Category: வண்ணப் படங்கள்

-மேகலா இராமமூர்த்தி

வல்லமை வாசகர்கள் அனைவருக்கும் தமிழர் திருநாள் வாழ்த்துக்கள்!

திரு. வைத்தியநாதன் எடுத்திருக்கும் இந்தப் புகைப்படத்தை இவ்வாரப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருக்கின்றார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன்.

புகைப்படக் கலைஞருக்கும் தேர்வாளருக்கும் நம் நன்றி உரித்தாகுக!

மக்கள் மெய்தீண்டல் உடற்கின்பம் என்ற வள்ளுவத்தை இந்தப் படம் காட்சிப்படுத்தியிருப்பதாகவே என் கண்களுக்குத் தோன்றுகின்றது.

இக்காட்சி கண்டு நம் கவிஞர்களின் கற்பனை ஊற்று எப்படியெல்லாம் பாய்ந்திருக்கிறது என்பதை ஆய்ந்துவருவோம்!

***

பிள்ளைக்கலி தீர்க்க, வாராதுபோல் வந்த மாமணியான பெண்மகவின் பெருமையைப் பாராட்டி ஒரு பிள்ளைத்தமிழே பாடிவிட்டார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

பாவையொருவள்கை பிடித்தேனானதடி பல்லாண்டு
பலஆண்டாய்ப் பிள்ளை யிலையெனும் கவலையிலே

ஒவ்வொரு ஆண்டும் புத்தாண்டாகப்
பத்தாண்டுகடந்ததடி, பலனொன்றுமில்லையடி!

ஒருவருக்குத்துணை யொருவர் மட்டும்தானா?..
ஏனிந்தக்கொடுமையடா? யெனும்குறையை இறைவன்கேட்பானா!

குழந்தைவேண்டி கும்பிடாத கடவுளில்லை
குழவியொன்றுபிறக்க ஜாதகத்தில் வழியுமில்லை.

அரசமரத்தையொரு ஆயிரமுறை சுத்திவாரு மென்றானொருவன்
ஆடும்தொட்டிலதில் கட்டென்றான் அயலாரொருவன்

மருத்துவரைப் பாரென புத்திசொன்னானொருவன்,
சோதனைக்குழாய் சோதனைக்கு தீர்வாகுமென்றானொருவன்

ஆளுகொரு வழிசொல்லஅத் துணைவழிகேட்டு
அலையாய் அலைந்தேன் அனுதினமும் திரிந்தேன்..

நன்றியுள்ள நாயும், அழுக்கைக்களைந்துண்ணும்
பன்றியையும். . .பரிவோடு பார்க்கும்போதெல்லாம். . .

வாயில்லா ஜீவனுக்கே வாரிவழங்கும் எம்பெருமான்
வாய்விட்டு அலரினாலும் குழவிவரம் கொடுப்பானில்லை!

நாம்கொண்டவிரதமும், நாம்பெற்றஞனமும் எப்பொதும்
நல்வழிக்கே என்பார்கள் பெரியோர்கள்!

வேண்டுவோருக்கு வேண்டுவன பலகொடுக்கும் பரமன்..
எனக்குமொன்று கொடுத்தான் வேண்டுமதைத் தவறாமல்!

நல்லதொரு நன்னாளில் எனக்கொரு மகள் பிறந்தா ளவளெனைத்
தேன்தமிழில் கவிபாடும் திறன்கொடுத்தாள்!

இறைவனிட மிரைந்துயான்பெற்ற இளயநிலாச்சிரிப்பதனில்
இவ்வியதார்த்த வாழ்வனைத்தும் மகிழ்ச்சி பொங்குதடி!

வரம்பெற்று வாராதுபோல்வந்த நித்தம்வளரு மென்னிளமதிக்கு
சிரி(ஶ்ரீமதி) எனப்பெயரிட்டு சீராட்டி அன்பாலே வளர்த்தேனே.

புண்ணியம்பல செய்தேனுனை ஈன்றெடுக்க
புதுப்பிறவி எடுத்தாலும் நீயே எனக்கு மகளாவாய்

சூரியனைப் போன்றயுன்முகம் பார்ப்பின்
தாமரை போன்றுஎன்முகம் விரிந்துமலரும்

பட்டாம்பூச்சியின் இறக்கைபோன்ற மென்மையுன் விரல்களின்
பட்டுப்போன்ற ஸ்பரிசத்தால், உடல்ரத்தம் உறையுதடி

கனிந்த உன்முகம் காணுகையில், கவலையெல்லாம்
காற்றடித்த மேகம்போல் கரையுதடி நொடிப்பொழுதில்

இருகையால் தூக்கியுனை உச்சி மோர்ந்தால்
இருதயமும் மூச்சுமொருகணம் பூரிப்பால்நிக்குதடி

என்னிதயம் துடிக்க அடைப்பிதழேதும் தேவையில்லை
உன்னிமைத்துடிப்பில் என்னிதயம் சீராக இயங்குமன்றோ.

உன்மழலைப் பார்வையொன்றே போதும்
என்நாவி சைக்கும் பலபாக்கள் நொடிப்பொழுதில்

என் நெஞ்சில்தவழ்தாடு முனைப்பார்க்கும் போதெல்லாம்
“என்நெஞ்சில்பள்ளிகொண்டவன்” பாடல் பலமாகக்கேட்குதப்பா!

***

”தோள்கொடுத்து உன்னைப் பலபடி உயர்த்திய தந்தையை முதியோர் இல்லப் படியேற வைத்துவிடாதே தம்பி!” என்று தோள்சாய்ந்திருக்கும் பிள்ளையிடம் வேண்டுகின்ற தந்தையைக் காண்கிறோம் திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் கவிதையில்.

வேண்டாம் அந்த விபரீதம்…

தெரிந்துகொள் தம்பி தெரிந்துகொள்,
தோள்கள் இவை உன்னைத்
தூக்கிச் சுமந்த
தந்தையின் தோள்கள்..

உலகம் பார்க்க உன்னை
உயர்த்திப் பிடித்து,
உயர்த்திக் காட்டிய தோள்கள்..

உன்னை உருவாக்கிடவே
உழைத்து உழைத்து
உரமேறிய தோள்கள்..

அந்தத்
தோள்சாய்ந்த நீ
தோள்கொடு முதுமையில்
தந்தை தலைசாய்க்க..

ஏற்றிவிட்ட அவரை
எந்தக் காரணம் காட்டியும்
ஏற்றிவிடாதே
முதியோர் இல்லப் படியில்…!

***

தோளில் அன்று சுமந்த பிள்ளை தூரதேசம் சென்றுவிட்டதால் அதன் நினைவுகளைச் சுமந்தபடி நிற்கும் முதுமையைப் படம்பிடித்துக் காட்டியுள்ளார் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதன்.

தோளுக்காக ஏக்கம்

சிரசு மட்டும் பிரதானமில்லை
எண் சாண் உடலில்
இதோ இத் தோள்களும் தான்

தோளுக்குத்தான் எத்தனை பெருமை
தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் -என‌
பேசுகிறது இராம கதை

அண்ணல் இராமன், தம்பி இலக்குவன்
ஏறிச் சென்றதோ அனுமனின் தோளிலே தானே

இன்பச் சுமையை இதயம் தாங்கும்
துன்பச் சுமைக்கென இருப்பது இத்தோளே

காதலி, பிள்ளை, தோழ்ன், தோழி இவர்களை மட்டுமா
பெற்றவர்களையும் சுமக்கவே இத் தோள்கள்

ஆனால் இன்றோ அந்நிய நாட்டிற்கு சென்று விட்டது இத் தோள்
படிப்பு பட்டம் வலிமை கொண்ட தோள்களை
வாரிக் கொடுத்து விட்டு வாசலில்
ஏங்கிக் கிடக்கிறது நம்பிக்கையை கையிலேந்தி
இளமையும் முதுமையும்
வலிமைத் தோளில் சாய்வதற்கும் வழி நடத்தவும்

