Author: admin

  • சேக்கிழார் பா நயம் – 30

    – திருச்சி புலவர் இராமமூர்த்தி

    சுந்தரரைத்  திருமணத்தின் போது  தடுத்தாட்கொண்ட  முதிய அந்தணர்  வேடத்தில்   வந்த   இறைவன் தம்  வழக்கில்  வென்றார்! அவர் சுந்தரரின் தந்தைக்குத்  தந்தையின் அடிமை  என்றும் , தம் திருப்பெயர்  ஆரூரன்  என்றும் கூறி, அதற்குரிய  ஆவணங்களை  வழங்கினார். அவரை அறியாத சபையினர் அவர் வாழுமிடத்தைக் காட்டுமாறு வேண்டினர்! அவரோ நேராக அவ்வூர்க்  கோயிலாகிய  திருவருட்டுறையுள்  அந்தணர்களை சுந்தரரையும் அழைத்துச் சென்று  மறைந்தார்.

      திருவருட்டுறை – திருவெண்ணெய்நல்லூர்க்கோயிலின் பெயர். திருப்பெண்ணா கடத்திலே திருத்தூங்கானைமாடம் என்பதும், திருச்சாத்த மங்கையிலே அயவந்தி என்பதும் அவ்வத் திருக்கோயில்களுக்குப் பெயராதல் போலக் காண்க. துறையே புக்கார் – அருளாகிய துறையிலே ஒளிப்பவர் இறைவனாதல் குறிப்பு. பவக்கடலிலே வீழ்ந்தாரைத் துறையிலே ஏற்றும் தோணியாக இறைவனைக் கூறுவர் பெரியோர். ‘இடர்க்கடலுட் சுழிக்கப் பட்டிங் கிளைக்கின்றேற் கக்கரைக்கே யேற வாங்கும் தோணியை……“ (திருவாவடுதுறை – தாண்டகம் – 4). தோணிக்காரர் இருப்பதும், தொழில் செய்வதும் துறையிலேதான். தோணி தான் துறையிலே நின்று தன்னை அடைந்தோரைத் துறைச்சேர்த்திக் கரையேற்றுவதுபோல இறைவனும் இவ்வருட்டுறையிலே உலகத்தாரைக் கரை ஏற்றும் பொருட்டுச்  சமயாசாரியராகிய ஆரூர நம்பிகளையும், சந்தான ஆசாரியரான

    மெய்கண்டாரையும் கரை ஏற்றினார். திருத்துறையூரிலே அருணந்திசிவாசாரியாரை ஏற்றினார். இத்துறைகளிற் பெரியதாகிய திருப்பெருந்துறையிலே மாணிக்கவாசகரை ஏற்றினார். ‘பெருந்து றைப்பெருந் தோணி பற்றி யுகைத்தலும்’ என்ற திருவாசகமும் காண்க. அப்பர் சுவாமிகளைத் திருவையாற்றிலே ‘நெடுநீரினின்றேற நினைந்தருளிய’ (திருவிருத்தம் – 3 – 4.) அவரே, பிரமபுரத்திலே பிள்ளையாரைப் பொய்கைக் கரையிலே ‘அறியாப் பருவத்தே எடுத்த’ தோணியப்பராம் என்பதும் இங்கு  வைத்துக் காண்க

    முன்நிலையிலே கயிலையிலே நீ நமக்குத் தொண்டு செய்தவன்; மாதர்மேல் மனம் வைத்ததனாலே நமது கட்டளையின்படி இப்பிறவியை அடைந்தாய்; துன்பந் தரும் இவ்வுலக  வாழ்க்கை உன்னைத் தொடராதபடி அங்கே அருளிய சாலுமொழியினாலே உன்னைத் தொடர்ந்துவந்து அந்தணர்கள் முன்னிலையில் நாமே தடுத்தாட்கொண்டோம்’ என்று உண்மை உணர்த்தி யருளினார்.

    தென்புவி, மீதுதோன்றி அம்மெல்லியலாருடன் காதலின்பம் கலந்து பின் அணைவாய்’ (வரிசை – 37) என்று நாம் ஏவிய வாழ்க்கை உன்னைத் துன்பத்தினின்று விடுவிப்பது; ஆனால் இப்போது தடுத்த மணவாழ்க்கை அதற்கு வேறாய்த் துன்பத்தில் மேன்மேலும் இருத்தும்  வாழ்க்கை. இன்பம் போலக் காட்டி உண்மையிலே துன்பமாயிருக்கிற வாழ்க்கை என்றபடி. எனவே மக்கள் உலக வாழ்வின் துறைகளிலே ஈடுபடும்போது இது துன்பறு வாழ்வா? அன்றித் துன்புறு வாழ்வா? என்று உணர இறைவனை வேண்டக் கடவர்.- இவை சிவக்கவிமணியாரின்  தெளிவுரை!  ஆதலால் ,

    அவரே தம் இறைவன் என்பதை  உணர்ந்து கொண்ட சுந்தரர், இறைவனின் பெருங்கருணைத் திறத்தைப்  போற்றி வணங்கினார்! முன்பு   கைலைமலையில்

    வாக்குறுதி  அளித்தவாறே , சுந்தரர் தென்னாட்டில் பிறந்தபின்னும் அவரைத் தொடர்ந்து வந்து தடுத்தாட்கொண்டார்! இதனைக் கூறும் பெருமானின்  குரலைக்  கேட்ட சுந்தரர், தன்னை விட்டுப் பிரிந்த தாய்ப்பசுவின்  குரலைக் கேட்ட  பசுங்கன்று போல பதறிக் கலங்கிக்  கதறினார் சுந்தரர். அவர்தம் கரங்களும் கால்களும் மேலுமுள்ள அங்கங்களும் மயிர்க்கூச்செறிந்து, தலைமேல் குவிந்த  கரங்களுடன் இறைவனை நோக்கி, ‘’ என்னை எங்கும் தொடர்ந்து வந்து, இழுத்து ஆட்கொண்ட மன்றத்து வழக்காடியின் செயலோ இது!’’ என்று கூறினார்.  இதனைச் சேக்கிழார் ,

    ‘’என்று எழும் ஓசை கேளா ஈன்றஆன் கனைப்புக் கேட்ட
     கன்று போல் கதறி நம்பி கரசரண் ஆதி அங்கம்
     துன்றிய புளகம் ஆகத் தொழுத கை தலை மேல் ஆக
     “மன்றுளீர் செயலோ வந்து வலிய ஆட் கொண்டது” என்றார்.

    என்று  பாடுகிறார்! இப்பாடலில் ‘’மன்றுளீர்’’ என்று, தில்லைப்பொன்னம்பலத்தில் உள்ளஇறைவனைக் கூறிப்போற்றுகிறார்! இப்பாடலில் இறைவனைத் தாய்ப்பசு வாகவும், சுந்தரரைக் கன்றாகவும் கூறிய நயம் எண்ணி மகிழத்  தக்கது!   புராணத்  தொடக்கத்தில்   ‘’திருவாரூர்த் திருநகரச்சிறப்பு’’ பகுதியில் ஈசனே  பசுவாக வந்து, தன்  கன்றுக்காக ஆராய்ச்சி  மணியை அசைத்து ,  அரசனை  வீதிக்கு   இழுத்து, வழக்காடி வென்றதைக்   கண்டோம். அந்த  இளங்கன்று ,  தெருவில்    செல்லும்  தேர்ச்சக்கரத்தின்   இடையே  புகுந்து இறந்தபோது  தாய்ப்பசு  அரசன்முன்   சென்று  நீதிகேட்டு  நாடகமாடியது போல , இங்கும்  மற்றவர்கள் சூழ்ந்து அழைத்துவர, மண  மன்றத்தில்  ஏறிய சுந்தரரைத்  தடுத்து ஆட்கொள்ள   ஓலைகாட்டி ஒரு நாடகம் ஆடினார்!  இக்காப்பியத்தின்    பாவிகமாக  முன்னர் நிகழ்ந்த  நிகழ்ச்சியைக் கூறலாம்!

    கம்பராமாயணத்தில்  சேற்றில் இறங்கிய எருமையின் பாலை  அதற்குரிய கன்று  உண்ணாத  போது ,  தாமரையில்  உறங்கிய  அன்னத்தின் குஞ்சு பருகிய காட்சி மூலம்,  இராமனுக்கு உரிய  அரசாட்சியை  கைகேயி  சூழ்ச்சியால் பரதனுக்கு  வழங்கிய   நிகழ்ச்சியை,

    ‘’சேல் உண்ட ஒண் கணாரின் திரிகின்ற செம் கால் அன்னம்
    மால் உண்ட நளின பள்ளி வளர்த்திய மழலை பிள்ளை
    கால் உண்ட சேற்று மேதி கன்று உள்ளி கனைப்ப சோர்ந்த
    பால் உண்டு துயில பச்சை தேரை தாலாட்டும் பண்ணை!’’

    என்றபாட்டில் காட்டுவார்! இதனைப் பாவிகம்   என்று  நூலிலக்கணம்  கூறும்! அதைப் போலவே , இக்காப்பியத்தின்  திருவாரூர்க் காட்சியில்  தாய்ப்பசு நீதி கேட்டு வென்றது . இதன்  நுட்பத்தை ,

    ‘’என்று எழும் ஓசை கேளா ஈன்றஆன் கனைப்புக் கேட்ட
     கன்று போல் ‘’ 

    என்ற  உவமை மூலம்  சேக்கிழார் நமக்குப்  ,புலப்படுத்துகிறார்!  ஈசனைப் பசுவாகவும், சுந்தரரைக்  கன்றாகவும் காட்டியமையால், கூட்டத்தினர்  காட்டிய வழியில்  இழுக்கப்பட்டுச் சென்ற   கன்று போன்றவர் சுந்தரர் என்பதும், உறவும் அரசும் காட்டிய பாதையில்  இழுக்கப்பெற்று  மையல் மானிடமாய்ச்  சுந்தரர்   மயங்கினார் என்பதும்,   சேக்கிழாரின் பேரறிவுத் திறனால்  விளங்குகிறது!

    Share
  • திரையிசைக் கவிஞர் தஞ்சை ராமையாதாஸ்

    க.பாலமுருகன்,
    உதவிப் பேராசிரியர்,
    அ. வ. அ. கல்லூரி(தன்.),
    மன்னன்பந்தல், மயிலாடுதுறை.
    மின்: elygsb@gmail.com

    ******************************************

    முன்னுரை

           மனித இனம் தோன்றி வளர்ந்தபோது பாடல்கள் தோன்றின எனலாம். தொடக்க காலத்தில் மனிதன் தன் இன்ப துன்ப உணர்வுகளை ஒலிமூலம் வெளிப்படுத்தினான். ஒலி மொழியாக வளர்ந்தது. மொழியின் வளர்ச்சி பாடலாக அரும்பியது. முதலில் வாய்மொழிப் பாடலாகத் தொடங்கி இன்று திரையிசைப்பாடல்களாக பல்வேறு நிலைகளில் வளர்ந்துள்ளது.

          திரைப்படத்துறையில் பல கலைஞர்கள் பணிபுரிகின்றனர். அவர்களில் எளிதில் மக்களுக்குத் தெரிபவர்கள் நடிகர்களும், பாடலாசிரியர்களும்தாம். ஒரு திரைப்படம் வெற்றிபெறத் திரைப்படப் பாடல்களின் பங்கு முக்கியமானது. திரைப்படப் பாடலாசிரியர் பலர் உள்ளனர். அவர்களில் ஒருவராகத் திகழ்ந்தவர் தஞ்சை ராமையாதாஸ் ஆவார். இத்தகைய சிறப்புமிக்கவரின் பிறப்பு, தொழில், கவித்திறன், பெற்ற விருதுகள், தனித்தன்மை இவை குறித்து இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது.

    பிறப்பும் படிப்பும்

           காவிரியன்னை சோறூட்டி, சோழமன்னர்கள் சீராட்டி, பாவலர்கள் பாராட்டிய மகத்துவம் கொண்ட தஞ்சாவூர் அங்காடிப் பகுதியைச் சேர்ந்த மகர் நோன்புச் சாவடி என்ற மானாம்புச் சாவடியில், இல்லற ஞானி கோ. நாராயணசாமி நாயனாருக்கும், பாப்பம்மாளுக்கும் 05.06.14 அன்று தலைமகனாகப் பிறந்தார். ஓர் இளைய சகோதரரும் இரு இளைய சகோதரிகளும் அவருக்குண்டு.1

    கல்வி

          தஞ்சாவூர் செயின்ட் பீட்டர் பள்ளியில் பத்தாம் வகுப்புவரை படித்தார். தஞ்சை கரந்தைக் கல்லூரியில் வித்துவான் பட்டமும் தங்கப் பதக்கமும் பெற்றார். சரபோஜி மன்னர் கல்லூரியில் நடைபெற்ற நிலா நானூறு தொகுப்புப் போட்டியில் கலந்து பாடல்கள் புனைந்து வெற்றிபெற்றார்.2 தஞ்சாவூர் கீழவாசலில் உள்ள சுப்பையா நாயுடு நடுநிலைப்பள்ளியில் தமிழ் ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்தார்.3 

    தேசப்பற்று

          இளம்பருவத்திலே ஆங்கில ஆட்சிக்கு எதிராகத் தேசப்பற்று மிக்கவராகத் திகழ்ந்தார். தூய கதராடையை அணிந்து தமது நாட்டுப்பற்றை நிலைநாட்டினார். பல்வேறு மேடைகளில் பேசும்போது இவருடைய தேசப்பற்றுக் கொண்ட பேச்சுத்திறனால் அதிகாரியின் கண்டனத்துக்கும் உள்ளானார். தமது பணியைவிட, இவர் கொண்ட தேசப்பற்று மிகுதி என்பதால், தம்முடைய ஆசிரியர் பணியை விட்டுவிலகினார்.

    எழுத்துத் திறமை

          இவரின் எழுத்துத் திறமையை அறிந்த ஜெகந்நாத நாயுடு என்பவர் நடத்தி வந்த சுதர்ஸன கானசபாவில் வாத்தியாராக சேர்த்துக் கொண்டார். இக்குழுவில் பெற்ற அனுபவத்தைக் கொண்டு ஜெயலெட்சுமி நாடகசபா என்ற ஒரு நாடகக் குழுவைத் தொடங்கினார். மச்சரேகை, விதியின் வெற்றி, கம்பர், துருவன், பகடை பன்னிரெண்டு, அல்லி அர்ஜுனா, டம்பாச்சாரி, வள்ளித்திருமணம், பவளக்கொடி போன்ற நாடகங்களை நடத்தி வந்தார். அது மக்களிடையே பெரும் எதிர்பார்ப்பைப் பெற்றது.  பல ஊர்களிலும் நாடகங்களை நடத்தி வந்தார். சேலத்தில் அண்ணாவின் நாடகம் முடிந்தவுடன் இரவு முழுவதும் இராமையாதாஸின் புராண இதிகாச நாடகங்களைக் காண்பதற்கு அறிஞர் அண்ணாவும் நடிப்பிசைப்புலவர் ராமசாமியும் காத்திருந்தார்கள்.

    முதல் பாடல் வாய்ப்பு

           சேலம் மாநகரில் மச்சரேகை நாடகத்தை நடத்தியபொழுது சேலம் மாடர்ன் தியேட்டர்ஸில் டி.ஆர். மகாலிங்கம் நடித்துக்கொண்டிருந்தார். நாடகத்தைப் பார்த்த டி.ஆர். மகாலிங்கம் மாடர்ன் தியேட்டர் அதிபர் சுந்தரத்திடம் அறிமுகம் செய்து இவருடைய எழுத்து வன்மையையும் திறனையும் எடுத்துரைத்துத் திரைப்படப்பாடல் எழுதுவதற்கு அடிகோலினார். அந்த வகையில் 1947ஆம் ஆண்டில் 33ஆம் வயதில் ஆயிரம் தலை வாங்கிய அபூர்வ சிந்தாமணி என்ற பட்டத்திற்கு ராமனாதய்யர் இசையில் முதல் பாடலை எழுதினார்.4

          ”வச்சேன்னா வச்சதுதான் புள்ளி வச்சேன்னா வச்சது தான்!” என்ற பாடலை மாடர்ன் தியேட்டர்ஸில் வைத்த புள்ளியைக் கொண்டு திரையுலகில் கோலம் போடத்தொடங்கினார்.

