Tag: மு.கோபி சரபோஜி

மு. கோபி சரபோஜி

இப்ப அவனுக்கு நேரம் சரியில்ல. சனி பிடிச்சு ஆட்டுது. ஏழரைச் சனி நடக்குதாம். அதுனால எதைத் தொட்டாலும் ஏழரை தான்! ஒன்னுமே வெளங்க மாட்டேங்குது. துலங்க மாட்டேங்குது. சனிச் சுழி சும்மா இருக்குமா? அதான் அவனைப் போட்டு சுழட்டியடிக்குது. இப்படியான மிரட்டல்களையும், பயமுறுத்தல்களையும் தனக்கே உரிய அடையாளமாகக் கொண்டிருப்பவர் சனிபகவான். இந்தப் பகவானுக்குப் பலம் மிக்க பகவான்கள் பலர் பயந்து ஓடியிருக்கின்றனர். ஒளிந்திருக்கின்றனர். இப்படிப்பட்ட சனிபகவானையே ஓட, ஓட விரட்டியடித்த ஒருவர் இருக்கிறார். அவர் தான் அனுமன்!
சனிபகவான் அனுமனிடம் சிக்கி அவஸ்தைப்பட்டதற்கு ஒரு நெடுங்கதை உண்டு. அரக்கர்களின் அரசனான இராவணன் தன் பலத்தால் இறைவனையும் வெல்லும் வலிமை கொண்டிருந்தான். ஒவ்வொருவராக வீழ்த்தித் தன் வெற்றியை நிலை நாட்டி வந்த வேளையில் குபேரனை வென்று அவனுடைய நாடான இலங்கையையும் கைப்பற்றிக் கொண்டான். ஏழேழு உலகங்களையும் வெல்லும் ஆவல் கொண்டிருந்தவனுக்கு பம்பர் பரிசாய் குபேரனின் வாகனமான புஷ்பக விமானம் கிடைத்தது. ஆகாயத்தில் பறக்கும் சக்தி கொண்ட அவ்விமானம் மூலம் உலகம் முழுக்க வலம் வந்தான்.

தன் இயக்கத்தின் மூலம் மனிதர்களுடைய நிலையை, இருப்பை மாற்றியமைக்கும் சக்தி கொண்ட எல்லாக் கிரகங்களையும் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தான். சாஸ்திரங்களில் வல்லவனான இராவணன் தனக்குப் பிறக்கப்போகும் பிள்ளை அனைவரையும் வெல்லும் வலிமை கொண்டவனாகவும், சகல சம்பத்துக்களை பெற்றவனாகவும் இருக்க வேண்டும் என நினைத்தான். அதற்காகத் தன் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த எல்லாக் கிரகங்களையும் குப்புறத் தள்ளி இயங்காதவாறு அவைகளின் மேல் தன் கால்களை வைத்து அழுத்திக் கொண்டான்.

இராவணனின் இந்தச் செயலால் அவன் நினைத்தபடியே அவனுக்குப் பிறக்கும் குழந்தை இருக்கும் என்பது உறுதியானது. அப்பன் செய்யும் அட்டூழியம் போதாதென்று பிள்ளையும் சேர்ந்து தங்களை இம்சிக்கப் போகிறானே என நினைத்த தேவர்கள் எல்லாக் கிரகங்களையும் சந்தித்து இயக்கத்தின் மூலம் தங்களின் நிலைகளை மாற்றிக் கொள்ளும் படிக் கேட்டனர். காசு கொடுத்தால் மட்டுமே உனக்கு வாக்களிப்பேன் எனச் சொல்லும் நவீன வாக்களனைப் போல உங்கள் கெஞ்சலுக்காக எல்லாம் நாங்கள் எங்கள் நிலைகளை மாற்றிக் கொள்ள முடியாது. அப்படி மாற்றினால் வெற்றி பெற்ற பின் தனக்கு வாக்களிக்காத மக்களை பழி வாங்கும் அரசியல் தலைவர் போல இராவணன் தன் பலத்தினால் எங்களை உண்டு, இல்லைன்னு ஆக்கி விடுவான். அதனால் எங்களால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது என கிரகங்கள் எல்லாம் மறுத்து கை விரித்து விட சனிபகவான் மட்டும் தன்னுடைய இயக்கத்தை மாற்றிக் கொண்டு அதன் மூலம் இராவணனின் ஆசைக்கு முதல் சங்கை நான் ஊதுகிறேன் என தேவர்களுக்கு உறுதியளித்தார். உறுதியளித்த கையோடு அப்படிச் செய்ய வேண்டுமானால் இராவணன் தன் மீது வைத்து அழுத்திக் கொண்டிருக்கும் கால்களை சிறிது நேரம் எடுக்க வேண்டும் என்று ஒரு கண்டிசனையும் போட்டார். ”கண்டிசன் அப்ளே” (CONDITION APPLY) அப்பவே இருந்திருக்கு!