***

இனி இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை…

சுகமான சுமை

அன்னை எனக்கு தந்த சீர் தனமே!
சுமையே தெரியாத ஒரு சுகமே !
அன்புக்கு பொருள் சொன்ன இலக்கணமே!
ஈருயிர் ஓருயிராய் வடிவெடுத்த அதிசயமே !
அன்னை, தந்தையை உருவாக்கிய அழகு பிரம்மாவே !
தோளில் நீ வந்தமர்ந்ததால்
உன் தோழமை புரிந்தது!
தலைக்குமேலிருந்து எனைப் பார்க்கும் பார்வை!
உயிரெழுத்தாய் நீ இருப்பாய் என
உணர்த்தும் பார்வை!
உள்ளுக்குள் தன்னுடல் கொடுத்து
அன்னை சுமந்தது ஒரு பத்து மாதம்!
உலகத்தில் உன்னை ஆளாக்க
தந்தை சுமந்தது இரு பத்து வருடம்!
சுமப்பது சுகமாய் இருந்தாலும்
உன் தோளில் உறங்க மனம் ஏங்குதடா!
நீ நிழல் தரும் காலம் வரை கண்ணை இமை போல! உன்னை காத்திருப்பேன்!
தந்தை என்னும் உறவு தந்து
என் தந்தையின் உயர்வை புரிய வைத்தாய்!
வாழ்வுப் பாடம் கற்றுத் தந்தாய்! நீ தான் எந்தன் தகப்பன் சாமி!
தன்னலமில்லா தியாகத்தினால்
தகப்பன்மார் அனைவரும் அகிலத்தில் சாமியன்றோ!

கணவன் மனைவியாக மட்டும் அதுவரை வாழ்ந்தவர்களைத் தாய்தந்தையாய் உருவாக்குகின்ற, படைக்கின்ற மழலையும் ஒருவகையில் பிரம்மாதான்! அதுமட்டுமா? வாழ்க்கைப் பாடத்தைப் பெற்றோருக்கு வகையாய் விளங்கவைப்பதால் அதனை ஆசானாகக் கொள்வதிலும் பிழையில்லை. அடடா! சின்னஞ்சிறு மழலையொன்று அவனியில் எடுக்கும் அவதாரங்கள்தாம் எத்தனை எத்தனை!

’தகப்பன்சாமி’ என்று தன் கவிதையில் குழந்தையை வாயூறிக் கொண்டாடும் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம் இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வுபெறுகின்றார். அவருக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

 

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

தான் படம்பிடித்த அழகிய அணிற்பிள்ளையை இவ்வாரப்படக்கவிதைப் போட்டிக்குரிய படமாகத் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். அவருக்கு நம் நன்றி!

இயற்கையின் படைப்பில் உயிர்கள் ஒவ்வொன்றுமே ஒவ்வொரு வகையில் அழகுதான் என்றாலும் அணிற்பிள்ளையின் அழகும் துறுதுறுப்பும் பார்த்தமாத்திரத்தில் நம் உள்ளம் கவர்வது. கூரிய முன்பற்களால் அது பழங்களையும் கொட்டைகளையும் கொறிக்கும் அழகே தனி!

இந்தப் படத்தில் அழகிய அணிலின் வாயில் அடைக்கலமாகியிருக்கின்றது ஒரு குணில் (குறுந்தடி). அதனைக் கடிப்பதா வேண்டாமா எனும் யோசனையில் அணிலார் ஆழ்ந்திருப்பதாகத் தெரிகிறது.

அணில்கண்ட நம் கவிஞர்கள் அணிபெற எழுதியிருக்கும் கவிதைகளைக் கண்ணுற்று வருவோம் இனி!

***

அழகுப்பிள்ளையாம் அணிற்பிள்ளை கூடுகட்டும் அறிவுப்பிள்ளை; கொட்டை உண்ணும் செல்லப்பிள்ளை; மரங்களில் தாவும் வீரப்பிள்ளை என்று அதன் செயல்களைக் கனிவோடு நமக்குக் கவனப்படுத்துகின்றார் திருமிகு. நாகினி.

அணிற்பிள்ளை 

பிள்ளை பிள்ளை அணிற்பிள்ளை
கொட்டை உண்ணும் செல்லப்பிள்ளை
பழமோயென மண்ணில் கிடப்பதை
எடுத்து வாயில்வைக்கும் சின்னப்பிள்ளை! 

முதுகின்மேல் மூன்று கோடுகள்
பட்டை தீட்டிய அழகுப்பிள்ளை
மரக்கிளையிலும் தரையிலும்
தாவி ஓடும் கலைப்பிள்ளை! 

மூப்பிலும் மென்மை மாறா தோல்
வளமை கொண்ட இளம்பிள்ளை
குட்டிகளைத் தத்தெடுத்தும்
பாலூட்டும் தாய்மைப்பிள்ளை! 

தென்னைநாரில் பஞ்சில்
கூடு கட்டும் அறிவுப்பிள்ளை
வளைந்த கூரிய நகங்களால்
மரங்களை இறுகப்பற்றும் வீரப்பிள்ளை! 

பிள்ளை பிள்ளை அணிற்பிள்ளை
கொட்டை உண்ணும் செல்லப்பிள்ளை
பழமோயென மண்ணில் கிடப்பதை
எடுத்து வாயில்வைக்கும் சின்னப்பிள்ளை! 

 ***

மரத்திலிருந்த நீ மண்ணுக்கு வந்தது,  ”மரத்தை அழிக்காதே!” என மானுடனை எச்சரிக்கவா? அழகாய்க் கனி உண்பதை விடுத்துக் கண்டதையும் உண்பது சரியாமோ? என்று அணிற்பிள்ளையிடம் தன் கவிதைவழி உரையாடுகின்றார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.  

அகரம் கற்றுக்கொடுத்த அரிச்சுவடி நண்பன் நீ!
அனில் பிள்ளையெனும் அழகுப் பெயர் கொண்டவன் நீ!
சேது பந்தனம் அமைக்கயிலே
மண் சுமந்த மனித நேயன் நீ!
உயிரினம் மொத்தமும் ஆண்டவன்
படைப்பு!
உதவி செய்தது உந்தன் சிறப்பு!
பரிசாய் கிடைத்தது மூவர்ணக்கோடு!
அன்னல் ராமனும கொடுத்தார் உவப்போடு!
முன் காலிரண்டை கையாக்கி
கொய்யாக்கனி அதில் ஏந்தி
உண்ணும் எழில் காண
கண் இரண்டு போதாது!
அழகாய் மரத்தில் கூடமைத்து
குட்டிகளை காத்திருப்பாய்!
நீ ஓய்வாய் இருந்து ஒரு நாளும் பார்த்ததில்லை!
மரத்தை விட்டு மண்ணுக்கு வந்த
கதை என்ன?
மரத்தை அழிக்கும் மனிதனுக்கு
அறிவுரை சொல்ல வந்தாயோ!
இயற்கை அழிந்தால் இன்னல் வரும் என்பதனை
பாங்காய் சொல்ல வந்தாயோ!
பழத்தை உண்பதை விட்டுவிட்டு
கண்டதை தின்பது சரியாமோ !
செயற்கை உணவை தின்பதெல்லாம்
மனிதன் செய்யும் மூடத்தனம் !
மறந்தும் அதை நீ செய்யாதே !

 *** 

வாழ்வில் வரும் சோதனைகளையும் சாதனையாக்குவது எப்படி என்பதை அணிற்பிள்ளை வாயிலாய்  அறிந்துகொண்டதாக அதிசயிக்கிறார் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதன்.

