மாமனிதனாக மேம்படவும் அவனுக்கு அடிப்படைத்தேவை ஆளுமைத்திறனாகும். (personality) இத்திறனை மேம்படுத்த (developement) மனிதன் பல களங்களில் செயல்பட வேண்டும். ஆளுமைத்திறன் என்பது ஒரு மனிதனுடைய குணங்களின் (characters) திறமைகளின் (talent) தொகுப்பாகும். 

    திருக்குறளின் தனிச்சிறப்பு:

    இலக்கியம் என்பது மனித இனத்தின் அனைத்துலக மொழியாகும். அது குறிப்பிட்ட பண்பாட்டு வரையறைகளையும் கட்டுப்பாடுகளையும் கடந்து அனைத்துலக நோக்கோடு மனிதனுடைய விருப்பு வெறுப்புகளையும் எண்ணங்களையும், எழுச்சிகளையும், வேட்கைளையும் குறிக்கோள்களையும் பிரதிப்பலிக்கிறது. இலக்கியத்தின் சிறப்பினை இலக்கியம் அளிக்கும் இன்ப நிலைபேறுடையதாக இருக்க வேண்டுமானால் மனித வாழ்க்கையை மேம்பாடுடையதாக்கும். அறநெறிக் கருத்துக்களும் அனுபவ உண்மைகளும் அதில் பெற்றுத்தான் ஆக வேண்டும். அப்பொழுதுதான் அது வாழும் இலக்கியமாக விளங்க முடியும் என்று டி.எஸ். எலியட் குறிப்பிடுகிறார். படைக்கப்பட்ட இலக்கியத்தில் முக்காலத்திற்கும் பயனுடையதாக முக்காலத்திற்கும் பொருந்துவதாக  திருக்குறள்  உள்ளது. 

    திருக்குறளில் ஆளுமை:

    திருக்குறள் மனிதனது ஆளுமைப்பண்பை மேம்படுத்துவதற்குத் தக்க வழிகாட்டியாக அமைந்துள்ளது. ஒவ்வொரு மனிதனிடத்தும் இறை அம்சம் பொருந்தியுள்ளது. அவன் தன்னை விலங்குகள் போன்றோ குற்றம்புரிந்தவன் என்றோ எண்ணி தாழ்த்திக் கொள்ள வேண்டியதில்லை நம்பிக்கையோடு வாழ வேண்டும்.  இதனை,

    வையத்திள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும்
    தெய்வத்துள் வைக்கப் படும்.     (குறள்.50)

    என்று கூறினார் திருவள்ளுவர். எனவே வாழ்வாங்கு வாழ அவன் தன் ஆளுமைப் பண்பை மேம்படுத்திக் கொள்வது அவசியம். அப்பொழுதுதான் அவன் தன்னிடம் உள்ள உயர்ந்த இறைப்பண்பை உணர்ந்து உயர்நிலையை அடைய முடியும்.

    ஒருவர் நமக்குத் தீங்கிழைத்ததாக நாம் கருதினால் உடனே அவருக்குப் பன்மடங்கு தீங்கிழைக்க விரும்புகிறோம். எவ்வளவோ நல்ல செயல்கள் சாதனைகள் செய்வதில் நம் நேரத்தை செலவிடுவதை விட்டுவிட்டு அவருக்குத் தீமை செய்வதிலேயே நமது சிந்தனையையும் செயல்திறனையும் வீணாக்கும்போது நமது மன அமைதி சீர்குலைகிறது.

    இன்னாசெய் தாரை ஒறுத்தல் அவர்நாண
    நன்னயம் செய்து விடல்.      (குறள்.314)

    என்றார் வள்ளுவர். நன்மை செய்ய நமக்கு மனம் வராவிட்டாலும் பழிவாங்கும் எண்ணத்தை விட்டுவிடுவதாலே நம் மனம் அமைதி பெற முடியும். நம் மனத்தைப் பிற செயல்களில் ஈடுபடுத்திக் கொள்ள முடியும். 

    கல்வி சிறப்பு:

    கற்றவருக்குச் சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்பு என்னும் வாக்கிற்கிணங்க கல்வியின் அவசியத்தைப் பற்றி வள்ளுவரும்,

    கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றப்பின்
    நிற்க அதற்குத் தக.    (குறள். 391) என்று குறிப்பிட்டதோடு, எண்ணும் எழுத்தும் வாழும் மனிதர்ளுக்கு உயிர். கல்வியினால் அறிவு பெருகும். ஆகையால் அனைவரும் கல்விகற்று வாழ்க்கையில் உயர வேண்டும் எனக் குறிப்பிடுகிறார்.

    சீரிய ஆளுமைப் பண்பு உடையவர்கள் எந்த ஒரு பிரச்சனையையும் துணிவோடு சமாளிக்க வேண்டும் என,

    அஞ்சாமை ஈகை அறிவூக்கம் இந்நான்கும்
    எஞ்சாமை வேந்தர்க் கியல்பு  (குறள்-382)

    என்ற குறளில் தான் எதிர்கொள்ளும் எந்த ஒரு பிரச்சினையைக் கண்டும் அஞ்சி ஒளிந்துவிடாது துணிவோடு சமாளிப்பது  சிறந்த பண்பு எனக் கூறுகிறார். 

