Blog

வாக்காளப் பெருமக்களே

மீ.விசுவநாதன்

பொய்யும் புரட்டும் செய்கின்ற
பொல்லா தவரைத் தள்ளுங்கள் !
கையும் வாயும் வேலைபெரும்
கள்ளுக் கடையை மூடுங்கள் !
ஐயா எனக்கு ஓட்டுயென
அவர்கள் வந்து கேட்கையிலே
செய்த செயல்கள் என்னவென
சீறிப் பாய்ந்து கேளுங்கள் !

சென்ற தேர்தல் சமயத்தில்
ஜீப்பில் வந்த சீமானே
மன்றம் போன பின்னாலே
மறந்து போன தேனென்று
நன்றாய் நாலு வார்த்தைகள்
நறுக்கெனக் கேட்டு வையுங்கள் !
ஒன்றும் கெட்டுப் போகாது
உண்மை யாகப் பேசுங்ககள் !

ஆற்று மணலை அள்ளியவன்
கையில் நெருப்பைக் கொட்டுங்கள் !
ஊற்றுக் கண்ணாம் ஊழலவர்
முகத்தில் காறித் துப்புங்கள் !
காற்றைக் கூட விற்கின்ற
கயவரைத் துரத்தி யடியுங்கள் !
நேற்று போல இன்றில்லை
நிமிர்ந்து நேராய்க் கேளுங்கள் !

தேசத் திற்காய் பணிசெய்ய
தேர்ந்த மனிதர் வந்திடுவார் !
காசுக் காகக் கைநீட்டா
கருத்து மிக்கோர் வெல்வதற்கு
காசு வாங்கா நல்லோராய்
கடமை வாக்குத் தந்திடுவோம் !
மாசு இல்லா பாரதத்தை
மக்கள் நாமே அமைத்திடுவோம் !
( 05.05.2016)

May 6, 2016
நினைவு நல்லது வேண்டும் …. (5)

முனைவர் சங்கரராமன்

நல்லதையே நினைப்போம்!

” எல்லாப் பதிவுகளும் நம்பிக்கை பற்றியே எழுதுறீங்களே . உங்கள் 5 நூல்களுமே நம்பிக்கை பத்திதான் சொல்லியிருக்கீங்க ?. நம்பிக்கை குறித்து சலிப்பே வராதா ?” சற்று முன்னர் நண்பர் ஒருவனுடைய அலைபேசி கேள்வி …நம்பிக்கையோடு அவரிடம் பேசிவிட்டு பின்னர் எழுத ஆரம்பித்துவிட்டேன் .

சலிப்பை விரட்டவே நம்பிக்கையோடு எழுத தொடங்கினேன் . இந்த வாழ்வே அடுத்த நொடிக்கான நம்பிக்கையில்தானே நகர்ந்து வருகிறது .

நீ பிறப்பதற்கு முன்னரே

உன் தாயின் மார்பகங்களில்

பாலினைச் சுரக்கச் செய்தவன்

இறைவன்

என்ற வரிகளை நாம் எங்கோ படித்திருக்கிறோம். பிறப்பதற்கு முன்னரே நாம் வாழ்வதற்கான நம்பிக்கையை இறைவனும் இயற்கையும் வழங்கியுள்ளது என்றால் நாம் நம்பிக்கையோடு இயங்க வேண்டுமல்லவா . இன்னமும் 10 ஆண்டுகள் கழித்து நிகழப்போகும் ஏதோ ஒரு நல்ல நிகழ்வுகளுக்காக ஓவ்வொரு வீட்டிலும் பணமும் குணமும் சேர்த்து வைப்பதே நம்பிக்கை தானே . அத்தனை எளிதல்ல நம்பிக்கையோடு எழுதுவதும் இயங்குவதும் . மனதிலே சலிப்பும் சோம்பலும் தோன்றிவிட்டால் நம்பிக்கை நம்மைவிட்டு வெளியேறி விடும் . இந்த முகநூலிலே நான் இதுவரை எழுதிய அத்தனையுமே நூலாக்கம் பெற்றுவருகின்றன . இதோ இப்போது உங்களிடம் பேசுவதை எழுதுகிறேன் . இதுவும் நூலாகவே வரும் . ” உங்கள் பேச்சு என் தற்கொலை எண்ணத்தை மாற்றியது ” என்ற வகையில் என்னைக் கட்டிப்பிடித்து கண்ணீர் விட்டு கதறிய பெரியவர் எனக்கு நம்பிக்கை வழங்கியவர் . தம்பி உங்கள் எழுத்துக்கள் என் தாத்தாவை நினைவூட்டியது என்றே கலங்கிய உறவுகள் , ” தயவுசெய்து நான் தரும் இந்த அன்புப் பரிசை வாங்கிக் கொள்ளுங்கள் ” என்றபடியே தினமலர் கட்டுரையை வாசித்து விட்டு சால்வை அனுப்பி வைத்த நெசவாள பெரியவர் எனக்கு நம்பிக்கை ஊட்டியவர்.

” இப்போது தைரியமாக பேசுகிறேன். உங்களுக்கு பரிசு அனுப்பியுள்ளேன் . பெற்றுக் கொள்ளுங்கள் ” என்று திக்குவாயோடு அவமானப்படுத்தப்பட்ட பெண் மேடை ஏறி பரிசு வாங்கிய தருணத்திலே நான் நம்பிக்கையை பெறுகிறேன் .

” உங்களுக்கு இங்கு வேலை வழங்க இயலாது . தகுதி இல்லை ” என்று சொல்லி வெளியே அனுப்பிய பள்ளிக்கே 6 ஆண்டுகள் கழித்து சிறப்பு அழைப்பாளாராக அழைக்கப்பட்டபோது எனது நம்பிக்கை எனக்கு முன்னால் நின்றது …

வள்ளுவனையும் பாரதியையும் படித்த யாராலும் அத்தனை எளிதாக நம்பிக்கை இழப்பதில்லை . இன்னமும் எத்தனை நம்பிக்கை தருணங்கள் எனக்காக காத்திருக்கின்றனவோ என்ற நம்பிக்கையிலேதான் பயணப்படுகிறேன் . ஒவ்வொரு நாளும் புதிய சிந்தனைகளை விதைக்க முற்படுகையில் அது அவர்களுக்கான விதையாக எடுத்துக்கொண்டு அகமலர்ந்து நன்றி சொல்கையில் என் நம்பிக்கையை வணங்கி நிற்கிறேன்

தினம்தோறும் மாணவர்களைச் சந்திக்கிறேன் . அவர்களைப்பற்றியே சிந்திக்கிறேன் . அவர்களிடம் பூத்துக்குலுங்கும் மகிழ்ச்சியும் சந்தோசமும் என் மேலான மரியாதை கலந்த நட்புறமும் இருக்கும் போது நமக்கென்ன கவலை வந்திடப்போகிறது . இயற்கையாகவே நடக்கும் நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள் . அதை வெற்றி தோல்வியாக பிரிக்காதீர்கள் . வெற்றி என்று நாம் கொண்டாடி மகிழ்ந்த தருணங்கள் பிற்காலத்தில் நமக்கு பல கசப்பான அனுபவங்களைத் தரலாம் . தோல்வியாக நினைத்த பலவும் மிகச்சிறந்த அனுபவத்தை தரும் . வரும் அனைத்தையும் நம்பிக்கையோடு எதிர்கொள்ளுங்கள் . தினமும் நாம் சந்திக்கும் எளிய மனிதர்களைக் கவனியுங்கள் . எத்தனை பெரிய நம்பிக்கைகளை நமக்குள்ளே விதைத்துச் செல்கிறார்கள். எல்லாவற்றிற்கும் ஏதோ ஒரு காரணம் இருக்கும் . அதை மட்டுமே தேடி வாழ்வைத் தொலைத்து விடாதீர்கள்!

