Category: நறுக்..துணுக்…

பவள சங்கரி

அதிக கோபம் என்னென்ன பிரச்சனையை ஏற்படுத்தும் என்று நாம் அறியாததல்ல..  ஒருவர் அதிகமாக கோபப்படும்போது அவருக்குள் வேதியியல் மாற்றம் நிகழ்ந்து உடலினுள் ஒருவகை இரசாயணம் உருவாகிறதாம். இதையும் ஒரு விஞ்ஞானி ஆராய்ச்சி செய்திருக்கிறாராம். அதீதமான அச்சத்திலோ, அல்லது கோபத்திலோ உள்ள ஒருவரிடமிருந்து இரத்தத்தை எடுத்து  பரிசோதனைக்காக  சோதனைக் கூடத்தில் இருந்த பன்றிகளுக்குச் செலுத்திப்பார்த்தபோது அவை இரண்டு நிமிடங்களில் இறந்துபோய்விட்டதாம். ஓர் உயிரைக் கொல்லும் அளவிற்கு  பலம் வாய்ந்த இரசாயணம் நமக்குள் எத்தகைய பிரச்சனைகளையெல்லாம் தோற்றுவிக்கும்? ஆம் அதீதமான பயம், கோபம், எரிச்சல், ஏமாற்றம், மன உளைச்சல் போன்றவைகள்  தோற்றுவிக்கும் இரசாயணம் மனிதனின் உடலையும் உயிரையும் பெரிதும் பாதிக்கவல்லது! என ஆராய்ச்சியாளர்கள் கவலையோடு தெரிவித்துள்ளனர். சுருக்கமா சொல்லணும்னா நமது மனது தான் நமது உடலின் சிற்பி. நம் உடலை நல்ல சிலையாகவோ அல்லது பின்னமான உருவமாகவோ அமைப்பது நம் கையில்தான் உள்ளது!

பவள சங்கரி

‘நேர்மாற்று உளவியல்’ அப்படின்னு ஒரு விசயம் இருக்கு தெரியுங்களா..? இது  வெற்றிக்கான ஒரு எளிதான உத்தி. சமீபத்தில் ஒரு கடற்கரையில் ஒரு தேநீர் விற்கும் சிறுவனிடம் இதைக்கண்டு ஆச்சரியப்பட்டேன். செம அறிவாளி போல… இந்தப் பையன் இருக்க வேண்டிய இடமே வேறு.. பிற்காலத்துல பெரிய ஆளா வருவாயப்பா என்று வாழ்த்திவிட்டுத்தான் வந்தேன்..  அப்படி என்ன செய்தான்னுதானே யோசிக்கறீங்க..? பின்ன என்னங்க.. எல்லோரும் டீ…  டீ…  சாய்… சூப்பர் பால் டீ..  சூப்பர் ஏலக்காய் டீ…..   சூப்பர் இஞ்சி டீ அப்படீன்னு விற்கறத பார்த்திருக்கோம். இவன் மட்டும் ‘படு மோசமான டீ..’ ரொம்ப ரொம்ப மோசமான டீ..’ அப்படீன்னு கூவிக்கொண்டிருந்தான்.  என்ன ஆச்சரியம் கொஞ்ச நேரத்தில் அத்தனை தேநீரையும் விற்று தீர்த்து விட்டான் அந்த சிறுவன். தேநீர் அதிகமாக குடிக்கும் வழக்கம் இல்லாத நான்கூட அப்படி என்ன மோசமான டீ, குடித்துதான் பார்க்கலாமே என்று வாங்கிக் குடித்தேன் என்றால் பாருங்கள். இதே உத்தியை சமீபத்தில்  விஜய் தொலைக்காட்சி பிரபலம் ஒருவர் பயன்படுத்தி தன் நூல் ஒன்றிற்கு ‘இதை வாங்க வேண்டாம்’ என்று எதிர்மறையாக தலைப்பிட்டு விற்பனையில் சாதனை படைத்தாரே, அது  நினைவிருக்குமே? என்னமா யோசிக்கிறாய்ங்கப்பா.. !