    மன ஒழுங்கு:

    தான் மேற்கொண்டிருக்கின்ற செயல்திட்டத்தின் மீது மனதை ஒருமுகப்படுத்தி அர்ப்பணிப்பு உணர்வோடு செயல்படுகின்ற தன்மை ஒரு தலைவனுக்குத் தேவையானதாக இருக்கிறது .இதனை,

    எண்ணிய எண்ணியாங்கு எய்துப எண்ணியார்
    திண்ணியர் ஆகப் பெறின்.        (குறள்.666)என்ற குறளில் எண்ணியார் என்ற சொல் ஒருவரின் மன உறுதியைக் குறிக்கிறது. ஒரு செயலைச் செய்ய நினைப்பவர் மன உறுதிஉடைய ஆளுமைப் பண்பு கொண்டவராகத் தான் எண்ணிய எல்லா இலக்குகளையும் திட்டமிட்டப்படி தவறாது செய்து முடிப்பார்கள் என்று கூறுகிறார். மேலும்,

    கலங்காது கண்ட வினைக்கண் துளங்காது
    தூக்கம் கடிந்து செயல்.     (குறள்.668) ஏற்றுக் கொண்ட தொழிலை மனங்கலங்காமல் காலந்தாழ்த்தாமல் சோர்வில்லாமல் முயற்சியோடும் தன் மன உணர்வோடும் செய்ய வேண்டும் என்று வள்ளுவர் தன் குறள்வழி எடுத்துக் கூறுகிறார்.

    மாபெரும் செயலைச் செய்துமுடிப்பதற்கு மனவலிமைதான் அடிப்படைக் காரணமாக அமைகிறது. எத்தகைய சூழலிலும் தளராத மன வலிமையை

    உள்ளம் இல்லாதவர் எய்தார் உலகத்து
    வள்ளியம் என்னும் செருக்கு.  (குறள்.598) என்னும் குறளில் ஊக்கம் இல்லாதவர்கள் இவ்வுலகத்தில் உயர்ந்த நிலையை அடைந்து விட்டோம் என்னும் பெருமையை ஒருபோதும் அடைய மாட்டார்கள் எனக் கூறுகிறார்.

    ஒருவர் ஆளுமைப்பண்பில் சிறந்து விளங்கினால் சமூகம் அவனைப் பாராட்டும். சமூகத்திற்கேற்ற முறையில் பண்புகள் சிறந்திருத்தல் நலம்.   இதனை,

    உலகத்தோடு ஒட்ட ஒழுகல் பலகற்றும்
    கல்லார் அறிவிலா தார்.      (குறள்.140) 

    என்னதான் பல துறைகளில் தேர்ச்சிபெற்று கல்வி கேள்விகளில் சிறந்து விளங்கினாலும் உலகத்தோடு ஒத்துவாழக் கற்றிருக்க வேண்டும் என வள்ளுவர் எடுத்துக் கூறுகிறார். 

    தலைமைப் பண்பு:

    தனக்குக் கீழ் செயல்படுவர்களின் தனித்திறனை அறிந்து அவர்களுக்குரிய பணிகளை ஒதுக்கீடு செய்வது தலைமைக்குரிய தனித்திறனாகும். இதனை வள்ளுவர்,

    இதனை இதனால் இவன்முடிக்கும் என்றாய்ந்து
    அதனை அவன்கண் விடல்.      (குறள்.517) என்ற குறளில் இந்தச் செயலை இந்த முறையில் இவன் செய்து முடிப்பான் என்று தெரிந்து அச்செயலை அவனிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் எனக் கூறுகிறார்.

    சோர்வு இல்லாது அஞ்சாது சொல்வதற்கு வல்லனாகச் சொல்லின் செல்வனாக ஒருவன் திகழ்வானேயானால் அவனை யாராலும் வெல்ல இயலாது என்று அறுதியிட்டு கூறுகிறது குறள். இதனை,

    சொலல்வல்லன் சோர்விலன் அஞ்சான் அவனை
    இகல்வெல்லல் யார்க்கும் அரிது.     (குறள்.647)

    என்ற குறளில் ஒருவன் பேச்சுத் திறனோடு விளங்கினால் எதையும் வெல்ல இயலும் எனக் குறிப்பிடுகிறார்.

    உறவு மேம்பாடுக்கான வழிகள்:

    மனித உறவுகளை மேம்படுத்த வேண்டிய ஒருவர்  சினம் என்னும் தீய பண்பை அறவே ஒழிக்க வேண்டும். சினம் என்னும் தீய குணம் உடையவர்களை தீய குணமே அழித்து விடும். அதுமட்டும் இல்லாமல் நீண்ட நாட்களாகப் பாசம் கொண்ட உற்றார் உறவினர் நண்பர் ஆகியோர் அவர்களிடம் இருந்து பிரித்து விடும் இதனை வள்ளுவர்,

    சினம்என்னும் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி
    இனம்என்னும்     ஏமப் புணையைச் சுடும்.       (குறள். 306)

    என்ற குறளில் எடுத்துக் கூறுகிறார். மேலும் தீய செயல்கள் பிறர்க்கு மட்டும் இன்றி நமக்கும் தீய விளைவுகளையே ஏற்படுத்தும்; எனவே தீய எண்ணம் தீய செயல் போன்றவற்றை அறவே ஒழிக்க வேண்டும் இதனைத்

    தீயவை தீய  பயத்தலால்  தீயவை
    தீயனும் அஞ்சப் படும்.    (குறள்.202) என்று தன் குறள்வழி வள்ளுவர் எடுத்துக் கூறுகிறார். 

