Blog

  • அவன், அது , ஆத்மா (44)

    (ஒரு எளிய மனிதனின் சுயசரிதை)

    மீ.விசுவநாதன்

    அத்யாயம்: 44

    “பம்பாய் தமிழ்ச்சங்கத் தலைவர் ஆதிலக்ஷ்மணன்”

    d022f342-e928-4e42-bd00-68a1fcc5be77

    அவன் 1975ம் வருடம் “மே” மாதம் கோடை விடுமுறைக்காக கல்லிடைக் குறிச்சிக்குச் சென்றிருந்தான். அந்த நேரத்தில் அவனுடைய குடும்பத்திற்கு மிகவும் நெருக்கமான “சாரதாமாமி” அவனுக்கு அம்மாவிடம்,” ராமா…இன்னிக்கு சச்சுவும், அவ ஆத்துக்காரரும் வரா…நம்ம கண்ணனுக்கு அவர்ட வேலை கேட்கச் சொல்லு…நானும் சொல்லறேன்” என்றாள். அவர்கள் மாலையில் வந்தார்கள். சென்று பார்த்தான். அவனுக்கு சச்சு மாமியையும், அவர்களது சகோதரிகளான லக்ஷ்மி, பார்வதி, ரத்னா மாமிகளையும் நன்கு தெரியும். அனைவருமே ரொம்பவும் அன்புடன் பழகும் குணம் கொண்டவர்கள். அவனுக்கு சச்சு மாமியின் கணவரிடம் அத்தனை நெருக்கம் கிடையாது. பார்வதி மாமியின் கணவர் R. S. மணி அவர்களிடமும், லக்ஷ்மி மாமியின் கணவர் “குளத்து” அவர்களிடமும் ஓரளவு பழக்கம் இருந்தது. அதனால் அவன் சச்சு மாமியின் கணவரைப் பார்க்கச் சென்றும் வேலை விஷயமாக எதுவும் சொல்லாமல், அவனுக்கு இருக்கும் இலக்கிய ஆர்வத்தையும், கவிதைகள் பற்றியும் கூறிக் கொண்டிருந்தான். அவரும் மிகுந்த ஆவர்வமாக,” நீ எழுதிய கவிதைகள் இப்பொழுது உன்னிடம் இருக்கிறதா?” என்று கேட்க, தயாராக வைத்திருந்த அந்தக் கவிதை நோட்டுப் புத்தகத்தை அவரிடம் காட்டினான். அதை புரட்டிப் பார்த்து படித்த படியே,” கவிதைகள் எல்லாம் எளிமையாக, கண்ணதாசன் கவிதைகள் போல நன்றாக இருக்கிறது. விடாமல் எழுதி வா….நிறைய புத்தகங்களும் படி…” என்று உற்சாகப் படுத்தினார். உடனே அவர் அவனிடம்,” நாங்கள் நாளைக்குக் காலைல “கார்ல” மணிமுத்தாறு அருவிக்குப் போகலாம் என்று இருக்கிறோம்…நீயும் வா…உனக்கு வழி தெரியுமா?” என்று கேட்டார். “தெரியும்” என்றான்.

    அவன் பள்ளி இறுதி நாட்களில் அவனையும், நீலகண்டன், விசு போன்ற சில நண்பர்களையும் மின்வாரியத்தில் வேலை செய்து வந்த “கோதையார் சுவாமிநாதன்” மாமா மின்வாரியத்தின் ஜீப்பில் கோதையாறுக்கு அழைத்துச் சென்றிருக்கிறார். மணிமுத்தாறு நீர்த்தேக்கம் கடந்து அருவியை நெருங்கும் பொழுது எல்லோருக்கும் ஒரே உற்சாகமாக இருக்கும். அதையும் தாண்டி மாஞ்சோலை அதன் பிறகு கோதையாறு வரும். “காக்காச்சி”, “குதிரைமூக்கு” போன்ற இடங்கள் எல்லாம் மிக மிக அழகாக இருக்கும். அவன் எப்பொழுதும் ஜீப்பின் பின்புறம் அமர்ந்து இயற்கையை ரசித்தபடியேதான் வருவான். அதனால் அவனுக்கு மணிமுத்தாறு அருவிக்கு வழி தெரியும்.

    மறுநாள் கலையில் எட்டு மணிக்கு சச்சு மாமி, அவரின் கணவர், சச்சுமாமியின் தாயார் சாரதாமாமியுடன் அவனும் மணிமுத்தாறு அருவிக்கு காரில் புறப்பட்டான். சச்சுமாமின் கணவர் தென்காசியில் இருந்தே “பிரீமியர் பத்மினி” பியட் காரில் வந்திருந்தார். அவர் ஏதோ ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் வேலை செய்கிறார் என்று தெரிந்த்தது. அதை அவன் அவரிடம் கேட்கவில்லை. கார் மணிமுத்தாறு பூங்காவைச் சுற்றி நீர்த்தேக்கம் ஒட்டிய சாலையில் சென்று கொண்டிருந்தது. “கண்ணா…வழி சரிதானா..அருவிக்கரையே கண்ணுல படலையே..என்னடாது “கோமணமா” நீளப்போயிண்டே இருக்கே..” என்று சாரதாமாமி அவனுக்கு கிலியூட்டினாள். “கவலைப் படாதேங்கோ…அவனுக்குத்தான் இடம் தெரியும்னு சொன்னானே” என்று சச்சு மாமியின் கணவர் சொல்லிவிட்டு, அவனிடம்,” கண்ணா ..ஒனக்கு ஒரு டெஸ்ட்…இந்த இடத்துலேந்து அருவிக்கரை வரத்துக்குள்ள ஒரு நல்ல கவிதை நீ எழுது பார்க்கலாம்” என்று தன் பையில் இருந்த பேனாவையும், காரில் வைத்திருந்த பழைய டைரியில் இருந்து ஒரு தாளையும் கிழித்து அவனிடம் தந்தார். அவனுக்கு உற்சாகம் கரை புரண்டது. அகண்டு விரிந்த மணிமுத்தாறு நீர்த்தேக்கத்தை பார்த்துக் கொண்டே ஒரு சின்னக் கவிதையை எழுதி முடிக்கவும், அருவிக்கரை நெருங்கவும் சரியாக இருந்தது. அவன் எழுதிய கவிதையை அவர் படித்தார். நீர்த்தேக்கத்தின் தவிப்பையும், அடித்தட்டு மக்களின் உணர்வையும் இணைத்து ஆசிரிய விருத்தத்தில் எழுதி இருந்த கவிதை அது. “பலே …நல்ல கருத்து…நீ நானா வருவாய் கண்ணா” என்று அவனைப் பாராட்டினார்.

    அருவியில் நன்றாகக் குளித்து விட்டு மதியம் ஒரு மணிக்கு வீட்டிற்குத் திரும்பினோம். அவருக்கு அவனைப் பிடித்திருந்தது. அவன் அவர்களிடம் சொல்லிக்கொண்டு கிளம்பும் நேரம், “அதுக்கு ஒரு வேலை ஒங்க கம்பெனியில போட்டுக் கொடுங்கோ…அவா குடும்பம் முன்னுக்கு வரும்” என்று சாரதாமாமி சச்சு மாமியின் கணவரிடம் சொன்னாள். “நீ இப்ப எங்க வேலை பார்க்கிறாய்?” என்று அவனைக் கேட்டார். சொன்னான். “என்ன சம்பளம் வாங்கறாய்” என்றார். “இருநூற்றி ஐம்பது” என்றான். “போதுமா? என்றார். “போதும்” என்றான். “என்ன போரும்..அதுக்கு என்ன தெரியும்…எப்போதும் கதை, கவிதைன்னு எழுதினா யாரு சோறு போடுவா…சம்பளம் ஒண்ணும் போறாது…நீங்க பார்த்து ஒரு வேலைக்கு ஏற்பாடு பண்ணுங்கோ” என்று பட்டாசலைக் கதவில் சாய்ந்து நின்று கொண்டு சாரதாமாமி அவனுக்காக அவரிடம் குரல் கொடுத்தாள். அவர் மெதுவாகச் சிரித்தபடி,”பாம்பேக்கு” வருவையா? என்று கேட்டார். அவன் மெட்ராஸ்லே இருக்கேன் என்றான். காரணம் கேட்டபொழுது, “எனக்கு எழுத்தாளனாக இருக்க வேண்டும். அதற்கு மெட்ராஸ்தான் எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு” என்றான். “சரி…பார்க்கலாம் ..கவலைப்படாதே…” என்றார். அவன் வீட்டிற்குத் திரும்பி வந்தான். மாலையில் அவர் தென்காசிக்குத் திரும்பிச் செல்வதற்காகக் காரில் ஏறும்பொழுது, “கவலைப்படாதே…நான் பாத்துக்கறேன்” என்று அவராகவே அவனைப் பார்த்துச் சொன்னார்.

    கார் புறப்பட்டதும் சாரதாமாமியும், பார்வதிமாமியும் ஒரே குரலில்,” கண்ணா …அவர் நிச்சயம் ஒனக்கு வேலை வந்கித்தருவர்” என்றனர். “ஒன்னோடு கவிதையெல்லாம் அவருக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு…அவருக்குத் தமிழ்ல ரொம்ப ஈடுபாடு உண்டு…அவர்தானே பாம்பாய் தமிழ்ச் சங்கத்துக்குத் தலைவர்…. அவர் ஒரு வார்த்தை சொன்னா அதக் காப்பத்துவர்” என்றாள் பார்வதிமாமி. அவர்தான் பம்பாய் தமிழ்ச் சங்கத்தின் தலைவர் “ஆதிலக்ஷ்மணன்”. காட்பரி நிறுவனத்தின் மிகப் பெரிய பொறுப்பில் இருந்தவர். அவனிடத்தில் அவருக்கு நிறைய அன்பு இருந்தது. அவனுக்கு அவர்மூலம் நிறைய இலக்கிய வாதிகளின் அறிமுகமும் கிடைத்தது. அவனுக்கு அந்த வருட இறுதியில் “காட்பரி நிறுவனத்தில்” இருந்து வேலைக்கான அழைப்பு வந்தது.

    21.01.2016

    அவன் மீண்டும் அடுத்தவாரம் வருவான்………..

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 51

    –சி. ஜெயபாரதன்.

