Author: மேகலா இராமமூர்த்தி

-மேகலா இராமமூர்த்தி

வல்லமை வாசகர்கள் படைப்பாளர்கள் அனைவர்க்கும் இனிய ஆங்கிலப் புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்!

உங்கள் கனவுகள் மெய்ப்படட்டும்!

இவ்வாரப்படக்கவிதைப் போட்டிக்குரிய இப்படத்தை எடுத்திருக்கும் திரு. பிரவீண்குமார் பழனிசாமிக்கும், இதனைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்திருக்கும் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் எம் நன்றி!

பறக்கும் காகிதங்களும் அதைநோக்கி நீண்டிருக்கும் பாவையவள் மலர்க்கரமும் நம் சிந்தனையையும் சிறகடித்துப் பறக்கவைக்கின்றன!

மானுட வாழ்க்கையில் கழிந்த ஒவ்வொரு நாளுமே கிழிந்த காகிதங்கள் தாமோ?

***

கவிஞர்களின் ஆக்கங்களைப் படித்துச் சுவைக்கும் தருணமிது!

”குழந்தையாய்ப் பிறந்ததும் சிசு அழிப்பு; தப்பிப்பிழைத்தாலோ வாழ்க்கை முழுவதும் அலைக்கழிப்பு. பிறரின் கனவுகள் சுமந்தே தன்னைத் தொலைக்கும் அவலப் பிழைப்பு! இதுதான் இன்றைய பெண்ணின் நிலை! எனினும், சோதனைகள் அனைத்தையும் தகர்த்துப் பெண்ணினம் படைக்கவேண்டும் சாதனை!” என்று அறிவுறுத்துகிறார் திரு. செல்வமாணிக்கம். 

வண்ணக் கனவுகள்
ஆயிரம் உனக்கு!
அத்தனையும் தொலைந்தது
யார் இதன் பொறுப்பு!
பெண் மகவு பிறந்ததும்
அழிப்பு!
தப்பிப் பிழைத்தால் அன்றாடம்
நீ பார்ப்பது அன்னை தந்தையின்
வெறுப்பு!
அன்றிலிருந்து இன்று வரை நீ
பார்த்ததெல்லாம் சமூகத்தின்
அலைக்கழிப்பு!
இருந்தும் பெண்ணே மனித
இனத்தை காத்திருப்பது உன்
சிறப்பு!
சிறுவயதில் பெற்றோரின் கனவுகளை
சுமந்தாய் !
திருமணம் ஆனவுடன் கணவனின்
கனவுகளைச் சுமந்தாய்!
பின்னொரு நாளினிலே பிள்ளைகளின் கனவுகளை
சேர்த்தே நீ சுமந்தாய்!
பெண்ணே நீ பொறுத்தது போதும்!
மற்றவர்கள் கனவுகளை சுமந்தது போதும்!
நன்று! நன்று!, காற்றில் இப்போது
விடுவதெல்லாம் மற்றவர்கள் கனவுகளா ?
மறந்து விட்ட உன் எண்ணக் கனவுகள் இனி வண்ணக் கணவுகள் ஆகட்டும்!
கனவுகள் நனவாக ஆண் குலம்
ஆதரவு காட்டட்டும்!
எதிர்ப்பவர்கள் எரிந்து சாம்பலாய் போகட்டும் !

சாம்பலில் உயிர்த்தெழும் பீனிக்ஸ்
பறவையென பெண்கள் புகழ்
நிலைக்கட்டும்!

***

”எண்ணத்தைச் சீராக்கித் திண்ணமொடு செயற்பட்டால் வண்ணம் பெறுமே வாழ்க்கை” என்று நானிலத்துக்கு நல்வார்த்தை நவிலும் வளியைக் காண்கிறோம் திரு. சுரேஜமீயின் கவிதையில்!

காற்று பேசியது…!

கண்ணில் தெரிவதில்லை
கையில் இருப்பதில்லை
ஊனில் இருப்பதனால்
ஊதி வெளியேற்றி
உன்னதம் கொள்கின்றாய்
உன்னை அறிகின்றேன்

மண்ணில் பயணித்தே
மாண்புகள் கொண்டதனால்
புல்லும் செடிகொடியும்
புள்ளும் விலங்கினமும்
இன்னமும் வாழ்ந்திடவே
இன்பங்கள் சேர்க்கின்றேன்

வண்ணங்கள் சேர்த்தீர்கள்
வண்ணம் சிதைகின்றேன்
வாழும் இனங்களுக்கு
வாய்ப்பாடு சொல்கின்றேன்
திண்ணம் கொள்ளுங்கள்
தீமை விலக்குங்கள்

பேதம் எனக்கில்லை
வேதமும் கற்றதில்லை
விஞ்ஞானம் தொட்டதில்லை
மெய்ஞ்ஞானம் விட்டதில்லை
தொன்மையாய் இருப்பதனால்
தன்மையாய் இருக்கின்றேன்

உட்செல் விரைவாக்கி
ஊதல் மெதுவாக்க
ஊனும் வளர்ந்திடுமே
நீளும் வருடங்களாய்
வாழ்வு ஒருமுறைதான்
வாழ்ந்து உணர்ந்திடுங்கள்

மானுடம் உய்வுபெற
மாசுகள் தொய்வுபெற
மாநிலம் நன்மைபெற
மாந்தரும் வாழ்வுபெற
எண்ணங்கள் சீராக்கி
ஏற்றங்கள் செய்திடுங்கள்!

சொன்னதைக் கேளுங்கள்
சொர்க்கத்தில் வாழ்ந்திடவே!!

***

தன் எண்ணக் கனவுகளை வண்ண மாலைகட்டிப் பார்க்கும் இந்த வனிதையைக் கொண்டாடாவிட்டாலும் பரவாயில்லை; அவள் ஆசைக் கனவுகளைத் துண்டாடாதீர்கள்! என்று சமூகத்தை இறைஞ்சுகின்றார் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதன்.

வண்ணக் கனவுகள்

இரவில் பூடக்கும் மலர் போல்
இராப் பகலாக தன் எண்ணங்களை
தொடுத்துப் பார்க்கிறாள்
வண்ண மலர் மாலையாக‌

கனவுகள் நினைவுகளாக‌
மலரும் நேரம்…
எண்ண மலர் மாலையை
துண்டுகளாக்கி விட்டார்கள் ..அறிவிலிகள்..

இவளது வெற்றி இவர்களுக்கு வேதனை
தோல்வியை ச்ந்திக்க இயலாமையில்
இவளது எண்ணம் துண்டுகளாக பறக்கின்றன‌

துவண்டு விடுவாள் என நினைப்பு
துவள்வது இவள் உடலின் இயற்கை-ஆனால்
நாணலாக நிற்பது இவளின் இலக்கணம்

கையில் ஏந்துகிறாள்
எண்ணக் கனவுகளின் வண்ணத் துகள்களை
மாலையாக தொடுக்கிறாள் மறுபடியும்

சாதிக்கப் பிறந்தவள் இவள்
சரித்திரம் படைத்தவர்களின்
சந்ததியில் வந்தவள்

ஈன்றவளும் இவள் வர்க்கமே
கற்பிக்கும் தெய்வமும் இவள் வடிவே
காவல் காக்கும் தெய்வமும் இவள் வடிவே
ஆதியும் அந்தமும் இவள் வடிவே

போற்றத் தெரியாதவர்கள்
தூற்றித் திரிய வேண்டாம்
தூற்றுபவனையும் மன்னித்து தன்னுள்
ஊற்றென பாயும் அன்பினால்
அணைக்கும் இவள் நிற்கிறாள்
ஏறு அழிஞல் மரமென‌

இவளின் கனவுகளுக்கு
துணை போகாவிட்டாலும்
துண்டிக்க வேண்டாம்
தொலைவில் நின்றாவது வாழ்த்துங்கள்
இவளது எண்ணக் கனவுகளை

***

”கேள்விகளால் வேள்விசெய்து, அதில் மடமையைக் கொளுத்தி, அறிவொளிபெற்று உலகாளவேண்டும் பெண்கள்!” என்று புத்தாண்டில் முத்தான வார்த்தை பகர்கின்றார் திருமிகு. மா. பத்ம பிரியா.

புத்தாண்டு நாளதனில்

கலவைக் காகிதம் காற்றில் பறக்குது
கவலை மறந்தே மனம் வானில் சிறகடிக்குது
ஊதித் தள்ளிடும் காகிதம்
உன்மத்தமானது பிள்ளைமனம்
ஒவ்வொரு வண்ணமும்
ஒவ்வொரு எண்ணமாய்
எண்ணத்தின் வண்ணத்தில்
புதுஉலகு வரைந்திட
துடிக்குது கரங்கள்
மடிந்திடும் கூட்டமல்ல நாம்
கேள்விகளால் வேள்விகள் செய்வோம்
கன்னி மனமதில் கேள்வி ஞானம் ஊறிடும்
கண்ணில் தெரியும் கடமைகள் ஆயிரம்
தடைகளைத் தாண்டிட வேகம் கூடிடும்
தலை நிமிரவே மனம் தத்தித் தாவிடும்
புதுமைப் பெண்ணாய் புது உலகை ஆள
புத்தாண்டு நாளதனில்
வண்ணக் கனவுகளால்
பதியனிடட்டும் பாவையர் உலகு

***

பிறக்குமுன்பே மரணப் படுகுழி தோண்டப்படுகின்றது பெண்டிருக்கு! படுகுழிகள் பலதாண்டிச் சாதனைப் படிக்கட்டில் அடி வைக்கத்தான் பெண்ணினம் செய்யும் பிரயத்தனம் எத்தனை எத்தனை! இனியேனும் பெண்களை வாழவிடுவோம்! பெண்மையைப் போற்றுவோம் என்று நல்லுரை சொல்லுகிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

பெண்மையைப் போற்றுவோம்…!

மாதவம் செய்து
மங்கையாய்ப் பிறக்குமுன்னே,
மலையாய் இடறும் வழித்தடைகள்
ஏராளம் ஏராளம்..

கள்ளிப்பாலாய்
கொல்லும் நெல்லாய்
கொலை மாத்திரையாய்,
மாய்க்கும் தடைபல கடந்து
பிறக்கிறாள் பெண்ணாய்..

பிறந்தது பெண்தானாவென
பெண்ணே
சலித்திடப் பிறந்து,
பாலைநிலப் பயிராய் வளர்ந்து
பருவத்தை எட்டுகிறாள்
பாதுகாப்பில்லா உலகில்..

பல்லிளிப்பு
பலாத்கார மலைகளைத் தாண்டி
புகுந்திடும் மணவாழ்விலும்,
மலிந்து கிடக்கும்
மாற்றங்களும் ஏமாற்றங்களும்..

பின்னுள்ள வாழ்வில்
பிள்ளைக்காக
பிறருக்காக என்ற ஓட்டத்தில்,
தன்னை மட்டும்
மறந்த
துறவுப் பயணம்..

இத்தனையும் தாண்டி
இதற்கு மேலும்
இடர்களையும் கடந்து
நடந்துதான்
ஆணின் வெற்றிப் படிக்கட்டாகி
வெந்து போகிறாள்..

இவளின்
சாதனைக்குமுன்
சரித்திரங்களெல்லாம்
சாதாரணம்தான்..

பெண்மையைப் போற்றுவோம்
புது உலகம் காண்போம்…!

***

பெண்ணுரிமைக்கு விண்ணதிரக் குரல் கொடுத்திருக்கும் கவிஞர்குழாத்துக்கு நன்றி!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாகத் தேர்வாகியிருப்பது இனி…

ஊதிவிடு  கவலைத் துகள்களை! 

ஊக்கமுடன் எழுந்திரு
ஊகங்களால் எழுப்பும் சந்தேக
ஊனத்திலாழும் வஞ்சகரை 
ஊதிவிடு துணிவுக்காற்றெனும்
ஊன்றுகோலால் விரட்டிவிடு! 

கவலை கிழியும் தாள்தான்
காற்றாய் ஓடும் துகள்தான்
காலம் ஓட்டும் நகல்தான்
காவல் தன்னம்பிக்கை பகல்தான் 
காயம் மாற்றும் அகல்தான்! 

முழங்கால் குத்திட்டு
முட்டிமோதி அழுதால்
முதலுதவி யாவாரேது
முயற்சிவாய் கொண்டுதுயர்
முட்களை ஊதினால்
முடக்கும் கவலையேது!  

முழங்கால் குத்திட்டு அமர்ந்தால் வாழ்க்கை வெற்றியை வழங்காது. ’முயற்சி திருவினையாக்கும்’ என்பது வான்புகழ் வள்ளுவம். ஆதலால் முயற்சிவாய் கொண்டு துயரெனும் முட்களை ஊது; வெற்றி மலர்களைப் பறிக்க இனித் தடை ஏது? என்று பெண்ணுக்குத் துணிவூட்டும் வீரவரிகளைச் சுமந்துவரும் திருமிகு. நாகினி கருப்பசாமியின் கவிதை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வாகின்றது. கவிஞருக்கு என் கனிவான பாராட்டு!

-மேகலா இராமமூர்த்தி

 

தலையாட்டி பொம்மையைக் கலைநயத்தோடு படம்பிடித்திருப்பவர் திருமிகு. ஷாம்னி. அதனை இவ்வாரப்போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றியை நவில்கின்றேன்.

அரங்கில் பெண்கள் தலையாட்டலாம் அது கலை! வாழ்வில் அது கூடாது! தம்மிடம் வாலாட்டும் வல்லூறுகளை வெட்டிவீழ்த்தும் ஆற்றல் வனிதையர்க்கு வேண்டும் என்று என் காதோரம் கிசுகிசுத்துச் செல்கின்றது அபயமுத்திரை காட்டும் இந்தத் தலையாட்டி பொம்மை!

பொம்மையை வைத்து நம் கவிஞர் குழாம் தீட்டியிருக்கும் கவிஓவியங்கள் அழைக்கின்றன நம்மை! அவற்றைக் கண்டு ரசிப்போம் இனி!

