வல்லமை

Month: November 2015

  • மணமகளே உன் மணவறைக்கோலம் – 3

    கடவுள் அமைத்து வைத்த மேடை …

    — வைதேகி ரமணன்.

    எனது பேராசிரியரின் மகள் மனோன்மணி … நல்ல தமிழிலக்கிய நாயகனின் அருமை மகளின் பெயர். தனது அக்கா கணவரின் தம்பியைத் திருமணம் செய்ய விரும்பினார். அவர் ஒரு அக்கவுண்டென்ட். இவளது அப்பவோ, டாக்டர் வேணுமா? இஞ்சினியர் வேணுமா? பேராசிரியர் வேணுமான்னு சொல்லு … ஆனா இவன்தான் வேணுமின்னு கேக்காதே என்றார். பிறகு என்னவெல்லாமோ தில்லு முல்லு செய்து அவரைச் சம்மதிக்க வைத்தோம். ஒரு வழியாகக் கல்யாண நாளும் வந்தது. நாங்களும் போனோம். விருந்துக்குத் தேவையான அரிசி, பருப்பு, புளி கூட நாங்க போய்தான் வாங்கினோம்.

    திருமணம் சிறப்பாக நடந்தது. இன்றளவில் ஒற்றுமையான தம்பதிகளாக சீரும் சிறப்புமாக வாழ்ந்தபோதும் அவர்களின் ஒரே மகளுக்குத் தப்பான ஒருவனைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவளையும் அவளது ஒரே மகளையும் லண்டனில் உள்ள கணவனிடம் இருந்து பிரித்துக் கொண்டு வந்து விட்டார்கள். அவள் பிறகு வேறொருவனைத் தேர்ந்தெடுத்து, மேலும் வாழ்க்கை சிக்கலாகி என் தோழி மிகுந்த வருத்தத்தில் இப்போது இருக்கிறார்.

    இனி எழுதப் போவது இன்னும் சுவராசியமான திருமணம். அப்ப நான் சேலம் மாவட்டம் ஆத்தூரில் மேல்நிலைப்பள்ளியில் ஆசிரியையாக இருந்தேன். அந்த அனுபவம்தான் நான் வெளிநாட்டில் ஆசிரியப்பணி செய்ய உதவியாக இருந்தது. அப்போ என் மற்றொரு தோழி நிர்மலா காரைக்குடி கல்லூரியில் உதவிப் பேராசிரியையாக இருந்தார். அவரது அம்மாவின் சொந்த தம்பியையே மணம் செய்ய விரும்பினார். ஆனால் அவரது அப்பா ஒத்துக் கொள்ளவே இல்லை. ஒரு வார இறுதியில் நானும் அவரும் அவரது சொந்த ஊருக்குப் போனோம். அது எண்பதுகளில் இறுதியில் ஏதோ ஒரு ஆண்டு. சரியாக நினைவில்லை.

    இவரானால் சூழ்நிலை புரியாமல், நிஜமாக ஒரு தோழியின் திருமணத்திற்குப் போவது மாதிரி நிதானமாக உடைகளைப் பெட்டியில் அடுக்கி, நகையெல்லாம் போடுகிறார். அவரது அப்பாவானால் காசு போதுமாம்மா? இன்னும் வேணுமா என்று வெகு அக்கரையாகக் கேட்கிறார். எனக்கோ அதைப்பார்த்து கண்ணீர் பெருகுகிறது, இவர் இப்படியும் தனது அப்பாவுக்கு ஒரு துரோகம் செய்யலாமான்னு… அப்பல்லாம் எனக்குப் பொய் பேசுவது கோழைத்தனம் என்ற அசைக்க முடியாத கருத்து இருந்தது. ஆனால் தோழிக்கோ எந்த வருத்தமும் இல்லை. நாங்கள் திருச்சிக்கு அவளது மாமாவின் நண்பர்களால் கடத்தப் பட்டோம். நெல்லையிலிருந்து மற்றொரு தோழியும் எங்களுடன் வந்து சேர்ந்து கொள்ள மூவரும் பாதுகாப்பாக ஒரு வீட்டில் அடைத்து வைக்கப்பட்டோம். வெளியில் சென்று வர எங்களுக்கு அனுமதியில்லை.

    தோழியோ எங்கள் இருவரையும் வெளியில் போய் சில சாமான்களை வாங்கி வரச் சொல்கிறார். அவளது தாய் மாமாவின் நண்பர்களோ குளியல் அரை தவிர வேறெங்கும் போக அனுமதிக்க மறுக்கிறார்கள். மறுநாள் காரில் உத்தமர் கோவில் சென்றோம். திருட்டுக் கல்யாணம் செய்ய அந்த ஊர்தான் உகந்த ஊர் என்று எழுத்தாளர் சுஜாதா ஒருமுறை எழுதியிருந்தார். அது போலவே குன்றத்தூரும், திருத்தணியும் திருட்டுக் கல்யாணம் செய்ய உகந்த ஊர்கள் என்று பின்னாளில் கேள்விப்பட்டேன்.

    எனக்கோ உள்ளூர நடுக்கம். நான் வேலை பார்க்கும் தனியார் பள்ளியில் அவரது அப்பா புகார் செய்தால் உடனே எனக்கு வேலை போகும். என் பிஹெச்டி கைட் பரிந்துரைத்து கிடைத்த கிடைத்த வேலை அது. ஆய்வுக் கட்டுரையை நான் இன்னமும் டிஃபென்ட் செய்து முடித்திராத நிலையில் கைடும் என்ன செய்வாரோ என்ற பயம் எனக்கு.

    திருமணத்தில் ஐயரோ மூன்று சுமங்கலிப் பெண்களைக் கொண்டு வரச் சொல்கிறார். நல்ல வேளையாகத் தோழியின் மாமாவின் நண்பர் ஒருவர் மனைவியுடன் வர, ஒரு சுமங்கலியும் இரண்டு கன்னிப்பெண்களும் சேர மூவராக நின்று, மூங்கில் கழி போன்ற ஒன்றினை நட்டு திருமணச் சடங்குகள் இனிதே முடிந்தது. கல்யாணச் சாப்பாட்டிற்குப் பிறகு எல்லோரும் பிரிய, பெண்ணும் மாப்பிள்ளையும் பெண்ணின் தாய்வீட்டிற்குச் சென்றார்கள்.

    அடுத்த வாரமே தோழியின் அப்பா பெரிய ரிசப்ஷனுக்கு ஏற்பாடு செய்தார். என்னையும் வரச் சொல்லி அவரது அப்பா பலமுறை வற்புறுத்தியும் நான் ஏன் போகிறேன்? அவங்கப்பா முகத்தில் முழிக்கவே எனக்கு அவமானமாக இருந்தது. நேருக்கு நேர் எதிர்ப்பதுதான் வீரம் என்ற எண்ணம் எனக்கு இருந்த வயது அது.

    கடைசியாக அந்தத் தோழியைப் பார்த்தது தொண்ணூறுகளின் பிற்பகுதியில் என்ற நினைவு. பிள்ளை குட்டிகளுடன் இனிய இல்லறம் பேணினார். ஒருமுறை அவருடன் தங்கி சினிமா பார்த்த நினைவுண்டு. மாமா… மாமா… என்று கணவரிடம் மிகவும் பாசமாக இருந்தார். நன்கு குடும்பம் பராமரிக்கக் கூடிய திறமைகளைப் பெற்றவர். நல்லதொரு இல்லத்தரசியாக இருந்தார்… இப்போது எப்படியோ தெரியலை. ஒருமுறை அவரைப் பார்க்க விருப்பமுண்டு.

    ________________________

    Share

  • என்னதான் நடக்கும் நடக்கட்டுமே …

    — நீலமேகம் ராமலிங்கம் சஹஸ்ரநாமன்.

    ennathaan nadakkumகவியரசர் கண்ணதாசன் எழுதிய “என்னதான் நடக்கும் நடக்கட்டுமே“ என்றும் அழியாத புகழ்பெற்ற திரைப்படப் பாடல். புரட்சித் தலைவர் எம்ஜிஆர் நடித்த ‘பணத்தோட்டம்’ திரைப்படத்திற்காக எழுதினார். மெல்லிசை மன்னர்கள் எம்எஸ் விஸ்வநாதன், டிகே ராமமூர்த்தி இசை அமைத்தார்கள். கவியரசர் கண்ணதாசன் வார்த்தைகளின் ஒரே ஒரு எழுத்தை மாற்றி, எதுகை மோனைகள் துணையுடன்,  வார்த்தை ஜாலங்கள் செய்து விளையாடுவதில் வல்லவர். கீழ்கண்ட வார்த்தைகளில் என்னமாய் விளையாடியிருக்கிறார். தயங்காதே, மயங்காதே, அடிச்சுவடு, அவன் வீடு, விளையாடு, போராடு, திருடர்கள், குருடர்கள், பயந்துவிடு, கலந்துவிடு, வாழ்ந்துவிடு, பார்த்துவிடு. அன்றே “ஒரு” தலைவன் இருக்கிறான் என்று கூறியிருக்கிறார். தன்னம்பிக்கைக்கு ஒரு தலைசிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

    இதோ, கவியரசர் கண்ணதாசன் எழுதிய “என்னதான் நடக்கும் நடக்கட்டுமே”

    என்னதான் நடக்கும் நடக்கட்டுமே
    இருட்டினில் நீதி மறையட்டுமே
    தன்னாலே வெளிவரும் தயங்காதே
    தலைவன் இருக்கிறான் மயங்காதே
    ஒரு தலைவன் இருக்கிறான் மயங்காதே

    பின்னாலே தெரிவது அடிச்சுவடு
    முன்னாலே இருப்பது அவன் வீடு
    நடுவினிலே நீ விளையாடு
    நல்லதை நினைத்தே நீ போராடு
    நல்லதை நினைத்தே நீ போராடு
    [என்னதான் நடக்கும் நடக்கட்டுமே]

    உலகத்தில் திருடர்கள் சரி பாதி
    ஊமைகள் குருடர்கள் அதில் பாதி
    கலகத்தில் பிறப்பதுதான் நீதி
    மனம் கலங்காதே மதிமயங்காதே
    மனம் கலங்காதே, மதிமயங்காதே
    [என்னதான் நடக்கும் நடக்கட்டுமே]

    மனதுக்கு மட்டும் பயந்துவிடு
    மானத்தை உடலில் கலந்துவிடு
    இருக்கின்ற வரையில் வாழ்ந்துவிடு
    இரண்டினில் ஒன்று பார்த்துவிடு
    இரண்டினில் ஒன்று பார்த்துவிடு
    [என்னதான் நடக்கும் நடக்கட்டுமே]

    https://youtu.be/ReWYXRdf848

    காணொளி: https://youtu.be/ReWYXRdf848

     

    ____________________________________________________

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    keshavkeshav

     

    கண்ணன் உள்ளம் கவர் கள்வன் Thief Of HEARTS ….

    “மத்யானம் ஆய்ச்சியர் மல்லாந்த வேளையில்
    தத்யோனம் வெண்ணை திருடுமிவன் -உத்தியோகம்,
    இன்னாரென்(று) இல்லாது இல்லம் புகுந்தெடுப்பான்;
    மன்னார்AND COCHOR மனது”….
    மன்னாரண்ட் கோசோர் மனது”….
    ————————————————————————————————————————————-

    கிரேசி கிரியேஷன்ஸ் ”சாக்லேட் கிருஷ்ணா” 777வது ஷோ போட்ட போது எழுதியது….
    ————————————————————————————————————————————————————

    “எம்பியுறி வெண்ணை எடுப்பார்கைப் பிள்ளையவன் –
    தம்பி பலராம தேவர்க்கு -நம்பீசன் –
    எட்டான் புலனுக்கு ,எட்டுவான் பக்த்திக்கு –
    எட்டினான் ஏழேழு ஏழு (777 )….கிரேசி மோகன் …

     

    நன்றி கிரேசி கிரியேஷன்ஸ் AND கேசவ் ….

    Share

  • மரபின் மைந்தன் முத்தையாவின் வலைதளம்

    அன்பினிய நண்பர்களே,

    mm

    www.marabinmaindan.com எனும் பெயரில், மரபின் மைந்தன் முத்தையாவின் வலைதளம்தொடங்கப்படுகிறது. இதன் தொடக்கவிழா 07.11.2015 சனி மாலை 6.30 மணிக்கு கோவை ராம்நகரிலுள்ள விஜய் பார்க் இன் ஹோட்டலில் உள்ள வெங்கடேஷ் மஹாலில் நிகழ்கிறது.

    எழுத்தாளர்,பேச்சாளர், சுயமுன்னேற்றப் பயிற்சியாளர்,கவிஞர், பத்திரிகையாளர் என்று பன்முக பரிமாணங்கள் கொண்டவர் திரு.மரபின்மைந்தன் முத்தையா.இவரது படைப்புகள் நிகழ்ச்சிகள் பயிலரங்குகள் புத்தகங்கள் வலைப்பதிவுகள் உரைகள் காணொளிகள் என அனைத்தையும் ஒரே இடத்தில் காண்கிற விதமாக www.marabinmaindan.com என்னும் பெயரில் வலைதளம் அமைக்கப்பட்டு அதன் தொடக்க விழா நிகழ்கிறது.

    இவ்விழாவிற்கு எழுத்தாளர் நாஞ்சில் நாடன் தலைமை வகிக்கிறார்.கோவை ஶ்ரீ கிருஷ்ணா கல்வி நிறுவனங்களின் தலைவர் திருமதி எஸ்.மலர்விழி, வலைதளத்தை தொடங்கி வைக்கிறார்.ஶ்ரீ கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் அதிபர் திரு.ம,கிருஷ்ணன் முன்னிலை வகிக்கிறார்.

    mm1

    பாலரிஷி ஶ்ரீ விஸ்வசிராஷினி ஆசியுரை வழங்குகிறார். எழுத்தாளர் வண்ணதாசன் சிறப்புரை ஆற்றுகிறார்.வெற்றித் தமிழர் பேரவையின் சென்னை மாவட்ட செயலாளர் திரு.வி.பி.குமார், கோவை மாவட்ட அமைப்பாளர் திரு,கோவை ரமேஷ் ஆகியோர் வாழ்த்துரை வழங்குகின்றனர்.

    திரு.நா.வெங்கடேஷ் வலைதள விளக்கம் வழங்குகிறார். முன்னதாக வெற்றித் தமிழர்பேரவையின் கோவை மாவட்ட அமைப்பாளர் திரு. மு. முருகன் வரவேற்புரை வழங்குகிறார்.நமது நம்பிக்கை மாத இதழின் உதவி ஆசிரியர் திரு.சிவக்குமார் பழனியப்பன் நன்றி நவில்கிறார்.

