Author: பவள சங்கரி

பவள சங்கரி

குழந்தைகளைச் சுண்டியிழுக்கும் முதற்கதை :

வண்ணமயமான படங்களுடன் அதிசய மனிதர்களும், மிருகங்களும், இயற்கைக் காட்சிகளும் குழந்தைகளை குதூகலம் கொள்ளச்செய்கின்றன. ஜீபூம்பா கதை, அரக்கனின் அச்சமூட்டல்கள், குட்டிச்சாத்தானின் குறும்புகள், இவையனைத்திலிருந்தும் குட்டிகளைக் காக்கும் கதாநாயகனின் சாகசங்கள் போன்றவைகள் குழந்தைகளை ஆச்சரியத்தில் கண்கள் மலரச்செய்கின்றன. கற்பனைப் பாத்திரங்களை உற்ற தோழனாகக் கருதுகின்றனர்.

பெற்றவர்களை விட்டுச்சென்று தனியே தத்தளிக்கும் குழந்தை காணும் அதிசய உலகம், கற்றுக்கொள்ளும் பாடம், தவழ்ந்து வரும் குழந்தை விளையாட்டாக போகிறபோக்கில் செய்யும் சாகசங்கள் என அனைத்தும் குழந்தைக்கு தன்னையே அங்கு நிலைநிறுத்திவிடுகின்றன.

டாம், ஜெர்ரியின் குறும்புகள், ஒரு ரொட்டித் துண்டிற்காக ஓராயிரம் லீலைகள் புரியும் அதன் வேடிக்கை விநோதங்களைக் கண்டு மனம் திறந்து சிரித்து மகிழும் குழந்தைகளைக் காணும்போது உலகமே ஒரு சில நொடிகள் அதனூடேயே அடங்கிவிடும். நகைச்சுவைக்கு முதலிடம் கொடுக்கும் எந்தவொரு படைப்பும் குழந்தைகள் மத்தியில் சோரம் போவதேயில்லை.

வார்த்தை விளையாட்டுகளில் கூடிக்களித்திருக்கும் குழந்தைகள் புதிய பல வார்த்தைகளைக் கற்பதிலும் நாட்டம் கொள்கின்றன. அடுக்கு மொழியும், கிண்டல் நடையும் குழந்தைகளை மிகவும் கவரவேச் செய்கின்றன. உதாரணமாக,

தாப்பூ தாமரைப்பூ

தாப்பூ தாமரைப் பூ தாத்தா தந்த செண்பகப்பூ
பூப்பூ புளியம்பூ பொன்னால் செய்த தாழம்பூ
தீப்பூ தித்திப்பூ .

கைவீசம்மா கைவீசு
கடைக்குப்போகலாம் கைவீசு
மிட்டாய் வாங்கலாம் கைவீசு
மெதுவாய்த் திங்கலாம் கைவீசு
பொம்மை வாங்கலாம் கைவீசு
ஜப்பான் போகலாம் கைவீசு.
சொக்காய் வாங்கலாம் கைவீசு
ஜோராய்ப் போடலாம் கைவீசு
கோயிலுக்குப் போகலாம் கைவீசு
கும்பிட்டு வரலாம் கைவீசு.

Ring A Ring O roses
A pocket full of poises
A tishoo! A tishoo!
we all fall down
A Ring. A Ring of Roses.
A pocketfull of poises
Ash-a Asha-a All stand Still.

திரும்பத்திரும்ப சில வார்த்தைகளை இசை நயத்துடன் சொல்லும்போது குழந்தைகள் அதை மிகவும் ரசிக்கின்றனர்.

குழந்தைகளின் பங்களிப்பும் இருக்கும் வகையில் படைப்புகள் புதிருடனும், எளிமையான பதங்களுடனும் இருப்பது அவர்களுக்கு  சுவைகூட்டும்.

கண்ணாமூச்சி ரே.. ரே..
காட்டுப்பூச்சி ரே .. ரே ..

படம் பார்த்து கதை சொல்லும் உக்தி குழந்தைகளுக்கு இன்பமளிப்பதோடு அவர்தம் கற்பனை வளம் பெறுகுவதோடு, தன்னம்பிக்கையும் வளர்கிறது. படங்களுடன் வார்த்தைகளும் இணையும்போது குழந்தைகளுக்கு எளிதாக வாசிப்பும், புரிதலும் வாய்த்துவிடுகிறது.

இசையும், இயற்கையும் இயைந்து இனிய உலகிற்கு எடுத்துச்செல்லும் மாயம் ஏற்படுத்தும் பாடல்களும் அபரிமித வரவேற்பைப் பெறுகின்றன..

நிலா நிலா ஓடி வா!
நில்லாமல் ஓடி வா!
மலைமேல ஏறி வா!
மல்லிகைப்பூ கொண்டு வா!!

சவால்களும், சமயோசித முடிவெடுப்பும் ஊக்குவிக்கின்ற படைப்புகள் குழந்தைகளுக்கு மிகுந்த ஆர்வம் ஏற்படுத்துவதாக அமைந்துவிடுகின்றன. உதாரணமாக தாகத்துடன் நீர் தேடும் காகம், குவளை நீரில் கற்களைப்போட்டு புத்திசாலித்தனமாக தண்ணீரை மேலே வரவழைத்து தாகம் தீர்த்துக்கொள்ளும் கதை எத்தனை முறை கேட்டாலும் அலுத்துப்போவதில்லை. ஆக்கப்பூர்வமான சிந்தைகளுடன் எதிர்கால வாழ்க்கைக்கு உத்திரவாதம் அளிக்கும் மனோநிலை வளர்ச்சியும் ஏற்படுத்தும் இதுபோன்ற படைப்புகள் சுவை கூட்டுவதோடு நம்பிக்கை அளிப்பதாகவும் அமைந்துவிடுகின்றன.

கதைக்களமும், பாத்திரப்படைப்புகளும் எத்தகையனவாக இருப்பினும் மேற்கண்ட அடிப்படைத் தத்துவங்களைக் கருத்தில்கொண்டு நம் முன்னோர்கள் மூலம் வழிவழியாக வந்த கற்பனைகளையும் சில மாற்றங்களுடன் புகுத்தி, குழந்தைகளின் மனதில் ஆழமாகப் பதியும்வண்ணம் சிறந்த ஆக்கங்களைப் படைக்கவியலும்.

மூன்று வயது முதல் ஆறு வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்கான பெரும்பாலான படக்கதைப் புத்தகங்கள் ஏறத்தாழ 24 முதல் 32 பக்கங்கள் கொண்டதாக இருக்கக்கூடும். எளிமையான கதைகளும், சிறிய பிரச்சனைகளும் அதற்கான தீர்வுகளும் சொல்லப்படுகின்றன. பொதுவாக படக்கதைகளில் வார்த்தைகள் மிகவும் குறைவாகவே இருப்பதால், கதைக்கான கருவும் மிகவும் எளிதாக இருக்கவேண்டியது அவசியம். கதை நாயகனுக்கு ஏற்படும் பிரச்சனையும், அதனால் உண்டாகும் குழப்பமும், அவன் கண்டுபிடிக்கும் தீர்வும் என கதை செல்லும்.

விடுமுறைக்கு தாத்தா, பாட்டி வசிக்கும் கிராமத்திற்குச் செல்லும் குழந்தைகள் எதையோப்பார்த்து அச்சம் கொள்ள, தாத்தா அதைப்போக்கும் விதமாக நல்ல தேவதைகள் குழந்தைகளைக் காக்க எப்போதும் காத்திருக்கும் என்பதை விளக்குவதாகச் செல்லும் கதைகளை உதாரணமாகச் சொல்லலாம்.

ஏழுவயது முதல் ஒன்பது வயது வரையிலான குழந்தைகளின் நூல்கள் 32 முதல் 64 பக்கங்கள் அல்லது 1000 முதல் 1,500 வார்த்தைகள் கொண்டதாக இருக்கலாம். சிலவற்றைத் தவிர பெரும்பாலான நூல்கள் மிக எளிய கதைக்களம் கொண்டதாகவே இருக்கும்.

ஆரம்பக்கட்டங்களில் சாதாரணமான கருத்தாக்கங்களுடன் பலமுறை திரும்பத்திரும்ப ஒரு விசயத்தைச் சொல்லும் விதமாக அமைகின்றன. நீண்ட வாக்கியங்களுடன் சில புதிய சொற்களை அறிமுகம் செய்து, அவற்றிற்கான படக்குறிப்புகளும் வழங்குவதன் மூலம் குழந்தைகள் அந்த வார்த்தைகளுக்கான அர்த்தங்களை எளிதாகப் புரிந்துகொள்வர்.

அடுத்த நிலை குழந்தைகள் சற்றே விவரமானவர்கள். அவர்களுக்கு கதைகளுடன் பொது அறிவும் கலந்து வழங்கவேண்டும். சற்றே பெரிய வாக்கியங்களாகவும், புதிய வார்த்தைகளையும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

தொடருவோம்

பவள சங்கரி

‘புத்தக வாசிப்பு மூலம் மனிதர்களின் மதிப்பை குழந்தைகள் அறிந்துகொள்ள முடியும். நமது பண்பாடு, சமயம், பொருளாதாரம், நமக்கான அறிவியல் போன்றவை குறித்தும், சமூக அமைப்புகள் குறித்தும் அறிந்துகொண்டு புதிய சிந்தனைகளை உருவாக்க முடியும்” – அப்துல் கலாம்.

இன்றைய குழந்தைகளுக்கான படைப்புகள்:

குழந்தை இலக்கியம் சிறப்பாக உள்ள சமுதாயமே மிகச்சிறந்த சமுதாயமாக வாழ முடியும்.