    முடிவுரை:

    மனிதன் ஆளுமைப் பண்போடு வாழ்வதற்குத் திருக்குறள் ஒரு வழிகாட்டி நூலாக அமைந்துள்ளது. அவற்றில் மனிதன் இறைத்தன்மை உடையவனாகவும், அவனுடைய சிந்தனையின் செல்வாக்கு, மனப்பாங்கு, கற்கும் கல்வியின் பெருமை, மனம் கலங்காத தன்மை, மன உறுதி, ஊக்கமுடைமை, பேச்சுத்திறன் போன்றவற்றில் ஆளுமை மேம்பாடு உடையவனாக விளங்க வேண்டும் என வள்ளுவர் தன் குறள்வழி எடுத்துக் கூறுகின்றார்.

    பார்வை நூல்

    1. எஸ். சுந்தரசீனிவாசன் – ஆளுமை மேம்பாடு
    2. பரிமேலழகர் உரை – திருக்குறள்

    *****

    கட்டுரையாளர் – தமிழ் முனைவர்பட்ட ஆய்வாளர்
    அய்ய நாடார் ஜானகி அம்மாள் கல்லூரி
    சிவகாசி

     

    Share

  • பொருநராற்றுப்படையில் மனிதவள மேம்பாடு

    -மு.சுமதி

    முன்னுரை:

    மனிதவள மேம்பாடு எனப்படுவது இயற்கை வளங்களையும், கனிம வளங்களையும், முறையாகக் கையாண்டு தன் ஆற்றல்களைப் பயன்படுத்தி,  மேலும் விரிவடையச் செய்வதாகும். நாட்டில் உள்ள மக்களின் கல்வி, விவசாயம், தொழில், மருத்துவம், மக்களின் ஒற்றுமை, தொழில்நுட்பம், அரசியல், பொருளாதாரம், ஒழுக்கம், நிதி, நீதி, போர்வெற்றி, பெருந்தன்மை, விருந்தோம்பல் ஆகியவற்றை விளக்குவதாகும்.

    தேவைக் கோட்பாடு:

    மனித வளமானது பணியாளார்களின் உள்ளார்ந்த திறமைகள், அவர்கள் பெற்ற அறிவு மற்றும் ஆற்றல்கள் ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. மனித இனம் மேம்பாடு அடைய வேண்டுமெனில் மனித உறவுகள் மேம்பட வேண்டும். மனித உறவுகளை மேம்படுத்த ஒவ்வொருவரின் மனமும் மேம்பட வேண்டும். ஒரு மனிதன் தன்னை மேம்படுத்திக் கொண்டு சமுதாயத்திற்குத் தொண்டாற்ற வேண்டுமென்றால் முதலில் அவன் உடல் நலத்துடன் இருப்பது இன்றியமையாததாகும். ஒரு மனிதன் பசியோடு காணப்பட்டால் அவன் திறமைகளை வெளிக்காட்ட முடியாது. எனவே பொருநர்கள் கரிகாற் பெருவளத்தானிடம் சென்று இசையை மீட்டிப் பாடல் பாடி அவனை இன்புறச் செய்து தங்கள் வறுமையைப் போக்கிக் கொள்ள முற்படுகிறார்கள்.

    பழுமரம் உள்ளிய பறவையின் யானுமவன்
    இழுமென் சும்மை இடனுடை வரைப்பின்  (பொருநர்-65) பழுமரத்தைப் பறவைகள் நாடிச் செல்வதைப் போலப் புரவலர்களை நாடி மக்கள் செல்வது இயல்பு என்று திருவள்ளுவரும் கூறியுள்ளார் இதனை,

    பயன் மரம் உள்ளப் பழுத்தற்றாற் செல்வம்
    நயனுடை யான்கட் படின்.    (குறள்.216) என்று விளக்குகிறது குறள். 

    பொருநர்களுக்கு விழாக்காலங்களில் மட்டுமே யாழை மீட்டி ஆடிப்பாடும் வேலை இருக்கும். திருவிழாக் காலங்களில் மட்டுமே அவர்களுக்கு ஊதியம் வழங்கப்படும். திருவிழா முடித்தபின் அவர்கள் வள்ளலை நாடிச் செல்வர். அவ்வாறு கரிகாலனிடம் பெரும்பரிசு வாங்கி வந்த பொருநர் மற்றொரு பொருநரை ஆற்றுப்படுத்தி அவரின் வறுமை நிலையினை மாற்றிச் செல்வச் செழிப்போடு வாழ வழிகாட்டுகிறார். 

    விருந்தோம்பல்:

    மனிதவள மேம்பாட்டில் அடிப்படைக் கூறே தேவைக் கோட்பாடு தான். மனிதனின் முதல் தேவையே அவனுடைய வயிற்றுப் பசியை நீக்குவதாகும். விருந்தினர்களைப் போற்றுதல் சமுதாய உறவுநிலை செம்மையடைய வழிவகுக்கும். விருந்து என்ற சொல்லைத் தொல்காப்பியர் புதுமை என்று குறிப்பிடுகிறார். நமக்கு அறிமுகமல்லாத புதியவர்களுக்கு அதாவது விருந்தினர்களுக்குத் தேவையான உணவு, தங்கும் இடம் போன்றவற்றைச் செய்வதே விருந்தோம்பல் தம்மைநாடி வருபவரை இன்முகத்துடன் வரவேற்று உபசரித்தல் தமிழ் மரபு ஆகும்.

    பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் நூலோர்
    தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலை.    (குறள்-322) என்ற குறள்வழி நின்று வாழ்ந்தவர்கள் சங்க காலத் தமிழர்கள். பரிசில்பெற வேண்டி வந்த பொருநரைக் கரிகாலன் அரண்மனையில் கண்டஉடன் விரைந்து வருகிறான். அவர் பாடலைக் கேட்ட  கரிகாலன் அவருக்கு வெகு அருகில் அமர்ந்தான்; தன் கண்களால் பொருநரை விழுங்கிவிடுவது போல் அன்புடன் பார்த்தான்; அந்தப் பார்வை பாணரின் உள்ளத்தைக் குளிர வைத்தது.

    பருகு அன்ன அருகா நோக்க மோடு
    உருகுபவை போல் என்பு குளிர் கொளீஇ (பொருநர் 78-79)ஒரு மனிதனின் தன்னிறைவுத்  தேவையென்பது பிறிதொரு மனிதனின் அடிப்படைத் தேவையை நிறைவேற்றுவதாகும்.

    தொழில்வள மேம்பாடு:

    ஒரு மனிதன் செய்யும் தொழிலால் மனிதவள மேம்பாடு ஏற்படலாம். ஆயர், உழவர், கூத்தர், கொல்லர்,  கம்மியர், வணிகர்.  தச்சர் ஆகியவற்றுள் தலையாயத் தொழிலாகக் கருதப்படுவது உழவுத் தொழில் ஆகும்.

    உழுதுண்டு வாழ்வாரே வாழ்வார் மற்றுஎல்லாம்
    தொழுதுண்டு பின்செல் பவர்.    (குறள்.1033)என்று வள்ளுவரும் உழவுத் தொழிலைச் சிறப்பித்துப் பாடியுள்ளார். காவிரியின் நீர் வளமையால் கரிகாலனின் நாடு செழுமையோடு காணப்படுகிறது. அங்கு விவசாயம் மேலோங்கி நெற்பயிர்களின் குவியல் மேருமலை போல காட்சியளிக்கிறது.

    “   கூனிக் குயத்தின் வாய்நெல் அரிந்து
    சூடு கோடாகப் பிறக்கி நாள்தோறும்
    குன்று எனக்குவைஇய குன்றாக் குப்பை
    கடுந்தெற்று மூடையின் இடம்கெடக் கிடக்கும்
    சாலி நெல்லின், சிறைகொள் வேலி,
    ஆயிரம் விளையுட்டு ஆக ,
    காவிரி புரக்கும் நாடு கிழவோனே” வற்றாத காவிரி நீர்ப்பாசனத்தால் உழவர் நல்ல விளைச்சலைக் கண்டு பெருமைப்படுகின்றனர். காவிரி நாடு தன் நாடு என்று வீரமுழக்கம் அடையும் அளவிற்குக் கரிகாலனின் நாட்டு மக்கள் தொழிலால் மேம்பட்டுக் காணப்படுகிறார்கள்.

    பொருநர்கள் தம் யாழை மீட்டிப் பாட்டுப் பாடும் வல்லமை படைத்தவர்கள். பாணர்கள் தங்கள் தொழில் கருவியான யாழின் மேல் அதிக பற்றுடையவர்கள். பாலையாழ் மூலம் இசைக்கப்படும் இசையை அனைவரும் இரசிப்பர். வழிப்பறிக் கொள்ளையர்கள் கூட யாழின் இசையைக் கேட்டதும், தங்கள் கொலை, கொள்ளைத் தொழிலை மறப்பர். தங்கள் கைகளில் மறைத்து வைத்துள்ள கொடிய கொலைக் கருவிகளைக் கீழே போட்டு விடுவர்.

    ஆறுஅலை கள்வர் படைவிட அருளின்
    மாறுதலை பெயர்க்கும் மருவுஇன் பாலை. (பொருநர் 21-22) என்ற பாடலின் மூலம் பொருநர்கள் தம் தொழிலில் மேம்பட்டுக் காணப்பட்டதை அறிய முடிகிறது.

    புலமை மேம்பாடு:

    பொருநர்கள் இசைக் கலையை நன்கு அறிந்தவர்கள் அக்காலத்தில் கலைஞர்கள் பிற கலைஞர்களையும் மதித்தனர்.

    கோடியர் தலைவ கொண்டது அறிந
    அறியாமையின் நெறிதிரிந்து ஒராஅது
    ஆற்று எதிர்ப்படுதலும் நோற்றதன் பயனே
    போற்றிக் கேண்மதி புகழ் மேம்படுந (பொருநர் 57-60) பரந்த உள்ளம் கொண்ட பொருநர்கள் தாம் பெற்ற நன்மையைப் பிற பொருநர்களும் பெற வேண்டும் என்ற உயர்ந்த மேம்பாட்டுடன் காணப்பட்டனர். இவ்வாறு தனிமனிதன் உடல், உள்ளம், தொழில், புலமை, ஆகியவற்றால் மேம்பாடு அடையும்போது சமுதாயமும் தானாகவே மேம்படும் நிலை உருவாகும்.

    சமுதாய உணர்வினால் ஏற்படும் மனிதவள மேம்பாடு:

    ஒருவனுக்குத் தான் வாழும் சமுதாயத்தின் மேல் பற்றும், பாசமும், தன் சமுதாயத்தில் வாழும் மக்கள் மீது அக்கறையும் இருக்க வேண்டும். கரிகாற் சோழனக்குத் தன் நாட்டில் வாழும் மக்களிடம் மட்டுமல்லாமல் தன்னை நாடி வரும் வறிய கலைஞர்கள் மீதும் அக்கறை காணப்படுகிறது.