அதிசய அணிலே

அணிலே அணிலே அதிசய் அணிலே
ஆச்சர்யத்திலே மூழ்கிறேன் உனைக் கண்டு
இயற்கைப் பேரிடர்கள்
உன்னையும் விட்டு வைக்கவில்லை
ஊரே தத்தளித்தது புயலில்
எங்கு இருந்தாயோ எப்படி இருந்தாயோ
ஏறெடுத்துப் பார்ப்பார் எவருமில்லை
ஐயம் கொண்டேன் நின் இருப்பைப் பற்றி
ஒரு மரம் கூட நிற்கவில்லை
ஓடி ஓடி எங்கு வாழ்ந்தாய்
ஔவையைப் போல உன்னைப் புகழ‌
கவியேதுமறியேன்….
கற்றேன் புது பாடம் உன்னிடம்
வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே
சாவதற்கல்ல‌
வாழ நினைத்து விட்டால்
சோதனையை சாதனையாக்க வேண்டுமென‌
துளிர் விடும் மரத்திற்காக‌
துணிவுடன் வாழ்கிறாய் மண்ணில்
மண் இருக்கும் வரை
மரம் இருக்கும்
மரம் சாய்ந்தாலும்
வேர்கள் சாவதில்லை
துன்பத்தைக் கண்டு துவளாத நின்னைக் கண்டு
என்னுள்ளும் துளிர்க்கிறது
நம்பிக்கையெனும் வேர்!

***

”கம்பர் போற்றிய இராமன் தடவினால் உனக்கு முதுகில் கோடு வரும்; ஆனால் கலியுக  மாந்தன் தடவினால் உனக்குக் கேடல்லவா வரும்! எட்டியே நில்! அவன் கிட்டே செல்லாதே!” என்று அணிலை எச்சரிக்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

அணிலே ஒரு சேதி…

இராமன் தடவியதில்
கோடு வந்தது,
மனிதன் தடவினால்
கேடு வந்துவிடும்..

கேட்டுக்கொள் அணிலே
கூட்டுக்குள் இருந்துகொள்,
மாட்டிக்கொண்டால்
அதையும் பிரித்து
வேட்டையாடிவிடுவான்..

உன்பசிக்கு
ஓன்றும் கொடுக்கமாட்டான்,
பழத்தைத் தின்று நீ
பாதியை மீதிவைத்தால்,
அணில் கடித்த பழம்
அதிக சுவையென்று
அதையும் பறித்திடுவான்..

வயிற்றிலடிப்பது அவன்
வாடிக்கைதான்,
அதனால் அவன்
கிட்டே வராதே,
எட்டியே செல் எப்போதும்…!

 ***

மண்ணுக்கு வந்த அணிற்பிள்ளை மாந்தர்க்குத்தான் எத்தனை எத்தனை சேதிகளைச் சொல்லாமல் சொல்லுகின்றது! அவற்றையெல்லாம் கண்டுணர்ந்து வெளிப்படுத்தியிருக்கும் நம் கவிஞர்கள் கெட்டிக்காரர்கள்தாம்! 

***

ஒவ்வொரு உயிரிடமும் நாம் கற்றுக்கொள்ள எத்தனையோ பாடங்களை இயற்கை ஒளித்துவைத்திருக்கிறது. கைம்மாறு கருதாமல் உழவரின் நண்பராய் உழைக்கும் நாங்கூழ் புழுக்களாகட்டும், சோம்பலின்றிச் சுறுசுறுப்பாய் இயங்கும் எறும்புகளாகட்டும், ஒற்றுமையாய் இணைந்து தேனிறால் படைக்கும் தேனீக்களாகட்டும், கரவாது தன் இனத்தோடு கரைந்துண்ணும் காக்கைகளாகட்டும் மனிதர் கற்க இவை ஒவ்வொன்றுமே அற்புதப் பாடத்தைப் பொற்புடன் நடாத்துகின்றன!

அவ்வகையில் அணிற்பிள்ளையிடம் கற்ற  பாடத்தை, பெற்ற ஞானத்தைப் பட்டியலிடும் கவிதையிது!

அணில் சொல்லும் அற்புத பாடம்!

ஓராயிரம் நெல்லை உரித்தெடுக்குமியந்திரத்தால்
ஒருநெல்லை உடையாமல் உரித்தெடுக்கயுனைப்போல் முடியுமா?

ஒருகையால் சாப்பிடும் மனிதர்களுடன்
இருகையால் சாப்பிடும்நீ யவனுக்கு நண்பனானாய்

உணவுக்காக விட்டுக்கொடுக்க மனமில்லையென்றாலும்
உறவுக்காகக் காக்கையுடன் விளையாட்டுச்சண்டையிடுவாய்!

பறவைக் கூட்டில் முட்டையைத்தேடி
பாம்பொன்று விழுங்கவரும் போது…

நக்கிப் பிழைக்கும் நச்சுப்பாம்பை
நடுங்கும் குரலில் எச்சரிப்பாய்!

பாம்பென்றால் படைநடுங்கு மென்பார்கள்
பயப்படாமல் கிரீச்சிட்டு எதிரியை விரட்டுவாய்!

தூக்கணாங்குருவிக்குத் தூக்கம்வரும்போது
துணைநிற்பாய், கூடுகட்ட நார்கொடுத்துதவுவாய்!

ஆபத்தென்று வரும்போது, அடிபடாமல்தாவுவதை
ஆறறிவுக்கும்கூட அருமையாகக்கற்றுக்கொடுப்பாய்!

வாலின் முடித்தூரிகையைத் தந்துதவி…
வண்ணஓவியங்களுக்கு உயிரூட்டுவாய்!

முதுகு வளைந்து நாணியதாலோ யுனை
முதுகுநாணி இனமென்பார்கள்?

தோலாத தனிவீரன் முதுகிலுனை வருடியதால்…
துணையான தோழனானானாய், மானுடருக்கு…

முதுகில் மூன்று கோடுகளோடு வரம்பெற்று…
முத்திரை பெற்றன்புடன் அணிற்பிள்ளையென
அழைக்கப்பட்டாயோ!

வாயில்லா ஜீவனானாலும்
வாயைசைத்து அரைக்காவிடில்

வாழ்ந்து விடமுடியாதென்று
வாழ்வியல் பாடம் சொன்னாய்!

பிள்ளையில்லையெனவரம் வேண்டுவோருக்குத்
தத்துப்பிள்ளை உண்டெனஓர் அற்புதவழிசொன்னாய்!

குணில் கடிக்கும் இந்த அணில் தமக்குக் கற்பித்த வாழ்க்கைப் பாடத்தைப் பாங்காய் வகுத்தும் தொகுத்தும் சொல்லியிருக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் பெருவை. திரு. பார்த்தசாரதியை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்ந்தெடுக்கின்றேன். கவிஞருக்குப் பாராட்டு!

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

வல்லமை வாசகர்கள் படைப்பாளர்கள் அனைவர்க்கும் இனிய ஆங்கிலப் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்!

உங்கள் கனவுகள் மெய்ப்படட்டும்!

இவ்வாரப்படக்கவிதைப் போட்டிக்குரிய இப்படத்தை எடுத்திருக்கும் திரு. பிரவீண்குமார் பழனிசாமிக்கும், இதனைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்திருக்கும் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் எம் நன்றி!

பறக்கும் காகிதங்களும் அதைநோக்கி நீண்டிருக்கும் பாவையவள் மலர்க்கரமும் நம் சிந்தனையையும் சிறகடித்துப் பறக்கவைக்கின்றன!

மானுட வாழ்க்கையில் கழிந்த ஒவ்வொரு நாளுமே கிழிந்த காகிதங்கள் தாமோ?

***

கவிஞர்களின் ஆக்கங்களைப் படித்துச் சுவைக்கும் தருணமிது!

”குழந்தையாய்ப் பிறந்ததும் சிசு அழிப்பு; தப்பிப்பிழைத்தாலோ வாழ்க்கை முழுவதும் அலைக்கழிப்பு. பிறரின் கனவுகள் சுமந்தே தன்னைத் தொலைக்கும் அவலப் பிழைப்பு! இதுதான் இன்றைய பெண்ணின் நிலை! எனினும், சோதனைகள் அனைத்தையும் தகர்த்துப் பெண்ணினம் படைக்கவேண்டும் சாதனை!” என்று அறிவுறுத்துகிறார் திரு. செல்வமாணிக்கம். 