    கலில் கிப்ரான்

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     

    “நான் படுக்கை அறைச் சாளரத்தின் அருகிலிருந்து கண்ணிமைக் கதவுகளைத் திறந்து என் துருக்கி காபியை அருந்தும் போது, திருவாளர் பிதற்றுவாய் என் முன்னே துள்ளி வந்து தோன்றி அழுவார், முணுமுணுத்துப் புகார் செய்வார். பீடத்திலிருந்து இறங்கி வந்து எனது காபியைக் குடிப்பார். எனது சிகரெட்டைப் புகைப்பார்.” கலில் கிப்ரான். (Mister Gabber)

    “நான் பணி செய்யப் போகும் போது திருவாளர் பிதற்றுவாய் என் பின்னால் வருவார் ! என் மூளை உணர்வைக் கிளரிவிட்டுச் செவியில் முணுமுணுப்பார் ! நானதைத் தவிர்க்க முயலும் போது, அவர் கெக்கரித்து மீண்டும் அர்த்தமற்ற வார்த்தைகளை நீரோட்ட வெள்ளம் போல் ஓட விடுவார்.” கலில் கிப்ரான். (Mister Gabber)

    ___________________
    காரணம்
    (Reasoning)
    ___________________

    கல்வி அடிப்படை யற்ற காரணம்
    உழப் படாத வயல் !
    சத்துணவு இல்லாத மனித
    உடம்பு !
    கடையில் விற்கப் படாத
    கடைச் சரக்கு !
    அளவு பெருகி
    மலிந்து போனால் மனிதருக்குச்
    சலித்து போவது !
    மிகுத்துப் போயின் காரணம்
    மதிப்பு இழக்கும் !
    கடையில் விற்கப் பட்டால் அதன்
    நன்மதிப்பை அறிபவர்
    உன்னத ஞானிகள் மட்டும்.
    காரணத்தை மூடன் ஏற்று
    ஆதரிப்ப தில்லை !
    பைத்தியம் என்பான்
    பித்தன் !
    மூடன் ஒருவனை நேற்று
    “எத்தனை மூடர் உள்ளார்
    நம்மிடையே ?”
    என்று கேட்டேன்.
    “கண்டுபிடிக்க நேரம் ஆகும் !
    முடியா தென்னால் ! என்பான்
    கடின மான செயலா ?
    ஞானியை மட்டும்
    மானிடர்
    எண்ணினால் போதுமே !
    ___________________

    முதலில் தெரிந்து கொள்
    உன் சுய மதிப்பை
    அதன்பின் நீ
    அழிந்து போக மாட்டாய் !
    மூல ஆதாரம் அறிவதே
    உனக்கு வழிகாட்டும் ஒளி ! அதுவே.
    உண்மைக்
    களங்கரை விளக்கு !
    வாழ்க்கைத் தோற்றத்துக்கு
    மூல ஆதாரம் உணர்வாய் !
    அறிவை உனக்கு அளித்துளான்
    இறைவன் !
    அந்த ஒளியில் நீ
    அவனை வழிபடு வதால்
    உனக்குத் தெரிந்திடும்
    உன் வலுவும் பலவீனமும் !
    உன் விழியில் உள்ள தூசி
    தொலைவில்
    உனக்கே தெரியாது போனால்
    பக்கத்து நபர் கண் தூசியைப்
    பார்க்க மாட்டாய் !
    ஒவ்வோர் நாளும் நீ
    உன் மனச் சாட்சியை
    உற்று நோக்கு !
    குற்றங் களைத் திருத்திடு !
    கடமையில் தவறினால்
    காரண அறிவும்
    கைவிட்டுப் போகும் !
    காரண மூலமும்
    பொய்யாகிப் போகும் !
    ___________________

    Share
  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    884a9fb5-0b24-4910-8252-f3a7188a8380

    ”ஸ்ரீ பகவான் உவாச’’….
    ——————————————

    ”தோன்றி மறைந்துபின் தோன்றுவான் மீண்டுமெனத்
    தோன்ற இவன்பொருட்டு தோள்வலியோய் -தோன்றும்
    உளைச்சல் தகாது விளைச்சல் விஷமம்
    களையைக் களத்தில் களை”….கிரேசி மோகன்….

    Share
  • “தூய நினைவே சிவன்”

    மீ.விசுவநாதன்

    images
    வாயொன்று கூற மனமொன்றை எண்ணிடும்
    நாயின் பிறப்பாக நானுமே ஆனேன் !
    நினைவும் செயலுமே நேர்கோட்டில் வந்தால்
    அனைத்துமே ஆகு(ம்) அழகு.

    பனியில் இருப்பான் ! பளீர்ரெனத் தீயின்
    நுனியா யிருப்பான் ! நுரைபோல் தனித்து
    மறைபோல் மறைவான் ! மலைபோல் நிமிர்வான் !
    பிறையை அணிந்த பிரான் !

    வேண்டி யழைத்தாலும் வேண்டாது போனாலும்
    ஆண்டி யவந்தா(ன்) அகத்திலே தூண்டி
    விடுகிறான் தூய வினைகளை ! இன்பப்
    படுகிறான் என்செயல் பார்த்து.

    தொட்டு தினம்பூசை தொன்மையாய்ச் செய்தோற்கும்
    கிட்ட வரவில்லை ; கீழ்சாதி தொட்டன்பால்
    பூசைகள் செய்தவுடன் பூப்போன்ற உள்ளத்தில்
    ஆசையாய் வந்தானே அன்று.

    எடைக்கெடை யாகநாம் எத்தனை தந்தும்
    கிடைக்காது ஈசன் கிருபை – விடையில்
    அமர்ந்த சிவனை அகத்தில் அமர்த்த
    நிமிர்ந்த நிலையே நிதம்.

    Share
  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    48748693-171e-4acb-b350-a65dfea0fb5e

    ”கதாமகன் கண்ணன் கரமாழி ஏந்தி,
    பிதாமகர் பீஷ்மரிடம் போன, -உதாரிந்த,
    நாடகம், ’’பீஷ்மா நலமா’’ விசாரிக்கவே,
    வீடுஅகம் தேடி விரைவு’’….கிரேசி மோகன்….

    வழக்கமாக அகம் வீடு தேடும்….
    இங்கு வீடு அகத்தைத் தேடுகிறது….

    Share
  • பழமொழி கூறும் பாடம்

    – தேமொழி.

    பழமொழி: கொல்லிமேல் கொட்டு வைத்தார்

     

    அடங்கி யகப்பட வைந்தினைக் காத்துத்
    துடங்கிய மூன்றினான் மாண்டீண் – டுடம்பொழியச்
    செல்லும்வாய்க் கேமஞ் சிறுகாலைச் செய்யாரே
    கொல்லிமேற் கொட்டுவைத் தார்.

    (முன்றுறையரையனார், பழமொழி நானூறு)

    பதம் பிரித்து:
    அடங்கி, அகப்பட ஐந்தினையும் காத்து,
    தொடங்கிய மூன்றினான் மாண்டு, ஈண்டு உடம்பு ஒழிய,
    செல்லும் வாய்க்கு ஏமம் சிறுகாலைச் செய்யாரே
    கொல்லிமேல் கொட்டுவைத் தார்.

    பொருள் விளக்கம்:
    அடக்கம் என்னும் பண்பினைக் கடைப்பிடித்து, தனது கட்டுக்குள் அகப்படுமாறு ஐம்புலன்களையும் கட்டுப்படுத்தி, எண்ணம், சொல், செயல் ஆகியவற்றில் ஒழுக்கத்துடன் வாழத் துவங்கி மாண்புடன் வாழ்ந்து, இவ்வுலக வாழ்வில் கொண்டுள்ள உடல் அழிந்து மறுமைக்குச் செல்லும் வழிக்குப் பயன் தரும் நன்னெறியைத் தக்க காலத்தில் செய்து வாழாதவர், உயிர் எடுக்கும் நச்சு உணவை நாடுவதற்கு ஒப்பாகும் செயலைச் செய்யும் அறிவிலியாவார்.

    பழமொழி சொல்லும் பாடம்: நன்னெறியைக் கடைப்பிடித்து, தக்க அறச்செயல்களைச் செய்யாமல் வாழ்வது அறிவற்ற செயலாகும். மண்ணுலகில் வாழும் முறைப்படி வாழ்க்கையை நடத்துபவர் தெய்வத்திற்கு இணையாக மதிக்கப்படுவார் என இதனைச் சுருக்கமாக,

    வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும்
    தெய்வத்துள் வைக்கப் படும். (குறள்: 50)

    என்று கூறும் வள்ளுவர்,

    அன்றறிவாம் என்னாது அறஞ்செய்க மற்றது
    பொன்றுங்கால் பொன்றாத் துணை. (குறள்: 36)

    பின்னர் செய்வோம் என்று காலம் தாழ்த்தாது அறவழியைக் கடைப்பிடித்து ஒருவர் வாழ்ந்தால், அவரது மரணத்திற்குப் பின்னரும் அவர் நிலைத்த புகழுடன் வாழ அது உதவியாக அமையும் என்று மேலும் விளக்குகிறார்.

    குறிப்பு:
    ஒப்பிட்ட நான்கு* பழமொழி நானூறு உரையாசிரியர்களும் வெவ்வேறு வழியில் பொருள் சொல்லும் பாடலாகவும், பாடபேதங்கள் உள்ள பாடலாகவும் விளங்குவது இந்தப் பழமொழி நானூறு பாடல். ‘செய்யாரே’ என்பது செய்தாரே எனவும். ‘கொல்லி’ என்பது ‘கொள்ளி’ எனவும், ‘கொட்டு வைத்தார்’ என்பது ‘கோட்டு வைத்தார்’ எனவும் பேதங்கள் காணப்படுகின்றன. அத்துடன் கொல்லி என்று (உயிரை) அழிக்கும் செயலாகவும், கொல்லி என்பது கொல்லி மலையாகவும், கொள்ளி என்று நெருப்பாகவும் உரையாசிரியர்களால் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது. கொட்டு என்று களைக்கொட்டு போல நிலத்தை அகழப் பயன்படும் கருவியாகவும், கோட்டு என்பது நெற்கூடையாகவும் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது. கொண்ட பொருளிற்கேற்ப கொல்லி மலையின் மேல் நெல்லை குமித்து பிற்காலத் தேவைக்கு சேர்த்து வைக்காதவர் எனவும், நெருப்பின் மீது விதை நெல்லைச் சமைத்து உண்ணும் செயலைச் செய்பவர் எனவும், உயிர் கொல்லும் கிழங்கை கொட்டுக் கருவியால் அகழ்ந்து உண்ண முற்படுபவர் எனவும் பலவாறாகப் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது. அவ்வாறே துறவற நெறியைக் கடைப்பிடித்தல், சனாதன நெறிப்படி வாழ்தல், மூன்று தீய குணங்களான செருக்கு, சினம், வஞ்சம் என்றவற்றைக் கட்டுப்படுத்துதல் என்று பாடலுக்குப் பலவகையில் உரையாசிரியர்கள் தங்கள் கருத்தினை ஏற்றிப் பொருள் உரைத்துச் செல்கிறார்கள்.

    எனவே, பொதுவாக, பிற்கால நலனைக் கருத்தில் கொண்டு தக்க காலத்தில் அறநெறியைக் கடைப்பிடித்து வாழாத ஒருவரது செயலை, விதை நெல்லைச் சமைத்து உண்டுவிடுபவர் செயல் போன்றோ, அல்லது நச்சுத் தன்மை கொண்ட உணவை உண்ண முயல்பவர் செயல் போன்றோ ஒரு அறிவற்ற, தொலைநோக்கற்ற செயலாக இப்பாடல் குறிக்கிறது எனப் புரிந்து கொள்ளலாம். இக்குழப்பங்களுக்குக் காரணம் இப்பழமொழி வழக்கொழிந்து போனதால் காலமாற்றத்தில் பொருள் புரியாத நிலை ஏற்பட்டிருக்கக் கூடும்.