    விழா நிகழ்ச்சிகளை செல்வி.அகிலா தொகுத்து வழங்குகிறார்

    Share

  • பொன்னியின் செல்வன் (5)

    வையவன்

     

    apos

     

    apos1

    Share

  • பழமொழி கூறும் பாடம்

    – தேமொழி.

     

    பழமொழி: இறந்தது பேர்த்தறிவார் இல்

     

    மறந்தானுந் தாமுடைய தாம்போற்றி னல்லாற்
    சிறந்தார் தமரென்று தேற்றார்கை வையார்
    கறங்குநீர் காலலைக்குங் கானலஞ் சேர்ப்ப!
    விறந்தது பேர்த்தறிவா ரில்.

    (முன்றுறையரையனார், பழமொழி நானூறு)

    பதம் பிரித்து:
    மறந்தானும், தாம் உடைய தாம் போற்றின் அல்லால்,
    சிறந்தார் தமர் என்று, தேற்றார் கை வையார்;-
    கறங்கு நீர் கால் அலைக்கும் கானல் அம் சேர்ப்ப!-
    இறந்தது பேர்த்து அறிவார் இல்.

    பொருள் விளக்கம்:
    மறந்தும், (அறிவுடையவர்) தனது பொருளை தானே போற்றிப் பாதுகாப்பதைச் செய்யாமல், சிறந்த உறவினர் இவரென்று தகுதியற்ற ஒருவரிடம் ஒப்படைக்க மாட்டார். ஒலிக்கும் அலைகள் கொண்ட நீர்நிலைகளும், அதன்கண் அழகிய சோலைகளும் கொண்ட நாட்டைச் சேர்ந்தவரே, கைநீங்கிய பொருளை மீட்டுத் தருவதை அறிந்தவர் இல்லை.

    பழமொழி சொல்லும் பாடம்: நம்பிக்கைக்குரியவர் இவரென்ற எண்ணத்தில் பிறரிடம் தமது பொருளை ஒப்படைக்காமல் தாமே பாதுகாப்பதுதான் அறிவுடையவர் செயலாகும். நமது கையை விட்டு நீங்கிய பொருள் மீண்டும் கிடைக்கலாம் என்பதை உறுதியாகக் கூற இயலாது. நல்லவர் இவரென்று நம்பிச் செய்வதிலும் பிழை நேரக்கூடும் என்பதை வள்ளுவர்,

    நன்றாற்ற லுள்ளுந் தவுறுண்டு அவரவர்
    பண்பறிந் தாற்றாக் கடை. (குறள்: 469)

    ஒருவருடைய பண்புகளை தெளிவாக அறியாமல், நல்ல செயல் என்று எண்ணிச் செய்யும் செயலிலும் பிழைகள் நேரும் என்கிறார்.

    Share

  • விடியலும் வந்தே சேரும்!

       -எம் . ஜெயராமசர்மா, மெல்பேண், அவுஸ்திரேலியா

        கண்ணபிரான் அவதரித்த பூமியிலே
           காந்திமகான் தடம்பதித்த பூமியிலே
       சொல்லவொணாத் துயரமெலாம் பெருக்கெடுத்துச்
            சுயமிழக்கச் செய்வதினைக் காணுகையில்
        மண்ணிலுள்ளோர் மனமெல்லாம் மரமாச்சா
              மனதிலுறைச் கருணையெலாம் மடிந்தாச்சா
        என்(னு)கின்ற எண்ணமதே எழுகிறதே
             எவர்வருவார் இந்தநிலை போக்குதற்கு?

      காடுமேடு என்றலைந்த மனிதவினம்
           கட்டம்பலக் கடந்துவந்து நாளாச்சு
      நாடுநகர் என்றெல்லாம் ஆக்கிவைத்து
          நாகரிகம் என்றுசொல்லித் திரிகின்றார்
     தேடிநாடி ஓடுகிறார் திசையெல்லாம்
          திரட்டுகின்றார் மூட்டையிலே செல்வமதைக்
     கூடுவிட்டுக் கூடுபாயும் மனத்தைமட்டும்
        குணம்மாறா வைத்துவிட்டார் குவலயத்தில்!

     ஆடுமாடு கோழியெல்லாம் வளர்க்கின்றார்
          அவைபற்றி இலக்கியமும் ஆக்குகின்றார்
     மேடையேறி அவைபற்றி முழக்குகின்றார்
        விருந்துவைத்தும் அவற்றையவர் சுவைக்கின்றார்
     சாதிசாதி என்றுசொல்லி மோதுகின்றார்
         சமயம் எனப்பலசொல்லிக் காட்டுகின்றார்
     நீதிநெறி பற்றியெல்லாம் பேசுகின்றார்
          நெஞ்சமதை மாற்றமட்டும் நினைக்கமாட்டார்!

     கடவுள் எனும் பரம்பொருளைக்
        கண்டு கொள்ள வேண்டுமெனில்
    காட்டுத்தனம் எம்மை விட்டே
        களைந்தெறியப் படல் வேண்டும்
    மதம் கொண்ட மனத்துடனே
         மற்றவரை வதைத்து நின்றால்
     சினம் பெருகி யாவரையும்
          சீரழித்து விடும் அன்றோ?

     ஆதலால் காதல் செய்வோம்
           அனைவரும் ஒன்று என்றே
    மோதலைத் தவிர்த்துக் கொண்டு
         முறுவலை ஈந்தே  நிற்போம்
    பேதைமை உள்ளந் தன்னைப்
         பிரியமாய் மாற்றிக் கொண்டால்
    வேதனை விரைந்தே போகும்
          விடியலும் வந்தே சேரும்!

     

     

    Share

  • யோகக் க​லை​யை வளர்த்​தெடுத்த பதஞ்சலிமுனிவர்

    —மு​னைவர் சி.​ சேதுராமன்.

    ​Patanjaliயோகக் க​லை​​யை வளர்த்​தெடுத்தவர்களுள் பதஞ்சலி முனிவர் குறிப்பிடத்தக்கவராக விளங்குகிறார். மக்களி​டை​யே அவர் குறித்து பல்​வேறு புராணக் கதைகள் வழங்கப்பட்டு வருகின்றன. பதஞ்சலி முனிவரின் காலம் தொன்மையானது. இவர் வேத காலத்தில் இருந்தே இருந்து வந்ததாகவும் கூறுவர். இவ​ரைப் பற்றிய புராணக் க​தை​யொன்று மக்களி​டை​யே வழக்கில் வழங்கப்பட்டு வருகின்றது.

    பதஞ்சலி முனிவ​ரைப் புராணங்கள் திருமாலின் படுக்​கையாக விளங்கும் ஆதி ​சேஷனின் அவதாரம் என்று குறிப்பிடுகின்றன. திருமால் மண்ணுலகில் அவதாரங்கள் செய்ய வந்தபோது இவர் முனிவராக அவதாரம் செய்வதாகவும் கூறுகின்றனர்.

    பதஞ்சலி முனிவரின் வரலாறு:
    பாற்கடலில் பரந்தாமன் பள்ளி​கொண்டிருந்த​போது அவர் சிவ​பெருமானின் நடனத்தைத் தன் மனக் கண்களால் கண்டு மகிழ்ந்து ​கொண்டிருந்தார். திருமாலின் மகிழ்ச்சியால் அவரின் உடல் எ​டை திடீ​ரென்று அதிகரித்தது. இத​னை உணர்ந்து வியந்த ஆதி​சேடன் இதற்கான காரணம் என்ன என்று திருமாலிடம் ​கேட்டார்.

    ஆதி​சேடனின் வினாவி​னைக் ​கேட்ட திருமால் அ​னைத்திற்கும் மூலாதாரமாக விளங்கக் கூடிய சிவ​பெருமானின் ஆனந்தமயமான நடனக் காட்சி​யை உள்ளத்தில் கண்ட​தையும் அதன் அரு​மை ​பெரு​மை​யையும் விளக்கமாக எடுத்துக் கூறி அதனால்தான் தான் மகிழ்ந்ததாகவும் அதன் காரணமாத் தன் உடல் எ​டை அதிகரித்ததாகவும் கூறியருளினார்.

    திருமாலின் கூற்​றைக் ​கேட்ட ஆதி​சேடன் மனக்கண்ணில் கண்டு மகிழ்ந்த​தே ​பெருங்களிப்​பைத் தருமானால் இ​றைவனின் திருநடனத்​தை ​நேரில் கண்டு வணங்கினால் எத்த​கைய பரவச நி​லை ஏற்படும் என்று உணர்ந்து தானும் இ​றைவனின் ஆனந்த நடனத்​தைக் கண்டு வணங்க ​வேண்டும் என்று தனது விருப்பத்​தைத் திருமாலிடம் எடுத்து​ரைத்தார்.

    திருமாலும் தாம் கண்டு அனுபவித்து மகிழ்ந்த காட்சி​யை ஆதி​சேடனும் கண்டு மகிழ ​வேண்டும் என்று எண்ணி அவ​ரைச் சிதம்பரத்திற்குச் ​சென்று இறைவ​னைக் கண்டு வணங்கி வருமாறு கூறுகின்றார்.

    இ​றைவ​னது ஆனந்த நடனத்​தைக் கண்டு வணங்க விருப்பமுற்ற ஆதிசேஷன் தான் ஒரு முனிவரின் மகனாகப் பிறப்பதற்குத் திருவுளம் ​கொண்டார். அதன்படி ஆதி​சேடன் பிரம்மாவின் கண்ணிலிருந்து ​தோன்றியவரும் சப்தரிஷி மண்டலத்தில் முதலாவதாகத் திகழ்பவருமாகிய அத்திரி முனிவருக்கும் மும்மூர்த்திகளையும் குழந்​தைகளாக்கிய அனுசூயா​தேவிக்கும் மகனாகப் பிறந்தார். அதிலும் இவர் மனிதத் த​லையும் பாம்பின் உடலும் ​கொண்டவராகப் பிறந்தார் என்றும் புராணங்கள் குறிப்பிடுகின்றன.

    பதஞ்சலி – ​பெயர்க்காரணம்:
    தானும் நடன தரிசனம் காண எண்ணித் தவம் புரிந்தார் ஆதிசேஷன்.அவரைச் சோதிக்கத் திருவுள்ளம் கொண்டார் சிவபிரான். பிரம்மதேவனின் வடிவம் கொண்டு ஆதிசேஷன் முன் தோன்றி என்ன வரம் வேண்டும் ? எனக் கேட்டார். அவரைப் பிரம்மதேவன் என எண்ணிய ஆதிசேஷன் உம்மால் ஆக வேண்டியது ஒன்றும் இல்லை எனக்கூறித் தவத்தில் கருத்தைச் செலுத்தினார். மகிழ்வடைந்த சிவபிரான் பின் தரிசனம் தந்தார். அவ​ரைக் கண்டு வணங்கிய ஆதி​சேடன் தான் தங்களது ஆனந்தத் தாண்டவ நடனத்​தைக் காண ​வேண்டும். இது​வே யான் ​வேண்டும் வரம் என்றார். அத​னைக் ​கேட்ட சிவ​பெருமான், “ஆதி​சேட​னே! நீ அத்திரி முனிவருக்கும் அனுசூயைக்கும் குழந்தையாய்ப் பிறந்து வளர்ந்து, சிதம்பரம் அடைவாயாக. அங்கே என் நடனக் காட்சி​யைக் காண்பதற்குத் தவம் ​செய்து ​கொண்டிருக்கும் வியாக்கிரபாத முனிவருடன் சேர்ந்து இருந்தால் அங்கே யாம் எம் நடன தரிசனம் தருகின்றோம்“ என்று இறைவன் அருள் செய்து மறைந்தார்.

    அதன்படி ஆதி​சேடன் அத்திரி, அனுசுயா​தேவி இருவருக்கும் மகனாகப் பிறந்தார். இவரது பிறப்பு பற்றி ​வே​றொரு க​தையும் வழங்கப்படுவது சிந்த​னைக்குரியது. சிவ​பெருமானின் வரம் காரணமாக ஆதிசேடன் ஒரு நாள் சிவ​பெருமா​னைத் தியானித்துக் ​கொண்டு இ​றைவனிடம் கையேந்திக் ​கொண்டிருந்த அனுசூயையின் கைகளில் விழுந்தார். அத​னைக் கண்ட அனுசுயா​தேவி ஆதி​சேட​னைச் சாதராணப் பாம்​பென்று எண்ணித் தனது கையை உதறிவிட ஆதி​சேடன் அனுசுயா​தேவியின் பாதத்தில் விழுந்தார். இங்ஙனம் பாதத்தில் விழுந்ததாலும், இ​றைவ​னை வணங்கிக்(அஞ்சலித்த) ​கொண்டிருந்த ​கைகளில் விழுந்ததாலும் பதஞ்சலி எனக் காரணப் பெயர் பெற்றார் என்ற க​தையும் வழங்கப்பட்டு வருகிறது.

    அவ்வாறு விழுந்த ஆதி​சேட​​னைப் பின்னர் அனுசுயா​தேவி தமது குழந்​தையாக வளர்த்து வந்தார். பதஞ்சலி முனிவர் வளர்ந்தவுடன் இ​றைவனின் திருநடனத்தைக் காண்பதற்காகச் சிதம்பரம் ​நோக்கிச் ​சென்றார். அங்கு வியாக்கிரபாதருடன் ​சேர்ந்து சிவ​பெருமானின் திருநடனத்​தைக் கண்டு மகிழ்ந்தார்.

    இப்பதஞ்சலி முனிவர், திருமூலர் உள்ளிட்ட எண்மருக்கு ​யோகக் க​லையி​னை நந்தி​தேவர் அருளிச் ​செய்ததாகவும் அவர்களிருவரும் நந்தியிடம் இருந்து கற்ற க​லை​யை மற்றவர்களுக்குக் கற்றுக் ​கொடுத்ததாகவும் கூறுகின்றனர். திருமூலர் இத​னை,

    “நந்தி அருள் பெற்ற நாதரை நாடினோம்
    நந்திகள் நால்வர் சிவயோக மாமுனி
    மறு தொழுத பதஞ்சலி, வ்யாக்ரபர்
    என்றிவர் என்னோடு எண்மருமாம்!”
    என்று திருமந்திரத்தில் குறிப்பிடுகின்றார்.

    நாட்டிய சாஸ்திரம் எழுதிய பதஞ்சலியும், யோகக் கலை எழுதிய பதஞ்சலியும், மஹா பாஷ்யம் எழுதிய பதஞ்சலியும் வேறு வேறு என்றும் சிலர் குறிப்பிடுகின்றனர். ஆனாலும் இவற்​றை எல்லாம் எழுதியது ஒருவரே என்பது அறிஞர் பலரின் முடிந்த முடிவாகும்.

    பதஞ்சலி முனிவர் ஆதி​சேடன் அவதாரமாகத் தோன்றியவர். அதனால் பதஞ்சலி முனிவரின் விஷமூச்சுக்காற்றுப் பட்ட அனைத்தும் சாம்பலாகிவிடும். எனவே இவர் தம் மாணவர்களுக்கு ​நேரி​டையாக அல்லாது அசரீரியாகவே க​லைக​ளைக் கற்றுக் ​கொடுத்து வந்தார். மாணவர்களால் அவ​ரைப் பார்க்க முடியாது.