வண்ணக் கனவுகள்
ஆயிரம் உனக்கு!
அத்தனையும் தொலைந்தது
யார் இதன் பொறுப்பு!
பெண் மகவு பிறந்ததும்
அழிப்பு!
தப்பிப் பிழைத்தால் அன்றாடம்
நீ பார்ப்பது அன்னை தந்தையின்
வெறுப்பு!
அன்றிலிருந்து இன்று வரை நீ
பார்த்ததெல்லாம் சமூகத்தின்
அலைக்கழிப்பு!
இருந்தும் பெண்ணே மனித
இனத்தை காத்திருப்பது உன்
சிறப்பு!
சிறுவயதில் பெற்றோரின் கனவுகளை
சுமந்தாய் !
திருமணம் ஆனவுடன் கணவனின்
கனவுகளைச் சுமந்தாய்!
பின்னொரு நாளினிலே பிள்ளைகளின் கனவுகளை
சேர்த்தே நீ சுமந்தாய்!
பெண்ணே நீ பொறுத்தது போதும்!
மற்றவர்கள் கனவுகளை சுமந்தது போதும்!
நன்று! நன்று!, காற்றில் இப்போது
விடுவதெல்லாம் மற்றவர்கள் கனவுகளா ?
மறந்து விட்ட உன் எண்ணக் கனவுகள் இனி வண்ணக் கணவுகள் ஆகட்டும்!
கனவுகள் நனவாக ஆண் குலம்
ஆதரவு காட்டட்டும்!
எதிர்ப்பவர்கள் எரிந்து சாம்பலாய் போகட்டும் !

சாம்பலில் உயிர்த்தெழும் பீனிக்ஸ்
பறவையென பெண்கள் புகழ்
நிலைக்கட்டும்!

***

”எண்ணத்தைச் சீராக்கித் திண்ணமொடு செயற்பட்டால் வண்ணம் பெறுமே வாழ்க்கை” என்று நானிலத்துக்கு நல்வார்த்தை நவிலும் வளியைக் காண்கிறோம் திரு. சுரேஜமீயின் கவிதையில்!

காற்று பேசியது…!

கண்ணில் தெரிவதில்லை
கையில் இருப்பதில்லை
ஊனில் இருப்பதனால்
ஊதி வெளியேற்றி
உன்னதம் கொள்கின்றாய்
உன்னை அறிகின்றேன்

மண்ணில் பயணித்தே
மாண்புகள் கொண்டதனால்
புல்லும் செடிகொடியும்
புள்ளும் விலங்கினமும்
இன்னமும் வாழ்ந்திடவே
இன்பங்கள் சேர்க்கின்றேன்

வண்ணங்கள் சேர்த்தீர்கள்
வண்ணம் சிதைகின்றேன்
வாழும் இனங்களுக்கு
வாய்ப்பாடு சொல்கின்றேன்
திண்ணம் கொள்ளுங்கள்
தீமை விலக்குங்கள்

பேதம் எனக்கில்லை
வேதமும் கற்றதில்லை
விஞ்ஞானம் தொட்டதில்லை
மெய்ஞ்ஞானம் விட்டதில்லை
தொன்மையாய் இருப்பதனால்
தன்மையாய் இருக்கின்றேன்

உட்செல் விரைவாக்கி
ஊதல் மெதுவாக்க
ஊனும் வளர்ந்திடுமே
நீளும் வருடங்களாய்
வாழ்வு ஒருமுறைதான்
வாழ்ந்து உணர்ந்திடுங்கள்

மானுடம் உய்வுபெற
மாசுகள் தொய்வுபெற
மாநிலம் நன்மைபெற
மாந்தரும் வாழ்வுபெற
எண்ணங்கள் சீராக்கி
ஏற்றங்கள் செய்திடுங்கள்!

சொன்னதைக் கேளுங்கள்
சொர்க்கத்தில் வாழ்ந்திடவே!!

***

தன் எண்ணக் கனவுகளை வண்ண மாலைகட்டிப் பார்க்கும் இந்த வனிதையைக் கொண்டாடாவிட்டாலும் பரவாயில்லை; அவள் ஆசைக் கனவுகளைத் துண்டாடாதீர்கள்! என்று சமூகத்தை இறைஞ்சுகின்றார் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதன்.

வண்ணக் கனவுகள்

இரவில் பூடக்கும் மலர் போல்
இராப் பகலாக தன் எண்ணங்களை
தொடுத்துப் பார்க்கிறாள்
வண்ண மலர் மாலையாக‌

கனவுகள் நினைவுகளாக‌
மலரும் நேரம்…
எண்ண மலர் மாலையை
துண்டுகளாக்கி விட்டார்கள் ..அறிவிலிகள்..

இவளது வெற்றி இவர்களுக்கு வேதனை
தோல்வியை ச்ந்திக்க இயலாமையில்
இவளது எண்ணம் துண்டுகளாக பறக்கின்றன‌

துவண்டு விடுவாள் என நினைப்பு
துவள்வது இவள் உடலின் இயற்கை-ஆனால்
நாணலாக நிற்பது இவளின் இலக்கணம்

கையில் ஏந்துகிறாள்
எண்ணக் கனவுகளின் வண்ணத் துகள்களை
மாலையாக தொடுக்கிறாள் மறுபடியும்

சாதிக்கப் பிறந்தவள் இவள்
சரித்திரம் படைத்தவர்களின்
சந்ததியில் வந்தவள்

ஈன்றவளும் இவள் வர்க்கமே
கற்பிக்கும் தெய்வமும் இவள் வடிவே
காவல் காக்கும் தெய்வமும் இவள் வடிவே
ஆதியும் அந்தமும் இவள் வடிவே

போற்றத் தெரியாதவர்கள்
தூற்றித் திரிய வேண்டாம்
தூற்றுபவனையும் மன்னித்து தன்னுள்
ஊற்றென பாயும் அன்பினால்
அணைக்கும் இவள் நிற்கிறாள்
ஏறு அழிஞல் மரமென‌

இவளின் கனவுகளுக்கு
துணை போகாவிட்டாலும்
துண்டிக்க வேண்டாம்
தொலைவில் நின்றாவது வாழ்த்துங்கள்
இவளது எண்ணக் கனவுகளை

***

”கேள்விகளால் வேள்விசெய்து, அதில் மடமையைக் கொளுத்தி, அறிவொளிபெற்று உலகாளவேண்டும் பெண்கள்!” என்று புத்தாண்டில் முத்தான வார்த்தை பகர்கின்றார் திருமிகு. மா. பத்ம பிரியா.

புத்தாண்டு நாளதனில்

கலவைக் காகிதம் காற்றில் பறக்குது
கவலை மறந்தே மனம் வானில் சிறகடிக்குது
ஊதித் தள்ளிடும் காகிதம்
உன்மத்தமானது பிள்ளைமனம்
ஒவ்வொரு வண்ணமும்
ஒவ்வொரு எண்ணமாய்
எண்ணத்தின் வண்ணத்தில்
புதுஉலகு வரைந்திட
துடிக்குது கரங்கள்
மடிந்திடும் கூட்டமல்ல நாம்
கேள்விகளால் வேள்விகள் செய்வோம்
கன்னி மனமதில் கேள்வி ஞானம் ஊறிடும்
கண்ணில் தெரியும் கடமைகள் ஆயிரம்
தடைகளைத் தாண்டிட வேகம் கூடிடும்
தலை நிமிரவே மனம் தத்தித் தாவிடும்
புதுமைப் பெண்ணாய் புது உலகை ஆள
புத்தாண்டு நாளதனில்
வண்ணக் கனவுகளால்
பதியனிடட்டும் பாவையர் உலகு

***

பிறக்குமுன்பே மரணப் படுகுழி தோண்டப்படுகின்றது பெண்டிருக்கு! படுகுழிகள் பலதாண்டிச் சாதனைப் படிக்கட்டில் அடி வைக்கத்தான் பெண்ணினம் செய்யும் பிரயத்தனம் எத்தனை எத்தனை! இனியேனும் பெண்களை வாழவிடுவோம்! பெண்மையைப் போற்றுவோம் என்று நல்லுரை சொல்லுகிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

பெண்மையைப் போற்றுவோம்…!

மாதவம் செய்து
மங்கையாய்ப் பிறக்குமுன்னே,
மலையாய் இடறும் வழித்தடைகள்
ஏராளம் ஏராளம்..