    திரைப்படங்களுக்கு வசனம்

          இவர் எழுத்தின் மேன்மையைக் கண்ட விஜயா வாஹினி நிறுவனம் தயாரித்த பல படங்களுக்கு வசனம் படல்கள் எழுதும் வாய்ப்பளித்து, தங்கள் நிறுவனத்தின் நிலையான கவியாக ஏற்றுக்கொண்டனர். இந்நிறுவனம் தயாரித்த பைரவி, கல்யாணம் பண்ணிப்பார், சந்திரஹாரம், குணசுந்தரி, மாயாபஜார், கடன் வாங்கிக் கல்யாணம், மனிதன் மாறவில்லை ஆகிய எட்டுப் படங்களில்  எழுத்தாக்கப் பங்களிப்பை அளித்துள்ளார். சர்வதேச பிலிம் விழாவிற்கு பாதாள பைரவி படம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ளது.

          இவரின் தேசப்பற்றால் பெருந்தலைவர் காமராஜர், மனிதரில் புனிதர் கக்கன் போன்ற தலைவர்களின் நட்பையும் பாராட்டையும் பெற்றார். அரசியலில் இவருக்கு விருப்பம் இல்லை. கவிஞருக்குக் கிடைத்த சுதந்தரப் போராட்டத் தியாகி பட்டத்தையும் பெற மறுத்துவிட்டார். நாடகத் தந்தை தவத்திரு சங்கரதாஸ் சுவாமிகளின் சீடர் திரு. சங்கரய்யரை ஆதரித்து வந்தார். இவரின் புதுமனை புகுவிழாவில் தியாகராஜ பாகவதரின் கச்சேரி நடைபெற்றது. நாடகத் தந்தையின் புகழ்பரப்பினார்.  மணிமண்டபம் அமைத்துக் குருபூஜையும் செய்து வழிபாடு செய்தார்.

          ஸ்ரீதர் 1956ஆம் ஆண்டு திரையிட்ட அமரதீபம் படத்திற்காகப் பாடல் ஒன்றை எழுதினார். “நம்புனா நம்புங்க நம்பாட்டி போங்க” என்று தொடங்கினார். படம் வாங்குபவர்களிடையே எதிர்மறையான எண்ணத்தை உண்டு பண்ணும் என்றவுடன் “ஜாலிலோ ஜிம்கானா டோலிலோ கும்கானா”5 என்று பல்லவியைத் தொடங்கினார். பொருள் புரியாமல் ஸ்ரீதர் கேட்டார்; கதையின் காட்சிப்படி இது குறவன் குறத்தி பாடும் பாடல். மொழி உனக்கும் புரியாது எனக்கும் தெரியாது என்றார். இப்பாடல் பெரும் புகழைத் தேடித்தந்தது. தயாரிப்பாளர்களிடையே பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது.

    பாமர மக்களை மகிழ்விக்க

    1950ஆம் ஆண்டில் சென்னைக்குக் குடிபெயர்ந்து பல படங்களுக்குப் பாடல் எழுதி வந்தார். படித்தவர்களை விடுத்துப் பாமர மக்களை அதிகம் எழுதியதால் இலக்கிய இலக்கணப்பாடல்களை எழுதமுடியவில்லையே என்ற வருத்தம் இருந்தது. இவர் உடுமலை நாராயண கவியிடம், “நான் பாட்டு எழுதினேன் என்பதைவிட , நான் பாட்டுக்கு எழுதினேன்  என்பதுதான் உண்மை. நீங்களாவது தமிழுக்காக எழுதுங்கள்” என்றாராம். கவிஞரை தரமுள்ள பாடல்களைத் தவிர்த்து ஜாலியான பாடல்களை எழுதும்படி தயாரிப்பாளர்களும் இயக்குநர்களும் கேட்டதற்கு இணங்க எழுதினார்.

    பரிசும் பாராட்டும்

           சிங்காரி படத்தின் ”ஒரு சாண் வயிறே இல்லாட்டா” பாடலும் தூக்குத்தூக்கி படப்பாடல்களும் ரசிகர்களைக் கவர்ந்தவை. டி.ஆர். மகாலிங்கம் இவரின் மச்சரேகை நாடகத்தைத் திரைப்படமாகத் தயாரித்தார். 1960ஆம் ஆண்டு நோயின் காரணமாகப் படுக்கையிலிருந்தபடியே எழுதினாராம். கண்ணதாசன், “என் பிள்ளைகள் என் பாட்டைப்பாடாமல் ராமையாதாஸின் பாட்டைப் பாடுதுங்க” என்று ஆதங்கப்பட்டிருக்கிறார். இவருடைய பாடல்கள் தரமற்றவை என்ற குற்றச்சாட்டுகள் இருந்தாலும் மக்கள் மத்தியில் அவை வெற்றியடைந்தன. 1955இல் வெளியிடப்பட்ட குலேபகாவலி படத்திற்கான வசனம், பாடல்களை உருவாக்கித் தந்தார்.  இவை எம்.ஜி.ஆரை மிகவும் கவர்ந்தன. இதனால் தஞ்சை ராமையாதாஸ் ஒரு எக்ஸ்பிரஸ் கவிஞர் என்று புகழாரம் சூட்டினார். மலைக்கள்ளன் படத்தில், ”எத்தனை காலம்தான் ஏமாற்றுவார் இந்த நாட்டிலே”, ”ஏச்சுப்பிழைக்கும் தொழிலே சரிதானா, ஆனந்தக்கோனே அநியாயம் இந்த ஆட்சியிலே” பாடல்கள் அரசியல் வட்டாரத்தில் சர்ச்சையை ஏற்படுத்திய பாடல்களாகும். சிவாஜிகணேசன், ஜெமினிகணேசன், எம்.ஜி.ஆர். போன்றோரைக் கதாநாயகர்களாக வைத்துத் திரைப்படம் தயாரித்து வெளியிட்டார். லலிதாங்கி, மிஸ்ஸியம்மா, உத்தமபுத்திரன் போன்ற படங்கள்தாம் அவை. முத்துமொழிகள் 3000 என்ற தலைப்பில் மூன்று தொகுதியாக இவரைப் பற்றிய வாழ்க்கைப் பதிவுகள் வெளிவந்துள்ளன. தஞ்சை ராமையாதாஸின் படைப்புகளைத் தமிழக அரசு நாட்டுடைமை ஆக்கியுள்ளது. 16.07.2010 அன்று இதற்கான பரிசுத்தொகையும்,  காசோலையும் தமிழக முதல்வர் கலைஞர் மு.கருணாநிதி கவிஞரின் வாரிசுகளிடம் வழங்கினார்.

    இறப்பு

         ராமையாதாஸிற்குத் தாயாரம்மாள், ரங்கநாயகி என இரு துணைவியர் இருந்தனர். திரைத்துறையில் படத் தொகுப்பாளராகப் பணியாற்றிவரும் திரு. இரவீந்திரனும் இவரது இளைய சகோதரி திருமதி. விஜயராணி நடராஜனும் கவிஞரின் வாரிசுகள் ஆவர். தமது முதுமையில் சர்க்கரை, எலும்புருக்கி நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டார். வேலூர் மருத்துவமனையில் சிகிச்சைப் பலனின்றி உடல்நலம் குன்றி 15.01.1965ஆம் ஆண்டு திருவள்ளுவர் தினத்தில் இறைவனடி சேர்ந்தார். இறுதி ஊர்வலத்தில் பெருந்தலைவர் காமராஜர், கக்கன், எம்.ஜி.ஆர்., சிவாஜிகணேசன், புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசனார், உவமைக்கவிஞர் சுரதா, ஜெமினிகணேசன், வசனகர்த்தா ஆரூர்தாஸ் உட்பட ஏராளமான திரையுலகப் பிரபலங்கள் கலந்து கொண்டனர்.

    முடிவுரை

           கவிஞர் தஞ்சை ராமையாதாஸின்  திரைப்பாடல்கள் தனித்தன்மை உடையவை. சிறந்த கருத்துகளும் எதார்த்த நிகழ்வுகளும் எளிய வடிவமும் கொண்டு படைக்கப்பட்டவை. சமுதாய நோக்கினை அடிப்படையாகக் கொண்டு பாடல்கள் எழுதி எல்லா மக்களுக்கும் பொதுவானவராக அவர் திகழ்ந்தார் என்பது புலனாகின்றது.

    சான்றெண் விளக்கம்:

    1. கவிஞர் பொன்.செல்லமுத்து, தஞ்சை ராமையாதாஸ் திரையிசைப்பாடல்கள் (தொகுப்பு),ப.320.
    2. மேலது,
    3. மேலது, ப.321
    4. மேலது, ப.324
    5. மேலது, ப.327
    6. வே. நல்லதம்பி, தொலைக்காட்சியும் பிற தகவல்துறைகளும்.
    7. அறந்தை நாராயணன், தமிழ் சினிமாவின் கதை.

     

    Share
  • (Peer Reviewed) A Critical Analysis of Story Telling – Khushwant Singh’s  Train to Pakistan

    (Peer Reviewed) A Critical Analysis of Story Telling – Khushwant Singh’s Train to Pakistan

    E. Rengadevi M.A., M.Phil., B.Ed.,
    Asst.Prof. of English
    P.G. & Research Dept of English
    Sanghamam College of Arts & Science
    Annamangalam 604 210
    Mel Malaiyanur T.k

    *****

    Abstract

                Indian English Literature originated as a necessary outcome of the introduction of English education in India under colonial rule. In recent years, it has attracted widespread interest, both India and abroad. It is now recognized that Indian English Literature is not only part of the Commonwealth Literature, but also occupies a great significance in World Literature. Today, a number of Indian writers, in English, have contributed substantially to modern English Literature. Fiction, being the most powerful form of Literary expression today. Indian English fiction occupies its proper place in the field of Literature. This article analyzes the storytelling of Khushwant Singh’s Train to Pakistan.’

    Khushwant Singh’s biggest attribute is that he speaks what he feels. He is honest to the extent that he offends even his friends and icons revered by people. He brought history to our doorsteps.

    Narrative Discourse

                “As an adjective, ‘narrative’ means ‘characterized by or relating to storytelling’. Thus, a narrative technique is the method of telling stories and narrative poetry is the class of poems (including ballads, epics, and verse romances) that tell stories, as distinct from dramatic and lyric poetry”. (Narrative: A Critical Linguistic Introduction, p.41)

    The narrative is a telling of some true or fictitious event or connected sequence of events, recounted by a narrator to narrate, although there may be more than one of each. A narrative will consist of a set of events (the story) recounted in a process of narration or discourse, in which the events are selected and arranged in particular order (the plot). The category of narratives includes both the shortest accounts of events and the longest historical or biographical works, diaries, travelogues, as well as novels, ballads, epics, short stories, and other fictional forms. Literally speaking, the narrative is a story and it can be conveyed through pictures, songs, poetry, speech, fiction, non–fiction as well. Narrative discourse is vastly an aesthetic enterprise. It is a binding vine of the narrative. A narrator detains the past, holds present and prepares the reader for the future. There has been much exaggeration in the narrative techniques since 1938 when Raja Rao’s ‘Kanthapura’ is published. It is perhaps the first most successful and influential novel by an Indian writer in English.

    Key Words: Mano Majra, Narrative, Punjab, Train to Pakistan.

    Train to Pakistan – Introduction

    Train to Pakistan has a fine blending of growth in space and movement in time. The novel grows out of a chronological sequence of time with a synthesis of reality and value. It expresses creatively as to how the movement of trains, which used to set a tone of the village, signaling time for action, rest and sleep, became a symbol of despair, darkness, and destruction. This technique of contrast is very suggestive. The novelist has recreated imaginatively the likes of Hukum Chand, the commissioner, reformist, Iqbal, criminals Juggat Singh and Malli gang, still visible in the Indian society. In moneylender Ram Lal’s murder case Jugga and Iqbal are put behind the bars, while the real culprit Malli is released after arrest. Is such a drama not enacted even today? Also, the lodging together of Jugga, the criminal, and Iqbal, the reformist, gives a peep into the police way of functioning then and even today.

    In his realistic depiction of the prevailing atmosphere of hatred and violence and distrust between the Hindus and the Muslims, Khushwant Singh narrative spares neither:

    “Mullahs roamed Punjab and the Frontier
    Province with boxes of human skulls said to be
    those of Muslims killed in Bihar”
    (Train to Pakistan, p.9)

    The Position of the Society

    The novelist has described three levels of Governmental strata. Commenting on this, V.A., Shahane in his book, Khushwant Singh, says:

    “Three levels of Governmental strata are depicted.
    Hukum Chand belongs to the upper level of the
    Punjab district administration; the sub-inspector of
    police comes from the middle level; constables
    belong to the lower level of this hierarchical,
    administrative structure. Hukum Chand is a type as
    well as an individual, a person as well as a
    bureaucrat, and, in various ways, an evolving
    character.”
    (Khushwant Singh, p.80)

    Khushwant Singh has beautifully portrayed the man’s multidimensional mind, especially in the case of Jugga, the criminal, in love with Nooran, the Muslim Mullah’s daughter. Jugga visits the Gurudwara and asks for the Guru’s blessings to prepare himself for the final sacrifice which he does make. This is also true in the case of Hukum Chand whose mind flies to Haseena, the dancing girl, heading for Pakistan with a hope that she would be safe. This ambivalence of mind has exquisitely been brought out by Singh in the novel. Shahane comments on the character of Juggat Singh and says:

    “One finds a “rare combination of the criminal and
    the lover, which is a baffling aspect of the realities
    and complexities of life. He embodies the
    ambivalence of moral values.”
    (Khushwant Singh, p.80)

    There were reports of Pakistani police helping and protecting Muslims who were attacking and killing Hindus. The atrocities inflicted on Hindus in Lahore have been described by the novelist through a police constable who reports:

    “…It was the Muslim police taking the side which made
    the difference in the riots. Hindu boys of Lahore
    would have given the Muslims a hell if it had not
    been for their police. They did a lot of ZULUM…
    their army is like that, too, Baluch soldiers have
    been shooting people whenever they were sure there
    was no chance of running into Sikh or Gurkha
    troops.”
    (Train to Pakistan, p.59)

    The novelist had maintained a balance in condemning atrocities on both sides. As a realist in his factual depiction of the violent scenes, he narrates the story of four Sikh Sardars on a killing spree in a jeep alongside the column of mile-long Muslim refugees on foot.

     “…without warning they opened fire with their sten guns, God alone knows how many they killed… .” (Train to Pakistan, p.61)

    Narrative Technique

    In a rare narrative technique, the novelist has depicted forces of division and unity, hate and love, anger and affection, revenge and sacrifice alternating in the novel. Shahane commenting on this aspect says:

    “Train to Pakistan presents rural Punjab with its
    religious and caste divisions, which result in
    alienation, alternating with forces of the union, which
    result in amity. Hate alternates with love; anger
    alternates with affection; the desire for revenge
    alternates with the impulse to sacrifice”
    (Khushwant Singh, p.78)

    Singh in this novel has also artistically explored the mind of the Sikh priest Meet Singh and the reformist Iqbal, who discuss the urgent need for stopping the communities on the Indian side from taking retaliatory actions by blowing the train heading for Pakistan with Muslim refugees from Mano Majra on the railway overbridge mid-river. Meet Singh is helpless and so is the reformist Iqbal as the voice of sanity had been stilled and drowned in the communal frenzy, provoked and ignited by arrival and disposal of trainloads of the slain bodies from across the borders. Both Meet Singh and Iqbal in the given situation find themselves incapable of any positive action and also find themselves out of place.

