Month: September 2016

க. பாலசுப்பிரமணியன்

நாட்டின் முதுகெலும்புகளுக்கு உரம் போடும் இந்தத் தொழில் வல்லுனர்களுக்குத் தலை வணங்குகிறேன் !

“எழுத்தறிவித்தவன் இறைவன் ஆவான் “என்ற பழமொழிக்குச் சான்றாக இன்றும் நாடெங்கும் தெய்வங்களின் பிரதிபலிப்பாக பல நல்ல உள்ளங்கள் உழைத்து வருகின்றன. அந்தச் சான்றோரை கைகூப்பி வணங்கும் நாள் இது!

“இறைவனும் எனது குருவும் முன் வந்து நின்றால் முதலில் நான் என்னுடைய குருவின் கால்களில் தான் விழுவேன்; அவர்தான் என்னை இறைவனுக்கு அறிமுகம் செய்தவர் ” என்று சொன்னார் கபீர்தாஸ்.

“ஒரு ஆசிரியரின் தாக்கம் நித்தியத்தின் மேல் விழுகின்றது. அது எந்த இடத்தில் முடியும் என்று யாராலும் சொல்ல முடியாது ” என்கிறார் மேலை நாட்டு தத்துவ அறிஞர் ஹென்றி ஆடம்ஸ்.

இதை உணர்ந்து செயல் படுதல் ஆசிரியர்களின் கடமை. அவர்களின் ஒவ்வொரு செயலும், வார்த்தைகளும், பழக்க வழக்கங்களும் ஒரு சமுதாயத்தின் அடித்தளங்களை மட்டுமல்ல, எதிர்காலத்தையும் பெரிதும் பாதிக்கின்றது.

மற்ற பல தொழில்களை போன்றதல்ல இது .. உண்மையில் சொல்லப்போனால் இது ஒரு தொழில் அல்ல.. இது ஒரு மிகப்  பெரிய சமுதாய சேவை.  ஒரு நல்ல ஆசிரியருக்கு பணம் என்றும் ஒரு பொருட்டாக இருந்ததே அல்ல. அவர் வாழ்க்கையில் கிடைக்கும் மன நிறைவுக்கு என்றும் சரியான ஈடு இருந்ததே கிடையாது. உணர்வு பூர்வமாக இதை பல நல்லாசிரியர்கள் அனுபவித்தும் வெளிப்படுத்தியும் உள்ளனர்.

காலப்போக்கில் சற்று மாற்றங்கள் நிச்சயமாக ஏற்பட்டுள்ளன . உலக அளவில் அறிவின் பரிமாணங்களிலும் பரிமாற்றங்களிலும் ஏற்பட்டுள்ள மாறுதல்களை சந்திப்பதில் உள்ள சிக்கல்களும் சோதனைகளும் இவர்களுக்கு பல இடர்பாடுகளை ஏற்படுத்தி உள்ளன. இவற்றை ஆக்கபூர்வமாக சந்தித்தல் மிக்க அவசியம். தற்போதைய சூழ்நிலையில் ஒரு நல்ல ஆசிரியர் நல்ல மாணவனாக இருக்க வேண்டிய நிர்பந்தம் ஏற்பட்டுள்ளது..வாழ்க்கை முழுதும் கற்றல் (Life Long Learninng) என்ற கோட்பாடுகளை மனதில் நிறுத்தி தங்கள்அறிவுவானத்தின் எல்லைகளை விரிவு படுத்திக்கொண்டிருக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டுள்ளது. இதை உணர்ந்து இந்த ஆக்கப்பூர்வமான செயலில் விருப்பத்துடனும் ஆர்வத்துடனும்  பங்கேற்றல் காலத்தின் கட்டாயம்.

பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் சமஸ்க்ரித மொழியில் ஆதி சங்கரர் இயற்றிய விவேக சூடாமணி என்ற நூலில் ஒரு குருவின் குணங்களை விளக்கும் வண்ணம், கீழ்கண்ட திறன்கள் அவர்களுக்குத் தேவையானவையாக சொல்லப்பட்டுள்ளது. இவை எல்லாக்காலங்களுக்கும் பொருந்தும்.

1. அறிவை வளர்ப்பதில் ஆர்வம்
2. அறிவில் பேராண்மை
3. எரிந்து அமைந்த கனல் போன்ற முதிர்ச்சி
4. கருணையில் கடலாக இருத்தல்
5. நட்புடைமை

இன்றும் இந்தக் கருத்துக்கள் சாலப் பொருந்தும்!

