Month: February 2013

  • இங்கிலாந்திலிருந்து ஒரு மடல்…. (45)

    சக்தி சக்திதாசன்

     

     

     

     

    அன்பினியவர்களே !

    உலகம் இன்று ஒரு சிறிய பந்தாகி விட்டது . எப்படி என்கிறீர்களா? நாட்டுக்கு நாடு பறப்பது என்பது மிகவும் சுலபமான ஒரு விடயமாகி விட்டது. கடல் கடந்து சீமை செல்கிறோம் எனும் ஒரு நிலைமாறி ” இதோ நாளை காலை அங்கு வந்து விடுகிறேன் ” என்று மிகவும் நம்பிக்கையுடன் ஆயிரம் மைல்களுகளுக்கப்பால் இருப்பவர்களுக்கு கூறக்கூடிய ஒரு காலகட்டத்தில் நாம் இருக்கிறோம்.

    வாழ்க்கை முறையிலும் சரி, வியாபார விடயங்களிலும் சரி இலகப்பொருளாதாரம் ஒன்றுடன் ஒன்ரு பின்னிப்பிணைந்து இருப்பது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகி விட்டது.

    இத்தகிய ஒரு காலகட்டத்திலே தான் இன்று இங்கிலாந்து நாட்டின் மக்கள் முன்னே ஒரு பெரிய விவாதம் தலைதூக்கியுள்ளது.

    ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தில் ஜக்கிய இராச்சியத்தின் பங்கு பற்றிய விவாதமே அது. ஜரோப்பிய பாராளுமன்றத்தினால் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அங்கத்துவம் வகிக்கும் நாடுகளின் மீது விதிக்கப்படும் விதிமுறைகளுக்கு இன்று இங்கிலாந்தில் கடுமையான எதிர்ப்பு ஒரு பக்கத்தில் இருந்து கிளம்பியுள்ளது.

    இது ஏதோ இப்போதுதான் புதிதாக கிளம்பியுள்ள ஒரு பிரச்சனை அல்ல. நீறுபூத்த நெருப்பு போல பலகாலமாக அனைத்து அரசியல் கட்ச்சிகளில் அங்கம் வகிக்கும் உறுப்பினர்களிடையே உள்ள ஒரு பகுதியினரின் மனதில் நிலவு வந்த அபிப்பிராயமே அதுவாகும்.

    காலத்துக்குக் காலம் தேர்தல் சமயங்களில் அடிக்கடி வெளிக்கொண்டு வரப்படும் இப்பிரச்சனையினால் அதிகம் பாதிக்கப்படும் அரசியல் கட்ச்சி தற்போதைய இங்கிலாந்து கூட்டரசாங்கத்தில் அங்கம் வகிக்கும் பிரதான் கட்சியான கன்சர்வேடிவ் கட்ச்சியினருக்கே ஆகும்.

    கன்சர்வேடிவ் கட்சி அதன் பெரைக் கொண்டே கூறிவிடக்கூடிய பழைய மரபுகளைக் கட்டிக்காக்கும் ஒரு கட்சியாகும். இக்கட்ச்சியில் இருக்கும் பலர் தமது பழைய பிரித்தானிய பேரரசின் ஏகாதிபத்திய அபிலாஷைகளை மனதில் தக்க வைத்துக் கொண்டுள்ளவர்களாகும்.

    அதற்காக ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தில் இங்கிலாந்து வகிக்கும் பங்கு குறித்து இவர்கள் கூரும் எதிரான கருத்துக்களில் உண்மை இல்லாமலில்லை.

    ஜரோப்பிய ஒன்றியம் போடும் பல சட்டங்கள் பிரித்தானிய நாட்டின் அரசியல் சட்டங்களில் தலியிடுவதாக அமைந்துள்ளது அரசுக்கு ஒரு பெரும் தலையிடியாகவுள்ளது.

    குறிப்பாக பயங்கரவாத நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டவர்கள் என்று கண்டு பிடிக்கப்பட்டு அகைது செய்யப்பட்டு நாடுகடத்த முயற்ச்சி செய்யும் போது அவர்கள் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் மனித உரிமைச் சட்டங்களை உபயோகித்து தமது நாடு காடத்தலைலிருந்து பலகாலமாக தப்பித்துக் கொண்டு வருவது மக்களிடையே மிகுந்த மனக்கசப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

    அதுமட்டுமன்றி ஜரோப்பிய ஒன்ரியத்தில் புதிதாக இணைந்துள்ள கிழகு ஜரோப்பிய நாடுகளின் பிரஜைகள் இலகுவாக பிரித்தானியாவுக்குள் நுழைந்து இந்நாட்டின் அரச உதவிப்பணத்தை இலகுவாகப் பெறுகிறார்கள் என்பதும், இத்தகிய நடவடிக்கைகள் இந்நாடு பொருளாதாரச் சிக்கலுக்குள் சிக்கித் தவிக்கும் வேளையில் நடைபெறுகிறது என்பதும் மேலும் மக்களின் மனதில் பல எதிரான உணர்வலைகளுக்கு வித்திடுகின்றன.

    நாளொன்றுக்கு ஜரோப்பிய ஒன்றியத்துக்கான பிரித்தானிய நாட்டின் செலவு ஏறத்தாழ 50 பில்லியன் பவுண்ஸ் என்பது மக்களுக்கு முகிந்த எரிச்சலை உண்டு பண்ணி வருகிறது.

    ஆனால் அதே சமயம் பிரித்தானிய ஒன்ரியத்தில் அங்கம் வகிப்பதனால் இங்கிலாந்து நன்மை அடையாமலுமில்லை. கண்க்கெடுப்புகளின் படி ஏறத்தாழ 30 சதவீததத்திர்கு அதிகமான இங்கிலாந்தின் ஏற்றுமதி இவ்ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் அங்கத்துவத்தின் உதவியினாலேயே நடக்கிறது என்று கூறப்படுகிறது.

    அத்தோடு இங்கிலாந்தில் குற்றச்செயல்களைப் புரிந்து விட்டு ஏனைய ஜரோப்பிய நாடுக\ளில் மரைந்து வாழ்ந்து வந்த பல குற்றவாளிகள் ஜரோப்பிய அங்கத்துவத்தினால் கிடைத்த ஒத்துழைப்பினால் கைது செய்யப்படுளார்கள் எனப்தும் உண்மை.

    பல பெரிய இங்கிலாந்து நிறுவனங்களின் முகவர்கள் இங்கிலாந்து ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தில் முன்னிலை வகிப்பதனால் மட்டுமே நாட்டின் பொருளாதாரத்தைச் சீர்படுத்தலாம் என்று றிக்கை வெளியிட்டுள்ளார்கள்.

    அதேசமயம் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் அங்கத்துவத்தினால் வளரும் பொருளாதாரங்களான சீனா, இந்தியா ஆகியவற்ருடன் இங்கிலாந்து ஏற்படுத்தக்கூடிய கூட்டுறவுகள் பாதிக்கப்படுகிறது என்கிறார்கள் இதற்கு எதிரானவர்கள்.

    ஜரோப்பிய அங்கத்துவத்திற்கு எதிரானவர்கள் எனும் கொள்கை ஒன்றின் அடிப்படியில் அமைந்த “ஜக்கிய இராச்சிய சுதந்திரக் கட்சி” மக்களின் கருத்துக் கணிப்பில் ஆதரவு பெர்று வருகிறது. இவர்களுக்கு கிடைக்கும் ஆதரவு கன்சர்வேடிவ் கட்ச்சியின் அங்கத்தவர்களில் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கு எதிரானவர்களினாலேயே பெருகுகிறது என்பது பெரும்பான்மையான அரசியல் அவதானிகளின் கருத்து.

    இதனால் ஜரோப்பிய ஒன்றியத்துடனான உறவை மீள்பரிசோதனை செய்ய வேண்டும் எனும் கோரிக்கை கன்சர்வேடிவ் கட்ச்சியில் வலுவடைந்து பிரதமர் டேவிட் கமரனுக்கு தலியிடியைக் கொடுத்து வருகிறது.

    அவரது கூட்டரசாங்கத்தின் அடுத்த கட்ச்சியான லிபரல் டெமகிரட்ஸ் முற்றுமுழுதாக ஜரோப்பிய ஒன்றியத்தின் அங்கத்துவத்தை ஆதரிக்கிறார்கள்.

    இங்கிலாந்து ஜரோப்பிய ஒன்ரியத்துடனான ஊரவை வலுப்படுத்த வேண்டுமேயன்றி வழுவிழக்கச் செய்யக்கூடாது என்று அமெரிக்க அரசு அறிவுறுத்தியிருக்கிறது.

    இந்நிலையில் அடுத்தவாரம் இது பற்றிய தனது கருத்தை வெளியிடப்போகும் பிரதமர் டேவிட் கமரன் அவர்களி உரையை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்துக் கொண்டிருக்கும் வெறும் வாய்களுக்கு கிடைக்குமா அவல் ?

    பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்

    மீண்டும் அடுத்த மடலில்
    அன்புடன்
    சக்தி சக்திதாசன்

     

    Share
  • பிரசவ அரங்கேற்றம்

     

    சரபோஜி

     

    எங்களைப்
    பகலவனாக்க
    பராசக்தியிடம் சக்தி கேட்டவனே

    உன் இறுதிச்சடங்கில்
    உன்னை மொய்த்த
    ஈக்களை விட
    வந்தவர்கள் குறைவாம். (more…)

    Share
  • வெற்றிக் கனியை எட்டிப்பறிப்போமா! (3)

    பவள சங்கரி

    நிலையான குறிக்கோளும், தெளிவான சிந்தையும்!

    நாம் எல்லோருமே வாழ்க்கையில் வெற்றியாளர்களாக இருப்பதையே பெரிதும் விரும்புகிறோம். எங்கு வெற்றி, எதில் வெற்றி என்று நிலையான ஒரு குறிக்கோள் இருந்தால்தானே அந்த வெற்றிப் பாதையை நெருங்க முடியும். குறிக்கோள் இல்லாத வாழ்க்கை என்பது இலக்கு இல்லாத ஓர் பயணம் போன்றது. மேலோட்டமாக, பொத்தாம் பொதுவாக ஒரு குறிக்கோள் என்பதைவிட உறுதியான மற்றும் நிலையானதொரு குறிக்கோளைக் கொண்டிருத்தல் வேண்டும். அதற்குத் தெளிவான சிந்தனை வேண்டும். நாம் சாதிக்க நினைக்கும் விசயங்களை முதலில் பட்டியலிட வேண்டும்.