    Singh mixes Hindi words in his narration to reinforce the impact of his narrative. He has made typical usages bordering on bad English. Urdu-Hindi words such as Salaam, Kalyug, Kos, Nar Admi, Annas, Karmat etc. On the strength of the above, it may be said that in his narration of the story, Singh had followed humanistic and realistic tradition in the Indo-English Literature.

    Conclusion

    Khushwant Singh proves his own identity through his writings. He created most of the characters in his novel were real people when he met. His novels reveal about a lot of social problems during the partition of India-Pakistan. Singh emphasizes his narrative ability to the readers. The study of Singh’s novels has been a highly fascinated Endeavour resulted in making not a good man know really on endearing man to know. 

    Works Cited

    • Singh, Khushwant. Train to Pakistan, New Delhi: Orient Longman Pvt. Ltd., 2006, Print.
    • Shahane, V. A. Khushwant Singh, New Delhi: Twayne Publishers, 1972, Print.
    • Toolan, Michael J., Narrative: A Critical Linguistic Introduction, London: Rutledge, Second Edition, 1997, Print.

    ******************************************************************

    Peer Reviewer’s comments: 

    “Train to Pakistan” is the most well-known classic novel of the Indian author and journalist Khushwant Singh. This novel is a faithful record of how human disaster has taken place during the gruesome period of Indian partition in 1947.

    Khushwant Singh states, “I think it is a documentary novel of the partition, an extremely tragic event which hurt me very much. I had no animosity against either the Muslims or the Pakistanis, but I felt that I should do something to express that point of view.” (V. A. Shahane 352)

    As far as the author of this research article is concerned, she brought the main characters and important events of this novel into our attention lucidly. Some significant passages of the novel are highlighted in this article, which gives a realistic feeling of reading the original novel directly. These are appreciable aspects of this analysis.

    However, the narrative discourse and the narrative technique sections, keep repeating the same information over and over again which bring down the interest of reading this article. To improve this research article, unwanted repetitions should be avoided, grammar and typos should be checked as well.

    ******************************************************************

     

    Share
  • பெண் காவலர்கள் படும் பாடு!

    -சேஷாத்ரி பாஸ்கர்

    சென்ற வாரம் நாரத கான சபாவில் காபி குடிக்கும் போது திடீரென நான்கு பெண் காவலர்கள் வேகமாக வந்து காபி வேண்டும் எனச் சொல்லி அதனை வேகமாகத் தரச் சொன்னார்கள்.

    அவர்கள் அனைவரும் பந்தோபஸ்து வேலைக்காக வந்தவர்கள். ஆளுநர் அந்தப் பக்கம் வருவதாக அறிந்தேன். நடுவில் ஒருவர் அந்தக் காபிக்கு பணமும் கொடுத்துவிட்டார். ஒரு சின்ன பேச்சும் ஒரு குட்டி இளைப்பாறலும் கிடைத்த சந்தோஷம் அவர்கள் முகத்தில்.

    அவர்கள் குடித்துக்கொண்டுடிருந்த போதே திடீரென அவர்கள் மேலதிகாரியின் விசில் சத்தம் கேட்டு எல்லோரும் கடகடவென எழுந்து எதிர்த்திசைக்குப் போய்விட்டார்கள். அந்தச் சின்ன ஓய்வும் போய்விட்டது. அதுவும் பெண் காவலர்கள் பாடு மிகக் கஷ்டம். சிறுநீர் கழிக்கக் கூட அவர்கள் ஒரு அலுவலகமோ,  உணவு விடுதியோ தேட வேண்டிய நிலை.

    குறைந்த பட்சம் அவர்கள் நிற்கும் அந்த இடத்தில் பாதை ஓரத்தில் ஒரு சின்ன பெஞ்ச் போல ஒரு சிமெண்ட் பலகை செய்து கொடுத்தால் அவர்கள் மேலும் சிறப்பாக பணியாற்றலாம். வெரிகோஸ் ஒரு பெரும் தொல்லை. இந்தக் கஷ்டப் பணியில் அவர்கள் சலிப்பு அடையாமல் இருக்கச் சில சலுகைகள் தேவை தான்.

    இதை எல்லாம் தாண்டி அவர்கள் பொது மக்களிடம் கனிவுடன் இருப்பது சாதாரண செயல் அல்ல. இதில் கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் என்னவெனில் அவர்கள் அந்த குடித்த நான்கு காபிக்கும் காசு கொடுத்தவர்கள். இனாமாக அதைப் பெறவில்லை. இங்கு பெண்ணாய் பிறக்க மட்டும் இல்லை வாழவும் மாதவம் செய்ய வேண்டும்.

    Share
  • திருமந்திரம் கூறும் நால்வகை நிலையாமை

    ஷா. முஹம்மது அஸ்ரின்,
    முதுகலைத் தமிழ் முதலாமாண்டு,
    ஜமால் முகமது கல்லூரி, திருச்சி – 20.
    E-mail:  smdazrin1998@gmail.com.

    ********************************************************

    பதினெண் சித்தர்களுள் காலத்தால் முற்பட்ட திருமூலரால் ஆண்டுக்கு ஒரு பாடல் வீதம் பாடப்பட்டு 3000 பாடல்களைக் கொண்ட நூல், திருமந்திரம். இந்நூல் 9 தந்திரங்களைக் கொண்டுள்ளது. முதல் நான்கு தந்திரங்கள் அறம், பொருள், இன்பம், வீடு என்ற நான்கையும் உணர்த்துகின்றன. பின்வரும் ஐந்து தந்திரங்களும் வீடுபேறு, வீடுபேற்றுக்கான வழி, வழிபாடு, வழிபாட்டுறுதி, வாழ்வு ஆகிய ஐந்தையும் உணர்த்துகின்றன. கலிவிருத்தத்தால் பாடப்பட்ட இந்நூல் தமிழில் தோன்றிய முதல் யோக நூலாகவும் பன்னிரு திருமுறைகளில் பத்தாம் திருமுறையாகவும் திகழ்கிறது. சைவ சித்தாந்தத்திற்கு வித்திட்ட திருமந்திரம் கூறும் நிலையாமை குறித்த செய்திகள் இக்கட்டுரையில் ஆய்வுப் பொருளாகின்றன.

    நிலையாமை – விளக்கம்:

    நிலையாமை என்ற சொல்லுக்கு “உடலை விட்டு உயிர் பிரிந்தபின் ஆன்மாவுக்குத் துணையாக வராத உலக வாழ்விற்கு மனிதனுக்குத் துணைநின்ற பொருள்கள்” என்று பொருள் கொள்ளலாம்.  மனிதன் உயிர் வாழும் வரை துணையாக இருக்கும் நான்கு பொருள்களைத் திருமந்திரத்தில் முதல் தந்திரத்திலேயே திருமூலர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

    யாக்கை நிலையாமை:

    திருமந்திரத்தில் யாக்கை நிலையாமை குறித்த கருத்துகள் பாடல் எண் 187 முதல்  211 வரை இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றுள் மனிதனின் மரணத்துக்குப்பின் அவனது ஆவியுடன் வருவனவற்றையும் வராதனவற்றையும் திருமூலர் பின்வரும் பாடலில் குறிப்பிடுகிறார்.

    ”பண்டம்பெய் கூரை பழகி விழுந்தக்கால்
    உண்டஅப் பெண்டிரும் மக்களும் பின்செலார்
    கொண்ட விரதமும் ஞானமும் அல்லது
    மண்டி அவருடன் வழிநட வாதே.”      (திருமந்திரம் – 188)

    என்ற பாடலில் கூரைபோல விழும் உடலில் இருந்து வெளிப்படும் ஆவியோடு, ஐம்பொறிகளைக் கொண்டியங்கிய உடலும், அவ்வுடலால் பிறந்தவர்களும், அவ்வுடலை மணந்தவர்களும்  துணையாக வரமாட்டார்கள். மாறாக அவ்வுடலால் செய்யப்பட்ட நன்னெறிகளே துணையாக வருமென்று யாக்கையின் நிலையாமையைக் குறிப்பிடுகிறார். மேலும்,

    ”ஊரெலாம் கூடி ஒலிக்க அழுதிட்டுப்
    பேரினை நீக்கிப் பிணமென்று பேரிட்டு.” (திருமந்திரம் – 189)

    என்ற பாடலில் உடலை விட்டு உயிர் நீங்கினால் உயிருடன் இருந்தபோது உடலுக்கு வைத்த  பெயர் கூட நிலையாது, அவ்வுடல் பிணம் என்ற பெயரைப் பெறும் என்று திருமூலர் கூறுகிறார்.

    ”குடமுடைந் தால்அவை ஓடென்று வைப்பர்
    உடலுடைந் தால்இறைப் போதும்வை யாரே.”  (திருமந்திரம் – 202)

    என்ற பாடலில் உடைந்த குடத்தைக் கூட ஓடென்று வீட்டிலோர் ஓரத்தில் பல நாட்கள் வைக்கமுடியும். ஆனால், உயிரில்லாத உடலை அவ்வாறு வைக்க இயலாது என உயிரற்ற உடலின் நிலையைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

    ”பால்துளி பெய்யிலென் பல்லோர் பழிச்சிலென்
    தோற்பையுள் நின்று தொழிலறச் செய்தூட்டுங்.”  (திருமந்திரம் – 211)

    என்ற பாடலில் உயிரானது உடலைத் தோற்பையாகப் பயன்படுத்திவிட்டு தனது தொழில் முடிந்த பிறகு உணவருந்திய எச்சில் வாழையிலை போன்று தூக்கி எறிந்திடும் என்கிறார், திருமூலர்.

    செல்வம் நிலையாமை:

    திருமந்திரத்தில் செல்வம் நிலையாமை குறித்த கருத்துகள் பாடல் எண் 212 முதல்  220 வரை இடம்பெற்றுள்ளன. நிலையில்லாத செல்வத்தை உவா (அமாவாசை) நாளில் மறையும் நிலவோடு ஒப்பிட்டுக் கூறியுள்ளார். அப்பாடல்,

    ”இயக்குறு திங்கள் இருட்பிழம் பொக்குந்
    துயக்குறு செல்வத்தைச் சொல்லவும் வேண்டா. ” (திருமந்திரம் – 213)

    உலக வாழ்வில் நல்வழிக்குப் பயன்படுத்தாமல் சேர்த்து வைத்த செல்வத்தை மறுமை வாழ்வுக்கு எடுத்துச் செல்ல முடியாது என்ற கருத்தை பின்வரும் பாடலில் கூறுகிறார்.

    ”ஈட்டிய தேன்பூ மணங்கண்  டிரதமும்
    கூட்டிக் கொணர்ந்தொரு கொம்பிடை வைத்திடும்
    ஓட்டித் துரந்திட் டதுவழி யார்கொளக்
    காட்டிக் கொடுத்தது கைவிட்ட வாறே.” (திருமந்திரம் – 215) 

    மணம் வாய்ந்த பூக்களைத் தேடி அவற்றிலிருந்து தேனீக்கள் தேனைச் சேர்த்துத் தமது கூட்டில் வைக்கும். அத்தேனைப் பல சூழ்ச்சிகள் செய்து மனிதன் கைப்பற்றுகிறான். அதுபோல, மனிதன் அரும்பாடுபட்டுச் செல்வத்தைச் சேர்த்தாலும் அவன் உயிரோடு இருக்கும்போதே அது பிறரால் கவரப்படுகிறது என செல்வத்தின் நிலையாமையைக் குறிப்பிடுகிறார்.

    ”மகிழ்கின்ற செல்வமும் மாடும் உடனே
    கவிழ்கின்ற நீர்மிசைச் செல்லுங் கலம்போல்.”  (திருமந்திரம் – 217) 

    முன்னர், செல்வத்தைத் தேனீ சேர்க்கும் தேனுக்கு ஒப்பாகக் கூறிய திருமூலர் இப்பாடலில் நீரில் செல்லும் கலத்திற்கு (படகுக்கு) ஒப்பாகக் கூறியுள்ளார். செல்வமும் செல்வத்தால் பெறப்படுகிற பொருள்களும் நீரில் செல்லும் மரக்கலம் கவிழ்வது போல அழிந்தொழியும் எனச் செல்வத்தின் நிலையாமையைக் குறித்துப் பாடுயுள்ளார்.

    இளமை நிலையாமை:

    திருமந்திரத்தில் இளமை நிலையாமை குறித்த கருத்துகள் பாடல் எண் 221 முதல்  228 வரை இடம்பெற்றுள்ளன. இளமை என்பது மனிதனின் பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும் இடைப்பட்ட வாழ்வின் பாதையை நிர்ணயம் செய்யும் பருவம். மனிதனின் உடல் உறுதியோடு காணப்படும் பருவம். அப்பருவத்தின் நிலையாமையைத் திருமூலர்,

    ” கிழக்கெழுந் தோடிய ஞாயிறு மேற்கே
    விழக்கண்டுந் தேறார் விழியிலா மாந்தர்.”     (திருமந்திரம் – 221)

    என்ற பாடலில் சூரியன் கிழக்கில் உதயமாகி (பிறந்து) மேற்கில் மறையும் வரையுள்ள (இறப்பு) இடைப்பட்ட கால அளவே மனிதனின் இளமை என்று குறிப்பிடுகிறார். மேலும்,

    ” தேய்ந்தற் றொழிந்த இளமை கடைமுறை.”  (திருமந்திரம் – 223)

    என்ற பாடலில் இளமை தேய்ந்து ஒழியக்கூடியது எனப் பாடியுள்ளார்.

    உயிர் நிலையாமை:

    திருமந்திரத்தில் உயிர் நிலையாமை குறித்த கருத்துகள் பாடல் எண் 229 முதல்  238 வரை இடம்பெற்றுள்ளன. உடல் (யாக்கை), செல்வம், இளமை ஆகியவற்றை முதலில் கூறிய திருமூலர் உயிரின் நிலையாமையை இறுதியாகக் குறிப்பிடுகிறார். உடலையும் செல்வத்தையும் இளமையையும் உயிரில்லாமல் அனுபவிக்க இயலாது. உயிரின் நிலையாமையைக் குறித்து,

    ” தழைக்கின்ற செந்தளிர் தண்மலர்க் கொம்பில்
    இழைக்கின்ற தெல்லாம் இறக்கின்ற கண்டும்.”    (திருமந்திரம் – 229)

    என்ற பாடலில் பல கிளைகளைக் கொண்ட மரத்திலிருந்து பழுப்புற்று உதிரும் இலை போலப் பல உறுப்புகளைக் கொண்ட உடலை விட்டு உயிர் பிரிந்துவிடும் எனக் கூறுகிறார்.

    முடிவுரை:

    இன்றைய உலகில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் மனிதனின் அதிகபட்ச ஆயுட்காலம் 70 வயதாகக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. உலகில் வாழப்போகும் சில ஆண்டுகளாவது உயிரைக் கொண்டு இயங்குகின்ற உடலாலோ, செல்வத்தாலோ, இளமைத் துடிப்பாலோ பிறருக்கு நன்மை செய்யாவிட்டாலும் தீமையை விளைவிக்காது வாழ்வதற்குத் திருமூலரின் இப்பாடல்கள் துணைபுரியும்.