கண்டிசன் என்னமோ கேட்க நல்லாத்தான் இருக்கு? ஆனால் நடைமுறைக்கு உகந்ததாய் இல்லையே? என தேவர்கள் யோசிக்க ஆரம்பித்தனர். உன் காலைக் கொஞ்சம் எடு என இராவணனிடம் போய் கேட்க அவன் நம் தலையை எடுத்து விட்டால் என்ன செய்வது? இதைக் கேட்ட மாத்திரத்தில் நம்மைக் குதறி எறிந்து விடமாட்டானா? என புலம்பித் தவித்தவர்கள் தங்களுக்கு உதவ நாரதரைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். அவரைச் சந்தித்து விசயத்தைச் சொன்னார்கள். வளர்த்த அப்பனுக்கு எதிராக மகனையே கொம்பு சீவி விட்டு அவனுக்காகவே திருமாலை நரசிம்ம அவதாரம் எடுக்க வைத்த நாரதரோ அது ஒன்றும் தனக்குப் பெரிய விசயமில்லை. ஒரு சூழ்ச்சி நாடகத்தைப் போட்டாவது நான் அதற்கு ஏற்பாடு செய்கிறேன் எனக் கூறி விட்டு நாராயண நாமத்தைச் சொல்லியபடியே இராவணனை வந்து சந்தித்தார். புகழுக்கு அலையும் இராவணனை அந்தப் புகழ் வார்த்தையாலயே வீழ்த்துவது என முடிவு செய்த நாரதர், “அரக்க மகாராஜாவே! போரில் வென்றவன் வீழ்ந்தவர்களின் மார்பில் கால் வைத்து நிற்பது தானே வழக்கம். ஆனால், பெரும் பலசாலியான, வெற்றி வீரனாகத் திகழும் நீங்கள் கிரகங்களை எல்லாம் குப்புற வீழ்த்தி முதுகில் கால் வைத்து நிற்கிறீர்களே! இது உங்களுக்கு அவமானமில்லையா?” எனச் சொன்னதும் இராவணன் எல்லா கிரகங்களையும் திருப்பி போட்டான். அப்படி சனிபகவானை திருப்பிய விநாடி அவர் இராவணனை பார்த்து விட அவனுக்கு கஷ்டகாலம் ஆரம்பமானது. வந்த வேளையை நாசுக்காய் முடித்த நாரதர் வந்த சுவடு தெரியாமல் அங்கிருந்து கிளம்பினார்.

அச்சமயத்தில் இராவணனின் சகோதரி இராம, இலட்சுமணரிடம் போய் வம்பிழுத்து மூக்கறுபட்டு வந்து நின்றாள். தன் தங்கைக்கு நேர்ந்த அவமானத்திற்குப் பழிக்குப் பழி வாங்க முடிவு செய்த இராவணன் அடுத்தடுத்து செய்த செயல்கள் அவனுக்கே தீராத தலைவலியாய் மாறியதால் கடுப்பானவன் இதற்கெல்லாம் காரணமான சனிபகவானை ஒரு இருட்டு அறையில் தள்ளி பூட்டிச் சிறை வைத்தான்.

