Category: படக்கவிதைப் போட்டிகள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

கடலோர மண்ணில் கால்பதித்து, கடலலை மேலே கண்பதித்து நிற்கும் நங்கையைத் தன் புகைப்படத்தில் காட்சிப்படுத்தியிருக்கின்றார் ஷாமினி. இப்படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டி 206க்கு வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருக்கின்றார் சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவருக்கும் என் நன்றி!

பாவை முகம் நம் பார்வைக்குக் கிட்டாததால் அவர் அகத்தைப் படிக்க இயலவில்லை. எனினும் அவர் நின்றிருக்கும் தோற்றம் அலைகளோடு அவர் ஏதோ மானசீகமாக உரையாடிக்கொண்டிருக்கின்றாரோ என்றே எண்ண வைக்கின்றது.

தம் கற்பனைக் குதிரையைத் தட்டிவிட்டு இந்நங்கையின் மனவுணர்வுகளைக் கவிதையில் நகலெடுக்கக் காத்திருக்கும் கவிஞர்களை அழைக்கின்றேன் இனி!

*****

கடல்தாண்டிச் சென்ற காதற் கணவனிடம் கடலலையைத் தூதாக அனுப்பும் வஞ்சியின் நெஞ்சைத் தம் கவிதையில் அழகாய்க் காட்டியிருக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

தொடர்கதையாய்…

வேலைக்காக
வெளிநாடு சென்றவர்களின் கதைகள்,
அடுத்தடுத்து வரும்
அலைகளைவிட அதிகம்தான்..

ஆனாலும்
அவளும் சொல்கிறாள் தன்கதையை,
தூதாகிட வேண்டுமாம்
கடலலைகள்..

கேட்டுக்கொண்ட கடலும்
தலையசைத்தவிட்டு அவளுக்கு,
திரும்பிச் செல்கிறது
துயரத்துடன்..

தொடர்கதையான
தொடரும் கதைகள்,
துடைத்துக்கொண்டது கண்ணீரை
அலைகளில்..

அதனால்தன்
ஆனதோ கடல்நீர்-
உப்பாக…!

*****

”அண்டங்களையும் கண்டங்களையும் விழுங்கி ஏப்பமிட்ட ஆணவக் கடலே, உன்னைப் பாட மாட்டேன்!” என மறுத்து, ”அடுப்பூதிய எம் பெண்டிர் அண்டவெளி அளக்கும் சாதனையை நீ பாடிப் பரப்பு!” என்று கடலுக்குக் கட்டளையிடுகின்றார் திருமிகு. நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ. 

அலைகடலே எம் புகழ் பரப்பு!

ஆழி உன்னுடன் பேச
ஆயிரம் உண்டு எனக்கு
அசையாமல் நின்று உன்
அலை விளையாட்டுக் காண
ஆயிரம் கண்கள் போதுமோ
அன்றைய கவிகளின் புகழுரையால்
ஆணவம் கொண்டு நீ
ஆடிக்களித்ததில் சுனாமி
அலைகளாய்ப் பெருக்கெடுத்து
ஆருயிர் மக்களின் வாழ்வழித்தாய்
ஆதிகவிகளின் காலத்திலோ
அமுதுசெய்யக் கண்டங்களை விழுங்கி
ஆறுகளைக் குடித்து நீ
ஆற்றிக்கொண்டாய் உன் தாகத்தை!
அலைகடலே இனி என் முடிவைக் கேள்!
அணுவளவும் புகழேன் உன்னை!
அற்புதமான எம்இந்தியப் பெண்களின்
அளப்பில்லாச் சாதனைப் பட்டியலை
அமைதியாய்க் கேட்டு அலைகளினால்
அகிலமெல்லாம் பரவிடச் செய்!
அருமைச் சகோதரிகள்
அறுவர் தாரிணியெனும் கலம் ஏறி
ஆறு மாதம் உன்னுடன் உறவாடி
அவனியை வலம் வந்து புரிந்தார்
அசைக்கமுடியா உலக சாதனை!
ஆறாறு மாதங்களுக்குப்பின் மற்றொருத்தி
அழகான விண்கலம் ககன்யான்மூலம்
அண்டவெளியை வலம்வருவாள்
அருமையான வீராங்கனைகளுள் ஒருவராய்
அன்னையவள் கொடிதாங்கி
அடுப்பூதிய எம் மகளிர் இன்று
அனைத்துத் துறைகளிலும்
அளப்பரிய சாதனைகள் படைத்து
ஆசிரியராய் விஞ்ஞானியாய்
ஆகாயவிமானம் ஓட்டுபவராய்
அணு ஆராய்ச்சி முதல்
அண்டவெளிப்பயணம் வரை
அடுத்தடுத்துப் படைத்துவரும் சாதனையை
அலுக்காமல் பரப்புவதே உன்தொழிலாய்
அயராது செய்து நீ உள்ளளவும்
அவளின் புகழை நிலைபெறச்செய்!

*****

புகைப்படத்துக்குப் பொருத்தமாய்க் கவிதைகள் படைத்துத் தந்திருக்கும் புலமைசால் கவிஞர்கட்கு என் பாராட்டும் வாழ்த்தும்!

இனி வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வாகியிருப்பது…

இவள் யாரோ?
 
விரிந்து கிடைக்கும் கடல் முன்னே
வந்து நின்ற வஞ்சி இவள் யாரோ?
 
துள்ளி எழுந்தாடும் அலை கடல் கண்டும்
அமைதியாய் நிற்கும் நங்கை இவள் யாரோ?
 
வாழ்வில் தோற்றவர்கள் பலர் இங்கிருக்க
தேர்வில் தோற்றதற்காக உன் வாழ்வை
முடித்துக்குள்ள இங்கு வந்தாயோ?
 
அன்னையின் அன்பின்றி அனாதைகளாய்ப் பலர் இங்கிருக்க
காதல் தோல்வியால் உன் உயிரைத்
துறக்க இங்கு வந்தாயோ?
 
உடன் வந்த உறவுகள் எல்லாம் விட்டுப்பிரிந்திட
துயர் வந்து கடலாய் உனை இன்று சூழ்ந்திட
தனித் தீவாய் ஆனாயோ?
உன் துயரம் நீங்கிட உயிர்தனைத் துறந்திட
கடல்தனைத் தேடி வந்தாயோ?
 
நிலையில்லா வாழ்வில்
வரும் துயரம் யாவும் நிலைகொள்வதில்லை!
இதுவும் கடந்து போகும்…
தொலைவில் தோன்றும் தொடுவானம்கூடப்
பொய்யாய்ப் போகும் முன்னேறிச் சென்றால்!
இவள் கதை அறியும் முன்னே
அலை வந்து அழித்துச் சென்றதே
இவள் பதித்த காலடித் தடங்களை!
திரும்பியவள் புதிதாய்த் தடங்களை பதித்திடவோ?!
 