பவள சங்கரி

சாக்ரடீசு மிக யதார்தமான அறிஞர். ஒரு நாள் அவருடைய அபிமானி ஒருவர் அவரிடம் வந்து, ஐயா புத்திசாலித்தனமும், அறிவும் ஒன்றா? இல்லையென்றால் இரண்டிற்கும் என்ன வித்தியாசம்? என்று வினவுகிறார்.

அவரும் மெல்லிய புன்னகையுடன், “அதோ அங்கு திண்ணையில் உட்கார்ந்திருக்காரே அந்த பெரியவர்கிட்ட போய், இங்கிருந்து அடுத்த ஊருக்குப்போக எவ்வளவு நேரம் ஆகும்னு கேட்டுவிட்டு வா” என்றார்.

அந்த மனிதரும் அப்படியே போய் அந்தப் பெரியவரிடம் கேட்க, அவரோ பதிலேதும் கூறாமல் மேலும், கீழும் பார்த்துவிட்டு பேசாமல் இருந்துவிட்டாராம். இவரும் விடாமல் 2,3 முறை கேட்டுவிட்டு, பாவம் மனநிலை சரியில்லாதவர்போல என்று நினைத்து திரும்பிச்செல்ல நான்கு அடி எடுத்து வைத்தார்.

உடனே அந்தப் பெரியவர், ‘யப்பா, நீ ஒரு 15 நிமிடத்தில் அடுத்த ஊருக்குப் போய் சேர்ந்துவிடலாம்’ என்று சொல்லிவிட்டு திரும்பிக்கொண்டார்.

இத்தனை முறை கேட்டு பதில் சொல்லாத பெரியவர் திடீரென்று ஏன் சொன்னார் என்ற ஆச்சரியத்துடன், அவரையே அதற்கான காரணமும் கேட்டார்.

‘ஏம்ப்பா நீ எவ்வளவு வேகமாக நடக்கக்கூடியவன் என்று தெரிந்தால்தானே நீ கடக்க வேண்டிய தூரத்திற்கு எவ்வளவு காலம் ஆகும் என்று நான் கணக்கிட முடியும்’ என்றவரை ஆச்சரியமாகப் பார்த்ததோடு கும்பிட்டுச் சென்றவன் அதை அப்படியே போய் சாக்ரடீசிடம் சொல்கிறார்.

அதற்கு சாக்ரடீசு அதே புன்னகையுடன், ‘இதற்குப் பெயர்தானப்பா புத்திசாலித்தனம்’ என்றாராம்!

பவள சங்கரி

‘தேவ வாத்தியம்’ என்பது எது? ஏன் அது அப்படி அழைக்கப்படுகிறது?

‘கடம்’ என்ற மண்பானை போன்ற தோற்றமுடைய அந்த எளிமையான இசைக்கருவிதான் ‘தேவ வாத்தியம்’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. இது கர்நாடக இசையுடன் தொடர்புடைய தென்னிந்தியத் தாள வாத்தியக் கருவிகளில் ஒன்று. தோற்றத்தில் சாதாரண மண் பானை போலவே இருந்தாலும் இரண்டிற்கும் நிறைய வேறுபாடு உள்ளது. கடம் தயாரிப்பதற்கு மூன்றுவிதமான மண் தேவை. வைகையாற்று வண்டல், கண்மாயில் பதிந்து கிடக்கும் களிமண் மற்றும் மணல். ஒரு மாட்டு வண்டி வண்டலில் 40 கடம் செய்யலாமாம். சங்க இலக்கியத்தில் இடம்பெற்ற ‘குடமுழவு’ எனும் இசைக்கருவியே நாளடைவில் மருவி ‘கடம்’ என்று ஆனதாகவும் சொல்கிறார்கள்.

சாதாரண பானையை 4 மணி நேரம் நெருப்பில் வேகவைத்தால் போதும். ஆனால் கடம் உருவாக 16 மணி நேரம் நெருப்பில் வேக வைக்க வேண்டுமாம். 10 கிலோவுக்குக் குறையாமல் இதன் கனம் இருக்கும். பானையைப் போல இதை எளிதாக உடைக்க முடியாது. கடம் அரிவாள் வைத்துக் கொத்தினாலும் சில்லுகள் பெயராது!

