Crazy Mohan
கிரேசி மொழிகள்
கிரேசி மோகன்
இன்று ”கவிமணி தேசிக வினாயகம் பிள்ளையின்” பிறந்த நாளில் அடியேனின் மலரும் நினைவுகள்….இளமையில் ”தண்டமிழ் கொண்டல் சிதம்பரம் ஸ்வாமினாதன்” தலைமையில் ”சிந்தனைக் கோட்டம்” என்ற அமைப்பில், வாராவாரம் கவிஞர்கள் சுகி சிவம், வானவில் பண்பாட்டு நிலையத்தின் தலைவர் வக்கீல்/ கவிஞர் க.ரவி, எனது தோழன் சு.இரவி எல்லோரும் கூடி கவிகளை பாடி மகிழ்வார்கள்….இந்த அஷ்ட திக் கஜங்களுக்கு மத்தியில் அடியேன் தெனாலி ராமன் போல் அமர்வதுண்டு….அப்போது எங்கள் கிருஷ்ண தேவராயர் ”தண்டமிழ் கொண்டல்” ‘ துலங்குவெண் நீறு துனிப்பிறைக் கோடு துணைக்கரங்கள்” என்று துவங்கும் கட்டளைக் கலித்துறை பாடல் இன்னமும் என் காதில் ஒலிக்கிறது….அதே போல் ”கொத்து வேப்பிலை கைத்தலத்திடை-வைத்த நற்குங்குமச் சிலை-தொழ- வாடும் உன் மன்மதக் கலை” என்ற சுகி சிவத்தின் பாடல் எனது முதல் கவிதை அறிமுகம்….க.ரவி நன்றாக ஆழ்ந்த பொருளோடு மேடையில் கம்பீரமாகப் பேசுவார்….நாங்கள் எல்லோரும் பிற்காலத்தில் ”சுகி சிவம்” சிறந்த கவிஞராகவும், மகாகவி பாரதியாரின் தத்துப் பிள்ளை ”க.ரவி” சிறந்த பேச்சாளராகவும் வருவார் என்று பேசிக் கொள்வதுண்டு….ஆனால் ”சுகி சிவத்தை” வீராவேசமாகப் பேசும் மேடைப் பேச்சாளராகவும், ”க.ரவியை” நளினமான யதார்த்தக் கவியாகவும் ”காலமாம் மரத்தில் அண்ட -கோலமா மரத்தின் மீது -காளி சக்தி என்ற பெயர் கொண்டு -ரீங்காரம் இட்டு உலவும் ஒரு வண்டு”, பிரகருதி எங்கள் எண்ணத்திற்கு மாறாக மாற்றி அமைத்து விட்டது….வெற்றியையும் அருளியது….வாழ்க சக்தி….ஒரு கவிமன்றத்திற்காக நாங்கள் ”ஆம்பூர்” சென்றபோது, தொத்திக் கொண்ட என்னையும் மேடையில் கவிதை கத்தச் சொல்லி கட்டளைக் கலித்துறை இட்டார் ”தண்டமிழ் கொண்டல்” அய்யா…தட்ட முடியாது….காரணம் அவர் என் தம்பிக்கு தமிழ் ட்யூஷன் வாத்தியார்….வேறு வழியில்லாமல் ஆம்பூர் சத்திர தொட்டியில் குளித்தபடி ஒரு கவிதை யோசித்துப் பாடினேன்….அது….”முகிலாண்ட இமயத்து, முக்கண்ணன் இதயத்தில்-முருகாக நின்ற உமையே-அகிலாண்ட நாயகி, அகலாதென் உள்ளத்தில் அணுவாக நின்ற சுமையே- அகிலுண்ட வாசத்தின் அலையான கேசத்தின் – ஆறாத பாரத்தினால்-துகிலாண்ட இடைசற்று துவளவே நடையிட்டு-துணையாக வா காளி நீ”….என் முதல் கவிதை இது….அப்போது என் தோழன் சு.இரவி, அடிக்கடி ”கவிமணி தேசிக வினாயகம் பிள்ளையின்” உமர்கய்யாம் மொழிபெயர்ப்பை என்னிடம் மனதில் பதியும் வண்ணம் கூறுவான்….”வெய்யிலுக்கு ஏற்ற நிழலுண்டு-வீசும் தென்றல் காற்றுண்டு-கையில் கம்பன் கவி உண்டு-கலசம் நிறைய மதுவுண்டு”…..இந்த எளிமையான வரிகளின் தாக்கம் இன்னமும் எனக்குண்டு….பிற்காலத்தில் தேசிக வினாயகம் பிள்ளையின் இந்த மீட்டரில் அடியேன் க்ரேசிக வினாயகம் பிள்ளை(கவிதைக் குழந்தை) எழுதிய பாடலை பகிர்ந்து கொள்கிறேன்….
இட்டிலி சாம்பார் வடையுண்டு
இனிக்கும் டிகிரி காப்பியுண்டு
பட்டுத் துளிர்வெற் றிலையுண்டு
புகையிலை வறுவல் சீவலுண்டு
விட்டம் சுற்றும் ஃபேன் உண்டு
வீசும் ஏஸிக் காற்றுண்டு
கட்டுரை கதைகள் பலவுண்டு
கல்கி தேவன் அதிலுண்டு….கிரேசி மோகன்….
கிரேசி மோகன்
கோவை சூரியன் எப்ஃஎம் மற்றும் கே.ஜி மருத்துவமனையும் இணைந்து நிகழ்த்திய விழாவில் அடியேனுக்கு “சிரிப்பு டாக்டர்’’ என்ற பட்டத்தை புரூக்பீஃல்ட் வர்த்தக வளாகத்தில் கே.ஜி மருத்துவமனை தலைவர், டாக்டர் பத்மஸ்ரீ ஜி.பக்தவச்சலம் அவர்கள் வழங்கினார்கள்…
இது ஒரு Hyper Tension Awareness Initiative….
டாக்டர் பேசும்போது BP குறைய உப்பைத் தவிருங்கள் என்றார்….அடியேன் பேசும்போது ‘’உப்பு சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்’’ என்றேன்….நான் சொன்ன உப்பு சிரி-உப்பு சிரிப்பு….’’உப்பில்லா பண்டம் குப்பையிலே….உப்புள்ள பண்டம் தொப்பையிலே’’….’’காலை எழுந்தவுடன் வாக்கிங்….பின்பு கனிவு கொடுக்கும் நல்ல டாக்கிங்….மாலை முழுவதும் டிராமா….என்று வழக்கப் படுத்திக் கொள்ளு மாமா’’….’’யோக்யமாய்’’ இருத்தலே ‘’ஆரோக்யம்’’….இப்படியாகச் சென்றது அடியேன் பேச்சு….
”குன்றெடுத்து ஆயரை அன்றுகாத்த கண்ண(ன்)இன்று
கன்றெடுத்து மேகத்திற் கப்பாலே, -நன்றிது,
கேசவ் மழைவருமுன், காத்திடும் வைத்தியனாய்,
ஈசனைப் போட்டாய்(வரைந்தாய்) இனிது’’….(OR)….
ஈசனுன் கையில் இருப்பு’’….கிரேசி மோகன்….
கிரேசி மோகன்
குமார சம்பவம்
——————————
காப்பு
———————-
சிவபார்வதி
—————-
சொல்லும் பொருளுமாய், அல்லும் பகலுமாய்
கல்லும் கடவுளாய் கோர்ந்திருந்து -புல்லும்
உமாமஹேச தம்பதியின் ஊக்கம் விழைகிறேன்
குமாரசம்ப வம்செய் குறித்து….(1)….2-10-2010
முருகன்
———-
உன்பிறப் புக்குமுன்னால் உண்டான சம்பவத்தை
தன்படைப்பில் காளிதாசன் தந்ததைமுக் -கண்பிறப்பே
முந்தைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்திட மூலமே
வந்தெனக்கு கைகொடுத்து வாழ்த்து….(2)….2-10-2010
பிள்ளையார்
—————
உன்னை மறந்தால் உலகம் பழித்திடும்
என்னை, எருக்கம்பூ ஏகனே -முன்னை
கந்தன் மணமுடித்தாய், எந்தன் மொழிபெயர்ப்பில்
தந்தை மணமுடிக்கத் தாவு….(3)….2-10-2010
சரஸ்வதி
———–
செல்வம் செலவாகும், வீரம் வயதாகும்
கல்வி குறையாது குன்றாது -பல்கிப்
பெருகிட வைத்திடும் பாரதியின் நூலுக்கு
அருகிருந்து சேர்ப்பாய் அறிவு….(4)….2-10-2010
காளிதாசன்
—————
வாடாத பாக்களை வாணியின் பாதத்தில்
காடாய்க் குவித்தமகா காளிதாசா -சீடனாய்
ஏற்றென்னை நம்மன்னை சாற்றிய தாம்பூலச்
சாற்றையென் பாழ்வாயில் சிந்து….(5)….2-10-2010
சு.ரவி
——–
நண்பாநீ மந்திரியாய் நல்லா சிரியனாய்
வெண்பாநான் செய்ய வகைசெய்தாய் -பண்பால்
சிறந்தவனே இந்நூல் சுரந்திட என்னுள்
கரம்தந்(து) அளித்திடுவாய் காப்பு….(6)….14-10-2010
——————————————————————–
சர்கம்-1
———-
கரையற்று நீண்டு குடதிசையில் மேற்கில்
வரையற்ற வாரிதி வெள்ளம் -வரையுற்றுப்
பாரின் அகலத்தைப் பார்க்கும் அளவுகோல்
பாரீர் இமயமதன் பேர்….(1)….30-9-2010
கன்றாய்யிக் குன்றினைக் காட்டியம் மேருமலை
நின்று கறக்க, நிலப்பசு -என்றும்
சுரந்திடும் ரத்தினம் சஞ்சீவிப் பாலை
வரம்தரும் வெற்பை வணங்கு….(2)….1-10-2010
சீதளம் சேர்த்திடும் சந்திரன் மேலுற்ற
பாதகம் பாராட்டா பண்புடைத்தோம் -மேதினிக்கு
எல்லா சுபிட்சமும் நல்கும் இமகிரிக்கு
பொல்லாப் பனியா பொருட்டு….(3)….1-10-2010
விண்சார்ந்த அப்ஸர வல்லிகள் பூசிடும்
செஞ்சாந்து வாசத்தூள் சூழ்ந்தவுச்சி -மஞ்சோடு
பட்டுச் சிதற பரிதி ஒளிசிவக்கப்
பட்டப் பகலிலந்திப் போது….(4)….1-10-2010
கோடையில் சித்தர்கள் வாடிடாது வெண்மேக
ஆடை நிழலடியில் ஆசிரமம் -ஜாடை
கருத்தவை பெய்கையில் குளிருக்(கு) இதமாய்
சிரத்தினில் வெய்யில் சுகம்….(5)….1-10-2010
மதக்களிறின் மீதேறி மத்தகத்தில் சிங்கம்
சதையுறிய முத்துக்கள் சிந்தும் -இதையறிந்த
வேடன் அரிமா வழியை அறிவானாம்
மூடும் பனியில் முனைந்து….(6)….1-10-2010
தேர்ச்சிமிகு வித்யா தரப்பெண்கள் நேசத்தை
ஊர்ஜிதமாய், செங்காவி ஊற்றுமையால் -பூர்ஜர
ஏட்டில் எழுத எதுகை இமயம்தான்
காட்டிடும் காதல் கொடி….(7)….1-10-2010
விண்ணுறும் வெற்புகுகை வாய்திறந்து மூங்கிலதன்
கண்ணூர்ந்து புல்லாங் குழல்காற்றை -கின்னரர்தம்
கானமேல் ஸ்தாயிக்கு தான சுரம்பிடிக்கும்
ஞானம் மிகுந்தமலை நாடு….(8)….2-10-2010
ஆவலோடு கன்னத்தை ஆனை தினவெடுத்து
தேவதாரு தேகத்தில் தேய்த்திட -சீவலாக
தோலுறிந்த பட்டையில் பால்சுரக்க வாசத்தை
மேலிருந்தும் வீசும் மலை….(9)….2-10-2010
கூடிக் குலவிடும் வேடர்க்(கு) உதவியாய்
வீடாம் குகையில் விளக்கதற்கு -ஈடாக
மூலிகைத் தாவரம் மூட்டிட தீபவொளி
மாளிகைபோ லாக்கும் மலை….(10)….2-10-2010
பாரமான பின்புற(ம்)அ பாரமான கொங்கைகள்
ஈரமான பாறைப் பனிநீரும் -சேரவொன்றாய்
கின்னரப் பெண்கள்தம் இன்னலையும் பாராது
அன்ன நடைபயில்வர் அங்கு….(11)….2-10-2010
அல்பனே ஆயினும் அய்யா சரணென்றால்
சொல்பமும் பாராட்டா சான்றோர்போல் -அல்பயலை
சூரியன்கை சிக்காது சேர்த்து குகைக்கரத்தால்
வாரி அணைக்கும் வெற்பு….(12)….2-10-2010
கோனிங்(கு) இமவான் குளிர்சா மரமிங்கு
வானின் வளர்மதி வெண்கவரி -மானின்வால்
ஆகமலை ஆளும் அரசனே இங்குமலை
ஆக இருத்தல் அழகு….(13)….2-10-2010
கூச்சமுறும் கின்னரப்பெண் கூறை களைகையில்
ஆச்சரியம் கொள்வால் அதைப்பார்த்து -மூச்சிறைக்க
மேகம் குகைவாசல் போகும் திரையாக
மோகத் துணைபோகும் மஞ்சு….(14)….2-10-2010
தேவகங்கை நீர்த்திவலை, தேவதாரு தூமணம்
மேவுமயிற் தோகை மிருதுவும் -தாவிவரும்
காற்றில் கலந்திருக்க காட்டில் களைத்தவேடர்
ஏற்றடைவர் ஏகாந்த மே….(15)….3-10-2010
ஏழுரிஷி கொய்தபின்பு எஞ்சும் உயிர்மொட்டை
வாழும் கமலங்கள், வெற்படியில் -சூழும்
கதிரோனின் மேல்நோக்கும் கைக்கிரணம் பட்டு
உதிரும்முன் பூக்கும் உவந்து….(16)….3-10-2010
வேள்விப் பொருட்கள் விளைவதால், பூபாரக்
கேள்விக் குறிக்குவிடை கண்டதால் -நூல்வைத்த
நான்முகன் யாகத்தில் கோன்பெறும் பாக(ம்)இம
வான்முகம் வைத்தான் விழைந்து….(17)….3-10-2010
பித்ருக்கள் மானசீகப் புத்ரி, முனிகணங்கள்
தத்தெடுத்த நெஞ்சின் தவப்புதல்வி -உத்தமி
மேனை மணம்புரிந்தாள் மேருவின் தோழ(ன்)இம
வானையவன் வம்சம் வளர்த்து….(18)….3-10-2010
நாகபுரிக் கன்னிகையர் நாதனும், கத்துமலை
தேகநீர் ராஜனுக்குத் தோழனும், -போகரெக்கை
வானாள்வோன் வாளால் வலியறியா மைனாகன்
மேனாள் வயிற்று மகன்….(19)….3-10-2010
தக்கனவன் பெண்ணாக, முக்கண்ணன் பத்தினியாய்
துக்கஅவ மானத்தால் தன்னுடலோ(டு) -அக்கினியில்
முன்பு புகுந்தவள் பின்பு புகுந்தனள்
அன்பு இமவான் அகம்….(20)….3-10-2010
உற்சாகம் நீதி ஒன்றிணைய உண்டாகும்
நற்சாதி செல்வ நிகழ்வேபோல் -அச்சாக
மங்களமாய் மாயிமவான் மேனாள் மகளாகி
சங்கரியாய் வந்தாள் சதி….(OR)
திங்களெனத் தோன்றினாள்ச தி….(21)….3-10-2010
தெளிந்த திசைகளாய், தூசற்ற காற்றாய்
ஒளிந்த அமரர் ஒலியாய் -மலர்ந்தபூ
பார்மீது மாரியாய் பல்லுயிர்க்கும் இன்பமாம்
பார்வதி தோன்றிய போது….(22)….3-10-2010
அதிருமிடிச் சத்தம் விதூரமலை மொத்தம்
எதிரொலிக்க பூமிவாய் ஏற்று -உதிரவிடும்
ரத்தின ஜோதியாய் பெத்தவளும் புத்திரியும்
புத்தொளிகொண்(டு) உற்றார் பொலிவு….(23)….3-10-2010
சுக்கில பட்ச சசிகலைகள் போல்தினமும்
இக்குலம் வந்த இமவான்பெண் -சொக்கவைக்கும்
அங்கங் களடைந்து அக்கலைக்(கு) ஈடாக
பொங்கும் அழகுற்றாள் பூத்து….(24)….4-10-2010
உற்றார் அவளை உவந்து அழைத்தனர்
பெற்றோர் குலப்பெயர் பார்வதியாய் -மற்றோர்
சமயத்தில் தாயார் சதியைத் தடுத்தாள்
உமையே தவமேன் உரைத்து….(25)….4-10-2010
உசந்தவகைப் பூக்கள் அசைந்தும்மாம் பூவை
வசந்தருது வண்டு விரும்பும் -அசங்காது
பார்வதியைய் பார்த்திமவான் பூரிப்பான், தம்மக்கள்
யார்வதை உற்றுமிமை யான்….(26)….4-10-2010
விளக்கழகு தீபவொளி, வானழகு கங்கா
இலக்கணப் பேச்சழகு இன்சொல் -மலைக்கரசன்
பெற்றமகள் பார்வதியால் பெற்றான் பரிசுத்தம்
வற்றா வளமையுடன் வாக்கு….(27)….4-10-2010
ஓயாது தோழியரோ(டு) ஓடி விளையாடி
காயாத கங்கைக் கரைமணலில் -சேயாக
மேடைகள் செய்தும் மலர்பந்து வீசியும்
நாடகம் ஆடினாள் நன்கு….(or)
வேடமிட்டாள் வையவாழ் வொத்து….(28)….4-10-2010
போதுசரத்தில் கங்கையைப் போயடையும் அன்னம்போல்
ஜோதிர் லதையொளிரும் ஜாமம்போல் -ஓதிய
முற்பிறவி கற்றதெலாம் பார்வதியைப் பற்றியதாம்
விற்பன்னன் காளிதாசன் வாக்கு….(29)….5-10-2010
மாதவள் தோற்றம் மனதை மயக்கிய
போதுமது அல்லவே புன்மது -காதலான்
வாளிக்கும் மேலாய் வலிந்திடாது பார்வதி
வாலிபத்தைக் கொண்டாள் வளர்ந்து….(30)….5-10-2010
தூரிகையால் சித்திரம் தேர்ச்சி யுறுதலாய்
சூரியனால் தாமரையின் சோபையாய் -காரிகையாய்
யவ்வனத்தைப் பார்வதி எட்டினள் மெல்லமெல்ல
அவ்வனப்பே ஆரா அழகு…(31)….5-10-2010.