    இந்நி​லையில் பதஞ்சலி முனிவருக்குத் திடீ​ரென்று ஓரா​சை மனதினுள் எழுந்தது. தில்லையம்பல பஞ்சசபைகளில் ஒன்றாகிய ராஜசபை என்னும் ஆயிரங்கால் மண்டபத்தில் அமர்ந்து தாம் இயற்றிய வியாகரண சூத்திரம் என்னும் நூலைத் தம்முடைய மாணவர்களுக்குத் தாமே நேரி​டையாக இருந்து கற்றுக் ​கொடுக்க வேண்டும் என்ப​தே அவ்வா​சையாகும்.

    அவரது எண்ணப்படி ​பெரிய தி​ரை​யொன்​றைத் தமக்கும் மாணவர்களுக்கும் இ​டையில் ​தொங்கவிடுமாறு கூறினார். தி​ரை​யைத் தூக்கி யாரும் தன்​னைப் பார்க்கக் கூடாது என்று மாணவர்களுக்குக் கட்ட​ளையிட்டார். அவரது ஏற்பாட்டின்படி பாடம் ​வெகு சு​வையாகச் ​சென்று ​கொண்டிருந்தது. பலநாள்கள் மாணவர்கள் பாடங்​கேட்டனர்.

    இவ்வாறு இருக்​கும்​போது ஒருநாள் அம்மாணவர்களுள் ​கெளடபாதர் என்பவ​ரை மட்டும் பணி காரணமாக ​வெளியில் அனுப்பிய பதஞ்சலி முனிவர் மற்ற மாணவர்களுக்குப் பாடஞ் ​சொல்லலானார். மாணவர்கள் தம்​மை மறந்து பாடங்​கேட்டனர். அப்​போது அவர்கள் இத்த​கைய ஆசிரிய​ரைத் தாம் ​நேரி​டையாகக் காணாது இருக்கின்​றோ​மே மனத்தில் வருத்தம் எழத் தி​ரை​யை விலக்கி அ​னைவரும் அவ​ரைப் பார்க்க முடிவு ​செய்து அங்ஙன​மே தி​ரை விலக்கிப் பார்த்தனர்.

    அப்​போது பதஞ்சலி முனிவரின் பார்​வையும் கடும் விஷமும் பட்டு அவர்கள் அ​னைவரும் எரிந்து சாம்பலாகிவிட்டனர். ஆசிரியர் கூறிய அ​னைத்துப் பணிகளையும் முடித்து அங்கு வந்த கௌடபாதர் அங்கு நிகழ்ந்த​தை எண்ணி வருந்தினார். பின்னர் பதஞ்சலி அவ​ரைத் ​தேற்றி அவருக்குத் தாம் கற்ற க​லைகள் அ​னைத்​தையும் கற்றுக் ​கொடுத்தார்.

    கௌடபாதரும் தனது ஆசிரியரிடமிருந்து அனைத்துக் க​லைக​ளையும் கற்றுத் ​தேர்ந்தார். பதஞ்சலி முனிவர் அதன் பின்னர் யோக சூத்திரத்தில் ஆழ்ந்து மூலாதாரத்தில் கனலை எழுப்பி யோகம்புரிந்தார். அப்​போது அவரது ஆழ்மனதில் தனது ஆதி​சேட அவதாரத்தின் மகிழ்ச்சியான காட்சி​யைக் கண்டு ​மெய்விதிர்விதிர்த்தார். சிவ​பெருமா​னைத் தியானித்து தில்​லைச் சிதம்பரத்தி​லே​யே இ​றைவனுடன் இரண்டறக் கலந்து சமாதிநி​லை அ​டைந்தார். இவர் பாணினி சூத்திரத்திற்கு விளக்கவுரை (பாஷ்யம்) எழுதினார். பதஞ்சலி யோக சூத்திரம் என்னும் நூல் இவர் பெயரால் விளங்குகின்றது.

    புஷ்ய மித்திரர் இவருடைய சம காலத்தவராகக் கருதப்படுகின்றார். புஷ்ய மித்திரரின் காலம் கி.மு.3-ம் நூற்றாண்டு என்று அறிஞர்கள் குறிப்பிடுகின்றனர். அதனால் பதஞ்சலி முனிவரின் காலமும் கி.மு.3-ஆம் நூற்றாண்டு என்று கூறுவர். பதினெட்டு சித்தர்களில் ஒருவரான திருமூலரும் இவரும் ஒரே காலத்தில் வாழ்ந்ததாயும், பதஞ்சலி முனிவர் சமஸ்கிருதத்தில் எழுதிய மஹா பாஷ்யத்தின் தமிழாக்கம் தான் திருமூலரின் “திருமந்திரம்” என்று சொல்வோரும் உண்டு. ஆனால் இதற்கு அடிப்ப​டையான சான்றுகள் ஏதும் இல்​லை என்பது ​நோக்கத்தக்கது. இ​வை எல்லாமே யூகங்களின் அடிப்ப​டையில் அ​மைந்த​வை என்பது ஆய்வாளர்களின் முடிவாகும்.

    திருமூலர் திருமந்திரம் என்பது ​யோக​நெறிக​ளைக் குறிப்பிடுகின்றது. திருமூலர் திருமந்திரம் தனித்த​தொரு ​யோக நூலாகத் திகழ்கின்றது. பதஞ்சலி முனிவரின் ​யோகசூத்திரம் ​யோகத்​தை விளக்கும் ​யோகநூலாக விளங்குகின்றது. இருவரும் தனித்தனி​யே நூல்க​ளை இயற்றினர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பதஞ்சலி முனிவரின் ​யோகசூத்திரத்​தைப் பார்த்​தே திருமந்திரத்​தை திருமூலர் எழுதினார் என்பது சற்றும் ​பொருந்தாத் தன்​மையு​டைய கூற்றாகும்.

    பதஞ்சலி முனிவரும், திருமூலரும் கூறிய ​யோக ​நெறிகள் அவரவர் ​பெயர்களி​லே​யே கூறப்பட்டு வருகின்றன. ​எது எவ்வாறிருப்பினும் பதஞ்சலி முனிவரும் திருமூலரும் உலகிற்கு ​யோக​நெறிக​ளை வழங்கிய பிதாமகர்களாக மூலவர்களாக விளங்குகின்றனர். இவர்களது ​யோக​நெறிகள் உலக மக்க​ளை உய்விக்க வந்த வாழ்க்​கை ​நெறிகளாக விளங்குகின்றன.

    ____________________________________________________________________________________

    மு​னைவர் சி.​ சேதுராமன்
    தமிழாய்வுத் து​றைத்த​லைவர்
    மாட்சி​மை தங்கிய மன்னர் கல்லூரி, புதுக்​கோட்​டை
    Malar.sethu@gmail.com

    Share

  • மணமகளே உன் மணவறைக்கோலம் – 2

    வாராயென் தோழி வாராயோ…

    — வைதேகி ரமணன்.

    சரண்யாவின் திருமணம், அவளே தேடிக்கொண்ட பையன்தான். அவருக்கு வேறுமொழி என்றாலும் அவரும் இந்து மதம்தான். அவரது தோற்றமும் வெகு சுமார்தான். வேலையில்லாத பட்டதாரி; பார்க்கச் சிறிய உருவம். என்ன காதலோ!!! சரண்யாவிற்குத் தந்தையில்லை, அவளது தாய்க்கும் வேறு வழியில்லை, அவளது தம்பிகளுக்கோ முடிவெடுக்கும் வயதுமில்லை. எனக்கும் இந்தத் திருமணத்தில் உடன்பாடில்லை, ஆனால் வேறு வழியில்லை. இவளின் பிஹெச்டி படிப்பும் முடிந்தபாடில்லை. இதைப் பேசி முடித்தவர்கள் யார் தெரியுமா? வியக்காதீர்கள்… நான்தான்.

    எனது வலது பக்கத்தில் என்னைவிட ஏழு வயது குறைந்த வேதியியலில் ஆராய்ச்சி செய்யும் மாணவன் மாதவன், இடதுபக்கம் சரண்யாவின் இரண்டு தம்பிகள். தோழியோ மாடிப்படியில், அறைக்கு வெளியே அவளின் அம்மா! கணவர் இல்லாததால் அவர் உள்ளே உட்கார அனுமதிக்கப்படவில்லை. அதைவிட நகைச்சுவை என்னவென்றால், என் முன்னே ஜோடி ஜோடியாக இருபது பெரியவர்கள். ஒரே விவாதம்தான்.

    முதல் கேள்வியே எனக்குப் பிடிக்கவில்லை. எங்க பையனுக்கு உங்கள் பெண்ணைத் தர சம்மதமா என்பதுதான் அது. நான் சொன்னேன் சம்மதிக்காமலா உங்களின் வருகைக்கு நாங்கள் ஒத்துக் கொண்டோம். அதெல்லாம் பேச்சில்லை. சம்மதம் என்றால்தான் அடுத்த கட்டம் என்றார்கள். நான் முரண்பட்டேன். பிறகு சரண்யாவின் அம்மா சொல்லும்மா என்றதால் சம்மதம் என்ற சொல் என் சம்மதம் இல்லாமலே வந்தது.

    அதன் பிறகு, என்ன செய்வீர்கள்? என்ற சம்பிரதாயமான கேள்வி. இதிலும் எனக்கு உடன்பாடில்லை. இருவரும் ஒருமனமாகி நடக்கப் போகும் திருமணத்தில் ஏன் இந்த வேண்டாத பேச்சு. பிறகு ஒரு முடிவுக்கு வந்தோம். அதன் பிறகுதான் பிரச்சனையே!!! திருமணச் செலவில் பாதி ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும் என்று நான் எகிறிவிட்டேன் … முடியவே முடியாதென்றும் … எங்களிடம் பைசா இல்லை … வேலையும் இல்லை… கடன் தருவாரும் இல்லை… பின் எப்படி நடத்துவது??? என விவாதம் தொடர்ந்தது. பேச்சு ஒரு முடிவுக்கே வரவில்லை.

    பிறகு ஆளுக்குப் பாதி என ஒப்புக்கொண்டு செலவைப் பற்றிய திட்டம் போடப்பட்டது. எனக்கோ எரிச்சல். சரண்யாவின் தம்பிகளோ விவரம் புரியாமல் மற்றவர்கள் மூக்கில் விரல் வைக்கும்படி அக்காவின் திருமணம் நடக்க வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள். என்ன செய்ய? சரண்யாவிடம் தேவையான நகைகள் இருந்தன, ஆனால் கல்யாணச் செலவை யார் செய்வார்கள்?

    தோழிகளில் ஒருவரின் நகைகளை அடகு வைத்து பணம் கிடைத்தது. அவர் வங்கியில் பணி புரியவே நகை பத்திரமாகவும் இருந்தது; எங்கள் செலவுக்குத் தேவையான பணமும் கிடைத்தது. ஒரு வழியாகத் தோழிகளின் தலைமையில் திருமணம் இனிதே முடிந்தது. திருமண நிகழ்ச்சிகள் படம் எடுக்கப்பட்ட போது நான் ஒரு படத்திலும் நிற்க மறுத்துவிட்டேன். எவ்வளவு கட்டாயப் படுத்தியும் மறுத்துவிட்டேன். இரவு பெண் வீட்டில்தான் மணமக்கள் தங்கினார்கள். நண்பர்கள், உறவினர்கள் என எல்லோரும் மொட்டை மாடியில் அரட்டைக் கச்சேரி செய்து விட்டுத் தூங்க ஏற்பாடு செய்யப்பட்டு, வீட்டின் கீழே இருந்த ஒரே அறை மணமக்களுக்குத் தரப்பட்டது.

    அவர்களின் குடும்ப வாழ்க்கை கொல்கத்தாவில் துவங்கியது. ஊர் போய் சேர்ந்ததும் பெரிய கடிதம்… ஆளுக்கு ஒன்று என, இருவரும் தனித்தனியே எனக்குத்தான் முதலில் எழுதினார்கள். எனக்கு பெரிய மகிழ்ச்சி ஏதும் அதனால் இருக்கவில்லை.

    அந்தத் திருமணத்தால் எனக்கு வருத்தம் உண்டு. சரண்யாவின் பி ஹெச் டி ஆராய்ச்சி இன்றுவரை முடியவில்லை. அவளின் குடும்பம் அவளை ராணி போல வளர்த்தது. அதற்குக் கைமாறாக அவள் எதுவுமே அவர்களுக்குச் செய்யவில்லை. தந்தை இல்லாத குடும்பத்திற்கு அவள் தலைமை ஏற்க வேண்டும் என நான் விரும்பினேன். அவளும் அதைச் செய்யவில்லை, அவளது கணவரும் அந்தப் பொறுப்பை ஏற்க முன்வரவில்லை. மேலும், அந்த மனிதரும் குடித்து குடித்தே ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்னர் போய்ச் சேர்ந்தார்.

    அதற்கு முன்னர் சிலமுறை அவர் என்னைப் பார்த்தபோதுதான் அவர் மேலிருந்த என் கோபம் தணிந்திருந்தது. எனக்கும் வயதானதாலோ அல்லது இனிமேல் என்னதான் செய்ய முடியும் என்பதாலோ, ஆணொன்று பெண்ணொன்று என அவர்களின் இரண்டு நல்ல பிள்ளைகளைப் பார்த்ததாலோ என்னவோ … அவரை மனம் ஏற்கத் தொடங்கியது. இப்பொழுது அவரை என்மனம் ஒப்புக்கொள்ளத் துவங்கிய நேரத்தில் போய்ச் சேர்ந்துவிட்டாரே என்ற வருத்தமும் உண்டு.

    சரண்யாவைப் போன்ற தோழி இதுவரை எனக்கு அமையவில்லை. இனியும் அமைய மாட்டார்கள். அவளுடைய இந்தப் பிரச்சனைக்கெல்லாம் காரணம் எனது மற்றொரு தோழியான விசாலிதான். சரண்யாவின் ஆங்கிலத்தில் அவர்கள் மயங்கி, அவளுக்குப் பிடிக்காத ஒரு ஆய்வில் அவளை ஈடுபட வைத்ததுதான் பெரிய தவறு என்பது எனது கருத்து. அவர்கள், அழகாக ஆங்கிலத்தில் உரையாடும் சரண்யாவின் திறமையை வைத்து, அவள் ஒரு பெரிய அறிவாளி என்றும், உடனே வெளிநாடு சென்று கைநிறைய சம்பாதிக்கப் போகிறாள் என்றும் மனமார நம்பினார்கள். நம் மக்களுக்குத்தான் மொழிக்கும் அறிவிற்கும் உள்ள இடைவெளி பற்றிய ஞானம் கொஞ்சமும் இருப்பதில்லையே.