சரி இதற்கு ஏன் ‘தேவ வாத்தியம்’ என்று பெயர் வந்தது என்று பார்ப்போமா. ஒரு கஞ்சிரா உருவாக ஒரு உடும்பின் உயிர் தேவையாம். ஒரு தவில் உருவாக ஒரு மாட்டின் உயிர் தேவை. ஆம் மேற்கண்ட இரண்டும் அந்த உயிரினங்களின் தோலினால்தான் தயாரிக்கப்படுகிறது. ஆனால் கடமோ மண்ணில் இருந்தே உருக்கொள்கிறது. நிலத்திலிருந்து மண், மழையிலிருந்து நீர், காற்றினால் உலரச்செய்து, தீயினால் சுட்டு உருவாக்கப்படும் ஒரு கடத்தில் வெற்றிடமாக அந்த ஆகாயம் இருக்கிறது. ஆக, ஐம்பூதங்களும் இந்த கடத்திற்குள் அடக்கம். அதனால்தான் இதனை ‘தேவ வாத்தியம்’ என்கிறார்கள்.

பாரம்பரியமாக இசைக்கருவிகள் தயாரித்து வரும் பல கலைஞர்கள் இன்று அத்தொழிலை விட்டு விலகியதால் பல அரிய இசைக்கருவிகள் தற்போது அழிவின் விளிம்பில் இருக்கின்றன என்பதும் மறுக்க முடியாத உண்மை. இதன் காரணம் இசைக்கருவிகளை இசைக்கும் மீப்பெரும் கலைஞர்களுக்குக் கிடைக்கும் மரியாதையும் அங்கீகாரமும் அதற்குப் பின்புலமாக விளங்கும் அத்தகைய கருவிகளைத் தயாரிப்பவர்களுக்குக் கிடைப்பதில்லை என்பதுதான்! சொல்லப்போனால் கடம் தயாரிக்கும் ஒரு சாதாரண மனிதருக்கு அந்த இசையின் முழு பரிமாணமும் அறிந்திருக்க வேண்டியது அவசியம் என்பதுதான் ஆச்சரியம். ஆம், கடம் செய்வோருக்கும் இசைஞானம் இருந்தால்தான் அதன் சரியான நாதம் மற்றும் சுருதி பேதம் என அனைத்தையும் சரிபார்க்க முடியுமாம்!

இந்தியாவிலேயே சிறந்த கடம் தயாரிப்பாளர் என மானாமதுரையைச் சேர்ந்த மீனாட்சியம்மாளுக்கு இந்திய அரசு அறிவித்து இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் டெல்லியில் நடைபெற்ற விழாவில் ஜனாதிபதி பிரணாப்முகர்ஜி கையால் விருது பெற்றுள்ளார் என்பது ஆறுதலான விசயம்!

இணையப்படங்களுக்கு நன்றி.

பவள சங்கரி

தமிழ்ச்சங்கம் அமைத்து தமிழுக்கு தொண்டு செய்த பாண்டியர்கள் சமசுகிருதத்தையும் சமமாகப் போற்றி வந்துள்ளனர்.

தமிழ்நாட்டு மன்னர்களான சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்கள் தமிழ் மொழி மட்டுமல்லாது சமசுகிருத மொழியையும் பெரிதும் போற்றி வளர்த்திருக்கிறார்கள் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. சோழர் காலத்தின் சமசுகிருத கல்வெட்டுகள், செப்புப் பட்டயங்களில் காணப்படும் அரசாணைகள், குறிப்புகள் ஆகியவற்றில் சமசுகிருத மொழி பயன்படுத்தப் பட்டிருப்பதிலிருந்து இதனை அறிய முடிகிறது. பாண்டிய மன்னர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் கல்வியில் சிறந்தவர்களாகவும், கவிஞர்களைப் போற்றியவர்களாகவும் இருந்துள்ளனர். தமிழ் சமசுகிருதம் என்ற பேதமற்று கவிஞர்களைப் போற்றியிருந்தனர்! முதலாம் மாறவர்மன் ராஜசிம்மன் என்னும் பாண்டிய மன்னன், ‘வித்யாசார விபூஷணன்’ அதாவது கல்விக்கு அணிசேர்ப்பவன் என்ற பட்டப் பெயர் பெற்ற மன்னனாவான்.