புதிய பாதை அமைத்துப் புதிய சரித்திரம் படைத்திடு!
யார் நீ என்று இவ்வுலகுக்கு உணர்த்திடு!
அதுவரை…
விடை தெரியா வினாக்களால்  
காண்பவர் மனதில் கேள்விக்குறியாய்  
என்றும் நீ இருப்பாய்
இவள் யாரோ?

கடலோரம் நின்றிருக்கும் இந்த வஞ்சி யாரோ? கல்வியிலோ, காதலிலோ தோற்றவளோ? வாழ்வில் உடன்வந்த உறவுகளை இழந்து இறக்கத் துணிந்தவளோ? தெரியவில்லை! நிலை எதுவாயினும் ’இதுவும் கடந்து போகும்’ என்ற நெஞ்சத் துணிவோடு வேதனை தந்த பழைய பாதையை மறந்து, சாதனை படைப்பதற்கோர் புதிய பாதையை இவள் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்! என்றிப் பாவைக்கு ஊக்கமூட்டும் ’பா’வைப் படைத்திருக்கும் திரு. ராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென்று அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

  

-மேகலா இராமமூர்த்தி

நித்தி ஆனந்தின் இந்தப் புகைப்படத்தை வல்லமை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டி 205க்கு வழங்கியிருக்கிறார் சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவருக்கும் என் நன்றிகள்!

”பாலைப் பொழிந்துதரும் பாப்பா – அந்தப்
பசுமிக நல்லதடி பாப்பா” என்று பசுவின் பரந்த மனத்தை, உதார குணத்தை உலகுக்கு உணர்த்தினார் மகாகவி பாரதி.

பசுவின் பால் மட்டுமல்லாது, அதிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் தயிர் மற்றும் நெய்யுடன் பசுவின் சிறுநீர், சாணம் ஆகியவற்றைக் கலந்து `பஞ்சகவ்யம்’ தயாரிக்கப்படுகின்றது. இது கோயில்களில் அபிடேகப் பொருளாகவும், ஆயுர்வேத மருத்துவத்தில் மருந்துப் பொருளாகவும், இயற்கை வேளாண்மையில் நிலத்துக்கு ஊட்டமளிக்கும் உரமாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பது குறிக்கத்தக்கது.

அந்தக் காலத்தில் நாட்டு மாடுகளே பெரும்பாலும் வீடுகளில் வளர்க்கப்பட்டன. அவை வைக்கோலையும் புல்லையுமே உணவாகத் தின்று வந்தமையால் அவற்றின் உடலில் நோய்த்தொற்று இல்லாதிருந்தது. இன்றோ செயற்கையான முறையில் தயாராகும் தீவனங்களையே மாடுகள் அதிகம் உண்கின்றன. எனவே மருந்துப்பொருள்கள் தயாரிப்புக்கும் இன்ன பிறவற்றுக்கும் மாட்டின் சிறுநீர், சாணம் முதலியவற்றைப் பயன்படுத்துவதற்குமுன், அவற்றில் கிருமித்தொற்று, நச்சுத்தன்மை போன்றவை இல்லாதிருக்கின்றதா என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொண்டபின் பயன்படுத்துதலே சிறந்தது.

இனி, பசுவின் சிறப்பைத் தீஞ்சுவைப் பாடலாய்ப் பொழியக் கவிஞர்கள் காத்திருக்கின்றார்கள். அவர்களை வரவேற்போம்!

******

”ஊரார் பிள்ளைக்குப் பாலூட்டி வளர்க்கும் இரண்டாம் தாய் நீ! மடி நிறையப் பாலும், மனம் நிறைய அன்பும் கொண்ட உன்னைப்போல் மன்னுயிர்கள் இருந்தால் மாநிலம் பயனுறும்” என்கிறார் திரு. யாழ். பாஸ்கரன்.

இரண்டாம் தாய்

தாயில்லாப் பிள்ளைக்கு எல்லாம்
தாயாகிப் பாலூட்டும் இரண்டாம் தாய் நீ
தன் பிள்ளை தானே வளரும் என்று
தன் பாலை ஊரார் பயனுறத் தரும் அன்னை நீ

வாயில்லா ஜீவன் தான் நீ, ஆயினும்
வாரித் தருவதில் வள்ளல்!
வறுமையுற்ற ஏழைக்கெல்லாம்
வாழ்வளிக்கும் நீயே வாழும் குலசாமி
உணவளிக்கும் உழவருக்கு
உயிர் கொடுக்கும் தெய்வம்
உன்னை வளர்ப்பவர் வாழ்வை
உயர்விக்கும் உன்னத நண்பன் நீ!

உழவனைத் தொழுகின்றதாகக் கூறும் உலகம் அவன்
உழைப்பை உறிஞ்சிக் களித்திருக்கும்
உடல் பொருள் ஆவி அனைத்தும் தரும்
உன் உழைப்பால் வானுயரும் அவன் மதிப்பு!

ஈன்ற கன்றுக்கு அன்புடன் பால் சுரந்து
ஈத்துவக்கும் இன்பம் உடைய பசுவே
ஈரமுள்ள நெஞ்சு கொண்ட உனை
ஈகைக் குணத்தில் மிஞ்ச யார் உளார்?

மடிநிறையப் பால் இருக்கு
மனம் நிறைய அன்பு இருக்கு
மன்னுயிர்கள் எல்லாம் உன்னைப் போலானால்
மாநிலத்தில் மகிழ்ச்சி தழைத்தோங்கும்!

*****

பால் விற்போரே! வாலை ஆட்டிவரும் கன்றுக்கும் கொஞ்சம் பால் இருப்பது நன்று! ஆவின் பாலனைத்தையும் நீரே முற்றாய்க் கறந்துவிடவேண்டாம்!” என்று அன்போடு கண்டிக்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

கன்றுக்கும் விட்டுவை…

பாலது கறந்து விற்பவரே
பாலை முற்றிலும் கறக்கவேண்டாம்,
வாலதை யாட்டி வரும்கன்று
வயிறு நிறையக் குடிப்பதற்கே
பாலது வேண்டும் வைத்திருங்கள்
பசியில் துடிக்க விடவேண்டாம்,
போலியாய்ச் செய்த கன்றன்று
பிழைக்க வைப்பீர் உயிரதையே…!