    *1. செல்வக்கேசவராய முதலியார் (1917); 2. நாராயண ஐயங்கார் (1918); 3. ம. இராசமாணிக்கனார் (1948); 4. புலியூர்க் கேசிகன் (2010)

    Share
  • எங்கள் ஊர் ராஜகுமாரி!

    -கவிஜி 

    இன்னும்
    அவளாகத்தான்
    இருக்கிறாள்… (more…)

    Share
  • தேசிய இளைஞர் தினம்!

    பவள சங்கரி

    சுவாமி விவேகானந்தர்  பாதையில் இன்றைய இந்திய இளைஞர்கள்

    DSC00876

    தமிழ்நாடு தேசிய சிந்தனைக் கழகமும் ரோட்டரேக்ட் சங்கமும் இணைந்து ஈரோடு வேளாளர் கல்லூரியில், தேசிய இளைஞர் தினத்தை முன்னிட்டு 13.01.2016 அன்று “சுவாமி விவேகானந்தர் பாதையில் இன்றைய இந்திய இளைஞர்கள்” என்ற தலைப்பில் கருத்தரங்கம் நடத்தப்பட்டது. இக்கருத்தரங்கில் தேசிய சிந்தனைக் கழகத்தின் சென்னை மாநிலக் குழு உறுப்பினரான திருமிகு இசைக்கவி இரமணன் அவர்கள் சிறப்பு விருந்தினராகக் கலந்துகொண்டு, மாணவர்களை உற்சாகப்படுத்தும் வகையில் ஆகச் சிறந்த ஆக்கப்பூர்வமான சிந்தைகளை விதைத்துவிட்டுச் சென்றுள்ளார். மாணவர்களின் உற்சாகமான பங்கேற்பும், கேள்வி நேரப்பகுதியுமே இதற்கு சான்றாக அமைந்திருந்தது. வேளாளர் பொறியியல் கல்லூரியின் முதல்வர் முனைவர் எம். ஜெயராமன் அவர்களின் சுருக்கமான இனிய உரை மற்றும் சிறப்பு விருந்தினர் குறித்த அழகான அறிமுக உரையுடன் இனிதே ஆரம்பித்த நிகழ்ச்சி, தேசிய சிந்தனைக் கழகத்தின் மாநில அமைப்பாளர், திரு. மா.கோ.சி. ராஜேந்திரன் அவர்களின் எழுச்சிமிகு உரையைத் தொடர்ந்த அம்மேடை முழுமையாக திரு இரமணன் அவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் வந்தது. வழமையான அவர்தம் தேனிசைக் கானத்திற்கும் குறைவில்லாமல் நிகழ்ச்சி மிகச் சிறப்பாக நடந்தேறியது. அரங்கம் ஆழ்ந்த அமைதியில் நற்சிந்தைகள் நிரம்பிய நல்லலைகளுடன் பரவியிருந்தது.

    DSC00883

    DSC00899

    சுவைபடத் தம் வாழ்க்கையில் நடந்த சில சம்பவங்களின் எடுத்துக்காட்டுகளுடன் மாணவர்களை வெகு எளிதாக தம் பக்கம் இழுத்துக்கொண்டார், சிறப்பு விருந்தினரான திரு. இசைக்கவி இரமணன் அவர்கள். பல்வேறு அறிஞர்களின் மேற்கோள்களை வெகு சரளமாக எடுத்துக்காட்டி அவைகளை விவேகானந்தச் சிந்தைகளுடன் ஒப்பிட்டு மிக அழகான சொற்பொழிவாக அமைத்திருந்தார்.

    DSC00889

    தலைப்பிற்கேற்றவாறு மாணவர்களின் இன்றைய நவீன வாழ்க்கை முறைமைகளையும், பின்னோக்கிய காலங்களினூடே இன்றைய மாணவர்கள் இழந்த பல்வேறு சுவையான விசயங்களையும் வெகு நேர்த்தியாகச் சுட்டிக்காட்டி மாற்றங்கள் தேவை என்பதை மாணவர்கள் ஏற்கும் வகையில் வெகு இயல்பாக விளக்கிய விதம் அருமை! அன்றைய வாழ்க்கை முறையில் அன்றாட வாழ்வியல் நடைமுறைக்கான பணிகள் வெறும் வேலையாக மட்டும் இல்லாமல், நண்பர்களுடன் சேர்ந்து இனிமையாக பொழுது போக்குவதோடு, உடற்பயிற்சிக்கான வழிகளாகவும் இருந்ததையும், தாம் ஒரு கவிஞனாக இருப்பதில் தம் மனைவி முதல் ஏனையோருக்கும் எத்துனை துன்பம் என்பதை நகைச்சுவையுடன் இதமாகக் கூறி மாணவர்களை சிரிப்புக் கடலில் மிதந்தவாறு சிந்திக்கவும் வைத்தார். இன்றைய குழந்தைகளுக்கு நவீனத்துவம் என்ற பெயரில் இயற்கையான உடற்பயிற்சி முதல் இன்னும் எத்தனை எத்தனை இழப்புகள் என்பதை சற்று வருத்தமாகவே பகிர்ந்து கொண்டார். நிகழ்ச்சியை அழகாக தமிழிலும், ஆங்கிலத்திலும் தொகுத்து வழங்கிய மாணவர்களுக்கு பரிசு வழங்கியும் உற்சாகப்படுத்தினார்.

    முதுகலை பட்டதாரி மாணவர்களின் கருத்தாழம் மிக்க வினாக்களுக்கும், பொறுமையாக அவர்கள் எளிதாக உணரும் வகையில் சிறப்பாக பதலளித்தது பாராட்டுதலுக்குரியது. பேராசிரியர்கள் சிலரும் கேள்வி நேரத்தில் பங்குபெற்று மாணவர்களையும் உற்சாகப்படுத்தியதும் குறிப்பிடத்தக்கது. அந்த வகையில் மாணவர்களின் ஆழ்ந்த ஈடுபாடும், பொறுப்பான போக்கும் கல்லூரியின் உயர் தரத்தையும் வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்திருந்ததும் குறிப்பிடத்தக்கது.

    DSC00895

    நிகழ்ச்சியின் முத்தாய்ப்பாக அமைந்திருந்தது, ‘சரியான இலக்கு நிர்ணயம் செய்வது மட்டுமே வெற்றிப் பாதைக்கு வழியமைக்கும்’ என்ற சிந்தையை வெகு இலகுவாக, தெளிவாக, அருமையான எடுத்துக்காட்டுகளுடன் மாணவர்களின் மனதில் பதியச்செய்ததுதான்.

    இசைக்கவி இரமணன் அவர்கள் ஈரோடு வேளாளர் பொறியியல் கல்லூரியில் ஆங்கிலத்திலும், தமிழிலும் ஆற்றிய உரை மாணவர்களின் மனதில் சுவாமி விவேகானந்தரின் பாதையில் பூக்கும் மலர்களின் வித்தாக ஊன்றியதோடு, நாளை ஆல விருட்சமாக வளர்ந்து விழுது பரப்பி மேலும் அவர்தம் சந்ததியினரையும் வழிநடத்தும் என்பதில் எள்ளளவும் ஐயமில்லை.

    Share
  • முப்பெரும் பசிகள்!

    -சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    இப்புவி மானிட வளர்ச்சிக்கு
    எழுபவை
    முப்பெரும் பசிகள்!                                             3hunger

    தருணம் தப்பாது
    தொப்பை நிரம்பத் தூண்டும்
    வயிற்றுப் பசி!
    உண்டி கொடுத்தோர் மானிடர்க்கு
    உயிர் அளிப்போர்.

    உடல் நலம், ஒளிமுகம் பெற
    பாலுறவு நாடும்
    உடற்பசி!

    மேலிரு பசிகள் தணிந்தபின்
    மூளை நாடும்
    ஞானம், வேதம், கீதை
    ஆன்மப் பசி!

    இப்புவியில்
    முப்பசி யின்றேல் மானிடம்
    குப்பை!

     

    Share
  • ரோஹித் வெமுலா கனவுக் குமிழிகளைத் தானே உடைத்துக் கொள்ளத் துரத்தப்பட்டவனின் மரணம் எழுப்பும் கேள்விகள்

    எஸ் வி வேணுகோபாலன்

    unnamed

    புன்னகை சிந்தும் இந்த முகத்தைப் பாருங்கள். ஒளி வீசும் அந்தக் கண்களில் எத்தனை கம்பீரமும், கனவுகளும், கற்பனைகளும் பளிச்சிடுகின்றன. இந்தப் புகைப்படத்தின் எந்தச் சிறிய சதுரத்திற்குள்ளாவது அவநம்பிக்கையின் விதைகள் தெரிகின்றனவா…”எப்போதுமே ஓர் எழுத்தாளராக விரும்பினேன். கார்ல் சாகன் போன்ற ஓர் அறிவியல் எழுத்தாளராக விரும்பினேன். கடைசியில் இந்தக் கடிதத்தை மட்டுமே என்னால் எழுத முடிந்தது” என்று கண்ணீரைப் பெருக்கும் ஒரு மரண சாசனத்தை எழுதி வைத்துவிட்டுத் தூக்குக் கயிற்றை முத்தமிடவா இத்தனை பாடு எடுத்தாய் எங்கள் ரோஹித் வெமுலா ?

    ஹைதராபாத் பல்கலைக் கழகத்தின் ஆராய்ச்சி மாணவரான ரோஹித் வெமுலாவை இத்தனை மன அழுத்தத்திற்கும், வலி மிகுந்த வேதனைக்கும் கொண்டு நிறுத்தியது எது?

    ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுத்து, பெயர் நீக்கம் செய்து கல்லூரி வளாகத்துள் அனுமதி மறுக்கப்பட்ட ஐந்து தலித் மாணவர்களுள் ஒருவர் ரோஹித். அம்பேத்கர் மாணவர் இயக்கத்தில் செயல்பட்டதற்காக இந்தப் பரிசு அவர்களுக்கு! பின்னே, என்ன ஆணவம், ஓர் உன்னதமான பல்கலையில் அம்பேத்கர் பெயரில் ஓர் அமைப்பை இயக்குவதா? அதுவும் மத்தியில் ஆட்சிப் பொறுப்பில் பா ஜ க வீற்றிருக்கும்போது, சங் பரிவாரத்தின் அகில பாரதீய வித்யார்த்தி பரிஷத் சங்கத்தின் விருப்பத்திற்கு மாறான ஒரு மாணவர் சங்கத்தை எப்படி சகிக்க முடியும்! ஜனநாயகம், சமத்துவம், சமூக நீதி இதெல்லாம் என்ன வெட்டிப் பேச்சு, பயல்களை அவரவர் இடத்தில் இருக்குமாறு தலையில் தட்டி வைத்தால்தான் எல்லாம் சரியாக இருக்கும், கொஞ்சம் விட்டால் அவ்வளவுதான், இதுதானே வலதுசாரி சாதிய வெறித்தனத்தின் வெறுப்பு அரசியல்? அந்த இழிவுபடுத்தலின் அராஜக பலிபீடத்தில் துடிதுடிக்கத் தன்னையே அழித்துக் கொண்டுவிட்ட மற்றுமோர் உயிர்தான் ரோஹித் வெமுலா.

