வல்லமை

Tag: மேகலா இராமமூர்த்தி

  • படக்கவிதைப் போட்டி (163)

    பவள சங்கரி

     

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

     கோபி சங்கர் எடுத்த இந்தப்படத்தை திருமதி ராமலஷ்மி ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கிறார்கள். இந்தப் படத்திற்கு  ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (02.06.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share

  • நயமான நான்கு மணிகள்!

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    நான்மணிக்கடிகை எனும் தமிழ் நீதிநூல் ஒன்றிருக்கின்றது. பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்றாக வைத்தெண்ணப்படும் இது இரத்தினத் துண்டுகள் போல் நான்கு அருமையான நீதிகளைச் சொல்லிச்செல்கிறது. அதனால் பெற்ற காரணப்பெயரே நான்மணிக்கடிகை என்பது.

    அதிலிருந்து ஓர் அழகிய பாடல்!

    கொடுப்பின் அசனங் கொடுக்க – விடுப்பின்
    உயிரிடை யீட்டை விடுக்க வெடுப்பிற்
    கிளையுட் கழிந்தார் எடுக்க கெடுப்பின்
    வெகுளி கெடுத்து விடல். 

    ஒருவருக்கு நாம் ஒன்றைக்கொடுக்க விரும்பினால் அவர்கள் வயிறுநிறைய உணவைக் கொடுக்க வேண்டுமாம். ஏன்? போதும் எனும் நிறைவு ஒருவனுக்கு உணவில் மட்டுந்தான் ஏற்படும். மற்ற எதிலும் ஏற்படுவதில்லை!

    ஒன்றை விட்டுவிட வேண்டுமென்றால் உயிர்மீதுள்ள பற்றை விற்றுவிட வேண்டுமாம். நல்ல கருத்துதான்! ஆனால் அஃது அவ்வளவு சுலபமான காரியமில்லை என்றே தோன்றுகிறது. பின்னே…நூறுவயது வாழ்ந்தாலும் மனிதர்க்கு வாழ்ந்தது போதும் எனும் எண்ணமும் நிறைவும் வரக்காணோமே! 

    மனிதனுக்கு உயிர்மீதிருக்கும் பற்றினை வள்ளுவப் பெருந்தகை அழகான உவமை ஒன்றின் வாயிலாக விளக்குவார். சூதாடுகின்ற ஒருவன் அதில் எத்தனை முறை தோற்றாலும் அதனைப் பொருட்படுத்தாது மீண்டும் மீண்டும் விருப்பதோடு சூதாடுவதைப் போல, (தருமபுத்திரனைவிடவா இதற்குச் சான்று வேண்டும்?), எத்தனை துன்பம் உயிருக்கு வந்தாலும் உயிர்மீதிருக்கும் பற்றும் காதலும் மனிதர்க்குப் போவதில்லை என்கிறார். 

    இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதேபோல் துன்பம்
    உழத்தொறூஉம் காதற் றுயிர். 

    அடுத்து, நாம் ஒருவருக்கு உதவவேண்டும் என்று விரும்பினால் நம் சுற்றத்தாரிலேயே ஏழ்மை நிலையில் இருப்பவர்க்கு உதவ வேண்டும் என்கிறது நான்மணிக்கடிகை. ஆனால் நடைமுறை என்ன? சுற்றத்தாரில் யார் நம் ’ஸ்டேட்டஸுக்கு’ ஏற்றாற்போல் இருக்கிறார்களோ அவர்களோடு மட்டும் நெருங்கியிருப்பதும், உடன்பிறந்தாரே ஆயினும் ஏழைகளாக இருந்தால் அவர்களைக் கழற்றிவிடுவதுமே இந்நாளில் அதிகம் காணக்கூடியதாய் இருக்கின்றது.

    அவ்வளவு ஏன்…இல்லானை இல்லாளுக்கும் பிடிப்பதில்லை; ஈன்றெடுத்த தாய்க்கும் பிடிப்பதில்லை. அப்புறம் மற்றவருக்கு எப்படிப் பிடிக்கும்?

    ஆனால், அறவழியில் நடக்கவிரும்புவோர் வறுமையில் உழல்வோர்க்கு உதவிசெய்து அவர்களைக் கைதூக்கி விடுவதையே விரும்புவர் என்ற அடிப்படையில்தான் இந்தப்பாடலை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

    சரி…ஏதாவது ஒன்றை நாம் ஒழிக்க வேண்டுமென்றால் எதை ஒழிப்பது?

    இதற்கும் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு பதிலைச் சொல்லக்கூடும். சிலர் கடனை ஒழிக்க வேண்டும் என்பார்கள்; வேறுசிலர் தமக்குத் தொல்லைதரும் எதிரிகள் கூட்டத்தை ஒழிக்கவேண்டும் என்பார்கள். ஆனால் நான்மணிக்கடிகை சொல்வது, நம்மிடம் இருக்கும் சினத்தை நாம் ஒழிக்கவேண்டும் என்பதே.  இந்தச் சினம்தானே எல்லாத் தீச்செயல்களுக்கும் ஆதிமூலமாய் அமைகின்றது?

    ”சினமென்னும் சேர்ந்தாரைக் கொல்லி” என்று அதன் இயல்பைக் கூறும் வள்ளுவர்,

    தன்னைத்தான் காக்கின் சினங்காக்க காவாக்கால்
    தன்னையே கொல்லும் சினம் என்று எச்சரித்திருப்பதையும் இங்கே நாம் எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும்.

    எனவே நம்மை நாடிவரும் இரவலர்க்கு உணவுதந்து, நிலையில்லா மனித உயிர்மீது நாம் கொண்டிருக்கும் பற்றைச் சற்றே குறைத்து, வறுமையில் வாடும் சுற்றத்தார்க்கு நம்மால் இயன்றஅளவில் உதவி, நண்பரையும் பகைவராக்கும் சினத்தை ஒழித்து நன்முறையில் வாழ்ந்தால் வீடும் நாடும்  நலம்பெறும் என்பதே நான்மணிக்கடிகை நமக்குச் சொல்லும் நன்னெறி!

     

     

     

    Share

  • நல்வாழ்வுக்கு வழிகாட்டும் நாலடி – 3

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    இளமையும் செல்வமும் இந்த உடம்பும் நில்லாது அழியும் இயல்புடையன. ஆகையால், செல்வமும் அதைக்கொண்டு நற்செயல்கள் செய்வதற்கான உடல்வன்மையும் இருக்கும்போதே வண்மையில் (வள்ளன்மை) ஈடுபடவேண்டும் என்பதை நாலடியார் தொடர்ந்து வலியுறுத்துகின்றது.

    அடைதற்கரிய இந்த மானுட உடலைப் பெற்றவர்கள், அதன் பயனாகக் கொள்ளத்தக்க அறச்செயல்களை தம்மால் இயன்ற அளவில் செய்துமுடிக்கவேண்டும். எப்படியெனில், கரும்பை ஆட்டி அதன் சாற்றை எடுத்துச் சக்கையை விட்டுவிடுதல்போல், இந்த உடலை வருத்திப் பிறர்க்கு இயன்ற அளவில் அறச்செயல்களைச் செய்தல் வேண்டும். இல்லையேல் கரும்பின் சக்கைபோல் இவ்வுடம்பும் பயனின்றிக் கழியும் என்கிறது இப்பாடல்.

    அரும்பெறல் யாக்கையைப் பெற்ற பயத்தால்
    பெரும்பயனும் ஆற்றவே கொள்க – கரும்பூர்ந்த
    சாறுபோல் சாலவும் பின்உதவி மற்றதன்
    கோதுபோல் போகும் உடம்பு.     (நாலடி – 34)

    எனவே பெறற்கரிய மக்களுடம்பைப் பெற்றவர்கள், கரும்பைப் போல் தம்முடலை வருத்தி, நற்செயல்களைச் செய்துமுடித்தல் வேண்டும்.

    இன்றுகொல் அன்றுகொல் என்றுகொல் என்னாது
    பின்றையே நின்றது கூற்றமென் றெண்ணி
    ஒருவுமின் தீயவை ஒல்லும் வகையால்
    மருவுமின் மாண்டார் அறம்.     (நாலடி – 36)

    எனும் நாலடியார், எமன் வருவது இன்றோ அன்றோ என்றோ என்று ஐயப்பட்டுக்கொண்டிருப்பதில் நாளைக் கடத்தாமல் அவன் நம் பின்னாலேயே இருக்கிறான் என்பதை உணர்ந்து, தீய செயல்களை நீக்கி மாட்சிமைப்பட்ட அறச்செயல்களை ஒல்லும் வகையிலெல்லாம் மருவிச் செய்யவேண்டும் என்று அறிவுறுத்துகின்றது.

    இளையோர் முதியோர் பார்த்தோ, நாள் கிழமை பார்த்தோ மறலி வருவதில்லை. எப்போது வேண்டுமானாலும் யாரை வேண்டுமானாலும் பற்றிச் செல்லும் அறனில் கூற்றுவன் அவன். ஆகையால் அவன் வரவு குறித்து ஆராய்ச்சி செய்வதினும், நற்செயல்கள் ஆற்றுவதில் காலத்தையும் பொழுதையும் பயனுறக் கழிப்பதே அறிவுடையார் செயல் என்பதையே இந்தப் பாடல் நமக்குப் புலப்படுத்துகின்றது எனலாம்.

    ஆலம் விதையை நாம் பார்த்திருக்கிறோம் இல்லையா? எத்துணைச் சிறிய விதை அது! அதிலிருந்து தழைக்கும் ஆலமரமோ வானளாவி நின்று மன்னுயிர்களுக்கெல்லாம் நிழல்தந்து காக்கும் தன்மைத்து. அஃதொப்ப, தக்கார்க்குச் செய்யும் உதவி மீச்சிறிதாயினும் அஃது அவர் கையிற் சேர்ந்தால் வானளாவிய மீப்பெரு புண்ணியப் பயனை உதவி செய்தார்க்குத் தந்துவிடும் என்கிறது நாலடி.

    உறக்கும் துணையதோர் ஆலம்வித் தீண்டி
    இறப்ப நிழற்பயந் தாஅங் – கறப்பயனும்
    தான்சிறி தாயினும் தக்கார்கைப் பட்டக்கால்
    வான்சிறிதாப் போர்த்து விடும்.      (நாலடி –  38)

    தரமான மனிதர்களுக்குத் தக்க காலத்தில் செய்த உதவியின் மாட்சியை ஆலம் விதையின் வளர்ச்சியோடு ஒப்பிட்டுக்கூறியிருப்பது இரசிக்கத்தக்கதாய் உள்ளது.

    இதனையே வான்புகழ் வள்ளுவமும்,

    ”உதவி வரைத்தன்று உதவி உதவி
    செயப்பட்டார் சால்பின் வரைத்து”      என்று வரையறுத்துச் செல்கின்றது.

    அடுத்து, மனித உடலின் தூய்மையற்ற தன்மையைப் பேசுகின்றது நாலடியாரின் ஓர் அதிகாரம். இதிலும் பெண்டிரின் அழகை நயந்துசெல்லும் ஆடவருக்கு அறிவுகொளுத்தும் விதமாகவே பாடல்கள் காணக் கிடைக்கின்றன.

     தக்கோலம் தின்று தலைநிறையப் பூச்சூடி
    பொய்க்கோலம் செய்ய ஒழியுமே – எக்காலும்
    உண்டு வினையுள் உறைக்கும் எனப்பெரியோர்
    கண்டுகை விட்ட மயல்.     (நாலடி – 43)

    தாம்பூலம் முதலிய மணப்பொருள்களை மென்று, தலைநிறையப் பூச்சூடி செயற்கையாக அழகுசெய்துகொண்டாலும், உணவை உண்பதனால் மனித உடலில் கழிவும் அழுக்கும் மிகுந்துகொண்டேதான் இருக்கும்; அஃது குறையாது! ஆகலின் அழுக்குடம்பின்மீது விருப்பங்கொள்வதில் பயனில்லை என்கிறது மேற்கண்ட பாடல்.

    சோற்றால் அடித்த பிண்டந்தானே இந்த மனித யாக்கை! அதனால்தான் உண்டிகொடுத்தோர் உயிர்கொடுத்தோரே என்று உயிரைக் காக்கும் உண்டியின் பெருமையை நம் தமிழ் நூல்கள் உ(ப)ரக்கப் பேசுகின்றன. உண்டியால் நிரப்பப்படும் உடலை எத்துணை முறை கழுவினாலும் அதில் சேரும் அழுக்குகளுக்குப் பஞ்சமில்லை. ஆதலால் நெஞ்சமே! துர்நாற்றமிகு இவ்வுடலை – பெண்ணுடலைக் காமக்கண் கொண்டு நோக்காதே என்பதே இந்தப்பாடல் நமக்குத்தரும் நற்செய்தி.

    குடருங் கொழுவுங் குருதியும் என்பும்
    தொடரும் நரம்பொடு தோலும் – இடையிடையே
    வைத்த தடியும் வழும்புமாம் மற்றிவற்றுள்
    எத்திறத்தாள் ஈர்ங்கோதை யாள்.      (நாலடி – 46)

    என்பது மற்றொரு நாலடியார் பாடல்.

