Blog

வாக்குரிமைக்காகப் போராடிய இளவரசி

— தேமொழி.

“நாட்டின் செலவினங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் முடிவுகளை எடுக்கும் செல்வாக்கு எனக்கு இல்லாததால் முழுமனதுடன் வரி செலுத்த என்னால் இயலவில்லை. நான் அளிக்கும் வரிப்பணத்தில் ஊதியம் பெறும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கவும் எனக்கு வாய்ப்பில்லை. இது சற்றும் முறையன்று. இங்கிலாந்து என்று மகளிருக்கு வாக்குரிமை அளித்து, என்று எனது குடியுரிமைக்கு மதிப்பு கொடுக்கிறதோ அன்று நிச்சயமாக முழு விருப்பத்துடன் நான் நாட்டின் பராமரிப்பிற்காக வரி அளிப்பேன். நாட்டின் நலத்தில் எனக்கு சார்பாண்மை தகுதி இல்லாதபொழுது, நாட்டிற்கு வரி செலுத்தும் தகுதியை மட்டும் நான் பெற்றுள்ளதாக ஏன் கருதப்படவேண்டும்?”

நூறாண்டுகளுக்கு முன்னர் … இருபதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில், இங்கிலாந்தில் பெண்கள் வாக்குரிமை கேட்டு உரிமைக்குரல் எழுப்பிப் போராடிய காலகட்டத்தில், அரசுக்கு வரி கொடுக்க மறுத்ததற்காகத் தொடுக்கப்பட்ட வழக்கில் நீதிமன்றத்தில் இவ்வாறு கேள்வி எழுப்பியவர் இளவரசி சோஃபியா துலிப் சிங் (Princess Sophia Duleep Singh).

சர்பாண்மையற்ற வரிவிதித்தல் கொடுங்கோன்மை (taxation without representation is tyranny) என்று உரிமைக்குக் குரல் கொடுத்த இந்தப் பெண்ணியவாதி இளவரசி சோஃபியா துலிப் சிங்கின் பின்னணி இந்தியாவுடன் தொடர்புகொண்டது என்பது மேலும் வியப்பு தருவது. ஆம், இவர் சீக்கியப் பேரரசை உருவாக்கியவரும், பஞ்சாப் சிங்கம் என்ற சிறப்பு பெற்றவருமான மன்னர் ரஞ்சித் சிங்கின் (Maharaja Ranjit Singh, the Lion of Punjab)வம்சாவளி. சோஃபியா மன்னரின் மகன்வழிப் பேத்தி.

ஆகஸ்ட் 8, 1876 இல் இளவரசி சோஃபியா துலிப் சிங் (Princess Sophia Alexdrowna Duleep Singh), அரசர் துலிப் சிங் மற்றும் அரசி பம்பா (Maharaja Duleep Singh and Maharani Bamba Muller) ஆகியோரின் ஆறு குழந்தைகளில் ஒருவராகப் பிறந்தார். தாய்வழிப் பாட்டியின் நினைவாக சோஃபியா என்று பெயர் சூட்டப்பட்டார். அப்பொழுது இங்கிலாந்து பேரரசி விக்டோரியா இவரது காட் மதர் (godmother) ஆகப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார்.

சோஃபியாவும், அவரது சகோதரர்களான இளவரசர்கள் விக்டர், ஃபிரெடெரிக், ஆல்பெர்ட் எட்வர்ட் ஆகியோரும், சகோதரிகளான இளவரசிகள் பம்பா, கேதரின் ஆகியோரும், இங்கிலாந்தின் நார்ஃபோல்க் பகுதியில் எல்வெடன் (Elveden in Norfolk) மாளிகையில் அரசகுடும்பம் பெறும் அனைத்து மரியாதைகளுடனும், வசதிகளுடனும் இங்கிலாந்தின் பிரபுக்கள் போன்ற தகுதியில் கவலையற்ற வாழ்க்கையையே வாழ்ந்தனர். இளவரசி சோஃபியா துலிப் சிங்கும், அவரது தந்தை துலிப் சிங்கும் பேரரசி விக்டோரியாவின் அன்பிற்குரியவர்கள், அத்துடன் இளவரசி சோஃபியா துலிப் சிங் இங்கிலாந்துப் பேரரசியின் ‘காட் டாட்டர்’ (goddaughter)என்ற சிறப்பும் பெற்றவர் என்பது அவர்களது மேல்குடித்தகுதிகளை விளக்கும் அடையாளங்கள்.

அரசர் துலிப் சிங் இந்திய சீக்கியப் பேரரசின் இறுதி மன்னர்

சோஃபியாவின் தந்தை அரசர் துலிப் சிங் இந்தியாவின் சீக்கியப் பேரரசின் இறுதி மன்னர். சீக்கியப் பேரரசை உருவாக்கிய, “பஞ்சாப் சிங்கம்” என்று புகழப்பட்ட பேரரசர் ரஞ்சித் சிங்கின் எஞ்சிய கடைசி மரபு வழித் தோன்றல் அரசர் துலிப் சிங். பஞ்சாபின் சீக்கிய சிற்றரசுகளை ஒருங்கிணைத்து, ஆப்கானில் இருந்து படையெடுத்து வந்து தொல்லை கொடுத்துக் கொண்டிருந்த ஆப்கானியர்களை விரட்டியடிக்கும் வகையில் அதனை ஒரு பேரரசாக விரிவுபடுத்திச் சிறப்புற ஆட்சி செய்தவர் பேரரசர் ரஞ்சித் சிங். பேரரசர் ரஞ்சித் சிங் சீக்கிய குல மரபுகள் எனப் போற்றப்படும் நீதிக்கும் நேர்மைக்காகவும் போராடுவது, வலுவற்றவர்களுக்கும் ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கும் ஆதரவாகவும், உறுதுணையாகவும் இருப்பது போன்ற பண்புகளின் இருப்பிடமாக இருந்தவர். இவரது ஆட்சிக்காலம் மிகவும் சிறப்புற்று விளங்கியது.

மன்னர் இறந்த பிறகு இங்கிலாந்தின் கிழக்கிந்திய நிறுவனம் முன்னெடுத்த இரண்டு ஆங்கிலோ- சீக்கியப் போர்களின் முடிவில் சீக்கியப் பேரரசு ஆங்கில அரசின் பகுதியாக இணைத்துக் கொள்ளப்பட்டது. அந்த ஆவணத்தில் கையெழுத்திட்ட மன்னர் துலிப் சிங்கிற்கு அப்பொழுது வயது பதினொன்று. துலிப் சிங்கிற்கு ஆதரவாகப் புரட்சிகள் தோன்றி, சீக்கியப் பேரரசு மீண்டும் துலிப் சிங்கினால் தழைத்து விடாது இருக்கத் திட்டமிட்ட ஆங்கில அரசு அவரை இங்கிலாந்திற்கு நாடுகடத்தியது. அவரது தோற்றத்தால் கவரப்பட்ட இங்கிலாந்து பேரரசியின் அன்பைப் பெற்ற துலிப் சிங்கிற்கு அரசு மானியமும் அரச விருந்தினர் தகுதியில் தக்க மரியாதைகளும் கிடைத்தன.

காலப்போக்கில் இங்கிலாந்து அரசினால் தான் ஏமாற்றப்பட்டதாக உணர்ந்த துலிப் சிங், தனது உரிமையை நிலைநாட்ட மற்ற ஐரோப்பிய அரசுகளிடம் உதவியை எதிர்பார்த்தார். அவரது முயற்சிகள் எதுவும் பலனளிக்கவில்லை. இந்தியாவிற்குத் திரும்ப அவர் மேற்கொண்ட முயற்சிகள் யாவும் இங்கிலாந்து அரசால் வழியில் தடை செய்யப்பட்டு, அவர் இங்கிலாந்திற்கே மீண்டும் திருப்பி அனுப்பப் பட்டார். இத்தோல்வியை ஏற்றுக் கொள்ள இயலாத அவர் தனது மாளிகை, குடும்பம், இங்கிலாந்து வாழ்க்கை என அனைத்தையுமே புறக்கணித்துவிட்டு ஃபிரான்ஸ் நாட்டில் தங்கிவிட்டார்.

அவரால் கைவிடப்பட்ட மனைவி இங்கிலாந்திற்குத் திரும்பிய பிறகு துயரம் தாளாமல் மதுவுக்கு அடிமையாகி தனது உடல் நலத்தை அழித்துக் கொள்ளத் துவங்கினார். சோஃபியாவிற்கு அவரது 11 ஆவது வயதில் டைஃபாய்ட் (typhoid) காய்ச்சல் வந்த பொழுது இளவரசியின் படுக்கை அருகே இரவும் முழுவதும் பணிவிடை செய்த அரசியாருக்கும் நோய் தொற்றி கோமாவில் விழுந்து இறந்தார். அரசகுல வாரிசுகளை துலிப் சிங்கின் ஊழியரும் அவரது மனைவியாரும் வளர்ப்புப் பிள்ளைகளாக ஏற்றுக் கொண்டனர்.

இளவரசி சோஃபியா துலிப் சிங்

மனைவி இறந்த இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் மற்றொரு பெண்ணை மணம் முடித்து அவர் மூலம் மேலும் இரு பெண்களுக்குத் தந்தையான துலிப் சிங் பாரீசிலேயே வசித்தார். ஆனால், சோஃபியாவின் தாய் இறந்த சில ஆண்டுகளில், சோஃபியாவிற்கு 17 வயதாகும்பொழுது அரசர் துலிப் சிங் தனது 55 ஆவது வயதில், பாரிஸ் விடுதி ஒன்றில் உடல்நலக் குறைவால், துயரத்துடன், தனியே துணையின்றி இறந்தார். பெற்றோரை இழந்த பிறகு அவர்கள் வாழ்ந்த மாளிகையை விற்று கடனில் இருந்து மீண்ட சகோதர சகோதரிகள் மிச்சமிருந்த சொத்தை தங்களுக்குள் பிரித்துக் கொண்டனர். பெற்றோரை இழந்த மூன்று சகோதரிகளையும் பேரரசி விக்டோரியா தனது பொறுப்பில் ஏற்று அவர்கள் வாழ லண்டனில் அரசகுடும்பத்தின் மாளிகைகளில் ஒன்றை வாடகையின்றி வழங்கி, தனது காட் டாட்டர் சோஃபியா வசதியுடன் வாழ அரச உதவித் தொகையும் அளித்தார்.

சகோதரிகளுடன் லண்டன் வாழ்க்கையில் இளவரசி சோஃபியா (கையில் விசிறியுடன் அமர்ந்திருப்பவர்)

பரபரப்பான லண்டன் நகர வாழ்வை மேற்கொண்டு, செல்வச் சிறப்புடன், அரசகுடும்ப மரியாதையுடன், இளமையும் அழகும் நிரம்பி, நாகரிக மங்கையாக இருந்த சோஃபியா புகழ் பெற்றவராகவும் இருந்தார். விதம் விதமாக உடையணிந்து, கேளிக்கை விழாக்களில் பொழுதைக் கழித்து, பத்திரிக்கைகளில் புகைப்படங்களுடன் அனைவரது கவனத்தையும் கவர்ந்தார். மிதி வண்டி ஓட்டுவது, செல்ல வளர்ப்பு நாய்கள் வளர்த்து போட்டிகளில் பங்குபெறச் செய்து வெற்றி பெறுவது என்று வாழ்ந்த அவரது நடவடிக்கைகளில் பொதுமக்களும் ஆர்வம் காட்டினர், பத்திரிக்கைகளும் அவர்களது ஆர்வத்திற்குத் தீனி போடும் வண்ணம் சோஃபியா பற்றிய செய்திகளைத் தொடர்ந்து வெளியிட்டு வந்தன. இவ்வாறு உல்லாசமாக வாழ்ந்த இளவரசியின் வாழ்வும் அவ்வாறே தொடர்ந்திருக்கக் கூடும். ஆனால், அவர் தனது வாழ்வின் நோக்கம் வேறு என்று முடிவு செய்து, தனது வாழ்க்கையை மாற்றி அமைத்துக் கொள்ளக் காரணம் அவர் இந்தியாவிற்குத் தனது சகோதரி பம்பாவுடன் மேற்கொண்ட பயணம். இப்பயணம் தந்த மாறுதல்களைத் தனது நாட்குறிப்பில் பதிவு செய்துள்ளார் சோஃபியா, அது இங்கிலாந்து நூலகத்தில் ஒரு பகுதியாகவும் விளங்குகிறது.

இளவரசி சோஃபியா துலிப் சிங்கின் நாட்குறிப்பு

தனது சகோதரி பம்பாவின் விருப்பத்திற்காக 1907 ஆண்டு முதன்முறையாகத் தனது முப்பதாவது வயதில் இந்தியாவிற்குப் பயணமானார் சோஃபியா. லாகூர், அமிர்தசரஸ் ஆகிய நகரங்களுக்கும், பஞ்சாபின் பல பகுதிகளிலும் பயணம் செய்த சகோதரிகளை மக்கள் ஆர்வமுடன் எதிர்கொண்டனர். தங்களது முன்னாள் பேரரசர் ரஞ்சித் சிங்கின் பேத்திகள் என்று அன்பு செலுத்தினர். இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வீரரும், மகாத்மா காந்தியின் அரசியல் குரு என்று போற்றப்படுபவருமான கோபாலகிருஷ்ண கோகலேவையும், மற்றொரு புரட்சி வீரர் லாலா லஜபதி ராயையும் சந்தித்தனர். தனது பாட்டனாரின் அருமையையும், தனது பாரம்பரியத்தின் பெருமையையும் உணரத் துவங்கினார் இளவரசி சோஃபியா. நன்முறையில் ஆண்ட ஒரு மன்னரின் மறைவிற்குப் பின்னர் ஆங்கில அரசின் தன்னலப்போக்கினால், பஞ்சாப் பகுதியில் விவசாயம் நலிவடைந்து மக்கள் ஏழ்மையில் இருப்பதையும், இங்கிலாந்து நகர வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிட்ட பொழுது இங்கிலாந்தில் வசதியுடன் வாழ்வோருக்கும், இந்தியாவின் சுதந்திர வாழ்விற்காகப் போராடி இன்னலுறுவோருக்கும் உள்ள வேறுபாடு இளவரசியின் வாழ்வில் ஒரு மாறுதலை ஏற்படுத்தியது.

லாலா லஜபதிராய்

சுதந்திரத்திற்காகக் குரல் கொடுத்த லாலா லஜபதிராயின் கூட்டத்தில் கலந்து கொண்ட சகோதரியரை கூட்டத்தினருக்கு ‘பஞ்சாப் சிங்கத்தின் பேத்திகளைப் பாருங்கள்’ என்று இளவரசிகளை அறிமுகப்படுத்தி, அவர்கள் ஆங்கிலேயரை எதிர்க்கவேண்டியத் தேவையை வலியுறுத்திய பொழுது கூட்டத்தினர் அவரது உரையால் ஈர்க்கப்பட்டது போல இளவரசியும் அவரது உரையால் ஈர்க்கப்பட்டார். மக்களின் நல்வாழ்விற்காகப் போராடிய தனது பரம்பரையின் சிறப்பை உணர்ந்தார். மக்களிடம் இளவரசிகள் பெற்ற வரவேற்பு ஆங்கில அரசை கலங்கச் செய்தது. எதற்காக துலிப் சிங்கை இளவயதிலேயே இந்தியத் தொடர்புகளைத் துண்டித்து, தாயையும் சந்திக்க அனுமதிக்காது, இங்கிலாந்திற்கு நாடுகடத்தி புரட்சி ஏற்படுவதைத் தவிர்த்தார்களோ, அது இப்பொழுது மன்னர் ரஞ்சித் சிங்கின் வாரிசுகளால் உருவாகிவிடும் வாய்ப்பு இருப்பதை உணர்ந்து அவர்கள் இளவரசிகள் இந்தியாவை விட்டு வெளியேறுவதை விரும்பினார்கள்.

இங்கிலாந்திற்குத் திரும்பினார் இளவரசி சோஃபியா. ஆனால், முன்னர் இருந்த உல்லாச வாழ்க்கையை வாழவிரும்பிய லண்டன் நகர நாகரிக மங்கையாக அல்ல, மாறாக, தனது வாழ்க்கைக்குப் பொருள் தேடிய ஒருவராக, ஒரு போராளியாக. தனது முப்பதாவது அகவையில், மூதாதையரின் போர்க்குணப் பெருமை உணர்ந்து, அவர்கள் ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கும், வலிமையற்றவர்களுக்கும் குரல் கொடுத்த பண்பினை உணர்ந்த இளவரசி சோஃபியா, இங்கிலாந்து திரும்பிய பொழுது அநீதியைத் தட்டிக் கேட்கும் ஒரு புரட்சிச் செல்வியாக உருமாறியிருந்தார்.