பட்டழுந்த பூமியில் பார்வதி செல்கையில்
கட்டை விரல்நகம் கொப்பளித்த -இட்ட
பதச்செந் நிறத்தால் பதுமத்தை மண்ணில்
விதித்தெடுத்துச் சென்றாள் விரைந்து….(32)….5-10-2010
அழைக்கும் சிலம்பொலியை அன்னப் பறவைகள்
கழைத்தோள் பார்வதிபால் கற்க -குழைந்தவள்முன்
தக்ஷிணையாய் தம்மன்னத் தத்திநடை தந்துவிட்டு
சிக்ஷைக்காய் ஏந்தும் சிறகு….(33)….5-10-2010
ஒயிலாய் உருண்டு ஒழுங்காய்த் திரண்ட
கயிலாயப் பெண்முழங் காலை -அயனவன்
செய்ய முயன்றதில் சேகரித்த லாவண்யக்
கையிருப்பு போச்சாம் குறைந்து….(or)
அய்ய! முயன்றதில் மெய்யின்மற் றங்கங்கள்
செய்ய அழகின்றி சோர்வு….(34)….5-10-2010
வேழத் துதிக்கை வெகுகடினத் தோலாகும்
வாழையதன் தண்டோ வெகுகுளிர்ச்சி -ஏழுலகில்
பார்வதி உற்றயிரு சேர்ந்த துடைகளுக்கு
நேர்கதியாய் ஒப்புமைகா ணேன்….(35)….5-10-2010
விடையேறும் ஈசன் மடியேறும் பாக்யம்
அடைய அருகதையிங்(கு) ஆர்க்கு -தடையேதும்
இல்லா(து) அமர்ந்த இவளின் இடையழகை
சொல்லாமல் எண்ணல் சிறப்பு….(36)….5-10-2010
இடைவஸ்த் திரத்தின் இறுகு முடிச்சின்
தடைதகர்த்(து) உந்தித் திசையில் -படையெடுக்கும்
மெல்லிய ரோமா வளியினொளி, மேகலையின்
துல்லிய ரத்தினத் தேசு….(37)….5-10-2010
மத்தியில் யாகத்து மேடைக் குறுகலை
ஒத்தயிடை கீழே உதரத்தில் -பித்தனெரி
மாறன் படியேற மூன்று மடிப்புகளால்
சாரம் அமைத்திளமை சேர்வு….(38)….5-10-2010
நூலுக்(கு) இடம்கொடாது சாலப் பரிந்திணைந்த
நீலக் கமல நயனத்தாள் -கோலயிரு
வெண்ணிற பாரங்கள் வாய்த்தயெழில் பார்வதி
எண்ணுதற்(கு) ஏற்ற எழுத்து….(39)….5-10-2010
செத்தொழிந்த மன்மதனால் செய்தயிரு கைகளும்
பித்தனவன் கண்டப் பிணைக்கயிறாய் -நித்தமும்
வாகாய் வளைக்குமவை யூகிக்க மாகவிக்கு
”வாகையினும் மென்மையாம்” வாக்கு….(40)….6-10-2010
நெட்டுயர்ந்த கொங்கைகள் நேர்த்தியால் நிற்கின்ற
வட்டக் கழுத்துமதை வளையவந்து -கட்டிடும்
முத்துமணி மாலையும், ஒத்தொன்றுக்(கு) ஒன்றழகில்
சித்தம் ஒருமிக்கும் சேர்ந்து….(41)….6-10-2010
சந்திரனில் இல்லையே செந்தா மரைவாசம்
செந்தா மரைக்கில்லை சாந்தகுணம் -செந்திரு
ஒர்கதியாய் மென்மையும் ஓதமும் மேவிடும்
பார்வதி சீர்வதனம் புக்கு….(42)….6-10-201
சிவந்த தளிர்மீது சிந்தியவெண் பூவாய்
பவழம்தன் மேல்முத்துப் பொட்டாய் -குவிந்த
அதரத்தில் பரவி அவளாய் உதிர்க்க
சிதறும் ஒளிப்புன் சிரிப்பு….(43)….6-10-2010
குயில்கொடிய யாழ்கொடிய கர்ண கடூரம்
பயில்கின்ற பார்வதியின் பேச்சால் -ஒயில்கொண்டு
வானத்(து) அமிழ்தாய் நிதானத் துடனின்சொல்
ஞானத் துடன்நல்கும் நாவு….(44)….6-10-2010
மாருதம் வீச மருள்நீல முண்டகமாய்
வேரதைப்போல் நீண்ட விழிகளின் -பாருதலை
மானுரைக்கக் கற்றாளா? மான்கற்றுத் தந்ததா
நானறியேன் நாராய ணா….(45)….6-10-2010
கையெடுத்து துரிகையில் மையடைத்து தீட்டியதாய்
பையுடைத்த ராஜநாகம் போல்நீள -மையலான்தன்
காமா யுதவில்லின் கர்வத்தை விட்டுரைத்தான்
ஆமாம் அவள்புருவம் அம்….(46)….6-10-2010
விலங்குகள் உள்ளத்தில் வெட்கம் இருப்பின்
கலங்கும் கவரிமான் கண்டு -துலங்குமவள்
கேசத்தால் தங்கள்வால் பாசம் துறக்குமாம்
ரோஷத்தால் நீங்கும் ரசிப்பு….(47)….6-10-2010
உவமைகள் யாவையும் ஓரிடத்தில் காண
அவயவங்கள் தேடி அலைந்து -சிவமய
சக்தியைச் செய்தான் சிரம்நான்(கு) உடையவன்
முக்திக்(கு) அவளழகே மெய்….(48)….6-10-2010
சஞ்சாரி நாரதர், சக்களத்தி அற்றவளாய்
பஞ்சாப கேசனுடல் பாகியாய் -பெஞ்சாதி
பார்வதியென்(று) ஆக்கும் பனிமலை மன்னனே
பார்விதி என்றார் பலத்து….(49)….7-10-2010
தும்புருவின் வாக்கில் திளைத்ததில் தந்தையும்
தம்பருவப் பெண்மணம் தாமதித்தான் -தென்புறும்
வேறுவாய்த் தீயினுள் வேள்வியவிர் பாகத்தை
தாரைவார்ப் பாரோ தெரிந்து….(50)….7-10-2010
வரம்கொட்டும் சாமி வரன்கேட்டுச் சென்றால்
தரம்பார்த்(து) இகழ்ந்திடுமோ தன்னை -வரையுற்றோன்
கேட்டு மறுத்துவிட்டால் கேலிப் பொருளாகும்
பாட்டை நினைத்துவிட்டான் பற்று….(51)….7-10-2010
அப்பனிடம் கோபித்து அப்பார்வதி தன்னுடலை
எப்போது தீயில் எரித்தாளோ -அப்போதே
அத்தனை ஜீவனையும் ஆளும் சிவபிரான்
பத்தினி பற்றொழித்தார் பார்….(52)….7-10-2010
கின்னரர், கஸ்த்தூரி, கங்கைக் கரையுயர்ந்து
விண்ணுறும் தேவமர வெற்பில்முக் -கண்ணரன்
அஞ்சு புலனாண்டு ஆனைத்தோல் பூண்டுதவம்
விஞ்சுமெழில் குன்றில் வளர்ப்பு….(53)….7-10-2010
சரக்கொன்றை சூடி, மரப்பட்டை போர்த்தி
சிரங்கால் மனோசிலை சாற்றி -விரைப்பூ
சிலாஜது மேவும் சிறுபாறை குந்தி
கலாஜடை யோந்தொண்டர் கூட்டு….(54)….7-10-2010
ஆளை உறையவைக்கும் பாளப் பனியிலரன்
காளை குளம்புகளால் கீறித்தன் -தோளுயர்த்தி
கர்வமாய் காட்டெருது கண்கலங்க கத்துதலால்
சர்வாங்கம் சிங்கம் சிலிர்ப்பு….(55)….7-10-2010
தானே தவப்பலன் ஆனோன் தனதெட்டில்
வானோர் விரும்பிடும் வேள்வித்தீ -ஏனோ
ஸமித்தால் எரியூட்டி செய்த தவத்தின்
நிமித்தம் சிவன்போக்கு நெஞ்சு….(56)….7-10-2010
தானாய்ச் சிறந்தவன், வானே வணங்கிடும்
மூணாம் விழிகொள் முதலையிம -வானே
பணிந்து தொழுது பணிவிடையைப் பெண்ணை
அணிந்திடச் சொன்னான் அழைத்து….(57)….7-10-2010
சஞ்சலம் செய்தாலும் கொஞ்சமும் மாறாத
நெஞ்சுரம் கொண்டோனே ஞானவான் -பஞ்செனப்
பார்வதி வந்து பணிவிடை செய்திட
ஓர்விழித் தீக்கண்ணன் ஒப்பு….(58)….7-10-2010
கொய்தனள் பூக்களை, செய்தனள் சுத்தமாய்
மெய்தவன் வீற்றிருக்கும் மேடையை -பெய்தனள்
தீர்த்தமும் தர்பையும்: நீர்தலையோன் தண்மதி
தீர்த்ததவள் கொண்ட தவிப்பு….(59)….7-10-2010
சர்கம் ஒன்று சுபம்
——————————————————————-
சர்கம் -2
————-
அந்த சமயம், அசுரனாம் தாரகனால்
நொந்த சுரர்கள் நடுநடுங்க -வந்தனர்
முன்னிருத்தி இந்திரனை முப்பது முக்கோடியும்
கண்ணிருநான் கோன்முன் குவிந்து….(60)….8-10-2010
சீதளத் தாமரை சூழ்தடாகக் கண்ணுக்கு
போததி காலை புலப்படும் -ஆதவன்போல்
வாடிய வானவர்முன் கூடிய வாசலில்
பாடிடும் நூலோன் பிறப்பு….(61)….8-10-2010
நாற்புறமும் பார்க்கவல்ல பார்ப்பனனை, பல்லுயிரை
தோற்றுவிக்கும் நற்கல்வித் தூயவனை -ஆர்பரித்து
தேவர்கள் தோத்திரமாய் தேவன் திருமுகத்தில்
தூவினர் சொற்பூ தொழுது….(62)….8-10-2010
(OR)
வான்முதல் பார்வரை வேய்ந்துயிர் வைத்தவனை
நான்முகனை நற்கல்வி நாயகனை -தேனமிழ்த
தேவர்கள் சூழ்ந்து திருமுகத்தில் தோத்திரமாய்
தூவினர் சொற்பூ தொழுது….(62)….8-10-2010
தத்துவமே, தோன்றல்முன் தேகநாமம் அற்றவரே
சத்துவமே ராஜஸமே தாமஸமே -முத்தவமே (OR)முத்தொழிலே
மூர்த்திகள் மூன்றான மூலமேவுன் காலில்கைக்
கோர்த்தோம் சரணா கதிக்கு….(63)….8-10-2010
தண்ணீர் பயனளிக்கத் திண்ணமாய் சக்தியாய்
நண்ணிய நான்முகனே நின்னருளால் -மண்ணில்
அசையும் உயிர்கள், அசையா பொருட்கள்
விசையுறச் செய்யுமுன் வித்து….(64)….8-10-2010
கற்பித்த முக்குண காரணத்தால் கொண்டீர்கள்
உற்பத்தி, காத்தருளல், உய்யுமுயிர் -தப்பித்தல்
என்றமுச் சக்திகளாய் இன்றுநீர் நின்றாலும்
அன்றசை(வு) இல்லா அயன்….(OR)
அன்றிருந்தீர் ஏகம் அடைந்து….(65)….8-10-2010
பெண்ணையும் ஆணையும் பாரித்து பாலிக்க
உன்னையே ஈறுடலாய் உற்பவித்து -முன்னைநீ
தந்தை ஒருகூறாய் ,தாயார் மறுகூறாய்
விந்தை புரிந்தாய் வகுத்து….(66)….8-10-2010
ஞாலம் படைத்தனை,கோலம் கொடுத்தனை
காலம் பகலிரவாய்க் கொண்டனை -மூளுமவ்
ஊழி உமக்குறக்கம் உற்பத்தி உன்விழிப்பு
வாழி விரிஞ்சன் விறல்….(67)….8-10-2010
காரணனே பாருக்கு, காரணம் பாராத
பூரணனே, பாரைப் படைத்தழிப்போய் -ஓரணுவும்
தொல்லை கொடுக்காத தோற்றம் முடிவற்றோய்
இல்லை உமக்கிங்கே ஈடு….(68)….9-10-2010
தானாகத் தன்னிலே தோன்றித் தனக்குள்ளே
காணா(து) ஒடுங்கிடும் கற்பம்நீர் -வானாக
தீயாக, மண்ணாக, தண்ணீர் வளியாக
ஓயா(து) உழைத்திடும் ஓய்வு….(69)….9-10-2010
திரவப் பொருளாய், திடமாய், உருவாய்
அருவம் நிகர்த்த அணுவாய் -கருவத்து
பாரமாய் லேஸாய், புலனுணர்வாய், பூதமாய்
ஏராள மானஏ கா….(OR)
ஏராளம் உந்தன் எடுப்பு….(70)….9-10-2010
ஓங்கார மூன்றுசுர உச்சரிப்பால் தோன்றிடும்
ரீங்கார வேத ரகசியத்தால் -ஆங்காங்கு
செய்திடும் யாகமும் சொர்காதி பேறுகளும்
பெய்திடும் தேவரீர் பாங்கு….(71)….10-10-2010
காட்சிக்கு சாங்கியம் கூறும் பிரகிருதி
சாட்சிக்கு சுத்தபுரு ஷோத்தமன் -ஆட்சிக்(கு)
அகப்பட ஜீவனாய் ஆகிடும் நீரே
சுகப்படுவீர் ஆன்மனில் சேர்ந்து….(72)….10-10-2010
விண்ணத் தனையும் விழுந்து வணங்கிடும்
தென்னத் திசையோர் துதித்திடும் -அன்னத்(து)
அயனே (OR) அயன்நீர் மரீசி செயலாம் சிருஷ்டிக்
குயவன் களிமண் கரம்….(73)….10-10-2010
யாகம்நீர் யாகஅவிர் பாகம்நீர் பாகமுண்ணும்
தேகம்நீர் திவ்வியங்கள் தந்தருள்நீர் -மேகம்நீர்
தேர்ந்த பொருட்கள்நீர் தேர்ச்சிநீர் தேர்வும்நீர்
நேர்ந்ததுவாய் நின்றீர் நினைத்து….(74)….10-10-2010
வரஸ்துதியாய் வேண்டாது வாக்கில் பொருளில்
சுரஸ்துதியின் சீரால் சிலிர்த்து -சரஸ்வதி
ஆசை மணாளன் ஆர்வம் மிகவுற்று
பேசப் புகுந்தான் பதில்….(75)….10-10-2010
வேதம் வடித்ததால் ஆதிகவி ஆனவன்
போது கமலமெப் போதும்வாழ் -நாதனுரை
நான்கு முகத்தினால் நான்கு முகமாக
வான்குவிந்தோர் காதில் விருந்து….(76)….11-10-2010
வண்டி நுகத்தடியாய் வாய்த்தநீள் கைகளும்
அண்டர் பதவியும் ஆளுமையும் -கொண்டிருந்தும்
கூடியிருந்து இங்கு குறைவற்ற நீங்களென்
வீடடைந்தீர் வாழ்க வரவு….(77)….11-10-2010
காயும் முழுநிலவும் கண்சிமிட்டும் தாரகையும்
மேயும் பனித்திரையால் மங்குதலாய் -நீயுமுன்
கூட்டமும் கொண்டஇவ் வாட்டமேன் வஜ்ஜிரா
பாட்டன் எனக்குப் பகர்….(78)….11-10-2010
விருத்திரன் மாய வரைகள் சாய
நிறத்தினால் வானவில் நாண -கரத்திருந்த
வச்சிரம் வாடி வளைந்துமுனை தேய்ந்துவெறும்
குச்சியாய் ஆனதேன் கோன்….(79)….11-10-2010
மந்திரத்தால் கட்டுண்ட மாசுணமாய்க் கைப்பாசம்
தன்திறம் விட்டுத் தவழ்வதேன் -உன்தரப்பு காரணம் என்னவோ கார்முகில் காவலா
வாருணா கூறுவாய் விட்டு….(80)….11-10-2010
சுபாவமாய் கையிருக்கும், சத்ருவைக் கொல்லும்
அபார கதாயுதம் அற்ற -குபேரா
கிளையிழந்து கொம்பாய் கரதலம் கூனி
களையிழந்தீர் கூறும் கலி….(81)….11-10-2010
துள்ளிக் குதித்தவுணர் தொல்லை தகர்த்தவரைக்
கொல்லும் தண்டத்தை கேலிசெய்தல் -கொள்ளித்
தடியால் தரைதனில் கோடிடுதற்(கு) ஒத்த
படியாம் எமனேன் பயம்….(82)….11-10-2010
வீசுமொளி போனதால், தேசு குறைந்ததால்
கூசிடாது பார்க்க குளிர்ச்சியாய் -பூசிய
சீலையின் ஓவியமாய் சூரியர்காள் பன்னிருவர்
வேலையற்றுக் கொண்டதேன் வேர்ப்பு….(83)….11-10-2010
துள்ளும் நதிவெள்ளம் மெல்ல எதிர்திசையில்
செல்லத் தடையென்று சொல்லலாம் -கொல்லும்
வருத்தம்தான் என்ன? மருத்துக் களேழும்
சிறுத்ததேன் சீறாது சோர்ந்து….(84)….12-10-2010
ஹூங்காரம் செய்யும் உருத்திரர்காள், வார்சடை
தாங்காது தொய்வதேன் தண்மதியால் -ஏங்காணும்
விண்ணிருந்தும் வீரமற்று வையத்தைப் பார்க்கிறது
கண்ணிரெண்டும், ஏனிக் குனிவு….(85)….12-10-2010
பொதுவிதியை போக்கும் புதுவிதியைப் போலே
இதுவரை ஆண்ட இடத்தை -எதிரிகள்
உட்புகுந்து கொண்டனரோ, உங்களுயர் அம்பரம்
முட்புகுந்த(து) ஏனோ மொழி….(86)….12-10-2010
தோற்றுவிக்கும் என்னை துயருலகை சூழுங்கால்
தேற்றுவிக்கும் தாங்களேன் தேர்ந்தெடுத்தீர் -சாற்றிடுவீர்
உள்ளதை உள்ளபடி பிள்ளைகாள் போட்டுடைப்பீர்
தெள்ளத் தெளிவாகத் தான்….(87)….12-10-2010
அண்டிய தென்றலால் ஆடிடும் முண்டகம்போல்
கொண்டகண்கள் ஆயிரத்தால் அண்டர்கோன் -விண்டினன்
தேவ குருவிடம் தக்கபதில் தோலுரித்து
பூவன் பழமாய்ப் பெற….(88)….12-10-2010
இந்திரன்தன் ஆயிரம் கண்களைக் காட்டிலும்
தன்திறனாய் தர்மார்த்த தேசுற்ற -மந்திரன்
தேவ ப்ரஹஸ்பதி சேவித்துச் செப்பினார்
நாவன் அயன்முன் நடப்பு (OR) நிகழ்வு….(89)….12-10-2010
ஒவ்வோர் உயிரிடத்தும் ஊடுறுவும் வல்லோனே
எவ்வா(று) அறியா(து) அளப்பீர்நீர் ! -அவ்வாறே
தாங்களே சொன்னவண்ணம் நாங்கள் துயரடைந்தோம்
தீங்குளத் தோரால் தவித்து….(90)….12-10-2010
விண்ணுச்சி தோன்றும் விபரீத தூமகேது
தன்னிச்சைத் தீயவன் தாரகன் -முன்னுச்சி
உம்மைக் குளிரவைத்து உற்றவர கர்வத்தால்
பொம்மையாய் ஆனோம் பயந்து….(91)….12-10-2010
பாவியவன் ஊரில் பரிதா பமாய்க்கதிரோன்
வாவியுள்ள அல்லிமட்டும் வாழ்வதற்கு -தேவையான
வெய்யிலைத் தந்துவிட்டு வேர்க்க விறுவிறுக்க
கையினால் பொத்துகிறான் கண்….(92)….12-10-2019
பாராது பக்ஷங்கள் பாரபக் ஷத்தோடு
தாரா சுரனூரில் தொண்டாற்றும் -தாரகேசன்
தாரு வனமழித்த தாணு தலையெழுத்தால்
சேரும் கலைக்கில்லை ஊறு….(93)….13-10-2010
மாற்றானாம் தாரகன்தன் மாளிகைத் தோட்டத்தில்
நேற்றலர்ந்த பூவுக்கும் நோவின்றி -காற்றானான்
வேர்வைக்கு மட்டும் வளியாகி வீசுதலால்
பார்வைக்குக் கைவிசிறி பார்….(94)….13-10-2010
ஆறு ருதுக்களும் வேறு வழியின்றி
தாருகன் தோட்டத்தில் தொங்கிடும் -நூறுவகைப்
பூக்களைக் காத்துப் பராமரிப்பு செய்திடும்
ஆட்களாய் ஆயினர் அங்கு….(95)….13-10-2010
முத்தை பவழத்தைப் பொத்தி ஜலத்திற்குள்
நித்தம் அவைமுதிர நோன்பிருந்து -கத்தும்
கடலரசன் தாருகன் காலடியில் கெஞ்சி
அடபரிசாய் அந்தோ அளிப்பு….(96)….13-10-2010
வாசுகியும் தோழர்களும் வீசுமொளி ரத்தினத்தால்
நீசனவன் மாளிகையில் நள்ளிரவில் -தாசியென
தீபங்கள் தாங்கித் திரிகின்றார் தேவனே
பாபமென் செய்தோம் புகல்….(97)….13-10-2010
கற்பகத் தாருதரும் அற்புதங்கள் யாவையும்
அற்பனவன் ஆட்சி அருள்வேண்டி -நிற்பவனாம்
இந்திரனே தாரகன் இன்னல் தவிர்த்திட
தந்தருளி ஆனான் தொழும்பு….(98)….13-10-2010
காட்டிடும் அன்புக்குக் கட்டுப் படாதவன்
வாட்டு கிறான்மூ உலகத்தை -போட்டு
அடியாத மாடு படியாதாம் என்று
முடிவாகச் சொன்னான் முனி….(99)….14-10-2010
இந்திர லோகத்து சுந்தரிகள் வாஞ்சையாய்
வந்து தளிர்களுக்கு வேதனை -தந்திடாது
நேசமொடு கொய்திடும் நந்தவனம் தாரகனின்
நாசத்தால் நாணுது நைந்து….(100)….14-10-2010
மூச்சுவிடும் காற்றளவு வீச்சடக்கி, தம்கண்ணீர்
பூச்சொரிய தேவகுலப் பாவையர் -கூச்சமொடு
தாமரைக் கைகளால் தாரகன் தூங்கிட
சாமரம் வீசி சளைப்பு….(101)….14-10-2010
இரவிதன் தேரின் புரவிக் குளம்பு
உரசுமம் மேரு சிரசை -கருவியவன்
பேர்த்தெடுத்து மாளிகைப் பூங்காவில் குன்றுகளாய்ப்
பார்ப்பதவன் கேளிக்கைப் போக்கு….(102)….14-10-2010
அட்டதிக் கஜங்களின் கொட்டும் மதஜலம்
மட்டுமே கொண்டதால் மாகங்கை -குட்டையாம்
பொற்றா மரைப்பயிர் போகமவன் வாவியில்
குற்றப்பேர் மந்தா கினிக்கு….(103)….14-10-2010
அமானுஷ் யமாக அவன்வந்தால் போகும்
சமாச்சாரம் ஆகுமே சோகம் -விமானத்தில்
ஆதலால் தேவர்கள் பூதலம் சுற்றிடும்
காதலுக்கு வந்ததாம் கேடு….(104)….14-10-2010
தீயவன் மூலம் தருமவிர் பாகத்தை
தீயவன் தாரகன் தேவரெம்முன் -மாயமாய்
வேள்வியில் அக்கினிக்கு வாரிசாய் வந்துண்டு
தோல்விக்(கு) அளிப்பான் தபஸ்….(105)….14-10-2010
மிச்சைஸ்வர் யத்தோடு மந்தரம் சுற்றுங்கால்
இச்சையாய் இந்திரன் ஈட்டிய -உச்சைச்
ரவஸ்ஸை அபகரித்த ராட்ஷஸனால் காப்பு
கவஸம் இழந்தாற்போல் கோன்….(106)….14-10-2010
கபவாத பித்தம் கலந்திடத் தோன்றும்
அபவாத மாய்சன்னி பாதம் -உபவேதம்
தீராப் பிணியென்ற தொல்லை யிதற்கீடாம்
தாரா சுரன்செய்யும் தீங்கு….(107)….15-10-2010
வெகுவாக நம்பிய விஷ்ணுவின் ஆழி
புகவாகு இல்லாத பாறை -நிகர்மார்பில்
மோதியதால் உண்டான ஜோதியதால் ஆரமாய்
க்ராதகன் கொண்டான் கழுத்து….(OR)
பாதகன் கொண்டான் புனைந்து….(108)….15-10-2010
அயிரா வதமஞ்சும் அவ்வரக்கன் ஆனை
எயிறால், இமையாதோன் என்றும் -உயிராய்
வலம்வரும் புஷ்கரா வர்த்தக மஞ்சில்
ஜலம்தெறிக்க முட்டும் சிதைத்து….(109)….15-10-2010
கர்மத் தளையகற்றி கர்பப் பிணியறுக்க
தர்மம் தவதானம் தோன்றலாய் -மர்ம
பலமுடைய தாரகன் பாதகம் தீர
தளபதியை தேவர்க்குத் தா….(110)….15-10-2010
பற்றிச் சிறையில் பகைவனால் பூட்டிய
வெற்றித் திருமகளை விண்ணரசன் -பெற்றிடவோர்
ஆணைப் படைத்திடுவீர் சேனைத் தலைவராய்
வானை வலுப்படுத்து வீர்….(111)….15-10-2010
முனிவனது பேச்சு முடிந்தது கண்டு
கனிவுடன் மேலே கமலன் -தணிவுடன்
கூறியது மேகத்தின் கர்ஜனைக்குப் பின்வரும்
மாரியதை வெல்லும் மகிழ்வு….(112)….15-10-2010
நேருதல் நிச்சயம் நீங்கள் நினைப்பதென
ஆறுதல் சொன்னோன் அதுநிகழ -மாறுதலாய்
சேனைத் தலைவன் ஜனிக்கப் படைப்பது
தானல்ல என்றான் தாழ்ந்து….(OR)
நானல்ல என்றான் நகைத்து….(113)….15-10-2010
நட்ட மரமது நச்சுமர மாயினும்
வெட்டுதல் வைத்தோன் வழியன்று -கெட்டவன்
தாரகன் பெற்ற வரமளித்த நானவன்
தீரவழி செய்தல் தவறு….(114)….15-10-2010
மூவுலகைத் தீக்குள் முழுகவைக்கும் வேள்வியை
தீவிரமாய் செய்தனன் தாரகன் -தாவரம்
என்றதும் தந்தேன் தவத்தைத் தடுத்திட
அன்றியவன் நன்மைக்காய் அன்று….(115)….17-10-2010(விட்டுப் போன வெண்பா)
போராளி யாய்யுத்த பூமியில் பூரிக்கும்
தாரா சுரன்திகைக்கும் தோள்வலியன் -வேறாள்
தரணிமிசை உண்டோ, திருநீல கண்டன்
பரமசிவன் மூலம் பிறப்பு….(116)….16-10-2010