    உதாரணமாக நம் இலட்சியம் குடியிருப்பதற்கு ஒரு அழகான வீடு கட்ட வேண்டும் என்றால், அந்த வீடு எந்த அளவில், எந்த இடத்தில், அதாவது நகரத்தின் மையப் பகுதியிலா அல்லது  நகர எல்லையை விட்டு அமைதியான ஒரு பகுதியிலா என்பது போன்றதோடு அதற்கான செலவு எவ்வளவு ஆகும் போன்ற அனைத்தையும் தெளிவாகப் பட்டியலிட வேண்டும். இதில் மிக முக்கியமானது நம் சக்திக்கு உட்பட்ட இலட்சியமாக இருக்க வேண்டியது. நம் தகுதிக்குத் தகுந்த குறிக்கோளை நிர்ணயிக்க வேண்டியது அவசியம். ஒரு சிறிய வாடகை வீட்டில் குடியிருக்கும் ஒரு அரசாங்கப் பணியில் இருப்பவரின் ஆசை அதைவிட சற்றே பெரிதான, கொஞ்சம் அதிகமான வசதிகளுடன் கூடியதான் ஒரு சொந்த வீடு கட்ட வேண்டும் என்ற தெளிவான குறிக்கோள் உடையவராக இருந்தால் அது சாத்தியமாவதில் பெரிய பிரச்சனை இருக்காது. தாம் செய்யும் வேலையை நல்ல விதமாகச் செய்வதோடு, கூடுதலான நேரப் பணியையும் (overtime) ஏற்றுக் கொள்ளலாம். எந்த வங்கியில் குறைந்த வட்டியில் கடன் கொடுக்கிறார்கள், அதைத் திருப்பிச் செலுத்தும் வழி எந்த அளவு சாத்தியம் போன்ற அனைத்தையும் தெளிவாகத் திட்டமிடல் அவசியம். இப்படி திட்டமிட்ட விசயங்களைத் தெளிவாக ஒரு குறிப்பேட்டில் பதிவிட வேண்டியதோடு அதனைத் தாமும், தம் குடும்பத்தாரும் அன்றாடம் அதிகமாகப் புழங்கும் இடத்தில் கண்ணில் படும்படியாக வைக்க வேண்டியது அவசியம். இது கேட்பதற்கு நகைச்சுவையாக இருப்பது போல இருக்கலாம். ஆனால் பல வெற்றியாளர்கள் இது போன்ற வழிமுறைகளை பின்பற்றியிருக்கிறார்கள் என்பது விசாரித்துப் பார்த்தால் அறியலாம். ஒரு வீடு கட்டுவது என்பது அந்த குடும்பத் தலைவன் மற்றும் சம்பாதிக்கும் மனைவி ஆகிய இருவரின் கையில் இருந்தாலும், ஓய்வு பெற்ற பெற்றோர் மற்றும் சிறிய குழந்தைகள் ஆகியோருக்கும் இந்த இலட்சியம் அறிந்திருந்தால் குடும்பத்திலோ அல்லதுதனிப்பட்ட முறையிலோ தேவையற்ற அதிகப்படியான செலவினங்களைக் குறைத்தும், அத்தியாவசியத் தேவைகளுக்கு மட்டும் முக்கியத்துவம் கொடுத்தும் அந்த இலட்சியத்தை அடைவதற்கு பெரிதும் துணையாக இருப்பார்கள். அந்த இலட்சியத்தை முழுமையாகவும், சிறப்பாகவும் அடைவது எப்படி?

    கற்பனைக் குதிரையைத் தட்டிவிடுங்கள்!

    ஆம், மனோத்தத்துவ நிபுணர்களும் சொல்லக்கூடிய எளிய வழிகள் இவைதான். அதாவது நம்முடைய இலட்சியத்தின்மீது ஆழ்ந்த பக்தி கொண்டிருத்தல் அவசியம். இதனை தியானம் என்றும் கொள்ள்லாம். அன்றாடம் விடியலிலோ அல்லது நமக்குக் கிடைக்கும் எந்த ஒரு அமைதியான, தொந்திரவு இல்லாத சூழலிலோ தனிமையில் அமர்ந்து நம் இலட்சியம் குறித்த ஆழ்ந்த கற்பனையை வளர்க்கலாம். வீடு கட்ட வேண்டிய இடத்தை திட்டமிட்டு வைத்திருப்போமே அங்கிருந்து ஆரம்பிக்க்லாம் நம் கற்பனையை. அடுத்து அந்த வீட்டின் அடித்தளத்திலிருந்து ஆரம்பித்து நாம் விரும்பும் வகையில் கொஞ்சம், கொஞ்சமாக அந்தக் கட்டிடத்தை மேலெழும்பச் செய்யலாம். இறுதியில் என்ன விதமான மர வேலைப்பாடுகள் மற்றும் அழகுபடுத்துதல், வண்னம் பூசுதல் வரை அனைத்தையும் கற்பனையில் முழுமையாக, அழகாக செய்து முடிக்கலாம். வெளிப்படையாகச் சொல்லும்போது மலைப்பாக இருக்கும் இந்த விசயம், நம் ஆழ்மனதில் அமைதியாக அசை போடும்போது மிக எளிதாகத் தெரியும். காரணம் நம் ஆழ்மனதின் சக்தி மிகவும் அதிகம் என்கிறார்கள் மனோத்தத்துவ வல்லுநர்கள். ஆம், கற்பனைக் குதிரையின் வேகம் மிகவும் அதிகமாம். அதாவது நிழற்படங்களாகப் பதிவு செய்வதை நம் ஆழ்மனம் எளிதாக பதிவேற்றிக் கொள்கிறது என்கிறார்கள். வெற்று நினைவுகளை ஆழ்மனதில் பதிவேற்ற முடியாது. அதேசமயம் மனப்படங்களாக அதைச் செலுத்தும்போது  நம் ஆழ்மனம் அதைச் சரியாக உள்வாங்கிக் கொள்கிறது.  ஆக நாம் செலுத்துகிற மனப்படங்கள் தெளிவானதாக இருக்கும் வகையில் அதற்கான செயல்வடிவம் பெற ஆரம்பித்துவிடுகிறது அது. நம்மை சுறுசுறுப்புடன் அதற்கான பணியில் முழுமையாக ஈடுபடச் செய்கிறது.

    விளையாட்டோ, கல்வியோ, தொழிலோ சுற்றுலாவோ இப்படி எந்தத் துறையாக இருந்தாலும், இந்தக் கற்பனைக் குதிரையைத் தட்டிவிடும் திட்டம் வெற்றி காண்கிறது என்பது பல வெற்றியாளர்களின் கருத்தாகவே உள்ளது. அன்றாடம் நாம் செயல்படுத்தக்கூடிய எந்தவொரு சிறிய விசயமாக இருந்தாலும், இயன்றவரை இந்த முறையில் ஆழ்மனத்தில் படமாக செலுத்திப் பிறகு செயல் வடிவம் கொடுக்கும்போது அச்செயல் மிகச் சிறந்த முறையில் நடைபெறுவதை நம் அனுபவத்தில் உணர முடியும்.

    வெற்றியின் இரகசியத்தை உணர்ந்து கொண்ட நாம் இன்றிலிருந்தே அதற்கான முயற்சியை தொடங்குவோமே. முழுமையான குறிக்கோளை நிர்ணயம் செய்து, அதனைத் தெளிவான திட்டமாகத் தீட்டிக்கொண்டு, நம் கண்ணில் படும்படியாக வைத்துக் கொண்டு, அன்றாடம் அதனை ஆழ்மனத்தில் படமாக செலுத்திக் கொண்டு, நாளுக்கு நாள் அதனை புதுப்பித்துக் கொண்டே வாருங்கள். அதற்கான முயற்சியில் தீவிரமாக ஈடுபடுங்கள். அதனை நிறைவேற்றும் சக்தி தானாகக் கிட்டும் என்பதில் ஐயமில்லை. உங்கள் இலட்சியத்தை எளிதாக எட்டிவிடுவீர்கள்!

    மேலும் தொடருவோம்

    படங்களுக்கு நன்றி:

    http://inspiring-pictures.com/

    Share
  • why chocolates on valentines day…..?

     DARK CHOCOLATE

     

     

     

    Dark chocolate (with 70 percent cacao or more) lowers bad cholesterol (LDL) and increases good cholesterol (HDL).Dark chocolate has recently been discovered to have a number of healthy benefits. While eating dark chocolate can lead to the health benefits described below, remember that chocolate is also high in fat.

     

    1. It can help prevent heart disease: Like tea, dark chocolate contains flavonoids, which are compounds that act as antioxidants. Flavonoids protect cells from harmful molecules—called free radicals—that are produced when the body breaks down food or is exposed to sunlight or smoke. Free radicals can cause cell damage that leads to heart disease. Flavonoids can also lower blood pressure and reduce LDL cholesterol (i.e., the bad cholesterol) by up to 10 percent.

    2. It can improve your mood: Dark chocolate stimulates the production of endorphins, chemicals in the brain that bring on feelings of pleasure. It also contains the chemical serotonin, which acts as an anti-depressant.Chocolate also contains other substances with mood elevating effects. One is phenethylamine, which triggers the release of pleasurable endorphins and potentates the action of dopamine, a neurochemical associated with sexual arousal and pleasure. Phenethylamine is released in the brain when people become infatuated or fall in love.


    3. It can protect your skin: German researchers found that the flavonoids in dark chocolate absorb UV light, help protect and increase blood flow to the skin, and improve skin’s hydration and complexion.

    For all of its health benefits, though, dark chocolate does contain a lot of calories. So, experts recommend sticking to no more than three ounces of the sweet stuff per day.

     

    Chocolate has a special chemical PEA(Phenethylamine) that changes your mood and bring a feeling of pleasure.Thats why chocolate are always directly enjoyed and gifted to their buddies by all ,esp during valentines days.It really changes your mood.When ever you are upset please have a chocolate.