***

”அளவான ஆட்டம் வாழ்வுக்கு வளம் சேர்ப்பது; அதுவே அளவை மீஞ்சினால் வாழ்வையே ஆட்டங்காண வைப்பது!” எனும் அரிய தத்துவத்தை எளிமையாய் விளக்குகின்றாள் இந்தப் பாவை” என்று பூரிக்கின்றார் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதன்.

…அசைவுகளும் ஆட்டமும்
அடங்கியதே இவ் வாழ்க்கை

அசைவுகளும் ஆட்டமும் இல்லாவிடில்
அனைத்தும் ஆவியில்லா ஜடமாகுமே

இதையே உணர்த்துகிறானோ
இறைவனும் ஆடலரசனாக‌

பார்க்கும் நமக்கு இந்த‌
பாவையின் ஆட்டமும் பள்ளிக்கூடமே

கற்க பாடமும் பல உண்டு இவளிடத்தில்
கவனித்துப் பார்க்கும் நமக்கு

இருக்கிறது இவளுக்கு என்றும்
சுதந்திரம் சுழன்று சுற்றி ஆட–ஆனால்

வஞ்சி இவளின் ஆட்டம் என்றும்
வரம்பும் எல்லையும் மீறுவதில்லை

ஆடும் ஆட்டத்திற்கும் எங்கும்
இடம், பொருள், ஏவலுண்டாம்

எல்லை மீறா ஆட்டம் தருமாம்
என்றும் எல்லோருக்கும் இன்பம்

இதனை எடுத்து இயம்புகிறாள்
இந்தப் பாவை தன் தலை ஆட்டத்தில்

***

”கொடுமை செய்து சண்டையிடும் வீணரின் கொண்டை பிடித்தாட்டும் வீரம் பெண்டிருக்கு வேண்டும்” என்று பெண்ணுரிமை பேசுகின்றது திருமிகு. நாகினியின் இனிய கவிதை.

பிடித்து ஆட்டு… 

கொடுமை கண்டு துடித்தெழ
.. கொடுப்பினை இல்லையெனப் பெண்மகவு
கொலுவீற் றிருந்தால் உரிமை
…கொடுத்திடுவார் என்றுன தெண்ணத்தீ
கொடியைத் தகர்த்தெ றியுந்நல்
.. கொள்கைப் படிகளில் ஏறிநின்று
*கொழுத்தா டுசெய்திடும் ஈனர்கள்
.. கொண்டை பிடித்தாட்டு கண்ணே!

***

பகுத்தறிவைப் புதைத்துவிட்டு, சுயமரியாதையைத் தொலைத்துவிட்டு, கொள்கையற்ற அரசியல்வாதிகளுக்குத் தலையாட்டும் இளையோரைச் சாடுகின்றார் திருமிகு. மா. பத்ம பிரியா.

தலையாட்டிகள்

எதிர்கேள்வி கேளாத எதிர்காலமே!
நம்முள்ளே எத்தனை தலையாட்டிகள்
தலையின் பயனே தலையாட்டவா
தமையனே!
தன்மானமில்லா தள்ளாடும் தமிழனமே!
தலைமை கண்டு தலைகுனியும் தலைவனுக்கா
உன்தலை ஆட வேண்டும்
எத்தனை தலைமை வந்தாலும்
ஏன்னென்று கேளாது தலையாட்டும் தலைவனுக்கா
உன் தலை வீழ வேண்டும்
பகுத்தறிவில்லா பாமர தலையாட்டிகள்
பாவம் ஆட்டினால் பரவாயில்லை
பட்டதாரி கூட்டமும் சேர்ந்தா தலையாட்டும்
பதறும் நெஞ்சுள்ளே கதறும் தமிழ்மானம்
புரட்சியாளர் வந்து போன புண்ணிய பூமியிது
பொய் புரட்டு ஆதிக்கத்தை வேடிக்கை பார்க்கிறது
விழிப்புணர்வில்லா வாக்காளத் தலையாட்டிகளால்
ஆளும் வர்க்கத்தை ஆதரிக்கும்
அரசியல் தலையாட்டிகள் நம்முள்ளே
இலவசத்தில் மயங்கிய மக்களால்
இலஞ்சத்தில் மிதக்கும் இரக்கமில்லா தலையாட்டிகள்
தலைகுனிவு தமிழனுக்கா
தலைநிமிர்ந்து பாருங்கள்
தயவுகூர்ந்து தலையாட்டிகளே
தளிர்க்கும் பிஞ்சுகளை தலையாட்டிகளாய் மாற்றாதீர்

***

அமைதியாய் வாழவேண்டிய மனித வாழ்வில் தேவையற்ற ஆர்ப்பாட்டம் எதற்கு? அது கேட்டிற்கன்றோ வழிவகுக்கும்! என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

ஆடும் பொம்மை ஆட்டமென
அமைந்த உலக வாழ்வினிலே
ஓடும் இந்த மாந்தரெல்லாம்
ஒன்று மறியா தாடுகின்றார்,
கேடு செய்தும் ஏமாற்றியும்
குவித்த பொருளும் நிலைப்பதில்லை,
நாடு செயலில் நல்லதையே
நாளும் நலமாய் வாழ்ந்திடவே…!

***

”உலகமென்னும் நாடகமேடையில் நித்தம் ஒரு புத்தம்புது நாடகம்! அதிலொன்று அரசியல் பதவிகளுக்காக மனிதர்கள் தம் கண்ணியம் விற்று அதிகாரத்தில் உள்ள பெண்மணிகளிடம் ’பதவி’சாகத் தலைதாழ்ந்து நிற்பது!” என்று வருந்துகின்றார் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரன்.

ஆட்டுவித்தால் யாரொருவர்
ஆட மாட்டார் உலகினில்
ஆட்சிப் பீடத்தைப் பிடிக்க
அள்ளி அள்ளி கொடுத்து
ஆடவைக்கும் வஞ்சிப் பெண்ணின்வரம்பு மீறல்
ஆட்டுவிப்பிற்கு ஆடுகின்றார்
அமைச்சர் யாவரும் பதவிஆசையில்
தன் மானத்தை அடகு வைத்து
தலயாட்டி பொம்மைகளாய் மாறுவது
தலைவிதியா ? இல்லை இறைவனின் சதியா ?
அக்கிரமங்களுக்கு தலையாட்டும்
பொம்மையாய் மானிடர் இருக்கும் வரை
தலை நிமிர்வு தமிழகத்திற்கும் அவர்தம்
எதிர்கால வாரிசுகளுக்கும் இல்லை ஒரு போதும்
வேதனையும் சோதனையும் தமிழக மக்களுக்கே!

***

படத்திலுள்ள தலையாட்டி பொம்மை, பெண்ணியம் முதல் அரசியல் கண்ணியம் வரைப் பலவற்றை யோசிக்கவைத்திருக்கின்றது நம் கவிஞர்களை! தம் சிந்தனை வீச்சைச் சிறப்பாய்ப் பாய்ச்சியிருக்கும் அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

அடுத்து வரப்போவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை!

பெண்ணடிமை!