*****

”பாரில் உள்ள பாதிப் பிள்ளைகளுக்குப் பருகிடத் தாய்ப்பாலாய் இருப்பது உன் பாலே! இருக்கும்வரை பால்தந்து இறந்தபின்னும் தோல்தந்து நிற்கும் நீ எம் குலம் தழைக்கவந்த குலதெய்வம் அன்றோ!” என்று நெகிழ்கின்றார் திரு. ராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜ்.

குலதெய்வம்

அழுகின்ற பிள்ளைக்கு
அள்ளி அணைத்து
அன்போடு பால் கொடுக்கும்
அன்னையைப் பார்த்ததுண்டு

அடுத்தவர் பிள்ளையாயினும்
பசி அதனைப் போக்கிட
பரிவோடு பால் கொடுத்த
அன்னை பற்றிக் கேட்டதுண்டு

உன் இளங்கன்றை ஏங்கவைத்து
ஊருக்கே தினந்தோறும்
ஊற்றெடுக்கும் பால் அனைத்தும்
தந்து நிற்கும் உன் உருவில்
தியாகம் செய்யும் அன்னை மனதைக்
கண்டு மகிழ்ந்தோம்!

பாசம் அது பெருகிடவே
பருகிடும் தாய்ப் பால் அது உதவிடுமே
பாரில் உள்ள பாதி பிள்ளைகளுக்கு
பருகிடத் தாய்ப் பாலாய் இருப்பது உன் பாலே!

கலப்படம் இன்றி நீ கொடுக்கும் பாலில்
மனதில் ஓடும் ஆசையைப் போல்
கலந்து வைத்துத் தண்ணீரை
மதிகெட்டு விற்கும் மாந்தர் கூட்டம் இங்கே!

கட்டிய வீட்டில் காசு சேர்ந்திடக்
கட்டி உன்னை அழைத்து வந்து
பூஜை செய்து போற்றி நிற்கும் மனமது
உன் பிள்ளை அருந்திட உருவான பால்தனை
ஊருக்கு அளித்து மகிழ்ந்து இருக்கும்
உன் தியாகம் தனை என்று உணர்ந்திடும்?

கல்லையும் புனிதமாக
மாற்றத்தக்க பாலைத் தந்து
தரணியில் இருக்கும் அனைவருக்கும்
பசி தீர்க்கும் பானமாய்
இருக்கும்வரை பால் தந்து
இறந்த பின்னும் தோல் தந்து
எம் குலம் தழைத்திடவே
கால் நடையாய் வந்த
குலதெய்வம் நீ!

*****

பசுவின் இனிய இயல்பை, கன்று உண்ணாத போதினும் கலம் நிறையப் பால்கொடுத்து மற்றவருக்கு உதவும் அதன் தயாள குணத்தைச் சிறப்பாய்த் தம் பாடல்களில் பதிவுசெய்திருக்கின்றார்கள் கவிஞர்கள். அவர்களுக்கு நம் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்துவருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை…

அன்பைப் பெருக்கி அமுதைச் சுரப்பதற்காய்
தன் கன்றை முத்தமிடும் தாயின் தயவின்றேல்
உலகினிலே மாந்தருக்கு உணவேது? உயிரேது?

தாய்ப்பாலிலாது தவிக்கும் குழந்தைகட்கு
ஆவினங்களன்றோ அனாத ரட்சகர்கள்.

அஃதை உணர்ந்தேதான் அன்றே எம்முன்னோர்கள்
பதியின் அடுத்த பசுவென்று ஆன்மாவைத்
தூய நிலையில் துதிசெய்யச் சொன்னார்கள்

உதிரத்தைப் பாலாக்கி ஊட்டுகிற அன்னைக்குப்
பதிலீடாய் என்றும் பசுக்கூட்டம் உள்ளதனால்
அன்பைப் பொழிகின்ற ஆவினத்தை எப்போதும்
துன்பமறக்காத்துத் தொழுதிடுதல் எம் கடமை

தெய்வத் திருமுறையில் திரு மூலர் சொன்னபடி
பதிக்கொரு பச்சிலையும் பசுவுக்கோர் வாயுறையும்
என்றுங் கொடுத்து எமைக்காக்கும் ஆவினத்தை
நன்று பராமரிப்போம் நாளும்!

”உதிரத்தைப் பாலாக்கி ஊட்டுகின்ற அன்னைக்கோர் பதிலீடாய்த் திகழும் ஆவினத்தைத் தொழுவோம். ”யாவர்க்குமாம் பசுவுக்கொரு வாயுறை” என்று உரைத்துச்சென்ற சித்தர் திருமூலரின் வாக்குக்கிணங்க, பார் புரக்கப் பால் சுரக்கும் பசுவினத்தைப் பாங்காய்ப் பராமரிப்போம் நாளும்!” என்று நற்சொல் நவின்றிருக்கும் திரு. கருணானந்தராஜாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.  

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

பிரேமின் இந்தப் புகைப்படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டி 204க்குத் தெரிவுசெய்து தந்திருக்கின்றார் சாந்தி மாரியப்பன். புகைப்படக் கலைஞர், தெரிவாளர் இருவருக்கும் என் நன்றி!

கைகளை அகல விரித்துத் தன் அகலா மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தும் இந்தப் பெண்ணைப் பார்க்கும்போது, சிட்டுக்குருவியாகக் கட்டுக்களின்றி மாந்தரை வாழப் பணித்த மாக்கவி பாரதியின்,

“விட்டு விடுதலை யாகிநிற்பா யிந்தச்
சிட்டுக் குருவியைப் போலே

எட்டுத் திசையும் பறந்து திரிகுவை
ஏறியக் காற்றில் விரைவொடு நீந்துவை
மட்டுப் படாதெங்கும் கொட்டிக் கிடக்குமிவ்
வானொளி யென்னும் மதுவின் சுவையுண்டு” எனும் சிந்தனை என் மனவானில் சிறகடிக்கின்றது.

தளைநீங்கி விடுதலையொடு வாழ விழைபவையே மண்ணில் வாழும் உயிர்கள் அனைத்தும்!

இதோ…இவ்வாரப் புகைப்படத்துக்குப் பொருத்தமாய்க் கவி தீட்ட கவிஞர்கள் காத்திருக்கின்றார்கள். வரவேற்போம் அவர்களை!

*****

எல்லார்க்கும் எல்லாமாகப் பெண்கள் இருந்தபோதிலும் இன்னல்கள் வெந்தணலாய் வாட்டுவதென்னவோ அவர்களைத்தான்! வல்லூறுகள் இணைய வானில் வட்டமிட்டும்; வலைகள் வசீகரமாய்த் திறன்பேசிகளில் விரிக்கப்படும்; பொல்(ள்)லா(ளா)ட்சிக் கசப்புகள் நமக்கு புத்தி புகட்டுமா? என்று தன் வேதனையைக் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கிறார் திரு. யாழ். பாஸ்கரன்.