பாண்டியர்களுக்கும் அகத்திய முனிவருக்கும் உள்ள தொடர்பு பற்றிய ஒரு சுலோகம்

अस्तम्भयत्क्षितिधरं प्रविजृम्भमाणं
अम्भसमस्तमपिबज्जलधेश्च यस्य |
कुम्भोद्भवो भवति यस्य मुनि: पुरोधसा
श्रीनिधिर्जयति पाण्ड्य नरेन्द्र वंश: ||

அஸ்தம்ப⁴யத்க்ஷிதித⁴ரம்ʼ ப்ரவிஜ்ருʼம்ப⁴மாணம்ʼ
அம்ப⁴ஸமஸ்தமபிப³ஜ்ஜலதே⁴ஶ்ச யஸ்ய |
கும்போ⁴த்³ப⁴வோ ப⁴வதி யஸ்ய முனி: புரோத⁴ஸா
ஶ்ரீநிதி⁴ர்ஜயதி பாண்ட்³ய நரேந்த்³ர வம்ʼஶ: ||

இதன் விளக்கம்:

விந்திய மலை வளருவதைத் தடுத்து, கடலத்தனையும் குடித்த, குடத்தில் பிறந்த குறுமுனி அகத்தியரைக் குலகுருவாகக் கொண்ட, மனிதர்களில் மாண்புடைய பாண்டிய மன்னர்கள் வாழ்க! செழுமையில் குறைவிலாத இவர் தம் வம்சம் வளர்க.

‘கடைச்சங்கத்தில் கடல் கடந்த கொங்கு கலாச்சாரம்’ என்ற என் நூலிலிருந்து.

பவள சங்கரி

ஆண்டவன் படைப்பில் ஆண், பெண் இருவரும் சேர்ந்து வாழும் வகையில் சில பாகுபாடுகளுடன் படைக்கப்பட்டிருந்தாலும், பெண் என்ற அந்த படைப்பு மட்டும் பெரும்பாலும் வாதத்திற்கும், கிண்டலுக்கும் பல சமயங்களிலும் ஆளாவதும் நிதர்சனம். பொதுவாகவே உலகளவில் இதில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை என்றே சொல்லலாம்.

பிரபல பெண்ணிய ஆய்வாளர் கேட்மில்லட் என்பவரின் ஒரு சுவாரசியமான புனைவு… ஒரு மரக்கிளையில் ஒரு பறவை சுகமாக ஒரு கூட்டில் வாழத் துவங்குகிறது. அதற்கு சிரமம் என்றால் என்னவென்றே தெரியாமல் நேரத்திற்கு உணவும் கிடைக்கிறது. ஆனால் ஒரு நாள் புயல் வீச புகலிடமும் இன்றி, பிழைக்க வழியறியாது மாண்டே போனதாம்!

ஒரு பெண்ணின் நிலையை சற்றே சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும். பிறந்தது முதல் ஆண்களை அண்டிப்பிழைக்கும்படி பழக்குகிறார்கள். தந்தை, கணவன், சகோதரன், மகன் இப்படி ஏதோ ஒரு உருவில் ஆண்மகனின் பாதுகாப்பில் சுகமாக வாழப் பழகுபவள், சுயசிந்தனை என்பதே அறவே இல்லாத இல்லத்தரசியாக முடிசூட்டப்படுகிறாள். இந்த நிலையில் வாழ்க்கையில் புயல் வீச ஆரம்பித்தால், உறவுகள் விலகிச் செல்ல ஆரம்பித்தால் அப்பெண்ணின் நிலை என்னவாக இருக்கும்.. கண்ணைக்கட்டி காட்டில் விட்டது போன்ற இருளில் சிக்கித் தவிக்கும் நிலையே உருவாகும் என்பதில் ஐயமேது?