    குடலும் கொழுமையும் குருதியும் எலும்பும் தசைநாரும் நரம்பும் தோலும் இடையிடையே வைத்த தசையும் கொழுப்புமாய் இருக்கின்ற இந்த உடற்பொருள்களில் எந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்தவள் இனிய பூமாலை அணிந்த இந்தப் பெண் என்று வினா எழுப்புகின்றது இப்பாடல்!

    சிந்தனையைத் தூண்டும் சீரிய கேள்வியே அல்லவா!

    குடலும் குருதியும் எலும்பும் இன்னபிற உடற்பாகங்களும் அப்பெண்ணைச் சார்ந்தவையே என்றாலும் அவை மட்டுமே அவள் அல்லள். அதனைத் தாண்டிய உள்ள உணர்ச்சியும்  உயிரறிவும் அவள்மாட்டு உண்டன்றோ? எனவே பெண்மையை உடலில்மட்டும் தேடுவது மடமை! என்பதையே இப்பாடல் நுட்பமாய் விளக்குகின்றது என்பது உரையாசிரியர்கள் கருத்து.

    ஆணென்ன பெண்ணென்ன? எல்லா மனித உடல்களும் பால் வேறுபாடின்றி நரை திரை மூப்பு பிணி சாக்காடு ஆகியவற்றிற்கு உட்பட்டே தீரவேண்டும் என்பதே இயற்கையின் நியதி. ஆகவே அளவற்ற உடற்பற்றும், காரிகையர்பால் காமப்பற்றும் களையப்பட வேண்டியவை என்று நாலடியார் சொல்வது சாலவும் பொருத்தமுடைய கருத்துதானே?

    [தொடரும்]

    *****

    துணைநூல்கள்:

    நாலடியார் மூலமும் உரையும் – திரு. தி. சு. பாலசுந்தரம் பிள்ளை
    திருக்குறள் தெளிவுரை – மு. வரதராசனார்

     

     

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி 161-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    உழைப்பின் உயர்வை உலகுக்குணர்த்தும் உழைப்பாளர் சிலையைக் கலைநயத்தோடு படம்பிடித்து வந்திருக்கின்றார் திரு. வெங்கட்ராமன். எம். இதனைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்து தந்திருக்கின்றார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவருக்கும் என் நன்றி உரித்தாகுக!

    ”காடுகொன்று நாடாக்கிக் குளந்தொட்டு வளம்பெருக்கியும்
    கல்பிளந்து மலைபிளந்து கனிகள்வெட்டித் தந்தும்
    ஆலைகள் மலர்ச்சோலைகள் கல்விச்சாலைகள் அமைத்தும்
    நாட்டையும் வீட்டையும் நலமடையச் செய்வோர் உழைப்பாளிகள்!”

    அவர்தம் பெருமையை மேலும் தம் கவிதைகளில் விரித்துரைக்கக் கவிஞர்களை அன்போடு அழைக்கிறேன்!

    ”பாட்டாளிக் கூட்டத்தால் உருவானோரே பெரும் பணக்காரர்கள்! ஆகவே வீட்டுக்கு வீடு கூட்டாய் உழைப்போம்; சோம்பல் எனும் கேட்டை ஒழிப்போம்!” என்று பாட்டாளிகளின் பலத்தைத் தன் பாட்டால் விளக்குகின்றார் ஏ.ஆர். முருகன் மயிலம்பாடி.

    பாட்டாளிகளே பலம்!!!!

    எட்டாத தூரமந்த இமயமலை _ அதைக்
    கிட்டால கொண்டுவர தொடர்ந்து உழை!
    பட்டாளத்தார் பணியில் நாட்டின் எல்லை
    கெட்டியாயிருப்பதினால் ஏது தொல்லை!
    வெட்டி முறித்தபின்பு கரம் விரித்தால்
    கொட்டிக்கிடக்கிறது கமல வண்ணம்!!
    சட்டங்களைப் போடுகிற அரசாங்கமும்
    சிட்டாயாயுழைப்போரால் பேறுபெரும்!
    விட்டாத்திரும்பிடாத நேரங்காலத்தை
    முட்டாளாயில்லாமல் செயலாற்றினால்
    துட்டு ஏராளம் சம்பாத்தியம் பெற்று
    இட்டு நிரப்பிடலாம் இல்லச் சுமையை!!
    எட்டும் அறிவினில் ஆணும்பெண்ணும்
    கூட்டாயியங்கையிலே வெற்றிபெறலாம்!
    காட்டைவெட்டி நிலமாக்கிப் பயிரிடுவோர்!
    ராட்டைநூத்துத் தறியாலே நெய்திடுவோர்!
    போட்டிபோட்டுத் தொழிற்சாலைதோறும்
    ஈட்டுகிற பொருள்களை அள்ளிவழங்கி
    நாட்டுக்கு வளம்தரும் தொழிலாளிகள்!!
    டாட்டா பிர்லாக்கள் நிறையப் பேர்கள்
    பாட்டாளிக் கூட்டத்தால் உருவாகுவார்!!
    ஓட்டாண்டி இல்லாத உலகமைப்போம்
    வீட்டுக்கு வீடு உழைப்பாலுயர்வோம்!!!
    சூட்டிடுவோம் மகிழ்வினை மக்களுக்கே!

    ”ஊழலை ஒழிக்க ஏற்றவழி உழைப்பவர் குரலை மதிப்பதே! உழைக்கும் கரங்கள் மன்பதைக்குக் கிடைத்த வரங்கள்!” என்று உழைப்பாளிகள் புகழ்பாடுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    உழைக்கும் கரங்கள்…

    உழைக்கும் கரங்களை உழைக்கவிடு
    உதவிக் கரங்களாய்ச் சேர்ந்துவிடு,
    மழையைத் தந்திடும் மேகம்போல்
    மன்பதை காத்திடும் கரங்களவை,
    உழைப்பைச் சுரண்டிடும் கூட்டத்தினர்
    உண்மை நிலையைக் காட்டிவிடு,
    உழைப்பவர் குரலதை மதித்திருந்தால்
    ஊழல் உலகினில் வாராதே…!

    ”வாய்ப் புரட்டை வெட்டிப்போடு! ஊழல்செய்யும் திருடர்களைத் தட்டிக்கேளு! உழைக்கும்வர்க்கம் ஆளவும், ஆளும்வர்க்கம் உழைக்கவும் வழிதேடு!” என்று நடைமுறைப்படுத்தவேண்டிய நல்ல மாற்றங்களைத் தன் கவிதையில் பட்டியலிடுகின்றார் திருமிகு. அவ்வைமகள்.

    பெயர்த்துப்போடு புரட்டிப்போடு புரட்டியதை வகுத்துப்போடு
    வகுத்துப்போட்ட தத்தனையும் வாரிவாரி நிரவிப்போடு – நீ
    மேடறுத்துச் சமனம் நாட்டு! மேடறுத்துச் சமனம் நாட்டு!வீழ்ந்தவற்றை நிமிர்த்திப்போடு நிமிர்ந்தவற்றைப் பதித்துப்போடு
    பதிப்புகளை மாற்றியாக்கி ஏழை மதிப்புயர வாய்ப்புச் சேரு – நீ
    வாய்ப்புரட்டை வெட்டிப்போடு! வாய்ப்புரட்டை வெட்டிப்போடு!
    தளங்கள் போட்டுக் களங்கள் கூட்டு களங்களிலே மக்கள் கூட்டு
    கூட்டம் போட்டு அத்தனைக்கும் காட்டமான திட்டம்போடு – நீ
    திட்டங்களை முழுச் செயலிலாக்கு! திட்டங்களை முழுச் செயலிலாக்கு!
    உழைப்பவர்க்கு ஊதியத்தை உண்மையாக வழங்கலாக்கு
    வழங்கலிலே ஊழல் செய்யும் திருடர்களைத் தட்டிக்கேளு – நீ
    தட்டும் தடைகள் இடித்துப்போடு! தட்டும் தடைகள் இடித்துப்போடு!
    வாட்டம் போக்கு கட்டம் போக்கு வேலைவாய்ப்பு பெருகலாக்கு
    பெருத்தப் பணமுதலைகளை, ஈனர்களை வளைத்து வீழ்த்து – நீ
    வீழ்த்தும் சூழ்ச்சிவலை சுருட்டி வீசு! வீழ்த்தும் சூழ்ச்சிவலை சுருட்டி வீசு!
    அரசியலைப் புரட்டிப்போட்டு புரட்டி அதை நிறுத்திப்போடு
    நிறுத்திப்போட்டு உழைக்கும் வர்க்கம் ஆளுமாறு மாற்றிப்போடு – நீ
    ஆளவந்தார் உழைக்கக் கோரு! ஆளவந்தார் உழைக்கக் கோரு!
    எஃகு உடல் வைரமனம் மானுடர்க்கு நல்பாடம் காட்டு
    காட்டுமாறு கட்டுடலை வாட்டமாக வளர்க்கக்காட்டு – நீ
    வளர் நலவாழ்வை வளமையாக்கு! வளர் நலவாழ்வை வளமையாக்கு!
    பாறைகாத்து தரையைக் காத்து, மேகம் காத்து, மாரி காத்து
    மாரிசேரும் நீர் நிலைகள் காத்து – நீ
    காத்துத் தூய்மை பாதுகாப்புச் சேரு! காத்துத் தூய்மை பாதுகாப்புச் சேரு!

    தன் பிறிதொரு கவிதையில், ”உழைப்பின் கானமே உதிர கானம்! உழைப்பாளர் உறுதிமுன்னே பெரும்பாறையும் பணியுது; கருங்கடலும் கைத்தட்டுது! இத்தகு உழைப்பாளர் வாழ்வுயர உதவிகள் புரிந்திடுவோம்!” என்று நன்மொழிகள் பகர்ந்திருக்கின்றார் அவர்.

    ஏஏய்———! ய்—–ஏஏய் –! ம்ம்ம்ம்ம்!
    இன்னும் போடு! வலிடா! இசுடா! டேய் நிறுத்து!

    உழைப்பின் கானம் உதிர கானம்
    வேர்வை ஊற்றம் நாற்றம் பாடுது
    பாரம் தூக்குமவர் கானம்தானே
    பாரைக்கூட நகர்த்தி இயக்குது

    உடலின் உரமும் மனதின் பலமும்
    இணைந்தசைந்திசைந்தோர் அபிநயம்
    எலும்பு தசை நரம்பு சிரைதமனி
    புருவ கண்நெளிவின் சுருதிலயம்

    நெம்புகோல்கள் நெட்டித்தள்ள
    அவர் மூச்சு சுவாசம் தேங்குது
    விலாக்குள்ளே முணுக்குமிதயம்
    நொடித்தவாறுயிரும் சேர்ந்தியங்குது

    பெரும்பாறையங்கே பணியுது
    பெருங்கடலும் கைதட்டி மகிழுது
    சேர்ந்தியக்கும் அவர் தவநிலையைக்
    கருடன் சேர்ந்து வந்து வணங்குது

    அமர்ந்தவாறு பணமுதலையங்கே
    பல குட்டிபோட்டுப் பெருக்குது
    சிம்மாட்டு கோவணாண்டியாக இவர்
    மறைவர் நீதியெங்கிருக்குது?

    உழைப்பு மட்டும் மூலதனம்
    உடைக்கலமாய்ப் போகவிடுவதா?
    உழைக்கும் மாந்தர் வாழ்வினிக்க
    மேலும் பெருக்கிடுவோம் உதவிகள்!

    ”வாழ்வில்சூழ் தீவினைகளை ஊழ்வினை என்றெண்ணி மருளாமல், உடலுழைப்பால் உயரவேண்டும்! புல்லர்களின் பேச்சால் பொன்னான வாழ்வை இழக்கக்கூடாது” என்று உழைப்பின் உயர்வைச் சிறப்பாய் உரைக்கின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    உழைப்பின்றி இல்லை உயர்வு..!

    சூழ்ந்திருக்குது நம்மைச் சுற்றி வட்டமாய்
    ……சூழ்ச்சி வலைகளெங்கும் சிதறிக் கிடக்குது..!
    வாழ் வனைத்தும் துன்பங்கள் வினைகள்
    ……வஞ்சனை நிறைந்த வழியாகவே தெரியுது..!
    ஊழ்வினை இதெல்லாம் என்று நினையாது
    ……உடலுழைப்பால் உயரும் வகை அறிவீர்..!
    ஏழ்பிறப்பும் மனிதனாய்ப் பிறந்து வாழ்வில்
    ……ஏற்றமுற நித்தமுமே உழைக்கமுன் வருவீர்..!

    இரும்புக் கரங்களால் உழைத்து உருவாகி
    ……எழுந்து நிற்கிறது விண்முட்டும் கோபுரம்..!
    இருநூறடிக்கு மேல் எண்பதாயிரம் கிலோ
    ……எடையை உழைப்பிலே காணும் அதிசயம்..!
    அரும் பெரும் உழைப்பால் உருவானது
    ……ஆயிர மாண்டாக அதிசயமாய்த் திகழ்கிறது..!
    பெரு வுடையார் கோவிலின் புகழாலதற்குப்
    ……பெரிதாய் உழைத்த வரின்றும் வாழ்கிறார்..!

