Category: படக்கவிதைப் போட்டிகள்

  • படக்கவிதைப் போட்டி 113-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

     

    dryland

    புதுவை திரு. சரவணன் எடுத்திருக்கும் இந்தப் புகைப்படத்தை இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தெரிவு செய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விருவருக்கும் என் நன்றியைத் தெரிவிக்கும் கடப்பாடுடையேன்.

    பாளம் பாளமாக வெடித்திருக்கும் இந்த வறள்நிலம் நம் இரத்த நாளங்களையெல்லாம் வேதனையில் உறையச் செய்கின்றது. சோர்ந்து அமர்ந்திருக்கும் இவ்விளைஞரின் தோற்றம் நம் வேதனையை மிகுவிக்கின்றது.

    இப்புகைப்படம் நம் கவிஞர்களின் நெஞ்சில் எத்தகைய உணர்வலைகளை எழுப்பியிருக்கிறது என அறிந்துவருவோம்.

    ***

    வெடித்துப் பாளமாய்ப் போனது நிலம் மட்டுமில்லை; வேலையில்லா இளைஞரின் மனமும் தான். நிலம் வளமுற நீர் வேண்டும்; இளைஞர் வாழ்வு வளமுற வேலை வேண்டும் என்று வறள்நிலத்தை வேலையில்லாப் பட்டதாரியின் வாழ்வோடு பொருத்திக் காட்டியுள்ளார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.

    வேலை வரும் வேளை

    படித்து முடித்து விட்டேன்!
    பட்டமும் பெற்று விட்டேன்!
    ஒளி மயமான எதிர் காலம் இனி என்று!
    உள்ளம் மகிழ்ந்திருந்தேன் !
    வேலைக்கு மனுப் போட்டு நானும்
    காத்திருந்தேன்!
    இன்று வரும், நாளை வரும், வேலை என்று
    தினமும் பார்த்திருந்தேன் !
    வேலைக்கு நான் போட்ட மனுக்கள் பல நூறு!
    வேலை இல்லை என்று சொல்லி உயிரோட வதைச்சாரு!
    வேலை இல்லா இளைஞர்களின் வேதனையை
    யார் அறிவார்!
    அப்பா சொல்லாலே சுட்டெரிப்பார் !
    அம்மா முகம் சுளிப்பார்!
    தண்டச் சோறென்று சுற்றத்தார் பரிகசிப்பார்!
    வேலை இல்லா ஆண் மகனின்
    நிலை பாரீர்!
    நீர் இல்லா பாழ் நிலமாய் ஆன
    நிலை பாரீர்!
    வேலை இல்லா எங்களை ஏளனம்
    செய்யாதீர்!
    சொல்லம்பால் எங்களை வேரோடு
    சாய்க்காதீர்!
    வெடித்து பாளம் பாளமாய் போனது
    இந்த நிலம் மட்டுமல்ல! !!
    எங்கள் இதயமும் தான்!
    இந்த நிலம் வாழ நீர் தாருங்கள்!
    இளைஞர்கள் வாழ வேலை தாருங்கள்!
    வயலும், இளைஞனும் பிழைத்தால் தான்
    வையகம் என்றும் நிலைத்திருக்கும்!

    ***

    வெப்ப யுகப் பிரளயத்தால் மனித நாகரிகம் நாசமாகி, அவர்தம் புனித வாழ்வு மோசமாவதை அறிவியல் தரவுகளோடு அழகாய்த் தன் கவிதையில் பதிவுசெய்துள்ளார் அறிவியல் கவிஞர் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    வெப்ப யுகப் பிரளயம் 2000

    சூடு காலம் வருகுது!
    நாட்டுக்குக்
    கேடு காலம் வருகுது!
    நாடு நகரம், காடு வயல்
    வீடு நரக மாகப் போகுது!
    ஆற்றில் எல்லாம்
    நீர் ஓட்ட மின்றி நிலம் காய்ந்து
    ஏரி, குளம், நீர் வரண்டு
    பூமித்தளம்
    துண்டு துண்டாய்ப்
    பிளந்து
    விண்டு பட்டுப் போனது!

    பூகோளம் மின்வலை யுகத்தில்
    பொரி உருண்டை ஆனது!
    ஓகோ வென்றிருந்த உலக மின்று
    உருமாறிப் போனது!
    ஓசோன் ஓட்டை யாகி,
    பூகோள மெல்லிய வாயுப் போர்வை
    பூச்சரித்துக் கந்தை ஆனது!
    மூச்சடைத்து நம் விழி பிதுக்க
    சூட்டுயுகப் போர் மூளுது!
    தொத்து நோய் குணமாக்க
    தூயநீர் வளம், காற்று வளம் தேவை!
    காலநிலைக் கோலத்துக்குக்
    காரணிகள் வேறு வேறு!
    கரங் கோத்துப் பூமி காக்க அனைவரும்
    புறப்படுவீர் எனக் கூறு கூறு!
    ஓரிடத்தில் எரிமலை வெடித்து
    உலகெலாம் பரவும்
    கரும்புகை மூட்டம்!
    துருவப் பனிக்குன்று வேனிற்காலம்
    உருகி, உருகி
    உப்பு நீர்க்கடல் உயரும்!
    உஷ்ணம் மெதுவாய் ஏறும்!
    தாளம் தடுமாறி
    வேளை தவறிப் பருவக் காலம் மாறி,
    கோடை காலம் நீடிக்கும்,
    குளிர் காலம் குறுகிப் போகும்,
    பனி மலைகள் வளராமல்
    குள்ள மாகும்
    நில வளம் செழிப்பிழக்கும்!
    நிலப் பகுதி வறண்டு போகும்!
    நீர்ப் பகுதி நிலமாகும் !
    உணவுப் பயிர்கள் கருகிப் போகும்!
    பஞ்சம், பட்டினி,
    நோய், நொடிகள் மக்களைப் பீடிக்கும் !
    மனித நாகரீகம் நாசமாகி
    புனித வாழ்வு மோச மாகி
    வெறிபிடித் தாட்டும், தரணியில்
    வெப்ப யுகப் பிரளயம் !

    ***

    ”மாரிமழை  பொழியுமுன்னே ஏரி குளங்களையெல்லாம் தூர்வாரிச் சீரமைத்துக் காத்திடுவோம்; வீட்டுமனையாகிவிட்ட நிலம் மீட்டு, ஊழல் நரிக் கூட்டத்தின் கொட்டமதை அடக்கிடுவோம்; நிலத்தைச் சேதப்படுத்தும் திட்டங்களை எதிர்த்துப் போராடுவோம்!” எனக் காலத்துக்கேற்ற வீரமுழக்கமிடுகிறார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

    நெடுவாசல் திற!

    ஆற்றில் போட்டாலும்
    அளந்து போடச் சொன்னார்கள்
    ஆற்று மணல் தானெடுத்து
    அழிவு நோக்கிப் போகின்றோம்

    அணைக்கட்டி நீரதனைக்
    காக்கும்வழிக் கண்டார்கள்
    மனை போட்டு விற்றுவிட
    சூழ்ச்சி பல செய்திட்டோம்

    சுட்டெறிக்கும் சூரியன்
    வெட்டவெளிக் காடு
    பட்டுப்போன நிலமென்று-கை
    கட்டி தினம் நின்றிருந்தோம்

    பட்டினியைப் போக்குமொரு
    பயிர் வளர்க்கும் பருவந்தனில்
    கொட்டுகிற மழைக்குக்
    காத்துக்கண் பூத்திருந்தோம்

    கொட்டும் மழைக்காலத்திலோ-நீர்க்
    காக்கும்வழி விட்டுவிட்டு
    வறட்டு வாதம் பேசி நம்முள்
    பிளவுபட்டு நின்றிருந்தோம்

    மாரிமழைப் பொழியுமுன்னே
    ஏரி குளம் வாவியெனும்
    நீராதாரம் தூர்வாரி
    சீரமைத்துக் காத்திடுவோம்

    வீட்டுமனையாகிவிட்ட நிலம்
    மீட்டு, தேன் குடிக்கும் ஊழல் நரி
    கொட்டமதை அடக்கிடுவோம்;
    நன்னீர் கிட்ட வழிசெய்வோம்.

    பயிர் வளர்த்து உயிர் காக்கும்
    அய்யாக்களைக் கண்ணாகக்
    காக்க வழிசெய்யும் தலைமைக்கு
    நெடுவாசல் திறந்துவைப்போம்!!!

    ***

    ”வெளிநாட்டு வேலைக்காக நிலத்தை விற்றுக் கைப்பொருளைக் கயவன் ஒருவனிடம் ஏமாந்தேன்; உழைத்துப் பிழைக்கலாம் என ஊருக்குவந்தால் வானமும் என்னை ஏமாற்றியதே” என்று நொந்து புலம்பும் ஓர் இளைஞனின் அவலக் குரலைத் தன் கவிதையில் ஒலிக்கச் செய்திருக்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    இதுதானா…

    விளைந்த நிலத்தையும்
    விற்றுவிட்டோம்
    வெளிநாடு செல்ல..

    வழியில் ஒருவன் ஏமாற்றினான்,
    வீடு திரும்பினேன்-
    கைப்பொருள் இழந்தே..

    இருந்த வயலில் உழைத்தோம்
    எருமை மாடு போல..

    இதுவும் ஏமாற்றியது
    மழையைப் போல,
    எல்லாம் இழந்தோம்
    பலரைப் போல..

    வயலின் வெடிப்பு
    கொஞ்சம் பெரிதாயிருந்தால்,
    வேறு குழியே
    வெட்டவேண்டாம்-
    உழவர் வாழ்வு இதுதானா…!

    ***
    ”மண்வெளியில் மக்கள் தண்ணீரின்றித் தவிக்கையில் விண்வெளியில் தண்ணீர் தேடுவது விந்தை!அவ்வாறன்றி வீணாகும் மழைநீரை நுண்மதிகொண்டு சேமித்தால் வான்பொய்த்தாலும் மனங்கவலாது சுகமாய் வாழலாம்” எனும் நற்சிந்தனையைப் பாடுகிறது பெருவை திரு. பார்த்தசாரதியின் கவிதை.

    வறட்சி மாநிலம்

    மண் வெளியில் தண்ணீரின்றித் தவிக்கையில்
    ***விண்வெளியில் தண்ணீர் தேடும் விந்தையாம்
    நிலத்திலே நீர்த்துளி ஏதுமில்லா நேரம்தனில்..
    ***நிலவிலினிலே ஆராய்ச்சி செய்தென்ன பயன்..?

    தாயிழந்த குழந்தை மிரண்டு விழிப்பதுபோல..
    ***வாய்பிளந்தஏரி நீருக்காக நீலவானம் நோக்குமோ.!
    திட்டமுடன் ஆறுகுளம் ஏரிமடு வயலென..
    ***பட்டாபோட்டு விற்றதால் வந்தது நீர்வறட்சி..!

    இரத்தம் சுண்டி உதட்டில்வரும் வெடிப்புபோல
    ***ஈரம்வற்றிய நிலமும் வெடித்து பிளக்குதுபாரடா..!
    பொக்கையும் பிளவுமாய்க் காணும் ஏரிகளங்கே..
    ***கொக்கையும் காணொம் மீனையும் காணொம்..!

    தன்னிலத்தோடு தரிசு நிலத்தையும் வளைப்பதில்..
    ***தன்னிகரில்லாப் போராளிகள் அரசியல் வாதிகள்..!
    வெட்டிய மரமெலாம் கட்டுமரமாகிக் காசாகும்..
    ***கட்டுப்பாடின்றி கட்டிட மெழும் குளக்கரையில்..!

    சதிசெய்தே வாழப்பழகிய சதிகார ரவர்களிடம்..
    ***விதிசெய்யும் வேலைகள் ஒருபோதும் பலிக்காது..!
    காண்பது எதையும் பார்வையிலேயே வளைத்து..
    ***தன்னகம் கொள்வதில் பெருவல்லமை யாளர்கள்..!

    தூற்றும் அரசியலில் பொதுநலமென்று சொல்லி..
    ***தூர்வாரும் காட்சி நாடகம்கூட அரங்கேறுமப்பா..!
    போராடி ஆறுஏரி குளம்மடு மீட்டெடுத்தால்பின்..
    ***நீராடி மகிழலாம்நாம் பருவமழை பொய்கையில்..!

    பிறை வடிவிலமைத்த பழந்தமிழர் குளம்ஏரிதனில்..
    ***குறையில்லா நீரிருப்பில் கொண்டாடி மகிழ்ந்தனர்..!
    மழை வரும்போதெல்லாம் மறந்து தூங்கியமக்கள்..
    ***மழைவருமுன் விழிப்புடன் தூர்வார வேண்டுமப்பா..!

    பழங்கோவில் அருகருகே பெருங்குள மிருக்குமாம்
    ***விழும்மழைநீர் வீணாகாது குளம்வந்து சேருமாம்
    வீணாகும் மழைநீரைநுண் மதிகொண்டு சேமித்தால்
    ***வான்பொய்த்தாலும் வாளாது சுகமாய் வாழலாம்..1

    குளமிருந்தால் நீரில்லை குளமேயில்லை யிப்போது
    ***குளமிருக்கும் இடத்தில் குடியிருப்பு காண்கிறோம்..!
    குளங்களைப் பராமரிக்கும் குடிமராமத்து திட்டமது..
    ***உளமுடன் செயல்பட்டால் வளமுடனுண்டு வாழ்வு..!

    ***

    வறண்ட நிலத்தையும் வறளாத கற்பனை வளத்தோடு பாடியிருக்கும் கவிஞர் குழாத்துக்கு என் நன்றி!