இன்றைய குழந்தைகளுக்கான படைப்புகளான, கதைகள், பாடல்கள், நாடகம், துணுக்குகள், படக்கதை, புதிர்கள், காணொலிகள், குறும்படங்கள் என அனைத்திலும் பெரும்பாலும் நீதிபோதனையைவிட பொழுதுபோக்கு அம்சங்கள் நிறைந்தவைகளாக இருப்பவைகளே பெரிதும் வரவேற்கப்படுகின்றன. குழந்தைகளுக்கான படைப்புகள் என்றபோதும் அவை மற்ற அனைத்துத் தரப்பினரையும் கவருவதாகவே அமைகின்றன என்பதே சிறப்பு. பழங்கதைகளை ஊடுறுவிப்பார்க்கும்போது குழந்தைகள் இலக்கியங்களின் தேவைகள், படிப்பினைகள் என பலவற்றையும் அறிந்துணரக்கூடும்.

நம் ஆதிகால குழந்தை இலக்கியங்கள் அனைத்தும் வாய்மொழிக் கதைகளாகவே இருந்ததால் எழுத்து வழி இலக்கியங்களின் தொடக்கம் குறித்து அறிவது எளிதல்ல. அதை முழுமையாக எடுத்துரைக்கும் அன்றைய குழந்தைகளான இன்றைய முதியோரையும் காண்பதும் அரிதாகவே உள்ளது. அதையொரு இலக்கியமாகக் கருதாமல், குழந்தைக்கால அனுபவமாக மட்டுமன்றி தங்கள் வளர்ச்சிக்கு ஒரு வித்தாக எண்ணியிருக்கும் சூழல் அமையாத காரணத்தாலும் இருக்கலாம். 19ஆம் நூற்றாண்டுகளின் இடைப்பட்ட காலகட்டத்திற்கு முன்பாக குழந்தைகள் இலக்கியம் பெரும்பாலும் நீதி போதனைகள் அல்லது இயற்கை நிகழ்வுகள், இயற்கை சார்ந்த விசயங்கள் போன்றவைகள் மட்டுமே உள்ளீடுகளாக இருந்தன. குறிப்பாக இந்த குழந்தை இலக்கியங்கள் மூத்தோர்களையும் கவர்ந்திழுத்த அந்த பொன்னான காலகட்டங்களில் இதற்கான வரவேற்புகளும் அதிகமாகவே இருந்தன. பஞ்சதந்திரக் கதைகள் தெனாலிராமன், மரியாதை ராமன் கதைகள், நாடோடிக் கதைகள், புராண இதிகாசக் கதைகள் போன்றவற்றின் தாக்கங்களால் அமையும் படைப்புகள் இன்றளவிலும் சுவையாக உலா வருவதைக் காணமுடிகிறது.

அச்சிதழ்களின் முன்னேற்றத்தில் மறுமலர்ச்சி ஏற்பட்டபோது அது புதிய வழி முறைகளுக்கு பாதை அமைத்துக் கொடுத்திருந்தன. அந்தக்காலகட்டங்களில் சில குழந்தைகள் இலக்கிய படைப்புகள் இருந்தாலும் அவை பெரும்பாலும் பாடப்புத்தகங்களாகவோ அல்லது நீதியைப் போதிக்கும் ஆன்மீகக் கதைகள் நிறைந்த நூல்களாகவே இருந்துள்ளன. இவையனைத்தும் குழந்தைகளைக் கருத்தில்கொண்டு படைக்கப்படாவிட்டாலும் அக்கதை மாந்தரின் சாகசங்கள் மற்றும் அவை குறித்த ஓவியங்கள், கற்பனைக் காட்சிகள், பிம்பங்கள் போன்றவை குழந்தைகளை பெரிதும் கவர்ந்தன.

உ.வே.சாமிநாதய்யர் போன்றோர் அரும்பணியால், பல அரிய நூல்கள் பதிப்பிக்கப் பெற்றன. 1901இல் கவிமணி பாடிய குழந்தைப் பாடல்கள், 1915இல் பாரதி பாடிய பாப்பா பாட்டு போன்றவைகள் குறிப்பிடத்தக்கன. இதன்பின் கா.நமச்சிவாய முதலியார், மணி திருநாவுக்கரசு முதலியார், மயிலை.முத்துக்குமார சுவாமி போன்றோரும் குழந்தைகளுக்காகக் கதைகளும் பாடல்களும் எழுதியதோடு அவை பாடப் புத்தகங்களிலும் சேர்க்கப்பட்டன.

அழ.வள்ளியப்பா குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கம் நிறுவினார். தனது 13ஆவது வயதிலேயே கவிதை எழுதத் தொடங்கிய இவர், மலரும் உள்ளம், பாட்டிலே காந்தி, பாப்பாவுக்குப் பாட்டு, பெரியோர் வாழ்விலே, நல்ல நண்பர்கள் (கதை), சின்னஞ்சிறு வயதில், பிள்ளைப்பருவத்திலே போன்ற ஏறக்குறைய 60 நூல்கள் படைத்துள்ளார்.
“குழந்தை இலக்கிய முன்னோடி” என்று போற்றப்படும் மயிலை சிவமுத்து, முத்துப் பாடல்கள், தங்க நாணயம், நல்ல எறும்பு, நல்ல குழந்தை, முத்துக் கதைகள், சிவஞானம், நாராயணன் முதலிய 25 நூல்கள் படைத்துச் சிறுவர் இலக்கியத்தைச் சிறக்கச் செய்தவர் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

சூரப்புலி, மாயக்கள்ளன், ஆனையும் பூனையும், பறக்கும் மனிதன், ஓலைக்கிளி, தம்பியின் திறமை, நாட்டிய ராணி, மஞ்சள் முட்டை, கொல்லிமலைக் குள்ளன், கடக்கிப்பட்டி முடக்கிப்பட்டி எனப் பல நூல்கள் படைத்துள்ள “தூரன்” அவர்களும் வரலாற்றில் நிலைத்திருப்பவர். தம்பி சீனிவாசன், நெ.சி.தெய்வசிகாமணி, பூவண்ணன் போன்றவர்களும் குழந்தை இலக்கிய படைப்பாளர்களின் வரிசையில் நினைவில் நிற்பவர்கள்.

‘குழந்தை இலக்கிய வரலாறு’ என்ற நூலை டாக்டர் பூவண்ணன் எழுதியுள்ளார். இதன் மூலம் 50 ஆண்டுகளுக்கும் முன்பே தமிழில் குழந்தை இலக்கியங்கள் பீடு நடைபோட்டதை, கிட்டத்தட்ட 50 சிறுவர் இதழ்கள் தமிழில் வெளிவந்த அந்த காலத்தை வைத்து அறிய முடிகிறது. பாலியர் நேசர், பாலவிநோதினி, பாலர் முரசு, பாப்பா மலர், அணில், சங்கு, டமாரம், டிங்ண்டாங், கரும்பு, பார்வதி, அம்பி, முதது, கண்ணன், சின்னக் கண்ணன், முயல், மயில், கிளி, பூஞ்சேலை, சிறுவர் உலகம், ரேடியோ, குஞ்சு, ஜில் ஜில் வானர சேனை, மத்தாப்பு, ரத்னபாலா, பூந்தளிர், தமிழ்சிட்டு, ஜிங்லி, அம்புலி மாமா, கோகுலம், துளிர் போன்றவைகள் இதில் அடங்கும். இவைகளில் வெகு சில இதழ்களே இன்று நிலைத்திருக்கிறது.

இதில், பாலியர் நேசன், அணில், டமாரம், கண்ணன், கரும்பு, அம்புலிமாமா, கோகுலம் போன்ற பத்திரிகைகள் 25 ஆயிரம் பிரதிகளுக்கு மேல் விற்பனை ஆகியிருக்கின்றன என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனால் இன்று சிறுவர் பத்திரிகைகளை விலை கொடுத்து வாங்கத் தயங்கும் நிலையே அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன என்பது வேதனைக்குரிய விசயம். பிரபல தினசரிகள் இதுபோன்ற குழந்தை இலக்கிய இதழ்களை இலவசமாக தரும் நிலையே பரவலாக இருக்கிறது. இதனாலேயே ஆகச்சிறந்த, குழந்தைகளை முழுமையாகக் கவரும் வகையில் வெளிவரும் அச்சிதழ்கள் வெகு குறைவாகவே இருக்கின்றன.

1950 இல் தோன்றிய குழந்தை எழுத்தாளர் சங்கம் குழந்தைக் கவிஞர் அழ. வள்ளியப்பா அவர்களின் தலைமையில் செயல்பட்டது. வெள்ளி விழா ஆண்டான 1975இல், “குழந்தை எழுத்தாளர் யார்? எவர்?” என்ற நூல் வெளிவந்தபோது குழந்தை எழுத்தாளர்கள் அடையாளம் காட்டப்பட்டு, பெருமைபடுத்தப்பட்டதும் குறிப்பிடத்தக்கது.

அண்ணி, குழந்தைகள் கண்ட குடியரசு, அன்பின் அலைகள், ஏகலைவன், கலங்கரை விளக்கம், மீனாவின் கடிதம், சத்யமே வெல்லும், மோதி என் தோழன், பொன்மானும் தங்க மீனும் போன்ற குழந்தைகள் திரைப்படங்கள் வெளிவந்தன. பிரபல இயக்குநர்கள் சாந்தாராம், சத்யஜித்ரே போன்றவர்கள் குழந்தைகள் திரைப்படம் எடுக்க ஊக்கமளித்ததும் தமிழ்நாட்டில் பல திரையரங்குகளில் குழந்தைகள் திரைப்படங்கள் திரையிடப்பட்டதும் மறக்க இயலாதவை.