    ஒரு மாணவர் இயக்கத்தை “பயங்கரவாத சக்திகள்” என்றும், “தேச விரோத அமைப்பு” என்றும் மத்திய கல்வி அமைச்சர் ஸ்மிருதி இரானிக்குக் கடிதம் எழுதி, குறிப்பிட்ட ஐந்து மாணவர்களை பல்கலையிலிருந்து ஒழித்துக்கட்டக் கேட்டுவிட்டு எனக்கு ஒன்றுமே தெரியாது என்கிறார் மத்திய அமைச்சர் பண்டாரு தத்தாத்ரேயா. சுதந்திர தேசத்தில் புகழ்பெற்ற ஒரு பல்கலைக் கழகம், இரண்டு அமைப்புகளுக்கிடையே மூண்ட மோதலின் பின்னணியைக் குறித்து எந்தக் கவலையும் இன்றி, சாதிய ஒடுக்குமுறை பார்வையோடு ஒழுங்கு நடவடிக்கைக்குத் தீர்ப்பும் எழுதி இருக்கிறது. நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்ட மாணவர்கள் விடுதிக்குள், பல்கலைக் கழகத்தின் பிரதான கட்டிடத்திற்குள், பொதுவான பகுதிகளுக்குள் எங்கும் நுழையாமல் ஆராய்ச்சியை மட்டும் தொடரலாமாம், என்ன வெட்கக் கேடான சட்டதிட்டம் என்று கொதிக்கின்றனர் ஜனநாயக சிந்தனையாளர்கள். இந்த அநியாய, ஒருதலைப் பட்சமான நடவடிக்கைக்கு எதிராக 15 நாட்களாகத் தொடர் போராட்டத்தில் இறங்கி இருந்தது அம்பேத்கர் மாணவர் சங்கம். திரும்பியும் பாராத நிர்வாகம், காதில் போட்டுக் கொள்ளாத துணைவேந்தர், எதிரான நடவடிக்கை எடுக்கத் தூண்டிய அரசியல் இந்தச் சதுரங்க வெறுப்பு ஆட்டத்தின் ஒரு கட்டத்தில் தமது வாழ்வை முடித்துக் கொண்டுவிட்டார் ரோஹித்.

    எங்களுக்கு எதுவும் தெரியாது என்று சம்பந்தப் பட்டவர்கள் யாருமே தப்பிக்க முடியாது. பல மாதங்களாக ரோஹித் புகார் எழுப்பி வந்திருக்கிறார். பேசாமல் தலித் மாணவர்களுக்கு ‘அட்மிஷன்’ நேரத்திலே உயிர்க்கொல்லி மருந்தும் சேர்த்து வழங்கி விடுங்கள், தூக்கு போட்டுக்கொள்ள வாட்டமான ஒரு கயிற்றையும் அவர்களுக்கு கொடுங்கள் என்று ஒரு கடிதம் கூட எழுதி இருந்தார்.

    குடும்பத்தை உதறிவிட்டுப் போய்விட்ட தந்தை, கூலி வேலை செய்யும் அன்னை, தனக்கு கிடைக்கவேண்டிய உதவித் தொகை ஏழு மாதங்களாக நிறுத்தப் பட்டிருப்பதற்கு நீதி கேட்கவில்லை ரோஹித் – யாரையும் குற்றம் சொல்லாத அவரது இறுதிக் கடிதத்தில், ஒரு லட்சத்து 75 ஆயிரம் ரூபாய் உதவித் தொகை நிலுவையை எப்படியாவது வாங்கி என் தாயிடம் சேர்த்துவிடுங்கள் என்று சொல்லப்பட்டிருப்பது எத்தனை இரத்தம் துளிர்க்கும் சொற்கள்.

    பல கோடிப் பேரின் அறிவியல் சிந்தனைகளைத் தூண்டிவிடும் புத்தகங்கள், ஆய்வுக் கட்டுரைகள், எழுத்துக்கள் என்று புகழ் வாழ்க்கை படைத்த அமெரிக்க அறிவியலாளர் கார்ல் சாகனைத் தனக்கு முன் மாதிரியாகக் கொண்டிருந்த ரோஹித் எப்படி தனது கனவுக் குமிழிகளைத் தாமே தட்டிச் சிதறடித்தார் என்பது இதயங்களை நொறுக்கிப் போடும் கேள்வி. அந்த அளவுக்கு அவரைப் புரட்டிப் போடும் வன்மமும், ஆதிக்க உணர்வும் ஒரு தாழ்த்தப்பட்ட மாணவராக உளவியலால் மிதிபட்டால்தான் புரிந்து கொள்ள முடியும் என்பதை பா ஜ க தலைவர்களில் ஒருவரான முன்னாள் மத்திய அமைச்சர் சஞ்சய் பஸ்வான் டுவீட்டரில் பிரதிபலித்திருக்கிறார். ஒரு தாழ்த்தப்பட்டவன் என்கிறவகையில் இழிவுக்கு எதிரான போராட்டம் என்ன என்பதை நான் நன்கறிவேன் என்பது அவரது பதில்.

    ரோஹித் வேமுலா என்ன மாதிரி இழிவுகளை சந்தித்திருப்பார் என்பதற்கு சான்றுகளை வெளியே தேட வேண்டியதில்லை. இந்தச் செய்திக்கு ஆன் லைனில் பதில் எழுதும் உயர்சாதி ஆதிக்க மன நிலை எப்படி வெறுப்பை உமிழ்கிறது என்பதைப் படித்தாலே போதும். என்ன ஏதென்று தெரியாமலேயே மறுப்பது, படிக்க வந்தாயா போராட வந்தாயா என்று கேட்பது (வித்யார்த்தி பரிஷத்திற்கு இது பொருந்தாது போலும்! இட ஒதுக்கீட்டுக்கு எதிரான போராட்டங்களுக்கு இது பொருந்தாது போலும்!), அது என்ன தலித் அறிவுஜீவி தனியாக முளைத்தார்களா என்று படுகேவலமாக வினவுவது என்று குவியும் பதில்களில் தெறிக்கும் மொழியில் மறைக்கமாட்டாத வெறுப்புணர்வும், சாதிய மேட்டிமைத் தனமும் கொட்டிக் கிடப்பதைப் பார்த்தாலே போதும்.

    இறுதிக் கடிதத்தைக் கூட எத்தனை கவித்துவமாகவும், காழ்ப்புணர்வைக் கக்காமலும், இயற்கையின் நேயராகவும், அறிவியலின் வழிபாட்டாளராகவும், பரந்துபட்ட மனிதத் திரள் தொலைத்துக் கொண்டிருக்கும் இயல்பான வாழ்க்கை குறித்த விசனத்தோடும் எழுத முடிந்த அந்தக் கைகள் எப்படி தூக்குக் கயிற்றை முடிச்சு போட்டுக் கொடுக்கப் போயிற்று என்ற கேள்விகள் இரவு முழுக்க துரத்திக் கொண்டே இருந்தன. என் முடிவுக்கான காரணங்கள் கேட்டு என் நண்பர்களையோ, பகைவர்களையோ அழைத்துத் துளைத்தெடுக்க வேண்டாம் என்ற வரியை எழுதுகையில் இந்தப் புன்னகை ததும்பும் முகத்தோடேவா எழுதப் பட்டிருக்கும்? ஜெய் பீம் என்ற முழக்கத்தோடு முடியும் கடிதம், அந்தப் புரட்சிச் சொல்லின் பொருளைச் சுமக்க மாட்டது திணறும் அளவு வர்ணாசிரம தருமத்தின் அநீதி நம் தேசத்தின் உயர் கல்விச் சாலையில் கோலோச்சுவது எத்தனை சாபமிகுந்தது ?

    தமிழகத்தில் ஒரு தலித் மரணம் அடைந்து ஐந்து நாட்கள் கழித்து, அவரது உடலைப் பொதுவழியில் எதுத்துச் சென்று புதைக்குமாறு விதிக்கப்பட்ட , நீதிமன்ற உத்தரவை காவல் துறையே கீழே போட்டு மிதித்து தனிப் பாதையில் கொண்டுசென்று புதைத்ததோடு, தட்டிக் கேட்டவர்கள் மீது தடியடியும் நடத்தியதை திருநாள் கொண்ட சேரியில் பார்த்தோம். ரோஹித் வேமுலா உடலைத் தங்களது சொந்த கிராமத்திற்கு எடுத்துச் சென்று இறுதிச் சடங்குகள் செய்ய விரும்பிய தமது எண்ணத்தைத் தடுத்து, உறவினர்கள் யாரும் வந்து சேருமுன் காவல் துறை அவசர் அவசரமாக அம்பர்பேட்டையில் எரித்துவிடுமாறு செய்துவிட்டதை ரோஹித் வேமுலாவின் தாய் ராதிகா கண்ணீர் மல்க தெரிவித்திருக்கிறார். பல்கலைக் கழகத்தின்முன் காவல் துறை குவிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அநீதியைத் தடுக்கவோ, நியாயத்தை நிலை நாட்டவோ, நம்பிக்கையைத் துளிர்க்கச் செய்யவோ பயன்படுத்தக் கிடைக்காத அதிகாரத்தின் குவிப்பு ஆவேசமிக்க ஆர்ப்பாட்டங்களை அடக்கி ஒடுக்கவும், மிரட்டி அடக்கவும் கொண்டு வந்து நிறுத்தப் படுகிறது.

    அற்புதமான அறிவியல் மேதையாக, நட்சத்திரக் கூட்டங்கள் குறித்த கதைகளைக் குழந்தைகளுக்குக் காட்சிப் படங்களாக வழங்கத் தக்க ஆசிரியராக, வல்லுனராக உருப்பெற்று இருக்க வேண்டிய பயணத்தை ரோஹித் வேமுலா துண்டித்துக் கொண்டுவிட்டது சமூகத்தின் சோகம்.