தலையாட்டிப் பொம்மைகளா
தாய்க் குலத்து
வாய்பேசா வனிதையர் ?
சாவி கொடுத்தால்
சலங்கை ஒலி
தாளமிடத்
தாவியாடும் பாவைகளா ?
பாரதிராஜா தேர்ந் தெடுக்கும்
திரை உலகத்
தேனிலவு வானிலவுத்
தேவதையரா?
தொப்புள் கொடி அறுந்ததும்
அப்பனுக்கு அடிமை!
தாலிக் கொடி ஏறியதும்
போலிப் புருசனுக்கு அடிமை!
வேலைக்குப் போன
ஊழியத்தில்
மேலதிகாரிக்கு அடிமை!
வாழ்க்கையில்
உனக்கில்லாத பட்டமா?
விதவை, மலடி,
உடன்கட்டை ஏறடி!
வரதட்சணை வர்த்தகி!
புகுந்த வீட்டில்
மாமியாருக்கு அடிமை!
ஆணைப் பெற்றவள் நீ!
பெண்ணைப் பெற்றவளும் நீ!
ஆயினும்
இல்லமும், நாடும் உனக்குப்
பொல்லாத சிறைதான் !
தலையாட்டம் நின்று
தலை நிமிர்ந்து
விதியை எதிர்க்கி றாயோ
அன்றுதான்
விடுதலை உனக்கு!

எட்டும் அறிவினில் ஆணுக்கிங்கே பெண் இளைப்பில்லை எனும்போதும், எட்டும் உயரத்தில் அவர்களிடையே நிறையவே வேறுபாடுகள் உள. விடுதலை வேள்வி செய்து மண்ணடிமையை நாம் தீர்த்தபின்பும், பெண்ணடிமை நம்மிடையே முற்றாய்த் தீர்ந்ததா எனும் கேள்விக்கு ’இல்லை’ என்று நம்மால் விடையிறுக்க இயலவில்லை!

பெண்ணுக்கொரு நீதி ஆணுக்கொரு நீதி எனும் சமமற்ற சமுதாயமே இன்றுவரை நீடிக்கின்றது. தலையாட்டி பொம்மைகளாகவே இன்னமும் பெண்ணினம் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தால் ’நிமிர்ந்த நன்னடையோடும், திமிர்ந்த ஞானச்செருக்கோடும்’ பாரதி கண்ட புதுமைப்பெண்ணாய் வாழ்வதற்கு அவர்களுக்கு வாய்ப்பில்லாமலே போய்விடும்! என்று மாதரை எச்சரிக்கும் திரு. ஜெயபாரதனின் கவிதை நெஞ்சின் ஆழம் சென்று தைக்கிறது!  இக்க’விதை’யை வீரியத்தோடு நட்டிருக்கும் திரு. ஜெயபாரதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தெரிவுசெய்து பாராட்டுகின்றேன்.

 

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கான புகைப்படம் திருமிகு. ராமலக்ஷ்மியினுடையது. போட்டிக்கு இதனைத் தெரிவு செய்தவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். பெண்மணிகள் இருவருக்கும் நம் நன்றி!

இளமையில் மட்டுமா கொடுமையானது வறுமை? இல்லை முதுமையிலும் அதன் தாக்கம் கடுமையானதுதான்! இல்லையேல் தள்ளாத வயதில் வீதியோரம் நின்று விளையாட்டுப் பொருள்கள் விற்றுக் களைக்கவேண்டிய விதி இம்முதியோர்க்கு வாய்த்திருக்குமா…? என்றே நம் மனம் வேதனை கொள்கின்றது.

ஆலமரத்தை அதன் விழுதுகள் பழுதின்றிக் காப்பதுபோல்
குதலைமை (முதுமை) தோன்றிய தம் தந்தையரைக் காத்தல் அவர்தம் மக்களின் கடனாகும்.

இந்த வண்ணக் காற்றாடிகள் நம் கவிஞர்களுக்கு எத்தகைய எண்ண ஊற்றுக்களை உருவாக்கியிருக்கின்றன என அறிந்துவருவோமா?

***

குடிசைத்தொழில்கள் மடிந்து பன்னாட்டுக் குபேரத் தொழில்கள் கோலோச்சத் தொடங்கிவிட்ட காலமிது. வீதியில் விளையாடிய சிறுவர்கள் இன்று வீடியோ விளையாட்டுக்களில் மூழ்கிவிட்டனர். நம் பிழைப்புக்கு இங்கேதும் வழியுண்டா? என்று ஏக்கற்று நிற்கும் முதியோரை நமக்கு வேதனையோடு சுட்டிக்காட்டுகிறார் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதன்.

பனை ஓலைக் காத்தாடி -அது
பாட்டி செய்து தந்த காத்தாடி

இயற்கை வண்ணக் காத்தாடி-அது
இன்றும் நினைவில் சுழல்கிறதே

காத்தாடி போல காலமும் சுழல‌
காணாமல் போனது ஓலையுமே

காற்றில் சுற்றும் காத்தாடி-பலர்
சோற்றுக்கும் வழி சொல்கிறதே

வானைப் பிளக்கும் விஞ்ஞானம்-அதை
வாளால் வெட்டி சாய்த்ததோ

செயற்கை வண்ணக் காத்தாடி-அது
செய்யும் வினைகளோ கொஞ்சமில்லை

மக்கிய ஓலைக் காத்தாடி-அது
மண்ணின் வளம் காத்ததம்மா

கண்ணைக் கவரும் வண்ணத்தில்
எண்ணற்ற காத்தாடி வந்ததாலும்

வீடியோ கேம் செய்யும் விளைவில்
வீதியில் விளையாட பாலகரில்லை

காத்தாடி விற்பனை இல்லாமல்
கவலை இவர்களைச் சூழுகிறதே

***

”என் மகன் சிறுவனாயிருந்தபோது அவன் மகிழ்ச்சிக்குப் பொம்மை வாங்கிக்கொடுத்த நான், (அவன் வளர்ந்து என்னைக் கைவிட்டபின்) இன்று பிழைப்புக்காகத் தெருவில் நிற்கிறேன்; பொம்மை விற்கிறேன்!” என்று நொந்துபேசும் முதியோரின் குரலைத் தம் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

பிள்ளை சின்னவனாயிருக்கையில்
பணத்தைப் பாராமல் வாங்கிக்கொடுத்தேன்
பல பொம்மை..

பெரியவனாகி அவன்
போனபின் வேலைக்கு,
தெருவில் நிற்கிறேன்-
பொம்மை விற்க..

ஆறுதல் சொல்வோர்க்கும்
இருக்குமோ இந்த
ஆறாத வடு…!

***

முதுமை இரக்கமின்றிப் புறக்கணிக்கப்படுவதைத் தம் கவிதை வரிகளில் வலியோடு சொல்லியிருக்கும் கவிஞர்களுக்குப் பாராட்டுக்கள்!

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையை அடுத்துக் காண்போம்!

முதியோர் கையிலும் உயர்வுபடும்
பண்டுமுறை உழந்து உண்டுஉயிர்த்து
வாழும் மானிடத்தில் வம்சாவளியாக
வாழையடி வாழையாக
வயது முதிர்ச்சிக்கு வரவேற்பில்லை
பழையன கழிதலும் புதியன புகுதலும்
பாரோர் வழக்காய்ப் பரிவர்த்தனம் தொடருகிறது
குழந்தைவிளையாட்டுப்பொருட்களோடு
குழந்தையாகிப் போனவர்கள் ஏக்கப் பார்வையில்
குடும்ப அரவணைப்பின்றி
நடைபாதை வியபாரிகளாய்
நிழலாடும் நடையோட்டம்
நாகரிக நதிக்கரையில் பிம்பமிடும் மாயம்
உழைத்துக் களைத்தவர்களுக்கு
உறவுக் கரம்கொடுக்க ஆதரவின்றி
உழைக்கத் தயாரான உன்னதம்
இளையோர் பாரதம் முதியோர் கையிலும் உயர்வுபடும்!