தொடருவோம்

May 6, 2016
இன்னம்பூரான் பக்கம்: III:6 இந்திய தணிக்கைத்துறையும், நானும்[6]

மானம் பறக்குது !

இன்னம்பூரான்

ஒரு பென்சில் தயாரிக்கும் கம்பெனி. போர்டு தீர்மானம் போட்டு, அதன்படி ஒரு யானை வாங்கினார்கள். கம்பெனி ஆடிட்டர் போர்டு தீர்மானம் இருப்பதால் டிக் அடித்து விட்டார். அது கவர்மெண்ட் கம்பெனி. ஆடிட்டர் ஜெனரல் காரன் விடாப்பிடியாக பென்சில் கம்பெனிக்கு யானை எதற்கு என்று துளைத்து எடுத்து விட்டான்.

அந்த மாதிரி இந்த அகஸ்டா வெஸ்ட்லாண்ட் ஹெலிகாப்டர் விவகாரம் இந்தியாவின் மானத்தை பறக்க வைத்து விட்டது. ஹிந்து இதழில் தெரிவித்த ஆசிரியர் கருத்தின் சாராம்சம்: நாடாளும் மன்றத்தில் இந்த ஊழலை பற்றி பேசியது எல்லாம் பொருளற்றவை. இத்தாலிய்ன் கோர்ட்டில் இந்திய ராணுவத்தில் லஞ்ச லாவண்யம் அலசப்பட்டது. சோனியா போன்ற பிரமுகர்களை பற்றி குறை காணப்பட்டது என்றாலும், அவை ருசுவாகாத குற்றங்கள். ஆனால் நாம் அவற்றை தீவிரமாக விசாரிக்கவேண்டும். அந்த கட்டுரையின் மீது நான் எழுப்பிய வினாக்கள்: (1) ஸோனியா போன்றோர் ஒரு பிரமாணபத்திரம் தாக்கல் செய்யலாமே, பார்லிமெண்ட்டில் குய்யோ முறையோ என்று கூவாமல்.

(2)இந்த விமானங்கள் ராணுவ உபயோகத்தை முன்னிட்டு ஆர்டர் செய்யப்படவில்லை. அரசியல் தலைவர்கள் உயர பறக்க ஒரு எல்லை வகுத்து, அதற்கு, இந்த கம்பேனி மட்டும் லாயக்கு என்றல்லவா செயல்பட்டார்கள். இந்த குட்டை ஏன் ஒரு ஊடகமும் எழுப்பவில்லை? நோ ரிப்ளை !

இப்போது, நாக்கைப் பிடுங்கிகிறாப்போல ஆடிட்டர் ஜெனெரல் இரண்டு வருடங்கள் முன்னால் கேட்ட பத்து கேள்விகளையாவது பார்ப்போம்.

ஆரம்பித்திலிருந்து ராணுவ இலாக்கா விதிகளை ஏன் மீறின?

இந்த ஹெலிகாப்டர்கள் எத்தனை உயர பறக்க வேண்டும் என்ற நிர்ணயத்தை , இந்த ஒரு கம்பெனி மட்டுமே தரக்கூடும் என்ற செயற்கை நிர்ணயம் ஏன் வகுத்தீர்கள்?

ராணுவத்தின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப இல்லாமல், விஐபி தேவைக்கு உகந்த டெண்டர் பொருளற்றதாக இருக்க செய்ததின் பின்னணி என்ன?

விலை நிர்ணயம் தீர விசாரணைக்கு உட்படுத்தப்படவில்லையே, ஏன்?

சோதனை ஓட்டங்கள் இந்தியாவில் தான் செய்யப்படவேண்டும் என்ற விதி ஏன் மீறப்பட்டது?

விதி மீறி வெளி நாட்டில் செய்த பரிசோதனை ஓட்டங்கள் இந்த விமானங்களில் செய்ய்ப்படவில்லை. வேறு வகை விமானங்களில் செய்யப்பட்டன. ஏன்?

விவகாரம் முற்றுவதற்குள் மூன்று விமானங்கள் வந்து சேர்ந்தன. ஏன்?

ஊழல் விவகாரம் வெளிச்சத்தற்கு வந்த பின்னும், அந்த கம்பெனியுடம் பண விவகாரம் நீடித்தது.

சிபிஐ ஆய்வு 2012லியே தொடங்கினாலும், ஏன் சூடு பிடிக்கவில்லை.

சொல்லிக்றாப்லெ இல்லை! எங்கே எங்கே எல்லாம் ஏமாந்தோமோ? இது முதல் தடவை இல்லை. போஃபோர்ஸ் ஆடிட் ரிப்போர்ட்டில் ஜவானின் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படக்கூடிய விவகாரம் ஆடிட்டால் கேட்கப்பட்டது. பீரங்கியை தயார் செய்து குண்டு வைக்கும் பெட்டியை திறந்தால், அது காலி. அதற்குள் எதிரி நம் ஜவானை சுட்டுத்தள்ளி விடுவான். இந்த கேள்வியை ஆடிட் எப்படி எழுப்பலாம்? காசா? பணமா? என்றார்கள், வசூல் ராஜாக்கள்.🚁
-#-
படித்தது: ஆடிட் ரிப்போர்ட் + Printable version | May 4, 2016 7:50:29 PM | http://www.thehindu.com/opinion/editorial/editorial-on-debate-in-parliament-on-agustawestland-helicopter-deal-more-noise-than-light/article8533351.ece
© The Hindu

சித்திரத்துக்கு நன்றி:
http://www.aircraftcompare.com/aircraft_images/382.jpg
இன்னம்பூரான்

May 6, 2016
எஸ்.எஸ்.எம். சமுதாய வானொலிக்கு தேசிய விருது!

வல்லமையின் மனமார்ந்த வாழ்த்துகள்!

வணக்கம். இந்த இனிய தருணத்தில். நமது எஸ்.எஸ்.எம். சமுதாய வானொலிக்கு நடுவண் அரசு வழங்கும் 2016ம் ஆண்டிற்கான தேசிய விருது கிடைத்துள்ளது என்பதை தெரிவித்துக் கொள்வதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறோம்.

சமுதாய வானொலிகளுக்கான போட்டியில், அழிந்து வரும் கலைகளை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியில் – பாரம்பரிய கலாச்சாரம் என்ற நிகழ்ச்சியில் தொல்கலைப் பயணம் என்ற தலைப்பில் பங்கு கொண்டு நமது அரசிடமிருந்து பெற்றுள்ளது என்பதனை மிக்க மகிழ்வுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.

