பெண்ணே! சகல சம்பத்துக்களுடன் வாழ்க.

இன்னம்பூரான்
10 03 2016

‘இந்து திருமணச்சட்டமே தோல்வியான ஒன்றே’ என்ற தலைப்பில் வல்லமை ஆசிரியர் எழுதிய

‘… சட்டங்களை முறியடிப்பவர்களுக்கும், சிக்கலில் இருப்பவர்களுக்கு மட்டுமே சட்டம் துணை வருகிறது என்கிறபோது, நம் இந்து திருமணச்சட்டமே தோல்வியான ஒன்றே. ‘

என்ற குறிப்பின் மீது,  நான் எழுதிய

‘நான் கவனித்த வரை, இந்துத்திருமணச்சட்டம் இவ்வாறு இயங்கவில்லை. சான்றுகள் கொடுத்தால், ஆய்வு செய்து பதில் தருகிறேன். இஸ்லாமில் தான் பெண்களுக்கு இன்னல்கள், ப்ராக்டிலாக பார்த்தால்.’

என்ற பின்னூட்டம், உணர்ச்சிவசமாக அவர் தொடங்கிய ‘மின் தமிழ், வல்லமை, தமிழ் வாசல்’ பதிவுகளில் காணக்கிடைக்கவில்லை. 1960 களில் நானும் வஸந்தாவும் மிகுந்த பொறுப்புடன் பங்கு கொண்ட ஒரு விவாகரத்து வழக்கில் பிறந்த பெண் குழந்தை தாயின் பராமரிப்பில் தான் வளரவேண்டும்; தகப்பனுக்கு வழக்கமாக கொடுக்கப்படும் விசிட்டிங் உரிமையும் மறுக்கப்பட்டது என்று தீர்வு வழங்கப்பட்டது. மெரிட் என்று ஒன்றை பார்க்கிறார்கள் அல்லவா.

திருமதி. ரேவதி நரசிம்மன் கொடுத்த அடி பலமானது.

‘மிக வருத்தம் தரும் செய்தி. ரத்து செய்ய பயந்து பொறுத்துப் போகும் பெண்களை அறிவேன்.‘

என்று அவர் சொல்வது தான் அந்த பலமான அடி. ஏனென்றால், அதில் உண்மை புதைந்து இருக்கிறது. ஆனாலும், சுட்டெரிக்கும் அந்த உண்மைக்கு இந்து திருமண சட்டமோ, நீதிமன்றத்துத் தீர்ப்புகளோ காரணம் அல்ல.

பவளசங்கரி கொடுத்த இணைப்பையும் அந்த தளத்தையும் முழுதும் படித்தேன். தகவல்கள் இருந்தாலும், பவளசங்கரியின் தொடருக்கு அது அணி சேர்க்கவில்லை. தற்பொழுது நடக்கும் உரையாடலை முழுதும் படிக்க வில்லை. இப்படியும் நடக்கத்தான் செய்கிறது என்ற இன்னல் சட்டத்தின் ஓட்டைகளால் இல்லை. இருந்தால் சொல்லுங்கள்.

நீதிபதி கஜேந்திரகட்கர் அவர்கள் மிகவும் போற்றப்பட்ட நீதிபதி. அவருடைய தீர்வுகளும், கருத்துக்களும் ஆழ்ந்து படிக்கவேண்டியவை. சட்டக்கமிஷனின் தலைவராக இருந்த அவர் மார்ச் 1974ல் Hindu Marriage Act,1955 And Special Marriage Act, 1954 பற்றி அளித்த 59 வது ரிப்போர்ட்டை கவனித்தால் நல்லது பயக்கும். எனினும், அவரவர் உரிமைக்கேற்ப பெரும்பாலோர் என்னுடைய இத்தகைய கட்டுரைகளை படிப்பார்கள் என்று எதிர்பார்ப்பது வீண். ஆனால், தெரிந்த நிதர்சனத்தை எடுத்துரைக்காமல் இருப்பதும் தவறு. எனவே, ஒரு அறிமுகத்துடன், இதை நிறுத்தி விடுகிறேன். தேவைக்கிணங்க, பிறகு பார்க்கலாம்.