    வறியார்க்கொன்று ஈவதே ஈகை மற்றுஎல்லாம்
    குறிஎதிர்ப்பை நீர துடைத்து.   (குறள்.221)என்ற குறளுக்கேற்ப வறியவார்களிடம் ஈகைப் பண்போடு செயல்படும் ஆளுமைத் திறன் உடையவனாகக் கரிகாலன் காணப்படுகிறான்.

    வறியவர் செல்வந்தராக மேம்படுதல்:

    ஒரு மனிதர் வறுமை உடையவரா, செல்வந்தரா, என்ற நிலையினைப் பிரித்துக் காட்டுவது அவர்களுடைய ஆடை அணிகலன்களே ஆகும். பொருநர் கரிகாலனைக் காண வரும்போது கிழிந்த வேர்வையால் நனைந்த ஆடைகளுடன் வந்தார்.

    ஈரும் பேனும் இருந்து இறைகூடி
    வேரொடு நனைந்து வேற்றுஇழை நுழைந்த
    துன்னற் சிதாஅர் துவர நீக்கி  (பொருநர் 79-81) வறுமையால் வாடிநின்ற பொருநர்களின் ஆடைகளைக் களைந்து அதி அற்புதமான நூலிழையால் செய்யப்பட்ட புத்தம்புது ஆடைகளைக் கொடுத்து அணியச் செய்தான்; அந்த ஆடையில் பூ வேலைப்பாடு நெய்து தரத்தில் பாம்பின் தோலை ஒத்திருந்தது.

    நோக்கு நுழைகல்லா நுண்மைய பூக்கனிந்து
    அரவுஉரி அன்ன, அறுவை நல்கி,
    மழைஎன மருளும் மகிழ்செய் மாடத்து,
    இழைஅணி வனப்பின் இன்நகை மகளிர்
    போக்குஇல் பொலங்கலம் நிறைய பல்கால்
    வாக்குபு தரத்தர வருத்தம் வீட
    ஆர உண்டு பேரஞர் போக்கி
    செருக்கொடு நின்ற காலை (பொருநர் 82-89)

    விருந்தினர்களுக்கு ஆடைகள் மட்டும் நல்காமல் அரண்மனையில் உள்ள பணிப்பெண்களை நடனமாடி விருந்தினர்களின் மனம் மகிழ்ச்சி அடையுமாறு அவர்களுக்குப் பொன்னால் ஆகிய கிண்ணத்தில் கள் நிறையக் கொடுப்பார்கள். அவர்களின் கவலை அனைத்தும் மறந்து மனம் இன்பமடையும் பாணர்கள் இன்பமுற்று தங்கள் ஊருக்குப் புறப்படுகிறோம் என்று கூறினால் இன்னும் சிறிது நாள் தங்கும்படிச் சொல்வான் கரிகாலன். யானைகளையும் அதன் குட்டிகளையும் பரிசில்களையும் கொடுத்து அனுப்புவான்; விருந்தினர் கிளம்பும்போது அவர்களுடன் ஏழு அடி பின் சென்று இன்முகத்தோடு வழியனுப்புவான்.

    கரிகாலனின் நுண்ணறிவு மேம்பாட்டுத் திறன்:

    கரிகாலன் தன் அன்னையின் கருவில் இருக்கும்போதே அரசாளும் தகுதி பெற்றவன். கரிகாலனின் தந்தை இளஞ்சேட்சென்னி அவன் பிறப்பதற்கு முன்பே உயிர்நீத்தார். ஆகவே கரிகாலனுக்கு கருவில் வளரும் போதே அரசருக்குண்டான தகுதி கிட்டியது. பெரும்பாலான உளவியலாளர்கள், மரபுத்தன்மை, சுற்றுச்சூழல் ஆகிய இரண்டும் நுண்ணறிவு வளர்ச்சிக்கு உதவுவதாக நம்புகின்றனர். ஒருவரின் நுண்ணறிவுக்கு மரபுப்பண்பு மட்டும் 80 சதம் பொறுப்புடையது. மீதமுள்ள 20 சதம் நுண்ணறிவு வளர்ச்சியைப் புற உலகில் கல்வி, சூழ்நிலை இவற்றிடம் இருந்து கற்றுக் கொள்கிறார்கள். எனவே கரிகாலன் மன்னர் பரம்பரையை உடையவன் ஆதலால் சிறு வயதிலேயே அவனிடம் நுண்ணறிவு வெளிப்பட்டுக் காணப்படுகின்றது.

    கரிகாலனிடம் ஒரு வழக்கு தீர்ப்புக் கேட்டு வருகின்றது. வழக்கை உரைக்க வந்தவர்கள் இவன் சிறுவன் இவனால் எப்படி தீர்ப்பு கூற முடியும் என்று ஐயம் கொள்வதை அறிந்த கரிகாலன் வயது முதிர்ந்தவர்போல் வேடம் புனைந்து கொண்டு அறங்கூறு அவையத்து இருந்த வழக்கை ஆராய்ந்து முடிவு கூறினான். அம்முடிவு நீதியோடு பொருந்தி ஒத்திருந்ததைக் கண்டு அவ்வழக்காளரும் பிறரும் மகிழ்ந்தனர் என்ற செய்தியை,

    இளமை நாணி முதுமை எய்தி
    உரை முடிவு காட்டிய உரவோன் மருக   (மணிமேகலை.107- 108) என்று மணிமேகலையிலும்

    ‘உரை முடிவு காணான் இளமையோன் என்ற
    நரைமுது மக்கள் உவப்ப – நரை முடித்து
    சொல்லால் முறைசெய்தான் சோழன் குலவிச்சை
    கல்லாமற் பாகம் படும்’ (பழமொழி -21) என்ற பழமொழி நானூற்றில் வரும் பாடலாலும் அறிய முடிகிறது. 