நன்றி,
இப்படிக்கு,
பு.மு. ஜாகீர் உசேன்
நிலைய மேலாளர்
எஸ்.எஸ்.எம். சமுதாய வானொலி

May 5, 2016
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

அற்புதம் கேசவ்….பஞ்ச புலன்கள் பஞ்சாய்ப் பறக்க ஈருடல் ஓருயிராய் கறவை-கிருஷ்ணர் இணைந்து புரியும் கெளரவமான குரு ஷேத்திரம்….சபாஷ் கேசவ்….

KRISHNA FOR TODAY….
—————————————-

“ஆள்பாதி ஆனதால் ‘ஆ’ பாதி ஆனது,
தோள்வழி தேடல் திருவடி : -வாள்விழி
ராதையாய் மாறியது, ரங்கன்தோள் ஏறியது
கீதைவாத் ஸல்யம் கறப்பு”….

“”காரிருள், வெண்நிலவாய் கண்ணன் பசுவோடு
ஈருடல் ஓருயிராய் இன்பமாய், -வேறுலகில்
மானஸஸஞ் சாரம் மனதை மயக்குது
நானசைவு இல்லாத நட்பு”….

“பசுவுக்கும் கண்ணன் பகவான், பறக்கும்
கொசுவுக்கும் கண்ணன் கடவுள், -விசுவத்தில்
நாம்பசு ஆனாலும், நாம்கொசு ஆனாலும்
CALMசிசு வாயவன்கை குந்து”….கிரேசி மோகன்….

“இருக்கானால் இல்லை இறையும் ,இரையும்
கருப்பிலே வெள்ளை கலப்பு: -இருப்பதன்(Delight of Existence)
தாத்பர்யம் என்னவென்றால் தானாய் இருத்தலென்றான்
வாத்சல்ய பாக வதன்” …. கிரேசி மோகன்….

May 5, 2016
ஹேமலேகையின் ஐயன் வழி

திவாகர்

புராணக்கதைதான் இருந்தாலும்
புனிதவதியின் கதையாம் கேளீர்
ஹேமலேகை அவள் பெயர்
வாய்த்தவன் பெயரோ ஹேமரூபன்
பெயர்ப்பொருத்தம் மட்டுமா
பிரேமப்பொருத்தம் கூட
அன்புக்கு உண்டோ அடைக்கும்தாழ்?
அவளன்பிலே கரைந்து போனான்
மானேயென்றான் தேனேயென்றான்
மடியில் புரண்டான் மதுவுண்ட
வண்டுபோல சுற்றிச்சுற்றி வந்தான்
வான்வழிமறந்து கீழே விழுந்த
மங்கையே நானுனடிமை என்றான்
பிரிவில்லை நமக்கென்றான் சற்றே
பிரிந்தாலும் நீரகன்ற மீனாகி
துள்ளித் தவித்து மீண்டான்
நாளாக நாளாக நாட்கள்
கழிந்தாலும் நாயகியோடு இமைப்
பொழுதும் எல்லையில்லா இன்பம்தான்

அவளோ அவனளவு போகத்தை
விரும்பினாளில்லை.. கேட்டான்
ஏனிந்த சோகம் பெண்ணே
ஏனிந்த போகத்தில் மோகமில்லை
இளமையில் இன்பமும் காதலும்
கலவியும் காலத்தின் வரம்
காலம் கரைந்து போனால்
புலம்புவோம் கலங்குவோமே
திரும்பவருமோ இந்தசுகம்
திகட்டிப்போகுமா பேரின்பம்
எனக்கெனப் பிறந்தவளே
எனையாளும் தேவதையே
உன்னழகை என்னால் வர்ணிக்க
என்நாவில் வாத்தையில்லையே
சாத்திரத்தில் சொன்னபடி பிரமன்
பாத்திரத்தில் அமுதெடுத்து முறையாய்
அளவெடுத்து அழகாய் அங்கமெலாம்
பளபளவென பாங்காய்ப் படைத்திட்டான்
எண்ணியெண்ணி ஏங்குகின்றேனென்
எண்ணத்தில் நிறைந்தவளே ஏனிப்படி
சோகத்தை சொந்தம் சேர்க்கிறாய்
சுகத்தைவெறுக்கும் சுந்தரியே
திருவாய் திறந்து பதில்சொல்வாய்
திருவாய் உருவாய் வந்தவளே!

ஹேமை புன்னகைத்தாள் மின்னலே
இம்மண்ணில் வந்ததாய் மயங்கினான்
என்னன்புக்குகந்தவரே..அன்பால்
எனையாளும் பண்பாளரே
ஏனிந்த பெருமோகம் என்மீது
என்னதான் என்னிடத்தில் கண்டீரோ
இதழ்விரிந்த கமலத்தில் இனிப்பான
மதுவை இடைவிடாதருந்தும் தேனீ
நிலைமறந்து உண்டு இரவானதும்
நிலைதெரிந்து கூம்பிய மலருக்குள்
சிக்கி வெளிவராமல் தவிக்குமாம்
இடைவிடா யின்பம் நிலைக்குமா
விடையறிந்தும் அறியா பேதையாய்
நாளும் என்நினைப்பு இவ்வண்ணம்
நாளாகநாளாக வலுக்கின்றதே

மனத்துக்கண் மாசிலா மனையாளே
முன்வினைப் பயன் அதுவும்
நல்வினைப்பயனென்று ஒன்றுண்டு
பல்லாண்டாய் செய்த தவப்பயனும்
சேர்ந்துமாய் நாமிருவரும் ஒருவரானோம்
இனி யோசனையேதுக்கடி கண்ணே
மனக்கிலேசம் வேண்டாமடி பெண்ணே
நல்லவரே வினைப் பயனைச் சொன்னீர்
நல்வினையும் தீவினையும் நானும்
நன்றாகத்தான் அறிவேன் ஆனாலும்
சென்றுபோன சன்மத்தில் நாம்
செய்தது எல்லாமும்நாம் அறியோமே
பாம்பின்கால் பாம்பறியும் என்பதுபோல்
நாம்யார், நம்வினைகள் எவை
என்பதுநாம் அறிவோமோ சொல்வீர்
முன்பிறவி வினையெல்லாம்
முடிந்தவரை அறிந்துகொள்ள
படித்தபுத்தகங்கள் ஏதுமுண்டோ
நல்வினையால் நீர்கிடைத்தீர் நானும்
பொல்லாவினையை ஏதும் முற்பிறவியில்
செய்யாதிருந்தேன் என்பது நிச்சயமோ
நல்வினையால் எனைக்கொண்டீரென்றால்
சொல்வீரென் தீவினைக்கேற்ற பயனை

ஆச்சரியமுற்றான் அவனும்
பேச்சில்லாமல் போனான் கூட
கற்சிலைபோல் இருப்பவள்மனதில்
கற்றவரும் அறியா கேள்விகளா
பேதைபோல இல்லாமல் பெரும்
மேதைபோல கேட்கிறாளே
முற்பிறவியில் செய்த வினைகள்
முற்றும் அறிந்தவர் எவரோ
நன்மைச்செயலையும் நாம்செய்திருந்த
இன்மைச்செயலையும் பொறுப்பாய்
தெரிந்து பொறுமையாய்ச் சொல்வார்
ஊரில் யாரேனுமுண்டோ
இருளும் ஒளியும், சோகமும் சுகமும்
பெருமழையும் கொடும்வெய்யிலும்
பேரும் பகையும் நல்லதுந்தீயதும்
சேர்ந்தே வரும் இரட்டையரன்றோ

