விசாலம்

காக்கும் கடவுளான ஸ்ரீமகாவிஷ்ணு உலகசிருஷ்டியில் ஒரு பாரபட்சமின்றி அபயம் என்று வந்தவர்களைக் கைவிடாமல்  காப்பாற்றியிருக்கிறார் இதில் ஆறறிவு படைத்தவர்கள் மட்டுமல்லாது ஐந்தறிவு பிராணிகளுக்கும் தன் அருள் தந்து உயர்ந்த பதவியையும் அளித்திருக்கிறார்.

ஸ்ரீராமர் கானகத்தில் இருந்த தருணத்தில் பலருக்கு இவரது அன்பும் அருளும் கிடைத்திருக்கிறது   ஒரு படகோட்டியான குகன் ராமர் ,சீதை இலட்சுமணர் மூவரையும்  மிகவும் அன்பொழிய வரவேற்று .உபசரித்து பின் கங்கையைக்கடக்கவும்  உதவி புரிந்தான். அவனை அப்படியே ஆலிங்கனம்  செய்துகொண்ட ராமர்  தன்னுடைய சகோதரானாகவும் ஏற்றுக்கொண்டார்

அரக்கனின் மகனாகப்பிறந்த பிரஹ்லாதன் தன் ஒரே நாமமான “ஓம் நமோநாரயணாய “என்பதை விடாமல் பிடித்துக்கொண்டு அவனது தந்தை கொடுத்த அத்தனைக்கொடுமைகளையும் தாங்கிக்கொண்டு உயிர் பிழைத்தான்  மலை உச்சியிலிருந்து அவன் தள்ளப்பட்டவுடன் ஒடோடி வந்து தன்கைகளில் அவனை   ஏந்தியபடி காப்பாற்றினார் விஷ்ணு அடுத்ததாக யானையை ஹிரண்யகசிபு அனுப்ப   யானை தன் காலால்  அவனை மிதிக்க வந்தவுடன் பிரஹ்லாதனைக்கண்டு அருகில் வந்து அப்படியே  வணங்கிவிட்டு சென்றது கடைசியில்  விஷ்ணுவே நரசிம்மாவதாரம் எடுத்து அவனுக்கு  அருள் புரிந்தார்  தன் பக்தனுக்கு எதிரியாக நின்ற அரக்கனைக்கொன்றாலும் கடைசியில் மோட்சம் அளித்தார்

கானகத்தில் ராமர் சீதாபிராட்டியின் மடியில் தலை வைத்துப்படுத்திருக்க அந்த நேரம் பார்த்து ஜயந்தன் காகம் உருவில் வந்து   சீதையின் மார்ப்பைக்கொத்தியது    ஸ்ரீராமர்  தன் மேல் இரத்தத்துளி சொட்டுவதைப்பார்த்து விழித்து  காகத்தின் செயலைப்பார்த்து கடுங்கோபம் கொண்டு தர்ப்பையில் பிரம்மாஸ்திரம்  ஜபித்து அதன் மேல் ஏவினார் .ஜயந்தன் உருவில் இருந்த காகம் உயிர்ப் பிச்சைகேட்டு  பிரும்மா ,விஷ்ணு சிவன் எல்லோரிடமும் போக  ஸ்ரீராமர் விட்ட அஸ்திரத்தை   அவர்கள் தடுத்து நிறுத்த  முடியாதென்றும்  அதனால் ஸ்ரீராமரிடமே போய் மன்னிப்புக்கேட்கும்படி  சொல்ல  காகம் திரும்பவும் ஸ்ரீராமரிடமே வந்து அவர் பாதங்களில் விழுந்தது  பரந்தாமனும்  காகத்தை மன்னித்து உயிர்ப்பிச்சை அளித்தார் .

இப்போது பார்த்தசாரதியாக வந்த கிருஷ்ணனைப்பார்க்கலாம்  மஹாபாரதத்தில் பாண்டவர்களுக்கும்  கௌரவர்களுக்கும் போர் .அதில் அர்ஜுனனுக்குத்தேர் ஓட்டுபவராக கண்ணன் வருகின்றான் அப்படித்தேரை ஓட்டிவரும் போது  தேரில் கட்டிய குதிரைகள்  தாகத்தால் நாக்கு உலர்ந்து கனைத்தன .  இதைப்புரிந்து கொண்ட கிருஷ்ணர் குதிரைகளின்  தாகம் போக்க தன் அம்பை பூமியில் வீசிதண்ணீரை வெளியே பீச்ச வைத்து அதனது தாகத்தைப்போக்கினார் .

பெருமாளே தன் மூச்சாகக்கொண்டிருந்த இந்திராஜும்னன்  என்ற அரசன் ஒரு தடவை தவம் செய்து கொண்டிருக்க அவரைப்பார்க்க திரு அகத்திய முனிவர்  வந்தார் .தன் தவத்தில் மூழ்கிப்போன அரசன் அகத்தியமுனிவரை வரவேற்க மறந்தான். பின் முனிவர் தான் வந்ததைத்தெரிவிக்க கனைத்தார்  பின்னர் அவர் கோபம் கொண்டு “உனக்கு இத்தனை கர்வம் கூடாது நீ யானையாகப் பிறக்கக் கடவது ” என சாபம் கொடுத்தார் .  அடுத்த பிறவியும் வந்தது . அரசன்  யானையாகப் பிறந்தான். ஆனாலும் அந்தப் பரந்தாமனை நினைக்காமல் இல்லை   தினமும் கஜேந்திரன் அருகே இருக்கும் குளத்திற்குச்சென்று தாமரை மலரைப்பறித்து அந்தத்திருமாலை வழிபடும் ஒரு நாள்  …. தாமரை மலரைப்பறிக்க   ஒரு முதலை  அதன் காலைக்கவ்வியது. பின்னர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நீருக்குள்ளே இழுக்க ஆரம்பித்தது  /யானையோ தன் பூஜை முடியும் வரை பொறுத்துக்கொள்ளச்சொல்லி கெஞ்சியது. ஆனாலும் முதலை விடவில்லை ,  யானையும் கடைசி வரைப்போராடியது  .   ஒன்றும் பலனளிக்காமல் போக  “ஆதிமூலமே என்னைக் காப்பாற்று “என்று அலறியது   திருமால் கருடன் மேல் பறந்து வந்து தன் சக்கரத்தை வீசி முதலையின் கழுத்தை அரிந்து  யானையைக்காப்பாற்றிவிடுகிறார். இதுவே ‘கஜேந்திர மோட்சம்’,  என பாகவதத்தில் மிகவும் முக்கிய அம்சமாக கருதப்படுகிறது

பறவையை எடுத்துக்கொண்டால் ஜடாயூ நம் கண்முன்னால் வருகிறார் .ராமர்   கானகத்தில்  பர்ணசாலை அமைத்து   சீதை லட்சுமணருடன்  இருந்த நேரத்தில் இராவணன்சீதையை அபகரிக்க திட்டம் போட்டு அதில்   வெற்றியும் பெற்று  சீதாபிராட்டியை   தூக்கி தன் விமானத்தில் வைத்து பறக்கும் நேரத்தில் ஜடாயூ என்ற பட்சி ராவணனை மடக்கியது அவனை மேலே போகவிடாமல் போர் புரிந்தது .சீதையைக்காப்பாற்ற தன் உயிர் போனாலும் போகட்டும் என்ற முடிவில் போரிட்டது தன்  அருமை நண்பர் தசரதரின் மருமகள் சீதையைக்காப்பாற்றியே ஆகவேண்டும்  என்ற தீர்மானத்தில் ஆக்ரோஷமாகப் போரிட அந்த இலங்கேஸ்வரன் தன் கத்தியால் அதன் இறகுகளை வெட்டி மாய்த்தான் .இதை எதிர்ப்பார்க்காத ஜடாயு சுருண்டு கீழே விழ அந்த நேரத்தில் ஸ்ரீராமரும் சீதையைத்தேடி அந்தப்பக்கம் வர ஜடாயூவின் நிலைமையைக்கண்டார் .ஜடாயூ தன் உயிரைப்பிடித்து வைத்துக் கொண்டு நடந்த விஷயத்தை  பரந்தாமனிடம் சொல்லி உயிரை விட்டது. ஸ்ரீராமர்  அதைத் தன் தந்தை ஸ்தானத்தில் வைத்து அதற்கு ஈமக்கடன்கள் எல்லாம் செய்து மோட்சமும் அளித்தார் .பறவைக்கும் மோட்சமளித்த பரந்தாமனின் கருணையை என்னவென்று சொல்வது?

இலங்கைக்குப்போக பாலம் அமைக்கும் தருணம் எல்லா வானரங்களும்  பாலம் அமைக்கும் பணியில் ஈடுபட்டிருக்க ஒரு சிறு அணிலும்  தானும் ஸ்ரீராமருக்கு ஏதாவது வழியில் உதவ வேண்டும் என்று எண்ணி தன் முதுகை ஈரத்தில் நனைத்து பின் மணலில் உருண்டு அந்த மணலை  பாலம் கட்டும் இடத்தில் உதறிவிட்டு வந்தது. இதைப்பலமுறை செய்ய ராமரும்  இதைக் கவனித்து ஓடோடி வந்து அதை மடியில் வைத்து தன் மூன்றுவிரல்களால் அதை அன்புடன் அதன் முதுகில் தடவிக்கொடுத்தார். அந்த மூன்று வரிகளை இன்றும் அணிலிடம் பார்க்கலாம்

சுக்ரீவன்   தன் சகோதரன் வாலி யுடன் போரிட ராமரின் சரணம் நாட வானர இனமாக இருந்தாலும் சுக்ரீவனை தன் நண்பனாக ஏற்றுக்கொண்டு  வாலியுடன் போரிட்டு அவனுக்கு ராஜ்ஜியமும் திரும்ப வாங்கித்தருகிறார்  ஸ்ரீ ராமர்  அத்துடன் இல்லாமல்  அனுமனுக்கு சிறிய திருவடி என்ற உன்னத பதவியும் கொடுத்து  சிரஞ்சீவி பட்டமும் அளிக்கிறார் .தவிர  அவர் ஆசைபடி தன்னிடமே இருந்து சேவை செய்யும் வாய்ப்பையும் அளித்து கௌரவிக்கிறார் . அவரது அன்பை என்னவென்று சொல்ல !