மலையாடு மஞ்சுபோல் நிலையாது நீங்கிவிடும் தன்மையுடையது இளமை. அதனை இளையோர் நன்குணர்ந்து முதியோரை மதிக்கவேண்டும். ஆயிரம் அறநூல்கள் செப்புவதை ஒரு முதியவர் தம் அனுபவத்தால் வழங்கிவிட இயலும்!

இளமையில் குடும்ப உறவுகளுக்காக உழைத்துக் களைத்தோர், முதுமையில் வேண்டுவது பொன்னும் பொருளுமல்ல; அன்பும் அருளுமே! அவற்றை நல்குதல் இளையோர் கடன். ஒரு நாடு உயர்ந்திட இளையோரின் ஆற்றல் மட்டுமே போதாது; முதியோரின் அறிவும் அங்கே துணைசேரவேண்டும்! என்று  முதியோருக்கு ஆதரவுக்குரல் எழுப்பியிருக்கும் திருமிகு. மா. பத்ம பிரியா இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வாகின்றார்.  

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

கடற்கரை மணலில் பதிந்த காலடித்தடங்களைப் புகைப்படப்பெட்டிக்குள் அடக்கிவந்திருப்பவர் திரு. ராமச்சந்திரன். இந்தக் காலடித்தடங்களை வைத்துக் கவிபாடுங்கள் என்று இவ்வாரப்படக்கவிதைப் போட்டிக்கு இதனைத் தெரிவுசெய்து தந்திருக்கிறார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவரும் நம் நன்றிக்கு உரியவர்கள்.

ஆறடி நிலத்தில் வாழ்க்கை அடங்கும்வரை மனிதர்களின் காலடிகள் பயணப்பட்டுக் கற்றுக்கொள்ளத்தான் எத்தனை விஷயங்கள் இத்தரை மீதினில் கொட்டிக்கிடக்கின்றன! இலட்சிய மனிதர்களின் காலடிச் சுவடுகளோ பின்னர்க் காலத்தின் சுவடுகளாகவே மாறி வரலாற்றில் தடம்பதித்துவிடுகின்றன!

இனி, இவ்வாரப் போட்டிக்கு வந்துள்ள கவிதைகளை இரசித்துவருவோம்.

”நிலத்தில் பதிந்த மனிதக் காலடி நிலவில் பதிந்த நாளொரு நன்னாள். அவை செவ்வாயிலும் வெற்றித்தடம் பதிக்கும் நாளே நமக்குப் பொன்னாள்!” என்று தன் ஆசை பகர்கின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

நிலத்தில் தடங்கள்

நிலத்தில் நடக்கும் கால்கள்
நேற்றுப் பகலில்
நிலவில் தடம் பதித்து
வரலாற்றுக் கல்லை
நிலைநாட்டும் !
எளிய மனிதனின்
பூதகர மான எட்டு வைப்பு !
ஆறறிவு மானிடன்
பேரளவு முயற்சியில் ஆற்றிய
ஏழறிவுச் சாதனை !
தவழப் பயின்று தட்டுத் தடுமாறி
நடக்கப் பழகி
இறக்கை யின்றிப் பறந்து
பிற அண்டத்தில்
தடங்கள் இட்டு மீண்டான் !
அடுத்துப்
பதினைந்து ஆண்டுகளில்
செந்நிறக் கோள்
செவ்வாயில் தடம் வைத்து
வெற்றி
விண்ணவனாய்
மீள்வான்,
மண்ணிலே தடம் வைத்த
மனிதன் !

***

கடற்கரையில் பதிக்கும் வெற்றுத் தடங்கள் கடலலைகளால் அழியலாம்; ஆனால் வாழ்வில் பதிக்கும் வெற்றித்தடங்களோ காலக் கடலலைகளால் அழிக்கமுடியாதவை என்பது திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் திண்ணமான எண்ணம்.

கடற்கரையில்
காலடித் தடங்கள்
தொடர் பயணத்திற்கு ஏற்றவையல்ல..

இலக்கை எட்டமுடியாது
இவற்றைத் தொடர்ந்து சென்றால்..

கடலலைக் கரங்களால் அழிக்கப்பட்டு
காணாமலும் போய்விடும்..

வாழ்க்கைப் பயணத்தில்
நீ பதிக்கும்
வெற்றிக் காலடித்தடங்கள்,
காலக் கடலலைகளால் அழிவதில்லை..

வாழ்க்கை இது சாதிப்பதற்கே,
வெற்றித் தடங்களைப் பதிப்பதற்கே…!

 *** 

மனித வாழ்க்கை போன்று மனிதக் காதலும் நிலையற்றதாய் மாறிவரும் நிலையினை, கடலலை போல் அது விரைந்து மறையும் விந்தையைத் தன் கவிதையில் அழகுறக் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார் திருமிகு. ஜோ. குமாரி எலிசபெத். (புதிய கவிஞருக்கு நல்வரவு!)

அவசர வாழ்வில் அந்நிய மானது
அன்புட னிருந்த அருமை உறவுகள்
அன்றொரு நாள் அப்படித் தான்
அவளும் அவனும் பிரிந்ததைக் கண்டேன்

அவளின் கண்கள் அவனை நோக்க
அவனின் கண்கள் எங்கோ பார்க்க
வெறுப்பில் அவளின் வார்த்தை வெடிக்க
சிறுத்த முகத்துடன் அறைந்தானவளை…!

விழுந்த அறையில் காதல் ஒடிந்தது
கடந்து போனது காதல் அலைபோல்
எழுந்து போயினர் ஆளுக் கொருபுறம்
அழிந்தன அவரடி அலைகளினாலே….!

ஐந்தே நிமிடம் அந்த இடத்தில்
வந்து அமர்ந்தது மற்றொரு சோடி
இங்கு வந்ததில் ஆணோ பழையவன்
அறைந்தவளில்லை இவள் புதியவள்…!

அகன்ற கண்களை விலக்கிக் கொண்டு
அவசர உலகின் அவசரம் உணர்ந்தேன்
கடற்கரை காற்று எத்தனை கண்டதோ
வெறுத்து வீசுது வெப்பத்தோடு…!

*** 

காலடித் தடங்களுக்குப் புதிய சிந்தனை முகங்களைத் தம் கவிதைகளில் தந்திருக்கும் கவிஞர்களுக்குப் பாராட்டுக்கள்! 