இன்றளவிலும், இந்த நவீன யுகத்திலும், இது போன்று பெண்கள் எங்கும் இல்லை என்று உறுதியாகச் சொல்ல முடியுமா? தாய், மகள், மனைவி, சகோதரி என்ற பாதுகாப்பு வளையம் இருக்கும்வரை மட்டுமே வாழ்க்கை சுகமாகத்தான் பயணிக்கிறது.. அதன் பிறகு…?

பவள சங்கரி

Trust Law என்ற உலகம் தழுவிய பெண்களுக்கான தொண்டு நிறுவனம் ஒன்று நடத்திய கணக்கெடுப்பில், பெண்களுக்கு பாதுகாப்பு இல்லாத நாடுகளின் வரிசையில், நம் இந்தியா நான்காவது இடத்தில் இருப்பதாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. முன்னாள் மத்திய உள் துறை செயலாளர் (union Home Secretary) மதுகர் குப்தா ஓர் அறிக்கையில், 2009ம் ஆண்டு மட்டும் நம் இந்தியாவில் கிட்டத்தட்ட 10 கோடி பேர், குறிப்பாக பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் கடத்தப்பட்டுள்ளார்கள் என தெரிவித்துள்ளார். அவர்களில் பெரும்பாலானோர் பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுத்தப்படுகிறார்கள். இந்தியாவில் 30 இலட்சம் பாலியல் தொழிலாளர்கள் உள்ளனர் என்றும் அவர்களில் 40 சதவிகிதம் பேர் குழந்தைகள் எனவும் இந்திய மத்திய புலனாய்வுத் துறை (சிபிஐ – 2009) தெரிவித்துள்ளது.

பவள சங்கரி

பால்ய விவாகத்தைத் தடை செய்யும் சட்ட மசோதாவை ஏற்படுத்தியவர் மற்றும் இந்துக் கோவில்களில் இருந்த தேவதாசி முறையை அறவே ஒழித்த டாக்டர் முத்துலஷ்மி ரெட்டியை அறியாதவர் இருக்கமாட்டார்கள். 1931ம் ஆண்டில் உப்பு சத்யாகிரகத்தில் பங்கு பெற்று முதன்முதலில் சிறை சென்றவர் ருக்மணி லஷ்மிபதி. மிகப்பெரும் கல்வியாளர் மற்றும் சமூக சீர்திருத்தவாதி ராதா சுப்பராயன், பலதார மணம் தடைச்சட்டம், திருமண வயதை மாற்றியமைக்கும் சட்டம், நவீன காலத்திற்கேற்ப இந்திய சட்டங்களை மாற்றியமைக்க ஒப்புதல் பெறும் மசோதாக்கள் போன்றவற்றை வெளியிட்டார். கலாஷேத்ரா என்றொரு அமைப்பை நிறுவி, இந்தியக் கலை மற்றும் கலாச்சாரத்திற்குப் புத்துணர்வு ஏற்படுத்தக்கூடிய சாதனைப்படைத்தவர், ருக்மிணிதேவி அருண்டேல்.