    ஆனால் இதையெல்லாம் நான் செய்தேன். வெளிநாடு சென்றேன். வாழ்க்கையை வளமாக்கினேன். உடன் பிறந்தவர்களுக்கும், என் நண்பர்களுக்கும், படிக்க உதவி கேட்டவர்களுக்கும், திருமண உதவி கேட்டவர்களுக்கும் இன்றளவில் கை நிறைய, மனம் நிறையச் செய்கிறேன். இதை யாரிடமும் இதுவரை நான் சொன்னதில்லை. முதன்முறையாக இப்பொழுதுதான் பதிவு செய்கிறேன். இதே மாதிரி சரண்யாவும் அவளின் குடும்பத்திற்குச் செய்ய வேண்டும் என நான் எதிர்பார்த்தேன். அது தவறான கருத்தாக பிறருக்குத் தெரியலாம். ஆனால், என் எதிர்பார்ப்பில் தவறில்லை என்பது எனது உறுதியான எண்ணம்.

    ________________________

    Share

  • ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள் – 27

    –சி. ஜெயபாரதன்.

    கலில் கிப்ரான்

    (1883-1931)

    ஓவியக்கவி கலில் கிப்ரான் கவிதைகள்

    மூலம் : கலில் கிப்ரான்

    தமிழாக்கம் : சி. ஜெயபாரதன், கனடா

     

    இயற்கையும், மனிதனும்
    ______________

    “நேற்று நமது ரொட்டியில் குருதியைக் கலந்து அதை உண்டோம். நம் குடிநீரில் கண்ணீர்த் துளைகளைக் கலந்து அதை அருந்தினோம். ஆனால் இன்று நாம் காலைக் கன்னிகளின் கைகளிலிருந்து வெகுமதியாக வாங்கத் துவங்கி பழங்காலத்து இனிய வசந்தத்தின் நறுமண ஒயினைக் குடித்தோம்.”
    கலில் கிப்ரான். (The Sons of the Goddess & the Sons of the Monkeys)
    ______________

    இயற்கை அழிக்கும் மனிதன்
    ______________

    புள்ளினம் புலம்புவதைக் கேட்டு
    “அழகிய பறவைகளே !
    அழுவதின் காரணம் கூறுவீர்”
    என்றேன்.
    அருகினில் பறவை ஒன்று
    கிளை முனையில் அமர்ந்து
    பேசியது :
    “ஆதாமின் புதல்வர் கோர
    ஆயுதங்கள் ஏந்தி
    எம்மை எதிரி களாய் எண்ணி
    எம்மோடு போர் புரிய
    இந்தக் களத்துக்கு
    வந்திடும் வேளை இது !
    விடை பெற்றுக் கொள்ளும்
    ஒவ்வொரு பறவையும் !
    மனித ஆவேசத்துக்கு முதலில்
    பலியா காமல்
    யார் தப்பிப் பிழைப்பார்
    என்பதை
    யாம் அறியோம் !
    ______________

    யாம் செல்லும் இடமெல்லாம்
    எம்மைத் தொடரும்
    மரணம் !”
    குன்றின் சிகரங் கட்குப்
    பின்புறத்தில்
    குப்பென எழுந்திடும் பரிதி
    வழுக்கிச் சரியும்
    உச்சாங் கிளைகளின்
    கிரீடத்தில் !
    அந்த அழகை வியந்து
    என்னைக் கேட்டேன் நான் :
    “இயற்கை வடித்த அற்புதத்தை
    ஏனழித்து விட்டுச்
    சூனிய மாக்க வேண்டும்
    இந்த
    மானிடக் கும்பல் ?
    ______________

    Share

  • சிவப்பு பக்கங்கள்

    – கவிஜி

    “இந்த விருது கிடைக்கும்னு நினைச்சிங்களா…..?”

    mystery 340“இந்த விருதுன்னு இல்ல… ஏதோ ஒரு விருது கிடைக்கும்னு நினைச்சேன்……”

    “இன்னொரு கேள்வி….”

    “கேள்வி கேக்க ஆரம்பிச்சிட்டீங்க.. அதுல என்ன இன்னொரு கேள்வி.. எல்லாமே கேள்வி தானே…”

    “உங்க எழுத்து மாதிரியேதான் சார் இருக்கு.. உங்க பதிலும்…”

    “நன்றினு சொல்லிட்டு உங்கள கடந்து போகத்தான் நினைக்கறேன்… ரெண்டுமே முடியல…”

    (சிறு புன்னகை இரண்டு பக்கமும்…)

    “அதென்ன சார்… எழுத்தாளன் அப்டினாவே… ஒரு மாதிரி கோபமா.. முரட்டுத்தனமா இருக்கனுமா என்ன…?”

    “அப்டி எல்லாம் இல்லையே… என்ன மாதிரி தாடி வச்சிட்டு குடுமி கூட வெச்சுக்கலாமே…”

    (சிறு மௌனம் இரண்டு பக்கமும்) -(சில கிளிக்ஸ்…..)

    “கடைசி கேள்வி…..”

    “அப்போ… வில்லங்கம்தான்…”

    “ஹ ஹ ஹா….”

    “சிலை சிரிக்கற மாதிரி…(மைண்ட் வாய்ஸ்)….ம்ம்ம்ம்

    “அது ஏன் உங்க எல்லாக் கதைகளும்,…. ஒரு மாதிரி அமானுஷ்யங்களாவே இருக்கு…..”

    அறைக்குள் அங்கும் இங்கும் அலைந்தான் பிரான்சிஸ் எடின் பாரோ…அந்தக் கேள்வி நீரலையாய்… வெப்பச் சலனமாய், வேகத் தடையாய் மூளைக்குள் ஒளிந்து கொண்டும்… ஓடிக் கொண்டும் இருந்தது….. சரியான கேள்விதான்….எல்லா கேள்விக்கும் பதில் வேண்டுமா என்ன…? ஏன் அப்படிக் கேட்டாள்…! அதுவும் உண்மை தானே.. இது வரை எழுதிய 65 சிறுகதைகளிலும்… அமானுஷ்யங்கள்தானே கிளைமேக்ஸாக இருக்கிறது… சரி இருந்தால் என்ன…? சிலருக்கு காதல் பாணி.. சிலருக்கு காமம்.. சிலருக்கு கொலை.. சிலருக்கு கடவுள். சிலருக்கு வன்முறை… அவனுக்கு பேய் ஆவி.. பூதம்…. எத்தனை சொன்னாலும் இந்த மனம் மட்டும் சமாதானம் ஆவதே இல்லை.. இல்லாத தொடர்புக்கு, இருப்பது போல ஒரு கூட்டு முறை பிராத்தனையை இறக்கிக் கொண்டே துளி துளியாய், பின் மொத்தமாய் கயிறாய் விட்டு விடும் மாய யதார்த்தமாக… அவனுக்குள் இறங்கிக் கொண்டே இருந்தது கேள்வி… இதே கேள்வியை அம்மு கூட ஒரு முறை கேட்டதுண்டு….அவன் சொன்ன பதிலில் அவளின் பதில்கள் கேள்விகளானது வேறு விஷயம்…

    அம்முகூட ஒரு கதையின் கதாபாத்திரமாகத்தான் அவனுக்கு அறிமுகம் ஆனாள்…….. கதைகளின் வாயிலாக அவனுக்கென்று ஒரு உலகை சிருஸ்டித்துக் கொண்ட கதவற்ற புத்தகம்தான் எடின்….இரவைத் தூங்குவதற்கு என்று எவன் சொன்னது.. அது கொண்டாடுவதற்கு… இரவின் கண்களுக்குள் நீ தெரியும் நாளில்தான் பூமியின் மறுபக்கம் உனக்குள் பிரவேசிக்கும் என்பது அவனின் சித்தாந்தம்… சித்தாந்த தத்துவங்களில் அடிக் கோடிட்ட வரியாக இருப்பதே அவனின் பேனாவின் வலிமை…. உன் பேனாவில் மட்டும் வலி’மை’யை ஊற்றி எழுதுகிறாய் என்று அம்மு அடிக்கடி சொல்வது, அவனுக்குள் ஊற்றெடுத்த பெருவாகம் என்பது விதி.. விதி என்பது மேலே கையைக் காட்டும் தலை கீழ் விகிதமல்ல.. அது காலச் சூத்திரம்…

    திறந்திருந்த ஜன்னலில் இரவின் நீலம்…….. தொலைந்து கொண்டே போனதை, முடிந்தவரையில் பார்த்தவனுக்கு அந்தக் கேள்வி மட்டும் பெரும் சித்துகளை கொட்டிக் கொண்டேயிருந்தது…. இருப்பதும் ஒன்றுதான்.. இல்லாமல் போவதும் ஒன்றுதான்… மாற்றி யோசித்த கணங்களை பின்னோக்கி, வாரிய மண் புதையலாய், சூடு பனியாகி கொண்ட வெள்ளோட்டக் கரையில் வழிந்திட்ட நிழல் யாருடையது என்பதுபோல அந்தக் கேள்வி.. கேள்வியின் நாயகன் அல்ல.. நாயகி… இப்படி ஒரு கேள்வியை ஏன் கேட்டாள்.. கேட்கத்தானே கேள்வி… என்று மீண்டும் மீண்டும் யோசிக்கத் தொடங்கினான்.. தொடக்கத்தைப் போல சோம்பல் எதுவும் இல்லை… மதுவுக்குள் முகம் பிரகாசித்தது..அவனை அவனே இப்போது கேட்டுக் கொண்டான்..

    ஏன்… நீ ….. ஏன் அமானுஷ்யக் கதைகளையே எழுதுகிறாய்…?….. பிடித்திருக்கிறது என்று சொல்லி நழுவிச் செல்ல தோன்றவில்லை…

    போதை ஏற
    புத்தி மாறுவதில்லை
    எழுதுபவனுக்கு…

    வாய் கிழியப்
    பேசும் நாளில்
    போதையே இருப்பதில்லை…

    இருப்பது போதையாக
    இருப்பினும் அது
    இரவுக்குள் இருப்பதால் திறக்கப்படவில்லை……

    அட கவிதை கொட்டும் கணங்களிலும் கனத்துக் கிடக்கும் கேள்வியை என்ன செய்வது…..?

    அவனுக்கு ஒரு பழக்கம் இருந்தது… இரவுகளில்….வீட்டில் மின்சாரம் உபயோகிப்பது இல்லை…எப்போதும் இருள் சூழ்ந்த சூழலே அவனுக்கு வெளிச்சம்……. வீட்டுக்குள் எங்கு, என்ன இருக்கிறது என்று அவனுக்கு நன்றாக தெரியும்….. இருட்டுக்குள் நடந்து கொண்டே ஒரு பேயைப் போல இருப்பதாக பக்கத்து வீட்டுக்காரர்கள் கூறுவார்கள், ஏதோ பேய் கூட குடும்பம் நடத்தியது போல…… அவன் நிழலைக் கண்டுதான் பின் வீட்டுத் தாத்தா இறந்து போனார் என்பது காலத்தால் அழிக்க முடியாத குற்றச்சாட்டு….

    அதற்கு அவன் கூறிய பதில்-

    “இறப்பவன் நிழல் பார்க்காமல் கூட இறப்பான்..” என்பது.

    தலையை பிடித்துக் கொண்ட இன்னொரு பாட்டி இன்னும் மருத்துவமனையில் இருப்பதாக தகவல்… வெறும் தகவல்களை அவன் ஒருபோதும் உள் வாங்குவதேயில்லை… கூடு விட்டு கூடு பாயும் சிந்தனைகளை ஒன்று குவிக்கவே, இருள் என்பது கொஞ்ச வெளிச்சம் என்பான் பாரதியைப் போலவே… இங்கு எல்லாமே மாதிரிதான்.. போலதான்.. என்பது…அறிவின் கூட்டு சதி…

    அவன் யோசித்தான்…. இன்னும் ஒரு போத்தல் வோல்கா தேசம் உள்ளே போனது…. அறை சுற்றத் தொடங்கியது கேள்வியாக…

    “ஏன் அமானுஷ்யக் கதைகளையே எழுதுகிறேன்…….? நான் எங்கு எழுதுகிறேன்…..(!)” என்று உள்ளுக்குள் இருந்து ஒரு பதில் அன்று முதன் முதலாக தூண்டில் போட்டது. அகப்பட்டவன் போல…… கண்ணாடி முன் நின்று பார்த்தான். கண்ணாடியும் கருப்பாக கொஞ்சம் வெளிச்சத்தில் அவனைப் போலவே பார்த்தது…. நன்றாக நினைவுக் கிண்ணங்கள் உருளத் தொடங்கின…… எந்தக் கேள்விக்குள் அவன் போக தயங்கினானோ அந்தக் கேள்வி அவனைக் கை பிடித்து கால் பிடித்து இழுத்துப் போனது… இதுவரை எழுதிய கதைகளின் தலைப்பை ஒவ்வொன்றாக யோசித்தான்….. ஜன்னலுக்குள் ஒரு வால் நட்சத்திரம் சிதறி விழுந்தது போல இருக்க ஜன்னல் தன் அளவைக் குறுக்கிக் கொண்டு நட்சத்திரத்துக்கு வழி விட்டதாக ஒரு காட்சி… வாராமலே போனது….

    “நியந்தாவின் வண்ணங்கள், குடைக்குள் மழை, 1984 டிச 28, யாதுமாகிய நிவ்யா, தசையினை தீ சுடினும், ஜிப்ரானின் செல்மா, குருதி சொட்டும் கழுகின் வட்டங்கள், யாரது இடைவிடாமல் இசைப்பது”- இப்படி எல்லாக் கதைகளுமே அமானுஷ்யங்களோடு முடிந்தவைதான் …. அவனுக்குள் ஒரு கிணறு மூடிக் கொண்டே வருவது போல… ஒரு வகை அதீத சப்தம்…. புகை போல கிளம்பிக் கொண்டே இருந்தது….. அவன் உணரத் தொடங்கினான்… உயரப் பறப்பது போல.. உலகின் சிறகை வெட்டிக் கொண்டே வெளி எங்கும் பால்வீதி தூவிக் கொண்டே ஒரு புள்ளிக்குள் கவனம் சிதைக்கிறான்… ஆம்.. அந்த கதைகளை அவன் எழுதத் துவங்கும் போது இருந்த கரு, மெல்ல மெல்ல ஒரு அமானுஷ்யக் கதைக்குள், கருவுக்குள், முடிவுக்குள் சென்று விடுவதை உணர முடிந்தது.. திக் என்று வியர்த்துக் கொட்டியது… சூடு…

    எழுதும் போது இருந்த மன நிலை… உடல் நிலை.. அறை சூழல் என்று ஒவ்வொன்றாக நினைவு படுத்தி பார்த்தான்…..ம்ஹும்…. ஒன்றும்… நினைவுக்கு வரவில்லை…..