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை அடுத்து… 

காலத்தால் அழியாத காலடிகள்

காலடிகள் காணாமல் போகும் ஒருநாள் – ஆனால்
காவியம் படைத்தும் உள்ளது சில காலடிகள்…

அண்ணல் இராமன் காலடி ஸ்பரிக்க
அங்கே எழுந்தாள் அகல்யை உயிர் சிலிர்க்க‌

மூன்றடி மண்தான் கேட்டான் மாதவன் -ஆனால்
மூவுலகமும் வசமானது அவன் காலடியாலே

அஹிம்சையைப் போதித்தது புத்தனின் காலடி
அவ்வழி நடந்தது அண்ணல் காந்தியின் காலடிகள்

ஞானக் குஞ்சொன்று பிறந்தது காலடியிலே
அஞ்ஞானம் மாண்டதும் அவர் காலடியிலே

அறிஞரைப் போல மெய்யடியார்களைப் போல‌
அவர் வழி நடந்து பதிப்போம் நம் காலடிகளை

வரமாகப் பெற்ற இவ் வாழ்க்கைப் பாதையில்
தரமாக விட்டுச் செல்வோம் நமது காலடிகளை

ஞாலத்தில் பிறந்த மாந்தர் அனைவரும் காலடித்தடம் பதித்துத்தான் நடக்கிறார்கள். என்றாலும், அனைவரின் தடங்களும் பின்பற்றுவதற்கேற்ற வழித்தடங்களாய், வாழ்க்கைத்தடங்களாய் மாறுவதில்லை. அத்தகு திறனும் ஆற்றலும் ஒருசிலருக்கு மட்டுமே வாய்க்கும் வரம்!

”காலடியில் பிறந்த ஆதிசங்கரரின் காலடி அத்துவைதத்திற்குப் பாதை அமைத்தது. கருணைக்கடலாம் சித்தார்த்தரின் காலடி சத்தியத்துக்குப் பாதை அமைத்தது. அதன்வழி நடந்த அண்ணலின் காலடியோ அகிம்சைக்குப் பாதை அமைத்தது!” என்று காலத்தால் அழியாத காலடிகளின் வரிசையைக் காதலுடன் தன் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கும் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

தூளியில் துயிலுகின்ற இந்தத் தூமலரின் தோற்றம், உறங்கிக்கொண்டே ஆடும் ஆனந்த நடனமாய்க் காட்சிதந்து நம்மைக் கிறங்க வைக்கின்றது!

இவ்வழகிய புகைப்படத்தை அருமையாய் எடுத்திருக்கும் திரு. யெஸ்மெக்கிற்கும், இதனைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்து தந்திருக்கும் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனுக்கும் நம் நன்றி!

இவ்வாரக் கவிதைப் போட்டிக்கு வந்துள்ள கவிதைகள் அடுத்து நம் பார்வைக்கு!

*****

”பெரியவர்கள் செய்யும் பித்தலாட்டங்களை இந்தப் புதுமலர் கண்ணுறாமல் கண்வளர்வதே நல்லது; அதனை எழுப்பாதே!” என அறிவுறுத்துகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

எழுப்பாதே…

பிள்ளை உறங்கட்டும்,
பெரியவர்களே அதை
எழுப்பவேண்டாம்..

பார்க்கவேண்டாம் அது
நீங்கள் படும் பாட்டை-
பணத்துக்காக..

மனிதம் மறந்து
பணத்தை நினைக்கும்
மனது அதற்கு வரவேண்டாம்..

இறப்பு மறந்து
இரக்கமின்றி அதைக்
கறக்கும் வழிகளை அது
காணவேண்டாம்..

சேர்த்த பணத்தை
நன்றாய்ச்
செலவிடாமல்,
மண்ணில் புதைத்து
மண்ணில் புதைவதைக்
கண்ணில் காணவேண்டாம்..

தூயதை மறந்து
தீயதை வளர்க்கும்
பணம்படுத்தும் பாட்டை அது
பார்க்கவே வேண்டாம்..

அதனால்,
பிள்ளை உறங்கட்டும்,
பெரியவர்களே அதை
எழுப்பவேண்டாம்…!

*****

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையை இனிக் காண்போம்!

துயிலெனும் தூக்கம்
இறைவன் நமக்களித்த இலவசப் பரிசு – தூக்கம்
இமைகள் மூடி நமக்குள் நாமே தொலையக் கிட்டும் சுகம்
துயிலின் முடிவு விழிப்பா இல்லை
விழிப்பின் முடிவு துயிலா – இது
இயற்கை நமக்கு விடும் விடுகதை
இரண்டும் இருளும் ஒளியுமாய் ஓயாமல்
நம்மைச் சுற்றி உலா வரும் உண்மை
துயில்லில்லா வாழ்வு துயரமே அது போல்
விழிப்பில்லா வாழ்வும் அதி துயரமே
அளவோடு கொள்ளும் துயிலும் விழிப்பும் கொள்ள‌
வாழ்வும் வளமாகும் என் நாளுமே!
பொய்த் தூக்கம், பெருந்தூக்கம், அரைத்தூக்கம்
ஆழ்நிலைத் தூக்கம் பகல் தூக்கமெனப் பல வகை உண்டு
தூங்காது தூங்கி இருக்கும் நிலையோ
மெய்யடியார்கள் கண்ட கலை…
மானிடர் கொள்வது அறியா துயில் ஆனால்
மாதவன் கொண்டது ஆலிலையில் அறிதுயில்
ஆழ்துயிலில் துளிர் விட்ட அரிய சிந்தனைகளே
அறிஞர்கள் கண்ட அரும் பெரும் கண்டு பிடிப்புகள்
அறியாப் பருவம் வரை வந்த ஆழ்ந்த தூக்கம்
பருவம் வர வரப் பறப்பது ஏனோ
இனி வரம் ஒன்று கேட்கிறேன் இறைவா!
வரும் நாட்களில் குழந்தையைப் போல் தூங்கவே!

”ஆங்காரம் உள்ளடக்கி ஐம்புலனைச் சுட்டறுத்துத்
தூங்காமல் தூங்கிச் சுகம்பெறுவ தெக்காலம்?” என்று வினவுகின்றார் பட்டினத்தாரின் பரம அடியாரான பத்திரகிரியார் எனும் சித்தர். தூங்காமல் தூங்கிச் சுகம்பெறுவதெல்லாம் சித்தர்களுக்கு மட்டுமே சாத்தியப்படுபவை; சாமானியர்க்கு அல்ல!

கவலையும் முதுமையும் மனித உறக்கத்தின் அளவைக் குறைத்துவிடும் வாள் போன்றவை. கவலையின் வலையில் சிக்கிக்கொள்ளாத மழலையர் மட்டுமே மகிழ்ச்சியாய் உறங்கும் பேறுபெற்றவர்கள். அக்குழந்தைமையை இறைவனிடம் வரமாய் வேண்டும் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தெரிவுசெய்திருக்கின்றேன். பாராட்டுக்கள் கவிஞருக்கு!

 

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

திரு. அருண் வீரப்பன் எடுத்திருக்கும் புகைப்படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். ஒளிப்பதிவாளருக்கும் தேர்வாளருக்கும் நம் நன்றிகள்!

முதியோர் மேற்கொள்ளவேண்டிய துறவை மழலையர் மேற்கொண்டிருப்பதைக் காணும்போது நம் மனம் சிந்தனையில் ஆழ்கின்றது. ஆசைகளைப் பணயம் வைத்து இவர்கள் மேற்கொண்டிருக்கும் துறவுப் பயணம் வெற்றிப் பயணமா அல்லது வெற்றுப் பயணமா? விடை காலதேவனின் கையில்!