அக்காலத்து அரசும் அந்த கமிஷனும் விவாகரத்து செய்வதை எளிதாக்கவேண்டும், இல்லறத்தில் முழுமை, மறுமணம் செய்து கொள்வதற்கு துணை போகவேண்டும் என்ற எண்ணத்தில் தான் இயங்கினார்கள். இதில் என்ன தப்பு இருக்கிறது என்று எனக்கு புரியவில்லை. கிரிமினல் கோட் ஷரத்து 488 படி ஜீவானம்சத்துக்கும் விவாகரத்து உரிமைக்கும், பெண்களுக்கு மட்டும் தான் கொடுத்தது. அதில் என்ன தவறு? அத்தகைய உரிமையை ஆணுக்கும் கொடுக்கலாமா? என்று அரசு வினா எழுப்பியது. அதில் என்ன தவறு?

The Hindu Marriage Act 1955ல் அமலுக்கு வந்தது. Hindu Succession Act, 1956, Guardianship Act, 1956 and the Hindu Adoptions and Maintenance Act, 1956 அடுத்து வந்தன. இவற்றின் பின்னணி:

“ …நமது சிந்தனைகளிலும் , அணுகுமுறையிலும் ஒரு புரட்சி வரவேண்டும். நமது தொன்மையிலிருந்து நாம் அணைந்த சாம்பலை உதறிவிட்டு, தீச்சுடர்களை எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும். …

[தரும சாஸ்திரம் சொல்லும், தமிழ் இலக்கியம் கூறும் எட்டு வகை விவாகங்களையும், சங்க நூல்கள் பாராட்டிய தலைவன் – தலைவி கூடல்-ஊடல், பகற்குறி, இரவுக்குறி, அலர், உடன்போக்கு ஆகியவற்றில் எது தீச்சுடர்? எது அணைந்த சாம்பல் என்றொரு பட்டிமன்றத்துக்கு வாய்ப்பு இருக்கிறது!] … கடந்த காலத்தை நினைவில் வைப்போம்; நிகழ்காலத்தில் கவனம் வைப்போம்; மனதில் துணிவுடன், சுய நம்ப்பிக்கையுடன் வருங்காலத்தை படைப்போம்…” .
– ஜனாதிபதி டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன்

மேற்படி சான்றுகளில் தவறு, பெண்ணுக்கு அநீதி இருந்தால், சொல்லுங்கள். இதை எதிர்த்தது பழமை, தர்ம சாத்திரங்கள், சாதீய பார்ப்பனர் போக்கு ஆகியவை. நாம் அவர்களுடன் கூட்டு சேரவேண்டுமா? சொத்து பெண்களுக்கு 1882 வரை இங்கிலாந்தில் கிடைக்கவில்லை. இந்திய சனாதன சாத்திரப்படி 12ம் நூற்றாண்டு காலகட்டத்தில், ஸ்த்ரீதனம் என்பதற்கு விக்னேஸ்வரர் என்ற வல்லுனர் இட்ட பட்டியல் கீழே:

தந்தை தந்தது;
தாய் தந்தது [மஞ்சக்காணி];
கணவன் கொடுத்தது;
உடன் பிறப்பு கொடுத்தது;
மாமன்மார் கொடுத்தது;
திருமணப்பரிசுகள்.;
வாரிசு சொத்து;
வாங்கிக்கொண்டது;
சொத்துப்பிரிவினை;
பிடுங்கிக்கொடுக்கப்படது.

[இவை எல்லாம் மனுவும், யாஞ்யவல்கரும் மற்றோரும் கூறியபடி பெண்ணை சார்ந்தது].

உண்மை சுடும் என்பதை சுட்டிக்காட்ட நீதிபதி கஜேந்திரகட்கர் சொன்னதை கேட்கவும்:

“ இந்துமதம் சார்ந்த இந்த நான்கு சட்டங்களும் புரட்சிகரமானவை. தனிப்பட்டவர்களை கண்காணிக்கும் சட்டம் சமுதாயத்தை காக்கவேண்டும், மதரீதியை கழிக்க வேண்டும் (மற்ற மதங்களை பேசலாகாது; மட்டுறுத்துவார்கள். ஊருக்கு இளைச்சவன் பிள்ளையார் கோயில் ஆண்டி; அவனொரு இந்து) என்ற முற்போக்குக் கருத்தை பார்லிமெண்ட் அமல் படுத்துவது, நமது அரசியல் சாஸனத்தின் 14வது ஷரத்தை நடைமுறைக்குக் கொண்டு வருகிறது.’