    கரிகால் வளவனது பேராண்மை:

    தன் நாட்டு மக்களையும், இயற்கை வளங்களையும், பாணர்களையும் பாதுகாக்கும் கரிகாலன பிற மன்னர்களோடு போரிடும்போது அவனின் முகம் சீற்றம் அடையும்; கரிகாலனின் சீற்றத்திற்கு அசுரர்களை வென்ற முருகக் கடவுளின் சீற்றம் உவமையாகக் கூறப்படுகிறது.

    பவ்வ மீமிசைப் பகற்கதிர் பரப்பி
    வெவ்வெஞ் செல்வன் விசும்பு படர்ந்தாங்கு
    பிறந்து தவழ் கற்றதன் தொட்டு சிறந்த நன்
    நாடு செகிற் கொண்டு நாள்தொறும் வளர்ப்ப (பொருநர் 135-138) கதிரவன் காலையில் உதித்ததும் கடலின்மீது தன் சுடர்களைப் பரப்புவான் பின்னர் மெல்ல வானுக்குச் சென்று அங்கும் தன் கதிர்களைப் பரப்பி உலகிற்கு ஒளியைத் தருவான். கதிரவன் போன்று கரிகாலனும் பிறந்து தன் தாய்நாட்டைத் தன் பேராண்மையால் காத்தவன். பிற நாட்டையும் தன் வீரத்தால் தமக்குரிய நாடாக்கிக் கொண்டவன். பொருநர் ஆற்றுப்படையில் முடத்தாமக் கண்ணியார் கரிகாலனின் வீரத்திற்கு முருகனையும் அவனின் ஆட்சி எல்லைக்கு கதிரவனின் கதிர்களையும் உவமையாகக் கூறுவதிலிருந்து அவன் பேராண்மை படைத்தவன் என்பதை உணர முடிகிறது.

    கரிகாலன் சிறுவயதிலேயே போரில் பகைவரை வென்றவன் என்பதற்குத் தாய்ப்பால் அருந்தும் குட்டிப் பருவத்தில் இருக்கும் யாளி உவமையாகக் கூறப்படுகிறது. யாளி (அரிமா சிங்கம்) குடடிப் பருவத்திலேயே பெரிய யானையை வேட்டையாடிவிடும் அதைப் போலவே கரிகாலனும்

    வெண்ணித் தாக்கிய வெருவரு நோன்தாள்
    கண் ஆர்கண்ணி, கரிகால் வளவன்
    தாள்நிழல் மருங்கின் அணுகுபு குறுகித்
    தொழுதுமுன் நிற்குவிர் ஆயின்      (பொருநா் 147-150 ) பனம்பூ மாலையை அணிந்த சேரனையும் வேம்பு மாலையை அணிந்த பாண்டியனையும் வெண்ணி என்ற இடத்தில் போரிட்டு அவர்களை வென்றவன்; ஆத்தி மாலையை அணிந்த கரிகாலன் பகைவரின் சதியால் அவனின் கால்கள் தீக்கிரையாயின ஆகவே அவன் கரிகாலன் என்று அழைக்கப்பட்டான்.

    உருவுகண்டு எள்ளாமை வேண்டும் உருள்பெருந்தேர்க்கு
    அச்சுஆணி அன்னார் உடைத்து. (குறள்.667) உருவத்தால் சிறியவர்கள் என்று யாரையும் இகழக் கூடாது. கரிகாலன் சிறு வயதிலிருந்தே நுண்ணறிவு கொண்டும் சேரர், பாண்டியர்களை அழித்துத்தன் நாட்டைக் காக்கும் பேராண்மை படைத்தவனாகவும் காணப்படுகிறான். கரிகாலன் சிறுவயதிலேயே பெரிய வினைகளைக் கொண்டு உய்க்கும் திட்பம் உடையவனாக, ஆளுமைப் பண்போடு சங்க இலக்கயங்களில் தனக்கென ஓர் இடம்பிடித்துள்ளான் என்பதில் ஐயமில்லை

    படைகுடி கூழ்அமைச்சு நட்புஅரண் ஆறும்
    உடையான் அரசருள் ஏறு     (குறள். 381)

    அரசருள் தலைவன் ஆவதற்குத் தகுதி உடையவனிடம் நல்லபடை, நல்ல குடிமக்கள், நல் உணவு, தேவையான அளவுக்கு உற்பத்தி ஆகும். சூழல், நல்ல அமைச்சர் நம்பிக்கைக்குரிய நண்பர்கள், நல்ல இயற்கை அரணும், செயற்கை அரணும் இருத்தல் வேண்டும். இப்பண்புகள் அனைத்தும் ஒருசில மன்னர்களிடம் மட்டுமே காணப்படும். சங்க இலக்கியமான பொருநராற்றுப் படையில் கரிகாற் பெருவளத்தானிடம் திருக்குறள் கருத்தில் உள்ள அனைத்துப் பண்புகளும் நிறைந்து காணப்படுவதை அறிய முடிகிறது.