அச்சமயத்தில் சீதையைத் தேடி இலங்கைக்கு வந்திருந்த அனுமனைக் கட்டி வைத்து வாலில் தீ வைத்து அரக்கர்கள் பொசுக்க நினைத்த போது அவர்கள் வைத்த நெருப்பைக் கொண்டே அரக்கர்களை அழித்த அனுமன் இலங்கை நகருக்கும் தீ வைத்தான். அப்படி தீ வைத்துக் கொண்டு வந்த சமயத்தில் இருட்டறை ஒன்றிற்குள் முனங்கும் சப்தம் கேட்க அதற்குள் நுழைந்த அனுமன் அங்கு எலும்பும், தோலுமாய் கிடந்த ஒரு உருவத்தைக் கண்டு அதிர்ந்து போனார். அழாத குறையாய் நடந்தவைகளைச் சொல்லி தன்னைக் காப்பற்றும் படி சனிபகவான் வேண்டிக் கொள்ள அனுமனும் அவருக்கு உதவினார்.
இனாமாய் கொடுத்த இடத்தை தன் பெயருக்கே பத்திரம் போட்ட கதையாய் தன்னைக் காப்பாற்றிய அனுமனிடம் ”என் பார்வை யார் மீது படுகிறதோ அவர்கள் ஏழரை ஆண்டுகள் கஷ்டப்பட்டே ஆக வேண்டும்” எனத் தான் வாங்கி வந்த வரம் காரணமாக இப்போது என் பார்வை பட்டதால் நீயும் கஷ்டப்பட்டே ஆக வேண்டிய நிலையில் இருக்கிறாய் என சனிபகவான் கூறினார். பரமன் இராமபிரானின் பக்தன் நான். உன் கஷ்டம் என்னை ஒன்றும் செய்து விடாது எனக் கூறிய அனுமன் உன் பார்வை பட்டதால் அப்படி என்ன கஷ்டம் எனக்கு வந்து விடப்போகிறது? எனக் கேட்டார். சனிபகவானோ, ”உன் குடும்பத்தை விட்டுப் பிரிந்து, வீட்டை விட்டு விலகிச் சென்று கஷ்டங்களை அனுபவிக்க வேண்டியிருக்கும்” எனச் சொன்னதும் சிரித்துக் கொண்ட அனுமன், ”இவ்வளவு அப்பிராணியா இருக்கியே சனிபகவானே! நீ சொல்லும் கஷ்டமெல்லாம் சம்சாரிகளுக்கு. சராசரிகளுக்கு. நானோ பிரம்மச்சாரி எனச் சொன்னதோடு நீ வாங்கி வந்த வரம் அப்படி என்பதால் வேண்டும் போது வந்து என்னை பிடித்துக்கொள்” எனச் சொல்லி விட்டு அங்கிருந்து கிளம்பிப் போய்விட்டார்.
சிலகாலம் கழித்து சீதையை மீட்க இராம, இலட்சுமணர் தலைமையில் வானர சேனைகளின் உதவியுடன் இலங்கைக்கு பாலம் அமைக்கும் (சேது அணை) பணியில் அனுமன் பிசியாக இருந்த போது அங்கே வந்த சனிபகவான் தங்களை ஒன்றரை மணி நாழிகை பிடிக்க வேண்டும் எனக்கூறி அனுமதி கேட்டார். அதோடு, தாங்கள் இராமபக்தராக இருப்பதால் நான் பிடிக்க வேண்டிய இடத்தை நீங்களே தேர்வு செய்து சொல்லலாம் எனச் சலுகையும் தந்தார். இன்னைக்கு சிக்குன சனி இனி நம்ம பக்கமே வரக்கூடாது என முடிவு செய்த அனுமன் பல வீடுகளில் கோபத்தால் ஆண்கள் சொல்லும் டயலாக்கைப் போலவே என் தலையில் உட்காரு எனச் சொன்னார். வீட்டு ஆண்கள் திமிரில் சொல்வதை அனுமன் திட்டமிட்டுச் சொன்னார். அடடா……….இவ்வளவு எளிதாக அனுமதி கிடைச்சிடுச்சேன்னு நினைத்த சனிபகவானும் சமர்த்தாக தலையில் ஏறி அமர்ந்து கொண்டார்.

அடுத்த நொடி சனிபகவானுக்கு பிடித்தது சனி! அனுமன் அணைகட்டுவதற்கு வேண்டிய பெரிய கற்களையும், வேரோடு பறித்த மரங்களையும் தன் தலையில் ஏற்றிக் கொண்டே இருந்தார். ஆரம்பத்தில் சங்கடமாக உணர்ந்த சனிபகவானுக்கு நேரம் போகப் போக மூச்சே நின்றுவிடும் போல இருந்தது. துடி துடித்துப் போனார். உங்களின் பெருமை தெரியாமல் உங்களைப் பிடிக்க வந்தது என் தப்பு தான். என்னை விட்டு விடுங்கள். உங்கள் பக்கமே இனி தலைவைத்துப் படுக்க மாட்டேன் என அனுமனிடம் கெஞ்ச ஆரம்பித்து விட்டார்.