சரி…சிந்தனை வளமிகு நம் கவிஞர்கள் இது குறித்து என்ன எண்ணுகிறார்கள் எனக் கண்டுவருவோம்!

*****

பொய்ம்மையை பெருக்கிப் பொழுதினைச் சுருக்காமல் மெய்ம்மையைத் தேடிப் புத்தனின் வழியில் பயணப்படும் இந்த இளம் துறவிகளை வாழ்த்திப் போற்றுகின்றார் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதன்.

துறவின் தொடக்கம் – இந்த‌
துள்ளித் திரியும் பருவத்தில்
உலகில் கால் பதிக்கும் முன்னே அதனை
உதறித் தள்ளிய ஒரு விடிவெள்ளியின் வெற்றிச் சிரிப்பு
பொய்மையைப் பெருக்கி
பொழுதினைச் சுருக்காமல் புறப்பட்ட பிஞ்சுகள்
புத்தனின் அறவழிச் சாலையில்
பூத்துக் குலுங்க நடப்படும் நாற்றுகள்
புறவழ்வில் காண இயலாத உண்மையை
அகத்தில் அகழ்வாராய்ச்சி செய்யப் போகும் ஞான குஞ்சுகள்
தவத்திற்கே தவம் செய்ய வேண்டும் இவ் வேள்வியில்
தானாகத் தன்னை தாரை வார்க்கும் ஆஹூதிகள்
பார்வையாளரே நாம் இங்கு தவிர – இப்
பாலகரை வாழ்த்தத் தவற வேண்டாம்! 

*****

துறவின் மிக்கதோர் அறமில்லை என்றுணர்ந்து மனத்தை அடக்கி மாண்போடு வாழப் பழகும் சிறார் இவர்கள் என்கிறார் திருமிகு. சரஸ்வதி ராசேந்திரன்.

ஊனோடு உயிர் ஒளி பெற்றிட
உயர்ந்தோர் சொன்ன மந்திரம்
துன்பம் அறுத்துப் பேரின்பம் பெற
துறவறம் பூணுதலே
சிறந்த அறமாகக்கொண்டு
எண்ணித்துணிந்தார் சிறுவர்கள்
மனதை அடக்குவது கடினம் அந்த
மாண்பான செயலைச் செய்ய பயிற்சி எடுக்கிறார்
சிறுவயதிலேயே
ஐம்பொறி புலன்களை
நெறிப்படுத்த ஐந்து வயதிலேயே வளைக்கிறார்கள்
அறத்தின் மிக்க உறுதியில்லை
துறவறத்தை மிக்க வேறு இல்லை
*****

அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை!

துறவென்பது…

உறவின் நிலையறிந்து,
வாழ்வின்
உண்மைப் பொருள் தெரிந்து
துறவு துளிர்க்கவேண்டும்,
அது
தூயதாய் இருக்கவேண்டும்!

அறியாத சிறுவயதில்
பிள்ளைகள் தலையில்,
அறியாமையால் ஏற்றும்
துறவுச் சுமை
தருவதில்லை பயனெதுவுமே…

அது
அவர்களுக்கு ஒரு
வேடிக்கை விளையாட்டே…!

துறவு என்பதை வாழ்வின் இறுதிநிலையாகவே கண்டனர் வாழ்வியல் அனுபவத்தில் தேர்ந்த நம் தமிழ்மக்கள்.

”காமஞ் சான்ற கடைக்கோட் காலை
ஏமஞ் சான்ற மக்களொடு துவன்றி
அறம்புரி சுற்றமொடு கிழவனும் கிழத்தியும்
சிறந்தது பயிற்றல் இறந்ததன் பயனே.”என்று தமிழரின் தலையாய இலக்கணநூல் தொல்காப்பியம் இயம்புவதும் அதுவே!

பிரமசரியம், கிருகஸ்தம், வானபிரஸ்தம், சந்நியாசம் என்ற வடவர் வாழ்வியல்முறையும் அதனையே வழிமொழியக் காணலாம்.

ஆகவே, துறவுநிலை என்றால் என்னவென்றே அறியாத இளம்பிள்ளைகளை அவ்வறத்தில் ஈடுபடுத்துவது பலவந்தமான திணிப்பே; அவர்களுக்கு அதுவும் ஓர் வேடிக்கை விளையாட்டே என்ற உண்மையைத் தன் கவிதையில் பதிவுசெய்திருக்கும் திரு. செண்பக ஜெகதீசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவிக்கின்றேன்.

 

 

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

இவ்வாரப் போட்டிக்கான படத்தை எடுத்துத்தந்திருப்பவர் திருமதி. ராமலக்ஷ்மி. தேர்வாளர், வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியரான திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்களுக்கு நம் நன்றிகளை உரித்தாக்குவோம்!

அன்னையவள் கரந்தவழும் அலைபேசி படம்பிடிப்பது யாரை என்று ஆவலுடன் பார்வையிடுகின்றதோ இந்த மழலை?

இதற்கான விடையைக் கண்டுபிடிக்க நம் கவிஞர்கள் காத்திருக்கின்றார்கள். 

***

”பிள்ளையைக் கவனியாது கைப்பேசியில் அன்னையவள் எடுக்கும் இந்தப் படம், பொய்வாழ்வே மெய்யென்று அப்பிள்ளைக்குச் சொல்லாமல் சொல்லித்தரும் பாடம்” என்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

நாளைய பாடம்…

கைக்குழந்தையைக் கவனிக்காமல்
கீழே விட்டு,
கைபேசியில் படமெடுத்து
மெய்மறந்தால்,
நாளை வரும்
பொய் வாழ்வு
தானே படம்பிடிக்கப்படுகிறது–
பிள்ளை நெஞ்சில்…!

 *** 

”நிஜத்தைத் தொலைத்து நிழலை ஆராதிக்கும் வழக்கத்தை விஞ்ஞானம் கற்றுத்தந்துவிட்டதால், பெற்றமனம் கல்லாகவும் பிள்ளைமனம் பித்தாகவும் மாறிப்போயிருப்பது நிழலல்ல நிஜமே!” என்கிறார் திருமிகு. ராதா விஸ்வநாதன்.

நிஜங்களை விட
நிழல்களையே தேடுகிறது மனம்
நிழல்களை நிஜமாக்கி விட்டது விஞ்ஞானம்
வானைமுட்டும் இதன் வளர்ச்சியில்
இன்று நிஜங்களின் பலி ஏராளம்!
பிஞ்சு மனத்தின் கெஞ்சல்
பெற்றவளின் காதில் எட்டவில்லை
சுயத்தின் நிழலில் தொலைந்து விட்டது
அவளது தொடு உணர்வு
தொடர்பு எல்லைக்கு அப்பால் அவள் நிற்க
பிள்ளை மனம் பித்தாகி
பெற்ற மனம் கல்லான இக்காட்சி
நிழல் அல்ல நிஜம்

*** 

அழுதபிள்ளைக்குப் பாலூட்டாமல் அவசியமற்ற செயல்களில் சிந்தையைச் செலுத்தும் அன்னையைச் சாடுகின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

சேயிக்குப் பசி!
தாய்ப்பால் கேட்கிறது!
தாயிக்கு மோகம்!
ஆண்பால் தேடுது!
பெண்பாலுக்கு ஆண்பால்!
அழுத பிள்ளைக்குப் பாலூட்டும்
அன்னை இல்லை!
தவமிருந்து பெற்ற பிள்ளை
தவியாய்த் தவிக்குது!
பிள்ளை இல்லாதவள் அந்த
பிரம்மாவைத் துதிப்பாள்!
பிள்ளை உள்ளவள் காதலன் தேடி
கல்லாகிப் போனாள்!