    முடிவரை:

    இவற்றான், கரிகாற் சோழன் என்ற மன்னன் தன்னை மட்டும் அல்லாமல் தன்னுடைய சமுதாயத்தையும் மேம்படுத்துபவனாகக் காணப்படுகிறான் என்பதையும், மனிதவள மேம்பாடு பற்றிய கோட்பாடு சங்க இலக்கியமாகிய பொருநராற்றுப்படையில் இடம் பெற்றிருப்பதால் அக்கால மக்களின் பண்பட்ட மனநிலையையும் நம்மால் அந்நூல்வழி அறிந்துகொள்ள முடிகிறது.

    பார்வை நூல்கள்

    1.பத்துப்பாட்டு மூலமும் உரையும் – முனைவர் இரா.மோகன்

    2. சங்க இலக்கியத் தேன் துளிகள் – சி.டி.சங்கர நாராயணன்.

    3. இலக்கியமும் நவீன வாசிப்பும் – சி.சரவணஜோதி

    *****

    கட்டுரையாளர் – தமிழ் முனைவர்பட்ட ஆய்வாளர்
    அய்யநாடார் ஜானகி அம்மாள் கல்லூரி
    சிவகாசி.

     

    Share

  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல் . . . . (282)

    சக்தி சக்திதாசன்

    அன்பினியவர்களே !

    அன்பான வணக்கங்களுடன் அடுத்தொரு வாரத்தில், அடுத்தொரு மடலுடன் உங்களிடையே உலவ வருகிறேன். ஓடி,ஓடிக் களைக்கவில்லை உலகம், பாடிப் பாடிச் சலிக்கவில்லை குயில், பேசிப் பேசி ஓயவில்லை கிளி, வீசி, வீசி ஓயவில்லை காற்று, பொழிந்து, பொழிந்து வற்றவில்லை மழை, ஒளிர்ந்து, ஒளிர்ந்து அழியவில்லை ஆதவன், தேய்ந்து, தேய்ந்து தன்னை முழுவதுமாய் முடிக்கவில்லை நிலா. ஆம் இவையெல்லாம் எமக்கு இயற்கையன்னை தந்த பரிசு. இவைகளெல்லாம் தமக்களிக்கப்பட்ட கடமைகளை காலத்தோடு நிறைவேற்றிக் கொண்டேயிருக்கின்றன. யாருக்கு தம்முடைய தேவை இருக்கிறதோ? அன்றி யாருக்குத் தேவைப்படவில்லையோ? எனும் கவலையின்றி ஓய்வின்றி தமது கடமைகளை ஆற்றிக்கொண்டேயிருக்கின்றன. ஆனால் மனிதர்கள் மட்டும் . . . . உங்களின் முடிவுக்கே விட்டு விடுகிறேன்.

    ப்ரெக்ஸிட் எனும் அந்தப்பெரிய குழி தோண்டப்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கிறது. அதைச்சுற்றிய வாதங்களும், பிரதிவாதங்களும் ஓயாமல் நிகழ்ந்து கொண்டேயிருக்கின்றன. இதுவரை அந்த ப்ரெக்ஸிட் எனும் சுழியினுள் சிக்கித் தவித்துக் கொண்டிருந்த எமது பிரதமர் தெரேஸா மே அவர்கள் அதற்போது அந்தச் சுழலுக்குள் இருந்து மெதுவாக தனது தலையை உயர்த்தியுள்ளார். அவரது தலை மட்டுமே தெரிகிறது உடல் இன்னமும் அந்தச் சுழிக்குள் தான் அகப்பட்டு இருக்கிறது. அப்படியே உள்ளே இழுபட்டு விடும் அபாயம் அவரை விட்டு இன்னமும் அகலவில்லை. இங்கிலாந்துப் பாராளுமன்றம் தனது கோடைகால விடுமுறையைக் கழித்துக் கொண்டிருப்பதால் அவர் இன்னமும் கடித்துக் குதறப்படாமல் இருக்கிறார். இந்த நிலையில் தான் அவரது கால் முதன்முறையாக ஆபிரிக்க கண்டத்தினுள் பதிந்திருக்கிறது. தென்னாபிரிக்காவில் தனது உத்தியோகபூர்வ விஜயத்தை முடித்துக் கொண்டு நைஜீரியா நாட்டினுள் நுழைந்திருக்கிறார். அவரது இந்த விஜயம் பற்றி அவர் ப்ரெக்ஸிட் எனும் நிகழ்வு முடிந்த பின்னால் ஜக்கிய இராஜ்ஜியம் தனது எதிர்கால வியாபார விஸ்தரிப்புகளை மேற்கொள்ளுவதற்கு ஏதுவாக அமையும் எனும் வகையில் கருத்துத் தெரிவித்திருக்கிறார்.

    பிரதமர், அடுத்த வருடம் மார்ச் 29ம் திகதி ஐக்கிய இராஜ்ஜியம் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திலிருந்து உத்தியோகபூர்வமாக முற்றாக வெளியேறிய பின்னால் அதிககாலம் தனது பதவியில் நீடித்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்பது கணிசமான அரசியல் அவதானிகளின் கணிப்பாகும். அதற்கு ஏதுவாக சமீபத்தில் பிரதமரின் ப்ரெக்ஸிட் சம்பந்தமாக ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் செய்யப்போகும் உடன்பாட்டைப் பற்றிய அறிக்கையை எதிர்த்து தனது பதவியை இராஜினாமாச் செய்த முன்னால் வெளியுறவு அமைச்சர் பொரிஸ் ஜான்சன் தொடர்ந்து பிரதமருக்கு எதிரான பல பத்திரிக்கை அறிக்கைகளை வெளியிட்ட வண்ணமிருக்கிறார். வருகின்ற அக்டோபர் மாதம் நடைபெறவிருக்கும் பிரதமரின் அரசியல் கட்சியான கன்சர்வேடிவ் கட்சியின் வருடாந்தர மகாநாட்டின் போது பிரதமருக்கு எதிரான சவால் பொரிஸ் ஜான்சனிடமிருந்து வரலாம் என்பது பொதுவான கருத்தாக இருக்கிறது. ஆனால் நமது பிரதமரும் சளைத்தவரல்ல ! இந்த வெளிநாட்டுப் பயணத்தின் போது உடன் சென்ற ஊடகவியலாளருக்கு அளித்த பேட்டியில் எவ்வகையான எதிர்ப்பு எவரிடமிருந்து வரினும் அதனை நான் எதிர்கொண்டு வெற்றிகொள்வேன் என்றும் எமது இந்த அரசியல் பயணம் எனது நாட்டு மக்களின் வாழ்வைச் சுபீட்சமாக்கும் நோக்கம் ஒன்றையே குறிக்கோளாகக் கொண்டுள்ளது என்றும் கூறியுள்ளார். தென்னாபிரிக்காவில் அவரை வரவேற்ற ஒரு பாடாசலை மாணவர்களின் நடனத்தில் தானும் இணைந்து ஆடிவிட்டாரே ஒரு நடனம் பாருங்கள் ! பார்த்த பொரிஸ் ஜான்சன் கூடக் கலங்கியிருப்பாரோ ?

    இதுவெல்லாம் இப்படியிருக்க எமது ட்ரம்ப் அண்ணா எப்படியிருக்கிறார் ? ஐக்கிய அமெரிக்காவின் ஒரு இராணுவக் கதாநாயகர் என்று வருணிக்கப்படும், அமெரிக்க குடியரசுக் கட்சியின் முன்னால் ஜனாதிபதி வேட்பாளர் ஜான் மக்கெயின் அவர்களின் மறைவின் போதும் சர்ச்சையைக் கிளப்ப எமது அண்ணா தவறவில்லை. அமெரிக்க வியட்நாம் யுத்தத்தின் போது போரில் ஈடுபட்டிருந்த ஜான் மக்கெயின் அவர்கள் இரு இராணுவக் கைதியாக பிடிபட்டு பல சித்திரவதைகளுக்குள்ளாக்கபட்டு பின்னர் விடுவிக்கப்பட்ட போது அமெரிக்கா முழுவதனாலுமே நாட்டுத் தியாகியாக மதிக்கப்பட்டவர். அவர் பின்பு அரசியலில் ஈடுபட்டு ஓபாமா அவர்களுக்கு எதிராகப் போட்டியிட்டு தோல்வியைத் தழுவியவர். எப்போதும் தமது கருத்துக்களை அது தனது கட்சியின் கொள்கைகளுக்கு எதிரானதாக இருந்தாலும் கூட துணிந்து உரைத்து வந்தவர் ஜான் மக்கெயின். அவர் எமது ட்ரம்ப் அண்ணாவின் பல செய்கைகளை மிகக் கடுமையாக விமர்சித்து வந்தவர். ஒரு சமயம் அவரைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில் ட்ரம்ப் அண்ணா அவர்கள் எதிரிகளால் கைப்பற்றப்படாமல் போரிடும் வீரர்களே தியாகிகள் , கைப்பற்றப்பட்ட ஜான் மக்கெயின் அல்ல என்று ஒரு சர்ச்சையைக் கிளப்பியிருந்தார். கடந்தவாரம் ஜான் மக்கெயின் அவர்கள் புற்றுநோய் காரணமாக இயற்கையெய்தியது அனைவரும் அறிந்ததே. அப்போது அமெரிக்காவில் அனைத்து முக்கிய ஸ்தலங்களில்லும் அமெரிக்கக் கொடி அரைக்கம்பத்தில் பறக்கவிடப் பட்டிருந்தது. ஆனால் ட்ரம்ப் அண்ணாவின் வெள்ளை மாளிகையில் ஒரே ஒருநாள் மட்டுமே அரைக்கம்பத்தில் பறந்தது. கொதித்தெழுந்தனர் அமெரிக்கர்கள். ஊடகங்கள் அனல் கக்கின. பயந்து விட்டார் ட்ரம்ப் அண்ணா என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்களேன் ! இறக்கி விட்டார் கொடியை மீண்டும் அரைகம்பத்தில்.

    போகப் போகத் தெரியும். . . . இந்தப் பூவின் வாசம் புரியும் . . . .

    மீண்டும் அடுத்த மடலில்

    அன்புடன்

    சக்தி சக்திதாசன்

    http://www.thamilpoonga.com
    http://www.facebook.com/sakthi.sakthithasan

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    180830 Dialogue with Arjuna A4 watercolour graphite 100dpi lr

    பாரங்கே பர்த்தனே, போர்ரதம் காத்திருக்கு
    யார்கண்கள் பட்டதோ யாமறியோம் -தேரின்
    கொடியுச்சி நீலகண்டர்(அனுமார் ருத்திரன் அம்சம்) கொக்கரிப்புகரிப்பு வெற்றி!
    மடியுச்சி கொண்டதேன் மண்டு….!

    ”கலக்கம் உறாதே விலக்கொணா கர்மம்
    நிலத்தில் பிறப்பும் இறப்பும் -இலக்கணம்
    பார்க்க இதுகவிதை இல்லைகாண் பார்த்தனே
    பார்த்தால் புசிக்கும் பகை”….கிரேசி மோகன்….!

     

    Share