    “அது எப்படி, நான் எழுத நினைத்த கதை தானாக ஒரு அமானுஷ்யக் கதையாக மாறும்….?”-

    முதன் முதலாக ஒரு நடுக்கம் தோன்றியது… முதன் முதலாக இருட்டுக்குள் ஒரு புள்ளி அவன் கண்களுக்குள் சுழன்றது.. அது தீவிர தோட்டாவின் வேகம் போல வெளி துளைத்துப் போய்க் கொண்டேயிருந்தது…மெழுகுவர்த்தி பற்ற வைத்தான்… அது பயந்து கொண்டே அழுவது போல இருந்தது… கீற்று வெளிச்சம், இரவைக் கீறிய வெளிச்சம்….

    இரவைக் கெடுக்கும் எதையும் அவன் விரும்புவதில்லை… ஆனாலும் சோதனை முயற்சிக்காக அவன் அதை செய்தான்…. அது எப்படி… தானாக கதை மாறும்…..?

    அப்படி என்றால்… என்னோடு யாரோ இருக்கிறார்கள் என்றுதானே அர்த்தம்..”-அவன் நெற்றி சுருக்கி யோசித்தான்…

    அவன் எழுதிய அனைத்து கதைகளுமே இதே அறையில் வைத்து அதிகாலை வெளிச்சத்தில் எழுதுதவைகள் தானே… இரவுகளில் எழுதுவது அவனுக்கு பிடிக்காது… எழுதுவதற்கா இரவுகள்…? இரவுகள் இரவுகளுக்காக… “அயோ…………………………”

    அவன் தலையை பிடித்துக் கொண்டான்… இழுத்துக் கொண்டே செல்லும் கற்பனைக் கரப்பான் பூச்சிகளின் மெல்லசைவில் கூச்செறியும் மயிர்களின் புல்லரிப்பில் கட்டுப் படுத்திக் கொண்டே… எழுதத் தொடங்கினான்…

    ஒரு சாதாரண எழுத்தாளனின் கதை…

    “ஒரு எழுத்தாளன் கஷ்டப் பட்டு எழுதி ஒரு நாவலை முடிக்கிறான்…. அதை பிரசுரிக்க முடியாமல் அவனுக்கு பைத்தியம் பிடிக்கிறது….” இதுதான் ஒன் லைன்… …. இதுல அமானுஷ்யம் எங்கேயும் இல்லை… பார்க்கலாம்… இப்படிதானே அவன் எல்லாக் கதைகளையும் ஆரம்பிக்கிறான்…. ஆனால் எழுதி முடித்து அச்சாகி வரும் போது.. அது அமானுஷ்யக் கதையாக முடிந்து, பலத்த ஆதரவையும் பெற்று விடுவதன் முடிச்சை இன்று எப்படியாவது அவிழ்ந்து விட வேண்டும் என்றுதான் இதோ எழுதிக் கொண்டிருக்கிறான்….

    அவன் எழுத எழுத அந்த அறை ஒரு வித இளஞ்சிவப்புக்குள் இருந்து கொண்டிருப்பது போன்ற ஒரு நொடிநேரப் பயணங்களை உணர முடிந்தது…..முன் அறையில் யாரோ இருப்பது போல தோன்றும் நிமிடங்கள் வரத் தொடங்கியது…. கண்டிப்பாக தெரியும்…. தெரிவது போல ஒரு கண்டிப்பும் இருக்கத்தான் செய்தது….. மனமெங்கும்.. மூளையெங்கும்… அறையெங்கும்… சொட்டு சொட்டாய் கொட்டிக் கொண்டேயிருக்கும் இருளின் ஊடாக.. நிழலற்ற ஒன்றாய் ஏதோ நடப்பதும், இருப்பதும்… அமர்வதும்..என்று சூழல் சூழ்ந்து கொண்டேயிருந்தது….. அவன் விரல்களில் எழுதுகோல், நாட்டியம் ஆடுவதைக் கண்டு கொண்டே யாரோ கை தட்டுவது போல… மூச்சடைத்த காற்றின் வேகம் தன்னை ஆசுவாசப் படுத்திக் கொண்டு வேகமாய் சுழலத் தொடங்கியது…..

    கதையை முடித்து விட்டு… தலை நிமிர்ந்தான்….. அதுவரை அவனை யாரோ பார்த்து கொண்டு நின்றுது போல ஏதோ ஒன்று சட்டென மறையத் தொடங்கியது… மறைவதும் தோன்றுவதும் என்ன வகை கட்சி பிழைகள் என்று யோசித்துக் கொண்டே படிக்கத் தொடங்கினான் எழுதிய கதையை… திக் திக் நொடிகளுக்குள் பக் பக்.. பட படப்புடன்…. அப்படி எதுவும் இருந்து விடக் கூடாது.. என்ற பயத்துடன் படிக்கத் தொடங்கினான்……. கதை நன்றாக போய்க் கொண்டிருக்கிறது……

    “தமிழ்நாட்டில் எழுத்தாளனாய் இருப்பதை போல ஒரு சாபம் வேறொன்றுமில்லை……. அயல் தேசத்தார் எழுத்தாளனைக் கொண்டாடுகிறார்கள்.. இங்கோ.. ‘ஏன் நல்ல படிக்க மாட்டியா…….(?) எழுத போய்ட்ட’ என்கிறார்கள்.. அட முட்டாள்களே… எழுதுபவன்… ஆக சிறந்த படிப்பாளியாகத்தான் இருக்க முடியும்.. படிப்பு என்பதே பள்ளி, கல்லூரி, முனைவர் பட்டம் என்று நினைக்கும் கூமுட்டைகளுக்கு எங்கு இருந்து கதையை ஆரம்பிப்பது….?”

    படிக்க படிக்கவே அவ்வப்போது திரும்பி திரும்பிப் பார்த்துக் கொண்டான்… அவன் திரும்பிப் பார்க்கும் போதெல்லாம்.. இருளுக்குள் ஒரு வெளிச்சம் இடம் மாறிக் கொண்டே இருப்பதை உணர முடிந்தது…. நன்றாக தெரிந்தது, முதுகுக்கு பின்னால் யாரோ அமர்ந்திருப்பது…!!!!

    விட்ட இடத்திலிருந்து மீண்டும்.. படிக்கத் தொடங்கினான்… அவன் கண்கள் இன்னும் கூரானது….

    “இல்லை இது நான் எழுதவில்லை…. நான் எழுதவில்லை…நான் எழுதவே இல்லை… ஒரு வேளை எழுதியிருப்பேனோ…?” அவன் யோசித்தான்..

    சற்று கடந்து விட்ட கணங்களை பின்னோக்கி வலுக்கட்டாயமாக இழுத்து வந்து பிரித்துப் பார்த்தான்.. இல்லை.. அவன் எழுத வந்தது… “நாவல் பிரசுரம் ஆகாத மனநிலை, மெல்ல மெல்ல மனப் பிறழ்வுக்குள் போவது பற்றி ..” ஆனால் எழுதி இருப்பது……, அவன் கோபத்தில் தன் தலையை சுவற்றில் ஓங்கி ஓங்கி முட்டுகிறான்…. அவனோடு.. யாரோ இருக்கிறார்கள்.. அவனை ‘போ..போ.. போய்.. தூக்கில் தொங்கு, தொங்கு’ என்று கொக்கரிக்கிறார்கள்.. அந்த அறையே மெழுகுவர்த்திகளால் நிறைந்து காணப் படுகிறது ..

    ‘மரணத்தைப் போல ஒரு ஜோதி எங்கும் இல்லை.. போ.. உன் மரணத்தை நடத்து..அது ஒரு கொண்டாட்டம்.. விழா எடு… அழகான உயர் தர கயிறு கொண்டு உன் கழுத்தில் சுருக்கு போட்டுக் கொள்…மிக மிக மென்மையாக சுருக்கில் தொங்கு.. கால்களை பட படவென உராயாதே… கழுத்து இறுகும் போது, நுண்ணிய நரம்புகள் அறுபட அறுபட அதை அனுபவி… உணர்… மரணத்தை உள் வாங்கு.. பயப்படாதே.. “காலா சற்றே என் காலடியில் வாடா.. சற்றே உன்னை மிதிக்கிறேன்..” என்பது போல.. மிதி… சிரி.. கண்கள் வெளியே தள்ளும்… விடாதே.. நாக்கு வெளியே வரும் விடாதே… அற்புதமான கணங்களை கடந்து செல்… உன் சுதந்திரம் உனக்காக காத்துக் கொண்டிருக்கிறது….. போ…”- சொல்வது சாத்தனா கடவுளா.. என்று திரும்பிப் பார்க்கையில்… நடுக்கம்,உடம்பு, மூளை, மனம் எங்கும்……

    அந்த அறையில் நீண்ட நெடிய இரைச்சல் ஓங்காரமிடத் தொடங்கியது……… கதை முடிந்த இடத்தில்… ‘பிரான்சிஸ் எடின் பாரோ” என்று கையொப்பம் இட்டு… 20 10 1870 என்று எழுதி இருந்தது…. இன்னும் தூக்கி வாரிப் போட்டது… எதிரே இருந்த கேலண்டரில் 20 10 2014 என்று இருந்தது….. தலை சுற்றியது…… எழுதிய கதையில் பாதியை அவன் எழுதவேயில்லை… என்று உணர உணரவே…….

    யாரோ கதவைத் திறக்கும் சப்தம் கேட்டது….

    திறந்து கொண்டு கையில் விருதோடு உள்ளே வந்த பிரான்சிஸ் எடின் பாரோ.. … இருட்டு வீட்டுக்குள் ஜன்னல் வழியே தெரிந்த வெளிச்சத்தில் கிடந்த காகிதங்களைக் கண்டான்……

    “இன்னைக்கு எழுதி பார்த்து, ஏன் எல்லாமே அமானுஷ்யக் கதைகளா ஆகுதுன்னு கண்டு பிடிச்சிடனும்” என்று முனங்கிக் கொண்டே எழுதத் தொடங்கினான்…..

    காகிதத்தில் ஏற்கனவே பதிந்திருந்த எழுத்துகள் உயிர் பெறத் தொடங்கின….அவன் பின்னால் யாரோ அவனைப் பார்த்துக் கொண்டே நிற்கிறார்கள்…

    Share

  • இந்திய அணு மின்சக்தித் துறையகச் சாதனைகளும் யந்திர அமைப்புத் திறனும்

     
    Print all

    சி. ஜெயபாரதன் B.E.(Hons) P.Eng (Nuclear) கனடா

    முன்னேறி வரும் நாடுகளில் முழுத் தொழிற்துறை மயமாகி நமது நாகரீக வாழ்வு தொடர்வதற்கு அணுசக்தி ஓர் எரிசக்தியாக உதவுவது மட்டுமல்லாது, முக்கியமான  தேவையுமாகும்.

    அணுவியல் மேதை, டாக்டர் ஹோமி ஜெ. பாபா

    சுருங்கித் தேயும் சுரங்க நிலக்கரி, குறைந்து போகும் ஹைடிரோ-கார்பன் எரிசக்திச் சேமிப்புகளை எதிர்பார்த்து விரிந்து பெருகும் இந்தியாவின் நிதிவள வேட்கையை நோக்கினால், நூறு கோடியைத் தாண்டிவிட்ட மக்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய யுரேனியம், தோரியம் ஆகியவற்றின் எரிசக்தியை முழுமையாகப் பயன்படுத்திப் பேரளவு அணுசக்தியை உற்பத்தி செய்யும் முறை ஒன்றுதான் தற்போது இந்தியாவுக்கு ஏற்றதாக உள்ளது.

    டாக்டர் அனில் ககோட்கர் [அதிபதி அணுசக்திப் பேரவை 2003]

    தாராப்பூரில் முன்னடி வைக்கும் உன்னத அணுமின் நிலையம்

    இந்திய அணுசக்தித் துறையகத்தின் வரலாற்றில், 2005 மார்ச் மாதம் 6 ஆம் தேதி பொன்னெழுத்துக் களில் பொறிக்கப்பட வேண்டிய நாள்! அன்றுதான் மகாராஷ்டிராவில் உள்ள தாராப்பூரில் 540 மெகா வாட் பூத ஆற்றல் கொண்ட புதிய கனநீர் அணுமின்சக்தி உலையின் ஆரம்ப இயக்கம் ‘பூரணத்துவம் ‘ (Criticality) எய்தியது! அந்த அசுரப் பணியின் மகத்துவம் என்ன வென்றால், ஐந்தாண்டுகளில் முதல் யூனிட் கட்டப்பட்டு   வினைகள் அனைத்தும் முடிக்கப்பட்டு, முதல் தொடக்க இயக்கம் துவங்கி மாபெரும் சாதனையை நிகழ்த்தி யுள்ளது. பாரத அணுவியல் விஞ்ஞானிகளும், பொறியியல் வல்லுநர்களும் முழுக்க முழுக்க டிசைன் முதல், நிறுவகம் வரைச் செய்து முடித்து, அயராது பணியாற்றி வடிவம் தந்த இரட்டை அணுமின் உலைகள் கொண்ட நிலையம் அது. இதுவரை பாரதம் கட்டி இயக்கிவந்த 220 மெகாவாட் நிலையங்களை விட இரண்டு மடங்கு ஆற்றலுக்கும் மிகைப்பட்ட தகுதி [540 MWe (Each)] பெற்ற நிலையம் அது. அணு உலை பூரணத்துவம் அடைவது, அணு உலை இயக்க முறையில் துவக்க நிலையாகும். அப்போது அணு உலையின் பாதுகாப்பு, அபாயநிலைத் தவிர்ப்பு முறைகள் யாவும் கீழான வெப்ப நிலையில் பலதரம் சோதிக்கப்பட்டு [Low Power Testing] அடுத்து மின்சக்தி ஆற்றலை மிகையாக்க ஆய்வுகள் நடத்தப்படும். இரட்டை அணுமின் உலைகள் ஒவ்வொன்றும் 540 மெகாவாட் ஆற்றல் பெற்றது. 2005 செப்டம்பர் 12 முதல் யூனிட்-4,  அடுத்த 540 மெகாவாட் யூனிட்-3, 2006 ஆகஸ்டு 18 முதல் முழு ஆற்றலை மேற்திக்கு மின்சாரக் கோப்புக்குப் [Western Power Grid] பரிமாறி வருகின்றன.