     CHOCOLATES ARE ALWAYS SPECIAL AND REALLY CHANGES YOUR MOOD WHEN DEPRESSED……..SO GO FOR IT…..
    Share
  • காதலர் தினம்

     

    சத்தியமணி

    காத்திருந்து வந்ததிந்த காதலர் தினம் – தினம்
    காத்திருந்தும் வரவில்லை கண்ணனின் மனம்
    பூத்திருந்து புன்னகைத்த கோதையின் முகம்
    பொங்கி அழும் முன்னாலே ஊடலில் சுகம்

    சீண்டி விளையாடுவதில் இன்னும் சிறுபிள்ளை
    சண்டி தனமத்தனையும் பண்ணும் பெரும்தொல்லை
    என்ன செய்ய காதலிலே கட்டி விட்டான் மெல்ல‌
    ஏக்கமுடன் காத்திருக்க வைப்ப‌தையோ சொல்ல

    தாமதமாய் வந்தவுடன் கண்ணடிப்பான் கொஞ்சம்
    கீதமழைப் பெய்யும் குழல் கீர்த்தனைகள் மிஞ்சும்
    ஊடலுக்கு மெய்யும் பொய்யும் ஓயாமல் கெஞ்சும்
    ஒட்டு மொத்தமாய் கேட்டு கூடலுக்குள் தஞ்ச‌ம்

    படத்திற்கு நன்றி:

    http://www.koausa.org/Gods/God2.html

     

    Share
  • தேவன் நூறு (தேவன் ஒரு சகாப்தம்) (3)

    திவாகர்

    தேவன் ஒரு சகாப்தம் (1)

    தேவன் ஒரு சகாப்தம் (2)

    கதாநாயகன் முதன்முதலில் நூலகத்தில் கதாநாயகியைப் பார்க்கிறான் என்று சொன்னேன் இல்லையா.. இந்த லைப்ரேரியன் (நூலகர் என்றெல்லாம் தேவன் எழுதமாட்டார்) பற்றி முதல் பக்கத்திலேயே விமர்சிப்பார் பாருங்களேன்.. இவரைப் போல நிறைய ஆசாமிகளை நாம் வாழ்க்கையில் சந்தித்து வருகிறோம் என்றே நமக்குத் தோன்றும்.

    கலாசாலை லைப்ரரியின் ஜன்னலைத் திறந்த லைப்ரேரியன் கோவிந்தராவின் பசிக்களை மிகுந்த முகத்தில் அனல்காற்று வீசியது. அதன் சிடுசிடுப்பு இன்னும் சற்று முதிர்ந்தது. எதிரே மலைப்பாம்பு போல் வளைந்து கிடந்த ரஸ்தாவில், ஜலம் அசைவது போன்ற பொய்த்தோற்றந்தான் தென்பட்டது.” ஒன்றரை மணிமுதல் இரண்டேகால் மணிவரை லைப்ரேரியன் சிற்றுண்டி வேளை.”

    மேலும் அவரைப் பற்றி நமக்கு சுவை கூடச் சொல்கிறார். இந்தப் பசிவேளையில் லைப்ரரியில்

    ”எதைக் கேட்டாலும் இல்லைதான் அப்போது, யார் கேட்டாலும் கிடையாதுதான்.. பீரங்கி வாயிலே வெளிப்படும் குண்டின் உத்வேகம் இங்கே வெட்கிப் போகும்”

    இப்படித்தான் கதையை ஆரம்பிக்கிறார் தேவன். இப்போதே இந்த லைப்ரேரியன் பற்றி சற்று தெரிந்திருக்கும்.. இப்படிப்பட்ட மகோன்னத வேளையில் நம் கதாநாயகி வரவு அங்கே நிகழ்கிறது.

    ”ஸார் ப்ளீஸ்! “ என்றது இனிமை ததும்பிய குரல். அவள்தான் பேசினாள்.

    இருண்ட வானத்தில் பளிச்சிட்ட கொடி மின்னல் போல ஒரு புன்சிரிப்பை வருவித்துக் கொண்டு “என்ன?” என்றார் ராவ்ஜி. இந்த மகதாச்சரியத்தைக் காணும் பதம் பெற்ற ஆத்மா வேறொன்றும் இருந்தது.”

    அந்த மாபெரும் ஆச்சரியத்தைக் கண்டவன் நம் கதாநாயகனே.. அதே போல நடராஜன் மணியை தேவன் வர்ணிக்கும்போது

    குரங்கு பேன் பார்த்தாலும் பார்க்கும்,காதை அறுத்தாலும் அறுக்கும்’ என்கிறபடி மணி உதவி செய்கிறேன் என்றால் தாஸானுதாஸனாக இருப்பான். ஆளைக் கவிழ்ப்பதென்று சங்கல்பம் செய்துகொண்டால் மண்ணைப் போட்டு மூடிவிட்டுத்தான் உட்காருவான்.

    அதே போல நடராஜன் ஜானகியோடு ரயில் பிரயாணம் செய்யும்போதும் தேவன் நமக்கு எப்படித் தெரிவிக்கிறார் பாருங்கள்.

    (ரயில் பெட்டியில் நடராஜன்) ”உள்ளே நுழைந்ததும் ஆண் சிங்கம் பிடரியைச் சிலிர்த்துத் தலையைத் தூக்கிப் பார்ப்பது போல இருபக்கமும் பார்த்தான். பிறகு ஜானகி இருக்கும் திக்கை நோக்கி நடந்தான். ‘திக்திக்’ என்று அடித்துக் கொண்டது ஜானகியின் நெஞ்சம். மங்களம் அவனை வேல் விழிகள் கொண்டு கண்ணகி தேவியானவள் பாண்டியனை விழித்தது போல குரோதமாகப் பார்த்தாள்.”

    இப்படி உவமையாகச் சொல்லிக் கொண்டு வருவதில் ஒரு சௌகரியம் வாசகர்களுக்குக் கிட்டி விடுகிறது. இந்தப் பாத்திரம் இப்படிப்பட்டது என்பதையும் வாசகர் மனம் உடனடியாக ஏற்றுக்கொண்டு விடுகிறது. வாசகர்களும் எங்கெல்லாம் அந்தப் பாத்திரம் வருகிறதோ அதற்கேற்றாற்போல தங்கள் மனநிலையை வைத்துக் கொண்டு படிக்கிற சௌகரியமும் ஏற்படுகிறது.

    இன்னும் சில ‘தேவ’ உவமைகளை மட்டும் தருகிறேன்.

    *****

    கஷ்டப்படும் ஆத்மா கஷ்டப்பட்டே தீரவேண்டும் என்ற நியதியின்படி மங்களம் இல்லாதபோதும் கூட விச்ராந்தியாயிருக்க முடியாமல் இவர் பிடியில் திணறினான். (ஜகதீசன்)

    ******

    வந்து சேர்ந்த நடராஜனுடைய ஆனந்தமும் திருப்தியும் முன்பு ராஜசூய யாகத்தை முடித்த யுதிர்ஷ்ட்ரனுக்கும் அச்வமேத யாதத்தை நடத்திய ராகவனுக்கும் ஏற்பட்டிருக்குமா என்பது சந்தேகமே

    ******

    பொட்டை வெளியில் எரிக்கும் வெய்யிலில் நான்கு சொட்டு மழைத்துளிகள் போல் வந்த அந்த வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொண்டு வெளியே வந்தான் (நடராஜன்).

    ******

    துஷ்டனைக் கண்டால் தூர விலகுகிறதும், அது பயப்படுகிறது என்று துஷ்டன் எண்ணிக்கொண்டு கொக்கரிக்கிறதும் வழக்கமாக நடப்பதுதானே காலேஜில் நடராஜன் ஒரு காலத்திலும் சந்துருவை நெருங்கினவன் இல்லை.

    ******

    பல்வரிசை காட்டிக் கைகொட்டி ஆர்ப்பரிப்பது போல சமுத்திர அலைகள் ஓயாது எழும்புவதும் குனிவதுமாக இருந்தன (திருச்செந்தூர்).

    ******

    பகலிலேயே இருள் கவிந்திருக்கும் சுப்புரத்தினத்தின் கிருஹம்

    இரவில் துஷ்ட மிருகத்தின் குகை போல காணப்பட்டது.(சந்துருவின் வீடு)

    ******

    சூரியன் மாயவரம் வள்ளலார் கோயில் வீதியில் தினம் தினம் உதயமாகும்போது முதல்முதலாகப் பட்டுபுடவையை மடிசார் வைத்துக் கட்டிக்கொண்டு முன் வாசலில் அழகாக மாக்கோலம் போடும் ஒரு பெண்மணியைத்தான் பார்ப்பது வழக்கம். பார்த்தவுடன் உள்ளம் பூரித்துத் தன் கதிர்களைத் தெருவெல்லாம் வாரி இறைப்பான். அந்தப் பெண்ணும் அவனைப் பார்த்துப் பல்வரிசையைக் காட்டிவிட்டு, தன் வேலையில் முனைவாள் (இது மணியின் மனைவியைப் பற்றி உவமையோடு ஒரு அறிமுகம்)

    *********

    பெரிய சோம்பேறி; நாட்டுப்புறத்துப் பெருச்சாளி’ என்கிற நினைப்புடன் ஹரன் அவரைப் பார்த்தார். அவர் ஹரனை, ‘ஒன்றுக்கும் உதவாத உதியமரம், டெல்லியில் வளர்ந்ததனால் விறைக்கிறது’ என்ற பாவத்தில் பார்த்தார். (மணியின் தந்தை வீட்டில் நடராஜனின் தந்தை)

    *******

    தன் தலைக்கு மேல் முழங்கும் பேரிடிகளைப் பற்றிக் கலங்கியவாறு வரும்போது இடிகளுக்கிடையே தோன்றிய பாதை மீது ஒளி வீசி வழி காட்டும் மின்வெட்டுகளைப் போன்றதொரு சந்தர்ப்பமும் அவனுக்கு ஏற்பட்டது.

    *******

    சிவாக்ஞையின் பேரிலே ஆவிர்ப்பவித்த அக்கினி வீரபத்திரமூர்த்தியும், துஷ்டநிக்கிரகத்துக்காகத் தூணைப் பிளந்துகொண்டு வெளிப்பட்ட நரஸிம்ம ஸ்வாமியும் அப்போது அவருக்கு நிகராக முடியாது (ஹரனின் கோபம் பற்றி நடராஜன் நினைப்பது).