அறியாமைக்(கு) அப்பால் அறிவுக்(கு) அரணவ்
இறையொளியை ஆரறிவர் இங்கு -அரியோடு
அடநானும் அவ்வீசர் ஆழமுச்சி தேடித்
தொடயேகி அன்றடைந்தோம் தோற்பு….(117)….16-10-2010
காந்தம் இரும்பைக் கவருதலாய், கைலாச
சாந்தனை யோகத்தில் சார்ந்தனைஏ -காந்தனை
பார்வதியின் தோற்றப் பொலிவதால் ஈர்த்திருவர்
சேர்வதில்தான் தேவர்க்கு தீர்வு….(118)….16-10-2010
நாங்கள் வெளிப்படுத்தும் நல்லாக்க ஆற்றலை
தாங்கி வளர்க்கும் திறனுடையோர் -ஈங்கிருவர்
சம்புவதன் சக்தி சதியேற்க வல்லவள்
நம்புவது நான்படைப்பில் நீர்….(119)….16-10-2010
நெற்றி விழியோனின் நீலக் கழுத்தனின்
வெற்றிப் புதல்வனே வானமகளிர் -கற்றைக்
சிகைவிரித்துக் கொண்ட சிறையிருந்து மீட்டு
பகையழிக்கும் சேனை பொறுப்பு….(120)….17-10-2010
பகர்ந்த படைக்கும் பிரமன் மறைந்து
நகர்ந்தான் சுரர்களை நீங்கி -தகுந்த
உபாயம் கொடுத்த உறுதியில் சொர்க
அபாயம் அகன்றது அன்று….(121)….17-10-2010
சம்புவை ஈர்த்திடும் சாமர்த் தியமுற்ற
அம்புவில் மாறன் அதிசியத்தை -நம்பியகோன்
இந்திரன் நெஞ்சால் இருமடங்கு வேகத்தில்
வந்திடச் சொன்னான் விரைந்து….(122)….17-10-2010
ரதிவளையல் காயம் பதிவுசெய்த காயம்,
நதிவளைவாய் சேர்ந்திருக்கும் நங்கை -நுதல்வளைவாய்
மன்மதன் வில்லேந்தி மாம்பூ வசந்தனுடன்
விண்முதலோன் முன்பு வரவு….(123)….17-10-2010
சர்கம் இரண்டு சுபம்
—————————-
—————————————————————————
சர்கம்- மூன்று
——————
ஆரால் பயனோ அவரன்றி வேறாளைப்
பாரான் எஜமான் பழகிடினும் -நூறாறு
நானூறு கண்களால் நோக்கினான் மன்மதனை
வானூறும் நட்பை விடுத்து….(124)….18-10-2010
”அமரிங்கே” என்றன்பாய் ஆசனமும் தந்து
சமமரி யாதையை செய்ய -அமரர்கோன்,
புல்லரித்த புஷ்பபாணன் போற்றியெஜ மானரிடம்
சொல்லலுற்றான் சொந்தச் சரக்கு….(125)….18-10-2010
மூவுலகில் தாங்கள் முடிக்க நினைத்ததை
ஏவுகணை என்மூலம் எய்திடுவீர் -காவலனே
ஏனைய பேரிருக்க என்னை அழைத்தனையும்
ஆணை எனக்கு அருள்….(126)….18-10-2010
வானப் பதவி விரும்பித் தவமியற்றும்
ஈனப் பிறவியார் இன்றுரைப்பீர் -பாணம்
தொடுத்தயென் வில்லால் தடுத்தவனைக் காமப்
படுக்கையில் வீழ்த்துகிறேன் பார்….(127)….18-10-2010
பிறவிப் பிணிக்கஞ்சி பேரின்ப மோட்ச
வரவுக்(கு) உமைமறந்த வீணன் -கருவத்தை
நோக்க நுதலை நெறிக்கின்ற நங்கையர்
பார்க்க மறப்பான் பரம்….(or)
தாக்கத் தவிர்ப்பான் தவம்….(128)….18-10-2010
சுக்கிராச் சாரியார் சொன்னவுப தேசத்தால்
அக்கறையாய் தர்மார்த்தம் ஆழ்ந்தவனும் -உக்கிரமாய்
பொங்கும் புனல்கரையைப் பேர்த்தலாய் ஆசையை
அங்கனுப்பக் கொள்வான் அழிவு….(129)….19-10-2010
புத்தி புகுந்தவள் பத்தினியே ஆனாலும்
சித்த சபலத்தில் சேர்த்தவளை -அத்தனுன்மேல்
இச்சையுறச் செய்வேன் இழுத்தணைக்கச் செல்லுமவள்
அச்சமட நாணம் பயிர்ப்பு….(130)….19-10-2010
காமுகரே, குற்றத்தால் காலில் விழுந்தபின்னும்
தீமுகம் காட்டிய தேவதையார் -பூமுக
வாளியால் தேகத்தை வாட்டித் தளிர்படுக்கை
நாளுமவள் நாடவைப்பேன் நான்….(131)….19-10-2010
வச்சிரம் கண்கள் வளரட்டும் ஓய்வெடுத்து
இச்சரப் பூக்களை எய்திட -அச்சுறுத்தும்
உன்னெதிரிக் கூட்டம் உதடு துடித்துறுமும்
பெண்ணெதிர்க்க ஓடும் பயந்து….(132)….19-10-2010
பூவென்(று) அலட்சியமாய்ப் பாராய், எனதுகணைப்
பூவொன்றால் அப்பினாக பாணிக்கே -நோவென்ற
உள்ளக் குலைவை உதிர்ப்பேன் வசந்தனுடன்
சொல்லித் தெரிவதில்லை சூது….(133)….19-10-2010
மடித்து தொடையில் மிடுக்காய்ப் பதித்த
அடித்தா மரையை அகற்றி – வெடுக்கென
ஆசன பீடத்தை அங்கீ கரித்தூன்றி
பேசினான் மாறனைப் பார்த்து….(134)….19-10-2010
உச்சரித்தக் கீர்த்திகள் நிச்சயமே நண்பனே
அச்சுறுத்தல் நீங்கி அகமகிழ்ந்தேன் -வச்சிரத்தை
ஒத்தவனே, உன்படைதான் சித்தமகா யோகியையும்
தத்தளிக்க வைத்திடும் தைத்து….(135)….19-10-2010
பூமியை சேடன் பொறுத்தல் திறன்கண்டே
நேமியன் நாடினான் நீள்துயில் -பூமய
வில்லாளி நண்பா விறலில் எனையொத்த
வல்லான் உனக்கோர் வழக்கு….(OR)
வல்லானுன் வாளிக்கு வாய்ப்பு….(136)….19-10-2010
காளையார் மீது கணைவிட்(டு) அவர்தவச்
சோலையை சாய்ப்பதாய் சொன்னதற்கு -வேளைபார்
வந்தது மன்மதா நொந்திருக்கும் எங்களின்
அந்தரங்க ஆசி அதற்கு….(137)….20-10-2010
ஆவலாய் தேவர்கள் அவ்வீசன் சேய்சேனைக்
காவலாய் வாய்த்திடக் காத்துள்ளார் -ஏவுவாய்
ஓரம்பால் வேதங்கள் ஆரம்பம் ஆகிடும்
வேரின்பால் ஆசை விதைத்து….(138)….20-10-2010
காரியன் நான்முகன் காரணன் ஈசனின்
வீரியம் தாங்கும் வலுவுடையாள் -கூறினன்
பார்வதி என்றே புலனடக்கம் பெற்றவளால்
பார்அவதி உந்தன் பணிக்கு….(139)….20-10-2010
வெற்பரசன் தந்தை விடுத்ததோர் உத்திரவால்
சொற்ப சிசுருஷை செய்கின்றாள் -சிற்பமாய்
உச்சி சிகரத்தில் உள்ளாழ்ந்த ஈசர்க்கு
எச்சரிக்கை அப்ஸர ஏவு….(140)….20-10-2010
முப்புறம்மண் சூழ்ந்தும் முளைக்க விதையதற்கு
அப்புவின் தேவை அவசியம்போல் -ஒப்பறியா
பார்வதியின் தோற்றப் பொலிவுதவ முற்றுமென்றால்
நேருவதற்(கு) ஆரம்பம் நீ….(141)….21-10-2010
சிந்தையில் தோன்றியும் செய்ய முடியாத
அந்தவோர் காரியத்தை ஆக்குபவன் -விந்தையாம்
அச்சிவன் மீதுமலர் அம்பெய்தி கீர்த்தியின்
உச்சிக்குப் போவாய் உயர்ந்து….(142)….21-10-2010
கொல்வதில்லை ஆனாலும் வில்வதையால் ஆனந்தம்
கொள்வதனால் காமனுனைக் கூப்பிடுவர் -நல்விதமாய்
யாசிக்கும் எங்களுக்காய் யோசிக் காதுசெய்வாய்
பூசிக்கும் பார்மூன்றும் பார்….(143)….21-10-2010
நாடாது போயினும் நண்பன் வசந்தனுன்
னோடேதான் நிற்பனென நம்புகிறேன் -ஆடாத
மொட்டனைய அக்கினியை மூண்டு வளர்த்திட
கட்டளைக்காய் காக்குமோ காற்று….(144)….22-10-2010
அனங்கன் அதைக்கேட்(டு) இணங்கி சுரர்கள்
இனங்கோனின் ஆணையை ஏற்று -வணங்க
அயிரா வதமடக்கும் ஆஜானு கையை
தயவோடு வைத்தான் தலை….(145)….23-10-2010
பயந்த ரதிவசந்தன் பின்தொடர காமன்
உயர்ந்த இமயம் அமைந்த -நயனனுதல்
ஆண்டவன் ஆசிரமம் மாண்டாலும் வெற்றியை
வேண்டியவன் சென்றான் விரைந்து….(146)….23-10-2010
சிவத்தோடு சேர்ந்தங்கு சித்தம் ஒருமித்த
தவத்தோர் தரத்தை தகர்க்க -அவித்தைக்(கு)
இசைந்த களத்தை இயற்றுவோன் ஆனான்
வசந்த ருதுவாய் வனத்து….(147)….23-10-2010
மாற்றான் மனைவிரும்பும் மூடனால் பத்தினி
ஆற்றாமை கொள்ளும் அவலமாய் -மாற்றத்தால்
விண்முகம் பானு வடக்கேக தென்திசை
தன்முகம் கொண்டாள் துயர்வு….(148)….23-10-2010
தளிர்பெண் சிலம்புத் திருவடி பட்டு
துளிர்க்கும் அசோகமரம் திடுமென்(று) -அளித்த
வசந்தத்தால் தன்னியல்பை விட்டு மலர்ந்து
இசைந்ததாம் பூக்கள் இறைத்து….(149)….24-10-2010
கொய்தமாம் பூவால் கணைக்கு சிறகமைத்து
செய்திடச்சில் வண்டுகள் சென்றதை -மொய்த்ததைப்
பார்க்கையில் மன்மதன் பேரையப் பாணத்தில்
சேர்க்க அமர்ந்ததாய் சாக்கு….(150)….24-10-2010
கனகமாய்க் கொன்றை குவிந்தும் ரசிகர்
மணமற்ற தாலே மறுப்பர் -குணமுற்றும்
கொண்டவனை நான்முகன் கொள்வதில்லை தன்படைப்பில்
கண்டனம்போல் காளிதாசன் கூற்று….(151)….24-10-2010
வனமென்ற நங்கை வசந்தனுடன் சேர்ந்த
கணத்தில் பலாசக் கிளையில் -மினுமினுத்த
கூன்பிறை மொட்டுக்கள் கீறும் நகமாக
காண்பது காளிதாசன் கண்….(152)….24-10-2010
மஞ்சாடி பூக்களவள் செஞ்சாந்து, சுற்றிவரும்
அஞ்சாத வண்டுகள் ஆங்கேபொட்(டு) -அஞ்சனம்
மாந்தளிர் வாயதரம் மேவிய செந்நிறத்தால்
காய்ந்த மதுஸ்ரீ கதிர்….(153)….24-10-2010
பருவருது கண்டு முரளமர பூக்கள்
விரவுமது கண்ணிலே வீழ்ந்தும்-திரளும்
இலையுதிர் காற்றுக் கெதிராக ஓடும்
கலைமான்கள் கொள்ளும் களிப்பு….(154)….25-10-2010
தீந்தமிழ்க்(கு) ஈடாக ஆண்குயில் கூவுதல்
மாந்தளிர் உண்டதால் மட்டுமன்று -தான்திமிர்
பூரிப்பும் கர்வமும் பெற்றவளை மாற்றிட
கோரிக்கை காமன் குரல்….(155)….25-10-2010
குளிர்பனி சென்றதால் கிம்புருடப் பெண்கள்
தளிரிதழ் தூயவெண் தேகம் -ஒளிர
நுதற்பொட்டில் கன்னக் கதுப்பு வரியில்
வெதுவெதுப்பாய் வெய்யிலின் வேர்வு….(156)….26-10-2010
அகால வசந்தத்தால் அவ்வனம் உற்ற
தகாத வனப்பால் திகைத்து -எகாலமும்
உண்மையில் வாழ்வோர் உறுதி குலைந்திடும்
தன்மையை மாற்றத் தவிப்பு….(157)….26-10-2010
நாணேற் றியதனுசு நட்புரதி சேர்க்கையில்
தானேற்ற காரியத்தைத் தீர்த்திட -கானேகி
நாடிட மன்மதன் ஜோடிகள் காதலாய்க்
கூடினர் இன்பம் கொழித்து….(158)….26-10-2010
ஆண்வண்டு காதலியோ(டு) அண்டா மலரமர்ந்து
தேனுண்டு சொக்கிட தேடிவந்த -மானொன்று
தீண்டியதால் கண்மூடி தாமதிக்கும் பெண்மானை
சீண்டியதாம் கொம்பால் சொரிந்து….(159)….26-10-2010
துதிக்கையால் தாமரைத் தேன்கலந்த நீரை
மதக்களிறுக்(கு) ஈந்து மடப்பிடி -குதிக்குமாம்
சாதகமும் தானுண்ட செங்கமலப் பூங்குருத்தை
பாதியாக்கி பத்தினிக்கு பங்கு….(160)….26-10-2010
காட்டுமலர் கள்ளுண்டு கண்சுழல கிம்புருட
வீட்டுமனை பாடுகையில் வேர்த்ததனால் -தீட்டிய
பூச்சழிய கேள்வனவன் பாட்டுக்(கு) இடையிடையே
கூர்ச்செறிந்து முத்தமிட்டான் காத்து….(161)….26-10-2010
கொத்துமலர் கொங்கை, கொடியிடை, கொங்குதளிர்
முத்தமிடும் வாயிதழ் மங்கையவள் -சுத்தும்
கரமாம் கிளையால் மரக்கா தலர்க்கு
அறமாய் அணைப்பு அளிப்பு….(162)….26-10-2010
அங்குலவும் அப்சர சங்கீதம் கேட்டாலும்
சங்கரர் யோகத்தை சார்ந்திருந்தார் -தங்களது
தாவும் மனமதை தடுத்தாண்டு கொன்றவர்மேல்
ஏவும் கணைகள்தான் ஏது….(163)….26-10-2010
கொடிமனை வாசலில் கோலூன்றி நிற்கும்
விடையன் விரலைவாய் வைத்து -அடையாள
முத்திரை காட்டி முனிவோரை எச்சரித்தான்
நித்திரையை நீக்கும் நினைப்பு….(164)….26-10-2010
அசையா மரங்கள் அசலனமாய் வண்டு
பசையிட்ட வாயாய் பறவை -விசையுறா
ஊர்வனவாய், அவ்வனம் ஏறவனின் ஆணையால்
ஓர்வரைவாய் நின்றது ஓய்ந்து….(165)….26-10-2010
சுக்கிரன் வாழ்கின்ற திக்கினில் செல்வதால்
விக்கினம் என்று விலக்கலாய் -முக்கணன்
புன்னை வனத்துள் புகுந்தனன் நந்தியின்
கண்ணை அனங்கன் கடந்து….(OR)
கண்ணுக்(கு) அனங்கன் குனிந்து….(166)….26-10-2010
காலனைக் காணாது காமன் வரிப்புலித்
தோலனை தேவதாரு தண்டடியில் -கோலமாய்
வென்று புலனடக்கி வீற்றமுக் கண்ணனை
சென்று நெருங்கினன் சாவு….(167)….27-10-2010
வேராய் விறைத்து விருட்சமாய் நீண்டுயர்ந்து
நேராய் அமர்ந்தார் நமச்சிவாயம் -வீரா
சனத்தில், விழுதாய் சிவந்தயிரு கைகள்
பிணைக்கமடி அல்லிப் பிறப்பு….(168)….27-10-2010
நாகத்தால் கட்டிய நீள்முடியும், நஞ்சுண்ட
தாகத்தால் காரொத்த தொண்டையால் (OR)
தாகத்தால் கண்டத்து தேஜசது -தேகமான்
தோலைக் கருப்பாக்க தோன்றினன் ருத்திராக்ஷ
மாலையை காதில் முடிந்து….(169)….27-10-2010
நெறியா புருவம் நகரா இமைகள்
புரியாதோர் அஞ்சிடும் பார்வை -சரிவாக
தேசொளி மூவிழியால் நாசி நுனியினை
ஈசனார் நோக்கு இருப்பு….(170)….27-10-2010
மின்னலிடி இல்லாத மேகமாய், பொங்கலை
இன்னதென்(று) அறியாத தண்ணீராய் -விண்ணென
காற்றற்று நிற்கும் குத்து விளக்காயுள்
காற்றடக்கி காட்சி கொடுப்பு….(171)….27-10-2010
முண்டக நூலினை மிஞ்சிடும் மென்மையும்
கண்டுமதி மங்கும் கிளரொளியும் -மண்டையின்
உச்சிக்கண் தோன்றும் ஒளிக்குவமை தந்தமர்ந்தான்
சச்சிதா னந்த சிவன்….(172)….27-10-2010
ஒன்பது வாயிற்கண் ஓடாது யோகத்தால்
தன்பதுமை நெஞ்சை தன்னகத்துக் -கண்புதைத்து
ஆன்றோர் உணர்ந்த அழிவற்ற ஆன்மனில்
தாந்தோன்றி தன்னுள் திளைப்பு….(173)….27-10-2010
எண்ணத்தால் கூட எதிர்க்க இயலாமுக்
கண்ணத்தன் கோலத்தால் காமனஞ்சி -என்னத்தை
செய்வதென்று சோர்வுற, சொல்லாமல் வில்லம்பு
மெய்வசத்தை நீங்கி மணல்….(174)….27-10-2010
உற்சாகம் குன்றி உருக்குலைந்த காமனுக்கு
நற்சேதி கூறலாய் நேர்ந்தது -தற்செயலாய்
பொற்சிலை பார்வதி பாங்கியிரு பெண்தொடர
சிற்சபையில் வைத்தாள் சிலம்பு….(175)….28-10-2010
ரத்தினப் பூஅசோகம் முத்தாக சிந்துவாரம்
பத்தரை மாத்துப்பொன் கர்ணிகாரம் -அத்தனை
போதும் அணியிருந்த போதும் வசந்தத்தின்
போதணிந்தாள் பார்வதிஅப் போது….(OR)
போதணிதல் பார்வதியின் போது….(176)….28-10-2010
மலைப்பூங் கொத்தால் மளுக்கென்று சாயும்
தளிர்க்கொடி போலத் துவண்ட -மலைப்பெண்
செங்கதிர் வண்ணத்தில் சேலையில் போந்துகனக்
கொங்கையாள் ஆனாள் கொடி….(177)….28-10-2010
மோகமவன் நாணுக்கு மாற்றாய் மகிழம்பூ
நாகமென மாலையை நுண்ணிடையில் -மேகலையாய்
பத்திரமாய் வைத்தனன், பார்வதி சாயுமதை
தத்தளித்தால் தாங்கித் தடுத்து….(178)….28-10-2010
வாசிவாசி என்றென்றும் நாசி சுவாசிக்கும்
வாசம் முகர்ந்திட வண்டுவந்து -மூச
இதழ்கனியைச் சுற்றி, இளங்கமல மொட்டால்
அதைவிரட்டும் பார்வதி அங்கு….(179)….28-10-2010
மாசிலா அங்கங்கள் மன்மதன் பத்தினியே
கூசுவாள் வெட்கி குனிந்துதலை -ஈசன்
தவதனுசை வெல்ல இவள்மனசே வாளி
சவமணலில் காமன் செருப்பு….(180)….28-10-2010
பதியாகப் போகின்ற பாதியின் வாசல்
சதியாய்ப் பிரிந்தவள் சேர்ந்து -மிதித்தாள் (OR) விதியால்
உவப்புடன் தன்னுள் சிவபிரான் ஆன்ம
தவப்பலன் கண்ட தினம்….(182)….29-10-2010
வாசி அடக்கிய ஈசனார் பாரத்தால்
காசினியை ஆயிரம் கைத்தலையால் -தூசென
தாங்கிடும் சேடன் தவித்திட அன்புசிவம்
ஓங்கு தவம்கலைத்தார் ஓம்….(183)….29-10-2010
பணிவிடை செய்துவந்த பார்வதியைப் பற்றி
பனிவிடை ஈசரிடம் போற்ற -கனிவாய்
புருவத்தைத் தூக்க புரிந்துகொண்ட நந்தி
வரவேற்றான் கன்றாய் வளைந்து….(OR)
வரவேற்றான் வாசல் விரித்து….(184)….29-10-2010
ஆர்வமுடன் அங்குற்ற பார்வதியின் தோழிகள்
தேர்வுசெய்த பூக்கள் தொகுதியை -நீர்விளங்கும்
வார்சடையோன் பாதத்தில் வைத்து வணங்கியபின்
கார்சிதைவாய் தூவிக் களிப்பு….(185)….29-10-2010
கூந்தலில் சூடிய கோங்குமலர் காதணி
மாந்தளிர் மண்ணில் மயங்கிவிழ -பாந்தமாய்
உச்சந் தலைதரையில் உற்றிட பார்வதி
அச்சிவன் பாதம் அடைவு (OR) அணைப்பு….(186)….29-10-2010
உன்னையன்றி வேறோர் பெண்ணை மனைவியாய்
எண்ணாத கேள்வனை ஏற்றிடுவாய் -திண்ணமாய்
மெய்யதைச் சொன்னான் மகாதேவன், மூத்தோர்கள்
பொய்யுரைப் பாரோ புகல்….(187)….30-10-2010
மூளும்தீ வாயில் முழுகப்போம் விட்டிலாய்
வேளவன் பார்வதி வந்ததால் -தோளின்வில்
நாணை வருடி நமச்சிவாயர் நெஞ்சென்ற
தூணை இலக்காய்த் துணிபு….(188)….30-10-2010
ஆகாச கங்கையில் ஆதவன் கைகளால்
வேகா(து) உலர்த்திய வாரிசத்தின் -யோகீசர்
சூடும் மணிச்சரத்தை செய்யகை பார்வதிதென்
நாடுடையோன் முன்வைத்து நிற்பு….(189)….30-10-2010
நிச்சயமாய் அன்பர் நிவேதனம் ஏற்றிடும்
அச்சிவன் மாலையை ஆகம்கொள் -அச்சமயம்
சம்மோ ஹனஅம்பை தம்வா கனவில்லுக்(கு)
அம்மால் அனங்கன் அளிப்பு….(190)….30-10-2010
சந்திரன் தோன்றிட சற்றே கலக்கமுற்று
வெண்திரை கொந்தளிக்கும் வாரிதியாய் -தன்திரம்
கொஞ்சம் கலைய ,கனியிதழ் பார்வதியை
நஞ்சுண்டோன் மூவிழியால் நோக்கு….(191)….30-10-2010
கேசரங்கள் கொண்ட கதம்பமொத்த அங்கங்கள்
ஆசையுடன் கூர்ச்செரிந்து ஆர்ப்பரிக்க -நேசமுடன்
ஓர விழியால், ஒருபக்கம் சாய்ந்தவண்ணம்
பூரணனைப் பார்வதி பார்ப்பு….(192)….30-10-2010
புலனடக்கம் செய்வதில் பேர்போன ஈசன்
நிலநடுக்க மாய்தன் நிலைக்குள் -தலையெடுத்த
போக்கைத் தகர்த்தெறிந்து தாக்கம் தனையறிய
நோக்கினார் நாற்திசையும் நன்கு….(193)….31-10-2010
வாமக்கால் தோய்ந்திட வட்டத் திகிரியாய்
காமன் வளைத்துவில்லை கண்வரை -ஆமளவு
நான்றிட தோளிரண்டும் நாணிழுத்துக் கால்வலதை
ஊன்றிடப் பார்த்தனன் உற்று….(or)
வாமக்கால் தோய்ந்திட வட்டத் திகிரியாய்
காமன் வளைத்துவில்லை, கண்வரை -ஆமளவு
நாணிழுத்துக் கால்வலதை ஊனிட தாருக
கானழித்தோன் கண்ணில் கனல்….(194)….31-10-2010
அகத்துற்ற உக்கிரம் அச்சமுறும் வண்ணம்
முகத்தில் புருவ முறிப்பாய் -விதிர்த்திட
நெற்றி விழிதன்னில் நீண்ட ஒளிபிறப்(பு)
உற்று வளர்ந்ததாம் ஊழ் (OR) ஓம்….(195)….31-10-2010
அய்யனே கோபம் அடக்குங்கள் என்றமரர்
குய்யோ முறையோ குரலொலி -உய்யும்முன்
சீறும் சிவன்கண் சுடரொளி சூழ்ந்திட
மாறன் பிடிசாம்பல் மண்….(196)….31-10-2010
என்ன நடந்ததோ என்றறியா விட்டாலும்
இன்னலென்றே நெஞ்சு இறைந்திட -தன்னவன்
சாவை அறியா சதிரதி மூர்ச்சையால்
பூவெனச் சாய்ந்தாள் புறத்து (OR) புவி….(197)….31-10-2010
இடிவிழ இற்று ஒடியும் மரமாய்
இடபர் தவத்திற்க்(கு) இடராய் -விடிந்த
அனங்கனை சாய்த்து அணங்கினை நீங்கி
கணங்களுடன் சென்றார் கலைந்து….(198)….31-10-2010
தந்தை விருப்பமும் தான்சிவன் மேல்கொண்ட
விந்தையாம் காதலும் வீணாக -நொந்தவள்
துக்கிரித் தோழியர்முன் தோற்றதால் பார்வதி
வெக்கமுடன் ஏகினாள் வீடு….(199)….31-10-2010
சர்கம் மூன்று சுபம்
——————————————————————————————–
சர்கம் நான்கு
——————–
ஆங்கு மயக்கத்தில் ஆழ்ந்த அமைதிக்குத்
தாங்கொணாத் துன்பம் தெளித்திட -தீங்காம்
விதியெழுப்பிப் ‘பெண்ணே விதவைநீ’ என்று
ரதியறியச் செய்வு ரசித்து….(200)….1-11-2010
மயக்கம் தெளிந்து மருண்ட விழியால்
தயக்கமாய்க் காமனைத் தேடி -இயற்கையை
எய்து வசந்தமாய் செய்தோன் இறந்தியற்கை
எய்தியது காணாள் எழுந்து….(201)….1-11-2010
சாதலால் போனாயா ? சாதா ரணமாயா ?