பொல்(ள்)லா(ளா)ட்சி கசப்புகள்!

மானுடம் உயிர்த்திட மண்ணுலகம் நிலைத்திட மடிதந்த
மாதவ மங்கையர்க்கு மனம்நிறை மகிழ்வான தலைவணக்கம்
மாசில்லாப் பெண்மையின் மாண்புகள் காப்போம்
மதியுடை மாதர்கள் மானம் காப்போம்

அன்பு காட்டும் தாயாய்
அறிவுரை சொல்லும் அமைச்சராய்த் தாரம்
அள்ளிக்கொஞ்சும் மழலையாய் மகள்கள்
ஆறுதல்தரும் ஆதரவாய் அக்கா தங்கைகள்

இயன்றவரை எல்லார்க்கும் எல்லாம் தரும்
இறையாய் மங்கையர் இருந்தும்
இன்னல்கள் எல்லாம் வெந்தணலாய் வருவது
இந்தத் தேவதைகளுக்குத்தான்!

மேலை நாட்டின் பண்பாடு
ஏழை நாட்டுக்கு ஏன் வேண்டும்?
வாழும் முறையில் மாற்றம் வேண்டும்தான்
வழுக்கி விழுவது சேறாக இருத்தல்தான் வேண்டுமா?

வல்லூறுகள் இணைய வானில் வட்டமிட்டும்
வலைகள் விரிக்கப்படும் திறன்பேசிகளில் வசீகரமாய்
பொல்(ள்)லா(ளா)ட்சிக் கசப்புகள் புத்தி புகட்டுமா நமக்கு?
வழக்குகள் வலுவிழக்கப்படும் வாதாட நேரமின்றியே!

துள்ளல் நடைக்கும் உடலொட்டி உடைகளுக்கும் விடையளிப்போம்
நிலை தடுமாறாமல் இருக்க மீசை பாரதியின்
நிமிர்நேர் பார்வை பெறுவோம்!
பொல்லாச் சுவர்ணத்தின் தேவதைகளாக வேண்டாம்
பொல்லாங்கில்லா நல்லாட்சிப் புவியின் பூ மகள்களாவோம்!

*****

”தற்காத்துக்கொள்ளாத பெண்மையும், பெண்மையின் பெருமை காக்க உதவா ஆண்மையும் அர்த்தமற்றவையே” என்று அழுத்தமாய் உரைக்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

ஆட்டம்…

எல்லை தாண்டிடும் ஆட்டங்கள்
வாழ்வில்
எடுத்துத் தருவது வாட்டம்தான்..

ஆணோ பெண்ணோ
ஆட்டம் அதிகமானால்
ஆபத்து அருகினில்தான்,
ஆனாலும்
பாதிப்பு அதிகம்
பெண்ணுக்குத்தானே..!

காலம் காலமாய்க்
காண்பதும் இதுதானே..!

தன்னைக் கட்டுப்படுத்தித்
தற்காத்துக்கொள்ளாத
பெண்மையும்,
பெண்ணின் பெருமைக்குத்
துணை நில்லா
ஆண்மையும்,
அகில வாழ்வில்
அர்த்தமற்றவைதான்…!

*****

இணைய யுகத்துக்கேற்ற அறிவுரைகளைச் சிறப்பாய் வழங்கியிருக்கும் பாவலர்களைப் பாராட்டுகின்றேன்.

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை அடுத்து… 

பெண் சுதந்திரம்!

பெண் என்று அறிந்து 
கலைக்கப்படும் கருவில் தப்பி
இனிதாய்த் துவங்கியது உனது வெற்றி பயணம்!
கள்ளிப்பால் கொலையில் தப்பி 
வெற்றிப்பாதையின் முதல் படியில்
பள்ளி சென்று பட்டம் படித்து
வெளிச்சத்திற்கு வந்த வாழ்க்கைப் படிகள் 
வாசல்வரை வந்து வழியனுப்பிக் 
காத்திருந்த காலம்போய்
காற்றைக் கிழித்து செல்லும் 
விமான ஓட்டியாய் வளர்ந்து நின்றாய்! 
மூலையில் முடங்கிக் கிடந்த காலம்போய் 
முன்னேற்றப் பாதையில் முந்திச் சென்றாய்! 
பின்தொடர்ந்து சென்றதெல்லாம் போதும் என்று
உன் நிழல்கூட முன்னேற்றப் பாதையில்
முன்னே விழுந்ததோ?!
காந்தி கண்ட கனவு சுதந்திரம்
வந்ததோ என்று வியந்தது 
பல விழிகள் உன்னைக் கண்டு! 
வரைபடம்கூட உயிர்த்தெழுந்ததே
தேவதை உன்னைக் கண்டு
சொர்க்கம் என்று எண்ணி! 
சுதந்திரம் என்பது பார்க்கும் விழிகளில் இல்லை
உரிமைக்காகப் போராடும் பாவை உன் மனதில் இருக்கும்! 
முடிந்தவரை போராடி முன்னேறு
வெற்றி உன்னைத் தொடர்ந்துவரும் பின்னோடு! 

”கள்ளிப்பால் கொலையில் தப்பி, பள்ளிசென்று படித்து, விமானத்தில் வானை அளக்கும் வனிதையே! வரைபடம்கூட உன்னைக்கண்டு உயிர்த்தெழுகின்றது உற்சாகத்தால்! முன்னேற்றத்தையே நாடும் உன் மனத்தைப் பிரதிபலிக்கும் வகையில் உன்நிழல்கூட முன்னால் விழுகின்றதே!” என்று படத்தில் காணும் பாவையைப் போற்றிப் பாடியிருக்கும் திரு. ராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என்று அறிவிப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகின்றேன். 

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

தன் கலைத்திறனை வீண் செய்யாது பிரவீண் நேர்த்தியாக எடுத்திருக்கும் இந்தக் கறுப்புவெள்ளைப் புகைப்படத்தை படக்கவிதைப் போட்டி 203க்குத் தேர்வுசெய்து தந்திருப்பவர் சாந்தி மாரியப்பன். புகைப்படக் கலைஞர், தேர்வாளர் இருவருக்கும் என் நன்றிகள்!

முதுகுச் சுமையோடு பவ்யமாய்க் கண்மூடிநிற்கும் இவ் இளைஞனின் நெற்றியைப் பற்றி வெற்றித் திலகமிடும் வளைக்கரங்கள் யாருடையவை எனும் சிந்தனை நம் மனத்தில் வட்டமடிக்கின்றது. வழக்கம்போலவே விடைதேடும் வேலையை வித்தகக் கவிகளிடம் விட்டுவிட்டு நாம் விலகி நிற்போம்!

*****

”கனவிலும் நனவிலும் சுலபமாய்ப் பணக்காரன் ஆவதெப்படி என்பதையே மனித மனம் சிந்தித்திருப்பதையும் அதற்கு உதவ இறைக்கே முறையற்ற வகையில் கையூட்டளிக்கப் பேரம் பேசுவதையும் அறிந்த ஆண்டவனோ கோயிலைவிட்டே வெளிநடப்புச் செய்கின்றான்” என்ற நற்சிந்தனையைத் தன் கவிதையில் பதிவு செய்திருக்கின்றார் நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ. 

கடவுளின் வெளிநடப்பு

எங்கு வந்தாய் மகனே
எதனைத் தொலைத்தாய்
வாழ்க்கைத் தத்துவத்தை உணராது
விழுந்துவிழுந்து தொழுகின்றாய்
விடியலில் குளித்து
விரும்பி உண்ணா நோன்பிருந்து
நூலைக் கையில் கட்டிக்கொண்டு
நூறுரூபாய் காணிக்கையிட்டு
எளிதாய் பணக்காரனாகும் வழியை
என்னிடமே கேட்கின்றாயே
அடுத்தவனை ஏமாற்றாது
அகன்ற இவ்வுலகில் முன்னேற
ஒருமுறை உழைத்துப்பார்
ஓராயிரம் கதவுகள் திறக்கும்
கனவுகலைந்து எழுந்த மனிதன்
காய்கறிக்கடை திறக்கத் தீர்மானித்தான்
காலையில் குளித்துக் கிளம்பி
இதோ கடவுளைக் காண
இங்கே மீண்டும் வந்துள்ளான்
அப்படியே செய்கிறேன் நீ சொன்னபடி
அதிகவருமானம் கிடைக்கச்செய்தால்
அதில் பத்துசதவிகிதம் உனக்கு
கண் திறந்தது பார்த்த போது
கடவுள் நின்றிருந்த இடத்தில்
அவருக்குப் பதில் வாசகம்
திருந்தாத மாந்தர் நீர்
தீர்வுசொன்ன எனக்கே கையூட்டா
வேதனை மிகுதியால் நான்
வெளிநடப்பு செய்கின்றேன்.

*****

”இறைவா! உனை வேண்டிநின்ற வேளையில் எனக்காக மந்திரம் சொல்லி நெற்றியில் பொட்டிட்டு வாழ்த்திநின்ற உருவத்தில் உன்னைக் கண்டேனே! அன்பே சிவமென்று உணர்ந்து கொண்டேனே” என்று நெகிழும் இளைஞனை நமக்குக் காட்டுகின்றார் திரு. ராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜ். 

நம்பிக்கை

கணனி சுமந்து வந்தேன்
உன் சன்னதிக்கு,
கடவுள் உன்னை
நெஞ்சில் சுமந்து வந்தேன்
நித்தம் என்னைக்
காத்து நிற்பாய் என்ற
நம்பிக்கையுடன்!

வேலைக்குச் செல்லும் முன்னே
இந்நாள் நன்னாளாய் அமையக்
கண்மூடி வேண்டி நின்றேன்
பிறருக்குத் தீங்கு நினைக்காது
உன் சுமையை நீயே சுமந்து
முயற்சி செய்து முன்னேறு
எந்நாளும் நன்னாளாய் மாறிடுமே
என்று நீ சொல்ல உணர்ந்தேன்

கையேந்தி நின்றேன்
உன் வாசல் முன்னே
விழிகள் மூடி
வழிகாட்டிட வேண்டி நின்றேன்
நெற்றிப்பொட்டில் போட்டு வைத்து
வேண்டி நின்ற அத்தனையும்
உனக்குக் கிடைக்கட்டும் என்று
வாழ்த்தி நின்ற உருவம் கண்டேன்

வயதில் மூத்த மனிதராய்
எனக்காக மந்திரம் சொல்லி
நான் நினைத்ததெல்லாம்
கிடைக்க வேண்டி
வாழ்த்தி நின்ற அவர்
கண்களில் கண்டேன்
அன்பே சிவம் என்று!

கல்லாய் நீ இருந்தாலும்
கடவுள் என்று நம்பி
கண் மூடி நின்றேன்
என் மனக்கண்ணைத் திறந்தாயே
காணும் சக மனிதன் உருவில்
கடவுளைக் காணும்
அருள் எனக்குத் தந்தாயே!

*****

”கல்லைக் கடவுளாய்க் காண்பதும், அர்ச்சகர் சொல்லை ஆசியாய் ஏற்பதும் நம் நம்பிக்கையே!” என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

நம்பிக்கை…

கல்லைக் கடவுள் சிலையாக்கி
கோவில் கட்டினோம் நிலையாக்க,
எல்லை யில்லா அருள்பெறவே
எடுத்துக் கருவறை வைத்ததையே
எல்லா நாளும் பூசைசெய்ய
ஏற்க வைத்தோம் அர்ச்சகரை,
கல்லில் கடவுள் நம்பிக்கைதான்
கோவில் அர்ச்சகர் ஆசியுமே…!

*****

”இலக்கினை எட்டுதற்கு இறையிடம் தஞ்சமாகு; தீய எண்ணங்களைக் களையெடுத்து நல்லனவற்றை முளைக்கவைத்தால் முன்னேற்றம் தடைப்படாது” என்ற நல்ல கருத்தைத் தன் கவிதையில் பொதிந்து தந்திருக்கின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

திலமிட்ட நெற்றியில் திரளான சிந்தனைகள்..!

உலகாளும் இறையி டத்தில்
……………ஓர்வரமா வேண்டு கின்றீர்.?
பலவரத்தை வேண்டி னாலும்
……………பகவானும் கொடுத்த ருள்வான்.!
திலகமிட்ட நெற்றிக் குள்ளே
……………திரண்டுவரும் சிந்தை கொண்டு..
சிலகாலம் பொறுத்தி ருந்தால்
……………சிலவரலாம் நல்ல தாக.!

அலவுகின்ற மனக்கு ழப்பம்
……………அமைதியாகும் ஆல யத்தில்.!
கலங்குகின்ற மனதை என்றும்
……………கடவுளுமே தெளிய வைப்பான்.!
இலக்கினைநீ எட்டு தற்கு
……………இறைவனிடம் தஞ்ச மாகு.!
உலகத்தில் நல்ல வற்றை
……………ஒருபோதும் ஒதுக்க வேண்டாம்.!