[ … தொடரும்]

படம் உதவி: விக்கிப்பீடியாவும், பி பி சியும்
____________________________________________________

“I am unable conscientiously to pay money to the state, as I am not allowed to exercise any control over its expenditure; neither am I allowed any voice in the choosing of Members of Parliament, whose salaries I have to help to pay. This is very unjust. When the women of England are enfranchised and the state acknowledges me as a citizen I shall, of course, pay my share willingly towards its upkeep. If I am not a fit person for the purpose of representation, why should I be a fit person for taxation?”

Ref:
Asian Suffragettes, British Protest at Home and Abroad
http://britishprotest.com/tag/feminist-history/
____________________________________________________

March 14, 2016
நான் அறிந்த சிலம்பு – 200

-மலர் சபா

மதுரைக் காண்டம் – 08: துன்ப மாலை

ஆய மகளிருடன் மாதரி நீராடப் போவதும், கோவலன் கொலையுண்ட செய்தியை அறிந்து விரைந்து வருவதும்

குரவைக் கூத்து முடிந்தவுடன்
ஆயர் குலத்தவள் முதுமகள் மாதரி
தளர்ந்த நடையுடன்
மலரும் புகையும் புனையும் சாந்தும் பூமாலையும்
எடுத்துக் கொண்டு
இடையறாது ஒழுகும் நீரையுடைய
வைகை ஆற்றின் கரையில் எழுந்தருளியுள்ள
திருமாலை வழிபடுவதற்காக
வைகைத் துறைக்குச் சென்றாள்.

அப்போது பெண்ணொருத்தி
மதுரையில் நடந்த
ஓர் அவலச் செய்தி கேட்டு
அதை உரைக்க வந்தாள்.

கொலைச்செய்தி அறிந்து வந்த ஆயமகள் பேசாது நிற்க, கண்ணகி அவளை நோக்கி ஐயமுற்றுப் பேசுதல்

அங்ஙனம் ஓடிவந்த அவள்,
கண்ணகியைக் கண்டதும்
சொல்ல வந்ததைச் சொல்ல வார்த்தையின்றிப்
பேசாமல் நின்றாள்.

அதைக் கண்ட கண்ணகி
அவளிடம் கூறலானாள்.
ஓ தோழி!
நகருக்குள் சென்ற என் கணவனை
இன்னும் காண முடியாமல் இருக்கிறேன்;|
எனவே என் உள்ளம் பெரிதும் கலங்குகிறது.

கொல்லன் உலையில் ஊதுகின்ற தீயைவிடத்
தகிக்கின்றது என் நெஞ்சம்;
இத்தகைய துன்பத்தில் நான் வருந்துவதால்
உனக்குப் பிறர் கூறிய செய்தி என்னவென்று
உடனே கூறுவாயாக!

ஓ தோழி!
நல்ல பகல்பொழுதுதான் என்றாலும்
என் காதலனைக் காணாமல்
என் நெஞ்சம் நடுங்குகிறது.
உள்ளம் கலங்குகிறது.
உடலும் நடுங்குகிறது.
இத்தகைய துன்பத்தில் நான் வருந்துவதால்
உனக்குப் பிறர் கூறிய செய்தி என்னவென்று
உடனே கூறுவாயாக!

ஓ தோழி!
என் தலைவன் வரக் காண்கிலேன்;
எனவே அடைக்கலமின்றி நிற்கிறேன்;
நீங்கள் அனைவரும் உள்ளே ஏதோவைத்து
உண்மையை மறைத்து வஞ்சகமாகப் பேசுவதால்
என் நெஞ்சம் கலங்குகிறது.

இங்ஙனம் என் மனம் கலங்குவதால்
விளைவு எங்ஙனம் இருக்குமோ!
இத்தகைய துன்பத்தில் நான் வருந்துவதால்
உனக்குப் பிறர் கூறிய செய்தி என்னவென்று
உடனே கூறுவாயாக!

அடிப்படையாக அமைந்த சிலப்பதிகாரத்தின் வரிகள் இங்கே:
http://www.chennailibrary.com/iymperumkappiangal/silapathikaram9.html

March 14, 2016
கற்றல் ஒரு ஆற்றல் -20

க. பாலசுப்பிரமணியன்

கதைகளின் புதிய பரிமாணங்கள்

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இந்திய மேலாண்மை கழகத்தின் (Indian Institute of Management) முனைவர் ஒருவர் கொடுத்த தகவல் சிந்தனையைத் தூண்டுவதாக இருந்தது.

“எனது மாணவர்கள் சிந்தனைத் திறனை வளர்ப்பதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் எனக் கேட்கும் பொழுதில் அவர்களை விக்ரமாதித்தன் கதைகளைப் படிக்கச் சொல்லுவேன். வேதாளம் கேட்கும் ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் பதில் சொல்ல முயலும் விக்ரமாதித்தன் நிலை என்ன ஆகின்றது, அவன் எப்படி கேள்விகளுக்கு பதில் காண விழைகிறான் என்று சிந்திக்கச் சொல்லுவேன்.” என்றார். மேலும் “தொழில் பற்றிய நிகழ்வுகளை முறைப் படுத்தி அவைகளைக் கதைகளாகத் தானே ( Case Studies ) சொல்லுகின்றோம். ஆகவே சிறு வயதிலிருந்தே கதைகளைக் கேட்பது மட்டுமின்றி, அவற்றின் உட்கருத்துக்களையும் நுட்பங்களையும் புரிந்து கொள்ளுதல் அவசியம்.” என்றார். அவர் கருத்தின் உண்மையைக் கண்டு வியந்தேன் !

இதிகாசம், புராணங்கள் மற்றும் சரித்திர நிகழ்வுகளைச் சார்ந்த பல விதமான கதைகள் இருக்கின்றன. தற்காலத்தில் அத்தகைய கதைகளில் ஈடுபாடு குறைந்து உள்ளது. அதற்கு ஒரு முக்கிய காரணம் அவைகளைக் காலக் கட்டத்திற்க்கேற்றவாறு உயிரூட்டம் கொடுத்து சொல்லாமலிருப்பது தான்! பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் இதற்கான முயற்சிகள் மேற்கொள்ளுதல் அவசியம்.

நம்மில் பல பேர்கள் சிறுவர்களாக இருந்த பொழுது நமக்கு “முயலும் :ஆமையும் ” போட்டி போட்ட கதையை விளக்கிச் சொல்லுவர். அதன் முடிவில் எவ்வாறு முயலின் அளவுக்கு மிஞ்சிய தன்னம்பிக்கையும் ஆணவமும் அதன் தோல்விக்குக் காரணமாக இருந்தன என்று விளக்கி ஒரு வாழ்க்கைத் தத்துவத்தை நம் முன் வைப்பர். அதே கதையை இந்தக் காலக் கட்டத்தில் கூறும் பொழுது கதை அத்தோடு நிற்பதில்லை.

தன் தவறையும் முட்டாள்தனத்தையும் அறிந்து கொண்ட முயல், ஆமையை மீண்டும் போட்டிக்கு அழைக்கின்றது. வெற்றி மமதையில் ஆமையும் மீண்டும் வெற்றி என்ற எண்ணத்துடன் பங்கு கொள்ள,… விழித்துக்கொண்ட முயலோ ஆமையை வென்று விடுகின்றது. “தவறு செய்தல் இயல்பு. ஆனால் தவறை திருத்திக் கொள்ளுதல் அவசியம்.” என்று ஒரு ஆழமான கருத்தை இந்த கட்டக் கதை விளக்குகின்றது.

ஆனால் கதை இங்கேயே நிற்பதில்லை

தன் திறனையும்,இயலாமையையும் அறிந்துகொண்ட ஆமை தன் அறிவினைத் தீட்டி மீண்டும் வெல்வதற்கான வழியைத் தேடுகின்றது.

““நாம் இவ்வாறு போட்டியிடுதல் இருவருக்கும் சம நிலையைத் தருவதாக இல்லை.எனவே போட்டியிடும் தூரத்தில் பாதியை நிலத்திலும் இன்னொரு பாதியை நீரிலும் வைத்துக் கொள்ளலாம்” என்ற கருத்தினைச் சொல்ல, வெற்றி மமதையில் நின்ற முயலோ, அறிந்து ஆராயாமல் தலியசைக்க.. மீண்டும் போட்டி……. இப்போது நிலத்தினில் பாதி, நீரினில் பாதி …நிலத்தைக் கடந்த முயலோ நீரின் கரையினில் செய்வதறியாமல் நிற்க, மெதுவாக வந்த ஆமை நிலத்தைத் தாண்டி நீரினில் .செல்ல..

“வெற்றி வேண்டுமா போட்டுப் பாரடா எதிர் நீச்சல்…”கருத்துக்குப் புதியதோர் விளக்கம் .. கதைகளின் நெளிவு சுழிவுகள் தான் .எத்தனை.!!

கதை மீண்டும் தொடர்கின்றது !

இப்போது தங்கள் திறன்களையும் குறைகளையும் சீர்தூக்கிப் பார்த்த முயலும் ஆமையும் சிந்தித்து, கைகோர்த்து இருவரும் வெற்றி பெறுவதற்கான வழிகளைத் தேடுகின்றன…

முடிவில் நிலத்தில் செல்லும் பொழுது முயலின் மீது ஆமை அமர, நீரில் செல்லும் பொழுது ஆமையின் மீது முயலும் அமர, இரண்டும் இணைந்தே வெற்றிப் பாதையை நோக்கிச் செல்ல,,, (Win- Win Situation) “கூடி வாழ்ந்தால் கோடி நன்மை என்ற தத்துவத்தை (Team Spirit ) அழகாக இந்தக் கதையின் வளர்ச்சி நமக்கு வெளிச்சமிட்டுக் காட்டுகின்றது.

இதைப் போன்றே நரியிடம் வடையைக் கொடுத்து ஏமாந்த காக்கை, நரி திராட்சைத் தோட்டத்தில் முயற்சியில் தோற்ற கதை, சிங்கம்-எலி சேர்ந்த கதை, வேடுவன் புறாக்களுக்கு வலை விரித்த கதை ஆகிய அனைத்திலும் புதிய பரிமாணங்களைச் சேர்த்து நிகழ் காலக் கட்டங்களுக்குத தக்கவாறு எடுத்துச் சொல்ல வாய்ப்புகள் உள்ளன..

சிறிய வயதிலேயே வாழ்க்கைக்குத் தேவையான நல்கருத்துக்களையும், வாழ்க்கையை தன்னம்பிக்கையுடன் சந்திக்க தைரியம் விவேகம் அறிவுகூர்மை ஆகிய பல நற்பண்புகளை வளர்ப்பதற்கும் கதைகள் கற்றலுக்கு நல்ல அமைப்புகளாக உள்ளன..

“என் வாழ்க்கையே ஒரு கதை” என நம்மில் பலர் அலுத்துக் கொள்வதில்லையா? .. இனி அலுக்க வேண்டாம், இந்தக் கதையின் உட் கருத்துக்களை நாம் அறிந்து கொள்ள .முயலுவோம். தினம் நாம் கதைகளுக்காக ஒரு பத்து நிமிடம் ஒதுக்கலாமே?

March 14, 2016
குறளின் கதிர்களாய்…(112)

–செண்பக ஜெகதீசன்

நகல்வல்லர் அல்லார்க்கு மாயிரு ஞாலம்
பகலும்பாற் பட்டன்று இருள்.    (திருக்குறள் -999: பண்புடைமை)

புதுக் கவிதையில்…

பண்பொடு
பலருடன் பழகி மகிழ்தல்
பயனுடைத்து இவ்வுலகில்…
பண்பிது இல்லார்க்குப்
பாரெலாம் தோன்றும்
பகலிலும் இருளில் இருப்பதாய்…!

குறும்பாவில்…

பகலிலும் பாரெலாம் இருளிலிருப்பதாய்ப்
பார்வைக்குத் தெரியும்,
பலருடன் கலந்து மகிழாதவனுக்கே…!

மரபுக் கவிதையில்…

பாரில் பலருடன் பண்புடனே
  பழகி மகிழ்ந்திடல் பெருஞ்சிறப்பே,
நேரில் இதனை நினையாமல்
  நெருங்கிப் பிறருடன் பழகியேதான்
நேரிடும் மகிழ்வைப் பெறாதவர்க்கு,
     நண்பகல் நேர உலகமது
சூரிய ஒளியிலும் இருளெங்கும்
  சூழ்ந்தே யிருப்பதாய்த் தோன்றிடுமே…!

லிமரைக்கூ…

பகலிலும் இருளாயிருக்கும் பார்க்க,
பண்பிலான் தவறினால்
பழகிமகிழ்ந்து பலரையும் சேர்க்க…!

கிராமிய பாணியில்…

பழகுபழகு நல்லாப்பழகு
பண்போட பாத்துப்பழகு,
பலரோட சேந்துபழகு
பகயில்லாம சிரிச்சிப்பழகு…

அப்புடிப் பழகாதவனுக்கு
பகல்வெளிச்சம் மறஞ்சிபோவும்,
பகலக்கூட இருட்டாத்தெரியும்
எல்லாமே இருளாப்போவும்…

அதால
பழகுபழகு நல்லாப்பழகு
பண்போட பாத்துப்பழகு…!

March 14, 2016
பம்பரம்

-மீ.விசுவநாதன்

பம்பரம் விட்டேன் தெருவினிலே – சிறு
பாப்பா வான நிலையினிலே!
அம்பலத் தெய்வச் சிலையதுபோல் – அது
அங்கே நின்று சுழன்றதுவே!

என்பலம் மொத்தம் கயிற்றினிலே – வைத்து
இழுத்து விட்டேன் சுற்றிடவே!
தன்பலம் மட்டும் ஆடியபின் – அது
தரையில் மெல்லப் படுத்ததுவே!

ஆடிய நேரம் அனைவருக்கும் – மன
அமைதி தந்து இருந்ததுவே!
தேடிய இன்பம் அடைந்தவுடன் – தான்
தெளிந்தே ஆட்டம் நிறுத்தியதே!

மானிட னெனக்கு அதன்நுட்பம் – ஒரு
மௌன நிலையில் புரிந்ததுவே!
ஊனிட முள்ள உறவெல்லம் – உள்
உயிர்தான் மறைய விலகிடுமே!

March 14, 2016
படக்கவிதைப் போட்டி 54-இன் முடிவுகள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

சின்னாளும் பல்பிணியும் கொண்ட நிலையற்ற இம்மானுட வாழ்வில், அன்பெனும் பிணைப்பு மனித உள்ளங்களை இணைத்து நிற்குமானால், வறுமையிலும் செம்மையாய்ச் சிறப்பாய் வாழலாம்.

அடடா! அன்பெனும் பிடியுள் அகப்பட்ட எழிற்சிலையாய்ப் புகைப்படத்தில் காட்சிதரும் இந்தக் குழந்தையின் கள்ளமற்ற முகமும், காந்தக் கண்களும் நம் சிந்தை நிறைக்கின்றன.

இவ்வழகிய புகைப்படத்தை எடுத்துள்ள திரு. ராஜவுக்கும்(?), போட்டிக்கு இதனைத் தேர்வுசெய்திருக்கும் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் வல்லமையின் நன்றி!

இனி இவ்வாரக் கவிதைகளுக்குச் செல்வோம்!

***

பெற்றோரால் புறக்கணிக்கப்பட்டு வாடும் புதியமலரொன்றும், பிள்ளைகளால் கைவிடப்பட்டு ஆதரவை நாடும் முதியமனமொன்றும் அன்பு இல்லத்தில் அமைதியாய் இணைந்திருப்பதைப் பேசுகின்றது திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் கவிதை.

அன்பு இல்லத்தில்,
மூதாட்டியின் முணுமுணுப்பு–
ஐந்து பெற்றும்
அனாதையாய் நான்,
யாரோ பெற்று
அனாதையாய் நீ..

இருவரும் ஒன்றானோம் இங்கு–
பிள்ளைகள் கைவிட்டனர்
என்னை,
பெற்றவர் கைவிட்டனர்
உன்னை…!

***

முதுமையும் இளமையும் சந்தித்து வாழ்வின் பல்வேறு நிலைகள் குறித்துச் சிந்தப்பதைக் கவிமாலையாய்த் தொடுத்திருக்கின்றார் திரு. இளவல் ஹரிஹரன். கவிஞர் சொல்வதுபோல், வாய்த்திருக்கும் வாழ்க்கையினைப் பேய்க்குணமின்றித் தாய்மனத்தோடு வாழ்ந்தால் வாழ்க்கை தித்திக்கும் தேன்பாகுதான்!

பால்யமும் முதுமையும்
ஒருவர் மடியிலே ஒருவர்.

பாலவிழிகளில்
பால்மணம் மாறா ஏக்கம்….

கால்களற்ற சிறுமியின்
கரங்களில் என்னவோ
கால்களில் பூட்டி ஓடும்
சறுக்கும் சக்கரக் கால்கள்….