இது தவறா?

இத்தனை சொன்னபின்னும் என்னுடைய எதிர்ப்பை சொல்லவில்லை.

‘தனிப்பட்ட ஒவ்வோருவரின் குணாதிசயமும் ஏற்படுத்தும் இழப்புக்கு மதங்கள் ,பழைய முறைகள் என்ன செய்யும் என்று தமிழ்த்தேனீ வினவியுள்ளார். ரேவதியின் கவலையை முன்பே எடுத்துரைத்தேன். ஆம். பெண்கள் எதிர் நீச்சல் அடிக்கவேண்டிருக்கிறது என்ற பொத்தாம்பொதுவான கருத்தை மூடி மறைக்க முடியாது. அது நிஜம் தான். காரணத்தைச் சொன்னால் அடிப்பார்கள். சொல்லி விட்டு விடை பெறுகிறேன். சட்டம் அளித்ததை அவரவர் சமூகங்கள் தட்டிப்பறிக்கின்றன. அது தான் உண்மை. அதனால் தான் இப்படியும் நடக்கத்தான் செய்கிறது இந்த முக்கியமான விஷயத்தைப் பற்றி சொல்ல நிறைய இருக்கிறது. 1974க்கு பிறகு பல முன்னேற்றங்கள், பின்னடைவுகள், பொய்யும் புளுகுகளும்.

நான் ஆக்கப்பூர்வமாக யாராவது கேட்டால் பதில் சொல்கிறேன்.
-#-
சித்திரத்துக்கு நன்றி: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/7/75/MarriageAndMorals.jpg/220px-MarriageAndMorals.jpg

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

“நண்பர் வெ.கி. திருமாறன்”

அவன் வசந்தாமேன்ஷன் அறையில் இருந்த பொழுது அவனுக்கு சில நெருக்கமான அரசியல் தலைவர்ளின் பழக்கம் இருந்தது. அதில் ஒருவர் வெ.கி. திருமாறன். அவர் காமராஜரின் தொண்டர். தமிழ்நாடு இளைஞர் காங்கிரஸ் தலைவராகவும் இருந்தார். தமிழ் நாடு காங்கிரஸ் தலைவர்களில் ஒருவரான பழ. நெடுமாறன் அவர்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர். வெ.கி. திருமாறன் அவர்களுக்கு தாயார் வழியில் சொந்த ஊர் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள கடையம். மகாகவி பாரதியாரின் மனைவி செல்லம்மாவின் ஊரைச் சேர்ந்தவன் என்று பெருமிதமாகக் கூறுவார். பாரதியாரின் கவிதைகளின் நல்ல ஈடுபாடு கொண்டவர்.

திருவல்லிக்கேணி ஐஸ்ஹவுஸ் பேருந்து நிலையம் பக்கத்தில் வெ.கி. திருமாறன் அவர்களின் வீடு இருந்ததால் அவனுக்கு அவரை அடிகடி சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அவனது வசந்தமேன்ஷன் அறைக்கும் அவர் வருவது உண்டு. அப்படி அவர் ஒரு முறை வந்த பொழுது, ” விஸ்வநாதா…நீ ஆதிசங்கரரின் வாழ்க்கையை வெண்பாவில் எழுத வேண்டும் என்பது என்னுடைய ஆசை…செய்வாயா என்றார்”..அவன் முயற்சி செய்கிறேன் என்றான். ஆனால் அவன் அப்பொழுது அதைச் செய்ய வில்லை. அவனுக்கு அப்படி ஒரு எண்ணம் வந்தது “மே” மாதம் 2006ல்தான். அதுவும் ஸ்ரீ சங்கரரின் வாழ்க்கையை அவன் அறுசீர் விருத்தத்தில்தான் எழுதி இருந்தான். வெண்பாவில் எழுத வில்லையே என்ற ஏக்கம் அவனுக்கும் இருந்தது. அந்த ஏக்கத்தை அவன் சிருங்கேரி ஜகத்குரு ஸ்ரீ பாரதீ தீர்த்த மகாஸ்வாமிகளின் வாழ்க்கையை வெண்பாவில் எழுதி அது “அம்மன் தரிசனம்” மாத இதழில் ஜூலை மாதம் 2010 முதல் டிசம்பர் 2011வரைத் தொடராக வெளிவந்ததில் மகிழ்ச்சி கொண்டான். குருவின் வாழ்க்கையை வெண்பாவில் எழுத வேண்டும் என்ற ஆசைக்குத் தூண்டுகோல் நண்பர் வெ.கி. திருமாறன் அவர்கள்தான்.