களையெடுக்கும் தீய வற்றைக்
……………கடமையென்று கொண்டு விட்டால்.!
முளைகொண்டு எழுநல் எண்ணம்
……………முன்னேறும் தடைப்ப டாது.!
விளைநிலமாம் வளரும் சிந்தை.!
……………விதைக்கவேண்டும் நல்ல தையே.!
இளைஞராக இருக்கும் போதே
……………இவையெல்லாம் தேவை அன்றோ.!

*****

”விரிவானில் இலத்திரனியல் பொறிகளுடன் நடக்கும் மரண விளையாட்டான போரினை நேர்த்தியாய் விவரித்து, வென்றால் வெற்றிப் புகழ்மாலை; (மேலுலகம்) சென்றால் புகழொடு பூமாலை” என்று தன் சுந்தரக் கவிச் சொற்களால் சிந்தை கவர்கின்றார் திரு. யாழ். பாஸ்கரன்.

வெற்றித் திலகம் நெற்றியில் இட்டு
வென்று வா மகனே சென்று என்று
வெஞ்சமர்களம் காண வழி அனுப்பும்
நெஞ்சுரம் கெண்டவீரத்தாயவள் வாழி வாழி

ஈன்ற தாய் அவள் இட்ட கட்டளைக்கு
இம்மியளவும் மறுப்பு இல்லை
இனி பொறுப்பதற்கு நேரமில்லை
இப்போதே எடு வாளை என்று புறப்பட்ட வீரன் வாழி வாழி

சமர்க்களம் என்ன சாப்பாட்டுப் பந்தியா
சம்மணம் இட்டு அமர்ந்து உண்டு களிக்க?
சாவு ஈவு இரக்கமின்றி விளையாடும்
சதிராட்டத் திடல் சற்றே அயர்ந்தால் பறந்திடுமுயிர்

ஈட்டி முனை முன் மார்பு காட்டும் போர்முனை அல்ல இது
இலத்திரனியல் பொறிகளுடன் ஒரு மரண விளையாட்டு
எறிகணைகள் சீறிச் சிரித்திடும்
ஏவுகணைகள் மாறி மாறி மறித்திடும்

விரி வானில் திரிகின்ற வான்கலங்கள்
வெறிகொண்டு திரிகொளுத்தி வீசி எறிந்த
வெடிகுண்டால் விண் அதிரும் மண் நடுங்கும்
வெடித்துச் சிதறியது குண்டுகள் மட்டும் அல்ல அமைதியும் தான்!

வென்றால் வெற்றிப் புகழ்மாலை
வீழ்ந்தால் புகழொடு பூமாலை
வென்றாலும் சென்றாலும் வீரனுக்கு
ஈன்ற தாய்நாடு காப்பதே முதல் வேலை

பைந்தமிழ்ச் சொல்லெடுத்து நல்ல பாமாலை தொடுத்திருக்கும் கவி வலவர்களுக்கு என் பாராட்டு!

அடுத்து, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய் நான் தேர்ந்தெடுத்திருப்பது…

தாய் மனம்!

பெற்றவள் விட்டுச்சென்ற
முதல் வருடத் திதி!

பிண்டங்கள் கரைத்து
பிறவியும் வெறுத்து
சாத்திரங்கள் முடித்து
கண்ணீரும் துடைத்துக்
கோயிலினுள் சென்றேன்

கண்கள் மூடி
மௌன மொழியினில்
கதறி அழுகையில்

தெய்வத்தின் திசையிலிருந்து
திலகம் அணிவித்தாள்
எவளோ ஒருத்தி…!

அக்கணமே
உணர்ந்தேன் நான்….
கருவறை கொண்டவை
எல்லாம் கோயில்கள்தான்!!

”மறைந்த அன்னைக்குத் திதி முடித்துக் கோயில் கருவறையில் அன்னையின் நினைவோடு நின்றவேளையில் திலகமணிவித்த மாதொருத்தி எனக்கு உணர்த்தினாள்…கருவறை கொண்டவை அனைத்துமே கோயில்கள்தாம்!” எனத் தெளிவுறும் இளைஞனை கண்முன் நிறுத்தி நம் அகங் குழைத்திருக்கும் திருமிகு. காந்திமதி கண்ணனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவிப்பதில் மகிழ்கின்றேன்.

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

இராமலக்ஷ்மி எடுத்திருக்கும் இப்படத்தை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்துப் படக்கவிதைப் போட்டி 202க்கு அளித்திருப்பவர் சாந்தி மாரியப்பன். வல்லமைமிகு பெண்கள் இவ்விருவருக்கும் என் நன்றிகள் உரித்தாகுக!

திருநீற்றுப் பூச்சுடன் பக்திப்பழமாய் அமர்ந்தபடி, பொத்தகத்தில் சித்தத்தைச் செலுத்தியிருக்கும் இப்பெரியவரின் முகத்தில் தெரிவது கைப்பான அனுபவங்கள் தந்த வருத்தமா? வாழ்க்கை இவ்வளவுதான் என்பதை விளங்கிக்கொண்டதால் வந்த விரக்தியா? புரியவில்லை!

நம் ஐயத்தைத் தம் தீர்க்கமான கருத்துக்களால் தெளிவிக்கக் காத்திருக்கின்றனர் கவிஞர்கள் இருவர்; அவர்களை வாழ்த்தி வரவேற்போம்!

”கடவுள் இல்லையென்று மறுத்த கல்லா இளமை கழிந்து, முதுமை உடலில் புகுந்து, பிள்ளைகளும்  விட்டகன்றே பின்னே,  தனித்த முதுமை தெய்வத்தின் துணையை நாடுகின்றது” என்று வாழ்வியல் உண்மையை எளிமையாய் விளம்பியிருக்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

வளர்ச்சி…

இளமையின் வேகம் கடவுள்களே
இல்லை யென்று சொல்லவைத்தது,
வளர்ந்து பிள்ளைகள் வேலைக்கென
வேறிடம் பார்த்துச் சென்றபின்னே
தளர்வுடன் உடல்வலு குறைந்தபோது
தனிமை முதுமையில் வந்ததுவே,
வளர்ந்தது பற்று தெய்வத்திடம்
வந்து விட்டார் கோவிலுக்கே…!