[…]

கால இடைவெளி
கண்ணைக்கட்டுமோ….
ஓலமிடத்தான்
உள்மனம் சுட்டுமோ…
[…]

அருகருகே அன்றொருநாள்
இளமையும் முதுமையும்
இனிதாகச் சந்தித்தன….

முகச்சுருக்கங்கள் முகவரியாம்
முதுமையினைப் பார்த்தபடி
இளவட்ட இளமைதான்
ஏளனமாய்க் கேட்டது…..

காலதேவனின் கடைவாயிலில்
கண்மயங்க நின்றதென்ன….
ஓலமிடும் உள்நாக்கின்
உணர்விழந்து நின்றதென்ன……

காலதேவனின் நுழைவாயிலில்
கால்பதிக்கும் கட்டிளமையே…
பாலபருவம் படிக்கவேண்டிய
பாடங்கள்தான் நிகழ்காலம்…
அனுபவங்களால் முதிர்ச்சியுற்றேன்,
அவலங்களால் அதிர்ச்சியுற்றேன்,
நினைவலையில் நிறையவரும்
நிகழுணர்வால் முதுமையுற்றேன்,

அழகிழந்ததாய் நினைக்கின்றாய்
அகவுணர்வால் அழகுற்றேன,
நிறைவாழ்வு வாழ்ந்துவிட்டேன்
நிம்மதியாய் இருக்கின்றேன்.
காலனவன் அழைத்தாலும்
கவலையில்லை ஏற்றிடுவேன்
வாழுங்காலம் உனதன்றோ
வாழ்ந்துவிடு இளமையிலே….

வாய்க்கின்ற வாழ்க்கையிங்கு
வாழ்நளில் ஒருமுறைதான்
பேய்த்தனமான குணம்நீக்கிப்
பெருவாழ்வு வாழ்ந்துபார்,
நோயுடலம் கொள்ளாமல்
நோன்புவாழ்வு வாழ்ந்துபார்,
தேய்பிறையாய் வாழாமல்
திருப்தியுடன் வாழ்ந்துபார்.

முதுமையிலும் சுருக்கமின்றி
முழுமையாக வாழ்ந்திடலாம்,
புதுமையெனும் இளமையோடு
பொலிவுறவே வாழ்ந்திடலாம்.

இதுகேட்ட இளமைதான்
இறுமாப்பை நீக்கிவிட்டு
எதுசரியோ அதுவொன்றே
இளமையினது வழியென்றே
பொதுவான நல்பதிலை
புன்னகையாய்த் தானளித்து
முதுமையினை வணங்கியதே
முகமலர்ந்து கரங்குவித்தே.

அடுத்து நாம் சந்திக்கவிருப்பது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரை!

சாதனைபுரியும் தகுதியும் திறனும் மாதரிடம் மலையளவு குவிந்திருந்தபோதினும், வீட்டுக்குள்ளேயே பெண்ணைப் பூட்டிவைத்தனர் அன்றைய விந்தை மனிதர்! புறநானூற்றுப் பெண்புலவர் பொன்முடியாருங்கூட, ஈன்று புறந்தருதலோடு பெண்ணின் கடனை முடித்துவிட்டுச் சான்றோனாக்கும் பொறுப்பைத் தந்தைக்குத் தந்துவிட்டது நம்மைச் சற்று வருந்தவே வைக்கின்றது!

இன்றோ காலம் மாறிவிட்டது. அடுக்களையைத் துடைத்துக்கொண்டிருந்த பெண்ணரசி இன்று அண்டவெளியில் ஆராய்ச்சி செய்கின்றாள். அகத்தினுள் முடங்கிக்கிடந்தவள் இன்று சகத்தை ஆள்கின்றாள். ஆணினும் மேலாகப் பெண்ணினம் சாதிக்கும் காலமிது என்பதனைத் தக்கசான்றுகளோடு தன் அருமைப் பெயர்த்திக்கு விளக்கி, அவள் உயர்வுக்கு வழிகாட்டுகின்றார் அறிவிற்சிறந்த பாட்டி ஒருவர்!

புலியை முறத்தால் விரட்டிய
புறநானுற்றுப் பெண் கூட
ஈன்று புறந்தருதல் என் தலை கடனே
சான்றோனாக்குதல் தந்தையின் கடனே என
ஆணாதிக்க சிந்தனைக்குள்
அமிழ்ந்து போனாள்

போற்றா ஒழுக்கம் கொண்ட கோவலனைத்
தூற்றாது தலையிலேற்றித் திரிந்தாள் கண்ணகி

அடக்குதலும் அடுக்களையில்
முடக்குதலுமே தம் பணியென
எம் தலைமுறையினர்
சிறையிட்டுச் சிரித்தனர்

என் அன்புப் பேத்தியே
மாற்றங்கள் மலருகின்ற
மகத்தான தருணமிது
சமுதாயச் சன்னல்கள்
மெல்லத் திறந்து
முடங்கிக் கிடந்த நம்மீது
விடுதலை வெளிச்சத்தைப்
பாய்ச்சுகின்ற நேரமிது

இனி ஆணுக்கு நிகராக… அல்ல
அதை விடவும் மேலாகச்
சாதித்துக் காட்டிச்
சரித்திரம் படைப்பது
நம் கடமை!

ஆணினத்தின் பலவீனமாம்
கொலை களவு காமம் மது
இவற்றில் பங்கு கேட்பதல்ல
நாம் கோரும் பெண்ணுரிமை!

ஆடைக் குறைப்பும்
அலங்கார மாற்றங்களும்
அடிமை விலங்கொடித்த
அறிகுறிகள் ஆகாது!
ஜான்ஸி ராணி முதற்கொண்டு
சானியா மிர்சா வரை
சாதனைகளால் மட்டுமே
நினைவு கொள்ளப்படுகிறார்கள்

என் செல்லமே…!
அறிவியல் அரசியல்
இலக்கியம் ஆன்மீகம்
இன்னும் பல துறைகளில்
பெண்கள் கோலோச்சும் போதுதான்
நாம் கொண்ட துயரங்கள்
நம்மை விட்டு விலகும்!

வறுமையில் வாடும் பாட்டியின்
வார்த்தைகளா இவையென
நீ வியப்பது புரிகிறது
அறிவுக்கு வறுமையில்லை
என் அன்புச் செல்லமே!

நாளைய நாடு
பெண்களால் மட்டுமே மலரும்
நம்பிக்கை கொள்
உன்னாலும் இந்த உலகம்
உயரப் போகிறது ஒரு நாள்!

”வறுமை என்பது வாழ்வுக்குத்தான்; அறிவுக்கு இல்லை” எனும் பாட்டியின் வைர வரிகளைத் தாங்கிநிற்கும் இந்தக் கவிதையைப் படைத்திருக்கும் திரு. கொ. வை. அரங்கநாதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

***

‘வாழ்க்கை என்பது ஊழின் வழியில் பயணிக்கும் தன்மையது’ என்பது மாந்தரின் பரவலான எண்ணம். இதனையே, ’நீர்வழிப் படூஉம் புணைபோல் ஆருயிர் முறைவழிப்படூஉம்’ என்று பறைசாற்றுகின்றது பூங்குன்றனாரின் புறப்பாட்டு!

இதோ…இங்கே முதுமையின் மடிமையில் தலைசாய்ந்திருக்கின்றது இளமை. ஆனால் முதுமை, இளமைக்கு எத்தனைநாள் காவலாய் இருக்கவியலும்? குழந்தையின் வருங்காலம் நல்லமனிதர்களின் துணையால் நலமாய் இருக்கவேண்டுமே எனக் கவல்கின்றது ஒரு கவிதை!

என்ன என்ன எண்ணங்கள் இச்
சின்னப் பெண்ணின் நெஞ்சினில்
சின்னச் சின்ன விழிகளினுள்
தேங்கி நிற்கும் ஏக்கங்கள்

நாளையிந்த வாழ்வினில் தான்
பயணம் போகும் பாதையில்
தைக்கப் போகும் நெருஞ்சி முட்கள்
தரப்போகும் வலிகளை எண்ணுகிறாளோ?

பாட்டியவள் மடியிலே இன்று
பாவமவள் வாழும் வாழ்க்கை தரும்
பாதுகாப்பு தொடர்ந்திடுமோ புவியில்
பாட்டி கதை முடிந்து போனால்!?

வாழ்வு தனது பரீட்சைகளை அவளுக்கு
வழங்கி மனதை வலுப்படுத்தி – நாளை
மங்கையரெல்லாம் பெருமைப்படும் வகை
மாண்புமிகு புகழ் அடைந்து உயர்ந்திடுவாளோ?

காலமொரு விசித்திர காற்றாடி
சுற்றிச் சுற்றி வரும்போது அவரவர்
சூழல் எங்கு நிலை கொள்ளுமோ வாழ்வுச்
சூத்திரமே அதுதானே அகிலத்தினிலே

பிஞ்சு மனக் கனவுகள் அவளை வாழ்வில்
விஞ்சுமொரு நிலைக்கு உயர்த்தும் வகை
நானிலத்தின் மனிதவகை உழைத்திட்டால்
நாளையந்தச் சிறுமியின் விழிகளில் நாம்
காண்பதெல்லாம் ஆனந்த நர்த்தனமே!

பிஞ்சுக்குழந்தையின் நெஞ்சக்கனவுகள் பலித்திட வழிசொல்லும் திரு. சக்தி சக்திதாசனின் இக்கவிதைக்கு என் பாராட்டுக்களைத் தெரிவித்துக் கொள்கின்றேன்.

March 14, 2016
இளமை

— தமிழ்த்தேனீ.

பால்ய ஸ்னேகிதர்கள் சபேசனும் கிருஷ்ணனும். இருவரும் 70 வயதை எட்டிக்கொண்டிருப்பவர்கள். காலார நடந்து வருகையில் சபேசன் கேட்டார்.

“கிருஷ்ணா, ரொம்ப நாளா நான் ஒரு சந்தேகம் கேட்டுண்டே இருக்கேன்,” என்றார்.

“நானும் நீயும் சம வயது, ஆனா நீ எப்பிடி இப்பிடி இளமையா இருக்கே, அதானே? இன்னிக்கு சொல்றேன். நான் சின்ன வயசிலேயே கிழவன் மாதிரி ஆயிட்டேன். அப்போத்திலேருந்து அப்பிடியே மெயின்டைன் பண்றேன். அதுனாலே எல்லாருக்கும் எப்பவும் ஒரே மாதிரி காட்சி அளிக்கிறேன்.” என்று சொல்லிவிட்டு, ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹஆ … என்று சிரித்தார் கிருஷ்ணன்.

“ஏதாவது ஜோக்கடிச்சு சரியான பதிலை சொல்லாமலே காலம் கடத்தறே,” என்றார் சபேசன் எரிச்சலுடன்.

“இரு, இரு உடனே சீறாதே. இப்ப உண்மையைச் சொல்றேன். உனக்கு ரெண்டு பொண்ணு ஒரு பையன். எனக்கும் ரெண்டு பொண்ணு ஒரு பையன்,” என்றார் கிருஷ்ணன்.

“உன் இளமையைப் பத்திக் கேட்டா, ஏதோ கதை சொல்றே,” என்றார் சபேசன்.

“இந்த அவசரம்தான் உனக்கு முதுமையை குடுக்குது, நிதானம் எனக்கு இளமையைக் குடுக்குது,” என்றார் கிருஷ்ணன்.

“கிருஷ்ணா, நீ எப்பவுமே விளக்கமா சொல்றேன்னு சொல்லுவே புரியறா மாதிரி இருக்கும். ஆனா கடைசியிலே குழம்பிடும்,” என்றார் சபேசன்.

“இரு, இரு சொல்றேன். உன் பிள்ளைகளும் வெளி நாட்டிலே இருக்காங்க. என் பிள்ளைங்களும் வெளி நாட்டிலே இருக்காங்க. வீட்டுக்கு வீடு வாசற்படி. எல்லார் வீட்டிலேயும் எல்லாப் ப்ரச்சனையும் இருக்கு. ஆனா …” என்று நிறுத்தினார் கிருஷ்ணன்.

“என்ன ஆனா, ஆவன்னா? விஷயத்துக்கு வாப்பா,” என்றார் பொறுமையற்று சபேசன்.

“ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹஆ …என்று சிரித்த படி, “சபேசா, இப்போ சொல்லிடறேன். வருஷத்திலே ஒரு வாட்டி நம்மளைப் பாக்க வர பசங்க கிட்ட நாம நல்லாத்தான் நடந்துக்கறோம். நேத்து என் பையன் அமெரிக்காவிலேருந்து வந்து பாதிராத்திரிக்கு வீட்டுக்கு வந்து இறங்கினான். அதுக்கப்புறம் போயி தூங்கிட்டான். அவனுக்கும் வயசு நாற்பது ஆயிடுச்சு. கல்யாணமும் ஆகி எனக்கு ஒரு பேரனும் பெத்துக் குடுத்துட்டான். காலையிலே ஒரு கல்யாணத்துக்கு போகணும்னு குளிச்சிட்டு அவனையும் எழுப்பினேன். அவன் எழுந்து என்னைக் கட்டிண்டு அப்பிடியே என் தோளிலே தலையை வெச்சிண்டு செல்லம் கொஞ்சறான் இந்த நாற்பது வயசிலேயும். எனக்கு 27 வயசுலே அவனைப் பெத்து அவன் குழந்தையா இருந்தப்போ எழுந்து என்னைக் கட்டிண்டு என் தோளிலே தலையை சாச்சிண்டு இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தூங்குவானே அது நியாபகத்துக்கு வந்துடுச்சு. நான் திடீர்ன்னு 27 வயசுக்கு போயிட்டேன். அதே மாதிரி என் மருமக அவளும் என் சம்பந்தி பெத்த பொண்ணு கொஞ்சம்கூட விகற்பமே இல்லாம அப்பான்னு என்னைக் கட்டிக்கறா. எப்பிடிப்பா இருக்கீங்கன்னு கொஞ்சறா, அப்போ அவளோட 30 வயசுக்கு நான் போயிடறேன். அதே போல என் பொண்ணுங்க ரெண்டு பேரும் மாப்பிள்ளைகளும் என்னைக் கட்டிண்டு என்னப்பா எப்பிடி இருக்கீங்கன்னு அன்பா விசாரிச்சுக் கொஞ்சும் போது அவங்க அவங்க வயசுக்கு நான் போயிடறேன். அதே மாதிரி என் பொண்ணுங்களோட குழந்தைகள் நாலு பேரனும் மஹாலக்‌ஷ்மி மாதிரி ஒரு பேத்தியும் தாத்தான்னு என்னைக் கட்டிண்டு கொஞ்சறாங்க. அப்போ அவங்க வயசுக்கு நான் போயிடறேன். என் சம்பந்திகளும் எப்போ என்னைப் பார்த்தாலும் ஆரத் தழுவிண்டு வாங்கோ எப்பிடி இருக்கீங்கன்னு அன்பா பாசமா கேக்கறாங்க. என்னைவிட சின்னவங்கள் அவங்க வயசிலே ஆனா மனசாலே பெரியவங்க. அப்போ அவங்க வயசுக்கு நான் போயிடறேன். எல்லாம் அந்த இறைவன் கருணை. இப்போ புரியுதா என் இளமையோட ரகசியம்?” என்றார் கிருஷ்ணன்.

“இன்னொரு ரகசியம் சொல்லப் போறேன். இப்பிடி கட்டிண்டு இதமா கொஞ்சினா அதுக்குப் பேரு காடாலிங்கனம்னு சொல்வாங்க. இதைப்பத்தி விவரமா சொல்லணும்னா வாழ்நாள் பூரா பேசணும்,” என்றார் கிருஷ்ணன்.

“அதானே பார்த்தேன்! ஏதோ புரியறா மாதிரி ஏதோ சொன்னியேன்னு பாத்தேன் மறுபடியும் குழப்பிட்டியா?”என்றார் எரிச்சலுடன் சபேசன்.

March 14, 2016
பிரிட்டனைப் பிரான்சுடன் இணைக்கும் ஈரோக்குகை உலகிலே நீளமான கடலடிக் கணவாய்

— சி. ஜெயபாரதன்.