ஒரு பொதுமேடையிலே ஒரு தொழில் வல்லுனர் உரையாற்றும் பொழுது “நான் செய்யும் தொழில்களில் எத்தனை சாதனைகள் செய்துள்ளேன். இந்த நண்பர் பெரிய மருத்துவராகப் பணியாற்றி வருகிறார். அந்த நபர் ஒரு நீதியரசராக இருக்கின்றார். அந்த மூலையிலே உட்கார்ந்திருக்கும் அன்பர் வியாபாரத்தில் வல்லுநராகி பல மில்லியன் டாலர்களைச் சம்பாதித்து   சமூக சேவையும் செய்து வருகின்றார். ஏன் ஆசிரியர்கள் மட்டும் வளர்வதே இல்லை?” என்று கேலியாகவும் தரக்குறைவாகவும் திமிராகவும் உரையாற்றினார். அந்தக் கூட்டத்தில் அமர்ந்திருந்த ஒரு வயதான மூதாட்டி சற்றே பேசுவதற்கு அனுமதி கேட்டு மேடையில் சென்று உரையாற்றினார்.

“இந்த மருத்துவரையும் நீதியரசரையும் வர்த்தக நிபுணரையும் இவ்வாறு எள்ளி நகையாடிய தொழில் வல்லுனரையும் இளம் வயதிலிருந்தே ஆர்வத்தில் உரமிட்டு ஒளி விளக்காக வழிகாட்டியதே ஆசியர்கள்.” என்று உரைக்க அந்த அரங்கமே எழுந்து நின்று கைதட்டி அந்த மூதாட்டிக்கு நன்றி செலுத்தியது..

தலை  வணங்குகின்றேன் !

சுலோசனா

பிள்ளையார் வழிபாடு என்பது பாரதம் முழுவதுமே பரவியுள்ள மிகப் பழமையான வழிபாடும் மிகப்பிரசித்தமானதும் ஆகும்.. படித்த பண்டிதர் முதல் பாமரன் வரையிலும் பிள்ளையார் வழிபாடு என்பது பொதுவானதாகவே இருக்கின்றது.

செல்வச் சீமான்களுடைய அபிஷேக ஆராதனைகள் அஷ்டோத்திரம் சகஸ்ரநாம அர்ச்சனைகள் அனைத்தையும் மகிழ்வுடன் ஏற்றுக்கொள்ளும் விநாயகப் பெருமான் அதே மகிழ்வுடன் ஏழை விவசாயிகள் களத்து மேட்டில் மஞ்சளில் பிள்ளையார் பிடித்துவைத்து அருகம்புல்லை வைத்துவிட்டு தலையில் குட்டிக்கொண்டு தோப்புக்கரணமும் போட்டுவிட்டு பிள்ளையாரப்பனே சரியான சமயத்தில் மழை பெய்ய வேண்டும், பயிர் பச்சைகள் செழிப்பாக வளரவேண்டும் பிளளைக் குட்டிகள் நன்றாக இருக்கவேண்டும் என்ற எளிமையான போற்றுதலையும் வேண்டுகோளையும் ஏற்று வரமளிக்கின்றார்.எந்த விஷயத்திலும் தொழிலோ எதுவாக இருப்பினும் முதல் பூஜை விநாயகருக்கே. அதுமட்டுமின்றி ஆற்றங்கரையிலும் அரச மரத்தடியிலும் வீற்றிருக்கும் பிள்ளையார் எந்த வேளையிலும் வழிபாடு செய்வோர்க்கு வசதியாக தரிசனம் தந்து அவர்களின் வினைகள் யாவும் தீர்க்கின்றார். வழிப்போக்கர்களுக்கு வசதியாக திறந்தவெளிக் கோவில்கள், இப்படி அனைவருக்கும் நெருக்கமாக இருக்கும் விநாயகப் பெருமானின் அவதாரத்தைப் பற்றி பார்ப்போம்.