*****

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வாகியிருப்பது…

நெறியில் பழுத்த பழம்
நெற்றியில் இழுத்த திருநீற்றுச் சிவம்
நேற்றைய பட்டறிவின் முதிர் நரை
நேரற்ற சுருக்கங்கள் முதுமையின் முக்தி நிலை

அச்சிட்ட தாளில் அப்படி என்ன தெரிகிறது?
அழிந்துபோன வாழ்க்கையின் தொலைந்த பக்கங்களா? இல்லை
அடுத்து வரும் நாட்களின் இருண்ட பக்கங்களா?
அழகானதோ அழுக்கானதோ அதுவும் ஒரு சுகம் தானே?

எத்தனை சாதனைகள் எத்தனை சோதனைகள்
எண்ணிக்கையில்லாத வாழ்க்கையின் பின்னல் முடிச்சுகள்
எதிர்பார்ப்பும் ஏமாற்றமுமாய்
எல்லாமும் எப்படியோ அவிழ்க்கப்பட்டு விட்டது!

சிரிப்பாகத்தான் இருக்கிறது நுனி மரத்துச்
சிறு குருத்து மட்டைகளுக்கு
சிவந்து பழுத்த அடி மட்டைகளைப் பார்க்கும்போது
சீக்கிரமே தாங்களும் பழுத்துவிடுவோம் என அறியாமல்!

கடமைகள் முடித்தாகிவிட்டது
கடன்களும் அடைத்தாகிவிட்டது
கடந்த காலத்தில் தேட மறந்த
கடவுள் மட்டுமே துணை கடைசிக் காலத்தில்

இனி எல்லாம் அவன்தான் அவனே அன்பின் கூடு
இயன்றதைச் செய்தே இன்புற்று வாழ,
இனியவை தேடி இறைவனை நாடு
இனி இல்லை என்றும் ஒரு கேடு!

பட்டறிவின் முதிர்நரையோடு வீற்றிருக்கும் இந்த முதியவருக்கு அச்சிட்ட காகிதத்தில் தெரிவது என்ன? அழிந்துபோன வாழ்க்கையின் தொலைந்த பக்கங்களா? அடுத்து வரும் நாட்களின் இருண்ட பக்கங்களா? எதுவாக இருந்தால் என்ன? வாழ்வின் இறுதிக்கட்டத்துக்கு வந்தாகிவிட்டது! ஆதலால் கேடுநீங்க இறையை நாடி வந்துவிட்டது முதுமை!” என்று இம்முதியவரின் வாழ்க்கையை ஒரு சிறுகதையாய்த் தன் கவிதையில் தீட்டியிருக்கும் திரு. யாழ். பாஸ்கரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுத்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. ஹஃபீஸ் இஸ்ஸாதீன் எடுத்த வர்ணசாலம் காட்டும் இவ் எழிற்படத்தை ஃபிளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து தேர்ந்தெடுத்து படக்கவிதைப் போட்டி 201க்கு வழங்கியிருக்கிறார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். நிழற்பட நிபுணர்க்கும், அதனைத் தெரிவுசெய்த நங்கைக்கும் என் நன்றி!

வண்ணங்களின் கலவையால் உருவானதே வனப்புமிகு இயற்கை. வண்ணங்களோடு தம் எண்ணங்களையும் பொருத்திப் பார்த்திருக்கின்றது இம் மன்பதை. ஆம்! மங்கலத்தின் அடையாளம் மஞ்சள்; வளமைக்குக் குறியீடு பசுமை; அச்சத்தின் வெளிப்பாடு சிவப்பு; தூய்மைக்குத் துணைநிற்கும் வெண்மை என்று வகைபிரித்து வைத்திருக்கின்றது அது!

வண்ணங்களுக்கு மனித உளவியலில் தாக்கத்தை உண்டாக்கும் தன்மையும் உண்டென்கிறது இன்றைய மருத்துவ அறிவியல்.

இதோ…நீர்த்துளிகளுக்குள் நிழற்படங்களாய் ஒளிரும் இப்பூக்களுக்குப் பாக்கள் புனையப் புறப்பட்டுவிட்டார்கள் நம் வல்லமைக் கவிஞர்கள்! அவர்களை வரவேற்போம்!

***** 

பளிங்குச் சிறைக்குள் ஒளிந்திருக்கும் பாவையோ? ஆதவ ஓவியன் ஆக்கிய அற்புதச் சித்திரமோ? அகந்தை இருளுக்குள் ஒளியாய்த் துலங்கும் மறைபொருளோ? என்று இப்புகைப்படம் குறித்த தன் ஐயங்களை வரிசையாய் வெளிப்படுத்தியிருக்கின்றார் திரு. ஆ. செந்தில் குமார்.

பளிங்குச் சிறைக்குள்ளே அகப்பட்ட பாவை…

பின்புலத்தில் இருக்கின்ற மஞ்சள் வண்ணப் பூவொன்று..
தன் நிறத்தால் அஞ்சனம் தீட்டிய அழகுப் பனித்துளிகள்..
தேன் துளிபோல் உருமாறிக் கண்களுக்கு விருந்தான நிகழ்வு..
வானத்து விண்மீன்கள் தரையிறங்கிப் படைத்த பொற்குமிழ்களாய்..!!

பளிங்குச் சிறைக்குள்ளே அகப்பட்ட..
பாவையாக மஞ்சள் மலர்..!!

வெளியுலகைக் காணுதற்கு மலர்ச்சியுடன்
வர ஆயத்தமாகும் கருக்குழந்தை..!!

தலைகீழாய்த் தொங்கியது மலைத்தொடர்..
தனைத்தாங்கும் இத்தரணியைக் காண..!!

பரப்பு இழுவிசையால் கட்டுண்ட..
பனித்துளிகளின் படை அணிவரிசை..!!

ஆதவனெனும் ஓவியன் ஒளித்தூரிகையால்..
ஆக்கிய அற்புத வண்ணச் சித்திரம்..!!

அகந்தையெனும் கரிய மாயத்திரையுள்ளே..
அறிவாய் ஒளியாய் விளங்கும் மறைபொருள்..!! 

***** 

”நீர்த்துளிகளுக்குள் அழகாய் முகங்காட்டும் மலர்களைப்போல் அயர்வின்றி முயன்றால் முன்னேற்றப் பாதையும் மனத்துக்குள் காட்சியாய் விரியும்” என்று நம்பிக்கையூட்டும் நன்மொழிகளை நவில்கின்றார் திருமிகு. நாங்குநேரி வாசஸ்ரீ.

