மறக்க முடியவில்லை!

-முகம்மட் ஜரூஸ்

மண்வெட்டியில்
புல்வெட்டி
எடுப்பாரு அப்பா..!

மண்புழுவைக்
கண்டு
மண்கட்டி
நான்
எறிவேனேப்பா..!

குப்பை வாரியில்
வாசலைப்
பெருக்குவாளம்மா..!

அகப்பை கொண்டு
வர்ணம்
போடுவதைக்
கண்டு
அதட்டுவாளம்மா.!

உதட்டைத்தூக்கி
நான்
விம்மலுக்குள்
உறைந்து
கம்பீரமாய் நிற்பேன்.!

உரத்த குரலில்
எரிந்து
கொள்வார்
அம்மாவிடமப்பா..!

கண்ணிமையில்
ஈரமிருக்காது
கண்ணெரிய
கதறியழுவேன்..!

நடிப்பென்றாலும்
அம்மா
துடிப்பாள்..!

அரவணைத்தெடுத்து
பொய்கள்
நூறு
சொல்லிச்சிரிப்பாள்..!

முந்தானையால்
போர்த்தி
நெஞ்சணையில்
பஞ்சணை
தந்தவளம்மா..!

கையாந்தாரையில்
தடவி
நுலம்படித்துக்
காயத்தை
காயவைத்தாரப்பா..!

மாரடைத்துப் போகுது
ஊற்றுநீராய்க்
கண்ணுறைக்கு
ஏகனவன்
எடுத்துப்போனதால்..!

எங்கள் வீட்டுக்குள்
கரையானுக்கும்
உறைவிடம்
நிறைவாகிருந்தது..!

கூரைவீடு இன்று
மாடிவீடு…
ஓடியாட
இங்கேது இடம்..?

மூடிமறைத்தாலும்
மூச்சுக்குள்
ஆடி அழையும்..!

வசந்தகாலம்
தான்
பசுமைகள்
நிறைந்த
இளமைக்காலம்..!