Blog

அருங்காட்சியகம் ஓர் அறிவுக் கருவூலம் – 108

கசாப்புக்கடை அருங்காட்சியகம், போப்லிங்கன், ஜெர்மனி

முனைவர் சுபாஷிணி

என்ன..? கசாப்புக்கடைக்கு ஒரு அருங்காட்சியகமா என ஆச்சரியமாக இருக்கின்றதா? ஆம். கசாப்புக் கடைக்கென்றே பிரத்தியேகமாக அமைந்துள்ள ஒரு அருங்காட்சியகத்தைப் பற்றியது தான் இந்தப் பதிவு.

Humoristische Bildpostkarte der Lithographischen Kunstanstalt Junginger, erschienen aus Anlass der “Großen Deutschen Fachausstellung für Fleischerei, Kochkunst und verwandte Gewerbe”, die vom 13. bis 29. Juli 1902 in der städtischen Gewerbehalle stattfand und von der Stuttgarter Fleischer-Innung organisiert wurde.

ஐரோப்பிய நாடுகள் சிலவற்றில் இறைச்சி உணவு பற்றி விவரிக்கும் நோக்கத்துடன் உருவாக்கப்பட்ட அருங்காட்சியகங்கள் உள்ளன. ஜெர்மனியில் மட்டுமே மூன்றுக்கும் மேற்பட்ட ஊர்களில் கசாப்புக் கடை பற்றிய தகவல்கள் சொல்லும் அருங்காட்சியகங்கள் உள்ளன. அதில் ஒன்று தான் பாடன் ஊர்ட்டெம்பெர்க் மாநிலத்தில், ஒரு 16ம் நூற்றாண்டு அழகிய மரவேலைப்பாட்டு கட்டிடத்தில் அமைந்திருக்கும் இந்தக் கசாப்புக்கடை அருங்காட்சியகம்.

பொதுவாகவே ஐரோப்பிய நாடுகளில் இறைச்சி உணவே மக்களின் முக்கிய உணவாக அமைகின்றது. தென் அமெரிக்காவிற்கான கடல்வழிப்பயணங்கள் 14ம், 15ம் நூற்றாண்டு வாக்கில் அதிகரிக்கத் தொடங்கிய பின்னர்தான் ஐரோப்பாவில் உருளைக்கிழங்கும், தக்காளியும், குடை மிளகாயும், பிற ஏனைய காய்கறிகளும் அறிமுகமாகின. அதற்கு முன்னர் கோதுமை, சோளம், பயிர்கள், குறிப்பிடத்தக்க முட்டைகோஸ் வகை காய்கறிகளும், பழங்களும், ஓரிரண்டு வகை தாவரங்களும் மட்டுமே மரக்கறி உணவு வகையில் சாப்பிடப்படுவனவாக இருந்தன. இவற்றை விட ஐரோப்பிய மக்களின் மிக முக்கியமான உணவாக அமைந்தது இறைச்சி உணவு தான். அதிலும் ஜெர்மானியர்களை எடுத்துக் கொண்டால், பண்டைய ஜெர்மானிய மக்களின் உணவு கலாச்சாரத்தில் பன்றி இறைச்சி, மாட்டிறைச்சி, மான்கள், காட்டுப்பன்றி, பைசன் போன்றவை வேட்டையாடி விரும்பிச் சாப்பிடப்பட்ட உணவாக அமைந்தன.

கோதுமை, சோளம் போன்ற தானியங்களைக் கொண்டு ரொட்டி தயாரிப்பது பண்டைய காலம் தொட்டு ஐரோப்பா முழுமைக்கும் வழக்கில் இருந்தது. பயிர்களும், காய்களும் பழங்களும் கோடைக்காலத்தில் விளைவதால் அவற்றைக் குளிர்காலத்திலும் இளவேனிர் காலத்திலும் பயன்படுத்தும் வகையில் இவற்றைப் பாடம் செய்து வைக்கும் கலையை பெருவாரியாக வளர்த்தனர். இதில் இறைச்சியைப் பாடம் செய்து பத்திரப்படுத்தும் வகை, உப்புக் கண்டம் போட்டுக் காய வைத்துப் பாதுகாக்கும் முறை, அரைத்து வெவ்வேறு பொருட்களுடன் கலந்து அவற்றைப் பதனிட்டு பாதுகாத்து ஆண்டு முழுமைக்கும் தேவைப்படும் உணவுத்தேவைக்குப் பயன்படுத்தும் முறை என இம்மக்கள் பெருவாரியாக ஆராய்ந்து இக்கலையை வளர்த்தனர்.

இன்றைய காலகட்டத்தில் உலகின் பல நாடுகளுக்கான தொடர்புகள் எல்லா நாடுகளுக்கும் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றம் என்பது மக்களின் கலாச்சாரத்திலும் ஊடுருவத் தொடங்கிவிட்டன. சீனர்கள், கொரியர்கள், இலங்கையர்கள், இந்தியர்கள், தாய்லாந்துக்காரர்கள், வியட்நாமியர்கள், தென் அமெரிக்கர்கள், ஆப்பிரிக்கர்கள், மத்திய கிழக்காசிய மக்கள் எனப்பல கலாச்சாரப் பின்னணிக் கொண்டவர்கள் ஐரோப்பாவிற்குப் புலம்பெயர்ந்து உள்ளூர் மக்களுடன் வாழ்கின்றனர். வந்து விட்டுச் செல்லும் விருந்தாளிகளாக இல்லாமல் ஐரோப்பாவையேத் தங்கள் வாழ்விடமாக இந்த மக்கள் ஏற்றுக் கொண்டனர் என்றாலும் கூட தங்கள் தாயகத்தின் உணவு முறைகளை இத்தகைய மக்கள் தொடர்ந்து இந்தப் புதிய நிலத்திலும் கடைப்பிடிப்பதால் ஐரோப்பாவின் பல மூலை முடுக்குகளிலும் ஆப்பிரிக்க உணவு, சீன உணவு, தாய்லாந்து உணவு, மெக்சிகன் உணவு, இந்திய உணவு, அரேபிய உணவு என்பவை பரவி விட்டதை இங்குக் காணப்படும் உணவகங்களைப் பார்த்தே அறிந்து கொள்ளலாம். இப்படி நிலமை மாற்றம் கண்டிருக்கும் இவ்வேளையிலும் கூட இறைச்சி உணவையே பிரதான உணவாக ஐரோப்பியர்கள் தொடர்கின்றனர் என்பதை இங்குள்ள பெருவாரியான உணவகங்களும் அங்காடிக் கடைகளும் கசாப்புக் கடைகளும் நமக்கு வெளிப்படுத்துகின்றன.

ஜெர்மனியைப் பொருத்தவரை இறைச்சி விற்பனை என்பது நான்கு வகையில் மேற்கொள்ளப்படுகின்றது. பெருவாரியான சூப்பர்மார்க்கெட்டுகளில் பாக்கெட் செய்யப்பட்ட இறைச்சிகள், வாரச் சந்தையில் கசாப்புக் கடைக்காரர் விற்கும் இறைச்சி, பதப்படுத்தி சோசேஜ் வகையில் விற்கப்படும் இறைச்சி, கிராமப்பகுதிகளில் விவசாயிகள் தங்கள் வீட்டோடு அண்டிய வகையில் உருவாக்கியிருக்கும் கடைகளில் விற்கப்படும் இறைச்சி எனப் பிரிக்கலாம். ஜெர்மனியில் வாழும் துருக்கியரும் தங்கள் கடைகளில் மாடு, கோழி, வாத்து, போன்ற இறைச்சி வகைகளை விற்கின்றனர். இறைச்சி வகையோடு மீன்களும் கடல் உணவுகளும் இதே ரீதியில் விற்கப்படுகின்றன.

கசாப்புக் கடைக்காரர்கள் மெட்ஸ்கர் (Metzger) என்ற ஜெர்மானியச் சொல்லால் அடையாளப்படுத்தப்படுகின்றனர். இது தொழில் பெயர். பண்டைய காலத்தில் இது குலத்தொழிலாக இருந்தது. இவ்வகை குலத்தொழில் பண்பாடு என்பது ஜெர்மனியில் கடந்த ஐந்நூறு அறுநூறு ஆண்டுக்கால கட்டத்தில் இல்லாது மறைந்து விட்டது. இன்று மெட்ஸ்கர் என்ற குடும்பப்பெயரை வைத்திருப்பவர்கள் மருத்துவராகவும், கால்பந்து விளையாட்டாளராகவும். ஆசிரியராகவும், பஸ் ஓட்டுநராகவும், பொறியியலாளராகவும் எனப் பல்வேறு தொழிலைப் புரிவோராக உள்ளனர். இதேபோன்ற நிலைதான் ஏனைய குலத்தொழில்களுக்கும் ஏற்பட்டுள்ளன.