    துணைநின்ற நூல்கள்:

    1. திருமூல நாயனார் – திருமந்திரம், திருநெல்வேலி சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம் லிமிடெட், சென்னை – 01.
    2. தமிழ் இலக்கிய வரலாறு, ஜமால் முகமது கல்லூரி வெளியீடு, திருச்சி – 20.

     

    Share
  • சுவாமி விபுலானந்த அடிகளாரின் பன்முகப் புலமையும் வாய்க்கப்பெற்ற சந்தர்ப்பங்களும்

    -சந்திரகௌரி சிவபாலன் (கௌசி)

    காலங்காலமாய் விரைகின்ற பொழுதுகளிலே சில அற்புதமான அவதாரங்கள் தோன்றித் துளங்கி மறைந்து போகின்றனர். ஆனால், காலம் காலமாய் அவர்கள் ஆற்றிய சேவைகள் அவர்களை இறவாப் பேறு பெற்ற பெரியார்களாக உலக அரங்கிலே வாழ வைக்கின்றன. மகத்தான மக்கட் பிறப்பிலே இறைவனால், பார்த்துப் பார்த்து நுண்ணறிவை ஊட்டிப் படைக்கப்பட்ட படைப்புக்களே கிழக்கின் ஜோதி விபுலானந்த அடிகளார் போன்ற துறவிகள்.

                    அறிவுப்பசி மட்டுமன்றி அநாதைகளுக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து, சாதிமத பேதமின்றி ஆசிரியராக, பண்டிதராக, விஞ்ஞானப் பட்டதாரியாக, பாடசாலைகளின் முகாமையாளராக, பல்கலைக்கழகங்களின் தமிழ்த்துறைப் பேராசிரியராக, அறிஞராக, ஆராய்ச்சியாளராக, மொழிபெயர்ப்பாளராக, சமூகத்துறவியாக, சமூகச்சீர்திருத்தவாதியாக, சமயம், மொழி, கல்வி, கலை என ஐம்பது ஆண்டுகளுக்குள்ளேயே பல பக்க சாதனைகள் புரிந்து,  வாழ்ந்து உலக வாழ்க்கையைத் துறந்த அடிகளார் அவர்களின் வாழ்க்கையும், அதற்கான சந்தர்ப்பங்கள் அவருக்குக் கிடைத்தமையும், அவற்றைச் சரியான முறையில் பயன்படுத்திக் கொண்டமையும், கற்றதைக் கொண்டு தன்னை விளங்கச் செய்தமையும், காலம் காலமாய் அழியாப் புகழை தேடிக் கொண்டமையும் ஆச்சரியத்தில் ஆற்றும் விடயங்களாகக் காணப்படுகின்றன. கற்பனை பண்ணிப் பார்க்கமுடியாத அளவிற்கு பிரமாண்டமாக என் மனக்கண்ணில் தோன்றுகின்றார்.

                    தமிழர்களுக்கு விபுலானந்த அடிகளார் அடையாளம் என்றால், விபுலானந்த அடிகளாருக்கு மட்டக்களப்பு மண் அடையாளமாகக் காணப்படுகின்றது. திருகோணமலை, அம்பாறை, பொலனறுவை ஆகிய மாவட்டங்களை எல்லையாகக் கொண்ட மீன்பாடும் தேனாடு என்று அழைக்கப்படும் மட்டக்களப்பு மாவட்டத்திலே காரைதீவு என்னும் பிரதேசத்திலேயே அடிகளார் அவதரித்தார். கிழக்குத் திசையிலே வங்கக்கடல் காட்சியளிக்க மேற்குத் திசையிலே கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை வயல்வெளிகள் பச்சைப்பசேலென்று படர்ந்து காணப்பட தென்றல் இசையெழுப்பும் தென்னைமரச் சோலைகளும், அல்லி, ஆம்பல், கலைமகள் வீற்றிருக்கும் கண்கவரும் தாமரைகள், இதழ் விரிந்து அழைத்திருக்கும் அழகுத் தடாகங்கள், மா,பலா, கமுகுத் தோட்டங்களும் அமையப்பெற்று காரைதீவு மகள் காட்சியளிப்பார். இயற்கை எழில் பொங்கும், இயல்பாகவே கவித்துவத்தை ஊட்டுகின்ற நிலம் அடிகளாரின் இயல், இசை அறிவுக்கு அடித்தளமிட்டது.

    இதனையே கவிஞர் பரஹம்ஸதாசர் ~~கமுகு, மா, கதலி தென்னை, கன்னல் நெற் தென்னலொடு திமு திமுவெனச் செழுந்தமிழ் வளரச் செய்யும் அமைதி காரேறு தீவு அம்புவிக்கும் உவந்தளித்த தமிழ்மணி விபுலானந்தன் என்று பாராட்டுகின்றார்.

                    அடிகளார் அவர்களுக்குத் தம்பிப்பிள்ளை என்னும் நாமத்தையே பெற்றோர் சூட்டினர். இளமையில் நோய்வாய்ப்பட்டதனால் கதிர்காமம் கொண்டு சென்று அவருக்கு மயில்வாகனன் என்னும் நாமம் சூட்டப்பட்டது. எப்பொழுதும் சாந்தமாகவே காணப்படும் இவரை, மயில்குஞ்சு என்று இளமையிலே அனைவரும் அன்புடன் அழைப்பார்கள். 1922 ல் சென்னை மயிலாப்பூரில் அமைந்திருந்த இராமகிருஷ்ண மடத்தில் சேர்ந்து பிரபோதசைதன்யர் என்னும் பிரமச்சரிய ஆச்சிரமப் பெயர் சூட்டப்பட்டார்.  1924 ஆம் ஆண்டு பௌர்ணமி சித்திரை தீட்சையின் பின்பே விபுலானந்த அடிகளார் என்னும் நாமம் சூட்டப்பட்டது. விபுலம் என்றால், அறிவு. ஆனந்தம் என்றால், மகிழ்விப்பவர். அறிவினால் உலகை மகிழ்விப்பவர் என்னும் அதி அற்புதமான கருத்தமைந்த பொருத்தமான பெயர் இவருக்குச் சூட்டப்பட்டது. இவர் குணம் நாடி, குறிப்பிட்ட நாமங்கள் அவரை வந்து அமைந்தாலும் காரணப் பெயராக அமையும் விபுலானந்த அடிகளார் என்னும் நாமமே உலகலாவிய ரீதியில் நின்று நிலைக்கின்றது.

                       ஒருமுறைதான் படிப்பார் உள்ளத்தில் பதித்துவிடுவார். இவர் அறிவுத் திறமை மேலும் வெளிப்பட இவரின் தந்தையார் சாமித்தம்பி அவர்கள் வீட்டிலும் தமிழ் இலக்கண இலக்கியங்களைக் கற்பிப்பதற்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார். பெரியபுராணவசனம், பஞ்சதந்திரம், வினோதரசமஞ்சரி, வில்லிபாரதம், நைடதம், கந்தபுராணம், காசிகாண்டம், முதலிய நூல்கள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தந்தையாரால் தரப்பட்டது. நுனிப்புல் மேய்வது போலன்றி ஒவ்வொன்றையும் முழுவதுமாகக் கற்றாலன்றி மற்றைய நூல் தரப்படமாட்டாது. துறைபோக ஒன்று கற்றதன் பின்பே மற்றைய நூல் தரப்படும் என்னும் தந்தையாரின் கட்டளையின் படியே தான் கற்றதாக அடிகளார் கூறியுள்ளார். பொறுப்பான தந்தை அமையப்பெற்றதும் அடிகளாருக்கு ஆரோக்கியமாகவே பட்டது. அவர் வழிகாட்டலில் கற்றகல்வி நுண்மாண் நுழைபுலம் போல் அறிவுடையவராக்கியது.

                       இவர் வடமொழி, இலத்தின், கிரேக்கம், பாளி, சிங்களம், ஆங்கிலம், வங்காளம், அரபு ஆகிய மொழிகளில் கொண்ட ஆழ்ந்த அறிவே ஏனைய இலக்கியங்களுடன் தமிழ்மொழியை ஒப்பிட்டுத் தமிழின் இன்பம் நுகரக்கூடியதாக இருந்ததுடன் இயல், இசை, நாடகம் என்னும் முத்தமிழையும் ஒன்றாகவே ஆய்வுசெய்த முதல் வித்தகராகவும் திகழக்கூடியதாகவும் இருந்தது.

    கிரேக்க இலக்கியங்களை ஒப்பிட்டு சிறப்பான நூல்கள் எழுதியுள்ளார். மதங்கசூளாமணி என்னும் நூல் தமிழ் நாடகம் பற்றிய ஆய்வுப் பெட்டகமாகத் திகழ்கின்றது. தரங்கயனாரின் தசரூபத என்னும் வடமொழி நாடகத்தைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்து வடமொழி நாடகம் எப்படி இருக்கவேண்டுமென்று  அதிலுள்ள எடுத்துக்காட்டியல் என்னும் பகுதியில் விளக்கியுள்ளார். செக்ஸ்பியர் நாடகங்களுடன் ஒப்பிட்டு மேற்கு நாட்டு நாடகங்களில் நாடக உறுப்புக்கள் எப்படி அமைந்திருக்கின்றன என்பதை விளக்குகின்றார். இவ்வாறு செக்ஸ்பியர் நாடகங்களுடன் ஒப்பிட்டு தமிழ் நாடகங்களுடன் ஆய்வு செய்ய இவருக்கு ஆங்கில அறிவு மேம்பட்டுக் காணப்பட்டது. இவ்வாறு ஆங்கில அறிவு மேம்பட மட்டக்களப்பு புனித மைக்கேல் கல்லூரி என்னும் ஆங்கிலப் பாடசாலை மெதடிஸ்த மிஷனரிமாரும் கத்தோலிக்கக் குருமாரும் அடியெடுத்துக் கொடுத்தனர். காலைப்பொழுது பாடசாலைப் பாடங்கள், மாலைப்பொழுது பாரத வசனங்கள் கற்பது என பழகிய பழக்கமானது பின் நாளில் தமிழும் ஆங்கிலமும் ஒன்றாகக் கற்க இலகுவாக இருந்தது. அதேபோல் கணிதத்தை இவர் புனித மைக்கேல் கல்லூரியில் கல்வி கற்ற காலத்தில் இருந்த பிரெஞ்சு அதிபர் வண.பொனல் என்பவரிடம் கற்றார். இது இவரது கணிதத்திறமைக்கு அடிகோலாக அமைந்ததுடன், யாழ்நூல் ஆராய்ச்சிக்குக் கணிதத் திறமையும் காரணமாக அமைந்தது.

                     இசைமேல் ஆர்வம் தோன்ற மட்டக்களப்பு வாவியிலே பூரணநிலவு பொங்கிப் பூரிக்கும் பொழுதினிலே அங்கு பொங்கி எழும் நீரரமகளிர் காந்தர்வ இசையில் களிப்புற ஆழக்கடல் நோக்கி வாவியிலே பயணம் செய்வார். அவ்விசை கேட்டு மகிழ்ந்தின்புறுவார்.

    அதனை அடிகளார் வர்ணிக்கும் பாங்கை நோக்குவோம்

    அஞ்சியிறை புள்ளொலியும் ஆன்கன்றும் கழுத்தில்
    அணிமணியின் இன்னொலியும் அடங்கியபின் நகரார்
    பஞ்சியைந்த அணிசேரும் இடையாமப் பொழுதில்
    பாணனொடும் தோணியிசை படர்ந்திரனோர் புலவன்
    தேனிலவு மலர்பொழில் சிறைவந்து துயில
    செழுந்தரங்கத் தீம்புனலில் நண்டினங்கள் துயில
    மீனலவன் சிலவந்து விண்ணிலவன் துயில
    விளங்கு மட்டு நீர்நிலையில் எழுந்ததொரு நாதம்

    அதுபோல், ஆண்டுதோறும் ஆனித்திங்களிலே மட்டக்களப்பு மாநிலமெங்கும் காணப்படும் கண்ணகி அம்மன் ஆலயங்களில் பாடப்படும் பாடல்களும் சிலப்பதிகார பாடல்களின் சிலம்பொலிகளும் விபுலானந்த அடிகளாரின் இசை ஆராய்ச்சிக்கு அடிமனது ஆரம்பக் காரணமாக இருந்திருக்க வேண்டும்.   விஞ்ஞானத்தையும் தமிழையும் ஒன்றாகக் காணும் திறமை அடிகளார்க்கு இருந்ததனால்,  கணிதம், பௌதிக விஞ்ஞானம், தமிழ் இசை அறிவு கலந்து இவர் யாத்து, 1947ல் கரந்தைத் தமிழ்ச்சங்கத்தில் வெளியீடு செய்யப்பட்ட யாழ்நூலானது அரங்கேறக் காரணம் பற்றி அவரே ஓரிடத்தில் குறிப்பிடுகின்றார். ~~எந்த நூலை வாசித்தாலும் தேனாகத் தித்திக்கவில்லை சிலப்பதிகாரமே தேனாகத் தித்தித்தது|| எனத் தன் வாயாலேயே எடுத்துரைத்திருக்கின்றார். சிலப்பதிகாரத்தின் அரங்கேற்றுக் காதையை ஆராய்ந்தார். சிலப்பதிகாரத்தின் உரையில்லாத பகுதிகளுக்கு உரைதேடப் புகுந்த ஆராய்ச்சியின் பயனும், மாதவியும் கோவலனும் கடற்கரையிலே இருந்து மாறிமாறி மீட்டிய யாழ் இசையும் இவர் கருத்தைக் கவர்ந்தது. இவ் யாழை யாம் ஏன் மீண்டும் பெற முடியாது என்று சிந்தித்தார். வங்கக்கடலன்னை கொண்டு சென்ற முளரியாழ், சுருதிவீணை, பாரிசாத வீணை, சதுர்தண்டிவீணை, போன்றவற்றை அடிகளார் பழந்தமிழ் நூல்களில் கற்றவற்றைக் கொண்டு மீண்டும் 23 ஆண்டுகள் உழைத்து உலகிற்கு செய்தளித்தமை கண்டு இசைத்தமிழ் அன்னை ஆச்சரியத்தில் அகலக்கண் விரித்தாள்.

                 யாழ் கருவியை பெண்ணின் 7 வகைப் பருவத்துடன் ஒப்பிட்டு அடிகளார் வர்ணித்திருக்கும் பாங்கு இன்புறத்தக்கது. ~~சரித்திரகால எல்லைக்கெட்டாத காலத்திலே வில் யாழெனக் குழவியாயுதித்து மழலைச்சொற்பேசி சீறியாழ் என்னும் பேதைப் பருவமெய்தி, பாணனொடும் பாடினியொடும் நாடெங்கும் திரிந்து ஏழைகளும் இதயம் களிப்பெய்த இன்சொல் கூறிப் பின் பேரியாழ் என்னும் பெயரோடு பெதும்பைப் பருவமெய்திப் பெரும் பாணரோடு சென்று குறுநில மன்னரும், முடிமன்னரும், தமிழ்ப்புலவரும், கொடைவள்ளல்களும் கேட்டு வியப்பெய்தும் வண்ணம் நயம்பட உரைபகர்ந்து அதன்பின் மங்கைப்பருவமெய்தி அப்பருவத்திற்கேற்ப புதிய ஆடையும் அணிகலன்களும் பூண்டு நாடக அரங்கத்திலே திறமை காட்டி மடந்தைப் பருவம் வந்தெய்தலும், திருநீலகண்ட பெரும்பாணரோடும், மதங்கசூளாமணியாரோடும் அம்மையப்பர் உறைகின்ற திருக்கோயில்கள் பலவற்றை வலம் வந்து தெய்வ இசையினாலே அன்பருள்ளத்தினை உருக்கி, முத்தமிழ் வித்தகராற் பாராட்டப்பட்டு அரிவைப் பருவம் வந்து எய்துதலும் அரசிளங்குமரிகளுக்கு  இன்னுயிர்ப் பாங்காகி அவர்க்கேற்ற தலைவரை அவர்பாற் சேர்த்துச் சீரும் சிறப்பும் எய்தி இன்று யாழ் என்னும் மொழி நங்கை இருந்த இடம் தெரியாமல் மறைந்து போயினாள்|| என்று எடுத்துரைத்தார். மீண்டும் உயிர் பெற வைத்தார்.