    இந்தியாவின் முக்கட்ட அணுசக்தி உற்பத்தித் திட்டங்கள்

    தற்போது அணுசக்தி உற்பத்திக்கு தீர்க்க தெரிசி டாக்டர் ஹோமி பாபா 45 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு திட்டமிட்ட முக்கட்ட முறையை அணுசக்தித்துறை வல்லுநர்கள் பின்பற்றி வருகிறார்கள். முதற் கட்டத்தில் கனநீர் மிதவாக்கியாகவும், வெப்பக் கடத்தியாகவும் [Heavy Water as Moderator & Heat Transport Fluid] இயற்கை யுரேனியம் எரிக்கோலாகவும் [Natural Uranium as Fuel Rod] பயன்படும் அணுமின் நிலையங்கள் நிறுவப்படும். இரண்டாம் கட்டத்தில் முதற்கட்ட அணுமின் உலைகளில் உண்டாகும் எச்சக் கழிவில் பிரிக்கப்படும் புளுடோனியம் எரிக்கோலாகி, இந்தியாவில் மிகையாகக் கிடைக்கும் தோரியத்தை வேகப் பெருக்கி அணுமின் உலைகளில் இட்டு அணுப்பிளவாகும் யுரேனியம்-233 [Fissile Uranium-233] உண்டாக்கப்படும். பிரித்தெடுக்கப்படும் யுரேனியம்-233 எரிக்கோலாகப் பயன்பட்டு, மூன்றாம் கட்டத்து வேகப் பெருக்கி அணுமின் உலைகள் தோரியம்-232 இடையே இடப்பட்டு, மின்சார உற்பத்தியும் எதிர்கால யுரேனியம்-233 பக்க விளைச்சலும் ஒரே சமயத்தில் உண்டாக்கபடும்.

    இந்தியாவின் தற்போதைய யுரேனியம் இருப்பு: 78,000 டன், தோரியம் இருப்பு: 363,000 டன். யுரேனியத்தைப் போல் நாலரை மடங்கு அளவிருக்கும் தோரியத்தைப் பயன்படுத்தும் முக்கட்டத் திட்டத்தின் வெற்றி எதிர்காலத்தில் இயங்கப் போகும் சிக்கலான, அபாயங்கள் ஒளிந்திருக்கும் வேகப் பெருக்கி அணுமின் நிலையங்களின் பாதுகாப்பான இயக்கப் பண்புகளைப் பொருத்தது. முதல் கட்டத்தில் மகத்தான வெற்றி பெற்ற அணுசக்தித் துறையகம் இரண்டாம், மூன்றாம் கட்டங்களில் எவ்விதம் இயக்கி வரும் என்பதை இப்போது ஊகிப்பது கடினமாகும். இதுவரை கல்பாக்கத்தில் 12.5 மெகாவாட் ஆற்றலில் இயங்கி வரும் வேகப் பெருக்கி ஆய்வு அணு உலையில் பெற்ற அனுபவம் போதாது. அடுத்துக் கட்டுமானம் ஆகிவரும் 1200 MWt ஆற்றலில் இயங்கவிருக்கும் வேகப் பெருக்கி அணுமின் உலையின் அனுபவங்கள் முக்கியமானவை. அதன் எதிர்கால இயக்கப் பண்புகளின் சிக்கலான போக்கை இப்போது சிந்திக்க முடியாது.

    அணுமின் உலைகளுக்குச் சிக்கன யுரேனிய எருக்கோல்

    ஒரு டன் அணுக்கரு யுரேனிய எரு உண்டாக்கும் வெப்பசக்தி, (2-3) மில்லியன் டன் இயல்வள எருக்கள் [நிலக்கரி, எரிவாயு அல்லது எரி ஆயில்] தரும் வெப்பசக்திக்குச் சமம். அணுமின் நிலையம் ஒன்றின் கட்டமைப்புச் செலவு [Capital Cost] 30 அல்லது 40 ஆண்டுகளில் நிதித்தேய்வு [Depreciation] ஆகிறது. அதற்குப் பயன்படும் எருச் செலவு [Fuel Cost] தனிக் கட்டமைப்புச் செலவாக பல வருடங்களில் நிதி தேய்கிறது. நிலையத்தின் இயக்கப் பராமரிப்புச் செலவுகள் [Operation & Maintenance Expenses] நிலை யத்தின் ஆண்டுச் செலவுகளுடன் சேர்த்துக் கொள்ளப்படுகிறது. சுண்டக்காய் அளவு யுரேனியம் [7 gram Uranium Pellet] 3.5 பீப்பாய் எரி ஆயில் [Barrels of Oil], 17,000 கியூபிக் அடி எரிவாயு [Natural Gas] அல்லது 1780 பவுண்டு நிலக்கரி தரும் வெப்பத்தை உண்டாக்குகிறது.

    அணுமின் நிலையத்தின் யூனிட் மின்சார விலையைக் குறைப்பது மலிவான, விலை ஏறி இறங்காத அதன் எருவான யுரேனிய மூலக் கனிவளமே. 2000 ஆண்டுக்கு இடையில் 1 kg யுரேனிய எருக்கோல் தயாரிக்க அமெரிக்காவில் மதிப்பீடான செலவு இதுதான்.

    யுரேனியம் ஆக்ஸைடு (U3O8): 8 kg x $30 = $200.

    மாற்றல் செலவு [Conversion Cost]: 7 kgU x $5.5 = $38.

    செறிவாக்குக் செலவு [Enrichment Cost]: 4.3 SWU x $105 = $452

    எருகோல் தயாரிப்புச் செலவு [Fuel Fabrication Cost]: 1 kg = $240

    மொத்தச் செலவு: 1 kg = $930

    இந்த அளவு யுரேனியம் அளைக்கும் வெப்பசக்தி =3400 gega Joules [315,000 kwh]

    ஆகவே எருக்கோல் விலை = 0.30 cents/kwh

    இந்திய மதிப்பீடின்படி ஓர் அணுமின் நிலையக் கட்டமைப்புக்குச் செலவு: ரூ 4.25 கோடி/MWe. 1000 MWe அணுமின் நிலயத்தின் கட்டமைப்புக்குச் செலவு: 4250 கோடி ரூபாய்.

    மிக மலிவான மின்சக்தி அளிக்கும் கனநீர் அணு உலைகள்

    பாரத அணுசக்திப் பேரவையின் முதல் அதிபர், டாக்டர் ஹோமி பாபா 220 MWe ‘காண்டு ‘ அழுத்தக் கனநீர் அணுமின் நிலையத்தைக் [CANDU, Pressurized Heavy Water Reactor] கனடாவிலிருந்து பெறும் போது அணு உலை, அழுத்தக் குழல்கள், அணு உலைச் சாதனங்கள், யுரேனிய எரிக்கட்டுகள் ஆகியவற்றை இந்தியாவிலே பின்னால் தயாரிக்கும் நோக்கத்துடன் டிசைன் நுணுக்க முறைகளையும், விளக்க வரை படங்களையும் வாங்கிக் கொள்ள ஒப்பந்தம் புரிந்து கொண்டார்.   அந்த முறையில் யுரேனியம் டையாக்ஸைடு எரிக்கட்டுகள் [UO2 Fuel Bundles] முதலில் வெற்றிகரமாய் ¨ஹைதராபாத் எரிக்கட்டு தயாரிக்கும் கூடத்தில் [Nuclear Fuel Complex, Hydrabad] 220 MWe அணுமின் உலைகளுக்குத் தயாரிக்கப் பட்டன. அடுத்துச் சிக்கலான அணு உலைக் கலன்கள் [Reactor Vessels] பாம்பாய் ‘லார்ஸன் & டியூப்ரோ ‘ தொழிற் கூடத்தில் உருவாக்கப் பட்டன. பிறகு அணு உலைக்கு வேண்டிய நூற்றுக் கணக்கான ஸிர்கோனியம் கலவை அழுத்தக் குழல்கள் மற்றும் சாதாரண குழல்கள் [Zirconium Alloy Pressure Tubes, Calandria Tubes], சிறப்பாக தயாரிக்கப் பட்டன.

    இந்தியாவின் அணுசக்தி உற்பத்தித் திறம் 2000 ஆண்டு முடிவில் ஆற்றல் 2720 MWe ஆகி யிருந்தது. அடுத்து 2010 ஆண்டுக்குள் 8100 MWe ஆற்றலாகப் பெருக்க புதிய 220 MWe, 500 MWe, 1000 MWe ஆற்றல் கொண்ட அணுமின் நிலையங்கள் கட்டப் பட்டு வருகின்றன! அமெரிக்காவின் கொதிநீர் அணு உலைகள் [BWR] மற்றும் ரஷ்யாவின் அழுத்தநீர் அணு உலைகளுக்குச் செலவு மிகையான [VVER-1000] செறிவு உரேனியம் [2%-4% U235] எரிபொருள் தேவைப் படுகிறது. ஆனால் கனநீர் அணு உலைகளுக்கு இயற்கையாகக் கிடைக்கும் யுரேனியம் பயன்படுவதால், எரிபொருள் மலிவு.

    மேலும் யுரேனியம் டையாக்ஸைடு துண்டுகளை [UO2 Pellets] ஸிர்கொலாய் குழல்களில் [Zircaloy Tubes] அடைத்து, எரிக்கோல்களாய் தயாரிப்பதும் எளிதே! சாதாரண நீரில் கிடைக்கும் கனநீரை [Heavy Water] ரசாயன முறையில் பிரித்தெடுப்பது ஒன்றுதான் விலை ஏற்றமானது. கனநீர் மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுவதால், முதல் தரம் அணு உலையில் நிரப்பப் பட்டபின், கசிவுகள் மற்றும் சிந்தி ஆவியாகி மறைதல், சிந்தி எடுக்க முடியாமல் இழத்தல் போன்ற விளைவுகளால் குறைந்து போகும் அளவை மட்டும் ஈடு செய்ய வேண்டி வரும்! விலை மதிப்பான கனநீர் ‘திரவப் பொன்னாகக் ‘ [Liquid Gold] கருதப் படுகிறது!

    கனநீர் அணு உலைகளுக்கு வேண்டிய யுரேனிய எரிக்கட்டுகள் யாவும் ஹைதராபாத்தில் தயாரிக்கப் படுகின்றன. 1960 ஆண்டுகளில் கனடா பம்பாயில் அமைத்த ஸைரஸ் ஆராய்ச்சி அணு உலையின் [CIRUS Research Reactor] எரிக்கோல்கள் யாவும் பாரதத்தில் முதன் முதல் தயாரிக்கப் பட்டன. அடுத்து ராஜஸ்தானில் கனடா கட்டிய முதல் 220 MWe கனநீர் அணுமின் உலையின் எரிக்கட்டுகள் [Fuel Bundles 3.25″ diameter 19.5″ Long] ஆக்கப் பட்டன. தற்போது அம்முறையப் பின்பற்றிப் புதிய 500 MWe அணுமின் உலைகளுக்கும் அவற்றை விடப் பெரிய எரிக்கட்டுகள் [4″ Diameter, 19.5″ Long] தயாரிக்கப் படுகின்றன. 37 குழல்கள் கொண்ட எரிக்கட்டின் ஒவ்வொரு குழலிலும் சிறு யுரேனியம் டையாக்ஸைடு உருளைத் துண்டுகள் 24 திணிக்கப் பட்டுள்ளன.

    540 MWe அணுமின் நிலையத்தின் முக்கிய பாகங்கள்

    இரட்டை அணுமின் உலையாக [2 x 540 MWe] அமைக்கப் பட்ட இந்த நிலையங்களின் அரண், ஆட்சி அறை, கட்டுப்பாட்டுக் கருவி ஏற்பாடுகள், டர்பைன் கட்டடம் யாவும், தனித்தனியாக அமைக்கப் பட்டவை. வெப்ப சக்தியை இழந்த தளர் நீராவியின் மிஞ்சிய வெப்பத்தைக் குளிர்விக்கக் கடல் நீர் தணிப்புக் கலனில் [Condenser] பயன்படுகிறது.  165 அடி உள் விட்டமுள்ள கான்கிரீட் அரணுக்குள் ‘காலான்டிரியா ‘ என்று அழைக்கப்படும் அணு உலை [ Calandria Reactor Vessel] மையத்தில் மற்றுமோர் சிறிய கான்கிரீட் கோட்டைக்குள் மட்ட நிலையில் [Horizontal Reactor] அமைக்கப் பட்டுள்ளது. அணு உலையின் இருபுற முகப்பிலும் உள்ள 392 துளைகளில் ஸிர்கோலாய் காலன்டிரியா குழல்கள் [Zicaloy Calandria Tubes] அழுத்த விசையில் உருட்டி இணைக்கப் பட்டுள்ளன. அவற்றின் ஊடே நடுவில் ஸிர்கோலாய், இருபுறமும் ஸ்டெயின்லஸ் ஸ்டால் முனைப்பு கொண்ட, 392 அழுத்தக் குழல்கள் [Zircaloy (Zr-2.5%Nb) Pressure Tubes with Stainless Steel End Fitting either side] நுழைக்கப் பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு அழுத்தக் குழல் மையத்தில் 12 ‘எரிக்கட்டுகள் ‘ [12 Fuel Bundles in each Pressure Tube], அடுத்து ஒவ்வொரு நுனியிலும் ஒரு ‘கவசத் தடுப்பி ‘ [Shield Plug], ஒரு ‘துளை அடைப்பி ‘ [Closure Plug] அமைக்கப் பட்டுள்ளன.

    அணு உலை இயங்கும் போதே எரு ஊட்டும் யந்திரம் [On-power Fuelling Machine], அழுத்தக் குழலில் எரிக்கட்டுகள், கவசத் தடுப்பி, துளை அடைப்பி ஆகியவற்றை நுழைவிக்கவோ அல்லது எடுக்கவோ பயன்படுகிறது. முதல் முறையாக அணு உலைக் குழல்களில் ஏற்றப்படும் எரிக்கட்டுகளின் எண்ணிக்கை:  4704, [392X12=4704]. அணு உலை 540 MWe ஆற்றலில் இயங்கும் போது, நாள் ஒன்றுக்கு இரண்டு அல்லது மூன்று குழல்களில் இடத்துக்கு ஏற்ப 4 அல்லது 8 எரிக்கட்டுகள் மாற்றினால் போது மானது!

    தனிப்பட்டுச் சுயமாய் இயங்கும் இரட்டைத் தடுப்பு முறைகள் [Two Independent Shutdown Systems] அணு உலையை நிறுத்த ஏற்படுத்தப் பட்டுள்ளன. முதலாவது ஏற்பாடில் 28 கூடான காட்மியம் தடைக் கோல்கள் [Hollow Cadmium Shutdown Rods] தாமாக ஈர்ப்பியல்பால் [Falling under Gravity] உலைக்குள்ளே விழுந்து, நியூட்ரான்களை விழுங்கி அணுக்கரு இயக்கத்தை நிறுத்தும். அணு உலை இயக்கத்தின் போது, தடைக் கோல்கள் மேல் நோக்கி தூக்கப் படும். இரண்டாவது அணு உலை நிறுத்தும் தடை ஏற்பாடு: நியூட்ரான் விழுங்கும் நஞ்சுத் திரவத்தை மிதவாக்கிக் கனநீரில் உட்செலுத்தும் ஆறு மட்டக் குழல்கள் [Horizontal Tubes, Injecting (Gadolinium Nitrate) Poison into the Moderator Heavy Water] நுழைக்கப் பட்டுள்ளன.