காதலா ஆனதேன் காணாமல் -நாதனைத்
தேம்பி அழுதபடித் தேடியவள் கண்டனள்
சாம்பலுரு விலோர் ஜடம்….(202)….2-11-2010
அழுது தரையில் விழுந்து புரண்டு
புழுதி உடலில் படிய -விழுதாய்
குவித்தயிருள் கூந்தல் கலைந்திடக் கானும்
தவித்ததாம் தானும் துணைக்கு….(203)….2-11-2010
அழகுக்(கு) உவமையாம் அன்பரும் மேனி
கழுகுக்கும் ஊணாகா கோலப் -புழுதியைக்
கண்டும்நான் துண்டாகா பிண்டமாய்ப் போனேனே
பெண்டிர்மனம் பாறை போல்….(204)….2-11-2010
அணையுற்ற வெள்ளம் அதுவுடைய தன்னில்
பிணையுற்ற பூவைப் பிரியும் -எனைவிட்டு
எங்குநீர் போனீர் எதனால் உடைந்தின்று
முங்கியது காதல் மதகு….(205)….2-11-2010
என்மனம் கோணா எதையும்நீ செய்ததில்லை
நின்மனப் போக்கில் நடந்தவள்நான் -மன்மதா
வ்யாஜ்ஜியம் அற்றுரதி வாடிப் புலம்பநீ
பூஜ்ஜியம் ஆனதெங்கு போய்….(206)….2-11-2010
முன்னை எனையழைக்க மாற்றுப் பெயர்கூற
கண்ணை மகரந்தம் கூசிட -உன்னை
மேகலையால் கட்டிமலர் முண்டகத்தால் மொத்தியது
ஆகலையால் அற்றதோ அன்பு….(207)….2-11-2010
ரதிநீ மனதில் ரமிக்கிறாய் என்று
பதிநீ புகன்றது பொய்யே -அதுவே
நிஜமானால் நிற்பேனா நெற்குதிராய் அந்தோ
எஜமான்தன் அஸ்திக்(கு) எதிர்….(208)….2-11-2010
மறுவுலகு ஏகிடும் மன்மதா உந்தன்
அருகிருக்க நானும் அடைவேன் -வெறுவுலகு
ஆதலால் பூதலம் ஆனதுன் சாதலால்
காதலுன் கைரேகைக் கோடு….(209)….2-11-2010
போதிரவு போர்த்திடும் போதிலே காதலியை
மோதிடும் மேக முழக்கத்தால் -காதலன்
காத்துக் கிடக்குமிடம் கூட்டிக் கலங்காது
சேர்த்துவிட யாரினி சொல்….(210)….2-11-2010
கெண்டை விழிசிவந்து வண்டாய் சுழன்றிட
விண்டுரைக்கும் பேச்சில் விரகமுற -பெண்டிர்க்கு
கள்ளால் வரும்மதம் காமன்நீ இன்றி
கொள்ளாது போகும் களிப்பு….(OR)
பொல்லா குடிகாரன் பேச்சு….(211)….2-11-2010
அங்கம் எரித்ததனால் ஆனாய் சரித்திரமாய்
தங்கும் மதிவிண் தரித்திரனாய்த் -தொங்குகிறான்
துக்கம் அனுஷ்டித்த தேய்பிறைதன் தன்மையை
தக்கவைத்துக் கொண்டான் தவித்து….(OR)
வெக்கமுடன் விட்டான் வளர்ந்து….(212)….2-11-2010
இச்சையுடன் உண்ண இனிதாக ஆண்குயிலை
உச்ச சுரத்தில் உருகவைக்கும் -பச்சை
சிவப்புநிற மாம்பூவை சாகஸ அம்பாய்
உவப்பரினி யாரிங்(கு) உரை….(213)….2-11-2010
அனங்கனுன்வில் நாணில் அமர்ந்திடும் வண்டு
இனங்களின் ரீங்காரம் இன்று -சிணுங்கலாய்
மாறித், துயரத்தில் ஊறிய என்னையும்
மீறிப் புலம்புதென் முன்….(214)….3-11-2010
பயிலா மலேயே ஒயிலாகக் கூவும்
குயிலாளைக் காதல் கலவி -செயலாளாய்
பட்டமளிப் பாய்நீ பழையசுகு மாறனாய்
தொட்டணைத்துத் தீர்ப்பாய் துயர்….(215)….3-11-2010
போலியாக வெகுண்டயென் காலைநீ கவ்வியது
ஆலிங்க னித்ததுபின் ஆவிநடுங்க -காளிங்க
நர்த்தனமாய் கண்ணாநீ நாகமென்மேல் ஆடியது
அர்த்தமற்று போச்சே அனைத்து….(216)….3-11-2010ம்
வசந்தருது தந்த உசந்தமலர் கொண்டு
அசந்திடச் செய்த அழகு -கசந்ததே
பெண்ணாளும் வித்தையில் பேராண்மை கொண்டவனே
கண்ணாளா நீயின்றி காண்….(217)….3-11-2010
பஞ்சான கைகளால் பாதத்தில் நீயெனக்கு
விண்சார்ந்த தேவர்க்காய் விட்டகன்று -செஞ்சாந்து
இட்டபோது சென்றாயே ஈவிரக்கம் அற்றோர்க்காய்
தொட்டகுறை தீரவந்து தீட்டு….(218)….6-11-2010
ஊர்வசிகள் உன்னழகால் உன்மத்தம் கொண்டுன்னை
பார்வசியம் செய்வர் பதுங்கியிரு -பார்மிசையில்
அக்கினிக்(கு) ஆட்பட்(டு) அனங்கனுன் தோள்சாய
புக்கிடுவேன் சொர்க புரிக்கு….(219)….6-11-2010
பாரிந்த பாவிரதி பஞ்சணையான் போனபின்பும்
பாரிருந்தாள் என்ற பரிகாசம் -வேரூன்ற
கூசுதே அங்கங்கள், கூடநான் வந்திடுவேன்
தீசிதை தானிதற்கு தீர்வு….(220)….9-11-2010
அங்கம் இருக்குமே ஆவி பிரிந்தாலும்
இங்கிரெண்டும் இல்லையே, இவ்வுலகில் -எங்கனம்
செய்வேன் இறுதியணி செத்த உடலுக்கு
உய்வேன் உடன்கட்டை உற்று….(221)….9-11-2010
நாணிழந்த வில்மடியில் நாணிக் கிடந்திருக்க
கூனடைந்த அம்பின் குறைநிமிர்த்தி -நீநினது
நண்பன் வசந்தனுடன் வம்படிக்கும் போதென்னை
என்புறுகப் பார்ப்பாய் எழு….(222)….9-11-2010
மனதுக்(கு) இனியோன், மலர்வில்லை செய்து
நினது கரமளிக்கும் நண்பன் -சினந்த
விழியால் எரிந்து, வசந்தனும் சாம்பல்
அழிவை அடைந்தானோ அன்று….(OR) ஆள்….(223)….9-11-2010
கொஞ்சு மொழிரதியாள் கேவல் புலம்பலது
நஞ்சு கணையை நிகர்த்தெழுந்து -நெஞ்சை
துளைக்க வசந்தன் துயருற்றோள் முன்னே
முளைத்தனன் ஆறுதல் மொண்டு….(224)….9-11-2010
மதகுடைந்த வெள்ளமாய் மங்கையவள் நெஞ்சக்
கதவுடைந்து கொட்டியது கண்ணீர் -இதுவசந்தன்
பக்கம் இருக்கையில் உக்கிரம் ஆனது
துக்கதிற்(கு) ஏதடைக்கும் தாழ்….(225)….10-11-2010
சுராரிழுத்துச் சென்ற சகாபார் வசந்தா
புறாகழுத்துச் சாம்பல் பொடியாய் -தராதலத்தில்
சிந்திக் கிடப்பதை சீறும் வளியெடுத்து
எண்திசையில் அஸ்தி இறைப்பு….(226)….10-11-2010
ஆவலுடன் உன்னருமை சேவகன் காத்துள்ளான்
தாவசந்தன் காண தரிசனம் -பூவுலகில்
அன்புக்(கு) அணங்கினும் ஆதரவு ஆருயிர்
நண்பன்தான் நன்கறிவாய் நீ….(227)….10-11-2010
தாமரைநூல் நாணிழுத்து பூமருவும் அம்பேற்றி
நீமரமாய் வில்லேந்தி நிற்கையில் -சாமரமாய்
வீசும் வசந்தனன்றோ வெற்றிக்(கு) உறுதுணை
நேசன் அவன்பொருட்டு நில்….(OR)
நீசாம்பல் விட்டு நிமிர்….(228)….10-11-2010
வாயு அணைத்த விளக்கிருந்த தீபத்தின்
தேயுவாய் தோழன் தொலைந்தனனே -காயும்
திரியாய்த் திகழ்ந்து தகிக்கின்ற என்னை
பரிவாய் வசந்தனே பார்….(229)….10-11-2010
ஆதிவிதி அன்று அனங்கனைக் கொன்றது
பாதிதான் சோதரா மீதிநான் -மோதிடும்
ஆனை முறித்து அடிமரமே சாயஅது
பூணும் கொடிபடரும் புல்….(OR)
பூணும் கொடிக்கேது போக்கு….(230)….10-11-2010
உடனே எனக்கு உறவினர்கள் செய்யும்
கடனாமிக் காரியம்கை கூட -சுடலை
நெருப்பை அளித்து பொறுப்பாய் கணவன்
இருப்பில் இவளை இடு….(231)….10-11-2010
விண்ணில் நிலவு விரையுமே சந்திரன்பின்
மின்னல் மறையுமே மேகத்துடன் -எண்ணும்
அறிவற்ற பெண்பால்தன் ஆண்பாலை நாட
நெறியற்று நின்றேனே நான்….(232)….11-11-2010
சதாசிவன் கண்ணால் உதாசீனம் ஆன
கதாபுருஷன் சாம்பல் குளித்து -இதோநான்
உதாரமாய்த் தீயில் நிதானமாய் சாய்வேன்
அதானென் தளிர்பாய் அணைப்பு….(233)….11-11-2010
நெஞ்சனும் நானும் நோகா(து) உறங்கிட
பஞ்செனப் பூக்களால் பாய்விரித்து -மஞ்சத்தை
வண்ணமாய் செய்த வசந்தனே இன்றெனக்கு
திண்ணமாய்த் தீப்படுக்கை தா….(234)….11-11-2010
நானின்றி ஓர்கணமும் வீணென்பார் வில்லாளி
நீநன்(கு) அறிந்ததே நாணமேன்(நல்லதுகேள்)-நானின்று
தீநின்ற போதுடனே தென்றலால் தூர்த்ததனை
வான்நின்ற வாறு வளர்….(235)….11-11-2010
வெற்பனைய நட்பே வசந்தா இருவர்க்கும்
தர்பணமாய் தண்ணீர் தருவதற்கு -முற்படுவாய்
மாறனதை ஏந்தி மறுவுலகில் நான்வந்து
சேரவுண்பான் பங்கிடாது சேர்ந்து….(236)….11-11-2010
காமரு மாம்பூவின் கொத்தினைக் கட்டாயம்
காமனின் ஆன்மா களிப்புற -ஈமச்
சடங்கில் மறவாது சேர்ப்பாய் வசந்தா
மடந்தை ரதியாள் மனு….(237)….11-11-2010
காய்ந்த குளத்துமீன் கண்ணீர் துடைத்தது
மாய்ந்திடாது காக்கும் முதல்மழையாய் -ஓய்ந்துரதி
காயம் உகுத்திடக் காத்திருந்த போதுஆ
காயம் பொழிந்ததோர் கூற்று….(238)….11-11-2010
விதவையென்(று) எண்ணி சிதையில் புகாதே
மதனன் மலர்ந்தெழுவான் மீண்டும் -இதுவுறுதி
அன்பே சிவத்தால் அவனழிந்த காரணத்தை
உன்பால் உரைப்பேன்கேள் உற்று….(OR)
நின்பால் உரைத்திடுவேன் நான்….(239)….12-10-2010
நின்படுக்கை நாயகன் தன்துடுக்கால் நான்முகன்
கண்துடைப்பாய் அம்பெய்து கோதிழைக்க -தன்படைப்பில்
தாபமுற்ற கோபத்தால், தீக்கண்ணால் சாம்பலாக
சாபமுற்று ஆனான் சகி (0R) சவம்….(240)….12-10-2010
தருமவேள் வேண்ட திசைமுகன் பெய்தான்
வரமழையாய் சாப விமோசனம் (OR) மாற்று வழியை-பருவத
புத்திரி ஈசனுக்கு பத்தினியாய் ஆகையில்
புத்துயிராய் காமன் பிறப்பு….(241)….12-10-2010
கோடையில் அம்மணத்தை கொண்டநதி மாரிவர
ஜாடையில் மாறும் சமுத்திரமாய் -பாடொழிந்து
மாறனுடல் கொண்டுன்னை சேரும் வரைசாம்பல்
நீறிதனைக் காப்பாய் நிதம்….(or)
நீறுன் மசக்கை நினைப்பு….(242)….13-10-2010
தேவதையின் வாக்கால் தணிந்து அனுமரண
தேவைதனை கைவிட்டாள் தேவிரதி -பூவதையோன்
நண்பன் வசந்தனும் நம்பிஅச ரீரியை
தென்பளித்தான் தேறுதல் தந்து….(243)….12-10-2010
சாபம் முடிக்கும் சிவபார் வதிமணமாம்
தீபவொளிக்(கு) ஏங்கினாள் தேவிரதி -சோபை
அறவே இழந்து வரவாம் பகலில்
இரவெதிர் பார்க்குமாம் இந்து….(OR)
இரவை எதிர்பார்க்கும் இந்து….(244)….12-10-2010
சர்கம் நான்கு சுபம்
————————–
——————————————————————————————-
சர்கம் ஐந்து
—————–
தன்முன்னெ காமன் தவிடுபொடி சாம்பலாய்
கண்மூன்று கொண்டோரால் காட்சியுற -தன்பெண்மை
தோற்றதாய் பார்வதிக்கு தோன்றமகா தேவனவன்
தோற்றதால் பார்வதி தூற்றினாள் ஈசனவன்
போற்றாத அழகை பழித்து….(OR)
போற்றாத அழகை பழிப்பு….(245)….12-10-2010
அன்புச்சிவன் பாலில் அழகுப் பழம்நழுவி
பெண்பிறப்பு பேறாய் பயனுற -முன்பெவரும்
காணாத் தவம்புரிந்து காண்போன் கரம்பிடிக்க
மேனாள் குமாரி முடிவு….(246)….13-10-2010
பவச்சுவை நீங்க பெரியோர் புரியும்
தவச்சுமை தாங்காய் தளிரே -அவத்தையேன்
தானாய் வருவான் தகப்பன் சுவாமியவன்
மேனாள் உரைத்தாள் மகட்கு….(247)….13-11-2010
பலனளிக்க வீட்டில் பலதெய்வம் கொண்டும்
தலையெழுத்தாய் ஏற்கும் தவமேன் -மலைமகளே
வாகை மலர்தாங்கும் வண்டதன் மேலமர்ந்தால்
தோகை மயிலமர்ந்தால் தத்து….(248)….13-11-2010
பள்ளத்தில் பாய்ந்திடும் வெள்ளமும், நிச்சயித்த
உள்ளத்(து) உறுதியும் ஓயுமோ -மெள்ளத்தன்
பெண்மனதை மாற்ற பெருமுயற்சி செய்தஅன்னை
தன்மனதில் ஏற்றனள் தோற்பு….(OR)
பின்முடிவில் தோற்றாள் பணிந்து….(249)….14-11-2020
விசுவாச தோழியின் வாயிலாய், அந்த
பசுவீசர் பாகம் பெறக்கான் -மிசைவாசம்
ஆண்டுபல ஆயினும் ஆரா தவம்செய்ய
வேண்டினள் தந்தையின் வாழ்த்து….(250)….14-11-2010
குன்றெனக் கொள்கையில் நின்றிடும் பார்வதியை
வென்றிட வெற்பரசன் வாழ்த்திட -சென்றடைந்தாள்
பின்னால் அவள்பெயரைப் பூண்ட சிகரத்தை
வண்ண மயில்சூழ்ந்த வாறு….(251)….14-11-2010
இட்டிழைத்த சந்தனத்தைப் பட்டழித்து பொன்னாய்கண்
கொட்டுமணி முத்தைக் களைந்தெறிந்தாள் -கட்டுடலில்
கோலயெழில் பாரத்தால் நூலிழைகள் நீங்கிய
சேலை மரவுரி சேர்ப்பு….(252)….14-11-2010
மூசுசில் வண்டு முளரிக்(கு) அழகென்றால்
பாசியின் சேர்க்கையும் பேரழகே -தேசுடையாள்
காரணமாய்க் கூந்தல் களைந்துசடை கொண்டாலும்
பூரணத்திற்க்(கு) ஏது பழுது….(OR)
பூரணமாய் நின்றாள் பொலிந்து….(OR)
பூரணத்தின் பின்னமும் பொற்பு….(253)….14-11-2010
ஒப்புயர்வாய் ஏற்ற ஒழுக்கத் தவத்திற்காய்
முப்புரி முஞ்சப்புல் மேகலையை -சொப்பிடை
வேதனையில் ஆழ்ந்து வலித்துச் சிவந்தாலும்
சோதனையைக் கொண்டாள் சகித்து….(254)….15-11-2010
தந்தனத்து சந்தனத்தை வந்தெடுத்து செல்கின்ற
பந்துவிளை ஆடல், பவழவாய் -மென்னதர
வண்ணமிடல் விட்டுதர்ப்பை விள்ளுகையில் கீறிய
சன்ன கரத்தால் ஜபம்….(255)….15-11-2010
பட்டுப் படுக்கையும் பார்வதியை நோகடிக்கும்
கட்டுக் குழலுதிர்க்கும் மொட்டுறுத்த -கட்டாந்
தரைவிரித்துக் கையைத் தலையணையாய்க் கொண்டு
இறைவணக்கம் பாடுகிறாள் இன்று….(256)….16-11-2010
மடமானின் கண்ணில் மருட்சியைக், காட்டு
கொடிமா லதிக்கு குதிப்பை-(OR)
கொடிமேல் அழகுக் குலுங்கல் -அடமானம்
வைத்தாள் கொடையாய் விரத இறுதிவரை
மெய்த்தாள் சரணடைந்த மாது….(257)….16-11-2010
பின்நாள் பிறந்தவிழிப் பிள்ளையைக் காத்ததுபோல்
முன்நாள் வளர்ந்த மரங்களுக்கும் -தண்ணீரால்
கொங்கை நிகர்த்தக் குடமேந்தி ஊட்டினாள்
அங்கையால் தாயாய் அவள்….(258)….16-11-2010
மானினப் போட்டியாய் மேனைப்பெண் கண்ணுற்றும்
தானினிக் கானினத் தோழியென -பேணிட
நாணிஅம் மான்களவள் நீட்டிய கையிலுற்ற
தானியத்திற்(கு) அச்சமின்றி தாம்….(259)….16-11-2010
மூடு பனியிலும் முக்கால தீர்த்தமாடி
ஆடை மரவுரியில் அக்கினி -மேடை
வடித்தோமம் செய்தாள், வயதேதும் பாரா
படித்தோர்கண் உற்றார் பனிப்பு….(260)….16-11-2010
முந்தை பகைமறந்து மேஷம் புலியோடு
விந்தையாய் ஆட, விருட்சங்கள் -வந்தவர்க்கு
வாரிப் பழம்வழங்க ,வானெழு அக்கினியால்
பூரித்த(து) ஆசிரமப் பொற்பு….(261)….16-11-2010
வேண்டும் பலன்வராத வேதனையால் பார்வதி
மீண்டும் தவம்புரிந்தாள் மும்முரமாய் -தூண்டும்
தளிர்மேனித் தன்மை தனைமறந்து செய்தாள்
களிறாடை பூண்டோன் குறித்து….(262)….17-11-2010
தன்தேகம் வாட்டும் தவத்தோர் விரதத்தை
பந்தாட சோர்வுறும் பார்வதி -முந்தினாள்
மென்மையும் திண்மையும் பெண்மையாய் வந்ததோ
பொன்மயத் தாமரை போல்….(263)….17-11-2010
கோடையில் நாற்புறமும் கூடிய அக்கினி
மேடையின் மத்தியில் மூரலுடன் -ஆடாது
அஞ்சா விழிகளை ஆதித்தன் பால்வைத்து
பஞ்சாக் கினித்தவப் பேறு….(264)….17-11-2010
சூரியன் சுட்டெரித்தும் சூமந் திரக்காளி
நேரிசைவாய் சோபையுடன் நின்றனள் -வாரிசமாய்
மையிட் டதுபோல மங்கை கடைக்கண்ணில்
கையெழுத் திட்டான் கதிர்….(265)….17-11-2010
அமுதமதை ஊட்ட அழகுநிலா, மேகம்
சுமுகமழை ஊணாய் சொரிய -சமதையாய்
காட்டு மரங்கட்கு போட்டியாய் நின்றனள்
ஆட்டுவிக்கும் ஈசர்க்காய் அங்கு….(266)….17-11-2010
தேகான்ம பாவம் தொலைத்தும் தகித்தனள்
ஆகாயம் மற்றும் அவள்வளர்த்த -தீகாய்வால்
மாரி முதல்மழையில் மன்னிக் கிடந்தவெப்பம்
பீறிட்டதாம் கோரி பலன்….(OR)
பீறிட்டுக் கோரும் பலன்….(267)….17-11-2010
அசையாள் இமையை, அதன்பின் உதடை
இசைவாய் தனங்கள் இணைப்பை -விசையாய்
மடிப்பு வயிற்றை மழைநீர் கடந்து
குடித்ததாம் உந்திக் கனல்….(268)….18-11-2010
கொட்டும் மழையில் குளிர்காற்றில் பார்வதி
வெட்டவெளிப் பாறையில் வீழ்ந்துறங்க -பட்டுடல்
கொண்ட தவத்திற்கு கங்குலே சாட்சியாய்
கண்டதாம் மின்னற்கண் கொண்டு….(269)….18-11-2010
சீதளக் காற்றடித்தும் சில்லென்ற வெள்ளத்தில்
போதிரவில் நீராடும் பார்வதி -சாதகப்புள்
கூவி நடுயிரவில் கூப்பிடப் பேடையை
ஈவிரக்கம் கொள்வாள் இணைத்து….(270)….18-11-2010
வாசத்தால் வாரிசம், வாயதரம் பங்கயம்
ஆசில்லா தேகம் அரவிந்தம் -வீசும்
உறைபனிக் காற்றால் உலர்ந்த குளத்தின்
குறைதணிக்கக் கொண்டாள் குளிப்பு….(OR)
உறைபனிக் காற்றால் உலர்ந்த குளத்தை
நிறைவுசெய்ய தாமரையாய் நிற்பு….(271)….18-11-2010
முதிர்ந்த தவத்தோர் மரத்தி இருந்து
உதிர்ந்த சருகுகளை உண்பர் -புதிரிவளோ
உண்ணா மலையாய் உறுதியுடன் நின்றடைந்தாள்
பின்நாள் அபர்ணா பெயர்….(272)….18-11-2010
முளரிக் குருத்தன்ன மென்மையாம் மேனி
தளர வருத்தித் தவத்தால் -ஒளிர
முனியினத்தோர் செய்த மகத்துவம் எல்லாம்
இனியிதற்கு முன்னால் இழிவு….(OR)
இனியிதற்கு ஈடில்லை இவ்வுலகில் என்று
முனியினத்தோர் கொண்டார் முடிவு….(273)….18-11-2010
பலாசதண்டம் ஏந்தி கலைமான்தோல் பூண்டு
விலாசத்தில் வேதாந்தம் வீச -இலாசமமாய்
யாரோ ஒருபிரமச் சாரி சடையோடு
நேராய் குடிலுள் நுழைவு….(274)….18-11-2010
நோற்ற தபோகுணத்தால் வேற்றுமை காட்டாதோள்
தோற்றத்தில் கம்பீரம் தோரணையில் -ஏற்றமுமாய்
வந்தவரை வேண்டி விருந்தோம்பல் செய்தனள்
அந்தரங்கத் தானென்(று) அறிந்து….(275)….19-11-2010
விருந்தோபல் ஏற்று வருஞ்சோம்பல் போக்கி
கருந்தாடி கோதிக் கனைத்து -அருஞ்சொற்கள்
நேரெதிராய்ப் பார்வதியை நோக்கிப் பகர்ந்தனன்
நீறுதிரா நெற்றிக்கண் ணன்….(276)….19-11-2010
புனிதப்புல் தர்ப்பை புரசமரக் குச்சி
நினது குளியலுக்கு நன்நீர் -வனிதையே
இங்குண்டோ கேட்டவர் இத்தவத்தால் மேனியுற்ற
பங்கமென்ன கேட்டார் பரிந்து….(277)….21-11-2010
நங்காய்நீ நின்கையால் நீறூற் றியகொடிகள்
நன்காய் துளிர்கிறதா நித்தியமும் -சிங்கார
சுன்னம் இடாமலே செக்கச் சிவந்தயிதழ்
வண்ணம் தளிரின் வனப்பு….(278)….21-11-2010
தர்ப்பயை நட்பாக நிர்பயமாய் மான்கவ்வ
அற்பமாய் கோபம் அடையாது -நிற்பாயா
நீலக் கமலம் நிகர்த்தநின் கண்களைப்
போலசைவை கொள்ளஅவை பார்ப்பு….(279)….21-11-2010
தேசுடையோர் செய்யார் தவறான காரியம்
