Author: editor

பவள சங்கரி

தலையங்கம்

ஒவ்வொரு நாட்டின் பொருளாதாரத்தையும் நிர்ணயிப்பவர்கள் அந்த நாட்டின் அரசு அல்லது அந்நாட்டின் பெரும் முதலாளிகள். அமெரிக்காவைப் பொருத்தவரை அந்த நாட்டின் அரசும், பெரும் முதலாளிகளும் சேர்ந்து அந்த நாட்டின் பொருளாதாரத்தை உயர்த்தி வருகின்றனர். சீனாவைப் பொருத்தவரை அந்த நாட்டின் அரசு எடுக்கும் பொருளாதார நடவடிக்கைகள், வியாபார உத்திகள் போன்றவையே அந்த நாட்டின் பொருளாதாரத்தை நிர்ணயிக்கின்றன. ஜப்பானைப் பொருத்தவரை பெரும் தொழில் அதிபர்களே அந்த நாட்டின் பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்தி நிலைநிறுத்திக் கொண்டிருக்கின்றனர். அண்மையில் நமது இந்தியா பொருளாதாரத்தில் உலகளவில் ஆறாவது நாடாக உயர்ந்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது. பல்வேறு சோதனைகள் மிகுந்த இந்த காலகட்டத்தில் உயர் மதிப்பு நோட்டுகள் செல்லாது என்று அறிவித்த பிறகும், ஜிஎஸ்டி போன்றவைகள் மூலம் பொருளாதாரத்தில் குழப்பமானதொரு சூழ்நிலை இருப்பினும் இன்று இந்தியா 6வது இடத்தில் இருப்பதற்கு தனி மனித பொருளாதார முன்னேற்றமே காரணம் என்றே எண்ணத்தோன்றுகிறது. இந்திய மக்கள் ஒரு புதிய பொருளாதார சித்தாந்தத்தையே உருவாக்கிக்கொண்டுள்ளனர். ஒவ்வொரு தனி மனிதனும் தான் உயர வேண்டும் என்ற தீவிரத்துடன் உழைப்பதால் இந்தியப் பொருளாதாரம் இந்த உச்சத்தை அடைந்துள்ளது என்றே கொள்ளமுடிகிறது. வங்கிகள் மூலமாக பல ஆயிரம் கோடிகளை இழந்திருக்கும் இந்த நிலையிலும் மீண்டும் மீண்டும் வங்கிகளையே ஊக்கப்படுத்துவதால் புதிதாக என்ன முன்னேற்றம் வந்துவிடப்போகிறது என்ற எண்ணம் தோன்றுவதையும் தவிர்க்க இயலவில்லை. இந்த நிலையில் தனி மனித முன்னேற்றத்திற்குப் பொருளாதார உதவிகள் கிடைக்கும்பொருட்டு பொருளாதாரத்தில் இன்றைய 6 வது இடம் என்பது மாறி, நம் இந்தியா கட்டாயம் முதல் மூன்று இடங்களுக்குள் வருவதற்கான வாய்ப்பு பிரகாசமாக உள்ளது. தனி மனிதர்களுக்கு வங்கிகள் உதவி செய்தால் அவர்கள் திருப்பி செலுத்தமாட்டார்கள் என்பது ஒரு மாயைதான். கீழ்மட்டத்தில் இருப்பவர்களில் 90% பேர் சரியாக பணம் திருப்பி செலுத்திவிடுகின்றனர். மீதமுள்ள இந்த 10% மிகப்பெரிய இழப்பை ஏற்படுத்தாது. பெரும் பிரச்சனை ஏற்படுவதெல்லாம் பெரும் பண முதலைகளால் மட்டும்தான். நம் இந்தியப் பொருளாதாரம் இன்னும் சிறப்பாகச் செயல்பட வேண்டுமானால் மத்திய வங்கியும் நிதி அமைச்சகமும் தங்களுடைய கொள்கைகளிலிருந்து மாறுபட்டு ஒரு புதிய சமுதாயத்தை உருவாக்க முன்வரவேண்டும். உயர் மதிப்பீடு நோட்டுகள் செல்லாது என்று அறிவித்த பிறகும் நம்முடைய வங்கிகளிலும் கள்ள நோட்டுகள் மற்றும் கணக்கில் காட்டப்படாத பணம் வங்கியில் செலுத்தியது 480 சதவிகிதம் அதிகரித்துள்ளது. உயர் மதிப்பு நோட்டு செல்லாது என்ற அறிவிப்பிற்குக் காரணமாக கள்ள நோட்டு ஒழிப்பு என்ற செயல் திட்டம் பலனற்றுப்போனது மட்டுமின்றி, கள்ள நோட்டுப் புழக்கம் 480 சதவிகிதம் நடைபெற்றுள்ளது என்பதே இதற்கான ஆதாரம். 400 சதவிகிதம் சந்தேகத்திற்குரிய பணப்பரிமாற்றங்கள் வங்கிகளில் நடந்துள்ளதாக அரசின் STR – suspicious transaction report, தெரிவிக்கிறது. மேலும் அதில், 4.73 இலட்சம் இந்த சந்தேகத்திற்குரிய பணப்பரிமாற்றம் நடந்துள்ளதாகவும் இந்த அறிக்கை கூறுகிறது. மத்திய நிதியமைச்சகத்தின் கீழ் இயங்கக்கூடிய FIU முறையற்ற பணப்பரிமாற்றங்கள் மூலமாக தீவிரவாதிகள் மற்றும் நக்சலைட்டுகளுக்கு இந்தப் பணப்பரிமாற்றங்கள் வங்கிகள் மூலமாகவும், மற்ற பொருளாதார நிறுவனங்கள் மூலமாகவும் சென்றைய ஆண்டுகளைவிட 2016-17இல் மட்டும் 3.22 இலட்சம் முறை நடந்திருப்பதாகக் குறிப்பிடுகின்றது. சி.சி.ஆர் அறிகையின்படி(counterfeit currency report) 2015 -16 இல், உயர் மதிப்பு நோட்டு செல்லாது என்று அறிவித்த பின்பு 7.33 இலட்சமாக, இது அதிகரித்துள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இது குறித்து மத்ய அரசு அடுத்து எடுக்கப்போகிற நடவடிக்கை எதுவாக இருக்கும் என்பதே சமூக நல ஆர்வலர்களின் எதிர்பார்ப்பாக உள்ளது.