               அடிகளாரின் சமூகசேவைக்கு வாலிபப் பருவத்தில் அவர் பயின்ற படைப்பயிற்சி உரமெடுத்துக் கொடுத்தது. ஐரோப்பிய மகாயுத்த காலத்திலே தரைப்படையில் சேர்ந்து குதிரையேற்றம், துப்பாக்கிப் பிரயோகம், முதலிய படைப்பயிற்சிகள் பெற்றார். கடற்;கரையில் காவல் இருந்து எதிரிகளை நாட்டுக்குள் புகவிடாமல் காத்தார். சமூகத்தொண்டு தீண்டாமை ஒழிப்பு, சமயத்தொண்டு இவை எல்லாம் இவரை ஒரு வீரத் துறவியாகவே காட்டுகிறன.

                     யோக சுவாமிகளின் தொடர்பே இவருக்கு ஆன்மீக வளர்ச்சிக்குத் துணையாகத் திகழ்ந்தது.

                    பாரதிமேல் கொண்ட தீராத நாட்டம், தமிழை நவீனப்படுத்தும் பண்பு, ஒப்பியல் கல்வி இவையே பாரதியை உலகுக்கு வெளிப்படுத்த உதவியாக இருந்தன. பாரதியைப் பித்தன் என்றும், கஞ்சாக்கவி என்றும், அவர் பாடல்கள் வீண் உரைநடையென்றும், தூற்றிய தமிழறிஞர்களைக்  கற்றறிந்தார் ஏற்றுவது கலித்தொகை மட்டுமன்று கண்ணன் பாட்டுமே என்று கூறிப் புரியவைத்தவர் விபுலானந்த அடிகளாரே என்பது வெள்ளிடைமலை. “தமிழர்களின் பண்பாட்டை பாரதியார் கண்களைக் கொண்டு பார்க்க வேண்டும்|| என்று பாரதியைப் பெருமைப்படுத்தினார். பாரதி பெருமையை உலகுக்குணர்த்த முதற்காரணம் அடிகளார் என்றால், அது மிகையில்லை. இது மறைக்கப்பட்ட உண்மையுமாகின்றது.

                    அடிகளார் தமிழிசை  சம்பந்தமாக நிகழ்த்திய சொற்பொழிவுகளும், ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளும் இப்பொழுது நூல்களாக வெளிவந்துள்ளன. எதையும் ஆழ்ந்து நோக்கும் அவர் சிறப்பை நடராசவடிவம் என்னும் நூல் விளக்குகின்றது. ஆரியமும் தமிழும் வல்ல பண்டிதமணியாருக்கு ஆங்கிலமொழிக் கவிநயத்தை எடுத்துக்காட்டக் கருதி எழுதப்பட்ட பாட்டுடை உரைத்தொடரே ஆங்கிலவாணி என்னும் கட்டுரையாகும். அடிகளாரின் கற்பனை வளத்தினையும், கவித்துவத்தினையும் அவரால் எழுதப்பட்ட தனிப்பாடல்கள், தில்லைமாநகர் திருவமர்மார்பன் திருக்கோயிற்காட்சி,  கங்கையில் விடுத்த ஓலை, நீரரமகளிர் இன்னிசைப்பாடல், மொழிபெயர்ப்புப் பாடல்கள் போன்றன மெய்ப்பிக்கின்றன.

                 முத்தமிழ் வித்தகர், சென்னை இராமகிருஸ்ண மடத்துறவி, அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக முதல் பேராசிரியர், கரந்தை தமிழ்ச் சங்கத்தின் முதல் தலைவர் தமிழவேள் உமாமகேஸ்வரனாரின் ஆருயிர்த் தோழர், பன்மொழிப் புலமையாளர் எனத் தொடர்ந்து சொல்லிக் கொண்டே போகும் அறிவுஞானம் பெற்ற அடிகளாரின் நினைவுநாளை இலங்கைஅரசு அகில இலங்கை தமிழ்மொழி தினமாக பிரகடனப்படுத்தி கௌரவித்தது என்பது ஆச்சரியப்படும் விடயமல்ல.

                    முற்றுமுழுதான அறிவுத் திறனும், அயராத உழைப்பும் தமிழ், இலக்கியம், சமயம், கலை, சமூக நாட்டுப்பணிகளும் இவர் உள்ளத்தில் ஊற்றாய் ஊறிக்கொண்டிருந்தமையே இறவாப்புகழ் பெற்று என்றும் உலகமெலாம் போற்றப்படும் உத்தம துறவியாக, வித்தகராக, அடிகளார் திகழ்வதற்கு காரணமாகின்றன. கலியுக அகத்தியர், புதுமைக்கபிலன், குருபரம்பரையின் குலவிளக்கு, வீரத்துறவி இவ்வாறாக அறிஞர்களால் போற்றப்படும் அடிகளார் பிறந்த மண்ணில் நானும் பிறந்தேன் என்னும் போது எனக்குள்ளும் மகிழ்ச்சி பொங்கிப் பிரவாகிக்கின்றது.

    சந்திரகௌரி சிவபாலன் (கௌசி)
    B.A. Dip.in.EDu (Cey)
    சோலிங்கன்
    ஜேர்மனி

    Share
  • சேக்கிழார் பா நயம் – 29

    -திருச்சி புலவர் இராமமூர்த்தி

    திருக்கைலாயத்தில்  அருளிய வாக்கின் வண்ணம் , சுந்தரமூர்த்தி  ஸ்வாமிகளை  உரிய காலத்தில் தடுத்தாட் கொள்ளவே , அவர் திருமணநாளில்  சிவபிரான்  முதிய  அந்தணராக எழுந்தருளினார்! அங்கே சுந்தரர்  தம் வழிவழி  அடிமை  என்ற பழைய மூல ஓலை ஒன்றைக் காட்டி  அவையோரிடம்  வாதிட்டு வென்றார்! அவர்,  ‘’சுந்தரமூர்த்தி ஸ்வாமிகள் ஆரூர்ப்பித்தனாகிய தமக்கு வழிவழிஅடிமை!’’ என்று  எழுதப்பெற்ற மூலஓலையைக்   காட்டி வழக்கில்  வென்றார். அவ்வாறு தம்  அகடிதகடனா சாமர்த்தியத்தால்    காட்டிய  மூலஓலை,

    முன்னோர்  எழுத்துடன்  ஒப்பிட்டுப்பார்க்கப்    பெற்றது. எதையும்  சாதித்  தருளும் இறைவன்  செயலை  மீண்டும்   சோதிக்க  எண்ணிய  அவையினர், ‘’அப்படியானால் இங்கே  நெடுங்காலம்  வாழ்ந்திருந்த உங்கள்  பழமையான இல்லத்தைக் காட்டுங்கள்’’ என்றனர். அப்போதும்  தம்  இறைமைத்  தன்மையை உணராத சுந்தரரையும் அந்தணர்களையும் நோக்கி, ‘’இன்னும் என்னை அறிந்துகொள்ளவில்லை   என்றால்,  என்னுடன்   வாருங்கள்!’’ என்று  கூறி,. அவர்களை அவ்வூரின்    திருக்கோயிலாகிய  ‘’ திருவருட்டுறை’’ யினுள்சென்றார்!

    அவரைப்பின் தொடர்ந்து வந்த சுந்தரரும் அந்தணர்களும் அங்கேயே  அந்தமுதிய அந்தணர்  மறைந்து  விட்டதை அறிந்து  திகைத்தனர்.

    அப்போதும் பிறப்புவாசனையால்  பீடிக்கப் பெற்றிருந்த சுந்தரர் நல்லறிவை இழந்து, ‘’ அந்தணரே!  நீங்கள் எங்கள்சிவன்   கோயிலுக்குள்  ஏன்    நுழைந்து  மறைந்தீர்கள்?’’  என்று கேட்டார். மலமாயையின் பிணிப்பு எளிதில் விலகாது என்பதை இங்கேநாம் உணர்ந்து  கொள்கிறோம். உடனேஅனைவர்  முன்னும் இறைவன் இடப வாகனத்தில் பார்வதியுடன் காட்சி யளித்தார்! அப்போதுதான் வந்த அந்தணர் இறைவனே என்பதை  அனைவரும்  உணர்ந்து  கொண்டனர். இவ்வாறு தம்மை மறைத்துக் கொள்ளுதல் இறைவனின் ஐந்தொழில்களுள் ஒன்றாகும்!  அனைவரின் அறிவையும்  உணர்வையும் நினைவையும் மறைத்துத் தம்மையும் மறைத்துக் கொண்ட நிலையை இங்கே  நமக்குச் சேக்கிழார் உணர்த்துகிறார்!

    அப்போதுதான்  சுந்தரர் மையல் மானுடமாகி  மயங்கியதை ஆண்டவன் உணர்த்தினார். ‘’சுந்தரா, நீ முன்பு கைலையில் எமக்கு அணுக்கத் தொண்டனாகி, அடிமைத் தொண்டு செய்தாய்! உன்னுடைய வேட்கை உன்னை இங்கே மானிடனாய்ப்   பிறக்கச்    செய்தது!  என் ஏவலால் இங்கே பிறந்தாய். இந்த நிலவுகில் உன்னைத் தொடர்ந்து வந்த  துன்ப வாழ்க்கையின்   தொடர்ச்சி விலகி,  நீ உய்தி பெறும்  பொருட்டு , உன்னைத்  தொடர்ந்து இங்கு   வந்தேன்!   நீ அன்று அங்கே  என்னை வேண்டிக் கொண்டமையால்,  நல்லறிவு  மிக்க,  நான்மறை  உணர்ந்த , அந்தணர் முன்னே  நாமே உன்னைத் தடுத்து ஆட்கொண்டோம்! ‘’  என்று அருளிச் செய்தார்!

    இதனையே,

    ‘’முன்பு நீ நமக்குத் தொண்டன்!  முன்னிய வேட்கை கூரப்
    பின்பு நம் ஏவலாலே பிறந்தனை,  மண்ணின் மீது
    துன்புறு வாழ்க்கை நின்னைத் தொடர்வறத் தொடர்ந்து வந்து
    நன்புல மறையோர் முன்னர் நாம் தடுத்தாண்டோ ம்” என்றார்’’

    என்ற   பாடல்  குறிக்கிறது!  இந்தப் பாடல் குறிக்கும் உள்ளுறைப் பொருளை    இங்கே

    நாம் உணர்ந்து கொள்ள  வேண்டும்!  சுந்தரர்  அந்தணர் இல்லத்தில்  பிறந்தது, அவர் வேதம் பயின்றது,  அரசரின்  செல்வத்  திருமகனாய்  வளர்ந்தது, திருமணம்  செய்து கொள்ளவிருந்தது    ஆகிய அனைத்தும்  அவர்  இப்பிறவியில்  தொகுத்துக்  கொண்ட  பெருஞ்செல்வமாகும்! அவர்  அறம், பொருள், இன்பம்  ஆகிய மூவகை உறுதிப்  பொருள்களையும் பெற்றார்! ஆனாலும்,  இப் பெரும்பொருட்  செல்வங்களை  அனுபவித்து மகிழ்வதை விட, இறைவன் அருட்செல்வத்தை  அடைவதே  சிறப்பு. இதனைத்  திருக்குறள்,

    ‘’வகுத்தான்  வகுத்த   வகையல்லால்   கோடி
     தொகுத்தார்க்கும்   துய்த்தல்  அரிது!’’   

    ‘’ அருட்செல்வம்   செல்வத்துட்   செல்வம்   பொருட்செல்வம்
     பூரியார்   கண்ணும்   உள!’’

    என்று   கூறுகின்றது! ஆதலால்  இந்த நல்லறிவை  நமக்கும் வழங்கி  மகிழ்கிறார்  இறைவன்! இறைவன்  எங்கும்  என்றும்  எப்போதும் நம்மைத் தொடர்ந்து வருவான்  என்பதையும்  நாம் உணர்கிறோம்! இப்படியே  நம் சிந்தனையைத்  தூண்டி  நல்லறிவை  ஊட்டும் நயத்தை  சேக்கிழார்  பெருமானின் பாடலில் நாமும்  உணர்ந்து  கொள்கிறோம்!

     

    Share
  • அல்லாள இளைய நாயக்கர்

    -M.B. திருநாவுக்கரசு

    மன்னர்களில் பல வகையினர் உண்டு. மக்களை வதைத்து கொடுங்கோல் ஆட்சி நடத்தியவர்கள் சிலர் இருந்திருந்தாலும், மக்களின் நன்மைக்காக, அவர்களது நலன் காககும் திட்டங்களைச் செயல்படுத்தியவர்களும் உண்டு. மக்களுக்காகவே வாழ்ந்து, அவர்களுக்காகவே உயிர்நீத்த மன்னர்கள் வரலாற்றில் இடம் பெற்றுள்ளனர். கல்லணை கட்டிய கரிகாலச் சோழனை 2 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும் நாம் நினைவில் கொண்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

    அதேபோல, கடந்த 400 ஆண்டுகளுக்கு முன் நாமக்கல் மாவட்டம் பரமத்தியை தலைமையிடமாகக் கொண்டு ஆட்சிபுரிந்த சிற்றரசரான அல்லாள இளைய நாயக்கர், அவரது ஆட்சிக் காலத்தில் மக்கள் நலன் பேணும் பல திட்டங்களைச் செயல்படுத்தியுள்ளார்.

    விவசாயப் பயன்பாட்டுக்காக காவிரி ஆற்றின் அருகே அல்லாள இளைய நாயக்கரால் வெட்டப்பட்ட ராஜவாய்க்கால், இன்றும் பல்லாயிரக்கணக்கான ஏக்கர் விளை நிலங்களுக்கு பாசன வசதி அளிப்பதுடன், ஆயிரக்கணக்கான விவசாயிகள் மற்றும் விவசாயத் தொழிலாளர்களின் வாழ்வாதாரமாகவும் விளங்கி வருகிறது.

    இந்த நிலையில், மன்னரின் சிறப்பைப் போற்றும் வகையில் அவருக்கு ஜேடர்பாளையத்தில் சிலை அமைக்க வேண்டுமென ராஜவாய்க்கால் பாசன விவசாயிகளும், பொதுமக்களும் பல ஆண்டுகளாக வலியுறுத்தி வந்தனர்.

    ராஜவாய்க்கால் வெட்டிய அல்லாள இளைய நாயக்கருக்கு, குவிமாடத்துடன் கூடிய உருவச் சிலை அமைப்படும் என கடந்த சட்டப்பேரவைக் கூட்டத்தொடரில் தமிழக அரசு அறிவித்தது. இந்த அறிவிப்புக்கு ராஜவாய்க்கால் பாசன விவசாயிகள் மட்டுமின்றி, அனைத்து தரப்பு மக்களும் வரவேற்புத் தெரிவித்துள்ளனர்.