நாயகனே..ஏனிந்த மௌனம்
வாய்திறந்து சொல்லச்சொன்னீர்
சொல்லிலேதும் தவறுண்டோ
சொல்லக்கூடாதது சொன்னேனோ
இன்றுவரும் இன்பமே நாளை
கொன்றுபோடும் துன்பமாகாதோ
பிரம்மன் அளவெடுத்த அங்கமெலாம்
வெறும் பார்வைக்கே விருந்தன்றோ
நாளை நரையோடிப் போகும்
வேளைவந்தால் என் தேகமெலாம்
வெறும் காற்றடைத்த மேனியாய்
சிரமதசையில் காலத்தின் கோலமாய்
அலங்கோலமாய் மாறாதோ சொல்வீர்
காலம்வந்து நம்நிலை காண்பிக்குமுன்னே
காட்சிகளை கண்டுகொளும் மன
மாட்சிமை வேண்டாமோ நமக்கு
காதலாய் இருக்கவேண்டிய காலத்தில்
ஏதேதோ பேசிவிட்டேன் மன்னியுங்கள்

கண்ணான கண்மணியே என்னேயுன்
பெண்ணறிவின் வெளிச்சம்.. அடடா..
மறுபடியும் சொல்கின்றேன் எந்தன்
முற்பிறவியின் நல்வினைப்பயனாய்
இப்பிறவியில் என்னவளாய் வாய்த்தநீ
செப்பிய மொழியாவும் கேட்டேனே
அதீதவிருப்பம் அழிவின் எல்லையென
பதமாய் சொல்லிப் புரியவைத்தாய்
புத்தியைக் கூர்செய்து பண்படுத்தி
புதியவனாய் ஆக்கிய புண்ணியவதியே
இருவினையை உணர்ந்தேனில்லை
இருந்தாலும் இன்றென் ஆசானாய்
உன்னிடம் நானுபதேசம் கேட்கின்றேன்
முன்வினை முற்றும்தீர வழிசொல்வாயே

எழில்நாயக என்ன வார்த்தையிது
வழிசொல்ல நானொன்றுமறியேன்
இருந்தும் நம்பெரியோன் ஐயன்
பெருவார்த்தையொன்று உள்ளதே
எல்லாவினையும் நில்லா ஓடுமாம்
பொல்லாவினையைப் பொடியாக்குமாம்
இருவினைதானே இளைத்துப்போகுமாம்
பெருமையாய்ச் சொன்னான் பெரியோன்

எத்தனைபிறவி எத்தனை எடுப்பினும்
எத்தனை வினைகள் எத்தனைசெய்யினும்
நல்லதே நடக்க ஓர்வழியுண்டு
நல்லோர் நினைவில் என்றுமுறையும்
இறைவன் என்பவன் ஒருவனுண்டாம்
இறையை நினைத்து அன்புசெய்தோர்க்கு
என்றும் குறைவில்லை என்றும்நன்றாம்
என்றான் ஐயன் அவன்பேர்சொல்வோமே..

************************************************

இருள்சேர் இருவினையும்சேரா இறைவன்
பொருள்சேர் புகழ்புரிந்தார் மாட்டு. (திருக்குறள்-5)

இறைவனது மெய்ம்மை பொருந்திய புகழை விரும்பி எப்போதும் அன்பு செலுத்துவோரிடத்தில் நல்வினை தீவினை ஆகிய இருவினைகளும் சேர்வதில்லை.

May 4, 2016
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

‘’யத் பாவயதி தத் பவதி’’ போல ‘’கேசவ் எண்ணறார் கண்ணன் ஏளறார்’’(ஆண்டவன் சொல்றான் அருணாசலம் செய்யறான்)….ஷேக்ஸ்பியரின் ”AsYou Like It”போல கேசவ் விருப்பப்படி கண்ணன் அமைகிறார்….

‘’For Every Successful Man thaere is A Woman Behind” …..கண்ணன் வெற்றிக்குக் காரணமான பெண்மணி கோமாதா இன்று Behind Kannan….super keeshav

”வண்ணத்தைக் கொட்டினாலும், வாரி இறைத்தாலும்

கண்ணத்தன் ஓவியன் கேசவ்தன் -எண்ணத்தைப்

போலிங்கு நிற்கின்றான், பாவம் வருடிடக்

காலில்லாக் பூர்ணம்பின் கோ(மாதா)’’…..

“ஸஞ்சிதம் போய்நாம சங்கீர் தனமாச்சு,

கிஞ்சித்தும் ஆகாமி கர்மமில்லை, -எஞ்சிடும்,

ப்ராரப்தம் போக்கிட, பாகவத நாயகன்

ஷீராப்தி கண்ணன் சரண்”….கிரேசி மோகன்….

May 4, 2016
ஹிட்லர் – எங்கிருந்தோ வந்தான்-

மனோ சந்த்ரா

இயக்குனர் திரு சுரேஷ் கிருஷ்ணா- சத்யா, அண்ணாமலை, பாட்சா, ஆஹா, சங்கமம், மற்றும் பல சூப்பர் ஹிட் படங்களை இயக்கியவர். அவர் முதல்முறையாக பிரத்யேகமாக தொலைக்காட்சிக்காக ஹிட்லர்- எங்கிருந்தோ வந்தான் என்ற டெலிபிலிம் வழங்க உள்ளார்.

ZEE தமிழ் தயாரிக்கும் இப்புதிய படம் மே 29 அன்று பிற்பகல் 3.00 மணிக்கு ZEE தமிழ் சேனலில் ஒளிப்பரப்பாக உள்ளது.

வெறும் 9 நாளில் படமாக்கப்பட்ட இது குடும்பத்துடன் கண்டுகளிக்க தக்க பொழுதுபோக்கு சித்திரம்… 140 நிமிடங்கள் ஓடும் இப்படத்தில் 2 இனிய பாடல்களும் உள்ளது.

தேவயானி, டில்லி கணேஷ், பரத் கல்யாண், மற்றும் புதுமுகங்களான அர்ஜுன்(துயாய்) மற்றும் பவித்ரா ஆகியோர் இந்த படத்தின் முக்கிய கதாபாத்திரங்கள் ஏற்று நடித்துள்ளனர்.

பாடல்கள் பா. விஜய், இசை – தேவா, நடன அமைப்பு – அசோக் ராஜா, ஒளிப்பதிவு – கணேஷ் குமார், வசனம் – சித்ராலயா ஸ்ரீராம், எடிட்டிங் – ரிச்சர்டு மற்றும் ஆர்ட் டைரக்கடர் – ஆனந்த்..