பவள சங்கரி

1 உரூபாய் முதல் 25 இலட்சம் வரை வங்கியில் கடன் பெற்று திருப்பிச் செலுத்தாதவர்கள் பட்டியலில் தமிழ் நாடு கடைசியிடத்தில்தான் உள்ளது. அதாவது மற்ற மாநிலங்களைவிட மிகக் குறைந்த அளவான 1 கோடி உரூபாய் மட்டும்தான் செலுத்தப்படாமல் நிலுவையில் உள்ளது என்று தகவல் அறியும் உரிமைச் சட்டம் மூலமாக ரிசர்வ் வங்கியிலிருந்து அறியப்பட்டுள்ளது. அதிகபட்சமாக மகாராஷ்டிர மாநிலம் வருடத்திற்கு 4,000 கோடி வரை கடன் பெற்று அதைத் திருப்பிச் செலுத்தப்படாமல் உள்ளது. 2014 லிலிருந்து கணக்குப் பார்க்கும்போது இது பன்மடங்கு அதிகரித்துள்ளது. வங்கிகளிலேயே பஞ்சாப் தேசிய வங்கி மிக அதிகமாகக் கடன் அளித்து வசூல் செய்யாமல் உள்ளதாகவும் தகவல் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இது பஞ்சாப் தேசிய வங்கியின் நிர்வாக சீர்கேடாகவே பார்க்கப்படுகிறது. மத்திய ரிசர்வ் வங்கியும், மத்திய அரசின் வங்கித் துறையும் இதற்கு என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்போகின்றன. இது அவ்வளவும் பொது மக்களின் இரத்தமும், வேர்வையும் என்று நினைத்துப் பார்க்கிறார்களா என்றும் தெரியவில்லை? மக்களுக்கு மென்மேலும் வெறுப்பேற்றும் செயல்களாகவே இது உள்ளது.