    ***

    அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தெரிவாகியிருப்பது…

    ”வெய்யிலின் கொடுமை நிலத்திலே தெரியும்
    பயிர் நிலங்கள் வெடித்துப் பாளமாய்த் தெரியும்
    இதனைக் கண்ட விவசாயின் மனம் வெதும்பும்
    வானின்று மழை பெய்யாதா என ஏங்கும்!
    வெய்யிலின் கடுமை நிழலில் இருப்பவனுக்குத் தெரியாது
    படித்துப் பட்டம் வாங்கிய விவசாய மகனுக்குப் புரியாது
    ஏர்ப் பின்னது உலகம் என்று வள்ளுவன் சொல்லியது
    ஏனோ படைத்தவனுக்கு நடைமுறையில் நடக்காமல் போனது!
    படித்தவுடன் வேலையில் சேர்ந்து பெருமைப் படவும்
    காசைப் பார்த்தவுடன் ஆடம்பர வாழ்க்கை வாழவும்
    ஆவல் கொண்டு தனக்கென்று பொன் பொருள் சேர்க்கவும்
    தன் மனைவி மக்கள் என்ற வேலி போட்டு வாழ்வதும்
    தந்தை உழவனானாலும் தொழிலை மதிக்கத் தெரியவில்லை
    அவரது உழைப்பிலே வளர்ந்ததை நினைத்துப் பார்க்கவில்லை
    நிலம் பாழாய்ப் போனாலும் கவலைப்பட நினைப்பதில்லை
    கூறு போட்டு விற்கவும் வீட்டு மனையாக்கவும் தயங்கவில்லை!
    இன்றுதான் ஞானம் பிறந்து சற்றே சிந்தித்துப் பார்த்தேன்
    உழவுத் தொழில் என்றும் கோழைப் படாது என உணர்ந்தேன்
    பிறர்க்கு அடிமையாய் வேலை செய்ய வெட்கம் அடைந்தேன்
    நானும் உயர்ந்து உழவு தொழில் செய்யப் புறப்பட்டேன்!
    பட்டம் பெற்றாலும் பாட்டாளியாக உழைக்கத் தீர்மானித்தேன்
    ஆழ்கிணறு தோண்டி, தண்ணீர் பெற ஏற்பாடு செய்தேன்
    விவசாயம் கற்று என் குடும்பத்தை மேன்மையுறச்செய்தேன்
    நானே விவசாயி, கடவுள் கண்டெடுத்த தொழிலாளி ஆனேன்!”

    என்று உழவன் மகனொருவன் தான் விவசாயக் குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தும் உழவின் மேன்மை அறியாதவனாய் வாழ்ந்ததை எண்ணி வருந்தி, மனம் திருந்தி ’மேழிச்செல்வம் கோழைப்படாது’ எனத் தெளிந்து, அத்தொழிலில் ஆர்வத்தோடு இறங்குவதை எளிமையாய்ப் பேசியிருக்கும் இக்கவிதையின் படைப்பாளர் திரு. ரா. பார்த்தசாரதியை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (114)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    18471360_1321590444561818_1009454329_n

    24942309@N07_rமுத்துக்குமார் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (03.06.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையுமபெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 112-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

     

    working women

    புன்னகை சிந்தும் வனிதையர் குழாத்தை ஆசையாய்ப் புகைப்படம் எடுத்து வந்திருப்பவர் திருமிகு. அனிதா சத்யம். இப்படத்தைப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

    மங்கையரின் பங்கயக் கைகள் இப் பாரில் செய்யாத பணியில்லை. ஒரு பெண், தனக்கென வாழ்வதைக் காட்டிலும் தன்னைச் சார்ந்தோர்க்காக  வாழ்வதே அதிகம். பிஞ்சுக் குழந்தையை நெஞ்சிலணைத்துத் துயில்கொள்ளச் செய்யும் அவளின் அருஞ்செயலில் தாய்மையின் தூய்மை தெரிகின்றது.

    இனி, கவிதைகளை நோக்குவோம்! 

    ***

    ”மிஸ். இந்தியா போட்டியை மிஸ் செய்த அழகிகள் நாங்கள். கழிப்பறையே எங்கள் இருப்பறை. குபேரர் கொடுக்கும் பிச்சையில் கும்பி நிரப்பும் குசேலர் நாங்கள்” என வேதனைக் குரல் எழுப்பும் விளிம்புநிலை மாதரைக் காண்கிறோம் திரு. சி. ஜெயபாரதனின் கவிதையில்.

    மிஸ். இந்தியா!

    உலக
    அழகிப் போட்டியில்
    இதுவரைக்
    கலந்து கொள்ளாத நான்தான்
    மிஸ். இந்தியா!
    என்னுடலில் ஓடுவது
    யுக யுகமாய்ச்
    செந்நிறக் குருதி அல்ல!
    கறுப்பு ரத்தம்!
    சூரிய பகவான்
    கரியைப் பூசிக் கருப்பராகி
    உரிமை பறிபோய்
    ஒதுக்கப்பட்ட குடிமக்கள்
    நாங்கள்!
    கழிப்பறையே எமது
    இருப்பறை!
    கழுவிச் சுத்தம் செய்வதெம்
    பொறுப்பு!
    தெருக்குப்பை அள்ளுவான்
    என் புருசன்!
    பள்ளிக்கூட முற்றத்தில்
    செருப்பு தைப்பான்
    அருமை மகன்!
    குபேரர் கொடுக்கும் பிச்சை
    அமுதில்
    கும்பி நிரப்பும்
    குசேலர் நாங்கள்!
    அனுதினம்
    கிடைக்கும் கூலியை மதுக்
    கடையில் கொட்டி
    குடி வெறியில்
    அடிப்பான் கட்டிய புருசன்!
    குடிமக்கள் எங்களுக்கு
    வீட்டிலும் சிறை!
    விடுதலை
    நாட்டிலும் சிறை!

    ++++++++++++++

    ”மன்பதையில் உயர்ந்த செல்வம் மழலைச் செல்வமே. ஏழை எம் வீட்டில் எமை வாழவைக்க முளைத்த வாழைக் குருத்து அது! எம்மிடம் வளமான மாடி வீடில்லைதான்; ஆனால் வாடிநிற்கும் பிள்ளையைத் தாங்கிப்பிடிக்கத் தளராத அன்புண்டே” எனும் வனிதையரின் வாஞ்சைக் குரலைத் தன் கவிதையில் ஒலிக்கவிட்டிருக்கிறார் திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசன்.

    குழந்தைச் செல்வம்

    ஏழையெங்கள் இல்லத்திலே
    வாழைக்குருத்து முளைத்ததுவே
    பாழுமெங்கள் வாழ்வினிலே – செல்வ
    பேழையாய் வந்துச் சேர்ந்ததுவே

    தொட்டிலில் இட்டிட வசதியில்லை
    கட்டிலில் போட்டிட வாய்ப்புமில்லை
    கட்டிய துணிக்கு மாற்றுயில்லை – இருந்தும்
    மட்டிலா மகிழ்ச்சிக்குங் குறைவுமில்லை

    எட்டு மாடி வீடு கட்டி-அதில்
    பட்டு விரிப்போடு குளிரூட்டி
    தொட்டு நிலா காட்டி – தினம்
    ஊட்டிடச் சோறு கிட்டுவதில்லை

    இருந்தும்…

    வெட்டவெளியே வீடாகும்
    கொட்டும் சூரியன் விளக்கேற்றும் – அன்னை
    வேர்வைத்துளி பன்னீர்த் தெளிக்கும் – அவள்
    சேலை தினமும் தூளி கட்டும்

    இலவம் பஞ்சில் செய்த மெத்தை
    இல்லை என்கிற போதிலுமே
    உலவும் தென்றல் வாசல் வந்து
    குளிரும் சாமரம் வீசி நிற்கும்

    பட்டு நிலா பாய்விரிக்கும்
    வெட்டவெளி உண்டு -அது
    நித்தமிங்குக் காட்டும் பல
    வித்தைகளும் உண்டு

    கட்டி, இன்பங்கொட்டி –
    இதழ்தொட்டு முத்தமிட்டு
    விளையாடபெரும் சுற்றமுண்டு; அவர்
    காட்டும் அன்பும் நன்று

    மாடி வீடும் மெத்தையணையும்
    காட்டிடாத நிம்மதியை
    வாடி நிற்கும் காலந்தன்னில் – அன்னை
    மடியின் அன்பு சுகந்தந்திடுமே!!!

    ***********

    ”கண்ணுங் கருத்துமாய்க் குடும்பம் காத்துக் குழந்தைகள் பேணும் நங்கையரை முற்றாய் நம்பிடு மானிடனே!” என்று நங்கையரின் சார்பாய் நல்வார்த்தைகள் உதிர்க்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    நம்பிடு நங்கையரை…

    வேலையாய் வெளியே சென்றாலும்
    வெட்டியாய்ப் பொழுதைக் கழித்தாலும்,
    நாலுந் தெரிந்த ஆண்மகனும்
    நம்பிட வேண்டும் பெண்ணினத்தை,
    காலைச் சுற்றிடும் பிள்ளைகளை
    கண்ணும் கருத்துமாய்க் காப்பதெல்லாம்
    வாலைக் குமரி வந்தமனையாள்
    வணங்குந் தாய்போல் வனிதையரே…!

    **************

    ”பசியைத்தவிர எமக்குப் பக்கத்துணை யாருமில்லை; அதற்காய் நாங்கள் அழவில்லை; புன்னகையைப் பொன் நகையாய்ச் சூடி அழுகையை அருங்காட்சியம் அனுப்பும் வீர மகளிர் நாங்கள்” என்று கம்பீர முழக்கமிடும் வீரக் காரிகையரை நமக்குப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.

    ஆதலினால் சிரித்திருப்போம்

    வயிற்றுப் பசிக்கு இங்கே சோறில்லை!
    பிள்ளைச் செல்வத்திற்கு இங்கே குறைவில்லை!
    மண்ணில் பிறந்த காரணம் இன்னும் எங்களுக்கு
    விளங்கவில்லை!
    பசியைத் தவிர எங்களுக்கு பக்கத் துணை என்று
    யாருமில்லை!
    பசியை ருசித்ததால் கண்ணுறக்கம்
    கொண்டதில்லை!
    கண்ணுறக்கம் மறந்ததால் கனவுகள்
    கண்டதில்லை!
    ஆதலினால் கனவில் கூட வசதிகள்
    பார்த்ததில்லை!
    ஏழையாய் நாங்கள் பிறந்ததற்கு என்ன காரணம்
    தெரியவில்லை!
    இறைவா உந்தன் கருணைப் பார்வை இன்று வரை
    எங்கள் மேல் விழவில்லை!
    இருந்தும் நாங்கள் அழவில்லை!
    என் பெண் பெற்ற பெண்ணே!
    பொன்னாய் நீ கிடைத்தாய் !
    ஆதலால் நாங்கள் அழவில்லை!
    ஒருவருக்கு உணவில்லை என்றாலும்
    உலகத்தை அழிக்கச் சொன்ன பாரதி
    வழி நடப்பாய்!
    ஆதலால் நாங்கள் அழவில்லை!
    இன்று உன்னோடு புதிதாய் பிறந்தோம்!
    ஆதலால் நாங்கள் அழவில்லை!
    புன்னகை இனிப் பெண்களுக்கு
    பொன் நகையாய் ஆகட்டும்!
    அழுகை இனி அருங்காட்சியகம்
    போகட்டும்!

    ******************

    ஏழையின் சிரிப்பில் இறைவனைக் காண்போம் என்பது வெறும் பேச்சு; உழைத்து, உழைத்து எங்கள் உடம்புதான் வீணாய்ப் போச்சு! என்றும் குமுறும் கோதையரைக் காட்டுகிறார் திரு. ரா. பார்த்தசாரதி.

    கொடிது, கொடிது, இளமையில் வறுமை
    அதிலும், ஏழையாகப் பிறப்பதே கொடுமை
    ஏழை என்று பிறந்தாலே, உழைக்கும் உழைப்பாளி
    கையும், காலுமே உதவி; அது தருமே தினக்கூலி!
    வயிற்றுப்பசி குறைவானாலும், தீய பழக்கத்திற்குக் குறைவில்லை,
    இன்றோ பசியைப் போக்க, தண்ணீர்கூடக் குடிக்கக் கிடைக்கவில்லை
    ஏழையின் சிரிப்பில் இறைவனை காண்போம் என்பது வெறும் பேச்சு
    உழைத்து, உழைத்து எங்கள் உடம்புதான் வீணாய்ப் போச்சு!
    தெருக் கூட்டுவதும் , கழிப்பறை சுத்தப்படுத்துவதும் எங்கள் வேலை,
    கணவன்,மனைவி மற்றும் பிள்ளைகளுக்கும் வெவ்வேறு வேலை
    காலைப் பசியாற, அம்மா உணவகமே, காலை உணவு
    பசி போக்க அரசு காட்டும் திட்டத்தில் ஓர் நல வாழ்வு!
    ஆளுக்கொரு வீடு, திட்டம் மறைந்து, மரத்தடியே வீடானது
    எங்கள் குழந்தைக்குச் சேலைத் தொட்டில் கட்டும் மரத்தடியானது
    நிலா வெளிச்சமும், மரக்கிளைகளும் கையசைத்துச் சிரிக்கும்
    இரவில் தென்றல் காற்றே சாமரம் வீசி நிற்கும்!
    ஏழையின் குடிசையில் மகிழ்ச்சிக்கு என்றும் அளவில்லை
    பெற்ற பிள்ளைகளுக்கும் என்றும் குறைவில்லை
    குடும்பக் கட்டுப்பாடு விளம்பரம் பார்க்க நேரமில்லை
    ஏனோ எங்கள் வாழ்க்கைத் தரத்தினை நினைத்துப் பார்ப்பதில்லை!

    ***

    ஏழைமையுடன் தோழமை கொண்ட பாவையர் படும் பாட்டைத் தம் பாட்டில் பக்குவமாய் விளக்கியிருக்கிறார்கள் கவிஞர்கள்! பாராட்டுக்கள்!

    ***

    அன்றாடம் உழைத்தால்தான் அரைவயிற்றுக்கேனும் உணவு எனும் நிலையில் எத்தனையோ பெண்கள் தம் வாழ்வை வறுமைக்கு அடகுவைத்து மிகுந்த போராட்டத்திற்கிடையே வாழ்க்கைப் படகைச் செலுத்திவருகிறார்கள். அவர்களின் கலங்காத நெஞ்சுரமே அப்படகைக் கவிழாது காக்கும் துடுப்பு!

    ”வெயிலில் உழைத்து அவர்தம் மேனி  கறுத்திருக்கலாம்; ஆனால் அவர்கள் உள்ளத்தின் நிறமோ கள்ளமற்ற வெள்ளை! நாயுடன் நடைபயிலும் வசதிபடைத்த நகர நங்கையர்க்கு நடுவில் வாய்க்கும் வயிற்றுக்கும் போராடி உழைத்துண்ணும் இப்பெண்களே இவ்வுலகின் கண்கள்” என்று இப்பெண்டிரைக் கொண்டாடும் கவிதையொன்று!

    உழைக்கும் பெண்கள் உலகின் கண்கள்..!

    பெண்கள் முன்னேற்றமானது பேச்சள வில்தானோ
    கண்கள் கசங்காத நாளில்லை..!

    பணிக்குச் சென்றால்தான் எம்பசி தீருமென்று
    பலவிதப் பணிக்கும் செல்கிறோம்..!