கிருஷ்ணாவதாரதில்  கண்ணனைக்கொல்ல வந்த எல்லோருக்குமே மோட்சம் கிடைத்து விடுகிறது இதில்  காளிங்கன் என்ற நாகம் நம் நினைவில் வரும் காளிங்கன் கக்கும் விஷத்தினால் யமுனையில் வாழும் பல நீர் விலங்குகள் மாண்டன  மீன்களெல்லாம் செத்து மடிந்தன  இதன் முன் கதைஎன்னவென்றால் முன்பு கருடன் யமுனையில் இருந்த மீன்களை  எல்லாம் தின்று வந்தது  இதனால் வருந்திய மீன்கள்  சௌபரி என்ற முனிவரிடம் சென்று முறையிட்டன  முனிவரும் மீன்களில் மேல் பரிதாபப்பட்டு   கருடனை அழைத்து  யமுனையில் வாழும் மீன்களைத்தின்னால்  அது இறந்துவிடும் என்று சாபம் கொடுத்தார்  கருடனுக்கு பயந்துக்கொண்டிருந்த காளிங்கன்  நல்லதாகப் போயிற்று  என்று எண்ணி தான் வாழ மிகவும் பாதுகாப்பான இடம் யமுனைதான் என்று அங்கு வந்து தங்கி அட்டூழியம் செய்தது இதனால் கோப கோபியர்கள் கவலையுற்று கண்ணனிடம் சொல்ல அவரும் யமுனையில் நேரே காளிங்கனின் தலையில் குதித்து வாலைப்பிடித்தபடி நடனமாடிபோர் புரிந்து அதை சாகும் நிலைக்கு கொண்டுவர  காளிங்கனின் இரு மனைவிகள் அழுதபடி கண்ணனிடம் சரணமடைந்தனர் பின் தங்கள் மாங்கல்ய பிச்சை  கேட்டனர்.. கண்ணன் அந்த கொடிய பாம்பையும் மன்னித்து உயிர்ப்பிச்சை அளித்தார். இப்படி எத்தனையோ நிகழ்ச்சிகளில் அனைத்துயிர்களிடத்தும் பரந்தாமன் சமமாக கருணைக்காட்டி உய்விக்க வருபவன் என்பதை நாம் அறிந்துகொள்கிறோம். என்னே ஆண்டவனின் அருள்!

படங்களுக்கு நன்றி:

http://www.radiokrishna.com/cosmologia.htm

http://devotionalonly.com/lord-mahavishnu-pictures-and-wallpapers/

ராஜேஸ்வரி ஜெகமணி

ஆங்கில ஆண்டின் முதல் நாள் இது ..

ஆனந்தமாய் வாழ்த்தும் பொன்னாள் இது..
வெற்றி நம்மைத்தேடி வரும் நன்னாள் இது ..
எண்ணப்படி வாழ்வு தரும்  இந்நாளில்
இன்று போல் என்றும் வாழ புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்….

எண்ணிய முடிதல் வேண்டும்  
நல்லவே எண்ணல்வேண்டும்;
திண்ணிய நெஞ்சம் வேண்டும் ;
 தெளிந்தநல் லறிவு  வேண்டும்;

மனதில் உறுதி வேண்டும்
   வாக்கினிலே  இனிமை வேண்டும்;
நினைவு நல்லது வேண்டும்,
   நெருங்கின பொருள் கைப்பட  வேண்டும் ;

கனவு மெய்பட வேண்டும்,
   கைவசமாவது விரைவில்  வேண்டும்
தனமும் இன்பமும் வேண்டும்
   தரணியிலே பெருமை வேண்டும்;

என்று  பொன் எழிலாய் பூத்திருக்கும் புத்தாண்டில் பிரார்த்திப்போம் …

துன்ப மினியில்லை.சோர்வில்லை,தோற்பில்லை,
அன்பு நெறியில் அறங்கள் வளர்ந்திட புத்தாண்டினை வரவேற்போம் …

ஒன்று பட்டால் உண்டு வாழ்வே – நம்மில்
ஒற்றுமை நீங்கில் அனைவர்க்கும் தாழ்வே
நன்றிது தேர்ந்திடல் வேண்டும் – இந்த
ஞானம் வந்தாற்பின் நமக்கெது வேண்டும்?

இனிய நாளை இன்னிசையோடும் இன்பத்தோடும் , இனிப்போடும் கொண்டாடி மகிழ இனிய வாழ்த்துகள்….

இன்னம்பூரான்

புத்தாண்டு தினம்: 01 01 2013

புத்தம் புதிய நேரம்: 01 01 1906

நண்பர்களே!

மடலாடும் குழுக்களில் இருக்கும் நாம், மற்றபடி ஆடாவிடினும், மடலாடி பழகுவுமே என்ற எண்ணம் உதயமாயிற்று. இனி, முடிந்தவரை கடுதாசிகள் எழுதுவதாக, உத்தேசம். அது நம் நெருக்கத்தை மேன்மைபடுத்தும் என்று தோன்றுகிறது. நேரமின்மையால், என்னுடைய இணையதளத்திலும். வலைப்பூவிலும் பதிவுகளை ஏற்றுவதில் சில வருட தாமதம் ஆகிவிட்டது. விட்ட குறை, தொட்ட குறைகளை நிவர்த்தி செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. இனிமேல், என்னுடைய இணையதளத்திலும், வலைப்பூவிலும் பதிவுகளை ஏற்றி, அதற்கான தொடர்பு கொடுத்தால், அதை மனமுவந்து படிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். இதழியல், மடலாடல் குழுக்கள் விதிகளுக்கு உட்பட்டு என் இயக்கம் அமையும்.

முதற்கண்ணாக, உங்கள் யாவருக்கும் என் 2013 புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள். உங்கள் அபிலாஷைகள் பூர்த்தியாக வேண்டும் என இறைவனிடன் என் பிரார்த்தனைகள்.

அன்புடன்

இன்னம்பூரான்

01 01 2013

*

திருமலையில் அலை மோதும் கூட்டம். நிரம்பி வழியும் உண்டியல். இந்து மத அபிமானிகள், சமய சந்தர்ப்பமாக அகப்பட்டுக்கொண்ட கிருத்துவ பண்டிகையை, விமரிசையாக கொண்டாடுவார்கள். ‘அதைக்கொடு’, இதைக்கொடு’ ஒம்மாச்சியிடம் பட்டியல் சமர்ப்பிப்பார்கள். சந்தடி சாக்கில், நானும் உங்கள் எல்லாருக்கும் வாழ்த்துக்கள் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்.

மாமாங்கம் 12 வருடங்களுக்கு ஒரு முறை. இங்கோ 26 வருடங்களுக்கு பிறகு தான் நாலு இலக்கங்களும் வெவ்வேறாக அமைந்துள்ளன. (1987 ~2013). அத்துடன் விட்டு விடுவது விவேகம். இதில் ஆரூடம் தேடுவதற்கு ஒன்றுமில்லை.

க்ரகேரியன் காலண்டர் படி மூன்றாவது சகாப்தத்தின், 21வது நூற்றாண்டின், 2010 என்ற பத்தாண்டு வரிசையில் நான்காவது ஆண்டு பிரவேசிக்கும் இந்த தினம், கலியுகத்தின் 5114-5 ஆண்டாகக் கருதப்படுகிறது. அசிரியன் காலண்டர் அதை விட அரதப்பழசாம்: 6763. சும்மா பத்தாயிரம் ஆண்டுகளை கூட்டிக்கொண்டால், ஆச்சு ஹொலெசின் காலண்டர்: 12013. அது தொல்லியல் துறை போன்றவைக்கு பயன் படுமாம். யுனிக்ஸ் நேர பட்டியல் கொடுத்து, கணக்கு எலிகளாகிய உம்மையும், எம்மையும் பயமுறுத்தும் உத்தேசம் இல்லை.

இந்தியாவில் தொன்மை காலத்திலிருந்தே ‘காலம்/ன் மீது கவனம் அதிகம். கி.பி.நான்காவது நூற்றாண்டு காலகட்டத்திலியே ‘சூர்ய சித்தாந்தம்’ என்ற நக்ஷத்திர மண்டலம் பற்றிய நூல், உலகம் உருண்டை என்கிறது. உஜ்ஜயின் என்று இன்று கூறப்படும் அவந்தி என்ற நகருக்கும் ரோஹிதகா நகருக்கும் இடையே ஓடும் ரேகையை மையப்படுத்தி, கால நிர்ணயம் செய்கிறது.  நாகரீகத்துக்கும், பண்பாட்டுக்கும், கலைகள், கல்வி, அறிவியல் ஆகியவற்றுக்கு மூலாதாரமாக விளங்கிய மேதைகளை அணைத்து, ஆதரித்து, போஷித்தது பழங்கால மன்னராட்சிகள் என்பதற்கு சந்திரகுப்த மெளரியர், அசோகச் சக்கரவர்த்தி, தென்னாட்டு சேர,சோழ, பாண்டியர், ஷெர்ஷா ஸூரி போன்றோரின் சாதனைகள் சாட்சி. வர, வர மாமியார் கழுதை போல் ஆனாளாம் என்றபடி, 17ம் நூற்றாண்டிலியே இருண்ட காலம் தொடங்கியது. அறிவியலுக்கும் அரசாங்கத்தும் காத தூரம் என்று அந்தப்புர வாசிகளாகிவிட்ட இந்திய சமஸ்தானதிபதிகள் சூர்ய சித்தாந்ததைக் கண்டுகொள்ளவில்லை. காலம் மாறாவிடினும், அங்கங்கே (தற்கால அமைப்புப்படி, ஜில்லாவுக்கு, ஜில்லா!) நேரங்கள் மாறிய வண்ணம் பாடாய் படுத்தின. மக்களை பற்றி யாருக்குக் கவலை?

1802 லிருந்து மதராஸ் நேர நிர்ணயம் என்று ஒரு நடைமுறை இருந்தாலும், 1905 வரை, அதாவது ஒரு நூற்றாண்டுக்கு மேல், மத்திய அரசு கால நிர்ணயம் பற்றி கவலைப்படவில்லை. அலஹாபாத் அருகில் ஓடும் 82.5 கிழக்கு: என்ற ரேகையை மையப்படுத்தி, ஜனவரி 1 ,1906 அன்று இந்தியாவின் ஒரே ஒரு கால நிர்ணயத்தை பிரகடனப்படுத்தியது. அந்த பிரகடனத்தின் நினைவாக, இன்றைய தலைப்பு அமைந்தது.

ஆனால், 1947 வரை பம்பாயும், 1948 வரை இந்த விஷயத்தில் கல்கத்தாவும் தனி ராச்சியம். அது மட்டுமல்ல. இரண்டாவது யுத்த காலகட்டத்தில், செப்டம்பர் 1, 1942லிருந்து அக்டோபர் 14, 1945 வரை, இந்தியாவின் நேரம் ஒரு மணி நேரம் முந்தி வைக்கப்பட்டது. இந்த நல்ல வழக்கம் ஏன் கை விடப்பட்டது என்று புரியவில்லை. இன்றளவும் மேற்கத்திய நாடுகள், மின்சாரத்தை மிச்சம் பிடிக்க, இந்த முறையை கையாளுகின்றன.

இந்தியா ஒரு காண்டம் போன்ற பெரிய நாடு. அருணாசலபிரதேசத்தில் ஆதவன் எழும்போது, அஹமாதாபாத்தில் இருட்டு. ஆகவே, அதற்கேற்ப மணி அடிப்பது தான் விவேகம். கிட்டத்தட்ட 28 தீர்க்கரேகைகளை உட்கொண்ட நம் பிரதேசத்தில், இந்த இரண்டு மாநிலங்களுக்கும் இரண்டு மணி நேர வித்தியாசம் இருப்பது என்னவோ, விஞ்ஞானம் அறிந்த உண்மை. அதை விஞ்ஞானிகள் அழுத்தமாகக் கூறினாலும், அரசு அசைந்து கொடுக்கவில்லை. பூகோள உண்மைகளை பகர்ந்து விட்டு, இந்த 28 தீர்க்கரேகைகளை உட்கொண்ட நம் பிரதேசம் பெரிதல்ல என்றும், சீதோஷ்ண நிலை ஒரு பொருட்டு அல்ல என்று அடித்துப் பேசி ‘ஒரே இந்தியா! ஒரே கால நிர்ணயம்’ என்ற அறிவியல் கலைந்த கூற்றை 2004ல்  உறுதி செய்து விட்டார், நாம் விஞ்ஞான அமைச்சர் கபில் சிபல் அவர்கள்.  ரயில்வே கால அட்டவணைகளைப்பார்த்தால் திகைத்துப் போகும் வரை, அவை பல குழப்பமான வகைகளில் காலம் தள்ளி வந்தது தெரிய வருகிறது. சொல்லப்போனால், அது பெரிய கதையாக நீண்டு விடும்.