[World ‘s Longest Subsea Eurotunnel

Connecting Britain to Europe

சி. ஜெயபாரதன் B.E.(Hons) P.Eng (Nuclear), கனடா

https://youtu.be/L7GFFntXi8I

முன்னுரை: 13,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பிரிட்டன் தீவு இயற்கையாகவே இருந்த குறுகிய நிலச்சந்தி மூலம் ஈரோப்புடன் இணைந்திருந்ததாகத் தளவியல் ரீதியாக அனுமானிக்கப் படுகிறது! கி.பி.1750 ஆம் ஆண்டிலே இங்கிலாந்திற்கும், பிரான்சிற்கும் கடலடிக் குகை அமைக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வமும் முயற்சியும் இருந்தது வரலாற்றில் அறியப் படுகிறது! பிரென்ச் அதிபதி நெப்போலியன் ஆணையின் மேல் முதலாவது குகை அமைப்பு திட்டம் 1802 ஆம் ஆண்டில் தயாரிக்கப் பட்டது. அத்திட்டப்படி இடையில் இருந்த ஒரு தீவுடன் இணைத்து இரண்டு குகைகள் அமைத்துக் குதிரை வண்டிப் போக்குவரத்தைத் துவக்குவதாய் இருந்தது. சிறிது காலம் நீடித்த ‘அமியன்ஸ் சமாதானத் ‘ தருணத்தில் [Peace of Amiens] நெபோலியனின் திட்டத்தை இங்கிலாந்து ஏற்றுக் கொண்டிருந்தது! ஆனால் ஓராண்டுக் குள்ளே பிரிட்டன் மீது நெப்போலியன் கொண்டிருந்த வெறுப்பு மறுபடியும் திரும்பவே, அத்திட்டம் அத்துடன் கைவிடப்பட்டது!

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு ஆரம்பத்தில் தொழிற்புரட்சி நுணுக்கம் மிகுந்து, இருப்புப்பாதை இரயில் யுகம் பிறக்கவே, பிரிட்டன் பிரான்ஸ் ஆகிய இரு நாடுகளை இணைக்கும் கால்வாய்க் குகை [Channel Tunnel or Chunnel] ஒன்றைக் கட்டும் எண்ணம் மீண்டும் உருவெடுத்தது! அதே சமயத்தில் பகைவர் படையெடுப்பைத் தடுக்க இங்கிலாந்துக்கு இயற்கையாகவே ஏற்பாட்டுள்ள கடல் அரணைக் கால்வாய் குகை நீக்கிவிடும் என்று சிந்தித்து, பிரிட்டனும் அந்தப் பாதுகாப்பு வேலியை இழக்கத் தயாராக இல்லை! அக்குறையைத் தவிர்க்க முன்னோடித் திட்டங்களில் குகைக் கணவாயை, யுத்த சமயத்தில் கடல் வெள்ளத்தால் மூழ்க்க பூதத் திறப்பிகள் [Giant Valves] அமைக்கப் பட்டிருந்தன!

1861 இல் ஜேம்ஸ் சாமர்ஸ் கடலடிக் கண்வாய் இரயில் பாதையை அமைக்க [The Channel Railway Connecting England & France By James Chalmers] முழு டிசைன் பணிகளைச் செய்து, விபரங்கள் அடங்கிய திட்டத்தைத் தயாரித்து, நிதி மதிப்பீடையும், நிதி சேர்ப்பு விளக்கத்தையும் வெளியிட்டார். அவரது திட்டத்தில் மாபெரும் இரும்புக் குழலை [Huge Iron Tube on the Seabed] கடல்தளத்தில் கிடத்த ஏற்பாடு செய்திருந்தார். அந்த டிசைனில் பல சிக்கல்களும் பிரச்சனைகளும் இருந்ததால் அத்திட்டம் ஏற்றுக் கொள்ளப்படாது பிறகு கைவிடப் பட்டது!

1860, 1880, 1920, 1945 ஆண்டுகளில் மீண்டும் தோன்றிய புதிய முயற்சிகள் முளைத்து எழுவதற்கு முன்பே மறுபடியும் முடக்கப் பட்டன. இறுதியாக 1987 ஆம் ஆண்டில் முழு மூச்சில் பிரிட்டன், பிரான்ஸ் இரண்டு வல்லரசு நாடுகளும் கூடி உழைத்து, 150-250 அடி ஆழத்தில் இங்கிலீஷ் கால்வாய்க் கடலடியைக் குடைந்து இருபதாம் நூற்றாண்டின் சிரமமான, பிரமிக்கத் தக்க ஈரோ கணவாயை 1994 இல் கட்டி முடித்தார்கள். பிரிட்டனில் ஃபோக்ஸ்டோன், பிரான்ஸில் சங்கத் [Folkestone, Sangatte] ஆகிய இரு நகரங்களை இருப்புப் பாதை மூலமாக இணைத்து இரயிலில் பயணிகளும், வாகனங்களும், பளு பாரங்களும் போய்வர ஏதுவாக்கப் பட்டுள்ளது. பிரிட்டிஷ் பிரதம மந்திரி மார்கரெட் தாட்சர், பிரென்ச் அதிபர் பிரான்கொ மிட்டிரான்ட் [Margaret Thatcher & Francois Mitterand] ஆகியோர் இருவரும் 1995 ஆண்டில் இரயில் போக்குவரத்துப் பாதையான ‘ஈரோ குகைக்குத் ‘ [Eurotunnel] திறப்பு விழாவை நிகழ்த்தினார்கள். 21 பில்லியன் டாலர் செலவில் கட்டி முடித்த ஈரோடன்னல், இருபதாம் நூற்றாண்டின் உன்னத பொறியியல் சாதனைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது! அந்த நிதி மதிப்பு ஸான் பிரான்சிஸ்கோ வளைகுடா மீதுள்ள பொன்வாயில் பாலத்தைக் [Golden Gate Bridge] கட்டிய தொகையைப் போல் 700 மடங்கு என்று கருதப்படுகிறது!

ஈரோக்குகை வழியாகச் செல்லும் இரயில் போக்குவரத்துகள்

ஈரோ குகை வழியாக நான்கு வகை வாகன வண்டிகள் அனுதினமும் பயணம் செய்கின்றன. மின்சார வண்டியான ‘மீட்சி இரயில் ‘ எனப்படும் ஷட்டில் [Le Shuttle], ஈரோப் கண்டம் முழுவதும் சுற்றிப் பயணம் செய்யும் டாசல் எஞ்சின் இழுக்கும் வேக வண்டி, ‘ஈரோஸ்டார் ‘ [Eurostar], பார இரயில் [Goods Train] ஆகிய பெரிய வாகனங்களும், பராமரிப்பு செய்யும் சிறிய பணி வண்டிகளும் குகைகளின் வழியாகச் செல்பவை. 7600 hp [Horse Power] இழுக்கும் ஆற்றல் கொண்டு 2000 டன் எடையுள்ள மீட்சி இரயில் குகைப் பாதை நிலையங்களுக் கிடையே மட்டும் திரும்பத் திரும்பப் பயணம் செய்பவை. கார்கள், பஸ்கள் கூட ஏற்றப் பட்டு மீட்சி வண்டி மூலமாக அனுதினம் கடலைக் கடக்கின்றன.

பிரான்ஸ், பிரிட்டன் இரட்டை நாட்டுக்குச் சொந்தமான, 3600 பேர் பணி புரியும் ஈரோடன்னல் கம்பேனி [Eurotunnel Consortium] இரயில் கணவாய்க் கண்காணிக்கும் பொறுப்பை 2086 ஆண்டுவரை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. 2000 ஆண்டில் மட்டும் 2.8 மில்லியன் கார்கள், 80,000 பஸ்கள், 1.1 மில்லியன் டிரக்குகள் ஈரோக் கணவாய் வழியாகச் சென்றுள்ளன! அதே காலத்தில் லண்டனிலிருந்து பாரிஸுக்கு ஈரோஸ்டார் இரயில் பயணத்தில் [Eurostar Rail Service] குகை வழியாக 7.1 மில்லியன் மாந்தர் பயணம் செய்ததாக அறியப் படுகிறது! மேலும் 2.9 மில்லியன் டன் பாரங்களும் இரயில் பளு வண்டிகள் மூலம் அனுப்பப் பட்டுள்ளன.

கடலடிக் குகையைக் குடையும் தொழிற்துறை நுணுக்கம்

தளர்ந்த மண்ணடங்கும் [Soft Soil] கடலடியிலோ அல்லது ஆற்றுக்கு அடியிலோ கணவாய்க் குகையைக் குடைந்து அமைப்பது, இன்னல்களைத் தரும் ஓர் அசுரப் பணி! மனிதர் யந்திரங்களைக் கொண்டு தோண்டும் போது, திடாரென மண்திட்டுகள் சரிந்து விழுவதும், வெள்ளம் கசிந்து குகையை மூடுவதும் விபத்துகளை ஏற்படுத்தும் எதிர்பாராத இடர் நிகழ்ச்சிகள்! ‘கடற்புழு ‘ அல்லது ‘கடல் நத்தை ‘ [Shipworm or Marine Mollusks] எனப்படும் ‘குகை தோண்டிக் கூடு ‘ கண்டுபிடிக்கும் வரை நீருக்கு அடியில் குகையைக் குடைவது முடியாத வினையாகக் கருதப்பட்டது! அக்கருவி பாதுகாப்பு அரண் ஒன்றைக் கொண்டு குடைந்து வெட்டும் உளிப்பற்கள் உள்ளும், புறமும் நத்தைபோல் நகர வசதி செய்யப் பட்டுள்ளது. அத்தகைய பாதுகாப்பு வெட்டுக் கருவியை 1825 இல் அமைத்த முதல் பிரிட்டிஷ் எஞ்சினியர், மார்க் இஸாம்பார்டு புருனெல் [Marc Isambard Brunel]. புருனெல் அக்கருவியைப் பயன்படுத்தி, உலகின் முதல் நீரடிக் குகையைத் தேம்ஸ் நதியின் கீழே குடைந்து அமைத்துக் காட்டினார். ஆனால் 1828 ஜனவரி 12 இல் குகையை ஆறு உடைத்து, வெள்ளம் பெருகி ஆறு நபர்களை மூழ்க்கியது! நல்ல வேளையாக புருனெலின் புதல்வன் அந்த விபத்தில் மூழ்காமல் தப்பினான்! பதினெட்டு ஆண்டுகள் தொடர்ந்த தேம்ஸ் நதித் திட்டத்தில், ஐந்து முறைகள் உடைப்பு ஏற்பட்டுக் குகையில் வெள்ளம் அடித்துச் சென்றது!

அத்தகைய பாதுகாப்பு வெட்டுக் கருவியை 1825 இல் அமைத்த முதல் பிரிட்டிஷ் எஞ்சினியர், மார்க் இஸாம்பார்டு புருனெல் [Marc Isambard Brunel]. புருனெல் அக்கருவியைப் பயன்படுத்தி, உலகின் முதல் நீரடிக் குகையைத் தேம்ஸ் நதியின் கீழே குடைந்து அமைத்துக் காட்டினார். ஆனால் 1828 ஜனவரி 12 இல் குகையை ஆறு உடைத்துக் கொண்டு வெள்ளம் பெருகி ஆறு நபர்களை மூழ்க்கியது! நல்ல வேளையாக புருனெலின் புதல்வன் மூழ்காமல் தப்பினான்! பதினெட்டு ஆண்டுகள் தொடர்ந்த தேம்ஸ் நதித் திட்டத்தில், ஐந்து முறைகள் உடைப்பு ஏற்பட்டு வெள்ளம் அடித்துச் சென்றது!

1864 ஆம் ஆண்டில் பிரிட்டிஷ் எஞ்சினியர் பீட்டர் பார்லோ [Peter Barlow] என்பவர் புருனெல் கருவியைச் செம்மைப் படுத்தி ஒற்றை இரும்புத் தகடைப் பயன்படுத்தி நேருளை வடிவத்தில் [Cylinderical Shape] பாதுக்காப்பு வெட்டுக் கருவியை அமைத்தார். பார்லோவின் சீடரான ஜேம்ஸ் ஹென்ரி கிரேஹெட் [James Henry Greathead] இரட்டை நேருளை வெட்டுக் கருவியை ஆக்கி, கடலடித் தூண்கள் போன்று காற்றின் அழுத்த விசையைப் பயன்படுத்திக் கருவியின் உள்ளும், புறமும் ஒரே அழுத்தத்தை நிலைப்படுத்தி, நவீனப் பாதுகாப்பு வெட்டுக் கருவியைத் தோற்றுவித்தார்!

1919 இல் நியூ யார்க் ஹட்ஸன் நதிக்குக் கீழே மன்ஹாட்டன் பகுதியை நியூ ஜெர்ஸியுடன் இணைக்கும் ‘ஹாலண்டு குகையைக் ‘ [Holland Tunnel] கிலிஃபோர்டு ஹாலண்டு [Clifford Holland] ஆரம்பித்து, 1927 இல் பின்பு மற்றவர்களால் முடிக்கப் பட்டது! 1950 ஆண்டு முதல் வெட்டுக் கருவியின் வெளிப் பாதுகாப்புக் கவசம், ‘நுழைக்கும் குழல்களாக ‘ [Sunken Tubes] மாற்றப் பட்டன! துளையைக் குடைந்ததும் கருவியின் மேற்புறம் சுற்றியுள்ள பெரும் இரும்புச் குழல்கள் நுழைக்கப்பட்டு குகை மண்ணைத் தாங்கும் அரணாக அமைக்கப் படுகிறது! பிறகு முன்வார்த்த வளைத் தட்டுகள் [Prefabricated Sections] செருகி இணைக்கப் பட்டு, வட்டக் குகை இடைவெளி மண்ணால் நிரப்பப் படுகிறது.

பிரிட்டிஷ் கால்வாய்க் கடலடியில் அமைத்த மூன்று குகைகள்

24 மைல் அகன்ற இங்கிலீஷ் கால்வாய்க் கடலுக்கு அடியே செல்லும், உலகிலே மிகப்பெரும் நீளமுள்ள குகைப் பாதையைக் கட்ட சுமார் 250 ஆண்டுகளாக பிரான்சும் பிரிட்டனும் முயன்று வந்திருக்கிறார்கள்! ஜப்பானின் செய்கான் கடற்குகை [Seikan Tunnel] அதைவிட நீளமானதாக இருந்தாலும், மெய்யாகக் கடக்கும் கடல் அகலம் [15 மைல்] அதைவிட ஒன்பது மைல் குன்றியது! 18 பில்லியன் டாலர் [1990 நாணய மதிப்பு] நிதி மதிப்பீட்டில் திட்டமிடப் பட்ட ஈரோடன்னல் முயற்சிபோல் வரலாற்றில் செலவு மிக்க எந்தத் தனியார் துறை நிதி திரட்டுத் திட்டமும் அதுவரை துவக்கப்பட வில்லை! இறுதியில் ஈரோடன்னல் அமைக்கச் செலவான தொகை: 21 பில்லியன் டாலர்! குகை அமைப்பைப் பின்பற்றி இரண்டு தடவை 1880, 1974 ஆண்டுகளில் நிலத்தைத் தோண்டத் துவங்கினாலும், தொடரப்படாமல் திட்டம் ஏதோ ஒரு காரணத்தல் நிறுத்தமானது! ‘டோவர் [பிரிட்டன்], காலே [பிரான்ஸ்] ஆகிய இரு நகரையும் கடலடி இரயில் குகை மூலம் இணைக்கும் பாதை போன்று, ஆழ்ந்த விருப்பு வெறுப்பு மிகுந்த திட்டம் வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது என்று 1936 இல் பிரிட்டிஷ் பிரமுகர், வின்ஸ்டன் சர்ச்சில் (1874-1965) ஆத்திரமாகக் கூறினாராம்!

உலகிலே நீண்ட குகை குடையப் பட்ட போது நிபுணர்களுக்குப் பெரும் சவாலாய் பல பிரச்சனைகளை உண்டாக்கியது! எவ்விதம் நூற்றுக் கணக்கான வேலை ஆட்களை உள்ளே அனுப்பி, வெளியே பாதுகாப்பாய்க் கொண்டு வருவது ? எவ்விதம் கட்டுமானச் சாதனங்களை குகைக்குள் அனுப்புவது ? எவ்விதம் மில்லியன் டன் கணக்கில் தோண்டிய மண்ணையும், புழுதியையும் தொடர்ந்து அகற்றுவது ? மாபெரும் யந்திர சாதனங்களை ஈரடிப்பும், நீரடிப்பும் மண்டிய புழுதியில், பல மைல் தூரம் குகைக்குள்ளே எப்படி இழுத்துச் செல்வது ? குகை தோண்டும் யந்திர வெட்டிகள் [Rotary Cutters], குப்பைமண் அகற்றிகள் [Conveyor Belts] அடிக்கடிச் சிக்கிக் கொள்ளும் போது, வெகு சிரமப் பணிகள் செய்து அவை தளர்த்தப்பட வேண்டும்!