கஜமுகாசுரன் எனும் யானை முகம் கொண்ட அசுரனை சம்ஹாரம் செய்யும் பொருட்டு விநாயகர் அவதாரம் நிகழ்ந்தது. அதன் பலனாகத் தோன்றியவர் கஜமுகக் கடவுளான பிள்ளையார் ஆவார் என்பர். இரண்டொரு புராணக் கதைகளும் உருவாகி உள்ளன. அறிவிற்கு ஏற்றதாக சிந்தனைக்கு உகந்ததாக ஒரு சிந்தனை நம்முன் வைக்கப்படுகிறது. சிவத்தின் தவ நோக்கும் அம்பாளின் சக்தி நோக்கும் ஒரே நேர் கோட்டில் இணைய, இருவரின் அருட்கொடையாக ஓம்காரமாகிய பிரணவப் பொருள் உதயமாகி ஒளிவீசியது. அதுவே விநாயகரின் ஒலி வடிவம். ஓங்காரத்தின் உட்பொருளே விநாயக ஸ்வய சொரூபம். விநாயகப் பெருமானின் செவி நுனியில் துவங்கி சுழித்து வந்து துதிக்கை வரையில் வந்தால் ஓம் என்ற பிரணவ வடிவினைக் காணலாம்.பொதுவாக இந்து சமய புராணங்களின் உள்ளே உயரிய தத்துவங்கள் பொதிந்துள்ளன. அதனைக் காண இயலாமல் தடுக்கும் சிந்தனைச் சோம்பேறிகளின் முன்னால் எந்தத் தத்துவம்தான் முன் வந்து நிற்கும்.?

அரியதானதும் மங்கா ஒளிபொருந்தியதான தங்கம்,வைரம் பவளம் மாணிக்கம் போன்றவைகள் சாலையில் கிடப்பதில்லை.சிரமப்பட்டு தேடித்தான் அடைய வேண்டி இருக்கிறது. இந்து சமயத்தின் உயரிய தத்துவங்களும் அவ்வாறே எங்கோ மலைக்குகைக்குள் மறைந்து வாழும். தீவிர ஞானம் அடைய வேண்டி விருப்பம் உள்ளவர்கள் தேடித்தான் அடைய வேண்டியிருக்கிறது. இந்து சமயத்தின் உயரிய தத்துவங்களும் அவ்வாறே. தத்துவ ஞானிகளும் அவ்வாறே எங்கோ மலைக்குகைக்குள் மறைந்து வாழ்வர். தீவிர ஞானம் வேண்டிவிருப்பம் உள்ளவர்கள் தேடித்தான் கண்டுபிடிக்க வேண்டும். அந்த முயற்சி இல்லாதவர்கள் தங்க சிம்மானத்தில் அமர்ந்து தங்கத்திலான முடிசூடிக்கொள்ளும் மடாதிபதிகள் முன் மண்டியிடவேண்டியதுதான். அதுபோல் இந்து சமயத்தில் மூர்த்தங்களின் வடிவில் பொருள் உள்ளது.

எந்த மந்திரத்தின் முன்பும் ஓம் எனும் பிரணவம் உச்சரிக்கப்படுகிறது. அதன் காரணத்தினாலேயே எந்த செயலுக்கும் முன்னால் விநாயகர் வழிபாடு கணபதி ஹோமம் என்றெல்லாம் வழக்கத்தில் உள்ளது. பிரணவ மந்திர ஸ்வரூபமே பிள்ளையார் வடிவம். திருமூலத்தேவரும் தன் திருமந்திரப்பாடலில்,

ஐந்து கரத்தினை, ஆனை முகத்தினை
இந்தின் இளம்பிறை போலும் எயிற்றனை
நந்தி மகந்தனை ஞானக்கொழுந்தினை
புந்தியில் வைத்து அடி போற்றுகின்றேன்
என்று விநாயகப் பெருமானை வணங்கிப் போற்றுகின்றார்.

அதே போன்று ஞானப்பெண்மணியான ஔவைப் பிராட்டியாரும் சிறுபிராயம் முதலே விநாயகப் பெருமானைத் தன்னுடைய வழிபாட்டுத் தெய்வமாகக் கொண்டிருந்தார். கன்னிப் பருவத்திலேயே பிள்ளையாரை வேண்டி அன்னை உருவம் பெற்றவர்.தேசமெங்கும் திரிந்து மக்களுக்காக அறம் புகட்டும் நீதிநூல்களைப் பாடியவர். அதே ஔவைத்தாய் உருவ வழிப்பாடுகளைக் கடந்து மேல் நிலைகளை எல்லாம் தம்முடைய விநாயகர் அகவல் என்ற பாடலில் வித்தக விநாயக விரைகழல் சரணே எனப் பாடியுள்ளார்.