சுரேஷ் கிருஷ்ணா இந்த முயற்சி பற்றி பேசும் போது – இந்த மாதிரி குறைந்த பட்ஜெட்டில் தொலைக்காட்சி படம் எடுக்கும் அடிப்படை நோக்கம் என்னவென்றால், பல புதிய எழுத்தாளர்கள், தொழில் நுட்பக் கலைஞர்கள் மற்றும் நடிகர்களுக்கு இது ஒரு புதிய வாய்ப்புக்கு வழி வகுக்கிறது. சேனல்களுக்குகாக உருவாகும் இப்படங்கள் கலை உலகில் உள்ள பல திறமைசாலிகளுக்கு வாய்ப்பு தரும் புதிய களமாக அமையும். நச்சுனு சொல்லனும்னா – கிரிக்கெட்டில் IPL போல இதுவும் புதிய திறமைசாலிகளுக்கும், தடம் பதித்த திறமைசாலிகளுக்கும் வாய்ப்பு அளிக்கும் ஒரு திறவுகோல்.

May 4, 2016
சிவபிரதோஷம்

“ஓம் நமச்சிவாய”

மீ.விசுவநாதன்

பெரிய கடவுள் நீயென்றேன் – உன்னை
பிச்சாண்டி என்றே அழைக்கின்றார் !
எரியும் நெருப்பு நீயென்றேன் – மங்கை
இடத்தில் வைத்த குளிரென்றார் !

மாயை இல்லா சிவனென்றேன் – உன்னை
மாயா சக்தி துணையென்றார் !
சேயை மதித்த அப்பனென்றேன் – உண்ண
சேயைக் கேட்ட பக்தனென்றார் !

மீனாள் விரும்பும் நீரென்றேன் – திரு
நீரைப் பூசும் சித்தனென்றார் !
வானாள் கங்கை வரனென்றேன் – ஒரு
வகையில் பெண்ணின் பித்தனென்றார் !

சுடலை யாண்டி நீயென்றேன் – இமய
சொத்து முழுதும் உனதென்றார் !
உடலை வெறுத்த துறவியென்றேன் – உலக
உயிர்க ளனைத்தும் நீயென்றார் !

எதற்கும் கலங்கா தவனென்றேன் – பக்திக்
கெளிதாய் உருகும் மெழுகென்றார் !
முதற்கும் கடைக்கும் முதலென்றேன்- அட
மொத்த இருப்பே சிவமென்றார் !
(பிரதோஷ தினம் : 04.05.2016)

May 4, 2016
பரம்பரை வீடு

மீ.விசுவநாதன்

இந்த வீட்டிற் குள்ளேதான்
என்தாத்தா பாட்டியும் வாழ்ந்தார்கள் !
வந்த இன்ப துன்பத்தை
வரவேற்றுச் சிறப்புடன் வென்றார்கள் !
எந்த வேளை ஆனாலும்
இருக்கின்ற உணவினைப் பகிர்ந்தார்கள் !
கந்த வேளை எப்போதும்
கருத்தினில் வைத்தே கடந்தார்கள் !

சும்மாப் போக வரும்போதும்
சுவைப்பதற்கு தட்டை, முறுக்குகளை
அம்மா செய்து எங்களுக்காய்
அன்பாக அள்ளியே தந்தார்கள் !
எம்மாம் பெரிய மனத்துள்ளே
எப்போதும் கருணை கொண்டார்கள் !
பம்மாத் தெல்லாம் இல்லாமல்
பச்சைவயல் போலி ருந்தார்கள் !

இன்னார் என்று இல்லாமல்
இரக்கத்தில் உதவிடக் கரம்நீட்டும்
பொன்னார் குணத்துப் பெரியோர்கள்
புழக்கத்தில் பொலிகிற இல்லமிது !
முன்னோர் பாதம் பட்டதனால்
முத்தாக ஒளிர்கிற இவ்வீட்டில்
பன்னீர்ப் பூவின் வாசனையை
பரம்பரையாய் நுகர்ந்திட முடிகிறது !

(03.05.2016)

May 4, 2016
இருளும் ஒளியும்!

-முனைவர் இராம. இராமமூர்த்தி

மனிதகுலம் தோன்றிய நாள்தொட்டு இடைவிடாமல் ஒரு போர் நடந்துகொண்டே யிருக்கின்றது. அப்போர் எது? தேவாசுர யுத்தமா? இராம இராவண யுத்தமா? அல்லது பாரதப் போரா? அன்றெனில் சென்ற நூற்றாண்டில் நிகழ்ந்தது போன்ற உலகப் போர்களா? இவ்விடைகளை உண்டெனவும் கூறலாம்; இல்லை யில்லை யெனவும் மறுப்புரைக்கலாம். அப்படியானால் அப்போர்தான் யாது? அப்போர் எங்கு நிகழ்கின்றது? ஏன் நிகழ்கின்றது? அப்போரைச் செய்வோர் யார்? நமக்கும் அப்போருக்கும் என்ன தொடர்பு? இவ்வினாக்கட்கெல்லாம் விடைதான் என்ன? அதனை இப்போது காண்போம்.

வாழ்வின் முதற்பொருளாகத் தமிழர்கள் நிலத்தையும் காலத்தையும் வகுத்தனர். “முதலெனப்படுவது நிலம்பொழு திரண்டின் இயல்பென மொழிப இயல்புணர்ந் தோரே”, என்பது தொல்காப்பியம். நிலமோ காட்சிப்பொருள்; யாவருங் காணலாம். அஃது மலையாகவும் மண்ணாகவும், காடாகவும் கடலாகவும் காட்சியளிப்பதனைக் கண்டுள்ளோம். ஆனால், காலத்தைக் காணமுடியுமா? காலம் கருத்துப்பொருள்; நுண்பொருள்; அருவப்பொருள். அதனால் காணவியலாது; உண்மையே! எனினும் உணரமுடியுமே! கதிரெழுங் காலையும், கடும்பகற்பொழுதும், மயங்கும் மாலையும், மறைக்கும் இருளும் நாளும் நாளும் வந்துபோவதை அறியமாட்டாமோ நாம்? அறிவோமன்றோ? அதற்கென்ன என்பீர்!

மாலை மறைகின்றது. பகலொளி தந்த கதிரோன் மெல்ல மெல்ல மேற்றிசையில் மறைகின்றான். இருட்பகைவன் மெதுவாகத் தன் ஆட்சியை இந்நிலவுலகிற் பரப்புகின்றான். எங்கும் இருள்; இருட்படலம் பார்வையை மறைக்கின்றது. மீண்டும் வைகறை விடியல்; வெள்ளி முளைக்கின்றது; பின்னர்ப் பகலவன் தோன்றக் காலையும் மாலையும் வருகின்றன. இவ்வொளிக்கும் இரவிற்கும் இன்று நேற்றா யுத்தம் தொடங்கியது? பகலாட்சி நடைபெறுவதும் அதனை விரட்டிவிட்டு இருளாட்சி தொடர்வதுவும் தொடர்கதையாகவே உள்ளது. இவ்வுருவக நிகழ்ச்சி நமக்கு – மக்களினத்திற்குத் தரூஉஞ் செய்திதான் யாது? அதனை எண்ணுவோம்; அறிவொளி பெறுவோம்.

இவ்வுருவகப் போர், அறிவிற்கும் அறியாமைக்கும், நன்மைக்கும் தீமைக்கும், அடக்கத்திற்கும் அடங்காமைக்கும் நிகழ்கின்ற போரேயாகும். ஒவ்வொரு நிலையில் ஒவ்வொன்று வெற்றிபெறுவதுபோல் தெரிகின்றது. இறுதிப் போரில் வெற்றிபெறுவது யார்?

மனிதகுலம் அன்பையும் அறிவையும் அருளையும் நற்பண்புகளையும் போற்றி நற்செயல்களைச் செய்யும்போது ஒளி – பகல் – உண்மை வெல்லுகின்றது. அதே மனிதகுலம் ஆணவங்கொண்டு அருளைத் துறந்து, தீமையை – பொய்ம்மையை மேற்கொள்ளும்போது இருட்பகைவன் – இருளரக்கன் ஆட்சி நிலவுகின்றது. உண்மைக்கும் பொய்ம்மைக்கும் நடக்கும்போரை நிறுத்துவது எவ்வாறு? அல்லது வாய்மை நிரந்தரவெற்றிபெற என்ன செய்யவேண்டும்?

இப்போரில் வெற்றிபெற மார்க்கங்கள் உள்ளனவா? மனிதகுலம் சிந்தித்தது; பல மார்க்கங்களை – நெறிகளைக் கண்டறிந்தது. அக்கண்டுபிடிப்பில் மலர்ந்ததுவே – முகிழ்த்ததுவே சமயங்கள். இச்சமயங்கள் மனிதர்களிடம் காணப்படும் ஆணவத்தை நீக்கி அடக்கத்தை விதைக்கவும், அச்சத்தை நீக்கி அன்பைப் பயிரிடவும், அறியாமையை விரட்டி அறிவொளி பரவிடவும் வழிகாணலாயின. “அன்பே கடவுள்” என அன்புநெறியை அனைத்துச் சமயங்களும் பரப்பின; உண்மையைப் போற்றின; ஆணவம் கூடாதென அறைந்தன.

ஆனால், காலப்போக்கில் சமயங்கட்குள்ளேயே சச்சரவுகள் – சண்டைகள் தோன்றின. போர்களுக்குச் சமயங்களும் காரணமாயின, வேலியே பயிரின் அழிவிற்குக் காரணமானாற் போல. சமயப் பூசல்கள், சமயங்களிடையே பிணக்கை ஏற்படுத்தின; உயர்வு தாழ்வுகளை உண்டாக்கின. சமயவாதிகள் ஆணவங்கொண்டவராயினர். சமயங்கள் பிளவுபட்டன. வேற்றுமைகள் உருவாயின. என் செய்வது?

சான்றோர்கள், அருளாளர்கள் மீண்டும் சிந்திக்கத் தொடங்கினர். ஆணவமற்ற அன்புநெறியைப் பரப்புவது எவ்வாறு? மனிதர்களைச் சகோதரவுணர்வொடு வாழச்செய்வது எவ்வாறு? பலகாலம் சிந்தித்தனர்; பலர் சிந்தித்தனர். பல்வேறு வழிகளைக் கண்டனர். அங்ஙனம் சிந்தித்த சிந்தனையாளர்களுள் வள்ளலார், காந்தியார், திரு.வி.க. போன்றோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். இவர்கள் புதிய சமயங்களைத் தோற்றுவித்தனரல்லர்; மாறாகப் பழைய சமயங்கட்குப் புதுப்பார்வை தந்தனர்; பொதுமைநெறி காட்டினர். சமயங்களெல்லாம் ஒரே கருத்தினையே வலியுறுத்துகின்றன.

இறைவன் எல்லாவுயிர்களையும் நேசிப்பவன். அவனது தூயஅன்பில் வேறுபாடில்லை; அவன் உயிர்களுள் வேறுபாடு காண்பதுமில்லை; காட்டுவதுமில்லை. எல்லாச் சமயங்களும் ஆறுகளைப் போன்றவை. இறைவனோ அவ்வாறுகள் சென்று சங்கமிக்கும் – கலந்திடும் – பேராழியாகப் – பெருங்கடலாக விளங்குகின்றான் என்றனர் அருளாளர்கள். எனவே, சமயங்கள் மனிதர்களிடம் ஒருமையுணர்வை, நல்லிணக்கத்தையே ஏற்படுத்தவேண்டும். அதற்கு முரணாக மனிதர்கட்குள் பிளவையும் பேதத்தையும் ஏற்படுத்தலாகா என அறிவுறுத்தினர். இப்பொதுமைக் கருத்தை – பொதுமைச் சமயக்கோட்பாட்டை வடலூர் வள்ளலார் தம் திருவருட்பாவில் கூறாத இடமில்லை. சான்றாக ஒரு பாடலைக் காணலாம்.

மருளொடு மாயைப்போய்த் தொலைந்தது மதங்கள்
–வாய்மூடிக் கொண்டன மலர்ந்தது கமலம்
அருளொளி விளங்கிய தொருதிருச் சபையும்
–அலங்கரிக் கின்றனர் துலங்குவீற் றிருக்கத்
தெருளோடு பொருளும்மேன் மேலெனக் களித்துச்
–சித்தெலாஞ் செய்திடத் திருவருள் புரிந்தே
இருளறுத் தெனையாண்ட அருட்பெரும் ஜோதி
–என்வள்ள லேபள்ளி யெழுந்தருள் வாயே!

இப்பாடலில் இருள் விலகுதலும் அருளொளி பரவுதலும் உட்கருத்தாதலை உணர்க. மதச் சண்டைகள் ஒழிந்தன என்பார் வள்ளலார். அவர் காட்டும் இறைவனே அருட்கடலாக விளங்கிடும் பேரொளிப் பிழம்பாம்.

இதனாலேயே வள்ளற்பெருமான், பிறிதோரிடத்தில், “மதமான பேய் பிடியாதிருக்க வேண்டும்”, என வேண்டுகின்றார். அன்பெனும் பிடியுள் அகப்படும் மலையாக இறைவனைப் போற்றிப் புகழ்கின்றார். “அன்பே சிவமென்பது” திருமந்திரம்.

அண்ணல் காந்தியடிகள் நமக்குத் தந்த நன்முத்துக்கள், வாய்மை, இன்னாசெய்யாமை, அன்புடைமையாம். பகைவனையும் நேசிப்பதே காந்தியாரின் சமயம். “இன்னாசெய் தார்க்கும் இனியவே செய்”, என்பது வான்புகழ் வள்ளுவம். பாரதி, “அறிவொன்றே தெய்வமென,” முழங்குகின்றான். அப்பர் பெருமான்,

”கங்கை யாடிலென் காவிரி யாடிலென்
கொங்கு தண்கும ரித்துறை யாடிலென்
ஓங்கு மாகடல் ஓதநீ ராடிலென்
எங்கு மீச னெனாவதர்க் கில்லையே” எனச் சுட்டுவார். இறைவன் எங்குமுளான்.