இறுதியாக 1987 இல் பிரான்சும் பிரிட்டனும் இருபுறமும் தோண்ட ஆரம்பித்து, 1990 டிசம்பர் முதல் தேதி வரலாற்று முக்கிய நாளில், அட்லாண்டிக் கடலடில் 200 அடி ஆழத்தில் கைகோர்த்து இணைப்பு விழாவைக் கொண்டாடினர்! இரு குழுவினரும் திக்குத் தெரியாத வெப்பக் குகைக்குள்ளே தோண்டும் போது, ஒருவரை ஒருவர் மறைமுகமாக அணுகும்படித் தளநோக்குத் திசை அறிவிக்க [Survey Direction By Natigation Satellites, Triangulation & Plumb] நவீன அண்டவெளித் துணைக்கோள் பாதை காட்டும் நுணுக்க முறைகள் பயன்படுத்தப் பட்டன. லேசர் கதிருடன் இணைக்கப்பட்ட மின் கணனிகள் [Guided by Computer Linked Lasers] குகை குடையும் பணியாளிகளுக்கு தொடர்ந்து திசை காட்டின.

கணவாயின் இருபுறத்திலும் பூதப் புழுக்கள் போல் கடல் மடியைக் குடையும் யந்திரங்கள் [Tunnel Boring Machines (TBM)] மணிக்கு 2400 டன் மண்ணைக் குடைந்து வெளியே தள்ளின! அந்தப் பூத யந்திரங்கள் சுற்றும் டங்ஸ்டன் வெட்டுப் பற்களைக் கொண்டவை! ஒரே சமயத்தில் குடைந்து, ஒரே சமயத்தில் மண்ணை அகற்றி, ஒரே சமயத்தில் குகைக்கு உட்கவசம் [Lining Shell] பூணும் திறமை கொண்டவை! குகை முடிந்ததும் சேர்ந்து போன மண்குவியல் 8 மில்லியன் கியூபிக் மீடர் கொள்ளளவுக் கோபுரமாக உயர்ந்தது! குகைப்பணி மையத்தில் முடிந்ததும் பிரிட்டிஷ் தோண்டும் யந்திரம் குகைக்குள்ளே புதைக்கப் பட்டது! பிரென்ச் யந்திரம் தொடர்ந்து தோண்டி கணவாய்க் குகையை முழுவதையும் தோண்டி முடித்தது!

இங்கிலீஷ் கால்வாயின் கடல்நீர்க் கடியில் 150-250 அடி ஆழத்தில் இறுகிய சுண்ணாம்பு அடுக்குகளைக் [Chalk Layers] குடைந்து, மூன்று இணையான குகைகள் [Three Parallel Tunnels] தோண்டப்பட்டன. குகைகளின் நீளம்: 31 மைல் [50.45 கி.மீடர்]. கடக்கும் கடலின் நீளம்: 24 மைல். 25 அடி விட்டமுள்ள இரண்டு இரயில் பாதைக் குகைகள், அவற்றுக்கு இடையே 50 அடி தூர மையத்தில் 16 அடி விட்டமுள்ள பணிக்குகை [Service Tunnel] ஒன்றும் ஆக மூன்று குகைகள் அமைக்கப்பட்டன. பணிக்குகையில் பராமரிப்பு, செப்பணிடும் வாகனங்கள் உலவ முடியும். மையக் குகை 1230 அடிக்கு ஒருதரமாக 270 இடங்களில் மற்ற பக்கத்துக் குகைகளோடு இணைக்கப் பட்டுள்ளது. பணிக்குகையில் காற்றழுத்தம் மற்ற இரண்டு குகைகளை விடவும் சற்று அதிகமாக்கப்பட்டு, அபாய நிகழ்ச்சியின் போது ‘அடைப்பு முறம் ‘ [Dampers] திறந்து இணைப்பாகி, பயணிகளுக்கு புதுக் காற்றையும், பாதுகாப்பையும் அளிக்க ஏதுவாகிறது.

இருபுறமும் அமைந்த இரயில் குகைகளில் மணிக்கு 100 மைல் வேகத்தில் இரயில் பாய்ந்து செல்லும் போது ஏற்படும் காற்றுப் போக்கு இழுப்பைத் [Aerodynamic Drag] தவிர்த்துச் சமநிலைப் படுத்த, ‘விடுவிப்புக் குழல் இணைப்புகள் ‘ [Relief Ducts Joints] அமைக்கப் பட்டுள்ளன. இரயிலின் பொதுவான வேகம் மணிக்கு 87 மைல்; உச்ச வேகம் மணிக்கு 100 மைல். பிரிட்டனிலிருந்து குகைவழியாகப் பிரான்சுக்கு இரயில் 35 நிமிடங்களில் வந்து விடுகிறது. நேர்த்திசை இரயில் ஒரு குகையிலும், எதிர்த்திசை இரயில் அடுத்த குகையிலும் செல்கின்றன. தேவைப் பட்டால் திசை மாற்றி இரயில் வேறு குகையில் செல்லவும் இருப்புப் பாதைக் குறுக்கு இணைப்புகள் செய்யப் பட்டுள்ளன.

முப்பத்து மைல் நீண்ட குகை, 24 மைல் நீளமான கடலுக்குக் கீழே 150 அடி முதல் 250 அடி ஆழத்தில் செல்கிறது. அவ்விதம் நீண்ட குகையில் புவிநிலை வாயு அழுத்தம் [Atmospheric Pressure] சீராகக் காற்று நுழையும் செங்குத்து ‘விடுவிப்பித் துளைகள் ‘ [Venting Shafts] இரண்டு நிலப் பகுதியில் [பிரிட்டன் கரையில் ஒன்றும், பிரென்ச் கரையில் ஒன்றும்] அமைக்கப் பட்டுள்ளன. ஈரோ குகையின் உள்ளே முப்பது மைல் பாதைகளில் எங்காவது தீ விபத்து நேர்ந்தால், பயணிகளையும் சாதனங்களையும் முதலில் பாதுகாப்பது, ஈரோடன்னல் அதிகாரிகளின் தலையாய பணியாகிறது! மின்சார இரயில் வண்டிகள் 25,000 வோல்ட் அழுத்தமுள்ள மேல்தளத் தொங்கு கம்பிகளில் மின்சக்தியை உறிஞ்சிக் கொண்டு மணிக்கு 100 மைல் உச்ச வேகத்தில் செல்லும் போது, மின்சாரத் தீ விபத்து நேர வாய்ப்புள்ளது! அடுத்து இரசாயனப் பளுக்களை ஏற்றிச் செல்லும் பார வண்டிகளில் தீப்பற்றி எழவும் வாய்ப்புக்கள் உள்ளன!

ஈரோக்குகை ஆட்சி அரங்கு, பாதுகாப்பு மையங்கள்

இரயில் வண்டிகளின் பயணப் போக்குகள், வேகங்கள், திசைகள், ஓடு மிடங்கள் யாவும், ஈரோடன்னல் ஆட்சி அரங்கில் [Eurotunnel Control Centre] தொடர்ந்து அல்லும் பகலும் கண்காணிக்கப் படுகின்றன. மின்சாரச் சமிக்கை ஏற்பாடுகள் [The Electric Signalling System] அனைத்தும் பிரென்ச் கண்காணிப்பு ஏற்பாடுகளில் [French TVM-430] இயங்கி வருகின்றன. சமிக்கை மின்னோட்டங்கள் இருப்புப் பாதைகளுக்கு அருகே உள்ள சாதனங்கள் மூலம், ஓட்டுநர் காண எஞ்சின் ஆட்சி அரங்குக்கு அனுப்பப் படுகின்றன. வண்டியின் வேகம் உச்ச அளவைத் [மணிக்கு 100 மைல்] தாண்டும் போது, மைய ஆட்சி அரங்கின் சுயக் கட்டுப்பாடு சாதனம் எஞ்சின் சக்கிரங்களுக்குத் தடை உராய்வு அளித்து [Automatic Brake Application] வேகத்தைக் குறைக்கிறது!

ஈரோக் குகையின் இருபுறமும் தீவிபத்தைக் கட்டுப்படுத்த ‘தீ கண்காணிப்பு மையம் ‘ [Fire Management Centre] அமைக்கப் பட்டுள்ளது. அவற்றின் முக்கிய பணிகள்:

சுழலும் கூரிய தோண்டி

1. குகையில் அனைத்துத் தீப்புகை அறிவிப்புச் சாதனங்களையும், தீயணைப்பு பாதுகாப்புக் கருவிகளையும் [Monitor Fire Detection & Suppression Equipment] கண்காணித்து வருதல்.

2. எதிர்பாராது தீவிபத்து நேர்ந்தால், மைய ஆட்சி அரங்கிற்கு எச்சரிப்பது.

3. ஒவ்வொரு கண்காணிப்பு மையத்திலும், தீயணைப்புச் சாதனங்கள் சேமித்து வைக்கப்பட்டு, போதிய தீயணைப்புப் படையினர் இராப் பகலாகப் 24 மணிநேரப் பணியில் தயாராக இருப்பது.

4. தீயணைப்பு மையங்கள் யாவும் வெளிப்புறம் நிறுவகமான எல்லா அபாய நிகழ்ச்சி மையங்களுடன் சுயமான எச்சரிக்கைத் தொடர்பைக் கொண்டிருப்பது.

செப்பணிடும் சிறிய நடுக்குகை

ஈரோக் கணவாயில் ஏற்பட்ட முதல் தீவிபத்து!

1996 நவம்பர் 18 ஆம் தேதி இரவு 8:45 மணி பிரான்ஸிலிருந்து பிரிட்டனுக்குப் பாரம் ஏற்றிச் சென்ற 29 பெட்டி மீட்சி இரயிலில் [29-Car Vehicle Shuttle (Carrier Wagon)] முதல் ஈரோடன்னல் தீ விபத்து ஏற்பட்டது! பிரான்ஸ் முனைக் கலே [Calais] நிலையத்தைக் கடந்து, குகைக்குள் நுழையும் போது பார வண்டியின் கடைசிப் பெட்டியில் தீ கிளம்பி யிருக்க வேண்டும் என்று தீயணைப்புப் படையினர் கருதுகிறார்கள். தீ எழுச்சி உடனே ஈரோகுகை ஆட்சி அரங்குக்கு அறிவிக்கப் பட்டது! தீயணைப்பு விதிகளின்படி, பார வண்டியின் பயணம் தொடர அனுமதிக்கப் பட்டுப் பிரிட்டன் நிலையத்தில் தீ அணைக்கப் பட வேண்டும் என்று தீர்மானம் செய்யப் பட்டது! அம்முடிவு எஞ்சின் ஓட்டுநருக்கும் தெரிவிக்கப் பட்டது. ஆனால் அதற்குள் தீ பெருகி விட்டதாகத் தெரிகிறது!

குகையின் முனையில் தயாராக இருக்கும் பிரென்ச் பகுதியின் ‘முன்னோடிக் காப்புக் குழு ‘ [First Line of Response Team (FLOR)], மையத்தில் உள்ள பணிக்குகையில் தீக்கட்டுப்பாடு சாதனங்களைப் பயன்படுத்த எதிர்பார்த்திருந்தது. மையத்தில் இருந்த பிரிட்டன் பகுதி தீயணைப்புப் படையும் தயாராக இருந்தது. அச்சமயம் எஞ்சின் அறைக் கருவி அரங்கில், ‘வண்டியில் முரண்பாடு நிகழ்ச்சி ‘ இருப்பதாகக் காட்டி, ‘இரயில் தண்டவாளத்திலிருந்து புரண்டு விடும் ‘ என்று ஒரு சிவப்பு சமிக்கை எச்சரிப்பு விடுத்தது! விதிப்படி உடனே வண்டி குகை நடுவே ஓட்டுநரால் நிறுத்தப் பட்டது! அப்போது வண்டி அடைந்த தூரம் கலே யிலிருந்து 12 மைல்!

வண்டியின் மேற்பார்வை அதிபதி [Chef De Train] என்ன நிகழ்கிறது என்று கதவைத் திறக்க, புகை மண்டலம் உண்டி வாகனத்தில் நுழைந்தது! உடனே அதன் உள்ளிருந்த 33 நபர் பாதுகாப்பான மையக் குகைக்குள் அழைத்துச் செல்லப் பட்டனர். அப்போது எதிர்த்திசையில் வந்த இரயில் நிறுத்தப் பட்டு 33 நபர் அந்த வண்டியில் மீண்டும் கலே நிலையத்துக்குக் கொண்டு செல்லப் பட்டார்கள். தீப் பற்றிய பெட்டியும், மற்ற ஏழு பெட்டிகளும் தீயில் எரிந்து முழுவதும் மாய்ந்தன! கொளுந்து விட்டுப் பற்றிய நெருப்பு, குகையின் 1330 அடி [400 மீடர்] நீளக் காங்கிரீட் கவசத்தை 16 அங்குல ஆழத்துக்குச் சிதைத்தது!

தீக் கட்டுப்பாடு காலை 5:00 மணிக்கு செய்ய முடிந்து, 11:15 மணிக்குத் தீ முழுவதும் அணைக்கப் பட்டது! பதினைந்து நாட்கள் தீப் பற்றிய குகையில் பயணம் நிறுத்தமாகி, மறுபுறம் உள்ள குகையில் மட்டும் வாகனப் போக்குகள் தொடர்ந்தன. 1996 டிசம்பர் 10 முதல் மறுபடியும் இரயில் பயணங்கள் இரண்டு திசையிலும் சீராகின. சுற்றுப் பயண இரயில் போக்குகள் 1997 ஜனவரி 6 முதல் மறுபடியும் அனுமதிக்கப் பட்டன!

இங்கிலீஷ் கால்வாய்ப் பயணத்தின் எதிர்கால நிலைப்பாடு

1998 ஆண்டில் மட்டும் 3.45 மில்லியன் சுற்றுப் பயண வாகனங்கள் ஈரோ கணவாய் வழியாகச் சென்றுள்ளதாக அறியப்படுகிறது. ஈரோடன்னலில் பயண மக்கள் அடர்த்தியும், வாகனப் போக்குகள் எண்ணிக்கையும் மிகையாகி வருவதால், புதிய ஏற்பாடுகளை பிரான்சும், பிரிட்டனும் சிந்தித்துக் கொண்டு வருகின்றன! ஏகக் குறுகிய இருப்புப் பாதையாய்த் தனித்தியங்கி வரும் ஈரோடன்னலுக்குப் போட்டியாக அடுத்தொரு கடற்குகை வெகு சீக்கிரத்தில் இங்கிலீஷ் கால்வாயில் வரப் போவதாக அறியப்படுகிறது! அத்திட்டத்தில் இரண்டு குகைகள் அமைக்கப்பட விருக்கின்றன. முதல் குகை: ஒரு திசையில் போகும் வாகனங்களுக்கு இரட்டைப் பாதைகளை ஒரு மட்டத்தில் கொண்டு, அதற்கு மேல் மட்டத்தில் எதிர்த் திசையில் செல்லும் வாகனங்களுக்கு இரட்டைப் பாதையும் அமைப்பதாக உள்ளது. இரண்டாம் குகை: முதல் குகைபோல் ஒரு திசையில் செல்லும் இரட்டை இருப்புப் பாதை ஒரு மட்டத்திலும், அடுத்த மட்டத்தில் எதிர்த்திசையில் செல்லும் இரயிலுக்கு இருப்புப் பாதை இரண்டும் கட்டப் போவதாகத் தெரிகிறது.

தகவல்:

1. The Seven Wonders of the World By Life [Dec 15, 2003]

2. National Geographic Sosiety -Underwater Tunnels, Marvels of Engineering [1992]

3. National Geographic France Celebrates Its Bicentennial [July 1989]

4. The E-Learing Zone -Facts & Figures of the Channel Tunnel [www.cornwallis.kent.uk/intranet/elearn/science/eurotunn] [2004]

5. Channel Tunnel (Chunnel) Vital Statics

6. English Channel Tunnel Fire National Fire Protection Association, Quincy, MA, USA. [Nov 16, 1996]

7. Le Shuttle Arriving in France -Jeremy Lennard & Agencies [Apr 7, 2004]

8. The Tunnel Boring Details, About Eurotunnel [Feb 23, 2004]

9. The History of Eurotunnel [www.eurotunnel.co.uk/]

10. https://en.wikipedia.org/wiki/Eurostar [March 8, 2016]

11. https://en.wikipedia.org/wiki/Channel_Tunnel [March 9, 2016]

*************

March 14, 2016
காந்தியும் தாத்தாவும்

— நிர்மலா ராகவன்.

“முந்தி நம்ப சாதிக்காரங்களை மத்தவங்க ஒதுக்கி வெச்சிருந்தாங்களாம். எங்கே, ஊரில. அப்போ, காந்திதான், `மனுசங்க யாரும் மட்டமில்ல, எல்லாரும் கடவுளோட குழந்தைங்கதான்’னு சொல்லி, நாம்ப செய்யற வேலையைக்கூட அவரு செஞ்சாராம். அவரு மகாத்மாடா. அதான் அவர் பேரை ஒனக்கு வெச்சேன்!”

தொட்டியிலிருந்த தண்ணியை மொண்டு குளித்துவிட்டு, இடுப்பில் துவாலையுடன் கண்ணாடிக்கு முன்னால் நின்று தன் உடல் வனப்பை ரசித்துக்கொண்டிருந்த காந்திக்கு தாத்தாவின் குரல் கேட்டது. தினமும் கேட்டதுதான். முகத்தைச் சுளித்தான்.