    கல்மண் சுமந்து பெருங்கட்டிடங்கள் உருவாக
    நெல்மணி வயலிலுழைத்தும் வாழ்கிறோம்..!

    துவைப்பதும் சுத்தம் செய்வதும் பாத்திரம்
    துலக்குவது மெங்களிதர வேலையாகும்..!

    இடுப்பிலும் தலையிலும் இன்னலுறக் கைவண்டி
    இழுக்கும் வேலைகூடச் செய்வோம்..!

    அண்டை அயலூருக்குத் தினமுழைக்கச் செல்லும்
    அவலத்தையும் நாங்கள் பொறுப்போம்..!

    நாயுடனே நடைபயிலும்நகர நங்கைவாழ் மத்தியிலே
    வாயுடன் வயிற்றிற்கும் போராடுகிறோம்..!

    சுகம்காணும் எண்ணமுடன் சும்மாயில்லை நாங்கள்
    சோதனைகள் ஏற்பதற்கே பிறந்தவரே..!

    பிள்ளை சுமந்துகொண்டு உழைக்கும் வர்க்கமென
    வெள்ளை மனக்கறுமேனி மாந்தர்கள்யாம்..!

    முடமாகி வாழ்வில் முடங்காமல் வறுமையகலக்
    கூடையேந்தி கூவிபலவிற் கவும்செய்வோம்..!

    கல்யாணமானாலும் உழைத்து உழைத்து மனம்
    கல்லாகிய வர்க்கம் தானெனினும்..

    பற்றாக்குறைக் கூலியில் பகல்பூரா உழைத்துவிட்டுப்
    பற்றுடன் நல்லுறவோடுதான் வாழுகின்றோம்..!

    பெண்ணாய்ப் பிறந்தது உழைத்து மடிவதற்கேவெனும்
    எண்ணத்துடன் வாழ்வதுதான் எங்கள்நிலையோ..!

    நலிந்தால் வாழ்விலையென உழைப்பின் உயர்வை
    மெலிந்தயெங்கள் தேகமதைச் சொல்லுமென்பதை..

    களைபோக்குச் சிறுபயன் விளைக்க இவர்கள்
    உடலைக் கசக்கி உதிர்த்த வியர்வையின்
    ஒவ்வொரு துளியிலும் கண்டேன் – இவ்வுலகு
    உழைப்பவர்க்கு உரியதென் பதையே..!

    உழைக்கும் மகளிரை உயர்த்திப் பிடிக்கும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதியை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் எனக் குறிப்பிட்டுப் பாராட்டுகிறேன்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (113)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    18492517_1321589177895278_376787601_n
    95494202@N04_rபுதுவை சரவணன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (27.05.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையுமபெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி (112)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    18471505_1321588284562034_1389758775_n

    126194543@N03_rஅனிதா சத்யம் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (20.05.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையுமபெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 111-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

     

    woman with toe rings

    திருமிகு. வெண்ணிலா பாலாஜி தன் படப்பெட்டியில் பதுக்கிவந்திருக்கும் பாவையொருத்தியின் பாதங்களை இவ்வாரப் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவ்விரு பெண்களும் என் நன்றிக்கு உரியவர்கள்.

    விண்ணும் பெண்ணும் கவிகளுக்கு என்றுமே சலியாத பாடுபொருள்கள். அதனால்தான் மிஞ்சியணிந்த பெண்ணிவளை மித’மிஞ்சி’ப் பாடியிருக்கின்றனர் கவிஞர்கள் என எண்ணுகிறேன்.

    இப்பெண்ணரசியின் பாத அணிகள் குறித்துக் கவிவாணர்கள் நமக்குச் சொல்லியிருக்கும் சேதியென்ன என்பதை அறிந்துவருவோம் வாருங்கள்!

    ****

    ”கொலுசே மெதுவாய் ஒலி! இல்லையேல் என் காதலியின் பாதங்களுக்கு வந்திடும் வலி” என்கிறார் திரு. கோகுல கிருஷ்ணன் போஜன்.

    ஒ(வ)லி

    கொலுசே…
    மெதுவாய் சப்தமிடு.

    என்னவளின்
    மென் பாதங்களுக்கு
    வலித்துவிடப்போகிறது!!!

    *****

    ”மச்சான் கொடுத்த ஒத்த மிஞ்சி மூணானது அவன் மேல கொண்ட பிரியத்தின் பெருக்கத்தாலே” என்கிறாள் திருமிகு. தேனம்மை லக்ஷ்மணனின் கவிதையில் வரும் மிஞ்சியணிந்த வஞ்சி. 

    ஒத்த மிஞ்சி கொடுத்தேண்டி
    தங்கமே தங்கம்

    அது ஒண்ணுக்கு மூணா மின்னுவதென்ன
    தங்கமே தங்கம்

    ஒத்த மிஞ்சி நீ கொடுத்தே
    மச்சானே மச்சான்
    அது ஒன் பிரியம் போலப் பெருகிப் போச்சு
    மச்சானே மச்சான்
     

    ******

    ”மிஞ்சி அளவுக்கு மிஞ்சியதை”க் குறும்பாய்க் குறும்பாவாக்கியிருக்கிறார் திரு. த. மோகனசுந்தரம்.

    அழகுதான்
    அவளுக்கு மிஞ்சி!
    ஆயினும்
    அளவுக்கு மிஞ்சி!

    *****

    ”பாறைவிளிம்பில் பாதம் பதித்து, நர்த்தனமாட எத்தனிக்கும் இந்நங்கையின் கால்களும் கவிபாடுதே!” என்று சிலிர்க்கிறார் திரு. பா. சங்கரகுமார்.

    அழகுக் கால்கள் நோகலாகுமோ?

    ஒய்யார சாயலில் ஒரு கால்
    நர்த்தனைமாட எத்தனிக்க
    சலங்கைக் கால் பளபளக்க
    பாறை விளிம்பு பயமுறுத்த
    ஆடவா வேண்டாமா என தவிக்க…
    தங்க தாரகையே !
    நீ சிலிர்க்க
    உன் கால்களும் கவி பாடுதே!

    *****

    ”முள்ளோ? கல்லோ? ஆடித் துகளோ? உன் பாதத்திற்கு வலியூட்டிய வழி யாதோ?” என்று பாவையைப் பார்த்துப் பரிவோடு கேட்கிறார் ஈரோடு திரு. சாம்ஸ் (பெயரைத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுக!)

    வலியின் ஒளி
    பிறர் பாதணி விட்டுசென்ற
    முனையிலா முள்ளோ
    கல்லோ கற்கண்டோ
    போதை வடிந்த
    கோப்பை உடைந்த
    ஆடித்துகளோ
    வைத்த அடி வைக்காமல்
    உன் பாதம் தொக்கிடவே
    வலியூட்டிய
    வழியது யாதோ….!!!

    *****

    ”பொன்னில் மனம் மயங்கும் பெண்ணே! பொன்னும் உடலில் பூட்டிய மென்விலங்குதான் என என்று உணர்வாய்? என்று வேதனையோடு வினவுகிறார் திருமிகு. சுகமதி.

    பொன்னென்று
    மகிழ்ந்து
    அதன் அழகின் நீட்சியில்
    தன்னை தொலைத்து
    இசையின் துளிகளில்
    இன்பமுற்று
    சந்ததிகளை வார்த்தெடுத்தவள்
    தனக்குள் தானே
    புதையுண்டு போனதை
    என்றேனும் உணர்ந்திடுவளா
    பொன்னெல்லாம்
    பூவிலங்குதான் என்று

    *****

    சிரசில் சூடும் கிரீடம் மெல்லியலாள் மென்பாதத்திற்கு மெட்டியாய் இடம் மாறியதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார் திரு. இரத்தனசாமி. 

    மெல்லியலாள் கிரீடம்தனை மகிழ்வாக
    மென்பாதம் சூடியதோ மெட்டியென
    வெண்கொலுசும் சிணுங்கியதோ வெட்கமுடன்
    தன்நா மணியோசைத் தாளத்துடன்!

    *****

    ”தாலிக்கயிற்றுடன் நான் மணம் முடிக்கக் காத்திருக்க, மெட்டியுடன் வந்து எந்தன் மனம் முறித்துப் போனவளே…! பாழும் மனசடக்கி நான்வாழ வழியொன்று சொல்லிப்போ! எனப் புலம்பும் காதலனைக் காண்கிறோம் திருமிகு. சத்யா அசோகனின் கவிதையில். 

    வெள்ளி கொலுசொலிக்க
    வீதியுலா வருகையிலே
    பார்த்திருந்த நான்
    பைத்தியமாகி போனேன்
    தாலிக்கயிறுடன் தவமிருக்கும் வேளையிலே
    மெட்டியுடன் வந்து
    எட்டி உதைத்தவளே!!

    கோடை வெயிலிது
    கொடுமையாய் சுடுகையிலே
    பாறையிலே நடக்கிறியே
    பாத அணி இல்லாம
    பாதகத்தி நீ எனக்கு
    இல்லையின்னு போனபின்னும்
    பாழும் மனசடக்க வழி ஒன்னு சொல்லிப்போ!!

    *****

    ”பெண்ணே! கணவனுக்காக அணிந்தாயோ… கள்வனைக் களைய அணிந்தாயோ நானறியேன்! உன் அடிமை வாழ்வின் அடையாளமாகவே நான் இதனைக் காண்கிறேன்” என்று தீர்க்கமாய் உரைக்கிறார் திரு. பெருமாள் அச்சி(?) 

    கால் ஆபரணங்களென்பார்..
    கலியுக மங்கைகள்..
    கால் விலங்குகளென்பார்
    புரட்டி பேசுவோர்..
    கணவனுக்காய் அணிந்தாயோ..
    கள்வனைக் களைய அணிந்தாயோ.!
    பாதம் நோகாமல் நடக்கப்பழகிய கால்களும் பரிதவிக்கின்றன
    பதம் பார்க்கும் மெட்டிகளால்.
    உச்சி முதல் பாதம் வரை
    பூட்டிப் பார்ப்பதிலேயே
    பழைமை காண்கின்றனர்
    கருப்பை வளர்ச்சிக்கு நல்லதென்பார்
    அறிவியலையும் இணை சேர்ப்பர் இச்செயலுக்கு
    கரை சேர்ந்த கடைசி நிலையிலும் கழட்டிட அனுமதியார்..
    மண அடையாளமாய்
    மாட்டப்படும் இவ்வளையம் விலக்கப்படுவதோ
    மணவாளனின் மரணத்திற்குப் பின்பு..
    அதுவரை பூட்டியே இரு
    அழுத்தம் விரல்களின் நோவுகளாவது
    அடையாளமாகட்டும்
    உன் அடிமை வாழ்விற்கு.!

    *****

    ”படிதாண்டிய பாவையின் பாதங்கள் வெம்மை தாளாது சிறு திட்டில் ஊன்றி நிற்கக் கொள்கின்றன ஆசை” என்பது திருமிகு. ரதி ராஜேஷின் யூகம்.

    படிதாண்டிய அவள்,
    பாதைகள் இல்லா
    நடை பயணங்களில்
    தேடியலைகின்றாள்…

    மெட்டியிட்ட மெல்லடியை
    சுடு மணல் தகிக்க,
    முன்னோடும் அவள்,
    தன் நிழல் மிதித்து
    சூடாற்றும் வகையறியாது…

    காலடியில் நழுவிய
    சாலைகளில்…..
    ஏதோ ஒரு கணத்தில் ,
    ஒரு சிறு திட்டில் ,
    கால் ஊன்றி நிற்கும் ஆசை
    அவளுக்கு பேரோசையாகிறது!!

    *****

    இதுவரைக் கொலுசு மட்டுமே அணிந்திருந்த மென்பாதங்களில் மணவாழ்க்கை தந்த புதுச்சுமையாய் (!) மெட்டியும் சேர்ந்துகொள்ள, பால்யம் நின்றுவிட்ட காலத்தின் படிகளில் சற்றே இளைப்பாறுகிறாள் இந்த வனிதை என்பது திருமிகு. மஞ்சு விஸ்வநாதனின் அனுமானம்.

    இளைப்பாறல்

    பிறந்ததிலிருந்து
    கொலுசணிந்த பாதங்களில்
    இன்றிலிருந்து புதிதாய்
    விரல்களில் மெட்டியும்..
    இனி, மணவாழ்க்கையெனும்
    புதிய திசையில்
    நெடிய பயணம்
    தொடங்கும்முன்
    சற்றே இளைப்பாறுகிறேன்
    என் பால்யம் நின்றுவிட்ட
    காலத்தின் படிகளில்…

    *****

    ”விரல்வழியே உன் விழிகளில் நுழைய நான் இட்டவையே இம் மெட்டிகள்” என ஆடவன் ஒருவனின் ஆசையைப் பேசுகின்றது திருமிகு. கீதா ஷங்கரின் கவிதை.

    வந்த பொழுதிலிருந்தே
    பெயர்ந்து செல்லப்பார்க்கின்றாய்
    வேரறுத்து ஓடி வந்தும்
    துயர்நினைவில் தொலைகின்றாய்
    ஒன்றிற்கு மூன்றாய்
    விரல்களில் இட்டது…
    விரல் வழியே உன்
    விழியகளில் நுழையத்தானடி?
    சுமை இறக்கி காலாறு…
    மெட்டிப் பாதமொரு வரலாறு

    *****

    ”கல்லில் பட்ட பெண்ணின் பாதம் கல்லை மலராய் மாற்றியது; ஆணின் கர்வம் அடக்கிப் பெண்ணின் பெருமை சாற்றியது” எனப் பெண்ணின் பெருமை போற்றுகிறார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.

    அவளும் நானும்
    அம்மி மிதித்து, அருந்ததி பார்த்து
    என்னைச் சேர்ந்த கண்மணியே !
    என்னில் படர்ந்த வஞ்சிக் கொடியே! நம் திருமணச் செய்தியைச்
    சொல்வதற்கு !
    காலில் மிஞ்சி அணிந்தாயோ!
    சிலம்பால் தொல்லை வந்ததினால்
    கொலுசை நீயும் அணிந்தாயோ !
    கொலுசை நீயும் அணிந்தாலும்!
    கற்புக்கரசி கண்ணகி தான்!
    கற்பு என்று வந்துவிட்டால்!
    ஆணுக்கும் பொதுவென்று
    நான் அறிவேன்!
    கோவலனாய் நான் வாழாமல்!
    ராமனாய் என்றும் வாழ்ந்திருப்பேன் !
    ராமனாய் நானும் வாழ்ந்தாலும்!
    அக்கினி பரிட்சை தர மாட்டேன்!
    உன் மெல்லிய பாதம் கல்லில் பட்டவுடன்!
    கல்லும் மலராய் மாறுதம்மா!
    கல்லும் மலராய் மாறியதாலே!
    எந்தன் நிலையை என்ன சொல்ல!
    ஆண் என்ற கர்வம் மறைந்ததம்மா
    அனைத்தும் பெண் என்று தெரிந்ததம்மா

    *****

    பாவையின் மெட்டி விரல்கள் தன் நினைவுகளைக் கட்டிப்போடுவதைச் சுட்டுகிறான் திரு. இளா(?) (பெயரைத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுக!) படைத்த கவிக் காதலன்.