இக்கருத்துக்களை உள்வாங்கிக் கொண்டு செயற்பட்டால், “இருட்பகைவன் தானே மாய்வன், அருட்பகலோன் யாண்டும் ஒளிபரப்புவன்.” நல்லோர் ஆட்சி நடைபெறும். தீமைகள் விலகும். குருக்ஷேத்திரம் நாள்தோறும் நடைபெறாது. ஞானச் சுடரொளி பரவும். ஆணவ இருள் விலகும். ஞாலம் அன்பினில் தழைக்கும். போரும் பூசலும் ஒழியும். உலகெலாம் இன்புறும். அந்நன்னாளைக் காண இன்றே புறப்படுவோமா?

May 4, 2016
வாக்காளர்கள் அல்ல நாம் நியமிப்பாளர்கள்!

-தமிழ்த்தேனீ

நேரத்தை வீணடிக்கும் போது கவனி! வீணடிப்பது நேரத்தை அல்ல! உன் வாழ்க்கையை!

—-விவேகானந்தர்

60 x 60 x 24 x 30 x 12 x 5 = 155520000 x 13 = 2,021,760,000

—————————————————————————————————-

60 வினாடிகள் ஒரு நிமிடத்துக்கு; 60 நிமிடங்கள் ஒரு மணிக்கு; 3600 வினாடிகள்   ஒரு மணிக்கு;   ஒரு நாளைக்கு 24 மணி நேரம்; 24 மணி நேரத்துக்கு 86400 வினாடிகள்; ஒரு மாதத்துக்கு 30 நாட்கள்; 30 நாட்களுக்கு 2,592,000 வினாடிகள்; ஒரு வருடத்துக்கு 12 மாதங்கள்; 31,104,000 வினாடிகள்; ஐந்து வருடத்துக்கு 366 நாட்கள்; ஐந்து வருடத்துக்கு 1830 நாட்கள்; 1,55,520,000 வினாடிகள். ஆக மொத்தம் ஒரு தேர்தல் கழிந்து மறு தேர்தல் வரை    1,55,520,000 வினாடிகள் நாம் வீணடிக்கிறோம்   தவறான ஆளுவோரை நியமித்து!

ஒன்று நன்றாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்! ஐந்து வருடங்களை நாம் வீணடித்தால் 1,55,520,000 வினாடிகள் வீணடிக்கிறோம். அது மட்டுமல்ல நாட்டையும் கெடுத்து நாட்டு மக்களின் நல்வாழ்வையும் கெடுத்து நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும் இயற்கை வளங்களையும் கெடுத்து மொத்தத்தில் நாமே நம்மை ஒவ்வொரு வினாடியிலும் வீழ்ச்சியை நோக்கி நகர்த்திச் செல்கிறோம்.

ஒரு வினாடி என்பது செலவழித்துவிட்டால் மீண்டும் பெற முடியாத எப்படிப்பட்ட பொன்னான வினாடி என்பதைப் புரிந்து கொண்டால் நாம் இனி வினாடியை வீணடிப்போமா? வினாடியை வீணடிப்போமா? என்னும் வினா   நமக்குள் எப்படிப்பட்ட விழிப்புணர்ச்சியை ஏற்படுத்தவேண்டும் என்பதை எண்ணிப் பாருங்கள்!

சரி… இப்படி மாற்றிச் சிந்தனை செய்து பார்ப்போம்.

இறைவனைத் தரிசனம் செய்ய வரிசையில் மூன்று நாட்கள் நின்று இறைவன் அருகே சென்றவுடன் அந்த இறைவனைக் காண நமக்கு ஒதுக்கப்படும் நேரம்தான் ஒரு வினாடி என்பது.

அந்த ஒரு வினாடிக்குள் நம்மால் இறைவனை முழுவதுமாக தரிசிக்க முடிகிறதா? இல்லை என்பதே பதிலாகக் கிடைக்கிறது.

ஏனென்றால் அப்படி முழுமையான தரிசனம் கிடைத்தால் மீண்டும் மீண்டும் ஏன் நாம் அந்த தரிசனத்துக்காக ஏங்குகிறோம்?

ஏன் மீண்டும் தரிசனம் செய்ய முயல்கிறோம்? ஏன் ஆசைப்படுகிறோம்? இப்போது புரிகிறதா அந்த ஒரு வினாடி எப்படிப்பட்ட அருமையான வினாடி என்று.

ஆனால் எத்தனை வினாடிகள் தரிசனம் கிடைத்தாலும் நம்மால் ஒரு வினாடிக்கு மேல் இறைவன் மேல் மனத்தைச் செலுத்த முடிவதில்லை என்பதே உண்மை.

ஏனென்றால் மனித மனம் இடையறாது வினாடிக்கு வினாடி மரத்துக்கு மரம் தாவும் குரங்கின் இயல்பை ஒத்திருப்பதால் நம்மால் ஒரு வினாடிக்குமேல் இறைவனுடன் ஒன்றிப்போக முடிவதில்லை என்பதே உண்மை அல்லவா?

அப்படிப்பட்ட ஆழமான, ஒன்றிப்போக முடியாத அந்தப் பொன்னான வினாடியை மீண்டும் மீண்டும் நம் வாழ்விலே பெறவே முடியாது. ஆம், கழிந்து போன வினாடியை மீண்டும் நம்மால் பெற முடியாது.

அப்படிப்பட்ட தவம் போன்ற வினாடியை நாம் வீணடிக்கிறோம்; அதுவும் ஒவ்வொரு வினாடியாக ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை சுமாராக 1,55,520,000 வினாடிகள் வீணடிக்கிறோம்.

ஒரு வினாடியை வீணடித்தாலே மீண்டும் பெற முடியாத நாம் 1,55,520,000 வினாடிகளை வீணடிக்கிறோம் தவறான ஒருவருக்கு ஆட்சியை… பதவியை அளித்து!

ஆனால் இப்படி நாம் தவறான, தகுதி இல்லாத ஒருவரை நியமிக்க ஆட்சியை அளிக்க, பதவியை அளிக்க நாம் எடுத்துக் கொள்ளும் நேரமே வினாடி நேரம்தான்!

ஆமாம் நாம் வரிசையிலே பல மணி நேரம் நின்றாலும் வாக்களிக்க நாம் எடுத்துக் கொள்ளும் நேரம் ஒரு வினாடியே!

அந்த வினாடியை எப்படிப் பயனுள்ளதாக, ஆக்க பூர்வமாக, நம் முன்னேற்றத்துக்காக, நம் தாய் நாட்டின் முன்னேற்றத்துக்காக எவ்வளவு யோசித்துத் திறம்படச் செலவழிக்க வேண்டும்.

அப்படித் திறம்படச் செலவழித்துத் தகுதியான நபரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் என்னும் பொறுப்பை நாம் அனைவரும் உணர்ந்தால் அந்த ஒரு வினாடியை, நாம் வாக்களிக்க இருக்கும் அந்த ஒரு வினாடியை, மிகவும் கவனத்தோடு, கண்ணியத்தோடு, பொறுப்போடு உணர்ந்து பயன் படுத்துங்கள் வாக்காளர்களே!

ஒரு விபத்து ஒரு வினாடியில் பல உயிரைப் பறித்துவிடுகிறது! புயல் ஒரு வினாடியிலே ஒரு நாட்டையே சீரழித்துவிடுகிறது!