    அணு உலை மித நியூட்ரான்களைக் கூட்டிக் குறைக்க [அதாவது அணு உலையில் வெப்ப சக்தி வெளியீட்டை ஏற்றி இறக்க] நீர் நிரம்பிய 14 அரங்குக் கட்டுப்பாடு மூலம் [14 Zonal Control System], அணு உலை ஆட்சியைச் சுயமாகவோ அல்லது கையாட்சியாலோ செய்யலாம்.

    டர்பைன், தணிகலன், மின்சார ஜனனி, மற்றும் கொதி உலைக்கு நீர் அனுப்பும் பொதுத்துறைச் சாதனங்கள் [Conventional System Equipment] யாவும் டைபைன் கட்டடத்தில் அமைக்கப் பட்டுள்ளன.

    அணுவியல் துறைக்கு வேண்டிய நுணுக்க முறைப்பாடுகள்

    அணுமின் சக்தி வளர்ச்சிப் பணியில் டாக்டர் ஹோமி பாபா முன்னோக்குடன் 1960-1965 ஆண்டுகளில் ஆரம்பித்த துறைகளும், அவரது மரணத்துக்குப் பின் உண்டாக்கப் பட்ட நுணுக்க முறைகளும் பாரதத்தில் நிலைநாட்டப் பட்டதால் 500 MWe ஆற்றல் அணுமின் நிலையத்தை தாமே முதலில் உருவாக்க அணுவியல் துறை நிபுணர்களுக்கு ஊக்கம், உறுதி, உற்சாகமும் உண்டாயின!

    1. சுரங்கத்திலிருந்து இயற்கை யுரேனியத்தை எடுத்துச் சுத்திகரித்து, யுரேனியம் டையாக்ஸைடு உருளைத் துண்டுகள் [UO2 Fuel Pellets] ஆக்கி, எரிக்கட்டுகள் தயாரிப்பு [Fuel Bundles].

    2. ஸிர்கோலாய் அழுத்தக் குழல்கள், காலன்டிரியா குழல்கள் [Zircaloy Pressure Tubes & Calandria Tubes] அணு உலைக்கும், சிறு குழல் உறைகள் [Zircaloy Fuel Sheaths] எரிக்கட்டுகளுக்கும் ஆக்குதல்.

    3. அணு உலைகளில் மிதவாக்கியாகவும், வெப்பக் கடத்தியாகவும் பயன்படும் கனநீர் திரவம் ஏராளமான அளவில் ரசாயனத் தொழிற்சாலைகளில் உற்பத்தி.

    4. அணுமின் உலைக் கட்டுப்பாட்டுக் கருவிகள், கதிரியக்க மானிகள் [Radiation Monitors], அணு உலை ஆட்சி ஏற்பாடுகள் [Nuclear Power Reactor Instrumentation & Controls] தயாரிப்பு.

    5. ஆராய்ச்சி அணு உலைகளில் யுரேனியம், புளுடோனியம் எரிபொருளைப் பயன்படுத்தி, அணு உலை பெளதிகத்தில் நியதி, ஆய்வுப் பணிகள் [Theoretical & Experimental Work in Reactor Physics] ஆகியவற்றை புரிதல்.

    6. கதிரியக்க உடல் நலத்துறைப் பொறி நுணுக்க விருத்தியில் [Development Technology in Health Physics] புதிய வழி முறைகளை வகுத்தல்.

    7. கழிவு எரிபொருள் மீள் சுத்திகரிப்பு முறைகளில் [Spent Fuel Reprocessing Techniques] முன்னேறி ரசாயனத் தொழிற் சாலைகள் அமைப்பு.

    8. அணு உலை உலோகங்களின் உலோகவியல் ஆய்வுத் துறைகளில் வளர்ச்சி [Progress in Nuclear Reactor Materials Metallurgy].

    9. சாதனங்கள், உபரிகளைச் சோதிக்கும் தனிப்பட்ட ஆய்வு அமைப்பாடுகள் [Special Test Facilities to test Equipment & Components].

    10. கதிர்வீசும் கழிவுகளைக் கையாண்டு, பாதுகாப்பாக வாகனங்களில் போக்கு வரத்து செய்து புதைக்கும் முறைகளை [Waste Management Techniques] தீர்மானித்தல்.

    11. அணு உலைப் பாதுகாப்பு ஆய்வுகள், அரண், கட்டமைப்பு உலோகச் சாதன ஆய்வுகள் [Reactor Safety, Containment Model & Structural Analyses] ஆகியவற்றைச் செய்தல்.

    ajay

    அணுவியல் நுணுக்கச் சாதனங்களை உற்பத்தி செய்யும் தொழிற் கூடங்கள்

    220 MWe, 500 MWe ஆற்றல் அணுமின் நிலையங்களின் பெரும் பான்மையான சாதனங்களையும், கருவிகளையும் பாரதத்தில் உற்பத்தி செய்யும் அணுவியல் ஆராய்ச்சிக் கூடங்களும், தொழிற்சாலைகளும் கீழே காணப்படுகின்றன. அவை போக சில நுணுக்க சாதனங்கள், சிறப்புக் கருவிகள், கருவிகளின் உளவிகள் [Sensors] வெளிநாடுகளிலிருந்து வாங்கப் படுகின்றன.

    1. பம்பாயில் உள்ள பாபா அணுவியல் ஆய்வு மையம். [Bhabha Atomic Research Centre, Bombay]

    2. கல்பாக்கத்தில் இருக்கும் இந்திரா காந்தி அணு ஆய்வு மையம் [Indira Gandhi Atomic Reseach Centre, Kalpakkam, Chennai]

    3. யுரேனியம் கார்பொரேசன் ஆஃப் இந்தியா [Uranium Corporation of India Ltd]

    4. ஹைதராபாத்தில் உள்ள அணுவியல் தாதுக்களின் ஆணையகம் [Atomic Minerals Division, Hydrabad]

    5. இந்திய அரிய தாதுக்கள் தொழிற்சாலை [Indian Rare Earths Ltd]

    6. ஹைதராபாத்தில் உள்ள அணுவியல் எரிக்கோல் தயாரிப்பு சாலை [Nuclear Fuel Complex, Hydrabad]

    7. ஹைதராபாத்தில் உள்ள எலெக்டிரானிக்ஸ் கார்பொரேசன் ஆ·ப் இந்தியா [Electronics Corporation of India Ltd. Hydrabad]

    8. பம்பாயில் உள்ள கனநீர் உற்பத்தி ஆணையகம் [Heavy Water Board]

    9. கதிர்வீச்சு, கதிர் ஏகமூலகப் பொறித்துறை ஆணையகம் [Board of Radiation & Isotope Technology]

    10. பம்பாயில் உள்ள லார்ஸன் & டியூப்ரோ யந்திரத் தொழிற்சாலை [Larson & Tubro, Bombay]

    11. போபாலில் அமைந்துள்ள கனமின் யந்திரத் தொழிற்சாலை [Heavy Electricals, Bhopal Ltd]

    இந்தியாவில் இயங்கி வரும் பெரும்பான்மையான கனநீர் அணு உலைகளின் சில பொது அமைப்புகள்:

    1. இரட்டைக் கான்கிரீட் அரண்கள். உட்புற அரண் முறுக்கப் பட்ட உறுதியான கான்கிரீட் கோட்டை [Prestressed Reinforced Concrete].

    2. தனித்தனியான அழுத்தக் குழல்கள் எரிபொருளுடன் நுழைக்கப் பட்ட, மட்ட நிலையில் தொங்கும் அணு உலை [Horizontal Reactor having several independent Pressure Tubes with Fuel Bundles].

    2. அணு உலையின் இருபுறமும் நீர் நிரப்பப் பட்ட 304L ஸ்டெயின்லெஸ் ஸ்டால் முன்புறக் கவசங்கள் [Water Filled 304L Stainless Steel End Shields].

    3. அணு உலை இயங்கும் போது எரிக்கோல் ஊட்டும் முற்போக்கான யந்திரங்கள் [Improved On-power Fuelling Machines]

    4. தானாக இயங்கும், தனிப்பட்ட இரட்டை அணு உலை நிறுத்த ஏற்பாடுகள்.

    5. விபத்துக் காலத்தில் அணு உலையைக் கட்டுப் படுத்தவும், கண்காணிக்கவும் தனியாக அமைக்கப் பட்ட அபாய கால அணு உலை ஆட்சி அறை [Emergency Control Room]

    6. விபத்து சமயத்தில் அரணில் அடைபட்ட வெப்ப நீராவியின் சக்தியை குளிர்விக்கத் ‘தணிப்புக் குளம் ‘ [Suppression Pool] ஒன்று கீழ்த் தளத்தில் அமைப்பாடு.

    7. கதிரிக்கத் திரவ வெளியேற்றத்தைத் தடுக்க, சுற்றி வரும் மீள்சுற்றி வெப்பக் கடத்தி நீர் ஏற்பாடு [Closed Loop Recirculating Cooling Water System].

    8. தனித்தனியான ‘மும்முறைக் கூட்டுக் கட்டுப்பாடு ‘ [Triplicated Control Instrumentation] ஏற்பாடு. ஏதாவது இரண்டு முறை ஏற்பாடுகளில் பழுதுகள் ஏற்பட்டால், அணு உலை நிறுத்தப் படும். அது போன்று அணு உலைக் கட்டுப்பாடு, வெப்பசக்தி ஏற்ற, இறக்கம், நிறுத்தம், பாதுகாப்பு ஆகிய எல்லாப் பணிகளுக்கும், மூன்றில் இரண்டு கருவிச் சாதன ஏற்பாடுகள் ஒருங்கே கூடி அறிவிக்க வேண்டும்! அணு உலைக் கட்டுப்பாடு, அணு உலைத் துவக்கம், வெப்பசக்தி ஏற்றம், இறக்கம் யாவும் இரட்டை மின்கணணி ஆட்சியில் [Twin Computer Controls] நிகழ்கின்றன. இவ்வழியில் மூன்றில் ஒரு முறைப்பாட்டில் பழுதை ஆய்வு செய்யவோ, அல்லது செப்பணிடவோ முடிகிறது! மேலும் இரண்டில் ஒரு மின் கணணியின் பழுதை உளவு செய்யவோ, அன்றிச் செப்பணிடவோ முடிகிறது!

    இந்திய அணுத்துறை நிறுவகத்தின் மகத்தான சாதனைகள்

    இந்திய அணுசக்தித் துறையவகத்தின் அதிபதி எஸ்.கே. ஜெயின் [Nuclear Power Corporation India Ltd (NPCIL) Chairman S.K. Jain] 2004 ஜூலை 8 ஆம் தேதி நடந்த 17 ஆம் ஆண்டுக் கூட்டவையில் கூறியது: ‘நமது கம்பெனியின் கடந்த ஆண்டு [2002] லாபத் தொகை 1509 கோடி ரூபாய். இந்த ஆண்டு [2003] லாபம் 2604 கோடி ரூபாய். கடந்த ஆண்டு மின்சக்தி ஆற்றல் உற்பத்தியானது: 19242 மில்லியன் யூனிட் [kwh]. கடந்த 7 ஆண்டுகளில் (1997-2004) மின்சக்தி ஆற்றல் உற்பத்தி 9619 மில்லியன் யூனிட்டாக இருந்ததை இரட்டிக்க வைத்து 19242 யூனிட்டாக மிகைப் படுத்தியது பாராட்டத் தக்க அணுமின் நிலைய இயக்கமாகும். மேலும் நிலையங்களின் இயக்கத் தகுதி இலக்கம் [Capacity Factor] அதே 7 ஆண்டுகளில் 71% வீதத்திலிருந்து 90% மிகையானதும் மெச்சத் தகுந்த இயக்குநரின் பணிகளே. குஜராத் கக்ரபார் யூனிட்-1 அணுமின் நிலையம் 98% ஆண்டுத் தகுதி இலக்கத்தில் உற்பத்தி செய்து, கனநீர் அணுமின் உலைகளுக்குள் முதலிடத்தைப் பெற்று, அகில அணுசக்திக் கூட்டியக்கப் பேரவையின் [World Association of Nuclear Operations (WANO)] அணுசக்திச் சிறப்புப் பரிசைப் [Nuclear Excellene Award] பெற்றுள்ளது.

    ***********************

    தகவல்:

    1.  http://www.npcil.nic.in/index.asp  [Nuclear Power Corporation of India Ltd Website for Nuclear Power Updates]

    2. http://pib.nic.in/release/release.asp?relid=20878  [President Dr. Abdul Kalam Speech on Kudungulam (Sep 22, 2006)]

    3. http://www.stratmag.com/issue2Nov-15/page03.htm
    [Russia Breaches Nuclear Blockade against India By: C. Raja Mohan (Nov 16, 2001)]

    4.  World Nuclear Association – WNA Radiological Protection Working Group – RPWG (Official List – July 20, 2006)
    http://www.world-nuclear.org/sym/2006/st_pierre.htm
    5. World Nuclear Association – WNA Waste Management and Decommissioning Working Group – WM&DWG
    (Official List – July 25, 2006)  http://www.world-nuclear.org/sym/2006/st_pierre.htm

    6. http://www.candu.org/npcil.html  [Indian Heavywater Nuclear Power Plants]

    7. Safety of Nuclear Power Reactors, [www.uic.com.au/nip14.htm] (July 2007)

    8. Nuclear Power Plants & Earthquakes [www.uic.com.au/nip20.htm] (Aug 2007)

    9. http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=80708091&format=html  Letter By R. Bala (August 9, 2007)

    10. http://www.wano.org.uk/WANO_Documents/What_is_Wano.asp  [World Association of Nuclear Operation Website]

    11 IAEA Incident Reporting System Using Operational Experience to Improve Safety (IAEA Instruction)

    12  http://www.thinnai.com/module=displaystory&story_id=40504291&format=html(பாரதத்தின் பூத அணு மின்சக்தி நிலையங்கள்)

    13  http://www.thinnai.com/module=displaystory&story_id=40409094&format=html(இருபத்தியொன்றாம் நூற்றாண்டில் அணுவிலிருந்து மின்சக்தி)

    14  http://www.dae.gov.in/ni/nijul00/nijul00.htm  (Nuclear India Report)   PUBLISHED BY THE DEPARTMENT OF ATOMIC ENERGY  GOVERNMENT OF INDIA  VOL. 34/NO.1-2/July-Aug.2000

    S. Jayabarathan [jayabarat@tnt21.com] January 12, 2012
    Share

  • ஆன்மீகமும் நானும் (21)

    கல்பட்டு நடராஜன்

    நீங்களும் ஆகலாம் செத்தும் கொடுத்த சீதக்காதி

     

     

    ஒருவர் இறந்த பின் அவரது உடல் அழுகிக் கிருமிகளை உண்டாக்கக் கூடிய ஒன்று. ஆகவே அதை உடனே அப்புறப் படுத்தியாக வேண்டும். இல்லை யென்றால் அக்கிருமிகள் அருகில் உள்ள மற்றவர்களைப் பாதிக்கும்.