***

இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை அடுத்து…

’செல்பி’ மோகம்

நின்றால் நடந்தால் இருந்தாலென்ன
சின்னச்சின்ன அதிர்வுகளும் கவனிக்கப்படும்
செல்லப்பிள்ளையாய் மனசு துடிக்கும்
சிறுவெற்றிடம் கிடைத்தாலும்
கைபேசி காட்சிப்படமாய் விரிந்திடும்
காட்சிப்படங்களை நுட்பமாய்ச் செதுக்குகையில்
காட்சிப்பிழைகளாய் அகாலமரணங்கள்
சிருங்காரம் முதல் மெய்ப்பாடுகள் கையடக்கப் பதிவுகளாய்
தன்மோகம் அதிகரித்துப் பிறர்வாட
வேடிக்கை பார்க்கும் நாகரிகம்
வேகமாய்ப் பரவும் மாயமென்ன?
இயற்கை அழகு கொட்டிக்கிடக்க
அன்னையவள் அருகிருக்க
பிஞ்சு மழலையின் பஞ்சுக் கரங்கள் பற்றிட ஆளில்லை
நெஞ்சுரத்தில் நஞ்சுரம் ஏறிய காரணமென்ன
யான் அறியேன் பராபரமே!

செல்பேசியில் ’செல்ஃபி’ எடுக்கும் வசதி வந்தாலும் வந்தது…மாந்தரனைவரும் வயது வித்தியாசமின்றித் ’தம்படம்’ (செல்ஃபி) எடுத்துத் தம் பெருமையைத் ’தம்பட்டம்’ அடித்துக் கொள்வதிலேயே பொழுதைக் கழிக்கத் தொடங்கிவிட்டனர். அரவணைக்கவேண்டிய பிஞ்சுக்குழந்தையையும் அந்நியமாக்கிவிடும் இந்த நஞ்சுகுணம் நல்லோரை அஞ்சவே செய்கின்றது எனும் அருங்கருத்தைத் தன்கவிதையில் பதிந்திருக்கும் திருமிகு. மா. பத்ம பிரியாவை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்ந்தெடுக்கின்றேன்.

 

-மேகலா இராமமூர்த்தி

இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்கான ஒளிப்படத்தை எடுத்தவரும், அதன் தேர்வாளரும் ஒருவரே; அவர்தான், நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியரான திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன்! அவருக்கு நம் நன்றியை முதலில் பதிவுசெய்துவிடுவோம்!

 மாடுகள் ஒன்றோடொன்று முட்டிக்கொள்ளும் இக்காட்சி, ”வடித்த சோற்றுக்கஞ்சி அகன்ற தெருவினில் ஆறாய் ஓட, அந்தக் கஞ்சியாற்றில் நின்றபடி இரு எருதுகள் பொருததாலே அது சேறாய் மாறியது” என்று புகார் நகரத்தின் சோற்றுவளம் பேசும் பட்டினப்பாலை வரிகளை எனக்கு நினைவூட்டுகின்றது.

….அகனட்டிற்
சோறுவாக்கிய கொழுங்கஞ்சி
யாறுபோலப்  பரந்தொழுகி
ஏறுபொரச் சேறாகி… (பட்டினப்பாலை: 43-46)

இக்காட்சி நம் கவிஞர்களுக்கு எத்தகைய நினைவுகளைக் கிளறியிருக்கின்றது என்பதை அறிந்துவருவோம் இனி!

***

ஆறாமறிவை அடையாத உயிர்களெல்லாம் சண்டையின்றிச் சமாதானமாய் வாழ்ந்திருக்க, ஆறறிவு படைத்த மனிதன்மட்டும் எப்போதும் சண்டையிட்டு மண்டையை உடைத்துக்கொள்கிறானே, ஒன்றுபட்டால் உண்டுவாழ்வு என்பதை உணர மறுக்கிறானே என்று வருந்துகின்றார் திரு. சி.ஜெயபாரதன்.

காளைச் சண்டைகள்,
கோழிச் சண்டைகள்,
யானைச் சண்டைகள்,
ரோமா புரியில்
மானிட விலங்குச் சண்டைகள்,
அனுதினம்
ஆண் பெண் சண்டைகள்,
ஆயுதப் போர்கள்,
அணுகுண்டு யுத்தம்,
உலகப் போர்கள்,
யுக யுகமாய் நேர்வதைத்
தவிர்த்தாயா ?
தடுக்க நீ முயன்றாயா ?
கலை உலகில்,
சண்டை இல்லாத
திரைப் படங்கள் குறைவு !
சண்டையில்
மண்டை உடைந்தாலும் மாந்தர்
மரணம் அடைந்தாலும்,
சண்டைகள் குறையா !
பிறவிக் குணமாய்ப்
பிறப்புரி மையாய்
பரம்பரை வழக்கமாய்
மரண கீதம் பாடுகிறோம் !
ஆறறிவு படைத்த மனிதா !
ஈரறிவுள்ள எறும்பினம்,
தேனீக்கள்
சேர்ந்து வாழ்வதைக் காணடா !
தேன் திரட்டும்
ஆக்க வினையைப் பாரடா !
ஊக்கமுடன், பொறுமையுடன்,
ஒன்று சேர்ந்து வாழடா !
மூடச் சண்டையில்
நிம்மதி ஏதடா ?
ஒற்றுமையே வேத மென்று
ஓதடா !

***

இவ்வாரம் அதிகமான கவிதைகளைக் காண முடியாதது சற்று ஏமாற்றத்தையே அளிக்கின்றது. 

இனி, இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையை உங்கள் பார்வைக்குத் தருகிறேன்.

ஆறாவதாய்…

இனத்துடன்
இனம் மோதுவது
மனிதனின் க(வ)லை…

இதை இப்போது
கற்றுக்கொண்டுவிட்டன
கால்நடைகளும்!

மனிதனைப் பார்த்து
மாடுகளுக்கும் வந்தது-
இந்த ஆறாம் அறிவு!

”ஒருவனை ஒருவன் அடுதலும் தொலைதலும் ஆறாமறிவு பெற்ற மானுடனின் உயர்பண்புகளல்லவா! ஒற்றுமையை விரும்பும் மாடுகளே! நீங்கள் ஒருவரோடொருவர் பொருதழிவதைப் பார்த்தால் அந்த ஆறாமறிவு உங்களுக்கும் வந்துவிட்டதோ என்று எண்ணத்தோன்றுகின்றதே!” என்று வேதனையோடு வேடிக்கை செய்திருக்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன். அவரை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.