வாசகம் மெய்ப்பிக்க வந்தவளே -பேசா
உபதேசம் உந்தன் உறுதியும் போக்கும்
தபசால் உயர்ந்தோர் தமக்கு….(280)….22-11-2010
ஆகுதியாய் அவ்வேழ்வர் அர்பணிக்கும் பூவேந்தும்
பாகி ரதியால் பரிசுத்தம் -ஆகிறது
என்பர் அறியார் இமவான் மகளுந்தன்
பண்பால் பெறுமிப் பொருப்பு….(281)….22-11-2010
தர்மார்த்த காமத்தில் தர்மமே மேலென்று
கர்மமாய் ஏற்ற கவினுறு -நிர்மலமே
பொன்னால் புகழால் பயனில்லை என்பதை
நின்னால் உணர்ந்துகொண்டேன் நான்….(282)….22-11-2010
அன்பாய் உபசரித்தாய் அன்னியனாய் எண்ணாதே
பெண்பாவாய் நண்பனாய்ப் பாரென்னை -பண்பாளர்
நேசமேழு வார்த்தைகளால் நேர்ந்திடும் என்றறிவாய்
பேசிடுவாய் நெஞ்சைப் பகிர்ந்து….(283)….22-11-2010
எந்த நிலையையும் ஏற்கும் பொறையுடைத்தோய்
அந்தணர்க்கே உண்டான ஆர்வமுற்ற -இந்தநான்
கேட்பேன் உனையொன்று கூறுவாய் உன்பதிலை
ஆட்ஷேபம் இன்றேல் அதற்கு….(284)….22-11-2010
குன்றிமய மேட்டுக் குடிப்பிறப்பு, மூவுலகு
சென்றாலும் காணா சிலைவடிவு -குன்றாத
கவ்விடும் யவ்வனம் கொண்டும் தவமேற்று
இவ்வனம் கொண்டதேன் ஈர்ப்பு….(OR)
இவ்வனம் ஏனோ இருப்பு….(285)….24-11-2010
ஆற்றொணா துக்கம் அடைந்தசில மங்கையர்
மாற்றாய்க் கடுந்தவம் மேற்கொள்வர் -ஆற்றதன்
நீரோட்டம் போன்ற நினதுயர் வாழ்க்கையில்
போராட்டம் என்னயிப் போது….(286)….24-11-2010
அக்கறையாய்த் தந்தை அருகிருக்க ஆருன்னை
துக்கமுறச் செய்வர் துணிந்திங்கு -உக்கிரமாய்
சீறும் அரவ சிரசிருக்கும் ரத்தினத்தை
ஆரிங்(கு) எடுப்பர் அசைத்து….(287)….24-11-2010
பூப்பிளமைக் காலத்தில் பொன்னணிகள் பூணாமல்
மூப்படைந்தோர் ஏற்கும் மரவுரியேன் -தோப்பிரவில்
தாரகைகள் பூக்க தவழ்மதி காய்த்திட
ஏறுகிழக் கோனங்(கு) எதற்கு….(288)….24-11-2010
விண்ணோர் விரும்பிடும் வாசத் தலமிருந்து
நண்ணுதல் சொர்கம் நகைப்பன்றோ -எண்ணுதல்
கேள்வனெனில் கேலியே, கல்ரத் தினம்போமோ
ஆளெவன் என்று அலைந்து….(289)….25-11-2010
வெப்பப் பெருமூச்சால் வேதனை நானறிந்தேன்
அப்புறமோர் சந்தேகம் அம்மணிநீ -இப்புவியில்
வேண்டத் தகுந்தவரார் வேண்டி வராதவரார்
ஆண்டவ னுக்கே அகல்….(290)….25-11-2010
காதணி நீலக் கமலம் குலாவிடும்
சீதள கன்னத்தில் செஞ்சடை -மோதவைத்த
நெஞ்சென்ன பாறையோ, நீலகண்டன் போலிவனும்
நஞ்சுண்டா னானோ நமுத்து….(291)….26-11-2010
நிராபரண பாணியாய் நிற்க அருக்கன்
சரோருகம் என்றெண்ணி சூழ -இராவரும்
சந்திரன் காலையில் சோபை இழந்தாற்போல்
நின்திரம் காண்போர் நெகிழ்வு….(292)….26-11-2010
குடையாய் இமைகள் குவிந்த விழித்தேர்
படைக்கடிமை ஆக பயந்த -தடைதானா
அன்றியழ கென்றகர்வம் ஆமெனில் அம்மனிதர்க்(கு)
இன்றியமை யாத இழப்பு….(293)….26-11-2010
பங்காய்த் தவப்பலனில் பாதியுனக்(கு) ஈந்திடுவேன்
நங்காய் அடைந்திடுநின் நாயகனை -சங்காய்
இருந்தவுன் நெஞ்சை எடுத்தூதும் ஆளை
அறிந்திடச் செய்வாய் அடுத்து….(294)….27-11-2010
தன்னிதயம் போலறிந்த அன்னிய அந்தணர்தம்
பின்னிய பேச்சால் பதிலிழந்து -உன்னியதைக்
கூறுமாறு மையிடா கண்களால் பார்வதி
ஆருயிர் தோழிக்(கு) அழைப்பு….(295)….27-11-2010
வெய்யில் தடுப்பாக வெண்தா மரைக்குடையை
கையில் எடுத்த கதையாக -தையலிவள்
கொண்டதவக் காரணத்தைக் கூறுகிறேன் வேதியரே
உண்டெனில் ஆர்வம் உமக்கு….(296)….27-11-2010
தேவேந் திராதிகளை திக்பாலர் நால்வரை
போவென்று நெஞ்சால் புறந்தள்ளி -பூவம்பன்
மாள வழியின்றி மாற்றாய்த் தவமேற்றாள்
காளை அமர்ந்தவர்க் காய்….(297)….28-11-2010
ரீங்காரம் செய்த ரதிமாறன் அம்புசிவன்
ஹூங்காரத் தாலஞ்சி ஒத்தயினப் -பூங்கோதை
தையலிவள் நெஞ்சில் திசைமாறித் தைத்திட
மையலாள் வாடுகிறாள் மாது….(298)….29-11-2010
நெற்றிக் களபமும் நீறாய் உதிர்ந்தது
பற்றிய தாபத்தால் பார்வதிக்கு -சுற்றியுள்ள
மூடு பனியிவள் மூச்சுஷ்ணத் தாலுருகி
ஓடுநதி ஆனதே ஓய்….(299)….30-11-2010
சம்புவின் சாகஸ சங்கீதம் பாடுகையில்
தெம்பிழந்து போவாள் தழுதழுத்து -உம்பரின
கின்னரத் தோழிகளிவ் இன்னலைக் கண்டழுவர்
தன்னறமாம் கானம் தவிர்த்து….(300)….30-11-2010
மூன்றாவது ஜாமத்தில் மூடிய கண்திறந்து
தோன்றாத ஈசனிரு தோளணைத்து -சான்றாக
”போகாதீர்” என்று பிதற்றுமிவள் நோய்தன்னில்
வேகாதீர் பெண்காள் வீழ்ந்து….(301)….30-11-2010
”எங்குமே உள்ளவரென்(று) ஏற்றத்தோர் சொல்வதால்
இங்கென் மனத்தும் இருப்பதாவீர் -அங்குறையும்
காதலைக் காணாமுக் கண்ணுற்றீர்” என்றிடுவாள்
பேதை வரைந்தசிவன் பார்த்து….(302)….30-11-2010
ஈசனைக் கைப்பிடிக்க ஏற்றவழி யோகமென்று
யோசனை செய்தெடுத்து இவ்விமய -ராசனாம்
பெற்றவர் ஆதரவைப் பார்வதி பெற்றபின்பே
உற்றோமிக் கானில் உவந்து….(303)….1-12-2010
வனிதையிவள் நட்ட விருட்சங்கள் கூட
புனித தவத்தினைப் போற்றி -கனிதர
ஏங்குமிவள் முந்தோன்ரி ஏற்காது ஆலமரம்
தூங்குமூஞ்சி ஆச்சேயந் தோ….(OR)
தூங்கு முகமான தே….(304)….2-12-2010
தவத்தால் இளைத்தனள் தோழிமார் வாட
அவத்தை அடைந்தனள் அய்யா -சிவத்தினால்
காய்ந்த விளைநிலத்தில் கொட்டும் மழையாக
பேய்ந்திடுமோ ஈசன் பரிவு….(305)….2-12-2010
தோழியின் சொல்கேட்டு ஊழிநாள் ஊர்த்தவர்
ஆழமாய்ப் பார்வதியின் அன்புணர்ந்தும் –
ஆழமான அன்புணர்ந்தும் அப்பார்வதியை -சோழியன்போல்
சும்மா இருந்தபின் சோதித் தறியயெண்ணி
சும்மா இருந்தபின் சோதிக்கச் சீண்டினார்
இம்மா மவுனம் எதற்கு….(or)
இம்மா மவுனமேன் என்று….(306)….2-12-2010
மொக்குவிரல் ஐயிரெண்டும் மூசக் குவித்ததில்
தொக்கி ஜமாலை தொங்கிட -நெக்குருக
நின்றனள் பார்வதி நீண்டபேச் சின்மையால்
மன்றாடும் அந்தணர் முன்….(307)….3-12-2010
உண்மைதான் தோழி உரைத்ததெலாம் வேதியரே
சின்மயத்தை சேரதவம் செய்தனளிப் -பெண்மை
அரும்பொருள் ஏதுமிலை ஆசைதனக்(கு) எட்டா
பரம்பொருள்மேல் பார்வதிக்குப் பற்று….(308)….4-12-2010
அறிவேன் அரனை அரைநிறை ஆக
வெறியாய் அவனை விரும்பாய் -நெறியாக
கூசும் அமங்கலக் காரியத்தைக் கொண்டாடும்
ஈசனவன் மேலுனக்கேன் ஈர்ப்பு….(OR)
ஈசன்மேல் ஈர்ப்பு இழிவு….(309)….4-12-2010
அற்பப் பொருளில் அதிகபற்(று) உற்றவளே
பொற்காப்பு சூடியவுன் பூங்கரம் -சர்பத்தால்
கங்கணக் காப்பணிந்த காபா லியின்கையை
எங்கணம் ஏற்கும் இசைந்து….(310)….4-12-2010
உரித்துப் புதிதாய் உடுத்திய ஆனைக்
கரித்தோல் குருதியைக் கொட்ட -பொருத்தமாய்
அன்னம் வரைந்தவெண் அம்பரப் பட்டெழில்
என்னமாய் ஏற்கும் எதிர்….(311)….4-12-2010
சேவடி செஞ்சாந்து பூவிரித்த மாளிகையில்
தூவிடுமுன் கால்சுவட்டைத் தாவிடுங்கால் -சாவடைந்தோர்
வாழும் தலத்தில் வலதுகால் வைப்பதா
பாழப் பரமசிவன் போக்கு….(312)….4-12-2010
சீதக் களப சுகந்த தனங்களில்
மோதிக் களித்து மருவிடும் -போதவர்
மார்பினில் பூசிய மாண்டோர்தம் சாம்பலுன்
சார்பிலும் வீசுமட சட்….(313)….4-12-2010
உந்து மதகளிற்றில் உட்கார்ந்து புக்ககம்
வந்திடாமல் அந்த வயோதிக -நந்தி
முதுகமர்ந்து சென்றால் முறுவலிப்பர் மக்கள்
இதுமிகுந்த கேலிக்(கு) இடம்….(OR)
இதுவுகந்து போவாயோ இல்….(314)….5-12-2010
சந்திரன் கெட்டானாள் சம்பு தலைக்கேறி
அந்தவழிக்(கு) ஆளாகாய் அம்மணி -இந்தபுவிக்(கு)
இன்பம் தருமிருவர்க்(கு) ஈசான்ய மூலையா
துன்பத் தவத்தைத் துற….(315)….6-12-2010
நேத்திரம் மூன்றுடையோன் நோக்க விகாரமாய்
கோத்திரம் பெற்றோர் கிடையாதோன் -போர்த்திடுவான்
திக்கெட்டால் மூடி, திருமணம் கொண்டால்நீ
திக்கற்றப் பார்வதி தான்….(316)….6-12-2010
பூவனம் நீயெங்கே, தீவனத்தோன் தானெங்கே
ஈவனம் விட்டகல், இட்டியின் -காவணக்
காலேற்கும் பூசையை காட்டுப் பிணஞ்சுடு
கோலேற்க்க லாகுமோ கூறு….(317)….6-12-2010
அந்தணர் கூற்றால் அதரம் துடிக்கயிரு
கண்தணல் கொள்ளக், கொடிப்புருவம் -கொந்தளிக்க
பார்த்தனள் கோபமாய் பார்வதி பின்தொடர்ந்து
வார்த்தைகள் சொன்னாள் வெகுண்டு….(318)….7-12-2010
ஆரணம் போற்றிடும் பூரணப் பெம்மானின்
காரணக் காரியம் நீரறியீர் -சாரணரே
கத்தும் கடலாழம் காணுமோ குச்சிஅற்ப
சித்தத்திற்க்(கு) எட்டார் சிவன்….(319)….7-12-2010
குறையொன்றும் இல்லா குணத்தோன் அரனுக்(கு)
அறம்பொருள் இன்பம் எதற்கு -பகர்கின்ற
மங்களங்கள் எல்லாமே மாண்டு பிறப்போர்க்கே
எங்களவர் ஆசைக்(கு) எமன்….(320)….7-12-2010
பிச்சை புகினும் பணக்கா ரணக்காரர்
இச்சை இடுகாடாய் ஏற்பினும் -முச்சகத்தின்
மூர்த்தியவர் அச்சத்தை மூட்டினும் காந்தமாய்
ஈர்த்திடும் ஈசன் இரும்பு….(321)….7-12-2010
குஞ்சர அம்பரம் கொண்டாலும், ஆபரணம்
நஞ்சுமிழ் பாம்பாய் நெளிந்தாலும் -நெஞ்சில்
கபாலங்கள் கோர்த்துக் கிடந்தாலும் என்ன
சபாபதிக்கு மேனி ஜகம்….(322)….7-12-2010
ஈசனுடல் மேவி இடுகாட்டுச் சாம்பலும்
தோஷம்போய் ஆனது தூய்மையாய் -தூசெனில்
ஆடலின் போது அபிநயத்தால் சிந்துவதை
சூடுவரோ விண்ணோர் சிரம்….(323)….7-12-2010
வாரண வாகனன் வானவகோன் வந்தயெதிர்
ஏறதன் வாகனரை ஏத்துதலாய் -பூரணனின்
பாதம் சிவக்க புனைந்தசென்னி மந்தார
தாதவிழ வீழ்வான் தொழுது….(324)….7-12-2010
குற்றம் உரைப்பதையே கொள்கையாய்க் கொண்டாலும்
அற்றை மறந்துநீர் ஆதரவாய் -சற்றே
சகத்தைப் படைத்த சதுர்முகனை ஈன்றோன்
தகப்பன்தாய் இல்லாதவன் தான்….(325)….7-12-2010
போதும் விவாதம்நீர் மூதரித்த வண்ணமீசன்
தீதாய் இருப்பினும் தித்திக்கும் -மாதெனக்கு
ஆதலால் ஏதுமிப் பேதைபால் ஓதாதீர்
காதலுக்குக்(கு) இங்கில்லை காது….(326)….8-12-2010
தோழியே துடிக்கின்ற தாடையார் மீண்டுமேதோ
கோழிமூட்டக் காத்துள்ளார் காதுகொடாய் -பாழிழுத்து
பேசம் மகான்களைப் பாவமென்றால் அப்பேச்சை
ஆசையுடன் கேட்டல் அழிவு….(327)….8-12-2010
முத்தாய்ப்பாய்ச் சொல்லி மரவுரி மண்நழுவ
கித்தாய்ப்பாய் பார்வதி கூறியோட -சத்தாய்க்க
இன்று புறம்மறைத்தோன், அன்று புரமெரித்தோன்
என்றரனாய் நின்றான் எதிர்….(328)….8-12-2010
அந்தரத்தில் கால்வைத்து மந்திரித்தாற்ப் போல்நின்று
சந்திர சூடனை சந்தித்தாள் -இந்தநிலை
செல்ல முடியாமல் நில்ல மனமின்றி
கல்லணையால் காவிரிகால் கட்டு….(329)….9-12-2010
சவுந்தர்ய லாஹிரியே செய்த தவத்தால்
சிவந்தன்னைச் செய்தாய் சேவகனாய் -உவந்தென்னை
கொள்ளடிமை என்றதும் துள்ளுகையில் குத்திய
முள்ளெடுத்த மானானாள் மாது….(330)….9-12-2010
சர்கம் ஐந்து சுபம்
————————
——————————————————————————————-
சர்கம் ஆறு
————–
என்னை எனக்களித்த என்தந்தை சம்மதித்தால்
என்னை அவர்க்களிப்பேன் என்றுரை -பின்னை
இறையோன்தான் ஆனால் முறைமீறல் தோழி
சரியாகேள் பாம்புச் செவிக்கு….(331)….9-12-2010
தாவிடும் மாங்கொடி மேவும் வசந்தத்தை
கூவும் குயில்மூலம் கொஞ்சுதலாய் -சேவகியை
பாலமாக பேசவிட்டு பார்வதி மோனத்தை
ஆலமர்ந் தோர்க்கே அளிப்பு….(332)….10-12-2010
முந்தித்தன் முக்கண்ணால் மன்மதனை மாய்த்தவன்
சிந்தித்தான் சப்தரிஷி சங்கமத்தை -இந்தப்பெண்
ஆசை மிகுந்தவள் அப்பனிடம் பெண்கேட்க
ஈசனே ஆயினும் ஈர்ப்பு….(333)….10-12-2010
தேசொளி வானில் திகழஆ காசமது
கூசிடும் வண்ணம் கிளர்ந்திட -மாசிலா
அந்தணர்கள் ஏழ்வர் அருந்ததி முன்வர
உந்தெருதோன் முன்பு உதிப்பு….(334)….11-12-2010
அட்டதிக் ஆனைகள் கொட்டும் மதஜலத்தால்
மட்டிலா வாசமுடன், மந்தார -மொட்டதை
தீரம் ஒதுக்கும்மந் தாகினியில் ஏழ்வரும்
ஊறிக் குளித்தங்(கு) உதிப்பு….(335)….11-12-2010
முத்துடை முப்புரியும், பத்தரைப் பொன்னுரியும்
ரத்தின ருத்திராக்ஷ ரக்ஷ்ஷையும் -உத்தரித்த
கேட்டன நல்கிடும் கற்பகச் சோலையாய்
ஊட்டமுடன் ஏழ்வர் உதிப்பு….(336)….11-12-2010
தேரழுந்தூர் மார்கத்தைத் தாழ்த்திக் கொடிக்கம்பன்
வேரழுந்த வைத்து விரைகையில் -சூரியன்
தன்நமஸ் காரத்தை அண்ணாந்து செய்திட
உன்னுதல்கண் டேழ்வர் உதிப்பு….(337)….12-12-2010
ஊழியில் ஏன உருவில் உலகினை
ஆழியுள் போந்தெடுத்த ஆதிநாள் -ஊழியனின்
கோரையில் பூதேவி கூடக் களைப்பாறிய
ஊறைப்பல் ஏழ்வர் உதிப்பு….(338)….12-12-2010
பாதி படைத்து பிரமன் களைப்புற
மீதி முடிக்கும் முனிவர்கள் -வேதம்
தொகுத்த வியாசரே தோத்தரித்து வாழ்த்தை
உகுத்தஅவ் ஏழ்வர் உதிப்பு….(339)….12-12-2010
கற்பனைக்கு எட்டாத அற்புத வேள்விகள்
பற்பல செய்து பலனுற்றும் -அற்பமாய்
தள்ளி எமக்குத் தொழில்தவம் என்றிருக்கும்
உள்ளத்தவர் ஏழ்வர் உதிப்பு….(340)….12-14-2010
வெண்பல் தவத்தர் வசிட்டர் பலன்யாவும்
பெண்கொள் வடிவெடுத்தாற் போலங்கு -கண்கள்
பொருந்திடக் கேள்வர் பதத்தில் குனிந்த
அருந்ததியைப் பார்த்தான் அரன்….(341)….12-14-2010
புறத்துப்பால் பாரா பெரியோர்கள் போற்றல்
அறத்துப்பால் வாழ்வோரே ஆவர் -புரத்தின்பால்
தீவைத்தோன் ஏற்றான் தவத்தேழ்வர்க்(கு) ஒப்பாக
பூவைத்தப் பத்தினிப் பெண்….(342)….12-15-2010
அருந்ததி பார்த்த அரன்மனதில் ஆர்வம்
பிறந்ததாம் இல்லறம் பேண -சிறந்த
தொழிலாம் அறத்தைத் துணையின்றி செய்தல்
விழலுக்(கு) இறைத்த வளம்….(343)….12-17-2010
இல்லறமே நல்லறம் என்றெழில் பார்வதியை
வெள்ளியிறை ஏற்க விருப்பமுற -கள்ளமதை
முன்பிழைத்தக் குற்றத்தால் மண்புதைந்த மன்மதன்….(OR)
முன்பிழைத்து ஓய்ந்து மனம்துவண்ட மன்மதன்
தன்பிழைப்பில் கண்டான் தடம்….(OR)
தன்பிழைப்பில் கொண்டான் தெருள்….(344)….12-17-2010
அங்கம் புளககிக்க ஆரணம் நான்கினை
அங்கங் களோடறிந்த அவ்வேழு -சிங்கங்கள்
ஏசிவா சங்கரா என்றீசர் தாள்பணிந்து
பேசவாய் பொத்தினர் பின்பு….(345)….12-17-2010
வேதவழி போனதால் வேள்விகள் செய்ததால்
மாதவத்தில் முக்குளித்து மூழ்கியதால் -ஆதவனாய்
ஏழ்வரெங்கள் முன்பு எழுந்தருளி நிற்கின்றீர்
வாழ்வெமக்கு வந்ததிவ் வாறு….(346)….12-19-2010
எட்டாத கொம்புத்தேன் ஈசன் தரிசனம்
கிட்டாதா சொட்டேனும் காத்திருந்தோம் -இட்டாயின்(று)
ஏழுமுனி எங்களையுன் ஏகாந்த நெஞ்சில்ஈர்
ஏழவனி நாயகா ஏற்று….(347)….12-19-2010
உம்மை நினைப்போன் உலகிலுயர் பாக்கியவான்
அம்மா மறைகளின் ஆரம்பம் -உம்மால்
நினைக்கப் படுமளவு நாங்களுற்ற பேறை
நினைக்க நயனத்தில் நீர்….(348)….12-19-2010
ஆதித்தன் அம்புலிக்(கு) அப்பாலுள் அந்தரத்தில்
ஆதிக்கம் கொண்டோம் அதைவிடுங்கள் -ஜோதிக்கண்
தென்னவனுன் நெஞ்சில் திளைத்ததால் நாங்களின்று
உன்னதம் உற்றோம் உயர்ந்து….(349)….12-19-2010
வாயால் வசிட்டனின் வாழ்த்தைப் பெறுவதற்கே
நேயன் கவுசிகன் நாட்டமுற்றான் -தூயனே
ஆதரித்(து) எங்களுக்(கு) அந்தஸ்(து) அளித்ததால்
காதலித்தோம் எங்களைநாங் கள்….(350)….25-12-2010
காதலர்க்கு சந்தோஷம் காணக் கிடைத்திடுமே
ஆதலால் அங்கே(து) அளவளாவல் -சேதனர்கள்
யாவிலும் நீரந்தர் யாமியாய் நிற்பதால்
நாவுரைக்கும் நன்றி நனி….(351)….25-12-2010
நேரில் தரிசித்து நாங்கள் அறிந்தது
சோறின் பருக்கைச் சமானமே -வேரில்
பழுத்த பலாவாயெம் புத்திக்(கு) உறைக்க
முழுத்தன்மை கூறேழ் முனிக்கு….
தழைத்தோங்க வேண்டும் தயவு….(352)….26-12-2010
பார்த்துப் பரவசமாய்ப் போற்றிப் பணிந்தயிம்
மூர்த்தியம் முத்தொழிலின் மொத்தமெனில் -வார்த்தலை
காத்தலை, தீர்த்தலைக் கண்மூன்றால் செய்வீரோ
வேத்தியர் ஏழ்வர் வியப்பு….(353)….28-12-2010
விடையவரே எங்கள் வினாக்களுக்குத் தக்க
விடையருள்வீர், நாங்களிங்கு வந்த -கடமையை
செய்து முடித்தபின் ,சொல்வீர் அதற்க்குமுன்
எய்தகணை யாகஅவ் ஏழு….(354)….7-1-2011
எழுவர் வினாக்களுக்(கு) ஏற்ற பதிலை
மழுமான் உடைத்தோன் மலர்ந்த -பொழுது
தரித்த மதியதன் தண்ணொளியைக் கூட்டும்
சிரித்தமுல் லைகள் ஜொலித்து….
சிரித்தவெண் பற்கள் ஜொலித்து….(355)….12-2-2011
கவாஸ்கர்-சவ்ஹான் போன்று, டெண்டூல்கர்-கங்குலி போன்று, விஸ்வனாதன்-கண்ணதாசன் பார்ட்னர்ஷிப் தமிழ் சினிமாவை ஜெயிக்க வைத்தது….விஸ்வனாதன் சார் மேலுலகம் சென்றிருக்கிறார்…மெல்லிசை மேலிசையாகி தெய்வங்களுக்கு ”கிருஷ்ண கானம்” போல் ”தேவ கானம்” மெட்டமைக்கச் சென்றுள்ளது….எனக்கு இவர் ”காதலா காதலா” படத்தில் நடிகராகத்தான் பழக்கம்….வசனம் எழுதிய ஒரே காரணத்திற்காக ,அடியேன் கூசும் அளவுக்கு என்னை ”ஆசிரியரே ஆசிரியரே” என்று அழைப்பார் இந்த ஆசான்….”எளிமை Thy Name Is Visvanaathan”….