நா. வானமாமலை, எஸ். தோத்தாத்ரி, பெரியசாமி தூரன், டாக்டர் மு.வ. கல்வி கோபால கிரு­ணன் உட்பட பல்வேறு ஆய்வறிஞர்கள் பல நல்ல கட்டுரை நூல்களைத் தொகுத்தளித்திருந்தனர். காகிதத்தின் கதை, ரப்பரின் கதை, இரும்பின் கதை, இரயிலின் கதை, காற்றின் கதை, மின்சாரத்தின் கதை போன்று அறிவியல் உண்மைக்கதைகள் எழுதினார்கள். இதுமட்டுமன்றி விலங்குகள், பறவைகள், மரங்கள், மலைகள் கடல் என்று இயற்கை சார்ந்த பல்வேறு துறைகளிலும் சிறந்த நூல்கள் வெளிவந்தன. கல்கி சிறுவர்களுக்காக சோலைமலை இளவரசி என்ற வரலாற்று நாவல்கள் எழுதியுள்ளதும் போற்றத்தக்கது. சா.தேவதாஸ், ராஜம் கிருஷ்ணன் ஆகியோரும் குழந்தை இலக்கியங்களை படைத்திருக்கிறார்கள்.

ஜான் நியூபெர்ரி என்ற பெயரில் குழந்தை இலக்கியத்திற்கான பிரபலமான விருதுகள் அளிக்கப்பட்டு வருகின்றன. ஜான் நியூபெர்ரி 1744ஆம் ஆண்டில் குழந்தைகளுக்கான மிக அழகிய கையேடு உருவாக்கினார். அது குழந்தைகளுக்கான முதல் பல்லூடக இதழ் என்பதோடு குழந்தைகளுக்கு மகிழ்ச்சியோடு படிப்பினையும் வழங்கக்கூடியதாகவும் அமைந்திருந்தது. இதன்பின் இந்த அச்சகம் மூலமாக பல்வேறு படைப்புகள் வெளிவரத் தொடங்கின. குழந்தைகளை சமூகம் அதிகமாகக் கொண்டாடத் தொடங்கிய காலகட்டத்தில் குழந்தைகள் இலக்கியங்களும் நல்ல வரவேற்பைப் பெற்றன. மத்தியதர வகுப்பினரும் பெரிதும் ஆர்வம் காட்ட ஆரம்பித்த வேளையில் குழந்தைகள் இலக்கியம் பரவலாக கிளர்ந்தெழ ஆரம்பித்தன.

லூயிஸ் கரோல் (Lewis Carroll ) எழுதிய ஆலிஸின் மாய உலக சாகசங்கள் (Alice’s Adventures in Wonderland), ராபர்ட் லூயிஸ் ஸ்டீவென்சனும் பொக்கிச தீவும், (Robert Louis Stevenson and his Treasure Island), மார்க் ட்வெயின் மற்றும் ஹக்கில்பெர்ரி பிஃன் (Mark Twain and his Huckleberry Finn ) போன்று பழங்கால நீதி போதனைகளை மாற்றி பொழுதுபோக்கும், கற்பனை வளமும் மிக்க சுவையான படைப்புகளும் அளிக்கப்பட்டன. குறிப்பாக, இந்த காலகட்டத்தின் இலக்கியம் மேலும் ஒரே மாதிரியான பாலின பாத்திரங்களையே வலுப்படுத்தியது. உதாரணமாக, லூயிஸா மே ஆல்காட் எழுதிய லிட்டில் விமன் (Little Women by Louisa May Alcott ) உருவாக்கிய அடிமைப்பெண் மனைவி பாத்திரத்தைக் குறிப்பிடலாம்.

ஆனால் இன்றைய காலகட்டங்களில் குழந்தை இலக்கியங்கள் பரந்துபட்ட வளர்ச்சியை அடைந்திருக்கின்றன. தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியும், நவீன கட்டமைப்புகளும், ஆடம்பரங்களும் குழந்தைகளுக்கு உற்சாகம் ஏற்படுத்துவதாக அமைந்துவிடுகின்றன.

இருப்பினும் இன்றைய நிலையில் குழந்தைகள் கணிப்பொறி உலகின் மனித மென்பொருட்களாக மாறும் அபாயத்தில் இருப்பது போன்ற தோற்றம் ஏற்படுவதையும் மறைக்க முடியவில்லை.

தொடருவோம்

பவள சங்கரி

பழைமை நினைவுகளுக்குள் ஊடுறுவிப் பார்ப்போம்!

அவரவர் வாழ்க்கையில் இளமைக்காலங்களில் எத்தனையோ சம்பவங்கள் நிகழ்ந்திருக்கும். அவற்றை நினைவுப்பெட்டகத்திலிருந்து வெளிக்கொணர்ந்து அழகிய கதை வடிக்க இயலும். எனக்கும் ஒரு இளமைக்காலச் சம்பவம் எண்ணப்பெட்டகத்தில் வீற்றிருந்து பக்குவமாய் வெளிவந்த தருணமும் உண்டு. என் பள்ளிக்கால டிசம்பர் மாத மாலை நேர சிறப்பு வகுப்பு ஒன்றில் சக மாணவி, பென்சில் மொக்கின் முனை கூராக இருக்கவேண்டும் என்பதற்காக சீவிக்கொண்டே இருந்தாள். ஒரு கட்டத்தில் பக்கத்தில் ஏதோ சத்தம் கேட்க சட்டென்று திரும்பியவளின் வலது கண்ணில் பென்சில் முனை நறுக்கென்று குத்தி செருகிக்கொள்ள வீச்சென்ற அலறலுடன் மயங்கி சரிந்ததை நேரில் கண்ட காட்சியை இன்று நினைத்தாலும் குலை நடுங்குகிறது. கண்ணாமூச்சி விளையாட்டு விளையாடாதவர்கள் இருக்க முடியாது. கொஞ்ச நேரம் கண்கள் கட்டப்பட்டிருந்தாலே நாம் எவ்வளவு சிரமப்படுகிறோம். இந்த உலகமே இருண்டதுபோல் எல்லாம் கருமையாக… அப்பப்பா.. இப்படியே வாழ்நாள் முழுவதும் இருக்க வேண்டும் என்றால் நினைத்துப் பார்க்கவும் முடியவில்லை இல்லையா? இப்படித்தான் நம் இந்தியாவில் மட்டும் கிட்டத்தட்ட 70 இலட்சம் பேர் பார்வையற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். இந்த அடிப்படையில் எழுந்த கதைதான் கண் தானம், மாற்று கண் சிகிச்சை, கண்ணப்ப நாயனார் வரலாறு என்று, ‘தானத்திலே சிறந்தது கண் தானம்’ என்ற நல்ல விழிப்புணர்வு கதையாக வடிவம் பெற்றது. இதுபோன்ற விழிப்புணர்வு கதைகள் குழந்தைகளை ஈர்க்குமா என்ற கேள்வி எழலாம். குழந்தைகள் சம்பந்தப்பட்ட சூழல்களையும், உணர்வுப்பூர்வமான வசனங்களும், எளிமையான தொழில்நுட்பச் செய்திகளையும் சரிவிகிதத்தில் கலந்து கொடுக்கும்போது அவர்களுக்கு தாங்கள் புதுமையாக எதையும் கற்றுக்கொண்ட மனநிறைவும், தாங்களும் அது போன்று நன்மை செய்யும் நாயகனாக வேண்டும் என்ற உந்துசக்தியும் ஏற்படக்கூடும்.

இப்படி ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் குழந்தைப்பருவ நினைவுகூரல்கள் – நகைச்சுவையோ, சோகமோ, வீரதீர சாகசங்களோ, எதுவாயினும் அவை பலப்பல கதைகளுக்கு சாளரங்களாக சவாலாகி நின்றுவிடும்.

மந்திர சக்தி மலரும் தருணம்:

படைப்பாற்றலைப் பெருக்கும் மந்திர சக்தி மலர்வதற்குரிய உன்னதமான பொழுதுகள் நமக்குள்ளேயே இருக்கின்றன. மிகப்பெரிய எழுத்தாளர்கள், திரைப்பட கதாசிரியர்கள், இயக்குநர்கள் போன்ற பலரும் ஆகச்சிறந்த படைப்புகளை உருவாக்கும் சில குறிப்பிட்ட காலங்கள் உண்டு. ஆம் உறக்கமும் இல்லாமல் விழிப்பும் இல்லாமல் ஒரு அரை மயக்க நிலையில் தங்கு தடையின்றி எண்ண அலைகள் கொப்பளித்துக்கொண்டு மேலெழும்பும். என்னைப்பொறுத்தவரை அப்படியொரு சுகமான படைப்புப்பொழுது என்றால் அது விடியாத இளங்காலைப்பொழுதான 3மணி முதல் 5 மணி வரையிலான அந்த இனிய பொழுதையே சொல்வேன். கதை, கட்டுரை, கவிதை என்ற படைப்புகள் மட்டுமன்றி, முக்கியமாக எடுக்கவேண்டிய சில முடிவுகளைக்கூட சரியாகக் கணிக்க வைக்கும் உன்னதமான பொழுது அது. பகல் பொழுதுகளில் கலைந்த மேகங்களாக அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக சிதறிக்கிடக்கும் சில கருத்துகள் ஒன்றிணைந்து பரந்த சூல்கொண்ட மேகங்களாக மழைபொழியத் தயாராகிவிடும். அதனைப் பொறுமையாக சேகரித்து செம்மையாக்கிக் கொள்வது அவரவர் திறமையைப் பொறுத்தது. மதியவேளை உண்ட களைப்பின் சிறுதூக்கம், இரவு நேர அரைத்தூக்கம் இப்படி எதுவாயினும் அவரவர் தனித்தன்மையின் அடிப்படையில் அமைவது அது. அவ்வேளையில் ஊற்றெடுக்கும் கற்பனைகளை நினைவில் இருத்தி, அதன் பயனை முழுமையாக கிரகித்து வெற்றிகரமான படைப்பாக வடிவமைப்பதில்தான் ஒரு எழுத்தாளரின் வல்லமை பொதிந்துள்ளது. நம் மனதை நெறிப்படுத்தும்விதமாக சில சிறிய முயற்சிகள் மேற்கொள்ள பழகிக்கொள்ளவேண்டும். யோகக்கலை பயின்றவர்களுக்கு இது மிக எளிதாகக் கைகூடும். கற்பனை விதையை கனிவாக ஊன்றி வளமாக முளைவிடச் செய்யும் சாகசத்தை அது தானாகவே நிறைவேற்றிவிடும். இதுவே அந்த மந்திர சக்தி.