    “……….நான் அறிவியலை, தாரகைகளை, இயற்கையை நேசித்தேன். மனிதர்கள் இயற்கையினின்றும் தங்களைத் துண்டித்துக் கொண்டுவிட்டதறியாது அவர்களை நேசித்தேன். நமது உணர்வுகள் இரவல் வாங்கப்பட்டவை. நமது அன்பு கட்டமைக்கப்பட்ட ஒன்று. நமது நம்பிக்கைகள் சாயம் பூசப்பட்டவை. செயற்கையான கலைகள் மூலம் நமது இயல்பான கலையை வாழ்விக்கிறோம். காயப்படாமல் அன்பு செய்ய முடிவதில்லை. மனிதர்கள் ஓர் எண்ணிக்கை, ஒரு ஒட்டு, ஒரு பொருள் என்ற ஏதோவோர் உடனடி தேவை பற்றிய அடையாளமாக தாழ்வுற்றுக் கிடக்கின்றனர். தமது உன்னத நிலையை இழந்துவிட்டு நிற்கின்றனர்…..”

    போன்ற வரிகளை ஒரு 28 வயது மாணவர் தமது இறுதி சாசனமாக எழுதிவிட்டுப் போக முடியும் என்பது நாம் எத்தனை சபிக்கப்பட்ட காலத்தில் வாழ்கிறோம் என்பதையே வெளிப்படுத்துகிறது. ரோஹித் வெமுலா தேடிக் கொண்ட முடிவை ஆதரிக்க முடியாதுதான். ஆனால் இந்த அவலம் நேர்ந்ததற்கான காரணங்களுக்குப் பதில்களைத் தேட மறுப்பதற்கு அதையே ஒரு சாக்காகச் சொல்லிக் கொண்டிருக்கவும் முடியாது..

    *******************

    Share
  • அவன், அது , ஆத்மா (43)

    (ஒரு எளிய மனிதனின் சுயசரிதை)

    மீ.விசுவநாதன்

    “பொங்கல் திருநாள்”

    எல்லோருக்கும் மகிழ்ச்சியான பண்டிகையில் “பொங்கல் திருநாளும்” ஒன்று. முதல் நாள் இயற்கையை வணங்கியும், மறுநாள் நமக்காக என்றும் தன்னையே தந்து உதவுகின்ற கால்நடைகளை, முக்கியமாக மாடுகளைக் கொண்டாடியும், காகம்போன்ற பறவைகளுக்கு உணவு படைத்தும் மக்கள் மகிழ்ச்சியோடு இருக்கும் நன்னாள்.
    அவனது கிராமத்தில் பொங்கலுக்கு ஒருவாரம் முன்பாக வீட்டிற்கு வெள்ளை அடித்து, வாசல் திண்ணைச் சுவரில் காவியிலும், வெள்ளை நிறத்திலும் வண்ணம் பூசியும் அழகு செய்வார்கள்.

    ஒருமுறை அவனது வீட்டிற்கு வெள்ளை அடிக்க ஆள் வராததால் அவனுக்கு அம்மாவும், அக்காவும், அவனும் சேர்ந்து அந்தப் பணியைச் செய்ததும், எப்படி சுவர்களில் சுண்ணாம்பு வெள்ளை அடிக்க வேண்டும் என்று அம்மா சொல்லித்தந்ததும் ஒரு சுகமான அனுபவம்.

    பொங்கல் அன்று அதிகாலையிலேயே எழுந்து, வீட்டு வாசலை அம்மாவும், அக்காவும் மாட்டுச் சாண நீரால் தெளித்து, நன்றாகப் பெருக்கிய பின்னர், வீட்டு வாசலில் மிகப்பெரிய கோலம் போடுவார்கள். அதில் புள்ளி வைத்த கோலம் அதிகமாகவும், மிக அழகாகவும் இருக்கும். அவனும் அவர்களுடன் அச்சுக் கோலங்கள் போடுவான் . விதவிதமான கோலங்களுடன் எல்லோருடைய வீட்டு வாசலும் அழகாக இருக்கும். அதை ரசிப்பதற்கே தெருத்தெருவாக அவன் சுற்றி வருவான்.

    “பொங்கல் பூஜை”

    வீட்டின் முற்றத்தில் துளசி மாடத்தின் அருகில் சூரியன், சந்திரன் கோலம் போட்டு அதன் அருகில் ஒரு குத்துவிளக்கை ஏற்றி வைப்பாள் அம்மா. பக்கத்திலேயே இரண்டு பெரிய கரும்புகளும், மஞ்சள்க் குலையும் சுவரோடு சாத்தி வைப்பாள். ஒரு தாம்பாளத்தில் தேங்காய், வெற்றிலை, பாக்கு, பழம்,தட்சிணையும், இன்னொரு தாம்பாளத்தில் பூஜைக்கான பூவும் எடுத்து வைப்பாள். காலையில் நல்ல நேரத்தில் பூஜை செய்வதற்காக அவர்கள் வீட்டிற்கான சாஸ்திரிகள் ப்ரும்மஸ்ரீ ரங்கவாத்யாரோ, ப்ரும்மஸ்ரீ சுந்தர வாத்தியாரோ வந்து பூஜை செய்வார்கள். நெய்வேத்யமாக சர்க்கரைப் பொங்கல். வடை, சுத்த அன்னம் எல்லாம் இருக்கும். பூஜை முடிந்தவுடன் அப்பா, சாஸ்திரிகளுக்கு தட்ஷிணையும், ஒரு முழுக் கரும்பும் தருவார். அம்மா சக்கரைப்பொங்கலும், வடையும் ஒரு பாத்திரத்தில் வைத்து அந்தப் பெரியவரிடம் அவனையோ, அவனுக்கு அக்காவையோ தரச்சொல்லுவாள். பிறகு சர்கரைப்பொங்கலும், வடையும் தந்து பக்கத்து வீட்டு அன்பர்களுக்கும் கொடுத்துவிட்டு வரச் சொல்லுவாள். அதன் பிறகு தாத்தா, அப்பா, சித்தப்பா, அக்கா எல்லோருடனும் சேர்ந்து சாப்பிடுவோம். அம்மா கடேசியில்தான் சாப்பிடுவாள். மதியம் வேலைக்கு வரும் “ரோசாலி”க்கும் ஒரு பாத்திரத்தில் சர்கரைப்பொங்கல், வடை, சாப்பாடு மற்றும் கரும்புத்துண்டு என்று தனியாக அம்மா எடுத்து வைத்திருப்பாள்.

    “மாட்டுப் பொங்கல்”

    மறுநாள் காலையில் சித்திரானங்கள் செய்து நெய்வேத்யம் செய்தபின்பு மஞ்சள்செடியின் இலையில் அந்தச் சாதத்தை வைத்து, ” காக்காய் கூட்டம் கலஞ்சாலும் என் கூட்டம் கலையாமல் இருக்கணும்” என்று வேண்டிக்கொண்டு காக்கைக்கு உணவளிப்பார்கள். குறிப்பாக உடன்பிறந்த சகோதரர்களின் நலனுக்காக இது ஒரு பிராத்த்தனை. இந்த நல்ல நாளில் சகோதரர்கள் தங்களது சகோதரிக்குத் தங்களால் இயன்ற பொருளுதவி செய்வார்கள். அவனுக்கு மாமா ஒவ்வொரு வருடமும் பொங்கலுக்கு ஐந்து ரூபாய், பத்துரூபாய், இருபத்தி ஐந்து ரூபாய் என்று அவனுக்கு அம்மாவுக்கு பணம் அனுப்பி வந்ததை அவன் நன்கு அறிவான். அப்பொழுதெல்லாம் அவனுக்கு அம்மா அவனிடம், ” நீயும் ஒனக்கு அக்காவுக்கு இது போல முடிஞ்சத அனுப்பி, எப்போதும் ஒத்துமையா இருக்கணும்” என்று நெறிப்படுத்துவாள்.

    இரண்டாவது நாளான மாட்டுப் பொங்கலன்று கிராமத்தில் உள்ள செல்வந்தர் வீடுகளில் உள்ள மாடுகளுக்கு கொம்புகளில் வண்ணம் பூசி, உடலெங்கும் கைச்சின்னம் பதித்து, நெற்றியில் பொட்டு வைத்து, கழுத்தில் மாலையிட்டு நல்ல அலங்காரம் செய்வார்கள். மாட்டுக் கொம்புகளிலும், கழுத்திலும் கரும்பு, பனங்கிழங்கு போன்றவைகளைக் கட்டி இருப்பார்கள். பிறகு திருஷ்டிக்காக வீட்டு வாசலில் வைக்கோலில் தீயிட்டு அந்தத் தீயைத் தாண்டிச் செல்லும் படியாக அந்த மாடுகளை மெதுவாக விரட்டுவார்கள். அந்தத் தீயைத் தாண்டிக் கொண்டு காளை மாடுகளும், பசுமாடுகளும், கன்றுக் குட்டிகளும் பாய்ந்து தெருவில் ஓடி வரும். அந்த மாடுகளை அந்தத் தெருவில் இருக்கும் அவனும், அவனுக்கு நண்பர்களும் விரட்டிச் சென்று பிடிப்பார்கள். சிலசமயம் முரட்டுக் காளைகள் முட்டக் காயம் பட்டதும் உண்டு.

    ஒரு முறை தெற்கு மாடத்தெருவில் வசித்து வந்த “வாழவுகந்த அம்மன் கோவில்” பட்டர் வீட்டில் பசுமாடையும், கன்றுக் குட்டியையும் அழகாக அலங்காரம் செய்து வெளியில் விடுகிற சமயம், அவனும் நண்பர்கள் H. கிருஷ்ணன், கபாலி, லக்ஷ்மண வாத்தியார் வீட்டு விஸ்வம், சன்னதித்தெரு கண்ணன் எல்லோருமாக அந்த வீட்டின் வாசலில் அந்த மாட்டைப் பிடிப்பதற்காக நின்று கொண்டிருந்தனர். அந்தப் பசுமாடு வாசல் வரை வந்ததும் அவர்களைப் பார்த்து மிரண்டு திரும்பவும் அவர்களது வீட்டிற்குள்ளே ஓடிவிட்டது. அப்பொழுது அந்த வீட்டு பாட்டி,” டேய்…வால்களா…உங்களைப் பாத்து இந்த மாடு பயப்படறது….அது அந்த தீயத் தாண்டட்டும் ….அப்பறமா அத பிடியுங்கோடா…” என்று கெஞ்சினாள்.

    மாட்டுப் பொங்கல் அன்று அவர்களது தெருவில் நாள் முழுக்க மாடுகள் பாய்ந்து ஓடுவதும், அந்த மாடுகளைத் துரத்திக் கொண்டு அந்த கிராமத்துச் சிறுவர்களும், இளைஞர்களும் ஓடுவதும் பார்க்கவே பரவசமாக இருக்கும். அந்த மாடுகளின் கொம்பில் கட்டி இருக்கும் கரும்பையும், பனங்கிழங்கையும் பறித்து உண்பதே ஒரு அலாதியான சுகம். மாட்டுக் கொம்பில் இருக்கும் வண்ணக் கலவை அந்தக் கரும்பிலும் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும். அப்படியே அந்தக் கரும்பைக் கடித்துச் சுவைக்கும் பொழுது வாயெல்லாம் அந்த வண்ணம் ஒட்டிக் கொள்ளும். அவனுக்கு அம்மா,’ அப்படி அந்தக் கரும்புல என்னதான் இருக்கு” என்று கேலி செய்வாள்.