”மெல்லிசை மன்னரவர், மேலிசை மன்னராய்,
தொல்லுலகை விட்டகன்று, தெய்வங்கள் , -சொல்லசைவு,
ஓங்காரத் திற்(கு)உயர், ஓசை கொடுத்ததை(மெட்டமைத்து),
ரீங்காரம் செய்யப்போ னார்”….கிரேசி மோகன்….
”புல்லுசர்ந்து ஆகும் பலாமரமாய், அஃறிணைக்
கல்லசைந்து கொட்டிடும் கற்பகமாய், -மெல்லிசை
மன்னரவர் மெட்டுக்கு, கின்னரரும் நாணுவரே:
WINNERரவர் எம்MS V”….கிரேசி மோகன்….
கண்ணன் அனுபூதி எழுதிய சந்தோஷத்தில் மால்மருகன் முருகன் வெண்பாக்கள் ”கந்தன் களிப்பு” என்ற தலைப்பில் எழுதினேன்… இன்று செவ்வேளுக்கு உகந்த செவ்வாயாய் இருப்பதால் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்….இத்துடன் அடியேன் வரைந்த ”முருகர்” படத்தையும் இணைத்துள்ளேன்….கிரேசி மோகன்….
ஒயிலாய் குறத்தி ஒருபக்கம், வேழ
மயிலாள் மறுபக்கம் மேவ -மயிலம்
அமர்ந்த முருகா அருள்வாய் எனக்கு
திமிர்ந்த ஞானத் துணிவு….(1)….
மோனை எதுகையாய் ஆனை குறவள்ளி
மானை மணந்த தமிழழகா -சேனை
தளபதியே சூரன் தலைபறித்த சூரா
உளமதிலே உட்கார் உவந்து….(2)….
வள்ளி மகளோடு புள்ளி மயிலேறும்
வெள்ளி மலையோன் விழிமைந்தா -உள்ளிருக்கும்
ஆன்ம குகனே அகந்தை அழித்தெனக்கு
வான்வசம் ஆக்கிட வா….(3)….
விடையேறு பாகன் விழிவந்த வேலா
படையேறி வாழ்கின்ற பிள்ளாய் -கடையோரம்
வைத்தேன் கவியெழுதி விற்றுன் அனுபூதி
துய்த்தேன் தமிழ்வணிகத் தில்….(4)….
உடைந்தாலும் கண்ணாடி உள்ளதைக் காட்டும்
குடைந்தாலும் கற்பாறை கோயிலாகும் -அடைந்தாலும்
ஆறு கடலைத்தான் சேறும் அதுபோல
ஏறு மயிலோன்கண் ஏகு….(5)….
பாம்பன் ஸ்வாமிகள் கோயில்….
—————————————-
உப்பு மிளகிட்டு சுப்பனின் சன்னிதியில்
தப்புத்தப்(பு) என்றுகன்னத் தாளமிட்டு -அப்புறம்
பாம்பன் சுவாமிகள் பாதம் பணிந்தளிக்கும்
சாம்பலை நெற்றியில் சூடு….(6)….
பாம்பணைப் பள்ளிப் பெருமாள் மருகோனைத்
தாம்புனைந்தார் சந்தத் தமிழ்கொண்டு -பாம்பன்
குமர குருதாசர் கூறு கவசம்
அமரநிலை சேர்க்கும் அமுது….(7)….
சாம்பவி புத்திரனே சம்பு புதல்வனே
மாம்பழ வாயன் மருகோனே -பாம்பன்
அடிகள் அழைக்க அழகுமயில் ஏறி
சடுதியில் வந்தோய் சரண்….(8)….
தந்தைக்கு மிக்கதோர் மந்திரம் கூறிய
எந்தையே ஏரகக் கந்தனே -முந்தைப்
பழவினைகள் போக்கி புதுவினைக்கு ஞானக்
கிழவனாய் வந்தெனையாட் கொள்….(9)….
ஆறு முகம்கொண்டோய் ஆறு படைநின்றோய்
கோறும் அடியார் குறைதீர்க்கும் -மாறுபடு
சூரனைக் கொன்ற சுரமகள் கேள்வனே
பாரெனைத் தாயாய் பரிந்து….(10)….
கந்தா குஹாகடம்பா கார்த்திகே யாவென்று
உன்தாள் பணிந்து உவப்புடன் -அந்தாள்
அருணகிரி போலே வருணகவி பாட
தருணமிது தாராய் தமிழ்….(11)….
அண்ணா மலைதீபம், உண்ணா முலையுந்தி
விண்ணாளும் தேவர்தம் வெற்றி -எந்நாளும்
காப்பதற்குக் கையில் கதிர்வேல் கொண்டவனாம்
தீப்பொறி தோற்றத்தைத் தொழு….(OR)….
தீப்பொறி தோற்றத்தில் தோய்….(12)….
தை பூசத்தன்று எழுதியது….
———————————–
மைபூசும் மாதர்வாய் பொய்பேசப் புல்லரித்து
கைகூசும் காலம் கலவிடுவாய் -தைபூச
நன்நாளின் தெய்வத்தை நெஞ்சில் நிறுத்திடுவீர்
பண்ணாத பாவமும் பாழ்….(13)….
அறுபடையோன் புகழ்….
——————————————
திருவேரகம்(சுவாமி மலை)….
————————————-
குந்திக்கால் மண்டியிட்டு கூப்பியக் கைகொண்ட
தந்தைக்கு சொன்ன தனயனை -சிந்தைக்குள்
வேராக ஊன்றி விருட்ஷமாய் நட்டிடு
ஏரகச் செல்வனை ஏத்து….(14)….
பழமுதிர்சோலை
——————–
கூப்பாடு போட்டவுடன் கும்பல் கூடிடும்
தோப்பாய் இருந்து தனிமரமாய் -மூப்பால்
கிழமுதிரும் போதேனும் கந்தன்கை கோர்க்க
பழமுதிர் சோலைக்குள் புகு….(15)….
திருத்தணி
————–
விருத்தனாய் வந்து குறத்தியைக் கூடி
திருத்தணி மேவும் தலைவா -மருத்துவன்
வைதீஸ் வரன்பெற்ற வேலா யுதாவாழ்வில்
பொய்தீசல் சேராது போக்கு….(16)….
திருச்செந்தூர்
——————-
மாறுபடு சூரனுடல் வேறுபட வேலெய்து
கூறுபட வைத்த குருநாதா -சீறுகடல்
செந்தூரில் பத்தினிகள் சேர வளர்ந்திடும்
சிந்தூர வண்ணனைச் சேர்….(17)….
பழனி
——–
மாம்பழம் தந்தை மறுத்ததால் கோபித்து
தீம்பிழம் பாகி தவக்கோலம் -நாம்பழனி
குன்றினில் கண்டு களித்திட காட்சிதரும்
நின்றிடும் ஆண்டி நமக்கு….(18)….
திருப்பரங்குன்றம்
———————–
குரங்கென்ற நெஞ்சோடு கூடிக் குலாவி
தரங்குன்றி தாழ்ந்தோம், தவித்தோம் -பரங்குன்றில்
தெய்வானை கைப்பிடித்த தேவ சகாயனை
கைவாய்மெய் கொண்டு கருது….(19)….
சுரமகள் அத்தி குறமகள் வள்ளி
இருபுறம் சுத்தி இழைய -அறுபடை
வீட்டில் வசித்திடும் வேலா மயிலேறி
பாட்டில் வருவாய் பறந்து….(20)….
கண்ணனுன் காதலன் கந்தனுன் காவலன்
எண்ணனும் நெஞ்சேநீ எந்நாளும் -முன்னவன்
மாலனும் பின்வந்த வேலனும் நம்வாழ்வில்
காலமும் நேரமும் காண்….(21)….
மயிலவர்க்கு கொண்டை மயிலிவர்க்கு அண்டை
சயிலம் இருவர்க்கும் ஜாகை -துயிலிருப்பார்
வேலையில் மாலவன் வேலனோ தீயோர்மேல்
வேலை விடக்கண் விழிப்பு….(22)….
சரவணா கேளாய் ஒருவினா ஞானம்
பெறவொணா வண்ணமேன் பெற்றாய் -குருவெனால்
சீடன் தவித்திருக்க சும்மா இருப்பதோ
பாடமனு பூதி புகட்டு….(23)….
கரம்தாங்கும் வேலும் புறம்தாங்கும் நீல
நிறம்தாங்கும் வண்ணமயில் நோக்கும் -அறம்தாங்கும்
ஆறு முகமும் அணிசேவல் கொக்கரிப்பும்
கூறு தமிழ்மொழியும் காப்பு….(24)….
சிலம்பும் சிலம்பணி செவ்வேள் கழலும்
புலம்பும்புள் சேவலும் போகக் -கிளம்பத்
தயாராக நிற்கும் தணிகைவேல் நீல
மயூரமும் எண்ண முருகு….(25)….
மலையளவு குற்றமும் மங்கிடும், பொங்கும்
அலையுலவு செந்தூர் அழகன் -சிலையுருவை
எண்ணித் துதிப்போர்க்கு ஏத்திப் புகழ்வோர்க்கு
நுண்ணிய நூலாய் நலிந்து….(26)….
கதிராய் வெளிப்பட்டு கார்த்திகை மாதர்
உதிர முலைப்பாலை உண்டு -அதிரும்
அயில்வேலை அன்னை அளித்திட வாங்கும்
துயில்வோன் மருகன் துணை….(27)….
சொந்தம் எனக்குநீ பந்தம் எனக்குநீ
தந்தை எனக்குநீ தாயாராய் -வந்தருள்
பாலிக்க வேண்டும் பராசக்தி பாலனே
காளிக்கை வேலனே காப்பு….(28)….
எண்ஜாண் உடம்புக்கும் ஏகாக்ர சிந்தைக்கும்
பஞ்சா மிருதமும், பண்ணிரெண்டு -கண்ஜாடைக்
காதலும் போதுமே, ஆதலால் கந்தனின்
மீதுலாவு நெஞ்சே முனைந்து….(29)….
சந்தமிகு செந்தமிழில் கந்தரனு பூதியை
தந்த அருணகிரி தான்போலே -உந்தன்
திருப்பதிகள் சென்று திருப்புகழ் பாடும்
விருப்பதை நேர்நிறை வேற்று….(30)….
அய்யோ எனக்கிளை குய்யோ முறையிடாது
அய்யோ மணாளர் அணுகும்முன் -மெய்யோடும்
தேகான்ம பாவத்தை தாண்டி நிலைபெற
வாகா னவழிசொல்ல வா….(31)….
புரியும் தொழிலெனக்கு பொல்லாத சூரன்
சரியும் படிவேல் செலுத்தும் -அரியின்
சகோதரி மைந்தனின், சங்கரன் சேயின்
மகோதரன் தம்பியின்த மிழ்….(32)….
முதற்பொருளை ஈசன் நுதற்பொருளை வள்ளிக்(கு)
இதப்பொருளை சந்த இசைக்குப் -பதப்பொருளை
மாறா ஸ்திதப்பொருளை மாறன் கதைப்பொருளை
வீரம் விதைப்பொருளை வாழ்த்து….(33)….
பொய்பேசா வாக்கும் புறங்கூறா வார்த்தையும்
கைகூசா காரியமும் கொள்வோர்கள் -தைபூசத்
தானருளால் நற்கதியும் தேயா துருவனைப்போல்
வானுருளும் மீனாகு வர்….(34)….
உதித்ததது தீயாய் உருமாற்றம் சேயாய்
பதித்ததது பொய்கையில் பாதம் -துதித்த
நதித்தலை ஈசர்க்(கு) உதிர்த்ததது ஓமை
விதித்ததை மாற்றுமது வேல்….(35)….
வம்பை விலைகொடுத்து சம்பு விடம்வாங்கி
தெம்பிழந்து மன்மதன் தீய்ந்ததோர் -சம்பவத்தில்
திண்டாடும் தேவர்க்காய் உண்டான பிள்ளையை
கொண்டாடக் கைகளைக் கூப்பு….(36)….
மனத்துள்ளான் பூச தினத்துள்ளான் வள்ளி
வனத்துள்ளான் சூரன்மேல் வைத்த -சினத்துள்ளான்
அண்ட கனத்துள்ளான் ஆதி கணத்துள்ளான்
விண்ட ஷணத்துள்ளான் வேல்….(37)….
ஆனைக்(கு) இளையானை ஆனைக் களியானை
ஆணை அமரர்க்(கு) அளிக்கின்ற -ஆணை
வணங்கி எழுவானை வள்ளிகல் யாணம்
இணங்கிய யானை அணைப்பு….(38)….
அய்யம் தகளியா ஐந்துபுலன் நெய்யாக
பொய்யாம் விளக்கேற்றப் போந்தேனே -அய்யா
விளக்குமாறு என்னை விலக்கிடாது உன்னை
விளக்குமாறு வெண்பாவில் வா….(39)….
சுட்ட பழமா! சுடாத பழமாவென்(று)
இட்டனை அவ்வைக்(கு) இடையூறு -கொட்டினை
நாவல் பழத்தை நமுட்டு விஷமமாய்
சேவல் கொடியோய் சிரித்து….(40)….
வீசும்வெண் சாமரம் பேசும் தமிழுனக்கு
ஆசு கவியாகி ஆறுதிவ்ய -தேசமும்
கூடி அருண கிரியாகி சந்தத்தில்
பாடிக் களிக்கலாம் போது….(41)….
வயதுமிக சேர்ந்தும், வயோதிகம் நேர்ந்தும்
தயவை எதிர்பார்த்து தாழ்ந்தும் -அயர்வில்
கரணங்கள் ஓய்ந்தும் கலங்காது கந்தன்
சரணங்கள் பற்ற செழிப்பு….(42)….
பசித்தால் உணவு, படுத்தால் கனவு
நசித்தால் நமனார் நினைவு -அசத்தே!
இதற்குமேல் ஒன்றுண்டு இன்னதென்றால் ஆதி
முதற்கதன்பேர் ஆறு முகம்….(43)….
மண்டை தகளியா மானசீக நெய்யூற்றி
குண்டலினி ஜோதி கொளுத்திட -தண்டை
செறிகழல் சந்தம் செவிகளில் கேட்க
விரிகுழல் வள்ளியுடன் வா….(44)….
கோபுரமீ தேறி குதித்த அருணகிரி
தாபஜுரம் தீர்த்து தடுத்தாண்டு -நாபுறத்தில்
முத்தென வேலின் முனையால் எடுத்தளித்தோய்
புத்தென்னுள் பாம்பாய் புகு….(45)….
பாலூட்டும் அன்னையிடம் வேலூட்டம் பெற்றதனால்
மாலாட்டும் பீலி மயிலேறி -தேளாட்டம்
கொட்டுகின்ற சூரனை கூறாய் வகிர்ந்திட
விட்டகலும் தாய்ப்பாலை வேல்….(46)….
குகையாம் மனதில் குடியேறி கந்தா
புகைஐம் புலனை பொசுக்கு -பகையாம்
எனைப்போய் விரட்டி எனக்கு பதிலாய்
உனைப்போல் குடித்தனமாய் உய்….(47)….
வெந்த உளப்புண்ணில் வேலினைப் பாய்ச்சிமா
சந்தத் தமிழ்மலையாய் செப்பனிடு -கந்தன்
கடம்பன் குகனென்று காலமெல்லாம் கூவ
உடம்பை ஒயில்மயிலாய் ஓட்டு….(48)….
சாத்திரம் கற்றும் சதுர்வேதம் ஓதியும்
தூர்த்தெரி காட்டில் துடைத்தெறிவர் -நேத்திரம்
தன்வழி சேயை துதிப்போர்கள் இப்பிறவிப்
புண்வழிபோய் வாரார் பிறந்து….(49)….
காவலுக்கு வேலுமறை கூவலுக்கு சேவலும்
தாவலுக்கு வண்ணமயில் தோகையும் -ஆவலுக்கு
வள்ளியும் சீவலுக்கு வீரமும், கேவலம்நான்
எள்ளி நகையாட ஏன்….(50)….
ஈசான்ய மூளை இருந்து புறப்பட்டு
தீசார்ந்த சேயை, தினைப்புன -பூசாய்ந்த
மார்பனை தேவர்கள் சார்பனை பாவலர்கை
நூற்பனை நுண்பொருளை நண்ணு….(51)….
உடலே சதமென்(று) உனைநான் மறந்து
திடலாம் கிளர்ச்சியைத் தாண்ட -அடடா
திடலாடி பள்ளமாய் திடீரென்று ஆச்சே
கடலாடி கந்தனே காப்பு….(52)….
வேகாத வெய்யிலில் வேகா ததையுண்டு
வேகாதி வேகத்தில் வேண்டுதலாய் -போகாதே
கோயில் குளமென்று ! குன்றாடும் கந்தனை
வாயில் வளர்வெண்பா வாய்….(53)….
முருகா எனச்சொல்லி மூச்சை இழுமால்
மருகா எனமுடக்கு மூச்சை -குரு!கா
எனவோதி மூச்சை மனதின்றி விட்டால்
உனதாயுள் கந்தர்க்(கு) உவமை….(54)….
கரும்பில் சுவையாய் இரும்பில் சுமையாய்
வெறும்புல் விரிப்பில் வனப்பாய் -துரும்பிலே
மாயமாய் தூணிலே சீயமாய் வானிலே
மேயும் ஒளிக்கூட்ட மாய்….(OR)
வேயும் பரவெளியாய் வேல்….(55)….
தடந்தோள் முதல்வன் தமிழ்த்தாய் புதல்வன்
மடந்தை இருவர் மணாளன் -விடம்தோய்
கழுத்தர்க்(கு) உரைத்தான் எழுத்தை குருவாய்
வழுத்தி வணங்குவோம் வேல்….(56)….
பெண்டாண்டு பொய்பேசி பாழ்மது மாமிசம்
சண்டாளர் நட்பால் சகித்துண்டு -பண்டாய
வேதங்கள் போற்றும் பாதம் பணிந்திலேன்
ஏதம் பொறுத்தருள்வாய் ஏற்பு….(57)….
சொன்னால் வினையழியும் பின்னால் பிறப்பொழியும்
முன்னால் விலகும் மரணபயம் -முன்னாளில்
தாரகனை மாய்த்த தணிகையான் நாமத்தை
கூறகம் பூரிக்கக் கூவு….(58)….
இக்கா சினிக்கிங்(கு) இருப்பொன்றும் இல்லை
முக்காலே வீசம் முழுமாயை -நிக்காதே
இன்றே அறுபடை இல்லத்திற்(கு) ஏகிடு
நன்றே நடக்குமிதை நம்பு….(59)….
அற்பமாய் மாதர் அழகில் மயங்கிநம்
கற்பினைத் தோற்றோம் கசடறாய் -வெற்பிலே
பூக்கும் முருகனால் புண்ணியம் தேடுவோம்
காக்கும் கனகவேல் கை….(60)….
நன்றுலர்ந்து தீது நமைவாட்டும் நேரத்தில்
அன்றலர்ந்த பூவால் அருச்சிப்பாய் -கன்றலைந்த
கோகுல மாமனார் கொண்டமாப் பிள்ளையை
ஆகுலம் தீர்ப்பான் அவன்….(61)….
அஞ்சரி யாசனத்தை ஆளத்தேர் மாமனின்
குஞ்சரிப் பெண்ணின் கரம்பிடித்த -நெஞ்செரி
கண்டரின் தீநுதற்க் கண்பிறந்த கந்தனை
கண்டறியும் ஆவலே காப்பு….(62)….
மாலோலன் பெற்றபின் மண்ணில் தவழவிட்ட
ஆலோல வள்ளி அகமுடையான் -கோலோடு
தென்பழனிக் குன்றில் திகம்ப ரனாய்நிற்போன்
முன்கழுவிக் கொள்மும் மலம்….(63)….
கோதையின் கைப்பிடித்த யாதவத்தாய் மாமனின்
சோதரி பால்குடித்த சண்முகனை -சூதறி
யாதபுத்தி யால்தொழுது ஆதரிப்போர்க்(கு) ஆயுளுக்கும்
வாதபித்த ஜன்னி விலக்கு….(64)….
அரியின் திகிரியை அன்றுண்(டு) உமிழ்ந்த
கரியின்பின் வந்த குமாரா -சரியை
கிரியை அறியா கசடன் எனக்கு
நெறியை நினைவில் நிறுத்து….(65)….
பார்வதி துர்கா பரமேஸ் வரிதந்த
நேர்கதி செல்லும் நெடுவேலால் -சூர்விதி
தீர்த்தவனை சேவலாய் தோகையாய் தன்னுடன்
சேர்த்தவனை செந்தூரில் சேர்….(66)….
ஆனை துரத்திய மானை மருவிய
மோனை எதுகை மொழிமுருகா -”நானை”
தனித்துப் பிரித்து திருத்தும் ரமண
ஜனிப்பே அருணா சலா….(67)….
ஊசித் துளைக்காதில் ஒட்டகம் போய்வரும்
யோசித்த குப்பையும் யாப்பாகும் -நேசித்து
யாசித்து நிற்பான் எதிரியும் கைகட்டி
பேசிப்பார் கந்தன் புகழ்….(68)….
கணிகையர் கூடி பிணிவினையில் வாடி
இனிதுயிரை தற்கொலைக்(கு) ஈய -தணிகையான்
துள்ளிக் குதித்தவனை தாங்கிப் பிடித்துரைத்தான்
பள்ளித் தலம்சென்று பாடு….(69)….
கந்தர் அலங்காரம் கந்தன் அனுபூதி
தந்த அருணகிரிக்(கு) ஈடாக -கந்தன்
களிப்பமைய வேண்டி கைகூப்பு கின்றேன்
பலித்தலை கால்பாது காப்பு….(OR)
களிப்பயல் கண்ணனே காப்பு….(70)….
வேதாள பூதங்கள் பாதாள பாம்புகள்
தீதாளும் மானுடத் துன்பங்கள் -சேதாரம்
ஆகிடும் சக்தியின் அன்புமகன் கட்டளைக்கு
ஏகிடும் வேல்முன் எதிர்ப்பு….(71)….
தந்தை சுமந்தவன் தாயால் வளர்ந்தவன்
விந்தையச் சேயை வணங்காது -மொந்தையில்
கள்ளுண்டு மாதரார் காமநெறி கொள்ளாதே
முள்ளுண்(டு) எறியாய் மலர்….(72)….
கூனல் முதுகோடு காணல் குறையோடு
தோணல் எதுவுமின்றி தூங்காதே -போநல்
உபதேசம் தந்தைக்(கு) உரைத்தவெகு ஞான
மக(ன்)தேசம் சாமி மலைக்கு….(73)….
வேசை புலன்காட்டும் ஆசைப் பனிமூட்டம்
காசைக் கரியாக்கிக் கண்மூடும் -ஓசை
இடும்கந்தன் தண்டை இணையடிகள் பற்றி
திடம்கொண்டு தீர்ப்பாய் தினவு….(74)….
தள்ளாத காலம் தடியூன்ற இல்லத்தோர்
செல்லாத காசாக்கி சுண்டிடுவர் -பொல்லாத
புத்தியே கந்தன் புராணம் படித்திடு
நெத்தியை நீறால் நனைத்து….(75)….
கல்லிரும்பு கூர்வயிரம் கொண்ட கடினமெலாம்
புல்துரும்பாய் போய்வெட்கும் பார்மனம்முன் -வல்லியயிச்
சூரன் பொடிபட சீறிடும் வேல்திருச்செந்
தூரன் வழிக்குத் திரும்பு….(76)….
நீர்கொழித்த மண்ணில் நடுமரம் ஓங்குதலாய்
ஆறெழுத்தைக் கூறி அனுதினமும் -தேரிழுத்து
தீதொழித்த பாண்டவ தூதன் மருகனை
போதழைக்கப் பொங்கும் பலம்….(77)….
ஆவீர் அனைத்துமாய் ஆனதெல்லாம் போனதும்
சாவீர் ஜனிப்பதற்கு ஜென்மங்காள் -போவீர்
கயலூறும் பொய்கை வயலூரில் வாழும்
பயலாறைப் பார்க்கப் பலன்….(78)….
தலைப்பாகை கொண்ட மலைப்பான வாழ்வை
கலைப்பானே கூற்றன், கிராதகி -முலைப்பாலை
முட்டக் குடித்திடும் மாமன் மருகோனை
எட்டுக் குடிசென்று ஏத்து….(79)….
சூடுவாய் கொட்டாய் சுடச்சுட வார்த்தைகள்
சூடுவாய் பூனையாய் வாடுவாய் -சூடுவாய்
கந்தர் அலங்காரம் கந்தன் அனுபூதி
அந்த வெறிவாய்க்(கு) அவல்….(80)….
ஆத்தின்மேல் சோத்தின்மேல் கூத்தியார் கொங்கைமேல்
பூத்துக் கசங்காதே புல்நெஞ்சே -நூத்தின்மேல்
பாண்டவர் கொண்ட பகைதீர்த்தோன் பெண்ணுக்காய்
வேண்டும் மருமகன்மேல் வை….(81)….