இறைச்சி உணவினைத் தயாரித்தலில் பயன்படுத்தப்படும் கருவிகள் பற்றிய தகவல்களைப் பொது மக்களுக்குத் தெரியப்படுத்தவும், பண்டைய காலம் தொட்டு இன்று வரை கசாப்புக் கடைத் தொழிலாளர்களின் தொழில் வாழ்க்கை எப்படி அமைகின்றது என்பதை விவரிக்கும் வகையிலும் இந்த அருங்காட்சியகத்தை அமைத்துள்ளனர். ஏனைய அருங்காட்சியகங்களைப் போல இவை காலை முதல் மாலை வரை திறக்கப்படுவதில்லை. மாறாக நண்பகல் 12க்குத் தொடங்கி மாலை 6 மணிக்கு இந்த அருங்காட்சியகம் மூடப்படுகின்றது. பொது மக்களின் ஆர்வத்தை அதிகரிக்கும் வகையில் அருங்காட்சியகத்தின் ஒரு பகுதியில் ஒரு விவசாயி வாழ்க்கையை விளக்கும் வகையில் காய்கறிகள், முட்டைகள், இறைச்சி போன்றவற்றை சந்தையிலிருந்து கொண்டு வந்து காட்சிப்படுத்தியும் வைக்கின்றனர்.

போப்லிங்கன் நகரின் பழைய கிராமத்தின் மையப்பகுதியிலேயே பழமையான ஒரு அழகிய கட்டிடத்தில் இந்த அருங்காட்சியகம் அமைந்துள்ளது. மாறுபட்ட கோணத்தில் அமைந்துள்ள இந்த அருங்காட்சியகத்தை இங்கு வருபவர்கள் கண்டு செல்வது இறைச்சி பதனிடும் முறைகளைப் பற்றியும் கசாப்புக் கடைக்காரர்களைப் பற்றிய அறிமுகத்தை வழங்குவதாகவும் நிச்சயம் அமையும்.

இந்த அருங்காட்சியகத்தின் முகவரி:

Address: Fleischer Museum Boeblingen, Marktpl. 27, 71032 Böblingen
Phone: 07031 6691691

அடுத்த பதிவில் மற்றுமொரு அருங்காட்சியகத்திற்குச் செல்வோமா?

February 19, 2018
வங்கி முறைகேடுகள்!

பவள சங்கரி

தலையங்கம்

பஞ்சாப் தேசிய வங்கியில் ஒரே கிளையில் இத்தனை பெரிய முறைகேடு நடந்திருப்பது அதிர்ச்சியளிக்கக் கூடியது. முற்றிலும் நிர்வாகச் சீர்கேடுகளையே வெளிப்படுத்தும் நிகழ்வு இது. பாராளுமன்றத்தின் கேள்வி பதில் பகுதியில் எழுத்து மூலமாக அறிவிக்கப்பட்ட பதில் மூலமாக அனைத்துப் பெரிய வங்கிகளிலும் பல்வேறு காலகட்டங்களில் தொடர்ச்சியாக பல ஆயிரம் கோடிகளுக்கு முறைகேடுகள் நடந்து வந்துள்ளது தெரிய வந்துள்ளது. பொருளாதார வல்லுனர்களால் 25,000 கோடி வரையில் முறைகேடுகள் ஏற்படலாம் என்ற எச்சரிக்கை விடுக்கப்பட்டபோதும் அது உதாசீனப்படுத்தப்பட்டுள்ளதால் பஞ்சாப் தேசிய வங்கியில் இந்த முறைகேடு நடந்துள்ளது. சம்பந்தப்பட்ட நீரா மோடி இங்கிருந்து தப்பி அமெரிக்காவில் சொகுசு விடுதியில் தங்கியுள்ளதாக தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதற்கு உடனடியாக நடவடிக்கை எடுக்க அரசு ஆவண செய்யவேண்டும். சமீபத்தில் ரிசர்வ் வங்கி அறிவித்த கணக்கின்படி 4 மணி நேரங்களுக்கு ஒரு முறை ஏதோ ஒரு வங்கியில் ஒரு முறைகேடு நடந்துகொண்டிருப்பதாக புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. வழக்கம்போல இந்த முறையும் இந்தியன் வங்கி அதிக அளவில் பஞ்சாப் தேசிய வங்கி மூலமாக நீரா மோடிக்கு பணம் அளித்துள்ளது. திரு கோபாலகிருட்டிணன் மூலமாக ஏற்பட்ட சரிவிற்குப் பிறகு இந்தியன் வங்கியின் மற்றுமொரு பின்னடைவு இது. பஞ்சாப் தேசிய வங்கியின் அத்தாட்சிக் கடிதத்தின் பேரில் பணம் கொடுக்கப்பட்டிருந்தாலும் அந்த வங்கிகளுக்கு அந்தப் பணம் எப்போது திரும்பக் கிடைக்கும் என்பது தெரியாது. நீரா மோடியின் மோசடி விவகாரம் அதிகபட்சமாக 2017 இல்தான் நடைபெற்றுள்ளது. வங்கிகளின் தணிக்கைக் குழுவினர் 2013 இலிருந்து இந்த மோசடிகளை வெளிக்கொண்டுவராமல் விட்டதற்கு என்ன காரணம். மத்திய அரசின் தலைமை கணக்காய்வாளர் இதைப்பற்றி இதுவரை எந்தக் கருத்தும் சொல்லாமல் இருப்பது ஏன் அல்லது அவருடைய கருத்துகள் நிராகரிக்கப்பட்டனவா என்றும் தெரியவில்லை. இந்த ஆண்டில் மட்டும் இதுவரை 13,000 கோடி உரூபாய் வாராக்கடனாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதை நிவர்த்தி செய்வதற்கான வழி முறைகள் மத்திய அரசால் இதுவரை ஏதும் அறிவிக்கப்படாத நிலையில் மக்களின் வரிப்பணத்திலிருந்து 2.25 இலட்சம் கோடி பங்கு மூலதனமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது என்பது வேதனைக்குரியதாக உள்ளது. இதில் ஆச்சரியப்படத்தக்க ஒரு விசயம் தனியார் வங்கியில் ஒன்றுகூட இந்த முறைகேடுகளில் சிக்கி பணத்தை இழக்கவில்லை என்பது ஆறுதலான செய்தி. முன்னாள் பிரதமர் இந்திரா காந்தி அவர்களால் மக்கள் நலனுக்காகவே தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கிகள் தற்போது பெரும் சரிவுகளைச் சந்திக்கின்றன. பஞ்சாப் தேசிய வங்கி உட்பட அனைத்து தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கிகளும் ஏன் தனியார்மயமாக்கப்படக்கூடாது. அப்படி தனியார்மயமாக்கப்பட்டால் அதனால் வரக்கூடிய தொகை அரசுக்குக் கிடைக்கும் என்பதோடு பங்கு மூலதனமாக ஒரு பெருந்தொகையும் அளிக்க வேண்டியதில்லை. குறைந்தபட்சம் பஞ்சாப் தேசிய வங்கியும், இந்தியன் வங்கியும் உடனடியாக தனியார் மயமாக்கப்படவேண்டியது அவசியமாகிறது.

February 18, 2018
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

180218 -Akasha ganga -govinda pattabhishekam -24×32 watercolour -lr

’’அந்தணர், மந்திரம், ஆடம் பரமின்றி,
மந்தா கினியாக மாடு்பால் -தந்திட:
மாட்டினார் மன்னராய், மாடுகள் மேய்ப்பவர்,
காட்டிய கேசவ் கவி”….!

மந்தாகினி -ஆகாஸகங்கை….!

“பாலா பிஷேகமே பட்டா பிஷேகமாய்
கோலோ கலமாகக் கொண்டாடும் -மாலோலர்;
ஆவிந்தன் பாலில் அபிஷேக நீராடி
கோவிந்தன் கொண்டார் குளிப்பு”….கிரேசி மோகன்….!