ஐந்து வயதாக இருந்தபோது, சஞ்சிக்கூலியான (JANJI – மலாய் மொழியில், சத்தியம். அதுவே, `காண்ட்ராக்ட்’ என்பதன் தமிழ்ச்சொல்லாக சஞ்சியென மறுவிற்று). தன் தந்தையின் கைவிரலைப் பற்றிக்கொண்டு `ஊரிலிருந்து’ அன்றைய மலாயாவுக்கு வந்த தாத்தா, தோட்டப்புற தமிழ்ப்பள்ளியில் `அஞ்சு கிளாஸ்’வரை படித்தவர். இளவட்டங்களைப்போல மலாய் மொழி கலக்காமல், சுத்தமான தமிழ் பேசுவார்.

`ஒங்கப்பன் ஒழுங்கில்ல. அதான் ஒங்கம்மா பெத்துப் போட்டுட்டுப் போனதும், ஒன்னய நானே வெச்சுக்கிட்டேன்!’ என்று அடிக்கடி சொல்வார். இதையெல்லாம்கூட `வயசான தோஷம்’ என்று அலட்சியப்படுத்தலாம். ஆனால், அவர் சொன்னதில் காந்தியால் தாங்கமுடியாதது, `நீயும் காந்திமாதிரி இருக்கணும்டா. பொய்யே பேசக்கூடாது’ என்பதுதான்.

பெயர் வைத்துவிட்டால் மட்டும் ஆயிற்றா? மேல்நாட்டில் படித்துப் பட்டம் பெற்ற காந்தி எங்கே, இந்தக் கேடுகெட்ட குப்பத்தில் வாழும் தான் எங்கே! `உயர உயரப் பறந்தாலும்’ என்று ஏதோ சொல்வாரே, தாத்தா! அந்தக் கதையாகத்தானே இருக்கிறது!

வலுக்கட்டாயமாக அந்த காந்தியை ஒதுக்கிவிட்டு, தன் முகபிம்பத்தில் கவனத்தைச் செலுத்தினான். ஓரிரு பருக்கள் இருந்த கன்னத்தில் எச்சிலைத் தடவினான்.

“காந்தி, டேய்!” தாத்தாவின் குரல் வாசலிலிருந்து கேட்டது.

அதைக் காதில் வாங்கிக்கொள்ளாமல், கண்ணாடியின் பின்னால் கைவிட்டுப் பார்த்துவிட்டு, திருப்தியுடன் தலையை ஆட்டிக்கொண்டான் காந்தி. `ரெண்டாயிரம் கொடுப்பாங்களாமே! கொஞ்சம் சேர்ந்ததும், மொதல் வேலையா தாத்தாவை ஊருக்கு அனுப்பி வைக்கணும். பளனி, மதுரை எல்லாம் போய், சந்தோசமா சாமி தரிசனம் பண்ணிட்டு நிதானமாத் திரும்பி வாங்கன்னு!’ அந்த நினைப்பிலேயே சுதந்திரம் வந்துவிட்டதுபோன்ற நிறைவு ஏற்பட்டது. `கறுப்புதான் எனக்குப் பிடிச்ச கலரு!’ என்று தானே எழுந்ததது பாட்டு.

தாத்தாவின் நினைவு தொடர்ந்தது. `கல்யாணம் கட்ட ஒருவாட்டி ஊருக்குப் போனேன். கப்பல்லே. அதோட சரி. வர்ற பத்தாவது மாசம் திரும்பிப் போலாம்னு இருக்கேன்!’ வருடம் தவறாமல் இதையே நம்பிக்கையோடு சொல்வார். `பத்தாவது மாசம்’ வந்துவிட்டால், `நாலாவது மாசம்’ என்று அதை மாற்றிக்கொள்வார், அலுக்காமல். ஆனால், ஒவ்வொரு தேர்தலின்போதும் ஓட்டுப் போடப்போகும் முதல் ஆள் அவராகத்தான் இருப்பார்.

புரியாது, அவன் ஒருமுறை கேட்டேவிட்டான். `ஊரு, ஊருங்கறீங்க! இங்க யாரு பதவிக்கு வந்தா என்ன, வராட்டி என்ன? எதுக்கு இப்படி ஓட்டுப்போடணும்னு ஓடறீங்க?’

வெகுண்டெழுந்தார் தாத்தா. `என்னடா அப்படிக் கேட்டுப்பிட்டே? நாம்ப இருக்கிற எடத்துக்கு உண்மையா இருக்க வேணாம்? இந்த மண்ணிலதான் பிள்ளைகுட்டி பெத்து, நாயா ஒளைச்சு அவங்களைக் காப்பாத்தி, இந்த வீட்டைக் கட்டிப்போட்டு..!’

“டேய் காந்தி!” குரல் சற்று அருகிலிருந்து மீண்டும் கேட்க, “என்ன தாத்தா?” என்று சலிப்புடன் குரல் கொடுத்தபடி, ஆறங்குலச் சீப்பை கையில் எடுத்துக்கொண்டான் காந்தி. பதினேழு நிமிடங்கள். தினசரிக் கணக்கு. அவனுடைய ஒவ்வொரு வயதுக்கும் ஒரு நிமிடம். தலை வாரி முடிய இன்னும் நான்கு நிமிடங்கள்.

“எனக்கு இந்த நேசனைக் கொஞ்சம் படிச்சுச் சொல்லுடா. கண்ணே தெரிய மாட்டுது!”

காந்தி பல்லைக் கடித்துக்கொண்டான். மலாய் பள்ளிக்கூடத்தில் படித்த தன்னை டியூஷன் வகுப்புக்கு அனுப்பியாவது தமிழ் கற்றுக்கொள்ள வைத்தது இதற்குத்தானா என்ற எரிச்சல் பிறந்தது. தமிழ் கற்ற நேரத்தில் கணக்கில் கவனம் செலுத்தியிருந்தால், பாசாகித் தொலைத்திருக்கலாம்.

`இன்னொரு வருசம் படியேண்டா!’ என்று தாத்தா வற்புறுத்தியபோது மறுத்துவிட்டான். அக்கம்பக்கத்தில் யார் எட்டாவதைத் தாண்டி இருக்கிறார்கள்?

“காந்தி..!”

`அன்னாடம் பேப்பர் படிக்காட்டி என்ன! தினமும் சண்டை, கொலை, கற்பழிப்பு, அவ்ளோதான்! போரிங்! பரிச்சை எளுதக்கூட நான் இவ்வளவு படிச்சதில்ல!’ தனக்குள் முணுமுணுத்துக்கொண்டான். இதையெல்லாம் தாத்தாவிடம் சொல்லித் தப்பிக்க முடியாது. அவர் பேசப் பிடித்துக்கொண்டால் அவ்வளவுதான்.

சில சமயம், அரைகுறை ஆடைகளில் கவர்ச்சிகரமாகப் போஸ் கொடுத்துக் கொண்டிருந்த நடிகைகளைப் பார்த்துவிட்டு, `சினிமா பக்கம் படிக்கட்டுமா, தாத்தா?’ என்று இவனே துணிந்து கேட்டாலும்,`இப்பல்லாம் என்னடா சினிமா? அந்தக் காலத்தில பாகவதர் பாடுவாரு, பாரு!’ என்றபடி, `கிஸ்னா, முகுந்தா,’ என்று பாடவும் ஆரம்பித்துவிடுவார். ஒரு வரி பாடுவதற்குள் இருமல் ஆரம்பித்துவிடும். பாட்டை நிறுத்திவிட்டுப் பேச்சைத் தொடர்வார்: `காந்தி! ஒன்கிட்டே சொல்லி இருக்கேனோ? நான் ஒன் வயசா இருக்கிறப்போ பாட்டு படிச்சபடி, மேடை நாடகத்திலே எல்லாம் நடிச்சிருக்கேன்!’

`ஒன் வயசா’ என்று அவர் ஆரம்பிக்கும்போதே, அடுத்து வரும் வார்த்தைகளை அவன் ஒலியில்லாமல், கூடவே உச்சரிப்பான். அந்த அளவுக்கு அவ்வார்த்தைகள் அவனுக்கு மனப்பாடம் ஆகியிருந்தன. முகத்தில் அலட்சியச் சிரிப்பு தெளிவாகத் தெரியும். நடிகர் என்றால் பணக்காரராக இருக்க வேண்டாமோ?

தெருமுனையில் அழுகைச்சத்தம்.

எந்த ஒழுங்குமுறையும் இல்லாது, அவரவர் அவசரத்துக்குக் கட்டிக்கொண்டிருந்த குடியிருப்பு ஆதலால், `குடிசை’ என்றும் சொல்ல முடியாமல், `வீடு’ என்றும் மனதாரச் சொல்ல முடியாது, நவக்கிரகங்கள்போல் வெவ்வேறு திசையை நோக்கியிருந்தன அந்த புறம்போக்கு நிலத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த உறைவிடங்கள்.

ஓரத்திலிருந்த சில வீடுகளை முதல்நாள்தான் டிராக்டர் வைத்து இடித்துத் தள்ளியிருந்தார்கள். எப்போதும் காணப்படும் ஆளுயர குப்பைமேடு, பலகைகளும், உலோகத் தகடுகளும் சேர, மேலும் உயர்ந்து இருந்தது. தெருநாய்கள் ஆரவாரமாக விளையாடிக்கொண்டும், சண்டை பிடித்துக்கொண்டும் இருந்தன.

வீட்டை இழந்து, தமது சொற்ப உடைமைகளுடன் பெண்கள் அழுதபடி நிற்க, அவர்களைப் பார்த்து சிறுகுழந்தைகளும் அழுதுகொண்டிருந்தனர். ஆண்கள் கண்ணில் நிராசை — இந்தமாதிரி சுதந்திரமான இடத்தில் இனிமேல் தங்கமுடியுமா என்ற விரக்தியில்.

`நானும் இப்படி ஒண்ணுமில்லாம நிக்கற நெலமை வரக்கூடாது!’

“காந்தி! இன்னுமா தலைசீவி முடியல? முடி எல்லாம் கொட்டிடப்போகுதுடா!” பலமுறை கேட்டிருந்த தாத்தாவின் நகைச்சுவையை ரசிக்க முடியாது, தரையில் கிடந்த பாய்மேல் ஏற்கெனவே எடுத்து வைத்திருந்த ஜீன்சையும், டி.ஷர்ட்டையும் அணிந்துகொண்டான்.

தீபாவளியை முன்னிட்டு, கோலாலம்பூர் `செமுவா ஹௌஸ்’ (SEMUA HOUSE — எல்லோருடைய வீடு) கட்டிடத்தின் பக்கத்தில் பிரத்தியேகமாகக் கடைகள் போடப்பட்டபோது, வெளியில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த அந்தச் சட்டை எல்லாருடைய கவனத்தையும் ஈர்க்கத் தவறவில்லை. அதன் இரு பக்கங்களிலும் குறுந்தாடியுடன் ஒசாமா பின் லாடன் — ஈராக் போர் மூள காரணமாக இருந்தவர். நமட்டுச் சிரிப்புடன் பலரும் நகர, `இதைப் போட்டா, நம்பளையும் பாப்பாங்கல்ல!’ என்ற நப்பாசையுடன் அவன் வாங்கியது.

“டேய்! கூப்பிட்டுக்கிட்டே இருக்கேன்ல?”

“நான் வெளியே போகணும்!” என்று முணுமுணுப்பாகப் பதிலளித்தவன், ஒரே பாய்ச்சலில் வெளியே நடந்தான். அவசரத்தில், தாழ்வான கூரையின் அலுமினியத் தகடு நெற்றியில் இடித்தது.

அதனால் உண்டான வலியும், `பாத்துப் போயேண்டா!’ என்ற தாத்தாவின் கரிசனம் ஏற்படுத்திய ஆத்திரமும் அவன் பைக்கை உதைத்த விதத்தில் தெரிந்தது. அதற்கு அவன் அவசரம் புரியவில்லை. நிறைய உதை வாங்கியது.

`இது வேற! சனியனை `ஸம்பால’ (SAMPAH – குப்பை, மலாயில்) கடாசிட்டு, சீக்கிரம் புதுசு ஒண்ணு வாங்கணும். பளபளான்னு இருக்கும்!’ என்று சொல்லிக்கொண்டவனுக்கு, செல்வநாதனைப்போல் தானும் கார் வாங்கும் நாள் தூரத்தில் இல்லை என்ற எண்ணமே சற்று ஆறுதலைக் கொடுத்தது.

செல்வநாதன் — பதினான்கு வயதில், சிகரெட்டுப் பழக்கத்தை ஆரம்பித்து வைத்த குரு. `இதுக்கெல்லாம் பணமில்லியே!’ என்று இவன் தயங்கியபோது, `ஸ்கூலுக்குப் போக பஸ் எதுக்குடா ஒனக்கு? நடந்து போவியா! அந்தக் காசை நல்லா, ஜாலியா செலவழிக்கலாமில்ல?’ என்று ஞானம் வழங்கியவன். அவன் இன்று புதிய ப்ரோட்டான் வீரா காடி வைத்திருக்கிறான். கழுத்தில் கெட்டியான தங்கச் சங்கிலி. எட்டு பவுன் இருக்கும். ஒரு காதில் ரஜினி வளையம்.

“இன்னும் எத்தனை நாளைக்குத்தாண்டா காந்தி இந்த நாத்தம் பிடிச்ச கம்பதிலேயே (KAMPUNG — கிராமம்) இருப்பே? வீட்டுக்கு ஜன்னலுமில்ல, காத்துமில்ல. என்னிக்காவது ஒரு நாள் எல்லாத்தையும் இடிச்சுட்டுப் போயிடுவாங்க!” என்று செல்வநாதன் சில மாதங்களுக்குமுன், தற்செயலாகச் சந்திப்பதுபோல் சந்தித்து, ஆரம்பித்தபோது, “பதிலுக்கு அவங்க அபார்ட்மெண்ட் தர மாட்டாங்க?” என்று அப்பாவித்தனமாக வினவினான் காந்தி.

“பெரிய அபார்ட்மெண்ட்!” நண்பன் பழிப்புக் காட்டினான். “பத்தடுக்கு மாடி, தெரியுமா? புறாக்கூண்டு மாதிரி, ஒவ்வொண்ணிலேயும் நாலு வீடுங்க. ஒரே ரூம்புதான். லிஃப்ட் எப்பவுமே ரோஸா (ROSAK — பழுது) ஆகிடும். இப்ப மாதிரி, தண்ணிக்காசு, விளக்குக்காசு குடுக்காம இருக்கமுடியுமா? நீ லோரி கிளீனரா வாங்கற சம்பளம் அதுக்கே சரியாப் போயிடும்!”

`இவனுக்குத்தான் எவ்வளவு சமாசாரங்கள் தெரிந்திருக்கிறது!’ என்ற பிரமிப்பையும் மீறி, தாத்தாவைபோல் லோரி டிரைவராக ஆனாலும், தன் தரித்திரம் தொலையாது என்ற உண்மை புரிய, காந்தியின் முகம் தொங்கிப்போயிற்று.

அதை எதிர்பார்த்திருந்த நண்பன் வேப்பிலை அடித்தான். “நீ வர்றியா, சொல்லு. எங்க பெரிய மண்டகிட்ட கூட்டிட்டுப்போறேன். பியாசாவா (BIASA –வழக்கமாக), அவர் யாரையும் கண்டுக்க மாட்டாரு. ஆனா, `இப்பிடி, நம்ப பையன் ஒருத்தன் கஸ்டத்தில இருக்கான். நல்ல பையன், மண்ட. சொன்ன பேச்சு கேப்பான்’னு நான் எடுத்துச் சொன்னதுமே, `பாவம், கூட்டிட்டு வாடா. நம்பளோட சேத்துக்கலாம்’னு சொல்லிட்டாரு!”

“தமிழாளா?”

“அட,நீ ஒத்தன்! தமிழவங்க `விதி, விதி’ ன்னு பொலம்பிக்கிட்டு, கஸ்டத்திலேயே காலத்தைக் கடத்திடுவாங்க. இவரு சீனரு!”

யோசித்தபடியே வீடு திரும்பிய காந்தி, செல்வநாதன் குறுகிய காலத்திலேயே பெரிய பணக்காரன் ஆனதுபற்றி தாத்தாவிடம் வியப்புடன் தெரிவித்தான்.

“எனக்கென்னமோ, அவன் குறுக்கு வழியில போறான்னுதான் படுது!” என்ற தாத்தா, “எப்பவும் நம்பளைவிடக் கீள இருக்கிறவங்களைத்தான் பாக்கணும். அப்பத்தான் அந்த பத்துமலை முருகன் நம்பளை எவ்வளவு நல்லா வெச்சிருக்காருன்னு வெளங்கும்,” என்று தத்துவம் பேசினார்.