அன்புடன்,

இன்னம்பூரான்

01 01 2013

*

உசாத்துணை:

 http://www.hindustantimes.com/editorial-views-on/Edits/Two-timing-India/Article1-246310.aspx

http://www.hindu.com/thehindu/mp/2002/01/07/stories/2002010700130300.htm

http://dst.gov.in/admin_finance/un-sq1007.htm

*

Copyright: Innamburan: The moral rights of the author has been asserted. No reproduction in any form/fashion without his prior permission.

பெருவை பார்த்தசாரதி  ::

இறை வழிபாட்டு முறைகளை நமது முன்னோர்கள் மிக நேர்த்தியாக வகைப்படுத்தி, அதை எவ்வாறேல்லாம் பின்பற்ற வேண்டும் என்று பின் வரும் சந்ததியினருக்கு மிகத் தெளிவாக வழங்கி இருக்கிறார்கள். இவ்வழிபாட்டு முறைகளை எல்லாம் மஹான்கள், ரிஷிகள், ஆசார்ய புருஷர்கள், குருமார்கள் போன்றோர்கள் அவ்வப்போது நமக்கு நினைவு படுத்திக் கொண்டே இருக்கிறார்கள். இவ்விதம் புனிதமான ஆலயங்களுக்குச் செல்லுதல், தீர்த்த யாத்திரை, பாதயாத்திரை, நாம சங்கீர்த்தனம், பஜனை செய்தல், அனுதினமும் வீட்டிலேயே பெருமானை ஆராதனம் செய்தல் போன்ற பல வழிகளைப் பின்பற்றும் அன்பர்கள் இருக்கிறார்கள். நமது வசதிக்காக நாம் பின்பற்றும் வழிபாட்டு முறைகளை மாற்றிக் கொள்ளாமல் முறைப்படி பின்பற்றுவதே மேல் என்றும், மாறாக வழிபாட்டு முறைகளை மாற்றிக் கொண்டால் புனிதத்தலங்களின் ‘சாந்நித்தியம்’ மாசுபடத்தொடங்கிவிடும் என்பதையும் முன்னோர்கள் பல்லாயிரம் ஆண்டுகட்கு முன்பே எடுத்துரைத்திருக்கிறார்கள். இறை வழிபாட்டுக்கென்று இடமும், தகுந்த நேரமும் இருக்கிறது, ‘ஏதோ நமக்கு நேரம் கிடைக்கிறது’ என்று நினைத்து ஆலயங்களுக்கும், பூஜை போன்ற சுபகாரியங்களுக்கும் நாம் நினைத்த நேரத்தில் செல்ல முடியாது, அதற்கும் பகவானின் அருள் வேண்டும் என்பதால்தான், “ஏழுமலையான் அழைத்தால் மட்டுமே திருமலைக்குச் செல்ல முடியும்” என்பதைச் சொல்லக் கேள்விப் பட்டிருக்கிறோம். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக இறை சிந்தனையும் நம்மோடு கைகோர்க்கவேண்டும்.  ‘பசி’ எடுக்கிறது என்று யாரும் நமக்குச் சொல்வதில்லை, அதுபோல் ‘தாகம்’ எடுக்கிறது தண்ணீர் குடி என்று யாரும் தூண்டுவதில்லை. பசியும், தாகமும் இயற்கையாக தோன்றுவதுபோல், ‘இறை சிந்தனை’ என்பதும் இயற்கையாகவே எழவேண்டுமாம். நம்மை அறியாமலேயே நமது உடம்பும் மனமும் மாசு படிந்து இருக்கலாம். ஆதலால் தான் நாம் குளித்து முடித்து, மடித்துணி தரித்த சமயத்தில் மாத்திரம் இறைச்சிந்தனையோடு ஆலயத்துக்குச் செல்கிறோம். தருமமிகு பாரதத்தில் எண்ணற்ற ஆலயங்கள் இருக்கின்ற போதிலும், ஆழ்வார்களால் மங்களாசாசனம் செய்துவிக்கப் பட்ட வைணவ திவ்ய ஆலயங்களுக்கு (108) செல்வதையும், இதேபோல ‘அப்பர்’, ‘சுந்தரர்’, ‘மாணிக்கவாசகர்’ போன்ற நாயன்மார்களால் பாடல்பெற்ற சைவத்தலங்களுக்கு (274) யாத்திரை செல்லுதலை மட்டுமே ஒரு கடமையாகக் கொண்டுள்ள பக்தர்களையும் நம்மிடையே காணலாம்.  இப்படிக் குறிப்பிட்ட தலம், குறிப்பிட்ட நேரம் என்பது மனிதன் செய்கின்ற எல்லா நல்ல காரியங்களோடும் இணைந்து விடுவது மிகவும் அவசியமாகிறது, அது மாறும் போது தவறாகிறது. இப்படிப்பட்ட நல்ல நேரமும், சந்தர்ப்பமும் கைகூடும் சமயத்தில்தான் மனமொத்த கருத்துடைய நண்பர்கள் ஒருங்கே இணைந்து, மார்கழித் திங்களில், ‘ஓங்கி உலகளந்த உத்தமனின் பேர் பாடிக்கொண்டு’ (திருப்பாவையின் மூன்றாவது பாசுரம்) பாதயாத்திரையை பதினெட்டு நண்பர்களுடன் சென்னை மகாலிங்கபுரத்திலிருந்து பிரசன்னவேங்கடேஷ் என்பவரது வழிகாட்டுதலுடன் தொடங்கினோம். நான்கு நாட்கள் பாதயாத்திரை சென்ற அனுபவத்தில், பல ஆலயங்களைக் காண முடிந்த போதிலும், மிகச்சிறப்பாக அமைந்த ஒரு சில விஷேசமான ஆலயங்களின் சிறப்பை மட்டுமே இங்கே மிகச்சுருக்கமாகக் கூற விரும்புகிறேன். என்னதான் பத்திரிகையிலும், மாத இதழ்களிலும் இத்தலங்களைப் பற்றி அனேகர் அறிந்திருந்தாலும், புதிதாக பாதயாத்திரை தொடங்கும் அன்பர்களுக்கு நிச்சயமாக உதவும் என்பதால், ஆலய பட்டர்களிடமிருந்தும், பக்தர்களிடமிருந்தும் நேரடியாக பெறப்பட்ட இத்தகவல்களை உங்கள் முன் வைக்கிறேன். இந்த அரிய ஆலயத் தகவல்கள், நம்மை ஆச்சரியத்துக்குள் ஆழ்த்துகின்றன.முறைகளை நமது முன்னோர்கள் மிக நேர்த்தியாக வகைப்படுத்தி, அதை எவ்வாறேல்லாம்

பாற்கடலைக் கடைந்து, அமுதத்தை எடுக்கும்போது ஆலகால விஷத்தை ஈஸ்வரன் உண்டதாக நாம் படித்திருக்கிறோம். அந்த விஷத்தை அப்படியே விழுங்கி விட்டதால் சர்வ லோகமும் அழியும் என்பதாலும், விழுங்கியதை உமிழ்ந்து விட்டால் அதைவிட ஆபத்து என்பதாலும் பார்வதி தேவி, ஈஸ்வரனை தன் மடியில் கிடத்தி, அவ்விஷத்தை கண்டத்தில்(கழுத்தில்) கைவைத்து அதே இடத்தில் நிறுத்திவிட்டார். ஆலகால விஷத்தைத் தடுத்து சர்வ லோகத்தையும் காப்பாற்றி அமுதத்ததயும் வழங்கியதால் இறைவி “அமுதாம்பிகை” என்றும், இறைவன் “பள்ளி கொண்ட பரமன்” என்றும் அழைக்கப் படும் ‘சுருட்டப் பள்ளி என்ற இடத்தில் முதல் நாள் இரவு தங்கினோம். சயனத் திருக்கோலத்தில் ஈஸ்வரன், பார்வதிதேவியின் மடியில் பள்ளிகொண்டிருக்கும் ஒரே ஆலயம் என்று சொல்லும்படியாக சுருட்டப்பள்ளி திகழ்கிறது. இங்கே வைணவ ஆலயத்தைப் போல், பக்தர்களுக்கு தீர்த்தம், சடாரி, துளசி வழங்குவது ஆலய சிறப்பம்சத்தில் ஒன்று. குடும்ப சமேதரராக தட்சிஷினாமூர்த்தியை இவ்வாலயத்தில் மட்டுமே காணமுடியும்.

அடுத்து வருவது நாகலாபுரம் ‘ஸ்ரீவேதநாராணப் பெருமாள்’ ஆலயம். திருவரங்கத்தில் பெருமாள் தெற்கு நோக்கி அருள்பாலிப்பதுபோல், இங்கே வித்தியாசமாக அனைத்து ஆலயங்களிலிருந்தும் மாறுபட்டு மேற்கு நோக்கி பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிக்கிறார். வருடத்தில் ஒரு நாள் சூரியாஸ்தமனத்தின் போது, ஒரு குறிப்பிட்ட நாழிகையில் சூரியநாராயணனின் சூரியக்கிரணங்கள் வேதநாராயணப் பெருமானின் சன்னிதியில் பகவானின் பாதம் தொடங்கி, நாபி, சிரசு என்று மூன்று நாட்கள் தொடர்ந்து விழுந்து கொண்டே இருப்பது அதிசயங்களில் ஒன்றாகத் திகழ்கிறது. இந்த நிகழ்ச்சி நடைபெறும் நாட்களில் சூரியபூஜை என்று நான்கு நாட்கள் கொண்டாடப்பட்டு தெப்போற்சவமும் நடைபெறுமாம். பத்து அவதாரங்களில் முதலாவதாரத்தில் “மச்சாவதாரம்” என்கிற மீன் வடிவத்தில் ‘மூலவர்’ தோற்றமளிக்கிறார். கோவிலின் சிற்பங்கள் அனைத்திலும் மச்சாவதாரத்தின் மகிமையைப் பறைசாற்றுவதாக அமைந்துள்ளது.