    உன் நினைவுகளைச் சுமக்கும்
    மெட்டி விரல்களில்,
    நித்தம் நிறைகின்றன,
    மறக்க நினைக்கும்,
    உன் நினைவுகள்…!!!

    *****

    ”விரலுக்கு விலங்கிட்டு அவளோடு என்னையும் அடைத்துக்கொண்டேன் சிறகுகள்கொண்ட இல்லறச் சிறையில்” என்கிறார் ஈரோடு திரு. மூர்த்தி.

    விரலுக்கு விலங்கிட்டு
    அவளோடு சேர்த்து
    என்னையும்
    அடைத்துக்கொண்டேன்,
    இல்லறம்
    எனும்
    சிறகுகள் கொண்ட
    சிறையில்

    *****

    ”வஞ்சியே! கொண்டவனை மண்டியிட வைக்கும் உன் மிஞ்சி, கண்டவனை விலகிடச் செய்யும்  அஞ்சி!” என்று கருத்துரை பகர்கின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன். 

    அத்தனையும்…

    உன்
    மௌனத்தை மொழிபெயர்த்து
    மெல்லப் பேசிடும்
    கால் கொலுசு..

    கொண்டவனை மண்டியிடவைத்து,
    கண்டவனை விலகிடச்செய்யும்
    மிஞ்சி-
    கொஞ்சம் கூடுதலாய்..

    பஞ்சின் மெல்லடி காட்டும்
    பாத அழகு..

    அழகுக் குலமகளே,
    அசையாதே
    அப்படியே நில்,
    அத்தனை அழகும்
    அடங்கின உன் காலடியில்…!

    ***** 

    மெட்டி அணிவிக்கும் திருமண வைபத்தைச் சுவையோடு தன் கவிதையில் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார் திரு. ரா. பார்த்தசாரதி.

    மணமகள் கொலுசின் ஓசையே இனிமை
    மெட்டி ஒலியே அவள் வருவதன் அடையாளம்
    கொலுசின் இன்னிசையே கணவனுக்கு இனிமையூட்டும்,
    மெட்டி ஒலியே அவன் நெஞ்சத்திற்கு மகிழ்வூட்டும்!
    ஏழு முறை வலம் வந்து மெட்டி அணிவித்தேன்
    அம்மி மிதித்து, அருந்ததி பார்த்து மெட்டி அணிவித்தேன்
    சதாப்தி என்பது திருமண வைபவத்தில் ஒன்று
    மணமக்களுக்கு மெட்டி அணிவிப்பது வழக்கத்தில் ஒன்று!
    கொலுசு அணிந்து உன் வரவைத் தெரிவித்தாய்
    சதங்கை அணிந்து பரத நாட்டியம் ஆடினாய்
    மணமானவள் என்பதை தெரிவிப்பது கொலுசு, மெட்டியே
    திருமணச் சடங்கில் இவை எல்லாம் ஒரு பகுதியே!
    ஜல், ஜல் எனும் சலங்கை ஒலி என் மனதைப் பந்தாடுதே
    மெட்டி ஒலியுடன் என்னருகில் வரும்போது நெகிழுதே
    இவ்விரு ஓசையும் என் நெஞ்சத்தைக் கிள்ளுதே!
    நான் நோக்கும்போது உன் கால்கள் கோலமிடுதே!

    *****

    ”ஆடவரை ஆடவைக்கும் நட்டுவாங்கமாய் மெட்டி மிளிர்ந்தாலும் விரலுக்கு ஒன்றாய் மாட்டிக்கொண்டிருப்பது எழிலைத் தரவில்லையே! அளவான அழகே அளவில்லா அழகு” என்று நகையணியும் முறைபற்றி நயம்பட உரைக்கிறார் திருமிகு. ஷக்திப்ரபா.

    அளவோடு மிஞ்சினால் அம்ருதம்

    பெண்மையின் அடையாளம்
    நளினத்தின் நகை வடிவம்
    நடனத்தின் நாடி
    மங்கலச் சின்னம்
    ஆடவரை ஆட்டுவிக்கும் நட்டுவாங்கம்…

    ஆயிரம் காரணம் இருப்பினும்
    இவர் சொன்னார்
    அவர் தந்தாரென
    விரலுக்கு ஒன்றாய்
    மாட்டிக்கொண்டு விழிக்காதே.
    இதுவே பெண்ணின்
    எல்லையென அடங்காதே.

    சிக்கென அழகாய்
    ஒற்றை விரலில்
    பாங்காய் அணிந்து
    டக்கென தாவிக் குதிக்கும்
    சுதந்திரமும் ஒப்பிலா அழகு.
    அளவான அழகும் அளவிலா அழகே.

    *****

    ”காதுக்கு இசைமுடிச்சிட்டது உன் கொலுசு” எனக் குதூகலிக்கிறார் திரு. சே தண்டபாணி தென்றல். 

    காதுக்கு இசை
    முடிச்சு போட்டது
    உன் கொலுசு

    *****

    கொலுசும் மெட்டியும் தரும் அழகையும் ஆரோக்கியத்தையும் பட்டியலிடும் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி, இன்றைய நவநாகரிகம் இவற்றையெல்லாம் அநாகரிகம் என்று அப்புறப்படுத்தும் அவலத்தையும் சுட்டத் தயங்கவில்லை. 

    கொலுசும் மெட்டியும்

    கொலுசு

    ஒருத்தி வருகையை
    —ஒலியெழுப்பி அறிவிக்கும்
    நரம்பைமுறுக்கி நங்கையிளரத்த
    —நாளத்தைச் சீர்செய்யும்..!

    கொஞ்சுதற்கும் காதலர்கள்
    —கூடுதற்கும் இடையே
    எச்சரிக்கும்…சைகையாகச்
    —சிறுமணியின் இசைகேட்கும்..!

    பகலில் பாவையோடு
    —பழகிவந்தால். . “நீகொலுசு”..!
    இரவில்பய ஒலியெழுப்பி
    —இன்னல்செய்யின்… “நீபிசாசு”..!

    மெட்டி
    ஆயரின் கால்விரல்
    —அனைத்துமணி செய்யும்..!
    கயவரின் கண்படுமுன்
    —காட்டிக் கொடுக்கும்..!

    தாலியுடன் மெட்டியும்
    —வேலிபோல கற்பைக்
    கட்டிக்காக்கு மதுவுன்
    —கருப்பைவளம் பெருக்கும்..!

    அழகுக்கு அழகுசேர்க்கும்
    —அணிகலனே மெட்டியாகுமது
    மரபினால் மங்கையர்க்கோர்
    —முக்கியதொரு சடங்காகும்..!

    மெட்டியும் கொலுசும்
    கட்டிய கணவனுக்குக்
    —கிட்டாத தொடுவுறவை
    மெட்டியும் கொலுசும்
    —தட்டிப்பறித்து கேலிசெய்யும்..!

    பொன்னும் மணியும் கழுத்தில்
    —மின்னும் பெண்ணிற்குக்
    கணுக்காலும் கால்விரலும்
    —உன்னழகால் மெருகேறும்..!

    சிலம்பை ஒடித்த
    —கண்ணகியின் சாபமோ..?
    சிலர் கால்களிலின்று
    —சிலம்பைக் காணோம்..?

    மெட்டி அணிவதெல்லாம்
    —மட்டமென ஆனதோ..?
    மாதர்தம் விரலினின்று
    —மெட்டியைக் காணோம்..?

    கலாசாரமோகத்தில் கன்னியர்கள்
    —கழட்டியெறியும் அணிகலனில்
    கணுக்காலும் கால்விரலும்
    —இன்னுமனுமதி தரவில்லையோ…?

    வஞ்சியின் ’மிஞ்சி’யெழிலை நெஞ்சினிக்கும் சொற்களால் வருணித்திருக்கும் கவிவலவர்கட்கு என் வாழ்த்தும் பாராட்டும்!

    *****

    ஆடை அணிகள்மீது அரிவையர்க்கு அளவுக்கு மிஞ்சிய மோகத்தை ஏற்படுத்தி இச்சமூகம் அவர்களை அவைகளுக்கு அடிமையாக்கி வைத்திருக்கிறது. அதனால் தம் உடலழகைக் கூட்டுவதிலும், தம்மை அழகியராய்க் காட்டுவதிலுமே ஆர்வம் கொண்டுவிட்ட பெண்டிர், இப்பொன்விலங்குகளைக் களைந்தெறிய மற(று)க்கின்றனர்.

    ”கல்லானாலும் கணவன் எனும் பழமொழியைச் சிரமேற்கொண்டு கல்லிலும் முள்ளிலும் கணவனொடு கால்நோக நடந்து எண்ணிலாத் துயரடைந்த பெண்ணரசிகளுக்கும் நம் மண்ணில் பஞ்சமில்லை!

    அதைவிடுத்து, தம் நல்வாழ்வுக்கேற்ற புதிய பாதையை மதியின் துணைகொண்டு மங்கையர் தெரிவுசெய்யவேண்டிய காலமிது!

    அணிகளில் இல்லை அரிவையரின் அழகு! நிமிர்ந்த நன்னடையும் நேர்கொண்ட பார்வையும்
    நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும் கொண்டு திமிர்ந்த ஞானச்செருக்கோடு பாரதியின் புதுமைப் பெண்ணாய்த் திகழ்வதிலேயே ஒளிர்கின்றது அவர்தம் உண்மை அழகு!” எனும் உயர்ந்த கருத்துக்களை உரக்கச்சொல்லி மாதரார்க்கு அறிவொளி ஏற்றும் அருங்கவிதை ஒன்றைக் கண்டேன்!

    பாதம் கூறும் பாடம்

    பெண்ணவளின் பாதத்திற்கு
    புது நகைகள் தான் கொடுத்தார்
    வெள்ளியில் மிஞ்சியென்றார்
    தங்கத்தில் சதங்கை தந்தார்

    பிஞ்சு விரல் சொடுக்கெடுத்து
    ஆலிவ் எண்ணெய்ப் பூசி வந்தார்
    நகக்கீறுத் தனைத்தீட்டி
    நளினம் நீயென்றுரைத்தார்.

    இத்தனையும் பழக்கி அவளை
    இத்தரணி மீதினிலே
    போகப்பொருள் ஆக்கிவைத்து
    சுயந்தொலைத்து நிற்கவைத்தார்

    பெண்ணவளின் பாதமலர்
    எண்ணிலாத கதைகள் சொல்லும்
    விண்ணவரும் பெற்றிடாத
    திண்ணமதைத் தானியம்பும்

    சீதையவள் பாதங்களோ
    ஸ்ரீராமன் பின்சென்றும்
    பெருந்துன்பம் அடைந்ததொரு
    பெருங்காதை நினைவுறுத்தும்

    கடவுளையே பின்தொடர்ந்தும்
    காரிகையாய்ப் பிறந்தோர்க்கு
    கட்டமது நீங்காதென்று
    திட்டமாகச் சொல்லிவிடும்!

    பாஞ்சாலி பாதங்களோ
    பார்த்திபனின் கரம்பிடித்தும்
    பலதாரப் பெண்ணென்ற
    பரிகாசம் தனையேற்கும்

    பலதாரந்தனை மணந்த
    பலராமன் உடன்பிறப்பை
    பரந்தாமன் எனப்போற்றுவதைப்
    பாரோர்க்குப் பறைந்து நிற்கும்!

    கண்ணகியின் காற்சிலம்போ
    கற்புநிலைக் கற்பித்துக்
    கல்மனதுக் கணவனையும்
    காத்து நிற்கப் போதிக்கும்

    தாழ்வுற்று, வாழ்வதனைத் தானிழந்து
    பாழ்பட்டு நின்றதற்கு
    ஆடவனை விடுத்து அவள்
    ஊழ்வினையைச் சாடி நிற்கும்…!

    அகலிகையின் நிலைகூறும்
    அருந்ததியைப் பார்க்கச் சொல்லும்
    நளாயினியின் கதைச் சொல்லி
    வேசியிடம் தூதனுப்பும்!

    வேண்டா இந்நிலை விடுத்துத்
    தீண்டாமைத் தனைத் துறந்து
    முண்டாசு கவிஞனவன்
    கண்ட பெண்ணாய் நீ வருவாய்

    தடுமாற்றந்தனை விடுத்து
    சுயமாற்றந்தனைச் செய்து
    புதுப்பாதைத்தனைக் கண்டு
    முழுவுறுவம் காட்டி நிற்பாய்!!!

    சிந்தனைக்கு வளஞ்சேர்க்கும் இக்கவிதையை இயற்றிய திரு. வேங்கட ஸ்ரீநிவாசனை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞரென அறிவிக்கின்றேன். 

    ***** 

    காலணி மறுக்கப்பட்ட பாட்டிமார்களின் கால் நோவைப் பாதம் பழுக்க வெயிலில் நின்றிருக்கும் நிலையில்தான் உணரமுடியும் எனும் உண்மையைப் பரிவோடு பதிவுசெய்திருக்கும் மற்றொரு கவிதையும் மனங்கவர்ந்தது.

    காலணிகள் அணியவும்
    மருதாணி பூசவும்
    அனுமதி மறுக்கப்பட்ட
    என் பாட்டிகளின் காலத்தில்
    தூக்கி எறிகிறேன் என் ஒப்பனைகளை

    நகச்சாயம் பூசியபடி
    கொலுசுகளும் மெட்டிகளும்
    ஒலிக்குமிந்த கால்களின் பின்னணியில்
    மறைந்து கிடக்கின்றன
    என் மூதாதையர்களின்
    ஏக்கங்களும் ஆசைகளும்

    என் மென் பாதங்களின்
    ரேகைகளில் இன்னும் ஊறுகின்றன
    வெடிப்புகளில் மண்துகள்கள் குடைய
    அவர்கள் வீடடைந்த உச்சிவெயிலின் வலி

    அந்தச் சூட்டின்
    கதகதப்பையும் வலியையும்
    ஒரு கணமேனும் உணரும் தருணமொன்றில்
    நான் படுத்துக்கிடப்பேன்
    என் நான்காம் தலைமுறை
    கொள்ளுப்பாட்டியின் மடியில்

    திரு. தனபால் பவானியின் இக்கவிதையைப் பாராட்டுக்குரியதாய்க் குறிப்பிடவிரும்புகிறேன்.