    *******

    சுக்குக் கஷாயத்தில் விடப்பட்ட விளக்கெண்ணையை விடியற்கால வேளையில் சிறுவர்கள் நோக்கும் அருவருப்புடன் ஜகம் கிழவரைப் பார்த்தாள்.

    இந்த சுக்குக் கஷாய அனுபவம் சிறிய வயதில் எனக்கும் கூட ஏற்பட்டது உண்டு. ஊரிலே தாத்தாவின் இந்த சுகாதார ஏற்பாடு இப்போது நினைத்தாலும் ‘வயிற்றைக் கலக்கும்”.

    ’மிஸ் ஜானகியின்’ கதை எல்லோருக்கும் பிடிக்கும் கதை. மிகப் பெரிய திருப்பங்களோ, சோகமயமோ, அந்தக் கால படங்களில் வருவது போல வண்டி வண்டியாக வசனங்களோ இல்லாத கதை. இத்தனைக்கும் இது  எட்டு/பத்து நாட்களில் நடக்கும் நிகழ்ச்சிகளை வைத்து விவரிக்கப் பட்டிருக்கும் கதைதான் என்பதால்  விறுவிறுப்பாக போய்க்கொண்டே இருக்கும். ஆனால் இந்த எட்டு நாட்கள் கதையிலும் ஒரு சில பாத்திரங்களுக்கு ஆயுள் பூராவுமாக நடக்கிற சங்கதிகளை மிகச் சுருக்கமாகச் சொல்லி விடுவது என்பது தேவனுக்கு கை வந்த கலை. அதுவும் திருச்செந்தூரிலேயே கதை முக்கால்வாசி நடப்பதால், அங்கே அருளாட்சி புரியும் எந்தை முருகனைப் பற்றிய வர்ணனைகளை சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்போதெல்லாம் அள்ளி வழங்குவதில் தேவனுக்கு இணை தேவனேதான்.

    தேவன் இந்த ‘ஃப்ளாஷ்பேக்’ என்று சொல்லப்படும் உத்திகளை மிக நயமாக இந்தக் கதையில் கையாண்டுள்ளார். சினிமாவில் இப்படி காண்பிப்பது மிகச் சுலபம். எழுத்தில் எப்படி காண்பிப்பது. தேவனின் கதைகளைப் படித்தால் அதன் லாவகம் தெரிந்து விடும்.

    இந்த மிஸ் ஜானகியில் ஒரு நாயும் வரும். டைகர் என்ற பெயருடன் திருச்செந்தூர் கீழப்புதுத்தெருவில் ‘அநியாயமாக’  யாரையும் நுழையவிடாமல் அழிச்சாட்டியம் பண்ணும். நாயை மிக விசேஷமாக வர்ணனை செய்வார் தேவன். நாட்டிய மணி தெலுங்கு பங்காருவின் வீட்டில் பாதுகாப்புக்காக அவர் தந்தையால் வளர்க்கப்படும் டைகரின் பாவனைகளுக்கும் அதன் ‘உர்..உர்.. பாஷைகளுக்கு தேவன் விளக்கம் சொல்லும் அழகே அழகே.. (டைகர் என்ற பெயரை வைத்துக்கொண்டு பூனை போல இருக்கும் சுபாவம் அதனுடையதல்ல, கூடவே அன்று சிறிது விச்ராந்தியாக அவிழ்த்துவிடப்பட்டிருந்ததால் கீழப்புதுத்தெருவின் ஒரு கோடிமுதல் மற்றொரு கோடி வரை வாக்கிங் செய்துவிட்டு ஒரு முனையில் நின்று இந்த உலகத்தில் நாய் இனத்துக்கு இழைக்கப்பட்டுள்ள அநீதிகளைப் பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தது)

    இப்படிப்பட்ட டைகரின் ஒரு ருசிகரமான விளையாட்டை மட்டும் தேவன் எழுத்துக்களால் படித்து விட்டு நாம் மிஸ் ஜானகியை விட்டு விலகி கல்யாணியை சந்திப்போமாக.

    Share
  • காதலியுடன் வாழ்வு! (வசந்த காலம்)

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

    +++++++++++++++++++++++

    << காதலியுடன் வாழ்வு >>
    (வசந்த காலம்)

    ++++++++++++++++++++++++

     

     

    என் ஆத்மாவைக்
    கவர்ந்து கொள்ளும்
    மிருதுவான முரட்டுக்
    கரங்கள் யாருடையவை ?
    கசப்பான களிப்பும்,
    இனிப்பான வலியும்
    கலந்து என் இதயத்தில்
    ஊறிப் போயிருக்கும்
    ஒயின் எது ?
    இரவின் மௌன வேளையில்
    என் தலையணை மேல்
    பறக்கும் அந்த
    இறக்கைகள் யாவை ?
    என் தூக்கம் கலைக்கும் அவை !
    என்ன நடக்கு தென்று
    எவரும் அறியக்
    காணாது !
    ஆனந்தக் களிப்பை விடப்
    பேருன்னத மான
    சிரிப்பின்
    பிரதிபலிப்பை விடப்
    பேரழகுத் துயரம்
    கலந்திருக்கும் எனது
    பெரு மூச்சில் !
    கலில் கிப்ரான்

     

     

    என் கண்மணியே ! வா
    இந்தக் குன்றின் மேல்
    இருவரும் உலாவி வருவோம் !
    பனிப் பொழிவுகள்
    நீராய் ஓடும் !
    உறக்கத்தி லிருந்து வாழ்க்கை
    உயிர்த் தெழுந்து
    மேடு பள்ளங்களில்
    திரிந்து வருகிறது !
    வசந்த காலம்
    வைத்த தடங்களைப்
    பின்பற்றுவோம்
    தூரத் தளங்களில் !
    பசுமைக் குளிர்
    வயல்களுக்கு மேல்
    உயர்ந்த
    மலை உச்சிக்கு நாம்
    ஏறுவோம்
    மகத்தான உள்ளெழுச்சி நம்மை
    இழுத்துக் கொள்ள !

     

    விடிந்துள்ள வசந்த காலம்
    குளிர் காலத்து
    அங்கியை
    மடித்து வைத்து
    எலுமிச்சை மரங்கள் மேல்
    படிய விட்டது !
    பார்ப்பதற்கு
    இரவில் அலங்கரித்த
    பெருநகர்த்
    திருமணப் பந்தலில் உள்ள
    மணப்பெண் போல்
    தெரிகிறது !

     

    ஒருவரை ஒருவர்
    தழுவிக் கொள்ளும்
    காதல் ஜோடிகள் போல்
    தெரிகின்றன
    திராட்சைக் கொடிகள் !
    பாறைகளுக் கிடையில்
    நடனமிடும்
    சிற்றோடைகள் களிப்புடன்
    பாடிக் கொண்டு !
    மொட்டுகளில் சட்டென
    முகிழ்த் தெழும் பூக்கள்
    இயற்கை இதயத்தில்
    களஞ்சியாய்ச் செழித்த
    கடல் வயிற்றி லிருந்து வரும்
    நுரை போல் !

     

    என் கண்மணியே ! வா
    மல்லிகைக் கிண்ணத்தில்
    கடந்த காலத்தில் குளிர்ந்த
    கண்ணீர்த் துளிகளைக்
    குடித்துத்
    தேற்றுவோம் நம் ஆத்மாவை !
    பறவைகள் பொழிந்திடும்
    கீதங்களைக் கேட்டு
    உலாவித் திரிவோம்
    உவகை யோடு
    மதி மயக்கம் உண்டாக்கும்
    தென்றலில் !

     

    ஊதாப் பூக்கள்
    ஒளிந்திருக்கும்
    அந்தப் பாறை அருகிலே நாம்
    அமர்ந்தி ருப்போம் !
    அவை கொடுக்குக் கொள்ளும்
    இனிய முத்தங்களை
    பரிமாறிக் கொள்வோம்
    நாமிருவரும் !

    +++++++++++++
    Share
  • காதல் பூமியாய் காந்த பூமி..!

     
    ஜெயஸ்ரீ ஷங்கர்.

    சுழன்று செல்லும் தேராக
    வெட்டவெளியில் வெள்ளோட்டம்

    ஆதவனும் வெண்மதியும் ஆளுக்கோர் திக்கில்
    பவனியாய் ஊர்கோலத் தேர் திருவிழா..!

    நாயகர்கள் வாழ்த்தோத ‘செவ்வாயில்’ புன்சிரிப்பும்
    கோளங்களின் நட்பும் பகையும் மாயைக்
    காதலைப் போற்றுமே…!

    கடலும் மலையும்  மண்ணும் காற்றும்
    அடைந்து திமிரும் எரிமலைகளும்
    மாயக் காதலுள் கட்டுண்டு கிடக்க…

    காதல்வானம் அள்ளித் தெளித்த
    காதல் வனமே பூகோளம்..!
    பூக்கோல காதல் விதைகள் முக்காலமும்..!

    வேரூன்றி எழுந்து நின்று பல்கிப்
    பெருகி கருகி அமிழ்ந்து
    மீண்டும் துளிர்க்கும் தளிராம் என்றும்

    சாகா வரம் பெற்று வந்த
    போகக் குழந்தை “அது” – மனித
    நெஞ்சங்களுக்குள் போதை தரும்
    பொற்குடமாம்  பாற்குடம்..!

    வேண்டாத இதயத்தையும் வேகவைத்தும்
    வாழாத மனங்களை வாழ விடும்
    வீழாத புகழ்கொடியை உச்சத்தில் ஏற்றும்…!

    மாயாவிக்  காதலே…! நீ…!
    பொற்கொடியா…..வடம் நீளும்
    தேர் சக்கரத்தின் அச்சாணியா ?

    இருந்தும் இல்லாமலும்…கண்டும் காணாமலும்
    உனைக் காக்கவென்றே காதல் பூமியாய்  சுழலும்
    காலகாலமாய் காந்த பூமி..!

    ================================================

    Share
  • வண்ணத் தூரிகைக் காவியங்கள் – 6

    தேமொழி

     

     

    முதன் முதலில் பார்த்தேன் காதல் வந்ததே
    எனை மறந்து எந்தன் நிழல் போகுதே
    என்னில் இன்று நானே இல்லை
    காதல் போலே ஏதும் இல்லை
    எங்கே எந்தன் இதயம் அன்பே
    வந்து சேர்ந்ததா

    வரிகள்: வாசன்

     

     

     

    << வண்ணத் தூரிகைக் காவியங்கள் – 7                                                          வண்ணத் தூரிகைக் காவியங்கள் – 5>>

    Share
  • கண்ணன் என் காதலன் – ‘கண்டால் சொல்லு!’