பவள சங்கரி

2 ஆண்டுகளில் இந்தியாவில் மட்டும் 26,500 மாணவர்கள் தற்கொலை செய்து இறந்திருக்கிறார்கள். மகாராஷ்டிரம் முதல் இடத்திலும், தமிழ் நாடு இரண்டாவது இடத்திலும் உள்ளது. இதில் 30% மாணவர்கள் தேர்வுகளில் ஏற்படும் தோல்விகளால் தற்கொலை செய்து கொண்டுள்ளனர். சாதிப் பிரச்சனை , தேர்வுகள் போன்ற காரணங்களால் இது போன்று அசம்பாவிதங்கள் ஏற்படுவதாக நடுவண் குற்றவியல் ஆவணக் காப்பகத்திலிருந்து தகவல் தரப்பட்டதாக மத்திய உள்துறை இணையமைச்சர் மேலவையில் அறிவித்துள்ளார். சமுதாயப் பிரச்சனைகள் காரணமாக மாணவர்கள் இறப்பதை உடனடியாகத் தடுக்க வேண்டியது அவசியம். கல்வித் திட்டங்களிலும், தேர்வு முறைகளிலும் மாற்றம் கொண்டு வருவதோடு இளைஞர்களுக்கு சரியான வழிகாட்டுதலும், மருத்துவ மனநல ஆலோசனைகளும் அவசியமாகிறது.

பவள சங்கரி

தலையங்கம்

தொழில்நுட்பங்கள் முன்னேறி வருவதும், அதனால் தக்கவாறு பயன் பெறுதலும் பாராட்டிற்குரியது. ஆனால் அதே சமயம் அவை யார் யாருக்கு எந்த வகையில் பயனளிக்கக் கூடியது என்பதை நன்கு ஆய்ந்தறிந்த பின்பே அதனைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதும் அவசியம். இல்லையென்றால் அவை தேவையற்ற விரயங்களையும் ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதற்கான ஆதாரமே இந்தத் திட்டம். காரணம் மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு ஏற்புடையது அனைத்தும் இந்தியாவிற்கு ஏற்புடையதன்று. சமீபத்தில் சந்தைக்கு வந்துள்ள அனைத்து வாகனங்களும் நிரந்தர ஒளியேற்றப்பட்டு (ஹெட் லைட் எப்பொழுதும் எரிந்து கொண்டிருப்பது) வருகின்றன. இவை நமக்குத் தேவையா, இதனால் நமக்கு என்ன பயன் என்ற ஆய்வு நடத்தப்பட்டதா? மேலை நாடுகளில் அதிக நேரங்கள் பனியால் அல்லது இருட்டினால் சூழப்பட்டுள்ள சூழ்நிலைகள் இருக்கின்றன என்பதால் அங்கு இதுபோன்ற வடிவமைப்புடன் தயாரிக்கப்படும் வாகனங்கள் பயனுள்ள வகையில் அமையும். வருடத்திற்கு சுமாராகப் பத்து மாதங்கள், இரவு நேரங்கள் தவிர மற்ற நேரங்கள் பிரகாசமாக, சூரிய ஒளியில் மின்னிக்கொண்டிருக்கிற இந்தியா மற்றும் தெற்காசிய நாடுகளுக்கு இது போன்ற வடிவமைப்புகளுடனான வாகனங்கள் நிச்சயம் பயனற்றது. இதனால் தேவையற்ற செலவுகளும், தேய்மானங்களும் ஏற்படும் வாய்ப்புதான் அதிகம். உற்பத்தியாளர்களின் இலாபம் கருதி மட்டுமே செய்யப்படும் செயல் திட்டம் இது. இதனால் வாகன உபயோகிப்பாளர்களுக்கு பணம் விரயமே தவிர வேறு எந்த பயனும் இல்லை. வாகன உற்பத்தியாளர்களும், அரசும் இது குறித்து தகுந்த ஆய்வு மேற்கொண்டு தக்க நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டியது அவசியம்.