படுக்கையறையில் தலைமாட்டின் அருகில் சிறிய குறிப்பேடு வைத்துக்கொள்வதை வழமையாக்கிக்கொள்வது நலம். விழிப்பு நிலை ஆரம்பித்தவுடன் கனவில் தோன்றிய கற்பனைகளை குறிப்பெடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். சம்பந்தமில்லாத கிறுக்கல்களாகத் தோன்றினாலும் அதையும் முழுமையாக குறித்துக்கொள்வது நலம். அன்றைய பொழுது முழுவதும் அது நம்மையறியாமல் அசை போட்டுக்கொண்டிருக்கும். ஓரிரு நாட்களில் ஒரு நிலைக்கு வந்துவிடும் அந்த கற்பனை மலர்கள், அழகிய மாலையாக உருப்பெற்றுவிடும். ஆனால் இவையனைத்திற்கும் அடிப்படை மன அமைதி, குழப்பமற்ற தெளிவான சிந்தனை , தேவையான ஓய்வு போன்றவை. மதிய வேளை குட்டித்தூக்கம் கூட படைப்பாளர்களுக்கு தம் திறனை ஊக்குவிக்கக்கூடியது என்பதை வின்ஸ்டன் சர்ச்சில், ஐன்ஸ்டீன், தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் போன்றவர்களின் நம்பிக்கைகளும் உறுதி செய்கின்றன. கிடைக்கும் ஓய்வு நேரங்கள் அனைத்தையும், படைப்புகளை செப்பனிடும் அல்லது செம்மையாக்கும் உன்னத நேரங்களாகக் கொள்ளும் வழமை ஏற்படுத்திக்கொள்வது ஒரு எழுத்தாளருக்கு தேவையான ஒன்று. யோகக்கலை, தியானம் பயின்றவர்களுக்கு படைப்பாற்றலை வளர்த்துக்கொள்வது மிகவும் எளிது. தியானம் செய்யும் காலங்களில் பெரும்பாலும் ஏதோ ஒரு கற்பனை மின்னல் வெட்டும் சில நேரங்களில். அது அங்கேயே மொட்டாகி மலரவும் கூடும். சில நாட்களில் அது நல்ல படைப்பாக உருமாற்றமும் பெறும்.

கனவும் கற்பனையும்:

கனவு என்பது ஒவ்வொரு மனிதனும் கடந்துவரும் ஒரு மெய்யுணர்வு எனலாம். சிறு குழந்தைகள், வளர்ந்த சிறுவர்கள் முதல் பெரியவர்கள், முதியவர்கள் என அனைத்து பருவத்தினரும் கனவு காண்கிறார்கள். கருவறையில் இருக்கும் குழந்தைகூட கனவு காண்கின்றன என்கிறார்கள். மனிதர்கள்மட்டுமின்றி எலி, நாய், டால்பின், சிங்கம், சிறுத்தை, திமிங்கலம் போன்ற பல்வேறு மிருகங்களும் கனவு காண்கின்றனவாம்.

கனவுகள், “மயக்க நிலையின் பட்டுப்பாதை” என்கிறார் சிக்மண்ட் ஃபிராய்ட். இதற்கு வெகு காலம் முன்பே உரோமானியர்கள், கிரேக்கர்கள், எகிப்தியர்கள் கனவுகளுக்கு ஒரு விசித்திரமான ஆற்றல் உள்ளது என்பதை ஆணித்தரமாக நம்பினார்கள். வரலாறுகளில் இதுபோன்று கனவுகள் நிஜ வாழ்வில் முக்கிய பங்காற்றும் பல சம்பவங்களை பார்த்துக்கொண்டுதான் இருக்கிறோம். அறிவியல்பூர்வமான ஆதாரங்கள் கிடைக்கப்பெறாதபோதும், கனவுகள் நீண்டகால நினைவுகளை வெளிக்கொணர பெரிதும் உதவி வருவதை வாய்மொழிக் கதைகள், உண்மைச் சம்பவங்கள் மூலம் அறிய முடிகிறது. என் அனுபவத்திலும் ஒரு சில சிறுகதைகளின் கரு மற்றும் குழப்பமேற்படுத்தும் முடிவுகளுக்கான தீர்வுகளும் கனவுகளின் மூலம் பெற்றிருக்கிறேன் என்பதை மறுக்கவியலாது. பகல் முழுவதும் உள்ளத்தோடு உறவாடும் சில நிகழ்வுகள் இரவின் மடியில் கனவின் வடிவில் ஏதோ ஒரு உருவம் பெற்று காவியமாகக்கூட உருவாகிவிடுவதுண்டு! படைப்புலக வாழ்க்கைக்கு இதுபோன்ற சில உள்ளுணர்வுகளின் பாதிப்புகள் பலனுள்ள வகையிலேயே அமைந்து விடுகின்றன. ஓரிரு நொடிகளில் காற்றில் கரைந்துவிடும் பல கனவுகளில் ஒரு சில மட்டுமே நினைவில் நின்று பயனளிக்கவல்லது. எது எப்படியாகினும் கனவு கண்டு விழித்த நொடியில் அதுபற்றி குறிப்பெடுக்காவிட்டால் அவை நிரந்தரமாக மறைந்து விடுவதுண்டு. ஆக தலைமாட்டில் அல்லது கையருகில் சிறு குறிப்பேடு வைத்திருப்பது நல்லது.

பாலும் தண்ணீரும்:

அன்னப்பறவை பாலையும், தண்ணீரையும் அழகாகப்பிரித்து பாலை மட்டும் அருந்திவிடும். ஒரு நல்ல எழுத்தாளரும்கூட அன்னப்பறவை போல இருக்கவேண்டியவர்கள். அன்றாடம் நம்மைச்சுற்றி ஆயிரக்கணக்கான நிகழ்வுகள் நடக்கின்றன. அவற்றிலிருந்து நல்லவைகளை மட்டும் பிரித்தெடுத்து அதனுடன் கற்பனையை சரிவிகிதத்தில் கலந்து அதனை சிறார்களுக்கான அழகிய கதையாகவோ, பாடலாகவோ, நாடகமாகவோ நெய்து, குழந்தைகளுக்கும் கற்பனை வளத்தை தூண்டும்விதமாக அளிக்கவேண்டியது எழுத்தாளரின் கடமை.

எங்கள் வீடு இருப்பது தமிழ்நாட்டில், ஈரோடு நகரத்தில் குடியிருப்புகள் அதிகமாக உள்ள நகர்புறப்பகுதியில். கோடைக்கால விடுமுறை சமயத்தில் எங்கள் குழந்தைகளுடன், தங்கை, நாத்தனார் குழந்தைகள் என வீடே அமர்க்களமாக இருந்தது. இரவு நேரம் உணவு உண்டு முடித்துவிட்டு வெளியே சற்று ஆசுவாசம் கொள்வதற்காக வந்தோம். கோடையின் உச்சமான அக்னி நட்சத்திரம் என்பதால் புழுக்கம் வேறு. குழந்தைகள் அவ்வளவு எளிதாக குளிரூட்டப்பட்ட அறையினுள்கூட அடைய விரும்பவில்லை. மொட்டை மாடி, வாசல் என்று மாறி மாறி அலைந்துகொண்டிருந்தவர்களை அருகில் இருக்கும் எங்கள் குடியிருப்புக்கான பூங்காவிற்கு அழைத்துச் சென்றேன். காவலாளி கதவை நீக்கிவிட்டு தனது அறையில் ஓய்வெடுக்கச் சென்றுவிட்டார். குழந்தைகளுக்குக் கொண்டாட்டம்தான். நெடிதுயர்ந்த மரங்களும் எங்கோ ஓரிரு கிரீச்சொலிகளும் பௌர்ணமி நிலவும், பச்சைப் புல்வெளியும் அதனதன் இயல்பில் இனிமை காத்திருந்தன. குழந்தைகளின் தலையீடு அவைகளுக்கு எந்தவிதமான அசௌகரியங்களையும் ஏற்படுத்தவில்லை. பொமரேனியன் சிட்டுவும் குழந்தைகளுக்குச் சரியாக ஈடுகொடுத்து துள்ளி விளையாடிக்கொண்டிருந்தது. இரவு மணி 10 ஆகியிருந்தது. சுவர் எல்லையில் இருந்த புங்க மரத்தை நோக்கி சிட்டு திடீரென குரைக்க ஆரம்பித்தது. மரத்தை அண்ணாந்து பார்த்தவாறு சுற்றிச் சுற்றி வந்தது. விசுக்கென்று பறந்து வெளியே வந்த அந்த மிகப்பெரிய பறவை ஒரு முறை வட்டமடித்துவிட்டு வலப்புறம் திரும்பி சிறகு விரித்தது.

“அட, என்ன பறவையிது?” என்றேன் நான்.

“கழுகாக இருக்குமோ” என்றான் 8ஆம் வகுப்பு படிக்கும் மகிழன்.

“கழுகு இந்த நேரத்தில், அதுவும் இந்த இடத்தில் வருவதற்கு வாய்ப்பில்லையே” என்றேன்.

“புறா, காகம், செம்போத்து” போன்ற எதுவும் இருக்க வாய்ப்பில்லை. வௌவால் கூட இவ்வளவு பெரிதாக இருக்காதே?”