     

    -கவிநயா-

     

    காதோரம் கிசுகிசுக்கும் காற்றேநீ கண்டாயோ?
    ஆற்றோரம் அசைந்திருக்கும் நாற்றேநீ கண்டாயோ?
    வானெங்கும் வட்டமிடும் வெண்ணிலவே கண்டாயோ?
    தேனெடுக்க சுற்றிவரும் சின்னவண்டே கண்டாயோ?

    மூடியுள்ள கண்ணுக்குள்ளே மோகனமாய் சிரித்திடுவான்!
    நாடியென்றன் நெஞ்சுக்குள்ளே நர்த்தனங்கள் புரிந்திடுவான்!
    கண்திறந்து பார்த்துவிட்டால் கணத்தினில் மறைந்திடுவான்!
    மண்மயங்கும் வண்ணக்கண்ணன் மாயம்பல புரிந்திடுவான்!

    ஆடும்மயில் கண்டாலோ அவன்நினைவே வருகுதடி;
    பாடுங்குயில் குரலினிலே வேய்ங்குழலே ஒலிக்குதடி;
    கார்மேகம் கண்டாலோ கண்ணமுகம் தெரியுதடி;
    பார்புகழும் அவன்நினைவே மார்த்துடிப்பாய் ஆச்சுதடி;

    கால்கடுக்க சுற்றிவரும் காற்றேநீ கண்டால் சொல்லு…
    கடலேறி விளையாடும் அலையேநீ கண்டால் சொல்லு…
    ஊருக்கெல்லாம் ஒளிகொடுக்கும் சூரியனே கண்டால் சொல்லு…
    பாருக்குள்ளே மணியாம்என் மன்னவனைக் கண்டால் சொல்லு!

     

    படத்துக்கு நன்றி:  http://www.radhagopaljiutempel.com/srikrishnasriradhe.htm

    Share
  • காதலின் வேதம்

    பவள சங்கரி

    காதலின் கீதம் – Song Of Love (Khalil Gibran) – மொழிபெயர்ப்பு

    காதலர்களின் விழிகளும் யானே
    இச்சையூட்டும் இன்பரசமும் யானே
    மற்றுமந்த உளத்தின் ஊட்டமும் யானே

    விடியலில் மலரும் மனமும்  முத்தமிட்டுத்தம் அமுதகத்தின்மீது கிடத்திக்கொள்ளும் அக்கன்னியவளையும் கொண்டதோர் ரோசாவும் யானே.

     

    நிலையான செல்வத்தின் இல்லமும் யானே
    இன்புறவின் துவக்கமும் யானே.
    சாந்தம் மற்றும் கலக்கமின்மையின் தொடக்கமும் .யானே
    இரமியத்தின் இதழின் மீதான் மென்னகையும் யானே
    எம்மைத் தொடர்ந்து பற்றும் தருணமதிலந்த யுவன்தம் கடமையையும் மறந்து, அவர்த்ம் முழு வாழ்வும் இன்பக்கனாவின் நிதர்சனமாகிறது.

     

    பாவலரின் எழுச்சியும் யானே,
    கலைஞனின் வெளிப்படுத்துகையும் யானே,
    மற்றுமந்த இசைக்கலைஞனின் அருட்கிளர்ச்சியும் யானே

     

    கருணைநிறைத் தாயினால் நேசிக்கப்பட்டதோர் குழவியின் இதயமதின் புனிதாலயமும் யானே.

     

    ஓர் இருதயத்தின் கதறலில் தோன்றுபவன் யான்;
    ஓர் கோரிக்கையதைத் தவிர்ப்பவன் யான்;
    எம் அமைவு தேடுமந்த இருதயத்தின் இச்சையதை;
    அஃது குரலின் வெற்றுக் கோரிக்கையை விலக்குகிறது.

     

    ஆதாமிற்கு ஏவாளின் மூலமாகவே காட்சியளித்தேன் யான்.
    நாடு கடத்தலே அவர்தம் தேர்வாக இருந்தபோழ்தும் எம்மையே சாலமனுக்கு வெளிப்படுத்தியதோடு
    எம்மால் அவர் இதமும் பெற்றார்.

     

    ஹெலேனாவைப் பார்த்து யான் புன்னகைத்ததால் தர்வாடாவை அழித்தாளவள்:
    இருப்பினும் கிளியோப்பாட்ராவிற்கு யான் மகுடம் சூட்டியதால் அந்த நைல் நதிக்கரையில் அமைதி நிலவியது.

     

    காலங்களைப் போன்றவன் யான் – இன்று கட்டமைந்து நாளை அழிந்து படக்கூடியது;
    ஆக்கலும், அழித்தலும் புரியுமோர் இறையைப் போன்றோன் யான்;
    ஓர் ஊதாப்பூவின் பெருமூச்சைக் காட்டிலும் இனிமையானவன் யான்;
    பொங்கியெழும் புயலைக் காட்டிலும் உக்கிரமானவன் யான்.

     

    வெகுமதிகள் மட்டுமே வசீகரிப்பதில்லை எம்மை;
    பிரிவு ஊக்கமிழக்கச் செய்வதில்லை எம்மை;
    இன்மையும் செதுக்குவதில்லை எம்மை;
    இழப்பச்சம் மெய்ப்பிப்பதில்லை எம் விழிப்புணர்வை;
    உன்மத்தமும் எமக்கோர் ஆதாரமாவதில்லை.

     

    ஓ நாடிச்செல்வோரே, உண்மையை ம்ன்றாடும் உளமையே யான்;
    மேலும் தேடலிலும், பெறுதலிலும் மற்றும் எம்மைக் காப்பதிலும் உள்ள உம் நேர்மையே எம் நடத்தையைத் தீர்மானிக்கலாம்

     

    SONG OF LOVE – WATCH IN YOUTUBE

     

    http://youtu.be/-FczCTPJ_YM

     

    Share
  • பார்வை என்ன மணல் வெளியோ?

    ஷைலஜா

     

    காதலா என்றிது தெரியவில்லை மனம்
    ஆதலால் என் வசமில்லை-உடல்
    விறகாய் எரிவதைப்பார்த்தாயா-நறு
    மணத்தை அதனில் சேர்ப்பாயா?
    பாடாப்பாடல் அறிந்துகொண்டேன்  – அது
    உன் பேர்தான் எனவும் உண்ர்ந்துகொண்டேன்
    இரவுப்பூவை மலர வைத்தாய்-பின்
    உறக்கத்தில் சுகத்தை வரவழைத்தாய்-உன்
    பார்வை என்ன மணல் வெளியோ-நினைவுப்
    புதைந்து அழுந்தி மீள்கிறதே
    உன் வழிப்பாதையில் என் இதயம் -அது
    மீட்டும் ராகம் இன்று உதயம்!
    நெஞ்சிற்குள் ஏன் இந்நெருப்பு-அட
    நீதானடா இதற்குப்பொறுப்பு!

    Share
  • காதலர் தினம்

    தமிழ்த்தேனீ

    இந்தக் காதலர் தினக் கொண்டாட்டமே   வாலன்டைன் என்னும் ஒருவரது  மரணத்தில்தான் கொண்டாடப்படுகிறது.

    விவரங்கள்  வேண்டுவோர்   ; http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%B5%E0%AE%BE%E0%AE%B2%E0%AE%A3%E0%AF%8D%E0%AE%9F%E0%AF%88%E0%AE%A9%E0%AF%8D_%E0%AE%A4%E0%AE%BF%E0%AE%A9%E0%AE%AE%E0%AF%8D

    என்னும் விக்கிபீடியா தளத்தில்  படிக்கலாம்

    To-morrow is Saint Valentine’s day,
    All in the morning betime,
    And I a maid at your window,
    To be your Valentine.
    Then up he rose, and donn’d his clothes,
    And dupp’d the chamber-door;
    Let in the maid, that out a maid
    Never departed more.

    —William Shakespeare, Hamlet, Act IV, Scene 5

    என்று வில்லியம்  ஷேக்ஸ்பியர் கூறியதை மேற்கோளாகத்  தருகிறேன்

    நாம் காதலிக்கும் ஒருவருக்கு  ஒரு தினையளவு துன்பம் வந்தாலும்  மனம் தாங்காமல் அவர் துன்பத்தைப்  போக்கும் முயற்சியில் ஈடுபடுவதுதான்  உண்மைக் காதல்

    காதலுக்காக காதலியையே  ,அல்லது காதலனையே விட்டுக் கொடுக்கலாம், ஆமாம் அவர்  மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்தால் போதும் என்று எந்த மனம் நினைக்கிறதோ  அந்த மனம் கொள்வதுதான் உண்மைக் காதல்

    காதலர் தினம்  என்று கொண்டாடும் நாம்  என்னென்ன செய்கிறோம் என்று  எண்ணிப் பார்த்தால்

    எதிர் பாலினத்தில் இருப்பவர்  நம்மைக் காதலிக்கிறாரா  என்றே தெரியாமல் தன்  விருப்பத்தை மட்டும் தெரிவிக்கும் நாளாக நினைக்கிறோம்.

    அப்படி அவர் நம் காதலுக்கு  ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்றால்  அவரை அழிக்கத் திட்டமிடுகிறோம்.   இதல்ல காதல்

    “இன்னுமா இருக்கிறது காதல்”   திருமணம் செய்து கொண்ட மனைவியை காதலித்து அவளை அன்பாக ,மரியாதையாக, நடத்தத் தெரியாத இந்த நாளில் இன்னுமா இருக்கிறது காதல்? என்றே கேட்கத் தோன்றுகிறது

    பருவ ஈர்ப்பை காதல்  என்று எண்ணி  அதற்கு உடன்படாத பெண்ணை  திராவகம் ஊற்றி  துடிக்க வைக்கும்  எண்ணம் கொண்ட இளைஞர்கள் இருக்கும் இக்காலத்தில்  இன்னுமா இருக்கிறது காதல் ? என்றே கேட்கத் தோன்றுகிறது

    “ஒருவரை ஒருவர்  உண்மையாகப் புரிந்து கொளுவது “ காதல் “ அது இது வரையில் ஏற்படவே இல்லை “

    -தமிழ்த்தேனீ

    ஒருவரைக் காதலித்தால்  அது காதல், முதல் காதல் ,இரண்டாம் காதல் என்று ஆரம்பித்தாலே ,அங்கு காதல் புனிதம் இழந்துவிடுகிறது .