கடவுள் காட்டிய காட்சி

சோர்ந்துவிடாதே மனிதா
சோகப்படாதே சோம்பலில்லாமல்
தேட விழைந்தால் காணலாம்
தேடிய பொருளைக் கண்ணெதிரே
உன்னால் முடியாதது என
உலகில் எப்போதும் இல்லை ஒன்று.
மனம் இருந்தால்
மார்க்கம் உண்டு
தினமும் அறிவுரை கூறி
திருத்த முயன்ற ஞானி
புரிந்துகொள்ளாமல் மனிதர்கள்
புத்திகெட்டு அலைவதைக்கண்டு
வருத்தமுற்று கடவுளிடம்
வழிகாட்ட வேண்டியதால்
புதுவிதமாய் மனிதனுக்கு
புத்திபுகட்ட கடவுள்
காட்டிய எடுத்துக்காட்டே
காட்சியாய்க் கண்ணெதிரே
வண்ண வண்ண மலர்கள் இங்கே
வரிசையாய் உள்ள துளிகளுக்குள்ளே
திரும்பிப் பார்த்தால் தெரியும் அதன்
தெளிவான முழு உருவம் அதுபோல்
முயற்சித்துப் பார் ஒளிந்துள்ள
முன்னேற்றப்பாதை தெரியும்
கடவுள் சொன்ன வார்த்தைகளைக்
காதால் கேட்டு முயற்சித்தால்
வாழ்க்கை வளமாகும்
வசந்தங்கள் வாடிக்கையாகும்.

 *****

”திரவியம் தேடி தினம் ஓடும் மனிதா…! உதிக்கும் சூரியன்; உதிரும் இலைகள், மூக்குக் கண்ணாடியாய்ப் பனித்துளி; அதிலே முகங்காட்டும் மார்கழிப் பூ என்று தினந்தோறும் நான் நிகழ்த்தும் வர்ணசாலங்களைக் கண்டு இரசித்ததுண்டோ நீ?” என்று இயற்கையன்னையின் சார்பாய் வினாவெழுப்புகின்றார் திரு. ராஜ்மோகன் கிருஷ்ணராஜ்.

பாடம் புகட்டிய பனித்துளிகள்

உதிக்கும் சூரியன், உலா வரும் நிலா
உதிரும் இலைகள், மலரும் பூக்கள்
கூவும் குயில்கள் என
இயற்கையின் அழகு
அரங்கேறும் தினந்தோறும்
திரவியம் தேடி
தினம் ஓடும் மனிதா
இதை என்றேனும் கண்டு ரசித்ததுண்டோ?
தாயின் மடியில்
உறங்கும் சுகம் தேடி
பூமித்தாயின் மடியில் படர்ந்தாயோ?
நடுங்கும் குளிரில் அவளைக் காத்திட
வெண்போர்வையாய் விழுந்தாயோ?
காலைக் கதிரவன் கைகளாய்க்
கதிர்கள் வந்து உன்னை எழுப்பிட
எழ மறுத்து அழுதாயோ?
பனி உருகி நீராய்க் கரைந்தாயோ?
நித்தம் நிகழும் நிகழ்வுகளைத்
தெள்ளத்தெளிவாய்க் கண்டிட
இயற்கை தந்த மூக்குக்கண்ணாடியோ
இந்தப் பனித் துளிகள்?
பனியில் நனைந்து
பகலவன் கண்டு
மலர்ந்த மார்கழிப் பூவைப்
பனித்துளிக்குள்
படம் பிடித்து வைத்தாயோ?
ஓடும் மனிதா!
ஒரு நிமிடம் நின்று இந்த
ஒளிப்படத்தை கண்டிடு
என்னுள் ஒளிந்திருக்கும்
ஓராயிரம் அழகுகளைக் கண்டு ரசித்திடு!

*****

மென்காலைப் புலர்பொழுது பொன்மஞ்சள் மலர் கொய்து வெண்பனியாம் நூலெடுத்து நெய்த கண்ணாடிச் சித்திரச் சேலையோ இது? என்று இப்புகைப்படக் காட்சியை வி(ந)யக்கிறார் திரு. யாழ். பாஸ்கரன்.

முத்து முத்துப் பனித்துளியில்
முகம் காட்டிச் சிரிக்கும் மலர் இதழ்களை
முத்தமிடத் துடிக்கும் வண்டினங்கள்
நித்தம் நித்தம் தவிக்கிறது

மென் காலைப் புலர் பொழுது
பொன் மஞ்சள் மலர் கொய்து
மின் வெண்பனி நூலெடுத்து நெய்த
கண்ணாடிச் சித்திரச் சேலையோ இது?

கண்கள் மயங்கும் காட்சிப்பிழைதான்
காணக்கிடைக்காத கலை எழிலின் நிலைதான்!
காற்று நுழைந்தால் கலைந்து விடும்
கவனம் சிதைந்தால் கணத்தில் மறைந்துவிடும்

சின்னச் சின்ன நீர்க்குமிழிகளுக்குள்
சித்திரத் தூரிகைக் கொண்டு வரைந்த
சிதைவுறா இயற்கையின் சிறந்த படைப்பு ஒளிச்
சிதறலில் விளைந்த அழகின் சிரிப்பு

விந்தைகள் படைக்கும் இயற்கை ஒரு தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை
விரியட்டும் வியப்பின் எல்லை இந்த
விடியலின் விடுகதை அழகை
விழி பருகி மதி மயங்காதார் யார் ஒருவர் உண்டோ?

*****

வண்ண மலர்களுக்கும் அவற்றைத் தாங்கிநிற்கும் பனித்துளிகளுக்கும் தம் எண்ணத் தூரிகைகொண்டு சொல்லோவியம் தீட்டியிருக்கும் பெருமக்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை இனி…

நிரந்தரமா…?

தற்காலிகத் தஞ்சமாய்க்
கிளையில் தொங்கும்
நீர்த்துளிகள்…

கிடைத்த தருணத்தை
விடாத
மஞ்சள் மலர்கள்,
முகம் பார்க்கின்றன
நீர்த்துளிக் கண்ணாடியில்-
தற்காலிக இலவசங்களால்
தடம்மாறும் மனிதன்போல்!

சுடு கதிர்கள் காட்டிச்
சூரியன் வருகிறான்,
கதை முடிக்க…

நிரந்தரத்தின் முன்
தற்காலிகங்கள்
நிலைகெட்டுப் போவதுதான்
இயற்கையோ…?!

”தற்காலிகத் தஞ்சமாய்க் கிளையில் தொங்கும் நீர்த்துளிகளில் முகம்பார்க்கும் மலர்களைப் போல், தற்காலிக இலவசங்கள்பால் வசப்பட்டு நிலைகெட்டுப்போகும் மாந்தனே! என்றுணர்வாய் நீ நிரந்தரத்தின் மகத்துவத்தை?” என்ற தன் வருத்தத்தைப் பாவில் பதிவுசெய்திருக்கும், திரு. செண்பக ஜெகதீசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.