    தொடரட்டும் கவிஞர்கள்தம் நன்முயற்சி!

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – (111)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    18197440_1308734599180736_1596496701_n

    71516183@N03_rவெண்ணிலா பாலாஜி எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (13.05.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையுமபெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 110-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

     

    sky

    திரு. ஜமீல் ரியாஸ் எடுத்திருக்கும் இந்த வித்தியாசமான புகைப்படத்தை இந்த வாரத்தின் படக்கவிதைப் போட்டிக்குத் தெரிவுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன்.

    வானத்தின் அடர்நீல வண்ணமும், வெண்ணிலவைக் கம்பளியாய்ப் போர்த்தியிருக்கும் கருமேகக் கூட்டங்களும், கீழே தெரியும் மணற்குவியலும், பாறைகளும் ஏதோ கனவுலக் காட்சிபோல் கவினோடு தெரிகின்றன.

    இந்தக் காட்சியைத் தம் கவித்திறனால் மிளிரச் செய்ய நம் கவிஞர்களும் தயாராக இருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவரின் கவிதையையும் படித்துச் சுவைத்து வருவோம்.

    *****

    ”நீலவான், வெண்ணிலவைப் பொட்டாய் வைத்துக்கொண்டதைச் சற்றும் விரும்பாத காளமேகம் அதனைப் பட்டென மறைத்து, வான வயலில் விண்மீன்களை விதைக்க, அவை தாரகையாய்ச் சுடர்விடுகின்றன” என்ற சுவையான கற்பனையைத் தன் கவிதையில்  விதைத்திருக்கிறார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    முளைத்தது…

    நீல வானம்
    நிலவை வைத்துக்கொண்டது-
    பொட்டாய்..

    மேகத்துக்குப் பிடிக்கவில்லை,
    மறைத்தது நிலவை..

    வான வயலில்
    விதைத்தது,
    விண்மீன் விதைகளை..

    விதை முளைத்து
    வெளிச்சமாய்-
    கண்சிமிட்டும் தாரகைகள்…!

    *****

    ”நீலவான் ஆடைக்குள் முகம் மறைத்த நிலவே! ஈசனின் சிரமேறிய உனக்கு அச்சமெதற்கு? காதலர்க்குத் தூதானாய்; மழலையர்க்கு மாதாவானாய்! இதயத்தில் கொலுவிருக்கும் எழில்நிலவே! உதயம்வரை ஒளிதருவாய் நீ எமக்கு!” என்று அம்புலியோடு அன்பாய் உரையாடுகிறார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.

    நிலாப்பாடம்!

    மேகத்தின் பின்னால் உன் முகத்தை
    ஏன் மறைத்தாய் வெண்ணிலாவே!
    நட்சத்திரத் தோழிகள் உடனிருக்க
    என்ன பயம் உனக்கு வெண்ணிலாவே!
    ஈசன் சூடியதால் வெண்ணிலாவே!
    உனக்கு ஈடு இணை எதுவுமில்லை
    வெண்ணிலாவே!
    காதலர்க்கு தூது செல்லும் வெண்ணிலாவே! அவர்
    உன்னைக் காணாமல் கலங்கிடுவார் வெண்ணிலாவே!
    கவிஞர்களின் கற்பனைக்கு அடித்தளம் நீ
    வெண்ணிலாவே!
    உன்னைக் காணாமல் மொழி மறப்பார்
    வெண்ணிலாவே!
    மழலைக்கெல்லாம் மாதா நீ வெண்ணிலாவே!
    உன்னைக் காணாமல் தவித்திடுவார்
    வெண்ணிலாவே!
    மேகத்திரை விலக்கி வெண்ணிலாவே!
    உன் எழில் முகத்தை காட்டிடுவாய் வெண்ணிலாவே !
    இருளின் துயர் நீக்கி வெண்ணிலாவே!
    ஒளியைத் தந்திடுவாய் வெண்ணிலாவே!
    நீ சிந்தும் சிறு துளி ஒளியில் வெண்ணிலாவே !
    மலை அரசி மிளிரும் எழிலைப் பார் வெண்ணிலாவே!
    உன்னைப் பார்த்த மகிழ்ச்சியில் வெண்ணிலாவே!
    பூமித்தாயின் புன்னகையைப் பார் வெண்ணிலாவே!
    இதமாய் ஒளி வீசும் வெண்ணிலாவே!
    உடனே வெளியில் வா வெண்ணிலாவே!
    இதயத்தில் கொலுவிருக்கும் வெண்ணிலாவே!
    உதயம் வரும் வரை ஒளி தருவாய்
    வெண்ணிலாவே!
    சாதி, மதம் பார்க்காத வெண்ணிலாவே!
    சடுதியில் வந்திடுவாய் வெண்ணிலாவே!
    வளர்வதும், தேய்வதும் , மறைவதும்
    வெண்ணிலாவே!
    மரபென்று வாழ்ந்து காட்டுகிறாய்
    வெண்ணிலாவே!
    இதை மறக்காமல் மனதில் கொள்வோம்
    வெண்ணிலாவே!

    *****

    ”ஆகாயமே! நிலவுக்கு அதன் அழகைக் காட்டும் நிலைக்கண்ணாடி நீ. கன்னியரின் கார்குழலென அசைந்தாடும் கருமேகம்; அம் மேகத்துக்கு உன் நெருக்கம் தரும் மோகம். ஆகா! ஆகாயமொரு தமிழ்த்தோட்டம்; அதில் விண்மீன்களென மின்னுவதோ புலவர்களின் பாக்கூட்டம்” என்று தன் எண்ணத்தேரை அழகாய் ஓட்டி விண்ணைப் புகழ்கிறார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.

    ”ஆகாயம் ஓர் ஆல்பம்!”

    மண்ணிலிருந்து ஆகாயத்தைப் பார்…நம்
    எண்ணமும் விண்ணைத் தொடுமப்பா..!

    வான வெளியை வியந்து நோக்கின்..
    மனதுக்குள் சிந்தனைபல கிளர்த்தெழும்..!

    விண்ணும் முகிலும் காதல்கொண்டு விளையாட..
    மண்ணும்மலையும் மறைந்திருந்து பார்க்கும்..!

    மேகம் நாணமுடன் விண்ணை நெருங்கி..
    மோகம் கொள்ளு மப்போது..!

    மண்ணில் வாழும் மனிதரை நோக்கி..
    கண் சிமிட்டும் விண்மீன்கள்..!

    கவர்ச்சிமிகு கன்னியரின் கார்குழல்போல்
    அசைந்தாடும் மேகக் கருங்கூட்டம்..!

    மதிமயக்கும் விண்ணை மனதார வாழ்த்த
    மலையேறிச் செல்லும் வெண்முகிலழகு..!

    எதிரொலி கொடுக்கும் இடியின் வாழ்த்தால்
    மறுஒலிகேட்டு மகிழு மனைத்தும்..!

    சின்னக் குழந்தைகள் கிறுக்கிய ஓவியமாய்
    மின்னல் கோடுகளின் மாலைதெரியும்..!

    மலை முகட்டை மழைத் துளியால்
    தலை நனைக்கும் வானமாவாய்நீ..!

    நிலவுக்கு அதன் அழகைக் காட்டும்
    நிலைக் கண்ணாடி போல்நீ..!

    வானமுனது ஓங்கார இரைச்சலில் ஆழ்ந்ததில்
    மனமெனது அகங்காரம் மெளனமாகிறது..!

    மலையின் மலைப்பான இயற்கைச் செழிப்பில்
    மலைத்தெழும் கற்பனைகள் ஏராளம்..!

    உவமை தேடும் கவிஞருக்கு..ஆகாயம்
    உன்னை விட்டால் வேறு ஆருமில்லை..!

    உச்சிவானம் பற்றியே உறக்கமிலாச் சிந்தனையுடன்
    மெச்சியுனைப் புகழாத கவிஞரிலர்..!

    ஆகாயமொரு தமிழ்த்தோட்ட மதில்…விண்மீன்கள்
    ஆகும் புலவர்களின் பாக்கூட்டம்..!

    அத்துணைக் கவிஞனின் கற்பனைக்கு விருந்தாகிய
    ஆகாயம்…நீயொரு “ஆல்பம்”

    *****

    விண்ணும் அதில் விளையாடும் நிலவும், அந்நிலவைத் துகிலென மறைக்கும் முகிலும் நம் கவிஞர்களின் கற்பனைக்குத் தீனியாய் அமைந்ததைத் தீஞ்சுவைக் கவிதைகள்வழிக் காணமுடிகின்றது. பாராட்டுக்கள் பாவலர்களே!

    *****

    ”கணினி யுகத்தில் பால்வீதியும் பொரிஉருண்டாய் உருமாறிப்போனது. அடடா! அண்டகோளத்தை இயற்கை அன்னை தன் கைகளில் அம்மானை ஆடுகிறாள். நீர்க் கோளமான புவியில் மட்டும் புல்லினமும், புள்ளினமும் தோன்றிச் சிந்தை மயக்கும் விந்தையை  என்னென்பது?” என்று பிரபஞ்சச் சிற்பியின் கைத்திறனைப் பஞ்சமின்றி அன்பு நெஞ்சமொடு போற்றும் கவிதை ஒன்றைக் கண்ணுற்றேன்! 

    பொரி உருண்டை

    பிரம்மாண்டமான நமது
    பால்வீதிப்
    பிரபஞ்சம் கலியுகத்தில்
    கணினி யுகத்தில்
    ஒரு படமாய்ப்
    பொரி உண்டையாய்ப்
    போனது!
    அண்ட கோளங்களை இயற்கை
    அன்னை கைகளில்
    அம்மானை ஆடுகிறாள்!
    சூரியக் கோள்கள் புரியும்
    சர்க்கஸ் போல்
    கோடான கோடிப்
    பரிதி மண்டலங்கள்
    குடை ராட்டினம் சுற்றும்,
    ஒளிமந்தைகள்
    நளின நடம்புரியும்
    பிரபஞ்சத்தைக் காணக்
    கோடிக் கண்கள்
    வேண்டும்!
    சூரியக் கதிர்ப் பொழிவில்
    நீரியக் கோளாம்
    பூமியில் மட்டும் ஏன்
    புள்ளினம், புல்லினம், பூவினம்
    துள்ளி முளைத்தன?
    இயற்கை அன்னை
    வயிற்றில்
    வாரிசாய்த் தோன்றிய
    ஆறறிவு மாந்தர்
    உன்னதப் படைப்பென்ன?
    தாரகை வானிலே
    இடியும், மழையும், மின்னலும்
    கடல் மடியிலே
    எரிமலை பொங்கி
    வெடிப்பும், துடிப்பும் எழுந்து
    பூகம்பத்தில்
    சுனாமி அலைகள்
    அடிப்ப தென்ன?
    மனிதர் வாழ்வெல்லாம்
    கதையாய்க்
    கனவாகிப் போவதென்ன?
    ஆயினும்
    கற்றதனால் நாம்
    பெற்ற பயன் என்ன? என்ன?
    பிரபஞ்சச் சிற்பியின்
    கைத்திறனை,
    கலைத்திறனை, கவினைக்
    காணாத போது?

    அறிவியலோடு அழகியலையும் சேர்த்துக் குழைத்து, வானில் தெரியும் அற்புதக் காட்சியைப் பொற்புடன் விவரித்திருக்கும் இக்கவிதை சிறப்பு! இதனை இயற்றிய கவிஞர் திரு. சி. ஜெயபாரதன் இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய்த் தேர்வாகின்றார். அவருக்கு என் கனிவான பாராட்டு!

     

     

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 109-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    பறக்கும் புறவினைப் படப்பெட்டிக்குள் மடக்கிவந்திருப்பவர் திரு. சத்யா. இப்படத்தைப் போட்டிக்குத் தேர்வுசெய்து தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி.

    flying pegion

    இனி, இவ்வாரப் போட்டிக்கு வந்திருக்கும் கவிதைகளைக் கண்ணுறுவோம்!

    ’காடுகொன்று கட்டடப் பயிர் வளர்த்த மனிதனால் பறவையினங்கள் உயிர்வாழ்வதே கேள்விக்குரியாகிவிட்டதே!’ என வேதனைப்படுகின்றார் திரு. செண்பக ஜெகதீசன்.

    மனிதனால்…

    காடு கொன்று
    கட்டிடப் பயிர் வளர்த்ததில்,
    கண்டுமுதல் அமோகம்..

    கூடுகட்டி
    மாடிகளில் வாழும்
    பறவை வாழ்க்கைக்கு
    மாறிவிட்டான் மனிதன்..

    கூடுகட்டி
    குடும்பமாய் வாழ்ந்த
    பறவையெல்லாம்
    கூண்டோடு காலி..

    இருக்கும் ஒன்றிரண்டும்
    இருப்பிடம் தேடுகின்றன-
    இலக்கில்லாமல் பறந்து…!

    *****

    ’மனிதனிடம் உயிர்நேயம் பேச்சில் மட்டுமே; மூச்சில் இல்லை. ஆனால் பாரை அளந்துவரும் பறவையின் சிறகுகளுக்கு அத்தகு பேதம் ஏதுமில்லை!’ என்கிறார் மா. பத்ம பிரியா.

    யாதும் ஊரே யாவரும் கேளீர்

    மானுட தர்மத்தில்,
    எல்லை தாண்டிய நேயம் பேச்சில் தான்
    எள்ளளவும் இல்லை மூச்சில் தான்
    பாரளவை சிறையெடுக்கும் பறவைகளின்
    சிறகுகளுக்குத் தெரிவதில்லை பேதங்கள்
    வெண்புறாவின் விலாசம் தேடினால்
    பிரபஞ்சம் முழுவதுமே பறத்தலின் சுதந்திரம்
    வாழ்தலின் போது வானமே எல்லை
    சிதறிய கண்டங்களில்
    சிதறுண்ட நெஞ்சங்கள்
    மானிட வம்சாவளியின் வகுக்கப்பட்டச் சட்டங்கள்
    சமாதானப் புறவிடம் தூது சொல்லி
    சம்மட்டியால் அடிக்கும் ராஜ தந்திரம்
    மனிதநேயம் காட்டி மாயை செய்வதும்
    மானுட தர்மம் ஆதலால்
    வெண்சிறகசைவில்,
    உலக உருண்டையின் மொத்தமும்
    உயிரின நேயத்தைச் சொல்லிடும்
    சின்னஞ்சிறு மழலையின் மொழிகளில் செப்பிடும் கீதங்கள்
    யாதும் ஊரே யாவரும் கேளீர்!