கள்ளிப்பாலாய்
கொல்லும் நெல்லாய்
கொலை மாத்திரையாய்,
மாய்க்கும் தடைபல கடந்து
பிறக்கிறாள் பெண்ணாய்..

பிறந்தது பெண்தானாவென
பெண்ணே
சலித்திடப் பிறந்து,
பாலைநிலப் பயிராய் வளர்ந்து
பருவத்தை எட்டுகிறாள்
பாதுகாப்பில்லா உலகில்..

பல்லிளிப்பு
பலாத்கார மலைகளைத் தாண்டி
புகுந்திடும் மணவாழ்விலும்,
மலிந்து கிடக்கும்
மாற்றங்களும் ஏமாற்றங்களும்..

பின்னுள்ள வாழ்வில்
பிள்ளைக்காக
பிறருக்காக என்ற ஓட்டத்தில்,
தன்னை மட்டும்
மறந்த
துறவுப் பயணம்..

இத்தனையும் தாண்டி
இதற்கு மேலும்
இடர்களையும் கடந்து
நடந்துதான்
ஆணின் வெற்றிப் படிக்கட்டாகி
வெந்து போகிறாள்..

இவளின்
சாதனைக்குமுன்
சரித்திரங்களெல்லாம்
சாதாரணம்தான்..

பெண்மையைப் போற்றுவோம்
புது உலகம் காண்போம்…!

***

பெண்ணுரிமைக்கு விண்ணதிரக் குரல் கொடுத்திருக்கும் கவிஞர்குழாத்துக்கு நன்றி!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வாகியிருப்பது இனி…

ஊதிவிடு  கவலைத் துகள்களை! 

ஊக்கமுடன் எழுந்திரு
ஊகங்களால் எழுப்பும் சந்தேக
ஊனத்திலாழும் வஞ்சகரை 
ஊதிவிடு துணிவுக்காற்றெனும்
ஊன்றுகோலால் விரட்டிவிடு! 

கவலை கிழியும் தாள்தான்
காற்றாய் ஓடும் துகள்தான்
காலம் ஓட்டும் நகல்தான்
காவல் தன்னம்பிக்கை பகல்தான் 
காயம் மாற்றும் அகல்தான்! 

முழங்கால் குத்திட்டு
முட்டிமோதி அழுதால்
முதலுதவி யாவாரேது
முயற்சிவாய் கொண்டுதுயர்
முட்களை ஊதினால்
முடக்கும் கவலையேது!  

முழங்கால் குத்திட்டு அமர்ந்தால் வாழ்க்கை வெற்றியை வழங்காது. ’முயற்சி திருவினையாக்கும்’ என்பது வான்புகழ் வள்ளுவம். ஆதலால் முயற்சிவாய் கொண்டு துயரெனும் முட்களை ஊது; வெற்றி மலர்களைப் பறிக்க இனித் தடை ஏது? என்று பெண்ணுக்குத் துணிவூட்டும் வீரவரிகளைச் சுமந்துவரும் திருமிகு. நாகினி கருப்பசாமியின் கவிதை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வாகின்றது. கவிஞருக்கு என் கனிவான பாராட்டு!

-மேகலா இராமமூர்த்தி

 

தலையாட்டி பொம்மையைக் கலைநயத்தோடு படம்பிடித்திருப்பவர் திருமிகு. ஷாம்னி. அதனை இவ்வாரப்போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றியை நவில்கின்றேன்.

அரங்கில் பெண்கள் தலையாட்டலாம் அது கலை! வாழ்வில் அது கூடாது! தம்மிடம் வாலாட்டும் வல்லூறுகளை வெட்டிவீழ்த்தும் ஆற்றல் வனிதையர்க்கு வேண்டும் என்று என் காதோரம் கிசுகிசுத்துச் செல்கின்றது அபயமுத்திரை காட்டும் இந்தத் தலையாட்டி பொம்மை!

பொம்மையை வைத்து நம் கவிஞர் குழாம் தீட்டியிருக்கும் கவிஓவியங்கள் அழைக்கின்றன நம்மை! அவற்றைக் கண்டு ரசிப்போம் இனி!

***

”அளவான ஆட்டம் வாழ்வுக்கு வளம் சேர்ப்பது; அதுவே அளவை மீஞ்சினால் வாழ்வையே ஆட்டங்காண வைப்பது!” எனும் அரிய தத்துவத்தை எளிமையாய் விளக்குகின்றாள் இந்தப் பாவை” என்று பூரிக்கின்றார் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதன்.

…அசைவுகளும் ஆட்டமும்
அடங்கியதே இவ் வாழ்க்கை

அசைவுகளும் ஆட்டமும் இல்லாவிடில்
அனைத்தும் ஆவியில்லா ஜடமாகுமே

இதையே உணர்த்துகிறானோ
இறைவனும் ஆடலரசனாக‌

பார்க்கும் நமக்கு இந்த‌
பாவையின் ஆட்டமும் பள்ளிக்கூடமே

கற்க பாடமும் பல உண்டு இவளிடத்தில்
கவனித்துப் பார்க்கும் நமக்கு

இருக்கிறது இவளுக்கு என்றும்
சுதந்திரம் சுழன்று சுற்றி ஆட–ஆனால்

வஞ்சி இவளின் ஆட்டம் என்றும்
வரம்பும் எல்லையும் மீறுவதில்லை

ஆடும் ஆட்டத்திற்கும் எங்கும்
இடம், பொருள், ஏவலுண்டாம்

எல்லை மீறா ஆட்டம் தருமாம்
என்றும் எல்லோருக்கும் இன்பம்

இதனை எடுத்து இயம்புகிறாள்
இந்தப் பாவை தன் தலை ஆட்டத்தில்

***

”கொடுமை செய்து சண்டையிடும் வீணரின் கொண்டை பிடித்தாட்டும் வீரம் பெண்டிருக்கு வேண்டும்” என்று பெண்ணுரிமை பேசுகின்றது திருமிகு. நாகினியின் இனிய கவிதை.

பிடித்து ஆட்டு… 

கொடுமை கண்டு துடித்தெழ
.. கொடுப்பினை இல்லையெனப் பெண்மகவு
கொலுவீற் றிருந்தால் உரிமை
…கொடுத்திடுவார் என்றுன தெண்ணத்தீ
கொடியைத் தகர்த்தெ றியுந்நல்
.. கொள்கைப் படிகளில் ஏறிநின்று
*கொழுத்தா டுசெய்திடும் ஈனர்கள்
.. கொண்டை பிடித்தாட்டு கண்ணே!

***

பகுத்தறிவைப் புதைத்துவிட்டு, சுயமரியாதையைத் தொலைத்துவிட்டு, கொள்கையற்ற அரசியல்வாதிகளுக்குத் தலையாட்டும் இளையோரைச் சாடுகின்றார் திருமிகு. மா. பத்ம பிரியா.