பவள சங்கரி

இன்றைய நவீன உலகில் பெண்களுக்கானச் சட்டத்தின் நிலை, குறிப்பாக அவர்களின் பொருளாதாரம் மற்றும் கல்வி தொடர்பான சிக்கல்கள் குறித்துப் பார்ப்போமானால், ஒரு பெண் திருமணம் என்ற பந்தத்தில் நுழைவதற்குக் காரணமே அவளுடைய எதிர்கால பாதுகாப்பு என்ற ஒன்றைக் கருதியே. ஆனால் கணவன் ஏதேனும் ஒரு காரணத்திற்காக இரண்டாவது மணம் புரிய விரும்பினால், அவனைத் தடுத்து நிறுத்த முடியாது என்பதைவிட கணவனிடமிருந்து ஜீவனாம்சம் மட்டுமே அவள் பெற முடியும். அவளுடைய சீதனமான நகை, சொத்து, பணம் என அனைத்து தனிப்பட்ட உடமைகளைத் தவிர்த்து குழந்தைகள் முதல் மற்ற அசையா சொத்துகள், அசையும் சொத்துகள் என அனைத்தும் கணவனுக்கே உடமையுள்ளது. ஒரு மனைவி, ஒரு குடும்பத்தை வைத்து வாழ்க்கை நடத்துவதே பெரும்பாடாக இருக்கும் இக்காலகட்டத்தில் பலதாரமணம் என்பதெல்லாம் மிகவும் அரிதான ஒன்றாகவே உள்ளது. பொதுவாக சட்டங்களை முறியடிப்பவர்களுக்கும், சிக்கலில் இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே சட்டம் துணை வருகிறது என்கிறபோது, நம் இந்து திருமணச்சட்டமே தோல்வியான ஒன்றே.

பவள சங்கரி

நம் இந்தியா பல இன, பல மொழி பேசும் மக்கள் வாழும் நாடு. ஒரு பஞ்சாபிப் பெண்ணின் திருமண முறை, அவர்கள் வாழும் முறை, உடுத்தும் உடை, உண்ணும் உணவு , சடங்கு, சம்பிரதாயம் என அனைத்தும் வங்காளப் பெண்ணிற்கோ அல்லது காஷ்மீரப் பெண்ணிற்கோ மாறுபட்ட ஒன்றாகவே இருக்கும். அனைவரையும் இணைக்கக்கூடிய ஒரே பாலம் என்றால் அது பக்தியும், அதனை ஊக்குவிக்கிற சமசுகிருத சுலோகங்கள் மட்டுமே. தென்னாட்டிலும், வடநாட்டில் மலைவாழ் சமூகங்களுக்குள் ஒரு சில என  தாய்வழிச் சமூகங்கள் இருப்பது உண்மை என்றாலும் அவை அளவில் மிக குறைந்ததாகவே உள்ளது. பெரும்பான்மையான இந்தியப் பெண்கள் திருமண பந்தம், தாய்மை, குடும்பப் பராமரிப்பு  போன்றவைகளை இயற்கையாகவே ஏற்றுக்கொண்டனர். இதுவே பெண்களின் பலம் மற்றும் பலவீனமாக இருக்கிறது.