    *****

    ’சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடும், பொழில்களின் அழிவும் எழிலார் பறவையினங்களின் வாழ்வை அழித்துவிட்டன. இதோ… மீளா உலகை நோக்கிப் புறப்பட்டுவிட்ட ஒரு பறவையின் இறுதிப்பயணத்தைப் பாருங்கள்!’ என்று  வருத்தத்தோடு நமக்குச் சுட்டிக்காட்டுகிறார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.   

    இறுதிப் பயணம்

    கரிவாயு நிரம்பி
    நகரெங்கும் புகைமூடிப்
    போச்சு!
    மூச்சுவிடத் தூய
    காற்றில்லை!
    நரகமாய்ப் போச்சு நானிருந்த
    நகரமெல்லாம்!
    குடிநீரில்லை !
    குடியிருக்க மரமில்லை!
    மரமிருந்தால்
    பச்சை இலையில்லை!
    தின்னக்
    காய் கனிகள் இல்லை!
    தரையில் கிடக்கும்
    காய்ந்த இலைகளை
    எலும்பான மாடுகள் தின்னும்!
    துப்பாக்கி ஏந்தி வருகிறான்
    சுட்டுத் தின்ன
    என்னை!
    நகர் விட்டுப் போகிறேன்
    மனிதன் தின்பதற்கு
    இரையாவேனா?
    இல்லை,
    கரிவாயுச் சூட்டில் வெந்து
    எரிந்து போவேனா?
    தவிப்பெனக்கு இந்தப்
    புவி வாழ்வில்!
    வாழ்வில்லை! போகிறேன் !
    பட்டினியில்
    மீளா உலகுக்கு!

    *****

    பறவையின் விண்வெளிப் பயணத்தைக் கவிஞர்கள் தமக்கே உரிய கவிக்கண்கொண்டு இரசனையோடு விளம்பியிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு என் பாராட்டு!

    ***

    மனிதவாழ்க்கையின் வெற்றி இரகசியம் உழைப்பிலும் முயற்சியிலுந்தான் ஒளிந்துகிடக்கின்றது. அதனைக் கண்டுணர்ந்த வள்ளுவர்,

    ”ஊழையும் உப்பக்கம் காண்பர் உலைவின்றித்
    தாழாது உஞற்று பவர்” என்று ஊழை வெல்லும் உழைப்பின் உயர்வை உலகுக்கு உணர்த்தினார். அதை நினைவுறுத்தும் வகையில் வானில் சிறகுவிரித்துச் செல்லும் புறவின் சிறகுகள் இரண்டையும் உழைப்பு மற்றும் முயற்சியின் குறியீடுகளாக உருவகித்த கவிதை ஒன்று கருத்துக்கு விருந்தாய் அமைந்தது.

    அக்கவிதை…

    உயர்வு விண்ணைத் தொடும் கட்டிடங்கள்!
    மனித வெற்றியின் பட்டயங்கள்!
    உழைப்பு என்பது ஒரு சிறகு!
    முயற்சி என்பது மறு சிறகு!
    இவ்விரண்டு சிறகாலே
    உச்சம் தொடலாம் மறக்காதே!
    பிள்ளையின் உயர்வு தாயின் மகிழ்ச்சி!
    கவிதையின் உயர்வு மொழியின் மகிழ்ச்சி!
    நீரின் உயர்வு நிலத்தின் மகிழ்ச்சி!
    மழையின் உயர்வு மரத்தின் மகிழ்ச்சி!
    மரத்தின் உயர்வு பறவையின் மகிழ்ச்சி!
    நிறைவின் உயர்வு வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சி!
    செல்வத்தின் உயர்வு கொடையின் மகிழ்ச்சி!
    வெளிச்சத்தின் பின்னே இருள் இருக்கும்!
    உயர்வின் பின்னே தாழ்வு இருக்கும்!
    இரண்டையும் ஒன்றாய் நினைப்பவர்க்கு
    வாழ்க்கையில் என்றும் மகிழ்விருக்கும்!

    ’உயர்வும் தாழ்வும் வாழ்வெனும் நாணயத்தின் இருபக்கங்கள். தாழ்விலே துவளாது,  மனிதனும் பறவையைப் போல் அயர்வின்றி உழைத்தால் வாழ்விலே வெல்லலாம்!’ என்று நம்பிக்கையூட்டும் இக்கவிதையின் ஆசிரியர் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கத்தை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராய் அறிவித்துப் பாராட்டுகின்றேன்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – (110)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    18217587_1308733892514140_163952999_n
    97233181@N07_rஜமீல் ரியாஸ் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (06.05.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – (109)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    18136919_1302695336451329_1279855610_n

    9446955@N02_rசத்யா எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (29.04.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 108-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    திரு. ராம்குமார் ராதாகிருஷ்ணன் எடுத்திருக்கும் பச்சைப்பசேல் காட்சியை இவ்வாரத்தின் படக்கவிதைப் போட்டிக்கான கருவாய்த் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருப்பவர் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். புகைப்படக் கலைஞர், தேர்வாளர் இருவருக்கும் என் நன்றி.

    greefield

    ‘பச்சை நிறமே பச்சை நிறமே
    இச்சை ஊட்டும் பச்சை நிறமே’ என்று இந்தப் படத்தைப் பார்த்ததும் நமக்கும் பாடத்தோன்றுகிறது!

    வளமையின் வண்ணம் பச்சை!
    குளுமையின் வண்ணம் பச்சை!
    எழிலான இந்தப் படத்துக்கு ஏற்றமிகு கவியெழுதக் காத்திருக்கிறார்கள் கவிஞர்கள். அவர்களுக்கு வழிவிட்டு நான் விலகுகிறேன்.

    ******

    ”குவளையில் நீரெடுத்துக் குளித்தது போதும்! கேணியிலும் அருவியிலும் கழனியிலும் குளியல் செய்வோம் ஆனந்தமாய்! நகரங்களில் நரகவாழ்க்கை வாழும் பிள்ளைகளே…! நீங்கள் உண்ணும் அரிசிச்சோற்றைத் தரும் நெல் மரத்தில் காய்க்கவில்லை; வயலில்தான் விளைகிறதென்று அறிந்துகொள்ளுங்கள்; உண்மை வாழ்வை இனியேனும் புரிந்துகொள்ளுங்கள்!” என்கிறார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.

    நாம் நிலைக்க நீர்: உயிரின் ஆதாரம் உணவாகும்
    உணவின் ஆதாரம் பயிராகும் !
    பயிரின் ஆதாரம் நீராகும் !
    நீரின் ஆதாரம் மழையாகும்!
    மழையின் ஆதாரம் மரமாகும்!
    மரம் நிழல் தரும்!
    பசிக்கு கனி தரும்!
    நச்சுக் காற்றைத் தான் ஏற்று!
    நல்ல காற்றை நமக்குத் தரும்!
    தாயும், மரமும் ஒன்றாகும்!
    கொடுப்பதில் கடவுளுக்கு நிகராகும் !
    நீர் நிலைக்க மரம் வளர்ப்போம் !
    நாம் நிலைக்க நீர் காப்போம் !
    கேணியில் நீர் இறைத்துக் குளித்ததுண்டா!
    அருவியில் தலை வைத்துக் குளித்ததுண்டா !
    பயிருக்கு நீர் இறைக்கும் இறைப்பானில்
    குளித்துக் களித்ததுண்டா !
    குவளையில் நீர் எடுத்துக்
    குளித்தது முடியட்டும் !
    அலை பேசியில் அனுதினமும் தான் பேசி
    வாழ்க்கையை தொலைத்தது இன்றோடு போகட்டும் !
    இன்பம் தரும் இல்லத்தில் தனித் தீவுகளாய்
    இருந்ததெல்லாம் இன்றோடு தீரட்டும் !
    கிராமத்து வாழ்க்கையை நகரப் பிள்ளைகள்
    உணரட்டும் !
    நெல்லில் இருந்து தான் அரிசி வரும் என்று
    கட்டாயம் தெரியட்டும் !
    நெல் விளைவது மரத்தில் அல்ல என்ற
    உண்மை விளங்கட்டும் !
    உணவு தரும் உழவர்களின் உழைப்பு
    புரியட்டும்!
    இயந்திர வாழ்க்கையை இன்றோடு
    மறக்கட்டும் !
    விளை நிலங்கள், மனை நிலமாய்
    மாறாமல் இருக்கட்டும்!

    *****

    ”அருவியில் குளிப்பதிலும் அலைகடலில் குளிப்பதிலும் இன்னபிற நீர்நிலைகளில் குளிப்பதிலும் சாலச் சிறந்தது வயலில் பாயும் நீரில் குளித்துக் களிப்பதே” என்பது திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் தீர்மானமான கருத்து.

    உயிர் நீர்…

    அருவியில் உருகிடும் நீரினிலே
    ஆடிப் பாடிக் குளிப்பதிலும்,
    உருவினில் பெரிய அலைகடலின்
    உப்பு நீரில் குளிப்பதிலும்,
    அருகினில் ஆறு குளங்களெனும்
    ஆயிரம் தீர்த்தம் அமிழ்வதிலும்,
    பெருமை மிக்கது நம்வயலில்
    பாயும் நீரில் குளிப்பதுவே…!

    *****

    காலமாற்றம் இயற்கைக்குக் காலனாய் வாய்த்திருக்கிறது. நீரோடை எல்லாம் வறண்ட பாலையாய்க் காட்சிதருகின்றது. பார் செழிக்க நீர்வேண்டும்; நீர் கிடைக்க மழைவேண்டும். அப்போதுதான் கழனிகள் செழிக்கும்; கனவாய்ப் போன பசுமைப் புரட்சி நனவாகும். மக்கள் வாழ்வும் வளமாகும் என்கிறது பெருவை திரு. பார்த்தசாரதியின் கவிதை.

    பசுமைப் புரட்சி ஓர் கனவு?

    பச்சை வயல் பசுமைக் கதிர்..!
    பாய்ந்தோடும் குழாய்த் தண்ணீர்..!

    பயிர்கள் குவிந்த யிடம்…பசுமைக்கு..
    பச்சைத்தண்ணீர் ஒருகொடை..!

    பசிபோக்கும் நிறமும் இதுவே…நிலைக்கும்..
    பாரினிலோர் தொழிலிதுவே ..!

    மின்னும் நிறத்தில் பச்சை வண்ணம்..!
    கிள்ளைமொழி பேசும்கிளியின்நிறம்..!

    பச்சை சூழ்வயல் பார்க்கையில் நெஞ்சில்..
    பரவசம் தோன்றிடும்..!

    கொஞ்சும் செழுமை பசுமை எழுச்சியாய்..
    நெஞ்சம் நிறைந்திடுமின்பம்..!

    கால மாற்றத்தால் இயற்கை அழகையினி..
    காண்ப தரிது..!

    கனிந்த நீர் ஓடையெலாம் இப்போது..
    கழிவுநீர் ஓடையானது..!

    வானுயர்ந்த கட்டிட மதன்கீழ் மரம்போலே..
    வரிசையாய் வாகனங்கள்..!

    அளவற்ற அறிவியலின் மதி வளத்தால்
    பிளாஸ்டிக் கழிவுகள்..!

    சேறுகளில் நீரீரம் வற்றி விளைநிலத்துக்கு..
    ஊறுவிளை விக்குமவலம்..!

    கயல் கழனி கட்டிட மயமாக..
    வயலெங்கே போனது..!?

    ஓசோன் படலத்தில் ஓட்டை விழுந்து..
    ஒழுகுகிற அமிலமழை..!

    தடுப்பணை கட்டி நேசத்தையும் பாசத்தையும்..
    தடுக்கின்றனர் அண்டைமாநிலத்தார்..!

    பெருங்கடன் சுமையெனும் தாகத்தைப் போக்க..
    சிறுநீர்குடிக்கும் போராட்டம்..!

    செயற்கை இரசாயன தீங்கின்றி மக்கள்வாழ
    இயற்கையை நேசிநீ..!

    வானத்தின் கனிந்த கண்ணீர் ஒன்றேநம்..
    ஆனந்தமெனக் கொள்வோம்..!

    வான் பொய்க்கா நிலை வேண்டும்..நலம்
    வாழும் வரம்வேண்டும்

    பசுமைப் புரட்சி தழைத் தோங்க..
    பாரினில் மழைபொழியவேண்டும்..!

    எங்கும் பசுமை எதிலும் பசுமையென..
    பொங்கும் புரட்சியாய்..

    தொலைந்து போன எண்ணங்கள் மறுபடி..
    உலர்ந்திடாது மலர்ந்திடுமா?..

    *****

    சேற்றுவயலில் காற்றாடக் குளித்துக் களிப்பதிலுள்ள இன்பத்தை, நீரின்றிப் போனால் ஊர்கள் சீரின்றிப்போகும் அவலத்தைத் தம் கவிதைகளில் அழகாய்ப் பதிவுசெய்திருக்கிறார்கள் கவிஞர்கள். அவர்களுக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தெரிவாகியிருப்பது…

    நீரின்றி அமையாது உலகு

    தலையசைக்கும் நாற்று
    தாலாட்டும் காற்று
    வயல்வெளியின் குளுமை
    வாலிபனின் கும்மாளம்
    சுட்டெரிக்கும் அனலில்
    பசுமைக் குடைபிடித்துக் குதூகலக் குளியல்
    காட்சிப் படிமங்கள் காலச் சுழற்சியில்
    கனவுகளாய்…
    விவசாயி செய்யும் வேளாண்மையை
    விவரமறியாய் தலைமுறைக்குக் கற்பிப்பது யாரோ?
    கைவிடப்பட்ட இயற்கை
    தரிசு நிலமாக,
    தாரை வார்க்கப்பட்ட விலைநிலங்களாக,
    கிணறு தோண்டிச் சேகரித்த நீரெங்கே?
    நதிகள் ஓடிய பாதைகளெல்லாம் களவாடிய
    நரியின் தடங்கள்
    மணல் கூட மிச்சமில்லை
    ஊற்றுநீர் ஊற்றெடுக்க மரமில்லை
    மரம் வளா்க்கவோ மனமில்லை
    பாராள நினைக்கும் மனிதனே!
    பணம் பாதாளம் வரை பாயும்
    பள்ளம் பாய நீருண்டா?
    பாதாளம் தோண்டினாலும் நீரில்லை 
    பகுத்தறிய வேண்டுமையா நீயும்
    நாகரிக மனிதா!
    மாளும் இயற்கையை மீட்டெடுத்தால்
    பூமியின் மார்பகங்களில் நீரமிர்தம் நீளும்
    பூபாளம் பாடலாம் நாளும்!