    இறந்தவர்களின் உடல்களை நம்மிடையே இருந்து அப்புறப் படுத்துவதில் பழக்கங்கள், மதத்திற்கு மதம், சாதிக்குச் சாதி வேறு படுகிறது. கிருஸ்துவர்களும், முஸ்லீம்களும் அவற்றைப் புதைக்கின்றனர். இந்துக்களில் சிலர் புதைக்கின்றனர். சிலர் எரிக்கின்றனர். பார்ஸீக்கள் என்றழைக்கப் படும் சூரிய வழிபாடு செய்யும் சொராஷ்ற்றியர்கள் இறந்தவர்களின் உடலை உயரமான ஒரு இடத்தில் அதற்கெனெப் பிரத்தியேகமாகக் கட்டப்பட்ட நிசப்தக் கிணறு (Tower of silence) என்ற ஒன்றில் எறிந்து விடுகின்றனர். அது கழுகு, காகம் போன்ற பறவைகளுக்கு உணவாகிறது.

    புதைப்பதால் இடம் ஆக்கிரமித்துக் கொள்ளப் படுகிறது. அது மட்டுமின்றிப் பின் நாட்களில் அவற்றைத் தெரிந்தோ தெரியாமலோ ஒருவர் சேதப் படுத்தி விட்டால் மக்களிடையே கலவரங்களுக்கு வழி வகுக்கிறது.

    எரிப்பதால் பஞ்ச பூதங்களால் ஆன இவ்வுடல் அந்த பஞ்ச பூதங்களுடனேயே சேர்க்கப் படுகிறது. அதிக நிலப் பரப்பும் வீணாவதில்லை.

    ஆனால் இந்த மூன்று வழிகளைத் தவிற நான்காவதாக ஒரு வழியும் இருக்கிறது. அதுதான் உடல் உறுப்புகள் தானம். இறந்தவரின் உடல் மூன்று மணி நேரத்திற்குள் அதற்கான வசதிகள் கொண்ட மருத்துவமனைக்குச் சேர்ப்பித்தால் அந்த உடலில் இருந்து கண், கல்லீரல், மூத்திரக் காய்கள், இருதயத்தில் உள்ள வால்வுகள் போன்றவை அறுவடை செய்யப் பட்டு தேவையானவர்களுக்குப் பொருத்தப் பட்டு அவர்களுக்கு உயிர் தானம் அளிக்கப் படும். இதனால் நீங்களும் செத்தும் கொடுத்த சீதக்காதி ஆகலாம். என்றுமே சிரஞ்சீவியாக வாழலாம்.

    எனது மனைவியும், நானும் எங்கள் உடலை ராமச்சந்திரா மருத்துவ மனைக்குத் தானமாக அளிக்க ஒப்புதல் கடிதங்கள் கொடுத்துப் பதிவு செய்து கொண்டுள்ளோம். என்ன ஒன்று, இவ் விஷயம் எனது மூன்று மகள்களின் சம்மதம் வாங்கிக் கொண்டு செய்யப் பட்ட ஒன்று என்றாலும் நாங்கள் இறக்கும்போது அருகில் இருப்பவர்கள் மருத்துவ மனைக்குத் தெரியப் படுத்தி உடலினை எடுத்துச் செல்ல ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்.

    (தொடரும்….)

    Share

  • கேசவ் வண்ணம் – கிரேசி எண்ணம்

    crazy

    “விஸ்வரூபக் கண்ணன் விரல்களில் மாடணில்,
    கொஸ்வரூப மாய்க்குந்தி கோடுபெறல், -இஷ்வாகு,
    அண்ணல்போல் கண்ணன், அவதுபோய், ஆவாச்சு,(அ -அணில்….ஆ-மாடு)
    தொன்னைநெய் வாத்சல்யம் டோய்”….கிரேசி மோகன்….

    Share

  • ஆன்மீகமும் நானும் .. (18)

    நடராஜன் கல்பட்டு 

    மூன்றாம் முறை அய்யப்ப தரிசனம்

    1979. பங்களூரில் பணி புரிந்து வந்த போது மீண்டும் அய்யப்பனைத் தரிசிக்கவேண்டும் என்னும் எண்ணம் வந்தது. அங்கிருந்த ஒரு குழுமத்துடன் இணைந்து பங்குனி மாதம் ஒரு நாள் மாலை அணிந்தேன். மாலை அணிந்து இரு வாரங்களுக்குப் பின் நான் பதினைந்து நாட்களுக்கு பம்பாய் செல்ல வேண்டி வந்தது. பின் அங்கிருந்து நான்கைந்து நாட்கள் கொச்சிக்குச் செல்லவேண்டும். நான் சேர்ந்திருந்த அய்யப்ப பக்தர் குழு பங்களூரில் இருந்து கொச்சி வரை ரயிலிலும் அங்கிருந்து வாடகைக் கார்களிலும் செல்வதாய் இருந்தது. ஆகவே நான் அவர்களிடம் கொச்சியில் சேர்ந்து கொள்வதாகச் சொல்லி விட்டு பம்பாய் கிளம்பினேன்.

    பம்பாய் கிளம்பு முன் எனது உறவினர் ஒருவர் தன் பையன் பம்பாய் இன்ஸ்டிட்யூட் ஆஃப் டெக்னாலஜியில் சேர்ந்திருப்பதாகவும் அவன் தாய் தந்தையைப் பிரிந்து இருப்பதற்கு மிகவும் வருந்துவதாகவும், அடிக்கடி அவன் திரும்ப வந்து விடுவேன் எனச் சொல்வதாகவும், அவனை நான் சென்று பார்த்து புத்திமதி சொல்லி விட்டு வர வேண்டும் என்றும் கேட்டுக் கொண்டார்.. அதனால் ஒரு ஞாயிறு மத்தியானம் 11-00 மணிக்கு மாதுங்கா சென்றடைந்தேன். கால்களில் பாத ரக்ஷை இல்லை. ஆடை கருப்பு வண்ணம். வெய்யிலில் உருகி இருந்த தார் கால்களில் ஒட்டிக் கொண்டு பொரித்தது. ரயில் நிலயத்தில் இருந்து பி.ஐ.டீ. யை நோக்கி நடந்தேன். ஆனால் அன்று என் உறவினரின் மகன் சக மாணவர்களுடன் எங்கோ வெளியே போயிருந்தான். பின் ரயில் நிலயம் நோக்கி நடந்தேன்.

    ரயில் நிலையம் அருகே சாலையில் நான்காக மடித்த காகிதத் துண்டு கிடந்தது. உடனே குனிந்து அதைப் பொறுக்கி எடுத்ததேன். பிரித்துப் பார்த்தால் ஐந்து புதிய நூறு ரூபாய் நோட்டுக்கள். ஆரம்பித்தது என் மனத்துள் ஒரு குழப்பம்.

    ‘ஐயோ பாவம் யாரோ ஒருவர் இதைத் தவற விட்டிருக்க வேண்டும். இதைக் காவல் நிலையத்தில் சேர்த்து விட்டால் அவ்ருக்குப்போய்ச் சேர்ந்து விடும். நடப்போம் காவல் நிலையத்திற்கு’ என்று மீண்டும் பி.ஐ.டீ. யை நோக்கி நடந்தேன். அதன் அருகில்தான் இருந்தது காவல் நிலையம்.

    பாதி வழியில் ஒரு சந்தேகம், ‘துலைத்தவர் புகார் செய்யாதிருந்தால் காவல்காரர்கள் அல்லவோ இதை எடுத்துக் கொண்டு விடுவார்கள்? நானும்தான் எவ்வளவோ முறை பணத்தைத் துலைத்திருக்கிறேன். ஒருக்கால் அவற்றுக்கு பதிலாகத்தான் கடவுள் இதை எனக்குக் கொடுத்துள்ளாரோ?’ திரும்பினேன் ரயில் நிலயம் நோக்கி.

    மீண்டும் ஒரு குழப்பம். ‘அப்படி நானே வைத்துக் கொண்டால் அது பிறர் பொருளுக்கு ஆசைப் பட்டது ஆகி விடாது?’

    ‘சரி இப்போது போவாயில் இருக்கும் சின்மயா மிஷனின் தலமை அலுவலகத்திற்கு தானே போய்க் கொண்டிருக்கிறோம். அங்கு சுவாமிஜீயிடமே கேட்டு விடுவோம்’ என்று நினைத்து பேருந்தில் ஏறினேன் போவாய்க்கு.

    எனது துரதிருஷ்டம் சுவாமிகள் சின்மயானந்தா, தயானந்தா, மற்றும் ஹரிநாமானந்தா ஆகிய மூவரும் வெளியூர் சென்றிருந்தனர். ஏமாற்றத்துடன் திரும்பினேன் நான் தங்கி இருந்த இடத்திற்கு. அந்தப் பணத்தை செலவழித்து விடக் கூடாது என்பதற்காக என் வங்கிக் கணக்கில் செலுத்தினேன். பின் கொச்சி சென்றேன்..

    கொச்சியில் இருந்த மேலாளர் கேட்டார், “நடராஜன் சாயங்காலம் என்ன செய்யப் போகிறாய்?” என்று.

    “என்ன செய்ய? குளித்து விட்டு ரேடியோகேட்டுக் கொண்டு உட்கார்வேன். வேறு என்ன செய்ய?”

    “நீ தங்கி இருக்கும் ஒட்டல் அருகே உள்ள மைதானத்தில் சுவாமி தயானந்தாவின் சொற்பொழிவுத் தொடர் இன்று ஆரம்பமாகிறதே. அங்கு போகலாமே” என்றார் அவர்.

    மாலை குளித்து விட்டு மைதானத்திற்குச் சென்று முதல் வரிசையில் அமர்ந்தேன். சுவாமிகள் பேச்சைத் துவக்கினார், “உடலுக்கும் மனதுக்குமான போராட்டம் – உண்மை மதிப்பும் ஏற்றுக் கொண்டுள்ள வேடத்திற்கேற்ற மதிப்பும்.”

    “சுட்டெரிக்கும் வெய்யிலில் பம்பாய்த் தெரு ஒன்றில் ஒருவன் நடந்து கொண்டிருக்கிறான். தெருவில் மடித்த நிலையில் காகிதத் துண்டுகள் கண்டு உடனே குனிந்து அதைப் பொறுக்குகிறான். அவனுக்குத் தெரியும் அதன் மதிப்பு. குழந்தையாய் இருந்தபோது எவ்வளவு நேரம் கையை நீட்டினாலும் கடைக்காரன் மிட்டாயை அவனுக்குத் தருவதில்லையே அம்மாவின் காசு கை மாறினால் ஒழிய.

    காகிதத்தைப் பொறுக்கியவன் அதை பிரித்துப் பார்க்கிறான். ஐந்து புத்தம் புதிய நூறு ரூபாய் நோட்டுக்கள். ஆரம்பிக்கிறது அவன் மனத்துள் போராட்டம், காவல் நிலையம் சென்று அதை அவர்களிடம் சேர்ப்பதா அல்லது தானே வைத்துக் கொள்வதா என்று.”

    மேலும் தொடர்ந்தார் சுவாமீஜி தன் பேச்சை ‘உண்மை மதிப்பும் ஏற்றுள்ள மதிப்பும்’ (Intrinsic values and acquired values) என்பது பற்றி. அவர் பேசியபோது என் உடலில் உள்ள உரோமங்கள் எல்லாம் செங்குத்தாய் நின்றன. சொற்பொழிவு முடிந்ததும் அவருடனே அவர் அறைக்குச் சென்றேன். (என் அதிருஷ்டம் அவரும் நான் தங்கி இருந்த விடுதியில் தான் தங்கி இருந்தார்.) ஆனால் கூட்டம் அதிகமாக இருந்ததால் அவரை நெருங்கி என் மனக் குழப்பதிற்கு ஒரு விடை காண முடியவில்லை.

    மறு நாள் மதிய உணவிற்குப்பின் சுவாமிஜீயின் அறைக்குச் சென்றேன். அப்போது அங்கு அதிகக் கூட்டம் இல்லை. ஐந்தாறு நபர்களே இருந்தார்கள். அவரை நமஸ்கரித்து, “ஸ்வாமீஜீ நேற்று நீங்கள் பம்பாயில் சுட்டெரிக்கும் வெய்யிலில் நடந்த ஒருவன் கதையையும், அவனுக்குக் கிடைத்த ஐந்து நூறு ரூபாய் நோட்டுகள் பறியும் பின் அதனைத் தொடர்ந்த அவனது மனக் குழப்பத்தையும் பற்றிச் சொன்னீர்கள். ஆனால் குழப்பம் தீர்வதற்கான விடை தரவில்லையே” என்றேன்.

    “என்ன புதிர் போடறே நடராஜா?” என்றார் ஸ்வாமீஜீ.

    பத்து நாட்களுக்கு முன்பு எனக்கு பம்பாயில் நேர்ந்த அனுபவத்தைச் சொன்னேன்.

    “என்ன தாடி, மீசை வெச்சிண்டு இருக்கே?”

    “சபரி மலை போறேன் இன்னும் மூணு நாள்லெ.”

    “அப்பொ அந்த ஐநூறு ரூபாயெ அவன் உண்டியல்லெ சேத்தூடு. அவன் அது எங்கெ போய்ச் சேரணுமோ அங்கெ சேத்தூடுவான். ஒன் மனசுலெ இருக்கற பாரமும் கொறெஞ்சூடும்.”

    மறு நாள் என் அலுவலகத்தில் ஒரு காசோலையினைக் கொடுத்து ஐநூறு ரூபாய் வாங்கி இரண்டு நாட்களில் சபரி மலை உண்டியலில் சேர்த்தேன்.

    பின் ஒரு சமயம் சுவாமி ஹரிநாமானந்தாவைச் சந்தித்த போது அவரிடம் எனது விஜயவாடா, பம்பாய், கொச்சி அனுபவங்களைச் சொல்லிக் கேட்டேன், “எனக்கு ஏன் இப்படி யெல்லாம் நடக்கிறது?” என்று.

    “ஒரு சாதகன் முன்னால் இந்த மாதிரியான சில மின்னல்கள் தோன்றும். அதைத் தனக்கு சக்தி பிறந்து விட்டதாக எண்ணி இறுமாப்பு அடைந்தால் கொக்கென்று நினைத்த கொங்கணவனுக்கு ஏற்பட்ட கதி தான் எற்படும்” என்றார் அவர்.

    கொக்கென்று நினைத்த கொங்கணவன் கதை நாளை பார்ப்போம்.

    (தொடரும்….)

    Share