    “காதல் ஒரு மலர்” ,அது ஒரு முறைதான் பூக்க வேண்டும்.  மீண்டும் பூக்க முடியாது , காதல் தவறு என்று நான் சொல்வேயில்லை . காதலைத்தவிர இன்னும் கற்றுக் கொள்ளவேண்டியது  நிறைய இருக்கிறது

    காதல் என்பது நம் வாழ்க்கையின் ஒரு அங்கம் ,ஆனால் காதலைக் காமம் என்று  புரிந்துகொண்டு அதைத்தவிர வேறு ஒன்றுமே பெரிதல்ல என்று எண்ணும் இக்கால இளைஞர்களின் மனப் போக்கு தவறு என்றுதான்  சொல்லுகிறேன் .  அதற்கேற்றார்ப் போல் பத்திரிகைகள்,,தொலைக் காட்சிகள்,திரைப் படங்கள் எல்லாமே காதலையே மையமாக வைத்து  இளைஞ்ஞர்கள் மனதைக் கெடுத்து விட்டார்கள் .

    “ உலகத்திலே நீர்விழுச்சியிலிருந்து விழும் தண்ணீர் சுத்தமானது என்று கூறுவர், அந்தத் தண்ணீரும் கீழ்நோக்கிதான் விழும். அது மிக எளிது ஆனால் தண்ணீரை மேலேற்றவேண்டுமானால் ஒரு விசை தேவைப் படுகிறது

    அது போல பரிசுத்தமான மனதும் கீழ்த்தரமான எண்ணங்களை  நோக்கி வெகு எளிதாக ஓடும்  ,அதைக் கட்டுப் படுத்தி ஒழுக்கம் என்னும் விசை கொண்டு மனதை நல் வழிப் படுத்தவேண்டும் .

    அது போல காதலின் சக்தி  கொண்டு ஒரு ஆணும் ஒரு  பெண்ணும் தன் காதலனை அல்லது தன் காதலியை  ஒரு நல்ல உன்னதமான வாழ்க்கைக்கு அழைத்துச்  செல்லும் நோக்கோடு  காதலித்தால்  அந்தக் காதலை நானும் வரவேற்கிறேன்.

    நான் ஒன்றும் முனிவனல்ல  ,எனக்கும் காதல்,அதாவது உண்மையான காதல்,பரஸ்பரம்  இருவரும் மனம் விட்டுப் பேசி வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ளும்  காதல்,சுயநலமில்லாத காதல் ,அனைத்தும் பிடிக்கும் .காதல் வாழ வைக்க வேண்டுமே தவிற பெற்றோர்களுக்கும்,அவர்களுக்கும் துன்பம்  தரக்கூடியதென்றால்  அதை காதல் என்று என் மனம் இடம் தரவில்லை ..  காதலியுங்கள் ,கண்ணியமாக ,வாழ்க்கையை நன்றாக அமைத்துக் கொள்ள காதலியுங்கள் .” காதல்தான் இளைஞனையும் சரி யுவதியையும்   பக்குவப்படுத்துகிறது என்பது  என் எண்ணம்…அது தோல்வியோ அல்லது வெற்றியோ என்பதல்ல முக்கியம்…இதன் மூலம்

    அவர்கள் அடையும் அனுபவம் அது அவர்களை ” செம்மைப் படுத்தினால் பரவாயில்லை,   இப்போது பல காதல்கள் அனைவரையும்  சீரழிக்கிறது என்பதே உண்மை . காதல் என்பதே  பருவமடைந்த  பெண்ணிற்கும் , வயது வந்த ஆணுக்கும் இயல்பாய் மலர்வது.

    ஆனால் இப்போது அடுத்தவன்  மனைவி மேல் காதல் வருகிறது. அடுத்த பெண்ணின் கணவன் மேல் காதல் வருகிறது  ? அப்படியானால் அடுத்தவன் மனைவியை கடத்திக் கொண்டு போகலாம் தவறில்லை,மேலும் அவள் அனுமதித்தால் ,உலக ஒழுக்கம் மறந்து அவளை  அடையவும் அடையலாம் ,அதுவும் தவறில்லை, அப்படித்தானே….?    இப்படிப் போகிறது இந்தக் காலத்து நியாயம் … இவையெல்லாம் காதலா? இன்னமும் காதல் இருக்கிறதா?  இல்லை இல்லை இல்லவே இல்லை என்பதே உண்மை.

    அச்சம் ,மடம் நாணம் அப்பிடி…இப்பிடீன்னு சொல்வதெல்லாம் பெண்ணுக்கு மட்டுமல்ல ஆணுக்கும்தான் ,அதில் தவறியவர்கள்  தான் கெட்டுப் போவது மட்டுமல்லாமல் தன் வாரிசுகளுக்கும் எயிட்ஸ் போன்ற நோயைப் பரப்புகிறார்கள்  நண்பரே ,நன்றாக சிந்தித்துப் பாருங்கள் .கற்பு என்பது மடமையல்ல ஒழுக்கம்.

    வாலிப வயதில் பெண்களை  வெறிக்க வெறிக்கப் பார்க்கும் ஒவ்வொரு ஆணும்  தனக்கு திருமணம் ஆனவுடனே தன் மனைவியைப் பார்த்து சொல்லும் முதல் வார்த்தையே  “நல்லா போர்த்திகிட்டு வா கண்டவன் கண்டபடி பாக்குறான்”     என்பதே  .   தனக்கென்றால் ஒரு நியாயம் , அடுத்தவருக்கென்றால் ஒரு நியாயமா?   தனக்கு வரும் மனைவி மட்டும் தன்னைத் தவிர வேறு யாரையும்  நினைத்துகூட பார்க்கக் கூடாது ,என்று நினைக்கும் ஒவ்வொரு ஆண்மகனும்  ஏன் தானும் ஒழுக்கமாக இருந்து ஒரு மனைவிக்கும்  உண்மையானவனாக இருக்கக் கூடாது .?

    பெண்கள் வீரமா இருக்கலாம் ,வீரமா இருப்பது வேறு,விவேகமா இருப்பது வேறு . பொதுவாக இருக்கட்டும். காதலிக்கும் பெண் ஜீன்ஸ் போட்டுகிட்டு வந்தால் பிடிக்கும் ஆனால் அவளே திருமணம் ஆன பின் அவளே புடவைக் கட்டிக்கிட்டு வரணும். அச்சம் என்பது எல்லாவற்றிர்க்கும் அஞ்சுவது என்று பொருளல்ல,

    அஞ்சுவது அஞ்சாமை  கூடாது என்று பெரியவர்கள் சொல்வதன் பொருளே எதற்கு அஞ்சவேண்டுமோ அதற்கு அஞ்சித்தான் ஆகவேண்டும் ,எதற்கு அஞ்சக் கூடாதோ அதற்கு அஞ்சக் கூடாது என்பதுதான்

    நாணம் எதற்கு எங்கு வரவேண்டுமோ அங்கு வராமலிருந்தால் அது துன்பம் பயக்கும்.  இந்தக் காலத்துப் பெண்கள்     “ நிமிர்ந்த நன்நடை நேர் கொண்ட பார்வை “  என்று பாரதி சொன்னதை தவறாக புரிந்து கொள்கிறார்கள்

    தன் கற்பைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஒரு பெண் உண்மையாக விரும்பினால் அவளின் அழகிய  நகங்களும் ஆயுதமாக மாறும்  என்று மஹாத்மா காந்தி சொன்னது …உண்மை .  எத்தனை பேரால் அது போல தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள முடிகிறது

    முடியாமல் போவதால்  தானே பல பெண்களின் வாழ்க்கையை  சில மிருகங்கள் சீரழிக்கின்றன . பெண்கள் அச்சம் ,நாணம் போன்றவற்றைக் குறைத்ததனால்தான் வேலைக்குப் போக முடிகிறது என்று சொல்கிறார்கள்

    அதல்ல காரணம் .பெண்கள் வேலைக்கு போக முடிகிறது  என்றால் (midnight network support )  அது மட்டுமல்ல ” இன்னும் மொத்த ஆண்களுமே மிருகமாய் மாறாமலிருப்பதும் கூடத்தான். இன்னும் மனிதம் கொஞ்சம் மிச்சமிருப்பதால்தான் பெண்கள் வேலைக்கோ , கடைகளுக்கோ செல்ல முடிகிறது (midnight network support ).. செல்ல முடிகிறது

    தயவு செய்து பெரியவர்கள்அக்கறையோடு,அன்போடு, சொல்வதை சரியாகப் புரிந்து கொள்ளுங்கள் . இப்பொழுதும் பெண்கள் வேலைக்குச் சென்றுவிட்டு  வீடு திரும்பும் வரை பத்திரமாக வரவேண்டுமே என்று கவலைப் பட்டுக் கொண்டிருக்கும் பெற்றோர்களைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள்.

    ஏனென்றால் இப்போதைய  பெண்களும் ஒரு காலத்தில் திருமணமாகி தாயாகப் போகிறவர் தான் .வருங்காலத்தில் திருமணமாகி குழந்தைகள் பிறக்கலாம் .ஆண் குழந்தையும் பிறக்கலாம்,பெண்குழந்தையும் பிறக்கலாம் நீங்களும் உங்கள் குழந்தைகளைப் பற்றி கவலைப் பட்டுக் கொண்டு காத்திருக்க வேண்டி வரலாம்

    நாம் எதாக நினைக்கிறோமோ அதாக ஆகிறோம்,   நல்லதே நினையுங்கள் நல்லது நடக்கும்.  every action is having a equvalant re action . எப்படி காலடி எடுத்து வைக்கிறீர்களோ அதற்கேற்றார்ப் போலதான்  பலனும் கிடைக்கும் .