February 18, 2018
கானகோடி கட்டுரை -நில், கவனி ,கிழவி(தொடர்ச்சி)….

February 17, 2018
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

எந்தவேலை ஆனாலும், எந்தவேளை ஆனாலும்,
நந்தலாலா நிந்தன் நினைவாக -அந்தரங்க
ஸோல்மேடே கண்ணனே, டோல்கேட்டாம் வைகுண்ட
கால்மாட்டில் பால்மாட்டாய்க் கொள்’’….கிரேசி மோகன்….!

February 17, 2018
ஒளிரும் ஒற்றை நட்சத்திரம்!

-மேகலா இராமமூர்த்தி

சில நட்சத்திரங்கள் புகழ்வானில் அதிக ஒளியோடு பிரகாசிக்கின்றன. ஆனால் அவற்றிற்கு ஈடான ஏன்…அவற்றினும் மேம்பட்ட திறனுடைய பிற நட்சத்திரங்கள் ஒளிமங்கிப் போய்விடுகின்றன. 16ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த ஆங்கில நாடக ஆசிரியர் ஷேக்ஸ்பியரை இதற்குச் சான்றாகக் கூறலாம். அவர் திறமையானவர் என்பதில் இருவேறு கருத்துக்கு இடமில்லை; அவர் திறமையைக் குறைத்து மதிப்பிடுவதும் நம் நோக்கமில்லை. எனினும் அவர் ஒருவரே அக்காலகட்டத்தின் தலைசிறந்த நாடக ஆசிரியர் (Playwright), படைப்பாக்கமெனும் பால்வெளியில் (Galaxy) மின்னும் தகுதிபெற்ற ஒற்றை நட்சத்திரம் என்று சொல்லுவதற்கில்லை. எழுத்துவன்மையும் படைப்பாற்றலும் மிக்க அவரின் சமகாலப் படைப்பாளிகள் பலர் அவரளவுக்கு ஒளிராமல் போய்விட்டார்கள் எனும் தன்னுடைய வருத்தத்தை 1989-ஆம் ஆண்டில் தான் வெளியிட்ட ’Shakespeare Reinvented’ என்ற நூலில் துணிச்சலாகப் பதிவுசெய்திருக்கின்றார் அதன் ஆசிரியரும், புளோரிடா மாகாணப் பல்கலைக் கழகத்தின் ஆங்கிலப் பேராசிரியருமான கேரி டெய்லர் (Gary Taylor, Florida State University.)

ஷேக்ஸ்பியரின் சமகாலத்தவரும் அவரைப் போன்றே நாடகங்கள் எழுதுவதில் பெயர்பெற்றவருமான மார்லோ (Christopher Marlowe), ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகமான ஹென்றி VI-இன் முதல் மூன்று பாகங்களில் ஷேக்ஸ்பியரோடு இணைந்து பணியாற்றியிருக்கின்றார். மார்லோவைப் போலவே, தாமஸ் நாஷ் (Thomas Nashe), ஜார்ஜ் பீல் (George Peele), தாமஸ் ஹேவுட் (Thomas Heywood), பென் ஜான்சன் (Ben Jonson), ஜார்ஜ் வில்கின்ஸ் (George Wilkins), தாமஸ் மிடில்டன் (Thomas Middleton), மற்றும் ஜான் ஃப்ளெட்சர் (John Fletcher) போன்ற பல படைப்பாளிகள் ஷேக்ஸ்பியரின் இதர 14 நாடகங்களில் அவரோடு இணைந்து பணியாற்றி அந்நாடகங்களைச் செம்மைப்படுத்தியிருக்கின்றனர் எனும் உண்மையைச் சில ஆண்டுகளுக்குமுன் வெளியிட்டார், கடந்த 30 ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகங்களை ஆய்வுசெய்து வரும், பேராசிரியர் டெய்லர்.

இச்செய்தி கேட்டுத் திகைக்கவோ திடுக்கிடவோ வேண்டியதில்லை. காரணம் அன்று எழுதப்பட்ட நாடகங்கள் ஒவ்வொன்றுமே பலரின் பங்களிப்போடு உருவானவையே. ஆம், அன்றைய மேடை நாடகங்களை இன்றைய திரைக்கதைகளோடு நாம் ஒப்பிடலாம். நாடகத்தின் கரு ஒருவருடையதாக இருக்கும். ஆனால் மேடையேற்றுவதற்குமுன் அதனை அழகாய் உருவேற்றுவதிலும், திருத்தங்கள் செய்து மெருகேற்றுவதிலும் பல எழுத்தாளர்களின் பங்களிப்பு இருந்திருக்கின்றது என்பதை அறிந்துகொண்டால் நாம் திகைக்க மாட்டோம்.

1590-இல் மார்லோ எழுதிய ’மால்டா நகர யூதன்’ (The Jew of Malta) எனும் நாடகத்தைப் பெரிதும் ஒத்திருக்கின்றது, 1596வாக்கில் ஷேக்ஸ்பியரால் படைக்கப்பட்ட ’வெனிஸ் நகர வணிகன்’ (“The Merchant of Venice) எனும் புகழ்பெற்ற நாடகம் என்பது திறனாய்வாளர்களின் கருத்து. கிறித்தவர்களை வெறுக்கும் மால்டா நகரத்தைச் சேர்ந்த யூதனான பராபஸ் (Barabas) பாத்திரப் படைப்பின் பிரதிபலிப்பை வெனிஸ் நகர யூத வணிகனான ஷைலக்கிடம் (Shylock) நாம் காணமுடிகின்றது. அதுபோலவே ஷேக்ஸ்பியரின் வரலாற்று நாடகங்களை முன்மாதிரியாகக் கொண்டே மார்லோ ’Edward II’ நாடகத்தை எழுதினார் என்ற கருத்தும் உண்டு.

இணைந்து சில நாடகங்களில் பணியாற்றிய ஷேக்ஸ்பியரும் மார்லோவும் பின்னர் பகைவர்களாகிப் போனார்கள் என்று சொல்லப்படுகின்றது. ஆனால் இதனை நிரூபிப்பதற்குச் சான்றுகள் இல்லை.

ஷேக்ஸ்பியருக்கு இணையான திறனும் படைப்பூக்கமும் பெற்றவரான மார்லோ, தன்னுடைய 29ஆவது வயதிலேயே மர்மமான முறையில் குத்திக்கொல்லப்பட்டார் எனும் செய்தி அதிர்ச்சியளிப்பதாய் இருக்கின்றது. அரசாங்கத்துக்கு எதிரான அவருடைய சுதந்தரச் சிந்தனைகள் அதற்குக் காரணமாயிருக்கலாம் எனக் கருதப்படுகின்றது. (அரசாங்கத்துக்கு எதிரான சிந்தனைகளும் செயற்பாடுகளும் கொண்ட படைப்பாளிகள் கொடூரமாய்க் கொல்லப்படுவது எல்லாக் காலத்திலும் நிகழும் கொடுமைதான் போலிருக்கின்றது!)

சமகாலத்தைச் சேர்ந்த இரு சிறந்த படைப்பாளிகள் மார்லோவும் ஷேக்ஸ்பியரும். இதில் ஒருவர் புகழின் உச்சத்தைத் தொட, மற்றொருவர் புகழ்வெளிச்சம் படாமலே காணாமற்போனதற்கு அவருடைய இளவயது அகால மரணமும் முக்கியக் காரணம் எனலாம். மார்லோ மட்டும் இன்னுமோர் இருபதாண்டு காலம் கூடுதலாக வாழ்ந்திருந்தால் அவருடைய படைப்புக்களும் வரலாற்றில் அழிக்கவியலாத் தடம்பதித்து, மக்கள் மனத்தில் அகற்றவொண்ணா இடத்தைப் பெற்றிருக்கக்கூடும் என்றே எண்ணத் தோன்றுகின்றது.

ஒன்று மட்டும் நிச்சயம்! புகழ்பெறுவதற்குத் திறமை மட்டும் போதாது; கூடவே ஆகூழும் நீண்ட ஆயுளும் இருக்கவேண்டும்.