தலையாட்டிகள்

எதிர்கேள்வி கேளாத எதிர்காலமே!
நம்முள்ளே எத்தனை தலையாட்டிகள்
தலையின் பயனே தலையாட்டவா
தமையனே!
தன்மானமில்லா தள்ளாடும் தமிழனமே!
தலைமை கண்டு தலைகுனியும் தலைவனுக்கா
உன்தலை ஆட வேண்டும்
எத்தனை தலைமை வந்தாலும்
ஏன்னென்று கேளாது தலையாட்டும் தலைவனுக்கா
உன் தலை வீழ வேண்டும்
பகுத்தறிவில்லா பாமர தலையாட்டிகள்
பாவம் ஆட்டினால் பரவாயில்லை
பட்டதாரி கூட்டமும் சேர்ந்தா தலையாட்டும்
பதறும் நெஞ்சுள்ளே கதறும் தமிழ்மானம்
புரட்சியாளர் வந்து போன புண்ணிய பூமியிது
பொய் புரட்டு ஆதிக்கத்தை வேடிக்கை பார்க்கிறது
விழிப்புணர்வில்லா வாக்காளத் தலையாட்டிகளால்
ஆளும் வர்க்கத்தை ஆதரிக்கும்
அரசியல் தலையாட்டிகள் நம்முள்ளே
இலவசத்தில் மயங்கிய மக்களால்
இலஞ்சத்தில் மிதக்கும் இரக்கமில்லா தலையாட்டிகள்
தலைகுனிவு தமிழனுக்கா
தலைநிமிர்ந்து பாருங்கள்
தயவுகூர்ந்து தலையாட்டிகளே
தளிர்க்கும் பிஞ்சுகளை தலையாட்டிகளாய் மாற்றாதீர்

***

அமைதியாய் வாழவேண்டிய மனித வாழ்வில் தேவையற்ற ஆர்ப்பாட்டம் எதற்கு? அது கேட்டிற்கன்றோ வழிவகுக்கும்! என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

ஆடும் பொம்மை ஆட்டமென
அமைந்த உலக வாழ்வினிலே
ஓடும் இந்த மாந்தரெல்லாம்
ஒன்று மறியா தாடுகின்றார்,
கேடு செய்தும் ஏமாற்றியும்
குவித்த பொருளும் நிலைப்பதில்லை,
நாடு செயலில் நல்லதையே
நாளும் நலமாய் வாழ்ந்திடவே…!

***

”உலகமென்னும் நாடகமேடையில் நித்தம் ஒரு புத்தம்புது நாடகம்! அதிலொன்று அரசியல் பதவிகளுக்காக மனிதர்கள் தம் கண்ணியம் விற்று அதிகாரத்தில் உள்ள பெண்மணிகளிடம் ’பதவி’சாகத் தலைதாழ்ந்து நிற்பது!” என்று வருந்துகின்றார் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரன்.

ஆட்டுவித்தால் யாரொருவர்
ஆட மாட்டார் உலகினில்
ஆட்சிப் பீடத்தைப் பிடிக்க
அள்ளி அள்ளி கொடுத்து
ஆடவைக்கும் வஞ்சிப் பெண்ணின்வரம்பு மீறல்
ஆட்டுவிப்பிற்கு ஆடுகின்றார்
அமைச்சர் யாவரும் பதவிஆசையில்
தன் மானத்தை அடகு வைத்து
தலயாட்டி பொம்மைகளாய் மாறுவது
தலைவிதியா ? இல்லை இறைவனின் சதியா ?
அக்கிரமங்களுக்கு தலையாட்டும்
பொம்மையாய் மானிடர் இருக்கும் வரை
தலை நிமிர்வு தமிழகத்திற்கும் அவர்தம்
எதிர்கால வாரிசுகளுக்கும் இல்லை ஒரு போதும்
வேதனையும் சோதனையும் தமிழக மக்களுக்கே!

***

படத்திலுள்ள தலையாட்டி பொம்மை, பெண்ணியம் முதல் அரசியல் கண்ணியம் வரைப் பலவற்றை யோசிக்கவைத்திருக்கின்றது நம் கவிஞர்களை! தம் சிந்தனை வீச்சைச் சிறப்பாய்ப் பாய்ச்சியிருக்கும் அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து வரப்போவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை!

பெண்ணடிமை!

தலையாட்டிப் பொம்மைகளா
தாய்க் குலத்து
வாய்பேசா வனிதையர் ?
சாவி கொடுத்தால்
சலங்கை ஒலி
தாளமிடத்
தாவியாடும் பாவைகளா ?
பாரதிராஜா தேர்ந் தெடுக்கும்
திரை உலகத்
தேனிலவு வானிலவுத்
தேவதையரா?
தொப்புள் கொடி அறுந்ததும்
அப்பனுக்கு அடிமை!
தாலிக் கொடி ஏறியதும்
போலிப் புருசனுக்கு அடிமை!
வேலைக்குப் போன
ஊழியத்தில்
மேலதிகாரிக்கு அடிமை!
வாழ்க்கையில்
உனக்கில்லாத பட்டமா?
விதவை, மலடி,
உடன்கட்டை ஏறடி!
வரதட்சணை வர்த்தகி!
புகுந்த வீட்டில்
மாமியாருக்கு அடிமை!
ஆணைப் பெற்றவள் நீ!
பெண்ணைப் பெற்றவளும் நீ!
ஆயினும்
இல்லமும், நாடும் உனக்குப்
பொல்லாத சிறைதான் !
தலையாட்டம் நின்று
தலை நிமிர்ந்து
விதியை எதிர்க்கி றாயோ
அன்றுதான்
விடுதலை உனக்கு!

எட்டும் அறிவினில் ஆணுக்கிங்கே பெண் இளைப்பில்லை எனும்போதும், எட்டும் உயரத்தில் அவர்களிடையே நிறையவே வேறுபாடுகள் உள. விடுதலை வேள்வி செய்து மண்ணடிமையை நாம் தீர்த்தபின்பும், பெண்ணடிமை நம்மிடையே முற்றாய்த் தீர்ந்ததா எனும் கேள்விக்கு ’இல்லை’ என்று நம்மால் விடையிறுக்க இயலவில்லை!

பெண்ணுக்கொரு நீதி ஆணுக்கொரு நீதி எனும் சமமற்ற சமுதாயமே இன்றுவரை நீடிக்கின்றது. தலையாட்டி பொம்மைகளாகவே இன்னமும் பெண்ணினம் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தால் ’நிமிர்ந்த நன்னடையோடும், திமிர்ந்த ஞானச்செருக்கோடும்’ பாரதி கண்ட புதுமைப்பெண்ணாய் வாழ்வதற்கு அவர்களுக்கு வாய்ப்பில்லாமலே போய்விடும்! என்று மாதரை எச்சரிக்கும் திரு. ஜெயபாரதனின் கவிதை நெஞ்சின் ஆழம் சென்று தைக்கிறது!  இக்க’விதை’யை வீரியத்தோடு நட்டிருக்கும் திரு. ஜெயபாரதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தெரிவுசெய்து பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கான புகைப்படம் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மியினுடையது. போட்டிக்கு இதனைத் தெரிவு செய்தவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். பெண்மணிகள் இருவருக்கும் நம் நன்றி!

இளமையில் மட்டுமா கொடுமையானது வறுமை? இல்லை முதுமையிலும் அதன் தாக்கம் கடுமையானதுதான்! இல்லையேல் தள்ளாத வயதில் வீதியோரம் நின்று விளையாட்டுப் பொருள்கள் விற்றுக் களைக்கவேண்டிய விதி இம்முதியோர்க்கு வாய்த்திருக்குமா…? என்றே நம் மனம் வேதனை கொள்கின்றது.

ஆலமரத்தை அதன் விழுதுகள் பழுதின்றிக் காப்பதுபோல்
குதலைமை (முதுமை) தோன்றிய தம் தந்தையரைக் காத்தல் அவர்தம் மக்களின் கடனாகும்.

இந்த வண்ணக் காற்றாடிகள் நம் கவிஞர்களுக்கு எத்தகைய எண்ண ஊற்றுக்களை உருவாக்கியிருக்கின்றன என அறிந்துவருவோமா?

***

குடிசைத்தொழில்கள் மடிந்து பன்னாட்டுக் குபேரத் தொழில்கள் கோலோச்சத் தொடங்கிவிட்ட காலமிது. வீதியில் விளையாடிய சிறுவர்கள் இன்று வீடியோ விளையாட்டுக்களில் மூழ்கிவிட்டனர். நம் பிழைப்புக்கு இங்கேதும் வழியுண்டா? என்று ஏக்கற்று நிற்கும் முதியோரை நமக்கு வேதனையோடு சுட்டிக்காட்டுகிறார் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதன்.