அனைவரின் கண்களும் மெல்லிய அந்த ஒளியில் மெதுவாக வட்டமடித்து சிறகசைத்த அந்த பறவையைத் தொடர்ந்தன. சற்று தொலைவு பறந்து சென்று மீண்டும் திரும்பி வந்த அது விளக்கு கம்பத்தின் உச்சியில் சென்று அமர்ந்தது. நானும் மெல்ல அருகில் சென்று பார்த்தேன். ஆனாலும் அது அசையவில்லை. சற்று நெருங்கியபோதும் அதனிடம் எந்த அசைவும் இல்லை. மகிழனைத் தொடர்ந்து குழந்தைகள் ஒவ்வொருவராக வந்து வரிசை கட்டி நின்று உச்சியில் அசையாது உட்கார்ந்திருக்கும் அந்த பெரிய பறவையை வெறித்தவாறு அமைதியாக இருந்தனர். பத்து நிமிடங்கள் அதுவும் அசையாது அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தது ஆச்சரியமாக இருந்தது. பின் தன் பெரிய சிறகை விரித்தவாறு விருட்டென்று பறந்துவிட்டது.

அது இராட்சச ஆந்தை . அந்த நேரத்தில் இப்படியொரு நெருக்கமான குடியிருப்பு வளாகத்தில் இத்தனைப்பெரிய ஆந்தை வருவது அதிசயம்தான் என்று சொல்ல வேண்டியதில்லை.

ஆந்தைகள் தூரப்பார்வை கொண்டவை, அவற்றின் கண்களுக்குச் சில அங்குலங்கள் தூரத்திலுள்ளவற்றைத் தெளிவாகப் பார்க்கமுடியாதவை. எனினும், மங்கலான வெளிச்சத்தில் கூட அவற்றின் பார்வை கூர்மையானது. ஊனுண்ணியான ஆந்தைகள் முழு இருட்டிலும் கூட ஒலியை அவதானித்து வேட்டையாடக் கூடியவை. மனிதர்கள் வாழும் இடங்களில் இவற்றைக் காண்பது அரிது. படங்களிலும், சரணாலயங்களிலும் மட்டுமே பார்த்திருந்த ஆந்தையை முதன் முதலில் நேரடியாகக் கண்டது அப்போதுதான்.

இதுபோன்று அதிசய நிகழ்வுகள் மனதில் உறுதியான இடத்தைப் பிடித்துக்கொள்கின்றன. பல நேரங்களில் நம் வாழ்க்கையில் அரிதாக கிடைக்கின்ற பல அதிசயக் காட்சிகளை நாம் சரியாக பயன்படுத்த தவறிவிடுகிறோம். ஆனாலும் அடி மனதில் தங்கிவிடும் இது போன்ற அதிசய நிகழ்வுகள் என்றேனும் ஓர் நாள் படைப்பிலக்கியத்தில் பாதம் பதிக்கத்தான் செய்கின்றன.

ஒரு நல்ல படைப்பாளிக்கு இந்த நிகழ்வு கற்பனையின் சிகரமேறி பல கதைகளை உருவாக்க வழியமைக்கலாம். சிறகு முறிந்து பறக்க முடியாமல் தவிக்கும் பறவையை பத்திரமாக பாதுகாத்து, மருந்து போட்டு காயம் ஆற்றி, இறுதியில் அதை அதன் குடும்பத்துடன் சேர்த்து வைக்கும் சிறுவர்கள், மனிதர்களிடம் நெருங்கிப் பழகும் வழமையில்லாத இப்பறவையின் துன்பம் போக்கி அதனுடன் உறவாடி, உணவூட்டிய சிறார்களின் உற்ற தோழனாகி அவர்களை ஒரு பெரிய ஆபத்திலிருந்து காப்பாற்றி தன் நன்றிக்கடனைச் செலுத்துவதாகவும், உடல் பூரண குணமடைந்த பின்பும் தன் குடும்பத்தாருடன் சென்று சேர விரும்பாமல் சிறுவர்களுடேனேயே தங்கிவிடும் ஆந்தை, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பை மையப்படுத்தி அல்லது மனித நேயப் பண்புகளை மையப்படுத்தி, என பலப்பல கோணங்களில் கதை உருவாக்கலாம். இது போன்ற களங்களில் அமைக்கப்பட்ட ஹாரி பாட்டர் கதைகள் இன்றளவும் உலகம் முழுவதும் சுற்றி வருவதே இதற்கான ஆதாரம்.

தொடருவோம்

பவள சங்கரி

ஒரு குயவன் பானையை உருவாக்குவதற்கும், தச்சன் மர அலமாரி செய்வதற்கும், சிற்பி சிலை வடிப்பதற்கும் சில நெறி முறைகளையும், சட்ட திட்டங்களையும் கடைபிடிக்க வேண்டியது அவசியம். இல்லாவிட்டால் அனைவரும் பாராட்டும்படியான கலைகளாக அவைகள் பரிமளிக்க வாய்ப்பே இல்லாமல் போகலாம். இதே போலத்தான் சிறுவர் இலக்கியம் என்ற அற்புத கலையின் உருவாக்கமும்.

கதையின் உருவாக்கம்

நல்ல எழுத்தாளர்கள் பல நேரங்களில் தெரிந்தே, எந்தவிதமான கட்டுத் திட்டங்களையும் மீறுவதற்குத் தயங்குவதில்லை.

குழந்தைகளுக்கான சுவையான கதைகள், நல்ல கருப்பொருள்கள், சரியான திட்டமிடல், பொருத்தமான கட்டமைப்பு, நினைவில் நிற்கும் கதாப்பாத்திரங்கள், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமைப்புகள், கவர்ச்சிகரமான பாணி, எளிய நடை, எதிர்பாராத திருப்பம் / முடிவு போன்ற அனைத்து பகுதிகளிலும் அதீத கவனம் கொண்டு உருவாக்கவேண்டியவை.

கருப்பொருள் :

ஒரு கதை நமக்கு என்ன சொல்ல வருகிறது என்பதை அறிய கருப்பொருள் முக்கியமாகிறது. அதாவது நம் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான எதையாவது சொல்ல வருவதே அந்த கருப்பொருள். எல்லா கதைகளும் கருப்பொருள் கொண்டதாக இருப்பதில்லை என்றாலும் அப்படி இருப்பது சிறப்பு.

அதிகமான அறிவுரைகள் அவசியமற்றது. கதையிலிருந்து பூத்து வருகிற கருப்பொருளே வாசகர்களுக்கு தன்னிச்சையாக எதையோ கற்றுக்கொண்ட நிறைவை ஏற்படுத்துகிறது. கதைக்கான நீதியை தனியாகச் சொல்லவேண்டிய அவசியம் இல்லை.

காட்சி :

பெரும்பாலும் கதையின் முக்கியமான கதாப்பாத்திரத்தின் மோதல் அல்லது போராட்டமே கதைக்கான காட்சி. அந்த மோதல் மற்றொரு கதாபாத்திரத்துடனோ அல்லது அது சம்பந்தப்பட்ட விசயங்கள் அல்லது அந்த கதாபாத்திரத்தின் உள்ளுணர்வுகள் அல்லது தேவைகள் பற்றியதாக இருக்கலாம்.

முக்கியமான கதாபாத்திரமான  ‘கதாநாயகன் / கதாநாயகி’ என்றால் அது வெற்றியோ அல்லது தோல்வியோ சந்திக்க வேண்டும். அல்லது குறைந்தபட்சமாக ஓரளவிற்காவது, அடுத்தவரால் காப்பாற்றப்படாமல், தன்னையே காப்பாற்றிக் கொள்ளும் அளவிற்கு தனித்து இயங்கக்கூடியதாக இருக்கவேண்டும். பெரும்பாலும் கதாநாயக கதாபாத்திரம் முன்னுதாரணமாக இருக்கக்கூடியதும் பாடம்  கற்பிக்க வல்லதாகவும், தம் பிரச்சனைகளுக்கான தீர்வைக் கண்டடையக்கூடியதாகவும் இருக்கும். அந்த பாத்திரம் என்ன கற்றுக்கொள்கிறதோ, அதற்கான சூழல் எதுவோ அதுதான் அந்தக் கதைக்கான களம் என்கிறோம்.

கதையில் மோதல் என்று வரும்போது அது அதிகமான அழுத்தமும் உற்சாகமும் ஏற்படுத்தவேண்டும். அந்த அழுத்தம் உச்சத்தைத் தொடவேண்டும். அதேபோன்று கதையின் உச்சக்கட்டத்தில் அந்த அழுத்தங்கள் படிப்படியாகக் குறைந்து இயல்பாகிவிட வேண்டும்.

காட்சியமைப்பின் அடிப்படை கட்டமைப்புகள் – மோதலின் ஆரம்பம், சரியாகவோ, தவறாகவோ செல்லலாம். இறுதியில் வெற்றி அல்லது தோல்வி அல்லது அடிபணிதல் என்பதை சார்ந்திருக்கும். மீண்டும் சரி – தவறு காட்சிகள் தொடரும்.

ஒரு புதினத்தில் அதிக மோதல் காட்சிகள் இருக்கலாம் ஆனால் சிறுகதை என்று வரும்போது அங்கு  ஒரேயொரு மோதல் காட்சி மட்டுமே இருக்கவேண்டும்.

கதை அமைப்பு :

ஆரம்பத்திலேயே நேரடியாக செயல்பாட்டிற்குள் (ஆக்‌ஷனில்) இறங்கிவிடவேண்டும். இறுதிப் பகுதியை நீட்டி முழக்காமல் சுருக்கமாக விரைவாக முடித்துவிடவேண்டும்.

முதலில் கதையை தன்னிலையில் எழுதப்போகிறீர்களா அல்லது படர்க்கையிலா என்பதில் தெளிவாக இருக்கவேண்டும். படர்க்கையில் எழுதப்போவதானால், அவர், அவள், அது என்ற வகையில் இருக்கும் என்பதால் அடுத்தவரைப் பற்றிய கதையாக அது இருக்கும். நான், எனது, எனக்கு என்று அமையும் தன்னிலையில் எழுதுவதாக இருந்தால் அது உங்களுக்கு நேர்ந்த நிகழ்வாக இருக்கும். அதனால் ஆரம்பத்திலேயே தெளிவாக இதை முடிவு செய்துகொள்வது அவசியம்.