    பல தற்கொலைகளும் ,கள்ளக் காதலுக்காக கணவனைக் கொலைசெய்வதும் , மனைவியைக் கொலை செய்வதும் இப்போதெல்லாம் அதிகமாகிவருகிறது.  மிகக் கேவலமாக இருக்கிறது திருமணமான பின்னரும் ஏற்படும் கள்ளக் காதலுக்காக தாம் பெற்ற பிள்ளைகளையே கொலை செய்யும் அளவுக்கு போகும் ஆணையும் ,பெண்ணையும் நினைத்தால் நாம் மீண்டும் கற்காலத்துக்குப் போய்க் கொண்டிருக்கிறோமோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.

    அது மட்டுமல்ல காதலை காமம்  என்று தவறாக புரிந்து கொண்டதனால் ஏறப்டும் கேவலமான  வாழ்க்கைத் தரம், இந்த நிலையை மாற்றியே ஆகவேண்டும்.

    காதலிப்பதே ஒரு தற்கொலைக்கு  சமமானதுதான்,  அதற்குப் பிறகு மீண்டும் ஒரு தற்கொலையா…?    வாழ்வதற்கு தைரியம் வேண்டுமா..?  அல்லது சாவதற்கு தைரியம் வேண்டுமா..?   யோசித்துப் பார்த்தால் சாவதற்கு அசட்டுத் தைரியம் போதும் .  ஆனால் வாழ்வதற்கு புத்திசாலித்தனமான தைரியம் வேண்டும்.  வாழ்வதுதான் கடினம், சாவது சுலபம்  .

    “கண்ணில் காதலியர் கடைக்கண் காட்டி விட்டால்

    மண்ணில் குமரருக்கு மாமலையும்  சிறு கடுகாம்”

    என்னும் யுகக் கவிஞன் பாரதியின்  வார்த்தைகள்   நினைவுக்கு வருகின்றன

    “ துணிந்த பின் மனமே துயரம் கொள்ளாதே

    காதல் பொல்லாதே”  என்று கொஞ்சம் மாற்றிப் பாடத் தோன்றுகிறது

    வாழ்க்கையின் நிதர்சனத்தை  எதிர்கொள்ளத் தைரியமில்லாதவர்கள் காதலிக்கத்  தகுதி இல்லாதவர்கள்   என்பது என் கருத்து,

    “வாழ்ந்து பார்ப்போம் வா நைனா

    வாழ்க்கை இது சுலபம் சுலபம்

    வாழத்தெரிந்தால்   வா நைனா தடைகளெல்லாம் விலகும் விலகும்”

    என்று பழைய பாட்டை மாற்றிப் பாடலாம்

    காதலிக்கும் முன்னர் கொஞ்சம் யோசித்து திடமாக  திட்டமிட்டு காதலித்தால் காதலில் இவ்வளவு அவஸ்தைகள் இல்லை.பருவ ஈர்ப்பை காதல் என்று நம்பி  காதலிக்க ஆரம்பித்தால் இதுதான் கதி

    அதுவும் தவிர ஒவ்வொன்றிற்கு ஒவ்வொரு தகுதி நிர்ணயம் இருப்பதைப் போல காதலிக்கவும் சில தகுதிகள் வேண்டும். என்று ஒரு நியதி நாமாக ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும். அந்தத் தகுதிகள் இருக்கிறதா என்று ஆராயந்து அதற்குப் பின் காதலிக்கத் தொடங்கவேண்டும்.

    அப்படி தகுதியில்லாத காதல்  என்றால்,மறு பரிசீலனை செய்து ஏற்படப் போகும் பின் விளைவுகள் அத்தனையையும் தாங்களே சமாளிக்க வேண்டும் யாரையும் உதவிக்கு அழைக்கக் கூடாது  அப்படி அழைத்தாலும் யாரும் உதவிக்கு போகக் கூடாது.  என்று ஒரு கட்டுப்படு விதிக்கவேண்டும்.அப்போது முன்கூட்டியே யோசிப்பார்கள்

    இன்னும் சற்று மேலே போய் சிந்தித்தால்  வயதுக்கு வராத இளம் தளிர்களைக் கற்பழிப்பதும்   கொல்வதும் நாமெல்லாரும் மனிதர்களா அல்லது மிருகமா என்று ஆத்திரம் வருகிறது

    இப்போது புதியதாக ஒரு அசிங்கமான  கலாச்சாரம் பத்திரிகையில் வெளியிட்டுள்ளார்கள், ஆண் விபசாரிகள் என்று தலைப்பிட்டு .   ஒரு ஆண் விபசாரி சொல்லுகிறார் ஒரு நாளைக்கு   25 ஆயிரம் சம்பாதிப்பாராம், மாதத்துக்கு 10 நாட்கள் மட்டுமே மற்ற நாட்களில் சம்பாதித்த வருமானத்தை வைத்து  சந்தோஷமாக இருப்பாராம், இதை பத்திரிகைகள் வெளியிடுகின்றன , கேவலமாக இல்லையா நாட்டின் நிலைமை.

    இதைப் போன்ற இழி செயல்களைக் கட்டுப்படுத்தாமல் இருந்தால் அது அரசுக்கே கேவலமில்லையா……..? உண்மைக் காதல் வாழ்க

    தற்கால இளைஞர்கள் தங்களுடைய  உண்மையான மனோசக்தியை நாட்டுக்காகவோ, தங்களின் உண்மையான நல்ல நோக்கத்துக்காகவோ பயன் படுத்துவதை விட்டு  எப்பொழுது பார்த்தாலும் காதல்,காதல்,காதல்   என்று அலைவதைப் பார்க்கும் போது என் மனம்  குமுறுகிறது ,அதனால்தான் பெரியவர்களாகிய நாம் , சிறியவர்கள் நம்மை திட்டினாலும் பரவாயில்லை

    என்று கூடியமட்டும் நல்லதைச் சொல்லுவோம் , வருங்காலம் வளமாக வேண்டுமானால் இளைஞர்கள் விழிப்புணர்வு பெற்று ,நம் நாட்டை உயர்த்த கீழ்த்தரமான உணர்வுகளை  களைந்து விட்டு உன்னதமான லட்ஷியத்துடன் வாழ ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்கிற எண்ணத்தோடுதான்  எழுதுகிறேன் .   நம் நாடு முன்பு ஆங்கிலேயர்களிடம் அடிமைப் பட்டிருந்தது

    இப்போது நம்மவர்களிடமே  அடிமைப் பட்டிருக்கிறது  இதை உணர்ந்து நாம் மீண்டும் ஒரு சுதந்திரத்தை அடைந்து  வருங்கால வாரிசுகளுக்கு ஒரு நல்ல ஆரோக்கியமான  வளமான நாட்டைஉருவாக்க இளைஞர்கள் முன் வரவேண்டிய காலகட்டத்தில் நாம் இருக்கிறோம் .

    காதலுக்கு நேரம் ஒதுக்குங்கள்,இது வாலிப வயது .உலகத்தில் உள்ள மொத்த தவறையும் நாமே செய்து ,அதன் மூலமாகவரும்  விளைவுகளை பட்டுத் தெரிந்து கொள்ள நம்மால் மட்டும் முடியாது,ஏனென்றால்  அதற்கு நமக்கு நாம் வாழும் காலம் போதாது .அதனால் மற்றவர்கள் அனுபவத்தையும் கண்டு கேட்டு  அதில் உள்ள குறைகளை நீக்கிவிட்டு காதலியுங்கள் .அப்போது இனிமையான காதல் வாழ்க்கை அமையும் .

    உண்மையாக சொல்லுகிறேன்   ஆண்களும் பெண்களும் எப்போதுமே தவறு செய்யும் நோக்கத்தோடு இருப்பதில்லை , அவர்களின் பாலின உணர்வுகள் தூண்டப்படும்போதுதான் அவர்கள் தன் வயமிழக்கிறார்கள்  .ஆனால் தூண்டப் படுதலின் காரணமாகவே அப்   “பாவிகள் ” ஆகின்றனர் .ஆகவே பெண்களும் ஆண்களும்  “தூண்டாமலும் ,ஒழுக்கம் தாண்டாமலும் இருந்தால்   ஆணும் பெண்ணும் சமமான ஒரு நல்ல  சமூதாயம் மலரும்

    “ஆண்களிலும் ,பெண்களிலும் இதற்கு முன்னுதாரணமும் ,  விதி விலக்குகளும் உண்டு ”  நான் ஒட்டு மொத்த ஆண்களையும் ,ஒட்டு மொத்த பெண்களையும் குறை சொல்லவில்லை . ஆனால் சிலர் செய்யும் தவறுகளுகளால்  நாம் அனைவருமே  பாதிக்கப் படுகிறோம் .தார்மீகப் பொறுப்பு ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலைக்குத் தள்ளப் படுகிறோம் .

    ஆகவே  காதல் இன்னும்  இருக்கிறதா  என்று இக்கால இளைஞர்கள்தான் சிந்திக்க வேண்டும்.

    அது மட்டுமல்ல  உண்மையாய்க் காதலிப்பவர்  திருமணத்துக்கு முன்னர்  யாரைக் காதலித்தார்களோ  அவரையே திருமணத்துக்குப் பின்னும்  உண்மையாகக் காதலிப்பார்கள். ஆகவே உண்மையாய்க் காதலியுங்கள்.காதலிப்பவரையே திருமணம் செய்து கொள்ளுங்கள். அப்போது ப்ரச்சனைகள் வராது.

    அல்லது நாம் காதலிப்பவர்  வேறு ஒருவரைக் காதலிக்கிறார்  அவருடன் வாழ்ந்தால் இன்பமாக  இருப்பார்  என்று தெரிந்தால்  அவரை அவர் இஷ்டத்துக்கு வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ளும் உரிமைகளை அளித்து  அவருடைய  அடிப்படை உரிமைகளை மறுக்காமல் வாழக் கற்றுக் கொள்வோம்

    இப்படி ஒரு நடைமுறைக்கு  நாமெல்லோரும் மாறி விட்டு அதன் பின்னர்  காதலர் தினம்  கொண்டாடுவோம்.

    அன்புடன்

    தமிழ்த்தேனீ

    படத்திற்கு நன்றி :

    http://www.sonofthesouth.net/leefoundation/civil-war/1864/february/valentines-day.htm

    Share
  • பழங்கணக்கு

    தேமொழி

    மாமா வந்திருந்தார்.  சாப்பாட்டு அறை மேஜைக்கருகில் அமர்ந்து அம்மா கொடுத்த காஃபியைக் குடித்துக் கொண்டே மேஜையை நோட்டம் விட்டார். அவரது வீட்டிற்கு எங்கள் வீட்டு சாப்பாட்டு அறையின் மேஜை போலவே ஒன்று செய்ய விரும்பினார்.