என்னதான் செய்வது ஏரகச் செல்வனே
முன்னதாம் கர்மம் மயக்குதே -பின்னதாய்
வந்தயிவ் வெண்பாக்கள் உந்தனருள் ஆகட்டும்
சொந்த சரக்கென்றால் சோர்வு….(82)….
தாமரையாள் தங்கும் தடந்தோள் மணிமார்பன்
மாமறைகள் காத்தோன் மருகனே -”யாமிருக்க
அச்சமேன்” என்றபய ஆறுதல் தந்தவனே
உச்சரிப்பாய் என்னுள்ளே ஓம்….(83)….
தொட்ட குறைகுறைய விட்ட நிறைபெருக
பட்ட துயரகல போய்ச்சென்று -கஷ்டமொடு
அண்டி வருவோர்க்கு வண்டி அருள்குவிக்கும்
கண்டி கதிர்காமம் காண்….(84)….
கேட்ட தெலாம்கொடுக்கும் கேளா தனகுவிக்கும்
மாட்டேன் எனச்சொல்லா, மூடுபனி -மூட்டக்
கயிலை கபாலியும் கற்பகமும் கொஞ்சும்
மயிலை முருகன் மனம்….(85)….
உறிவள வெண்ணை உருகுநெய் பாலை
திருடுமுள மாமனின் தொண்டாய் -கிரிவலமாய்
சித்தம் ஒருமித்து செவ்வேள் மருகனின்
ரத்தி னகிரியைநீ சுத்து….(86)….
விண்வெற்றி கொள்ளவும் வீணரைக் கொல்லவும்
முன்நெற்றிக் கண்ணுதித்த மூலத்தை -பின்பற்று
பெண்கண் பொழிகின்ற போகத்தைப் பாராது
எண்கண் தரிசனத்திற்(கு) ஏங்கு….(87)….
பூண்டியில் ஈசனை பூஜித்த ஈராறால்
ஆண்டியே என்னை அணைத்தருள -பாண்டவ
பாஞ்சாலி மானத்தைப் போர்த்திய மாலவனின்
வாஞ்சை மருகோனே வா….(88)….
பணிக்கூனி யாலன்னை போவென்ற வாக்கை
அணிந்தா ரண்யம் அடைந்து -கனியை
இடகிழவி உண்ட இராமன் மருகோன்
வடபழனி செல்வோம் வா….(89)….
பாலை சரவணப் பொய்கைமார் போட்டிட
வேலை பராசக்தி வார்த்திட -ஆளாய்
உருமாறி பக்தர்க்(கு) உதவிடும் அன்புப்
பெருவா ரிதிக்கில்லை பூட்டு….(90)….
புள்ளி மயிலேறி பக்தர்க்(கு) அருள்வேலை
”துள்ளி வருகுதென” தோத்தரித்த -வல்லியூர்
பாரதிக் கண்ணனின் பாச மருகோனே
நேரெதிராய் வந்தென்முன் நில்….(91)….
தமிழ்வேலை சந்தம் உமிழ்வேலை சங்கம்
கமழ்வேலை ஈராறி கைகள் -தவழ்வேலை
காக்கும் அயில்வேலை நோக்க ஒயில்வேலை
தீக்கண் பயல்வேலை தீண்டு….(92)….
காற்று புகாகுகையில் கைதான நக்கீரர்
போற்றிப் புகழும் திருமுரு -காற்றுப்
படைநா யகன்வேற் படைதனை வீச
தடைவெற்(பு) அடைவு தரை….(93)….
சமாதான மான உமாதேவி ஈசர்
குமாரனின் சம்பவம் காண -இமாசலக்
கல்யாண பாரத்தைக் கொண்ட அகத்தியரின்
தொல்ஞான தேசிகனைத் தேடு….(94)….
நீராடிக் கார்த்திகையில் நீறாடி நேர்த்தியாய்
நீராடிப் பாடி நெடுங்குன்று -தோராடி
அல்லும் பகலும் அருளும் அருந்தமிழ்ச்
சொல்லின் பொருளில் சுகி….(95)….
சூல்தாங்கும் ஈசனுடன் வேல்தாங்கும் சக்தியுடன்
கால்தாங்கும் தேவர் குழாமுடன் -மால்தாங்கும்
பீலி மயிலேறி பத்தினிகள் பக்கமுற
மேலிருந்து வாழ்த்தும் முருகு….(96)….
நாதனை நான்முகன் வேதனையை ஈசர்க்கே
போதனை செய்த பிரணவத்தை -சேதுஅணை
கட்டிய மாமன்பெண் கட்டியமாப் பிள்ளையை
கட்டிப் பிடிக்கக் களிப்பு….(97)….
வேலனை ஈராறு தோளனை ஈசர்கண்
பாலனை வள்ளிமண வாளனை -மூலனை
முத்தமிழ் காவலனை முந்தியருள் ஏவலனை
உத்திரப் பங்குனியை உன்னு….(98)….
தலாப்பொருள் ஒன்று குலாவிடும் ஆறு
கலாமுகம் கொண்ட குமரன் -கலாப
மயிலேறி வள்ளி மகளானை சூழ்ந்த
ஒயிலோன் திருப்புகழ் ஓது….(99)….
சுராபதிச் சேனை உறாபகை வண்ணம்
கராதலம் வேல்கொண்ட கந்தா -பராபரைக்(கு)
உற்ற குமரனே பற்றினேன் பாதத்தை
சுற்றிவ ரச்செய் சபை….(100)….
கண்ணனைப் போலக் கடவுளிங்(கு) இல்லையென
கண்களை மூடிக் களித்திருந்தேன் -கண்ணனே
மாமனெனை ஒத்த மருகனிவன் என்றதால்
காமவேள் கந்தன் களிப்பு….(101)….
—————————————————————————
கிரேசி மோகன்
ஆடகச் செம்பொன்னார் மேனியரே “ஆட வருகவே’’….
—————————————————————————————————–
முனிவர்கள் கூடி மெளனம் காத்திட
தனி ஆவர்த்தனம் நந்தி முழங்கிட
பனி மலை வாசன் பார்வதி யுடனிம்
மனிதனில் தாண்டவம் ஆட வருகவே….(1)
முகார விந்தம் முறுவல் பூத்திட
அகார,உகார,மகார அம்பிகை
அகோர மூர்த்தியை அணைத்து என்மன
விஹாரில் தாண்டவம் ஆட வருகவே….(2)
துந்துபி முழங்க டமருகம் ஒலிக்க
கந்தன் கணபதி கைக்கட்டி நிற்க
எந்தையும் தாயும் மகிழ்ந்து குலாவியென்
சிந்தையில் தாண்டவம் ஆட வருகவே….(3)
மாலவன் சங்க நாதம் ஊதிட
நாலு முகன் நல்வேதம் ஓதிட
ஞால அன்னையும் அப்பனும் எந்தன்
மூளையில் தாண்டவம் ஆட வருகவே….(4)
யாழில் பாரதி ஏழிசை சுரக்க
வாழிய கோஷம் வைதேஹி போட
ஊழி முதல்வனும் உமையும் எந்தன்
தோளில் தாண்டவம் ஆட வருகவே….(5)
பாக்கு வெற்றிலைப் போன்று இணைந்த
தேக்கு மேனியரும் தளிர் இடையாளும்
பாக்கள் பூக்களாய்ப் புலர்ந்திட எந்தன்
வாக்கில் தாண்டவம் ஆட வருகவே….(6)
பாஸியும் நீருமாய்ப் பிணைந்த இருவரும்
தூசி தோஷங்கள் தொல்லை இராது
வாசிவாசியென சுவாசிக்க எந்தன்
நாசியில் தாண்டவம் ஆட வருகவே….(7)
தென்னாடுடையான் தன்தேவியுடன்
பெண்ணாடுடலொடு பாவியேன் நானுனை
மன்றாடுதலால் மனமிசைந்(து) எந்தன்
முன்னால் தாண்டவம் ஆட வருகவே….(8)
வேத புராண இதிகாசங்கள்
பாதச் சிலம்பில் பதிந்திடவே திரு
வாதிரையான் தன் வாமியுடன் என்
காதில் தாண்டவம் ஆட வருகவே….(9)
வாடிய பயிரென் வாழ்க்கையிலே நீர்
ஆடிய பாதராய் அழகுமையாளை
சூடிய வண்ணம் சேர்ந்தென் முன்னால்
ஜோடியாய் தாண்டவம் ஆட வருகவே….(10)
————————————————————
Mother

“Avvai Shri Shanmugam Annachi’s troupe, one of the very popular theatre groups in those days, in which I also acted, took 20 years to complete 1000 shows. It is indeed a great achievement for Crazy Mohan and his team to stage 777 shows of Chocolate Krishna alone in just 7 Years that too with packed houses and good collection” Said Kamal Hassan presiding over the celebrations of Chocolate Krishna at Narada Gana Sabha Hall last Saturday. He assured that he would partake in the 1000th show as well.
Crazy Creations also chose the happy occasion to honor veteran humorist Chiralaya Gopu. When Crazy Mohan said that it was the perfect harmony of his friends that made this Himalayan task possible, Kamal Hassan recalled that it was such a harmonious relationship between Veteran director Sridhar and Gopu that reason for some of the great films produced by Chitralaya.
Tamizh Venbas on Ramana Maharishi titled Ramanayanam written by Crazy Mohan was released by Kamal Hassan in E Book format through Swathi Soft Soltuions. He also released “Crazy about Ramanar” – a book which is a collection of conversations of Crazy Mohan about Ramanar with his friend Kameshwararn.
Institutions and Sabhas which staged Chocolate Krishna maximum number of times were honored along with senior members of the troupe. Nalli Kuppuswamy Chetty also spoke on the occasion which was anchored by S B Khanthan, the director of Chocolate Krishna.
எத்தனையோ ஸ்லோகங்கள் இருந்தாலும், எனது பிரார்த்தனை வரிகள் ”கந்தன் கருணை” படத்தில் பி.சுசிலா அம்மையார் அவர்களின் தேனினும் இனிய குரலில், கே.வி.மகாதேவன் இசையமைப்பில் பார்வதி(சாவித்திரி அம்மா) தன் மகன் முருகனைக் கொஞ்சும் கவிஞரின் தாலாட்டு வரிகள் ”உயிரினங்கள் ஒன்றையொன்று வாழ்த்திடும் போது அதன் உள்ளிருந்து வாழ்த்துவது உன் குரலன்றோ முருகா உன் குரலன்றோ”….கிரேசி மோகன்….
இன்று கவிஞர் கண்ணதாசன் பிறந்தநாள்….
——————————————————-
”உயிரினங்கள் ஒன்றையொன்று உள்ளிருந்து வாழ்த்தல்
அயிவேலன் வாக்கென்ற, அந்த -மயிலிறகு
கண்ணனின் தாசன் கவிச்சக்ர வர்த்தியின்று
மண்ணில் பிறந்தார் மலர்ந்து”….கிரேசி மோகன்….
கிரேசி மோகன்
ஈசனார் மீனாள் இணைந்த திருமணத்தை
பூசலா நாயனார் போலவே -யோசனையில்
கண்டு களித்ததை கூறிடக் கற்பகத்தின்
குண்டு குமாரனே காப்பு….(1)
———————————————————-
கல்யாணக் கதை கதையாம் காரணமாம்
—————————————————-
சென்றமுறை பார்வதி சம்பு திருமணத்(து)
அன்றமர்ந்தான் தெற்கில் அகத்தியன் -குன்றென
மீண்டுமவன் காண மதுரையில் மீனாட்சி
ஆண்டவன் கல்யாணம் ஆம்….(2)
பெண்வீட்டார் – பிள்ளை வீட்டார் அறிமுகம்
———————————————————–
மண்சுமந்தோன் பிட்டுக்கு மாப்பிள்ளை, மைத்துனனோ
மண்சுமந்த வாயன், மணமகளோ -மண்புகுந்த
மேனாள் இமவான் மகளான மாதங்கி
மீனாளாய் வந்த மலைப்பூ….(3)
நிச்சயதார்த்தம்
———————
சித்திரைத் திங்களில் சித்திறை சொக்கனுக்கு
இத்தரை வந்த, இமவானின் -புத்திரியை,
தத்தாய் மலயத் துவசன் வளர்த்தவளை,
முத்தண்ணா செய்தார் மணம்….(4)
கல்யாணப் பத்திரிகை
——————————–
சித்திரைத் திங்கள் சனிக்கிழமை அன்றுபகல்
இத்தரையில் மீன இலக்கினத்தில் -பத்தரைக்கு
பின்னாலே மீனாளை அண்ணா மஹாவிஷ்ணு
கன்னிகா தானம்சொக் கர்க்கு….(5)
கல்யாணச் சத்திரம்
————————-
அத்தனைபேர் வந்ததால், ஆலவாயில் தங்கிட
சத்திரம் இல்லாமல் சம்புமையாள் -கைத்தலம்
பற்றுவதை மச்சான் பெருமாள் தமுக்கத்தின்
வெற்றிடத்தில் வைத்தான்பார் விஷ்ணு….(6)
சீர் வரிசை
————–
பிள்ளைக்கு சீராகப் பொன்னில் திருவோடும்
வெள்ளி முலாமிட்ட வெண்ணீறும் -கொள்ளியிடும்
குச்சிக்குப் பூணிட்டு காளைக்கு லாடமிட்டார்
மச்சினர் மல்லாந்த மால்….(7)
வரதட்சிணை
—————
குவளைக்குள் பிச்சைக்கூழ் கொள்வோன் கறாராய்
அவலுக்(கு) அளித்தேழை ஆன -குவளைக்கண்
மாலோனை முன்ஜாமீன் மன்றாடி கேட்பதற்குள்
பாலாழிக் கண்ணஅம் பேல்….(8)
ஜான்வாசம்
————–
சித்திரை வீதியில் ஜான்வாசம், கொட்டாவி
நித்திரை மைத்துனர் நீட்டிவிட -பித்தனமர்
அக்காளை அஞ்சி அலங்காநல் லூர்சென்று
உட்கார ஊர்வலத்திற்க்(கு) ஓய்வு….(9)
கண்ணூஞ்சல்
—————–
கண்ணூஞ்சல் ஆடினர் பெண்ணும்மாப் பிள்ளையும்
விண்ணூறும் தேவர்கள் வீசிட -மண்ணூறும்
மக்களண் ணாந்துமண மக்களைக் காட்டியிட்டார்
கக்கமுறை சேய்களுக்குக் கூழ்….(10)
மாப்பிளைக் கண்ணுக்கு மையிடுதல்
———————————————-
மாப்பிள்ளை கண்ணுக்கு மையிட்டோர் கைகளில்
தீப்புண் தகிக்க தவித்தனர் -கூப்பிட்ட
மைத்துனர் மாலன் மருத்துவனால் பச்சிலையை
வைத்தணைத்தார் நெற்றிக்கண் வீச்சு….(11)
காசியாத்திரை-மாப்பிள்ளைத் தோழன்
———————————————-
யாப்பில்லை என்றாலும் ஏழை தருமிக்கு
மாப்பிள்ளைத் தோழன் மரியாதை -கூப்பிட்டு
காசியாத்தி ரைக்கு குடைவிசிறி தந்தனன்
ஈசன் விளையாடல் இது….(12)
சிவகாசி யாத்திரை செல்லல் தடுக்க
விவகா ரமானமச்சான் விஷ்ணு -சிவகேசம்
மேலமர்ந்த கங்கையை மொண்டு தரையிலிட
ஆலவாய் காசிநகர் ஆச்சு….(13)
சம்பந்தி சண்டை
———————
சொக்கன்கல் யாணத்தில் சம்மந்தி சண்டையிட
விக்கினமாய் யாரும் வராததால் -சக்களத்தி
கங்கை குதித்திறங்க செங்கண்மால் தம்பதிக்கு
தன்கையில் ஏந்தித் தெளிப்பு….(14)
மாப்பிள்ளை-முறுக்கு
————————-
குனித்த தலையாய், குதிகால் நடையாய்
பனித்த விழியாய் பயந்து -தனித்திருந்து
புக்ககக் கூடலில் பூனையாய் வால்சுருட்டி
முக்கண்ணன் சொக்கன் முழிப்பு….(15)
மீனாளைப் பார்த்து மதுரை மயங்கியதில்
மானாளை முற்றும் மறந்தது -தூணாளும்
ஆய்ப்பிள்ளை மச்சான் அநுதா பமாயளிக்க
மாப்பிள்ளை வாயில் முறுக்கு….(16)
கன்னிகாதானம்
——————-
தாரையை வார்க்கையில் தன்சார்பில் தந்தையாய்
யாரை நிறுத்துவது என்றீசர் -பாரமுற
பாக்கையில் வந்தார் பெரிய புராணத்து
சேக்கிழார் சாமி சபைக்கு….(17)
பாம்பலையில் தூங்கும் பெருமாள் சுபாவமாம்
சோம்பலை விட்டு சுறுசுறுப்பாய் -மாம்பலம்
நல்லிகுப்பு சாமியிடம் செல்ல சகோதரிக்காய்
அள்ளிவந்தார் சேலை அலைந்து….(18)
கண்ணைப் பறிக்கின்ற கூறைப் புடவையில்
மின்னலென மேடையில் மீனாள்தன் -அண்ணன்
மடியமர நான்முகன் மாங்கல்யம் ஏந்த
முடிந்தான் அரன்முடிச்சு மூன்று….(19)
அம்மி மிதித்தேறி அருந்ததி பார்த்தல்
————————————————
சொக்கனுடம் மீனாட்சி அக்கினியைச் சுற்றிவரல்
வக்கணையாய்க் காண வசிட்டனுடன் -அக்கணம்
அம்மிமிதித்(து) ஏறி அருந்ததி பார்த்தனள்
விம்மிஆ னந்தநீர் விட்டு….(20)
கல்யாணத்திற்கு வந்த VIP பிள்ளைகள்
————————————————
கல்யானைக்(கு) அன்றுயிர் கொள்ளவைத்த சொக்கனைக்
கல்யாணம் கொள்கிறாள் கன்னிமீனாள் -தொல்யானைப்
பிள்ளையும் வேலனும் பார்த்ததால் பெற்றோர்க்கு
இல்லையொண் ணாத இனிப்பு….(21)
கல்யாணச் சாப்பாடு
—————————-
உண்ட பெருவிருந்தால் குண்டோ தரன்கொண்ட
தொண்டை அடைத்திடும் தாகத்தைக் -கண்டசிவன்
கைவை எனச்சொல்லக் கைமாற்றி வைத்தவன்முன்
வைகை விரைந்தாள் வளைந்து….(22)
மொய் எழுதுதல்
——————–
மாப்பிள்ளை சொக்கன் மணமகள் மீனாளைக்
காப்பிட்டுக் கொள்கிறார் கல்யாணம் -சாப்பிட்டு
மொய்யெழுது வோர்க்குமச்சான் மாலோலன் தாம்பூலப்
பையேந்தி நிற்பார் பணிந்து….(23)
நலங்கு
———
விடக்கண்டன் சொக்கன் விடாக்கண்டன் ஆகி
விடமறுத்தான் தேங்காய் நலங்கில் -படபடத்த
கெண்டை விழிமீனாள் கோபிக்க அஞ்சியரன்
அண்டத்துக் கோளை அளிப்பு….(24)
மாலை வரவேற்பு
——————–
மச்சினன் வேண்டியதால் மாலை வரவேற்பில்
அச்சிவன் தாண்டவம் ஆடிட -உச்சத்தில்
ஓடிவந்து மீனாள் ஒயிலாக சேர்ந்துகொள்ள
கூடலுக்குக் கூடுதல் கூத்து….(25)
சாந்தி முகூர்த்தம்
———————–
முதலிரவில் மீனாள் கதவடைத்துச் சொன்னாள்
மதுரைவாழ் மக்களின் மாண்பு -பொதுவிடத்தில்
பதவிசாய் நாகரீகப் பண்பு -பொதுவிடத்தில்
மாட்டோடும் ஓட்டோடும் மானத்தை வாங்காதீர்
வீட்டோட மாப்பிள்ளை வாள்….(26)
இச்சென்று முத்தமிட ஈசன் நெருங்கிட
நச்சென்று நாகம் நெளிந்தது -அச்சச்சோ
என்றலறி மீனாள் எகிறி குதித்தோட
அன்றுசிவ ராத்திரி ஆச்சு….(27)
பாலிகை கரைப்பு
———————–
மாளிகை மீனாள் மயானனை ஏற்றிட
பாலிகையை பெண்கள் பகிஷ்கரிப்பு -நாலுகை
மைத்துனன் வைகையில் மோகினியாய் தானியத்தைக்
கைத்தலம் ஏந்திக் கரைப்பு….(28)
கட்டுச் சாதக் கூடை
—————————
கழுத்தரவம் தன்னை கடாசி எறிந்தான்
அழுத்தியுமை யாளை அணைக்க -பழித்தனர்
கட்டு விரியன்கள் கட்டிக் குலாவிடும்
கட்டுச்சா தக்கூடை கண்டு….(29)
மலயத்துவசன் பிரிவோபசாரம்
—————————————
கலையத் துவங்கினர் கல்யாணம் கண்டோர்
அலையில் படுத்தான் அரிமால் -மலயத்
துவசன் வளர்ப்பை தழுவிப் பகர்ந்தான்
கவசமே கூடலைக் கா….(30)
சிவசிவ என்று சிரத்தில் மலையத்
துவசனார் குட்டித் தொழுது -அவசரமாய்
கெஞ்சினார் ”நஞ்சுண்டா மிஞ்சினாலும் மீனாளை
நெஞ்சில் அமிழ்தாய் நிறுத்து”….(31)
கோயிலுக்குல் புகுதல்
—————————-
சித்தரின் சன்னிதியில் சொக்கனும் மீனாளும்
சுத்திவந்து தம்பதியாய் சேவித்து -தத்தம்
கருவறைக்குள் செல்வதைக் கண்ட மதுரை
அரஹர சம்போவென்(று) ஆர்ப்பு….(32)
பல ஸ்ருதி
————-
மாதரசி மீனாள் மஹாதே வனைமணந்த
போதரிசி வாழ்த்தைப் பொழிந்தோர்க்கும் -காதுருசி
கொண்டதைக் கேட்டோர்க்கும் கேட்டதை சொன்னோர்க்கும்
விண்டதெலாம் வாணியவள் வாக்கு….(33)
——————————————————————————————————————————————————————————————————————————-
ஆதித்தன் அம்புலிவிண் மீன்கள் மாயை
ஆடவரும் பெண்டிரும்அவ் அலிகள் மாயை
போதிமரத் தடிவாழும் புத்தரும் மாயை
புகன்றவந்த நிர்வாணப் பூச்சும் மாயை
வாதிட்டு வென்றசங் கரனும் மாயை
விளைந்தஷண் மதங்களும் மாயை மாயை
ஆதியந்த மிலாபிரமன் அடையா தோற்கு
அகமாயை சகமாயை அனைத்தும் மாயை
அதனாலோ இதனாலோ அதுயிங் கில்லை
அதுவாக அதற்குள் அதுவாய் ஆகி
அதன்பின்னே அதுஅலுத்து அதுவே றாகி
அதுவென்றும் இதுவென்றும் அதனால் மாறி
அதற்கப்பால் இதற்குள்ளே அதுபோய் நின்று
அதுஆதி இதுஅந்தம் எனப்பேர் கொண்டு
எதுஇதுவென்(று) எனஅதுவே எங்கும் தேடி
இதுஅதுவென்(று) அதுஅகமென்(று) அடங்கும் ஆன்மா
வைகுண்டம் கைலாஸம் வானம் பூமி
வார்த்தைகள் தானன்றி வேறே இல்லை
பொய்கொண்ட வாழ்க்கையைப் புறத்தே தள்ளி
புலன்களுக்கு அப்பாலே பார்த்துப் பார்த்து
மெய்கண்டு கொள்ளஅம் மாயை போகும்
முயல்கொம்பால் மலடிமகன் பேரை நீரில்
கைகொண்டு எழுதிடலாம் குருடன் என்று
கையெழுத்து காய்வதற்குள் காலம் மாறும்….
காட்சிகளும் காண்போனும் காணும் கண்ணும்
கற்பிதமா சொப்பனமா கானல் நீரா
ஆட்சியிது ஐம்புலன்கள் ஆட்டம் அன்றோ
ஆதலினால் ஆன்மாவை ஆத ரித்து
சாட்சிபரி பாலனமாய் சான்றோர் போக்கில்
சுகதுக்க பேதமற சார்ந்தோர் உள்ளம்
சூழ்ச்சிபுரி காலன்தன் சூதை வென்று
சும்மாயி ருக்கலாமே சுகமாய் என்றும்….கிரேசி மோகன்….
கிரேசி மோகன்
அட, ஒரு பேச்சுக்கு… ஒருவேளை அன்று போலவே இன்றும் வியாசர் விருப்பத்தின் பேரில் மகாபாரதம் மீண்டும் ஒரு தபா நடந்தால்..! அட ஒரு பேச்சுக்கு… அன்று போலவே இன்றும் தர்மபுத்திரர் “நச்சுப்பொய்கையில்” நீர் அருந்த சென்றால்…! அன்று போலவே இன்றும் கண்களுக்குப் புலப்படாத அருவமான அசரீரி யட்சதேவனுக்கும் அரசர் தர்மபுத்திரருக்கும் இடையே கேள்வி – பதில் பகுதி ஆரம்பித்தால்…!