    இது தொடர்பாக பரமத்திவேலுார் அருகேயுள்ள இருக்கூரைச் சேர்ந்தவரும், அல்லாள இளைய நாயக்கர் வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவருமான பி.சோமசுந்தரம் கூறும்போது, “கடந்த 1622 முதல் 1655-ம் ஆண்டு வரை அரைய நாடுகளில் ஒன்றான பரமத்தியை தலைமையிடமாகக் கொண்டு அல்லாள இளைய நாயக்கர் ஆட்சிபுரிந்தார் என கல்வெட்டுச் சான்றுகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

    பரமத்தியில் இருந்து திருச்சி கொடுமுடி வரை அல்லாள இளைய நாயக்கர் ஆட்சி செய்துள்ளார். அவர் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்ற அடுத்த ஆண்டில், அதாவது 1623-ல் ஜேடர்பாளையம் காவிரி ஆற்றின் அருகே, விவசாயப் பயன்பாட்டுக்காக ராஜவாய்க்கால் வெட்டினார். இந்த வாய்க்கால் 24 அடி அகலமும், 33 கிலோமீட்டர் தொலைவும் கொண்டது.

    இதன்மூலம் நேரடியாக 5,116 ஏக்கர் நிலம் பாசன வசதி பெற்றதாக சான்றுகளில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஏறத்தாழ 400 ஆண்டுகளுக்கு முன் வெட்டப்பட்ட இந்த வாய்க்கால்தான், தற்போதும் சுற்றுவட்டார விளை நிலங்களுக்கு பாசன ஆதாரமாக உள்ளது.

    இதேபோல, ஏராளமான கோயில் திருப்பணிகளையும் அல்லாள இளையநாயக்கர் மேற்கொண்டுள்ளார். இதற்கான செப்புப் பட்டயம், கல்வெட்டுச் சான்றுகள் உள்ளன. ராஜவாய்க்கால் வெட்டிய அல்லாள இளைய நாயக்கரைப் பெருமைப்படுத்தும் வகையில், ரூ.30 லட்சம் மதிப்பில் ஜேடர்பாளையத்தில் குவிமாடத்துடன் சிலை அமைக்கப்படும் என தமிழக அரசு அறிவித்துள்ளது மகிழ்ச்சியளிக்கிறது.

    இந்த ராஜவாய்க்காலைத் தொடர்ந்து, கொமாரபாளையம் வாய்க்கால், பொய்யேரி வாய்க்கால் மற்றும் மோகனுார் வாய்க்கால்கள் மக்களுக்கு பாசன வசதி அளிக்கின்றன” என்றார்.

    ராஜவாய்க்கால் பாசன விவசாயிகள் சங்கத்தைச் சேர்ந்த விவசாயி ஓ.பி.குப்புதுரை கூறும்போது, “எவ்வித வசதிகளும் இல்லாத 1623-ம் ஆண்டில், மனித உழைப்பை மட்டுமே பயன்படுத்தி ராஜ வாய்க்கால் வெட்டியுள்ளார் அல்லாள இளைய நாயக்கர். இதன் மூலம் நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் 25 ஆயிரம் ஏக்கர் விளை நிலங்கள் பாசன வசதி பெற்றுள்ளன. விவசாயிகள் மட்டுமின்றி, பொதுமக்களும் பெரிதும் பயனடைந்துள்ளனர். இவ்வாறு, மக்கள் நலனைக் கருத்தில் கொண்டு ஆட்சிபுரிந்த அல்லாள இளைய நாயக்கருக்கு, தமிழக அரசு மணி மண்டபம் கட்டும் அறிவிப்பை வெளியிட்டுள்ளது வரவேற்கத் தக்கது” என்றார்.

    M.B.Thirunavukkarasu M.Sc(Geo).,
    Research Scholar,
    Centre for Water Resources,
    Anna University Chennai,
    Chennai -25
    Mobile +91 9941527517

    Share
  • சூரியனை உட்கொள்ளும் பொழுது

    -கவிஞர் பூராம்

    அமுதஒளி தீண்டலில் பனியாய் நனைந்து
    உயிாின் உள்ளறையில் குளிா்ந்து
    ஆன்மகானம் கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறது

    வெம்மையின் தழும்பளில் சருகாய் எரிந்து
    பாறைப்பெண்ணின் பனிக்குட உடைப்பில்
    ஊற்றாய் பெருகும் நூற்றாண்டுத்தவம்

    உடலூற்றில் பொங்கி எழும்
    அன்பெனும் ஆன்ம வெள்ளத்தில்
    கடைகோடி விளிம்பில் அவளின் புன்னகை

    வியர்வையின் வற்றாத நதியில் உழைப்பின்
    உன்னதங்கள் நீர்க்குமிழியாய் சிலகணங்கள்
    கடந்துசெல்ல எத்தனையோ இருந்தாலும்
    இருந்து நினைக்க அவளின் முதல்பாா்வை!
    உதிர்ந்து விழும் ஒவ்வொரு இலையும்
    தெரியவில்லை வருந்துவதாக!
    வெறித்தப் பாா்வையோடு வெட்டவெளியில்
    சருகாக மறுக்கும் தருணங்கள்

    இலையவளின் ஆரவார மகிழ்ச்சியில்
    பறவைகளின் இளைப்பாறலில்
    இந்தக் கோடையும் கடந்துசெல்லும் வெறுமையில்.

    Share
  • புள்ளி

    புலவர் இரா.முரளி கிருட்டினன்

    புள்ளி என்று சொன்னவுடன்
    உங்கள் நினைவில் வருவது
    காற்புள்ளி,அரைப்புள்ளி,
    முக்காற்புள்ளி,முற்றுப்புள்ளி,
    – தமிழ் மாணவன்.

    புள்ளி வைத்துக் கோலம் போடுவேன்
    – குடும்பத்தலைவி.

    புள்ளிகளை இணைத்து ஓவியம் வரையலாம்
    – ஓவிய ஆசிரியர்.

    வானத்து நட்சத்திரங்கள்
    புள்ளிகளாகத் தெரிகின்றன.
    – குழந்தை.

    புள்ளி என்று சொன்னவுடன்
    எத்தனை விளக்கம்.
    புள்ளி என்பது என்ன?
    புள்ளி என்பது வாழ்க்கை.

    எந்தவொரு எழுத்தும்,
    எந்த ஒரு எண்ணின் உருவமும்
    முதல் புள்ளியின் தொடக்கத்திலேயே!

    எண் கணிதத்தில்
    பூஜ்ஜியம் என்பது கூட
    புள்ளியிலிருந்து வரையப்பட்ட
    வளைகோடுகள் தான்.

    முடிந்து விட்டது என்று வைக்கும்
    முற்றுப்புள்ளி கூட
    அடுத்த வாக்கியத்தின் தொடக்கம் தான்.
    எழுதுவதிலிருந்து,
    சிலை செதுக்குவது வரை
    எல்லாவற்றின் தொடக்கமும்
    சிறு புள்ளியே.

    எரிவாயு அடுப்பைப்
    பற்றவைப்பது கூட
    சிறுபுள்ளி நெருப்பு.

    கண்பார்வை குறைந்தால்
    எழுத்துக்கள் சிறுபுள்ளியாய்த் தான் தெரியும்.
    உடலில் புள்ளிகள்
    கோடைகால வியர்க்குருகள்.

    என் மகள் எழுதிய முதல் எழுத்தே
    சுவரில் வைத்த புள்ளியே.
    புள்ளிதான் மனித வாழ்வின் அடிப்படை.

    மனிதன்
    பிறப்பிலிருந்து இறப்புவரை
    எல்லாமே புள்ளிதான்.

    புள்ளி வாழ்க்கைத் தத்துவம்.
    பெண் நெற்றியில் – பொட்டு
    தமிழில் புள்ளி – மெய்யெழுத்து
    வாசலில் புள்ளி – மாவுக்கோலம்.
    பால்காரன் கணக்கிலிருந்து
    பரோட்டோ கணக்கு வரை
    எல்லாமே புள்ளியிலிருந்து
    வரையப்பட்ட கோடுதான்.

    6 – 6 புள்ளிகளை இணையுங்கள்
    அழகியகோலம் பிறக்கும்.
    மாறுபட்ட மனங்களை இணையுங்கள்
    வாழ்க்கை வசந்த காலமாக மாறும்.

    புள்ளி,
    புள்ளி தான் மனித வாழ்வின் தத்துவம்.
    முற்றுப்புள்ளியோடு…

    புலவர் இரா.முரளி கிருட்டினன்
    உதவிப்பேராசிரியர்,
    தமிழாய்வுத்துறை,
    தூய வளனார் தன்னாட்சிக் கல்லூரி
    திருச்சிராப்பள்ளி-2
    smrmurali@gmail.com

    Share
  • கல்லிடைக் குறிச்சி தனிக்கல் காட்டும் சமூக வரலாறு

    -சேஷாத்ரி ஸ்ரீதரன்

    நெல்லை அம்பாசமுத்திரம் வட்டம் கல்லிடைக் குறிச்சியில் கோட்டைத் தெருவில் உள்ள தனிக்கல் கொல்லம் ஆண்டு 628 இல் (கி.பி.1453) 44 வரிகளில் வெட்டப்பட்டு உள்ளது. இதில் வெள்ளார் எவரும் இனி வெள்ளை நாடார்களை தம் பணியில் அமர்த்திக் கொள்ள வேண்டாம் என்று தடை செய்து அதை இக்கல்வெட்டில் குறித்துள்ளனர். இது அக்கால சமூக நிலையை அறிய மிகவும் உதவுகின்றது.

    கல்வெட்டுப் பாடம்:

    1. கொல்லம் 600 20 8 (628) ஆண்டு சித்திரை மாதம்
    2. (5) நாள் முன்னாள் நாட்டின கல்லு
    3. (இ)ரண்டுக்கும் படி எடுப்பு. கொ
    4. ல்லம் 500 50 5 (555) ஆண்டு  கும்ப னாயறு
    5. (14) நாள் சென்றது நம்முடைய நாட்
    6. டில் வெள்ளாழற்க்கு பிழைப்
    7. போர் சில காரியம் வெள்ளை நாடாரி
    8. ல் சோதினை உள்ளிருப்பு பாசித்த
    9. லை விக்கிரம ஆதித்தன் செய்
    10. கையாலேயம் நாட்டினகல்லி
    11. ல் வாசகமும் 500 60 1 (561) ம் ஆண்டு மீன்னா
    12. யறு 26 சென்றது. னாட்டில் வெள்
    13. ளாழற்கு பிழைப்பார் சிலகாரி
    14. யம் வெள்ளை னாடாரில் கணக்கு
    15. கோளரி அய்யப்பனும், அய்யப்ப
    16. ன் குமரனும், அண்டூர் செழியங்க
    17. னும் செய்கையாலேயும் செனமு
    18. ம் காரணப் பட்டவர்களும் காரியஞ்
    19. செய்கிறவர்களும் கணக்கெழு
    20. முதுகிறவர்களும் மற்றும் நாட்
    21. டில் வெள்ளாழராயுள்ளவர்களை
    22. ல்லாருங் கூடி இருந்து கற்பித்த
    23. காரியம் பிழைத்தவர்கள் மூவரை
    24. யும் கொன்று பரிகாரம் சொய்யுமா
    25. றும் வெள்ளை நாடாராயுள்ளவர்கள்
    26. நம்மோடுங் கூடக் கூலிச் சேவகம்
    27. சேவிக்க இளைப்பதென்றும் கா
    28. ரணப் படுகையும் காரியஞ்
    29. செய்கையும் கணக்கெழுதுகை
    30. யும் தேசங் கைய்யாளுகையும்
    31. இளைப்பதென்றும் கற்பித்து நா
    32. ட்டின கல்லி(ன்) வாசகம். இம்மரிசா
    33. _ _ _ _ _ _ _ _ (பக்கம் 2)
    34. 600 20 8 (628) ம் ஆண்டு சித்திரை மாதம் 10 நாட்
    35. டின கல்லில் முன்பில் வாசக
    36. த்தோடு கூடி இப்போதை க
    37. ல் வெட்டிக் கூட்டின வா
    38. சகம் வெள்ளை நாடார் _ _ _
    39. ப்பாகத்து பெண் கட்ட அரி
    40. தென்றும் கையாள அரிதென்
    41. றும் பிழைத்தவர்களுக்கு
    42. _ _ _ _ _ _ _ _ _ _
    43. அய்யப்பன் மார்த்தாண்டன் இரா
    44. மன் சந்திரக் கணக்கு.

    சொற்பொருள்:

    செய்கை – ஒழுக்கக்கேடு, பெண்ணிடம் முறைதவறி நடத்தல்; சென்றது – கடந்த காலத்தில்; வெள்ளாழற்கு பிழைப்பு – கணக்கு எழுதுதல், ஆவணம் எழுதுதல் போன்றன; செனமும் – பொது மக்களும்; காரணப்பட்டவர்கள் – victim,  பாதிப்புற்றவர்கள்; காரியம்செய்கிறவர் – வேலைக்கு அமர்த்திக் கொள்பவர், job engager; முதுகிழவர்கள் – மூத்த வெள்ளாளர்; கற்பித்த – நடக்க வேண்டிய நெறி, guidelines; சேவிக்க – ஊழியம் ஆற்ற, service; இளைப்பது – இணைய இயலாது; தேசங் கையாள்கை – நிர்வாக, பொதுப்பணி வேலைகள்.

    கல்வெட்டு விளக்கம்:

    கொல்லம் ஆண்டு 555 (கி.பி.1380) ல் பொறித்த கல்வெட்டு. கும்ப லக்னம் கூடிய ஞாயிற்றுக்கிழமை 14 ஆம் நாள் (மாதம் குறிக்கப்படவில்லை). கடந்த காலத்தில் நம் நாட்டில் வெள்ளாளர் தொழில் செய்து பிழைப்போர் சில வேலைகளுக்கு ஈடுபடுத்திய போது வெள்ளை நாடாரில் சோதனை உள்ளிருப்பு பாசித்தலில் விக்கிரம ஆதித்தன் கெட்ட நடத்தையால் நாட்டின கல்லில் இருந்த செய்தியும், கொல்லம் 561 (கி.பி.1386) ல் பொறித்த கல்வெட்டு. மீன லக்னம் ஏற்பட்ட ஞாயிற்றுக் கிழமை 26 ஆம் நாள் (மாதம் குறிக்கப்படவில்லை). கடந்த காலத்தில் நம் நாட்டில் வெள்ளாளர் தொழில் செய்து பிழைப்போர் சில வேலைகளுக்கு வெள்ளை நாடாரில் கணக்கு எழுத கோளரி அய்யப்பன், இவன் மகன், அண்டூர் செழியங்கன் ஆகியோரது கெட்ட நடத்தையால் பொது மக்களும், பாதிப்புற்றவர்களும், தம் வேலைக்கு அமர்த்துவோரும், கணக்கு எழுதும் மூத்தோரும் மற்றும் நாட்டில் வெள்ளாளர்களாய் உள்ள எல்லோரும் கூடி இருந்து மேற்கொண்ட வழிமுறையாவது வேலைஆற்றிய குற்றவாளிகள் மூவரையும் கொன்று கழுவாய் தேடுமாறு முடிவு கொண்டனர். இனி வெள்ளை நாடார்கள் எவரும் நம்மோடு சேர்ந்து இணைந்து கூலிக்கு ஊழியம் செய்ய இயலாது (தடை செய்யப்பட்டது). பிறரது வேலையில் அமர்வதும், வேலை செய்வதும், கணக்கு எழுதுவதும், நாட்டு நிர்வாகப் பணியில் ஈடுபடுவதும் ஆகிய எல்லாமும் தடை செய்யப்பட்டது என்றும் தீர்மானித்து வழிகாட்டி நாட்டிய கல். மேற்கண்ட இரு கல்லின் வாசகத்தையும் படி எடுத்து அதோடு கொல்லம் 628 (கி.பி. 1453) ஆம் ஆண்டு சித்திரை மாதம் 10 ஆம் நாள் நாட்டிய கல்லில் முன்பிருந்த வாசகத்தையும் சேர்த்து இப்போதைய கல்லில் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்ட வாசகம் யாதெனில் இனி வெள்ளை நாடார்களை கூலிக்கு சேர்த்துக் கொள்ளும் வெள்ளாளர்கள் தம் சாதியில் பெண்கட்டுவது அரிது, வேலையில் அமர்வதும் அரிது என்று வெள்ளாளற்கு பிழைப்பவர்களுக்கு எச்சரிக்கை விடுத்து அய்யப்பன் மார்த்தாண்டன் இராமன் சந்திரன் என்ற கணக்கன் உத்தரவு பிறப்பித்த செய்தி இக்கல்வெட்டில் இடம் பெற்றுள்ளது.