மூன்றாவதாக நாராயண வனத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் “கல்யாண ஸ்ரீனிவாச பெருமாள்” ஆலயம். ஆலயத்தின் தோற்றமே அனனவரையும் பிரமிக்க வைக்கும் விதத்தில் அமைந்துள்ளது. பகவான் ஸ்ரீனிவாசனுக்கும், பத்மத்தில் (தாமரை மலர்) அமர்ந்திருக்கும் தேவி பத்மாவதிக்கும் திருமணம் நடந்த இடம் என்று தலவரலாறு சொல்கிறது. திருமணத்தின் போது பங்கு கொண்ட அனைவருக்கும் ‘மஞ்சள் பிரசாதம்’ வழங்குவதற்காக சுமார் ஒரு டன் எடைகொண்ட மஞ்சள் தயாரிக்கும் மிகப் பெரிய பாறைக்கல்லால் ஆன இயந்திரம் ஒன்று தாயாரின் சந்நிதிக்கு முன்பு வைக்கப்பட்டு பக்தர்களுக்குக் காட்சி அளிக்கிறது. எம்பெருமான் வேட்டைக்கு வரும்போது இச்சம்பவங்கள் நிகழ்ந்ததால், எம்பெருமானின் விழிகள் திறந்த நிலையிலும், திருக்கரத்தில் உடைவாளுடன், திருஒட்டியானத்தில் பத்து அவதாரங்களின் தோற்றங்களும் இடம்பெற்றிருப்பது அபூர்வம். யாத்திரையின் இடையில் ‘ராமகிரி’ என்றொடு தலத்தைப் பற்றிய தகவலை அறிந்தோம், பிரதான சாலையிலிருந்து சற்று தொலைவில் இருப்பதாலும், நேரக்குறைவின்மையாலும் அங்கு செல்லமுடியவில்லை.

 நீண்ட தூரம் நடந்து ஒரு இடத்தைக் கடப்பது, அவ்வளவு எளிதல்ல என்பதை பாதயாத்திரையின் போது தோன்றும் ‘உடல் உபாதைகள்’ மூலம் அறியலாம். இதனைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, இங்கே திருமங்கையாழ்வார் பாசுரம் ஒன்று நினைவுக்கு வருகிறது. திருமங்கையாழ்வார் தனது பெரியதிருமொழியில் “நாராயணா” என்னும் திருநாமத்தை அனுசந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் அடியார்களுக்கு, அவர்கள் படும் துன்பங்களெல்லாம் கதிரவனைக் கண்ட பனித்துளிபோல் மறைந்து விடும் என்கிறார். மகத்தான இச்சொல், சகலவிதமான செல்வத்தையும், தாய் தன் மகவுக்குச் செய்யும் நலனைவிடவும், தீவினைகளைப் போக்கி பரமபதத்தையும் கூட அளித்துவிடும் என்பதை பின்வரும் பாடல் மூலம் விளக்குகிறார். அதனால்தான் ‘நாராயணா’ என்ற சொல்லை “நலம் தரும் சொல்” என்கிறார்.

 “குலம்தரும் செல்வந் தந்திடுமடியார் படுதுய ராயின வெல்லாம்

நிலந்தரஞ் செய்யும் நீள்விசும் பருளும் அருளொடு பெருநிலமளிக்கும்

வலம்தரும் மற்றுந் தந்திடும் பெற்ற தாயினும் ஆயின செய்யும்

நலந்தருஞ் சொல்லை நான் கண்டு கொண்டேன்  ‘நாராயணா’ வென்னும் நாமம்” 

 அடியார்கள் அனைவரும் மாஹாலிங்கபுரத்தில் ஒன்றுகூடித் தொடங்கிய பாதயாத்திரை, சூளைமேடு, அண்ணாநகர், வில்லிவாக்கம், கொளத்தூர் வழியாக ரெட் ஹில்ஸ், பிறகு கண்ணணோடை பாலம், மதுரவாயல், சூளைமேனி, ஊத்துக்கோட்டை, சுருட்டப்பள்ளி, நாகலாபுரம், பிச்சாட்டூர், நாராயணவனம், புத்தூர், ‘புடி’ ரயில் நிலையம், திருச்சானூர் வழியாக முடிவில் திருமலை சென்றடைந்து ஏழுமலையானைத் தரிசித்து சென்னை வந்தடைந்தோம்.

“திருப்பதி சென்று திரும்பி வந்தால் ஒர் திருப்பம் நேருமடா” என்பது போல், பாத யாத்திரை முடித்து  சென்னை திரும்பிய அன்று (20-12-12)எனக்கோர் மகிழ்ச்சியான செய்தி, வல்லமை குழுவினர் மீண்டும் ஓர் முறை தொடர் கட்டுரைக்கு “வல்லமை விருது” வழங்கி சிறப்பித்திருந்தார்கள்.

ராஜேஸ்வரி ஜெகமணி

ஊர்திரை வேலை யுலாவும் உயர்மலைக்
கூர்தரு வேல்வல்லார் கோற்றங் கோள் சேரிதனில்
கார்தரு சோலைக் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்
ஆதிரைநாள் காணாதே போதியார் பூம்பாவாய்”

திருமயிலையில் சாம்பலாகிய பெண்ணை உயிர்ப்பிக்க திருஞான சம்பந்தர் பாடிய மயிலையில் கொண்டாடப்படும் பல்வேறு சிறப்பு மிக்க திருவிழாக்களுள் திருவாதிரையும் ஒன்று.

ஆருத்ரா தரிசனம் சிவபெருமானுக்குரிய அஷ்ட மஹா விரதங்களுள் ஒன்று

மார்கழித் திங்கள் மதி நிறைந்த நன்னாளோடு இணைந்து திருவாதிரை வருவதால் விண்ணிலிருந்து சந்திரன் தன்னை தலையில் அணிந்து சாப விமோசனம் அளித்த சிவபெருமானின் அன்பர்களை தன் பதினாறு அமுத கலைகளால் தழுவுகின்றான்.

ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத அருட்பெருஞ்சோதியாக
ஓருருவம் ஓர் நாமம் இல்லாத சிவ பெருமான் செம்பவள மேனி வண்ணன் என்பதனால் அவரை சிவப்பு நட்சத்திரமான திருவாதிரைக்கு உரியவனாக்கி அவரை திருவாதிரையான் என்றும் அழைத்தும் அந்த திருவாதிரையன்று, ஆடும் அந்த அம்பலக்கூத்தனை சிறப்பாக வழிபடுகின்றோம்..

ஆருத்ரா என்பது ஆதிரையை குறிக்கும் சொல். சிவனுக்கு உரிய ஜென்ம நட்சத்திரம் திருவாதிரை. எனவேதான் இந்த திருவாதிரை நாளில் ஆடல் அரசனுக்கு சிறப்பு அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறது

ஆருத்ரா தரிசன விழா ராமநாதபுரம் உத்தரகோசமங்கையில் ஆண்டுதோறும் சிறப்பாக நடைபெறுகிறது. இங்குள்ள மங்களநாதசுவாமி கோயிலில் உள்ள மரகத நடராஜர் ஆண்டு முழுவதும் சந்தனம் பூசப்பட்ட நிலையில்
அருள்பாலிப்பார்.

ஆண்டுக்கு ஓரு முறை ஆருத்ரா தரிசனத்தன்று சிலையில் சந்தனம் களையப்பட்டு பல்வேறு அபிஷேகங்கள் நடைபெறும்..

கும்பகோணத்தில், மார்கழி மாத ஆருத்ரா தரிசனம் மிகச் சிறப்பாக நடைபெறும்.

அன்று 16 கோயில்களிலிருந்து சிவகாமியுடன் நடராஜர் தனித்தனியே புறப்பட்டு, திருக்குடந்தைக்கு ராஜாவாகிய அருள்மிகு கும்பேஸ்வரர் திருக்கோயிலைப் பிரதட்சணம் செய்கின்றனர்.

தொடர்ந்து கிழக்கு வீதியில் ஒவ்வொரு கோயிலிலிருந்தும் வந்த நடராஜரும், ராஜாவாகிய ஆதி கும்பேஸ்வரர் சுவாமிக்கு தங்களுடைய மரியாதையைச் செலுத்தும் வகையில் அர்ச்சனைகள் நடைபெறும்.

பதிலுக்கு,ராஜாவாகிய ஆதி கும்பேஸ்வர ஸ்வாமியும் அந்தந்த கோயிலுக்கு உண்டான ஸ்வாமிக்கு பதில் மரியாதை செய்வார்.

திருமணமான பெண்கள் தங்கள் தாலி பாக்கியம் நிலைக்கக் காண வேண்டிய விழா ஆருத்ரா தரிசனம்.

கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலுள்ள புண்ணிய ஸ்தலமான சுசீந்திரம் அறம் வளர்த்த நாச்சியார் கோவில் பிரசித்தமானது.

“ஆடல்வல்லான்’ என்று போற்றப்படும் ஆனந்த தாண்டவமாடும் நடராஜரை வழிபட்டால், மகிழ்ச்சி என்றென்றும் நிலைக்கும்.

சிவபெருமானுக்குரிய வடிவங்களில் முதன்மையானது நடராஜர் வடிவமே. இவர் ஆடுவது ஆனந்த தாண்டவம். அம்பலவாணர், சபாபதி, கூத்தப்பெருமான், நடேசன், சித்சபேசன், நடராஜன், கனகசபாபதி, பொன்னம்பலம் என்ற பெயர்கள் உண்டு.

திருவாதிரை நட்சத்திரம் நாள் தில்லை அம்பலத்தரசனுக்கு சிறப்பான விரத நாளாகும்.

திருவாதிரை நாளில் ஆருத்ரா தரிசனம் செய்து சகல பாவங்கள், தோஷங்கள், தடைகள் நீங்கி வளமான வாழ்வு பெறலாம் ..

ஆருத்ரா தரிசனத்தன்று ஆதிரைக் களி படைக்கும் வழக்கம் உண்மையான பக்தியுடன் எளிமையான உணவு படைத்தாலும் ஆண்டவன் ஏற்றுக்கொள்வான் என்பதே தாத்பர்யம்

திருவாதிரைக்கு ஒருவாய்க்களி’ என்பது பழமொழி.

எனவே மார்கழி திருவாதிரை அன்று விரதம் உள்ள பக்தர்கள் அன்று ஒரு வாய்களி தின்று மகிழ்கின்றனர். இதே திருவாதிரை நாளன்று ஒருவாய் களி தின்றால், அதன்பலன் அளவிடற்கரியது.

திருவாதிரைக்கு ஒரு வாய்க் களி தின்னாதவர் நரகக்குழி என்பது பழமொழி மூலம் பிரசாதத்தின் மகிமை விளங்கும்.

களி என்றால் ஆனந்தம் என்று ஒரு அர்த்தம் ஆனந்த தாண்டவம் ஆடும் நடராஜரை நாம் உண்மையான உள்ளன்புடன் வழி பட்டால் அவர் நமக்கு உண்மையான ஆனந்தமான மோக்ஷத்தை வழங்குவார் என்பதை உணர்த்துவதே களி படைப்பதன் உள்ளார்த்தம்.

கோவை பேருரில் எம்பெருமானின் பின்னே பின்னி தொங்கவிடப்பட்டிருக்கும் ஜடா முடியையும் நாம் கண்டு ஆனந்தம் பெறலாம்.

சப்த விடங்க ஸ்தலமான திருநள்ளாற்றிலும் அருணோதய காலத்தில் ஒரே சமயம் நடராஜப் பெருமானுக்கும், தியாகராஜப் பெருமானுக்கும் அபிஷேகம் நடப்பதை நாம் கண்டு ஆனந்தம் அடையலாம்.