பவள சங்கரி

தலையங்கம்

தலைநகர் தில்லியில் ஆக்கப்பூர்வமான ஒரு புதிய முயற்சி முன்னெடுக்கப்பட்டுள்ளது பாராட்டிற்குரியது. புற்றீசல் போல பெருகியுள்ள பள்ளிகள் மத்தியில் தில்லியில் உள்ள மூன்று மாநகராட்சிப் பள்ளிகளில் வாரத்திற்கு ஒரு நாள் புத்தகச் சுமை இல்லாத நாளாக அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளது. அன்று ஒரு நாள் குழந்தைகள் பள்ளிகளுக்கு புத்தகம் ஏதும் கொண்டு வரவேண்டியதில்லை. இது குழந்தைகள் மத்தியில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது. (smart education) பொலிவுறு கல்வித் திட்டத்தின் கீழ் இதை அறிமுகப்படுத்தியுள்ளனர். மேலை நாடுகளில் 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இத்திட்டங்கள் முழுமையாக செயல்படுத்தப்பட்டு +2 வரை படிக்கும் மாணவர்கள் பள்ளிகளுக்கு புத்தகங்கள் கொண்டு செல்ல வேண்டியதில்லை. ஆனால் அவர்களின் அறிவுத்திறன் பன்மடங்கு பெருகும் வகையில் கல்வித் திட்டங்கள் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. வகுப்பில் நடைபெறும் கற்பித்தலும் வீட்டில் அதைப் பயிற்சி கொடுத்தலும், மாணவர்களின் கல்வித்தரம் குறித்த செய்திகளை பெற்றோருக்குத் தெரிவித்தலும் அனைத்தும் கணினி மூலமாகவே நடைபெறுகின்றன. மாணவர்கள் வீட்டுப்பாடங்கள் செய்வதற்கு மடிக்கணினியையே பெரும்பாலும் பயன்படுத்துகின்றனர்.. இப்போதுதான் நம் கல்வித் திட்டத்தில் அதுவும் தலைநகரில் உள்ள 3 மாநகராட்சிப் பள்ளிகளில் மட்டும், வாரத்தில் 1 நாள் மட்டும் இத்திட்டத்தைக் கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள். இந்தியா முழுமைக்கும் இத்திட்டம் விரைவில் செயல்படுத்துதல் நலம். சிபிஎஸ்இ பாடத்திட்டத்தின் படி பயிற்றுவிக்கும் பள்ளிகளில் கணினி மூலமாகப் பயிற்றுவிக்கும் இந்த முறை அனைத்து மாணவர்களுக்கும் கிடைக்கும்படி செய்வதே சிறந்த கல்வித் திட்டமாகும். தட்டச்சு பயிலும்போது 10 ஆம் வகுப்பு மாணவன் ஆரம்ப நிலையில் ஆரம்பித்து வார்த்தைகள் வந்து சேர்வதற்கே 2 ஆண்டுகள் ஆகிவிடுகின்றன. ஆனால் மேலை நாடுகளில் பயிற்றுவிக்கும் திட்டங்களின்படி மூன்றாம் வகுப்பு படிக்கும் மாணவன் ஒரு நிமிடத்திற்கு 120 முதல் 140 வரை வார்த்தைகளைப் பதிவிடுவதாகக் கூறப்படுகின்றது. அறிவில் சிறந்த நமது மாணவர்கள் இந்த வளர்ச்சியை அடைவதற்கு ஏற்ப நம் கல்வித் திட்டங்களை வகுக்க வேண்டியது அவசியம். தமிழறிஞர்களின் கல்வியாளர்களின் பங்களிப்பைப் பெற்று நம் மாணவர்களின் தரத்தை உயர்த்த அரசு ஆவண செய்யவேண்டும். பொதுவாக 10 வயதிற்குள் குழந்தைகள் வளர்ந்தவர்களின் அறிவுத் திறனில் 60 விழுக்காட்டிற்கும் மேல் அறிவினைப் பெற்றுவிடுகிறார்கள். அந்த வகையில் குழந்தைகளுக்கு பாரபட்சமில்லாத முறையான கல்வி வளர்ச்சியே, இந்தியாவின் வளர்ச்சி.