    “அம்மாடி, ஒரு அளவு நாடா எடுத்துட்டு வாம்மா.”

    “இதோ மாமா, இந்தாங்க, என்ன செய்யப்போறீங்க?”

    “ஒரு தாளும் பேனாவும் எடு, நான் இந்த மேஜை அளவை அளந்து சொல்றேன், குறிச்சுக்கோ.”

    “சரிங்க மாமா, சொல்லுங்க.”

    “அகலம்  ….ம்ம்ம்.. (என்று ஹம் செய்துவிட்டு) மூணு அடி மூணு அங்குலம்னு, எழுதிக்கோ.”

    மெட்ரிக் அளவு படித்த என் கணித அறிவை மாமாவிடம் காட்ட எண்ணினேன், “ஒரு மீட்டர்னு எழுதவா மாமா?”

    “வேணாம் எனக்கு அது ஒத்து வராது, இது ஒரு 99 சென்டிமீட்டர் சொச்சம்தான் இருக்கு, எனக்கு பழைய கணக்குதான் வசதி, பேசாம நான் சொல்றத எழுது.”

    சே …சே… இந்த பழைய பஞ்சாங்கங்கள் மாறவே மாறாது என்று மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டு எதிர்வாதம் செய்யாமல் சொன்னதை எழுதினேன்.

    கல்லூரியில் வேறு பாடம் எடுத்துப் படித்திருந்தாலும் மாமா கணக்கில் புலி என்று பள்ளியில் படிக்கும் காலத்தில் பெயர் வாங்கியவர்.  இருபதாம் வாய்ப்பாட்டை இருபது வரைப் படித்தவர்.  நம்மைப் போல பன்னிரண்டாம் வாய்பாட்டை பன்னிரண்டுடன் நிறுத்தியவர் இல்லை. பள்ளிநாட்களில் தங்கப் பதக்கம் கொடுக்கும் வழக்கம் இருந்திருந்தால், ஒவ்வொரு ஆண்டும் என் அண்ணன் தங்கப் பதக்கம் வாங்கியிருக்குமாக்கும் என்று அம்மா தனது அண்ணனைப் பற்றி பெருமையாகச் சொல்லிக் கொள்வார்கள்.

    மாமா மேஜைக்கு அடுத்த பக்கம் சுற்றி வந்தார்.  ஒரு கை தேர்ந்த சிற்பி தான் வடித்த சிற்பத்தைப் பல கோணங்களில் இருந்து பார்ப்பது போல யாரோ முன்பின் தெரியாத ஒரு தச்சர் செய்த மேஜையைப் பல கோணங்களில் நின்று பார்த்தார்.

    “நீளம் இந்த மேஜைய விட கொஞ்சம் ஒரு அடி அதிகமா வச்சு செஞ்சுக்கலாமா?” என்று சித்திரகுப்தன் போல வெறும் கணக்கைக் குறித்துக் கொண்டிருந்த என்னிடம் யோசனை கேட்டார்.

    நானும் என் மேதா விலாசத்தை காட்ட கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தை நழுவ விட மனமில்லாமல், “மாமா, உங்க வீட்டு சாப்பாட்டு அறை நீளத்திற்கு இன்னமும் கொஞ்சம் 30 சென்டிமீட்டர் அதிக நீளமாக செய்யலாமே” என்றேன்.

    “அப்படியா சொல்ற?” மாமா நாற்காலியில் அமர்ந்தார், “என் வீட்டு  சாப்பாட்டு அறையை இந்த அறையோட ஒப்பிட்டா அது கொஞ்சம் பெரிசுதான், இல்லியா?”

    சொல்லிவிட்டு மாமா அறையைச் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தார்.  நானும் எதிர் நாற்காலியில் அமர்ந்து சுற்றும் முற்றும் பார்த்து விட்டு அவரைப் பார்த்தேன்.  மாமா அவர் வீட்டின் அறையை மனக்கண்ணில் கொண்டு வருவதற்காக விட்டத்தைப் பார்த்து யோசித்தார்.  நானும் அவருடன் சேர்ந்து விட்டத்தைப் பார்த்தேன்.  விட்டத்தில் எந்தக் காட்சியும் எனக்குத் தெரியவில்லை. மாமா எழுந்து யோசனையுடன், “சரி நாம ஒரு அடி கூட அளவு வச்சுக்கலாம், சரியா?”

    “சரி மாமா, ஒரு 30 சென்டிமீட்டர் அதிகமா வச்சுக்கலாம்.”

    எனக்கென்ன போயிற்று, அவர் வீடு, அவர் மேஜை.  மேலும் ஒரு 45 சென்டிமீட்டர் என்றாலும் அதனால் எனக்கென்ன பாதிப்பு?

    “சரி நாடவப் புடி அம்மாடி,”  நான் தாளையும் பேனாவையும் மேஜையில் போட்டு விட்டு நாடாவின் ஒரு பக்க முனையைப் பிடித்தேன்.

    “நீளம்..ம்ம்ம்….(மீண்டும் ஹம்மிங்) இந்த மேஜை அஞ்சு அடி, கூட ஒரு முக்காலே அரைக்கால் இருக்கு. நாம கூட ஒரு அடி வச்சுக்கலாம், ஆறு அடி முக்காலே அரைக்கால் அப்படின்னு எழுதும்மா”

    என்னது முக்காலே அரைக்காலா? இத எப்புடி மெட்ரிக் அளவாக மாற்றி எனது புத்திக் கூர்மையைக் காட்டுவது?  குழம்பினேன். நமக்கெல்லாம் அட்ரா.. அட்ரா.. நாக்க முக்க, நாக்க முக்கதானே தெரியும்.

    “என்னம்மா யோசனை? எழுதும்மா.”

    “நீளம் ஆறு அடி முக்காலே அரைக்கால்” என்று சத்தாமாகச் சொல்லிக் குறித்துக் கொண்டேன்.

    அடுத்து மாமா தொடர்ந்து மேஜையின் கால் ஒன்றினை அளந்து “காலே அரைக்கால்” என்று ஏதோ தனக்குள் முணுமுணுத்துக் கொண்டார்.

    “இல்லீங்க மாமா, மேஜையோட கால் முழுக்காலாத்தானே இருக்குது,” என்று குழம்பினேன்.

    “அம்மாடி, அறுக்காதம்மா.”

    “அறுத்தாதானே மாமா அரைக்காலா மாத்த முடியும்”

    “என்னால தாங்க முடியல, பேசாம நான் சொல்றத எழுது,” என்று சொல்லிவிட்டு மேஜையின் கால் அளவு, மேற்பலகையின் தடிமன் என அளந்து மாமா சொன்னதை எல்லாம் மறு பேச்சில்லாமல் குறித்துக் கொண்டேன்.

    இருவரும்  மீண்டும் நாற்காலியில் உட்கார்ந்தோம்.  “அந்த தாளக் கொடு, அளவைப் பார்ப்போம்,” என்றார் மாமா.

    மாமா பார்த்துவிட்டு சிரித்தார்.  ஹி..ஹீ.ஹீ.ஹீ….

    எனக்குக் கோபம் வந்தது.  “ஏன் மாமா சிரிக்கிறீங்க?”

    மாமாவுக்குச் சிரிப்புத் தாங்கவில்லை.   ஹி..ஹீ.ஹீ.ஹீ….என்று சிரித்துவிட்டு மீண்டும் தாளைப் பார்த்தார்.  மீண்டும் ஹி..ஹீ.ஹீ.ஹீ…..

    அவரால் படிக்க முடியாத அளவுக்கு அப்படி ஒரு  நகைச்சுவையையும் நான் எழுதவில்லையே.  என் கையழுத்து அவ்வளவு கேவலமாகவா இருக்கிறது? கோபத்துடன் அவர் கையிலிருந்த தாளைப் பிடுங்கிப்  பார்த்தேன்.

    முக்காலே அரைக்கால் என்பதில் எழுத்துப் பிழை, ‘மூக்காலே அரைக்கால்’ என எழுதியிருந்தேன்.  எனக்கும் சிரிப்பு வந்தது. ஆனால் ஒரு சின்னத் தவறுக்கு இப்படி ஒரு சிரிப்பா? என்று எரிச்சலும் வந்தது.  உர்ர் என்று முகத்தை வைத்துக் கொண்டு பிழையைத் திருத்தி அவரிடம் நீட்டினேன்.  கையில் வாங்கிப் பார்த்த மாமா மீண்டும் சிரித்தார். ஹி..ஹீ.ஹீ.ஹீ….

    “போதும் மாமா, அதான் திருத்திட்டேனே, இன்னமும் என்ன சிரிப்பு?” என்று கடுப்படித்தேன்.  மாமாவிற்கு சிரித்துச் சிரித்துக் கண்ணீரே வந்து விட்டது.

    “காலே அரைக்கால், முக்காலே அரைக்கால், இந்த அளவெல்லாம் உனக்கு எழுதத் தெரியாதாம்மா?”

    “அதான் எழுதி இருக்கேனே மாமா!!”

    “இல்லம்மாடி, எழுத்தால இல்லம்மா, எண்ணால் எழுதணும். கால், அரை, முக்கால் இதெல்லாம் எப்படி எழுதுவியோ…. ஒன்னுங் கீழ நாலு, ஒன்னுங் கீழ ரெண்டு, மூனுங் கீழ நாலு அப்படின்னு, அதுபோல எண்ணால எழுதணும்மா.”

    காலே அரைக்கால் = 3/8, முக்காலே அரைக்கால் = 7/8 என்று மாமா எழுதிக் காண்பித்து, “இப்படி எண்ணால எழுதணும்மா” என்றார்.

    “இல்ல மாமா, என்னால எழுத முடியாது, எனக்குத் தெரியாது” என்று சொல்லி மாமா சிரித்த காரணம் புரிந்து அசடு வழிந்தேன்.

     

     

    படங்கள் உதவி:
    http://jawoodworking.com/google-sketchup/
    http://www.madurai247.com/2011/08/tamil-actress-anjali-photos-stills.html

    Share