ஒரு சுனாமி ஒரு வினாடியிலே பல நாடுகளைக் கபளீகரம் செய்துவிடுகிறது. ஆனால், விபத்திலிருந்தோ, புயலிலிருந்தோ, சுனாமியிலிருந்தோ, நில நடுக்கத்திலிருந்தோ தப்பித்த ஒருவரைக் கேளுங்கள், அந்த ஒரு வினாடியின் அருமை அவருக்கு தெரியும்.

அப்படி வினாடியின் அருமை புரிந்த ஒருவரைப் போல் திறமையாக யோசித்துப் பொறுப்பாக இந்தத் தேர்தலில் மிகச் சரியான ஆளுவோரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும் நாம்.

உண்மையைச் சொல்லப்போனால் சுதந்திரம் வாங்கி இந்த வருடத்தோடு   நாம் 13 ஐந்து வருடங்களைக் கோட்டை விட்டிருக்கிறோம்.

ஐந்து வருடத்துக்கே 1,55,520,000 வினாடிகள் என்றால் 13 ஐந்து வருடங்களுக்கு அதாவது 65 வருடங்களில்   20,21,760,000   வினாடிகளைத் தவற விட்டிருக்கிறோம். இனியும் ஒரு வினாடியைத் தவற விடலாமா?

வாக்காளர்களே! உண்மையில் நாம் வாக்காளர்கள் அல்ல; நியமிப்பாளர்கள்! ஆமாம், நாம்தான் நியமிக்கிறோம். நம்மை ஆள, நம் தேசத்தை ஆள,   மந்திரிகளையும் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களையும் சட்டசபை உறுப்பினர்களையும் நாம் வாக்களித்து   அவர்களை நியமிக்காமல் அவர்களால் ஆளவே முடியாது.

நமக்கு வேலைதரும் முதலாளிகள் நம்மைப் பணிக்கு நியமிக்கிறார்கள். அவர்கள் எதிர்பார்த்ததுபோல் அவர்கள் வியாபாரத்துக்கோ, ஆலைக்கோ, லாபம் வராமல் நஷ்டம் வந்தால் நம்மைப் பணியிலிருந்து நீக்குகிறார்கள். அவர்களுக்கு நம்மைப் பணியிலிருந்து நீக்க எப்படி உரிமை உள்ளதோ அதுபோல நாம் நியமிக்கும் ஆளுவோரால் நமக்கு நஷ்டம். நம் நாட்டுக்கு நஷ்டம் ஏற்படுகிறது என்றால் அவர்களை நீக்கவும் தண்டிக்கவும் நீதிமன்றங்களை நாடுவது நம் உரிமை நாமே நியமிக்கிறோம்; அதை நன்றாக உணருங்கள்.

ஆகவே, நாம்தான் முதலாளிகள்; மந்திரிகள் நம்மால் நியமிக்கப்பட்ட பணியாளர்கள். இதை நன்றாக யோசித்து இனி நம்மை வாக்காளர்கள் என்று அழைப்பதை நிறுத்தி, நியமிப்பாளர்கள் என்று அழைக்க வேண்டும் என்னும் மாற்றத்துடன் நம் உரிமையைப் பாதுகாக்க ஏற்கெனவே வீணடித்த   2,021,760, 000 பொன்னான வினாடிகளையே இனி திரும்பப் பெறமுடியாது என்பதை உணர்ந்து இந்த முறை ஒரு வினாடியையும் வீணாக்காமல் அந்த வாக்களிக்கும் வினாடியை – நியமிக்கும் வினாடியை வீணடிக்காமல் அறிவுபூர்வமாக, ஆக்கபூர்வமாக உபயயோகியுங்கள்; வீணடிக்காதீர்கள்!

நாம்தான் நியமிப்பாளர்கள் நினைவு வைத்துக் கொள்ளுங்கள்!

May 4, 2016
பயாஸ்கோப்

க. பாலசுப்பிரமணியன்

பாரு.. பாரு… நல்லாப் பாரு ..

பயாஸ்கோப்பில் படத்தைப் பாரு…

பாம்பே ..டெல்லி.. கல்கத்தா ..

பாபர்… அக்பர்…. சமாதி பாரு..

உலகம் போற்றும் தாஜ் பாரு..

காலம் மாறும் வேகம் பாரு,,

பார்க்கும் படமும் மாறுது பாரு !

கையைக் கிழித்து உள்ளே போகும்

ஊசி பாரு.. நல்லாப் பாரு.. உள்ளே பாரு..

ஓடும் குருதி வேகம் பாரு…

ஓடி ஓய்ந்த இதயம் பாரு..

கறைபடிந்த நாளம் பாரு..

கசங்கிப் போன பூவைப் போல

வாசம் இழந்த நெஞ்சம் பாரு..

ஈயம் பூசும் தொழிலாளி

இசைவாய் காற்றை அழுத்தித் தள்ள

அசையும் உறையைப் போல

அசைந்து ஆடும் இதயம் பாரு..

கூடி நிற்கும் டாக்டர் பாரு ..

குருதி தேடும் உடலைப் பாரு..

வாழ விரும்பும் மனிதன் பாரு..

வாழ்ந்து தீர்த்த நாளைப் பாரு…

காதல் தோற்ற வலி கொஞ்சம்

கருணை மறந்த வலி கொஞ்சம்

கடமை தவறிய வலி கொஞ்சம்

காலன் கையில் தவிக்கும் நெஞ்சம்…

இயற்கை எடுத்த படத்தைப் பாரு..

அதில் நடித்த ஹீரோ யாரு …..

சாயம் நிறைந்த முகத்தைக் கழுவி

கண்ணாடி முன்னால் முகத்தைப் பாரு..

பாரு.. பாரு..நல்லாப் பாரு

பயாஸ்கோப்பில் படத்தைப் பாரு…

May 4, 2016
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

‘ஆழ்மன மந்தியை ஆசீர் வதித்தைப்
பாழ்வரும் முன்னே பலப்படுத்து: -கூழ்வரம்(உண்ண உணர்வு)
கேட்டுக்கை கூப்பும் குரங்கு புலன்வாலை
மாட்டிக்கும் ஆப்பில் முனைந்து’….

”மந்திக்(கு) ஒருகையும், மாட்டுக்(கு) ஒருகாலும்
குந்தி மகனுக்கு கீதையும், -தென்திக்கைப்
பார்த்தவர்க்கு பார்யாளாய், பார்வதியை தாரையாய்
வார்த்தவர் வள்ளல் வணங்கு’….கிரேசி மோகன்….

May 3, 2016
ஔவை நடராசன் – 81

புகழ் பூத்த தமிழறிஞர் ஔவை நடராசன் அவர்கள், அண்மையில் முத்து விழா கண்டுள்ளார். 80 வயது நிறைந்து, 81ஆம் ஆண்டில் நுழைந்துள்ளார். கனிந்த வயதில், நிறைந்த வாழ்வில், செறிந்த அனுபவங்கள் கொண்ட அவருடன் அண்ணாகண்ணன், 2016 மே 2ஆம் நாள் நிகழ்த்திய தொலைபேசி உரையாடல் இங்கே.

May 3, 2016