பவள சங்கரி

1904 ஆம் ஆண்டின் இறுதியில் சகோதரி நிவேதிதா பெண்கள் கல்வி நலனில் பெரும் அக்கறை கொண்டு தனிப்பட்ட கல்விக்கூடங்கள் அமைத்து சேவை புரிந்து கொண்டிருந்தபோது,, தன்னுடைய Web of Indian Life’ என்ற நூலில் கூறியுள்ளது போன்று, வீட்டில் சமையல் வேலையும் மற்ற வீட்டு வேலைகளும் முடிந்த பின்பு பெண்கள் கிசு கிசுச் செய்திகளை பத்திரமாகப் பகிர்ந்து கொண்டும், சுலோகங்கள் சொல்லிக்கொண்டும் பொழுதைக் கழிக்கிறார்கள் என்ற நிலை மாறி, இன்று வசதியான வீட்டுப் பெண்கள்கூட வேலை இல்லாமல் பொழுதைக் கழிப்பது சுயமரியாதையை பாதித்துவிடும்  என்பதைப் புரிந்துகொண்டார்கள். போட்டியில் பங்கு பெறத் தயாராக இருக்கும் பெண்களுக்கு இன்று பல பயிற்சிக் கூடங்களும், பலவிதமான கல்வித் திட்டங்களும், அதற்குரிய வேலை வாய்ப்புகளும் பல்கிப் பெருகியுள்ளது. இன்று பெண் மருத்துவர்கள், வழக்கறிஞர்கள், பொறியியலாளர்கள், அலுவலக நிர்வாகிகள், கணக்கர்கள், இசைக்கலைஞர்கள், நடிகைகள், உயர் அதிகாரிகள், அரசியல் தலைவர்கள், இவையனைத்திற்கும் மேலாக நாட்டின் குடியரசுத் தலைவராகவும்  தம் உழைப்பால் உயர்ந்து சாதித்துக் கொண்டிருப்பவர்கள் பெரும் அளவில் இருக்கத்தான் செய்கிறார்கள்.  வெளிநாடுகளில் சென்று பயிற்சி பெற்று வரவும், பணிபுரியச் செல்பவர்களும் அதிகரித்துள்ளார்கள் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.  பஞ்சாப் மற்றும் வங்காளத்திலிருந்து ஆயிரக்கணக்கானப் பெண்கள் , வசதியான மத்திய தர குடும்பத்தின் விதவைகள், வருமானம் குறைவாக இருப்பவரின் மனைவிகள் என பலர்,  கல்வியறிவில் மிகவும் குறைந்திருந்தாலும், உதவியாளர்களாகவும், வீட்டுப் பணிப் பெண்களாகவும், கட்டிடத் தொழிலாளர்கள், கைவினைப் பொருட்கள் தயாரித்து விற்பவர்கள் என ஏதோவொரு வேலை செய்யக் கிளம்பிவிட்டனர். கூலித்தொழிலாளர்கள், சுரங்கத்தில் பணிபுரிபவர்கள், தொழிற்சாலைகள் மற்றும் வயல்களில் பணிபுரிபவர்கள் என கீழ்மட்ட தொழிலாளர்கள் எந்த பழைய பகட்டையும் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் தேவையில்லாமல் வேலை கிடைத்தால் போதும் என்ற நிலையில் மிகவும் சிரமப்பட்டே வாழ்க்கையை நடத்துகிறார்கள். இதுவே இன்றைய மத்திய தர பெண்களின் நிலையாக உள்ளது.

பவள சங்கரி

கி.மு. 569ல் கிரேக்கத்தின் சமோஸ் தீவில் பிறந்தவர் பித்தகோரசு  (Pythagoras of Samos). நரம்பிசைக் கருவியான மகர யாழ் இசைப்பதில் வல்லவரான இவர் இசைஞர் மட்டுமல்ல கவிஞரும்கூட. கணிதம், தத்துவஇயல், வானியலிலும் மிகுந்த ஆர்வம் கொண்டவர். கி.மு. 535 ம் ஆண்டு வாக்கில் சாமோஸ் தீவிலிருந்து எகிப்து சென்ற பித்தகோரசு, அங்கு ஆயகலைகளைக் கற்றார்.

2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த பித்தகோரசின் நம்பிக்கைகள் மற்றும் உயரிய தத்துவங்கள் இன்றளவிலும் நம் வாழ்க்கைக்கு இயல்புடையதாகவே இருப்பது ஆச்சரியம்தான் இல்லையா…

உலகில் அனைத்துமே எண்கள்தான். கணிதமே அனைத்து வகையான செயல்பாடுகளுக்கும் அடிப்படை. வடிவியல் கணிதப் படிப்பின் உயர் வடிவம். கணிதம் மூலமாக இந்த பூவுலகை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

மூளையில் உறைவதுதான் ஆன்மா. அழிவில்லாத அது ஒரு உயிரிலிருந்து மற்றொரு உயிருக்கு என மாறி பிறப்பறுத்து தூய்மை
அடைகிறது. கணிதமும், இசையும் மட்டுமே ஆன்மாவை தூய்மைப்படுத்த வல்லவை.

இந்த எண்களுக்கும் ஆளுமை, பண்புகள், வலிமை, பலவீனங்கள் போன்ற அனைத்தும் உண்டு என்கிறார்.

இந்த பிரபஞ்சம், ஆண்-பெண், , வெப்பம்-குளிர்ச்சி, ஈரப்பதம்-வறட்சி, ஒளி-இருள், மென்மையானது-கனமானது, வேகமானது-மெதுவானது
என எதிர்மறைகளின் இடைச்செயல்பாட்டை (interaction of opposites) பொறுத்தது.

சிந்திக்கத்தக்கவை அல்லவா.