1977ம் வருடம்தில் அப்போதைய பாரதப் பிரதமர் இந்திராகாந்தி மதுரைக்கு வந்த பொழுது அவருக்கு தி.மு.க. வினர் கறுப்புக் கொடி காட்டியதில் வன்முறை நடந்து, அதில் திருமதி. இந்திராகாந்தி அவர்கள் தாக்கப் பட்டு, மதுரையில் இருந்து சென்னைக்கு வந்தார். சென்னையில் மெரீனா கடற்கரையில் ஒரு பிரும்மாண்டப் பொதுக் கூட்டம் ஏற்பாடாகி இருந்தது. அந்தக் கூட்டத்திற்கு அவன் செல்ல விரும்பினான். தன் விருப்பத்தை அவன் திருமாறன் அவர்களிடம் சொன்னபொழுது, அவனை அழைத்துக் கொண்டு சென்று கூட்டத்தில் முக்கியமானவர்கள் அமரும் வரிசையில் அமர வைத்தார். பாரதப் பிரதமரின் பேச்சை அவன் மிக அருகில் இருந்து கேட்டான். அதன் பிறகு இரண்டு வாரங்கள் கழித்து அவனை மயிலாப்பூரில் சோலையப்பன் தெருவில் இருந்த காங்கிரஸ் தலைவர் பழ. நெடுமாறன் அவர்களின் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் சென்று, “இவர் என் நண்பர், கவிஞர் விஸ்வநாதன்” என்று அறிமுகம் செய்து வைத்தார். அவன் தான் ஒரு காமராஜர் விஸ்வாசி என்று சொன்னபொழுது பழ. நெடுமாறன் அவர்கள் அவனை கைகுலுக்கி மகிழ்ச்சி தெரிவித்தார்.

ஒருநாள் மாலையில் அவனுடைய அறைக்கு வெ.கி. திருமாறன் வந்திருந்த பொழுது அவனுக்கு நண்பன் சுரேஷ்ம் இருந்தான். அவர் அவனை நடிகரும், இலக்கியவாதியுமான ஸ்ரீகாந்த் அவர்களின் கோபாலபுரம் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். ஸ்ரீகாந்த் அவர்கள் திரைபடத் துறையில் உச்சத்தில் இருந்த நேரம். த. ஜெயகாந்தனின் சிலநேரங்களில் சிலமனிதர்கள், ஒரு நடிகை நாடகம் பார்க்கிறாள், தங்கப்பதக்கம் போன்ற வெற்றிப் படங்கள் அவரது நடிப்பைப் பாராட்டிக் கொண்டிருந்த காலம். திருமாறனும், ஸ்ரீகாந்த் அவர்களும் நல்ல நண்பர்கள். இருவரும் காமராஜரின் பக்தர்கள். ஸ்ரீகாந்த் அவர்களுக்கு அவனை அறிமுகம் செய்து வைத்த பொழுது அப்பொழுதான் வெளிவந்திருந்த த. ஜெயகாந்தன் அவர்களின் “மகாயக்யம்” நாவலின் ஒரு பிரதியை அவனுக்குப் படிக்கக் கொடுத்தார். மேலும் இரண்டு ஆங்கில நாவல்களையும் படிக்கக் கொடுத்து விட்டு, ” நீங்கள் எங்கள் வீட்டுக்கு அடிக்கடி வாருங்கள்” என்றார். அதன் பிறகு அவன் திருமாறன் அவர்களுடனும், தனியாகவும் பலமுறை கோபாலபுரத்தில் உள்ள ஸ்ரீகாந்த் அவர்களின் இல்லத்திற்குச் சென்றிருக்கிறான். எப்பொழுது போனாலும் அன்போடு உபசரித்துப் பேசுவார். இது போன்ற நல்ல தொடர்புகளைத் தந்த நண்பர் வெ.கி. திருமாறன் அவர்கள் இளம் வயதிலேயே மரணம் அடைத்தது வருத்தமாகத்தான் இருக்கிறது.