பனை ஓலைக் காத்தாடி -அது
பாட்டி செய்து தந்த காத்தாடி

இயற்கை வண்ணக் காத்தாடி-அது
இன்றும் நினைவில் சுழல்கிறதே

காத்தாடி போல காலமும் சுழல‌
காணாமல் போனது ஓலையுமே

காற்றில் சுற்றும் காத்தாடி-பலர்
சோற்றுக்கும் வழி சொல்கிறதே

வானைப் பிளக்கும் விஞ்ஞானம்-அதை
வாளால் வெட்டி சாய்த்ததோ

செயற்கை வண்ணக் காத்தாடி-அது
செய்யும் வினைகளோ கொஞ்சமில்லை

மக்கிய ஓலைக் காத்தாடி-அது
மண்ணின் வளம் காத்ததம்மா

கண்ணைக் கவரும் வண்ணத்தில்
எண்ணற்ற காத்தாடி வந்ததாலும்

வீடியோ கேம் செய்யும் விளைவில்
வீதியில் விளையாட பாலகரில்லை

காத்தாடி விற்பனை இல்லாமல்
கவலை இவர்களைச் சூழுகிறதே

***

”என் மகன் சிறுவனாயிருந்தபோது அவன் மகிழ்ச்சிக்குப் பொம்மை வாங்கிக்கொடுத்த நான், (அவன் வளர்ந்து என்னைக் கைவிட்டபின்) இன்று பிழைப்புக்காகத் தெருவில் நிற்கிறேன்; பொம்மை விற்கிறேன்!” என்று நொந்துபேசும் முதியோரின் குரலைத் தம் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

பிள்ளை சின்னவனாயிருக்கையில்
பணத்தைப் பாராமல் வாங்கிக்கொடுத்தேன்
பல பொம்மை..

பெரியவனாகி அவன்
போனபின் வேலைக்கு,
தெருவில் நிற்கிறேன்-
பொம்மை விற்க..

ஆறுதல் சொல்வோர்க்கும்
இருக்குமோ இந்த
ஆறாத வடு…!

***

முதுமை இரக்கமின்றிப் புறக்கணிக்கப்படுவதைத் தம் கவிதை வரிகளில் வலியோடு சொல்லியிருக்கும் கவிஞர்களுக்குப் பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையை அடுத்துக் காண்போம்!

முதியோர் கையிலும் உயர்வுபடும்
பண்டுமுறை உழந்து உண்டுஉயிர்த்து
வாழும் மானிடத்தில் வம்சாவளியாக
வாழையடி வாழையாக
வயது முதிர்ச்சிக்கு வரவேற்பில்லை
பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும்
பாரோர் வழக்காய்ப் பரிவர்த்தனம் தொடருகிறது
குழந்தைவிளையாட்டுப்பொருட்களோடு
குழந்தையாகிப் போனவர்கள் ஏக்கப் பார்வையில்
குடும்ப அரவணைப்பின்றி
நடைபாதை வியபாரிகளாய்
நிழலாடும் நடையோட்டம்
நாகரிக நதிக்கரையில் பிம்பமிடும் மாயம்
உழைத்துக் களைத்தவர்களுக்கு
உறவுக் கரம்கொடுக்க ஆதரவின்றி
உழைக்கத் தயாரான உன்னதம்
இளையோர் பாரதம் முதியோர் கையிலும் உயர்வுபடும்!

மலையாடு மஞ்சுபோல் நிலையாது நீங்கிவிடும் தன்மையுடையது இளமை. அதனை இளையோர் நன்குணர்ந்து முதியோரை மதிக்கவேண்டும். ஆயிரம் அறநூல்கள் செப்புவதை ஒரு முதியவர் தம் அனுபவத்தால் வழங்கிவிட இயலும்!

இளமையில் குடும்ப உறவுகளுக்காக உழைத்துக் களைத்தோர், முதுமையில் வேண்டுவது பொன்னும் பொருளுமல்ல; அன்பும் அருளுமே! அவற்றை நல்குதல் இளையோர் கடன். ஒரு நாடு உயர்ந்திட இளையோரின் ஆற்றல் மட்டுமே போதாது; முதியோரின் அறிவும் அங்கே துணைசேரவேண்டும்! என்று  முதியோருக்கு ஆதரவுக்குரல் எழுப்பியிருக்கும் திருமிகு. மா. பத்ம பிரியா இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வாகின்றார்.  

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

கடற்கரை மணலில் பதிந்த காலடித்தடங்களைப் புகைப்படப்பெட்டிக்குள் அடக்கிவந்திருப்பவர் திரு. ராமச்சந்திரன். இந்தக் காலடித்தடங்களை வைத்துக் கவிபாடுங்கள் என்று இவ்வாரப்படக்கவிதைப் போட்டிக்கு இதனைத் தெரிவுசெய்து தந்திருக்கிறார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவரும் நம் நன்றிக்கு உரியவர்கள்.

ஆறடி நிலத்தில் வாழ்க்கை அடங்கும்வரை மனிதர்களின் காலடிகள் பயணப்பட்டுக் கற்றுக்கொள்ளத்தான் எத்தனை விஷயங்கள் இத்தரை மீதினில் கொட்டிக்கிடக்கின்றன! இலட்சிய மனிதர்களின் காலடிச் சுவடுகளோ பின்னர்க் காலத்தின் சுவடுகளாகவே மாறி வரலாற்றில் தடம்பதித்துவிடுகின்றன!

இனி, இவ்வாரப் போட்டிக்கு வந்துள்ள கவிதைகளை இரசித்துவருவோம்.

”நிலத்தில் பதிந்த மனிதக் காலடி நிலவில் பதிந்த நாளொரு நன்னாள். அவை செவ்வாயிலும் வெற்றித்தடம் பதிக்கும் நாளே நமக்குப் பொன்னாள்!” என்று தன் ஆசை பகர்கின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

நிலத்தில் தடங்கள்

நிலத்தில் நடக்கும் கால்கள்
நேற்றுப் பகலில்
நிலவில் தடம் பதித்து
வரலாற்றுக் கல்லை
நிலைநாட்டும் !
எளிய மனிதனின்
பூதகர மான எட்டு வைப்பு !
ஆறறிவு மானிடன்
பேரளவு முயற்சியில் ஆற்றிய
ஏழறிவுச் சாதனை !
தவழப் பயின்று தட்டுத் தடுமாறி
நடக்கப் பழகி
இறக்கை யின்றிப் பறந்து
பிற அண்டத்தில்
தடங்கள் இட்டு மீண்டான் !
அடுத்துப்
பதினைந்து ஆண்டுகளில்
செந்நிறக் கோள்
செவ்வாயில் தடம் வைத்து
வெற்றி
விண்ணவனாய்
மீள்வான்,
மண்ணிலே தடம் வைத்த
மனிதன் !

***

கடற்கரையில் பதிக்கும் வெற்றுத் தடங்கள் கடலலைகளால் அழியலாம்; ஆனால் வாழ்வில் பதிக்கும் வெற்றித்தடங்களோ காலக் கடலலைகளால் அழிக்கமுடியாதவை என்பது திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் திண்ணமான எண்ணம்.

கடற்கரையில்
காலடித் தடங்கள்
தொடர் பயணத்திற்கு ஏற்றவையல்ல..

இலக்கை எட்டமுடியாது
இவற்றைத் தொடர்ந்து சென்றால்..

கடலலைக் கரங்களால் அழிக்கப்பட்டு
காணாமலும் போய்விடும்..

வாழ்க்கைப் பயணத்தில்
நீ பதிக்கும்
வெற்றிக் காலடித்தடங்கள்,
காலக் கடலலைகளால் அழிவதில்லை..

வாழ்க்கை இது சாதிப்பதற்கே,
வெற்றித் தடங்களைப் பதிப்பதற்கே…!

 *** 

மனித வாழ்க்கை போன்று மனிதக் காதலும் நிலையற்றதாய் மாறிவரும் நிலையினை, கடலலை போல் அது விரைந்து மறையும் விந்தையைத் தன் கவிதையில் அழகுறக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார் திருமிகு. ஜோ. குமாரி எலிசபெத். (புதிய கவிஞருக்கு நல்வரவு!)

அவசர வாழ்வில் அந்நிய மானது
அன்புட னிருந்த அருமை உறவுகள்
அன்றொரு நாள் அப்படித் தான்
அவளும் அவனும் பிரிந்ததைக் கண்டேன்

அவளின் கண்கள் அவனை நோக்க
அவனின் கண்கள் எங்கோ பார்க்க
வெறுப்பில் அவளின் வார்த்தை வெடிக்க
சிறுத்த முகத்துடன் அறைந்தானவளை…!