    நீரின்றி அமையா யாக்கை இது. வானமழை யில்லையென்றால் வாழ்வுண்டோ? என்றான் மகாகவி.

    ஆனால் இந்தத் தலைமுறைக்கு நீரின் அருமை தெரியவில்லை; ஆற்றை, அதன் நீரோட்டத்தை அழியாது காப்பதன் அவசியம் புரியவில்லை. அதனால் அல்லவோ நதிகள் ஓடிய பாதைகளெல்லாம் மணலைக் களவாடிய நரிகளின் தடங்கள் தென்படுகின்றன. பாருக்கே சோறூட்டிய புலிக்கொடி பறந்த சோணாட்டு விவசாயிகள் இன்று வறட்சி நிவாரணம் கேட்டுத் தலைநகரில் நிர்வாணப் போராட்டம் நடத்தும் அவலத்தை கலியின் கொடுமை என்பதா? இல்லை…விதி செய்த சதி என்பதா?

    மாளும் இயற்கையை மீட்டெடுத்தால் மட்டுமே பூமித்தாயின் மார்பகங்களில் நீரமிர்தம் ஊறும் எனும் உண்மையை உரக்கச் சொல்லியிருக்கும் திருமிகு. மா. பத்ம பிரியா இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞராகத் தேர்வாகிறார். அவருக்கு என் பாராட்டு!

     

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி – (108)

    பவள சங்கரி

    அன்பிற்கினிய நண்பர்களே!

    வணக்கம். கண்ணையும், கருத்தையும் கவரும் படமொன்றைக் கண்டவுடன் உங்கள் உள்ளத்தில் கவிதை ஊற்றெடுக்கும் திறமை கொண்டவரா நீங்கள்?

    17965287_1295239283863601_1167131361_n
    134429018@N04_rராம்குமார் ராதாகிருஷ்ணன் எடுத்த இந்தப் படத்திற்கு ஒரு கவிதை எழுதுங்கள். இதனை நம் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன் தேர்ந்தெடுத்து அளித்துள்ளார்.

    இந்த ஒளிப்படத்திற்கு ஏற்ற கவிதையை நல்ல தலைப்புடன் பின்னூட்டமாக இடலாம். ஒருவரே எத்தனை கவிதைகள் வேண்டுமானாலும் எழுதலாம். வரும் சனிக்கிழமை (22.04.2017) வரை உங்கள் கவிதைகளை உள்ளிடலாம். அவற்றில் சிறந்த கவிதையை நம் வல்லமை இதழின் ஆசிரியர்குழு உறுப்பினரும், தமிழிலக்கிய ஆராய்ச்சியாளருமான திருமதி மேகலா இராமமூர்த்தி தேர்வு செய்வார். ஒவ்வொரு வாரமும் சிறந்த கவிஞர் ஒருவர் தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார். ஒருவரே பலமுறை பங்கு பெறலாம். இவ்வாய்ப்பு சிறந்த கவிஞராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் கவிஞர்களுக்கும் உண்டு. 12 மாதமும் தேர்வுபெறும் ஒளிப்படக் கலைஞர் / கவிஞர்களிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த கலைஞரும், கவிஞரும் தேர்வு பெறுவார்கள். ஒளிப்படத்திலிருந்து தாக்கமும் தூண்டுதலும் பெற்று எழும் அசல் படைப்புகளை ஊக்குவிப்பதே இதன் நோக்கம். கவிஞர்களையும் கலைஞர்களையும் கண்டறிந்து ஊக்குவிப்பதற்கான அடையாளப் போட்டி இது; வெற்றி பெறுபவர்களுக்குப் பரிசளிப்பு இருக்காது; பாராட்டு மட்டுமே உண்டு. ஆர்வமுள்ளவர்களைப் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

    போட்டியின் நடுவரான திருமதி. மேகலா இராமமூர்த்தி புதுச்சேரி மாநிலத்தின் காரைக்காலில் பிறந்தவர். கணிப்பொறி (MCA) மற்றும் தமிழில் (MA) முதுகலைப் பட்டம் பெற்ற இவர், அமெரிக்க தமிழ்ச்சங்கப் பேரவையின் (FeTNA) 2008, 2009, 2014, 2016ஆம் ஆண்டுகளின் (ஆர்லாண்டோ, அட்லாண்டா & மிசௌரி) கவியரங்கம், இலக்கிய வினாடிவினா நிகழ்ச்சிகளில் பங்கேற்றுப் பாராட்டுகளும், பரிசுகளும் பெற்றுள்ளவர். சங்கப் பாடல்களில் அதிக ஆர்வமும், இலக்கியக் கூட்டங்களிலும், பட்டிமன்றங்களிலும் சுவைபடப் பேசுவதில் வல்லமையும் பெற்றவர். இவருடைய வலைப்பூ – மணிமிடைபவளம்.

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 107-இன் முடிவுகள்

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

    வானவீதியில் கானம்பாடித் திரியும் அழகுப் புறாவைத் தன் ஒளிப்படப்பெட்டியில்  களிப்போடு அடைத்துவந்திருக்கிறார் திரு. சரவணன் ரவி. அப்படத்தைப் போட்டிக்குத் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருக்கின்றார் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பன். இவர்கள் இருவருக்கும் என் நன்றி!

    pegion

    பறவைகளில் புறாக்கள் தனித்தன்மையானவை. அவற்றின் இயல்பை விளக்கவந்த பாவேந்தர் பாரதிதாசன்,

    ஒருபெட்டைத் தன் ஆண் அன்றி
    வேறொன்றுக்கு உடன் படாதாம்;
    ஒருபெட்டை மத்தாப்பைப்போல் 
    ஒளிபுரிந்திட நின்றாலும்
    திரும்பியும் பார்ப்பதில்லை
    வேறொரு சேவல்! தம்மில்
    ஒருபுறா இறந்திட்டால் தான்
    ஒன்றுமற்றொன்றை நாடும்!  என்று அவற்றின் தன்னேரிலா ஒழுக்கத்தை, ஓர் ஆணுக்கு ஒரு பெட்டை என்று வாழும் அவற்றின் உயர்குணத்தைப் போற்றுகின்றார்.

    இனி, புறாவுக்குப் போட்டியாகத் தம் கற்பனைச் சிறகைக் காற்றில் விரிக்க வருகின்றார்கள் கவிஞர்கள்!

    ***

    ”கடவுள் படைப்பில் கண்ணைக் கவர்பவை பறவைகள்! வானில் பறக்கும் ஆசையை மனிதனிடம்  விதைத்தவை பறவைகள். வீடுகட்டி வாழ்வதெப்படி என்பதைக் கூடுகட்டி விளக்கியவை பறவைகள். அம்மட்டோ? இல்லறத்தை நல்லறமாய் நடாத்தவும் மாந்தர்க்குப் பயிற்சிதந்தவை பறவைகள்” எனப் பறவைகளின் இறவாப் புகழை மறவாது பாடுகின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

     

    பறவையைக் கண்டேன்

    கடவுள் படைப்பிலே நமது
    கண்ணைக் கவர்வது,
    நெஞ்சில் நிலைப்பது
    பறவையினம்.
    நீர்க்கோள் தோன்றி
    பலயுகம் கடந்து
    நாலறிவு பெற்ற புள்ளினம்
    நீல வானில் பறந்தன !
    பறவைகள்
    பலவிதம், பல்லினம், பலநிறம் !
    ஆறறிவு மானிடர்க்கு
    வெறும் நாரில்
    வீடு கட்டச் சொல்லிக் கொடுக்கும்
    கூடு கட்டும்
    தூக்கணாம் குருவி !
    பறந்து செல்லும் பருந்து
    வானூர்தி ஆக்க விதி வகுக்கும் !
    பஞ்சவர்ணக் கிளி
    சொன்னதைச் சொல்லும் !
    ஆண், பெண் புள்ளினம்
    ஒன்றாய்
    இல்லறம் நடத்திக் காட்டும் !
    மானிடர் போல்
    ஆணும், ஆணும் கூடா !
    பூத்தேன் சேர்க்கும்
    தேனீக்களும் பறவை இனமே !
    உயரப் பறக்கும் கழுகு
    உள்ளவ தெல்லாம் உயர்வாய்
    எண்ணிடச் சொல்லும் !
    வண்ண வண்ணப் பறவைகள்
    வானில் பறப்பதே
    காணக் கிடைக்கா காட்சி !

    ***

    ”விண்ணில் பறக்கும் வண்ணப் புறாவே! காதலுக்குத் தூதுசெல்வதும் நீ; மோதலைத் தடுக்க அமைதிப் பாதை அமைப்பதும் நீ; கவிவேந்தர் பாரதியிடம் செல்வாய்த் தூது! புவிமாதர் வாழவும், தாய்மொழி பழிப்போர் வீழவும் கருத்தாய்க் கவி வாங்கிவா!” என்று புறாவிடு தூது நடத்துகின்றார் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கம்.

    பறவை விடு தூது

    விண்ணில் பறக்கும் வண்ணப் புறாவே !
    சிறகடித்துப் பறக்க உள்ளம் ஏங்குதம்மா!
    சிகரம் தொட சிந்தை விரும்புதம்மா !
    நிலவில் உறங்க ஆசை வந்ததம்மா !
    நீ சிறகடிக்கும் ஓசை, லயம் சேர்ந்த இசையம்மா!
    உயரப் பறப்பதினால் உன் எண்ணமும் உயர்ந்ததம்மா !
    புத்தருக்கு ஞானம் வந்தது போதி மரத்தடியில்!
    எங்களுக்கு ஞானம் வரும், நீ காட்டும் வழியில்!
    நீ செல்லாத தூரம் இல்லை!
    சொல்லாத சேதி இல்லை!
    அமைதித் தூது செல்ல உனக்கு நிகர் யாருமில்லை!
    நீ சென்ற தூது ஒரு போதும் தோற்றதில்லை !
    அமைதிக்கு பரிசு, வெற்றியன்றி வேறில்லை!
    காதல் தேவதை, உண்மையில் நீ தான்!
    நீ சென்ற காதல் தூது எத்தனை எத்தனை!
    உன்னால் இனைந்த காதலர் தான்
    எத்தனை எத்தனை!
    நீ எனக்காக தூது சென்றிருந்தால்!
    எனக்கொரு காதலி கிடைத்திருப்பாள்!
    இருந்தாலும் என்ன ! அழகுப் புறாவே!
    எனக்கு இப்போது தூது செல்வாயா?
    மனைவியின் மனதறிந்து வேண்டியதைச்
    சொல்வாயா!
    பாரதியிடம் தூது சென்று கவிதை ஒன்று
    கேட்பாயா ?
    தமிழை இழிவு செய்யும் மனிதரெல்லாம்
    ஊமையாய் போவதற்கு கவிதை கேட்பாயா!
    பெண்ணை இழிவு செய்யும் கயவரெல்லாம்
    செத்தொழிந்து போவதற்கு கவிதை ஒன்று
    கேட்பாயா?
    கண்ணால் துகில் உரியும் , துச்சாதன ஆண்களெல்லாம் !
    குருடாய் போவதற்கு வழி கேட்டுச் சொல்வாயா?
    பிள்ளைகள் மனதினிலே பாசத்தை விதைப்பாயா!
    ஈன்றவரைப் பேணாத பிள்ளையெல்லாம்
    முதியவராய் உடன் மாற வரம் பெற்று வருவாயா?
    மாமியார், மருமகள் இணக்கமாய் இருப்பதற்கு
    வழி ஒன்று சொல்வாயா!
    உழவுத் தொழில் தான் உலகில் உயர்ந்ததென்று
    ஊரெங்கும் சொல்வாயா?
    ஆறறிவு பெற்றதினால் அகந்தை மிகக்
    கொண்டு அழிந்து வரும் மனித இனம்
    மீண்டு வருவதற்கு நல்ல வழி சொல்வாயா!
    நான் விரும்பும் கோகிலமே !

    ***

    ”கொண்டவனுக்கு உண்மையாய் வாழும்; உண்ட இரையுமிழ்ந்து குஞ்சுகட்கு ஊட்டும்; தேடியதைப் பதுக்காது கூடியுண்ணும்; பல்வண்ணம் காட்டி நம்எண்ணம் கவரும்; அன்புக்குத் தூது செல்லும்; அமைதிக்கும் பாதை சொல்லும்” என்று புறாவின் உயர்பண்புகளைப் பட்டியலிட்டுள்ளார் பெருவை திரு. பார்த்தசாரதி.   

    மனிதனும் புறாவும்

    ஒருவனுக்கு ஒருத்தியென்ற உறுதி கொண்ட
    உயிரினமாம் அரியபுறா..!

    கோவிலுயர் கோபுரமதில் வாழும் புள்ளின..மது
    கூடிவாழும் கூட்டினம்..!

    பறவையில் தனிப் பிறவியது தண்ணீரை
    உறிஞ்சிக்குடிப்பதோர் அற்புதம்..!

    கூட்டமாய் கூரை தரையிலும் உலவும்
    வட்டமாய்ப்பறந்து வானிலேகோலமிடும்..!

    படபடக்கும் ஓசையுடன் ஜோடியாக ஜன்னலோரம்
    கடகடவெனக் காதல்மொழிபேசும்..!

    உண்டதை உமிழ்ந்துதன் உயிர்க் குஞ்சின்
    குடல்நிரப்பும் தாய்ப்புறா..!

    பெட்டை யிட்ட முட்டையை அன்புடனே
    அடைகாக்கும் தந்தைப்புறா..!

    பகுத்துண்ணும் எண்ணத்துடன் பலதும் கூடி
    தொகுத்துண்ணும் பரந்தகுணம்..!

    ஆடல் கலையில் வல்லவன் நானே..யென
    பாடல்போன்ற முனகலோடு..

    ஒருகாலைத் தூக்கி நடராசன் போலே
    மறுகாலைமறைக்கும் தன்சிறகாலே..!

    பறக்க ரெண்டு இறக்கை உண்டுனக்கு
    பலமைல்பறக்க சக்தியுண்டு..!