“நண்பர் கவிஞர் ஏர்வாடி எஸ். இராதாகிருஷ்ணன்”

அவனுக்கு கவிஞர் ஏர்வாடி இராதாகிருஷ்ணன் அவர்களின் தொடர்பு அவனுக்கு தாய்மாமா மூலம் கிடைத்தது. அவனுக்கு மாமாவும், ஏர்வாடி இராதாகிருஷ்ணனும் சென்னை பாரிமுனையில் இருக்கும் பாரத ஸ்டேட் வங்கியில் பணியாற்றி வந்தனர். ஒருநாள் அவனுக்கு மாமா அவனை கவிஞர் ஏர்வாடி அவர்களிடம் அறிமுகப் படுத்தி வைத்தார். அப்பொழுது ஏர்வாடி இராதாகிருஷ்ணன் சென்னையில் மேடை நாடகங்கள் நடத்திக் கொண்டிருந்தார். சென்னை தொலைகாட்சியிலும், வானொலியிலும் அவரது படைப்புகள் வந்து கொண்டிருந்தன. ஒருநாள் கவிஞர் ஏர்வாடி அவர்கள் அவனை சென்னை வானொலி நிலையத்திற்கு வரச்சொன்னார். அவன் அங்கு சென்ற பொழுது, அங்கு நிகழ்ச்சிப் பொறுப்பாளராக இருந்த “லீலா” அவர்களிடம், ” இந்தத் தம்பி நல்ல கவிதைகள் எழுதுகிறார்…இவரைப் பயன் படுத்திக் கொள்ளுங்கள்” என்று அறிமுகம் செய்து வைத்தார். அதுமுதல் சென்னை வானொலியில் நிறைய கவிதைகளும், சிறுகதைகளும் அவன் வாசித்திருக்கிறான்.

1977ம் வருடம் நவம்பர் மாதத்தில் ஒருநாள் கவிஞர் ஏர்வாடி இராதாகிருஷ்ணன், கவிஞர் கோவேந்தன் அவர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு திருவல்லிக்கேணியில் அவன் தங்கியிருந்த அறைக்கு வந்திருந்தார். அவனிடம், “விசு…நாங்க கவிதை உறவு என்ற அமைப்பைத் துவங்கியிருக்கிறோம். அதன் செயலாளராக நான் இருக்கிறேன். தலைவராக கவிஞர் கு.மா.பாலசுப்ரமணியன் இருக்கிறார். நீங்கள் பொருளாளராக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகிறேன்…அது ஒன்றும் பெரிய வேலை இல்லை. மாதம் ஒரு கூட்டம் அண்ணாசாலையில் இருக்கும் மத்திய நூலகத்தில் நடக்கும். அதற்குக் கட்டணமாக பத்துரூபாய் கட்டவேண்டும். தொடர்ந்து நல்ல நிகழ்ச்சிகளை நாம் எல்லோரும் சேர்ந்து செய்யலாம்” என்று சொல்லி ஊக்கப் படுத்தினார். தொடர்ந்து மாதம் ஒரு இலக்கியக் கூட்டம் அருமையாக நடந்து வந்தது.