கேள்வி கேட்டுக் குடைய நினைத்த அசரீரிபுரத்து யட்சத்தேவசாமியை அசர வைக்கும் அளவுக்குத் தர்மபுத்திர ராஜா பதில்கள் இன்றைய சூழ்நிலைக்கேற்ப ஏக்குத்தப்பான ரூட்டில் கீழ்க்கண்டவாறு செல்லும்…
அசரீரி: “தர்மபுத்திரா… நச்சுப் பொய்கையில் மயங்கிக் கிடக்கும் உன் தம்பிமார்கள் பிழைக்க வேண்டுமென்றால் நான் கேட்கும் கேள்விகளுக்குச் சரியான பதிலைக் கூறு… உலகிலேயே பெரியது எது?”
தர்மர்: “யட்சதேவா… யாம் அறிந்த வரையில் தற்சமயம் உலகிலேயே பெரியது திருவல்லிக்கேணி சிங்கராச்சாரி தெரு ஒண்டுகுடித்தனத்தில் வசிக்கும் கே.எஸ். சந்தானகோபாலனின் குடும்பம் தான்..!
அசரீரி (வழக்கத்துக்கு விரோதமான பதிலால் குழம்பினார் அசரீரி!): “குந்தியின் புதல்வா… என்ன குழப்புகிறாய்…?
தர்மர்: “குழப்பவில்லை தேவா… சத்தியம் பகிர்கிறேன்… கே.எஸ். சந்தானகோபாலனின் குடும்பத்தில் உள்ள மொத்த உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை முப்பத்துநான்கு!”
அசரீரி: “என்ன… இன்று இருக்கும் விலைவாசியில் முப்பத்துநான்கு நபர் அடங்கிய குடும்பத்தை சந்தானகோபாலன் குடும்பத்தில் முப்பத்துநான்கு பேரா? தாத்தா, பாட்டி, அப்பா, அம்மா, வெட்டியான சித்தப்பா, விதவை அத்தை, வேலூரிலிருந்து வந்து நிரந்தரமாகத் தங்கிவிட்ட மாமா என்று பட்டியல் போட்டால் கூட முப்பத்துநான்கு தேரவில்லையே… சொல்ல வந்ததை நேரடியாக சொல்…”
தர்மர்: “உம்… மொத்தம் முப்பத்துநான்கு பேர்… சந்தானகோபாலன்… சகதர்மி சகுந்தலா… இவர்கள் இருவரது இருபது வருட மனைமாட்சியின் மகத்தான சாதனையாக முப்பத்திரெண்டு மக்கட் செல்வங்கள்…! கணக்கு சரியா…?
அசரீரி: என்னது! சந்தானகோபாலன் – சகுந்தலா தம்பதிக்கு முப்பத்திரெண்டு குழந்தைகளா…?
தர்மர்: “ஆம் தேவா… அந்த முப்பத்திரெண்டு குழந்தைகழில் பதினாறு ஆண் குழந்தைகள்… பதினைந்து பெண் குழந்தைகள்…”
அசரீரி: “நீ சொல்வதை பார்த்தால் முப்பத்தொன்றுதானே வருகிறது… எப்படி முப்பத்திரெண்டு என்று கூறினாய்…?
தர்மர்: “முப்பத்திரெண்டாவது குழந்தை ஆணா பெண்ணா என்று அறிவதற்கு நாம் இன்னும் ஏழு மாதங்கள் பொறுத்திருக்க வேண்டும். ஆம் சகுந்தலாவுக்கு இது மூன்றாவது மாதம்!”
அசரீரி: (தர்மபுத்திரரை மடக்க வந்த அசரீரிக்கு சந்தானகோபாலன் – சகுந்தலா குடும்பப் புள்ளிவிவரக் கணக்கில் மாட்டிக் கொண்டு விழி பிதுங்கியது…): அப்போ… இனிமேல்தான் முப்பத்திரெண்டாவது குழந்தை பிறக்க போகிறதா…? தர்ம புத்திரா, ஒரு சந்தேகம் சந்தானகோபாலன் – சகுந்தலா தம்பதி மனித இனத்தை சேர்ந்தவர்களா… இல்லை… முட்டையிட்டுக் குஞ்சு பொரிக்கும் இனத்தை சேர்த்வர்களா…? எனக்கு நேரமாகிறது… எங்கே மளமளவென்று சந்தானகோபாலனின் குழந்தைகளின் பெயர்களை வரிசையாகச் சொல்லிவிட்டு… மயங்கிகிடக்கும் உன் தம்பிமார்களை அழைத்துச் செல்…”
தர்மர்: “யட்சதேவா… இந்தக் கேள்விக்கு சரியான பதிலை கூற குழந்தைகளைப் பெற்ற சந்தானகோபாலனே திணருவான்…”
(இந்தக் கலிகாலத்தில் இப்படியும் ஒரு குடும்பமா என்ற ஆச்சரியத்திலும்… இனிமேலும் சந்தானகோபாலன் சகுந்தலா சம்பந்தபட்ட குடும்ப விஷயத்தில் மாட்டிக்கொண்டு தர்மபுத்திரரிடம் தான் தவிப்பதைத் தவிர்க்கவும்… யட்சதேவன் இந்தப் பதிலைச் சாக்காக வைத்து மயங்குவது போல் நடித்து, தான் உருவாக்கிய நச்சுப் பொய்கையில் தானே தொப்பென்று விழுகிறான்…)
தர்மர் (தம்பிமார்களை எழுப்பிவிட்டு… தனக்குதானே…): இருபது வருட தாம்பபத்யத்தில் முப்பத்திரெண்டு குழந்தைகள் எப்படிப் பொறந்ததுன்னு கேக்கத் துப்பில்லை… இவன்லாம் ஒரு அசரீரி…வாங்கடா..! (தம்பிமார்களோடு தர்மபுத்திரர் செல்கிறார்).
அசரீரி -தர்மர் சம்பாக்ஷிணையை வேண்டுமானால் சந்தானகோபாலன் சகுந்தலா தம்பதியை அறிமுகப்படுத்த எழுதிய கற்பனை உரையாடலாகக் கொள்ளலாம். ஆனால், சந்தானகோபாலன்- சகுந்தலா தம்பதி செய்த இந்த சிசுப்புரட்சி உலகப் பிரசித்தமில்லாவிட்டாலும் உள்ளூர் திருவல்லிக்கேணியில் மிகவும் பிரபலம்! திருவல்லிக்கேணியில் ஒரு சிறு குழந்தையைக் கேட்டால்கூடச் சந்தானகோபாலன் வீட்டை அடையாளம் காட்டும். பாதி சமயங்களில் நாம் அட்ரஸ் கேட்ட அந்தக் குழந்தையே சந்தானகோபாலனின் வம்சவிருட்சத்தில் ஒரு கிளையாக இருக்கும்!
‘அது சரி… எப்படி இருபது வருடத்தில் முப்பத்தோரு குழந்தைகள்…? ஒன்பது மாசக் குழந்தை போல் கணக்கு உதைக்கிறதே…’ என்று அசரீரி சார்பாக நீங்கள் கோரஸாக அலறுவது காதில் விழுகிறது. ஆரம்பத்தில் வருடத்துக்கு ஒரு பிரசவம், பிரசவத்துக்கு ஒரு குழந்தை என்ற நியாயமான விகிதாசாரத்தில் வம்சவிருத்தி செய்ய ஆரம்பித்த சகுந்தலா, ஐ.ந்தாவது ஆண்டிலிருந்து உற்சாகமடைந்து உற்பத்தித் திறனை உயர்த்த ஆரம்பித்தாள். அடுத்த சில ஆண்டுகள்… ஆண் – ஆண், பெண் -பெண், ஆண் -பெண், பெண் – ஆண் என்று பல காம்பினேசன்களில் ப்ளஸ் டூ பிரசவத்தில் ஆர்வம் காட்ட ஆரம்பித்தாள். ரெட்டை என்ற பெயரில் ஒரு குழந்தையோடு இரண்டாவதை இலவச இணைப்பாகக் கொடுத்து அலுத்தவள் அதன் பிறகு ஆவேசமடைந்து ஒரே பிரசவத்தில் பவுண்டரி, சிக்ஸர் என்று ஸ்ரீகாந்த் கணக்காக வேகமாக ஆட ஆரம்பித்தாள்.
சென்ற பிரசவததின்போது சகுந்தலாவை ‘ஸ்கேன்’ செய்து பார்த்த டாக்டர் வெலவெலத்துவிட்டார்! ஸ்கேனிங்கில் கிடைத்த படம் காமிரா ட்ரீக் ஷாட் போல் இருந்தது. ஆம்.ஐந்தாறு குழந்தைகள் அடங்கிய குரூப் போட்டோ. இந்த இருபதாவது பிரசவத்தில் புள்ளிவிவரக் கணக்குப்படி பார்த்தால் சகுந்தலாவிடமிருந்து குறைந்தபட்சம் ஏழு குழந்தை
களாவது எதிர்பார்க்கப்படுகிறது! (கணக்கு வாத்திியார்களா இருக்கும் வாசகர்களே! குழைந்தைகளைக் கூட்டி நம் மீது தவறு கண்டுபிடிக்கவேண்டாம். சந்தானகோபாலனே குழந்தைகள் கணக்கைத் தப்பும் தவறுமாகச் சொல்வது சர்வசாதாரணம்.
இந்த இருபது வருடத்தில் சகுந்தலா மசக்கையாக ஒரு மாமரத்தையோ சாப்பிடிருக்கிறாள்! சந்தானகோபாலன் வீட்டுப் பின்புறம் வளர்ந்த அந்த மாமரம் அடையாறு ஆலமரம் போல் திருவல்லிக்கேணி மாமரம் என்று பெத்த பெயர் வாங்கியது..குழந்தைப்பேறு இல்லாதவர்கள் இப்போது அரசமரத்தைச் சுற்றுவதை ஓல்டு ஃபாஷன் என்று விட்டு விட்டு சந்தானகோபாலன் வீட்டு மாமரத்தைச் சுற்ற ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். சந்தானகோபாலன்-சகுந்தலா தம்பதிக்கு வேட்டி புடவை கொடுத்து வேண்டிக்கொண்டு அந்த மாமரத்தில் தூளி கட்டித் தொங்கவிட்டால் ஆண்களுக்கே கர்ப்பம் உண்டாக்கிக் குழந்தை பிறக்கும் என்ற அளவுக்கு நம்பிக்கை வளர்ந்தது!
இத்தனைக்கும் சந்தானகோபாலனும் சரி, சகுந்தலாவும் சரி… அவர்களது பெற்றோருக்கு ஒரே வாரிசு! சந்தானகோபலனைப் பெறுவதற்குக் குடந்தை சீனிவாசன் பட்டபாடு ‘கொஞ்சநஞ்சமல்ல… காசி, ராமேஸ்வரத்தில் ஆரம்பித்து நாகூர் தர்கா, அன்னை வேளாங்கண்ணி என்று ஒரு கோயில் விடவில்லை…
அவரது நாற்பதாவது வயதில் சந்தானகோபாலன் வாராது வந்த மாமணியாக உதித்தான். நாற்பது வயது வரை மலடன் என்ற பெயரில் தந்தை பட்ட கஷ்டத்தை, தன் சார்பாகப் பழிவாங்க ‘ரிவெஞ்ச்’ எடுக்கும் தமிழ் கதாநாயகன் போல் சந்தானகோபாலன் முப்பத்தோரு குழந்தைகளைப் பெற்றுவிட்டான். ஆரம்பத்தில் சந்தானகோபாலன் ஆபீஸில் தன் பெயரைக் குடந்தை சந்தானகோபாலன் என்றுதான் எழுதுவான். நாளாவட்டத்தில் நண்பர்கள் குடந்தை சந்தானகோபலனைக் குழந்தை சந்தானகோபாலன் என்று கூப்பிட ஆரம்பிக்க, தனது இனிஷியலை கெ.எஸ். என்று சுருக்கிக் கொண்டுவிட்டான்.
திருமணத்தன்று “பதினாறும் பெற்றுப் பெருவாழ்வு வாழ்க” என்று சந்தானகோபாலன்-சகுந்தலா தம்பதியைப் பலபேர் தெரியாத்தனமாக வாழ்த்திவிட, இருவரும் அதை வேதவாக்காக ஏற்றுக்கொண்டு, தலா பதினாறு என்று கணக்கு வைத்துப் பெற்றுத்தள்ளி இந்தப் பிரவசத்தோடு முப்பத்திரண்டைத் தொட்டு விழி பிதுங்குகிறார்கள்!
குழந்தைகளுக்குப் பெயர் வைக்கும் விஷயத்தில் சந்தானகோபாலன் சினிமாவுக்குத் தலைப்பு வைக்கும் கதாசிரியன் போல் மண்டையைப் பீய்த்துக் கொள்வான்! எந்தப் பெயர் வைத்தாலும் அந்தப் பெயரில் ஏற்கெனவே ஒரு பிள்ளை இருப்பதைப் பார்த்து அலுத்துப் போன சந்தானகோபாலன், சில குழந்தைகளுக்கு ஐந்து வயதாகியும் இன்னமும் பெயரே வைக்கவில்லை!
மாலையில் வீடு திரும்பியதும் எல்லாக் குழந்தைகளும் வந்துவிட்டதா என்று உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள அட்டெண்டன்ஸ் எடுக்க வேண்டிய நிலை, சாப்பாட்டு நேரத்தில் குழந்தைகள் சத்துணவுக்கூடம் போல க்யூவில் நிற்க வேண்டிய நிர்ப்பந்தம். இரவு படுக்கும் நேரம்… இரண்டு குழந்தைகளுக்கிடையே இடைவெளி இல்லாமல் முப்பத்தோரு குழந்தைகளும் மூச்சுத் திணற ஒன்றன்மீது ஒன்று உருள வேண்டிய கட்டாயம்!
ஒரு நாள் இரவு… ஓய்ந்துபோன சந்தானகோபாலன் ‘என்ன செய்தால் வசதியாக வாழலாம்’? என்று யோசித்தபடி வெளியே வர…எதிர்ச்சுவரில் ‘கு.க’ விளம்பரம் கண்ணில் பட்டது. வீட்டுக் குள்ளிருந்து சகுந்தலா வாந்தியெடுக்கும் சத்தம்.. வெறுத்த்துப்போனவன் விறுவிறுவென்று பார்த்தசாரதி கோயிலை அடைந்தான்.
கோயில் பிராகாரத்தில் சந்தானகோபாலனின் புராண கால பார்ட்னர் குசேலர் கதை உபன்யாசம் நடந்து கொண்டிருந்தது.
“ஒரு பிடி அவல் கிருஷ்ணனுக்குக் கொடுத்துக் குசேலன் குபேரனானான்!” – உபன்யாசகர் உரைத்தது இவன் மனத்தில் உரைத்தது! எதிரே உள்ள மளிகைக் கடைக்கு ஓடி உபன்யாசகர் கையால் அபிநயித்துக் காட்டிய ஒரு பிடி அவலை வாங்கிக்கொண்டு சந்நிதிக்கு விரைந்தான்…
அந்த ஒரு பிடி அவலைத் துண்டில் முடிந்து அர்ச்சகர் பார்க்காத சமயம் பெருமாள் பாதத்தில் போட்டுவிட்டு ‘கிருஷ்ணா, உன் கூடப் படிச்சாத்தான் குசேலனா? குழந்தைங்க பெத்தா குசேலன் இல்லையா…? நான் சூப்பர் குசேலன்… என்னைக் குபேரனாக்கமாட்டியா… கரெக்டா ஒரு பிடி அவல் போட்டுட்டேன்… அப்புறம் உன் சௌகரியம்’ – மனசுக்குள் வேண்டிக் கொண்டு வீடு திரும்பினான்.
சந்நிதியில்… ருக்மணி தாயார் பெருமாளைப் பார்த்து “பிரபோ… இது என்ன உங்கள் காலடியில் டவல் நிறைய அவல்?” என்று கேட்டாள். பேசாமலிருந்த பெருமாளின் கண்களில் குசேலன் எபிஸோட் ஃப்ளாஷ்பாக்காக ஓடியது. குசேலன் கதையை ஆக்ஷன் ரீப்ளே செய்து பார்க்கும் ஆர்வம் அவரது நீல நயனங்களில் தோன்றியது.
“வேண்டாம் இந்த விபரீதம். கலி அழகு என்று ருக்மணிதேவி எச்சரித்தாள். அவள் சொல்வதைக் கேட்காமல் தான் எடுத்த முடிவை நிறைவேற்றிப் பார்க்கும் ஆசையில் பெருமாள் சிலையிலிருந்து பிரிந்து மனித வடிவில் சந்நிதியை விட்டு வெளியே வந்து, ‘பெரிய தெரு சீவல் ஸ்டோர்ஸ்’ கடையில் புகையிலை குதப்பும் கலியுகக் குசேலன் சந்தானகோபலனை நோக்கி நடந்தார். சந்தானகோபாலனுக்கு தெரியாமல் அவன் ஜிப்பா பாக்கெட்டில் குலுக்கலில் நீட்சயம் முதல் பரிசு பெறப்போகும் அரியானாவில் ஆரம்பித்து அமிஞ்சிக்கரைவரை உள்ள அத்தனை பம்பர் லாட்டரி டிக்கெட்டுகளையும் சொருகி விட்டு வந்த சுவடு தெரியாமல் கிருஷ்ண பரமாத்மா சந்நிதிக்குத் திரும்பினார்.
முன்னேற்றம் எதுவும் இல்லாமல் முப்பது ஆண்டுகள் ஓடியது. பிரகாரத்தில் அதே குசேலர் கதையை அதே திரைக்கதையில் வேறு யாரோ ஓர் உபன்யாசகர் கூறிக் கொண்டிருந்தது சந்நிதிக்குள் இருந்த கண்ணன் காதில் விழுந்தது. கூடவே குசேலன் பார்ட்-டூ – அதாவது சந்தானகோபாலன் நினைவும் வந்தது. தான் அளித்த செல்வத்தால் சந்தானகோபாலன் சௌக்கியமாய் இருப்பதைப் பார்க்கும் ஆசையில் மூலவர் உற்சவராகிச் சந்நிதியைவிட்டு வெளியே வந்தார்.
சந்தானகோபாலன் கூடியிருந்த ஒண்டுக்குடித்தனம் இருந்த இடத்தில் இப்போது ஏழு மாடி ஃப்ளாட் இருப்பதைப் பார்த்தார். வாசலில் ‘சகுந்தலா அபார்ட்மென்ட்ஸ் பலகை தொங்கியது. கீழ் போர்ஷன் வாசலில் வயதான சந்தானகோபாலன்-சகுந்தலா தம்பதி சாய்வு நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்க… அவர்களைச் சுற்றிப் பேரக் குழந்தைகள்.
‘பரவாயில்லை… கிடைத்த செல்வத்தை வீணாக்காமல் வீடு கட்டி வாடகைக்கு விட்டு வாழ்கிறானே’ என்ற சந்தோஷத்துடன் பெருமாள் அவர்களைப் பார்த்து விட்டுக் கட்டடத்துக்கு வெளியே தூங்கிக் கொண்டிருந்த செக்யூரிடியை எழுப்பி விசாரித்தார்.
“ஏம்பா… இந்த ஏழு மாடிக் கட்டடத்துல எத்தனை பேர் குடியிருக்கலாம்…?”
“அம்பது குடும்பம் குடியிருக்கலாம். ஆனா, இப்போ ஒரு குடும்பம்தான் குடியிருக்கு.”
“ஏன்…சாந்தானகோபாலன் மீதி போர்ஷனையெல்லாம் வாடகைக்கு விடலையா…?
“விடறதுக்கு ஏது சார் போர்ஷன்…? அம்பது போர்ஷன்லயும் அய்யா குடும்பம் தான் கீது…!”
“ஏன்…?!”
“ஏனா… அவர் மூத்த் புள்ளைக்கு முப்பது குழந்தைங்க…ரெண்டாவது புள்ளைக்கு இருபத்தாறோ இருபத்தேழோ புள்ளைங்க… மூணாவது புள்ளைக்கு அப்பன் மாதிரியே முப்பத்திரண்டு. நாலாவது புள்ளைக்கு நேத்து பொறந்ததோட சேத்தா நாப்பத்தொண்ணு… மொத்தம் கணக்குப் போட்டுப் பார்த்தா கிட்டதட்ட முந்நூறு பேர்… ஐயா குடும்பமே மொத்த எல்லா ஃப்ளாட்லேயும் இருக்காங்க. சாமி… சாமி, எங்கே போற…?”
தலையை தொங்கவிட்டபடி சந்நிதிக்குள் நுழைந்த பெருமாளைப் பார்த்து ருக்மணி தாயார் “என்ன ஆச்சு?” என்று வினவ…
“சே… பேசாம விட்டுருந்தா அப்பன் பட்ட கஷ்டத்தைப் பார்த்துப் பசங்களாவது புத்தி வந்து ஒண்ணு ரெண்டோட நிறுத்தியிருப்பாங்க… பணம் வந்த தெம்புல பசங்களும் அப்பன் மாதிரி ஆளுக்கு அம்பது அறுபதுன்னு கூறுகட்டிப் பெத்திருக்காங்க ருக்மணி இனிமே யாராவது குசேலன்னு சொல்லிக்கிட்டு வந்தா தயவுசெஞ்சு தடுத்து நிறுத்து… இனிமே நானும் கு.க.வைக் கடைப்பிடிக்கப் போறேன்.”
“கு.க.வா…? சுவாமி, என்ன சொல்கிறீர்கள்…? கு.க. என்றால் குடும்பக் கட்டுப்பாடு…!”
“நான் சொன்னா கு.க. எனக்கு… குசேலர் கட்டுப்பாடு.”
அர்ச்சகர் நுழைய… இருவரும் மௌனமாகச் சிலையாகிறார்கள்…
“எது?”
போட்டுக் கொண்டிருக்கும் புதிய வேடம்” என்று கூறிவிட்டு அவனையே இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவள்.
“தொடக்கத்தில் செய்து கொண்டிருந்த தொழில் துலங்கவில்லை போலிருக்கிறது. இந்தத் தொழிலை எப்போது தொடங்கினீர்கள்?” என்று இடக்காகக் கேட்டாள்.
“தொழிலா?” என்று விவரம் புரியாமல் கேட்ட கிள்ளி, அவள் எத்தனை பெரிய ஆபத்தில் தன்னை இழுத்து விடப் பார்க்கிறாள் என்பதை அப்போது அறியவில்லை.
வேண்டுமென்றே அவள் சத்தமாகப் பேசினாள்:
“குதிரைகளைத் திருடுவதில் வருவாய் குறைந்து விட்டதா? அடடா… அதனால் தான் குழந்தைகளைத் திருட ஆரம்பித்து விட்டீர்களாக்கும்..” என்று அவள் வழக்கம் போல் கிண்டல் செய்வதா.கத் தான் கிள்ளி நினைத்தான்.
ஆனால், அவளுடைய வார்த்தைகள் எப்படிப்பட்ட விபரீதத்தை ஏற்படுத்தக் கூடியவை என்பதை அடுத்து நடந்த நிகழ்ச்சிகள் அவனுக்கு அறிவித்தன.
உரத்த குரலில் பேசியதால் – அருகில் போய் கொண்டிருந்தவர்ளும் அவளுடைய வார்த்தைகள் அரைகுறையாகக் கேட்க நேர்ந்தது. சிலர் அவர்களைத் திரும்பி பார்த்தார்கள். ஒரு சிலர் அவனை நெருங்கி வந்தனர்.
வேலேந்தி .சென்று கொண்டிருந்த காவல் வீரன் ஒருவனும் அவர்களைத் கவனிக்க தொடங்கினான்.
ஆபத்தை உருவாக்கி விட்டாள் அழகி என்பதை அறிந்துகொண்ட கிள்ளி, தோளிருந்த குழந்தையை தூக்கி அவளிடம் நீட்டினான்.
குழந்தையை வாங்கி கொள்ள அவள் எந்த முயற்சியிலும் ஈடுபடவில்லை.
கிள்ளி, குழந்தையை இறக்கி அவள் அருகில் விட்டுவிட்டு அங்கிருந்து நழுவ முயன்றான். குழந்தையோ அவனை விட்டு போகமாட்டேன் என்று அடம் பிடித்தது.
ஆட்கள் நெருங்கி கொண்டிருந்தார்கள். வேலேந்திய வீரனும் அவர்களை நோக்கி விரைந்து வந்து கொண்டிருந்தான்.
“உமக்குக் குழந்தை வெண்டுமா?” என்று கிள்ளியைப் பார்த்துக் கண்களைக் சிமிட்டியபடி கிண்டலாய்க் கேட்டாள் அவள்.
குப்புறத் தள்ளியதோடு குதிரை குழியையும் பறித்துவிட்டதென்பதை உணர்ந்து கொண்ட கிள்ளி, தப்பி செல்ல வழியறியாது தவித்தான்.