    பிற இடங்களில் வேலைக்கு செல்வோர் வேலையை மட்டும் பார்க்க வேண்டும். அதையும் மீறி வேலைக்கு செல்லும் இடங்களில் உள்ள பெண்களிடம் அத்துமீறி நடந்தால் சமூகத்தின் எதிர்வினை இப்படியாகத் தான் இருக்கும் என்பது தெளிவு. குறைந்த கூலிக்கு வெள்ளை நாடார்களை வேலைக்கு அமர்த்தி அதில் லாபம் பார்க்கலாம் என்ற நோக்கில் முதல் இரண்டு முறை அறிவுறுத்தியும் அதை மதிக்காமல் வெள்ளாளர் புறக்கணித்ததால் மூன்றாம் முறையாக வெள்ளார்க்கு தடைஏற்படுத்தி இந்த கல்வெட்டில் கடுமையான எச்சரிக்கை விடப்பட்டுள்ளது கூடுதல் செய்தி ஆகும். இக் கல்வெட்டு முழுக்க முழுக்க வெள்ளாளர் தரப்பின் நலன் கருதி எடுக்கப்பட்ட எச்சரிக்கையுடன் கூடிய அறிவுரைக் கல் என்பது புரிகின்றது. Vellalars, for Vellalars, by Vellalars என்பதே இதன் பொருளடக்கம்.

    கல்வெட்டுச் செய்தியை எளிதில் புரிந்துகொள்ள முடியாதபடி அதில் ஆளப்பட்டுள்ள சொற்கள் வெள்ளாள மக்களிடம் புழங்கும் சொற்களைக் கொண்டு எழுத்தப்பட்டு உள்ளது. எனது சொற்பொருள்பட்டி இதில் இடர் நீக்கி தெளிவிக்கின்றது.  

    பார்வை நூல்: திருநெல்வேலி மாவட்டக் கல்வெட்டுகள் தொகுதி I, பக்.302/303. தமிழ்நாடு அரசு தொல்லியல் துறை வெளியீடு, எழும்பூர், சென்னை – 8

    Share
  • கடற்கரை காந்தி

    – காந்திமதி கண்ணண்

    இல்லாத பணமும்
    இயலாத பரிந்துரையும்
    அவமானங்களை பரிசளிக்க
    தேடல் எனும் முடிவிலியில்
    சோர்ந்தேனோ..? தோற்றேனோ..?
    இனி தேடலாகாது எனும் முடிவில்,
    தேடத் துணிந்தேன் என் முடிவை….

    எப்பொழுதுதான் வருவாய்..?
    என வந்து வந்து என்னை அழைத்துப்போகும்
    கடலலையை கொஞ்சம் காத்திருக்கச் சொன்னேன்.

    பிறந்ததை தவிர
    என் தவறொன்றுமில்லை
    என்ற பல தத்துவங்களோடு

    என் சடலத்தில் சாய்ந்துருகும் தாய்…
    என் மரணச் செய்தியில் இடிந்துரையும் தந்தை…
    இவற்றை பெருங்கடல் வானத்தில்
    திரையிட்டு காண்கிறேன்….

    காட்சியின் நடுவே,
    கனங்குறைந்த சுண்டல் பெட்டியுடன்
    களைத்தோய்ந்த சிறுவனின் பிம்பம்…

    என் குடலை
    பிணையும் மரணபீதியை
    பசி என பாவித்து
    சுண்டல் சுவைக்க எண்ணினேன்…

    அவனிடமிருந்து சுண்டல் பெற்று
    சட்டைப்பையில் ஒட்டியிருந்த
    கடைசி 10 ரூ நோட்டை நீட்ட
    கல்நெஞ்சக் காற்றதைக் களவாடிச் சென்றது.

    சுளித்த முகத்தோடு
    சுண்டல் திருப்ப முயன்றேன்…

    சிரித்த சிறுவனோ
    ‘ நீங்கள் கொடுத்ததைச்
    சரியாக வாங்காதது என் தவறு ‘
    என்று சொல்லி நகர்ந்தான்.

    அவிந்த சுண்டல்
    என் கண்ணீரில் மீண்டும் ஊறியது.

    நான் கடந்த என் வாழ்வின் ஒவ்வொரு நொடிக்கும்
    எனையே பொறுப்பேற்கச் செய்தான்.

    ‘வா’ என்ற ‌கடலலையோ
    என்னை வாழ வழியனுப்பி வைக்கிறது.

    எழுந்து நின்று எட்டிப் பார்த்தேன்
    சற்றுத் தொலைவில் அவன் –
    விற்கும் சுண்டலுக்கு காற்றை எதிர்த்தே
    காசு பெற்றான் கனகச்சிதமாக…

    இவ்வாறு
    ஒவ்வொரு விற்பனைக்கும்
    காற்றுடன் அகிம்சை கொண்டாடும் அவன்
    ஒரு கடற்கரை காந்திதான்

    Share
  • கல்வெட்டுகள் சொல்லும் கதைகள்

    -சேஷாத்ரி ஸ்ரீதரன்

     

    1) சதுர்வேதி மங்கலம் உருவான வகை பற்றிய கல்வெட்டு

    தமிழகத்தில் பண்டு நிலவிய நான்கு ஆட்சிஅதிகார அடுக்கில் முறையே முதல் அடுக்கில் வேந்தனும், இவனுக்கு அடங்கி இரண்டாம் அடுக்கில் மன்னனும், மன்னனுக்கு அடங்கி மூன்றாம் அடுக்கில் அரையன் என்ற அரசனும், அரசனுக்கு அடங்கி நான்காம் அதிகார அடுக்கில் நாட்டுக் கிழான் என்ற கிழார் கோனும் இருந்துள்ளனர். இப்படி உள்ள நான்கு அதிகார அடுக்கினர் தத்தம்முள் பெண் கொண்டும் கொடுத்தும் உறவு பேணி வந்தனர். ஆனால் இந்த வரலாற்று உண்மையை அறியாத மூடர் அரசர்களை அந்தப்புரத்திற்கும், போர்க்களத்திற்கும் அனுப்பி வைத்துவிட்டு அமைச்சராக, அரசகுருவாக இருந்து பிராமணர் ஆட்சி அதிகாரம் செலுத்தினர் என்று பொருத்தமற்ற கதையை கட்டி விடுகின்றனர்.

    இந்த மூன்றாம் அதிகார அடுக்கில் இருந்த அரசன் வாணகோவரையனால் 22 வீடுகளும், 1-1/2 புன்செய்யும், 128 நிலமும் கோவில் பணியாளருக்கு கொடுக்க முடிந்திருந்தது என்றால் ஒரு வேந்தனால் எந்த அளவு கொடுக்க முடிந்திருக்கும் என்ற கேள்விக்கு அதை விட 10-15 மடங்கு வசதிசெய்து தரமுடியும் என்று தெரிகின்றது. இதற்குச் சான்றாகப் பாண்டியன் சடையன் குலசேகரன் ஏற்படுத்திய உலகுடை முக்கோக்கிழானடி சதுர்வேதி மங்கலக் கல்வெட்டு திகழ்கின்றது. இக்கல்வெட்டு 250 பிராமணர்களுக்கு இந்த சதுர்வேதி மங்கலத்தை, குடியேற்ற ஊரைப் பாண்டிய வேந்தன் ஏற்படுத்தியதாகச் சொல்கின்றது. இக்கல்வெட்டு திருநெல்வேலி வட்டம் பாலாமடையில் உள்ள வேங்கடேசப் பொருமாள் கோயில் கருவறை தென் அதிட்டானத்தில் இடம் பெற்றுள்ளது.

    கல்வெட்டுப் பாடம்:

    1. ஸ்வஸ்திஸ்ரீ கோனேரின்மை கொண்டான் உலகுடைய முக்கோக் கிழானடி சதுர்வேதி மங்கலத்து சபையார்க்கு, தங்களூர், அக்காழ்வி திருநாமத்தால் உலகுடைய முக்கோக்கிழானடி சதுர்வேதி மங்கலமென்று வேதமும் சாஸ்திரமும் போய் பூர் _ _ _ _
    2. தியாதர் களாயிருக்கும் சதுர்வேதி பட்டர்கள் இருநூற்றைம்பதின் மற்கு கீழ்க்களக் கூற்றத்து கற்குடியான சுத்தமல்லி நல்லூரும், படையெடுப்பான் குளமும், ஆலங்குளமு, பிரா
    3. யோடு குளமும், நீலன்கோன் குளமும் கீழ்வேம்பை நாட்டு ஆத்தி சிந்தாமணி நல்லூர்பால் சர்வதேவி விளாகமும் இடையாற்றூர் கள நிலம் முக்காலு ஒரு மாவரை வாகைக்குளம் புரவரி நல்லூரும் பாரி
    4. மங்கலமும் கொறக்கோட்டையான அபிமான சிவமங்கலமும் கீழேறங்குடியில் பள்ளிச்சந்த நீங்கியுள்ள குளமும் மேலேறங்குடியில் மானாபரணப் பாடியில் ஸ்ரீ குலைசேகர விண்ணகர் எம்பெருமான்
    5. தேவதானமும் பள்ளிச்சந்தமும் நீங்கியுள்ள நிலமும் திருக்களக் குறிச்சியும் கண்டநாட்டு மலையும் பதரூர்பால் திருவாலவாயுடையார் தேவ
    6. தானமான சுங்கந் தவிர்த்த விளாகமும் சிறுசெழிய னூரும் இவ்வூர்கள் முன்னுடையாரையும் பழம்பெயரையும் தவிந்து ஒரு நாட்டினுக் கீழ்களக் கூற்றமும் ஓரூரும் ஒரு புரவாக்கி அணிந்தானப்பனான வீரவினோத பல்லவரைய
    7. ன் பிரமதேயஞ் செய்யப் பெறவேணுமென்று ஐயந் முனையதரையர் நமக்குச் சொன்னமையில் அக்காழ்வி திருநாமத்தால் உலகுடை முக்கோக் கிழானடி சதுர்வேதி மங்கலமென்னும் பேரால் வேதமும் சாஸ்திரமும் போய் பூர்
    8. தியாதர் களாயிருக்கும் சதுர்வேதி பட்டர்கள் இருநூற்றைய்ம்பதின் மர்க்கு பிரமதேயமாக கீழ்க்களக் கூற்றத்து கற்குடியான சுத்தமல்லி நல்லூரும், படையெடுப்பான் குளமும், ஆலங்குளம், பிராயோடு குளமும், நீலங்கோன் குளமும்,
    9. கீழ்வேம்பை நாட்டு ஆத்தி சிந்தாமணி நல்லூற்பால் சர்வதேவி விளாகமும் இடையாற்றூர்களநில முக்காலே யொரு மாவரை வாகைக்குளம் புரவரி நல்லூரும் பாரிமங்கலமும் கொறகோட்டையான அபிமான சிவமங்கலமும் கீழேறங்குடியில் பள்ளிச் சந்தம் நீங்கியுள்ள நி
    10. லமும் மேலேறங்குடியில் மானாபரணப் பாடியில் ஸ்ரீ குலசேகர விண்ணகர் ஆழ்வார் தேவதானமும் பள்ளிச் சந்தமும் நீங்கியுள்ள நிலமும் திருக்களக் குறிச்சியும் கண்டநாட்டு மலையும் பதரூர் பால் தென் திருவாலவாயுடையார் தேவதானமான நிலம் ஏ
    11. ழுமாவரையும் திருமேற்றளிசயுடையார் தேவதானமான சுங்கந் தவித்த விளாகமும் சிறுசெழியனூரும் இவ்வூர்கள் மூன்றாவது பிசானமுதல் முன் உடையாரையும் பழம் பெயரையும் தவிர்த்து ஒரு நாடு கீழ்க்களக் கூற்றமும் ஓரூரும் ஒருபுரவு மாக்கி இவ்வூர்களில் கற்குடி
    12. யான சுத்தமல்லி நல்லூர் _ _ _ திருதேவதான _ _ _ நிலங்களால் _ _ _ லாம் _ _ _ எற்றைக்கு கடமை _ _ _

                 (கல்வெட்டு முற்றப் பெறவில்லை)

    சொற்பொருள்:

    சதுர்வேதி மங்கலம் – பிராமணர் குடியேற்ற ஊர்; பூர்தியாதர்கள் – வேதக் கல்வி நிறைவுசெய்தோர்; விளாகம் – சூழ்ந்த இடம்; பள்ளிச்சந்தம் – சமணபள்ளிக்கு வழங்கிய நிலதானம்

    கல்வெட்டு விளக்கம்: இன்னொரு கல்வெட்டு இதே செய்தியைத் தாங்கி  வருகின்றது அதில் சடையன் குலசேகரனைக் குறிப்பிடுவதை வைத்து கோனேரின்மை கொண்டான் > இரண்டாம் ராஜாதிராஜனுக்கு அடங்கி (1166 – 1178) ஆண்ட சடையன் குலசேகர பாண்டியனின் ஆட்சியில் (1162 – 1177)  ஆட்சி ஆண்டு குறிப்பிடாத இக்கல்வெட்டு தன் அக்காள் மேல் கொண்ட பாசத்தால், மதிப்பால் ஏற்கெனவே அரையோலையில் தந்தபடி ஓலையாக மட்டுமே இருப்பதை நடைமுறையில் செயற்படுத்த பிராமணரும், திருநெல்வேலி வட்டத்து உதயனேரி என்னும் பாலாமடை வேங்கடேசப் பெருமாள் கோயில் அறங்காவலர் (ஸ்ரீகாரியம்) அணிந்தானப்பனான வீரவினோத பல்லவரையன் சொன்னதால், ஐயன் முனையதரையர் பிரமதேயஞ் செய்யப் பெற வேண்டுமென்று சொன்னதால் வேத சாஸ்திரம் கற்று முழுத் தேர்ச்சி பெற்ற 250 பிராமணர்களுக்கு வரி நீக்கி சதுர்வேதி மங்கலத்து நிலத்தை தந்துள்ளான். இவர்கள் வாழும் அந்நிலத்தை சதுர்வேதி மங்கலம் ஆக்கி அதற்கு தன் அக்காள் பெயரைத் தேர்ந்து உலகுடைய முக்கோக் கிழானடி சதுர்வேதி மங்கலம் என்று பாண்டியன் பெயர் சூட்டியுள்ளான். இந்த சதுர்வேதி மங்கலத்து நிலப்பரப்பு ஏழு குளங்களை உள்ளடக்கியும், ஏற்கெனவே இருந்த ஆறு ஊர்களையும் அத்தோடு இரண்டு கோவில் விளாகங்களையும் ஒரு மலையையும் சமணர் கோவில் பெருமாள் கோவில் ஆகியவற்றின் இறையிலி நீங்கிய பள்ளிச் சந்தம் தேவதான நிலம் ஆகியவற்றையும் உட்கொண்டதாக ஆக்கி இவ்வூர்களின் பழைய பெயரையும் அதில் ஏற்கெனவே வாழ்வோரையும் தவிர்த்து, இதாவது, நீங்கலாக உருவாக்கப்பட்டது.