1978ம் வருடம் ஜனவரி மாதம் சந்திக்கும் பொழுது, ” விசு…நாம் இன்னும் சில கவிஞர்களுடன் சேர்ந்து மார்ச் மாதத்தில் “வண்ணங்கள்” என்ற தலைப்பில் ஒரு கவிதை நூல் வெளியிட வேண்டும். கவிஞர் வேதம், கவிஞர் மதிவண்ணன், ரிசர்வ் வங்கியில் வேலை செய்து வந்த கவிஞர் பகத்சிங், கவிஞர் கிருஷ்ணமூர்த்தி என்று ஒரு பத்து பேர்களது கவிதைகளைத் தொகுத்து வெளியிட திட்டமிருக்கிறது. நீங்களும் உங்களது படைப்பைத் தாருங்கள்” என்றார். அவரே அனைவருடனும் தொடர்பு கொண்டு கவிதைகளைப் பெற்றுத் தொகுத்து, முனைவர் சிலம்பொலி செல்லப்பன் அவர்களிடம் நூலுக்கு ஒரு வாழ்த்துரையும், பாரதிகலைக் கழகத்தின் தலைவர் , பாரதி இரா. சுராஜ் அவர்களிடம் மதிப்புரையும் வாங்கினார்.

புத்தக வெளியீட்டு விழா தொடர்பாக கவிஞர் கு.மா.பாலசுப்ரமணியன் அவர்களைச் சந்திக்க மயிலாப்பூரில் இருந்த அவரது இல்லத்திற்கு கவிஞர் கோவேந்தனுடன் அவனையும் அழைத்துப்போய் அவரிடமும் அறிமுகம் செய்து வைத்தார். “…மீசை வைத்ததனால் இவர் மீ.விசுவநாதன் ஆனாரோ” என்று அவனை கவிஞர் கு.மா.பா. தட்டிக் கொடுத்தார். கவிதை நூல் வெளியீட்டு விழாவில் கவிஞர்களை அறிமுகப் படுத்தும் பொழுதும் அவனை இப்படித்தான் சொல்லி கவிஞர் கு.மா.பா. அறிமுகம் செய்தார். விழாவில் கவிதை நூலை வெளியிட்டு அப்பொழுது அறநிலைத் துறையின் அமைச்சராக இருந்த திரு. R. M . வீரப்பன் அவர்களும், வாழ்த்துரையாக முனைவர் சிலம்பொலி செல்லப்பன், பாரதி இரா.சுராஜ் போன்ற பெரியோர்களும் பேசினார்கள்.

கவிதை உறவு என்ற அமைப்பை இன்றுவரைத் தொய்வில்லாமல் தொடர்ந்து நடத்தி வருவதோடு மட்டுமல்லாமல் “கவிதை உறவு” என்ற இலக்கிய மாத இதழையும் கவிஞர் ஏர்வாடி இராதகிருஷ்ணன் நடத்தி வருகிறார். அதில் அவர் எழுதிவருகிற “என் பக்கம்” பகுதியில் நல்ல சிந்தனைகளைப் பதிவு செய்து வருகிறார்.

கவிஞர் ஏர்வாடி அவர்களை மாத்திரம் இன்றி அவரது குடும்பத்தினர்களுடனும் அவனுக்குத் தொடர்பு இருந்து வருகிறது. அவருக்கு சங்கர் என்ற மகனும், சுதா என்ற மகளும் உண்டு. அவரது மகள் சுதா பெயரில்தான் “சுதா பதிப்பகம்” என்ற பதிப்பகத்தைத் துவங்கினார். சுதா பதிப்பகம் மூலமாகத்தான் “வண்ணங்கள்” கவிதைத் தொகுப்பும் வெளியானது.

கவிஞர் ஏர்வாடி எஸ். இராதாகிருஷ்ணன் அவனுக்கு என்றும் ஒரு நல்ல நண்பர்.

11.03.2016

அவன் மீண்டும் அடுத்தவாரம் வருவான்………..

கடையில் இருக்கும் நெய்யே…!

இன்னம்பூரான்
மார்ச் 9, 2016

ஒருவர் சொத்தை மற்றொருவர் அபகரிப்பது தொன்று தொட்டு நடந்து வரும் பகற்கொள்ளை. சில சமயம் தீவட்டிக்கொள்ளை. சில சமயங்களில் கன்னம் வைப்பது. சில சமயம் ஆட்டைத்தூக்கி மாட்டில் போட்டு, பொய் கணக்கு எழுதுவது.