சுயம்புவாக தோன்றி மிகப்பெரிய திருவுருவமாக விளங்கும் திருநல்லம் என்னும் கோனேரி ராஜபுரத்திலும் திருவாதிரைத்திருவிழா பத்து நாள் மாணிக்கவாசகர் விழாவாக கொண்டாடப்படுகின்றது.

ஆரார் வந்தார் அமரர் குழாத்தில் அணியுடை ஆதிரை நாள்
நாராயணனொடு நான்முகன் அங்கி இரவியும் இந்திரனும்
தேரார் வீதியில் தேவர்குழாங்கள் திசையணைத்தும்
நிறைந்து
பாரார் தொல் புகல் பாடியும் ஆடியும் பல்லாண்டு கூறுதுமே.

என்று ஆனந்த சேந்தன் பாடிப் பரவியபடி, திருமால், பிரம்மன், இந்திரன் உள்ளிட்ட தேவர் குழாம் எல்லாம் வந்து எம்பெருமான் ஆதிரைத் தேரோட்டத்தை காணும் அழகை தரிசிக்கும் திருநாளே திருவாதிரைத்திருநாள் ..

கோயிலின் உள்ளே சென்று வழிபட முடியாதவர்களுக்காக தானே வெளியே வந்து தேரார் வீதியில் திருத்தேரில் வந்து நடராஜப் பெருமான் பஞ்ச மூர்த்திகளுடன் அருட்காட்சி அளித்து ஆனந்தம் பொழியும் அற்புதத்திருநாள் ..!

திரு நு த லோகசுந்தரம் 

 

உ

நமசிவய

 

பொருள்முறைத் திருமுறை ©

இதனில்

திருஆதிரை திருமுறை ©

 

தமிழகத்து சித்தாந்த சைவநெறியின்

பன்னிரு திருமுறை  18000+ பாடல்களில்

திருஆதிரை நாள் சிறப்பு வைகும்

37 பாடல்களின் தொகுப்பு

 

தொகுப்பாசிரியன்

நூ. த. முத்துமுதலி-மயிலை

 

ஞானசம்பந்தர் தேவாரம்

திருமுறை 1

1 ஆரூர்-வியாழக் குறிஞ்சி

பாடலன் நான்மறையன் படிபட்ட கோலத்தன் திங்கள்

சூடலன் மூவிலைய சூலம் வலன் ஏந்திக்

கூடலர் மூ எயிலும் எரி உண்ணக் கூர் எரி கொண்டு எல்லி

ஆடலன் ஆதிரையன் ஆரூர் அமர்ந்தானே  1.105.1

 

திருமுறை 2

2 ஆமாத்தூர்-சீகாமரம்

தாளால் அரக்கன் தோள் சாய்த்த தலைமகன்தன்

நாள் ஆதிரை என்றே நம்பன்தன் நாமத்தால்

ஆளானார் சென்(று)ஏத்தும் ஆமாத்தூர் அம்மானைக்

கேளாச் செவி எல்லாம் கேளாச் செவிகளே  2.44.8

 

3 மயிலை-கபாலீச்சரம்-சீகாமரம்

ஊர்திரை வேலை உலாவும் உயர்மயிலைக்

கூர்தரு வேல் வல்லார் கொற்றம் கொள் சேரிதனில்

கார்தரு சோலைக் கபாலீச்சரம் அமர்ந்தான்

ஆதிரைநாள் காணாதே போதியோ பூம்பாவாய்  2.47.4

 

திருமுறை 3

4 திருக்காட்டுப்பள்ளி(மேலை)-கொல்லி

ஞாலத்தார் ஆதிரை நாளினான் நாள்தொறும்

சீலத்தான் மேவிய திருமழ பாடியை

ஞாலத்தான் மிக்கசீர் ஞானசம்பந்தன் சொல்

கோலத்தால் பாடுவார் குற்றமற் றார்களே  3.29.11

 

5 வெண்டுறை-பஞ்சமம்

ஆதியன் ஆதிரையன் அனல் ஆடிய ஆரழகன்

பாதியோர் மாதினொடும் பயிலும் பரமாபரமன்

போதியலும் முடிமேல் புனலோ(டு) அரவம் புனைந்த

வேதியன் மாதிமையால் விரும்பும் இடம் வெண்டுறையே

3.61.1

நாவுக்கரசர் தேவாரம்

திருமுறை 4

6 ஆரூர்-காந்தாரம்

ஊர்திரை வேலை உள்ளானும் உலகு இறந்த ஒண்பொருளானும்

சீர்தரு பாடல் உள்ளானும் செங்கண் விடைக் கொடியானும்

வார்தரு பூங்குழலாளை மருவி உடன் வைத்தானும்

ஆதிரைநாள் உகந்தானும் ஆரூர் அமர்ந்த அம்மானே

4.4.6

திருமுறை 5

7 திருவாரூர் திருஆதிரைப் பதிகம்-குறிஞ்சி

முத்து விதான மணிப்பொன் கவரி முறையாலே

பத்தர்களோடு பாவையர் சூழப் பலிப் பின்னே

வித்தகக் கோல வெண்டலை மாலை விரதிகள்

அத்தன் ஆரூர் ஆதிரைநாளால் அதுவண்ணம்  4.21.1

8

நணியார் சேயார் நல்லார் தீயார் நாள்தோறும்

பிணிதான் தீரும் என்று பிறங்கிக் கிடப்பாரும்

மணியே பொன்னே மைந்தா மணாளா என்பார்கட்(கு)

அணியான் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.2

9

வீதிகள் தோறும் வெண்கொடியோடு விதானங்கள்

சோதிகள் விட்டுச் சுடர்மா மணிகள் ஒளி தோன்றச்

சாதிகளாய பவளமும் முத்துத் தாமங்கள்

ஆதி ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.3

10

குணங்கள் பேசிக் கூடிப் பாடித் தொண்டர்கள்

பிணங்கித் தம்மில் பித்தரைப் போலப் பிதற்றுவார்

வணங்க ¢நின்று வானவர் வந்து வைகலும்

அணங்கும் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.4

11

நிலவெண் சங்கும் பறையும் ஆர்ப்ப நிற்கில்லாப்

பலரும் இட்ட கல்லவடங்கள் பரந்(து) எங்கும்

கலவ மஞ்ஞை கார் என்(று) எண்ணிக் களித்துவந்(து)

அலமர் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.5

12

விம்மா வெருவா விழியாத்தெழியா வெருட்டுவார்

தம் மாண்பிலராய்த் தரியார் தலையால் முட்டுவார்

எம்மான் ஈசன் எந்தை எனப்பன் என்பார்கட்(கு)

அம்மான் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.6

13

செந்துவர் வாயார் செல்வன் சேவடி சிந்திப்பார்

மைந்தர்களோடு மங்கையர் கூடி மயங்குவார்

இந்திரன்ஆதி வானவர் சித்தர் எடுத்(து)ஏத்தும்

தந்திரன் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.7

14

முடிகள் வணங்கி மூவாதார் கண்முன் செல்ல

வடிகொள் வேய்த்தோள் வான்அர மங்கையர் பின்செல்லப்

பொடிகள் பூசிப்பாடும் தொண்டர் புடை சூழ

அடிகள் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.8

15

துன்பம் நும்மைத் தொழாத நாள்கள் என்பாரும்

இன்பம் நும்மை ஏத்தும் நாள்கள் என்பாரும்

நும்பின் எம்மை நுழையப் பணியே என்பாரும்

அன்பன் ஆரூர் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.9

16

பார் ஊர் பௌவத்தானைப் பத்தர் பணிந்(து) ஏத்தச்

சீர் ஊர்  பாடல் ஆடல் அறாத செம்மாப்பு ஆர்ந்(து)

ஓரூர் ஒழியா(து) உலகம் எங்கும் எடுத்(து) ஏத்தும்

ஆரூரன்தன் ஆதிரை நாளால் அதுவண்ணம்  4.21.10

 

17 பயற்றூர்-திருநேரிசை

மூ வகை மூவர் போலும் முற்றுமா நெற்றிக்கண்ணர்

நாவகை நாவர் போலும் நான்மறை ஞானம் எல்லாம்

ஆ வகை ஆவர்போலும் ஆதிரை நாளர் போலும்

தேவர்கள் தேவர் போலும் திருப்பயற் றூரனாரே  4.32.5

 

திருமுறை 5

18 வீழிமிழலை-குறுந்தொகை

ஏற்று வெல்கொடி ஈசன் தன் ஆதிரை

நாற்றம் சூடுவர் நல்நறும் திங்களார்

நீற்றுச் சந்தன வெள்ளை விரவலார்

வேற்றுக் கோலம் கொள் வீழி மிழலையே  5.12.2

 

19 ஆதிபுராணம்-குறுந்தொகை

வேத நாயகன் வேதியர் நாயகன்

மாதின் நாயகன் மாதவர் நாயகன்

ஆதி நாயகன் ஆதிரை  நாயகன்

பூத நாயகன் புண்ணிய  மூர்த்தியே   5.100.1

 