    வழித்தடமில்லா வானத்திலே போகும்வழி..வந்த
    வழியறியும் நுண்ணறிவுமுண்டு..!

    உண்ணாமல் பறந்து ஓராயிரம் மைல்கடக்கும்
    உன்னததிறன்பெற்ற அற்புதபறவை..!

    அறுகாதஆதி தகவல் தொடர்புநான் தானென
    அரசனுக்கு ரகசியதூதுசெல்லும்..!

    விரோதத்தின் விளைவான வன்முறைக்குச் சமாதானமென
    வீரமாகப்பறக்கும் வெள்ளைப்புறா..!

    தன்மானம் காத்திடும் பண்பிற்கு..தலைதாழ்த்தி
    தன்னையே வளையவரும்..!

    வெண்சாம்பல் வெள்ளை கரு நிறமென
    பன்னிறவண்ண முன்பகட்டு..!

    வேற்றுமைக்கு பலநிற முன்னில் இருக்கு..மது
    ஒற்றுமையை எடுத்துக்காட்டும்..!

    பகுத்தறிவு முனக்குண்டு..மனிதரோடு நெருங்கிப்
    பழகிடுமடிமைப் பண்பு..!

    ***
    ”கலக்கமின்றித் தடை தகர்த்து இலக்கைத் தொடக் கற்றுக்கொள் சிறகடிக்கும் இந்தச் சின்னப் பறவையிடம்” என்கிறார் திருமிகு. சத்தியப்ரியா சூரியநாராயணன்.

    கற்றுக்கொள்!

    சிறகடித்து சிகரம் தொடும்
    சிறு பறவை., இளைப்பாராமல்..
    கற்றுக்கொள் அதே போல உழைத்துச் சிகரம் தொட..

    வெட்ட வெளியில் சலிப்பின்றி
    வெயில் பாராமல் சுற்றித் திரியும்..
    கற்றுக்கொள் அதே போல உழைத்து முன்னேற..

    தடைகளைத் தட்டி எறிந்து
    இலக்கை எட்ட அயராது உழைத்தால்
    தொடலாம் வானை.. வண்ணப் பறவையைப் போலே..

    ***

    வானில் வட்டமிடும் வண்ணப் பறவை விண்ணைத்தொடும் எண்ணச் சிறகை நம் கவிஞர்களுக்கு வழங்கியிருப்பதை அவர்தம் கவிதைகள்வழி அறியமுடிகின்றது. பாராட்டுக்கள் கவிஞர்களே!

    இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதை அடுத்து வருகின்றது…

    தெரிந்துகொள்…

    சிறகை விரித்தது பறவை,
    சின்னதாகிப்போனது வானம்..

    உழைப்பு எழுதிய கவிதை,
    உயரம் தாண்டுது வனப்பு..

    துணிச்சல் போட்ட பாதை,
    துச்சமானது தூரம்..

    இயற்கை எழுதிய கவிதை,
    இன்னும் வனப்பானது வையம்..

    தெரிந்துகொள் மனிதா,
    தேவைப்படுகிறது உனக்கு-
    பறவையின் திறமை…!

    ”முயற்சி எனும் சிறகை விரித்தால் அகன்ற வானமும் உள்ளங்கைக்குள் அடங்கும்! துணிச்சல் எனும் பாதை போட்டால் தூரமும் துச்சமாகும்!” எனும் பெரிய உண்மைகளையெல்லாம் சிறிய பறவையொன்று தன் செயலால் விளக்கிடுதே!” என்று பறவையின் திறமையை வியந்திடும் திரு. செண்பக ஜெகதீசன் இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிஞர் எனும் தகுதியைப் பெறுகின்றார். அவருக்கு என் பாராட்டு!

    Share
  • படக்கவிதைப் போட்டி 106-இன் முடிவுகள்

     

    -மேகலா இராமமூர்த்தி

     

    a family

    ஓவியம்போல் காட்சியளிக்கும் இப் புகைப்படத்தை எடுத்திருக்கும் திரு. ஷேக் முகமது பாராட்டுக்குரியவர். இவ்வழகிய படத்தைப் படக்கவிதைப்போட்டிக்குப் பாங்காய்த் தேர்ந்தெடுத்துத் தந்திருக்கும் வல்லமை ஃப்ளிக்கர் குழுமத்தின் பொறுப்பாசிரியர் திருமதி. சாந்தி மாரியப்பனும் நம் போற்றுதலுக்குரியவரே!  

    மங்கலமான மனைமாட்சியின் நன்கலமாம் நன்மக்கட்பேற்றைப் பெற்றிருக்கும் இப்பெற்றோர் பேறுபெற்றோரே.

    கண்ணைக்கவரும் இவ்வண்ணப்புகைப்படம் கவிஞர்களின் கற்பனைத்திறனைப் பொற்புடன் திறந்துகாட்டக் கிடைத்ததோர் நல்வாய்ப்பு!

    இனி, கவிதைகளுக்குச் செல்வோம்!

    *****

    ”ஆற்றின் கரைகளை இணைப்பது கற்பாலம்; ஆண் பெண் இதயங்களை இணைப்பதோ
    காதலெனும் நற்பாலம். இந்தக் காதல் பாலம் தந்த பரிசே இவ்விணையர் கரங்களில் வரமெனத் தவழும் கனிமழலை; பிரிக்கும் மதிலினும் இணைக்கும் பாலமே மேல்” என இல்லறத்தின் இனிமையை நல்ல சொல்லெடுத்துப் போற்றுகின்றது திரு. செண்பக ஜெகதீசனின் கவிதை!

    பாலங்கள்…

    ஆற்றின் கரைகளை
    இணைப்பது பாலம்..

    ஆசையில்
    ஆண்பெண் இதயங்களை
    இணைக்கும் பாலம்-
    காதல்..

    காதல் மணவாழ்வில்
    ஆணும் பெண்ணும்
    அகலாமல்
    இணைக்கும் பாலம்-
    பிள்ளை..

    பிரிக்கும் மதிலைவிட,
    இணைக்கும் பாலம்
    மேலல்லவா…!

    *****

    ’ஆறில்லா ஊரின் அழகு பாழ்’ என்றனர் ஆன்றோர். இன்று ஆறிருக்கின்றது ஆனால் அதில் நீரில்லை. நீரற்ற ஆற்றின்மேல் பாலம் எதற்கு?  வறட்சியால் வையமே பரிதவிக்கின்றது; வருணனின் கருணைப்பார்வை புவியின்மீது படாதோ? என்று நெஞ்சுநொந்து பேசுகின்றார் திரு. சி. ஜெயபாரதன்.

    நீரில்லா ஊர்

    தாகமாய் உள்ளது ஒருகாலத்தில்
    வேகமாய் நீரோடிய இந்தக்
    கால்வாய் !
    காவேரி ஆறும் இப்படி ஒருநாள்
    சாவை அடையும் !
    மழை பெய்து நீரோட்ட மின்றேல்
    வேளாண்மை கருகி
    பஞ்சம் பெருகி
    பசுமை எங்கும் மங்கி
    நகரம் ஒருநாள் நரக மாகும் !
    பாலம் கட்டியும் இங்கே
    பயனில்லை !
    நீரில்லாக் கால்வாய் மேல்
    பாலமா ?
    ஞாலத்தில் இன்று மாந்தர்க்கு
    நீர்ப்பஞ்சம் ! நீர்ப்பஞ்சம் !
    நீர்ப்பஞ்சம் !
    வேர் உறிஞ்ச நீரின்றி
    பச்சை இலைகள் பல மஞ்சளாய்
    வெளுத்துப் போயின !
    இளந்தம்பதிகள்
    என்ன செய்வதென் றறியாமல்
    கலங்கி நிற்கிறார் !
    நீரில்லா ஊர் பாழாகும் !
    கருணையுள்ள
    வருண பகவானே ! எமக்கோர்
    வழிகாட்டு !

    *****

    காணிநிலம் வேண்டினார் மகாகவி பாரதி; ஆசையாய்க் கட்டிய வீட்டில் குடிபோகத் தடையாயிருக்கும் குடிநீர்ப் பஞ்சம் நீங்கவேண்டும் என்று வேண்டுகின்றார் கவிஞர் திரு. பார்த்தசாரதி.  அவர் வேண்டுதல் பலித்து, அக்கனவு இல்லத்தில் அவர் குடியேறும் நாள் நனவாக வேண்டும் என நாமும் வாழ்த்துவோம்!

    ஆசைக்கோர் இல்லம்

    எந்திரமய வாழ்க்கை மறந்து – நான்
    ****இயல்பாக வாழ எனக்கொரு
    தனி வீடு கட்டவேண்டும் -அதில்
    ****தனிமைச் சுகம் காணவேண்டும்..!

    அழகின் எல்லையாக இருக்கவேணும் – அதன்
    ****அருகே ஆறுகுளம் அமையவேணும்
    கடனில்லா வீடு கட்டவேணும் – அதில்
    ****கலையழகு  கொஞ்சவேண்டும்..!

    சொந்த உழைப்பில் விளையவேணும் – அதில்
    ****பந்தங்களுக்குப்  பங்கில்லா நிலைவேணும்
    இயற்கைச் சூழலோடு ஒன்றி – அதில்
    ****இன்பவுலா வரவேண்டும்..!

    கண்குளிர ரசிப்பதற்கும் வாழ்ந்து – அதைக்
     ****கண்டுகளிப்பதற்கும் வேண்டுமொருவீடென்று
    காலிமனையில் இல்லம் எழுப்ப – நெடுநாள்
    ****கனவோடுநான் காத்திருந்தேன்..!

    காலமொரு நாள்கனிந்து வர – என்
    ****கனவுமதுநன வாகியதொருநாள்
    நிலைக்கும் சொத்தாக இருந்தாலும் – அங்கே
    ****நிலையாகக் குடியேற வசதியில்லை..!

    மண்ணுரிமை பெற்றுவிட்டென் – ஆனால்
    ****மழைக்கடவுள் அருளில்லை
    நீரின்றி அமையாது உலகென – அய்யன்
    ****வள்ளுவன் மொழிந்ததுபோல்..!

    கழனிகாடுகள் வீடுகள் குளிர்ந்திருக்க – ஆங்கே
    ****கனிந்தமழையின் கொடைவேண்டும்!
    ஆசையாய்க் கட்டிய இல்லமதில்
    ****அங்கேயில்லை குடிதண்ணீர்..!

    வெறிச்சோடிக் கிடக்குது எம்வீடு – மனம்
    ****வெதும்பிப் பார்ப்பேனவ்வப்போது
    காலமாற்றத்தால் உருவாகும் கதைபோல் – அது
    ****கனவுவீடாக மாறித்தான்போனது..!

    வருஷமொரு முறைபார்த்து வந்தேன் – இப்ப
    ****வயசு அறுபத்தியாறாச்சு
    கட்டிய வீட்டில் குடியேற – காலமின்னும்
    ****எட்டியதூரத்தில் இல்லையம்மா..!

    இரவானால் பறவைகள்தன் கூட்டிற்கு – அது
    ****இயற்கையாய்ச் செல்வதுபோல்
    இருக்கும் வரையில் எண்ணங்கள் நம்மினிய
    ****இல்லம் நோக்கியே நகரும்..!

    அன்புக்கோர் மனைவி பாசத்துக்கோர் பெண்
    ****பண்புக்கோர் பிள்ளையெனும்
    வரிசையிலே வாழ்க்கையில் இன்னு – மொரு
    ****ஆசைக்கோரில்லம்  எனவொன்று
    இறையருளால் அனைவரும் பெறவேண்டும்..!

    *****

    நல்ல கவிதைகளை நம் உள்ளம் இரசிக்கத் தந்திருக்கும் கவிஞர்களுக்குப்  பாராட்டுக்கள்!

    அடுத்து வருவது இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையாய்த் தேர்வாகியிருப்பது…

    வீடு பேறு அழகான குடும்பம் இது!
    இல்லறமே நல்லறமாம்!
    அன்பான மங்கை நல்லாள்!
    பண்பு மிகு ஆண் மகனாம்!
    மனதால் இணைந்தார்கள்!
    பெற்றவர்கள் இசைவோடு
    திருமணமும் முடித்தார்கள்!
    அழகான வீட்டினிலே
    அமைதியுடன் வசித்தார்கள்!
    வீடென்ற பெயர் ஏன் வந்தது?
    கவலையை விட்டதினால் வீடானதோ?
    ஆணவத்தை விடும் இடம்
    என்பதால் வீடானதோ?
    கோபத்தை விடும் இடம்
    என்பதால் வீடானதோ?
    நான் என்பதை விட்டு
    நாம் என்று வாழ்ந்தார்கள்!
    ஆண்டவன் அருளாலே !
    நல் மழலை பெற்றார்கள்!
    அன்பை விதைத்தார்கள்!
    ஆனந்தமாய் இருந்தார்கள்!
    இசைபட வாழ்ந்தார்கள்!
    ஈகை புரிந்ததினால்!
    உயர்வை அடைந்தார்கள்!
    ஊக்கத்துடன் உழைத்தார்கள் !
    எண்ணியதை பெற்றார்கள்!
    ஏழேழு பிறவியிலும் தொடரும் சொந்தமிது !
    ஐயமில்லை! ஐயமில்லை!
    ஒன்று பட்ட உள்ளத்தால்!
    ஓங்கியது உங்கள் வாழ்க்கை!
    ஔவை மொழி போல இனிக்கட்டும்!
    அஃதே எங்கள் ஆசை!

    ஆணவத்தைவிட்டு அன்பால் இணைந்த இணையர், இல்லறமாம் நல்லறத்தின் பயனாய்ப் பெறுகின்ற இன்மழலைக்கு ஈடேது இவ்வுலகில்?

    பெருமவற்றுள் யாமறிவ தில்லை அறிவறிந்த
    மக்கட்பே றல்ல பிற என்று மக்கட்பேற்றின் மாண்பைப் போற்றுகின்றார் வாழ்வியல் வலவர் வள்ளுவர்.

    நன்மக்கட்பேற்றோடு முற்றுப் பெறுவதில்லை இல்வாழ்க்கை. ஈகை எனும் இனிய குணத்தால் அது மேலும் சிறக்கிறது எனும் அரிய வாழ்வியல் உண்மையை எளிமையாய்ச் சொல்லியிருக்கும் திரு. பழ. செல்வமாணிக்கத்தின் கவிதை இவ்வாரத்தின் சிறந்த கவிதையெனும் பெருமையைப் பெறுகின்றது. கவிஞருக்கு என் பாராட்டுக்கள்!

    Share