    எல்லாமிங்கே இனாமாகக் கிட்டும் போது
    ……எதற் குழைக்க வேணுமென எண்ணாதே..!
    புல்லர்களின் பயனற்ற பேச்சில் மயங்கிப்
    ……பொன்னான வாழ்வையும் நீஇழந் திடாதே..!
    பொல்லாப்பு யாரிடமும் வேணாம் தம்பி
    ……பொறுப்பாக நடந்து கொள்ள முயலுவாய்..!
    நல்லொழுக்கம் ஒன்றுதான் நாமுயர வழி
    ……நாட்டில் இன்றிது முக்கியத் தேவையப்பா..!

    பாட்டாளியின் உழைப்பே முதலாளியின் உயர்வு! ஆதலால் உழைக்கும் கரங்களே! நீங்கள் உங்கள் உரிமைக்குக் குரல்கொடுங்கள்! வெற்றியைப் பெற்றிடுங்கள்!” எனப் பாட்டாளி மக்களின் உழைப்பைத் தன் கவிதையில் உருக்கமாய் உரைத்திருக்கின்றார் திரு. ரா.பார்த்தசாரதி. 

    பாட்டாளி மக்கள்!

    நான்குபேர் சேர்ந்து கல்லை நகர்த்துவது
    நம் மனதில் அவன்படும் துன்பத்தைக் காண்கின்றோம்
    மூச்சைப் பிடித்து கல்லை நகர்த்துவதும் மிக கஷ்டம்
    நான்காம் நெம்புகோல் கொண்டு நிமிர்த்துவதும் தெரிகின்றதே
    அவன் உழைப்பை உறிஞ்ச சமுதாயமும் சற்றே நினைப்பதில்லை
    உழைப்பிற்கேற்ற ஊதியமும் அவன் என்றும் பெறுவதில்லை
    பாட்டாளி உழைப்பே முதலாளியின் உயர்வு
    பணத்தாலே உழைப்பை உறிஞ்சும் ஒரு கூட்டம்
    படிப்பு அறிவில்லாத பாட்டாளி என்றும்
    நேரம் காலமின்றிக் கடுமையாக உழைக்கின்ற கூட்டம்
    உழைத்தால்தான் ஊதியம் பெறமுடியும்
    உழைப்பாளியின் வேர்வைக்கு என்ன பலன்?
    […]
    அறிவுத்திறன் கொண்டு உழைப்பவனுக்கு ஊதியம் அதிகம்
    உடல் உழைப்பைக் கொண்டு உழைப்பவனுக்கோ ஊதியம் குறைவு
    இமயமலைப் பனிமலையில் நின்று
    அயல்நாட்டு ஊடுருவலைத் தடுத்து நிறுத்தும்
    பட்டாளத்துப் பாட்டாளி மக்களையும் நினைவு கொள்ளுங்கள்
    நம் பசியைத் தீர்க்கும் விவசாயியும் ஒரு பாட்டாளிதான்
    அவன் அருமை தெரியாமல் நசுக்க முற்படுவதும் அரசுதான்!
    உழைக்கும் கரங்களே, உரிமைக்குக் குரல் கொடுங்கள்
    அடக்குவோரை எதிர்த்துநின்று வெற்றி வாகை சூடுங்கள்! 

    ”விதிக்கே விதி செய்த தேசம்; இன்று விக்கித் திணறுவது மோசம்! கறுப்புப்பணமே நாம்கண்ட வளர்ச்சி; அதைவைத்துச் செய்கிறாரே வெற்றுப் புரட்சி!” என்று நாட்டுநடப்பைத் தன் கவிதையில் போட்டுடைத்திருக்கின்றார் திரு. சத்தியமணி. 

    தடைக்கல் த‌டைகளைப் புறம் சாய்ப்போம் – அது
    சாயாதிடின் உடைத்தெறிவோம்!
    உடைகல் உடைகளை உடன்கிழித்தால் – அது
    கரையும்வரை வியர்த்துழைப்போம்!

    கரிகள் பூசி நமைச் சேர்ப்பார் – பெரும்
    வரிகள் விதித்து நலம் கேட்பார்
    நரிக ளாளும் இந்த நாட்டில் – எங்கு
    நியாயம் தர்மங்களைப் பார்ப்பார்?
    உழைக்கும் சிலையதற்கு மாலை, பின்னர்
    ஊழல் அணிவகுப்பில் சாலை!
    விதிக்கும் விதிசெய்த தேசம் – இன்று
    விக்கித் திணறுகிற மோசம்!

    வானங் கறுக்கவில்லை வறட்சி – சிலர்
    மனத்தில் கற்பழிக்கும் உணர்ச்சி!
    கறுப்புப் பணக்குவியல் வளர்ச்சி அதைக்
    காட்டி நடத்தும் இவர் புரட்சி!
    தனக்குத் தேவை வருமானம் அதை
    மடக்கிப் பிடுங்கும் அவமானம்!
    கிடைத்த பேர்க்கு வெகுமானம் – அது
    கிட்டாவிடின் ஏது பிரமாணம்?

    ”ஏர்முனைக்கு நேர் இங்கே எதுவுமே இல்லை; வேளாண்மை இல்லையேல் வாழ்வே இல்லை. ஆதலால் கனிவுமிக்க மனிதராய்க் கழனிகளில் பயிர்த்தொழில் செய்து உயிர்கள் காப்போம்” என்று உழவின் பெருமையை உரக்கப் பேசுகின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன். 

    ஏர் முனைக்கு நேரில்லை

    அங்கிங்கு எனாதபடி எங்குநாம்
    நோக்கித் தொழிற்துறைச்
    சாதனங்களைச்
    சீர்தூக்கிப் பார்த்தால்
    ஏர் முனைக்கு நேராக
    எதுவுமே இல்லே!
    வேளாண்மை இல்லையேல்
    வாழ்வே இல்லை
    தலை அறுக்கும் கூரிய
    வாளை எல்லாம் நெளித்து
    ஏர் முனை ஆக்கு!
    வேலை எல்லாம் வளைத்து
    ஏர் முனை ஆக்கு!
    மடிவெடித் தட்டி அப்பாவிக்
    குடிகளைத் துண்டாக்கும்
    மூர்க்கரைப் பற்றிச் சிறையில்
    சேர்க்காது,
    ஏர்முனை பிடித்து, நிலம்
    உழுது பயிரிட்டு
    உயிர்களை வளர்க்கும்,
    கனிவு மனிதராய் ஆக்கு!
    இனிமேல் அதுவே
    பணி நமக்கு! பாசம் நமக்கு!
    பாதை நமக்கு!

    உழைப்பாளர் சிறப்பை உயரிய வகையில் விதந்தோதியிருக்கும் கவிஞர்கள் குழாத்துக்கு என் கனிவான பாராட்டு!

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தெரிவுசெய்யப்பட்டிருப்பது இனி…

    வெற்றியின் வேதம்

    முடிவதில்லை எதுவும் முயலாமல் தன்னாலே
    முடியாததில்லை எதுவும் முயன்றாலே
    முடியுமென்று முன்னேறு – உன்னாலே
    முடிந்து உடையும் தடைகள் பல பின்னாலே

    கடமையை மட்டும் செய் கவனமாய்
    கடுமையின் கொடுமைகள் கட்டளையிடும்
    கடைசி வாய்ப்பாயினும் கைவிட்டுவிடாதே
    கடினமாய்ப் போராடி வாழ்வை உனதாக்கி உயர்வுகொள்!

    வெம்மை காட்டும் சுடுபொழுதில் உடல்
    வெளியேற்றிய உப்புக்கரிக்கும் வியர்வைக்கிடையில்
    வளைந்த முதுகின் வலிமையால்
    விளைந்த வெற்றியே உழைப்பின் பெருமை!

    காடு மலை மேடு எல்லாம் உன்
    கடும் உழைப்பால் காட்சிபெறும்!
    கழனியாய், காய் கனி விளையும் சோலையாய்க்
    காலம் கடந்தும் நிற்கும் உன் உழைப்பு வெற்றி மாலையாய்!

    நெம்புகோல் தத்துவமே வாழ்க்கை
    தெம்புகொண்டு எழுந்து நட நம்பிக்கையோடு!
    நம்பு நீ ஒரு நெருப்புக்கோள் – சிற்றுளி
    அம்புகள் பிளக்கும் பெருமலைப் பாறைகள் ஏராளம்!

    உழைத்துக் களை! உடல் இளைக்க உழை! யாருக்கும்
    சளைத்தவனல்ல நீ – உன்னால் முடியாது என்றதை எல்லாம்
    விளைவித்துக் காட்டு என்னாலும் முடியும் என்று – ஓங்கி உயர்ந்த உழைப்பாளர் சிலை போதிக்குமே உனக்கு வெற்றியின் வேதத்தை!

    ”நெம்புகோல் தத்துவமே வாழ்க்கை! தெம்புகொண்டு போராடினால் உப்புக் கரிக்கும் வேர்வைக்கிடையில் வெற்றிகள் வேர் வைக்கும்! ஓங்கி உயர்ந்த உழைப்பாளர் சிலை வெற்றியின் வேதத்தை மேதினிக்குப் போதிக்கும்!” என்று உழைப்பினால் கிட்டும் உறுதிகளைச் சுவைபடத் தன் கவிதையில் இழைத்துத் தந்திருக்கும் திரு. சு. பாஸ்கரனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் என அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

     

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி (162)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

     ரகுநாத் மோகனன் எடுத்து, ராமலஷ்மி ஃப்ளிக்கர் குழுமத்திலிருந்து போட்டிக்காகத் தேர்ந்தெடுத்து வழங்கியிருக்கும் இந்தப் படத்திற்கு  ஒரு கவிதை எழுதுங்கள்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (26.05.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

     

    Share

  • நல்வாழ்வுக்கு வழிகாட்டும் நாலடி – 2

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    செல்வம் ஓரிடத்தில் நில்லாது சகடக்கால்போல் உருண்டு சென்றுவிடுவது போலவே மனிதரின் இளமையும் யாக்கையும் (உடம்பு) நிலையாத்தன்மை உடையன.

    நாம் என்றும் பதினாறாக இளமையோடிருத்தல் சாத்தியமா? இல்லையே! எனவே இளமையையும் அதுதரும் அழகையும் எண்ணி இறுமாப்படைதல் எத்துணைப் பேதைமை!

    கொடிய பலிக்களத்திலே தெய்வமேறி ஆடுகின்ற வேலன் கையில் விளங்குகின்ற தளிர்களோடு கூடிய மலர்மாலையைக் கண்ட ஆடு, இன்னும் சிறிது நேரத்தில் தாம் பலியாகப் போகிறோம் என்பதை அறியாது தழையுணவைக் கண்டு அடையும் நிலையில்லா அற்ப மகிழ்ச்சி அறிவுடையாரிடத்துத் தோன்றுவதில்லை என்கிறது நாலடியார் பாடலொன்று! 

    வெறியயர் வெங்களத்து வேல்மகன் பாணி
    முறியார் நறுங்கண்ணி முன்னர்த் தயங்க
    மறிகுள குண்டன்ன மன்னா மகிழ்ச்சி
    அறிவுடை யாளர்கண் இல்.      (நாலடி – 16)

    எனவே நிலையில்லா இளமையை நிலைத்தது என்றெண்ணிக் காமுறுவதும் கழிபேரின்பம் கொள்வதும் மடமை என்பதே இப்பாடல் நமக்குணர்த்தும் நுண்பொருள்.

    நில்லாதவற்றை நிலையின என்றுணர்வதைப் புல்லறிவாண்மை என்று வள்ளுவமும் வசைபாடுவதை இங்கே ஒப்புநோக்கலாம்.

    ஆண்களினும் பெண்களின் அழகே வையத்தால் விதந்தோதப்படுவது. பெண்ணின் அவயவங்களில் தனித்த அழகும் கவர்ச்சியும் உடையவை அவர்தம் கண்கள். அதனால்தான் அற்றைப் புலவர்முதல் இற்றைக் கவிஞர் வரை பெண்ணின் கண்களை மானென்றும் மீனென்றும் அம்பென்றும் வேலென்றும் குவளையென்றும் தாமரையென்றும் சலியாது வருணித்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

    ”குவளையன்ன ஏந்தெழில் மழைக் கண்” என்று பரணரும்,

    ”காணிற் குவளை கவிழ்ந்து நிலன்நோக்கும்
    மாணிழை கண்ணொவ்வேம்     என்று” (1114) வள்ளுவரும் பெண்ணைப் போற்றி எழுதிய காதற் கவிதைகள் மறக்கவொண்ணாதவை.

    எனினும் இந்த வனப்பும் வடிவழகும் நிலைத்துநில்லா இயல்புடையவை. ஆதலால் ஆடவரே! பெண்ணையும் அவள் கண்ணையும் வியந்துகொண்டிருப்பதில் காலத்தைக் கொன்னே கழியாது நன்னெறிக்கண் படர்மின் என்று எச்சரிக்கின்றது நாலடியார்.