சாணக்கியர் உரைத்தப்படி, திருடர்கள் இருப்பதை இல்லை என்பார்கள். இல்லாததை இருக்கிறது நம் தலையில் அடித்து சத்தியம் செய்வார்கள். [அந்த இழை தனியே ஓடும்.] இதையெல்லாம் சாங்கோபாங்கமாக குடைந்தெடுத்து, தணிக்கைத்துறை பொதுமன்றத்தில் வைத்தாலும், கொள்ளையர் சண்டியர் மாதிரி வீதிவலம் வருகிறார்களே என்று மெத்தப்படித்தவர்கள் கூட அங்கலாய்த்துக் கொள்கிறார்கள். குடியரசு ஆட்சியில், அரசியல் சாஸனத்தின் ஆணைக்கு உட்பட்டு, ஆடிட் ரிப்போர்ட்கள் சட்டசபையில் வைக்கப்படுகின்றன. அந்த நிமிடமே பொதுமன்றத்தில் அவை பிரசன்னம். இனி, மக்களும், மக்களின் பிரதிநிதிகளும் தான் செயல்படவேண்டும்.

இன்று எங்களுடைய மின் தமிழ் தளத்தில் முனைவர் சுபாஷிணி எழுதியது,

‘…அரசியல் என்று வரும் போது அரசியல்வாதி-பொதுமக்கள் என்ற இரு பகுதி இருக்கின்றது. அரசியல்வாதி தவறாகாச் செயல்படும் போது அதனை மாற்றி அமைக்க வேண்டிய கடமை பொதுமக்களுக்கு உண்டு. அதிலும் அதிகமாக ஊடகங்களுக்கு உண்டு…’

கனப்பொருத்தமாக அமைகிறது.

Do not bark at the wrong tree, please.

தணிக்கைத்துறையின் வரலாற்றுத் துளிகளும், சேகரத்துக்குகந்த பழைய நிகழ்வுகளும், என் அனுபவங்களும், தணிக்கை செய்முறை நுட்பங்களும், தற்காலிக சமாச்சாரங்களும், இழையில் ஊடாடி [seamlessly woven) வருபவையாகும். வாசகர்கள் ஊன்றி படித்தாலொழிய, ஆடிட் ஆவணங்களை புரிந்து கொள்ள முடியாது. இத்தனைக்கும், அந்த துறை பொதுமக்கள் பார்வைக்காக, ஐம்பது வருடங்களாக எளிய நடை தமிழில் அவற்றின் சாராம்சத்தை பதிவு செய்கிறார்கள். விழிப்புணர்ச்சிக்கு அது தேவை. காலம் கெட்டுக்கிடக்கிறது. மத்திய அரசின் ஒற்றர் இலாகா கூட இன்று ஆர்வலர்-ஒற்றர் நாடி விளம்பரம் செய்து இருக்கிறது ! சிட்டிஸன் -ஆடிட்டரைத்தான் காணமுடியவில்லை!

மிண்டோ-மார்லி சீர்திருத்தங்கள் 1909 தான் முதல் முதலாக ஆடிட் பற்றி தெளிவான திட்டம் வகுத்தது. ஆடிட்டர்களுக்கு நிம்மதி வேண்டும்; சிந்திக்க அவகாசம் தேவை; அவர்களை மாஸ்டர்கள் தொணத்தக்கூடாது; அவர்கள் தன்னிச்சையாக செயல்பட வசதி அளிக்கவேண்டும்; இத்யாதி. அன்னியநாட்டை அடக்கி ஆளும் கலோனிய அரசு இத்தகைய சுவாதீனத்தைத் தணிக்கைத்துறைக்குக் கொடுத்தது போற்றத்தக்கது; வியப்பை அளிக்கிறது. இது ஒரு முகாந்திரம். ஒரு நிகழ்வு. அந்த துறையின் மூத்த இந்திய அதிகாரி ஒருவர் வைஸ்ராய் செய்த செலவுகளை கண்டித்தார். அது துரைத்தனத்தாருக்குப் பிடிக்கவில்லை. ஆனாலும், அடுத்தபடி ஆடிட்டர் ஜெனெரலாக அப்போதைக்கு ஒருவரை நியமனம் செய்ய வேண்டி இருந்தது. அதே துரைத்தனத்தார், தன்னிச்சையாக செயல்படுபவர் என்று இவரையே அந்த பதவியில் அமர்த்தினர்.