    “ஒரு வினோதமான விளையாட்டு தேங்காய் உருட்டு”

    இந்தப் பொங்கல் சமயத்தில் அவனது கிராமத்தில் ஒரு வினோதமான, அதே சமயம் ஒரு விறுவிறுப்பான விளையாட்டும் நடக்கும். அது “தேங்காய் உருட்டு” என்ற விளையாட்டு. சில நடுத்தர இளைஞர்கள் இந்த விளையாட்டில் ஈடுபடுவார்கள். ரதவீதி சுற்றி இந்த விளையாட்டு நடைபெறும். தேரடித் தெருவில் இந்த விளையாட்டுத் துவங்கி மீண்டும் அதே இடத்தில் முடிவடையும். ஒரு பந்தயம் வைப்பார்கள். அதாவது ரதவீதி முழுவதும் அதிக பட்சமாக இருபது உருட்டுகளில் முடிக்கவேண்டும், அதுவும் தேங்காய்கள் அதிகமாக உடையவும் கூடாது என்ற நிபந்தனையும் இருக்கும். ஒரு பெரிய சாக்கில் நல்ல தேங்காய்களை வைத்திருப்பார்கள். பந்தயத்தில் கலந்து கொள்பவர்கள் பத்து ரூபாய், இருபது ரூபாய் என்று பணம் கட்ட வேண்டும். குறிப்பிட்ட உருட்டுகளில், தேங்காயும் அதிகமாக உடையாமல் யார் அந்தச் சுற்றை முடிக்கிறார்களோ அவர்களுக்கு பந்தயப் பணம் கிடைக்கும். இதில் பணம் கிடைக்கும் என்பதை விட அந்த வித்யாசமான விளையாட்டில் பங்கு கொண்டு வெற்றி பெறவேண்டும் என்ற முனைப்பே அதிகமாக இருக்கும். இந்த விளையாட்டை மிக நேர்த்தியாகவும், அழகாகவும், தேங்காய்கள் அதிகமாக உடையாமலும் விளையாடக் கூடியவர் “லாரிச் சங்கரன்” என்பவர். அவர் லாரியில் வரும் சரக்குகளை ஏற்றி, இறக்கி வைக்கும் கூலித் தொழிலாளி. அவருடன் வேலை செய்யும் சில நண்பர்கள் சேர்ந்துதான் இந்த விளையாட்டை ஏற்பாடு செய்வார்கள். அவனுக்கு இந்த விளையாட்டு ரொம்பவும் ரசனையாக இருந்தது. இப்பொழுதெல்லாம் கிராமத்தில் இந்த விளையாட்டே நின்று போனது.

    பொங்கல் வாழ்த்து வண்ணப் படங்கள்

    அவனுக்கும் அவனுக்கு அக்காவுக்கும் பொங்கல் திருநாளுக்காக அவர்களது உறவினர்களிடம் இருந்து “பொங்கல் வாழ்த்து” வண்ணப் படங்களுடன் தபாலில் வரும். ஒவ்வொன்றும் அருமையான வாசகங்களைக் கொண்டிருக்கும். குறிப்பாக மதுரையில் இருந்து ரமணிச் சித்தப்பாவும், பாம்பேயில் இருந்து சின்னம்பிச் சித்தப்பாவும் அனுப்பும் வாழ்த்து அட்டைகள் மிகுந்த ரசனைக்குரியதாக இருக்கும். ரமணிச் சித்தப்பாவின் கடிதமே நல்ல நகைச்சுவையாக இருக்கும். அழகான தமிழில், முத்து முத்தாக அவரது கையெழுத்தைப் பார்க்கவே மகிழ்ச்சியாக இருக்கும். பொங்கல் சமயத்தில் எப்பொழுது “போஸ்ட்மேன்” (தபால்காரர்) வருவார் என்று காத்திருப்பார்கள் அவனும், அவனுக்கு அக்காவும். அந்த அனுபவத்தை இப்பொழுது இழந்து விட்டோம் என்றுதான் அவன் நினைக்கிறான். என்னதான் “முகநூல்” (Face book) தொடர்பு இருந்தாலும், நமக்கு ஆத்மார்தமானவர்களின் உணர்வுகளை, அவர்களது கையெழுத்திலேயே புரிந்து கொள்ளக்கூடிய ஒரு தொடர்பு அறுந்து போனதாகத்தான் அவன் நினைக்கிறான். இன்றும் அவனுக்கு அப்பா தனது தொண்ணூறாவது வயதிலும் அவருடைய நண்பர்களுக்கு “தபால் கார்டு” மூலமாகத்தான் தனது கருத்தைப் பதிவு செய்துகொண்டிருக்கிறார் என்பது அவனுக்குக் கொஞ்சம் ஆறுதல்.

    Share
  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 50

    –சி. ஜெயபாரதன்.

     

     

    கலில் கிப்ரான்

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    “சொத்தைப் பல்லைப் “பிடுங்கு” என்று சொன்னால் பல் டாக்டர் உன்னைப் பார்த்து எள்ளி நகையாடுவார். காரணம் நோயை மறைக்கும் பல் டாக்டர் கலைத்திறனை இதுவரை நீ கற்றுக் கொள்ள வில்லை. அழுத்திக் கேட்டால் இப்படிச் சொல்லிக் கொண்டு உன்னை விட்டு ஒதுங்கிச் செல்வார் : “இந்த உலகில் தூய கருத்தியல்வாதிகள் (Idealists) எனப்படும் பல மனிதர் பலவீனக் கனவுகள் உடையவர்.” கலில் கிப்ரான். (Decayed Teeth)

    “பிதற்றுபவரைப் பார்த்து அவரது பிதற்றலைக் கேட்டு நான் சலிப்படைந்து விட்டேன். அவரை வெறுக்கிறது எனது ஆத்மா. காலை எழுந்து தினச் செய்தித் தாளையோ கடிதங்களையோ படிக்கப் போனால், அவை முழுவதிலும் வெறும் வம்பளப்புகளைத்தான் காண்கிறேன். தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் பொருளற்ற வாசகம் அவற்றில் வஞ்சகம் கலந்து எழுதப் பட்டுள்ளன.” கலில் கிப்ரான். (Mister Gabber)

    ___________________

    காரணம்
    (Reasoning)
    ___________________

    காரணம் உன்னிடம் பேசினால்
    காது கொடுப்பாய் !
    பாதுகாப் புறுதி அது !
    அதன் உதவியை நாடு !
    அறிவுக்கு
    ஆயுதம் அளிக்கும் உனக்கு !
    ஆண்டவன்
    உனக் களித்த வற்றுள்
    காரணத் தைப் போல்
    வலுவான கை
    வேறு ஒன்றில்லை !
    காரணம்
    உன்னிடம் பேசும் போது
    உதாரணம் நீ அதற்கு
    இச்சைக்கு எதிராக !
    காரணம்
    உனக்கு எச்சரிக்கை மந்திரி
    நம்பத் தகும் வழிகாட்டி !
    ஞான அறிவூட்டி !
    இருளில் ஒளிகாட்டி !
    சினம் என்பது ஒளி ஊடே
    இருள் போன்றது !
    அறிவுக்குக் கதவைத்
    திறந்து வை !
    காரணம் தெரிந்திடச்
    சாளரம் திறந்திடு !
    அவசரப் புத்தியைத் தவிர்ப்பாய் !
    அவ்வுரைதான் உனக்குச்
    செவ்வழி காட்டும் !
    ___________________

    கவனமாய்க் கேள் !
    காரணம்
    உதவி யின்றிப் போகும்
    உன் கையில்
    அறிவின்றிப் போனால் !
    உடன் பிறப்புச் சகோதரி
    அறிவு இல்லாமை
    காரணத் துக்கு
    வீடில் லாத வறுமை !
    அறிவுக்குக்
    காரணம் இல்லாமை
    கதவில் லாத வீடாகும் !
    காரணம் இல்லாமல் போயின்
    காதல், நீதி, நேர்மைக்கு
    ஆதார மின்றி முறியும் !
    ___________________

    நீதி, நெறி இல்லாத
    கல்வி கற்ற மனிதன்
    நிராயுத பாணியாய்ப்
    போருக்குச் செல்லும்
    வீரனுக்கு ஒப்பா வான் !
    போர்ச் சினம்
    வாழ்க்கையில் வீணாகும்
    அவன் இனத்துக்கு !
    தூய்மை யான
    நீர்க் குடத்தில் கலந்த
    கத்தாழை வித்துப் போலாகும் !
    காரணங் களோடு
    கல்வி கற்பது
    உடலும் ஆத்மாவும்
    உறவாடல் போலாகும் !
    உடல் இல்லா விட்டால்
    ஆத்மா வுக்கு
    ஒன்று மில்லை !
    வெறும் காற்றாய்ப் போகும் !
    ஆத்மா இல்லா விடில்
    உணர்வற்ற கூடாகும்
    உடம்பு !
    ___________________

    Share
  • வானலைத் தொடர்பு முன்னோடி வல்லுநர் மார்க்கோனி

    மார்க்கோனி

     

    சி. ஜெயபாரதன் B.E.(Hons) P.Eng (Nuclear) கனடா

     

    கம்பியிலாத் தந்தி கண்டுபிடிப்பு

    1895 ஆம் ஆண்டு ஜெர்மன் விஞ்ஞானி வில்ஹெம் ராஞ்சன் [Wilhelm C. Roentgen] ஊடுருவிச் செல்லும் எக்ஸ்ரே கதிர்களைக் [X-Rays] கண்டுபிடித்துத் தன் கையின் எலும்புக் கூட்டைப் படமெடுத்துக் காட்டி ஓர் அற்புதம் செய்தார். ஓராண்டு கழிந்து இத்தாலிய மேதை மார்க்கோனி, பல மைல் தூரம் மாயமாய் ஊடுருவிப் பாயும் ‘விண்ணலைத் தொலைவரைவு ‘ [Wireless Telegraph] என்னும் ‘கம்பியிலாத் தந்தியை ‘ அனுப்பித் தொடர்பு மார்க்கத்தில் ஒரு மாபெரும் புரட்சியை உண்டாக்கினார். எக்ஸ்ரே கதிர்கள் சிறிது தடிமன் உள்ள மரப்பலகை, அல்லது அட்டையைத்தான் கடந்து சென்றன. ஆனால் மின்னலைத் [Electrical Waves] தொலைப் பதிவோ எப்பொருளையும் ஊடுருவி எந்த தூரத்தையும் கடந்து சென்றது! இதனை அனுப்ப மின்சாரக் கம்பிகள் எதுவும் தேவையில்லை! இப் புதிய நூதன மின்னலைகள் சுவரின் ஊடே, வீட்டின் ஊடே, நகரின் ஊடே, நாட்டின் ஊடே, கடல் கடந்து, மலை கடந்து, விண்வெளியில் பாய்ந்து, பூகோளத்தில் எந்த மூலைக் குள்ளும் புகுந்துவிடும்.