    பனிபடு சோலைப் பயன்மர மெல்லாம்
    கனியுதிர்ந்து வீழ்ந்தற் றிளமை – நனிபெரிதும்
    வேல்கண்ணள் என்றிவளை வெஃகன்மின் மற்றிவளும்
    கோல்கண்ண ளாகும் குனிந்து.       (நாலடி – 17)

    குளிர்ந்த சோலையிலுள்ள பயன்தரு மரங்களெல்லாம் கனிகள் உதிர்ந்து வீழும் தன்மையை ஒத்தது மனிதரின் இளமைப்பருவம். இப்போது இளையளாய் இருக்கும் இவளும் கூனடைந்து, ஊன்றுகோலையே தன் கண்ணாய்க் கொண்டு நடக்கும் காலமும் வரும். ஆதலால் வேல்போன்ற கண்ணையுடையே பெண்ணே என்று இவளை விரும்பிச் செல்லவேண்டாம் என்று தடுத்து நல்லறிவு கொளுத்தும் பாடலிது.

    இப்போது குளிர்ச்சியாகவும், கனிபோல் சுவைதருவதாகவும் இருக்கும் இளமை, நெடுநாள் நீடியாது அழியும் தன்மைத்து என்பதை இப்பாடல்வழி நாம் உய்த்துணரவேண்டும்.

    இளமை நெடுங்காலம் நீடியாது அழியும் தன்மையுடையது என்பது ஒருபுறமிருக்க, மரணமும்கூட ஒருவனுக்கு இளமையில் வருமா முதுமையில் வருமா என்பதுவும் முன்கூட்டியே கணித்துச் சொல்ல முடியாதது. கோலையே கண்ணாகக் கொண்டு தடுமாறிக்கொண்டிருக்கும் முதியோர் பலர் உயிரோடிக்க, வாலைப் பருவத்தோர் உயிரைக் கூற்றுவன் இரக்கமின்றிக் கவர்ந்துசெல்லும் அவலத்தையும் நாம் அன்றாட வாழ்வில் கண்டுகொண்டுதானே  இருக்கிறோம்?

    ஆதலால், ”இப்போது நாம் இளமைப்பருவத்தில்தானே இருக்கிறோம் அறச்செயல்களை பின்னர் செய்துகொள்ளலாம்” என்று கருதாமல் கையில் பொருள் இருக்கும்போதே அறச்செயல்களைச் செய்துவிட வேண்டும். ஏனெனில், பழுத்திருந்த கனிகளேயல்லாமல், கோடைக்காற்றினால் வலிமை பொருந்திய நல்ல காய்களும் மரத்திலிருந்து வீழ்ந்துவிடுதல் உண்டு என்கிறது இந்தப் பாடல்.

    மற்றறிவாம் நல்வினை யாம்இளையம் என்னாது
    கைத்துண்டாம் போழ்தே கரவா தறஞ்செய்ம்மின்
    முற்றி யிருந்த கனியொழியத் தீவளியால்
    நற்காய் உதிர்தலும் உண்டு    .  (நாலடி – 19)

    இப்பாடலில் முற்றியிருந்த கனி என்பது முதியோரையும் நற்காய் என்பது வலிமைசெறிந்த இளையோரையும் குறிக்கும் உவமைகளாய்ப் பயின்றுவந்துள்ளன.

    புல்லின் நுனியில் நிற்கும் நீரானது நொடிப்போதில் ஆவியாகி மறைந்துபோவதைப்போல், ”இப்போதுத்தான் இங்கே நின்றான்; இருந்தான்; படுத்தான்; தன் சுற்றத்தார் அலற இறந்துபோய்விட்டானே…!” என்று கழிவிரக்கம் கொள்ளும்படி மிகவிரைவாய் அழிந்துபோகக்கூடியது இந்த மானுட யாக்கை! ஆகவே மாநிலத்தீரே! மறைந்துபோவதற்குமுன் நற்காரியங்களை ஆற்றுங்கள் விரைந்து! என்று நம்மைத் துரிதப்படுத்துகின்றது இந்த நாலடியார் பாடல்.

    புல்நுனிமேல் நீர்போல் நிலையாமை என்றெண்ணி
    இன்னினியே செய்க அறவினை – இன்னினியே
    நின்றான் இருந்தான் கிடந்தான்தன் கேள்அலறச்
    சென்றான் எனப்படுத லால்.      (நாலடி – 29)

    மனிதர்கள், யாரையும் கேளாமல், ஒரே குடும்பத்தில் ஒருவருக்கொருவர் சுற்றத்தாராய்ப் பிறக்கிறார்கள். பின்பு, கூடு மரத்திலேயே சும்மாக் கிடக்கப் பறவைகள் நெடுந்தொலைவு பறந்துவிடுவதைப்போல் அவர்களும் தம் உடம்பை உறவினரிடம் விட்டுவிட்டு ஒன்றும் சொல்லாமலே இறந்துபோய் விடுகின்றார்கள். இதுதான் மனித வாழ்க்கை என்று நிலையில்லா மனித வாழ்வின் இயல்பை எளிமையாய் விளக்குகின்றது நாலடியார்.

    கேளாதே வந்து கிளைகளாய் இல்தோன்றி
    வாளாதே போவரால் மாந்தர்கள் – வாளாதே
    சேக்கை மரன்ஒழியச் சேண்நீங்கு புள்போல
    யாக்கை தமர்க்கொழிய நீத்து.     (நாலடி – 30)

    கூடு தனியே கிடக்கப் புள் பறந்துசெல்வதைப் போன்றது உயிருக்கும் உடம்புக்கும் உள்ள நட்பு என்று திருக்குறளும் இதே கருத்தைப் பேசுகின்றது.

    குடம்பை தனித்தொழியப் புள்பறந் தற்றே
    உடம்பொடு உயிரிடை நட்பு.     (338)

    புல்லின்மேல் நீர்த்துளியாய், நீரின்மேல் குமிழியாய் விரைந்தழியும் இயல்புகொண்ட மானிட வாழ்வில், நாளை நாளை என்று ஒத்திப்போடாமல் அறச்செயல்களை, இன்றே அதுவும் இன்னே செய்துமுடித்தலே அறிவுடையார்க்கு இன்பம் பயப்பது என்பதையே நயத்தகு வழிகளில் நவின்று செல்கின்றது நாலடியார்.

    [தொடரும்]

    *****

    துணைநூல்கள்:

    நாலடியார் மூலமும் உரையும் – திரு. தி. சு. பாலசுந்தரம் பிள்ளை
    திருக்குறள் தெளிவுரை – மு. வரதராசனார்

     

    Share

  • ஒன்பதாம் ஆண்டில் வல்லமை மின்னிதழ்

    அண்ணாகண்ணன்

    உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாடு தொடங்குவதற்கு ஒரு மாதம் முன்பு, 2010 மே 16 அன்று செல்வ முரளி உதவியுடன்  வல்லமையைத் தொடங்கினோம். பேரா.இ.அண்ணாமலை உடனான இ-நேர்காணலே முதல் இடுகை. அந்தப் புள்ளியிலிருந்து சிற்றடிகளை எடுத்து வைத்து, இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கிறோம். இப்போது 2018 மே 16 அன்று ஒன்பதாம் ஆண்டில் வல்லமை நுழைந்துள்ளது. இந்த எட்டு ஆண்டுகளில் வல்லமை, 14,276 ஆக்கங்களை வெளியிட்டுள்ளது. இவை, முறையே 12,551 பின்னூட்டங்களைப் பெற்றுள்ளன. கடந்த ஆண்டுடன் ஒப்புநோக்க, இந்த ஓராண்டில் மட்டும் சுமார் 2 ஆயிரம் ஆக்கங்களை வெளியிட்டுள்ளோம். இதற்குக் காரணமான படைப்பாளர்களையும் வாசகர்களையும் ஆசிரியர் குழுவினரையும் பெரிதும் பாராட்டுகின்றோம்.

    Vallamai in 9th Year

    வல்லமை, 2017 மே மாதம், பல்கலைக்கழக நிதிநல்கைக் குழுவின் [University Grants Commission (UGC) (யுஜிசி)] அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஆய்விதழாக அறிவிக்கப்பெற்றது. 2018 மே 2ஆம் தேதி அறிவிக்கப்பட்ட புதுப்பிக்கப்பெற்ற பட்டியலிலும் வல்லமை தொடர்ந்து இடம் பெற்றுள்ளது. இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில், 4305 ஆய்விதழ்களைப் பட்டியலிலிருந்து யுஜிசி நீக்கியுள்ளது. ஆயினும் தமிழ்ப் பிரிவில் வல்லமை நீடிக்கிறது.

    இந்தக் காலக் கட்டத்தில் சுமார் 200 ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வல்லமை பதிப்பித்துள்ளது. தமிழகம் மட்டுமின்றி, இதர மாநிலங்களிலிருந்தும் வேறு நாடுகளிலிருந்தும் பல்வேறு பல்கலைக்கழகங்கள், கல்லூரிகளைச் சேர்ந்த ஆய்வாளர்களின் ஆக்கங்களை வல்லமை வெளியிட்டுள்ளது. தமிழ் இலக்கியம், இலக்கணம், சமூகவியல், பக்தி, வரலாறு, உளவியல், அறிவியல், இணையம், மொழிபெயர்ப்பு, ஒப்பீடு, பறவையியல், இன வரைவியல், நாட்டுப்புறவியல், கல்வி, இசை… எனப் பற்பல துறைகள் சார்ந்த கூர்நோக்கும் புதிய பார்வையும் கொண்ட ஆய்வுக் கட்டுரைகளை வெளியிட்டுள்ளோம்.

    இவை மட்டுமின்றி, கனடாவிலிருந்து ஜெயபாரதன், அறிவியல் கட்டுரைகள், மொழிபெயர்ப்புகள் என 700க்கும் மேலான படைப்புகளை நல்கியுள்ளார். கேசவ் அவர்களின் கிருஷ்ணர் ஓவியங்களுக்குக் கிரேசி மோகன், நாள்தோறும் நவரசங்களில் வெண்பா விருந்து படைத்து வருகிறார். தொடர்கள் எழுதி வரும் இன்னம்பூரான் (இந்தியா), நிர்மலா ராகவன் (மலேசியா), அவ்வை மகள் (அமெரிக்கா), நாகேஸ்வரி அண்ணாமலை (அமெரிக்கா), மேகலா இராமமூர்த்தி (அமெரிக்கா), சக்தி சக்திதாசன் (இங்கிலாந்து), ஜெயராம சர்மா (ஆஸ்திரேலியா), முனைவர் சுபாஷிணி (ஜெர்மனி), கல்வியியல், வாழ்வியல் தொடர்களைச் செம்மையாக வழங்கி வரும் க.பாலசுப்பிரமணியன், செண்பக ஜெகதீசன் உள்ளிட்ட பலரும் வல்லமையின் படைப்புச் செழுமைக்குப் பங்களித்து வருகிறார்கள். ஆசிரியர் பவளசங்கரியின் தலையங்கங்கள், நம் கவனத்தை ஈர்ப்பவை. பெரும்பாலான தமிழ் மின்னிதழ்களில் தலையங்கம் என்ற பகுதி இல்லை என்பதையும் இணைத்துப் பார்க்கலாம்.

    மேலும், படக்கவிதைப் போட்டி 161 வாரங்களைக் கடந்து வெற்றி நடை போடுகிறது. உலகம் முழுவதுமிருந்து கவிஞர்கள் பங்கேற்க, மேகலா இராமமூர்த்தி நடுவர் பொறுப்பில் திறம்படச் செயலாற்றி வருகிறார். இந்த வார வல்லமையாளர் விருதினை 270 வாரங்களாக வழங்கி வருகிறோம். கடந்த 50 வாரங்களாகச் சிறப்புறத் தேர்ந்தெடுத்த பேராசிரியர் செல்வன் விடைபெற, அந்தப் பொறுப்பினை இளைஞர் கௌதம் ராஜ் ஏற்றுள்ளார். அத்துடன் வல்லமை ஆசிரியர் குழுவில் முனைவர் விஜய ராஜேஸ்வரி, கவிஞர் ராமலட்சுமி ஆகியோர் இணைந்துள்ளனர். புதியவர்களை வரவேற்கிறோம்.

    வல்லமை வாசகர்களின் கேள்விகளுக்குப் பேராசிரியர் இ.அண்ணாமலை அளித்த பதில்களின் தொகுப்பினைத் தமிழ் இன்று – கேள்வியும் பதிலும் என்ற தலைப்பில் அடையாளம் பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ளது. தேமொழி தேர்ந்தெடுத்த வல்லமையாளர்கள் 100 பேர்களின் தொகுப்பும் மின்னூலாக வெளிவந்துள்ளது. இந்த ஆண்டில் வல்லமையாளர்கள் மறவன்புலவு க.சச்சிதானந்தன், பெஞ்சமின் லெபோ, முனைவர் சுபாஷிணி, ஜெயராம சர்மா, சுப்ரபாரதி மணியன் உள்ளிட்டோர், தமிழக அரசின் பல்வேறு விருதுகளை வென்றதில் உள்ளம் உவக்கின்றோம்.