படர்க்கை நிலையில் சொல்வதாக இருந்தாலும், இயன்றவரை கதை முழுவதையும் ஒரு முக்கியமான கதாபாத்திரத்தின் வாயிலாக கூறுவதாக இருக்கட்டும். அந்த கதாபாத்திரத்திற்கு தெரியாத எந்த ஒன்றையும் சொல்லிவிடாதீர்கள். இதைத்தான் ‘கண்ணோட்டம்’ என்று சொல்கிறோம். நீங்கள் வேறு ஏதாவது சொல்ல நினைத்தால் முற்றிலும் தனியானதொரு வேறு பாத்திரத்தை உருவாக்கி அதன் கண்ணோட்டத்தில் சொல்லவேண்டும்.

அடுத்து காலத்தை நிர்ணயிக்க வேண்டும். இறந்த காலமா அல்லது நிகழ்காலத்தில் எழுதப்போகிறீர்களா என்பதை முடிவு செய்யவேண்டும். இறந்த காலம் என்றால் அந்த கதை ஏற்கனவே நடந்து முடிந்ததாக இருக்கும். பல கதைகள் பெரும்பாலும் இறந்த காலத்திலேயே எழுதப்படுகிறது. நிகழ்காலத்தில் எழுதுவதென்றால் அந்தக் கதை அப்போதைய நேரத்தில் எழுதக்கூடியதாக இருக்கும். ஏதாவது ஒரு காலத்தை தேர்ந்தெடுத்து கதை முழுவதையும் அதே காலத்தில் கொண்டு செலுத்தவேண்டும்.

கதாபாத்திரங்கள்:

எழுத ஆரம்பிக்கும் முன்னர் உங்கள் கதாபாத்திரங்கள் குறித்து நன்கு அறிந்து வைத்திருங்கள்.

முக்கியமான கதாபாத்திரம் என்றால் அது வாசகர்களுக்கு, தங்களுள் ஒருவராகவோ அல்லது தாங்கள் அக்கறை கொள்ளத்தக்க ஒருவராகவோ இருப்பது அவசியம். அந்த பாத்திரத்தைப்பற்றிய முழுமையான விவரிப்பு தேவையில்லை. அந்தப் பாத்திரத்தின் தோற்றம், நடவடிக்கை பற்றி ஓரிரு செய்திகள் கூறினாலே போதுமானது.

முக்கியமான கதாபாத்திரத்திற்கு ஏதேனும் ஒரு குறைபாடோ அல்லது பலவீனமோ இருந்தால்தான் அது வாசகர்களுக்கு ஆர்வம் கூட்டுவதாக அமையும். ஒழுக்கமான கதாபாத்திரங்கள் பெரும் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்துவதில்லை. அது பொதுவான குணாதிசயமாகவோ அல்லது பரிதாபம் ஏற்படுத்துகிற படைப்பாகவோ இருக்காது. அதில் பாடம் பெறவும் ஏதும் இல்லாமல் போகலாம். இதுமட்டுமன்றி, அது எவ்வளவுதான் மோசமான பாத்திரப்படைப்பாக இருப்பினும், ஏதாவது ஒரு நல்ல விசயமாவது அதனிடம் இருக்கவேண்டும்!

கதையமைப்பு:

கதையின் காலம் அல்லது முக்கியமான சம்பவம் நடக்கும் இடம் வாசகர்களுக்கு பழக்கப்பட்ட ஒன்றாகவோ, ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியதாகவோ இருக்கும்படி பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

நடையும், பாவனையும்:

உங்கள் கதைக்கு ஏற்ற நடையை தெரிவு செய்யுங்கள். இயன்றவரை என்ன நடக்கிறது என்பதை நேரடியாகச் சொல்லாமல், செயல்பாட்டின் மூலமாகவோ, காட்சியமைப்பின் மூலமாகவோ உணரும்படி செய்யுங்கள்.

வசனங்கள் நேரடியாக இருக்கவேண்டும். உதாரணமாக, “வெளியேபோ” என்று நேரடியாகச் சொல்ல வேண்டிய இடத்தில், “அவன் அவளை வெளியே போகச்சொன்னான்” என்று சுற்றி வளைத்துச் சொல்லாதீர்கள்.

நல்ல எழுத்திற்கு அலங்கார வார்த்தைகள் அவசியமில்லை. எளிமையான வார்த்தைகளும், எளிமையான நடையும் வாசகர்களுக்குத் தொல்லையில்லாத வாசிப்பைக் கொடுப்பதால் படிப்பதற்கு ஆர்வமும் கூட்டுவதாக அமையும்.

உற்றார் உறவினருடன் உல்லாசப் பயணம் செல்லும் சிறுவர்கள் அடிக்கும் லூட்டி சுவையானது. குழந்தைகளுடன் செல்ல நேரும்போது நல்ல கதைக்களமும், வசனங்களும் அமையும் வாய்ப்புகள் அதிகம். 12/13 வயது சிறுவன் நீண்ட பயணக் களைப்பில் எப்படியொரு வசனம் சொல்வான்?  குழந்தைத்தனத்திற்கேயுரிய குறும்பும் குசும்பும் கலந்த அந்த பேச்சு, “யப்பா.. டிக்கி ஃபயரிங்..” இதன் யதார்த்தம் இவனுடைய சம வயது சிறார்களை எப்படி கவர்ந்துவிடாமல் போகும்?

மிகச்சிறந்த வார்த்தைகளை – தெளிவாக விளங்கச்செய்யும் சரியான வார்த்தையை, காட்சியின் பிம்பத்தை சரியாகக் காட்டும் அந்த வார்த்தையைத் தேடிப்பிடித்துப் போடுங்கள். அப்படிப்பட்ட வார்த்தைகள் கிடைக்காவிட்டால் நிகண்டுகளின் உதவியை நாடலாம். ஒவ்வொரு வார்த்தை, சொற்றொடர்கள், வரிகள், பத்திகள் என அனைத்திலும் முழு கவனம் செலுத்தி சரிபார்க்க வேண்டியது அவசியம். உங்களுடைய ஆகச்சிறந்த படைப்புதானா இது என்பதை உங்களையே கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். ‘ஆம்’ என்ற பதில் கிடைத்தால் மட்டும் வெளியிடுங்கள். இல்லையென்றால் மீண்டும் திருத்தி எழுத முயலுங்கள்.

அகத்தூண்டுதல் :

“அந்த காலத்தில் ‘நீதி போதனை’ என்று ஒரு வகுப்பு வாரந்தோறும் வைப்பார்கள். அப்போது நல்ல கதைகளை மாணவர்களுக்குச் சொல்வார்கள். நாங்கல்லாம் வாரம் பூரா அதுக்காகக் காத்திருப்போம். இப்போல்லாம் நல்லதெல்லாம் போயே போயிடிச்சே..” என்று பெரியவர்கள் அடிக்கடி அங்கலாய்ப்பதைக் கேட்கும்போது தற்காலக் குழந்தைகளின் தேவைகளும், எதிர்பார்ப்புகளும் எந்த அளவிற்கு முன்னேறியிருக்கிறது என்பதை இவர்கள் அறியாதவர்களாகவே இருக்கிறார்களே என்றுதான் எண்ணத் தோன்றுகிறது. வெறும் நீதிக்கதைகளைச் சொல்லி அவர்களை நிறைவடையச் செய்யமுடிவதில்லை என்பதே நிதர்சனம். தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி, அறிவியல் வளர்ச்சி, சமுதாய பொதுஅறிவு வளர்ச்சி போன்ற அனைத்தின் முன்னேற்றங்கள் ஏற்படுத்தியுள்ள தாக்கங்கள் சிறார்களின் பொழுதுபோக்குகள் எதிர்பார்ப்பிலும் பிரதிபலிக்கத்தான் செய்கிறது. அந்த வகையில் இன்றைய சிறுவர்களின் எதிர்பார்ப்புகளை நிறைவேற்ற வேண்டிய கடமைகளும் படைப்பாளர்களுக்கு உண்டு.

உண்மையில் நம் அனைவருக்குள்ளும் ஒரு படைப்பாளி இருந்துகொண்டுதான் இருக்கிறான்.

எழுத்தாளர்கள் எங்கிருந்து படைப்பாற்றல் பெறுகிறார்கள்? கதைக்கான கரு எப்படி கிடைக்கிறது? அந்த கருவைக்கொண்டு ஒரு காட்சியை எப்படி கட்டமைக்கிறார்கள் அவர்கள்?