குண்டும் குழியுமாகப் பெயர்ந்த மண்தரையில் சிமெண்டு பூசி, சுவர் என்ற பெயரில் மரப்பலகைகள் வைத்த இடத்தில் காலம் தள்ளிவிட்டு, தான் ஏதோ பெரிய அதிர்ஷ்டசாலி என்பதுபோல் தாத்தா பேசியபோது, காந்திக்கு எரிச்சல்தான் எழுந்தது.

அவர்கள் வீட்டு வாசலில் நின்று பார்த்தால், உலகத்திலேயே உயரமான இரட்டைக் கோபுரங்கள் தெரியும். இன்னொரு பக்கம் செல்வம் கொழிக்கும் மலைநாட்டின் மிகப் பெரிய பேரங்காடியான `மெகா மால்’. இவையெல்லாம் எப்படி தாத்தா கண்ணில் மட்டும் படாமல் போயின?

`தாத்தா கனவிலேயே சந்தோசமாயிடறவரு!’ என்று முகத்தைச் சுழித்துக்கொண்டான். தானும் அவரைமாதிரி ஆகிவிடக்கூடாது என்று உறுதி எடுத்துக்கொண்டது அப்போதுதான்.

நடுராத்திரி. ஏதோ ரகளை. வழக்கமாக, அக்கபக்கத்தில் எவனாவது குடிகாரன் மனைவியை அடிப்பதுபோல் இல்லாமல், வித்தியாசமாக இருந்தது. காந்தி எழுந்து வந்தான்.

வீட்டுக்குள் போலீஸ்காரர்கள்! ஒருவர் கையில் அவன் கண்ணாடிக்குப்பின் ஒளித்து வைத்திருந்த பார்சல்!

“யாரிது?” காந்தியைக் காட்டிக் கேட்டார் ஒருவர்.

“என் பேரப்பிள்ளைதாங்க. சின்னப்பையன்! அவனுக்கு ஒண்ணும் தெரியாதுங்க”.

“இதில நிறைய டாடா (DADAH — போதைப்பொருள்) வெச்சிருக்கீங்க. எங்கேயிருந்து வந்திச்சு?”

“எனக்குத் தெரியாதுங்க, பாஸ். இல்லாட்டி, `யாராவது சாமான் ஏதாச்சும் ஒங்ககிட்ட குடுத்தாங்களா?’ன்னு நீங்க கேட்டப்போ, நானே இதைக் காட்டி இருப்பேங்களா?” தாத்தா கூறிக்கொண்டிருந்தார். “என் கூட்டாளியோட மகன் — அசலூர்க்காரன் — `கிளப்புக்குப் போறேன், மாமா. நாளைக்கு வெள்ளனே வந்து இதை எடுத்துக்கிட்டுப் போறேன்! அப்படின்னான். இதுக்குள்ளே என்ன இருக்குன்னு அவனும் சொல்லல. நானும் கேக்கல”.

“ரெண்டு கிலோ இருக்கும்! என்னமோ கதை அளக்கறீங்களே!”

“நம்பிக்கைத் துரோகம் செய்துட்டானுங்க, பாவி!” தாத்தாவின் குரலில் அழுகை. காந்தி இருந்த பக்கம் அவர் திரும்பவே இல்லை.

“தாத்தா..!” தயக்கத்துடன் அழைத்தான் பேரன். இப்படியெல்லாம் ஆகும் என்று செல்வநாதன் ஏன் எச்சரிக்கவில்லை? இப்போது என்ன செய்வது?

கண்டிப்பான குரலில், “ராங்கி பண்ணாதே, காந்தி. பெரியவங்க பேசறப்போ, குறுக்கே பேசக் கூடாதுன்னு ஒனக்கு எத்தனை வாட்டி சொல்லியிருக்கேன்?” என்றார் தாத்தா, அவன் பக்கம் திரும்பாமலேயே. அதிகாரிகளிடம், “என் பேரப்பிள்ளைங்க!” மீண்டும் சொன்னார். “பேருதான் காந்தி. வெளங்காத பய. படிப்பும் ஏறல,” என்றுவிட்டு, “நான் வெள்ளக்காரன் காலத்திலேயே அஞ்சு கிளாஸ் படிச்சவன்!” என்றும் தப்பாமல் சொன்னார்.

தாத்தாவின் தற்பெருமையைக்காதில் வாங்காது, “வயசான காலத்திலே நீங்க இப்படி ஒரு காரியம் செய்திருக்க வேண்டாம். ஒரு கிலோ டாடா வெச்சிருந்தாலே மரண தண்டனை. தெரியுமில்ல?” என்று மேலும் அதட்டினார் அதிகாரி.

மரண தண்டனையா! அதிர்ந்தான் காந்தி.

தாத்தா தொணதொணப்புதான். எப்படியும் சில வருடங்களில் சாகப்போகிறவரும்கூட. ஆனால், `தவறு’ என்று தெரிந்தே, பேராசை பிடித்துத் தான் செய்த காரியத்துக்காக சட்டம் அவரைத் தூக்கிலிடுவதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தால், தான் என்ன மனிதனோடு சேர்த்தி?

`காந்தி பொய்யே சொல்ல மாட்டாராம். அதான் அவர் பேரை ஒனக்கு வெச்சேன். நீயும் அவர்மாதிரி..!’

தாத்தா மட்டும் இப்போது பொய் சொல்லலாமோ என்று குழந்தைத்தனமான கோபம்தான் முதலில் எழுந்தது காந்திக்கு.

சட்டென விளங்கியது அவனுக்கு. தன்னைக் காப்பாற்ற, மரண தண்டனைக்கும் துணிந்துவிட்டார்!

தான் அடுத்து என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற தெளிவு வர அதிக நேரம் பிடிக்கவில்லை காந்திக்கு.

“ஸார்! தாத்தாவுக்கும், இந்தப் பார்சலுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்ல,” என்று திடமாக ஆரம்பித்தான்.

ஆழ்ந்த வருத்தத்தையும் மீறி, தாத்தாவின் முகத்தில் சிறு நகையின் ரேகை படர்ந்தது. பேரனுக்குக் காரணப்பெயரைத்தான் வைத்திருக்கிறோம் என்ற பெருமிதத்தின் வெளிப்பாடு அது.

_________________________________________________________________________

மறுபகிர்வு:
2004 -ல் தமிழ் நேசன் பவுன் பரிசுப்போட்டியில் பரிசு பெற்ற கதை.

March 14, 2016
முட்டுச் சந்து

— எஸ். வி. வேணுகோபாலன்.

இன்று காலை சக்தி நகரின் அந்தத் தெரு மையப் பகுதியில் இருந்த அந்த வீட்டுமுன் நான்கைந்து பேர் நிற்கும்போதே எனக்குச் சிலீர் என்றது.

இன்று காலை சக்தி நகரின் அந்தத் தெரு மையப் பகுதியில் இருந்த அந்த வீட்டுமுன் நான்கைந்து பேர் நிற்கும்போதே எனக்குச் சிலீர் என்றது.

ஒரு வேளை அந்தப் பாட்டி… அடடா… என்னுடன் மகள் இந்து இருந்தாள்.

இந்த ஞாயிற்றுக் கிழமை காலை பத்து மணிக்கு எனது மூன்றாவது நடை அது. காலை ஏழரை மணிக்கு நானும் ராஜியும் வழக்கமான நடை நடந்து போகையில் இதே வீட்டைக் கடக்கையில் பாட்டியை நினைத்தபடி தான் கடந்தோம்… அப்போது வாசலில் எந்தக் கூட்டமும் இருந்திருக்கவில்லை. “”கொஞ்சம் ஆயாசமாக இருக்கிறது” என்று சொல்லிக்கொண்டே முழு நடையை முடித்த நான், பால் வாங்க மறந்தது வீட்டருகே நெருங்கும்போது நினைவுக்கு வர, ராஜியை போகச் சொல்லிவிட்டு மீண்டும் பிஸ்மி கடைக்கு நடந்தேன்.

பிஸ்மி கடை, சக்தி நகர் நுழைவுக்கு முந்தைய தெருவான விஸ்வநாதபுரம் இரண்டாவது தெரு. வீட்டுக்குத் திரும்பிய பிறகு சிறிது நேரம் கழித்து மகன் நந்தா, “”கொஞ்சம் நடை நடந்து விட்டு வரலாம் வா” என்றான். அவனோடு நடக்கும் திசைகள், தெருக்கள் வேறு. அப்புறம் இந்து கேட்டாள், “”அப்பா கொஞ்சம் வாக் போயிட்டு வரலாமா?” என்று அது எங்கள் வழக்கமான நடைப் பயிற்சிப் பாதை.

சக்தி நகரில் நுழைகையில் அந்த வீட்டின் முன் நான்கைந்து பேரைப் பார்த்தோம். அந்தப் பாட்டி விடைபெற்று விட்டிருந்தாள். ஏழரை மணிக்கு எங்கள் நினைவில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்த உயிர், இனி எப்போதும் நினைவில் வாழ்வதானது.

ஒரு நாளா? இரண்டு நாளா? எத்தனை முறை பார்த்திருப்போம்? ராஜிக்கு அந்தப் பாட்டியை மிகவும் பிடித்திருந்தது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன் பார்க்கையில் திடமாகத் தெரிந்த பாட்டி, அண்மைக் காலமாக நாங்கள் அந்த வழி செல்கையில், எப்போதேனும் எதிர்ப்படுவாள். தெருவில் யாரேனும் தென்படுகிறார்களோ என்று தேடும் காந்தக் கண்கள். கருணை சுரக்கும் கண்களில் அதே போக்கில் ஒரு கோரிக்கையும் ஒலிக்கக் கேட்டிருக்கிறோம்.

“”கொஞ்சம் அந்தப் பக்கம் கொண்டு விட்டுடேன்” என்று கேட்பாள் பாட்டி. ஐம்பது மீட்டர் கூட இல்லாத சிறிய தெருவில் எதிர்ப்பக்கம் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு விட்டால் போதும், அப்புறம் பாட்டி நேரெதிரே இருக்கும் முட்டுச் சந்தில் ஒரு வீட்டை நோக்கித் தானே நடந்து செல்லத் தொடங்கி விடுவாள். சிலபோது, எதிர்ப்பக்க முட்டுச் சந்தின் முனையில் காத்திருக்கையில் பார்த்திருக்கிறோம். ராஜி கையைப் பிடித்து தெருவின் குறுக்கே வண்டி வராத நேரமாக நடக்க வைத்து இந்த வீட்டின்முன் கொண்டு விடுவாள். அந்தக் கண்களில் இலேசான பரிச்சய சிரிப்பும், மகிழ்ச்சியும் எதிர்காலத் தலைமுறையையும் வாழ்த்தும்படி இருக்கும்.

இங்கே யார் இருக்கிறார்கள். அங்கே யார் இருக்கிறார்கள் எங்களுக்குத் தோன்றியதில்லை, கேட்க. பாட்டி சொல்லியதாக நினைவு, இங்கே ஒரு பிள்ளை வீடு, அங்கே ஒரு பிள்ளை வீடு என்று. வாழ்க்கை ஒரு தொடர் ரயில் பயணம். இடைப்பட்ட தூரத்தில் பயணிகளுக்கு இடையே ஒருவருக்கொருவர் பேச்சுத் துணைக்கு, ரசனைக்கு, பரஸ்பரம் பரிமாறிக் கொள்ளும் விஷயங்களுக்கு எப்போதுமே ஓர் எல்லைக் கோடு இருக்கிறது. வடிவேலு சொல்வது மாதிரி, “”அதைத் தாண்டி நீயும் வரக் கூடாது.. நானும் வர மாட்டேன்” என்று பாட்டி எங்கள் நடைப் பயிற்சியின் இடையே ஒரு பாத்திரம். அவளது வாழ்க்கையில் எங்களுக்கு பெரிய இடம் இருந்திருக்க வேண்டிய சாத்தியம் இல்லை.

முதுமையின் நிறைவில் ததும்பிக் கொண்டிருந்த அழகில், உடலின் இயலாமையை வெல்லும் அந்த கம்பீரப் புன்னகையில், மூக்குத்தியின் ஜொலிப்பில் நாங்கள் அந்தப் பாட்டியை நேசிக்கத் தொடங்கி இருந்தோம்.

சிறிது காலமாக பாட்டியைப் பார்த்த நினைவு இல்லை. இந்த அவசர மாநகர வாழ்க்கையில் நழுவும் சங்கதிகள், மறக்கும் நிகழ்ச்சிகள், இழக்கும் அனுபவங்கள், தொலைக்கும் உறவுகள் எத்தனை எத்தனை… ஆனாலுமென்ன? இருக்கவே இருக்கிறது, “”ஓஹோ அப்படியா”, “”அடடா அப்புறம்”, “”அடக் கடவுளே”, “”ஆஹா போச்சுடா” என்பது மாதிரி ஸ்டாண்டர்ட் சொற்கோவை சில இருக்கவே இருக்கிறது, எல்லாவற்றையும் அந்த ஓரிரு சொற்களில் அழுத்தி உணர்ச்சிகளை மூழ்கடித்து அடுத்த வேலைக்குச் செல்ல கூட்டங்களில் அன்னார் நினைவுக்கு ஒரு நிமிடம் அஞ்சலி என்று அறிவிப்பதன் விரிவான பொருள், அதற்கு மேலும் அந்தத் துக்கத்திற்கு இங்கே நேரமில்லை என்பதாக இருக்கக் கூடும், யார் கண்டது?

பாட்டி போய்விட்டாள் என்பதை வாசலில் அவரது மகன் அலைபேசியில் யாரிடமோ, ஆமாம்… எட்டரை மணிபோல இருக்கும்.. என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்ததில் உறுதியானது. இந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே நான் மட்டும் சட்டென்று வீட்டினுள் நுழைந்தேன். அழுது கொண்டிருந்தது மருமகளாக இருக்கக் கூடும். அவசர அவசரமாக வேறு ஒரு பெண்மணி – பச்சை நிற மாஸ்க் அவள் கழுத்தில் ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது, நர்சிங் பணியாளராக இருக்கக் கூடும்- பாட்டிக்கு புடவை அணிவித்துக் கொண்டிருக்கவே சட்டென்று வாசலோடு நின்றேன்.

“”கடைசியா ஏதாவது சாப்பிட்டாங்களா?” என்றேன்.

“”கார்த்தால காப்பி சாப்பிட்டாளே… அப்புறம் எட்டு மணிக்குத் தான்”

என்னருகே நின்ற ஒருவரிடம், “”டாக்டர் பார்த்துவிட்டுச் சொல்லிட்டாராக்கும்?” என்றேன்.

“”ஆமாம்… முடியலேன்னு கூப்பிடவும் டாக்டர் வந்து பார்த்து ஐ சி யூவில் சேர்க்கலாம்னு சொல்லி இருக்கார். அவர் அந்தண்ட போயிருக்க மாட்டார். போய்ட்டா பாவம்” என்றார்.

அதற்குள் வேறொரு பெண்மணி, “”நிறைவாழ்வு வாழ்ந்துட்டா… ஆறு மாசத்துக்கு முன்னாடி தாத்தாவும் பாட்டியும் நன்னா உட்கார்ந்துண்டு கனகாபிஷேகம் பண்ணிண்டாளே… அவருக்கு நூறு வயசு. பாட்டிக்கு தொண்ணூற்று ஐந்து” என்றார்.

நான் பாட்டியைக் கை தொழுது நின்றேன். கழுத்து வழி புடவையைக் கொண்டுபோய் அந்த நர்சிங் பெண்மணி பாட்டியின் தலையை உயர்த்திய மாதிரி வைத்து வேலையை முடிக்கையில், பாட்டியின் முகம் பளிச்சென்று தெரிந்தது. “நான் வரட்டுமா?’

என்று கேட்டாற்போல் இருந்தது. சாலையைக் கடந்து போகத் துணை தேடியவளுக்கு இப்போது காலத்தைக் கடந்து போக எந்தத் துணையும் தேவைப்பட்டிருக்கவில்லை. உடலை முன்னெடுக்கவும், உடலை நகர்த்தவும், உடலை இயக்கவுமே இயலாதவருக்கு யாருடைய துணையாவது தேவையாயிருக்கிறது. உடலைத் துறக்க வேண்டிய தருணத்தில் இலேசாகிறது எல்லாமும்.

வெளியே இந்து காத்திருந்தாள். நான் பாட்டி எதிர்ச்சாரியில் முட்டுச் சந்து நோக்கிக் கடக்கும் இடத்திற்கு அவளையும் அழைத்து நகர்ந்தேன்.