*****

References:

https://www.newyorker.com/books/page-turner/the-radical-argument-of-the-new-oxford-shakespeare

https://www.theguardian.com/culture/2016/oct/23/christopher-marlowe-credited-as-one-of-shakespeares-co-writers

February 16, 2018
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

180216 – Tvameva -lr

’’சகாதேவன் கட்டினான்,ய சோதை பிணைத்தனள்
சுகதேவர் சொல்லுற்ற(பாகவத) சேயோ, -அகமில்லா
அன்பால் அடைபடும் ஆனந்தக் கண்ணன்,ஆ
வின்பால் யசகாதே வர்’’….கிரேசி மோகன்….!

February 16, 2018
தமிழ் இயக்கம் கலந்துரையாடல் கூட்டம்!

பவள சங்கரி

தமிழ் இயக்கம் அமைப்பு உருவாக்க கலந்துரையாடல் கூட்டம் 14-02-2018 புதன்கிழமை காலை 10.30 மணிக்கு விஐடி பல்கலைக்கழக வேந்தர் கல்விக்கோ.முனைவர்.கோ.விசுவநாதன் தலைமையில், ஈரோடு செங்குந்தர் மேல்நிலைப்பள்ளி வளாகத்தில் சிறப்பாக நடைபெற்றது. தலைமை உரை ஆற்றிய வேந்தர் அவர்கள் நமது தமிழ் மொழியை சீரும் சிறப்புமாக எடுத்துச் செல்லும் வகையில் பல கருத்துகளைக் கூறினார். இது போன்ற இயக்கங்களில் இளைய தலைமுறையினரும், குறிப்பாகப் பெண்களும் பங்கேற்கும் வகையில் செயல்படவேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். குழந்தைகளுக்குப் பெயர் வைப்பதில், இந்தக் காலத்தில் பெண்கள் சோதிடம் பார்த்து பெயர் வைப்பதாகக்கூறி பெரும்பாலும் வாயில் நுழையாத வடமொழி எழுத்துகளைக்கொண்ட பெயர்களையேச் சூட்டுகிறார்கள். நம் தமிழ் மொழியின் தொன்மையையும், பெருமையையும் அவர்கள் உணரும் வண்ணம் இந்தத் தமிழ் இயக்கம் முன்னெடுக்கப்படும். இது குறித்த தங்கள் ஆக்கப்பூர்வமானக் கருத்துகளையும் அனைவரும் பகிர்ந்துகொள்ளும்படி கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டது. புலவர் பதுமனார், கவிஞர் அப்துல்காதர், திரு.சுகுமாரன் திருப்பூர் முத்தமிழ் சங்கத் தலைவர் கே.பி.கே.செல்வராஜ், திரு ஸ்டாலின் குணசேகரன், திரு.முத்துக்குமாரசாமி, ஈரோடு தங்க. விசுவநாதன் மற்றும் திரு செ.ரா. சுப்பிரமணியம் ஆகியோரும் கலந்துகொண்டு சிறந்த கருத்துகளைப் பரிமாறிக்கொண்டனர்.

கல்வெட்டறிஞர் துரை சுந்தரம்

தமிழ் இயக்கத்தின் கலந்துரையாடலும், கருத்துக் கேட்புமான நிகழ்ச்சியும் பவளசங்கரி அவர்களின் நூல்கள் வெளியீட்டு நிகழ்ச்சியும் இணைந்து நடைபெற்ற விழாவில் நானும் கலந்துகொண்டேன். வி.ஐ.டி. பல்கலையின் வேந்தர் கோ.விசுவநாதன், தமிழறிஞர் அப்துல் காதர், வ.உ.சி.யின் பேரன் முத்துக்குமாரசாமி, புலவர் பதுமனார், மதுரை சிதம்பர பாரதி, ஈரோடு ஸ்டாலின் குணசேகரன் மற்றும் பலர் விழாவைச் சிறப்பித்தனர். பலரும் தமிழின் இன்றைய நிலை குறித்துக் கவலை கொண்டனர். நாம் பேசுவது தமிங்கிலம் ஆகிவிட்டதே. நல்ல தமிழில் எழுத மறந்தோமே. குழந்தைகளுக்கு நல்ல தமிழ்ப்பெயர் சூட்ட மறந்து “ஸ்”, “ஷ்” என்று பெயர் முடியும் வண்ணம் பாம்பு சீறும் நிலைக்குத் தமிழைத் தள்ளிவிட்டோம். வேந்தர் கோ.வி. அவர்கள் தம் உரையில் குறிப்பிட்டார்கள்: தொன்மையும் தொடர்ச்சியும் கொண்டு மாறாமல் இருக்கும் மொழி தமிழ் ஒன்றுதான். நம் இன்றைய நிலை என்ன? பெயர் வைப்பதிலே வடமொழி. பேசுவதிலே ஆங்கிலக் கலப்பு. ஒரு நாளிதழிலே இரண்டு பக்கக் கட்டுரையில் 130 ஆங்கிலச் சொற்கள் இருந்தன. தமிழ் நாளிதழ்களிலே, ஒருமை, பன்மைப் பிழைகள். இவற்றைச் சுட்டிக்காட்ட யாரும் இல்லை. ஆனால், ஆங்கிலத்தில் பிழையாக எழுதினால் சட்டென்று சுட்டுவதற்கு ஆட்கள் இருக்கின்றனர். தென்னாப்பிரிக்கா டர்பன் நகரில் ஏழு இலட்சம் தமிழர்கள். குழந்தைகளுக்குத் தமிழ்ப்பெயர் இடுகிறார்கள். ஆனால் தமிழில் பேச இயலாது. இந்தோனேசியாவில் தமிழர்க்கு அங்கீகாரமில்லை. ஏன், இந்தியா முழுதும் பல மாநிலங்களில் வாழும் தமிழருக்குத் தமிழ் படிக்க வாய்ப்பில்லை. தமிழ் கற்பித்தல் பற்றிக் கலந்து ஆலோசனை செய்யவேண்டியுள்ளது. உலகத் தமிழர்கள் ஒன்று கூடவேண்டும்.

பேராசிரியர் அப்துல் காதர் அவர்கள் பகிர்ந்து கொண்டவை: வீண் விளம்பரங்களாலே தமிழன் வீழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான். ஈழத்தில் நடந்தது என்ன? ஒரே நாளில் குண்டுகளின் பொழிவில் 50,000 குழந்தைகளும், ஒன்றரை இலட்சம் பெரியவர்களும் கொல்லப்பட்டனர். 2009-இல் தமிழரைப் புதைக்க 1200 வெட்டியான்களைப் பணியில் அமர்த்தியது ஈழ அரசு.பணியில் தொய்வு நேராதிருக்க ஈழ அரசு வெட்டியான்களுக்கு 24 மணி நேரமும் சாராயத்தை ஊற்றிக்கொடுத்துக்கொண்டே இருந்தது. உடல்களை அள்ளி அள்ளிப் போடுகையில், ஒரு கர்ப்பிணிப்பெண்ணின் உடலிலே லேசான அசைவு தெரிந்தது. தூக்கிப் போட்ட வேகத்தில் குழந்தை பிறந்தது. ஈமச்சடங்கின்போது நீர்க்குடம் உடைப்பது நம் மரபு. அந்தக்குழந்தையும் தன் பனிக்குடத்தை உடைத்துத் தன் ஈமக்கடனை நிறைவேற்றியது. ஈழத்தில் இனி மிஞ்சப்போவது அம்மா என்று குரல் கொடுக்கும் மாடும், அக்கா என்று குரல் தரும் கிளியும்தான். திருவண்ணாமலைக் கோயிலுக்குள் ஒரு நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டேன். அண்ணாமலைக் கோயிலில் அப்துல் காதரா? கேள்வி எழுந்தது. அதற்கு இடம் கொடுத்தது தமிழ்தானே! தமிழால் ஒன்று சேர்வோம். தமிழகம் எங்கும் பெருமாளின் கல்யாணக் கோலமாகிய கிடந்தகோலம் காணலாம். ஆனால், வடவேங்கடம் தமிழகத்தின் எல்லையல்லவா? அங்கு தமிழ் நிற்பதைக் குறிக்கப் பெருமாளும் நின்ற கோலம்! 1965-இல் மதுரை தியாகராசர் கல்லூரியில் படித்தபோது, தினமணி நாளிதழில் இரண்டு பக்கக் கட்டுரையில் 130 வடமொழிச் சொற்கள். நாங்கள் மாணவர்கள் போராடித் தமிழை மீட்டெடுத்தோம். அதன்பின், தினமணியில், ஸ்ரீ , ’திரு’ என்றாயிற்று. மண்ணைப் பார்க்கவேண்டுமென்றால், தலை குனிந்துதான் ஆகவேண்டும். ஆனால், ஈரோட்டு மண் தமிழரைத் தலை நிமிரச் செய்யும் மண்! தமிழால் ஒன்று சேர்வோம்.