தொடருவோம்

பவள சங்கரி

கிரீச்சென்ற ஒலியுடன் சர்ரென்று இழுத்துக்கொண்டு சடாரென வண்டி நின்ற இடம் அடர்ந்த வனம் இருக்கும் பாதை. இருண்ட பின்னிரவு நேரம். கோடை விடுமுறை சுற்றுலாவாக இரண்டு குழந்தைகளும் அப்பா, அம்மாவுடன் குதூகலமாக கிளம்பிய பயணம். காரின் வலது புற பின் டயர் பஞ்சர் ஆகிவிட்டது என்பது முன் இருக்கையில் அப்பாவுடன் இருக்கும் அம்மாவிற்கும் தெரிந்தது. வனப்பகுதியில் இரவு வேளையில் வெட்டவெளியில் வெகு நேரம் இருப்பது ஆபத்தானது என்று உணர்ந்தபோது குழந்தைகளும் அச்சத்தில் நடுங்க ஆரம்பித்துவிட்டனர். ஒரே வழி அப்பா இறங்கி ஸ்டெப்னியை எடுத்து மாற்றி அங்கிருந்து விரைவில் அகன்றுவிட வேண்டியதுதான். மனதை திடப்படுத்திக்கொண்டு அப்பா இறங்க முடிவெடுக்க, அம்மாவும் உதவ முன்வர, அந்த நேரம் பார்த்து வெகு அருகில் நெஞ்சம் உறையச்செய்யும் உறுமல் சத்தம். தன்னிச்சையாக கைகள் கார் கதவின் பூட்டுகளை சரிபார்த்துக்கொண்டன. சற்று தூரத்தில் எதிர் புறத்தில் மங்கிய ஒளியில் தீப்பொறியென மின்னும் இரு கண்கள் மட்டும் நெருங்கி வருவது தெரிந்தது. வண்டியின் மொத்த விளக்குகளையும் அணைத்துவிட்டு மூச்சையும் இழுத்துப்பிடித்து, குழந்தைகளை பின்னிருக்கையின் காலடியில் சுருண்டுவிடச் செய்துவிட்டு முன்னிருக்கையில் காலடியில் சுருண்டுகொள்ள வழியின்றி அப்படியே மூச்சைப்பிடித்து பக்கவாட்டில் கியரின் இருபுறமும் இருவரும் இருக்கையோடு அழுந்திக்கொண்டனர். ஓரக்கண்ணால் உயர்த்திப் பார்த்தபோது பிரம்மாண்டமாக நிற்கும் சிறுத்தைப் புலியின் காட்சி! அவ்வளவுதான் .. அடுத்த நொடி

காக்க .. காக்க கனகவேல் காக்க
நோக்க .. நோக்க நொடியினில் நோக்க

என்று இதயம் சத்தமில்லாமல் கூக்குரலிட ஆரம்பித்துவிட்டது. தன் வழித்தடத்தை மறைத்தவாறு ஏதோ கிடப்பதை மோப்பம் பிடித்தவாறு சிறுத்தையொன்று சுற்றிச்சுற்றி வருவது தெரிகிறது. அவ்வப்போது இலேசான உறுமலுடன் முன்னங்காலைத் தூக்கி வண்டியின் மீது தாக்குகிறது. ஒருவேளை கண்ணாடியில் அதன் பலமான மோதல் நடந்துவிட்டால் அத்தோடு என்ன நடக்கும் என்று கடவுளுக்கே வெளிச்சம் என்ற நிலை. படபடக்கும் இதயம் துள்ளி வாய் வழியே வெளியே வந்துவிடுமோ என்ற நிலை. ஆனாலும் குழந்தைகளும் அந்தச் சூழலை வெகு நேர்த்தியாகக் கையாண்டனர். ஒரு மணி நேரமாக தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. திடீரென்று காரின் வலது பக்கவாட்டில் பலமான யானைப்பிளிரல் ஒலி காதைப்பிளந்தது. அதுவும் ஒற்றை யானை என்றால் துவம்சம்தான் என்று நினைத்தபோதும் ஒன்றும் பேச வழியில்லை. இந்தப் பிளிரல் அந்த சிறுத்தையையும் கலங்கச் செய்திருக்கும் போல. காரின் முன்பகுதியின் பானட் மீது முட்டும் அளவிற்கு ஒரே தாவலாக எதிர்புறமாகப் பாய்ந்து வனத்தினுள் சென்று மறைந்துவிட்டது. அடுத்து யானை நெருங்கி வருமோ, குட்டி ஜென் காரைத் தூக்கி சுழட்டி பந்தாடிவிடுமோ என்ற பேரச்சத்தில் நா வறண்டு கிடக்க, என்ன நடந்ததோ, எங்கு சென்றதோ அந்த யானையின் சுவடு ஏதும் இல்லை. இந்த களேபரத்தில் பொழுது மெல்ல புலர ஆரம்பித்தது பறவைகளின் மெல்லிய கீச்சுகளினால் உயிர் மீண்டது.

சுள்ளி பொறுக்க வந்தவர்கள், வேலைக்குச் செல்பவர்கள் என ஒரு சிறு கூட்டம் கூடிவிட நடந்தது அனைத்தையும் மூச்சுவிடாமல் விளக்கும் அம்மாவை கண்கொட்டாமல் குழந்தைகள் பார்த்தவாறு இருக்கிறார்கள். சுற்றி இருந்தவர்கள் அதை அப்படியே உணர்ந்து மெய் சிலிர்க்கின்றனர். உடல் நடுங்கியவாறு, தாங்கள் அதிசயமாக உயிர் தப்பிய நிகழ்வை அப்படியே ஒன்றுவிடாமல் அம்மா சொன்னபோது குழந்தைகளுக்கே நம்ப முடியாதவாறு வைத்த கண் வாங்காமல் வெறித்துக்கிடந்தனர். ஆதிகாலத்தில் நடந்த பல அதிசயங்களும், ஆச்சரியங்களும் இப்படித்தான் கதை சொல்லிகள் மூலமாக வழிவழியாகத் தொடர்கின்றன.

2,500 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆன பஞ்ச தந்திர கதைகள், பாட்டி சொன்ன கதைகள், ஹோமர் உருவாகிய ‘ஒடிசி’ என்ற கிரேக்க நாட்டு டிரோஜான் கதைகள், அரேபிய இரவுகள், ஹேம்லட் & சிண்ட்ரெல்லா போன்றவைகள் இந்த 21ஆம் நூற்றாண்டிலும் பல்வேறு வடிவங்களில், மொழிகளில், சூழல்களில் பரம்பரையாகத் தொடர்ந்து கடத்தப்பட்டுக் கொண்டுதான் உள்ளன.

காகிதங்கள் கண்டுபிடிக்கப்படாத ஆதிகாலங்களிலும், நம் முன்னோர்கள் களிமண் திட்டைகள், பானை ஓடுகள், சுவர் ஓவியங்கள், குகைச்சிற்பங்கள் என்று பலவகையில் கதைகளை வடிவமைத்து நல்ல கதைசொல்லிகளாக உணர்த்திவிட்டனர்.

வரலாறு முழுவதும் கதைகள் வாயிலாகவே இறந்த காலங்களை பெருமைகொள்ளவும், நிகழ் காலங்களை ஒளியூட்டவும், எதிர்காலங்களை ஊடுறுவவும் வகை செய்கிறது. நம் முன்னோர்கள் இதுபோன்ற மாய வார்த்தைஜாலங்கள் மூலமாகவே அறிவைப் புகட்டவும், அகண்டமாக்கவும், அனுபவங்களைப் பாடமாக்கவும் முனைந்தனர். அவர்கள் கட்டுக்கதைகளைப் புனைந்து அதன் மூலம் குழந்தைகளுக்கு பாடம் கற்பித்தனர். குழந்தைகள் மட்டுமன்றி பெரியோர்கள் என்ற பெருங்கூட்டத்தையுமே உற்சாகப்படுத்தியிருந்தனர். போர் ஏற்படுத்தவும், சமாதானம் பேசவும், தற்காப்பு செய்யவும், பாதுகாப்பு நடவடிக்கை எடுக்கவும் அனைத்து முக்கியமான செயல்பாடுகளையும் கதைகள் மூலமாகவே பாடமாக்கினர். ஆபத்துகளை எச்சரிக்கை பெறவும், எதிரிகளை இனம் காணவும், நாயகர்களைக் கொண்டாடவும் கதைகள் பயிற்றுவிக்கின்றன. கதைகள் மனிதாபிமான நடவடிக்கைகள் குறித்த விழிப்புணர்வையும் ஏற்படுத்துகின்றன.

கற்காலம் கடந்த 20,000 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் பெரிதான மாற்றங்கள் ஏதும் நிகழ்ந்துவிடவில்லை. இன்றும் பொழுதுபோக்கிற்காகவும், அறிவு வளர்ச்சி, சுகமான அனுபவங்களுக்காகவும் கதைகளையே நாடியிருக்கிறோம் என்பதே நிதர்சனம். நம் பழங்கதைகள், அந்த எழுத்துகளையும் கடந்து, நம் முன்னோர்களின் உணர்வுகளுடன் பின்னிப் பிணைந்திருக்கச் செய்கின்றன. இந்த உன்னத உணர்வுகளே நாம் யார், நாம் வந்த பாதை எது, நாம் செல்லப்போவது எங்கே போன்ற வினாக்களுக்கு விடையளிப்பதோடு மதிக்கவும் செய்கின்றன.

மகாகவி காளிதாசன் பற்றி அறியாதவர் இலர். கல்வி ஞானம் துளியும் இல்லாத தற்குறியாக இருந்த காளிதாசனை, அகிலமே புகழும் மாகவியாக்கி, கலைவாணி நிகழ்த்திய அற்புதங்களை அனைவரும் அறிவர். ஏடும் எழுத்தும் அறியாக் காளிதாசன் நாவில் நாமகள் அருள்மழை பொழிந்ததன் பயனாக அவர் சம்பு இராமாயணம் இயற்றி புகழ் பெற்று விளங்கினார். ஊமையாக இருந்த குமரகுருபரருக்கு ஞானப்பால் புகட்டி பேச வைத்ததுமல்லாமல் பன்மொழிப்புலமை பெறச் செய்திருக்கின்றாள். நாமகள் அருள் பெற்று இவர் பாடிய சகலகலாவல்லி மாலை சரசுவதி தேவியைத் துதித்துப் பாடியவை. இது மட்டுமன்றி காசிக்குச் சென்று மன்னனிடம் வடமொழியில் பேசி மனதைக் குளிரச்செய்து சைவமடம் நிறுவ இடமும் பொருளும் பெற்ற அதிசயம் இலக்கியத்தில் நீங்கா இடம் பிடித்துள்ளது. கல்விக்கடவுள் என்பதற்கு அடையாளமாகக் கையில் ஏடு தரித்திருக்கின்றாள் கலைமகள்! இவள் அருளில்லாமல் போயிருப்பின் காளிதாசனும், குமரகுருபரனும் இருண்ட உலகில் சிறைபட்டிருந்திருப்பர்.