    சதுர்வேதி மங்கலம் என்றால் பிராமணக் குடியேற்ற ஊர். அந்த வகையில் இந்நிலப்பரப்பில் ஏற்கெனவே வீட்டோடு குடியிருந்த பிராமணர் நீங்கலாக புதிதாக 250 பிராமணருக்கு வீடும், கொல்லைப்புறமும் அதோடு விளை நிலங்களும் தந்திருக்க வேண்டும் என்று புரிகின்றது. ஆனால் கல்வெட்டின் அந்தப் பகுதி வெட்டப்படாமல் பாதியிலேயே நிறுத்தப்பட்டுள்ளது. இவ்வண்ணமாகத் தான் பிற சதுர்வேதி மங்கலங்கள் இதற்கு முன்பு உருவாக்கப்பட்டுள்ளன எனத் தெரிகின்றது. இவ்வாறு ஆட்சியாளர்கள் பண்டு பிராமணருக்கு பிரமதேயம் வழங்கிய காரணம் என்வென்றால் ஆட்சியாளர்கள் கோவில்களை தமக்கு சொந்தமாக எண்ணியதால் தம் கோவிற் பணியாளருக்கு இந்த சலுகைகளை செய்தனர் எனக் கொள்வதே சரியாகப் படுகின்றது. இப்படி பிராமணருக்கு தான் என்றில்லை வைத்தியருக்கும், பறைகொட்டும் உவச்சருக்கும், கோயில் கணக்கு எழுதுவோருக்கும் ஆட்சியாளர் வீடு, நிலம் ஆகியவற்றை தானம் கொடுத்து உள்ளனர்.

    பார்வை நூல்: திருநெல்வேலி மாவட்டக் கல்வெட்டுகள் தொகுதி I, பக். 7-8. தமிழ்நாடு அரசு தொல்லியல் துறை வெளியீடு, எழும்பூர், சென்னை – 8.

     

    2) 26 உவச்சருக்கு நிலங்கொடுத்ததை காட்டும் பாளையங்கோட்டை கல்வெட்டு

    பாளையங்கோட்டையில் அமைந்த கோபாலசுவாமி கோயிலான வீரநாராயண பெருமாள் கோவிலில் திருப்பலி கொட்டவும், திருமஞ்சனம் கொட்டவும், திருப்பள்ளி எழுச்சியின் போது சாமம் கொட்டவும், காளம் ஊதவும் 26 உவச்சருக்கு முதலாம் இராசராசனின் 22 ஆம்ஆட்சி ஆண்டில் (கி.பி.1007) மகாசபையோரால் நிலதானம் வழங்கப்பட்டுள்ள செய்தி கல்லில் வெட்டப்பட்டுள்ளது.

    கல்வெட்டுப் பாடம்:

    1. திருப்புகழ்சேர் ஈழ மண்டலமும் இரட்டபாடி ஏழரை இலக்கமும் திண்(றிதல்) வென்றித் தண்டாற் கொண் _ _ _ ழில் எலா யா
    2. ண்டுந் தொழுதகை விளங்கும் யாண்டேய் செழியரைத் தேசு கொள் ஸ்ரீ கோராஜராஜ கேஸ _ _ _
    3. ண்டு 22 ஆவது  ஸ்ரீ ராஜராஜ தேவர் சி(று) த(ன)த்து பணிமகன் ஆதனூர் (பவை பெகறை வழி) _ _ _ _ _ _
    4. _ _ _ _ ப்ரஹ்மதேயம் (ஸ்ரீ) வல்லப மங்கலத்து (மஹாஸ)பை(யோம்). இவ்வூர் (ண) வீரநாராயண _ _ _ _ ளை மாடக்கு
    5. (பைக்) கூடி இருந்து ஸ்ரீ வீரநாராயண விண்ணகர் ஆள்வார்க்கு ஸ்ரீபலா கொட்டவும், திருமஞ்சனம் கொட்டவும், திருப்பள்ளி எ _ _ _(சாமங்) கொட்டவும் (உவற்ச) ஆள்
    6. த்(த)னுக்கு (ஆளுக்கு) நிலன் ஒரு (மாவு)மாக நிலம்பத்து மாவும் உவற்சர் (தலை) பறை கொட்டுவானொருவனுக்கு நில_ _ _
    7. நிலம் பன்னி ரெண்டும் (அட)ங்கும். காளம் ஊதுவார் நால்வர்க்கு ஆளாள் ஒரு மாவாக நிலன் நாலு(மாவும்) நிலன்_ _ _

    சொற்பொருள்:

    திண்திறல் – திரண்டுபெருகிய; வென்றி – வெற்றி; தண்டு- படை; சிறீதனம் (ஸ்ரீதனம்) – கருவூலம், treasury; மகாசபையோர் – கருவறைப் பட்டர்கள்; உவச்சர் – இசைக் கருவி முழக்குவோர்; ஆளாள் – ஒவ்வொரு ஆளுக்கும், per individual.

    கல்வெட்டு விளக்கம்:

    முதலாம் இராசரானின் மெய்கீர்த்தியோடு கல்வெட்டு தொடங்குகின்றது. அவனுடைய 22 ஆம் ஆட்சி ஆண்டில் (கி.பி.1007) அவனது கருவூலத்துப் பணிமகன் ஆதனூரன் கொண்டு வந்து கொடுத்த ஆணைப்படி இற்றைய பாளையங் கோட்டையான அற்றைய வல்லபமங்கலத்து பெருமாள் கோவில் கருவறைப் பிராமணர்கள் ஒன்றுகூடி வீரநாராயண விண்ணகர் பெருமாளுக்கு திருப்பலியின் போது பறைகொட்டவும், திருமஞ்சனத்தின் போது பறை கொட்டவும், திருப்பள்ளி எழுச்சியின் போது சாமம் கொட்டவும் ஏற்பாடான உவச்சர் ஆள் ஒருவருக்கு இதாவது, ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனியே ஒரு மா என பத்து மாவும், தலைப் பறை கொட்டுவார் ஒவ்வொருவருக்குமாக நிலம் பன்னிரண்டும், காளம் ஊதும் நால்வருக்கு ஆளாளுக்கு ஒரு மா என நாலு மாவும் நிலம் கொடுக்கப்படுகின்றது. ஆக 26 உவச்சர் நிலம் பெற்றனர் என்று தெரிகின்றது. கல்வெட்டு இதன்பின் சிதைந்துள்ளது. எனவே இதற்குமேல் என்ன செய்தி உள்ளது என்று அறிய முடியவில்லை. அதில் நிலஅளவும் நிலம் அமைந்த இடமும் குறிக்கப் பெற்றிருக்கலாம். உவச்சர்களே 26 பேர் என்றால் கோயில் பிராமணர், கணக்கு எழுதுவோர், கோயில் மருத்துவர், தேவரடியார், கோயில் இடையர் என பலரையும் உள்ளடக்கினால் தொகை 100க்கு மேல் செல்லும். இதிலிருந்து ஒரு கோயிலை நம்பி பல குடும்பங்கள் பிழைத்தன எனத் தெரிகின்றது.  காட்டை அழித்து ஒரு கோயில் ஊரை அமைத்தால் இறையிலி நிலம் போக எஞ்சிய நிலங்கள் ஆட்சியாளருக்கு அதிக வரி வருவாயைத் தேடித் தந்தன என்பதை உணரலாம். கோயில் ஊர்கள் உருவாகி இராவிட்டால் இந்த அளவிற்கு வரிவருவாய் வந்திருக்காது.

    பார்வை நூல்: திருநெல்வேலி மாவட்டக் கல்வெட்டுகள் தொகுதி I, பக்.22. தமிழ்நாடு அரசு தொல்லியல் துறை வெளியீடு, எழும்பூர், சென்னை – 8.

     

    3) கணக்கன் நிலதானம் பெற்றதைக் காட்டும் பாளையங் கோட்டைக் கல்வெட்டு

    பாளையங்கோட்டையில் அமைந்த கோபாலசுவாமி பெருமாள் கோவில் தென்புறச் சுவர் கல்வெட்டு கி.பி. 1526 இல் வேணாட்டு வேந்தரின் ஆட்சிக்கு இப்பகுதி உள்ளடங்கி இருந்தபோது கோயில் நிர்வாகக் கணக்காக கணக்கு எழுதும் குமரன் ஈசுவரனுக்கு நிலதானம் கொடுத்த செய்தியைத் தருகின்றது.

    கல்வெட்டுப் பாடம்:

    1. ஸுபமஸ்து அருளில் செயல் கொல்லம் 700 1 (701) ஆண்டு பங்குனி மாதம் 20 8 (28) நாள் ஸ்ரீவல்லவ
    2. ன் மங்கலத்து நாயனார் அழகிய மன்னார் கோவிலுக்கு ஸ்ரீ விருந்தாவன ஆழ்வா
    3. ர் கோயிலுக்கும் நயினார் வேத நாயகர் பெருமாள் கோயிலுக்கும் இக்கோயிலிற்
    4. கைக்கோளரில் மூன்றாங்குடி குமரன் ஈச்சுவரனுக்கும் காணியாட்சை பண்டா
    5. ரக் கணக்காகக் குடுப்பித்த தானக் கணக்கும் எழுதிக் கொண்டு பழைய படியே  உடை
    6. மையும் பிரசாதமும் பற்றிக்கொண்டு சந்திராதித்தவல் சந்ததிப் பிரவேசமே க
    7. ல்லிலுஞ் செம்பிலும் வெட்டிக் கணக்கு எழுதி பழையபடி உடமையும்
    8. ப்ரசாதமும் பற்றிக் கொண்டு இன்னாள் முதல் 700 1 (701) ஆண்டு பங்குனி மாஸம் 20 8 (28) க
    9. ற்பித்த அளவுக்குத் தானம் இன்னாள் முதல் இத்தரகு பிடிபாடாக இவ்வ
    10. கைப் படியே கணக்கு எழுதி உடமையும் பற்றிக் கொள்ளும் படியு
    11. ம் பாற்க இப்படிக்கு இராமன் இராமன் எழுத்து.

    சொற்பொருள்:

    கொல்லம் – கி.பி. 875 இல் தொடங்கிய சேரநாட்டு ஆண்டுக் கணக்கு; அழகிய மன்னார் – இராசகோபாலன் என்பதன் தமிழ் வடிவம்; விருந்தாவன ஆழ்வார் –கிருஷ்ணன்;  கைக்கோளர் – செங்குந்தர்; மூன்றாங்குடி – மூன்றாம் தலைமுறை; காணியாட்சை – விளைநில உரிமை; உடமை – வீடு, வீட்டை ஒட்டிய நிலம், கிணறு, தோட்டம், தோப்பு உள்ளிட்டவை; சந்ததிப் பிரவேசம் – பிறங்கடை வழிவழியாகத் தொடர்வதாக; பிடிபாடு – வழிகாட்டுநெறி, guidelines.

    கல்வெட்டு விளக்கம்:

    ஆய்குலத்து வேணாட்டு வேந்தர் வீரரவி கேரளவர்ம குலசேகர பெருமாள் (1504-1528) ஆண்ட காலத்தே திருநெல்வேலி வேணாட்டு ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்தது. கொல்லம் ஆண்டு 701 (கி.பி.1526) பங்குனி மாதம் 28 நாளில் எழுதப்பட்ட இந்த ஓலை ஆணை வல்லப மங்கலத்து நாயனாரான இராசகோபாலர் கோவில், கிருஷ்ணன் கோவில், மூலவர் வேதநாயகப் பெருமாள் கோவில் ஆகிய கோவில்களுக்கும் இவற்றில் கணக்கனாகப் பணிபுரியும் கைக்கோளன் குமரன் ஈசுவரனுக்கும் காணிஉரிமையாக நிலம் தானமாகத் தரப்பட்டது. இந்த தானத்தைப் பெற்றுக் கொண்ட குமரன் ஈசுவரன் பழையபடியே கோயிலில் உடைமையும் மூன்றுகால பூசையில் வரும் பிரசாதமும் பெற்றக் கொண்டு நிலவும்ஞாயிறும் உள்ள வரை தலைமுறை தலைமுறையாக வேலையைச் செய்துவரலாம் என்று சொல்லப்பட்டு உள்ளது. இதைக் கல்லிலும் செப்பிலும் வெட்டி வைத்து கொல்லம் 701 (கி.பி. 1526) 28ஆம் நாள் முதல் சொல்லிய அளவிற்கு தானம் பற்றிய கணக்கு எழுதி பழையபடியே கோயிற் கணக்கு எழுதிக்கொண்டு உடமையும் பிரசாதமும் பெற்று வருக என்று இராமன் இராமன் ஓலை ஆவணம் எழுதினார். கைக்கோளர் பல்லவப் பேரரசு காலத்திலேயே பாண்டிய நாட்டில் படையாள்களாக குடியேறிவிட்டனர். பல்லவர் பாண்டியரோடு சதையும் குருதியுமாக சேர்ந்துவிட்டனர். இக்கல்வெட்டு மூலம் பிராமணர் மட்டும் அல்லாது பிற கோவில் பணியாளரும் நிலதானம் பெற்ற செய்தியை அறிய முடிகின்றது.

    பார்வை நூல்: திருநெல்வேலி மாவட்டக் கல்வெட்டுகள் தொகுதி I, பக்.27. தமிழ்நாடு அரசு தொல்லியல் துறை வெளியீடு, எழும்பூர், சென்னை – 8.

    https://tamilnadu-favtourism.blogspot.com/2017/05/mannar-rajagopalaswamy-temple-Palayamkottai.html

    https://www.alltravels.com/india/tamil-nadu/palamadai/photos/current-photo-83074720

    Share
  • தேடல்

    புலவர் இரா.முரளி கிருட்டினன்

    காட்டருவி நான்
    கட்டுப்பாடில்லாமல் செல்ல
    அனுமதியில்லை…

    வேலையில்லாதவன்
    பகலைப் போல
    நோயாளியின்
    இரவைப்போல
    நீண்டு கொண்டே இருக்கிறது
    என் தேடல்…

    எங்கே அறிவு
    எங்கே ஆனந்தம்
    எங்கே பேரானந்தம்
    எங்கே மகிழ்ச்சி
    எங்கே துன்பம்
    அலைகடலில்ஆர்ப்பரிக்கும்
    அலையைப் போல்
    அயராமல் தேடுகிறேன்…

    எங்கெங்கு காணினும் சக்திடா
    சுப்புரத்தினம்
    எங்கிருக்கிறது என் சக்தி…

    கரைகளைத் தொடும் நுரைகளில்
    கானம் பாடும் மூங்கிலில்
    பசித்து அழும் குழந்தையில்
    பகுத்தறிவு தராத கல்வியில்
    எங்கிருக்கிறது என் சக்தி…

    அம்மாவின் அன்பில்
    காதலின் அரவணைப்பில்
    தோழனின் தோள்களில்
    எங்கிருக்கிறது என் சக்தி

    ஆணவத்தின் அடி நாதத்தில்
    அன்பின் இறுதியில்
    நீரின் தாகத்தில்
    நிழலின் அருமையில்
    வாடைக்கு அஞ்சிய
    நள்ளிரவில்
    எங்கிருக்கிறது…

    இரவின் தனிமையில்
    பகலின் பேரிரைச்சலில்
    எங்கிருக்கிறது
    புலிக்கு பயந்த புள்ளிமானாய்
    நிழலுக்குப் பயந்த-அந்த
    நீள் இரவில்
    எங்கிருக்கிறது…
    என் சக்தி…..
    பகலவன் அல்ல நான்
    பால் நிலா தந்த
    பனித்துளியை
    விழுங்கிச் செல்ல…..

    தேடிக்கொண்டே இருக்கிறேன்
    தேடலின் எல்லைவரை
    எங்கிருக்கிறது
    என் சக்தி………..?

    புலவர் இரா.முரளி கிருட்டினன்
    உதவிப்பேராசிரியர்
    தூய வளனார் தன்னாட்சிக் கல்லூரி
    திருச்சிராப்பள்ளி-2

    Share