February 16, 2018
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

180216 – Tvameva -lr

’’தலை’’வன் ஆடும்போது வால் ஆடக்கூடாது…..!
சரணாகதி ‘’ஆ’’….!

நீயின்றி நானில்லை! ‘’நான்’’இன்றி நீயில்லை,
தீயின்றி தீபமது தானுண்டோ! -நீயின்று
மாடோடு ஆடுகின்றாய் , மாலே மணிவண்ணா:
ஆடா(து) அசங்காதே ‘’ஆ’’….கிரேசி மோகன்….!

February 16, 2018
மனிதர்கள் எதனால் வாழ்கிறார்கள்?—(What Men Live By) (6)

லியோ டால்ஸ்டாய் (Leo Tolstoy)

தமிழாக்கம்- சற்குணா பாக்கியராஜ்

மைக்கேல், சைமனின் வீட்டிற்கு வந்து ஒரு வருடமாகி விட்டது. மைக்கேல் காலை முதல் மாலை வரை செருப்புகள் தைத்தான். வேலை இல்லாத போது மெளனமாகக் கூரையைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பான். வீட்டை விட்டு வெளியே போவதோ பிறரிடம் பேசுவதோ கிடையாது. சைமன் வீட்டிற்கு வந்த முதல் இரவு மெட்டரீனா உணவு கொடுத்த போது அவன் புன்னகை செய்தது போல் மறுபடி ஒரு தடவையும் புன்னகை புரியவில்லை.

ஒரு நாள் காலை சைமனும் மைக்கேலும் செருப்புத் தைத்துக் கொண்டிருந்தனர். வெளியில் மூன்று குதிரைகள் பூட்டிய ஒரு அழகிய வண்டி வந்து அவர்கள் வீட்டின் முன் நின்றது. வண்டியின் முன் பகுதியிலிருந்து ஒரு பணியாள் இறங்கி வண்டியின் கதவைத் திறந்த போது, விலையுயர்ந்த உரோமக் கோட்டு அணிந்திருந்த ஒரு செல்வந்தர் சைமனுடைய வீட்டை நோக்கி வந்தார். மெட்ரீனா இருக்கையிலிருந்து எழுந்து, கதவை விரிவாகத் திறந்து வைத்தாள். வந்தவர் மிகவும் உயரமாக இருந்ததால், நிலைக் கதவு தலையில் இடிக்காமலிருக்க குனிந்து நுழைய வேண்டியிருந்தது. அவர் அறையினுள் நுழைந்து தலை நிமிர்ந்த போது தலை, கூரையைத் தொட்டு விடுவது போல் இருந்தது.

வந்தவர், கோட்டைக் கழற்றி விட்டுப் பெஞ்சில் அமர்ந்து “உங்களில் யார் எசமான்?” என்று கேட்டார்.

சைமன் பணிவுடன். “நான்தான் ஐயா’ என்றான்.

அந்தச் செல்வந்தர் தன் பணிவிடையாளை அழைத்து, தான் கொண்டு வந்திருந்த விலை உயர்ந்த தோலை மேசை மேல் விரிக்கச் சொன்னார். பின் சைமனை நோக்கி “இது மிகவும் விலை உயர்ந்த தோல், ஜெர்மனியிலிருந்து வரவழைக்கப்பட்டது. இதன் விலை இருபது ரூபிள்கள். நீ எனக்கு ஒரு சோடி பூட்ஸ்கள் தைக்க வேண்டும், பூட்ஸ்கள் குறைந்தது ஒரு ஆண்டு உழைக்க வேண்டும். அதற்கு முன்னால் தையல் பிரிந்து விட்டாலோ அல்லது பூட்ஸின் வடிவம் குலைந்து விட்டாலோ உன்னைச் சிறைச்சாலைக்கு அனுப்பிவிடுவேன். பூட்ஸ் வடிவம் மாறாமலும், தையல் பிரியாமலும் இருந்தால் பத்து ரூபிள்கள் கொடுப்பேன்” என்றார்.

சைமன், மிகவும் மெல்லிய குரலில், ”இந்த வேலையை எடுக்கலாமா?” என்று மைக்கேலைக் கேட்டான். அதற்கு மைக்கேல் மெளனமாகத் தலையை அசைத்துச் சம்மதம் தெரிவித்தான்.

சைமனும் அந்தச் செல்வந்தர் இட்ட கட்டுப்பாடுகளுக்கு இணங்கி பூட்ஸ்த் தைக்க ஒப்புக் கொண்டு, அவருடைய கால் அளவுகளை வரைந்து கொண்டான். அவர் மைக்கேலைப் பார்த்து “இவன் யாரென்று” கேட்டார். அதற்கு சைமன், ”இவன் என்னுடன் செருப்புத் தைப்பவன். இவன்தான் உங்கள் பூட்ஸ்களைத் தைப்பான்” என்றான்.

அவர் மைக்கேலைப் பார்த்து “நான் சொன்னதை நினைவில் வைத்துக் கொள், பூட்ஸ் ஒரு வருடத்திற்குக் குறையாமல் உழைக்க வேண்டும்” என்றார். மைக்கேல் அவருக்குப் பதில் கொடுக்காமல் அவருடைய முதுகின் பின்னால், அறையின் மூலையில் யாரையோ பார்ப்பது போல் ஊன்றிக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தவன், திடீரெனப் புன்னகை பூத்த போது அவன் முகம் பிரகாசமடைந்தது. அதைக் கவனித்த செல்வந்தர், “முட்டாள், ஏன் சிரிக்கிறாய், பூட்ஸ்களை ஒழுங்காகத் தைத்துக் குறித்த நேரத்தில் கொடுக்க வேண்டும்* என்றார். அதற்கு மைக்கேல் தகுந்த நேரத்தில் தைத்துக் கொடுக்க ஒப்புக் கொண்டான்.

அந்தச் செல்வந்தர் பெஞ்சிலிருந்து எழும்பி தன்னுடைய பூட்ஸ்களை அணிந்து கொண்டு உரோமக் கோட்டையும் போர்த்திக் கொண்டு வெளியே செல்லும் போது கதவருகே குனிந்து செல்ல மறந்து விட்டதால் தலை பலமாகக் கதவில் அடிபட்டு விட்டது. அவர் கோபத்துடன் தலையைத் தடவிக் கொண்டே வண்டியிலேறிச் சென்று விட்டார்.

சைமன் இவ்வளவு திடகாத்திரமான மனிதரை இதுவரையும் பார்த்ததில்லை. ஆதலால் அவர் போன பின், “அவர் எப்படி வாட்ட சாட்டமாக இருக்கிறார், மரச்சுத்தியால் அடித்தாலும் கொல்ல முடியாது. தலை கதவில் இடித்த போது கூட ஒன்றும் ஆகவில்லை” என்று வியந்தான். “அவர் போல் செல்வந்தராக வாழ்ந்தால், ஏன் பலசாலியாக இருக்க முடியாது? “மலை போல் இருக்கும் போது, மரணம் கூடத் தொடமுடியாது” என்று மெட்ரீனாவும் ஆச்சரியப்பட்டாள்.

தொடரும்

February 16, 2018
இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல். . . (261)

அன்பினியவர்களே!

அன்பான வணக்கங்கள்.

இதோ அடுத்தொரு வாரம். அடுத்தொரு மடல். அன்புடை வல்லமை வாசகர் மத்தியில் வலம் வரும் வாய்ப்பு. சில வாரங்கள் காணாமல் போயிருந்த என் மடல் மீண்டும் உங்கள் முன்னே துளிர்த்து விழுகிறது. எனது வருடாந்த சென்னை விஜயத்தை முடித்துக் கொண்டு கடந்த சனிக்கிழமையே திரும்பவும் லண்டனை வந்தடைந்ததுவே தாமதத்துக்குக் காரணம். மாசிப்பனியோடு கலந்த ஒரு மெல்லிய சூட்டினை அனுபவித்து விட்டு உறைநிலையைத் தாண்டுவதற்கு போராடும் லண்டன் குளிருக்குள் மீண்டும் வந்து சிக்கிக்கொண்ட வேளை.

ஒருமாத கால இடைவெளியில் லண்டனில் அப்படி ஏதாவது மாற்றம் ஏற்பட்டிருக்குமோ என்று பார்த்தால் இல்லை என்பதுவே பதிலாகப் படுகிறது.எதிர்பார்த்த குளிர், எதிர்பார்த்தபடியே “பிரெக்ஸிட்” பற்றிய பலகோணச் சர்ச்சைகள் என ஏமாற்றமில்லாமல் என்னை வரவேற்றது லண்டன்.

பணிபுரியும் மக்கள் தாம் பெறும் ஊதியத்துக்கேற்ப வரிப்பணத்தை அரசுக்குச் செலுத்துகிறார்கள். தாம் செலுத்தும் வரிப்பணத்தைக் கொண்டு தாம் வாழும் சமுதாயத்துக்குத் தேவையான அத்தியாவசிய சேவைகளைப் பாரபட்சமின்றி அரசாங்கம் வழங்கும் எனும் ஒரு நம்பிக்கையே ஜனநாயகம் எனும் கோட்பாட்டினை இன்னும் பல நாடுகளில் நடைமுறையில் வைத்திருக்க உதவுகிறது. ஆனால் இந்த நம்பிக்கை தகர்க்கப்படுமானால் மக்களுக்கு அரசின் மீதும் , அரச நிர்வாகத்தினை நடத்துபவர் மீதும் அவநம்பிக்கை ஏற்பட ஆரம்பிக்கிறது. இந்த அவநம்பிக்கையின் விளைவாகத் தீவிரவாதக் கொள்கைகளை அதிரடியாக முன்வைப்பவர் மக்களின் வாக்குகளைப் பெறும் நிலை ஏற்படுகிறது.

இத்தகைய ஒரு நிலைப்பாட்டின் வெளிப்பாடே இன்று இங்கிலாந்து அரசாங்கத்துக்கு மக்கள் கொடுத்த ஐரோப்பிய யூனியனிலிருந்து வெளியேறக் கோரும் “ப்ரெக்ஸிட்” எனும் கோரிக்கை. இக்கோரிக்கை வெறும் ஐரோப்பிய யூனியனிலிருந்து பிரித்தானியா வெளியேறுவது எனும் தீர்மானத்தை மட்டும் முடுக்கி விடவில்லை, இங்கிலாந்து நாட்டில் வாழும் பலவேறு இன மக்களிடையே நிலவி வந்த புரிந்துணர்வில் கூட சிறு விரிசலை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்பதுவே உண்மை. இந்த ஒரு நிலையில் தான் நான் கடந்த சில நாட்களின் முன்னே வானொலியில் கேட்க விழைந்த ஒரு செய்தி என்னைச் சிந்திக்கத் தூண்டியது. இங்கிலாந்தில் லண்டனின் முக்கியப் பகுதிகளில் ஒன்று “வெஸ்ட் மினிஸ்டர்” பகுதியாகும். இப்பகுதியின் நகரசபை சமீபத்தில் தமது எல்லைக்குள் வாழும் மக்களனைவருக்கும் ஒரு பொதுவான கடிதத்தை அனுப்பியுள்ளதாம். அக்கடிதத்தில் “எமது நகர எல்லைக்குள் வாழ்பவர்களில் செல்வம் கொண்ட மக்கள் தாமாகவே அந்நகர மக்களின் வாழ்வாதாரத்துக்குத் தேவையான சேவைகளை வழங்குவதற்குத் “தன்னார்வ” (Voluntary)அடிப்படையிலுதவும் வகையில் பண உதவி செய்யக் கோரியிருந்தார்கள். அதைப்பார்த்த மக்கள் அதிர்ச்சியடைந்ததில் ஆச்சரியமில்லை. இங்கிலாந்து உலகத்தில் பொருளாதாரத்தில் முன்னணியில் இருக்கும் நாடுகளில் ஐந்தாவது இடத்தை வகிக்கிறது. அத்தகைய நாட்டின் ஒரு கேந்திர பகுதி அங்கு வசிக்கும் மக்களுக்கான அத்தியாவசியத் தேவைகளை முன்னெடுப்பதற்கு மக்களின் கைகளை எதிர்பார்க்கிறார்கள் எனும் செய்தி ஆச்சரியமளிப்பதில் என்ன தவறு.

ஆச்சரியம் மட்டுமல்ல ஆத்திரம் கூட அடைகிறார்கள் உழைக்கும் பணத்தில் 20% தொடக்கம் 40% வரையில் தாம் உழைக்கும் ஊதியத்துக்கேற்ப அரசாங்கத்துக்கு அளிக்கும் வரிப்பணம், தாம் வாழும் தமது இல்லங்களின் பெறுமதியைப் பொறுத்து தாம் வாழும் பகுதியின் நகரசபைகளுக்கு அளிக்கும் “நகரசபை வரி அல்லது கவுண்சில் டக்ஸ்” , அத்தோடு உபயோகிக்கும் நீருக்கான வரி எனப் பலவிதமான வரிகளை மக்கள் அளிக்கும் நோக்கம், தாமளிக்கும் வரிகளைச் சரியான வகையில் கையாண்டுச் சமுதாயத்தின் அத்தியாவசியச் சேவைகளை அனைவருக்கும் பாரபட்சமின்றி அளிப்பார்கள் எனும் நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலேயே என்றால் அது மிகையாகாது. ஆனால் இன்றோ அந்நம்பிக்கையை அசைத்துப் பார்க்கும் வகையில் நிகழ்வுகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. மாறி மாறி வரும் அரசாங்கங்களின் மூலம் தமது அல்லல்கள் தீரும் என எதிர்பார்க்கும் மக்கள் ஏமாற்றத்தின் விளிம்புக்குத் தள்ளப்படுவது தீவிரவாதக் கொள்கைகளை முன்னேடுக்கும் கட்ச்சிகளுக்கான ஆதரவை அதிகரிக்கும் என்பதுவே உண்மை.

தேசியவாதம் எனும் கோஷம் மெதுவாக இனத்துவேஷம் எனும் எல்லையை நோக்கி நகர்ந்து செல்வதை உணர முடிகிறது. சமுதாய முற்போக்குச் சிந்தனை கொண்ட கட்சிகள் என்று தம்மைத் தாமே விமர்சித்துக் கொள்ளும் முக்கிய அரசியல் கட்சிகள் இந்நகர்வின் நிகழ்வினைச் சரியாக எடைபோடத் தவறி விடுவார்களோ? எனும் அச்சம் பல கோணங்களில் தலைதூக்குகிறது. ஒரு தேசத்தின் அரசியல் [அயணம் என்பது பல முக்கியப் பாதைகளினூடாக பயணிப்பதைத் தவிர்க்க முடியாது. ஆனால் அப்பயணங்கள் மிக முக்கியமான சந்திகளை வந்தடையும் போது எந்தத் திருப்பத்தைத் தெரிவு செய்யப் போகிறார்கள் :என்பது மிகவும் முக்கியமான கேள்வியாகும். இங்கிலாந்தின் அரசுக் கட்டிலில் மாறி மாறி ஏறிக் கோலோச்சும் இவ்வரசியல் கட்சிகள் சரியான பாதையைச் சரியான நேரத்தில் தேர்ந்தெடுப்பார்களா? என்பதற்கான விடையைக் காலம் தான் எமக்கு அளிக்குமோ?

மீண்டும் அடுத்த மடலில்…

அன்புடன்
சக்தி சக்திதாசன்

February 16, 2018
வஞ்சம் செய்வாரோடு..!

வஞ்சகிகூனியும் வஞ்சகசகுனியும் செய்ததாகப் பல..

…….தந்திரமதைச் சொல்கிறது ராமகாதையும் மாபாரதமும்.!

வஞ்சகத்திற் கெப்போது மிப்போதும் குறைவில்லை..

…….வாகாகயதைக் கையாளத் தெரிந்தால் துன்பமில்லை.!

பஞ்ச பாண்டவருக்கு துரோகமிழைத்த துரியோதனன்..

…….பாரதப்போரிலே படுதோல்வி யடைந்தது எதனாலே.!

அஞ்சாநெஞ்சம் கொண்ட சிங்கமாமந்த கர்ணனை..

…….ஆட்டிவைத்து அழவைத்ததும் வஞ்சச் செயல்தானே.!

லஞ்சமென்ப தெங்குமெதிலும் தலை விரித்தாடுமதில்..

…….லாவகமாய்ச் சதித்திட்டம் பலவுமங்கே அரங்கேறும்.!

கஞ்சியோ கூழோ நீராகாரமோ உண்டுவாழ்பவரைக்..

…….கூடவாழ்விலே கெடவைக்கும் செயலாகும் வஞ்சமாம்.!

பிஞ்சிலே பழுத்தகாதல் மஞ்சத்தில் முடியாதுபோவதும்..

…….பாஞ்சாலங்குறிச்சி மன்னனைத் தூக்கிலிட்டது மதுவே.!

கிஞ்சித்தும் யோசியாது வஞ்சம் செய்வோரவரே..

…….கொஞ்சமும் யோசிக்கார்!துரோகமெனவும் நினையார்.!

நெஞ்சத்தினிலே இதயத்தினிலே எத்துணை நாள்நாம்..

…….நீதியநீதியைப் பிரித்துப் பார்க்கக் காக்கவேண்டும்.!

வஞ்சகமில்லாத மனிதராகயினி மறுபிறப் பிலாவது..

…….வாழ சண்டாளர்துணை நீங்கயிறையருள் வேண்டும்.!

துஞ்சாத மனநிலையைத் தந்தருளயென் முன்வினைச்..

…….செய்ததீச்செயல் யாவுமகற்ற உன்துணை வேண்டும்.!

பஞ்சம்பசி பட்டினியின்றி நெஞ்சிற் கருணையொடு..

…….பாருலகைப் படைக்க உன்னைத் தஞ்சமடைகிறேன்.!

=============================================================

நன்றி:: தினமணி கவிதைமணி வெளியீடு::01-02-2018

நன்றி:: கூகிள் இமேஜ்

February 16, 2018
ஆன்மா ஒன்று ஓலமிடுகிறது

நிர்மலா ராகவன்

“நான் எடுக்கலே!” திரும்பத் திரும்பச் சொன்னேன். ஆரம்பத்தில் மறுப்பாக ஒலித்த குரல் போகப் போக ஈனஸ்வரமாக ஆகியது. குரல் அடைத்துவிட்டது.

“எந்தத் திருடன்தான், `ஆமா. நான்தான் எடுத்தேன்,’னு ஒத்துக்குவான்!” டீச்சர் கருணாவின் ஏளனக்குரல். (அவளுடைய கணவனின் பெயர் கருணாகரனாம். மிஸஸ் கருணா நாளடைவில் வெறும் கருணாவாகிப்போனது).

“என்ன கருணா?” இன்னொரு டீச்சரின் குரல். நேரத்துடன் வகுப்புக்குப் போகாமலிருக்க ஏதோ வம்பில் பங்கு எடுத்துக்கொள்வது ஒரு சாக்கு.

“என்னோட பார்க்கர் பேனாவை இந்தப் பொண்ணு எடுத்துட்டா. நல்லத்தனமா கேட்டா..,” என்று ஏதோ ஆரம்பித்தாள்.

“இவளா! இவளுக்குத்தான் எழுதவே தெரியாதே? பேருதான் கலைவாணி!”

எத்தனை பேருக்குப் பெயர் பொருத்தமாக இருக்கிறது! கருணைக்கு அர்த்தம் என்னவென்றே தெரியாத இவளுக்கெல்லாம்..! சிரிப்பு வந்தது.

“செய்யறதையும் செஞ்சுட்டு, சிரிப்பைப் பாரு!” டீச்சர் கன்னத்தில் அறைந்தாள்.

இந்தக் கருணா டீச்சரிடம் அடி வாங்குவது ஒன்றும் எனக்குப் புதிதல்ல. `எழுது, எழுது!’ என்று என் வலது கை விரல்களை ஒரு பருமனான கட்டையால் எத்தனை தடவை நசுக்கி இருக்கிறாள்!

நானும் எவ்வளவோ முயன்று பார்த்தேன். ஒவ்வொரு எழுத்தும் ஏதோ நடனம் ஆடுவதுபோல் தெரியும். எப்படி அதைப் படிப்பது, என்ன எழுதுவது என்றெல்லாம் எனக்குப் புரியத்தானில்லை. ஒவ்வொரு வகுப்பிலும் நான்தான் கடைசி மாணவி.

நான் தினமும் பள்ளிக்கூடத்தில் அடியும் திட்டும் வாங்குகிறேன் என்று தெரிந்தால் துடித்துப் போய்விடுவார். நான் சொன்னதேயில்லை. பாவம், அவராவது நிம்மதியாக இருக்கட்டும்!

“இப்படியெல்லாம் கேட்டா ஒத்துக்கமாட்டா, கருணா!”

அதற்குப்பின் நடந்ததெல்லாம் யாருக்கோ நடந்ததைப்போல் இருக்கிறது. வேதியல் ஆய்வகத்தை ஒட்டியிருந்த அறையில் என்னைத் தள்ளி, கதவை வெளியில் பூட்டுகிறார்கள்.

ஒரே இருட்டு. ஜன்னல் இல்லாததால் மூச்சு முட்டுகிறது. எத்தனை நேரம் அங்கு இருந்தேனோ! கண்விழித்துப் பார்த்தபோது, அப்பாவும் பாட்டியும் கவலையுடன் என்னையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

“கலை! என்னம்மா ஆச்சு? நீ ஸ்கூல்ல மயக்கம் போட்டுட்டியாம்!” என்றார் அப்பா, கவலையுடன். “அந்த நல்ல டீச்சர்தான் ஒன்னை வீட்டிலே கொண்டு விட்டுட்டுப் போறாங்க!” என்றாள் பாட்டி.

நடந்தது எல்லாம் என் நினைவில் எழுந்தது. “நான் எடுக்கலேப்பா,” என்றேன். அழுகை வந்தது.

“எதையோ பாத்து பயந்து போயிருக்கு,” என்று பாட்டி அனுமானம் செய்தாள். “மொதல்லே சூடா மைலோ குடி. எழுந்திரு!”

“இப்போ ஒண்ணும் வேணாம், பாட்டி. நான் தூங்கறேன்,” என்று எழுந்தவள், அப்பாவையும், பாட்டியையும் இறுக அணைக்கிறேன்.

“கலை! கலை! என்னம்மா?” அப்பா பதறினார். வயதுக்கு வந்த இந்த இரண்டு வருஷங்களாக நான் அப்பாவைத் தொட்டதே கிடையாது.

“எனக்கு ஒங்க ரெண்டு பேரையும் ரொம்ப பிடிக்கும்பா!” என் துக்கத்தை மறைத்து, சிரிக்க முயல்கிறேன். பிறகு என் அறைக்குள் நுழைந்து கதவைத் தாளிட்டுக்கொள்கிறேன்.

மீண்டும் இருள். என்னைச் சுற்றி நான்கு பக்கங்களிலும் கருமையான, கெட்டிச் சுவர்! எந்தப் பக்கம் போக முயன்றாலும் இடிக்கிறது.

மிரண்டுபோய், “என்னைக் காப்பாத்துங்களேன்!” என்று கத்துகிறேன்.

“நீயும் தற்கொலைக் கேசா?” ஒரு குரல், லேசான சிரிப்புடன் ஒலிக்கிறது.

தற்கொலையா? நான் செத்துவிட்டேனா! ஐயோ! அப்பா துடித்துப்போவாரே!

எங்கள் வீட்டைப் பார்க்க முயல்கிறேன். முடியவில்லை. பயங்கரமான அந்த இருளிலேயே அடைபட்டுக் கிடந்தேன்.

என் ஆத்மா சாந்தியடைய பூசை செய்கிறார்கள். எனக்கும் அந்த இருளிலிருந்து விடுதலை கிடைக்கிறது.

வீட்டு வாசலில் நாளிதழ் கிடக்கிறது. முதல் பக்கத்திலேயே என் போட்டோ! இப்போதும் படிக்க முடியவில்லைதான். ஆனால், என்ன எழுதியிருக்கும் என்று ஊகிக்க முடிகிறது.

“ஆசிரியையால் திருட்டுப்பட்டம் சுமத்தப்பட்ட மாணவி தூக்கு போட்டுக்கொண்டு இறந்துபோனாள்!”