நான் தணிக்கைத்துறையில் கால் வைத்தது 1954ல், குமாஸ்தாவாக. வேலை கனஜோர். மேலதிகாரிகளை இம்பெரஸ் பண்ணுவதற்காக, வந்த ஆவணங்களை மறைத்து வைத்து விட்டு, ‘ஏன் அனுப்பவில்லை?’ என்று கடுமையாக விசாரணை செய்வது போல் பாவ்லா காட்டிவிட்டு, அடுத்தமாதம் ஆவணங்களை வெளி கொணர்ந்து செட்டில் செய்து, மார் தட்டிக்கொள்வதும் உண்டு! வபையாக மாட்டிக்கொண்டவனை திண்டாட வைத்ததும் உண்டு. இதை சொல்வதின் காரணம்: [1] ஆடிட்காரனும் பாமர மனிதனே; சில்லரை விஷமம் அங்கேயும் உண்டு. [2] அடுத்த வருடமே பெரிய பதவி ஏற்ற நான் பாவ்லா செய்பவர்களை பிடிக்க முடிந்தது என்பதே.

இன்றைய சங்கதிக்குக் கோடி காட்டி விட்டு போகிறேன். ஏற்கனவே, நீண்டு விட்டது.

அவுட்! 12,400 கோடி ரூபாய் அபேஸ்! ஆடிட்டர் ஜெனரல் துல்லியமாக தனியார் துறை கணக்குப்புத்தகங்களை அலசி, வடிகட்டி எடுத்த குற்றச்சாட்டு. நமது நண்பர்கள் முதலாளித்துவத்தை போன்ற உயரிய பொருளியல் தத்துவம் கிடையாது; போட்டி இருப்பதால் சந்தை விலையை குறைக்கும் என்பார்கள். சந்தையெல்லாம் மொந்தைக்கள் தான். மற்றும் சிலர் அயல் நாட்டுச்சரக்கை வரவேற்க வேண்டும் என்று ரத்னகம்பளம் விரிப்பார்கள்.

நடந்தது என்ன?

ரிலையன்ஸ், டாட்டா, ஏர்டெல்,வோடோஃபோன், ஐடியாஸ். ஏர்செல் ஆகிய தனியார் துறை மகானுபாவர்கள் 2006 -2010 காலகட்டத்தில் பொய்க்கணக்கு காட்டி, அரசை ஏமாற்றிய செல்வம்: 12,400 கோடி ரூபாய். ஆதாரம், அவர்கள் காட்ட மறுத்து பல கோர்ட்டுகளை அணுகி, கெஞ்சி,வாய்தா கேட்டு, கேட்டு, எல்லாவிதமான தகடுத்தத்தங்கள் ஃபெயில் ஆனபின், 2014ல் தான் உச்ச நீதி மன்ற தீர்வுக்கு பிறகு, அரைமனதுடன் காண்பித்த கணக்குப்புத்தகங்கள் அளித்த வாக்குமூலம், இது.

சாமான்யமாக ஆடிட் செய்ய முடியவில்லை. ‘கல்லைக்கண்டா நாயை காணோம்; நாயை கண்டா கல்லைக்கானோம்.’ என்ற அலங்கோலம் தான். ஆனாலும், இந்த தணிக்கைத்துறைக்கு பொறுமை ஜாஸ்தி. வணங்கா முடி வேறே.

கொசுறு: இந்த ஊடகக்காரர்கள் [மீடியா] அந்த தனியார் நிறுவனங்களை அணுகி, ‘என்னப்பா சமாச்சாரம்? ஆடிட்காரன் அடி அடியா அடிக்கிறானே. நிசமா? ‘ என்று கேட்டார்கள். ஒரே மூச்சாக எல்லாரும் பதிலளிக்க மறுத்து விட்டார்கள்.

ஆதாரம்: டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா: மார்ச் 9ம் 2016,
-#-
சித்திரத்துக்கு நன்றி: http://www.starlightinvestigations.co.uk/wp-content/uploads/2015/01/Investigation-1038×576.jpg

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com