அப்படியானால் எனக்குக் கொடுத்த இதே உறுதிமொழியை என் பக்தர்களுக்கும் சேர்த்து தருவதாய் உத்தரவாதம் கொடுத்தால் விட்டு விடுகிறேன் என அனுமன் கூறினார். கண்டிசனா? கஷ்டமா? என யோசித்த சனிபகவான் கண்டிசனுக்கு ஒப்புக்கொண்டு உத்தரவாதம் தர தலையில் இருந்தவரை தரையில் இறக்கி விட்டார். அதனால் தான் அனுமனின் பக்தர்களிடம் சனி பகவானின் சால்சாப்புகள் எடுபடுவதில்லை. சனிபகவான் மாதிரி தாங்க நம்மில் பலர் விசயம் தெரிந்தவர்களிடம் தன்னுடைய அரைகுறை ஞானத்தைக் காட்ட நினைத்து தங்களுக்குத் தாங்களே சூடு வைத்துக் கொள்கிறார்கள். சரி…நீங்க எப்படி?
—————————————————————————————————————————————————

மு. கோபி சரபோஜி

எவரிடமாவது கொஞ்சம் முகம் கோண வசவு வாங்கினாலே வதங்கிப் போய்விடுவோம். இந்த வசவு, ஏச்சு, கோபம் எல்லாம் இந்தக்காலத்தில் தான். அந்தக்காலத்தில் எல்லாம் சாபம் தான்! கடுப்பேத்துறார் மை லார்ட் என்பது மாதிரி முனிவர்களும், அவர்கள் வழிபடும் கடவுளும் தனக்கு எதிராக யாராது குழிபறிக்கும் வேலைகளைச் செய்தாலோ, தனக்கு விரோதமாக நடந்து கொண்டாலோ உடனே சாபத்தை கொடுத்து ஒடுக்கி விடுவார்கள். வரம் கொடுக்கும் வாயாலயே சாபங்களும் கொடுக்கப்பட்டன. கூடவே அதற்கான பரிகாரங்களும் இலவச இணைப்பாய் வழங்கப்படுவதுண்டு. சில சமயங்களில் அதில் விதிவிலக்கும் இருக்கும்.

ஒரு கடவுள் இன்னொரு கடவுளுக்கே சாபம் கொடுத்து வந்த அந்தக்காலத்தில் முனிவர்களும், தேவர்களும் தங்களுக்கு விருப்பமான கடவுளை வேண்டி வரம் வாங்கி அதைச் சாபங்களாக மாற்றி தங்களுக்கு எதிரானவர்கள் மீது எறிந்து வந்தனர். அப்படி ஒரு முனிவரால் சாப அம்புக்கு உள்ளானவன் தான் நளன்!

விசுவகர்மாவின் மகனான நளன் குழந்தைப்பருவத்தில் அந்த வயதிற்கே உரிய குறும்புகளுடன் இருந்தான். அப்பகுதியில் ஆசிரமம் அமைத்து தங்கியிருந்த முனிவர்கள் இருக்கும் பகுதிக்கு அடிக்கடி விளையாடச் செல்லும் சமயங்களில் தன் சேட்டைகளால் அவர்களுக்கு தொல்லைகளையும் கொடுத்து வந்தான். முனிவர்கள் ஆற்றில் மூழ்கி குளிக்கும் சமயத்தில் கரையில் வைத்திருக்கும் அவர்களுடைய துணிமணிகளை அள்ளி தண்ணீரில் வீசி மூழ்கடித்து விடுவான். அதேபோல, அவர்கள் முங்கி எழும் சமயமாக பார்த்து கரையில் கிடக்கும் சிறு, சிறு கற்களை எடுத்து அவர்கள் மீது எறிவான். சிறுபிள்ளை தானே என பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்த முனிவர்கள் ஒருநாள் கோபத்தின் உச்சிக்கே சென்று விட்டார்கள். கோபம் வராதவரைக்கும் தான் முனிவர்கள் சாதுக்கள். வந்துவிட்டால் வாயால் சத்ருக்களாக மாறி விடுவார்கள்.
கோபம் கொண்ட முனிவர்கள், ”இனி நீ எதைத் தண்ணீரில் தூக்கி எறிந்தாலும் அது மூழ்காமல் மிதக்கவே செய்யும். தவிர, குரங்குச் சேட்டை செய்து எங்களுக்கு துன்பம் தந்து வந்ததால் இனி நீ குரங்காக மாறிப்போவாயாக” என்று சாபம் கொடுத்து விட்டனர். சாபம் தன் வேலையைக் காட்ட வானரமாக மாறிய நளன் அனுமன் தலைமையில் வானரப்படையில் சேர்ந்ததோடு இராம சேவைக்கும் வந்தான்.