விழுந்த அறையில் காதல் ஒடிந்தது
கடந்து போனது காதல் அலைபோல்
எழுந்து போயினர் ஆளுக் கொருபுறம்
அழிந்தன அவரடி அலைகளினாலே….!

ஐந்தே நிமிடம் அந்த இடத்தில்
வந்து அமர்ந்தது மற்றொரு சோடி
இங்கு வந்ததில் ஆணோ பழையவன்
அறைந்தவளில்லை இவள் புதியவள்…!

அகன்ற கண்களை விலக்கிக் கொண்டு
அவசர உலகின் அவசரம் உணர்ந்தேன்
கடற்கரை காற்று எத்தனை கண்டதோ
வெறுத்து வீசுது வெப்பத்தோடு…!

*** 

காலடித் தடங்களுக்குப் புதிய சிந்தனை முகங்களைத் தம் கவிதைகளில் தந்திருக்கும் கவிஞர்களுக்குப் பாராட்டுக்கள்! 

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை அடுத்து… 

காலத்தால் அழியாத காலடிகள்

காலடிகள் காணாமல் போகும் ஒருநாள் – ஆனால்
காவியம் படைத்தும் உள்ளது சில காலடிகள்…

அண்ணல் இராமன் காலடி ஸ்பரிக்க
அங்கே எழுந்தாள் அகல்யை உயிர் சிலிர்க்க‌

மூன்றடி மண்தான் கேட்டான் மாதவன் -ஆனால்
மூவுலகமும் வசமானது அவன் காலடியாலே

அஹிம்சையைப் போதித்தது புத்தனின் காலடி
அவ்வழி நடந்தது அண்ணல் காந்தியின் காலடிகள்

ஞானக் குஞ்சொன்று பிறந்தது காலடியிலே
அஞ்ஞானம் மாண்டதும் அவர் காலடியிலே

அறிஞரைப் போல மெய்யடியார்களைப் போல‌
அவர் வழி நடந்து பதிப்போம் நம் காலடிகளை

வரமாகப் பெற்ற இவ் வாழ்க்கைப் பாதையில்
தரமாக விட்டுச் செல்வோம் நமது காலடிகளை

ஞாலத்தில் பிறந்த மாந்தர் அனைவரும் காலடித்தடம் பதித்துத்தான் நடக்கிறார்கள். என்றாலும், அனைவரின் தடங்களும் பின்பற்றுவதற்கேற்ற வழித்தடங்களாய், வாழ்க்கைத்தடங்களாய் மாறுவதில்லை. அத்தகு திறனும் ஆற்றலும் ஒருசிலருக்கு மட்டுமே வாய்க்கும் வரம்!

”காலடியில் பிறந்த ஆதிசங்கரரின் காலடி அத்துவைதத்திற்குப் பாதை அமைத்தது. கருணைக்கடலாம் சித்தார்த்தரின் காலடி சத்தியத்துக்குப் பாதை அமைத்தது. அதன்வழி நடந்த அண்ணலின் காலடியோ அகிம்சைக்குப் பாதை அமைத்தது!” என்று காலத்தால் அழியாத காலடிகளின் வரிசையைக் காதலுடன் தன் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கும் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

தூளியில் துயிலுகின்ற இந்தத் தூமலரின் தோற்றம், உறங்கிக்கொண்டே ஆடும் ஆனந்த நடனமாய்க் காட்சிதந்து நம்மைக் கிறங்க வைக்கின்றது!

இவ்வழகிய புகைப்படத்தை அருமையாய் எடுத்திருக்கும் திரு. யெஸ்மெக்கிற்கும், இதனைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்து தந்திருக்கும் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் நம் நன்றி!

இவ்வாரக் கவிதைப் போட்டிக்கு வந்துள்ள கவிதைகள் அடுத்து நம் பார்வைக்கு!

*****

”பெரியவர்கள் செய்யும் பித்தலாட்டங்களை இந்தப் புதுமலர் கண்ணுறாமல் கண்வளர்வதே நல்லது; அதனை எழுப்பாதே!” என அறிவுறுத்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

எழுப்பாதே…

பிள்ளை உறங்கட்டும்,
பெரியவர்களே அதை
எழுப்பவேண்டாம்..

பார்க்கவேண்டாம் அது
நீங்கள் படும் பாட்டை-
பணத்துக்காக..

மனிதம் மறந்து
பணத்தை நினைக்கும்
மனது அதற்கு வரவேண்டாம்..

இறப்பு மறந்து
இரக்கமின்றி அதைக்
கறக்கும் வழிகளை அது
காணவேண்டாம்..

சேர்த்த பணத்தை
நன்றாய்ச்
செலவிடாமல்,
மண்ணில் புதைத்து
மண்ணில் புதைவதைக்
கண்ணில் காணவேண்டாம்..

தூயதை மறந்து
தீயதை வளர்க்கும்
பணம்படுத்தும் பாட்டை அது
பார்க்கவே வேண்டாம்..

அதனால்,
பிள்ளை உறங்கட்டும்,
பெரியவர்களே அதை
எழுப்பவேண்டாம்…!

*****

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையை இனிக் காண்போம்!

துயிலெனும் தூக்கம்
இறைவன் நமக்களித்த இலவசப் பரிசு – தூக்கம்
இமைகள் மூடி நமக்குள் நாமே தொலையக் கிட்டும் சுகம்
துயிலின் முடிவு விழிப்பா இல்லை
விழிப்பின் முடிவு துயிலா – இது
இயற்கை நமக்கு விடும் விடுகதை
இரண்டும் இருளும் ஒளியுமாய் ஓயாமல்
நம்மைச் சுற்றி உலா வரும் உண்மை
துயில்லில்லா வாழ்வு துயரமே அது போல்
விழிப்பில்லா வாழ்வும் அதி துயரமே
அளவோடு கொள்ளும் துயிலும் விழிப்பும் கொள்ள‌
வாழ்வும் வளமாகும் என் நாளுமே!
பொய்த் தூக்கம், பெருந்தூக்கம், அரைத்தூக்கம்
ஆழ்நிலைத் தூக்கம் பகல் தூக்கமெனப் பல வகை உண்டு
தூங்காது தூங்கி இருக்கும் நிலையோ
மெய்யடியார்கள் கண்ட கலை…
மானிடர் கொள்வது அறியா துயில் ஆனால்
மாதவன் கொண்டது ஆலிலையில் அறிதுயில்
ஆழ்துயிலில் துளிர் விட்ட அரிய சிந்தனைகளே
அறிஞர்கள் கண்ட அரும் பெரும் கண்டு பிடிப்புகள்
அறியாப் பருவம் வரை வந்த ஆழ்ந்த தூக்கம்
பருவம் வர வரப் பறப்பது ஏனோ
இனி வரம் ஒன்று கேட்கிறேன் இறைவா!
வரும் நாட்களில் குழந்தையைப் போல் தூங்கவே!

”ஆங்காரம் உள்ளடக்கி ஐம்புலனைச் சுட்டறுத்துத்
தூங்காமல் தூங்கிச் சுகம்பெறுவ தெக்காலம்?” என்று வினவுகின்றார் பட்டினத்தாரின் பரம அடியாரான பத்திரகிரியார் எனும் சித்தர். தூங்காமல் தூங்கிச் சுகம்பெறுவதெல்லாம் சித்தர்களுக்கு மட்டுமே சாத்தியப்படுபவை; சாமானியர்க்கு அல்ல!

கவலையும் முதுமையும் மனித உறக்கத்தின் அளவைக் குறைத்துவிடும் வாள் போன்றவை. கவலையின் வலையில் சிக்கிக்கொள்ளாத மழலையர் மட்டுமே மகிழ்ச்சியாய் உறங்கும் பேறுபெற்றவர்கள். அக்குழந்தைமையை இறைவனிடம் வரமாய் வேண்டும் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தெரிவுசெய்திருக்கின்றேன். பாராட்டுக்கள் கவிஞருக்கு!