திருமுறை 6

20 கழிப்பாலை-தாண்டகம்

பொடிநாறு மேனியர் பூதிப் பையர் புலித் தோலர் பொங்(கு)அரவர் பூண நூலர்

அடிநாறு கமலத்தர் ஆரூர் ஆதி ஆன் அஞ்சும் ஆடும் ஆதிரையினார் தாம்

கடிநாறு பூஞ்சோலை கமழ்ந்து நாறும் கழிப்பாலை மேய கபாலப்பனார்

மடிநாறு மேனி இம்மாயம் நீங்க வழி வைத்தார்க்(கு) அவ்வழியே போதும் நாமே

6.12.4

21 கருகாவூர்-தாண்டகம்

அரை சேர் அரவனாம் ஆலத்தானாம் ஆதிரை நாளானாம் அண்ட வானோர்

திரைசேர் திருமுடித் திங்களானாம் தீ வினை நாசன் என் சிந்தையானாம்

உரை சேர் உகத்தார் உள்ளானுமாம் உமையாள் ஓர் பாகனாம் ஓத வேலிக்

கரை சேர் கடல் நஞ்சை உண்டானாம் கண்ணாம் கருகாவூர் எந்தை தானே

6.15.7

22 ஆக்கூர்-தாண்டகம்

மாதூரும் வாள் நெடும்கண் செவ்வாய் மலைமகளை மார்பகத்(து) அணைத்தார் போலும்

மூதூர் முது திரைகள் ஆனார் போலும் முதலும் இறுதியும் இல்லார் போலும்

தீதூர நல்வினையாய் நின்றார் போலும் திசை எட்டும் தாமே ஆகும் செல்வர் போலும்

ஆதிரை நாளாய் அமர்ந்தார் போலும் ஆக்கூரில் தான்தோன்றி அப்பனாரே

6.21.6

23 பள்ளியில் முக்கூடல்-தாண்டகம்

பூதியனைப் பொன்வரையே போல்வானைப் புரிசடைமேல் புனல் கரந்த புனிதன் தன்னை

வேதியனை வெண்காடு மேயானை வெள்ஏற்றின் மேலானை விண்ணோர்க்(கு) எல்லாம்

ஆதியனை ஆதிரை நன்னாளான் தன்னை அம்மானை மைம்மேவு கண்ணியாள் ஓர்

பாதியனைப் பள்ளியில் முக்கூடலானைப் பயிலாதே பாழே நான் உழன்ற ஆறே

6.69.3

24 தலையாலங்காடு-தாண்டகம்

தொண்டர்க்குத் தூநெறியாய் நின்றான் தன்னைச் சூழ்நரகில் வீழாமே காப்பான் தன்னை

அண்டத்துக் கப்பாலைக்(கு) அப்பாலானை ஆதிரை நாள் ஆதரித்த அம்மான் தன்னை

முண்டத்தின் முளைத்தெழுந்த தீஆனானை மூஉருவத்து ஓருருவாய் முதலாய் நின்ற

தண்டத்தில் தலையாலங்காடன் தன்னைச் சாராதே சாலநாள் போக்கினேனே

6.79.1

25 புகலூர்-தாண்டகம்

அங்கமே பூண்டாய் அனலாடினாய் ஆதிரையாய் ஆலநிழலாய் ஆனேறு ஊர்ந்தாய்

பங்கம் ஒன்றில்லாத படர் சடையினாய் பாம்பொடு திங்கள் பகைதீர்த்து ஆண்டாய்

சங்கை ஒன்றின்றியே தேவர் வேண்டச் சமுத்திரத்தின் நஞ்சுண்டு சாவா மூவாச்

சிங்கமே உன்னடிக்கே போதுகின்றேன் திருப்புகலூர் மேவிய தேவதேவே

6.99.2

சுந்தரர் தேவாரம்

திருமுறை 7

26 இடையாற்றுத்தொகை-கொல்லி

திங்களூர் திருஆதிரையான் பட்டினமூர்

நங்களூர் நறையூர் நனிநாலிசை நாலூர்

தங்களூர் தமிழான் என்று பாவிக்க வல்ல

எங்களூர் எய்தமான் இடையாறு இடைமருதே    7.31.6

 

27 நனிபள்ளி-பஞ்சமம்

ஆதியன் ஆதிரையன் அயன் மால் அறிதற்கு அரிய

சோதியன் சொல் பொருளாய்ச் சுருங்காமறை நான்கினையும்

ஓதியன் உம்பர் தங்கோன் உலகத்தினுள் எவ்வுயிர்க்கும்

நாதியன் நம்பெருமான் நண்ணும் ஊர் நனிபள்ளியதே   7.97.1

 

சேந்தனார்

திருமுறை 9

28 திருப்பல்லாண்டு-பஞ்சமம்

ஆரார் வந்தார் அமரர் குழாத்தில் அணியுடை ஆதிரை நாள்

நாராயணனொடு நான்முகன் அங்கி இரவியும் இந்திரனும்

தேரார் வீதியில் தேவர் குழாங்கள் திசை அனைத்தும் நிறைந்து

பாரார்  தொல்புகழ் பாடியும் ஆடியும் பல்லாண்டு கூறுதுமே  9.300

 

காரைக்கால்அம்மையார்

திருமுறை 11

29 இரட்டைமணிமாலை

வேதியனை வேதப் பொருளானை வேதத்துக்(கு)

ஆதியனை ஆதிரை நன்னாளானைச்-சோதிப்பான்

வல் ஏனமாய்ப் புக்கு மாலவனும் மாட்டாது

கில்லேனமா என்றான் கீழ்      11.31

30

தலையாய ஐந்தினையும் சாதித்துத் தாழ்ந்து

தலையாயின உணர்ந்தோர் காண்பர்-தலையாய

அண்டத்தான் ஆதிரையான் ஆலாலம் உண்(டு)இருண்ட

கண்டத்தான் செம்பொன் கழல்      11.33

 

சேக்கிழார்

திருமுறை 12

31 திருத்தொண்டர் புராணம்

மேவு திருஆதிரைநாள் வீதி விடங்கப் பெருமாள் பவனி தன்னில்

தேவருடன் முனிவர்கள் முன் சேவிக்கும் அடியார்களுடன் சேவித்து

மூவுலகும் களிகூரவரும் பெருமைமுறைமை எல்லாம் கண்டு போற்றி

நாவினுக்குத் தனிஅரசர் நயக்குநாள் நம்பர் திருஅருளினாலே

32        12.1495

சித்தம் நிலாவும் தென்திருஆரூர் நகர் ஆளும்

மைத்தழை கண்டர் ஆதிரை நாளின் மகிழ்செல்வம்

இத்தகைமைத்து என்று என்மொழிகேன் என்று அருள் செய்தார்

முத்து விதானமணிப் பொன்கவரி மொழி மாலை   12.1501

33

ஆய செய்கையில் அமரும் நாள்ஆதிரை நாளில்

மேய பூசனை நியதியை விதியினால் முடித்துத்

தூய தொண்டனார் தொல்லை நீடு அயவந்தி அமர்ந்த

நாயனாரையும் அருச்சனை புரிந்திட நயந்தார்    12.1839

34

அருக்கன் முதல் கோன் அனைத்தும் அழகிய உச்சங்களிலே

பெருக்க வலியுடன் நிற்கப் பேணிய நல்லோரை எழத்

திருக்கிளரும் ஆதிரைநாள் திசை விளங்கப் பரசமயத்

தருக்கொழியச் சைவம் முதல் வைதிகமும் தழைத்(து) ஓங்க 12.1920

35

மெய்த்திரு ஞானசம்பந்தர் வாக்கின் வேந்தரை விருப்பினாலே

அப்பரை இங்கு அணையப் பெறும் பேர் அருள் உடையோம் அந்தண் ஆரூர்

எப்பரிசால் தொழுது உய்ந்தது என்று வினவிட ஈறில் பெரும் தவத்தோர்

செப்பிய வண்தமிழ் மாலையாலே திருஆதிரை நிகழ்செல்வம் சொன்னார்

36        12.2393

ஆறு அணிந்த சடைமுடியார்க்கு ஆதிரை நாள்தொறும் என்றும்

வேறுநிறை வழிபாடு விளக்கிய பூசனை மேவி

நீறு அணியும் தொண்டர் அணைந்தார்க்கு எல்லாம் நிகழ் பசும்பொன்

நூறு குறையாமல் அளித்து இன்அமுது நுகர்விப்பார்   12.3986

37

ஆன செயல் முறை புரிவார் ஒரு திருஆதிரை நாளில்

மேன்மை நெறித்தொண்டர்க்கு விளங்கிய பொன் இடும் பொழுதில்

மான நிலைஅழி தன்மை வரும் காமக்குறி மலர்ந்த

ஊனம் திகழ் மேனியராய் ஒருவர் நீறு அணிந்து அணைந்தார்  12.3987

 

திருச்சிற்றம்பலம்

மறவன்புலவு க. சச்சிதானந்தன்

கடலை நோக்கி ஆறுகள் பாய்கின்றன. நோக்குவது ஒரே இடத்தை. ஆனாலும் பாயும் வழிகள்? ஒரே தன்மைத்தனவா?

சிவாச்சாரியார் நீராட்டுவார், மலர் தூவுவார், தூபமிடுவார், திருவமுது படைப்பார், போற்றிகள் பாடுவார், சிவனாகிய இறைவனை வழிபடுவார். அவர் வழி அஃதாம்

கருவறையை நோக்கிக் கற்களை எறிவார், சிவனாகிய இறைவனை வழிபடுவார், புத்தத் துறவி வேடத்தில் சாக்கிய நாயனார். அவர் வழி அஃதாம்.

அம்மையே அப்பா எனச் சிவனை அழைப்பார் மணிவாசகர், அதை விடுத்துப் பித்தனே என்பார் சுந்தரர்.

பித்தன் என்று அழைத்தாய், அப்படியா பாடு என்பார் சிவனாரும்!

வழி எது? வழி எது? வழி இது.. வழி இது.. என அவரவர் கொள்ளும் வழியே வழி, அதுவே மனிதம் அதுவே இயற்கை என்ற செய்தியைச் சென்னை மார்கழி இசை விழாவில் சொல்ல முயல்கிறார், தீர்மான அழகுமுறையாளர், வழக்குரைஞர், கலைமாமணி அனிருத்தர்.

திருமூலரின், ஆனந்தம் ஆனந்தம் ஆனந்தம் ஆடரங்கம், ஆனந்தம் பாடல்கள், ஆனந்தம் பல்லியம், ஆனந்தம் வாச்சியம் ஆனந்தமாகி ஆனந்தம் அகில சராசரம் ஆனந்தம் ஆனந்தக் கூத்துகந்தானுக்கே என்ற வரிகள் நாட்டியத்துக்கான ஒரு மணி நேர ஆடலின் அடிநாதம்.

வாய்க்குள் நீர், தலையில் பூ, எச்சிலாக்கிச் சுவை பார்த்த இறைச்சி, இவை பூசனைப் பொருள்கள். ஏற்பாரா இறைவன்? அதையே தா எனக் கேட்பவரே இறைவன். கண்ணப்பர் அன்புடன் கொடுத்ததை ஏற்றார்.

அலாரிப்புடன் தொடங்கும், தில்லானாவுடன் நிறைவுறும். அதுவே 300 ஆண்டு கால மரபு வழிப் பரதம். தில்லானாவுடன் தொடங்கினால்? திருவமுதுக்குப் பதிலாக எச்சிலாக்கிய இறைச்சியைப் படைப்பது போலாகாதா? தில்லானாவுடன் தொடங்கலாம் என்கிறார் அனிருத்தர்.

நடனத்தில் இல்லாத ஞானம் இல்லை, நடனத்தில் இல்லாத சிற்பம் இல்லை, நடனத்தில் இல்லாத கல்வி இல்லை, நடனத்தில் இல்லாத யோகம் இல்லை, நடனத்தில் இல்லாத நாளாந்த செயலும் இல்லை என நாட்டிய நன்னூல் கூறும் வரிகளுடன்  கல்யாணி இராகத்தை அழைத்துக்கொண்டு அரங்கத்துள் நுழையும் நாட்டியமணிகள் பிரியா முரளி, பிரியா தீட்சிதர், கிருத்திகா சுப்பிரமணியம், பிரபா தீட்சிதர் நால்வரும் அரங்கத்தை ஆட்கொண்டனர்.

என்றுமில்லா அழகுடன் அரங்கம் அமைந்திருந்தது. இந்த நிகழ்ச்சிக்காகத் தயாரித்த அரங்கத்தில், நிலவு தண்ணொளி வீசியது. கோயிலின் கோபுரம் நிமிர்ந்தது. மஞ்சள் வண்ண மலர் மாலைகள் நெடுந் தோரணமாகத் தொங்கின.

நாட்டை இராகத்தில் சிறீகாந்தரின் கணீர் குரலில், திருமூலரின் வரிகளுக்கு நடனத்தில் பொருள் சொல்லியவாறே அம்சநாதத்தில் மதுரை என். கிருஷ்ணன் தந்த தில்லானாவைத் தொடர்ந்தனர் நடன மணிகள். கண்ணனின் கானத்தைச் சரணமாக்கினர்.