    ஆண்டிராய்டு திறன்பேசி வைத்திருப்போர், தங்கள் செல்பேசியிலேயே வல்லமையைப் படித்து மகிழலாம். வல்லமையின் ஆண்டிராய்டு செயலியைக் கூகுள் பிளே ஸ்டோரிலிருந்து பதிவிறக்க இங்கே சொடுக்குங்கள் – https://play.google.com/store/apps/details?id=com.vallamai.android விரைவில் வல்லமை மின்னிதழின் வடிவமைப்பினை மாற்ற உள்ளோம். வல்லமை வளர்தமிழ் மையத்தை அறக்கட்டளையாகப் பதியும் திட்டம் உள்ளது. மேலும் பல ஆக்கப்பூர்வமான முயற்சிகளை முன்னெடுக்க உள்ளோம். இவை அனைத்திற்கும் உங்கள் அனைவரின் ஒத்துழைப்பும் தேவை.

    இந்தப் பயணத்தில் உடன் நிற்கும் ஆசிரியர் பவளசங்கரி, மேகலா இராமமூர்த்தி, முனைவர் காயத்ரி பூபதி, முனைவர் விஜய ராஜேஸ்வரி, சாந்தி மாரியப்பன், ராமலட்சுமி உள்ளிட்ட ஆசிரியர் குழுவினர், வழங்கி நிர்வாகி ஆமாச்சு, தள நிர்வாகி சீனிவாசன், ஆலோசகர்கள், எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள், ஆய்வறிஞர்கள், வாசகர்கள் உள்ளிட்ட அனைவருக்கும் உளமார்ந்த நன்றிகளை உரித்தாக்கி மகிழ்கிறோம்.

    உங்கள் அனைவரின் ஆதரவுடன் இன்னும் பல முத்திரைகளைப் பதிப்போம். முயற்சி திருவினையாக்கும்.

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி (161)

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    வெங்கட்ராமன், எம். எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (19.05.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share

  • நல்வாழ்வுக்கு வழிகாட்டும் நாலடி – 1

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    அறத்தோடு வாழ்வதில்தான் மனித வாழ்வு சிறக்கின்றது; மன நிறைவும் பிறக்கின்றது. ஆனால், வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய அறங்களையும் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்தும் விதத்தையும் மனிதன் அறிந்துகொள்வது யாங்ஙனம்?

    தன் முன்னோரிடமும் மூத்தோரிடமும் கேட்டு அவன் அவற்றை அறிந்துகொள்ளலாம். எனினும், அவர்கள் தாமறிந்தவற்றை மட்டுமே அவனுக்கு அறியத்தர முடியும். ஆகவே, அறம் குறித்தும் இன்னபிற வாழ்வியல் விழுமியங்கள் குறித்தும் ஒருவன் கசடறக் கற்றுத்தெளியவும் தேரவும் வேண்டுமெனில் அதற்கு அறநூல்களே சிறந்த துணையாவன.

    அத்தகு அறநூல்களுக்கு அழகுதமிழில் பஞ்சமில்லை. பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் பெரும்பாலானவை மானுட அறங்களை வகுத்தும் தொகுத்தும் செம்மையாய்ச் செப்புகின்றன. அவற்றில் முதன்மையானவை திருக்குறளும், நாலடியாரும் ஆகும்.

    ”ஆலும் வேலும் பல்லுக்குறுதி
    நாலும் இரண்டும் சொல்லுக்குறுதி” எனும் சொலவடையை நாமறிவோம். இங்கே நாலு என்று குறிக்கப்படுவது நாலடியார்; இரண்டு என்று குறிக்கப்படுவது திருக்குறள். இவ்விரு நூல்களையும் ஒருவன் கற்றால் சொல்லுறுதி பெறுவதோடு மட்டுமின்றி அறவாழ்விலும் வழாது நிற்பான் என்று அறுதியிட்டுக் கூறலாம்.

    உலகப்பொதுமறை எனும் உயர்வோடு ஞாலம்போற்ற வலம் வரும் திருக்குறளோடு ஒப்பவைத்து எண்ணத்தக்கது நாலடி. நான்கு அடிகளால் அமைந்த வெண்பாக்களால் இயன்ற இந்நூல் ’ஆர்’ எனும் சிறப்பு விகுதிபெற்று ’நாலடியார்’ என்று நவிலப்படுகின்றது.

    திருக்குறள், சூத்திரம் போன்று சுருங்க உரைக்கும் பொருளை அழகிய உவமைகளோடும் தக்க உதாரணங்களோடும் கற்போர் உளங்கொளும் வகையில் சற்றே விரித்துரைக்கின்றது நாலடியார்.

    நானூறு பாடல்களைக் கொண்டிருப்பதால் ’நாலடி நானூறு’ எனும் பெயர்பெற்ற இந்நூலுக்கு ’வேளாண் வேதம்’ எனும் மற்றொரு பெயரும் உண்டு என்பதை ஒரு தனிப்பாடல் வாயிலாய் அறிகின்றோம்.

    வெள்ளாண் மரபுக்கு வேதமெனச் சான்றோர்கள்
    எல்லாரும் கூடி எடுத்துரைத்த  – சொல்லாய்ந்த
    நாலடி நானூறும் நன்கினிதா என்மனத்தே
    சீலமுடன் நிற்க தெளிந்து.

    ஆயினும் இந்நூலில் நுவலப்படும் கருத்துக்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பிரிவினருக்கானவை என்று கொள்வது பொருத்தமற்றது  என்பதனை இதனைக் கற்றோர் நன்குணர்வர்.

    சமண முனிவர்களால் பாடப்பட்ட பாடல்களின் தொகுப்பாய்க் கருதப்படுகின்ற இந்நூலும் திருக்குறளைப் போலவே அறத்துப்பால் பொருட்பால் காமத்துப்பால் என முப்பகுப்பாய்ப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்நூலுக்குப் பதுமனார் எனும் புலவர் பெருந்தகை உரைசெய்தார் என்று சொல்லப்படுகின்றது. ஆனால் அவ்வுரை இப்போது கிடைத்திலது.

    சொல்நயமும் பொருட்செறிவும் மிக்க நாலடியாரில் இடம்பெற்றுள்ள சுவையான பாடல்கள் சிலவற்றைச் சிந்திப்பதை இக்கட்டுரைத்தொடர் தன் இலக்காய்க் கொண்டிருக்கின்றது.

    இனி நூலுக்குள் நுழைவோம்!

    அறத்துப்பாலின் முதல் அதிகாரமான ’செல்வம் நிலையாமை’யில் அமைந்துள்ள பாடல்கள் செல்வத்தின் நிலையில்லாத் தன்மையையும், செல்வத்தை அடைந்தோர் செய்யவேண்டிய கடமைகளையும் தெளிவுறுத்துகின்றன.

    குற்றமற்ற சிறந்த செல்வம் ஒருவனுக்கு வாய்த்தேபோதே, பகடு வயலின்கண் நடந்ததனால்(உழுததனால்) கிடைத்த உணவை, அவன் விருந்தினரோடும் (புதியவர்), தமரோடும் (சுற்றம், நட்பு) சேர்ந்துண்ணல் வேண்டும்.

    ஏனெனில் ஓரிடத்தில் நிலைத்து நில்லாது சகடக்கால்போல் மாறிமாறிப் புரளும் இயல்புடையது செல்வம். ஆதலால் அச்செல்வத்தின் பயனை முழுமையாய்த் துய்க்கவேண்டுமானால் அது கையத்தே இருக்கும்போதே விரைந்து செயலாற்ற வேண்டும் என்கிறது இப்பாட்டு.

    துகள்தீர் பெருஞ்செல்வம் தோன்றியக்கால் தொட்டுப்
    பகடு நடந்தகூழ் பல்லாரோ டுண்க
    அகடுற யார்மாட்டும் நில்லாது செல்வம்
    சகடக்கால் போல வரும்.       (நாலடி – 2)

    பொருளை ஈட்டுவது பெரிதன்று! அதனை நல்வழியில் ஈட்டுவதே மாணப் பெரிது. அதைத்தான் ’துகள்தீர் பெருஞ்செல்வம்’ எனும் தொடர் ஈண்டுச் சுட்டிநிற்கின்றது.

    பகடு என்பது எருதைக் குறிக்கும். எருதில்லையேல் உழவில்லை என்ற நிலையிருந்த காலமது! உழவனின் உற்ற நண்பனாய்த் திகழ்ந்த எருதுகள், அவனுக்கு நெல்லை விளைவித்துக் கொடுத்துவிட்டுத் தாம் (அதன் சக்கையான) வைக்கோலைத் தின்று வாழ்பவை. எருதின் இந்த அருங்குணத்தை, ’உழுத நோன்பகடு அழிதின் றாங்கு’ என்று புகழ்கின்றது புறநானூறு.

    தம்மிடம் இருப்பதைப் பகுத்துண்ணும் அறப்பண்பை வள்ளுவமும் விதந்தோதுவது இங்கே நினையற்பாலது.

    ”பகுத்துண்டு பல்லுயிர் ஓம்புதல் நூலோர்
    தொகுத்தவற்றுள் எல்லாம் தலை” (322)

    காலையில் தோன்றும் பகலவனை, பொழுதை அளக்கும் நாழி எனும் கருவியாய்க் கொண்டு, மாந்தரின் வாணாளைத் தானியத்தை உண்பதுபோல் ஒவ்வொரு நாளும் அளந்துண்ணும் இயல்புடையது கூற்றம். ஆதலால், வையத்து மாந்தர் எவ்வளவு அறச்செயல்களைச் செய்ய முடியுமோ அவ்வளவையும் விரைந்துசெய்து அருளுடையராதல் வேண்டும். அவ்வாறு அறஞ்செய்யாது மரம்போல் வாழ்வார் பிறந்தும் பிறவாதாரே என்கிறது மற்றொரு நாலடியார் பாடல்.

    தோற்றம்சால் ஞாயிறு நாழியா வைகலும்
    கூற்றம் அளந்துநும் நாளுண்ணும் ஆற்ற
    அறஞ்செய் தருளுடையீர் ஆகுமின் யாரும்
    பிறந்தும் பிறவாதா ரில்.     (நாலடி – 7)

    இதையே,

    ஒத்த தறிவான் உயிர்வாழ்வான் மற்றையான்
    செத்தாரும் வைக்கப் படும்     என்று வேறுவார்த்தைகளில் நறுக்கென்று சொன்னார் செந்நாப்போதார்.

    ”நாளைச் செய்குவம் அறமெனில் இன்றே
    கேள்வி நல்லுயிர் நீங்கினும் நீங்கும்” என்று அறம் செய்யவேண்டியதன் அவசியத்தை மட்டுமல்லாது அவசரத்தையும் விளக்கிப் போந்தது நெஞ்சையள்ளும் சிலம்பு.

    ”செல்வத்துப் பயனே ஈதல்” என்று ஆன்றோரும் சான்றோரும் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னபோதிலும்கூடச் சிலர் எச்சில் கையால் காக்கை ஓட்டமாட்டார்கள்; சரி…! மற்றவர்களுக்குத்தான் எதுவும் கொடுப்பதில்லை; தன்னளவிலாவது தாராளமாக உண்டும் உடுத்தும் வாழ்கின்றனரா என்று பார்த்தால் அதுவும் செய்யமாட்டார்கள்.

    இத்தகு மனிதர்கள் வருந்தித் தொகுத்த செல்வத்தால் ஆய பயன்தான் என்ன எனும் கேள்விக்குத் தக்கதோர் பதிலிறுக்கின்றது பின்வரும் பாடல்.

    உடாஅதும் உண்ணாதும் தம்உடம்பு செற்றும்
    கெடாஅத நல்லறமும் செய்யார் – கொடாஅது
    வைத்தீட்டி னார்இழப்பர் வான்தோய் மலைநாட
    உய்த்தீட்டும் தேனீக் கரி.     (நாலடி – 10)

    தேனீக்கள் மிகுந்த சிரமப்பட்டுத் தேனைச் சேகரிக்கின்றன. ஆனால் அத்தேனால் அவற்றுக்கு எவ்விதப் பயனும் விளைவதில்லை. மாறாக, மனிதர்கள் அந்தத் தேனிறாலை எவ்வித உழைப்புமின்றித் தமதாக்கிக் கொண்டுவிடுகின்றார்கள். அதுபோல், பிறர்க்கும் ஈயாது தானும் துய்க்காது வாழ்வோனும் தன் செல்வத்தைப் பிறரிடம் இழப்பான்; அதற்கு இத்தேனீக்களே தக்க சான்று என்கிறது இப்பாடல்.

    ஈத்துவக்கும் இன்பம் அறிந்தோரே வாழ்வைப் பொருளோடு வாழ்வோர் ஆவர். ஏனையோர் வாழ்வை நன்முறையில் வாழத்தெரியாது செல்வத்தை வைத்திழக்கும் வன்கணவரே.

    [தொடரும்]

    *****

    கட்டுரைக்கு உதவியவை:

    நாலடியார் பாடலும் உரையும் – திரு. தி.சு. பாலசுந்தரம் பிள்ளை.
    திருக்குறள் தெளிவுரை – மு. வரதராசனார்.

     

     

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி (160)

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    Padak kavithai pOtti

    நித்தி ஆனந்த் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (12.05.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடை பவளம்

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி 159-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    கரத்தால் தன் முகத்தை மறைக்கும் இந்தப் பெரியவரைத் தன் புகைப்படப் பெட்டிக்குள் பதுக்கி வந்திருப்பவர் திரு. லோகேஷ். இதனைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவரும் என் நன்றிக்குரியோர்!

    ”ஐயன்மீர்! என் ஆடை கசங்கியிருக்கலாம்; அதில் கறைபடிந்திருக்கலாம். ஆனால் என் கரம் உழைத்து உரம்பெற்றது; கறையற்றது. அதனைக் காண்மின் காண்மின்!” என்று தன் கையகத்தை இவ்வையகத்துக்குக் காட்டுகின்றாரோ இப்பெரியவர்?

    சிந்தனைக்கு விருந்தளிக்கும் இப்படத்துக்குச் சீரிய கவியெழுத வருக என்று கவிஞர்களை அன்புபாராட்டி அழைக்கின்றேன்!

    *****

    கூடா ஒழுக்கம்கொண்ட சிலரால் உண்மைத் துறவும் கேலிக்கும் கேள்விக்கும் உள்ளாகின்றது என்று சுட்டும் திரு. ஆ. செந்தில்குமார், துறத்தலும் ஒருவித அறமே எனினும் வெறுத்தலைவிட்டுப் பொறுத்துவாழ்தலே அதனினும் சாலச் சிறந்தது என்கிறார் முத்தாய்ப்பாய்!

    வாழ்வில் வெறுமை எதற்காக?

    வையத்தில் படர்ந்த போலிகள் மிகுதியால்
    பொய்யோஇத் துறவியின் தோற்ற மென்று..
    ஐயம் தோன்றிடக் குழம்பும் மனத்தில்..
    மெய்ந்நிலை உணர்தலே அனைத்திலும் மேன்மை..!

    முன்புள வினைகளைப் போக்கிட நினைக்கின்..
    அன்புளம் கொண்டு அனைத்துயிர் ஓம்ப..
    தென்புலத் தெய்வத்தின் அருளது கிட்டும்..
    துன்புள தெனினும் தெரித்து விலகும்..!

    துறவறம் பூண உருத்திராட்சை எதற்கு?
    துறவறத்திற் கென்றோர் அடையாளம் எதற்கு?
    அறநிலை வழுவாது சுற்றத்தைப் பேணல்..
    துறவறம் என்னும் நிலையினும் மேலாம்..!

    இறத்தலும் பிறத்தலும் இயற்கை எனினும்..
    துறத்தலும் ஒருவித அறமே எனினும்..
    வெறுத்தலை விட்டுப் பொறுத்து வாழ்ந்தால்..
    சிறத்தல் என்பது மாந்தர்க்கு திண்ணம்…!

    *****

    ”கடவுளைத் தேடுபவனும், உடலிச்சை தாண்டியவனும் தன் முகத்தை விடுத்துத் திறமையையே முன்னிறுத்துவான்! படத்தில் தெரியும் இந்தக் கரம் தேய்ந்துபோனதன்று! ஆய்ந்துவாழ்வோனின் அரத்தமுள்ள கையசைப்பே இது! மனிதா! உன் தனித்திறமையை அறி! வெற்றிக்கனியைப் பறி” என்று மாந்தர்க்கு நல்வழி காட்டுகின்றார் திரு. ஏ.ஆர்.முருகன்மயிலம்பாடி.

    உயிரின் சலனம்

    கடவுளைத் தேடுபவன்
    உடலிச்சை தாண்டியவன்
    எதையும் காட்டிக்கொள்ளாமல்
    எதார்த்தமாய் வாழ்கிறவன்
    இப்படித்தான் முகத்தைவிட
    திறமையை முன் நிறுத்துவான்!!
    வாழ்ந்து முடித்தவனுடைய
    தேய்ந்துபோன கரம் அல்ல!!
    ஆய்ந்து வாழ்கிறவனின்
    அர்த்தமுள்ள கையசைப்பு…
    அதிலுண்டு ஆயிரம்அர்த்தங்கள்!
    ஒவ்வொருவருவருக்குள்ளும்
    ஒளிந்துள்ளது தனித்திறமை
    வெளிக்கொண்டு வந்தால்
    வெளியுலகம் கொண்டாடும்!!
    சலனப்பட்டுச் சாய்ந்துவிட்டால்
    சரித்திரத்தில் இல்லை இடம்!
    விசனமுதறி எழுகிற போது
    விண்ணின்தூரம் பக்கமாகும்!
    ஐம்புலன்களடக்கம் கற்றால்
    அமைதிவழி மனம் இயங்கும்!!
    அனைத்தின்பமும் வசமாகும்!!

    *****

    ”விதவிதமாய் முகங்காட்ட விரும்பும் மனிதர்க்கிடையே முகத்தை மறைத்துக்கொள்ளும் விதிவிலக்குகள் வியப்பைத் தருகின்றன. மனிதனே! நீ முகங்காட்டு நல்ல மனிதனாக!” என்று அர்த்தமுள்ள அறிவுரை தருகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    முகம் காட்டு…

    விதம்விதமாய் முகங்காட்ட
    விரும்புகிறவன் மனிதன்..

    புகைப்படம் தொடங்கி
    திரைப்படம் வரைக்கும்
    திரும்பிடும் பக்கமெல்லாம்
    மூழ்கிக் கிடக்கிறான் மனிதன்
    முகம்காட்டுதலிலேயே..

    விதிவிலக்குகள்
    வியப்பிலாழ்த்துகின்றன,
    நல்லது செய்பவன்
    விளம்பரம் பிடிக்காமல்
    முகம் மறைத்தால்,
    மேலும் உயர்த்திடும்
    மதிப்பை..

    சிலர்
    தப்பைச் செய்துவிட்டு
    தண்டனைக்குப் பயந்து
    தலைகுனிந்து
    முகங்காட்ட மறுப்பது,
    தள்ளிவிடுகிறது கீழே
    மதிப்பை..

    மனிதனே நீ
    முகத்தைக் காட்டு-
    (நல்ல) மனிதனாக…!

    *****

    சிற்றின்பப் பற்றறுத்துப் பேரின்பம் காணவிழையும் சித்தம் தெளிந்த சித்தனின் சத்தான மொழிகளைத் தன் கவிதையில் தந்திருக்கின்றார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    சித்தன் ஆனேன்..சித்தம் தெளிந்தேன்..!

    சற்றே யோசித்தேன் சகலத்தையு மறிந்தேன்
    ……சித்தரின் வாழ்வியல் கூறுகளைக் கற்றேன்..!
    பற்றின்மை பற்றி அறிந்தபிறகு இல்லறம்
    ……விலக்கிப் பற்றறுத்து வாழும்கலை அறிந்தேன்..!
    புற்றீசல் போல் வாழ்வில் தொடர்ந்து வரும்
    …..பிரச்சினை அண்டாத தொரு வழியறிந்தேன்..!
    தற்காலிக வாசமாக எங்கும் அலைவேன்
    ……தரையும் மணலும் தங்கும் இருப்பிடமாகும்..!

    பொற்காலம் ஒன்று உண்டென்றால் அது
    …..பொய்ம்மை நீக்கி மெய்யறியும் வாழ்வாம்..!
    முற்காலம் வாழ்ந்திருந்த முற்றும் துறந்த
    …..முனிவனும் இதைத் தானே மொழிந்தான்..!
    பற்பல வாழ்வியல் அனுபவமும் முடிவில்
    …..பற்றற்ற வாழ்வுக்கே வழி வகுக்குமன்றோ..!
    சிற்றின்பம் தானே நம்மையும் வதைக்கிறது
    …..சிறிது காலமதைத் துறக்கவும் நினைத்தேன்..!

    நடமாடும் நம்முடம்பைப் பேணிக் காக்க
    …..நல்லபல வழிகளை நவின்றார் ஆன்றோர்..!
    அடக்க ஐம்புலனைச் சித்தரிடம் கற்றேன்
    …..ஆறறிவின் பயனை அடைய வேண்டியே..!
    தடங்கலிலாது தம்பிறவி கடக்க வொரு
    …..தகும் வழியெனச் சித்தனொடு சித்தனானேன்..!
    படமெடுத்து என்னைப் பிரபல மாக்காதீர்
    …..பன்முகத்தை நான் மறைத்துக் கொள்வேன்..!

    *****

    ”வரம்பின்றிப் பேசித்திரியும் மனிதர்கள் மத்தியில், ’மோனம் என்பது ஞானவரம்பு’ என்பதை உணர்ந்த பெரியோர் வெற்றுச்சொல் பேசார். மானுடனே! நீ பகட்டும் படாடோபமும் விடுத்துத் தாய் சேய் நலம் போற்று! நாவினையும் நன்முறையில் போற்று!” என்று பொருள்செறிந்த பொன்மொழிகளைத் தன் கவிதையில் பொதிந்து தந்துள்ளார் திருமிகு. அவ்வைமகள்.

    கற்றைச்சடைமுடித்தான் பூசிட்ட வெண்ணீர்மை
    ஒற்றைக்கரமுயர அவன் காட்டுமக் குறி காணீர்
    எற்றைக்கும் பேசும் நீர் பேசார்கள் பெரியோரே
    பொற்றைக் கருங்கல் போலசையாதசைந்திடுதல்
    நீற்றைப் புனைந்த நேர்மைமேல் நேர்மையென
    அற்றை நீதிகள் தாம் கூறியதவன் காட்டுகிறான்!
    சொற்றை போதனைகள் சொலாத சொல்லதனை
    இற்றைக்கேனும் நீர் பணிந்தவோ? பணிந்தார்கள்
    சோற்றுத் துருத்தியாய் வாழ்ந்தவோ? வாழ்ந்தார்கள்
    பேற்றை நினைந்தொழுகி சிறியரெவர் பெரியரென
    பெற்றைப் படம்பிடித்தோ சென்றனர் சென்றார்கள்?
    பூற்றைப் பொடிநிகழ்வைப் பாம்பாய்ப் படமெடுத்து
    போற்றிப் பொய்யுரைத்து பகட்டு மினுமினுக்கி வீழாதே! வீழாதே!
    நேற்றைக் கதைவிடுத்து பொறை பொறாமை விட்டு
    பிற்றைக்கும் நிலைக்குமாறு நீர் செய்த ஒழுக்கென்ன?
    தேற்றையொளிக்கூர்மை மழுங்காபுத்தியென வலக்கை
    தோற்றிடினும் நீ திடங்கொள்வாய்! மடங்கொள்வாய்!
    இறைக்கை நிலைத்திருக்க உன்கர லீலைதனைப் பேராயம் செய்யாதே!
    உறைக்கைக் காதலுடன் உடல்குழைய நெக்குருகி விழிநீரால் நீ உரையாடு!
    நெற்றைப் பயிர் காத்து, மைவிடாதெழுநீல வான்போர்வை நீ போர்த்து!
    புற்றைப் புறந்தள்ளி, கர்த்தவ்யம் நீ காத்துத் தாய் போற்று! சேய் போற்று!
    சொற்றைக் குறைத்தொழுகி வாயாற் பிதற்றாது நா போற்று! தொனி போற்று!
    சோற்றைக் குறைத்தொழுகி உடலால் பிறளாது கற்பெனும் காவல் போற்று!
    கற்றை நீ கல்விதனை, எழுத்ததனை விழுமியமாய் குற்றமற வார்த்துப் போடு!

    *****

    ”பெருநோய் கொண்ட என்னைப் படமாக்கிப் பத்திரிகையில் போட்டு வருவாய் ஈட்ட முயலாதீர்!” என்று எச்சரிக்கும் மனிதரைத் தன் கவிதையில் காட்சிப்படுத்தியிருக்கின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    தீண்டத் தகாதவன்

    கிழிந்த உடுப்பில் கிடக்கும்
    இழிந்த இனத்தைச்
    சேர்ந்தவன்!
    கழிப்பிடம் சுத்தம் செய்யும்
    கறுப்பி
    என் பெண்சாதி!
    மாடுகள் மேய்த்து
    காடுகளில் அலைவது
    என் மகன்!
    குப்பை வண்டி வாகனம்
    சப்பாணியின் தேர்!
    பெண்சாதிக்கு
    தினக்கூலி
    பிச்சைச் சோறு!
    குஷ்ட ரோகி நான்,
    தேமல் படந்திருக்கு
    முகத்தில்!
    படம் எடுக்க வேண்டாம்
    என்னை!
    பத்திரிகையில் முகத்தை
    வித்து உடனே,
    பணமாக்க வேண்டாம்
    சாமி!

    *****

    மனத்தைத் தொடும் மகத்தான சிந்தனைகளைத் தம் கவிதையில் பளீரிட வைத்த வித்தகக் கவிஞர்கள் அனைவருக்கும் என் மனங்கனிந்த பாராட்டும் நன்றியும்!

    இனி, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தெரிவுபெற்றிருப்பது…

    பெயரிலி

    நிறத்தைப் பாரத்து முகம் சுளிக்காதே!
    எளிமையைக் கண்டு எள்ளி நகையாடாதே!
    அமைதியாக இருப்பதால் அறிவுரைகள் அடுக்காதே!
    அயலான் என்பதால் அத்துமீறிப் பேசாதே!

    நான் கேளாமலே
    எனக்கும் ஜாதிக்குறியிட்டு – உன்
    சிறுமதியின் சிறையில் சீரழிக்காதே!

    போதும் நிறுத்து!

    என்னைப் படச்சுருளில் புதைத்து விடாதே!
    நான் அடையாளம் தொலைத்தவன்…

    என்னைக் கேள்விக்கு உட்படுத்தாதே!
    நான் சுதந்திரத்தை நேசிப்பவன்
    தொல்லையின்றித் திரிபவன்
    எல்லைகள் கடந்தவன்
    அவமானங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவன்
    அசாதாரணமானவன்!

    நீயோ சராசரி பாதசாரி,
    ஆகையால்…
    எதையும் மதிப்பிடாமல்
    சலனமின்றிக் கடந்து போ!

    தம் முகத்தைக் காட்டிப் பிறர் அகத்தைக் கவர நினைக்கும் மாந்தர்களே இந்த அவனியில் அதிகமாய்ப் பவனி வருபவர்கள். அத்தகு சராசரிகள் நடுவில் படச்சுருளில் புதையவும், சாதிக்குறிக்குள் சிக்கிச் சிதையவும் விரும்பாத அசாதாரண மனிதர் இவர் என்று இந்தப் புகைப்பட மனிதருக்குத் தனித்ததோர் தகைமையைத் தந்திருக்கும் இந்தக் கவிதையின் ஆசிரியர் திருமிகு. சக்திப்ரபா இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் எனும் பெருமையைப் பெறுகின்றார். அவருக்கு என் பாராட்டு!

     

     

     

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி (159)

     

    பவள சங்கரி

     

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?


    லோகேஷ் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனைக் கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (05.05.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி 157-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    கோலாட்டம் ஆடும் பெண்ணின் முகபாவங்கள் அழகாய் வெளிப்படும் வண்ணம்  புகைப்படம் எடுத்துள்ளார் திருமிகு. ஷாமினி. இந்த இரசமிகு படத்தைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்து தந்திருக்கிறார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். புகைப்படக் கலைஞர், தேர்வாளர் இருவருக்கும் என் நன்றி.

    கலைகளில் சிறந்தது நவரசங்களையும் (தமிழில் மெய்ப்பாடுகள் எட்டே) வெளிப்படுத்தி மக்களைக் கவர்ந்திழுக்கும் ஆடற்கலை. தில்லை அம்பலவனே ஆடவல்லானாய் – நடவரசனாய் ஆனந்த நடம் ஆடிக்கொண்டிருப்பது ஆடலின் மகத்துவத்தை அகிலத்துக்கு உணர்த்துகின்றது. 

    இனி, முகபாவத்தால் நம் அகம் மயக்கும் இந்த ஆரணங்கைத் தம் கவியாரத்தால் அணிசெய்ய வருகின்றார்கள் கவிவலவர்கள்!

    *****

    ”மனஅழற்சி போக்கும் பயிற்சி; உடல்நலத்தை, மனவளத்தைக் கூட்டும் முயற்சி” என்று இந்த அம்மணி ஆடும் அழகு ரங்கோலியைப் புகழ்கிறார்  ஏ. ஆர். முருகன்மயிலம்பாடி.

    ஆடு..உடல்வளம் நாடு!!

    அம்மிணியாடும் ரங்கோலி _
    ஜம்முனிருக்குது பங்காளி!!
    குச்சிரெண்டத்தூக்கிகிட்டு
    குதிச்சுக்குதிச்சு ஆடும்போது
    கூடச்சேந்து கும்மிகொட்டி
    ஆடுது ஆசை எனும் ஓங்காளி!
    கச்சிதமாய்க் கால வச்சுக்
    கைகள் செய்யும் சாகசத்தில்
    உறுப்புகள் முறுக்கேற…விளி
    உற்றுப்பார்க்கும்போதுகோடாலி
    கூர்மையோடு ஒளி வீசும்!!
    அடிமனசுக்கு ஏற்ற பயிற்சி
    அடித்துப்போகும்மன அழற்சி!!
    வடக்கிருந்துவந்த விருந்தாளி!
    இளமையிலே விளையாட்டு
    இரும்பாக்கும் உடல் வளத்தை
    கரும்பாக்கும் மன நலத்தை!! _
    நோய்நொடிக்குப்பகையாளி!!
    உண்ணுபவை உடன்செரிக்க,
    கண்ணயர்ந்து தூக்கம்வர
    பெண்களுக்கு பெரிதுதவி
    நன்குவாழ உதவும் கூட்டாளி! _
    கட்டுடலோடு நற்றவம் சேர
    பட்டொளிவீசி வாழ்வதே ஜாலி!!
    *****

    ”ஆடல்காண வந்தவரை வண்டுவிழிகள் துழாவ, கண்மலர்கள் வரவேற்க, வெண்முத்துப் பற்கள் ஒளிசிதறக் கோலாடிக் கொண்டாடினாள்” என்று பாவையின் எழிலைப் பழகு தமிழில் பாராட்டுகின்றார் திருமிகு. சக்திப்ரபா.

    வரவேற்பு

    ஆடை வனப்பு அழகைக் கூட்டி
    அங்கமெங்கும் வர்ணம் பூத்திருக்க,
    உற்றவரை உறவுக்கு உகந்தவரை
    அங்குமிங்கும் படபடக்கும்
    வண்டு விழிகளால் துழாவி
    கண்மலர்களால் வரவேற்று
    கோலாடிக் கொண்டாடினாள்.

    உடன் தாவிய முத்துக்குழைகளும் ஆரங்களும்
    சட்டென இதழ் விரித்த வெண்முத்துக்களுடன்
    கூடியாடிக் குதித்ததில்,
    மேடையெங்கும் ஒரே முத்துச் சிதறல்கள் !

    *****

    ”தமிழ்ப்பாட்டு காதில் தேனாய்ப் பாய, சேலாட்டம் விழிகள் ஆட, கோலாட்டம் ஆடு பெண்ணே! குவலயத்தில் தாய்த்தமிழ்க்கு முடிசூட்டு கண்ணே!” என்று உற்சாகமூட்டுகிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    கலை வளர்க்க…

    ஆடு மயிலே கோலாட்டம்
    ஆடுமுன் விழிகள் சேலாட்டம்,
    பாடு பாடு தமிழ்ப்பாட்டு
    பாயவே காதில் தேனாட்டம்,
    சூடு சூட்டு முடிசூட்டு
    செந்தமிழ்த் தாய்க்கும் முடிசூட்டு,
    ஈடு இணையே இதற்கில்லை
    இக்கலை வளர்த்தே ஆடுநீயே…!

    *****

    ”அன்னக்கோல் துழவியாங்கு அமுத அட்சயம் வளர்த்திடு; எண்ணக்கோல் செலுத்தியாடி புதுசாத்திரம் சமைத்திடு; செங்கோல் உயர்த்தியாங்கு சட்டமாற்றம் வகுத்திடு எம் சுதந்திர தேவி!” என்று நடமிடும் சுந்தரிக்கு நல்லறிவு கொளுத்துகின்றார் திருமிகு. அவ்வைமகள்.

    சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி!

    கன்னக்கோல் சுழற்றியாங்கு கயவர் கள்வினை கவர்ந்திடு
    துன்னக்கோல் அசத்தியாங்கு மாதர் நல்வினை கோத்திடு
    அன்னக்கோல் துழவியாங்கு அமுத அட்சயம் வளர்த்திடு
    ஆனைக்கோல் தூக்கியாங்கு வலிய தீவினை ஒடுக்கிடு

    சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி!

    வண்ணக்கோல் தட்டியாடி உடல் சீர்மையைச் செழித்திடு
    திண்ணக்கோல் திருத்தியாடி உளஉறுதியை முறுக்கிடு
    தண்ணக்கோல் வீசியாட்டிக் கற்பு சூத்திரம் முழக்கிடு
    எண்ணக்கோல் செலுத்தியாடிப் புதுசாத்திரம் சமைத்திடு

    சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி!

    செங்கோல் உயர்த்தியாங்கு சட்ட மாற்றமும் வகுத்திடு
    வெங்கோல் நிறுத்தியாங்கு கடின விதிமுறை பதித்திடு
    அங்கோல் கரத்திலாங்கு மல்லாயுதம் எடுத்திடு
    தங்கோல் நாட்டியாங்கு நவயுவ பாரதம் எழுப்பிடு

    சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி!

    கொடுங்கோல் ஒடித்து ஆங்கு ஆணவம் அகற்றிடு
    கடுங்கோல் மடித்து ஆங்கு உபத்திரம் ஒழித்திடு
    தடுங்கோல் வளர்த்து ஆங்கு பத்திரம் வழங்கிடு
    நெடுங்கோல் வழங்கியாங்கு சுதந்திரம் பெருக்கிடு

    சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி! சுதந்திரதேவி!

    சுடுங்கோல் பொருத்தியாங்கு வஞ்சநெஞ்சகம் பொசுக்கிடு!
    அடுங்கோல் அணைத்து ஆங்கு அமைதியை நிறுத்திடு
    மடுங்கோல் திருத்தியாங்கு தமிழகநீர்வளம் மீட்டிடு
    எடுங்கோல் எழுப்பியென்றும் நல்லுறவினை உயர்த்திடு! ( சுதந்திரதேவி! —)

    *****

    நல்லதமிழ்ச் சொல்லெடுத்து நாட்டிய நங்கைக்கு இனிய தமிழ்மாலை சூட்டியிருக்கும் கவிஞர்கட்கு என் பாராட்டும் நன்றியும்!

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை எனும் பாராட்டைப் பெற்ற கவிதை அடுத்து…

    கோபாலா வா…வாவென்று கோலாட்டம் போடுங்கடி..!

    பெண்களின் கலைநயத்தைக் காணுகின்ற கலையில்
    ……….பெருங் கலையே கும்மியடிக்கும் கோலாட்டமாம்..!
    வண்ணம் கொண்ட கழிகளிரண்டைக் கையிலேந்தி
    ……….வகையாய்த் தட்டியே ஒலியெழுப்புமோர் ஆட்டம்..!
    எண்ணத்தை வெளிப்படுத்தும் விசேட ஒலியாய்
    ……….இங்குமங்கும் ஓடியாடி உல்லாசம் கொடுக்குமாம்..!
    கண்ணசைவால் கவரும் இளநங்கைகள் தாங்கள்
    ……….கால்விரலில் உடல்தாங்குமொரு உத்தியை அறிவர்..!

    கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சிதரும் பட்டாடை உடுத்தி
    ……….கண்ணன் பிறந்தநாளில் கோலாட்டம் குதூகலமாம்..!
    மண்ணில் அன்னவனால் பிறவி கொண்டோமென
    ……….மாயவனைக் கூத்தாட அழைப்பதுவும் வழக்கமாம்..!
    பண்ணிசையால் பாவையர்கள் பாடுமழகைக் காண
    ……….பறந்தோடி வருவான் மாயப்பிரான் கண்ணனுமே..!
    அண்டத்தைத் தன்னண்ணத்தில் காட்டிய பெருமாயன்
    ……….அகமகிழ்ந்தே ஆயகலையும் கைவர அருளுவான்..!

    பண்ண(ணிய) கடுந்தவத்தால் பார்வதியின் கறுத்தமுகம்
    ……….பளிச்சென முகம்வெளிரப்…பலமாகக் கும்மியடி..!
    வெண்ணெய் திருடுமுன் அந்தத் தாழியுடையுமாறு
    ……….கண்ணன் வருவதற்குமுன் கழிதட்டி ஆடுங்கடி..!
    உண்ணவும் உழைக்கவும் உடல்பயிற்சி பெறவும்
    ……….ஓடியாடி ஒன்றாய்ப்பின்னிப் பிணைந்து கும்மியடி..!
    தண்டையணிந்த நம் குதிகாலும் தரையிலூன்றாது
    ……….வெண்தாடி விருத்தரும் விரைந்துவரக் கும்மியடி..!

    ”அண்ணத்துள் அண்டம் காட்டிய அந்த மாமாயன் அருள்பெறவே, அவன் பிறந்தநாளில் பாவையர் ஆடும் கோலாட்டம், அனைவர்க்கும் தந்திடும் கோலாகலம்! கெண்டை விழிகள் சுழன்றாட, தண்டையொலிகள் பண்பாட, இளம்பெண்டிர் ஆடும் இந்த எழிலாட்டம் வெண்தாடி விருத்தரையும் விருப்பத்தோடு காண வைக்கும் ஒயிலாட்டம்!” என்று கோலாட்டத்தின் சிறப்பைக் குவலயத்துக்கு இயம்பும் இக்கவிதையினைப் படைத்த பெருவை திரு. பார்த்தசாரதியை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தெரிவுசெய்து பாராட்டுகின்றேன்.

     

     

    Share

  • படக்கவிதைப் போட்டி (158)

     

     

    பவள சங்கரி

     

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும் கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவரா நீங்கள்?

    மோகன்தாஸ் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை, 24 வரிகளுக்குள், நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனைக் கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (28.04.2018) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும் தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு, ஏற்கனவே சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப் பெற்றவர்களுக்கும் உண்டு.

    ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும் பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்

    Share

  • திருவுடை மன்னரும் தீராத நோய்களும்!

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    உலகைப் படைத்துக் காப்பவன் இறைவன் என்றொரு நம்பிக்கை உலக மக்களில் பெரும்பான்மையோருக்கு உண்டு. விண்ணுலகவாசியாய்க் கருதப்படும் கடவுளைக் கண்ணால் கண்டவர் உண்டா என்பது இன்றுவரை விவாதத்துக்குரிய பொருளாகவே இருந்துவருகின்றது. கண்டவர் விண்டிலர்; விண்டவர் கண்டிலர் என்று இதற்கு விடைசொல்லிச் சென்றுவிட்டார் தமிழ்ச் சித்தரான திருமூலர்.

    விண்ணுலகக் கடவுள் காட்சிக்கு எட்டாதவராக ஆகிவிட்டமையால், மண்ணுலக மாந்தரின் காட்சிக்குத் தென்படுபவராகவும் அவர்தம் குறைகளைக் களைபவராகவும் கடவுள் ஒருவர் தேவைப்பட்டார். ஆகலின் திருவும் உருவும் வலிவும் பொலிவும் மிக்க ஆடவன் ஒருவனைத் தேர்ந்தெடுத்து அரியணையில் அரசனாய் அமர்த்தி அழகுபார்த்தனர் மக்கள். ’திருவுடை மன்னரைக் காணின் திருமாலைக் கண்டேனே’ என்று அவனைக் கண்டு பரவசமடைந்தனர்.

    இறை என்ற பெயர் அற்றை நாளில் இறைவனுக்கு மட்டுமல்லாது அரசர்களுக்கும் பொதுவான பெயராக விளங்கிவந்தது. அரசர்தம் மாட்சியை விளக்கவந்த வள்ளுவர், ’இறைமாட்சி’ என்றோர் அதிகாரம் படைத்திருப்பது அக்கருத்துக்கு அரண் சேர்க்கின்றது. தன் கருத்தை மேலும் தெளிவுபடுத்த விரும்பிய அவர்,

    முறைசெய்து காப்பாற்றும் மன்னவன் மக்கட்கு
    இறையென்று வைக்கப் படும்     என்று விளம்பினார்.

    கோயில் என்றசொல்கூட கோவாகிய அரசனின் இல்லத்தை – அரண்மனையைக் குறிக்கும் சொல்லாகவே அன்று பயன்பாட்டில் இருந்திருக்கின்றது.

    ”…வாயில் வந்து கோயில் காட்டக் 
    கோயில் மன்னனைக் குறுகினள் சென்றுழி…” (சிலப்: வழக்குரை காதை) என்ற சிலப்பதிகார வரிகள் இதனை உறுதிசெய்கின்றன.

    பாடப்படும் ஆண்மகனின்/அரசனின் கொடை, வீரம், வென்றிச் சிறப்பு முதலியவற்றைப் போற்றும் ’பாடாண்’ எனும் தமிழிலக்கணப் புறத்திணையின் துறைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுவது பூவைநிலை. பூவை என்பது காயா மரத்தைக் குறிக்கும் சொல்லாகும். காயாம்பூ வண்ணனாகிய திருமாலை ஒப்புமைகாட்டி அப்பூவைப் புகழ்தல் பூவைநிலை ஆகும். இத்துறை அரசனைத் திருமாலோடு ஒப்பிட்டு போற்றுகின்ற துறையாக மாற்றமும் வளர்ச்சியும் பெற்றதற்குச் சங்கப்பாடல்கள் பல சான்றாய் நிற்கின்றன.

    கண்கண்ட தெய்வமாய்த் திகழும் அரசனைத் தரிசித்தால் தம் தீராத நோய்களெல்லாம் தீரும் என்றொரு நம்பிக்கையும் அன்றைய மக்களிடம் இருந்திருக்கின்றது. சங்கப் புதையலான புறநானூற்றில் இடம்பெற்றுள்ள பாடலொன்று இதற்கு ஆதாரமாய் விளங்குகின்றது.

    பொறையர் குடியில் பிறந்து கொங்குநாட்டுக் கருவூரில் முடிசூட்டிகொண்ட அரசன் ஒருவன் இருந்தான்; ஒளிமிகு வாளேந்தித் தன் வெந்திறலால் பகைவரின் செருக்கழிப்பதிலும், தண்ணளியால் குடிகளைக் காத்தோம்புவதிலும் வல்லவனான அவன், ’கரூவூரேறிய ஒள்வாள் கோப்பெருஞ்சேரலிரும்பொறை’ எனும் பெயரால் அழைக்கப்பட்டான்.

    மெய்ப்பொலிவு மிக்கவனாக விளங்கினான் அவன். அவனுடைய எழில்வடிவைக் கண்டோர் தம் உடற்பிணிகள் நீங்கப்பெறுவர் என்ற எண்ணம் அவன் குடிகளிடம் இருந்தது. அதனைச் சான்றோர் வாயிலாய் அறிந்தார் நரிவெரூஉத்தலையார் எனும் நல்லிசைப் புலவர். யாதுகாரணத்தாலோ அவருடைய தலை, நரி அஞ்சுதற்குரிய தலையாக இருந்திருக்கின்றது. (அப்படியாயின் அவர்தலை நாயின் தலைபோல் இருந்திருக்கவேண்டும்; அது எவ்வாறு ஏற்பட்டது என்பதற்கான விளக்கங்கள் ஏதும் சங்கப்பாடல்களில் கிட்டவில்லை.) ஏதேனும் நோய் காரணமாகத் தலையின் அமைப்பு மாறிப்போனதோ என்னவோ நாமறியோம்.

    இரும்பொறையைக் கண்டால் தன் விகார வடிவம் விடைபோற்றுப் போகும் என்றறிந்த அவர், அந்நன்னாளை ஆவலோடு எதிர்நோக்கியவராய்க் கருவூருக்கு விரைந்துவந்தார். பேரெழில் வாய்ந்த சேரனின் ஒளிமிகு திருமுக மண்டலத்தைக் கண்டதும், அவரின் கோரவடிவம் மாறி, இயல்பான தோற்றத்தைப் பெற்றாராம்! அதனால் மட்டிலா மகிழ்ச்சியடைந்த புலவர் பெருந்தகை, அரசனை அன்போடும் நன்றிப்பெருக்கோடும் வணங்கினார்; கண்ணீர்மல்க வாழ்த்தினார்.

    பின்னர், மன்னனுக்குத் தான் கூறவிழைந்த நன்மொழிகளை ஓர் இன்கவியில் எடுத்தியம்பலானார்.

    எருமை யன்ன கருங்கல் லிடைதோறு
    ஆனிற்     பரக்கும் யானைய முன்பின்
    கானக     நாடனை நீயோ பெரும
    நீயோர்     ஆகலின் நின்னொன்று மொழிவல்
    அருளும்     அன்பும் நீக்கி நீங்கா
    நிரயங்     கொள்பவரோடு ஒன்றாது காவல்
    குழவி     கொள்பவரின் ஓம்புமதி
    அளிதோ     தானேயது பெறலருங் குரைத்தே. (புறம்: 5 – நரிவெரூஉத்தலையார்)

    ”பெரும! எருமைபோலும் வடிவையுடைய  கரிய கற்பொருந்திய  இடந்தோறும் பசுக்கூட்டம்போலப் பரக்கும் யானைகளைக் கொண்ட, வலிமைமிகு காட்டிற்குள்ளே அமைந்த அரணுடைய நாட்டையுடையவனே! இங்ஙனம் பகைவரால் அணுகப்படாத இயல்பாகிய பெருஞ்செல்வத்தை யுடையவன் நீ ஆதலின் உனக்கொன்று சொல்லுவேன் கேட்பாயாக!

    அருளையும் அன்பையும் நீக்கிப் பாவஞ்செய்து, நீங்காத நரகத்தைத் தமக்கு  இடமாகக் கொள்பவரோடு பொருந்தாது, நின்னால்  காக்கப்படும் தேயத்தைக் குழவியை வளர்ப்பாரைப் போலப் பாதுகாப்பாயாக!  அளிக்கத்தக்கதொன்றும், பெறுதற்கரியதுமானது அக்காவல்.” என்று பொருள்செறி அறிவுரை பகர்ந்தார் புலவர்பெருமான்.

    ”குழவியைப்போல் நாட்டை ஓம்பு” என்றமையால் இது செவியறிவுறூஉவும், ”அருளும் அன்பும் நீக்கி நீங்கா நிரயங்கொள்பவரோடு ஒன்றாதே” என்றமையான் இது பொருண்மொழிக்  காஞ்சியுமாயிற்று.

    “நிரயங்  கொள்பவரோ   டொன்றாது   காவலை 
    யோம்பென  வேம்புங் கடுவும்போல வெய்தாகக் கூறி  மன்னற்கு உறுதி பயத்தலின் இது வாயுறை வாழ்த்தாயிற்று” என்பர் உச்சிமேற் புலவர்கொள் நச்சினார்க்கினியர்.

    அரசனைத் தரிசித்தால் நோய்களும், சங்கடங்களும் தீரும் எனும் நம்பிக்கை நம்மவரிடம் இருந்ததுபோலவே மேனாட்டாரிடமும் இருந்திருக்கின்றது என்பதை அறியும்போது வியப்பு மேலிடுகின்றது.

    காசநோய் காரணமாகக் கழுத்திலுள்ள நிணநீர்ச் சுரப்பிகளில் ஏற்படும் வீக்கம் (Tuberculous cervical lymphadenitis better known as scrofula or the King’s Evil), அரசர்களால் குணமடையும் எனும் நம்பிக்கை மேற்குலக நாடுகளான இங்கிலாந்திலும் பிரான்ஸிலும் அன்று இருந்திருக்கின்றது. 15ஆம் நூற்றாண்டில் இங்கிலாந்தை ஆட்சிசெய்த ஆறாம் ஹென்றி (Henry VI – 1485–1509) ஒரு தங்க நாணயத்தை (touch piece), நோயாளியின் முகம் மற்றும் கழுத்துப் பகுதியில் வைத்துத் தடவுவது (royal touch), அந்நாணயத்தை நோயாளியின் கழுத்தில் கட்டித் தொங்கவிடுவது முதலியவற்றைச் செய்து நோயாளிகளைக் குணப்படுத்தினாராம். இவரைப் போலவே இவருக்கு முன்னும் பின்னும் ஆட்சிசெய்த பல அரசர்கள் ஈதொத்த தொடுவழி சிகிச்சைகளை மேற்கொண்டுள்ளனர்.

    ஓராண்டுக்கு எத்தனை நோயாளிகளை இவ்வாறு தொடுவது, எந்தச் சமயங்களில் தொடுவது என்பது போன்ற வரையறைகளும் பின்பற்றப்பட்டிருக்கின்றன என்பது நமக்கு மேலும் வியப்பைக் கூட்டுகின்றது.

    கிருமித்தொற்றால் ஏற்படும் நோய்கள் அரசன் ஒருவன் தொட்டால் குணமாகிவிடுமா? இதற்கெல்லாம் மருத்துவரை அல்லவா நாடவேண்டும்? என்று பகுத்தறிவின்பாற்பட்டுச் சிந்தித்து வினா எழுப்பினால் விடை பகர்வது கடினம். உளவியல் பார்வையில் இதனை அணுகுவோமேயானால்… நிறைந்த நம்பிக்கையோடும், நேரிய எண்ணத்தோடும் (Positive thinking) நாம் செய்கின்ற பல செயல்கள் வாழ்வில் வெற்றியடைவது கண்கூடு. அந்த அடிப்படையில், அரசனைத் தரிசித்தால் – அவன் புனிதக் கரங்கள் நம் நோயுடலைத் தொட்டால் நோய்கள் அகன்றுவிடும் எனும் மக்களின் திடமான நம்பிக்கைகூட அவர்களின் நோய்க்கு நல்லதொரு சிகிச்சையாக அமைந்திருக்கக்கூடும்.

    எது எப்படியாயினும், அரசன் என்னும் மனிதனைப் புனிதனாகவும், ஏன்… வழிபடு கடவுளாகவுமே வையத்து மாந்தர் மதித்தனர்- துதித்தனர் என்பதில் மாற்றுக் கருத்தில்லை.

     

     

    Share