    1997 ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்தில் இயங்கும் ‘ஜெனரல் எலக்டிரிக் கம்பெனி ‘, மார்க்கோனி வானொலி மார்க்கத்திற்கு வழி திறந்த நூற்றாண்டு வெற்றி விழாவைச் சிறப்பாகக் கொண்டாடியது. மார்க்கோனி தனது விண்ணலைத் தொடர்புச் சாதனத்தை வர்த்தகத் துறையில் முதன் முதல் பதிவு செய்த நாள் 1897 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 20 ஆம் தேதி. பதிவு செய்த நிறுவனம், இங்கிலாந்தில் உள்ள ஜெனரல் எலக்டிரிக் கம்பெனி! மார்க்கோனி இங்கிலாந்தில் துவங்கிய முதல் ரேடியோ [Radio] நிறுவனத்துக்குத் தன் பெயரையும் சேர்த்து ‘GEC-Marconi Company ‘ எனப் பெயரிடவும் அனுமதியும் கொடுத்தார். தனது 22 ஆம் வயதில் விண்ணலைத் தொடர்பு ஆய்வுகளில் வெற்றி பெற்றதைக் காட்ட, இங்கிலாந்துக்கு வந்த மார்க்கோனி, அங்கே நிரூபித்து மின்னலை வர்த்தகத் துறையையும் துவக்கி வைத்தார். ஆனால், அவர் உருவாக்கிய ஒப்பற்ற விண்ணலைக் கருவியின் மேன்மை, அவரது இத்தாலிய நாட்டு மக்களின் குறுகிய பார்வைக்குத் தென்படவில்லை!

    இத்தாலில் இருக்குமிடம் தெரியாமல் மூலையில் மறைந்திருந்த மார்க்கோனி, திடீரென உலக வல்லுநர் கண்களுக்கு ஓர் ஒளிவீசும் துருவ நட்சத்திரமாய்த் தோன்றினார்! எஞ்சினியர் பார்வைகளுக்கும், காற்படை, கப்பற்படை, விமானப்படை இயக்குநர்களுக்கும், யுத்தத் தளபதிகளுக்கும், பெளதிக விஞ்ஞானிகளுக்கும் மார்க்கோனி, ஓர் ஓங்கிய கலங்கரைத் தீபமாய்க் காட்சி அளித்தார். வானொலிக்கு வேண்டிய கருவிகள்: அனுப்பும் இடத்திலிருந்து தொடர்புச் செய்தியை மின்னலையாக ஆக்கிச் செலுத்திட ஓர் ‘அலையனுப்பி ‘ [Transmitter], செய்தியைப் பெறும் இடத்தில் மின்னலையை இழுத்து செய்தியாக மாற்ற ஓர் ‘அலை ஈர்ப்பி ‘ [Receiver] ஆகிய இரண்டும் தேவைப்படும். அமெரிக்காவில் தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் [1847-1931] தான் படைத்த ‘பறக்கும் ரயில்தொடரில் ‘ மார்க்கோனியின் தொலைப் பதிவுக் கருவியை இணைத்துச் சோதனை செய்தார். இப்போது உலகின் எல்லா முனைகளும் வானலைத் தொடர்புப் பிணைப்பால் ஒருங்கே இணைக்கப் பட்டுள்ளன. 1909 இல் மார்க்கோனிக்கும், ஜெர்மன் விஞ்ஞானி கார்ல் பிரெளனுக்கும் ‘விண்ணலைத் தொலைவரைவு ‘ பெளதிக விஞ்ஞானத்திற்கு, நோபல் பரிசு பங்கிடப்பட்டு அளிக்கப்பட்டது.

    மார்க்கோனியின் வாழ்க்கை வரலாறு.

    பெளதிக விஞ்ஞானத்திற்கு நோபெல் பரிசு பெற்ற, மார்க்கோனி ஓர் எலக்டிரிகல் எஞ்சினியர். 1874 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 25 இல் இத்தாலிய நாட்டில் பொலொனா நகரில் பிறந்தவர். தந்தை ஓர் இத்தாலியப் பெருமகன். தாய், பல ஆங்கிலப் பிரமுகர் நட்புடைய, ஓர் அயர்லாந்து மாது. அயர்லாந்து, இங்கிலாந்து தேசங்களுக்கு, அடிக்கடி உறவினர்களை, மற்றும் நண்பர்களைக் காண, மார்க்கோனி இள வயதில் தாயுடன் கூடச் செல்வார். அன்னிய மொழி ஆங்கிலம் மார்க்கோனிக்குத் தாய்மொழி போல் பழக்கம் ஆனதற்கு இதுதான் காரணம். மார்க்கோனிக்கு இத்தாலிய மொழி, ஆங்கில மொழி இரண்டிலுமே இணையான பேச்சு, எழுத்துத் திறமைச் சிறு வயதிலிருந்தே உண்டு. இத்தாலில் பொலொனா பல்கலைக் கழகத்தில் படித்துப் பட்டம் பெற்றார். மார்க்கோனிக்கு உயர்ந்து வளர்ந்த ஒல்லியான தோற்றம். 23 வாலிப வயதில் 30 வயது முதிர்ச்சி முகம்! அமைதியான முகக்களை இருந்தாலும், சற்று கடுப்பான முகம்! உரையாடும் போது அழுத்தமுள்ள உறுதியான பேச்சு! விஞ்ஞான நிபுணருக்குரிய மிடுக்கில்லாத மென்மையான தன்மை! ‘எப்படி ரேடியோவைக் கண்டு பிடித்தாய் ‘, என்று யாராவது வினாவினால், ‘சோதனையில் சில மெய்ப்பாடுகளைக் கண்டேன்; அவற்றை நிறைவேற்றக் கருவிகளை அமைத்தேன். அவ்வளவுதான்! ‘ என்று சில வார்த்தைகளில் முடித்து விடுவார்!

    பதினாறு வயதிலேயே, [1890] மார்க்கோனிக்குக் கம்பியிலாத் தொலைத் தொடர்பில் ஆர்வம் ஏற்பட்டு ஆழ்ந்து ஆய்வுகள் செய்து வந்தார். இருபத்தி ஒன்றாம் வயதில் [1895] முதன் முதலில் ஓரிரு மைல் தூரத்தில் ‘திசைதிரும்பும் மின்கம்பம் ‘ [Directional Antenna] மூலம் தொடர்பு ஏற்படுத்துவதில் வெற்றி பெற்றார். 1897 இல் கரையிலிருந்து கப்பலுக்கு 18 மைல் தூரம் தொடர்பு அமைத்துக் காட்டினார். 1899 இல் இங்கிலிஷ் சிறுகடலைத் தாண்டி இங்கிலாந்திற்கும் ஃபிரான்சுக்கும், எந்தவிதக் கால நிலையிலும் இயங்கும், கம்பியிலாத் தொடர்பை 200 மைல் சுற்றளவுக்கு உண்டாக்கினார்.

    ஜெர்மன் விஞ்ஞான மேதை, ஹெர்ட்ஸ் [Hertz] ‘மின்காந்த அலைகளை ‘ [Electro Magnetic Waves] எழுப்பி தொலைப்பதிவு செய்ய முயன்றார். மின்காந்த அலைகள் மரம், செங்கல் சுவர் ஆகியவற்றை ஊடுருவினாலும், உலோகத்தைக் கடக்க முடியவில்லை. ஹெர்ட்ஸ் பயன்படுத்திய மின்காந்த அலைச் சாதனத்தில் அசையும் பாகங்கள் இருந்தன. மார்க்கோனி சாதனத்திலோ அசையா மின்னிலைப் [Electro Static] பாகங்கள் அமைந்திருந்தன. விண்ணலையின் ஊடுருவுச் சக்தி, மின்காந்த அலையின் நுழைவுச் சக்தியை விட, எண்ணற்ற அளவுச் சக்தி உடையது!

    இத்தாலியர் ஆரம்பத்தில் மார்க்கோனியின் அரிய ரேடியோக் கருவியின் பெருமையைக் கண்டு கொள்ள வில்லை! மார்க்கோனியின் அதிசயக் கருவியின் மகிமையைக் கண்டவர்கள், முதலில் ஆங்கிலேயர்! அதிலும் குறிப்பாக, பிரிட்டிஷ் தபால் துறை அதிபர், வில்லியம் பிரீஸ் [W.H. Preece]. பிரீஷ் ஓர் மின்சார எஞ்சினியர். அவர் பல வருடங்களாகக் கம்பியிலாத் தந்திக்குச் சோதனைகள் செய்து வந்தார். ஒரு சமயம் இங்கிலாந்திற்கும் முல் [Mull] தீவிற்கும் இடையே தந்திக் கம்பி அறுந்து விட்டது. கடற் கரையின் துண்டான இரு கம்பிகளைத் தனியாகவே விட்டு வைத்து 4 மைல் தூரம், மின்தூண்டல் [Electrical Induction] மூலம் அலை எழுப்பித் தொடர்பு உண்டாக்கினார்! அதன்பின் ‘மோர்ஸ் குறி ‘ [Morse Code] ஆணையில் 156 செய்திகளை முதன் முதலில் அனுப்பி வெற்றி பெற்றார். அதில் ஒரு செய்தி 120 சொற்களைக் கொண்டது. அவர் முயன்ற முறை, மின்காந்த [Electro-Magnetic] அலைகளை எழுப்பித் தொடர்பை உண்டாக்கிச் செய்திகளை அனுப்பியது. மார்க்கோனியின் ரேடியோ சாதனம், சக்தி மிக்க மின்னியல் [Electro Static] அலைகளை எழுப்பி, செய்தி அதிக தூரம் சென்றதால், பிரீஸ் தன் முயற்சியைக் கைவிட்டு அவருக்கு ஊக்கம் அளித்தார். இங்கிலாந்தில் பல கப்பல் வர்த்தகர்கள் ஆதரிக்கவும், மார்க்கோனியின் கருவி பன்மடங்கு வளர்ச்சி அடையவும், பிரீஸ் பல வழிகளில் உதவி செய்தார்.

    கனடாவின் வடகிழக்குக் கடல்கரையில் மார்க்கோனி.