சீதையைப் பறி கொடுத்த இராமர் அதற்காக இராவணனிடம் நடத்திய சமாதானப் பேச்சுவார்த்தைகள் தோல்வியடைந்ததால் படையெடுப்பை நிகழ்த்த வேண்டிய கட்டாயத்துக்கு உள்ளானார். அது சம்பந்தமாக நடத்தப்பட்ட ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் கடல் மேல் பாலம் அமைத்து படை நடத்திச் செல்ல முடிவு செய்யப்பட்டது. அதற்காக கடலரசனிடம் அலைகளின் சீற்றத்தை குறைத்துக் கொள்ள வேண்டியும், அனுமதி கேட்டும் இராமர் தவமிருந்தார். அவனின் தகவலுக்காக தர்ப்பைப் புல் மீது அவர் சயனித்திருந்த இடம் தான் “திருப்புல்லணை”. அது பின்னர் மருவி “திருப்புல்லாணி” என்றானது. மூன்று நாட்களாகியும் கடலரசன் வராததால் கோபம் கொண்ட இராமர் கோதண்டத்தை எடுத்து எய்யத் துவங்கிய நொடி கடலரசன் வந்து சேர்ந்தான்.

விசுவாமித்திரரின் யாகத்திற்காக தன் பாணத்தாலயே (அம்பால்) பந்தலிட்டு பாதுகாத்தவர் தன் மீது கோதண்டத்தை எய்தால் என்ன கதியாவது? என நினைத்து பதறி வணங்கி நின்ற கடலரசன் தாங்கள் என்னை முதலில் மன்னிக்க வேண்டும். நான் நீங்கள் நினைப்பது போல அகம்பாவத்தால் வராமல் இருக்க வில்லை. வடதுருவத்தில் எனக்கு தொல்லை தந்து கொண்டிருந்த சில துரோகிகளை ஒழித்துக்கட்டும் வேலை இருந்ததால் அங்கு சென்றிருந்தேன். அந்தப் பிரச்சனையை முடித்து விட்டு செய்தியறிந்து உங்களைச் சந்திக்க வருவதற்குள் மூன்று தினங்களாகி விட்டது என்று கூறியதுடன் நான் தங்களுக்கு என்ன செய்ய வேண்டும்? எனக் கேட்டான்.

இராமர் விசயத்தைச் சொன்னதும் பாலம் கட்ட தன்னால் ஆன எல்லா ஒத்துழைப்பையும் தருவதாக கடலரசன் உறுதியளித்தான். உடனடியாக பாலம் கட்டுவதற்கான உத்தரவும் பிறப்பிக்கப்பட்டது. வானரசேனைகள் அணிவகுக்க அனுமன் தலைமையில் வேலைகள் ஆரம்பமானது. இமயமலையிலிருந்து கற்கள் பெயர்த்து எடுக்கப்பட்டு கை மாற்றி, கை மாற்றி சேதுக்கடலுக்கு கொண்டுவரப்பட்டன. கற்களை தூக்கிக் கடலில் போட்டால் ஒரு கல்லும் மிதக்கவில்லை. அனைத்தும் தண்ணீரில் மூழ்கின. நிலைமை சிக்கலாக இருப்பதை அறிந்து அனைவரும் சோர்ந்திருந்த நிலையில் கடலரசன் தங்களின் வானர சேனையில் உள்ள நளன் என்பவன் பெற்றிருக்கும் சாபம் இப்போது நமக்கு வரமாக இருந்து உதவப்போகிறது. அந்த சாப பயனால் இந்தச் சிக்கலைத் தீர்த்து விடலாம். அவன் பெற்றிருக்கும் சாபப்படி எதைத் தூக்கி தண்ணீரில் போட்டாலும் மிதக்கும் என்பதால் முதல் கல்லை அவனைப் போடச்சொல்லி அதன் மீது மற்றவர்கள் கற்களை போடுங்கள் என யோசனை கூறினான்.

