கடவுளைக் கண்டேன்….!

 

காணாத காட்சியில் நானாக நானின்றி
தோணாத சிந்தையில் தோய்ந்திட -தானாக
கையில் கனியாய்க் கடவுளைக் கண்டேன்நான்
நெய்யிருக்கும் பாலில் நுழைந்து….(1)….!

எய்த அம்பிலும் ,கொய்த தலையிலும்
பெய்த மழையிலும், பத்தினியாள் -வைதலிலும்
செய்த செயல்களிலும், சிந்தனைப் போக்கிலும்
தெய்வதம் கண்டேன் திகைத்து….(2)….!

ஏழை சிரிப்பிலும் ,கோழை சிலிர்ப்பிலும்
வாழ வழியற்றோர் வாகையிலும் -பாழும்
கொடுவினை வந்தும் கலங்காதோர் நெஞ்சில்
கடவுளைக் கண்டேன் களித்து….(3)….!

காலை மழலையில் ,மாலை கிழவனில்
சேலை இரவு சுகத்தில் -தோலாம்
உறையைத் துறக்கும் உயிரினில் கண்டேன்
இறையின் இரவல் இருப்பு….(4)….!

சேற்றில் முளைத்திடும் செங்கமலம் ,வீசும்நற்
காற்றில் கலந்திடும் கந்தகம் -ஏற்றம்
இகழ்ச்சியின்றி ஈசன் இருப்பதைக் கண்டேன்
மகிழ்ச்சியில் துக்கம் மறந்து….(5)….!கிரேசி மோகன்….!!

Share

Comments

One response to “கடவுளைக் கண்டேன்….!”

  1. படைப்பாளி இன்றிப் படைப்பேதும் இல்லை
    நடையுலகு திட்டமென நம்பு.

    கற்றதனால் பெற்ற பயன் ஏது, புவிச்சிற்பி
    நற்படைப்பைக் காணாத போது ?

    மறந்து போன கடவுளை நினைவூட்டிய வெண்பா வேந்தர்க்குப் பாராட்டுகள்.

    சி. ஜெயபாரதன்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *