Author: admin

  • வாய்ப்பு

    -ஆ. செந்தில் குமார்

    இது
    திறமைகள் பளிச்சிட
    உதவிடும் திறவுகோல்!
    இது
    அவசரத்திற்கும்  தாமதத்திற்கும்  இடையில் இருக்கும் மணித்துளி!
    இது
    நோக்கமற்றோர்க்கு என்றுமே எட்டாக்கனி!
    நோக்கமுள்ளோர்க்கு உதவிடும் காரணி!
    இது
    ஆண்டியைக்கூட அரசனாக
    மாற்றிடும் வல்லமையுள்ளது!
    இதை
    துணிந்தவன் உருவாக்குவான்!
    இதற்காக
    அஞ்சுபவன் காத்திருப்பான்!
    இதை
    உணர்த்திடும்
    உறுதி கொண்ட எண்ணமும்!
    உற்று நோக்கும் திண்ணமும்!
    இதைப்
    பற்றிக் கொண்டவன்
    வெற்றி கொண்டவனாவான்!
    இதைப்
    பறிகொடுத்தவன் நூலறுந்து
    சுற்றும் காற்றாடியாவான்!

     

     

     

    Share
  • அம்மா…பால்!!

    -நிலவளம் கு.கதிரவன்

    முன்னுரை: –

    பால் என்பது மனிதர்களுக்கு புரதச் சத்தினை வழங்கும் முக்கியமான உணவுப் பொருளாகும். முக்கியமாகக் கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு மிகவும் ஏற்றதும், பேறுகாலப் பிரச்சினைகளைத் தவிர்ப்பதிலும் முக்கியப் பங்காற்றுகிறது.  இந்தப் பாலானது கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு எவ்வாறு உதவுகிறது? அதிலும் உயர் பாக்டீரியா பால் இவர்களின் பேறுகாலங்களில் ஏற்படும் ஆபத்தான நோய்களிலிருந்து எவ்வாறு காக்கிறது என்று சமீபத்தில் நார்வே நாட்டில் ஆராய்ச்சிசெய்து வெளியிட்டுள்ளனர்.  அந்த ஆராய்ச்சியில் என்ன சொல்லியுள்ளார்கள்? ஆராய்ச்சி முழுமையானதா? இது பற்றிய அமெரிக்காவின் பார்வை என்ன? தமிழ்நாட்டில் வாழும் இந்தியனாய் நமது நிலைப்பாடு என்ன? என்பது பற்றித்தான் இக்கட்டுரை ஆராய்கிறது.  வாருங்கள் கட்டுரையின் உள்ளே செல்வோம்.

    புரோபயாடிக் பால் (Probiotic Milk) : –

    தற்பொழுது சந்தையில் பல்வேறு நிலைகளில் கொழுப்பு நீக்கிய பால், சமன் செய்யப்பட்ட பால், நல்ல பாக்டீரியா நிறைந்த பால் எனப் பெயரிட்டு விற்பனை செய்து வருகின்றனர்.  சரி, புரோபயாடிக் பால் என்றால் என்ன?  ஒன்றும் இல்லை.  பாக்டீரியாவில் நல்ல பாக்டீரியாவும் உள்ளது;  தீமை செய்யும் பாக்டீரியாவும் உள்ளது.  இதில் நல்ல பாக்டீரியா மட்டுமே உள்ளடக்கிய பாலின் பெயர்தான் உயர் பாக்டீரியா பால் அல்லது நல்ல பாக்டீரியா பால் என்றழைக்கப்படுகிறது.

    இந்த நல்ல பாக்டீரியா பால்… இனிமேல் புரோபயாடிக் பால் என்றே அழைப்போம்.  புரோபயாடிக் பால் கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு எவ்வாறு உதவுகிறது? கர்ப்பப் பருவ காலங்களில் இப்பாலின் பங்கு என்ன? எவ்வளவு தாய்மார்கள் இப்பாலைத் தினசரி அருந்துகின்றனர்? இதன் விளைவால் கர்ப்ப காலங்களில் கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு பேறு காலங்களில் ஏற்படும் மாற்றம் என்ன? என்பது பற்றியெல்லாம் மிகச் சமீபத்தில் நார்வே நாட்டில் புதிய ஆய்வு ஒன்றின் மூலம் முடிவுகளை வெளியிட்டுள்ளனர்.

    நார்வே நாட்டின் ஆய்வு :-  

    கர்ப்ப காலத்தில் உயர் பாக்டீரிக்கள் நிறைந்த புரோபயாடிக் பாலை அருந்தி வந்தால், இக்காலங்களில் பெண்களுக்கு ஏற்படும் இரண்டு அபாயங்களை குறைக்கலாம் என்கிறது நார்வே ஆய்வு.

    புரோபயாடிக் பாலை உட்கொண்டு வந்த, குழந்தை உருவாவதற்கு முன் நிலையுள்ள கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கும், இத்தகைய பாலை அருந்தாத கர்ப்பிணிப் பெண்களையும் இணைத்து ஆய்வுசெய்தபோது இவர்களில் புரோபயாடிக் பாலினை அருந்தி வந்த பெண்களுக்கு முன்கூட்டியே அதாவது 37 வாரத்திற்கு முன்னரே ( Preterm Delivery ) குழந்தை பிறக்கும் ஆபத்து பெருமளவில் குறைவு என்பதையும், கர்ப்ப காலத்திற்குப் பின்னர் புரோ பயாடிக் பால் எடுத்துக் கொள்ளும் பெண்களுக்கு ” ப்ரீஎக்ளாம்ஸியாவின் ” ஆபத்து குறைவாக உள்ளதாகவும் ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்துள்ளனர்.

    ப்ரிஎக்ளாம்ப்ஸியா (Preeclampsia) ஆபத்து என்பது கர்ப்ப காலங்களில், கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு ஏற்படும் உயர் ரத்தஅழுத்தம் மற்றும் சிறுநீரில் அதிக அளவிலான புரதம் என்ற சிக்கல்கள்தான். இதனால் கர்ப்பிணிப் பெண்களின் உடல்நிலை பாதிக்கிறது. இவ்வகையான ஆபத்து உடல் அழற்சி பிரச்சினையோடு (Inflammation) இணைந்துவிடுகின்றபோது முன் கூட்டிய பிரசவம், சுகப் பிரசவமின்மை போன்ற அபாயங்கள் ஏற்படுகிறது.

    இந்நிலையில்தான் இதுபோன்ற ஆபத்துகளைக் குறைக்க புரோபயாடிக் பால் உதவுவதாகவும், இதனால் உடல்அழற்சிப் பிரச்சினை குறைவதாகவும், பேறுகால ஆபத்துகள் பெருமளவில் குறைவதாகவும் ஸ்வீடன் பல்கலைக் கழக மருத்துவர் மஹ்ஸா நார்ட்க்விஸ்ட் கூறுகிறார் .

    நார்வே தாய்மார்கள் மற்றும் குழந்தைகள் கூட்டாய்வு : –

    புரோபயோடிக் பால் சம்பந்தமாக ஆய்வு செய்வதற்கு நார்வே தாய்மார்களில் சுமார் 70,000 கர்ப்பிணிப் பெண்களை ஆய்வுக்கு உட்படுத்தினர்.  இவர்கள் அனைவரும் நீண்ட காலம் இக் கூட்டாய்வில் அங்கம் வகிப்பவர்கள்.  ஆய்வில் ஈடுபட்ட கர்ப்பிணிப் பெண்களிடம் கர்ப்ப காலத்தின் 15 மற்றும் 30ஆவது வார இறுதியில் அவர்களின் உடல்நிலை மற்றும் வாழ்க்கைமுறை பழக்க வழக்கங்களின் தரவுகள் பெறப்பட்டது.  22ஆவது வார முடிவில் அவர்கள் தங்களின் உணவுப் பழக்கவழக்கங்களின் தரவுகளை முன்னரே வழங்கியிருந்தனர்.

    ஆய்வில் கலந்துகொண்ட பெண்களில் கர்ப்பத்திற்கு முன் புரோபயோடிக் பாலை எடுத்துக் கொண்டவர்கள், கர்ப்ப காலத்தின் ஆரம்ப மற்றும் இறுதிக் காலத்தில் என பல கட்டங்களாக இப்பாலை எடுத்துக் கொண்டவர்கள் என பல பிரிவுகளாக பிரித்து கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன.  காரணம் இவ்வாய்வில் ஈடுபட்ட ஆய்வாளருக்கு நார்வேயில் பரவலாக புரோபயோடிக் பால் கிடைக்கும் என்பதை நன்கறிந்தவர்.

    ஆய்வில் 23 சதவிகித பெண்கள் கர்ப்பம் தரிப்பதற்கு முன்னர் புரோபயோடிக் பாலை அருந்தியதாகவும், 38 சதவிகித பெண்கள் கர்ப்பம் தரித்த ஆரம்ப காலத்தில்  (கர்ப்பம் தரித்த 13ஆவது வாரம் வரை) புரோபயோடிக் பால் அருந்தியதாகவும், 32 சதவிகிதப் பெண்கள் கர்ப்பம்தரித்த இறுதி காலத்தில் ( 13ஆவது வாரத்திற்கும் 30ஆவது வாரத்திற்கும் இடையில்) நல்ல பாலை அருந்தியதாகவும், இவர்கள் அனைவரும் நாளொன்றுக்குச் சராசரியாக 1.5 கப் எடுத்துக் கொண்டதாகவும் கூறினர்.

    பாதுகாப்புச் சாத்தியமுள்ள விளைவுகள்: –

    ஆய்வின் முடிவில் கர்ப்ப காலத்தின் இறுதியில் புரோபயோடிக் பாலை அருந்தியவர்கள், புரோபயோடிக் பாலை எடுத்துக் கொள்ளாத பெண்களை விட 20 சதவிகிதம் ப்ரிஎக்ளாம்ப்ஸியா ஆபத்து குறைந்தவர்களாக இருந்தனர் என்பதை ஆய்வாளர்கள் கண்டறிந்தனர்.

    அதேபோன்று கர்ப்ப காலத்தின் இறுதி நாட்களில் புரோபயோடிக் பாலை எடுத்துக் கொண்டவர்களுக்கு ப்ரிக்ளாம்ப்ஸியா ஆபத்து அறிகுறிகளான உயர் ரத்த அழுத்தம், சிறு நீரகத்தில் உயர் புரோதம் போன்றவற்றின் பாதிப்புகள் குறைவாக இருந்ததை கண்டறிந்ததாக ஆய்வாளர் நார்ட்க்விஸ்ட் தெரிவித்தார்.

    இவ்வாய்வில் இப்பாலை உட்கொள்ளும் நேரத்தைக் கணக்கிட்டு, குறைப் பிரசவ காலத்தோடு ஒப்பிடப்பட்டது. இதில் ஆரம்ப கர்ப்ப காலத்தில் புரோபயோடிக் பாலை எடுத்துக் கொண்டவர்களுக்கு 21 சதவிகிதம் குறைப் பிரசவப் பிரச்சினை இல்லை என்பதும் தெளிவானதாக ஆய்வாளர் கூறினார்.

    நார்வே ஆய்வின் நீதி : –

    ஆய்வாளர் புரோபயோடிக் பால் சம்பந்தமாக ஆய்வில் ஈடுபட்டது, அவ்வாய்வுக்கு நார்வே தாய்மார்களை அதிக அளவில் பயன்படுத்தியது, அதன் தொடர்ச்சியாக முடிவுகளை வெளியிட்டது என எல்லாம் சரியாக நடைபெற்று, இறுதியில் ஒரு குண்டை தூக்கி போட்டார்.  அதுதான் அவர் ஆய்வின் நீதியாக சொன்னது.

    அதாவது இவ்வாய்வு ஒரு வரம்பிற்கு உட்பட்டே நடைபெற்றதாகவும், புரோபயோடிக் பால் சம்பந்தமான மதிப்பீடு ஏதும் எங்களால் செய்யப்படவில்லையென்றும், உடல்அழற்சி விளைவுகளை (Inflammation) குறைப்பதில், இப்பாலில் உள்ள பாக்டீரியாவின் வீரியத்தை மதிப்பிடவில்லையெனவும் கூறினார்.  கூடுதலாக இவ்வாய்வு காரணம் மற்றும் விளைவுகளை (Cause and effect) நிரூபிப்பதற்கு பதிலாக புரோபயோடிக் பால் மற்றும் கர்ப்பிணிப் பெண்களின் பிரச்சினைகள் என்ற அளவில் மட்டுமே நிகழ்ந்ததாக குறிப்பிட்டார்.

    அமெரிக்காவின் நீதி : –

    இவ்வாய்வின் மீது ஆரம்பத்திலிருந்தே ஆர்வமாக இருந்தவர் வாஷிங்டன் மருத்துவ அறிவியல் பல்கலைக்கழக மகப்பேறு சிகிச்சை நிபுணர் டாக்டர் சூசன் பாத்கேட்.  காரணம் பெரும் எண்ணிக்கையிலான கர்ப்பிணிப் பெண்களிடமிருந்து உணவுத் தகவல்களைப் பெற்று ஆய்வு செய்ததுதான்.  ப்ரிஎக்ளாம்ப்ஸியா ஆபத்துகள் தொடர்பாக இவர் ஆராய்ச்சி செய்தவர் என்றாலும் மேற்கண்ட கள ஆய்வில் இவர் ஈடுபடவில்லை.

    ப்ரிஎக்ளாம்ப்ஸியாவின் அதிக ஆபத்தில் உள்ள பெண்களுக்குத் தங்களின் கர்ப்ப காலத்தின் இரண்டாவது பருவத்தில் அதாவது இரண்டாவது மூன்று மாதங்களில் தினசரி ஆஸ்பிரின் மாத்திரியைக் குறைந்த அளவு எடுத்துக் கொள்ளப் பரிந்துரைப்பதாக டாக்டர். பாத்கேட் கூறுகிறார்.  இது வீக்கத்தை, அழற்சியைக் குறைக்க உதவும் என கருதுவதாகவும் தெரிவித்தார்.

    நார்ட்க்விஸ்ட் குறிப்பிட்டுள்ளபடி ப்ரிஎக்ளாம்ப்ஸியா மற்றும் பேறு காலத்திற்கு முன்னரே பிறக்கும் ஆபத்துகளும், இதற்கான பாதைகள் அழற்சி நோயால் பாதிக்கப்படுதாகவும், இத்தகைய ஆபத்துகள் நஞ்சுக் கொடி வழியாகவும் தோன்ற வாய்ப்பிருப்பதாகக் கூறுகிறார்.

    மேலும் அழற்சி ஆபத்துக்களைக் குறைப்பதன் வழியாக, பேறுகாலப் பிரச்சினைகளையும் குறைக்க முடியும் என்ற அறிவும், தெளிவும் இருப்பதுடன் கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு மேற்கண்ட சிக்கல்களைத் தடுக்க உதவும் புரோபயோடிக் பாலை அருந்துவதற்கு உரிய பரிந்துரைகள் அளிப்பதற்கு கூடுதல் ஆராய்ச்சிகள் தேவை என்கிறார் டாக்டர் சூசான்பாத்கேட்.  புரோபயோடிக் பால் என்பது நார்வே நாட்டினைப் பொறுத்து மக்களின் பொதுவான உணவுப் பொருள்களில் ஒன்றாக இருக்கலாம்.  ஆனால் அமெரிக்காவில் இவ்வழக்கம் இல்லை என்கிறார்.

    இந்திய நீதி : –

    நார்வே நாட்டு கர்ப்பிணிப் பெண்களிடம் புரோபயோடிக் பால் அருந்துவது  தொடர்பாக ஆய்வினை செய்த ஆய்வாளர் இறுதியில் அந்த பாலின் மீதான ஆய்வு இது இல்லை என்றும், நல்ல பாக்டீரியா மீதான வீரியத்தையும் நாங்கள் ஆய்வு செய்யவில்லை என்கிறார்.  அமெரிக்க பல்கலைக் கழக மருத்துவரோ நார்வே நாட்டில் புரோபயோடிக் பால் என்பது பொதுவான உணவுமுறை என்றும், பேறுகால ஆபத்துகளுக்கும், இப்பாலுக்கும் எவ்விதமான தொடர்பு உள்ளது என்பதை இனி வரும் ஆய்வுகள்தான் தெரிவிக்க வேண்டும் என்று கூறி அமெரிக்காவில் இத்தகைய பழக்கம் இல்லை என்று ஒரே போடுபோட்டுவிட்டார்.

    இப்பொழுது நமது இந்தியத் தாய்மார்கள் என்ன செய்ய வேண்டும்? ஒன்றும் இல்லை மக்களே, தலைப்பை ஒருமுறை படியுங்கள். ம்.. இப்படி அன்போடு தினசரி அழைத்து நம்மிடம் வழங்கும் பாலை நன்றாக காய்ச்சி உறையிட்டுத் தயிராக்கி தினசரி கர்ப்பிணித் தாய்மார்கள் அருந்தினால் பேறுகால ஆபத்துகளை தவிர்க்கலாம்.  காரணம் தயிரில் போலிக் அமிலம் மிகுதியாக உள்ளது.  தவிரவும் யோகர்ட் என்ற இனிப்புத் தயிரினை சாப்பிடலாம்.  இதில் நல்ல பாக்டீரியாக்கள் மிக அதிக அளவில் உள்ளது. இதைத் தவிர இட்லி, தோசை, ஆப்பம், முளை கட்டிய பீன்ஸ், முட்டை கோஸ் என இவை அனைத்திலும் நல்ல பாக்டீரியாக்கள் உள்ளன.

    உடல்அழற்சியை (Inflammation) தவிர்க்க வேண்டுமா? தினசரி 15 நிமிடம் நடைப் பயிற்சி.  நமது பாரம்பரியமான யோகா.  இதைத் தொடர்ந்து செய்து வந்தால் உடல் அழற்சியோ, வீக்கமோ ஏற்பட்டிருந்தால் கூட பெருமளவில் குறைத்துக் கொள்ளலாம். இதுவும் தவிர்த்து சத்தான காய்கறிகள், கீரை வகைகள். அப்புறமென்ன நமக்கு கவலை?

    முடிவுரை : –

    உணவுப் பொருட்களைப் பொறுத்தவரை தினசரி ஆய்வுகள் வந்த வண்ணம்தான் உள்ளன. தொடர்ந்து அதற்கு எதிர்க்கருத்துகளும் வருகிறது.  இதையும் தாண்டிக் கர்ப்பிணித் தாய்மார்களை முன்னிட்டு சர்வ தேச வியாபாரம்.  எனவே இதையெல்லாம் நாம் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளாமல், நமது பாரம்பரியமான உணவு வகைகளைப் பேணிக் காத்தோமேயானால் கர்ப்ப காலம் வசந்த காலமாகவே அமையும்.

    Share
  • மயங்கொலிச் சொற்கள்

    -ஆ. செந்தில் குமார்

    அனையின் அணைப்பு பிள்ளைக்கு இனிமை!
    கனலின் அண்மை பஞ்சிற்கு அன்மை!

    ஊன் கலந்த ஊண் தவிர்த்தல் நலம்!
    கனி உணவே அதனினும் நலமென கணிப்பாய்!

    தண்மதி தண்னென தன்னொளி பாய்ச்சினாலும்
    கனல் கணை தைத்தால் கனைக்கும் பரி!

    காணத்திற்காக கானம் அழித்தால்
    கானலை நாம் காணலாம் என உணர்வாய்!

    சேணையும் சேனையும் கொண்டு வென்றாலும்
    கோன் இல்லா அரசு கோண் ஆகிப்போகும்!

    பொருள் :-
    அனை – அன்னை
    அணை – தழுவுதல்
    கனல் – நெருப்பு
    அண்மை – அருகில்
    அன்மை – தீமை
    ஊன் – மாமிசம்
    ஊண் – உணவு
    கனி – பழம்
    கணி – கணிப்பு
    தண் – குளிர்ந்த
    தன் – தன்னுடைய
    கணை – அம்பு
    கனை – கனைத்தல்
    பரி – குதிரை.
    காணம் – பொன்
    கானம் – காடு
    கானல் – பாலை நிலம்
    காணல் – பார்த்தல்
    சேணை – அறிவு
    சேனை – படை
    கோன் – அரசன்
    கோண் – கோணல்

    குறிப்பு :-
    °°°°°°°°°°

    மயங்கொலிச் சொற்கள் என்பன தமிழில்கிட்டத்தட்ட ஒரே வடிவிலான எழுத்துருக்களை கொண்டவைகளாகவும், முற்றிலும் வேறுபட்ட பொருள் கொண்டவைகளாகவும் காணப்படும். இவ்வகையான சொற்கள் ஒலிப்பின் போது நுண்ணிய வேறுபாடுகளை மட்டுமே கொண்டிருப்பதால் எது சரி, எது தவறு என மயங்க வைப்பவைகளாக இருக்கும். அதனாலேயே இவற்றை மயங்கொலிச் சொற்கள் என்றழைக்கப்படுகின்றன.

    நன்றி : விக்கிபீடியா.

    Share
  • எங்கள் நீலகிரி

     

    images

    தடதடத்த சாலைகள்
    லொலொடத்த வண்டிகள்
    பதைபதைக்கும் நெஞ்சம்
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    சோசோவென பெய்யும் மழை
    படபடவென இடிக்கும் பேரிடிகள்
    பளிச்பளிச்சென வெட்டும் மின்னல்
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    மளமளவென வளர்ந்த காடு
    சுளீர்சுளீரென வீசும் காற்று
    சடசடவென முறியும் கிளைகள்
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    சரசரவென தாவும் மான்கள்
    துருதுருவென இருக்கும் குரங்கு
    நறநறவென குதறும் ஓநாய்
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    வதவதவென்ற காட்டுப் பன்றி
    கரகரவென கத்தும் வரையாடு
    ஊஊவென ஊளைடும் நரிகள்
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    மதமதவென பருத்த பெரும் யானை
    கொழுகொழுத்த வன்புலிகள்
    முசுமுசுவென முடி கொண்ட கரடி
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    திடுதிடுவென வந்தழிக்கும் சிறுத்தை
    கருகருத்த முரட்டு காட்டெருமை
    சிலிர்சிலிர்த்து நிற்கின்ற முள்ளம் பன்றி
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    தைதையென ஆடும் மயில்கள்
    திருதிருவென விழிக்கும் ஆந்தை
    கீச்கீச்செனெ கத்தும் குருவி
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    மினுக்மினுக்கென்ற மின்மினி
    வீச்வீச்சென கத்தும் பூச்சிகள்
    கொர்கொர்ரென கத்தும் தவளைகள்
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    கிடுகிடுக்கும் பெரும் பள்ளம்
    வழுவழுக்கும் மலைச்சரிவு
    கொழகொழக்கும் சேறு
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    தழதழவென்ற பசும் தேயிலை
    கமகமக்கும் வாசனை பொருட்கள்
    சொரசொரத்த பட்டையுள உயர் மரங்கள்
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    குளுகுளுவென்றிருக்கும் உதகை
    சிலுசிலுவென தழுவும் தென்றல்
    சுடசுடவே கிடைக்கும் நெய்வர்க்கி
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    சலசலவென ஓடும் நீரோடை
    குபுகுபுவென வெள்ளம் பாயும் நதிகள்
    ஓஓவென இரையும் பேரருவிகள்
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!

    நடுநடுங்கும் குளிர்
    தகிதகிக்கும் உள்ளம்
    கிறுகிறுக்கும் எதிர்காலம்
    இதன் நடுவே எங்கள் வாழ்க்கை!!

    – ஆ.செந்தில் குமார்.

    நன்றி : கூகிள் இமேஜ்

    Share
  • சுற்றுச்சூழல் தூய்மை

    -ஏ.ஆர். முருகன், மயிலம்பாடி

    சுத்துப்புறம் காத்திடுவோம்
    சொத்துசுகம் போல…
    பெத்துப்போட்டபுள்ள குட்டி
    சுத்தமாக வாழ…
    ஒத்துமையா ஊருக்கூரு
    ஒண்ணாக்கூடுவோங்க…
    வெத்துக்குப்பை கூளங்களை
    விரட்டிடுவோம் வாங்க…!

    ஆத்துமேடு குளத்து மேடு
    அசிங்கமாச்சுனா
    பாய்ஞ்சுவரும் நல்லதண்ணி
    பாய்சனாச்சுனா
    உடம்புக்குள்ளே நோவு நொடி
    தேடி வருமுங்க!
    நாடி நரம்பு கெட்டுப்போயி
    பலமிழக்குமுங்க!

    பிளாஸ்டிக்கால பையெடுத்து
    பார்சல் வாங்குறோம்
    பண்டமெல்லாம் விசமாகிப்
    பாழடிக்கிறோம்
    துணியால பையெடுத்தா
    துயரமில்லீங்க!
    நச்சுதரும் பிளாஸ்டிக்கினி
    நமக்கு எதுக்குங்க??

    ஓசோனில் ஓட்டை வந்தா
    உலகந்தாங்குமா?
    காசு பணம் மட்டுமிங்கே
    சுகத்தக் கொடுக்குமா?
    ஒருநிமிசம் யோசிச்சா
    பலவிசயம் புரியுமுங்க!
    ஒவ்வொருத்தர் மனசு வச்சா
    பசுமை வந்து சேருமுங்க!

    திட்டம் போடும் அரசாங்கம்
    மட்டுமிதுக்குக் காரணமா?
    சட்டுபுட்டுனு சர்க்கார
    திட்டீட்டாத் தீந்திடுமா?
    ஒட்டுமொத்தமா எல்லோருக்கும்
    பங்கு இருக்குதுங்க!
    பட்டுத்தொலையும் முன்னால
    பொங்கி எழுவமுங்க!!
     

     

     

    Share
  • சந்திர கிரஹண கவிதை

    மூவர்ண நிலா
    31.01.18

    FB_IMG_1517421787702

    வெண்ணிலா

    என்னவளின் பால்முகம்
    மறைக்கப்பட்டதால்

    செந்நிலாவாகி

    கோபத்திலும் தாபத்தை
    கொஞ்சலோடு உணர்த்தி

    நீல நிலாவாக

    நீந்தி மீண்டு வந்து
    பூரணப் பொலிவுடன்
    புதுநகை பூத்தாளே
    மீண்டும் வெண்ணிலாவாய்.

    – சித்ரப்ரியங்கா ராஜா,
    திருவண்ணாமலை.

    Share
  • சாலையின் விதி!

    -ஆ.செந்தில் குமார்

    செலவுகள் பல கோடி
    செய்து நாட்டில் இட்ட
    குலவும் சாலைகள் யாவும்
    குடிமக்கள் மனம் மகிழ்ந்து
    உலவித் திரியும் முன்னே
    உளுத்துக் கொட்டின கற்களாய்!

    பாடு படுத்தியது சாலையைப்
    பாதாளச் சாக்கடைத் திட்டம்!
    ஓடும் மழைநீர் அரிப்பு
    ஓடாய்த் தேய்த்தது சாலையை!
    வீடுகளனைத்தும் எறியும் குப்பை
    காடாய் ஆக்கிரமித்தது சாலையை!

    தரைவழித் தொலைபேசி இணைப்பு
    துண்டு துண்டாக்கியது சாலையை!
    நிறைவான மின் இணைப்பு
    நிலை மாற்றியது சாலையை!
    குறைவான குடிநீர் வழங்கும்
    குழாய்கள் குதறின சாலையை!

    குறைந்த தரங்கொண்ட பொருட்கள்
    குலைத்துப் போட்டது சாலையை!
    நிறைந்த வண்டிகளின் நெரிசல்
    நிதமும் திணறடித்தது சாலையை!
    மறைந்தன சாலை நடைமேடைகள்
    நிறுவிய நடைபாதைக் கடைகளாலே!

    புலம்பித் தவிக்கும் மக்கள் – இந்த
    புரையோடிய ஊழலை எண்ணி!
    குழம்பித் தவிக்கும் மக்கள் – இந்த
    குறைகளை நிதமும் எண்ணி!
    விளம்பி உறுதி ஏற்போம்
    விரைவான மாற்றம் எண்ணி!

     

     

    Share
  • இனிக்கும் சடங்குகள் – ஒரு மானுடவியல் பார்வை

    -நிலவளம் கு.கதிரவன்

    முன்னுரை :-

    நாம் ஏன் பாரம்பரிய விழாக்களையும், விடுமுறைக் கால கொண்டாட்டங்களையும், பண்டிகைகளையும் kathiravanகொண்டாடுகிறோம்? அவைகள் நமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறதா? இது என்ன கேள்வி என்கிறீர்களா? ஆம். இதுபோன்ற கொண்டாட்டங்களை நாம் பெரிதும் விரும்புகிறோம். அவைகள் நமக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. என்று கூறுகிறார்கள் மானுடவியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள். இதைச் சொல்ல எதற்கு ஆராய்ச்சி? என்று நீங்கள் நினைப்பது புரிகிறது.  இதை நான் சொல்லவில்லை.  அமெரிக்கப் பல்கலைக் கழக ஆய்வாளர்கள் சொல்கின்றனர்.  அப்பாடா. ஒரு பிரச்சினை விட்டது.  அமெரிக்கா என்றால் அனைவரும் நம்பிவிடுவார்கள்.

    ஆம். மக்களே. நாம் ஏன் பாரம்பரிய விழாக்களையும், மதச் சம்பிரதாயமான விழாக்கள், விடுமுறைக் காலக்கொண்டாட்டங்களை கொண்டாடுகிறோம்? என்பதற்கான காரணங்களையும், அக் கொண்டாட்டங்கள் தரும் மகிழ்ச்சியினையும் ஆராய்ந்து நமக்கு அளித்துள்ளார்கள் அமெரிக்க பல்கலைக் கழக மானுடவியல் பேராசிரியர்கள்.  விரிவாக கீழே காண்போம்.

    சடங்குகளும், விழாக்களும் :-

    விழாக்கள், கொண்டாட்டங்கள் என்பது பற்றிய எண்ணமே பெரும்பாலான மக்களின் முகங்களில் புன்னகையை அளித்து, இனிமையான எதிர்பார்ப்பு மற்றும் ஏக்க உணர்வுகளைத் தருகிறது.  காரணம் கொண்டாட்டத்தின் போது நடக்கும் கேளிக்கைகள், சிறப்பு உணவுகள் அனைத்தையும் அனுபவிக்கலாம்.

    பொதுவாகச் சடங்குகள் மற்றும் விழாக்கள், அது மத விடுமுறை தினங்களில் கொண்டாடப்படும் விழாக்கள் அல்லது பிறந்தநாள்,திருமணம், போன்ற தனிப்பட்ட விழாக்களாகட்டும் அவைகள் நம் வாழ்வில் முக்கியமான தருணங்களாகவும் அமைந்து, மறக்க முடியாத பதிவுகளாக அமைந்துவிடுவதாகச் சிலர் கூறுவதைக் காணலாம்.

    இத்தகைய கொண்டாட்டங்கள் உணர்ச்சிப் போட்டிகளுடன் வெடித்தாலும், மிகப் பெரும்பாலும் இது பொதுவான நிகழ்வு போன்று இல்லாமல், ஒரு கட்டமைப்புடன், ஈடுபாட்டுடன் மிகவும் ஒழுங்கமைவுடன் அமைவதால் நமது நினைவுகளில் இத்தகைய இனிமையான தருணங்கள் நீடித்த நினைவுகளாக அமைந்துவிடுகின்றன. மேலும் அத்தகைய சிறப்பு நிகழ்வுகளை நாம் நினைவில் வைத்திருப்பதை மதிப்புடையதாகவும் ஆக்குகிறது.

    உண்மையில் குடும்ப விழாக்களுக்கு மதிப்புமிக்க பல காரணங்கள் உள்ளன.  பல்வேறு மனநல நன்மைகளை வழங்கமுடியும் என்று ஆராய்ச்சி கூறுகிறது.  நம்மை நாமே அனுபவிக்க உதவுகிறது. அன்புக்குரியவர்களோடும், உறவினர்களோடும் இணைந்து கொண்டாடுவதால் குறுகிய காலஅளவில் கூட நமது கடினமான காலத்திலிருந்தும், மகிழ்ச்சியற்ற மனநிலையிலிருந்தும் விடுபட முடிகிறது.

    கவலையை விட்டொழிக்கும் வழிமுறை :-

    நமது தினசரி வாழ்க்கையானது அழுத்தம் நிறைந்ததாகவும், நிச்சயமற்றதாகவும் உள்ளது.  நாம் சரியாக என்ன செய்ய வேண்டுமென்றால், ஒரு சிறப்பான நேரத்தில் ஒரு செயலைச் செய்து முடித்துள்ள காலம், அதற்கான வழிமுறை, அமைப்பு, கட்டுப்பாடு இகைளைத் திட்டமிட்டு அமைத்துக் கொண்டோமேயானால் வாழ்க்கை நீடித்த, நிலைத்த தன்மைக்கு வசதியாகிறது.

    விடுமுறை மரபு சார்ந்த கொண்டாட்டங்கள், சடங்குகள் வழியாக நமக்கு வாழ்த்துதல்கள் நிறையக் கிடைக்கின்றன.  தொடர்ந்து இத்தகைய கொண்டாட்டங்களை திரும்பத் திரும்ப நிகழ்த்தும்போது, நமது கவலைகளை விட்டொழிக்கும் நம்பிக்கையுள்ள இடமாக இந்த உலகம் மாறுவதாக ஆய்வகச் சோதனையின் மூலம் ஆய்வாளர்கள் அறிந்துள்ளனர்.

    விழாக்கள் என்பது ஆண்டு முழுவதும் மற்ற நேரங்களில் கூட நடக்கின்றன.  ஆனால் ஒரு குடும்ப விழாவாகட்டும் அல்லது விடுமுறைக்  காலத்தில் நண்பர்களோடு இணைந்த விழாக்களாகட்டும் இத்தகைய நெருங்கிய நண்பர்கள் உறவினர்கள் இணைந்த விழாக்கள் மட்டுமே அவர்களை அர்த்தமுள்ளவர்களாக்குகின்றன.  காரணம் குறிப்பிட்ட இத்தகைய விழாக்களுக்கு மட்டுமே அதிகமான மக்கள் வருட இறுதி நாட்களிலோ அல்லது தேவையான நேரத்திலோ ஒன்று கூடுகின்றனர்.  இதற்காக மக்கள் தூரமான இடங்களில் இருந்து கூட ஒன்று கூடுகின்றனர்.  இதனால் அவர்களுடைய கவலைகளை மறக்கின்றனர். இத்தகைய தருணங்கள் மிகவும் மதிப்புமிக்கதாகவும், மதிப்புமிக்க குடும்ப மரபுகளை மீண்டும் இணைக்க ஒரு வாய்ப்பாகவும் உதவுகிறது.

    சந்தோஷமான குழு உணவு முறை : –

    ஒரு விழா என்றால் உணவு சிறப்பிடம் பெறுவது இயல்பான ஒன்று.  அதிலும் குடும்ப விழா என்றால் சொல்லவே தேவையில்லை.  விழாவிற்கு வந்துள்ள பெண்கள் ஒன்றாகச் சமையல் அறையில் கூடி, பல மணி நேரம் செலவழித்து உணவு தயாரித்து, தயாரித்த உணவினை ஒன்றாக அமர்ந்து உண்டு களிக்கிறோம்.  இத்தகைய குழுவாகச் சேர்ந்து உணவு தயாரித்து உண்ணும் முறையானது, ”வேட்டைச் சமூகத்தின் நமது முதல் மனிதர்கள், தங்கள் வேட்டைகளை நெருப்பிலிட்டு வறுத்தெடுக்க ஒன்றாகக் கூடியதாகவும், இத்தகைய முறைமையே நம் இனங்களில் சமையல் என்ற ஒரு வரையறுக்கும் பண்புகளில் ஒன்றாக உள்ளது” என ஆய்வாளர் கூறுகிறார்.

    இத்தகைய குழு உணவு உட்கொள்ளும்போது பல சம்பவங்களை நினைவுபடுத்திக் கொண்டும், நமது மூதாதையர்களைப் பழைய சம்பவங்களோடு இணைத்து நினைவுபடுத்திக் கொண்டும் உண்கின்றபோது, பினைப்புக்கான வழிகள் மென்மையாகிறது.  சமூகத்தோடு நம்மை அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறோம்.

    அனைத்து கலாசாரங்களிலும் விழாக்கள் உண்டு.  இத்தகைய கலாசாரங்களிலும் உணவு என்பதும், அதை தயாரிக்கும் முறையானதும் சடங்குகளை மையப்படுத்தியே வருகின்றன. உதாரணத்திற்கு யூத பாரம்பரியத்தில் குறிப்பிட்ட உணவானது (கோஷர்) ஜேவிஷ் விதிப்படி தேவைக்கு உரியதை மட்டும்தான் தேர்வுசெய்து தயாரிக்க வேண்டும் எனக் கட்டளையிடுகிறது.  மத்தியக் கிழக்கு மற்றும் இந்தியாவின் பகுதிகளில் வலது கை மட்டுமே உண்பதற்கு பயன்படுத்த வேண்டும். பல ஐரோப்பிய நாடுகளில் ஏழு வருடங்கள் மோசமான பாலினத்தைத் தவிர்ப்பதற்காக ஒரு சிற்றுண்டி செய்யும்போது கண்களை மூட வேண்டியது அவசியம்.

    நிச்சயமாகச் சிறப்புச் சந்தர்ப்பங்களில் நமக்குச் சிறப்பு உணவு தேவைப்படுகிறது.  எனவே பெரும்பாலான கலாசாரங்கள் மிகச் சிறந்த, முக்கிய உணவு வகைகளை மிக முக்கியமான விடுமுறை நாட்களில் பராமரிக்கின்றன.  உதாரணமாக மொரிஷீயஸ் நாட்டில் தமிழ் இந்துக்கள் தைப்பூச காவடித் திருவிழாவின் முடிவில் ஏழு வகையான காய்கறிப் பதார்த்தங்களுடன் கூடிய உணவை பரிமாறிக் கொள்கின்றனர்.  கிரீஸ் குடும்பங்களில் குழுவாகக்கூடி ஓர் இளம் ஆட்டிறைச்சியை முழுதாக கம்பியில் செருகிச் சில இரகசியப் பொருட்களைச் சேர்த்து தீயில் வறுத்து, பரிமாறுகின்றனர்.  இவைகளை நம்மால் வெறும் சமையலாகப் பார்க்க முடியவில்லை. அதையும் தாண்டி இதில் மிகப் பெரிய உளவியலும் உள்ளது.

    ஆராய்ச்சி முடிவுகளின்படி, ஓர் உணவிற்கு முன் ஒரு சடங்கைச் செய்வது உணவு அனுபவத்தை மேம்படுத்துவதாகவும், வெறும் வெற்று கேரட் துண்டுகள் கூட சுவையுடன் இருப்பதாகத் தோன்றும் என ஆய்வு தெரிவிக்கிறது.  மற்ற ஆய்வுகள் உணவுத் தயாரிப்பில் பங்கேற்கும்போது, அவர்கள் உணவை அதிகம் அனுபவிக்கிறார்கள் என்றும், உணவை தயாரிப்பதற்காக நேரத்தை செலவழித்து, உண்டு இன்னும் அதை அதிகமாகப் பாராட்டுகிறார்கள் என்றும், இது நல்ல உணவைத் தயாரித்தல் மற்றும் உண்ணுதல் அனுபவத்தை தருவதாகக் கூறுகிறது.

    பகிர்தலில் அக்கறை காட்டுதல் : –

    நமது குடும்ப விழாக்களிலும், நண்பர்களோடு கூடிய விடுமுறை நாள் விழாக்களிலும் பரிசுகளை வழங்குவதும், பெற்றுக் கொள்வதும் பொதுவான ஒன்றாகும்.  ஒரு சில பகுத்தறிவு முற்போக்குவாதிகள் இந்நடைமுறையை வளமான நோக்கத்திலும், சிலர் இது அர்த்தமற்றது, வீண் எனக் கருதலாம்.  ஆனால் இந்தப் பரிமாற்றங்களின் முக்கியத்துவத்தை நாம் குறைத்து மதிப்பிடக் கூடாது. பல சமூகச் சடங்குகள் மற்றும் விழாக்களில் இந் நடைமுறை சமூக உறவுகளைப் பராமரிப்பதில் முக்கியப்பங்கு வகிப்பதாக மானுடவியல் அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்.

    இத்தகைய விழாக்களில் பரிசுப் பொருளாகவோ அல்லது பணமாகவோ பெற்று வழங்கும் இந்த அமைப்பானது மிகத் திறமையாகவும், துல்லியமாகவும் பராமரிக்கப்படுவதாகவும், தங்களுடைய பணம் மறு சுழற்சி செய்யப்படுவதாகவும், இத்தகைய பரிசுகளை வழங்குவதிலும், பெற்றுக் கொள்வதிலும் ஒரு திருப்தி ஏற்படுவதாக மக்கள் கூறுவதாகவும் மானுடவியலாளர்கள் கூறுகின்றனர்.

    விழாக்கள் குடும்பத்தை வலுப்படுத்துகிறது : –

    குடும்பத்தில் நடத்தப்படும் சடங்குகள் மற்றும் விழாக்கள் குடும்ப உறவுகளை பராமரித்து வலுப்படுத்துவதில் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.  உண்மையில் மிக தூரத்தில் நம்மிடமிருந்து விலகி வாழும் உறவுகள், நண்பர்கள் ஆகியோர் நடத்தப்படும் வழக்களுக்காக ஒன்று கூடும்போது அவர்களுக்கிடையே பிணைப்பும், பந்தமும் வலுவடைகிறது.  பசைபோல் ஒட்டி வைத்திருக்க உதவுகிறது.

    சடங்கு மற்றும் விடுமுறைகால விழாக்களில் கலந்து கொள்வது என்பது, ஒரு சக்தி வாய்ந்த குழு உறுப்பினர் என்ற அடையாளத்தை தனக்குத் தருவதாகவும், தவிர, பல்வேறு பழக்கவழக்கங்களைக் கொண்ட குழுக் கொண்டாட்டங்களில் கலந்து கொள்ளும்போது தனக்குத் தாராள மனநிலை உணர்வைத் தருவதாகவும் அமெரிக்காவின் கனக்டிகட் மானுடவியல் பேராசிரியர் டிமிட்ரிஸ் சைகலாடஸ் கூறுகிறார்.

    இத்தகைய கொண்டாட்டங்கள் குழந்தைகளுக்கு மிகவும் முக்கியம்.  குழுச் சடங்குகளில் பங்கேற்கும் பிள்ளைகள் சக குழந்தைகளுடன் மிக வலுவாக இணைகின்றனர்.  கூடுதலாக இவ்விழாக்களால் ஏற்படும் நேரிய எண்ணங்களால், குழந்தைகளும் அத்தகைய நேரிய நினைவுகளுனேயே தொடர்புபடுத்திக் கொள்வதாக ஆராய்ச்சி காட்டுகிறது.

    குடும்ப விழாக்களில் நடைபெறும் உரையாடல்கள், அரசியல் வம்படிப் பேச்சுகள், சச்சரவுகள் கூட குடும்ப இணக்கத்திற்கான செய்முறையாகவே பார்க்கப்படுகிறது.  மாறாக ஒட்டுமொத்த அனுபவங்களை இது கெடுக்கச் சாத்தியமில்லை.  தவிரவும் கடந்த அனுபவங்களை நாம் மதிப்பீடு செய்யும்போது, சிறந்த தருணங்களையும், கடைசித் தருணங்களையும் நினைவுபடுத்துகிறோம்.  மாறாக எல்லாவற்றுக்கும் குறைவான கவனத்தையே செலுத்துகிறோம் என்று கூறுகிறார் நோபல் பரிசு பெற்ற ஆய்வாளர் கான்மேன்.

    முடிவுரை :-

    சங்க காலத்திலிருந்தே கொண்டாட்டம் என்பது நம் வாழ்வியலோடு இணைந்த ஒன்றாகும்.  குடும்பக் கொண்டாட்டங்களில் இருந்தே நமது நினைவுகளில் பெரும்பாலும் மகிழ்ச்சியாகவும், வேடிக்கையாகவும், அக் கொண்டாட்டங்களின் வழியாக நல்ல உணவும், பெறக்கூடிய, வழங்கக் கூடிய பரிசுகளும் இப்படியாக நம் மனத்தில் பசுமையாகப் பதிந்து விடுகிறது.  எனவே கொண்டாட்டங்கள் இல்லாமல் வாழ்க்கை இல்லை.  அந்தக் கொண்டாட்டங்களின் வழியாகக் குடும்பங்களின் கட்டமைப்பை வலுப்படுத்துவோம். வாருங்கள் அடுத்த கொண்டாட்டத்திற்காக, அடுத்த விடுமுறை தினத்தை எதிர்பார்த்து காத்திருப்போம்.

     

     

    Share
  • திருவருட்பயனில் ஆளுமைக்கான தனிமனித நடத்தைக் கூறுகள்

    -ர. நித்யா

    முன்னுரை

    திருவருட்பயன் = திரு+அருள்+பயன் எனப் பொருள் கொள்வர். இறைவனின் திருவருளால் அடையும் பயனை விவரிக்கும் நூலாகும். ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகியவற்றின் விரிவான விளக்கமே திருவருட்பயனில் விளக்கப்பட்டுள்ளது. திருவருளால் உயிர்க்கு உண்டாகும் ஆன்ம தரிசனம், ஆன்ம சக்தி, ஆன்ம லாபம் என்ற மூன்றையுமே அதன் பயன் என்கிறார் சிவப்பிரகாசர். சிவப்பிரகாசத்தில் உள்ள இவ்விரு தலைப்புக்களையும் இணைத்தால் கிடைப்பது திருவருட்பயன் என்று பெயர். அதனையே இந்நூலுக்கு பெயராக சூட்டினார் ஆசிரியர். சிவப்பிரகாசத்தில் ஞானவாய்மையும் அதன் பயனும் ஆகிய இரண்டையும் சுருக்கமாகவும் செறிவாகவும் கூறிச் சென்ற ஆசிரியர் திருவருட்பயனில் அவற்றிற்கென ஐந்து அதிகாரங்களை நூலில் பகிர்ந்தளித்து விரிவாக விளக்கியுள்ளார். அருளதுநிலை, அருளுருநிலை,அறியும் நெறி, உயிர் விளக்கம், இன்புறும் நிலை என்ற அந்த அதிகாரங்களில் திருவருளின் இயல்பையும், திருவருளால் உயிர் அடையும் பயனையும் படிப்படியாக இனிமையான முறையில் விளக்கியுள்ளார். நூல் முழுவதையும் குறள் வெண்பா யாப்பினாலே அமைத்துள்ளார். அதிகாரத்திற்குப் பத்துக் குறள்களாகப் பத்து அதிகாரங்களை ஆக்கியுள்ளார். ‘சிவநெறித்திருக்குறள்’என்று சொல்லுமாறு இந்நூலை செய்துள்ளார் ஆசிரியர் உமாபதி சிவாசாரியார் அவர்கள்.

                    “தெள்ளுசீர்ப்புலமை வள்ளுவன் தனக்கோர்
    நற்றுணை  உடைத்தெனக்    கற்றவர்களிப்ப
    அருட்பயன்   என்னா  அதற்கொரு    நாமந்
    தெருட்படப்   புணைந்து   செந்தமிழ்  யாப்பில்
    குறளடி வெள்ளை   ஒரு நூறு    இயம்பினன்.” (சி.பா)

     என வரும் சிறப்புப்பாயிரம் பகுதியில் தெய்வப் புலமைத் திருவள்ளுவருக்கு ஒரு நல்ல துணை வாய்த்தது

    தனிமனித நடத்தைக் கூறுகள்

    தனிமனிதனின் செயல்பாடுகளில் நடத்தைகள் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. தனிமனிதனுடைய எண்ணங்கள் நடத்தைகளாகின்றன. எனவே, தனி மனிதனின் எண்ணங்களையும், நடத்தைகளையும் சமூகத்திற்கு வளம் சேர்க்கும் வகையில் மேம்படுத்த வேண்டியது அவசியமாகிறது. மேம்பட்ட எண்ணங்களும், நடத்தைகளும் தனிமனிதனின் உயர்நிலையை அடையாளம் காண உதவுகின்றன. திருவருட்பயன் நூல் முழுவதும் ஆராய்ந்தால் எண்ணற்ற தனிமனித நடத்தைக் கூறுகள் உள்ளன. ஆயினும் இக்கட்டுரையில் தனிமனிதனின் நடத்தைகளில் மிக இன்றியமையாதவைகளான ஒருமைப்பாடு, நன்னடத்தை ,அறியாமையை அகற்றல் போன்ற ஆகிய கூறுகள் எடுத்துரைக்கப்படுகின்றன.

    எல்லோரும் ஓர்குலம்

    உள்ளம் மேம்பாடு அடைய வேண்டுமெனில், எல்லோரும் ஓர் குலம் என்னும் எண்ணத்தை மனதில் விதைக்க வேண்டும்.  இதனை உணர்ந்த அறிஞர் ரஸ்கின்,” ஒருவனுக்குத் தன்னைத் தவிர வேறு எது சொந்தம், அவன் வேறு எதை அனுபவித்து ஆனந்தம் காண முடியும் என்பதும், வாழ்வது முக்கியம் என்று கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்” என்கிறார். இதனை உணர்ந்து சமுதாயத்தைத் தம் சொந்தம் என்று கருத வேண்டும். இதனை,

                    அகர உயிர்போல் அறிவாகி எங்கும்
    நிகரில் இறை நிற்கும் நிறைந்து.       (கு.எண்: 1)

    இக்குறள் வெண்பாவின் பொருளானது, பதிப் பொருள் தனக்கு ஒப்பாக வேறு ஒரு பொருளும் இல்லாதது. அது பேரறிவாய் எங்கும் நீக்கமின்றி  நிறைந்து  நிற்கும். அகரமாகிய உயிரெழுத்து மற்றைய எல்லாப் பொருட்களிலும் இயைந்து  நிற்பதுபோலப் பதிப் பொருள் பிற எல்லாப் பொருட்களிலும் வேற்றுமையின்றி கலந்து நின்று அவற்றை  இயக்கும். எனவே பதியாகிய  இறையே உலகிற்கு முதல் என்பது விளங்கும்.

    மனிதனும் உலகில் யாரிடமும் வேற்றுமை பாராட்டாமல் பழக வேண்டும். ஏனெனில் அகரமாகிய உயிரெழுத்து எல்லாப் பொருட்களிலும் வேற்றுமையின்றி கலந்து நின்று அவற்றை இயக்கும். அது போலத் தனிமனிதன்  வேற்றுமை பாரட்டாமல் அனைவரிடமும் பழகி தன் ஆளுமைத் தன்மையால், அனைவரையும் வழிநடத்த வேண்டும் என்பதையே இப்பாடல் வலியுறுத்துகிறது.

    நன்னடத்தை 

    உள்ள மேம்பாட்டில் நன்னடத்தை முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றது. ஆளுமையை உணர்வதற்கு முதலில் தன்னை நன்றாகப் புரிந்திருக்க வேண்டும். தனது பிரச்சனைகள் என்ன என்பதைத் தெளிவாக உணர்ந்திருக்க வேண்டும். ஒன்றையோ, ஒருவரையோ அணுகும் முன் அதைப்பற்றிய அல்லது அவரைப் பற்றிய சகல தகவல்களைத் தெரிந்திருப்பது அவசியம். “சிக்கலான சூழ்நிலையிலும் உங்களிடம் உள்ள தகவலையும் அதிகாரத்தையும் பயன்படுத்திப் பிறர் நடத்தையை மாற்றி அமைப்பதுதான் உங்கள் வேலையிலும் சரி தனிப்பட்ட வாழ்க்கையிலும் சரி, சதா நீங்கள் இதைத்தான் செய்ய வேண்டும்”4 என்னும் கருத்தைக் கொண்டு நன்னடத்தையை மேம்படுத்தலாம். இருப்பினும், திருவருட்பயனில்,

     பெருமைக்கும்  நுண்மைக்கும்  பேரட்கும்  பேற்றின்
    அருமைக்கும்  ஒப்பின்மை  யான் (கு.எண் : 3)

    இக்குறள் வெண்பாவின் கருத்தானது, எல்லாவற்றிலும் பெரிய பொருளாய்  நிற்கும் தன்மையில் அவனை ஒப்பார் இல்லை. எல்லாப் பொருளிலும் உட்கலந்து நிறைந்து நிற்கும் நுண்மையில் அவனை ஒப்பார் இல்லை. எல்லா உயிர்களிடத்திலும் கொண்டிருக்கும் மாறாத பெருங்கருணைத் திறத்தில் அவனைப் பெறுவதற்கு அரியனாய் நிற்கும் நிலையிலும் ஒப்பார் இல்லாதவனே. இவ்வாறு பெருமை, நுண்மை, பேரருள், பெறுவதற்கு அருமை ஆகிய இந்நான்கு திறத்திலும் தனக்கு ஒப்பாக வேறொன்று இல்லாத சிறப்பினை உடையவன் இறைவன். இறைவன் உலகிற்கு தலைவன் என்பதும் , அவனே அனைத்து இயக்கத்திற்கும் முதல் என்பதும் இச்செய்யுளில் உணர்த்தப்பட்டது.

    பெருமை, நுண்மை, பேரருள், பெறுவதற்கு அருமை ஆகிய இந் நான்கு திறத்திலும் தனக்கு ஒப்பாக வேறொன்றும் இல்லாத இறைவனைப் போல, ஆளுமைத் தன்மை உடைய ஒருவனுக்கு நிகராக ஒன்றும் இல்லை. அன்பிலே சிறந்தது தாயன்பு , ஈடு இணையற்றது என்பர். அவளது அன்பின் நிலையும் ஓரொரு சமயம் மாறி விடுவதைப் பார்க்கலாம். ஆயின், ஆளுமைத் தன்மை உடையவன் சிறந்த நடத்தையில் மாறாத் தன்மை உடையவனவாக இருக்க வேண்டும். சிக்மண்ட் பிராய்டு அவர்கள் இக்கருத்தையே ஒடிபஸ் மனநிலை என்று உளவியல் பாங்கில் விளக்குகிறார்.

    அறியாமை அகற்றல்

    மனிதன் தனக்குப் புறவயமாக உலகம் என்ற ஒன்றைப் பார்ப்பதோ, இறைவனை வெளியே தேடி அடைய முயற்சி செய்வதோ அவன் அறியாமையைத்தான் காட்டும். ஒவ்வொரு மனிதனும் தனித்தனி உலகம் என்பதை உணர்தல் வேண்டும். “மனிதன் இறைவனைத்தான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறான். ஆனால், அதை அறிய முடியாதிருக்கிறான்.. குற்றம் மனத்தில்தான் உள்ளதே தவிர உலகப்பொருளில் இல்லை. உலகப் பொருளை பரம்பொருளாகப் பார்க்க தன்னைத் தயார் செய்து கொள்ளுவதற்குப் பெயர்தான் அறியாமை நீக்கம்”5  என ரா.நடராஜன் கூறியுள்ள கருத்தை மனதிற் கொள்வோம். ஒருவனின் ஆளுமையில், அறியாமை அகற்றுதலை,

              ஆக்கி எவையும் அளித்துஆசுடன் அடங்கப்
    போக்கும்  அவன்போகாப் புகல்.         (கு.எண் : 4)

     இக்குறள் வெண்பாவில், இறைவன் உயிர்களிடம் உள்ள ஆணவ மலமாகிய அழுக்கினை நீக்க வேண்டிய அவ்வுயிர்களும் உடம்பும். ஐம்பொறி முதலிய கருவிகளும், உலகும் உலகிலுள்ள நுகர்ச்சிப் பொருள்களும் ஆகிய எல்லாவற்றையும் படைத்துக் கொடுக்கின்றான். உயிர்கள் குறித்த காலம் வரை அவற்றோடு பொருந்தி வாழும்படியாக அவற்றை நிலை நிறுத்திக் காக்கின்றான். பின், ஆணவமலம் நீங்கும் நிலையை அடையும் காலத்தில் அம் மலத்தோடு சேர்ந்து, தான் படைத்துக் காத்த உடம்பு முதலிய பொருள்களையும் ஒரு சேரப் போக்கி உயிரைத் தூயதாக்குகின்றான். இப்பேருதவியைச் செய்யும் இறைவனே உயிர்களுக்கு நீங்காத புகலிடம் ஆவான்.

    தலைமைப் பண்பு கொண்ட மனிதன் தனு, புவனம், கரணம், போகம் ஆகிய எல்லாவற்றையும்  பொருந்தி வாழ வேண்டும். மூலமாகிய ஆணவத்தை நீக்கும் பொருட்டே உயிரோடு உடம்பு முதலியவற்றைக் கூட்டுவிக்கின்றான். இறைவன் உடம்பு, தனு முதலிய கருவிகள் கரணம் எனப்படும். இந்த உலகு புவனம் என குறிக்கப்படும். உலகிலுள்ள நுகர்ச்சிப் பொருட்கள் போகம் எனப்படும்.   உயிர்களிடத்தில் இயற்கையாகவே ஆணவ மலம் என்ற குற்றம் உள்ளது. உயிர் என்று உண்டோ அன்றே அதனிடத்தில் இந்தக் குற்றமும் உடனாகச் சேர்ந்து இருத்தலினால் “சகச மலம்” எனச் சொல்லப்படும். ஆடையில் உள்ள அழுக்கு அதன் வெண்மையை மறைப்பது போல உயிர்களிலுள்ள ஆணவ மலமாகிய அழுக்கு அதன் அறிவை மறைத்து நிற்கிறது. அம் மறைப்பினால் உயிர்க்கு அறியாமை உண்டாகிறது. அறியாமையினால் வருவது துன்பமே ஆகும். மனிதன் தன்   அறியாமையை அகற்ற வேண்டும். அதற்கு  ஆணவம் என்ற இருளை  நீக்க வேண்டும் என்பதே இப்பாடலில் மறைமுகமாக கூறப்படும் கருத்தாகும்.

            இருளான தன்றி இலது எவையும் ஏகப்
    பொருளாகி நிற்கும் பொருள்.                (கு.எண்: 22)

    எனும் குறட்பாவில், உலகத்திலுள்ள பல வகைப்பட்ட பொருள்களையும் அவைகளுடைய தன்மை தோன்றாதபடியும், அவை யாவும் தானேயாய்த் தோன்றும்படியும், மறைந்து நிற்கும் பொருள் இருளையன்றி வேறில்லை.

    இரவு நேரத்தில் படித்துக் கொண்டிருக்கிறோம். திடீரென்று விளக்குகள் அணைகின்றன. எங்கும் ஒரேயிருள். பக்கத்தில் உள்ள பொருள் கூடத் தெரியவில்லை. மெழுகுவர்த்தியைத் தேடலாம் என்று எழுகிறோம். சில அடி தூரம் நடந்திருப்போம். அங்குள்ள சுவரில் தெரியாமல் முட்டிக் கொள்கிறோம். வழியில் ஒரு நாற்காலி கிடக்கிறது. அது நமக்குத் தெரியவில்லை. அது நம் காலை இடறிக் காயப்படுத்துகிறது. அதையும் தாண்டிச் செல்லும் போது கீழே கிடந்த கயிற்றின் மீது காலை வைக்கிறோம். என்னவோ, ஏதோ என்ற பதைப்புடன் தாவிக் குதிக்கிறோம். நல்ல வேளையாக அப்பொழுது விளக்குகள் எரியத் தொடங்குகின்றன. அந்த விளக்கொளியில் கீழே கிடந்தது கயிறுதான் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டு ஆறுதல் அடைகிறோம். இந்த நிகழ்ச்சியில் சுவர் சுவராக தெரியவில்லை. நாற்காலி நாற்காலியாகத் தோன்றவில்லை. கயிறு கயிறாகத் தோன்றவில்லை.  மனம் ஒரு கற்பனைக் குதிரை போன்றது. அது தன் விருப்பம் போல எண்ணங்களையும் ஆசைகளையும் நினைத்துக் கொண்டே இருக்கின்றது. நிறைவேறாத ஆசைகள் அவனது அடிமனத்தில் சென்று தங்குகின்றன. அடி மனத்தில் உள்ளவைகளை ஒருவன் எப்பொழுதும், தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்துக் கொள்ள முடியாது. அதனை அறியாமலே சில சமயம் வேற்றுருக் கொண்டு வெளிவர முயல்கின்றது.

    முடிவுரை

    சைவசித்தாந்த நூல்களில் சிவநெறித் திருக்குறள் என்றும் போற்றப்படும் திருவருட்பயனில் தனிமனிதத் தலைமைப் பண்புகளில் சிறந்த சில பண்புகளை  இனங்கண்டு , அவற்றை வெளிக்கொணரும் வகையில் இக் கட்டுரை அமைந்துள்ளது.

    ***********

    குறிப்புகள்

    ஆ.ஆனந்தராசன்      திருவருட்பயன்                       நர்மதா பதிப்பகம்,10 நானா  தெரு,   ஆதமங்கலம். முதற்பதிப்பு 2010

    திரு.க.வெள்ளைவாரணன் திருவருட்பயன்                                23, கனகசபைநகர், சிதம்பரம்                                                             முதற்பதிப்பு 1965

    *****

    கட்டுரையாளர்
    முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர்
    அரசு கலைக் கல்லூரி
    கோயம்புத்தூர்

     

     

    Share
  • ஓரெழுத்து ஒரு மொழி

     

    14088488_1123402657748221_4120214870862385499_n

     

    காவில் மேயும் ஆவின் பாலருந்தி
    ஊ வளர்த்தால் சா வா என்றால் வருமா?
    பர்கரும் பீட்சாவும் உண்டு வளரும்
    பாலகர்க்கு நோ போ என்றால் போகுமா?

    மையிருள் குயிலின் மெல்லிறகைக் கொய்தபின்
    கூ என்று பணித்தல் தகுமோ?
    அகரம் கற்கும் கள்ளமில்லா குழந்தையிடம் நீ
    காம்போதியில் பாடென்பது தகுமோ?

    மென்மலரின் மெல்லிதழை மெல்ல மெல்ல கொய்தபின்
    பூ என்று சொல்லுதல் முறையா?
    அகவைக்குரிய அளவினதாக கற்கும் கல்வி இல்லாமல்
    அளவுக்கதிக சுமையை திணித்தல் முறையா?

    ஏ எய்த அறியான் கையில் கோ
    சோவை கா என்பது நலமா?
    தக்கோன் அல்லாதான் தான் கொண்ட பள்ளியில்
    தளிர் குழந்தையை சேர்ப்பது என்பது நலமா?

    மையழகு தையலை நீ சாவென தீ நாவில் சுட்டு பின்
    அன்பை தா என்றால் தருவாளா?
    பெற்ற கல்வியின் நோக்கத்தை உணர்த்த மறந்து பின்
    பெற்ற பிள்ளை பேணவில்லை என்பது சரியா?

    -ஆ. செந்தில் குமார்

    பொருள் :-
    கா – கானகம், காத்தல்
    நோ – நோய்
    ஆ – பசு
    ஊ – ஊன், தசை
    சா – இறப்பு , இறந்து போ
    கூ – கூவு என பணித்தல்
    பூ – மலரவும் என பணித்தல்
    ஏ – அம்பு
    கோ – அரசன்
    சோ – அரண்
    மை – கண் மை
    தையல் – பெண்
    நா – நாக்கு
    நன்றி : கூகிள் இமேஜ்

    Share
  • தமிழ் இலக்கியங்களில் வாழ்வியல் சிந்தனைகள்

    -ஆ. அந்தோணிசாமி

    முன்னுரை

         இலக்கியம் என்பது வாழ்க்கையை வழிமொழிந்து சொல்வது தான் இலக்கியம். வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடி இலக்கியம் என்பா். தமிழ் இலக்கியங்கள் தனிமனிதனை   சுத்திகரிக்கும் ஆக்கப்பணியை செய்து வருகிறது. இவ்வகையில் தமிழ் இலக்கியங்களை வாழ்வில் இலக்கியங்கள் என்றும் கூறலாம். மனிதனின் சமுத்திரம் உணா்ச்சிகளைச் சின்னச் சின்ன சிப்பிகளில் வைத்துக் காட்டுகிறது. இலக்கியங்களின் கருத்துக்குவியல்கள் வாழ்வை உயா்த்தும் வாழ்வியல் கருத்துக்களைக் கூறி அவனை வாழ்வாங்கு வாழச் செய்கிறது.

         மனிதப் பண்புகளும் வாழ்வியல் அறங்களும் மதிப்பிழந்து கொண்டிருக்கும் வேகம் நிறைந்த வாழ்க்கைச் சூழல் இன்றைய சமூகத்தை பெரிதும் பாதித்துள்ளது. மனிதப் பண்புகளைத் திரும்பிப் பார்க்கக்கூட நேரமற்ற நிகழ்வுகளால் மட்டுமே நகா்ந்து கொண்டிருக்கிறது இன்றைய சமூகம் இதனை நெறிப்படுத்த மேம்பாடடையச் செய்ய தமிழ் இலக்கியங்களின் பங்கு இன்றியமையாததாகும். தமிழ் இலக்கியங்களில் காணப்படும் வாழ்வியல் சிந்தனைப் பற்றி இக்கட்டுரையில் காண்போம்.

    தனிமனிதஒழுக்கம்

         வாழ்வியல் ஒழுக்கம் என்பது நற்பண்பாகும். நன்நெறிகளை பின்பற்றி வாழ்ந்தால் வாழ்வில் மேம்பட்ட மனிதராக வாழ முடியும். தனிமனித ஒழுக்கமே சமூகம் மேம்பட அடிப்படை காரணமாக இருக்கும். தனிமனித வாழ்வியல் ஒழுக்கத்தை அனைத்து அற இலக்கியங்களும் முதன்மைப்படுத்துகின்றன. பழமொழி நானூறு ஒழுக்கத்தை விட உயா்ந்தது ஒன்றுமில்லை என்பதை

         “கல்லாதவரிடைக் கட்டுரையின் மிக்கது ஓா்
         பொல்லாதது இல்லை ஒருவருக்கு – நல்லாய்
         ஒழுக்கத்தின் மிக்க இழவு இல்லை இல்லை
         ஒழுக்கத்தின் மிக்க உயா்வு”     (64-பழமொழி நானூறு)

    எனக்கூறும் நல்லொழுக்கமே செல்வம் என்கிறது நான்மணிக்கடிகை. அதே வேளையில் ஒழுக்கம் தவறியவா்களிடத்துச் செல்வம் தங்காது என்று

         “திருவும் திணை வகையான நில்லார் பெருவலிக்
         கூற்றமும் கூறுவசெய்து உண்ணாது ஆற்ற
         மறைக்க மறையாதாம் காமம் முறையும்
         இறை வகையான் நின்றுவிடும்” (39 – நான்மணிக்கடிகை)

    எனப் பகா்கிறது. கல்வி கற்றால் ஒழுக்கம் வரும் என்று அனைத்து இலக்கியங்களும் கூறுகிறபோது முதுமொழிக்காஞ்சி ஒழுக்கம் கல்வியை விட சிறந்தது என்கிறது.

         “ஆா்கலி உலகத்து மக்கட்கு எல்லாம்
         ஓதலின் சிறந்தன்று. ஒழுக்கம் உடைமை”    (1-முதுமொழிக்காஞ்சி)

    அறம்

         மனித இயக்கத்தின் வாழ்வியல் அடிப்படைப் பண்புகளே அறமாகும். அறம் என்ற சொல் பழந்தமிழ் இலக்கியங்களுள் பல இடங்களில் வந்துள்ளது அறநெறியே மாந்தரின் நல்வாழ்வுக்கு உகந்தது. அறம் என்பது நற்செயல் என்பதைச் சுட்டும் கலைச்சொல், அறம் என்ற சொல் நன்மை, ஈகை, நீதி முதலிய பொருள்களில் வழங்கலாயிற்று பொருள்களையும் தன்னுள் தழுவி நிற்பது அறம் பொதுவாக நல்லொழுக்கமும், நற்செய்கைகளும் அறம் என்று அறியப்படும். அறம் மனிதனில் வாழ்வியல் கூறுகளில் ஒன்று தமிழ் இலக்கியங்கள் அறம் பற்றி அதிகம் பேசுகின்றது.

    இல்லறம்

         அறநெறியில் இல்வாழ்க்ககையை அமைத்துக் கொண்டவா்கள் பெற்றிடும் பயனை வேறு நெறியில் சென்று பெற்றிட இயலாது.

         ”அறத்தாற்றின் இல்வாழ்க்கை ஆற்றின் புறத்தாற்றில்
          போஒய்ப் பெறுவ தெவன்”   (குறள் – 46)  என வள்ளுவர் கூறுகிறார்.

    இல்லறம் என்பது இல்வாழ்க்கையைக் குறிப்பதாகும். இது ஒருவனுக்கு ஒருத்தி என வாழ்வதாகும். திருமணம் என்பது உடற்சோ்க்கையன்று அது உணா்வுகளின் சோ்க்கை. திருமணம் புரிந்து இல்லறத்தை நடத்துவது இன்பத்திற்காக மட்டுமல்ல அறத்திற்காகவும் என்பது பழந்தமிழ்க் கொள்கையாகும். இல்லறம் துறவறத்திற்கு முரண்பட்டதன்று. இளமையில் முதிர்ச்சி மூப்பதல் போல இல்லறத்தின் முதிர்ச்சி துறவெனக் கொள்ளல் வேண்டும்.

         இல்லறம் நடத்திய இறுதிக் காலத்துத் தமக்குக் காவலாக அமைந்த மக்களோடு கூடியிருந்து அறத்தை விரும்பும் சுற்றத்தோடு சிறந்த பணிகளைச் செய்தல் இல்லற வாழ்வு நடத்தியதன் பயன் எனத் தொல்காப்பியம் கூறியுள்ளதை காணலாம்.

         “காமம் சான்ற கடைக்கோட் காலை
         ஏமம் சான்ற மக்களோடு துவன்றி
         அறம்புரி சுற்றமோடு கிழவனும் கிழத்தியும்
         சிறந்தது பயிற்றல் இறந்ததன் பயனே” (51-தொ.பொ.கற்பு)

    மனத்தூய்மை உடையவா்க்கே நன்மக்கள் வாய்ப்பா். அதனால் கணவன் மனைவி பண்பினராய் இருத்தல் வேண்டும். நன்மக்களை பெற்ற தந்தை அவா்களை அவையத்து முந்தியிருப்பச் செய்தல் வேண்டும். சான்றோனாக்குதல் தந்தைக்கு கடனே என்று புறநானூற்றுப் பாடல் புகழும். இல்லறம் பற்றிய இல்லாத கருத்துக்கள் தமிழ் இலக்கியங்களில் இல்லை.

    பிறனில் விழைதல்

         பிறனுடைய மனைவியை விரும்பாமையே பிறன் இல்விழையாமை என்று வள்ளுவா் சுட்டுகிறார். இல் என்றால் இல்லறத்திற்குரிய இல்லாளை இங்குச் சுட்டுகிறது. விழைவு என்றால் விரும்புதல் என்று பொருள். பிறன் மனைவியை விரும்பாதவா்களின் சிறப்பும். பிறன் மனைவியை விரும்புபவா்களின் இழிவும் பற்றி வள்ளுவா் பல கருத்துக்களை வழங்கியுள்ளார்.

         ”எனைத் துணையா் ஆயினும் என்னாம் திணைத்துணையும்
         கோரன் பிறன் இயல்புகல்”

    எவ்வளவு பெருமையுடையவனாக இருந்தாலும் சிறிதும் ஆராய்ந்து பார்க்காமல் பிறன் மனைவியை விரும்புதல் என்ற தீய செயலைச் செய்யும் ஒருவனது பெருமைகளால் எந்தவிதப் பயனும் இல்லை.

         பழங்காலத்திலிருந்து வரன்முறையற்ற உறவுகள் நிலையிலும் இன்னும் சில இனக்குழு மக்களிடம் முறையற்ற பால் உறவுகள் இருக்கின்றன. தமிழ்ச் சமூகம் வரன்முறையான உறவுகளைப் பழங்காலந் தொட்டே பின்பற்றியுள்ளது. சங்காலம், சங்கம் மருவிய காலத்திலும் முறையற்ற உறவுகள் இருந்திருக்கின்றன. நகர நாகரீகம், கடல் தாண்டிய அயல் நாட்டவா் வரவு அருகிலுள்ள வேற்று நாட்டுப் பயணிகளின் கலப்பு ஆகியன பால் உறவுச் சீா்கேட்டிற்குக் காரணங்களாகும். துறவு நெறி வற்புறுத்தப் பெறும்போதும் ஆணும் பெண்ணும் தமக்குரிய வாழ்க்கைத் துணையைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் தடை கோரும் போது பிறனில் விழைதல் நடைபெறும்.

         பிறன்மனை விழைதலை நரகத்திற்குச் செல்லும் வழி என இழிந்து பேசுகிறது ஆசாரக் கோவை.

    பிறா்மனை கட்களவு சூது கொலையோ
         பிறனறிந்தா ரிவ்வைந்து நோக்கார் – திறனிலரென்
         றெள்ளப் படுவதூஉ மன்றி நிரயத்துச்
         செல்வழி யுய்த்திடுத லால்     (37 – ஆசாரக் கோவை)

    நல்லொழுக்கமில்லாதவரென்று இகழப்படுவதல்லாமல் நரகத்துக்குச் செல்லும் வழியில், செலுத்துதலால், ஒழுக்கம் அறிந்தவா் பிறருடைய மனையாளும் கட்குடிப்பதும், களவுசெய்தும், சூதாடுதலும், கொலை செய்தலும் மனத்தாலும் நினையார். 

    விருந்தோம்பல்

         சங்ககால மக்கள் ஈதலையும் விருந்தோம்புதலையும் இரு கண்களாகக் கருதி அவற்றை வாழ்வில் பின்பற்றி வந்தனா். விருந்து என்பதற்குப் புதுமை என்று விளக்கமளிக்கிறது தொல்காப்பியம். முன்பின் அறியாத புதியோர்க்கு எளிய உணவாயினும் அதனைப் பகிர்ந்தளித்து உண்ணும் குணம் சங்கத்தமிழா்களிடைய மிகுந்து இருந்தது.

         நல்லியக்கோடன் தன்னை நாடி வந்த பாணா்களுக்குப் பரிசில் கொடுப்பது மட்டுமன்றி விருந்தோம்புதலிலும் குறைவில்லாதவன் தான் அரசனாக இருந்தபோது விருந்தளிக்கும் போது முன்னின்று செய்யக் கூடியவன்.

         ”பல்வேறு அடிசில்
         விளங்கப் பொற்கலத்தில் விரும்புவன பேணி
         ஆனா விருப்பின் தான்நின்று ஊட்டி .(.244-245 சிறுபாணாற்றுபடை)     என்னும் அடிகள் இதற்குச் சான்று.

         தமிழ் இலக்கியங்களில் விருந்தோம்பல் விரும்பி தொடா்ந்து கடைப்பிடித்து வந்த வாழ்வியல் நிகழ்வு ஆகும். தமிழா் விருந்தினா் உண்டபின் எஞ்சிய உணவையே மகிழ்வுடன் உண்டனா். இதனை

         “விருந்து உண்டு எஞ்சிய மிச்சம் பெருந்தகை
         நின்னோடு உண்டலும் புரைவது”     என்னும் அடிகள் மூலம் அறியலாம்.

    ஈகை

         ஈகை என்பது எவ்வித எதிர்ப்பார்ப்புமின்றித் துன்புற்ற ஒருவர்க்கு அளித்தலாகும். பொருள் ஈட்டினால் மட்டுமே போதாது அதை ஈதலும் வேண்டும் அதனால்தான் புறநானூறு,

         “செல்வத்துப் பயனே ஈதல்” (8-புறநானூறு)  என்கிறது.

         “ஆற்றுதல் என்பது அலந்தவா்க்கு உதவுதல்” எனக் கலித்தொகை சுட்டுகிறது. தோண்டத் தோண்ட நீா் ஊறுவது போலக் கொடுக்கக் கொடுக்கத்தான் செல்வம் பெருகும் என்ற கருத்தும் நிலவியது. சான்றோரின் நெறியிலே வாழ்ந்தவன் ஆய் அண்டிரன் புறநானூற்றிலே அவனைப் பற்றி ஒரு செய்தி,

         ”இம்மைச் செய்தது மறுமைக் காமெனும்
         அறவிலை வாணிக னாயலன் பிறகும்
         சான்றோர் சென்ற நெறியென
         ஆங்குப் பட்டன் றவன் கைவண்மையே”   (134-புறநானூறு)

         அடுத்தவா்க்கு கொடுத்தல் என்பதை வாழ்வில் தலையாயக் கடமையாக மதித்துள்ளனா் அக்கால மக்கள். கபிலா் பாரியின் ஈகையைப் பின்வருமாறு சுட்டுவா்.

         ”முந்நூறு ஊறும் பாசிலா் பெற்றனா்
         யாமும் பாரியும் உளமே
         குன்றும் உண்டுநீா் பாடினீா் செலினே” (110-புறநானூறு)

    தமக்கென எதையும் சோ்த்து வைக்காது ஈகை செய்து இன்புற்று மகிழ்ந்தனா் என்று மன்னா் தம் கொடைப் பண்பினைக் குறிப்பிடுகின்றது. இதைத்தான் பின்னால் வந்த ஒரு திரைப்படக் கவிஞன்

         “அள்ளிக் கொடுத்து
         வாழ்பவா் நெஞ்சம்
         ஆனந்தப் பூந்தோப்பு” என்றான். எனவே ஈகை வாழ்வில் நிகழ்வில் முக்கியத்தவம் பெற்றது என்பதைத் தமிழ் இலக்கியங்கள் எடுத்து இயம்புகின்றன.

    கல்வி

         கல்வியின் மகத்துவத்தை உணா்ந்தவர்களே சான்றோர்கள். கல்வி கற்க வேண்டுமெனில் ஆசிரியா்க்கு உரிய மரியாதைசெலுத்தி கற்ற வேண்டும். ஆசிரியா்களைக் காப்பதும் மாணவா்களின் இன்றைய கடமையாகக் கூறப்படுகிறது. கல்வியானது தாயின் மனதையும் மாற்றும் ஆற்றல் பெற்றது. சாதி வேறுபாட்டைக் கூட மாற்றவல்ல சக்தி வாய்ந்தது கல்வி, அதனால் தான் ஔவையாரும் கற்றோர்க்குச் சென்ற இடமெல்லாம் சிறப்பு எனக் கூறுகிறார்.

         “கண்ணுடையோர் என்போர் கற்றோர்” என்று வள்ளுவரும். “கல்லாதவன் வாழும் வீடு வெளிச்சமில்லா விடு” என்று புரட்சிக் கவிஞன் பாரதிதாசனும் எழுத்தறிவின் அவசியத்தை பாடினார்.

         “எழுத்து
         விதைகள்
         இதயங்களில்
         தூவப்படும்
         போது
      செழித்து
         வளா்வது
         ஒரு
         தனி மனிதன்
         அல்ல
         சமுதாயம்”

    என்று கவிஞா் மு.மேத்தா கல்விச் சிந்தனைகளை கல்வெட்டாய்ப் பதித்து வைத்துள்ளார்.

    மது பற்றிய விழிப்புணா்வு

         இன்றைய இளைய சமுதாயம் அறிவில் மனத்தைச் செலுத்தாது மதுவில் மயங்கி வாழ்வைச் சீரழித்து விடுகிறது. இத்தீய பழக்கம் அவா்தம் மதிப்பை இழக்கச் செய்யும். மது அருந்தியவனைக் கண்டால் ஈன்ற தாயின் முகமே வெறுபப்டையும். மதுவுண்டு மயங்கியவன் செத்தவனாகவே ஆளாவான். தனது பொருளை மதுவாங்கி மயங்குவது அவனது அறியாமையே ஆகும்.

         “கைஅறி யாமை உடைத்தே பொருள் கொடுத்து
         மெய் அறி யாமை கொளல்”    (குறள் – 925) என்பார் வள்ளுவர்.

         எண்ணத்தையே அழிக்கும் மதுவினைத் தூக்கி ஏறி என்று இளைய வாலிப உள்ளங்களுக்கு கவிஞா் மேத்தா விழிப்புணர்ச்சி ஊட்டுகின்றார்.

         “கிண்ணத்தைத் தூக்கிஎறி – மதுக்
         கிண்ணத்தைத் தூக்கி எறி
         எண்ணத்தை விறகாக்கி
         இதயத்தைக் கரியாக்கும் – மதுக்
         கிண்ணத்தைத் தூக்கி எறி”

    இங்ஙனம் மதுவினால் ஏற்படும் தீமையைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார் கவிஞா். தமிழ் இலக்கியங்களில் மது தனிமனித ஒழுக்கம் மட்டுமல்ல சமூகத்தின் வளா்ச்சியைப் பாதிக்கும் என்பதை காட்டுகிறது.

         ”புகைப் பிடித்தால் இறப்பாய்
         மது குடித்தால் இறப்பாய் இரண்டும்
         விட்டால் வாழ்வில் சிறப்பாய்”  தமிழன்பன்

    புகை, மதுப்பழக்கம் உள்ளவா்களுக்கு எச்சரிக்கை செய்கிறார்.

    அரசியல் விழிப்புணர்வு

         மக்கள் வாழ்வு மேம்பட நல்ல தொலைநோக்குள்ள நல்ல தலைவா்கள் உருவாக வேண்டும். நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காகக் குரல் கொடுக்க வேண்டி தோ்வு செய்யப்பட்ட அரசியல்வாதிகள் இன்று சட்டமன்றங்களிலும், பாராளுமன்றங்களிலும் பந்து எரியும் போட்டியைப் போன்று செருப்பு வீசும் போட்டியை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறார்கள். ”கோயில் செய்குவோம்” என்னும் தலைப்பில் அமைந்த கவிதையில் கவிஞா் வைரமுத்து இதனை நகையாடுகிறார்.

         ”இன்னும் கொஞ்சம் நாளில்
         அத்தனை சட்டக்கலைகளும்
         ஆலயங்கள் ஆகலாம்
         அங்கும்
         செருப்போடு நுழைவது
         தடை செய்யப்படலாம்”.     (இன்னொரு தேசியகீதம்)

    தோ்தல் முறை மாறினாலும் ஜனநாயகம் மட்டும் மாறாமலே இருக்கிறது. அதனால் தான் அரசியல்வாதிகள் கட்சி மாறிகளாக மாறிவிட்டனா்.

         “எங்கள் ஊா் எம்.எல்.ஏ
         ஏழு மாதத்தில்
         எட்டுதடவை
         கட்சி மாறினார்”   (மீரா.ஊசிகள்)

    என்ற மீராவின் வரிகள் மக்கள் சிந்தனைக்கு விடப்பட்டதாக அமைகின்றன. அரசியல் விழிப்புணா்வு இன்றைய தமிழ் இலக்கியம் சுட்டிகாட்டுகிறது.

    அறிவியல் விழிப்புணா்வு

         இன்றைய வாழ்வில் அறிவியலில் வளா்ந்த நாடுகளே வளா்ந்த நாடுகளாக அறியப்படுகின்றன. அறிவியல் விழிப்புணா்வு இன்றைய வாழ்வில் அடிப்படையான ஒன்றாக உள்ளது. மேலைநாடுகளில் அறிவியல் வளா்ச்சி அசுர வேகத்தில் சென்று கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் நம் மக்கள் அறிவியல் என்ற சொல்லையே இப்போதுதான் கண்டறிந்திருக்கிறார்கள்.

         முடங்கி கிடக்காதே! விரைவில் முன்னேற
         வழிபார்! முயன்றால் முன்னேற முடியும்.
         மூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தவன் எல்லாம்
         மனிதன் இல்லை
         முயற்சி செய்து கொண்டிருப்பவன்
         மட்டுந்தான் மனிதன்        (பா.விஜய் சிந்தனைச் சிறகுகள்.) என்பார் பா.விஜய்

    பொதுவுடமை

         இயற்கையின் மூலம் பொதுவுடமைச் சிந்தனைகளைத் தொழிலாளர்களுக்கு ஏற்படுத்துகிறார் கவிஞர் வைரமுத்து ”வானம்” பற்றி கவிதையில்

    ”குனிந்து குனிந்து
    கூன் விழுந்த மனிதா!
    வான் பார்க்கநிமிர்
    வானம் முழுக்க
    உனக்கு
    நீ ஏன்
    வரப்புக்குப் போராடுகிறாய்?”

    என்ற வரிகள் தொழிலாளர்களின் நிலையைச் சுட்டி, அவர்களுக்கு ஒரு புத்துணர்வை ஏற்படுத்துவது போல் அமைகிறது. இன்றைய வாழ்வில் அடிமைத்தனத்தை நீக்கி, சுய சிந்தனையோடு வாழவேண்டும் என்பதைநினைவூட்டுகிறது. குனிந்தே பழக்கப்பட்டவனுக்குத் திடீரென நிமிர முடியவில்லை. அதனால் குனிந்து கொண்டே செல்லாதே, உன் வாழ்கைத் தரத்தை உயர்த்தப்பார், இந்த வானம், பூ, எல்லாம் உனக்கு பிறகு எதற்குப் போராடுகிறாய் என்று கேள்விக்கேட்டு அவனைச் சிந்திக்க வைக்கிறார். 

    முடிவுரை

         நாம் புதியதொரு சமுதாயத்தை உருவாக்க விரும்புகின்றோம். உயர்ந்த இலட்சியமுறை மனிதர்களை உருவாக்குவதன் மூலமாகத்தான் சிறந்த சமுதாயத்தை உருவாக்க முடியும்; மனிதர்களை உருவாக்குவதற்குப் பெருமளவு தமிழ் இலக்கிங்களில் உள்ள வாழ்வியல் சிந்தனைகள் உதவும். பல்வேறு வகைகளில் விழிப்புணர்வை ஊட்டி மனிதம் காக்கப் பயன்படுகிறது இலக்கியங்கள். 

         தமிழ் இலக்கியங்களில் குவிந்துகிடக்கின்ற மனித வாழ்வியல் கருத்துகளான, அறம், தனிமனித ஒழுக்கம், இல்லறம், பிறனில் விழைதல், விருந்தோம்பல், ஈகை, கல்வி, மது பற்றிய விழிப்புணர்வு, அரசியல் விழிப்புணர்வு, அறிவியல் நம் வாழ்க்கை பயணங்களில் கையாண்டால் நமது வாழ்வு ஒளிபெறும் என்பதில் சிறிதும் சந்தேகமில்லை.

         இக்கட்டுரையானது தமிழ் இலக்கியங்களில் வாழ்வியல் சிந்தனைகளை அறிய வாய்ப்பாக அமைந்துள்ளது. நம் இலக்கியங்களைப் பயின்றுவிட்டால் வாழ்க்கையைப் பயின்றுவிட்டதாகப் பொருளாகும், வாழ்வியல் சிந்தனைகளைக் கற்போம். இப்புவியில் இன்பமான வாழ்க்கையை வாழ்வோம்.

    *****

    பார்வை நூல்கள்

    1. பழமொழி நானுாறு – 64
    2. நாண்மணிக்கடிகை – 39
    3. முதுமொழிக்காஞ்சி – 1
    4. திருக்குறள் – 46, 144, 925
    5. தொல்காப்பியம் – 51
    6. ஆசாரக்கோவை – 37
    7. சிறுபாணாற்றுப்படை – 244-245
    8. கலித்தொகை – 133
    9. புறநானூறு – 8.
    10. பாரதிதாசன் கவிதைகள்
    11. இன்னொரு தேசியகீதம் – வைரமுத்து – 49
    12. வானம் – கவிதை – வைரமுத்து

    *****

    கட்டுரையாளர்
    பகுதி நேர முனைவர் பட்ட ஆய்வாளர்
    அரசு கலைக்கல்லூரி
    சேலம் – 07

     

     

    Share
  • A TREATEMENT OF VINAIYECCAM IN TAMIL GRAMMATICAL WORKS

    A TREATEMENT OF VINAIYECCAM IN TAMIL GRAMMATICAL WORKS

    -Dr. HEPSY ROSE MARY. A

    Tolkappiyam the earliest extant grammatical work in Tamil deals with the vinaiyeccam or verbal participle in vinaiyiyal section of collatikaram.  Further it speaks about the Vinaiyeccam of various ending in eluttatikaram and discusses the miscellaneous aspects of vinaiyeccam in ‘ Eccaviyal’.  Viracoliyam of 11th century A.D treats the vinaiyeccam in tatuppatalam’ in two karaikas.  Neminatam of 12th century and Nannul of 13th centuru A.D deal with it in vinaiyiyal.  Prayokavivekam of 17th century A.D. treats it in tinnuppatalam in two  karikas .  Ilakkana Vilakkam and Ilakkana Kottu of 17th century A.D deals with it in collatikkaram.  Muttuviriyam and Saminatam 19th century A. D treats it in vinaiyiyal and vinaimarapu.  An evaluation of the description of vinaiyeccam by these different grammatical works in attempted here.

    Definition:-

              The term vinaiyeccam refers to a set of verbal forms that includes the infinitive, the adverbial participle, the conditional and other.  What all members of the category of vinaiyeccam share in common is that they lack oppositions of tense, person, number and gender; that they are subordinate verb forms incapable of constituting a complete predication by themselves; and that they must combine with other verb forms to make up a coherent sentence.1   This is how Stanford B. Steever defines Vinaiyeccam.

    1. “On the Semantic properties of Vinaiyeccam” – Selected papers on Tamil and Dravidian Libguistics- Sanfor B -0 Steever. P:64, 1981.

    Classification of vinaiyeccam:-

    Tamil Grammatical works do not define the vinaiyeccam explicitly but they classify it in to so many types or patterns in the form of a formula.  Tolkappiyam lists nine primary patterns of vinaiyeccam.  They are as follows:\

    1. Ceytu, 2. Ceyyuu, 3. Ceypu, 4. Ceytena, 5. Ceyyiyar, 6. Ceyyiya, 7. Ceyin, 8. Ceya, 9. Ceyarku.

    These nine patterns and the six terminations of adverbial participles listed and two other types ( ati, ceyya) of the same, referred to in Toilkappiyam may be classified into sub-groups according to their different usages.2

              Viracoliyam speaks about the two formulas ‘tumanta’ and tuvanta’ pratyams following Sanskrit model.  Tumanta pratyam includes participles with the following terminations poruttu, ka, paan, tarku, vaan, aa.  Tumanta pratyam includes participles with the terminations such as aa, ittu, tu, u, i.  Tonnull vilakkam talks about fourteen termination such as i, u, ena, u, pu, a , il, in, iya, iyar, van, paan, paakku.

              Tolkappiyam and Muttuviriyam talks about fifteen patterns of vinaiyeccam.  Neminatam and Nannul talk about twelve formulas.  Ilakkana vilakkam lists eighteen formulas and Saminatam has thirteen formulas.  Ilakkana kottu does not talk about this.  Neminatam, Ilakkanavilakkam, Tonnul vilakkam and Saminatam added the vinaiyeccam with the suffixes paan, paakku etc to the list which are not found in Tolkappiyars pattern.  The vinaiyeccam vaan mentioned by Nannul Ilakkanavilakkam, Muthuviriyam, Tonnul vilakkam and saminatam is not at all found in Tolkappiyam and Neminattam but Viracoliyam mentions vaan and paan.   These participles are latter developments in the language.

    1. “Non – finite verbs” – The trteatment of Morphology in Tolkappiyam : Dr. M. Israel. P: 210 – 1973

    Table of Vinaiyeccam patterns enumerated by the Tamil Grammatical works

    Tolkappiyam does not mention the pattern ‘Ceyyaa’ in the nine primary patterns in vinaiyiyal.  But in Eluttatikaram, this is mentioned in 223 sutra.

    “Ceyya ennum vinaiyencu kilaviyum

    Avviyal tiriya tenmanar pulavar ” ( Tol.223)

              Cenavaraiyar opines that ‘ceyya’ is the later varient  from of ceyyuu. But Nannul, prayokavivekam,IIakkana Vilakkanam and Saminatam considers these two as  separate.

          (ex.)      unna vantan,              unnu vantan

    Prayokavivekam introduces ‘tuva’ and ‘tumun’ as two types of vinaiyeccam patterns. The author- commentator includes nine patterns in the commentary in addition to whose referred to above.  They are,

                       tuva            –         ceytu

    tumun            –          ceya

    Kamun          –           ceyya

    namul           –          ceyyu

    yap              –          ceypu

    iti                –          ceytena

    aticet            –           Ceyin, ceytal

    nuvil             –           Ceyyiya

        He employs the Sanskrit technical terms to the designate each of vinaiyeccam types.  But Viracoliyam which is   considered to be a Sanskrit based work. Like Prayokavivekam doesn’t talk about these patterns. It seems that Prayokavivekam follows Tolkappiyam in the classification but adopts Sanskrit technical terms to designate them.

    Morphological  analysis :-

    Dr. Caldwell classifies the verbal participles in to,

    1. Verbal participle patterns – Ceytu,Ceyyu ,Ceypu, Ceyya
    2. Purpose participle patterns – Ceyyiya,Ceyyiyar,Ceyarku
    3. Conditional participle patterns – Ceyin
    4. Infinitive participle patterns – Ceya
    5. Adverbial participles – Pin , mum , kaal , katai, vali, itattu3

    Ceytu pattern:-

              This pattern of the form may be segmented as Cey-t-u.  ‘ Cey’ verbal stem. ‘t’ – past tense marker and ‘u’ may be identified as verbal participle marker.  Viracoliyam and Prayokavivekam employs the word ‘tuva’ instead ‘ Ceytu’.  The tense of this participle pattern possess a difficult problem.  Tolkappiyanar says that the pattern ‘Ceytu’ which denotes past tense may also occur in the future tense.  Nannul, Ilakkana Vilakkam and Saminatam say that the pattern denotes only past tense.  But prayokavivekam says that it denotes three tenses.  Ilakkana Kottu and Muttuviriyam are of the opinion that there is no tense signification in the vinaiyeccam.

                       (ex.)   untu   –        vantaan

    Untu  –        Varukiraan

    Untu  –        Varuvaan

    Ceypu Pattern:-

              This pattern of form may be segmented into cey, -pu.  ‘Cey’ verbal stem ‘pu’ participle termination.  Nannuul , Ilakkanavilakkam and Saminatam mention that the pattern ‘ Ceypu’ denotes only past tense.  But Prayokavivekam says that it denotes three tenses.  Naccinarkiniyar points out that it denotes an action done previous to that of the following verb and rarely the future tense.

    Ceyyuu and Ceyyaa patterns:-

              Tolkappiyanar includes ‘ ceyyuu’ in the list of adverbial participle patterns but only refers to the pattern ‘ ceyyaa’ in Ezhutatikaram, while dealing with the external Sandhi changes of words with final ‘a’.  These patterns ceyyuu and ceyyaa may be segmented as ‘ cey-uu and cey- aa, ‘ cey’ verbal stem uu and aa participle markers.  According to Cenavarayar, the forms of the pattern ‘ceyyu’ denote the past tense.  Teyvacilaiyar mentions that they denote either past or present.  According to Naccinarkiniyar and Nannular they denote past tense.  Ilakkanakottu and Saminatam also say that it denote past tense.  As there is no tense marker in the above two patterns of forms they may be taken to denote different tenses.

    Ceytena pattern:-

              This pattern consists of the verbal participle pattern ‘ ceytu’ and the infinitive participle pattern ‘ena’.  The form ‘ena’ may be analysed into ‘en-a’,  en – verbal stem a infinitive participle marker.  Nannul and Ilakkanavilakkam say that it denotes past tense.

              (ex) Unnena

    Ceyyiya and Ceyyiyar patterns:-

              These patterns consist of the verbal stem cey and the suffixes ‘iya’ and ‘iyar’ Ilampuranar is silent regarding the tense of these patterns of these forms.  All the other commentators and authors are agreed in attributing the future tense signification to them.  There is no overt marker to denote the tense in them.

    Ceyarku pattern:-

              This pattern is used to denote a purposive significate.  This consists of the verbal noun ceyal and dative marker ‘ku’.  According to Cenavaraiyar and Teyvaccilaiyar the forms of this pattern but it does not talk about its tense signification.   Viracoliyam , Nannul, Prtayokavivekam, Ilakkana kottu and Saminitam do not include this in the list of adverbial participle patterns.

    Ceyin pattern:-

              This participle pattern consists of the verbal stem and the suffix ‘n’.  According to Cenavaraiyar, the form of this pattern denotes three tenses but according to Teyvaccilaiyar, Naccinarkiniyar, Nannular and Vaitianatatecihar denote only the future tense.

    Ceya Pattern:-

              The Dravidian Linguistics Dr. Caldwell, L.V. Ramaswamy Aiyar and others also consider ‘ ceya’ as the pattern of infinitive participles4.  The form ceya consists of verbal stem ‘ cey’ and the suffix’a’.  The ‘ceya’ is called as ‘tuman’ in Viracoliyam and ‘ tumun ‘ in Prayokavivekam.  It is evident that tense is not marked in this form and it say that the pattern ‘ceya’ denote only present tense, but the commentator of Nannul and prayokavivekam say that it denotes three tenses.

    (ex)    ter tara vantan, ter tara vrukiran, ter tara varuvan

    Neminathan and Ilakkanavilakkam do not elaborate this aspect.

    Adverbials:-

    Tolkappiyam and Ilakkana vilakkam list six forms as terminations of adverbial participles and Neminatam lists two forms ( pin, mun).  Viracoliyam, Nannul Prayokavivekam and Saminatam do not talk about this.

    Muttuviriyam list four or ( Pin, mun, kal, and katai) .  The commentators cite following examples as adverbial participles.

    (ex)    vanta – pin, varu- mun, vanta-k-kaal, vanta-ka-katai, vanta-vazhi, vanta- idattu

              The above are the patterns of some of the adverbial expressions.  On investigation it is found that the forms are not terminal suffixes but are real free forms.  They are nous denoting place or time.  This will be alternative analysis to this type of Vinaiyeccam.  Hence it will a case of relative participle + noun.  It seems that Nannul and Ilakkanal vilakkam are of this view.

    For example,

              Neer poy kuriyapin mey kuruvaar yaar

              Cenavaraiyar comments that ‘kuriyapin’ is taken as one word meaning kurinal ‘if you utter’ and that is labeled vinaiyeccam.  Whilst others taken as two words kuriya and pin where kuriya is labeled as peyareccam.  The commentary of Cenavariyar gives these views and one should examine it in detail.

    Syntax and Semantics of vinaiyeccam:-

              Nannular elaborately explains that vinaiyeccam shows the tense.  He also explains ceytu, ceyya, ceypu, ceyyu and ceytena show past tense.  Ceya shows present tense and ceyin, ceyyiya, ceyyiyar, vaan, paan and pakku show future tense.  Tense signification of vinaiyeccam is elaborately explained in Morphological analysis shown above.  The six patterns in ‘tumanta’ pratyam ( ceya) explained in viracoliyam denote the meaning of dative case or fourth case

    (ex)    Unnutar poruttu – poruttu

    Karkat tarpariyattaan – ka

    Unpaan vantaan – tarku

    Arivan Karuttuntu – vaan

    Unna vallan- a

    All the tuvanta pratyam in viracoliyam expect a shows the past tense.

    (eg)    Untittup ponan – ittu

               Pukuntup ponan – u

               Pukkup ponaan – u

               Colli ninraan – i

              Prayokavivekam states that ‘ tuman’ as called ceya and ceyin can be changed.  Neminatam and Nannul explain that one vinaiyeccam becomes another vinaiyeccam in deep structure ( ceya – ceytu) .  Eventhough they are formally different, the meaning is same.

    (ex)    nayiru pattu vantaan – nayiru pata vantaan

    Kolikuvip polutu pularnthatu – kolikuvap polutup pularntatu

    ‘ pattu’ and ‘kuvi’ are the verbal participle of the ceytu pattern.  Tamil scholars interpret this verbal participle as verbal infinitive ‘ceya’.  In both cases according to them ceya form has become ceytu form.  Cenavaraiyar and Naccinarkkiniyar also explain these usages under the two sutras. ( Tc.Vi 34,35).  Prayokavivekam mentions seven characteristic features of verbal participle of the pattern ceytu, ceyya, ceyu and ceypu (Pv,39) .  There are,

    1. Manner adverbial clauses
    2. Negative verbal participle clauses
    3. Reduplication of participles
    4. Interpretation of three tenses
    5. Inversion
    6. Samaana Karta as against pinna karta
    7. Verbal participles in the form of finite verb

    1. Manner adverbial clauses:-

    The verbal participles clause occurs also as manner adverbial clause.  It occurs as the first part of the compound root.  But in some cases the first member of this compound root is in the pattern of ceytu, the verbal participle.  Ordinarily when a verbal participle and another verb come together, it means that the action of the verbal participle occurs first and then the action of the verb,

    (ex)         Kan mutic cirittan

    Here the closing of the eyes and laughter occur togethers.

    2. Negative verbal participle clauses:-

    The verbal participle and predicate which complete it my negute each if there is a verbal participle and the predicate (a).  The first may be negative and the second positive.

    (ex) unnatu vantan .

    The first may be positive and the second negative.

    (ex) untu varan

              Tolkappiyam does not illustrate the Negative verbal participle pattern.  But the commentator of Tolkappiyam and Tonnul Vilakkam cited the following negative verbal participle (with the following suffixes aamal, aatu aamai, aa

    (ex):   ceyaamal      –        aamal

              Ceyaatu       –        aatu

              Ceyaamai     –        aamai

    Ceyyaa        –        aa

    3. Reduplication of Verbal Participles

    The verbal participle occurring as predicate of verbal participle clause with verbal complement, casual adverbial, an manner adverbial function can be reduplicated.  Verbal participles consisting of the same words are repeated.

    (ex) Vantu vantu

    Verbal participles consisting of different word may be piled up.

    (ex) Kantu  kettu untu uyirttu urrariyum

    Tolkappiyam, Viracoliyam and Nannul explain this pattern.

    4. Interpretation of three tenses:-

    The verbal participles of the ‘ceyty’ pattern comes with of three tenses.

    (ex)    untu vantaan – past

    Untu varukiran – present

    Untu varuvaan – future

    Thus it is concluded that untu can occurs in three tenses.

    5. Inversion;-

      1. The verbal participles sometimes inverted.
      2. (ex) Kolunnar tolutezhuvaal

    According to the author ‘ tolutezhuval’ as an inversion of Elunthu tozhuval.  Ezhutal is to wake up’. ‘tolutal’ is to worship’ because he feels one cannot offer physical worship before waking up from sleep.  Only the Prayokavivekam explains this point.

    6. Samana Karta as against pinna kartaa:-

    Verbal participles of the pattern ceyyuu and ceypu take samana karta the predicate of their own subject.

    (ex) Untu vantaan caattan

    7. Verbal Participles in the form of finite verb;-

    The verbal participle ‘ceytu’ changes its form to that of finite verb, but that finite verb has to be interpreted as a verbal participle.

         Moyinal uyirtta kalai – Montu uyitta kaalai’ moyinal which is the finite form has to be interpreted as the verbal participle ‘montu’.

         Tolkappiyam , Neminatam, Nannul, Prayokavivekam, Ilakkana Vilakkam, Muttuviriyam and saminatam state that verbs may occurs as the verb of the whole.  Sometime as a verb of the whole becomes verb of the part.  But Viracoliyam Ilakkana kottu and tonnul Vilakkam do not talk about it.

    (ex)         Untu vantaan, Unnu vantan, Unkupu vantaan  – verb of the whole

    Kai irru viluntan, kai irru viluntaan, Kai irupu viluntaan – verb of the whole becomes verb of the part.

    Conclusion:-

         While going through the treatment of vinaiyeccam in Tamil Grammatical works we can see that generally Neminatam, Nannul, Ilakkana vilakkam, Muttuviriyam and Saminatam follow Tolkappiyam.  But the Nannul and Saminatam do not talk about adverbial markers like kaal, katai, vali and itattu.  For them it is a case of relative participle + Noun.  Neminatam and Muttuviriyam accept the view of Tolkappiyam and Neminatam include mun and pin only and Muttuviriyam include pin, mun, kaal and katai.  Tonnulvilakkam illustrates Negative verbal participle marker.  Eventhough Viracoliyam and prayokavivekam follow the Sanskrit models, Prayokavivekam in most cases follows Tolkappiyam.  Viracoliyam classifies vinaiyeccam into two types that is tuva and tuman.  Viracoliyam Neminatam and Muttuviriyam do not talk about the tense signification of vinaiyeccam.  The others differ in their interpretation of tenses.  The syntactic aspects of vinaiyeccam are also elaborated in these works except vinaiyeccam, where there is only a brief remark is fond.  Prayokavivekam is unique that it gives a nine way classification with Sanskrit terms.  It also summaries the syntactic aspects of vinaiyeccam under seven heads.

    Bibliography

    • Gunavirapandithar – Neminatham, S.I.S.S.W Publishing society, Tirunelveli ltd, 1956.
    • M, Treatment of Morphology in Tolkappiyam , DLA, Trivandrum, 1973.
    • Meenakshi Sundaram. T.P – Foreign Models in Tamil Grammar – D.L.A, 1974.
    • Muthuvira Appaiya Thedshidhar – Muthuviriyam , Appar Achakam, Chennai , 1972.
    • Pavananthimunivar- Nannul, Triplicane, 1951.
    • Subramania Thedshithar – Prayokavivekam, Madras the S.I.S.S.W Publishing society, Tirunelveli ltd, 1973.
    • Thomas Lehman – A Grammar of Modern  Tamil, PILC , Publication, 1993.
    • Vaithiyanada Desikar – Ilakkanavilakkam, Thiruvarangam Achakam, Madras, 1973.

    *****

    The writer is an Assistant Professor
    Department of Tamil, University of Kerala.

     

     

     

    Share
  • விவிலியம் உணா்த்தும் வாழ்வியல் தன்மைகள் 

    -டே. ஆண்ட்ரூஸ்

    முன்னுரை 

    இன்றைய உலகில் விஞ்ஞான அறிவியல்களும், சமூக, பொருளாதார அறிவியல்களும் தோன்றி வளா்ந்து வருகின்றன. இவற்றிற்கெல்லாம் மேலாக மனித வாழ்வில் “வாழ்வியல்” என்பது மனிதனின் வாழ்க்கை பற்றிய பரந்த அறிவை நமக்குத் தருகிறது. மனிதன் எவ்வாறு வாழவேண்டும்? என்ற வழிமுறைகளை அறிந்து கொள்ளாமலேயே வாழ்ந்து முடிக்கிறான். மனிதன் விலங்குகளைப் பார்த்து கற்றுக்கொள்ளக்கூடிய சூழல் வந்துவிட்டது என்றே எண்ணத்தோன்றுகிறது. மிருகங்கள் மனிதநேயத்திற்கு மாறிவருகின்றன. ஆனால் மனிதா்கள் மிருக குணத்திற்கு மாறிக்கொண்டிருக்கின்றனா் என்பதை இன்றைய உலகில் நடைபெறுகின்ற நிகழ்வுகள் எடுத்துக்காட்டுகின்றன. உலக எதார்த்தங்கள் அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று தொடா்புடையவை. அவற்றை ஒருங்கிணைத்துப் பார்க்கும் பார்வையே ஆன்மிகம். அவற்றில் ஒன்று பாதித்தாலும் மற்ற அனைத்தும் பாதிப்புக்குள்ளாகும். எனவே அவை அனைத்தையும் நல்லுணா்வுடன் நோக்கும்போது மனிதனின் செயல்பாடுகளும் நல்லவையாக மலரும். உலகில் காணப்படும் கல்லாமை, இல்லாமை, இயலாமை, அறியாமை அனைத்தும் ஒழிய இந்நல்லுணா்வுப் பார்வை அவசியமாகும். இப்பார்வை இப்பூவுலகு முழுவதும் பரவவேண்டும். மனித உணா்வுகளையும், மனித மனங்களையும் ஆழமாகத் தொடுகின்ற சிந்தனைகள் விவிலியத்தில் பரந்து விரிந்து கிடக்கின்றன. விவிலியம் வழிகாட்டும் நூலாக மட்டுமல்லாமல் “வழிநடத்திச் செல்லும் நூலாகவும் இருக்கிறது. வாழ்க்கைப் பாதையில் பயணிக்கிற மனிதனுக்கு உள்ளேயும், வெளியேயும் வெளிச்சம் காட்டுகிற புத்தகமாகவும் உள்ளது.

    தன்னையறிதல் 

    “தன்னை அறியத் தனக்கொரு கேடில்லை
    தன்னை அறியாமல் தானே கெடுகின்றான்
    தன்னை அறியும் அறிவை அறிந்தபின்
    தன்னையே அா்ச்சிக்கத் தானிருந்தானே” (1) – திருமந்திரம்

    ஒருவன் பொருள் இயல்புகளை உள்ளவாறு அறியப்புகும்பொழுது தன்னுடைய இயல்பை முதற்கண் உள்ளவாறு அறிவானாயின், அதன்பின் அவனது அறிவு பொய்யறிவாகிக் கெடாது, தானும் எந்தக் கேட்டினையும் எய்தான். ஆகவே, மனிதன் முதலில் தன்னுடைய இயல்பை அறிய முயலாமல், பிற பொருள்களின் இயல்பை அறிய முற்படுவதால் அறிவுகெட்டு அலைகிறான். அதனால் ஒருவன் முதலில் தனது இயல்பை உள்ளவாறு அறியும் அறிவைப் பெற்றிடுவானாயின், அவன் தன்னையே பிறா் வழிபடும் அளவிற்கு உயா்ந்து நிற்பான்.

    “நீருக்குள் முழ்கி உயிருக்குப் போராடும் நிலையில் எவ்வளவு தீவிர முயற்சியில் நீ செயல்படுவாயோ, அதே முயற்சி தன்னையறிதலிலும் இருக்கட்டும்”, என்கிறார் இராமகிருஷ்ண பரமஹம்சா். “ஆன்மா அழிவதில்லை” என்றார் சாக்ரடீஸ்.  “ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கும் ஜீவ ஆன்மா, அழியாத பேரின்பத்தின் ஒரு பகுதியே” என்கிறார் சுவாமி விவேகானந்தா். “உன்னை அறிந்தால் நீ உன்னை அறிந்தால் உலகத்தில் போராடலாம்” என்றார் கவியரசு கண்ணதாசன்.

    தன்னைத்தானே உணா்தல் என்பது நம்மைப்பற்றிய ஞானம். இந்த சுயஞானம் இருந்தால்தான் ஆன்மிக ஞானம் விளங்கும். எல்லா மகான்களும், சான்றோர்களும் தன்னையறிதலே தன் வாழ்வின் இலட்சிய எல்லை என்பதை வரையறுத்திருக்கிறார்கள்.

    “பிறவிப் பெருங்கடல் நீந்துவா் நீந்தார்
    இறைவ னடிசேரா தார்”(2)  என்றார் திருவள்ளுவா்.

    மனிதனின் தன்மைகள் 

    மனிதனில் ஆவி, ஆன்மா, உடல் என்ற மூன்று பகுதிகள் இருக்கின்றன. அந்த மூன்று பகுதிகளும் முற்றிலும் வேறுபட்டவைகள். மனிதன் உயிரோடிருக்கிற நாளெல்லாம் அவன் ஆவி, ஆன்மா, உடல் தனித்தனியாக பிரித்துவிட முடியாது. மனிதனில் இவை இணைந்தே செயல்படுகின்றன. மரண நேரத்தில் மனிதனின் ஆவி தனியாகவும், ஆன்மா தனியாகவும், உடல் தனியாகவும் பிரிகிறது. பிறகு அவைகள் ஒருநாளும் ஒன்று சோ்வதில்லை. மனிதன் மனிதனாக வாழ இம்மூன்று தன்மைகளையும் உணா்ந்து தன்னிலை அறிந்து வாழ்ந்தால் தூயவாழ்வு வாழ்ந்து இறைவனின் பேரின்ப வீட்டை அடையலாம் என்பது தெளிவு திருத்தூதா் பவுல்.  மனிதனை உடல், உள்ளம், ஆன்மா உடையவனாய்க் காண்கின்றார்.(3)  இதில் உள்ளம் என்பது மனிதனின் உயிரோடு செயல்படச் செய்கிறதாகவும், ஆத்மா என்பது மனம் உணா்வுகள் கொண்ட ஆள் தத்துவமாகவும் உடல், என்பது உள்ளம், ஆத்மா இரண்டும் வாழும் இல்லமாகவும் உள்ளன.

    ஆவி 

    மனிதனின் ஆவி எப்படி தோற்றமளிக்கிறது? மனிதா்களுக்குத் திட்டமாய்த் தெரியவில்லை. எனினும் விவிலியம் “மனிதனுடைய ஆவி கடவுள் தந்த தீபமாயிருக்கிறது”(4) என்று கூறுகிறது.

    மனிதனுடைய ஆவி, ஆன்மா, உடல் ஆகிய மூன்று பகுதிகளில் முதலில் படைக்கப்பட்டது மனிதனுடைய ஆவிதான். “நாம் தூயோராகவும் மாசற்றோராகவும், தம் திருமுன் விளங்கும்படி, உலகம் தோன்றுவதற்கு முன்பே கடவுள் நம்மைக் கிறிஸ்து வழியாகத்  தோ்ந்தெடுத்தார்”.(5)

    அதே கிறிஸ்து உலகத்தோற்றதுக்கு முன்பாகவே தம்மைத்தாம் அடிக்கப்பட்ட ஆட்டுக் குட்டியாக நமக்காக ஒப்புக்கொடுத்தார்.(6) இந்த உலகத்தில் ஒரு மனிதன் வாழவேண்டுமென்றால் அவனுக்கு ஓர் உடல் தேவை. ஆகவே தாயின் வயிற்றிலே மனிதனுக்கு ஓர் உடலைக் கடவுள் படைக்கும்படித் தீா்மானித்தார். அந்த உடலுக்குள் அந்த ஆவியையும், ஆன்மாவையும் வைக்கும்படி அவா் விரும்பினார்.

    ஆகவே மனிதன் ஆவி, ஆன்மா, உடல் உள்ளவனாக விளங்குகிறான். மனிதனின் மரணத்தில் ஆவி உடலிலிருந்து பிரிந்து கடவுளிடம் செல்கிறது. இந்த ஆவிதான் மனிதனை உயிருள்ளவனாய் செயல்படச் செய்கிறது. ஆவி முடிவில்லா வாழும் தன்மையுடையது. ஆன்ம மீட்பின்போது மனிதன் கடவுளிடமிருந்து புதிய பிறப்பைப் பெறுகின்றான். இயேசு சிலுவைச் சாவில் தம்மையே கையளிக்கும்போது, “தந்தையே, உம்கையில் என் ஆவியை ஒப்படைக்கின்றேன்”.(7) என்று கூறி உயிர்த்துறந்தார். இவ்வாறு மனிதனாகப் பிறந்த இயேசுவின் இறப்பு பிற மனிதா்களுக்கு முன்மாதிரி காட்டப்பட்டது. ஒவ்வொரு மனிதனின் ஆவியும் கடவுளிடம் செல்லும் என்பதை இது உணா்த்துகிறது.

    மனிதா்கள் இறக்கும்போது மிகவும் அன்புக்குரியவா்கள் கண்ணீா்விட்டு அழுகின்றனா். “பெயரைத்” தாங்கிய அம்மனிதனின் உடல் அசைவற்று “பிணமாகக்” கிடக்க அவரின் உயிர் மூச்சாகிய ஆவி தன்னைப் படைத்த கடவுளிடம் செல்கிறது. உயிரற்ற உடலாகிய பிணத்தை யாரும் வீட்டில் வைத்துக் கொள்ள விரும்புவதில்லை. உடல் மண்ணுக்கு செல்கிறது. கடவுள் ஆவியாய் இருக்கிறார் மனிதனும் ஆவிக்குரியவனாய் இருக்கிறான்.

    ஆன்மா

    ஆன்மா என்பது ஐம்புலன்களைக் கட்டுப்படுத்தும் வல்லமை பெற்றது.  ஐம்புலன்களையும் கட்டுப்படுத்தும் தன்மை மனிதர்களுக்கு மட்டுமே உண்டு. அதாவது ஆன்மா என்பது மனிதர்களுக்கு மட்டுமே இருக்கும் ஒரு விஷயம். மற்ற உயிரினங்களுக்கு ஆன்மா கிடையாது. அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் உயிர் இருக்கின்றது. ஆனால் ஆன்மா மனிதனுக்கு மட்டுமே இருப்பதால் வளர்ச்சிக்கும், முன்னேற்றத்திற்கும் வழிவகுக்கிறது. மனிதர்களுக்கு மட்டுமே ஆன்மா உள்ளதால் உயர்திணை என்று தமிழால் உயர்த்தப்பட்டுள்ளனர். ஆன்மாவின் வாயிலாக இறைவனை அறியலாம் என்றும் இதன் மூலம் உணரமுடிகிறது.

    “உடம்பினை முன்னம் இழுக்கு என்று இருந்தேன்
    உடம்பினுக்கு உள்ளே உறுபொருள் கண்டேன்
    உடம்பு உளேஉத்தமன் கோயில் கொண்டான் என்று
    உடம்பினை யான் இருந்து ஓம்பு கின்றேனே”.  (8)

    இது திருமூலாரின் கூற்று.

    ஆன்மாவானது தன்னையும் இறைவனையும் அறியாத நிலையில் இயல்பாகவே ஆன்மா இல்லை என்றும் இறைவன் இல்லை என்றும் கருத்துக்கள் உலகில் எழுந்துகொண்டுதான் இருக்கின்றன. ஆனால் எப்பொழுது ஆன்மாவினைச் சூழ்ந்து இருக்கும் மாயையினை இறைவன் அகற்றுகின்றாரோ அப்பொழுது ஆன்மாவானது இறைவனை உணா்ந்து கொண்டு மெய்யுணா்வு பெறும் என்பதே தமிழ்கூறும் ஆன்மவியலின் கருத்து.

    இதையேத்தான் மெய்கண்டார்,

    “உனைக்கண் பாசம் உணராப் பதியை
    ஞானக் கண்ணினில் சிந்தை நாடி”(9) என்றார்.

    ஐம்புலன்களில் ஒன்றான கண்ணைக் கொண்டு காண இயலாத இறைவனை  ஞானக்கண் கொண்டு காணலாம் என்றும்,

    திருவள்ளுவா்,

    “ஐயுணா்வு எய்திய கண்ணும் பயமின்றே
    மெய்யுணா்வு இல்லா தவா்க்கு”(10) 

    என்றும்

    “இருள் நீங்கி இன்பம் பயக்கும் மருள்நீங்கி
    மாசனறு காட்சி யவா்க்கு”(11) என்றும் கூறிச்சென்றுள்ளார்.

    ஆன்மாவையும் இறைவனையும் உணராத நிலையில் மனிதன் தவறுகளைச் செய்கிறான். இறைவன் மனிதனுக்கு உணா்த்தும் தருணத்தில் அவனது ஆன்மா விழிப்படைந்து அவன் ஞானம் பெறுகின்றான். இறைவனை அடைகின்றான். மனிதனுடைய ஆன்மா விலையேறப்பெற்றது. என்றென்றும் வாழக்கூடியது. ஆன்மா முடிவில்லாத பேரின்ப வீட்டையோ முடிவில்லாத வேதனையான நரகத்தையோ அடையக்கூடியது. இப்பூமியில் மனிதன் எப்படி வாழ்கிறான் என்பதைக் கொண்டுதான் அவனுடைய முடிவில்லா வாழ்வு அமையும்.

    உடல் 

    அழிவுள்ளதையும், அழிவில்லாததையும் மனிதனிலே கடவுள் இணைத்து வைத்தார். உடல் அழிவுள்ளது. ஆனால் ஆவியும், ஆன்மாவும் அழிவில்லாதது. தாயும் தந்தையும் இணைந்து குழந்தையை உருவாக்கிவிட்டார்கள் என்று மக்கள் எண்ணுகிறார்கள். கடவுளின் ஆசீா்வாதம் இல்லாமல் குழந்தை உருவாகாது. “பிள்ளைகள் ஆண்டவா் அருளும் செல்வம், மக்கட்பேறு, அவா் அளிக்கும் பரிசில்”(12) என்பதை மனிதா்களில் சிலா் மட்டுமே உணா்ந்துகொள்கின்றனா். “காற்றின் போக்கையோ, கருவுற்ற பெண்ணின் வயிற்றில் உயிர் வளரும் வகையையோ நீ அறிய இயலாது. அவ்வாறே அனைத்தையும் செய்கிற கடவுளின் செயல்களையும் உன்னால் அறிய முடியாது”(13) குழந்தையின் உடல் தாயின் கருவறையில் கடவுளால் உருவாக்கப்பட்டதே தவிர. எந்த மனிதனாலும், எந்த விஞ்ஞானியாலும் உருவாக்கிடமுடியாது. “மனிதரின் வாழ்நாள் புல்லைப் போன்றது”. வயல்வெளிப் பூவென அவா்கள் மலா்கின்றார்கள். அதன் மீது காற்றடித்ததும் அது இல்லாமல் போகின்றது. அது இருந்த இடமே தெரியாமல் போகின்றது”.(14) என்ற இறைவார்த்தை மனித வாழ்நாளின் எண்ணிக்கையைக் குறிக்கிறது. ஆகவே மனிதனின் ஐம்புலன்களையும் அடக்கிக் காத்துக்கொள்ள வேண்டும். மனிதரின் உடல் கடவுள் வாழும் ஆலயமாய் இருக்க வேண்டும். உடலைத் தீமையான காரியங்களுக்குப் பயன்படுத்தாமல் நல்ல செயல்களுக்காகப் பயன்படுத்தும் போது இறைவனின் பிரசன்னத்தை மனிதா் தம் உடலில் உணரலாம்.

    “மனித உடல் பூமிக்குரியது. அழியக்கூடியது இயற்கைத் தன்மை கொண்டது. சாவுக்குள்ளாகும் தன்மையுடையது. “கூடாரம்” போன்றது. மண்பாண்டம், உடல் தன்மையுடையது”.(15) என்றெல்லாம் மனித உடலை விவிலியம் வா்ணிக்கிறது. இறுதியில் மனித உடல் ஆவிக்குரிய தன்மையுடையதாய் மாற்றப்படும் உயிர்த்தெழுதலில் நன்மைகள் செய்து தூய வாழ்வு வாழ்ந்தவா்கள் இறைவனின் பேரின்ப வீட்டிற்கும், பாவம் செய்து தீமைகள் செய்தவா்கள் வெட்கத்திற்கும் முடிவில்லா இழிவுக்குமான தண்டனைத் தீா்ப்பும் பெறுவா்”.(16) என விவிலியம் கூறுகிறது.

    வாழ்வின் தன்மைகள் 

    வாழ்க்கையைக் குறித்துச் சிந்திக்க சிந்திக்கப் பல உண்மைகள் புலப்படும். நான் யார்? என் வாழ்வின் நோக்கம் என்ன? நான் எப்படி இந்த உலகிற்கு வந்தேன்? இந்த பூமியில் ஏன் வாழ்கிறேன்? என்பதை ஆழமாகச் சிந்தித்தால் பல உண்மைகளை தத்துவங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

    வாழ்வியலின் உயா்ந்த பரிணாமமே தன்னை உணா்கின்ற உணா்வியல் ஆகும். அதில் மூன்று தன்மைகள் அடங்கியுள்ளன. ஒவ்வொரு தன்மையும் அனைத்து உயிர்களும் கடந்தாக வேண்டும்.

    வாழ்வின் தன்மைகளாவன

    1. பிறப்பு
    2. வாழ்க்கை
    3. இறப்பு

    இம் மூன்று தன்மைகளையும் கடந்திருப்பதே இறைவனின் பேரின்ப வீட்டை அடையும் நிலையாகும்.

    பிறப்பு 

    பிறப்பு என்பது இவ்வுலகில் ஏற்பட்ட ஒரு கலைநிகழ்வு; அது தெய்வீகமாக நிகழ்ந்தது. அது பூவின் மலா்ச்சிபோல் தெய்வீகமாக நிகழ்ந்தது, நிகழ்வது, நிகழப்போவது. அதில் எவ்வித வேறுபாடும் இல்லை. பிறப்பினால் அனைவரும் சமம். பிறப்பில் மகிழும் மனிதன் இறப்பில் துயருறுகிறான். பிறக்கும்போதும் மனிதன் அழுகிறான். இறக்கும் போது அம்மனிதனைச் சுற்றிப் பலா் அழுகின்றனா். இவ்வருகைக்கு இடையே மகிழ்ச்சியோடு வாழ்வதே மனித வாழ்க்கை.  

    நான்கு வகைப் பிறப்பு 

    1. மண்ணிலிருந்து ஆதாம் (17)
    2. எலும்பிலிருந்து ஏவாள் (18)
    3. தாயும் தந்தையும் சோ்ந்து பிள்ளைகள் (19)
    4. கன்னியின் மூலமாய் பிறந்த இயேசு கிறிஸ்து (20)

    வாழ்க்கை 

    வாழ்க்கை என்பது இணக்கமான நிகழ்வு. உடல், உயிர், ஆன்மா ஆகிய மூன்றும் இணைந்த பகுதியே மனித வாழ்வு. தசைகள், எலும்புகள், நரம்புகள், இரத்த நாளங்கள், தண்டுவடம், குடல், மூளை, கல்லீரல், கணையம் என பற்பல உறுப்புகள் சோ்ந்த தொகுப்பே மனித உடல். வாழ்க்கை என்பது ஒரு பயணம் – அகப்பயணம் – ஆன்மாவின் பயணம். மூலப்பொருளை நோக்கி அல்லது தாய்வீட்டைத் தேடிச்செல்லும் பயணம். முழுப்பொருளோடு ஐக்கியமாவதற்கு இந்த ஜீவன் மேற்கொள்ளும் பயணத்தின் முடிவு இறைவனின் திருவடிநிலை ஆகும். இந்நிலையை வாய்க்க தன்னை அறிதலே முக்கியம். மனிதருக்கு உடல்நலமும் மனநலமும் நன்றாக அமைந்தால்தான் ஆன்மிக மேம்பாடு பெறமுடியும். இதுவே வாழ்வின் நோக்கம். அந்த இலக்கை அடைய விவிலியம் வழிகாட்டுகிறது. ஒரு மலரின் மலா்ச்சி எப்படி இயற்கையானதோ, அதுபோல மனிதரின் வாழ்க்கை மலா்ச்சியும் இயற்கையானதே. பிறப்பு ஓா் இயற்கை நிகழ்வு. ஆகவே மனித வாழ்வை வாழும் காலம் முழுவதும் வசந்த காலமாய், பல மனநிறைவான வெற்றிகளுடனும், வாழ்வாங்கு வாழ்ந்து செம்மையாகவும் மகிழ்ச்சியாகவும் வைத்திருக்க வேண்டிய கடமை மனிதருக்கு உண்டு. கடல்போன்று பரந்து விரிந்து கிடந்த அன்பை, சமூக நட்பை, ஒரு குவளை அளவு நீராக மனிதன் மாற்றிவிட்டான். குடும்பத்திலே நிறைய துவாரங்கள் காணப்படுகின்றன. மனிதகுல மகிழ்ச்சிக்கு இடையூறாக இருப்பவை துன்பங்கள். அந்த துன்பங்களின் தொகுப்பில் தன்னால் இறைநிலையை உணரமுடியாத நிலையும் மனிதரின் ஏக்கமும் தலையாய பங்கு வகிக்கிறது.

    இறப்பு 

    மனிதா்கள் உணா்ந்து கொள்வதில் முக்கியமான தன்மை இறப்பு ஆகும். “இறப்பு” என்ற வார்த்தை மனிதனைக் கலங்கச் செய்கிறது. வாழ்வுக் காலத்தில் முழுமனநிறைவோடு வாழ்ந்தவா்கள் முதுமையில் தன் இறப்பை எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கின்றனா்.

    இறப்பு நிகழ்வை இருவகைப்படுத்தலாம்.

    1. விரும்பிய இறப்பு நிலை
    2. விரும்பாத இறப்பு நிலை

    விரும்பிய இறப்பு நிலை

    பிறப்பால் உயிரோடு கூடிய 3 கிலோ எடையுள்ள குழந்தையாக, உடலாகப் பிறந்த மனிதன் இறக்கும்போது அவன் உண்ண உணவின் காரணமாக உண்டான வளா்ச்சியில் அதிக எடையுள்ளவனாகிறான். முதுமை வரை வாழ்ந்து வளா்ச்சியடைந்த உணவால் அதிக எடையுள்ளவனாகி சேகரித்த உடலை பூமிக்குத் திருப்பிக் கொடுத்தலே இணக்கமுள்ள விரும்பிய இறப்பு நிலை ஆகும். இதை இறைவனடி சோ்ந்தார் எனலாம். வாழ்க்கையை அனுபவித்து வாழ்ந்து முழுமனத்தோடு தன் இறப்பை எற்றுக்கொள்வது என்றும் கூறலாம்.

    விரும்பாத இறப்பு நிலை 

    மனிதன் பிறந்து உணா்வுள்ளவனாகி சில சூழ்நிலைகளில், விபத்தில் அகாலமரணமடைவது அல்லது இளமையில் நோய்வாய்ப்பட்டு இறப்பது அல்லது பிரச்சனைகளின் காரணமாக உயிரை மாய்த்துக்கொள்வது போன்றவை இணக்கமற்ற விரும்பாத இறப்பு நிலை ஆகும்.

    முதல் கலையான பிறத்தல்கலை தெய்வீகமாக நிகழ்கிறது. அத்தெய்வீகக்கலை இயல்பாக உள்ளது. மற்ற இரு கலைகளும் வாழ்தல் கலை மற்றும் இறத்தல் கலை இயல்பாக இருக்கும்படி தம்மைத் தயார்படுத்திக் கொள்ளுதலே தன்னையறிதல் ஆகும். தன்னையறிதல் கடவுளையறிதலில் நிறைவு பெறுகிறது.

    வாழ்வின் நோக்கம் 

    தன்னை அறிதலே வாழ்வின் மிக உயா்ந்த நோக்கம் ஆகும். ஆனால் இன்றைய உலகவாழ்வை ஆராய்வோமானால், அனைத்து மக்களின் நோக்கமும் உழைப்பதும், உண்பதும், குடித்து மகிழ்ந்திருப்பதுமாக வாழ்வை வாழ்வாக்காமல் வாழ்கின்றனா். மனிதன் நல்வழியில் தன் மனதைச் செலுத்தி உடல், உள்ளம், ஆன்மாவை தூய்மையாய்க் காத்து, பேரின்ப வாழ்வு எய்துவதே மனித வாழ்வின் நோக்கமாகக் கொள்ளவேண்டும். அவ்வாறு செயல்படின் நிறைவாழ்வை வாழ்ந்து பேரின்ப நிலையை அடைய முடியும்.

    முடிவுரை 

    மனித வாழ்வு ஒரு “நீா்க்குமிழி” போன்றது என்றார் ஓர் எழுத்தாளா். நீா்க்குமிழியானது வண்ண ஜாலத்துடன் தோன்றி திடீரென்று உடைந்து மறைந்துவிடுகிறதுபோல, மனிதனுடைய வாழ்க்கையும் திடீரென்று மறைந்துவிடுகிறது. “ஆடி அடங்கும் வாழ்க்கையடா, ஆறடி நிலமே சொந்தமடா” என்று தத்துவஞானி பாடினார்.“ஒவ்வொரு செயலுக்கும் ஒரு காலமுண்டு, செய்ய வேண்டிய முறையும் உண்டு. ஆனால் அவல நிலையிலுள்ள மனிதனால் என்ன செய்ய முடியும்? ஏனெனில், வாழ்க்கையில் என்ன நடக்கும் என்று அவனுக்குத் தெரியாது, அது எப்படி நடக்கும் என்று அவனுக்கு சொல்வாருமில்லை. காற்றை அடக்க எவனாலும் இயலாது. அதுபோல, தன் சாவு நாளைத் தள்ளிப்போடவும் எவனாலும் இயலாது. சாவென்னும் போரினின்று நம்மால் விலக முடியாது. பணம் கொடுத்து தப்ப முடியாது”.(21) புல்லைப் போன்று தோன்றி மறையும் இவ்வாழ்க்கைப் பயணத்தில் மனிதன் நேரிய வழியில் பயணித்து இறைவனை அடைய விவிலியம் வழிகாட்டுகிறது. ஆகவே ஒவ்வொரு மனிதரும் தன்னிலையறிந்து செயல்படவேண்டும்.

    பழையன களைதலும், புதியன புகுதலும் மனித வாழ்வின் மாற்றத்திற்குரிய இயல்புகள். மனிதா் தம் பழைய தீமையான பழக்கவழக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு, ஆவி, ஆத்துமா, சரீரத்தைக் காத்துக்கொண்டு, தன்னிலையறிந்து புதிய மனத்தையும், புதிய உள்ளத்தையும் படைத்துக் கொண்டு புதிய படைப்பாகவே மாறிவிட வேண்டும். ஆகவே மனிதன் முதலில் தன்னிலையறிந்து உணா்ந்து வாழவேண்டும் என்பதை விவிலியச் சான்றுகளும், பிற அறிஞா்களின் சான்றுகளும் வழிகாட்டுகிறது.

    “புதிய படைப்பாவதே இன்றியமையாதது”(22)

    *****

     

    அடிக்குறிப்புகள்  

    1. திருமூலா், திருமந்திரம், எட்டாம்தந்திரம் – 14 அறிவுதயம் பாடல் எண்- 1
    2. திருவள்ளுவா், திருக்குறள், அறத்துப்பால், குறள் எண்.10
    3. விவிலியம், புதிய ஏற்பாடு, 1 தெசலோனிக்கா் 5.23   ப.386
    4. விவிலியம், பழைய ஏற்பாடு, நீதிமொழிகள் 20.27 ப.962.
    5. விவிலியம், புதிய ஏற்பாடு, எபேசியா் 1.4 ப.357
    6. விவிலியம், புதிய ஏற்பாடு, திருவெளிப்பாடு 13.8 ப.484
    7. விவிலியம், புதிய ஏற்பாடு, லூக்கா 23.46 ப.159
    8. திருமூலா் திருமந்திரம் மூன்றாம் தந்திரம் – 13.

    காரிய சித்தி உபாயம் பாடல் எண்.2

    1. மெய்கண்டார், சிவஞான போதம் -9.
    2. திருவள்ளுவா், திருக்குறள், குறள் எண்.354.
    3. திருவள்ளுவா், திருக்குறள், குறள் எண்.352.
    4. விவிலியம் பழைய ஏற்பாடு, திருப்பாடல்கள் 127.3 ப.925
    5. விவிலியம், பழைய ஏற்பாடு, சபை உரையாளா் 11.5 ப.990
    6. விவிலியம், பழைய ஏற்பாடு திருப்பாடல்கள் 103.15, 16 ப.899
    7. விவிலியம், புதிய ஏற்பாடு 1 கொரிந்தியா் 15.45-54 பக்.323-324
    8. விவிலியம், பழைய ஏற்பாடு, தானியேல் 12.2 ப.1313
    9. விவிலியம், பழைய ஏற்பாடு தொடக்க நூல் 2.7 ப.2
    10. மேலது தொடக்கநூல் 2.22 ப.3
    11. மேலது தொடக்கநூல் 4.1 ப.5
    12. விவிலியம் புதிய ஏற்பாடு மத்தேயு 1.18-25 பக்.5-6
    13. விவிலியம் பழைய ஏற்பாடு சபை உரையாளா் 8.6-8 ப.986
    14. விவிலியம் புதிய ஏற்பாடு கலாத்தியா் 6.15 ப.354

    *****

    பயன்படுத்திய நூல்கள்

    1. திருமூலரின் “திருமந்திரம்”
    2. திருவள்ளுவரின் “திருக்குறள்”
    3. திருவிவிலியம்.

    *****

    கட்டுரையாளர்
    முனைவா் பட்ட ஆய்வாளர்
    அரசு கலைக்கல்லூரி
    சேலம்-7.

     

     

    Share
  • வீணையின் நாதம்..!

     

    120

    ======================

     

    பல்லவியே பாடலில் முதல்நிலையாய் முகம்காட்டும்..

    ……….பக்கவாத்யமும் அதனுடன் சேர்ந்தாலதுவே இன்னிசை.!

    உல்லாசமாய் ஊதுகின்ற நெடுங்குழல்நாத ஸ்வரத்துடன்..

    ……….உருளைத்தவிலும் மேளமுமொருங்கே சேர்மினது கச்சேரி.!

    புல்லாங்குழலெழுங் காற்றும்…பொங்கியெழும் அருவிப்..

    ……….புனலெழுப்பும் நீரோசையும் நமக்கொரு மெல்லிசையே.!

    வில்லுமிழ்ந்து சீறிப்பாயும் கூரான அம்பினொலியும்..

    ……….வீணையின் நாதம்போல காதுக்கினிய இசையொலியாம்.!

     

     

    நெல்கதிர்கள் தலைவணங்கி யசைந்தாடி இசைக்கும்போது..

    ……….நற்பாவலரும் கவிஞரும் பாடுவராம் முல்லைப்பண்ணில்.!

    பல்முளைக்காப் பாலகன்தன் பவளவாய்த் திறந்ததன்..

    ……….பல்வித மழலைப்பேச்சே பெற்றதாய்க்கு இன்னிசையாம்.!

    மெல்லிய இரட்டைக் குழல்மகுடியின் மயக்குமொலிக்கு..

    ……….மகாதேவன் முடிமேல் தவழும்நல்ல பாம்புமேயடங்கும்.!

    வல்லமை பொருந்திய இராவணனின் பண்ணிசையான..

    ……….வீணையின் நாதவொலிக்கந்த ஈஸ்வரனே மகிழ்ந்தானே.!

     

     

    பரந்த பசுமைக்காட்டில் குலைநடுங்கும் குரல்கேட்டு..

    ……….பலவிதவிலங்கும் பதுங்குகுழி தேடுமதுவே “சிங்கநாதம்”!

    பரமாத்மா பகவான் கிருஷ்ணனெழுப்பிய நாதமாம்..

    ……….பாரதத்போர் வீரரைக் கலக்கியததுவே “சங்கொலிநாதம்”!

    பரமனைத் திருப்திப்படுத்த முனிவர்களும் யோகிகளும்..

    ……….பல்குரலில் இனிதாய்வரும் நான்மறையே “வேதநாதம்”!

    சரஸ்வதியின் திருக்கரத்தில் வீற்றிருக்கும் வாத்தியஒலியே..

    ……….சகலஜீவியும் கேட்டறிவு பெறுமற்புத “வீணையின்நாதம்”!

    ==================================================================

    நன்றி:: தினமணி கவிதைமணி::07-01-18

    நன்றி:: கூகிள் இமேஜ்.

    Share
  • தமிழ் உருபனியல் பகுப்பாய்வி (Tamil Morphological Parser) உருவாக்கம்

    -முனைவர் ஆர். சண்முகம்  

    கட்டுரைச் சுருக்கம்

     தமிழ் இன்று கணினியில் உலா வரத் துவங்கியுள்ளது என்பது மிகவும் வரவேற்கத்தகுந்த ஒன்றாகும். ஆயினும் அது ஆங்கிலத்தை அரவணைத்துக்கொண்டே உலா வருவது நாம் அனைவரும் சற்றுச் சிந்திக்க வேண்டிய ஓன்றாகும். தனித்து இயங்கல் என்பது செம்மொழியாக அறிவிக்கப்படுவதற்கு உள்ள தகுதிகளுள் ஒன்றாகும் அதை ஒருங்கே பெற்றதால் தமிழ் அத்தகுதியைப் பெற்றது. தமிழ்க் கணினியில் தனித்து இயங்க வேண்டுமெனில் அதற்கென மொழிக்கருவிகள் உருவாக்கப்படுவதென்பது மிகவும் அவசியமாகும் இதற்காக மேற்கொள்ளப்படும் ஆய்வை இயற்கை மொழி ஆய்வு என்கிறோம் அதாவது மனித மூளை போன்று கணினியும் மொழியைப் புரிந்து கொள்ளும் விதத்தில் அதனை வடிவமைப்பதாகும். இப்பணியை நாம் மேற்கொள்ள சில அடிப்படைக் கருவிகளை உருவாக்குவது தவிர்க்க இயலாத ஓன்று. அத்தகைய அடிப்படைக் கருவிகளுள் உருபனியல் பகுப்பாய்வி (Morphological Parser) ஒன்றாகும். இவ்வுருபனியல் பகுப்பாய்வியை எவ்வாறு தமிழுக்கு உருவாக்கலாம் என்பதும் அதற்குத் தேவையானவை எவை என்பதையும் விளக்குவதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.

    அறிமுகம்

    தமிழின் இன்றைய வளர்ச்சி அதனைப் பல்வேறு துறைகளுக்கு அழைத்துச் சென்றுள்ளது என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை. கலைகள் மற்றும் இலக்கியங்கள் வாயிலாக வாழ்ந்துவந்த தமிழ் தற்போது இணையம் மூலம் உலகெங்கும் பயணிக்கத் துவங்கியுள்ளது. குறிப்பாகத் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையில் தினமும் முன்னேற்றம் காண ஆரம்பித்துள்ளது. மொழித் தொழில்நுட்பத்திலும் (Language Technology) தமிழ் முத்திரை பதிக்கத் தவறவில்லை. அத்தகைய மொழித் தொழில்நுட்பத்திற்கு வலு சேர்க்கும் ஆய்வுகளில் ஒன்று இயற்கை மொழி ஆய்வு (Natural Language Processing). அதாவது மனிதனைப் போலவே கணினியானது, மொழியைக் கையாளும் விதத்தில் அதனை மேம்படுத்துவதை இயற்கை மொழி ஆய்வு என்கிறோம். இயற்கை மொழி ஆய்வின் முதல் நிலையாக உருபனியல் பகுப்பாய்வியைக் கூறலாம்.  ஏன் எனில் நாம் பயன்படுத்துகிற அனைத்து வாக்கியங்களுக்கும் அடிப்படை அது கொண்டுள்ள சொற்களும் அச்சொற்களுக்கிடையே அமைந்துள்ள பொருண்மைத் தொடர்புகளுமே  (Semantic Relationship between words) ஆகும்.  இதனைப் பொறுத்தே ஒரு முழுச் வாக்கியத்தின் பொருள் அமைகிறது. எனவே சொற்களைப் பற்றியும் அவற்றுக்கிடையே உள்ள பொருண்மை தொடர்புகளைப் பற்றியும் அறிவது அவசியமாகிறது. சொற்களைப்பற்றி அறிய உருபனியல் பகுப்பாய்வியும் (Morphological Parser) , அவற்றுக்கிடையே உள்ள பொருண்மைத் தொடர்பறிய தொடரியல் பகுப்பாய்வியும் (Syntactic Parser) துணைபுரிகின்றன. இதனை உருவாக்கத் துணைபுரியும் அறிவியலைக் கணினி மொழியியல் (Computational Linguistics) என்கிறோம். அதாவது மொழியில் உள்ள கணினி மூலம் கையாளத் தகுந்த மொழியியல் கூறுகளை (Linguistic Properties)   படிக்கப் பயன்படும் அறிவியலாக இதைக் கூறலாம். 

    உருபனியல்  பகுப்பாய்வி

    ஒரு சொல்லில் உள்ள விகுதிகளைக் கண்டறிந்து அதன் இலக்கணக் குறிப்பையும் அச்சொல்லின் முழு இலக்கணக் குறிப்பையும் வெளியிடும் கருவியை உருபனியல் பகுப்பாய்வி என்கிறோம். 1958-ஆம் ஆண்டு பெர்க்கோ என்ற அறிஞர் முதன்முதலில் மக்களின் உருபன் பற்றிய அறிவையும் இரு வெவ்வேறு சொற்களுக்கிடையே உள்ள ஒற்றுமைக்கான காரணங்களைப் பற்றியும் உளவியல் மொழியியல் நோக்கில் (psycho linguistics) ஆராய்ந்தார். இச்சோதனைகளின் முடிவில் அவர் மனிதர்களுக்கு இரு வேறு சொற்களுக்கு இடையே உள்ள உறவுகளைக் கணிப்பதில் மிகுந்த சிரமம் இல்லாததை உணர்ந்தார். இவரைத் தொடர்ந்து  டெர்விங் (1976) மற்றும் ஸ்மித்(1977) ஆகியோரும் இதே போன்று பல சோதனைகளை மேற்கொண்டு உருபன் அறிதலின் (Morpheme Recognition) முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்தனர். இதன் விளைவாகக் கர்ட்டுனன் , ஆண்ட்வொர்த்  மற்றும் கொஸ்க்கினிமி (1983) ஆகியோர் இதைக் கணினிவழி மேற்கொள்ள ஏதுவாகச் சில கோட்பாடுகளை நிறுவினர். இரட்டை நிலை உருபனியல் (two-level Morphology)மற்றும் கிம்மோ உருபன் பகுப்பாய்வியும் (Kimmo parser) இதற்குத் தக்கச் சான்றுகளாகும். இதனால் தமிழுக்கும் இதைச் செயல்படுத்த தேவையான நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன , மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் , அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவற்றின் மொழியியல் பிரிவுகள் இதில் பெரும் ஆர்வம் செலுத்தின. அண்ணா பல்கலைக்கழகமும் இதில் ஆர்வம் காட்டியது. இன்றளவும் உருபன் பகுப்பாய்வியைச் செவ்வனே உருவாக்குவதற்கான முயற்சிகள் தொடர்ந்து பல்வேறு நிறுவனங்களின் மூலம் நடைபெற்று வருகிறது.

    உருபன்  பகுப்பாய்வியை   உருவாக்கத்  தேவையானவைகள்

    ஒரு மொழிக்கென உருபன் பகுப்பாய்வியை உருவாக்கிடக் கீழ்க்கண்டவை மிகவும் முக்கியமானவை,

    1.தரவுத்தளம் (Database)

    2.சந்தி விதிகள (Morphophonemics Rules)

    3.உருபன்கள் (Morphemes)

    4.உருபன் வரிசைமுறை (Morphotactics)

    5.கணினி மொழியியல் கோட்பாடுகள் மற்றும் நிரல் மொழி.

    தரவுத்தளம்

    கணினியால் மனித மூளை போன்று ஒரு சொல் தன்னுடைய மொழியைச் சார்ந்ததா அல்லது இல்லையா என்பதை கண்டறிய இயலாது. பூஜ்ஜியமும் ஒன்று என்ற எண்ணுமே அதற்குப் பரிச்சயம். இதனைச் செயல்படுத்தத் தரவுத்தளம் மிகவும் உதவிகரமாக இருக்கும். பொதுவாகத் தரவுத்தளம் என்பது ஒரே வகையைச் சார்ந்த சொற்களின் பட்டியல் ஆகும். இதை இரண்டாகப் பிரிக்கலாம் வேர்ச்சொல் தரவுத்தளம் மற்றும் விகுதித் தரவுத்தளம். வேர்ச்சொற்களின் பட்டியல் அடங்கிய கோப்பைத் வேர்ச்சொல் தரவுத்தளம் என்கிறோம். பொதுவாக உருபனியல் பகுப்பாய்வுக்கென முதன்மை இலக்கண வகைகளான பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், வினையடை மற்றும் பெயரடை ஆகியவற்றைப் வேர்ச்சொல் தரவுத்தளத்திற்குப் பயன்படுத்தலாம். விகுதித் தரவுத்தளம் என்பது விகுதிகளின் பட்டியல் அதாவது பெயர்ச்சொல்லுக்குரிய பன்மை, வேற்றுமை விகுதிகள் மற்றும் பின்னொட்டுக்கள், வினைச்சொல்லுக்குரிய கால இடைநிலைகள், திணையெண்பால் விகுதிகள் வினைப்பாங்கு மற்றும் வினைநோக்கு விகுதிகள் ஆகியவற்றைக் கூறலாம். இத்தரவுத்தளத்தைப் பயன்படுத்துவதன் மூலம் கணினியால் பயனாளர் மூலம் உள்ளிடப்பட்ட சொல்லையும் அது கொண்டுள்ள விகுதிகளையும் சரியானவை எனத் தீர்மானிக்க முடியும். இத்தரவுத்தளத்தில் இடம்பெற்றுள்ள சொற்களின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்தே உருபனியல் பகுப்பாய்வியின் தரம் அமையும் எனலாம்.

    சந்தி விதிகள்

    வேர்ச்சொல்லோடு விகுதிகளோ அல்லது விகுதிகளுடன் விகுதிகளோ சேரும்போது அவைகளுக்கிடையே தோன்றல்,திரிதல்,கெடுதல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய மாற்றங்கள் நிகழும் இவற்றைத் தக்க விதிகளைக் கொண்டு நிறுவ முடியும் காட்டாக அம் இறுதிப்பெயர்ச்சொற்கள் ஓரசையாக இல்லாதவிடத்து விகுதிகளோடு குறிப்பாக வேற்றுமைகளோடு சேரும்போது அத்துச்சாரியை பெறுவதைக் கூறலாம் (மரம்+ஐ = மரத்தை). இதுபோல ஒவ்வொரு மாற்றங்களையும் தக்க விதிகள் மூலம் நிறுவுவதால் சொற்களைப் விகுதிகளில் இருந்து பிரிக்க முயலும்போது மிகச்சில இடங்களைத் தவிர பெரும்பாலும் பிரிப்பது சாத்தியமாகிறது. மிகச்சில இடங்கள் என இங்குக் குறிப்பிட்டது பொருள் மயக்கம் தரும் இடங்களாகும். காட்டாக “காலை” என்னும் சொல் காலை வேளையையும் கால் + ஐ வேற்றுமை விகுதியை உள்ளடக்கிய சொல் போலவும் தோன்றும் இதுபோன்ற இடங்களில் கணினியால் பகுப்பாய்வைச் செவ்வனே மேற்கொள்ள இயலாது. அச்சொல் பயின்று வந்துள்ள சூழலைப்பொறுத்தே இதனை நம்மால் முடிவு செய்ய இயலும். நம் தமிழ் இலக்கணத்தில் உள்ள சந்தி விதிகள் அனைத்தையும் கணினிக்குப் புரியும் விதத்தில் விதிகளாக மாற்றியமைப்பது சொற்களை எளிமையாகப் பிரிப்பதற்குத் துணைபுரியும்.

    உருபன்கள்

     நாம் பொதுவாக விகுதிகளை உருபன்கள் என்கிறோம். காட்டாக வேற்றுமை விகுதிகள், (-ஐ,-ஆல்,-கு,-இன்,-அது,-கண்) கால இடைநிலைகள்(நிகழ்,இறந்த,எதிர் கால இடைநிலைகள்), பின்னொட்டுக்கள் (விட,பற்றி), மிதவை ஒட்டுக்கள் (மட்டும்,மாத்திரம்) ஆகியவற்றைக் கூறலாம். இவையனைத்தும் தனித்தியங்கும் ஆற்றலற்றவை என்பதால் இவற்றை கட்டுருபன்கள் என்கிறோம். பெயர், வினை, வினையடை, பெயரடை ஆகியவை தனித்தியங்கும் ஆற்றலுள்ளவை என்பதால் அவற்றை தனித்தியங்கும் உருபன்கள் என்கிறோம்.ஒரு உருபன் பகுப்பாய்வியை உருவாக்க அந்த குறிபிட்ட மொழியிலுள்ள மொத்த உருபன்களைப் பற்றிய விவரங்கள் மிகவும் இன்றியமையாததாகும்.

    உருபன்  வரிசைமுறை

    உருபன் வரிசைமுறை என்பது ஒவ்வொரு விகுதிக்குப் பின்னும் எவ்விதமான விகுதிகள் வர வேண்டும் என்று வரிசைப்படுத்துவதாகும். காட்டாக ஒரு பெயர்ச்சொல் உடனடியாகப் பன்மையையும் அதன்பிறகு வேற்றுமையையும் அதற்குப்பிறகு பின்னொட்டு மற்றும் மிதவை ஒட்டுக்களைக் கொண்டு அமையலாம். இந்த அமைப்பு சீராகவே இருக்கும் மிதவை ஒட்டுக்களையும் சாரியைகளையும் தவிர எந்த ஒரு விகுதியும் தன்னுடைய வகையைச் சார்ந்த மற்றொரு விகுதியுடன் சேர்ந்து வராது. (கடலைப்பற்றிமட்டுந்தானாடா , மரத்தினைக்கூட). இதைப்போலவே வினைச்சொல்லும் வினையடிச்சொல்லுக்குப் பிறகு கால இடைநிலைகளையும், திணையெண்பால் விகுதிகளையும் அதன் பிறகு மிதவை ஒட்டுக்களையும் கொண்டு வரலாம். இவ்வுருபன் வரிசை முறையைப் பயன்படுத்தி உருபன் பகுப்பாய்வியை வடிவமைப்பது சற்று எளிதாகிறது காட்டாக, உருபன் பகுப்பாய்வி எந்த உருபை முதலில் கையாளவேண்டும் போன்ற பல்வேறு செயல்முறைகளுக்கு இது மிகவும் பயன்படுகிறது இதனால் பகுப்பாய்வியின் வேகத்தையும் குறிப்பிட்ட அளவு அதிகரிக்க முடியும். மேலும் உள்ளீடு செய்யப்பட்ட சொல்லில் எந்தெந்த உருபன்கள் இடம்பெற்றுள்ளன என்பதையும் அவற்றின் இலக்கணக்குறிப்பையும் எளிதாக நம்மால் அறிய முடியும். 

     கணினி மொழியியல்   கோட்பாடுகள்   மற்றும்   நிரல் மொழி

    இக்கோட்பாடுகள் கணினிக்கு ஏற்ற வகையில் நம் இலக்கண விதிகளை மாற்றியமைக்கவும், கணினிக்கு உணர வைக்கவும் மிகவும் பயன்படுகின்றன. காட்டாகக் குறிப்புத் தொடர்கள் (Regular Expression) மற்றும் FSA ஆகியவற்றைக் கூறலாம். இவை கணினிக்கு ஒரு சொல்லையோ அல்லது அதன் பகுதியையோ கண்டறிய பெரிதும் உதவுகின்றன. பகுப்பாய்விக்குச் சொல்லையும் அதன் பகுதியாகிய அது கொண்டுள்ள விகுதியையும் உணர்ந்து அறிவது அவசியமாகிறது நாம் இத்தகைய கோட்பாடுகளைப் பயன்படுத்துவது அதனை எளிமைப்படுத்துகிறது. காட்டாக, தமிழில் உள்ள மொத்த கால இடைநிலைகளையும் கணினி உணர வேண்டும் எனில் கீழ்க்கண்ட ஒரு குறிப்புத் தொடர் வாக்கியம் போதுமானது.

    நிரல் மொழி என்பது கணினியுடன் நாம் ஊடாடுவதற்கு உதவக்கூடிய ஒன்று இதனைக் கணினிக்கும் நமக்கும் இடையே உள்ள ஒரு மொழிப்பெயர்ப்பாளர் என்று சொன்னால் மிகையாகாது. குறிப்பாக இயற்கை மொழி ஆய்வுகளுக்கு பெரும்பாலும் நிரலாளர்கள் பைத்தான், பேர்ல், ஜாவா, சி++ போன்ற நிரல்களைத் தேர்வு செய்வார்கள். இவற்றுள் பைத்தான் நிரல் மொழி மிகவும் நெகிழ்வுடன் இருக்கும். ஏன் எனில் இந்நிரல் மொழியில் ஏற்கனவே இயற்கை மொழி ஆய்வுக்கென பல வல்லுனர்கள் வடிவமைத்த நிரல்திட்டங்கள் பயன்படுத்தும் வடிவத்தில் கிடைக்கின்றன. எனவே மேற்கூறிய தலைப்புகளில் கவனம் செலுத்துவதன்மூலம் ஒரு மொழிக்கு உருபனியல் பகுப்பாய்வியை உருவாக்குவது எளிதாகிறது. இவ்வாறு உருவாக்கப்படும் உருபனியல் பகுப்பாய்வியின் வெளியீடு (output) தொடரியல் பகுப்பாய்வி (Syntactic Parser)எனப்படும் கருவிக்கு உள்ளீடாக வழங்கப்பட்டு இயந்திர மொழிபெயர்ப்பை (Machine Translation) மேற்கொள்ள மிகவும் துணைபுரியும். இதுபோன்ற கருவிகளைத் தமிழாசிரியர்களும் , மொழியியல் வல்லுனர்களும் , கணினி வல்லுனர்களும் இணைவதன்மூலம் மட்டுமே துல்லியமாகச் செய்ய இயலும்.

    துணைநூற்பட்டியல்

    1.Chomsky, Noam. Logical syntax and Semantics – Their linguistic Relevance- Language Volume 31. No.1 (Jan-Mar 1995).

    2.Cook, Vivian – Mark Newson. Chomsky’s Universal grammar- Blackwell Publications

    3.Daniel , Jurafsky – James H. Martin Speech and Language Processing – 2000, A Simon & Schuster Company

    4.DeivaSundaram N. கணினித்தமிழ் வளர்ச்சிக்கான அடிப்படைத்திட்டப் பணிகள் – An article presented in infitt conference 2010.

    5.Kothandaraman-.Pon. A grammar of contemporary literary Tamil.  IITS -1997.

    6 Kothandaraman-.Pon. Tamil studies selected papers. Ambuli Publication-2001.

    7.Kothandaraman-.Pon. ‘நீங்களும் தவறின்றித் தமிழில் எழுதலாம்’. Ambuli Publication-2001.

    8.Krishnamoorthy, Badriraju. The Dravidian Languages. Cambridge University Press -2003

    9.Verma S.K, N. Krishanaswami. Modern Linguistics -An Introduction- Oxford University Press – 1989.

     

     

     

    Share