அப்பா கதறிக் கொண்டிருந்தார்: “கண்ணு! கலைக்கண்ணு! ஏம்மா இப்படி ஒரு காரியம் செய்துட்டே? நீ நல்ல பொண்ணுன்னு எனக்குத் தெரியாதா! எடுக்கலேன்னு நீ வேற தனியா சொல்லணுமா? நீ சொன்னப்போ புரியாம போச்சே!”

கருணா டீச்சர் மட்டும் நிம்மதியாக இருக்கலாமா? நினைத்த மாத்திரத்தில் அவள் வீட்டுக்குள் நுழைந்தேன். பீரோவில் அடுக்கி வைத்திருந்த புடவைகளுக்கிடையே இருந்தது அது — என் உயிரைப் பறித்த அந்த சிவப்பு நிற பார்க்கர் பேனா.

என்னைப்போலவே கருணாவும் அதிர்ச்சி அடைந்தது தெளிவாகத் தெரிந்தது. சுற்றுமுற்றும் பார்த்தவள், அதை ஒரு புடவைகளுக்குள் செருகி, நன்றாக மறைத்துவைத்தாள்.

இவள் செய்த கொடுமையால், அதனால் அடைந்த பயத்தால், என்ன செய்கிறோம் என்று சரியாகப் புரியாமலேயே என் உயிரை மாய்த்துக்கொண்டேனே!

அந்த நிலையிலும் ஒரு சிறு திருப்தி பிறந்தது. உயிருடன் இருக்கும்போது செய்ய முடியாததையெல்லாம் இப்போது சாதிக்கலாம். நான் தொடாமலேயே, பொருட்களை இடம் மாற்றி வைக்க முடியுமே!

சற்றுப் பொறுத்து, புடவைகளின் பின்னால் கையைவிட்டுத் துழாவினாள் கருணா.

பதட்டத்துடன், சமையலறைக்குள் நுழைந்தவள், அங்கிருந்த மேசைமேல் கிடந்த பேனாவைப் பார்த்தாள். மூச்சை உள்ளே இழுத்துக்கொண்டது எனக்கு நன்றாகவே கேட்டது.

வேண்டும். நன்றாக வேண்டும். பயம் என்றால் என்னவென்று இவளுக்கு மட்டும் தெரிய வேண்டாமா?

தணலைத் தொடுவதுபோல் அதை ஒரு விரலால் தொட்டாள், தான் காண்பது நிசம்தானா என்று உறுதிப்படுத்திக்கொள்ள நினைப்பவளாக.

அப்பேனாவை எடுத்து டிராயரில் வைத்துப் பூட்டினாள். தான்தான் கைமறதியாக அதை அங்கு வைத்திருக்க வேண்டும் என்று நினைத்திருப்பாள். முட்டாள்!

மறுநாள் காலை கருணா அந்த டிராயரைத் திறந்து பார்த்தபோது அவள் முகத்தில் தோன்றிய கலக்கத்தை ரசித்தேன். `இன்று பூராவும் தேடட்டும்!’ என்று ஆக்ரோஷமாக முதலில் எழுந்த யோசனையைக் கைவிட்டேன்.

எங்கெங்கோ தேடிவிட்டு, பள்ளிக்கூடத்திற்குப் புறப்பட்டாள் கருணா.

“ஆ!”

இதற்குத்தானே காத்துக்கொண்டிருந்தேன்!

பூட்டி வைத்த பேனா எப்படி தன் செருப்புக்குள் புகுந்தது என்று நன்றாகக் குழம்பட்டும்!

அவள் சற்றும் எதிர்பாராத இடங்களில் அப்பேனா முளைத்தது. அரிசிமாவு சம்புடத்தைத் திறந்தபோது, அது சிவப்பாக ஒளிர்ந்தது. மிளகாய்ப்பொடி டப்பாவில் சிவப்போடு சிவப்பாக! எவ்வளவுதான் பத்திரப்படுத்தினாலும், அதற்குக் கால் முளைத்தது.

கருணாவுக்குப் புதிய கவலை பிறந்தது. பள்ளிக்கூடத்தில் இருக்கையில், கைப்பைக்குள் வந்துவிட்டால்? அப்போது வெளியே வந்து விழுந்து, தன்னைக் காட்டிக்கொடுக்காது என்று என்ன நிச்சயம்?

நடுங்கும் கரங்களுடன் அடிக்கடி பையைத் திறந்து சோதனை போட்டாள். நிம்மதி போயிற்று.

“இந்த வீட்டிலே பேய் இருக்குங்க. வீடு மாத்திடலாம்,” என்று படபடப்புடன் அவள் கூறியதைக் கேட்டுச் சிரித்தான் மிஸ்டர் கருணா.

நடந்ததை அவள் சொல்லக் கேட்டு, “பேனா கிடைச்ச விஷயம் வெளியில தெரியக்கூடாது. நீ மாட்டிப்பே!” என்று எச்சரித்தான். “அதைத் தூக்கிக் குப்பையில போடு!”

அந்தப் பாழாய்ப்போன பேனாவுக்காக என் உயிரை வாங்கியவள், “நல்ல பார்க்கர் பேனா! எவ்வளவு ஆசையா வாங்கினது!” என்று தயங்கினாள்.

“அப்போ, கொலைக் குத்தத்துக்காக ஜெயிலுக்குப் போறியா?” என்று கத்தியவன், “எங்கே அந்த சனியன்? குடு. நெருப்பில போட்டுடறேன்,” என்று மேலும் குரலை உயர்த்தினான்.

அவ்வளவு சீக்கிரம் அவளைத் தப்பிக்க விடுவேனா!

“இங்கதானே வெச்சேன்!” என்று குழப்பத்துடன் அவள் மேசையைத் தடவினாள்.

என்னால் எழுதவோ, படிக்கவோ இயலாமல் போனது பிறவியிலேயே என் மூளையிலிருந்த ஏதோ கோளாறினால் என்பதுகூடத் தெரிந்திராத இவளெல்லாம் ஆசிரியத் தொழிலுக்கே இழுக்கு! நான் பல வருடங்களாக அடக்கி வைத்திருந்த பயமும் துக்கமும் வெறுப்பாக மாறின.

மாதக்கணக்கில் நான், பேனா, கருணா மூவரும் விளையாடிய இந்த விளையாட்டின் இறுதியில் நான்தான் வென்றேன்.

`மன நிலை சரியாக இல்லை,’ என்ற காரணத்துடன் உத்தியோகத்திலிருந்து விலக்கப்பட்டாள்.

வெறித்த பார்வையுடன் ஒரே இடத்தில் உட்கார்ந்திருந்தவளை விவாகரத்து செய்துவிட்டு, இன்னொரு கல்யாணம் செய்துகொண்டான் மிஸ்டர் கருணா.

எனக்கு இனிமேல் அங்கு என்ன வேலை? அப்பாவைப் பார்க்க வேண்டும்போல இருந்தது. விரைந்தேன்.

மாலை போட்டிருந்த என் படத்தின்முன் நிலைகுலைந்து உட்கார்ந்திருந்தார் அப்பா.

`நம்புங்கப்பா. நான் எடுக்கலே!’ என்றேன் கெஞ்சலாக.

ஆனால் அவருக்கு என் ஓலம் கேட்கவில்லை. அழுதபடியே இருந்தார்.

கதாசிரியரின் குறிப்பு: இளம் பருவத்தில் திடீர் மரணம் அடைந்தவர்கள் பொருட்களை இடம் மாற்றி வைப்பார்கள். சில சமயம் விளையாட்டாக.

February 16, 2018
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

171213 b – Universal Krishna -raw

”டால்ஃபினில் ஏறி தரங்கம்(கடல்) புகுந்தந்த
மால்பின்னர் மச்சமாய் மாறினார் -நூல்களாம்
ஆரணம்(வேதங்கள்) காக்க அசுரனைக் கொன்றவர்:
பூரணர் கண்ண பிரான்’’….கிரேசி மோகன்….!

February 15, 2018
கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

”மாலோலன் பாடுகிறார் மாடை மடிதாங்கி,
தாலேலோ வாத்ஸல்ய தாலாட்டு: -காலேல(காலையில்)
கேசவ் அனுப்ப கலிதீர்ந்து போனது
வாசனையாய்(பிராரப்தம்,ஆகாமி….!) என்வெண்பா வாய்”….கிரேசி மோகன்….

February 14, 2018