உடனடியாக சித்தாள் போல கல் கொண்டு வரும் வேலையிலிருந்த நளன் வரவழைக்கப்பட்டு பொறியாளராக நியமிக்கப்பட்டதோடு பாலம் கட்டும் பணியை மேற்பார்வை செய்யும் பொறுப்பும் கூடுதலாகத் தரப்பட்டது. முதல் கல்லை நளன் எடுத்துப் போட அதன் மீது வேரோடு கூடிய மரங்கள், சிறு மலைக்குன்றுகள், பாறைகள் என அனைத்தும் பெயர்த்தெடுக்கப்பட்டு கொண்டு வந்து குவிக்கப்பட்டன. அனுமன் வானுக்கும், பூமிக்குமாய் பறந்து, பறந்து வேலைகளை முடுக்கி விட்டுக் கொண்டிருந்தார். இராமரும், இலட்சுமணரும் அருகில் அமர்ந்து பாலம் கட்டும் வேலையின் வேகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

தங்களின் வழிபாட்டுக்குரியவராக, கடவுளாக நினைக்கும் இராமருக்காக எல்லோரும் வேலை செய்து கொண்டிருக்க திடீரென இராமருக்கு ஒரு சந்தேகம் வந்து விட்டது. மழைக்காக நடந்த யாகத்தில் குடையோடு வந்த சிறுவனின் பேச்சால் தன் சக்தியின் மேல் சந்தேகம் கொண்டு அதை நிவர்த்தி செய்து கொள்வதற்காக சங்கெடுத்து ஊதி சரிபார்க்கப் போய் தன் வீராப்பை இழந்த வருணபகவானுக்கு வந்த மாதிரி இராமருக்கும் தன் சக்தியின் மீது சந்தேகம் வர ஆரம்பித்து விட்டது.

எல்லோரும் கடலில் போடும் கல் மிதக்கிறது. நாம் போட்டால் மிதக்குமா? என்ற சந்தேகம் பற்றிக் கொள்ள அருகில் கிடந்த கல்லை எடுத்து கடலுக்குள் வீசினார். போட்ட வேகத்தில் கல் தண்ணீருக்குள் மூழ்கிவிட இராமருக்கோ தன் சக்தியின் மீது மெல்ல சந்தேகம் பரவி பதற வைத்து விட்டது. எப்படி யோசித்தும் தன் சந்தேகத்திற்கு விடைகாண முடியாமல் தவித்தபடி உட்கார்ந்திருந்த இராமரின் தவிப்பை அவரின் முகக்குறிப்பால் கண்ட அனுமன் அருகில் வந்து விசாரித்தார்.

இராமர் விசயத்தைச் சொன்னதும் சிரித்துக் கொண்ட அனுமன் இதற்கு தானா இவ்வளவு யோசனை? நாங்கள் கற்களைப் போடும் போது “ஹேராம்” என்று உங்கள் நாமத்தை உச்சரித்தபடி போடுகின்றோம். அதனால் மிதக்கிறது. நீங்களோ அப்படிச் சொல்லாமல் போடுவதால் மிதக்காமல் மூழ்குகிறது என்றான். உள்ளன்போடு இறை நாமத்தை உச்சரிப்பவனிடம் இறைவன் கருணை கொள்கிறான். அருள் புரிகிறான் என்பதை அனுமனின் பக்தியும், இறைவனான இராமனின் சந்தேகமும் நமக்கு உணர்த்துகிறது. ஆலயம் சென்று அங்கொரு மனமும், இங்கொரு மனமுமாய் வழிபடுவதை விட இருந்த இடத்தில் இருந்த படியே உள்ளத்தூய்மையோடு அவன் நாமத்தை உச்சரித்தாலே போதும் காரிய சாத்தியமாகும். இந்த உண்மையை என்றைக்காவது நாம் உணர்ந்திருக்கிறோமா?

———————————————————————————————————————————————-