எழுத்து என்பது கலைவாணியின் ஒரு வரம். அதுவும் குழந்தைகளுக்காக இலக்கியம் படைப்பதென்பது மாபெரும் வரம் எனலாம். குழந்தை இலக்கியம் படைப்பதை என்றுமே குறைத்து மதிப்பிடல் உகந்ததன்று. குழந்தைகளுக்காக இலக்கியம் படைக்கும்பொழுது மொழியற்ற அந்த பிஞ்சுகளின் மொழியாகிவிடுவதை உணரமுடியும். அவர்களுக்கான புதிய உலகம் படைக்கப்படுவதோடு, அவர்தம் சிந்திக்கும் ஆற்றலைப் பெருக்கி, அவர்களை அறிவொளியின் எல்லைக்கே இட்டுச்செல்ல முடிகிறது. இதுவே கதையின் வல்லமை மற்றும் தேவையுமாக உள்ளது. ஒரு நல்ல கதைசொல்லியால் மட்டுமே இத்தகைய வெகுமதியை குழந்தைகளுக்கு அளிக்கமுடியும்.

சிலருக்கு இந்த கதை சொல்லும் ஞானம் பிறவியிலேயே வாய்த்திருக்கும். ஊர் வம்பு பேசி அடுத்தவரின் கவனத்தை எளிதாக ஈர்த்துவிடும் வல்லமை பெற்றவர் பலர். எந்த இடத்தில் நிறுத்தவேண்டும், எந்த இடத்தில் அழுத்தம் கொடுக்கவேண்டும், எந்த இடத்தில் விரிவான விளக்கம் கொடுக்கவேண்டும் போன்ற அனைத்தையும் தெரிந்து வைத்திருப்பர். வெகு இயல்பாக கதை சொல்லும் ஆற்றல் பெற்றிருப்பர். அனைவருமே இதுபோன்ற ஆசிர்வாதம் பெற்றவர்களாக இல்லாவிட்டாலும், கதைகளை வாசித்தும், கேட்டும் ஞானம் பெற்றவர்களும் உள்ளனர்.

கதை சொல்வதென்பது ஒரு வரம் மட்டுமன்று. அது ஒரு கலை.

கலை என்பது உள்ளுணர்வு, பாராட்டுகளின் அடிப்படையில் உருவாகக்கூடியது. நம்மில் பெரும்பாலானவர்களுக்கு அந்த உள்ளுணர்வு இருக்கத்தான் செய்கிறது. அப்படி இல்லாவிட்டாலும் அதை விதைத்துக்கொள்ள முடியும். எப்படி?

தொடருவோம்.

பவள சங்கரி

நல்ல நூல்கள் நம் நினைவலைகளை உயிர்ப்புடன் செயல்பட வைப்பதில் பெரும்பங்கு வகிக்கிறது. சிறுவர் இலக்கியம் என்பதை எப்படி விளக்கலாம்? என்னென்ன மாற்றங்கள் கடந்த காலங்களினூடே ஏற்பட்டுள்ளன? சிறுவர் இலக்கியத்தின் உன்னத படைப்புகள் எவ்வாறு அமைக்கப்பட்டன? குழந்தைகளுக்கான புத்தகங்களில் மின்னனு ஊடகங்கள், உலகமயமாக்கல் போன்றவைகளின் பாதிப்பு என்ன?

“சிறார்களின் இலக்கியம் என்பது பொழுதுபோக்கு என்ற சாராம்சம் மட்டுமல்லாமல், தன்னம்பிக்கை, துணிச்சல், கருணை, அறம், அறச்சீற்றம் போன்ற குணாதிசயங்களை உணர்த்தவல்லதாக இருக்கவேண்டும். தரமான குழந்தைகளின் இலக்கியம் என்பது குழந்தைகளுக்கு இவைகளை எப்படி இதமாக கற்பிக்க வேண்டும் என்று கற்றுக்கொடுக்கிறது.

குழந்தைகள் மட்டுமன்றி பெரியவர்களின் சமூக வாழ்க்கையிலும் குழந்தைகளின் இலக்கியம் எவ்வாறு அடங்கியுள்ளது என்பதை வலியுறுத்துவதன் மூலம் நல்லதொரு சந்ததியை உருவாக்கமுடியும் என்பதும் திண்ணம்.

குழந்தை இலக்கியம் என்பது கவிதை, பாடல், நாடகம், படப் புத்தகங்கள் போன்ற பலவற்றை உள்ளடக்கியது.

குழந்தைகள் இலக்கியம் அவர்களைத் தங்கள் உலகத்துடன் இணைக்கிறது. பிள்ளைகள் படிக்கிற நல்ல புத்தகங்கள் அவர்கள் தங்கள் வாழ்க்கைப் பாதையில் செம்மையாக அடியெடுத்துவைக்க வழியமைக்கின்றன. அவர்தம் எதிர்கால உலகத்தை வடிவமைக்கும் பேராற்றல் கொண்டது அது.

பெரும்பாலான குழந்தைகள் மற்றும் பெற்றோரின் கனவுலகமான டிஸ்னியின் பூங்காக்களில் கடந்த ஒரு ஆண்டு மட்டும் நூற்று இருபது லட்சம் பேர் சென்று கண்டு களித்துள்ளனர், பிரான்சு. ஸ்பெயின் போன்ற நாடுகளில் உள்ள மொத்த மக்கள் தொகையைவிட இது அதிகம்.

சிறுவர் இலக்கியம் படைப்பதென்பது ஏனைய மற்ற படைப்புகளைக்காட்டிலும் மிக எளிதானது என்பதே பல எழுத்தாளர்களின் கணிப்பாக உள்ளது. ஒரு நல்ல கதையை எடுத்துக்கொண்டு அதன் கருவையும், எழுத்து நடையையும் எளிமையாக்கி, கூரிய நிகழ்வுகளையும், வசனங்களையும் மழுங்கச்செய்து, இறுதியாக ஒரு நீதிபோதனையும் வழங்கினால் அது சிறுவர் கதையாக மாறிவிடும் என்றே எண்ணுகின்றனர். பல எழுத்தாளர்கள் கையெடுக்கும் இந்த முறை சிறுவர் மத்தியில் எடுபடுவதில்லை. குழந்தைகள் உண்மையிலேயே மிகுந்த ஆர்வமும், ஆழ்ந்து நோக்கும் தன்மையும் கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். நீட்டி முழக்கும் வளவளவென்ற வசனங்களையும், அருளுரைகளையும், முரட்டுத்தனமான அணுகுமுறைகளையும் துளியும் வரவேற்பதில்லை அவர்கள்.

குழந்தைகளுக்கு கதை சொல்வதென்பது ஒரு கலை. மற்றெந்தக் கலைகளையும்போன்று சிறுவர் இலக்கியம் படைப்புக் கலையையும் நல்ல பயிற்சியின் ஊடாகவே படைப்பது முழுமையான பலனளிக்கும். பல்வேறு துறைசார்ந்த படைப்பாளர்களும் பையப்பைய பயிற்சி எடுத்த பின்பே தங்கள் கலையை அரங்கேற்றுகிறார்கள். அந்த வகையில் சிறுவர் இலக்கியக்கலையும் சீரிய பயிற்சியின் ஊடாகவே உருவாக்குவது மூலமாகவே நல்ல வாசகர்களைச் சென்றடைய முடியும்.

ஒரு அழகிய ஓவியத்தை உருவாக்குவதற்கு முன், அதன் பிம்பத்தை முழுமையாக உள்ளத்தில் வரைந்துவிட்டு, அங்கேயே அழகிய வண்ணங்களும் தீட்டி அழகு பார்த்த பின்பு அதைப் படமாக வரைவது போன்றே குழந்தைகளுக்காக கதை வடிப்பதையும் முறையான திட்டமிடல் மூலமே படைப்பது சிறப்பாக அமையும். பாட்டி சொன்ன பாரம்பரியக் கதைகளோ, நவீன அறிவியல் கதையோ அல்லது சமூகக் கதைகளோ எதுவாயினும் அனைத்திற்கும் இந்த முறை பொருந்தும். ஒரு நல்ல கதைக்கு, தெளிவான சிந்தனையில் உருவான கருவும், உறுதியான கதாபாத்திரங்களும், நறுக்கென்ற வசனங்களும் அடிப்படைத் தேவைகளாகும். இந்த அடிப்படையில் கட்டமைக்கப்படும் கதைகள் குழந்தைகளிடம் கட்டாயம் நல்ல வரவேற்பைப் பெறும் என்பதில் ஐயமில்லை.

இனிவரும் பகுதிகளில் ஒரு கதையை படைப்பதற்கான திட்டமிடல், அதன் போக்கு, வடிவமைப்பு போன்றவைகள் குறித்து பார்க்கலாம். வாசிக்க ஆரம்பித்தவுடன் மூச்சுவிடாமல் வாசித்து முடிக்கத் தூண்டுவதும், மனதில் பதியக்கூடிய கதாபாத்திரங்களை உருவாக்கும் யுக்தியையும் குறித்து சிந்திப்போம். ஒரு கதையின் ஆரம்பம், நடுப்பகுதி, இறுதிப்பகுதி என்பதோடு, கதைக்கரு மற்றும் கிளைக்கரு போன்றவை குறித்தும் அலசி ஆராய்வோம். கதையை உயிரோட்டமாக வைக்க உதவும் முக்கிய பாத்திரப்படைப்புகள், சிறார்களின் ஐம்புலன்களையும் தட்டி எழுப்புகின்ற மெல்லிய உணர்வுப்பூர்வமான வசனங்கள் போன்றவை குறித்தும் உரையாடலாம். ஒரு நல்ல நூலை வெளியிட்ட மன நிறைவில் பதிப்பாளரும், படைப்பாளரும், வாசகர்களும் மகிழ்ந்திருக்க சில நல்ல உத்திகளைக் கையாள்வது மிகமுக்கியம்!

தொடருவோம்