அதுமட்டுமின்றி நாயன்மார்களின் ஒருவரான சுந்தரர் வெள்ளையானையின் மீது திருக்கயிலாயம் எழுந்தருள அதை அறிந்த அவர் தோழரான சேரமான் பெருமாளும் தம்முடைய குதிரையின் செவியில் சிவ மந்திரத்தை ஓதி குதிரையானது வெள்ளையானைக்குச் சமமாக வானில் பறந்தது. இந்த தெய்வீக சம்பவங்களை அறிந்த ஒளவைத் தாயார் தாமும் தாமும் திருக்கயிலாயம் செல்ல விரும்பினார். தம் பக்தையின் ஆவலை அறிந்த விநாயகப் பெருமான் அவர்கள் இருவருக்கும் முன்பே திருக்கயிலாயத்தில் சேர்த்து அருளினார். அருணை முனிவரான அருணகிரிநாதர் தம்முடைய பக்திப் பாமாலையில், திருப்புகழ் பாடல்களில் விநாயகப் பெருமானின் பெருமையைப் பல பாடல்களில் எடுத்துரைக்கின்றார்.பிள்ளையார் வணக்கமான,

‘கைதலநிறைக்கனி’ எனும் பாடல், ‘கற்றிடுன் அடியவர் புத்தியில் உறைபவர்’ என்று இருநோய் மலத்தை சிவ ஒளியில் மிரட்டி என்னும் திருப்புகழில் தம் அடியார்களின் பிறவிப் பிணியை எவ்வாறு அறுக்கின்றார் என்றும் விநாயகப் பெருமானின் பருத்த வயிற்றை ஞானத்தொப்பை என்று கூறுகின்றார். ஓங்காரவடிவமானது பிள்ளையார் வடிவம் என்றால் அவரது பருத்த வயிறு ஞானத்தால் நிரம்பியதாகத்தானே இருக்க முடியும். இதோ அந்த அடிகள்:

கருநோய் அருத்தெனது மிடிதூள் படுத்திவிடு
கரிமாமுகக் கடவுள் அடியார்கள்
கருதா வகைக்கு வரம் அருள் ஞானத் தொப்பை மகிழ்
கருணா கடப்ப மலர் அணிவோனே

சிவபெருமானின் ஞானக்கண்ணான நெற்றிக்கண்ணில் உதித்த குமரன் ஞானமயம் என்பார்கள். அதே போன்ற சக்தியின் நோக்கில் இருந்து உதித்த விநாயகப் பெருமானும் ஞானமூர்த்தியே. இந்த ஞானச் சகோதரர்கள் இருவரும், சிவசக்தி வேறல்ல, அவர்கள் படைப்பான உலகம் வேறல்ல எனும் அறிவை நமக்குப் புகட்டவே ஒருவர் சிவசக்தியை வலம் வந்தும் ஒருவர் இவ்வுலகை வலம் வந்தும் நிரூபணம் செய்கின்றனர்.

விநாயகப் பெருமான் குறித்து இருக்கும் விரதங்கள் ஆவணி மாதம் வரும் அமாவாசைக்குப் பிறகு வரும் நான்காம் நாளான சதுர்த்தி அன்று விநாயகச் சதுர்த்தி எனும் விரதம். இன்னொன்று பௌர்ணமிக்குப் பிறகு வரும் நாளான சதுர்த்தி அன்று சங்கடஹர சதுர்த்தி விரதம் கடைபிடிக்கப்படுகிறது. அன்று விரதம் இருந்து சந்திரோதயத்திற்குப் பிறகு சந்திரனை சரிசனம் செய்கின்றனர். தமிழகத்தில் விநாயகர் தனியாகவும் வடநாட்டில் சித்தி புத்தி என இரு தேவிகளும் வணங்கப்படுகின்றனர்.விநாயகச் சதுர்த்தி அன்று ஓங்கார ரூபமான விநாயகரைப் பூஜித்து ஞானம் அடைவோம். நம்முடைய அறிவாக உறைபவர் விநாயகப் பெருமான் எனும் பொருளில்,

’முத்தமிழை வினை முற்படு கிரிதனில்
முற்பட எழுதிய முதல்வோனே’

என்று வியாச முனிவர் மஹாபாரதம் சொல்லச் சொல்ல எழுதுகோலாகத் தம்முடைய ஒரு பக்கத்து தந்தத்தையே உபயோகித்து அவர் சொன்ன வேகத்துக்கே எழுதினார் என்றும், வள்ளி நாச்சியாரை குமரனின் வேண்டுக்கோளுக்கிணங்க அக்கணமே மணம் முடிக்க உதவி செய்கின்றார், என்பதை

அத்துயரது கொடு சுப்பிரமணி படும்
அப்புனம் அதனிடை இபமாகி
அக்குறமகளுடன் அச் சிறு முருகனை
அக்கனம் மனம் அருள் பெருமானே

என்று முருகனுடன் வள்ளிக்கு மணமுடித்து வைத்த வைபவத்தையும் பாடுகின்றார்.