மிகவும் வயதான பெரியவரை யாரோ கைத் தாங்கலாக அழைத்து வந்தனர். மிக நெடிய அகல நெற்றியில் திருமண் பளிச்சிட்டது. துணையை இழந்த முதியவர் அவராகத் தான் இருக்கவேண்டும். அதற்குள் வேறொருவர் வேகமாக வந்து தாத்தாவின் கையைப் பற்றிக் கொண்டு நடக்க உதவி செய்தவாறே, “”போயிட்டா” என்றார்.

பெரியவர் அப்படியே நின்றார். ஒரு நொடிப் பொழுது. – ஒரே ஒரு நொடிப்பொழுது உறைந்தவண்ணம் நின்றார். தழுதழுக்கும் குரலில், “”போயிட்டாளா?” என்று வினவினார். “”நல்லதுக்குத் தான்” என்றார். அடுத்த கணம். மெதுவாக நடக்கத் தொடங்கினார்.

எனக்கு என்னவோ, அவரை மெல்ல அந்தப் பக்கம் தெருவைக் கடக்க வைத்து அந்த வீட்டுக்குள் கொண்டு சேர்த்த பிறகு சொல்லி இருக்கலாமோ என்று பட்டது. ஆனால், அவரால் அந்த ஒரு நொடியில் உண்மையை ஜீரணிக்க முடிந்தது.

இப்போது வண்டிகள் எதுவும் குறுக்கே வராதபடி பார்த்து மெல்ல தாத்தாவை அந்த இருவரும் கைத் தாங்கலாக அழைத்து வந்தனர்.

ஏனெனில், இனி ஒரு போதும் பாட்டி அப்படி அதே எச்சரிக்கையோடு அடுத்தவர் உதவியோடு கூட எதிர்ப்பக்க முட்டுச் சந்துக்கு அவரைத் தேடிச் செல்ல இயலாது.

____________________________________________________________
மறுபகிர்வு:
நன்றி: முட்டுச் சந்து – தினமணி கதிர் சிறுகதை

March 14, 2016
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

”இன்றைய கிருஷ்ணன் பார்க்க இராமன் போலிருக்கான்(பசுவை வேறு காணோம்)….நான்
இராமரையும் பார்த்தில்லை, கிருஷ்ணரையும் பார்த்ததில்லை….
பார்த்தது கேசவ்வைத்தான்….அதனால் பெருமாள் துவாதச நாமத்தில்
ஒன்றான ‘’கேசவனுக்கு’’ …..ஓவியம், ஓவியன், ஓவியக் கலை
மூன்றிலும் இருப்பது அவர் ஒருவர்தானே….!

அயிகிரி நந்தினி மெட்டில் பெருமாளின் த்வாதச நாமத் துதி….

“கேசவாய , நாராயணாய ,மாதவாய, கோவிந்தாய , விஷ்ணுவே ,திரிவிக்ரமாய ,வாமனாய,சீதராய ,ரிஷிகேசாய ,பத்பனாபாய ,தாமோதராய ,மதுசுதனாய”…..

“களமுற பார்த்தனின் கலவர வேர்த்தலைக்
கழுவிடு தீர்த்தமாம் கீதையதால்
உளமுரம் கூட்டினை ஒருரதம் ஓட்டினை
பலமுற காட்டினை பாதையதை
பொலபொல என்றுதி காலையை முந்திடும்
பரவசக் கோதையின் பாசுரத்தால்
அலைகடல் விட்டுயர் பட்டரின் பெட்டையை
கட்டிடக் கேட்டிடும் ’’கேசவனே”….(1)
ஹரிஹரி கோ குலபாலக கோபியர் காதல காவல கேளி சுதே….

March 13, 2016
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

”அழகவன் கோலம் அழகவன் ஜாலம்
அழகவன் லீலா அபங்கம் -பழக
அழகனவன் நட்போ அலுக்காத கற்பு
பொழுதுமவன் பொற்பைப் புணர்”….

”அழைக்கும் குரலைக்கேட்(டு) ஆடா(து) அசங்காது
உழைக்கவரு வானவன் ஓடி -மழைக்குக்
குடையாய் மலையேந்தி கோகுலம் காத்த
இடையன் இணைப்பில் இரு”….கிரேசி மோகன்….

March 12, 2016
இன்னம்பூரான் பக்கம் 5: கனம் கோர்ட்டார் அவர்களே! 27

பெண்ணே! சகல சம்பத்துக்களுடன் வாழ்க.

இன்னம்பூரான்
10 03 2016

‘இந்து திருமணச்சட்டமே தோல்வியான ஒன்றே’ என்ற தலைப்பில் வல்லமை ஆசிரியர் எழுதிய

‘… சட்டங்களை முறியடிப்பவர்களுக்கும், சிக்கலில் இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே சட்டம் துணை வருகிறது என்கிறபோது, நம் இந்து திருமணச்சட்டமே தோல்வியான ஒன்றே. ‘

என்ற குறிப்பின் மீது, நான் எழுதிய

‘நான் கவனித்த வரை, இந்துத்திருமணச்சட்டம் இவ்வாறு இயங்கவில்லை. சான்றுகள் கொடுத்தால், ஆய்வு செய்து பதில் தருகிறேன். இஸ்லாமில் தான் பெண்களுக்கு இன்னல்கள், ப்ராக்டிலாக பார்த்தால்.’

என்ற பின்னூட்டம், உணர்ச்சிவசமாக அவர் தொடங்கிய ‘மின் தமிழ், வல்லமை, தமிழ் வாசல்’ பதிவுகளில் காணக்கிடைக்கவில்லை. 1960 களில் நானும் வஸந்தாவும் மிகுந்த பொறுப்புடன் பங்கு கொண்ட ஒரு விவாகரத்து வழக்கில் பிறந்த பெண் குழந்தை தாயின் பராமரிப்பில் தான் வளரவேண்டும்; தகப்பனுக்கு வழக்கமாக கொடுக்கப்படும் விசிட்டிங் உரிமையும் மறுக்கப்பட்டது என்று தீர்வு வழங்கப்பட்டது. மெரிட் என்று ஒன்றை பார்க்கிறார்கள் அல்லவா.

திருமதி. ரேவதி நரசிம்மன் கொடுத்த அடி பலமானது.

‘மிக வருத்தம் தரும் செய்தி. ரத்து செய்ய பயந்து பொறுத்துப் போகும் பெண்களை அறிவேன்.‘

என்று அவர் சொல்வது தான் அந்த பலமான அடி. ஏனென்றால், அதில் உண்மை புதைந்து இருக்கிறது. ஆனாலும், சுட்டெரிக்கும் அந்த உண்மைக்கு இந்து திருமண சட்டமோ, நீதிமன்றத்துத் தீர்ப்புகளோ காரணம் அல்ல.

பவளசங்கரி கொடுத்த இணைப்பையும் அந்த தளத்தையும் முழுதும் படித்தேன். தகவல்கள் இருந்தாலும், பவளசங்கரியின் தொடருக்கு அது அணி சேர்க்கவில்லை. தற்பொழுது நடக்கும் உரையாடலை முழுதும் படிக்க வில்லை. இப்படியும் நடக்கத்தான் செய்கிறது என்ற இன்னல் சட்டத்தின் ஓட்டைகளால் இல்லை. இருந்தால் சொல்லுங்கள்.

நீதிபதி கஜேந்திரகட்கர் அவர்கள் மிகவும் போற்றப்பட்ட நீதிபதி. அவருடைய தீர்வுகளும், கருத்துக்களும் ஆழ்ந்து படிக்கவேண்டியவை. சட்டக்கமிஷனின் தலைவராக இருந்த அவர் மார்ச் 1974ல் Hindu Marriage Act,1955 And Special Marriage Act, 1954 பற்றி அளித்த 59 வது ரிப்போர்ட்டை கவனித்தால் நல்லது பயக்கும். எனினும், அவரவர் உரிமைக்கேற்ப பெரும்பாலோர் என்னுடைய இத்தகைய கட்டுரைகளை படிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்ப்பது வீண். ஆனால், தெரிந்த நிதர்சனத்தை எடுத்துரைக்காமல் இருப்பதும் தவறு. எனவே, ஒரு அறிமுகத்துடன், இதை நிறுத்தி விடுகிறேன். தேவைக்கிணங்க, பிறகு பார்க்கலாம்.

அக்காலத்து அரசும் அந்த கமிஷனும் விவாகரத்து செய்வதை எளிதாக்கவேண்டும், இல்லறத்தில் முழுமை, மறுமணம் செய்து கொள்வதற்கு துணை போகவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் தான் இயங்கினார்கள். இதில் என்ன தப்பு இருக்கிறது என்று எனக்கு புரியவில்லை. கிரிமினல் கோட் ஷரத்து 488 படி ஜீவானம்சத்துக்கும் விவாகரத்து உரிமைக்கும், பெண்களுக்கு மட்டும் தான் கொடுத்தது. அதில் என்ன தவறு? அத்தகைய உரிமையை ஆணுக்கும் கொடுக்கலாமா? என்று அரசு வினா எழுப்பியது. அதில் என்ன தவறு?

The Hindu Marriage Act 1955ல் அமலுக்கு வந்தது. Hindu Succession Act, 1956, Guardianship Act, 1956 and the Hindu Adoptions and Maintenance Act, 1956 அடுத்து வந்தன. இவற்றின் பின்னணி:

“ …நமது சிந்தனைகளிலும் , அணுகுமுறையிலும் ஒரு புரட்சி வரவேண்டும். நமது தொன்மையிலிருந்து நாம் அணைந்த சாம்பலை உதறிவிட்டு, தீச்சுடர்களை எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும். …

[தரும சாஸ்திரம் சொல்லும், தமிழ் இலக்கியம் கூறும் எட்டு வகை விவாகங்களையும், சங்க நூல்கள் பாராட்டிய தலைவன் – தலைவி கூடல்-ஊடல், பகற்குறி, இரவுக்குறி, அலர், உடன்போக்கு ஆகியவற்றில் எது தீச்சுடர்? எது அணைந்த சாம்பல் என்றொரு பட்டிமன்றத்துக்கு வாய்ப்பு இருக்கிறது!] … கடந்த காலத்தை நினைவில் வைப்போம்; நிகழ்காலத்தில் கவனம் வைப்போம்; மனதில் துணிவுடன், சுய நம்ப்பிக்கையுடன் வருங்காலத்தை படைப்போம்…” .
– ஜனாதிபதி டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன்

மேற்படி சான்றுகளில் தவறு, பெண்ணுக்கு அநீதி இருந்தால், சொல்லுங்கள். இதை எதிர்த்தது பழமை, தர்ம சாத்திரங்கள், சாதீய பார்ப்பனர் போக்கு ஆகியவை. நாம் அவர்களுடன் கூட்டு சேரவேண்டுமா? சொத்து பெண்களுக்கு 1882 வரை இங்கிலாந்தில் கிடைக்கவில்லை. இந்திய சனாதன சாத்திரப்படி 12ம் நூற்றாண்டு காலகட்டத்தில், ஸ்த்ரீதனம் என்பதற்கு விக்னேஸ்வரர் என்ற வல்லுனர் இட்ட பட்டியல் கீழே:

தந்தை தந்தது;
தாய் தந்தது [மஞ்சக்காணி];
கணவன் கொடுத்தது;
உடன் பிறப்பு கொடுத்தது;
மாமன்மார் கொடுத்தது;
திருமணப்பரிசுகள்.;
வாரிசு சொத்து;
வாங்கிக்கொண்டது;
சொத்துப்பிரிவினை;
பிடுங்கிக்கொடுக்கப்படது.

[இவை எல்லாம் மனுவும், யாஞ்யவல்கரும் மற்றோரும் கூறியபடி பெண்ணை சார்ந்தது].

உண்மை சுடும் என்பதை சுட்டிக்காட்ட நீதிபதி கஜேந்திரகட்கர் சொன்னதை கேட்கவும்:

“ இந்துமதம் சார்ந்த இந்த நான்கு சட்டங்களும் புரட்சிகரமானவை. தனிப்பட்டவர்களை கண்காணிக்கும் சட்டம் சமுதாயத்தை காக்கவேண்டும், மதரீதியை கழிக்க வேண்டும் (மற்ற மதங்களை பேசலாகாது; மட்டுறுத்துவார்கள். ஊருக்கு இளைச்சவன் பிள்ளையார் கோயில் ஆண்டி; அவனொரு இந்து) என்ற முற்போக்குக் கருத்தை பார்லிமெண்ட் அமல் படுத்துவது, நமது அரசியல் சாஸனத்தின் 14வது ஷரத்தை நடைமுறைக்குக் கொண்டு வருகிறது.’

இது தவறா?

இத்தனை சொன்னபின்னும் என்னுடைய எதிர்ப்பை சொல்லவில்லை.

‘தனிப்பட்ட ஒவ்வோருவரின் குணாதிசயமும் ஏற்படுத்தும் இழப்புக்கு மதங்கள் ,பழைய முறைகள் என்ன செய்யும் என்று தமிழ்த்தேனீ வினவியுள்ளார். ரேவதியின் கவலையை முன்பே எடுத்துரைத்தேன். ஆம். பெண்கள் எதிர் நீச்சல் அடிக்கவேண்டிருக்கிறது என்ற பொத்தாம்பொதுவான கருத்தை மூடி மறைக்க முடியாது. அது நிஜம் தான். காரணத்தைச் சொன்னால் அடிப்பார்கள். சொல்லி விட்டு விடை பெறுகிறேன். சட்டம் அளித்ததை அவரவர் சமூகங்கள் தட்டிப்பறிக்கின்றன. அது தான் உண்மை. அதனால் தான் இப்படியும் நடக்கத்தான் செய்கிறது இந்த முக்கியமான விஷயத்தைப் பற்றி சொல்ல நிறைய இருக்கிறது. 1974க்கு பிறகு பல முன்னேற்றங்கள், பின்னடைவுகள், பொய்யும் புளுகுகளும்.

நான் ஆக்கப்பூர்வமாக யாராவது கேட்டால் பதில் சொல்கிறேன்.
-#-
சித்திரத்துக்கு நன்றி: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/7/75/MarriageAndMorals.jpg/220px-MarriageAndMorals.jpg

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

March 12, 2016
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

”அன்னமய கோசனவன், ஆரா தனைபடைத்து
உண்ணும் உணவில் உணர்ந்திடுவீர்: -மின்னுவ(து)
எல்லாமே பொன்னல்ல, ஏழுமலை பாதத்தில்
புல்லாகப், பித்தளை பொன்’’….கிரேசி மோகன்….

கனகம் -பொன்…..

March 11, 2016
பெண்குரல்

பவள சங்கரி

ஆண்டவன் படைப்பில் ஆண், பெண் இருவரும் சேர்ந்து வாழும் வகையில் சில பாகுபாடுகளுடன் படைக்கப்பட்டிருந்தாலும், பெண் என்ற அந்த படைப்பு மட்டும் பெரும்பாலும் வாதத்திற்கும், கிண்டலுக்கும் பல சமயங்களிலும் ஆளாவதும் நிதர்சனம். பொதுவாகவே உலகளவில் இதில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை என்றே சொல்லலாம்.

பிரபல பெண்ணிய ஆய்வாளர் கேட்மில்லட் என்பவரின் ஒரு சுவாரசியமான புனைவு… ஒரு மரக்கிளையில் ஒரு பறவை சுகமாக ஒரு கூட்டில் வாழத் துவங்குகிறது. அதற்கு சிரமம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் நேரத்திற்கு உணவும் கிடைக்கிறது. ஆனால் ஒரு நாள் புயல் வீச புகலிடமும் இன்றி, பிழைக்க வழியறியாது மாண்டே போனதாம்!

ஒரு பெண்ணின் நிலையை சற்றே சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். பிறந்தது முதல் ஆண்களை அண்டிப்பிழைக்கும்படி பழக்குகிறார்கள். தந்தை, கணவன், சகோதரன், மகன் இப்படி ஏதோ ஒரு உருவில் ஆண்மகனின் பாதுகாப்பில் சுகமாக வாழப் பழகுபவள், சுயசிந்தனை என்பதே அறவே இல்லாத இல்லத்தரசியாக முடிசூட்டப்படுகிறாள். இந்த நிலையில் வாழ்க்கையில் புயல் வீச ஆரம்பித்தால், உறவுகள் விலகிச் செல்ல ஆரம்பித்தால் அப்பெண்ணின் நிலை என்னவாக இருக்கும்.. கண்ணைக்கட்டி காட்டில் விட்டது போன்ற இருளில் சிக்கித் தவிக்கும் நிலையே உருவாகும் என்பதில் ஐயமேது?

இன்றளவிலும், இந்த நவீன யுகத்திலும், இது போன்று பெண்கள் எங்கும் இல்லை என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியுமா? தாய், மகள், மனைவி, சகோதரி என்ற பாதுகாப்பு வளையம் இருக்கும்வரை மட்டுமே வாழ்க்கை சுகமாகத்தான் பயணிக்கிறது.. அதன் பிறகு…?

March 11, 2016