    1901 இல் முதன் முதலாக 2000 மைல் தூரத்தில் அட்லண்டிக் பெருங்கடலைத் தாண்டி விண்ணலைத் தொடர்பை இணைத்து, தொலைத் தொடர்பில் ஒரு புரட்சியை உண்டாக்கினார். இங்கிலாந்தின் தென்மேற்கு முனையிலிருந்து [Poldhu in Cornwall] கனடாவின் வடகிழக்கு வாசலுக்கு [St. John in Newfoundland] ரேடியோத் தொடர்பை இணைத்துக் காட்டினார். 1902 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 15 ஆம் தேதி கனடாவின், கேப் பிரடன் [Cape Breton in Nova Scotia] தீவின் ‘கிலேஸ் வளைகுடாக் ‘ [Glace Bay] கரை ஓரத்திலிருந்து இங்கிலாந்தில் உள்ள நகர்களுக்கு மார்க்கோனி செய்தி அனுப்பினார். பதினொரு வருடங்கள், கனடாவின் கேப் பிரடன் தீவுக் கரையோரத்தில் தங்கி, மார்க்கோனி ரேடியோச் சாதனங்களை விருத்தி செய்தார். அங்கே மூன்று ‘அட்லாண்டிக் மார்க்க விண்ணலைத் தொடர்பு நிலையங்களை ‘ [Transatlantic Wireless Stations] நிறுவினார். ஒன்று ‘மேஜைத்தலை ‘ [Table Head] என்னும் இடம். மார்க்கோனி ஒரு காலத்தில் தன் இல்லமாக வாழ்ந்து சரித்திரப் புகழ் பெற்ற ஒரு தேசீயத் தளம்! மார்க்கோனி பயன்படுத்திய ரேடியோ அலையனுப்பி [Radio Transmitter], ஓங்கி நிற்கும் 210 அடி உயர மின்கம்பம் [Aerial Towers] இப்போதும் அவரது நினவுச் சின்னங்களாக ஆங்கே வைக்கப் பட்டுள்ளன. இரண்டாவது நிலையம் 1907 இல் ‘மார்க்கோனி கம்பத்தில் ‘ [Marconi Towers] விண்ணலை அனுப்ப [Transmitting Station] நிர்மாணிக்கப் பட்டது. மூன்றாவது நிலையம் 1913 இல் லூயிஸ்பர்க் ஊரில் விண்ணலை ஈர்க்கும் நிலையமாக [Receiving Station] அமைக்கப் பட்டது.

    முதல் உலக மகா யுத்தத்தின் போது மார்க்கோனி இத்தாலிய கம்பியிலாத் தொடர்புப் பணியின் பொறுப்பாளராக இருந்து, ரகசிய ராணுவக்குறி ஆணைகளைச் ‘சிற்றலைத் தொடர்பு ‘ [Shortwaves Transmission] மூலம் அனுப்பினார். பிறகு அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் சிற்றலை [Shortwaves], மற்றும் நுண்ணலைத் [Microwaves] தொடர்புகளில் மிகுந்த நாட்டம் செலுத்தி புதுச் சாதனங்களைப் படைத்துச் சோதனை செய்து கொண்டிருந்தார்.

    விண்வெளி யுகத்தில் மார்க்கோனியின் கருவிகள்

    1905 இல் வர்த்தகக் கப்பல்கள், யுத்தப்படைக் கப்பல்கள் பல மார்க்கோனியின் கம்பியிலாத் தந்திக் கருவியை நிறுவி, கரை நிலையங்களுடன் தொடர்பு கொண்டன. மார்க்கோனியின் அரிய சாதனங்கள் அடுத்து பிரிட்டிஷ், இத்தாலிய கடற்படைக்கு அதிகமாகப் பயன் பட்டன. 1907 இல் அவை இன்னும் சீர்ப்படுத்தப் பட்டு அட்லண்டிக் தொலைத் தொடர்பு மார்க்கம் எல்லோரது பொதுப் பழக்கத்திற்கும் உபயோக மானது. 1912 இல் பனிப் பாறையில் மோதி விபத்துக் குள்ளான டைட்டானிக் [Titanic] கப்பலில் கூட, மார்க்கோனியின் கம்பியிலாத் தந்தி பயன்பட்டு, கப்பல் மூழ்கிப் போவதை தொலைத் தொடர்பு மூலம் வெளியாக்கிக் கனடா, அமெரிக்க நாடுகளை விளித்ததாக அறியப் படுகிறது!  இரண்டு உலக மகா யுத்தங்களிலும் ரேடியோத் தொலைத் தொடர்புக் கருவிகள் பலவிதங்களில் மிகவும் பயன்பட்டிருக் கின்றன.

    வான வீதியில் 1957 அக்டோபர் 4 ஆம் நாள், ரஷ்யா முதன் முதல் ‘ஸ்புட்னிக் ‘ [Sputnik-1] விண்குமிழ்க் கோளத்தை பூகோள நீள்வட்டத்தில் [Orbits] சுயமாகச் சுற்றவைத்து உலகைப் பிரமிப்பில் ஆழ்த்தி, புது விண்வெளி யுகத்தைத் [Space Age] துவக்கி விட்டது! 1958 ஜனவரி 31 ஆம் தேதி அமெரிக்கா தன் முதல் விண்குமிழ் ‘விண்ணோக்கியை ‘ [Explorer-1] வான்வெளியில் ஏவியது. 1961 இல் அரசினர் அல்லாதார் ஏவப்பட்ட ஆஸ்கர் [Oscar-1] என்னும் ‘சுற்றிவரும் விண்சிமிழ் ‘ [Orbiting Satellite] முதன் முதல் அமெச்சூர் ரேடியோ சாதனத்தை ஏற்றிக் கொண்டு, அமெரிக்காவும் ரஷ்யாவும் விண்சிமிழ் மூலம் நேரடித் தொடர்பு [Direct-Satellite Communications] கொள்ள வசதி உண்டானது. 1980 இன் கணக்குப்படி 1.5 மில்லியன் அமெச்சூர் ரேடியோ இயக்குநர்கள் உலகமெங்கும் லைசென்ஸ் பெற்று மார்க்கோனியின் விருத்தி செய்யப்பட்ட ரேடியோக் கருவியை உபயோகித்து வந்தார்கள்.

    முதலில் கம்பியிலாத் தந்தியைக் கண்டு பிடித்தவர் யார் ?

    மார்க்கோனியின் காலத்திலேயே இப்படி ஒரு வினா எழுந்தது. அவர் ரேடியோ ஆராய்ச்சிகள் நடத்தி வந்த சமயத்தில், ஈரோப்பில் வேறு சில விஞ்ஞானிகளும் ரேடியோ அலைகளில் ஆய்வுகள் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களில் குறிப்பாக, ஜெர்மன் எஞ்சினியர், கார்ல் பிரெளன் [Carl F. Braun] [1850-1918]. 1899 இல் மார்க்கோனியின் கருவியைச் சீர்ப்படித்தி ஒருதிசை அலை யனுப்பியைப் படைத்தார். அதுவே பின்னால், வானொலி, ரேடார் குடைநோக்கி, தொலைக்காட்சி [Radio, Radar, Television] சாதனங்களுக்கு அடிப்படையாக அமைந்தன. நேர்முனைக் கதிர்க் குமிழி [Cathode Ray Tube] மூலம், முதன் முதல் ‘அலைமானியைப் ‘ [Oscilloscope] படைத்தவர். பின்னால் மார்க்கோனியின் தொலைத் தொடர்பைச் செப்பனிட்டவர். பிரெளன் இச்சாதனைகளைக் காட்டி, 1909 இல் மார்க்கோனியின் பாதி நோபெல் பரிசைப் பிடுங்கிக் கொண்டார்!

    ரஷ்ய விஞ்ஞானி அலெக்ஸாண்டர் போபாவ் [Alexander Popov] [1859-1905] செய்ன்ட் பீட்டர்ஸ்பர்க் பல்கலைக் கழகத்தில் படித்து, அதன் ஆசிரியராகிப் பின்பு பெளதிகத் துறையின் தலைமைப் பொறுப் பேற்றவர். 1895 இல் மார்க்கோனி, போபாவ் இருவருமே, ‘கொஹெரர் ‘ [Coherer] கண்காணியைப் [Detector] பயன் படுத்தி ரேடியோ சாதனத்தை உருவாக்கினர். போபாவின் கருவி வெளிச்சுற்றுக் கால நிலையைக் கண்காணித்துப் பதிவு செய்ய மட்டும் தயாரிக்கப் பட்டது. தொலைத் தொடர்புப் பணிகள் செய்வதற்காக அல்ல!

    ரஷ்யா, இத்தாலி இரு நாடுகளும் தம்தம் விஞ்ஞானிதான் ரேடியோவை முதன் முதல் கண்டு பிடித்தவர், என்று உரிமை கொண்டாடி பறைசாற்றினர்! ஆனால் ரஷ்யாவோ அதை நிரூபிக்க, அச்சடிக்கப்பட்ட எந்த ஆதாரமும் காட்ட முடியவில்லை! மேலும், 1896 மார்ச் 24 ஆம் தேதி, போபாவின் கருவி முழுமையாய் வேலை செய்யாது முடங்கி விட்டதாகப் பின்னால் அறியப்பட்டது! பின்னால், இரண்டாம் உலகப் போர் முடிந்தபின், 1945 இல் தளபதி ஸ்டாலின் வெற்றி வீராப்பில், ரஷ்ய விஞ்ஞானிகளின் பெருமைகளைப் பீற்றிக் கொள்ளச் செய்தது போல் தெரிகிறது.

    மார்க்கோனியின் யோகம், இங்கிலாந்து பக்க பலமாக இருந்து எல்லாவித வெளியீடு, நிரூபணங்களைக் காட்டி, ‘கம்பியிலாத் தந்தியின் தந்தை ‘ மார்க்கோனியே என்று உலகச் சரித்திரத்தில் பதிவு செய்யச் சான்று நாடாக இருந்தது! 1937 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 20 ஆம் தேதி தனது 63 ஆவது வயதில் மார்க்கோனி இத்தாலில் காலமானார். அவரது உடல் கிரிஃப்போன் புதைமாளிகையில் [Villa Griffone Mausoleum] அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளது.

    ++++++++++

    ஆதாரம்: 

    1.  General Electric Company, U.K.

    2.  Journal of Technology. 1997 Vol 12. No.2

    3.  https://en.wikipedia.org/wiki/Guglielmo_Marconi  [January 17, 2016]

    ++++++++++++++++++++

    S. Jayabarathan (jayabarathans@gmail.com)  January 18, 2016  

    Share
  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    27ee860c-cdac-47b8-99dd-3a55b2edbf2e

    ”ஆராய்ந்து பார்த்தென்ன, ஆழ்ந்து படித்தென்ன,
    சீராயர் சேயை சரண்புகு, -பேராயிரம்,
    கொண்ட பரம்பொருள், கோகுலம் வந்தவன்
    அண்டங்காக் காயாம் அவன்’’….கிரேசி மோகன்….

    அண்டங் காக்காய் -பூபாரம் தீர்த்து காத்தவன்….இந்தக்
    ‘’காக்கை சிறகினில்தான்’’ பாரதியார் பரம்பொருளைப் பார்த்தார்….

    Share
  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    7af69250-02ed-4633-b5c4-f2cf43277f63

    ”அரியா தவனை அறியா தவரே
    அறிய முயல்வர் அறிவால்: -எரியா(து),
    ஒளிந்த நெருப்பை உணர மரத்தைப்,
    பிளந்த குருடனைப் போல்”….கிரேசி மோகன்….

    Share