ஏற்றமும் இறக்கமும் மென்மையும் குழைவுமாய்க் கலைமாமணி சசிரேகாவின் சொற்கட்டுகள் தந்த சோதி, அருட்பெருஞ்சோதி வரிகள் வர்ணத்துள் நடன மணிகளை அழைத்துச் சென்றன. பிரீதி இராமபிரசாதரின் ஆங்கில வரிக் குரலாக்கம் மெருகூட்டியது.

வண்ணக் குழையலாய் சந்திரகாந்தமான ரூபமாய் எனக் கரகப்பிரியாவில் தொடங்கி, ஆதாரம் நீயே பல்லவிக்குள் நுழைந்து, கருத்தினில் உனை நிறுத்தி வழிபட அருள் செய்வாய் எனத் தோடியில் வியந்து, தா நிதம் தா, அருள் தா, பொருள் தா எனப் பந்துவராளியில் மிதந்து, உன்னையே நம்பினேன் செகநாதா எனப் பைரவியில் நயந்து, நடனமணிகள் அரங்கை அசத்தினர்.

நந்தினி ஆனந்தனாரின் குரல் வளத்தில், தெளிவான உச்சரிப்பில், இசையின் எழிலில் அரங்கத்தார் மயங்கினர். அவருடன் சிறீகாந்தரும் இசைத்து மகிழ்வித்தார்.

இடையிடையே சசிரேகாவின் சொற்கட்டுகளுக்குப் பதம்பிடித்து, காலடிகளைப் பணிவித்து, கையசைவுகளை மெருவாக்கி, விரல்வழி கண்ணசைத்து, கழுத்தசைவில் செழிப்புற்ற பரதத்தின் பண்பட்ட முத்திரைகளை  ஒருங்கிணைத்து அனிருத்தரின் அடிநாதக் கருத்துக்கு உயிரூட்டினர் பிரியா, பிரியா, கிருத்திகா, பிரபா நால்வரும்.

அடிமேல் அடி வைத்தால் நடனம். அடிமேல் அடிவைத்தல் படிப்படியாக முன்னேறும் முயற்சி. அதற்காக அடிமேல் அடிவாங்குவது துன்பம். அவ்வடியவன் நாடுவதோ மேலேயுள்ள இறைவனின் அடி, எனப் பல்பொருளை முன்னிறுத்திக் கருத்து விருந்து தந்தவர் அனிருத்தர். சொற்கட்டாக்கிச் செவிக்கு விருந்து தந்தவர் சசிரேகா, நடனமாகக் கண்ணுக்கு விருந்து தந்தவர் நடனமணிகள் நால்வரும்.

அலாரிப்பில் துயரத்தைக் காட்டி, தோடியில் சீறீகாந்தர் சங்கடம் தீர்த்திடக் கடைக்கண் பாராய் என இசைக்க, ஆனந்தம் ஆனந்தம் எனச் சசிரேகாவின் குறுகுறுவான எத்துக்கடைச் சொற்கட்டில் நாட்டியத்தின் வழி ஆனந்தம் அடைவதை நடனமணிகள் காட்டினர்.

தூணிலும் இருப்பவன் துரும்பிலும் இருப்பவனைச் சிறீகாந்தர் கீரவாணியில் இசைக்க, உள்ளத்தைக் கடைந்து உள்ளத்தைக் கடந்து, நமக்குள்ளேயே கடவுள் இருப்பார் எனத் தொடரும் சசிரேகாவின் சொற்கட்டுகளுக்கு அப்பால் சப்தத்தில், நந்தினியின், கடவுளே வினை தீர்க்கும் முழுமுதற் கடவுளே எனும் காம்போதிக்குப் பரதம் தந்தனர் நடன் மணிகள்.

சுருதியை Strauss எனும் மேற்கத்திய இசை சார்ந்து, நான் இசையின் வழியே என்ற பாடலை வேதாந்தர் தர, பிரியா முரளி பரதத்தை ஆடி அசத்தினார்.

லயத்தைக் கருவிகளூடே  தனஞ்செயன் மிருதங்கத்திலும் வேங்கடசுப்பிரமணியன் காலக்கட்டிலும் தர, சசிரேகாவின் சொற்கட்டுகளில் பிரபா மெய்மறந்து ஆடி, பரதக் கலையின் நுண்ணிமைகளில் திண்ணியராகினார்.

அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும், ஆள்பாதி ஆடை பாதி, புலிக்குப் பிறந்தது பூனையாகுமா? ஆத்திரக்காரனுக்குப் புத்தி மட்டு, அடி உதவுவது போல அண்ணன் தம்பி உதவமாட்டான், கல்லானாலும் கணவன் புல்லானாலும் புருஷன், போதுமென்ற மனமே பொன்செயும் மருந்து, பொறுத்தார் பூமியாள்வார் ஆகிய பழமொழிகளுக்கு முக பாவங்களைத் தந்தவர் பிரியா தீட்சிதர்.

 சிருங்காரித்தலைச் சிறீகாந்தர் இசைக்கக் கிருத்திகா ஆடினார். அதற்காக அவர் தன்னை அலங்கரித்து வந்தார், அரங்கம் பொலிந்தது.

நடனத்தின் வழி நம் மனம் இறைவனை நோக்கிப் புறப்படுவதாகச் சொல்ல வருகிறார் அனிருத்தர். நாட்டிய நன்னூலின் உட்பொருளை மல்லாரியில் நாகசுரமும் தவிலுமாய் இராசேந்திரனும் கசேந்திரனும் இசைக்க, கால்நுனியில் உடலை உயர்த்தி, தோளை நிமிர்த்திய நடன மணிகள், இறைவனை உலாக் கொணர்ந்த பாங்கினை அரங்கம் நயந்து வியந்தது.

அமைதி நிலவுக எனும் உயர் நோக்கை வாத்தியர்கள் வடமொழியில் பாராயணமாக்க, நடன மணிகள் நால்வரும் அரங்கத்தை ஆட்கொள்ள, பார்வையாளர் எழுந்து நின்று கைதட்டிப் பாராட்டினர்.

சிறீகாந்தரின் கம்பீரக் கணீர்க் குரலிசை, நந்தினியின் தேன் மழலைச் சிந்திசை, சசிரேகாவின் தாளம்பிறழாச் சொற்கட்டும் நட்டுவாங்கமும், தனஞ்செயனின் மத்தள ஓசை, வல்லுநரின் வயலினின் நாதம், புல்லாங்குழலின் ஊதோசை, ஏனைய கருவிகளின் செவ்விசை, யாவும் ஒன்றுக்கொன்று  மாறுபடாமல் ஒன்றோடொன்று ஒத்திசைத்ததால் கேட்போர் காதுகள் இசைத் தேனில் ஊறின.

 விரலசைவில் கையசைந்தது. கைகள் செல்வழி கண்கள் சென்றன. கண்களின் வழி மனம் சென்றது. மனத்தின் வழி காலடி கட்டமைத்தது. காலடி அசைவுக்குக் கழுத்தசைந்தது. செம்மைசார் நுண் இடையார் பிரியா, பிரியா, கிருத்திகா, பிரபா நால்வரும் செவ்விதாய் ஆடிச் செழிப்புற, அவையோரின் கண்கள் ஆடக அரங்குடன் ஒட்டிக்கொண்டன.

கைவழி நயனம் செல்லக் கண்வழி மனமும் செல்ல, ஐயநுண் இடையார் ஆடும் ஆடக அரங்கு கண்டார், என மிதிலைப் படலத்தின் 8ஆம் பாடலில் கம்பன் கூறியதை நினைவூட்டினர் ஆடல் வல்லார்.

அனிருத்தரையும் அவர் கருத்துக்குச் செம்மாந்த இசையும் செழுமைசேர் நடனமும் குவித்த கலைஞர் யாவரையும் சுவைஞர் மீண்டும் மீண்டும் கைதட்டிப் பாராட்டிப் போற்றினர்.

பத்மசிறீ விருது பெற்ற பேரா. சுதாராணி இரகுபதியின் 65 ஆண்டுகால நடன வாழ்வுக்கும் வாத்தியார் மதுரை என். கிருஷ்ணன் நினைவுக்கும் பெரும் பொருட்செலவில் இந்நிகழ்ச்சியைத் தயாரித்து, தன் குருவுக்கு நடனக் காணிக்கையாக்கிய கிருத்திகா சுப்பிரமணியனை எத்துணை போற்றினும் தகும்.

05. 12. 2012இல் இராயப்பேட்டை சங்கீத வித்துவ சபையில் அரங்கேறிய இந்நிகழ்ச்சி, 19. 12. 2012இல் கார்த்திகை நுண்கலைக் கழகம் சார்பில் மயிலாப்பூர் பாரதிய வித்தியா பவனில் மீளேறியது.  இரு நிகழ்ச்சிகளையும் கண்ணாரக் காணும் பேறுற்றேன்.a

ராஜராஜேஸ்வரி ஜெகமணி

ஜீவிக்கிறார் இயேசு ஜீவிக்கிறார்

என்னுள்ளத்தில் அவர் ஜீவிக்கிறார்

துன்பத்தில் என் நல் துணை அவரே

என்றென்றும் ஜீவிக்கிறார்

 செங்கடல் அவர் சொல்ல இரண்டாய் நின்றது

பெருங்கோட்டை ஒன்று தரைமட்டமானது

அவர் சொல்லக் குருடனின் கண் திறந்தது

அவர் தொடக் குஷ்டரோகி சுத்தமாயினான்

 உம்மை என்றும் விடாமல் நான் தொடரவே

என்னை என்றும் விடாமல் நீர் பிடிக்கவே

நான் மரிக்கும் நேரத்தில் பரலோகத்தில்

உம் வீட்டைக் காட்டும் நல்ல மேய்ப்பரே

மக்களுக்கு நல்வழி காட்ட வந்த மகான் இயேசு கிறிஸ்துவின் தியாக குணமும் மன்னிக்கும் மாண்பும் பாரதியைக் கவர்ந்தன. நல்லவை எங்கு இருந்தாலும் யாரிடம் இருந்தாலும் அதைப் பாராட்டத் தயங்காத பாரதி இயேசுவை வணங்குகிறார். ஒரு கிறித்தவர் எப்படி உருகிப் பாடுவது போல் பாரதியின்  விளங்கும் பாடல்….

ஈசன் வந்து சிலுவையில் மாண்டான்

     எழுந்து உயிர்த்தனன் நாள்ஒரு மூன்றில்

நாசம் இன்றி நமைநித்தம் காப்பார்

     நம்அகந் தையை நாம்கொன்று விட்டால்!

வானம் வால் நட்சத்திரம் இட்டு மகிழ்ச்சி காட்ட, ஏஞ்சல் பண் இசைத்து வாழ்த்த, நடுங்கும் குளிர் இன்பம் பொழிய என காட்சிப் பிம்பம் செதுக்கிய அற்புத திருவிழா கிறிஸ்துமஸ். உலகின் மிகப் பரவலான கொண்டாட்டம்

கிறிஸ்து பிறப்புவிழா கிறிஸ்தவர்களின் ஒரு முக்கியமான திருநாளாகும்.

பெரும்பாலான கிறிஸ்தவர்களால் டிசம்பர் 25 ஆம் நாள் கொண்டாடப்படுகிறது .

மாட்டுக் குடிலில் வைக்கோல் படுக்கையில் அன்பான மரியன்னைக்கு கிடைத்த பரிசுதான் யேசு எனும் இறைமகன்.

கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகையை வண்ணமயமாக, கேளிக்கைகள், உறவினர், நண்பர்களுடனும் விருந்துகளுடனும் உற்சாகமாகக் கொண்டாடுகிறார்கள்..

ஒளிரும் நட்சத்திரங்களை வீட்டின் முன்பு தொங்கவிட்டும், பல வகை வண்ண விளக்குகளால் வீடுகள், கடைகள், அலுவலகங்களை அலங்கரித்தும் பிரியமானவர்களுக்கு கிறிஸ்துமஸ் வாழ்த்து அட்டைகள் அனுப்பியும், பரிசு வழங்கியும் சுவை மிகுந்த கேக்குகள், பலகாரங்கள் வழங்கியும் அறுசுவை உணவுகளை உண்டும் ஆனந்தமாகக் கொண்டாடுவார்கள்.

இயேசுவின் பிறப்பை சூரியனின் மீள் உதயத்தோடு ஒப்பிட்டு

ஓ, எவ்வளவு அதிசயச் செயல் சூரியன் பிறந்த நாளில்…கிறிஸ்துவும் பிறந்தது”என்பார்கள்..

டிசம்பர் 25 குளிர்கால சம இரவு பகல் நாள்..

அன்பின் திருவுருவம், கருணையின் வடிவம், தேவகுமாரன் இயேசுபிரான் அவதரித்த கிறிஸ்துமஸ் திருநாள் ஆகும்.

இயேசுபிரான் “அன்பே வாழ்வின் நெறி” என்று வாழ்ந்து காட்டிய திருமகன், இன்னா செய்தவர்கள் நாணும்படி அவர்களுக்கு நன்னயம் செய்த பெருமகன்.

அவர் அன்பை போதித்தார்.

அந்த போதனைகளுக்கு தனது வாழ்க்கையையே முன்னுதாரணமாக ஆக்கினார்.

அன்பு வார்த்தையாலும், அன்பு வாழ்க்கையாலும் உலகை ஆட்கொண்ட இரக்கத்தின் வடிவமாம் இயேசுபிரான் பிறந்த நன்னாளாம்  இனிய திருநாளில் உலகமெங்கும் அன்பு தவழவும், அமைதி நிலவவும்,சத்தியம் நிலைக்கவும், சகோதரத்துவம் தழைக்கவும் பிரார்த்திப்போம்..

அன்பின் ஒளியாய் கருணையின் வடிவாய் அவதரித்த இயேசுபிரான் பிறரின் பாவங்களுக்காகத் தன்னையே அர்ப்பணித்தவர்.

தன்னை சிலுவையில் அறைந்தவர்களைக் கூட மன்னிக்கும்படி பரமபிதாவிடம் மன்றாடியவர்.

மன்னிப்பதன் மூலம் மன்னிக்கிறவர் மட்டுமல்லாமல், மன்னிக்கப்படுகிறவரும் உயருகிறார் என்பதற்கு மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டாக திகழும் இயேசுபிரான் அவர்கள் அவதரித்த  கிறிஸ்துமஸ் விழாவாக உலகம் முழுவதும் கொண்டாடப்படுகிறது.

ஒவ்வொரு குடும்பமும் தன் உறவுகளோடும் நட்புகளோடும், நேசங்களோடும் பகிர்ந்து கொள்கிற இதுபோன்ற விழாக்கள் ஒருநாட்டின் பண்பாட்டையும் கலாச்சார உறவுகளையும் வெற்றிடமின்றி நிரப்பிட உதவுகிறது ..

இயேசு கிறிஸ்து ஏழைகளிடம் இயலாதவர்களிடம் கருணை கொண்டவர்.

அன்பு, மனிதநேயத்தை உலகுக்குஉணர்த்தி தானும் எடுத்துக்காட்டாய் வாழ்ந்தவர்.

அன்பும் விட்டுக் கொடுக்கும் தன்மையும் பெருமைக்குரியது.

அது நன்மை மட்டுமே செய்யும், பொறாமைப்படாது, தற்புகழ்ச்சி கொள்ளாது. ஏசுகிறிஸ்து அன்பே உருவானவர், நிபந்தனை இல்லாத அன்பு தான் அவருக்கு ஆயுதமாய், கேடயமாய், அனைத்துமாய் இருந்தது.

அப்படி, அன்பால் மக்களின் வாழ்வை நெறியாக்க இறைவனின் மகனாய் இயேசு கிறிஸ்து மண்ணில் உதித்த இந்த புனித நாளே கிறிஸ்துமஸ் தினமாக உலகம் முழுவதும் கொண்டாடப்படுகிறது.

மக்களின் வாழ்க்கையின் பின்னிப் பிணைந்த ஒரு அம்சமாக   கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகையில் கிறிஸ்துமஸ் மரம் மணிகள், எடை குறைந்த வர்ண உருண்டைகள், நகைகள், இனிப்புகள், மலர்கள், வண்ண அலங்காரங்கள், சிறிய தேவதைகளின் திரு உருவங்கள் போன்றவற்றால் அலங்கரிக்கப் படுகின்றது.

கிறிஸ்துமஸ் மரத்தின் உச்சியில் ஒரு உலோகத்தால்/ரப்பரால் ஆன ஒரு நட்சத்திரம் அல்லது ஒரு தேவதையின் உருவம் வைக்கப்படும். இது தேவ குமாரனாம் இயேசு பெத்லகேமில் பிறந்தபோது வானில் தோன்றிய நட்சத்திரத்தை – தேவதைகளை ‘சம்மனசுகள்’- நினைவூட்டுவதற்கான சின்னமாகும்.

உலகம் முழுவதும் குளிர்காலத்தில் கிறிஸ்துமஸ் கொண்டாடும் போது ஆஸ்திரேலியாவில் மட்டும் உச்ச வெப்பகாலமாக இருக்கிறது …

ஆஸ்திரேலியாவின் சிட்னி நகரில் கிறிஸ்துமஸ் பண்டிகையை முன்னிட்டு நடைபெற்ற நிகழ்ச்சியில் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்டோர் கிறிஸ்மஸ் தாத்தா போன்று வேடம் அணிந்து கலந்துகொண்டனர்.

தொண்டு நிறுவனங்களுக்கு நிதி திரட்டும் வகையில் நடைபெற்ற இந்த நிகழ்ச்சியில் கடும் வெயிலையும் பொருட்படுத்தாமல் ஆயிரக்கணக்கானோர் ஓட்டபந்தயத்தில் பங்கேற்றனர்.

கிறிஸ்துமஸ் தாத்தா போன்று வேடம் அணிந்த பலர் நீரில் சாகச நிகழ்ச்சிகளை நிகழ்த்தி காட்டினர்.

23. 12. 2012 காலை 1100 மணி

கோயம்புத்தூர் ஈச்சநாரி, கற்பகம் பல்கலைக்கழகம்

வேந்தர் முனைவர் இரா. வசந்தகுமார்

துணைவேந்தர் முனைவர் க. பாலசுப்பிரமணியன்

பட்டமளிப்பு விழா

சிறப்புவிருந்தினர் உயர்நீதிமன்ற நீதியரசர் வி. இராமசுப்பிரமணியம்

மதிப்புறு முதுமுனைவர் பட்டம் (Honoris Causa D. Sc.) மூவருக்கு

தொழிலதிபர் க. கஸ்தூரிரங்கன்

இந்தியன் ஓவர்சீஸ்வங்கித் தலைவர் மற்றும் மேலாண் இயக்குநர் ம. நரேந்திரா

ஐக்கிய நாடுகள் சபை மேனாள் ஆலோசகர் மறவன்புலவு க. சச்சிதானந்தன்

38 முனைவர் (Ph. D.) பட்டம்

89 முதுமாணி (M. Phil.) பட்டம்

118 முதுநிலை (Masters) பட்டம்

1323 இளநிலை (Bachelors) பட்டம்

36 பட்டயம் (Diploma)

Maravanpulavu Kanapathipillai Sachithanananthan

Born in Jaffna, in the year 1941, Maravanpulavu Kanapathipillai Sachithanananthan graduated with a Degree in Zoology from the University of Madras in 1963. After obtaining his Masters Degree in Zoology with Marine Biology from the University of Madras under the Government of India General Scholarship Scheme, he served as a Research Officer in the Sri Lanka Scientific Service, Colombo. As a marine biologist, he has carried out scientific investigations related to, the Beche-de-mer fishery of Sri Lanka and the physical, chemical and biological nature of the Jaffna lagoon. On a scholarship from the Government of Japan, he underwent training in Marine Biochemistry in Tokyo. He participated in UNESCO training programme on Marine Microbiology in Singapore. As an Expert / Consultant to the UN/FAO he worked for 23 Governments in Asia, Africa and the Pacific, travelling through 60 countries across the world. His travels and consultancies helped him acquire proficiency in languages such as Sinhalese, English, Japanese and Arabic. His extensive studies on marine ecology related issues of the Sethusamudram project provided support to the Government of India towards speedy implementation. His research publications were carried by reputed journals in Sri Lanka, Australia, Japan and the UK and some of them are available in French, Arabic, Swahili and Japanese. His intense zeal for the Tamil language motivated him to obtain a Masters Degree in Tamil from the University of Madras in 1992.

Subsequent to the communal disturbances of July 1977, he resigned from the Sri Lanka Scientific Service to join the teaching faculty of the University of Jaffna, to serve for two years. He also established Kaanthalakam, a book publishing house in Jaffna. In 1980 he established Kaanthalakam in Chennai, India.

He made meaningful international contacts with people and governments in making them aware of the problems faced by the Tamils at home and canvassed support for the suffering Tamils of his native land who are very close to his heart. He has been singularly responsible for inducing the Government of Tamilnadu to grant a sum of Rs. 100 crores for the relief of Sri Lankan refugees living in the refugee camps of Tamilnadu in December 2009.

Post-retirement from active scientific service, he plays an active role in propagating the cultural heritage of India. His contribution in the proliferation of knowledge towards self-realisation and life sustainability through www.thevaaram.org, the internet site for Panniru Thirumurai is noteworthy. From 2010, he is the coordinator of the project for the Tirumalai Tiruppathi Devasthanam to translate the Panniru Thirumurai from Tamil to Telugu. So far 7,090 songs of the 18,268 hymns have been translated by experts in the field. He is also the coordinator for the project of the Dharmapuaram Adheenam of Mayiladuthurai for translating the Panniru Thirumurai from Tamil to Kannada, Malayalam, Sanskrit, Hindi, Sinhalese and Burmese. His unique efforts are to promote and foster knowledge-sharing among different linguistic groups occupying a common cultural area by rendering centuries old middle age literature hymns of the Tamil language in other languages for reading by more people over a greater geographical space thus broadening the bases of their thought and perspective, less parochial and more universal.

In recognition of Maravanpulavu Kanapathipillai Sachithanananthan’s individual effort and contributions to industry and society, friendship and harmony, peace, literature, knowledge-sharing and progress and spirituality, Karpagam University is pleased to confer on Maravanpulavu Kanapathipillai Sachithanananthan the Degree of Doctor of Science (Honoris Causa) in the 3rd Convocation on 23rd December 2012 and wishes him many more years of useful service to society.